type: legislation

jurisdiction: Belgium

text:
HOOFDSTUK 1.  - Algemene bepaling
 Artikel     1 . Deze wet regelt een aangelegenheid als bedoeld in artikel 74 van de Grondwet.
 HOOFDSTUK 2.  - Wijziging van de wet van 15 mei 2007 betreffende de civiele veiligheid
 Art.    2 . In artikel 175 van de wet van 15 mei 2007 betreffende de civiele veiligheid, worden de volgende wijzigingen aangebracht:
1° in het eerste lid worden de woorden "is een Staatsdienst met afzonderlijk beheer zoals bepaald in artikel 140 van de gecoördineerde wetten op de Rijkscomptabiliteit van 17 juli 1991." vervangen door de woorden "staat in voor het verzamelen, verwerken, ontwikkelen en verspreiden van knowhow en expertise over en ten voordele van de civiele veiligheid, met inbegrip van het verzamelen en het analyseren van de statistische gegevens van de hulpverleningszones.";
2° tussen het eerste en het tweede lid wordt een lid ingevoegd, luidende: "Het wordt ook belast met de controle van de uitvoering van de in artikel 175/1 bedoelde overeenkomst door de opleidingscentra voor de civiele veiligheid.";
3° het tweede lid dat het derde lid wordt, wordt als volgt vervangen: "De Koning bepaalt de opdrachten en de organisatie van het Federaal Kenniscentrum voor de civiele veiligheid.".
 HOOFDSTUK 3.  - Inwerkingtreding
 Art.  3. Deze wet heeft uitwerking met ingang van 1 januari 2019.


text:
HOOFDSTUK 1.  - Algemene bepaling
 Artikel     1 . Deze wet regelt een aangelegenheid als bedoeld in artikel 74 van de Grondwet.
 HOOFDSTUK 2.  - Wijzigingen van de wet van 25 december 2016 betreffende de verwerking van passagiersgegevens
 Art.    2 . In de artikelen 3, § 2, 14, § 2, 15, § 4, 23, § 2, tweede lid, 29, § 4, 30, § 1, 44, § 2, 7° en 9° en § 4, van de wet van 25 december 2016 betreffende de verwerking van passagiersgegevens, worden de woorden "de Commissie voor de bescherming van de persoonlijke levenssfeer" telkens vervangen door de woorden "de bevoegde toezichthoudende autoriteit voor de verwerking van persoonsgegevens".
 Art.    3 . In artikel 4 van dezelfde wet worden de volgende wijzigingen aangebracht:
1° in de bepaling onder punt 5° worden de woorden "per hogesnelheidstrein" ingevoegd tussen het woord "reizigersvervoerdienst" en de woorden "in de zin";
2° de bepaling onder punt 12 wordt vervangen als volgt:
"12° "wet gegevensbescherming": de wet van 30 juli 2018 betreffende de bescherming van natuurlijke personen met betrekking tot de verwerking van persoonsgegevens; ";
3° de bepaling onder 13° wordt vervangen als volgt:
13° "verwerking": de verwerking in de zin van artikelen 26, 2° en 168, § 1 van de wet gegevensbescherming en van artikel 4.2 van de Verordening (EU)2016/679 van het Europees Parlement en de Raad van 27 april 2016 betreffende de bescherming van natuurlijke personen in verband met de verwerking van persoonsgegevens en betreffende het vrije verkeer van die gegevens en tot intrekking van Richtlijn 95/46/EG (algemene verordening gegevensbescherming);".
 Art.    4 . In artikel 15 van dezelfde wet, gewijzigd bij de wetten van 15 juli 2018 en 30 juli 2018, worden de volgende wijzigingen aangebracht:
1° In paragrafen 2 en 4, worden de woorden "wet tot bescherming van de persoonlijke levenssfeer" telkens vervangen door de woorden "wet gegevensbescherming".
2° In paragraaf 2, worden de woorden "artikel 1, § 4" vervangen door de woorden "artikel 26, 8° ".
 Art.    5 . Artikel 24, § 2, van dezelfde wet, gewijzigd bij de wet van 15 juli 2018 wordt aangevuld met een lid, luidende:
"In het kader van het in het eerste lid beoogde doel waarvoor de positieve overeenstemming werd verkregen, berust het gebruik van passagiersgegevens in het kader van de voorafgaande beoordeling gedurende een periode van vierentwintig uur vanaf de validatie bedoeld in paragraaf 4 op:
1° de relevante passagiersgegevens van hetzelfde vervoer als dit waaruit de positieve overeenstemming voortvloeit voor zover deze gegevens verband houden met de gegevens opgenomen in de positieve overeenstemming.
2° de andere in de passagiersgegevensbank geregistreerde passagiersgegevens van de persoon die het voorwerp heeft uitgemaakt van de positieve overeenstemming, onverminderd de toepassing van artikelen 19 en 20.".
 Art.    6 . Artikel 27 van dezelfde wet wordt vervangen door:
"Art. 27. De passagiersgegevens worden gebruikt om gerichte opzoekingen te verrichten voor de doelen beoogd in artikel 8, § 1, 1°, 2°, 4° en 5°, en onder de voorwaarden bepaald in artikel 46septies van het Wetboek van strafvordering, in artikel 16/3 van de wet van 30 november 1998 houdende regeling van de inlichtingen- en veiligheidsdienst of in artikel 281, § 4 van de algemene wet inzake douane en accijnzen gecoördineerd op 18 juli 1977."
 Art.    7 . In artikel 29 van dezelfde wet, worden de volgende wijzigingen aangebracht:
1° in paragraaf 1, worden de woorden "belast met de grenscontroles" vervangen door de woorden "bedoeld in artikel 14, § 1, 2°, a)";
2° in paragraaf 36, worden de woorden "die belast zijn met de controle aan de buitengrenzen van België" vervangen door de woorden "zoals bedoeld in artikel 14, § 1, 2°, a)".
 Art.    8 . In artikel 33 van dezelfde wet, worden de woorden "de artikelen 21 en 22 van de wet tot bescherming van de persoonlijke levenssfeer" vervangen door de woorden "de artikelen 66 tot 70 of de artikelen 182 en 183 van de wet betreffende de bescherming met betrekking tot persoonsgegevens".
 Art.    9 . In dezelfde wet worden opgeheven:
1° artikel 34;
2° artikel 36, § 2.
 Art.    10 . In artikel 43 van dezelfde wet, worden de woorden " en met inachtneming van het protocolakkoord bedoeld in artikel 34 " geschrapt.
 Art.    11 . In artikel 44, paragraaf 2 van dezelfde wet wordt punt 6 vervangen als volgt:
" 6° het vormen van een contactpunt voor de verschillende bevoegde toezichthoudende autoriteiten voor de verwerking van persoonsgegevens;".
 HOOFDSTUK 3.  - Wijziging van de algemene wet inzake douane en accijzen, gecoördineerd op 18 juli 1977
 Art.    12 . Artikel 281 van de algemene wet inzake douane en accijnzen gecoördineerd op 18 juli 1977, wordt aangevuld met een paragraaf 4, luidende:
" § 4. Bij het opsporen van de misdaden en wanbedrijven bedoeld in artikel 8, § 1, 5°, van de wet van 25 december 2016 betreffende de verwerking van passagiersgegevens, kan de adviseur-generaal die aangewezen is voor het departement geschillen, bij een schriftelijke en met redenen omklede beslissing, de ambtenaar der douane en accijnzen opdragen de PIE te vorderen tot het meedelen van de passagiersgegevens overeenkomstig artikel 27 van de wet van 25 december 2016 betreffende de verwerking van passagiersgegevens.De motivering weerspiegelt de proportionaliteit met inachtneming van de bescherming van persoonsgegevens en de subsidiariteit ten opzichte van elke andere onderzoeksdaad.
De motivering van de beslissing weerspiegelt de proportionaliteit met inachtneming van de bescherming van persoonsgegevens en de subsidiariteit ten opzichte van elke andere onderzoeksdaad.
De beslissing en de motivering ervan worden aan het Controleorgaan op de politionele informatie bedoeld in artikel 71 van de wet van 30 juli 2018 betreffende de bescherming van natuurlijke personen met betrekking tot de verwerking van persoonsgegevens ter kennis gebracht.
Het Controleorgaan op de politionele informatie verbiedt de adviseur-generaal die aangewezen is voor het departement geschillen om gebruik te maken van de gegevens die verzameld werden in omstandigheden die niet aan de wettelijke voorwaarden voldoen.".
 HOOFDSTUK 4.  - Wijziging van de wet van 30 juli 2018 betreffende de bescherming van natuurlijke personen met betrekking tot de verwerking van persoonsgegevens
 Art.  13. Artikel 71, § 1, van de wet van 30 juli 2018 betreffende de bescherming van natuurlijke personen met betrekking tot de verwerking van persoonsgegevens, wordt aangevuld met een lid luidende:
"Zij is eveneens ten aanzien van de bevoegde overheid bedoeld in artikel 26, § 1, 7°, e), belast met het toezicht op de toepassing van artikel 281, § 4, van de algemene wet inzake douane en accijnzen van 18 juli 1977.".


text:
Artikel    1 . Deze wet regelt een aangelegenheid als bedoeld in artikel 74 van de Grondwet.
 Art.    2 . Artikel XI.191/1, § 1, van boek XI, "Intellectuele eigendom", van het Wetboek van economisch recht, ingevoegd bij de wet van 22 december 2016, wordt aangevuld met een 6°,  luidende:
"6° de reproductie of de mededeling aan het publiek van werken door instellingen voor kinderopvang die daartoe door de overheid officieel zijn erkend of opgericht, op voorwaarde dat die reproductie of mededeling aan het publiek gebeurt in het raam van de pedagogische activiteiten van die instellingen.".
 Art.    3 . In artikel XI.191/2 van boek XI, "Intellectuele eigendom en bedrijfsgeheimen", van het Wetboek van economisch recht, ingevoegd bij de wet van 22 december 2016, wordt § 3 vervangen door wat volgt :
" § 3. Artikel XI.191/1, § 1, 1°, 2°  en 6°,  is op analoge wijze van toepassing op databanken.".
 Art.  4. Artikel XI.217/1 van boek XI, "Intellectuele eigendom en bedrijfsgeheimen", van het Wetboek van economisch recht, zoals gewijzigd bij de wet van 25 november 2018, wordt aangevuld met een 5°, luidende:
"5° de reproductie of de mededeling aan het publiek van prestaties door instellingen voor kinderopvang die daartoe door de overheid officieel zijn erkend of opgericht, op voorwaarde dat die reproductie of mededeling aan het publiek gebeurt in het raam van de pedagogische activiteiten van die instellingen.".


text:
Artikel    1 . Deze wet regelt een aangelegenheid als bedoeld in artikel 74 van de Grondwet.
 Art.  2. Artikel 22septies, derde lid, van de wet van 11 december 1998 betreffende de classificatie en de veiligheidsmachtigingen, veiligheidsattesten en veiligheidsadviezen, vervangen bij de wet van 23 februari 2018, wordt aangevuld met de bepaling onder 7°, luidende:
"7° de geaccrediteerde beroepsjournalisten die toegang hebben tot lokalen, gebouwen of terreinen die verband houden met taken van de openbare macht of met een welbepaald nationaal of internationaal, diplomatiek of protocollair evenement.".


text:
Artikel    1 . Deze wet regelt een aangelegenheid als bedoeld in artikel 74 van de Grondwet.
 Art.  2. In artikel III.26 van het Wetboek van economisch recht, ingevoegd bij de wet van 17 juli 2013 en gewijzigd bij de wet van 15 april 2018, wordt § 2 opgeheven.


text:
HOOFDSTUK I.  - Algemene bepaling
 Artikel     1 . Deze wet regelt een aangelegenheid als bedoeld in artikel 74 van de Grondwet.
 HOOFDSTUK II.  - Wijziging van de wet van 12 april 1965 betreffende het vervoer van gasachtige producten en andere door middel van leidingen
 Art.    2 . In artikel 1 van de wet van 12 april 1965 betreffende het vervoer van gasachtige producten en andere door middel van leidingen, laatstelijk gewijzigd bij de wet van 31 juli 2017, worden de volgende wijzigingen aangebracht:
1° de bepaling onder 54°  wordt vervangen als volgt:
"54° "beschermde residentiële afnemer": een huishoudelijke afnemer met een laag inkomen of in een onzekere situatie, zoals gedefinieerd in artikel 15/10, § 2/2;";
2° het enige lid wordt aangevuld met de bepaling onder 79°,  luidende:
"79° "netten voor warmtevoorziening op afstand": geheel van leidingen voor de warmtevoorziening vanuit een centrale productie-installatie om het verwarmen van gebouwen en de levering van huishoudelijk warm water te garanderen.".
 Art.    3 . In artikel 15/10 van dezelfde wet worden de volgende wijzigingen aangebracht:
1° in paragraaf 2, eerste lid, worden de woorden "met een laag inkomen of in een kwetsbare situatie" opgeheven;
2° er wordt een paragraaf 2/1 en een paragraaf 2/2 ingevoegd, luidende:
" § 2/1. Na advies van de commissie en na overleg met de gewesten, kan de Koning, na beraadslaging in de Ministerraad, maximumprijzen vaststellen per kWh, die op het gehele grondgebied gelden voor de levering van warmte door middel van netten voor warmtevoorziening op afstand aan beschermde residentiële afnemers. Deze maximumprijzen omvatten geen enkel forfaitair bedrag of vergoeding.
Na advies van de commissie, bepaalt de Koning de regels voor het financieringsmechanisme en het bepalen van de werkelijke nettokosten voor de ondernemingen die warmte door middel van netten voor warmtevoorziening op afstand leveren, als gevolg van de in het eerste lid bedoelde activiteiten, en van hun betrokkenheid bij de tenlasteneming. Elk besluit dat voor dit doel wordt genomen, wordt geacht nooit uitwerking te hebben gehad, indien het niet bij wet is bekrachtigd binnen twaalf maanden na de datum van zijn inwerkingtreding.".
§ 2/2. Voor de toepassing van de maximumprijzen bedoeld in §§ 2 en 2/1, wordt beschouwd als beschermde residentiële afnemer, elke residentiële afnemer die kan bewijzen dat hijzelf of iedere persoon die onder hetzelfde dak leeft een beslissing geniet tot toekenning van:
1° door het OCMW,
a) het leefloon toegekend in toepassing van de wet van 26 mei 2002 betreffende het recht op maatschappelijke integratie;
b) een financiële maatschappelijke dienstverlening, die geheel of gedeeltelijk door de Federale Staat ten laste wordt genomen op grond van artikel 5 van de wet van 2 april 1965 betreffende het ten laste nemen van de steun verleend door de openbare centra voor maatschappelijk welzijn;
c) een wachtuitkering op het gewaarborgd inkomen voor bejaarden, de inkomensgarantie voor ouderen of de uitkering voor personen met een handicap;
2° door de FOD Sociale Zekerheid Directie Generaal Personen met een Handicap,
a) de inkomensvervangende tegemoetkoming bedoeld in artikel 2, § 1, van de wet van 27 februari 1987 betreffende de tegemoetkomingen aan personen met een handicap;
b) de integratietegemoetkoming bedoeld in artikel 2, § 2, van de wet van 27 februari 1987 betreffende de tegemoetkomingen aan personen met een handicap;
c) een tegemoetkoming, bedoeld in de wet van 27 februari 1987 betreffende het toekennen van tegemoetkomingen aan personen met een handicap;
d) een aanvullende tegemoetkoming, bedoeld in dezelfde wet;
e) de tegemoetkoming voor hulp aan bejaarden bedoeld in artikel 2, § 3, van de wet van 27 februari 1987 betreffende de tegemoetkomingen aan personen met een handicap;
f) ten minste 4 punten in pijler 1 bedoeld in artikel 6, § 2, 1°, van het koninklijk besluit van 28 maart 2003 tot uitvoering van de artikelen 47, 56septies en 63 van de samengeordende wetten betreffende de kinderbijslag voor loonarbeiders en van artikel 88 van de programmawet (I) van 24 december 2002;
3° door een instelling van een gewest of een gemeenschap, een tegemoetkoming voor de hulp aan bejaarden die de Koning gelijkstelt met de in 2°,  e), bedoelde tegemoetkoming;
4° op basis van een decreet of een ordonnantie genomen beslissing tot toekennig van een aantal punten of een score aan een kind die de Koning gelijkstelt met een in 2°,  f), bedoelde beslissing;
5° door de Federale Pensioendienst,
a) het gewaarborgd inkomen voor bejaarden, bedoeld in de wet van 1 april 1969 tot instelling van een gewaarborgd inkomen voor bejaarden;
b) de inkomensgarantie voor ouderen, bedoeld in de wet van 22 maart 2001 tot instelling van een inkomensgarantie voor ouderen;
c) een tegemoetkoming voor hulp van derden, als bedoeld in de wet van 27 juni 1969 betreffende het toekennen van tegemoetkomingen aan mindervaliden;
d) een tegemoetkoming ter aanvulling van het gewaarborgd inkomen voor bejaarden, bedoeld in de wet van 27 juni 1969 betreffende het toekennen van tegemoetkomingen aan mindervaliden.
Wordt eveneens als een beschermde residentiële afnemer beschouwd voor de toepassing van de maximumprijzen bedoeld in §§ 2 en 2/1, iedere huurder die een woongelegenheid betrekt in appartementsgebouwen waarvan de verwarming met aardgas plaatsvindt door middel van een collectieve installatie, of waarvan de aansluiting op het net voor warmtevoorziening collectief is, wanneer de woningen in huur zijn gegeven, in het kader van een sociaal beleid, door huisvestingsinstanties zoals de gewestelijke huisvestingsmaatschappijen, de door die laatste erkende sociale huisvestingsmaatschappijen, sociale verhuurkantoren als zodanig erkend door de gewestelijke regeringen, het Vlaams Woningfonds, het "Fonds du Logement des Familles nombreuses de Wallonie", het Woningfonds van het Brussels Hoofdstedelijk Gewest en de Openbare Centra voor Maatschappelijk Welzijn.
Bij een besluit vastgesteld na overleg in de Ministerraad, kan de lijst van beschermde residentiële afnemers, bedoeld in het eerste en tweede lid, door de Koning worden gewijzigd. Elk besluit dat voor dit doel wordt genomen, wordt geacht nooit uitwerking te hebben gehad, indien het niet bij wet is bekrachtigd binnen twaalf maanden na de datum van zijn inwerkingtreding.".
 Art.    4 . In artikel 15/11, § 1quinquies, van dezelfde wet worden de woorden "Op voorstel" telkens vervangen door de woorden "Na advies".
 HOOFDSTUK III.  - Wijziging van de wet van 29 april 1999 betreffende de organisatie van de elektriciteitsmarkt
 Art.    5 . In artikel 2 van de wet van 29 april 1999 betreffende de organisatie van de elektriciteitsmarkt, laatstelijk gewijzigd bij de wet van 30 juli 2018, wordt de bepaling onder 16° quater vervangen als volgt:
"16° quater "beschermde residentiële afnemer": een residentiële afnemer met een laag inkomen of in een onzekere situatie, zoals gedefinieerd in artikel 20, § 2/1;".
 Art.    6 . In artikel 20 van dezelfde wet, worden de volgende wijzigingen aangebracht:
1° in paragraaf 2, eerste lid, worden de woorden "met een laag inkomen of in een kwetsbare situatie" opgeheven;
2° er wordt een paragraaf 2/1 ingevoegd, luidende:
" § 2/1. Voor de toepassing van de maximumprijzen bedoeld in § 2, wordt beschouwd als beschermde residentiële afnemer elke residentiële afnemer die kan bewijzen dat hijzelf of iedere persoon die onder hetzelfde dak leeft een beslissing geniet tot toekenning van:
1° door een OCMW,
a) het leefloon toegekend in toepassing van de wet van 26 mei 2002 betreffende het recht op maatschappelijke integratie;
b) een financiële maatschappelijke dienstverlening, die geheel of gedeeltelijk door de Federale Staat ten laste wordt genomen op grond van artikel 5 van de wet van 2 april 1965 betreffende het ten laste nemen van de steun verleend door de openbare centra voor maatschappelijk welzijn;
c) een wachtuitkering op het gewaarborgd inkomen voor bejaarden, de inkomensgarantie voor ouderen of de uitkering voor personen met een handicap;
2° door de FOD Sociale Zekerheid Directie Generaal Personen met een Handicap,
a) de inkomensvervangende tegemoetkoming bedoeld in artikel 2, § 1, van de wet van 27 februari 1987 betreffende de tegemoetkomingen aan personen met een handicap;
b) de integratietegemoetkoming bedoeld in artikel 2, § 2, van de wet van 27 februari 1987 betreffende de tegemoetkomingen aan personen met een handicap;
c) een tegemoetkoming bedoeld in de wet van 27 juni 1969 betreffende het toekennen van tegemoetkomingen aan mindervaliden;
d) een aanvullende tegemoetkoming, bedoeld in de wet van 27 juni 1969 betreffende het toekennen van tegemoetkomingen aan mindervaliden;
e) de tegemoetkoming voor hulp aan bejaarden bedoeld in artikel 2, § 3, van de wet van 27 februari 1987 betreffende de tegemoetkomingen aan personen met een handicap;
f) ten minste 4 punten in pijler 1 bedoeld in artikel 6, § 2, 1°, van het koninklijk besluit van 28 maart 2003 tot uitvoering van de artikelen 47, 56septies en 63 van de samengeordende wetten betreffende de kinderbijslag voor loonarbeiders en van artikel 88 van de programmawet (I) van 24 december 2002;
3° door een instelling van een gewest of een gemeenschap, een tegemoetkoming voor de hulp aan bejaarden die de Koning gelijkstelt met de in 2°,  e), bedoelde tegemoetkoming;
4° op basis van een decreet of ordonnantie genomen beslissing tot toekennig van een aantal punten of een score aan een kind die de Koning gelijkstelt met een in 2°,  f), bedoelde beslissing;
5° door de Federale Pensioendienst,
a) het gewaarborgd inkomen voor bejaarden, bedoeld in de wet van 1 april 1969 tot instelling van het ingesteld gewaarborgd inkomen voor bejaarden;
b) de inkomensgarantie voor ouderen, bedoeld in de wet van 22 maart 2001, tot instelling van een inkomensgarantie voor ouderen;
c) een tegemoetkoming voor hulp van derden bedoeld in de wet van 27 juni 1969 betreffende het toekennen van tegemoetkomingen aan mindervaliden;
d) een tegemoetkoming ter aanvulling van het gewaarborgd inkomen voor bejaarden, bedoeld in de wet van 27 juni 1969 betreffende het toekennen van tegemoetkomingen aan mindervaliden.
Bij een besluit vastgesteld na overleg in de Ministerraad, kan de lijst van beschermde residentiële afnemers, bedoeld in het eerste lid, door de Koning gewijzigd worden. Elk besluit dat voor dit doel wordt genomen, wordt geacht nooit uitwerking te hebben gehad, indien het niet bij wet is bekrachtigd binnen twaalf maanden na de datum van zijn inwerkingtreding.".
 Art.    7 . In artikel 21ter, § 3, van dezelfde wet, worden de woorden "Op voorstel" telkens vervangen door de woorden "Na advies".
 HOOFDSTUK IV.  - Wijziging van de programmawet van 27 april 2007
 Art.    8 . Artikel 3 van de programmawet van 27 april 2007 wordt aangevuld met een bepaling onder 10°, luidende als volgt:
"10° "beschermde huishoudelijke afnemer met een laag inkomen of in een onzekere situatie": een beschermde afnemer, zoals bepaald door artikel 15/10, § 2/2, van de wet van 12 april 1965 betreffende het vervoer van gasachtige producten en andere door middel van leidingen en door artikel 20, § 2/1, van de wet van 29 april 1999 betreffende de organisatie van de elektriciteitsmarkt.".
 Art.    9 . Artikel 4 van dezelfde wet wordt opgeheven.
 Art.    10 . In artikel 6, vierde lid, van dezelfde wet, worden de woorden "tot één van de in artikel 4 bedoelde categorieën behoren" vervangen door de woorden "een beschermde huishoudelijke afnemer zijn".
 Art.  11. Deze wet treedt in werking op 1 januari 2020.
De Koning kan voor iedere bepaling een datum van inwerkingtreding bepalen voorafgaand aan de datum vermeld in het eerste lid.


text:
TITEL 1.  - Algemene bepalingen
 Artikel     1 . § 1. Deze wet regelt een aangelegenheid als bedoeld in artikel 74 van de Grondwet.
§ 2. Ze verzekert de omzetting van Richtlijn (EU) 2017/1852 van de Raad van 10 oktober 2017 betreffende mechanismen ter beslechting van belastinggeschillen in de Europese Unie.
§ 3. Deze wet legt voorschriften vast met betrekking tot een mechanisme ter beslechting van geschillen tussen lidstaten welke ontstaan naar aanleiding van de interpretatie en toepassing van overeenkomsten en verdragen tot het vermijden van dubbele belasting op inkomsten en, waar van toepassing, op vermogen.
 TITEL 2.  - Mechanismen ter beslechting van belastinggeschillen in de Europese Unie
 Afdeling 1.  - Definities
 Art.    2 . Voor de toepassing van deze wet wordt verstaan onder :
1° "bevoegde autoriteit" : de autoriteit van een lidstaat die als zodanig door de betrokken lidstaat is aangewezen;
2° "Belgische bevoegde autoriteit" : de door de Koning bij besluit aangeduide bevoegde autoriteit;
3° "bevoegde rechtbank" : de rechtbank of de voorzitter van de rechtbank van eerste aanleg, zetelend zoals in kortgeding, die zitting houdt ter zetel van het Hof van beroep in wiens rechtsgebied de belastingdienst gelegen is die de bestreden beschikking heeft getroffen. Wanneer evenwel de procedure in het Duits wordt gevoerd, is alleen de rechtbank van eerste aanleg van Eupen bevoegd.
De Koning kan in het rechtsgebied van het Hof van beroep een andere dan de in het eerste lid bedoelde rechtbank of voorzitter van de rechtbank van eerste aanleg, aanwijzen, die kennis nemen van geschillen betreffende de toepassing van deze wet;
4° "dubbele belasting" : de heffing van belastingen op dezelfde belastbare inkomsten of hetzelfde belastbare vermogen door twee of meer lidstaten, van belastingen die onder een overeenkomst of verdrag tot het vermijden van dubbele belasting op inkomsten en, waar van toepassing, op vermogen vallen, wanneer zulks aanleiding geeft tot :
a) een bijkomende belastingheffing;
b) een toename van de belastingschulden; of
c) een annulering of vermindering van verliezen die met belastbare winst kunnen worden verrekend;
5° "belanghebbende" : elke persoon die een fiscaal ingezetene is van een lidstaat en voor wiens belastingheffing het geschilpunt rechtstreekse gevolgen heeft;
6° "grote onderneming" : een onderneming die op de balansdatum ten minste twee van de volgende drie criteria overschrijdt :
a) balanstotaal : 20 000 000 euro;
b) netto-omzet : 40 000 000 euro;
c) gemiddeld personeelsbestand gedurende het boekjaar : 250;
7° "grote groep" : een groep bestaande uit in een consolidatie op te nemen moeder- en dochterondernemingen die, op geconsolideerde basis, op de balansdatum van de moederonderneming de grensbedragen voor ten minste twee van de volgende drie criteria overschrijden :
a) balanstotaal : 20 000 000 euro;
b) netto-omzet : 40 000 000 euro;
c) gemiddeld personeelsbestand gedurende het boekjaar : 250;
8° "lidstaat" : een lidstaat van de Europese Unie;
9° "geschilpunt" : de kwestie die aanleiding geeft tot een geschil bedoeld in artikel 1, § 3.
 Afdeling 2.  - De klacht
 Art.    3 . § 1. Elke belanghebbende kan een klacht indienen met betrekking tot een geschilpunt bij de Belgische bevoegde autoriteit, waarbij om de beslechting van het geschilpunt wordt verzocht.
De klacht wordt ingediend binnen een termijn van drie jaar, te rekenen vanaf de datum van ontvangst van de eerste kennisgeving met betrekking tot een of meerdere handelingen die aanleiding geeft of zal geven tot het geschilpunt, ongeacht de eventuele aanwending van de gebruikelijke rechtsmiddelen.
De belanghebbende dient de klacht tegelijkertijd en met dezelfde gegevens, bij elk van de andere betrokken bevoegde autoriteiten in. De klacht maakt melding van de andere lidstaten die betrokken zijn bij het geschilpunt.
Voor de toepassing van deze wet en de daaruit voortvloeiende uitvoeringsbesluiten gebeurt de indiening van de klacht, in één van de officiële landstalen of in het Engels.
§ 2. Elke klacht maakt het voorwerp uit van een ontvangstbevestiging binnen de twee maanden te rekenen vanaf de datum van ontvangst ervan door de Belgische bevoegde autoriteit.
§ 3. De Belgische bevoegde autoriteit stelt de bevoegde autoriteiten van de andere betrokken lidstaten in kennis van deze klacht binnen de in paragraaf 2 bedoelde termijn.
De Belgische bevoegde autoriteit stelt de andere bevoegde autoriteiten op dat moment in kennis van haar voorkeur met betrekking tot de taal waarin de communicatie tijdens de procedurehandelingen zal plaatsvinden.
§ 4. De in paragraaf 1 bedoelde klacht wordt slechts aanvaard indien de belanghebbende die de klacht indient, de Belgische bevoegde autoriteit de volgende inlichtingen verschaft :
1° de naam, het adres, het fiscaal identificatienummer en alle andere inlichtingen die nodig zijn voor de identificatie van de belanghebbende die de klacht heeft ingediend bij de bevoegde autoriteiten, en van elke andere belanghebbende;
2° de betrokken belastbare tijdperken;
3° nadere informatie over de relevante feiten en omstandigheden van de zaak, met inbegrip van bijzonderheden over de structuur van de transactie en over de verhouding tussen de belanghebbende en de andere partijen bij de relevante transacties, alsmede desgevallend van de feiten die te goeder trouw in een wederzijds bindende overeenkomst tussen de belanghebbende en de belastingdienst zijn vastgelegd. Meer in het bijzonder moeten worden meegedeeld, de aard en de datum van de handelingen die aanleiding geven tot het geschilpunt waaronder, in voorkomend geval, bijzonderheden over dezelfde in de andere lidstaat ontvangen inkomsten en de opneming daarvan in de belastbare inkomsten in de andere lidstaat, evenals bijzonderheden over de belastingen die in verband met die inkomsten in de andere lidstaat zijn geheven of zullen worden geheven, alsmede de daarmee verband houdende bedragen in de valuta's van de betrokken lidstaten, met een afschrift van eventuele bewijsstukken;
4° een verwijzing naar de toepasselijke nationale regels en naar de overeenkomsten of verdragen bedoeld in artikel 1, § 3, eerste lid; indien meer dan één overeenkomst of verdrag van toepassing is, vermeldt de belanghebbende die de klacht indient welke overeenkomst of welk verdrag geïnterpreteerd wordt met betrekking tot het geschilpunt in kwestie;
5° de volgende informatie, samen met een afschrift van eventuele bewijsstukken :
a) een verklaring waarom de belanghebbende meent dat er sprake is van een geschilpunt;
b) nadere bijzonderheden over elk door de belanghebbende ingesteld beroep en elke door de belanghebbende opgestarte rechtszaak met betrekking tot de relevante transacties, en over elke rechterlijke beslissing in verband met het geschilpunt;
c) een toezegging van de belanghebbende om zo volledig en zo snel mogelijk op alle toepasselijke verzoeken van een bevoegde autoriteit te reageren en daarnaast op verzoek van de bevoegde autoriteiten alle documentatie zal verstrekken;
d) in voorkomend geval, een afschrift van het definitieve besluit over de belastingaanslag in de vorm van een definitieve belastingaanslag, een verslag van de belastingcontrole of een ander gelijkwaardig document dat aanleiding geeft tot het geschilpunt, en een afschrift van elk ander beschikbaar document dat de belastingautoriteiten met betrekking tot het geschilpunt hebben verstrekt;
e) in voorkomend geval, informatie over eventuele klachten die door de belanghebbende zijn ingediend uit hoofde van een andere procedure voor onderling overleg of uit hoofde van een andere geschillenbeslechtingsprocedure, als omschreven in artikel 16, § 5, en een uitdrukkelijke toezegging van de belanghebbende dat hij het bepaalde in voormeld artikel 16, § 5, zal naleven;
6° alle door de Belgische bevoegde autoriteit gevraagde specifieke aanvullende informatie die noodzakelijk wordt geacht voor een grondig onderzoek van de zaak in kwestie.
§ 5. De Belgische bevoegde autoriteit kan om de in paragraaf 4, 6°, bedoelde informatie verzoeken binnen drie maanden, te rekenen vanaf de datum van ontvangst van de klacht.
Indien dit door de Belgische bevoegde autoriteit nodig wordt geacht, wordt een bijkomend verzoek om informatie ingesteld tijdens de in artikel 4 bedoelde procedure voor onderling overleg.
Het in het eerste en tweede lid bedoelde verzoek mag niet leiden tot de openbaarmaking van een handels-, bedrijfs-, nijverheids- of beroepsgeheim of van een fabrieks- of handelswerkwijze.
Een belanghebbende die een in het eerste en tweede lid bedoelde verzoek ontvangt, antwoordt binnen drie maanden te rekenen vanaf de ontvangst van dit verzoek.
Een afschrift van het in het vierde lid bedoelde antwoord wordt eveneens gelijktijdig verzonden aan de bevoegde autoriteiten van de andere betrokken lidstaten.
§ 6. Binnen zes maanden te rekenen vanaf de datum van ontvangst van de klacht door de Belgische bevoegde autoriteit of binnen zes maanden te rekenen vanaf de datum van ontvangst van de in paragraaf 4, 6°, bedoelde informatie, indien dat later is, neemt de Belgische bevoegde autoriteit een besluit over de aanvaarding of weigering van de in paragraaf 1 bedoelde klacht.
De Belgische bevoegde autoriteit stelt de belanghebbende en de bevoegde autoriteiten van de andere betrokken lidstaten onverwijld in kennis van het in het eerste lid bedoelde besluit.
De Belgische bevoegde autoriteit kan evenwel binnen de in paragraaf 6, eerste lid, bedoelde termijn, besluiten het geschilpunt eenzijdig te beslechten, zonder de bevoegde autoriteiten van de andere betrokken lidstaten erbij te betrekken. In dat geval worden de belanghebbende en de bevoegde autoriteiten van de andere betrokken lidstaten daarvan onverwijld in kennis gesteld. De kennisgeving beëindigt de procedurehandelingen met betrekking tot dit geschilpunt.
§ 7. Een belanghebbende die een klacht wenst in te trekken, dient gelijktijdig bij de Belgische bevoegde autoriteit en elk van de bevoegde autoriteiten van de betrokken lidstaten een schriftelijke kennisgeving van intrekking in.
De in het eerste lid bedoelde kennisgeving beëindigt alle procedurehandelingen ontstaan uit hoofde van deze wet.
Indien de Belgische bevoegde autoriteit een in het eerste lid bedoelde kennisgeving ontvangt, stelt deze de andere bevoegde autoriteiten van de betrokken lidstaten onverwijld in kennis van de beëindiging van de procedurehandelingen.
§ 8. Indien een geschilpunt om welke reden ook, ophoudt te bestaan, worden alle procedurehandelingen met betrekking tot de overeenkomstig paragraaf 1 ingediende klacht beëindigd.
De Belgische bevoegde autoriteit stelt de belanghebbende hier onverwijld van in kennis met vermelding van de algemene redenen voor de beëindiging.
 Afdeling 3.  - Procedure voor onderling overleg
 Art.    4 . § 1. Indien de in artikel 3, § 1, bedoelde klacht aanvaard wordt door de Belgische bevoegde autoriteit en door de bevoegde autoriteiten van de betrokken lidstaten, trachten zij binnen een termijn van twee jaar te rekenen vanaf de datum van de laatste kennisgeving door één van de lidstaten van het besluit tot aanvaarding van de klacht, het geschilpunt in onderling overleg te beslechten.
De in het eerste lid bedoelde termijn van twee jaar kan op verzoek van een bevoegde autoriteit van een betrokken lidstaat aan alle andere bevoegde autoriteiten van de betrokken lidstaten met ten hoogste één jaar worden verlengd, mits de verzoekende bevoegde autoriteit dit verzoek schriftelijk motiveert.
§ 2. Zodra de Belgische bevoegde autoriteit binnen de in paragraaf 1 bedoelde termijn overeenstemming heeft bereikt met de bevoegde autoriteiten van de betrokken lidstaten over de beslechting van het geschilpunt, stelt zij de belanghebbende daarvan onverwijld in kennis in de vorm van een besluit dat bindend is voor de autoriteit en afdwingbaar is door de belanghebbende mits deze laatste het besluit aanvaardt en, in voorkomend geval, afziet van het recht om andere rechtsmiddelen aan te wenden.
Indien er reeds procedurehandelingen met betrekking tot de in het eerste lid bedoelde andere rechtsmiddelen waren aangevat, wordt het besluit enkel bindend en afdwingbaar van zodra de belanghebbende ten overstaan van de Belgische bevoegde autoriteit bewijst dat er stappen zijn gezet om deze procedurehandelingen te beëindigen. Deze bewijzen worden verstrekt uiterlijk zestig dagen nadat de belanghebbende van het in het eerste lid bedoelde besluit in kennis is gebracht.
§ 3. Indien de Belgische bevoegde autoriteit en de bevoegde autoriteiten van de betrokken lidstaten geen overeenstemming hebben bereikt over de beslechting van het geschilpunt binnen de in paragraaf 1 bedoelde termijn, stelt de Belgische bevoegde autoriteit de belanghebbende daarvan in kennis, met opgave van de algemene redenen waarom geen overeenstemming kon worden bereikt.
 Afdeling 4.  - Besluit van de bevoegde autoriteit betreffende de klacht
 Art.    5 . § 1. De Belgische bevoegde autoriteit kan binnen de in artikel 3, § 6, eerste lid, bedoelde termijn, besluiten een klacht af te wijzen wanneer :
1° de in artikel 3, § 4, bedoelde inlichtingen ontbreken, met inbegrip van de in artikel 3, § 4, 6°,  bedoelde informatie die niet binnen de in artikel 3, § 5, vierde lid, bedoelde termijn is ingediend;
2° er geen sprake is van een geschilpunt; of
3° de klacht niet binnen de in artikel 3, § 1, tweede lid, bedoelde termijn is ingediend.
Wanneer de Belgische bevoegde autoriteit de belanghebbende van de in het eerste lid bedoelde afwijzing in kennis stelt overeenkomstig de bepalingen van artikel 3, § 6, geeft zij de algemene redenen voor de afwijzing op.
§ 2. Indien de Belgische bevoegde autoriteit binnen de zes maanden te rekenen vanaf de datum van ontvangst van de klacht of binnen zes maanden te rekenen vanaf de datum van ontvangst van de in artikel 3, § 4, 6°, bedoelde informatie geen besluit genomen heeft, wordt de klacht geacht te zijn aanvaard.
§ 3. Indien de Belgische bevoegde autoriteit en alle andere betrokken bevoegde autoriteiten de klacht afwijzen, kan de belanghebbende een vordering instellen tegen het besluit van de Belgische bevoegde autoriteit overeenkomstig artikel 1385decies en 1385undecies van het Gerechtelijk Wetboek.
De belanghebbende die overeenkomstig het eerste lid zijn recht van beroep uitoefent, kan geen verzoek indienen uit hoofde van artikel 6, § 1, 1° :
1° zolang het besluit nog in beroep wordt behandeld;
2° wanneer het besluit tot afwijzing nog vatbaar is voor beroep;
3° wanneer het besluit tot afwijzing is bevestigd in het kader van de onder 1°  bedoelde beroepsprocedure, maar het in een van de betrokken lidstaten niet mogelijk is af te wijken van het besluit van de betrokken rechtbank of andere gerechtelijke instanties.
Indien het recht van beroep is uitgeoefend, wordt het besluit van de betrokken rechtbank in aanmerking genomen voor de toepassing van artikel 6, § 1, eerste lid, 1°.
 Afdeling 5.  - Geschillenbeslechting door de raadgevende commissie
 Art.    6 . § 1. Op verzoek van de belanghebbende, stellen de bevoegde autoriteiten een raadgevende commissie in wanneer :
1° de klacht van de belanghebbende werd afgewezen overeenkomstig artikel 5, § 1, door minstens één maar niet door alle betrokken bevoegde autoriteiten, of;
2° de betrokken bevoegde autoriteiten de klacht van de belanghebbende hebben aanvaard, maar ze binnen de in artikel 4, § 1 bedoelde termijn in onderling overleg geen overeenstemming hebben kunnen bereiken over de beslechting van het geschilpunt.
De belanghebbende kan het in het eerste lid bedoelde verzoek enkel doen indien tegen de in artikel 5, § 1, bedoelde afwijzing geen beroep kan worden ingesteld, geen beroep aanhangig is of de belanghebbende formeel afstand heeft gedaan van zijn recht van beroep, waarbij het verzoek een verklaring bevat in die zin.
De belanghebbende verzoekt schriftelijk om de oprichting van een raadgevende commissie en dit, naargelang het geval, uiterlijk vijftig dagen te rekenen vanaf de datum van ontvangst van de kennisgeving van het besluit overeenkomstig artikel 3, § 6, of artikel 4, § 3, of uiterlijk vijftig dagen te rekenen vanaf de datum van de afgifte van het besluit door de betrokken rechtbank of gerechtelijke instantie krachtens artikel 5, § 3.
De raadgevende commissie wordt uiterlijk 120 dagen te rekenen vanaf de datum van ontvangst van het verzoek ingesteld. De voorzitter van de commissie stelt de belanghebbende daarvan onverwijld in kennis.
§ 2. In het geval bedoeld in paragraaf 1, eerste lid, 1°, neemt de raadgevende commissie een besluit over de aanvaarding van de klacht binnen de zes maanden te rekenen vanaf de datum waarop de klacht is ingesteld.
De betrokken bevoegde autoriteiten, met inbegrip van de Belgische bevoegde autoriteit, worden binnen dertig dagen te rekenen vanaf de datum van vaststelling van het in § 2, eerste lid, bedoelde besluit in kennis gesteld.
Indien de raadgevende commissie in haar besluit bevestigt dat aan alle voorschriften van artikel 3 voldaan is, wordt op verzoek van één van de betrokken bevoegde autoriteiten het in artikel 4, § 1, bedoelde procedure voor onderling overleg opgestart.
Indien de Belgische bevoegde autoriteit besluit om tot het in het vorige lid bedoelde procedure voor onderling overleg over te gaan, stelt zij de raadgevende commissie, de andere betrokken bevoegde autoriteiten en de belanghebbende van dat verzoek in kennis.
De in artikel 4, § 1, bedoelde termijn vangt aan vanaf de datum van kennisgeving van het besluit van de raadgevende commissie betreffende de aanvaarding van de klacht.
Indien geen van de betrokken bevoegde autoriteiten binnen een termijn van zestig dagen na de in paragraaf 2, tweede lid, bedoelde dag waarop de kennisgeving van het besluit heeft plaatsgevonden, heeft verzocht om de procedure voor onderling overleg op te starten, brengt de raadgevende commissie overeenkomstig artikel 14, § 1, advies uit over de beslechting van het geschilpunt. In dat geval wordt, voor de toepassing van het voormelde artikel 14, § 1, de raadgevende commissie geacht te zijn ingesteld op de datum waarop de voormelde termijn van zestig dagen verstrijkt.
§ 3. In het geval bedoeld in paragraaf 1, eerste lid, 2°, brengt de raadgevende commissie overeenkomstig artikel 14, §  1, advies uit over de beslechting van het geschilpunt.
§ 4. Indien de raadgevende commissie geen advies uitbrengt binnen de in paragraaf 2, eerste lid, bedoelde termijn, is de in artikel 12, § 1, 2°, bedoelde vergoeding, niet verschuldigd.
 Afdeling 6.  - Benoemingen door bevoegde rechtbanken
 Art.    7 . § 1. Indien de raadgevende commissie niet is ingesteld binnen de in artikel 6, § 1, vierde lid, bedoelde termijn kan de belanghebbende, om de raadgevende commissie in te stellen, een vordering in kortgeding instellen bij de voorzitter van de bevoegde rechtbank.
§ 2. Indien de Belgische bevoegde autoriteit heeft nagelaten ten minste één vooraanstaande onafhankelijke persoon en een plaatsvervanger te benoemen, kan de belanghebbende binnen de in paragraaf 3 bedoelde termijn de voorzitter van de bevoegde rechtbank verzoeken een vooraanstaande onafhankelijke persoon en een plaatsvervanger te benoemen uit de in artikel 9 bedoelde lijst.
Indien zowel de Belgische bevoegde autoriteit als de andere betrokken bevoegde autoriteiten hebben nagelaten ten minste één vooraanstaande onafhankelijke persoon en een plaatsvervanger te benoemen, kan de belanghebbende binnen de in paragraaf 3 bedoelde termijn de bevoegde rechtbank verzoeken de beide vooraanstaande onafhankelijke personen te benoemen uit de in artikel 9 bedoelde lijst.
Deze vooraanstaande onafhankelijke personen benoemen overeenkomstig artikel 8, § 3, de voorzitter door loting uit de in artikel 9 bedoelde lijst.
Indien meer dan één belanghebbende betrokken is bij het geschilpunt, delen de belanghebbenden het verzoek om de vooraanstaande onafhankelijke personen en hun plaatsvervangers te benoemen mee aan elk van hun respectievelijke woonstaten.
Indien slechts één belanghebbende betrokken is bij het geschilpunt, deelt de belanghebbende het verzoek om de vooraanstaande onafhankelijke personen en hun plaatsvervangers te benoemen mee aan de bevoegde autoriteit van de lidstaat die nagelaten heeft ten minste één vooraanstaande onafhankelijke persoon en een plaatsvervanger te benoemen.
§ 3. De vorderingen bedoeld in paragrafen 1 en 2 worden ten vroegste ingesteld na het verstrijken van de in artikel 6, § 1, vierde lid, bedoelde termijn en uiterlijk binnen een termijn van 30 dagen vanaf de dag waarop de voormelde termijn verstreken is.
§ 4. In de gevallen bedoeld in paragraaf 2 stelt de voorzitter van de rechtbank van eerste aanleg, zetelend zoals in kort geding, de vooraanstaande onafhankelijke personen aan overeenkomstig artikel 1680, § 1, eerste lid, van het Gerechtelijk Wetboek.
Tegen de beslissingen tot aanstelling of tot vervanging van de vooraanstaande onafhankelijke persoon kan, overeenkomstig artikel 1680, § 1, derde lid, van hetzelfde Wetboek geen rechtsmiddel worden ingesteld. Wanneer de voorzitter van de rechtbank van eerste aanleg beslist om niet over te gaan tot een aanstelling kan evenwel overeenkomstig artikel 1680, § 1, vierde lid, van hetzelfde Wetboek tegen deze beslissing hoger beroep worden ingesteld.
De rechtbank van eerste aanleg stelt de Belgische bevoegde autoriteit in kennis van de benoeming, die vervolgens onverwijld de andere betrokken bevoegde autoriteiten in kennis stelt.
 Afdeling 7.  - De raadgevende commissie
 Art.    8 . § 1. De in artikel 6 bedoelde raadgevende commissie is als volgt samengesteld :
1° één voorzitter;
2° één vertegenwoordiger van elke betrokken bevoegde autoriteit, waarbij dit aantal in voorkomend geval verhoogd kan worden tot twee per bevoegde autoriteit, indien de Belgische bevoegde autoriteit en de andere bevoegde autoriteiten overeenstemming bereiken hierover;
3° één vooraanstaande onafhankelijke persoon die door elke bevoegde autoriteit van de betrokken lidstaten wordt benoemd uit de in artikel 9 bedoelde lijst, waarbij dit aantal in voorkomend geval verhoogd kan worden tot twee per bevoegde autoriteit, indien de Belgische bevoegde autoriteit en de andere betrokken bevoegde autoriteiten overeenstemming bereiken hierover.
§ 2. De Belgische bevoegde autoriteit bepaalt in overeenstemming met de andere betrokken bevoegde autoriteiten de regels voor de benoeming van de in paragraaf 1, 3° bedoelde vooraanstaande onafhankelijke personen.
Na de benoeming van de vooraanstaande onafhankelijke personen wordt in overeenstemming met de regels die gelden voor de benoeming van de vooraanstaande onafhankelijke personen voor ieder van hen een plaatsvervanger benoemd voor het geval dat de onafhankelijke personen verhinderd worden hun functie uit te oefenen.
§ 3. Indien de Belgische bevoegde autoriteit en de andere betrokken bevoegde autoriteiten geen overeenstemming bereiken over de in paragraaf 2 bedoelde regels voor de benoeming van vooraanstaande onafhankelijke personen, geschiedt de benoeming van de vooraanstaande onafhankelijke personen door loting.
§ 4. Tenzij de vooraanstaande onafhankelijke personen door de bevoegde rechtbank volgens de bepalingen van artikel 7, § 1, zijn benoemd, kan de bevoegde autoriteit van elk van de betrokken lidstaten bezwaar maken tegen de benoeming van een bepaalde vooraanstaande onafhankelijke persoon om elke vooraf tussen de Belgische bevoegde autoriteit en de andere betrokken bevoegde autoriteiten overeengekomen reden of om een van de volgende redenen :
1° deze persoon behoort tot of werkt namens een van de betrokken belastingadministraties of heeft op een bepaald moment tijdens de drie voorafgaande jaren in die situatie verkeerd;
2° deze persoon heeft een deelneming van betekenis of stemrecht in een van de belanghebbenden in kwestie of heeft die in de loop van de vijf jaar vóór zijn benoeming gehad of is er werknemer of adviseur of is dat in de loop van de vijf jaar vóór zijn benoeming geweest;
3° deze persoon biedt onvoldoende garanties om het geschil of de geschillen objectief te behandelen;
4° deze persoon is een werknemer van een bedrijf dat belastingadvies verleent of anderszins beroepsmatig belastingadvies verleent, of heeft in de loop van een periode van ten minste drie jaar vóór zijn benoeming in die situatie verkeerd.
§ 5. Indien een bevoegde autoriteit van een betrokken lidstaat dit eist, schenkt een overeenkomstig paragraaf 2 of 3 benoemde vooraanstaande persoon of diens plaatsvervanger klaarheid wat betreft belangen, relaties of andere aangelegenheden die naar verwachting de onafhankelijkheid of onpartijdigheid van die persoon kunnen beïnvloeden, of waarvan redelijkerwijs kan worden aangenomen dat die persoon de procedurehandelingen met vooringenomenheid zal ingaan.
Gedurende een periode van twaalf maanden te rekenen vanaf de datum waarop het besluit van de raadgevende commissie is genomen, mag een vooraanstaande onafhankelijke persoon die deel uitmaakt van de raadgevende commissie, niet in een situatie verkeren die voor een bevoegde autoriteit een aanleiding zou zijn geweest om bezwaar te maken tegen zijn benoeming, als bedoeld in het eerste lid, indien die persoon in die situatie had verkeerd op het moment van de benoeming voor de bewuste raadgevende commissie.
§ 6. De vertegenwoordigers van de bevoegde autoriteiten en de vooraanstaande onafhankelijke personen die overeenkomstig paragraaf 1 zijn benoemd, kiezen een voorzitter uit de in artikel 9 bedoelde lijst van personen. De bevoegde autoriteiten en de vooraanstaande onafhankelijke personen komen overeen wie onder de vooraanstaande onafhankelijke personen, de voorzitter is.
 Afdeling 8.  - Lijst van vooraanstaande onafhankelijke personen
 Art.    9 . § 1. De lijst van vooraanstaande onafhankelijke personen bestaat uit alle door de lidstaten benoemde vooraanstaande onafhankelijke personen en hun plaatsvervangers.
De Koning duidt ten minste drie personen aan die bekwaam en onafhankelijk zijn, en in staat zijn onpartijdig en integer te handelen.
De kennisgeving van de benoemingsprocedure van de in het eerste lid bedoelde vooraanstaande onafhankelijke personen, evenals het profiel waaraan ze moeten beantwoorden, maakt het voorwerp uit van een publicatie in het Belgisch Staatsblad. Het uiteindelijk besluit tot benoeming wordt eveneens gepubliceerd in het Belgisch Staatsblad, binnen een maand te rekenen vanaf de kennisgeving ervan.
§ 2. De minister van Financiën of de door hem aangewezen persoon stelt de Europese Commissie in kennis van de namen van de vooraanstaande onafhankelijke personen die hij benoemd heeft.
Hij verstrekt de Commissie eveneens volledige en actuele informatie over de professionele en academische achtergrond, bekwaamheid en deskundigheid van deze personen en over elk belangenconflict dat zij mogelijk hebben.
§ 3. De minister van Financiën of de door hem aangewezen persoon stelt de Europese Commissie onverwijld in kennis van alle wijzigingen in de lijst van onafhankelijke personen.
Wat betreft de verwijdering van de vooraanstaande onafhankelijke personen van de lijst, stelt de minister van Financiën of de door hem aangewezen persoon de betrokkenen hiervan in kennis bij aangetekend schrijven door middel van een met redenen omklede beslissing.
§ 4. Indien de minister van Financiën of de door hem aangewezen persoon gegronde redenen heeft om er bezwaar tegen te maken dat een vooraanstaande onafhankelijke persoon op de bovengenoemde lijst blijft staan vanwege een gebrek aan onafhankelijkheid, stelt zij de Commissie daarvan met voldoende onderbouwde bewijzen in kennis.
§ 5. Indien de Europese Commissie België in kennis heeft gesteld van de bezwaren en bijhorende bewijzen die een andere lidstaat heeft ten aanzien van de onafhankelijkheid van een vooraanstaande onafhankelijke persoon, dan onderzoekt de minister van Financiën of de door hem aangewezen persoon binnen de zes maanden deze bezwaren en bijhorende bewijzen en neemt ze het besluit of de persoon al dan niet op de voormelde lijst gehandhaafd wordt.
De minister van Financiën of de door hem aangewezen persoon stelt de Europese Commissie onverwijld op de hoogte van deze beslissing.
 Afdeling 9.  - De commissie voor alternatieve geschillenbeslechting
 Art.    10 . § 1. De Belgische bevoegde autoriteit en de bevoegde autoriteiten van de andere betrokken lidstaten kunnen overeenkomen om in de plaats van de in artikel 6 bedoelde raadgevende commissie, een commissie voor alternatieve geschillenbeslechting op te richten om overeenkomstig artikel 14 advies uit te brengen over de beslechting van het geschilpunt.
De Belgische bevoegde autoriteit en de bevoegde autoriteiten van de andere betrokken lidstaten kunnen eveneens overeenkomen een commissie voor alternatieve geschillenbeslechting in te stellen in de vorm van een commissie van permanente aard.
§ 2. Behalve de bepalingen van artikel 8, §§ 4 en 5, betreffende de onafhankelijkheid van de leden, kan de commissie van alternatieve geschillenbeslechting wat betreft haar vorm en samenstelling afwijken van de samenstelling van de raadgevende commissie.
Een commissie voor alternatieve geschillenbeslechting kan, elke geschillenbeslechtingsprocedure of -techniek toepassen om het geschilpunt op bindende wijze op te lossen. De Belgische bevoegde autoriteit en de bevoegde autoriteiten van de andere lidstaten kunnen overeenkomen dat de commissie voor alternatieve geschillenbeslechting andere soorten geschillenbeslechtingsprocedures kan toepassen.
§ 3. De Belgische bevoegde autoriteit en de bevoegde autoriteiten van de andere betrokken lidstaten komen overeenkomstig artikel 11 de werkingsregels van de commissie voor alternatieve geschillenbeslechting overeen.
§ 4. De artikelen 12 en 13 zijn van toepassing op de commissie voor alternatieve geschilbeslechting, tenzij in de in artikel 11 bedoelde werkingsregels anders is overeengekomen.
 Afdeling 10.  - Werkingsregels van de raadgevende commissie of van de commissie voor alternatieve geschillenbeslechting
 Art.    11 . § 1. De Belgische bevoegde autoriteit stelt de belanghebbende binnen de in artikel 6, § 1, vierde lid, bedoelde termijn op de hoogte van het volgende :
1° de werkingsregels van de raadgevende commissie of van de commissie voor alternatieve geschilbeslechting;
2° de termijn waarbinnen het advies over de beslechting van het geschilpunt moet worden uitgebracht;
3° verwijzingen naar alle toepasselijke bepalingen van intern recht van de lidstaten en alle toepasselijke overeenkomsten of verdragen.
§ 2. De werkingsregels worden ondertekend door de Belgische bevoegde autoriteit en de bevoegde autoriteiten van de andere betrokken lidstaten.
De werkingsregels bevatten met name het volgende :
1° de beschrijving en de kenmerken van het geschilpunt;
2° het mandaat waarover de bevoegde autoriteiten van de lidstaten overeenstemming bereiken wat de te regelen juridische en feitelijke kwesties betreft;
3° de vorm van het geschillenbeslechtingsorgaan, ofwel een raadgevende commissie, ofwel een commissie voor alternatieve geschilbeslechting, alsmede het soort procedure voor de alternatieve geschillenbeslechting, indien de procedure verschilt van die van het onafhankelijke advies door een raadgevende commissie;
4° het tijdschema van de geschillenbeslechtings-procedure;
5° de samenstelling van de raadgevende commissie of van de commissie voor alternatieve geschillenbeslechting, met inbegrip van het aantal en de namen van de leden, gegevens over hun bekwaamheid en kwalificaties, en informatie over eventuele belangenconflicten van de leden;
6° de regels voor deelname van de belanghebbende of de belanghebbenden en derde partijen aan de procedurehandelingen, de uitwisselingen van memoranda, inlichtingen en bewijsstukken, de kosten, het soort geschilbeslechtingsprocedure dat gebruikt wordt en alle andere relevante procedurele of organisatorische aangelegenheden;
7° de logistieke regelingen voor de procedurehandelingen van de raadgevende commissie en het uitbrengen van haar advies.
Indien een raadgevende commissie overeenkomstig artikel 6, § 1, eerste lid, 1°,  is ingesteld om advies uit te brengen, dan bevatten de werkingsregels alleen de in paragraaf 2, tweede lid, 1°,  4°,  5°  en 6°  bedoelde informatie.
§ 3. Indien de werkingsregels onvolledig zijn of de belanghebbende niet in kennis werd gesteld van de werkingsregels, gelden de door de Europese Commissie opgestelde standaardwerkingsregels.
§ 4. Indien de Belgische bevoegde autoriteit en de andere bevoegde autoriteiten de belanghebbende niet in kennis hebben gesteld van de werkingsregels, worden de werkingsregels door de vooraanstaande onafhankelijke personen en de voorzitter aangevuld op basis van de in paragraaf 3 bedoelde standaardwerkingsregels en aan de belanghebbende toegezonden binnen een termijn van twee weken, te rekenen vanaf de datum waarop de raadgevende commissie of de commissie voor alternatieve geschilbeslechting is ingesteld.
Wanneer de vooraanstaande onafhankelijke personen en de voorzitter geen overeenstemming hebben bereikt over de werkingsregels of de belanghebbende daarvan niet in kennis werd gesteld, kunnen de belanghebbenden een vordering instellen overeenkomstig artikel 1680, §§ 1 tot 5, van het Gerechtelijk Wetboek bij de rechtbank van eerste aanleg om een vonnis te bekomen dat bevel geeft tot toepassing van de werkingsregels.
 Afdeling 11.  - Kosten van de procedurehandelingen
 Art.    12 . § 1. Met uitzondering van de bepalingen in paragraaf 2 en de artikelen 6, § 4, en 14, § 4, en behoudens indien de Belgische bevoegde autoriteit en de bevoegde autoriteiten van de betrokken lidstaten anders zijn overeengekomen, worden de hierna genoemde kosten gelijk over de betrokken lidstaten verdeeld :
1° de uitgaven van de vooraanstaande onafhankelijke personen, die een bedrag vormen dat gelijk is aan het gemiddelde van de gebruikelijke terugbetaling aan hoge ambtenaren van de betrokken lidstaten, en
2° de vergoeding van de vooraanstaande onafhankelijke personen, indien van toepassing, die beperkt is tot 1 000 euro per persoon per dag voor iedere dag dat de raadgevende commissie of de commissie voor alternatieve geschilbeslechting bijeenkomt.
De kosten die de belanghebbende maakt, worden niet door de lidstaten gedragen.
§ 2. Alle kosten bedoeld in § 1, 1° en 2°,  en voor zover de bevoegde autoriteiten van de andere betrokken lidstaten het erover eens zijn, worden gedragen door de belanghebbende indien hij :
1° een kennisgeving van intrekking van de klacht heeft ingediend, overeenkomstig artikel 3, § 7, of
2° na een afwijzing uit hoofde van artikel 5, § 1, een verzoek overeenkomstig artikel 6, § 1, heeft ingediend en de raadgevende commissie heeft besloten dat de betrokken bevoegde autoriteiten de klacht terecht hebben afgewezen.
 Afdeling 12.  - Inlichtingen, bewijsmiddelen en hoorzittingen
 Art.    13 . § 1. De belanghebbende kan, indien de Belgische bevoegde autoriteit en de bevoegde autoriteiten van de andere betrokken lidstaten akkoord gaan, aan de raadgevende commissie of de commissie voor alternatieve geschillenbeslechting alle inlichtingen, bewijsmiddelen of stukken verschaffen die relevant zijn om tot een besluit te komen.
Op verzoek van de raadgevende commissie of van de commissie voor alternatieve geschillenbeslechting verschaffen de belanghebbende en de Belgische bevoegde autoriteit alle inlichtingen, bewijsmiddelen en stukken.
De Belgische bevoegde autoriteit mag in de volgende gevallen weigeren om de inlichtingen, bedoeld in de vorige leden te verschaffen :
1° wanneer voor het verkrijgen van de inlichtingen administratieve maatregelen moeten worden genomen die in strijd zijn met de nationale wetgeving;
2° wanneer de inlichtingen op grond van de nationale wetgeving niet verkrijgbaar zijn;
3° wanneer de inlichtingen betrekking hebben op handelsgeheimen, bedrijfsgeheimen, nijverheidsgeheimen, beroepsgeheimen of op een fabrieks- of handelswerkwijze;
4° wanneer de bekendmaking van de inlichtingen in strijd is met de openbare orde.
§ 2. Belanghebbenden kunnen op eigen verzoek en met instemming van de bevoegde autoriteiten van de betrokken lidstaten voor een raadgevende commissie of een commissie voor alternatieve geschillenbeslechting verschijnen of zich daar laten vertegenwoordigen.
Op verzoek van de raadgevende commissie of de commissie voor alternatieve geschillenbeslechting zijn de belanghebbenden gehouden voor haar te verschijnen of zich er te laten vertegenwoordigen.
 Afdeling 13.  - Advies van de raadgevende commissie of van de commissie voor alternatieve geschillenbeslechting
 Art.    14 . § 1. De raadgevende commissie of de commissie voor alternatieve geschillenbeslechting brengt uiterlijk zes maanden te rekenen vanaf de datum waarop ze is ingesteld, advies uit aan de Belgische bevoegde autoriteit en de andere betrokken bevoegde autoriteiten.
Indien de raadgevende commissie of de commissie voor alternatieve geschillenbeslechting van oordeel is dat er meer dan zes maanden nodig zijn om advies uit te kunnen brengen over het geschilpunt, kan de termijn bedoeld in het eerste lid verlengd worden met drie maanden.
De raadgevende commissie of de commissie voor alternatieve geschillenbeslechting stelt de Belgische bevoegde autoriteit, de andere betrokken bevoegde autoriteiten en de belanghebbenden van deze verlenging in kennis.
§ 2. De raadgevende commissie of de commissie voor alternatieve geschillenbeslechting steunt diens advies op de bepalingen van de toepasselijke overeenkomsten of verdragen bedoeld in artikel 1, § 3, eerste lid, en op de eventuele toepasselijke nationale bepalingen en de gelijkaardige bepalingen naar het recht van de andere betrokken lidstaat.
§ 3. De raadgevende commissie of de commissie voor alternatieve geschillenbeslechting neemt haar advies aan met gewone meerderheid van leden.
Indien geen meerderheid wordt bereikt, is de stem van de voorzitter doorslaggevend.
De voorzitter deelt het advies van de raadgevende commissie of van de commissie voor alternatieve geschillenbeslechting mee aan de Belgische bevoegde autoriteit en de andere betrokken bevoegde autoriteiten.
§ 4. Indien de raadgevende commissie of de commissie voor alternatieve geschillenbeslechting geen advies uitbrengt binnen de in paragraaf 1 voorziene termijnen, is de in artikel 12, § 1, 2°,  bedoelde vergoeding, niet verschuldigd.
 Afdeling 14.  - Eindbesluit
 Art.    15 . § 1. De Belgische bevoegde autoriteit bereikt binnen de zes maanden te rekenen vanaf de datum van de kennisgeving van het advies van de raadgevende commissie of van de commissie voor alternatieve geschillenbeslechting overeenstemming met de andere betrokken bevoegde autoriteiten over het eindbesluit betreffende de beslechting van het geschilpunt.
§ 2. De Belgische bevoegde autoriteit kan, in overeenstemming met de andere betrokken bevoegde autoriteiten, een eindbesluit nemen dat afwijkt van het advies van raadgevende commissie of van de commissie voor alternatieve geschilbeslechting.
Indien de Belgische bevoegde autoriteit en de andere betrokken bevoegde autoriteiten geen overeenstemming bereiken over de beslechting van het geschilpunt, is het advies van de raadgevende commissie of van de commissie voor alternatieve geschilbeslechting bindend voor de Belgische bevoegde autoriteit en de andere betrokken bevoegde autoriteiten.
§ 3. De Belgische bevoegde autoriteit stelt de belanghebbende onverwijld in kennis van het in paragraaf 1 bedoelde eindbesluit.
Ingeval de belanghebbende een rijksinwoner is overeenkomstig artikel 2, § 1, 1°, van het Wetboek van de Inkomstenbelastingen 1992 of een binnenlandse vennootschap overeenkomstig artikel 2, § 1, 5°,  b), van het Wetboek van de Inkomstenbelastingen 1992, en niet binnen een termijn van dertig dagen te rekenen vanaf de datum waarop het besluit genomen werd, in kennis is gebracht, kan hij zich volgens de procedure in kortgeding tot de rechtbank van eerste aanleg wenden om het eindbesluit te verkrijgen.
§ 4. Het eindbesluit is bindend maar vormt geen precedent.
Het eindbesluit wordt uitgevoerd op voorwaarde dat de belanghebbende, binnen 60 dagen te rekenen vanaf de datum van de kennisgeving van het eindbesluit, het eindbesluit aanvaardt en afziet van het recht om enig rechtsmiddel aan te wenden.
Het eindbesluit wordt niet uitgevoerd indien een vonnis of arrest besluit dat de raadgevende commissie of de commissie voor alternatieve geschillenbeslechting onvoldoende onafhankelijk was overeenkomstig artikel 8, §§ 4 en 5.
Ingeval het eindbesluit niet wordt uitgevoerd, kan de belanghebbende overeenkomstig de artikelen 1385decies en 1385undecies van het Gerechtelijk Wetboek een vordering indienen bij de rechtbank van eerste aanleg, teneinde de tenuitvoerlegging ervan af te dwingen.
 Afdeling 15.  - Wisselwerking met nationale procedures en afwijkingen
 Art.    16 . § 1. De belanghebbende kan gebruik maken van de procedure bedoeld in deze wet zelfs wanneer een aanslag onherroepelijk is geworden, of de beslissing van de adviseur-generaal van de administratie belast met de vestiging van de inkomstenbelastingen of door hem gedelegeerde ambtenaar die het geschilpunt tot gevolg heeft, onherroepelijk is geworden overeenkomstig artikel 375, § 1, tweede lid van het Wetboek van de Inkomstenbelastingen 1992.
§ 2. Een in artikel 4 bedoelde procedure voor onderling overleg of een in artikel 6 bedoelde geschillenbeslechtingsprocedure verhindert niet dat de Belgische Staat in de zaak die aanleiding geeft tot het geschilpunt administratieve sancties, oplegt of een procedure instelt om ze op te leggen, of een gerechtelijke procedure instelt of voortzet.
§ 3. Indien de belanghebbende enig rechtsmiddel heeft aangewend, gaan de in artikel 3, § 5, en artikel 4, § 1, bedoelde termijnen slechts in op de datum waarop de beslissing in de procedure ten gevolge van de aanwending van het rechtsmiddel definitief is geworden of waarop die procedurehandelingen anderszins definitief zijn gesloten of wanneer die procedure geschorst wordt.
§ 4. Indien de bevoegde rechtbank een beslissing over een geschilpunt heeft genomen die in kracht van gewijsde is gegaan, stelt de Belgische bevoegde autoriteit de bevoegde autoriteiten van de betrokken lidstaten in kennis van de beslissing van deze rechtbank en :
1° wordt de in artikel 4 bedoelde procedure voor onderling overleg beëindigd vanaf de dag van die kennisgeving in het geval er op voormelde datum van kennisgeving nog geen overeenstemming is bereikt over het geschilpunt;
2° kunnen de bepalingen van artikel 6, § 1, niet meer ingeroepen worden door de belanghebbende indien het geschilpunt onopgelost is gebleven tijdens de gehele duur van de in artikel 4 bedoelde procedure voor onderling overleg;
3° wordt de geschillenbeslechtingsprocedure krachtens artikel 6 beëindigd indien de beslissing van de bevoegde rechtbank is genomen nadat een verzoek door een belanghebbende was ingediend overeenkomstig artikel 6, § 1, maar voordat de raadgevende commissie of de commissie voor alternatieve geschillenbeslechting overeenkomstig artikel 14 aan de bevoegde autoriteiten van de betrokken lidstaten advies heeft uitgebracht. Bijkomend stelt de Belgische bevoegde autoriteit de raadgevende commissie of de commissie voor alternatieve geschillenbeslechting in kennis van de gevolgen van de beslissing van de bevoegde rechtbank.
§ 5. De indiening van een klacht zoals bedoeld in artikel 3 beëindigt lopende procedures voor onderling overleg of geschillenbeslechtingsprocedures zoals voorzien in een overeenkomst of verdrag bedoeld in artikel 1, § 3, eerste lid. De beëindiging vindt ingang op de datum van ontvangst van de klacht door de Belgische bevoegde autoriteit of één van de andere betrokken bevoegde autoriteiten.
§ 6. De belanghebbende kan geen beroep doen op de geschillenbeslechtingsprocedure bedoeld in artikel 6 indien sancties zijn opgelegd omdat de belanghebbende met bedrieglijk opzet of met het oogmerk om te schaden, de bepalingen van het Wetboek van de Inkomstenbelastingen 1992 of van de ter uitvoering ervan genomen besluiten heeft overtreden.
Indien een administratieve of gerechtelijke procedure is ingesteld die aanleiding kan geven tot de in het eerste lid bedoelde sancties en gelijktijdig een geschillenbeslechtingsprocedure wordt gevoerd, dan schorst de Belgische bevoegde autoriteit de geschillenbeslechtingsprocedure gedurende de administratieve of gerechtelijke procedure.
§ 7. De belanghebbende kan geen beroep doen op de in artikel 6 bedoelde geschillenbeslechtingsprocedure indien de Belgische bevoegde autoriteit vaststelt dat het geschilpunt geen betrekking heeft op een dubbele belasting.
De Belgische bevoegde autoriteit stelt de belanghebbende en de andere betrokken bevoegde autoriteiten onverwijld in kennis van deze weigering.
 Afdeling 16.  - Bijzondere bepalingen voor natuurlijke personen en kleine ondernemingen
 Art.    17 . In afwijking van de artikelen 3, §§ 1, 5 en 9 en artikel 6, § 1, worden de klachten, de antwoorden op een verzoek om aanvullende informatie, de intrekkingen en de verzoeken, enkel ingediend bij de Belgische bevoegde autoriteit, indien de belanghebbende een rijksinwoner is overeenkomstig artikel 2, § 1, 1° van het Wetboek van de Inkomstenbelastingen 1992 of een binnenlandse vennootschap is overeenkomstig artikel 2, § 1, 5°,  b) van het Wetboek van de Inkomstenbelastingen 1992, met uitzondering van de in artikel 2, 6°,  bedoelde grote onderneming en de vennootschap die deel uitmaakt van een grote groep.
Deze stelt de bevoegde autoriteiten van de andere betrokken lidstaten binnen de twee maanden te rekenen vanaf de datum van ontvangst van de in het eerste lid vermelde klachten, de antwoorden op een verzoek om aanvullende informatie, intrekkingen en verzoeken in kennis van deze mededelingen.
Zodra de in het tweede lid bedoelde kennisgeving heeft plaatsgevonden, wordt de belanghebbende geacht de in het eerste lid bedoelde klachten, de antwoorden op een verzoek om aanvullende informatie, intrekkingen en verzoeken te hebben ingediend bij alle betrokken lidstaten op de datum van die kennisgeving.
Indien de Belgische bevoegde autoriteit overeenkomstig artikel 3, § 5, aanvullende informatie heeft ontvangen, verzendt zij gelijktijdig een afschrift daarvan aan de bevoegde autoriteiten van de andere betrokken lidstaten. De voormelde aanvullende informatie wordt aldus geacht door alle betrokken lidstaten te zijn ontvangen op de datum van ontvangst van deze aanvullende informatie door de bevoegde Belgische autoriteit.
 Afdeling 17.  - Openbaarmaking
 Art.    18 . § 1. De raadgevende commissies en de commissies voor alternatieve geschillenbeslechting brengen het in artikel 14 bedoelde advies schriftelijk uit.
§ 2. De Belgische bevoegde autoriteit en de andere betrokken autoriteiten kunnen overeenkomen om de in artikel 15 bedoelde eindbesluiten geheel te publiceren, indien alle belanghebbenden daarmee instemmen.
§ 3. Ingeval de bevoegde autoriteiten of de belanghebbende niet instemmen met de openbaarmaking van het volledige eindbesluit, wordt een samenvatting van het eindbesluit gepubliceerd.
Deze samenvatting bevat een beschrijving van het geschilpunt en het onderwerp, de datum, de betrokken belastbare tijdperken, de rechtsgrondslag, de bedrijfstak, een beknopte beschrijving van het uiteindelijke resultaat en een beschrijving van de gebruikte wijze van arbitrage.
De Belgische bevoegde autoriteit verzendt de samenvatting, bedoeld in het eerste lid, naar de belanghebbende voor de bekendmaking ervan. De belanghebbende kan uiterlijk zestig dagen te rekenen vanaf de datum van ontvangst van de samenvatting de Belgische bevoegde autoriteit verzoeken om geen gegevens te publiceren die betrekking hebben op een handels-, bedrijfs-, nijverheids- of beroepsgeheim of op een fabrieks- of handelswerkwijze, of die in strijd zijn met de openbare orde.
§ 4. De Belgische bevoegde autoriteit stelt de Commissie onmiddellijk in kennis van de overeenkomstig paragraaf 3 te publiceren gegevens.
 Afdeling 18.  - Geheimhoudingsplicht
 Art.    19 . § 1. De leden van een raadgevende commissie of een commissie voor alternatieve geschillenbeslechting zijn tot de meest volstrekte geheimhouding gehouden betreffende de informatie die zij verkrijgen in hun hoedanigheid van lid van een raadgevende commissie of een commissie voor alternatieve geschillenbeslechting.
§ 2. De belanghebbende en zijn vertegenwoordiger behandelen alle informatie, met inbegrip van kennis van documenten, die zij tijdens de procedurehandelingen krijgen, als vertrouwelijk.
Op verzoek van de Belgische bevoegde autoriteit leggen de belanghebbende en zijn vertegenwoordiger een verklaring af dat zij alle informatie, met inbegrip van kennis van documenten, die zij tijdens de procedurehandelingen krijgen, als vertrouwelijk behandelen.
 Art.    20 . De schending van de bij artikel 19 bepaalde geheimhoudingsplicht wordt bestraft overeenkomstig artikel 458 van het Strafwetboek.
 Afdeling 19.  - Wijzigingen van het Wetboek van de inkomstenbelastingen 1992
 Art.    21 . Artikel 358, § 1, 5°, van het Wetboek van de inkomstenbelastingen 1992, ingevoegd door de wet van 1 juli 2016, wordt vervangen als volgt :
"5° er na een procedure voor onderling overleg in toepassing van een internationale overeenkomst ter voorkoming van dubbele belasting of na een procedure in toepassing van het Verdrag ter afschaffing van dubbele belasting in geval van winstcorrecties tussen verbonden ondernemingen (90/436/EEG) van 23 juli 1990 of na een geschilbeslechtingsprocedure bedoeld in de artikelen 3, 4, 6, 10 of 15 van de wet van 2 mei 2019 tot omzetting van de Richtlijn (EU) 2017/1852 van de Raad van 10 oktober 2017 betreffende mechanismen ter beslechting van belastinggeschillen in de Europese Unie, nog belastingen verschuldigd zijn.
 Art.    22 . Artikel 376, § 3, 3°, van hetzelfde Wetboek ingevoegd door de wet van 1 juli 2016, wordt vervangen als volgt :
"3° van de teveel betaalde belasting die werd vastgesteld na een procedure van onderling overleg in toepassing van een internationale overeenkomst ter voorkoming van dubbele belasting, na een procedure in toepassing van het Verdrag ter afschaffing van dubbele belasting in geval van winstcorrecties tussen verbonden ondernemingen (90/436/EEG) van 23 juli 1990 of na een geschillenbeslechtingsprocedure bedoeld in de artikelen 3, 4, 6, 10 of 15 van de wet van 2 mei 2019 tot omzetting van de Richtlijn (EU) 2017/1852 van de Raad van 10 oktober 2017 betreffende mechanismen ter beslechting van belastinggeschillen in de Europese Unie."
 Afdeling 20.  - Wijziging aan het Wetboek diverse rechten en taksen
 Art.    23 . In artikel 158/5 van het Wetboek diverse rechten en taksen, hersteld bij de wet van 7 februari 2018, wordt een paragraaf 3/1 ingevoerd, luidende :
" § 3/1. In geval van een eindbeslissing in een geschillenbeslechtingsprocedure bedoeld in de artikelen 3, 4, 6, 10 of 15 van de wet van 2 mei 2019 tot omzetting van de Richtlijn (EU) 2017/1852 van de Raad van 10 oktober 2017 betreffende mechanismen ter beslechting van belastinggeschillen in de Europese Unie, ontstaat in voorkomend geval een recht op teruggave op de dag van de verzaking van het recht om enig rechtsmiddel aan te wenden, behalve in het geval bepaald in artikel 15, § 4, derde lid, van de voormelde wet.".
 Afdeling 21.  - Wijziging aan het Wetboek der successierechten
 Art.    24 . In artikel 137, eerste lid, van het Wetboek der successierechten, laatstelijk gewijzigd bij de wet van 11 juli 2018, wordt een bepaling onder 8° ingevoegd, luidende :
"8° van de rechten, interesten en boeten, een jaar na de definitieve beslissing in een geschillenbeslechtingsprocedure bedoeld in de artikelen 3, 4, 6, 10 of 15 van de wet van 2 mei 2019 tot omzetting van de Richtlijn (EU) 2017/1852 van de Raad van 10 oktober 2017 betreffende mechanismen ter beslechting van belastinggeschillen in de Europese Unie, op voorwaarde dat de betrokkene heeft afgezien van het recht om enig rechtsmiddel aan te wenden en behalve in het geval bepaald in artikel 15, § 4, derde lid, van de voormelde wet .".
 Art.    25 . Artikel 138 van hetzelfde Wetboek, laatstelijk gewijzigd bij de wet van 12 maart 1952 wordt aangevuld met twee leden, luidende :
"In geval van een eindbeslissing in een geschillenbeslechtingsprocedure bedoeld in de artikelen 3, 4, 6, 10 of 15 van de wet van 2 mei 2019 tot omzetting van de Richtlijn (EU) 2017/1852 van de Raad van 10 oktober 2017 betreffende mechanismen ter beslechting van belastinggeschillen in de Europese Unie, is een nieuwe verjaring verworven na een jaar.
Het tweede lid is enkel van toepassing indien de volgende voorwaarden samen vervuld zijn :
1° de verjaring bepaald in het eerste lid is ingetreden of er rest minder dan een jaar voor het intreden ervan;
2° de betrokken persoon heeft afgezien van het recht om enig rechtsmiddel aan te wenden;
3° artikel 15, § 4, derde lid, van de voormelde wet is niet van toepassing.".
 Afdeling 22.  - Inwerkingtreding
 Art.  26. Deze wet is van toepassing op elke klacht die wordt ingediend vanaf 1 juli 2019 met betrekking tot geschillen inzake inkomsten of vermogen verkregen in een belastbaar tijdperk dat begint op of na 1 januari 2018.


text:
HOOFDSTUK 1.  - Algemene bepaling
 Artikel     1 . Deze wet regelt een aangelegenheid als bedoeld in artikel 74 van de Grondwet.
 HOOFDSTUK 2.  - Bijzondere regeling voor reisbureaus
 Art.    2 . In artikel 1, § 7, van het Wetboek van de belasting over de toegevoegde waarde, ingevoegd bij het koninklijk besluit van 28 december 1999 en bekrachtigd bij de wet van 5 augustus 2003, worden de volgende wijzigingen aangebracht:
a) in het eerste lid worden in de bepaling onder 1°, de woorden "of die in dezelfde lijn ervan liggen" opgeheven;
b) in het eerste lid wordt de bepaling onder 2° vervangen als volgt:
"2° "reisbureau": elke belastingplichtige die in eigen naam reizen, beoogd in 1°,  verkoopt, waarvoor hij gebruik maakt van door andere belastingplichtigen aan hem verstrekte goederen en diensten.";
c) in het tweede lid wordt de bepaling onder 1° vervangen als volgt:
"1° hij die, in eigen naam, reizen bedoeld in het eerste lid, 1°,  verkoopt en die zelf rechtstreeks met eigen middelen de uitvoering ervan verzekert;".
 Art.    3 . In artikel 18, § 2, tweede lid, van het hetzelfde Wetboek, gewijzigd bij het koninklijk besluit van 28 december 1999 en bekrachtigd bij de wet van 5 augustus 2003, wordt het woord "reiziger" vervangen door het woord "afnemer".
 Art.    4 . In artikel 29, § 2, van hetzelfde Wetboek, ingevoegd bij de wet van 29 december 1977, vervangen bij het koninklijk besluit van 28 december 1999 en bekrachtigd bij de wet van 5 augustus 2003, wordt het woord "reiziger" telkens vervangen door het woord "afnemer".
 Art.    5 . In artikel 35, tweede lid, van hetzelfde Wetboek, vervangen bij de wet van 29 december 1977, gewijzigd bij de wet van 28 december 1992 en bij het koninklijk besluit van 28 december 1999 en bekrachtigd bij de wet van 5 augustus 2003, wordt het woord "reiziger" vervangen door het woord "afnemer".
 Art.    6 . In artikel 45, § 4, van hetzelfde Wetboek vervangen bij het koninklijk besluit van 28 december 1999 en bekrachtigd bij de wet van 5 augustus 2003, wordt het woord "reizigers" vervangen door het woord "afnemers".
 HOOFDSTUK 3.  - Technische aanpassingen betreffende de Europese wetgeving
 Art.    7 . In artikel 55 van hetzelfde Wetboek, vervangen bij de wet van 7 maart 2002 en laatstelijk gewijzigd bij de wet van 19 december 2014, worden de volgende wijzigingen aangebracht:
1° in paragraaf 1 wordt het eerste lid vervangen als volgt:
"Alvorens een niet in de Gemeenschap gevestigde belastingplichtige in België enige andere belastbare handeling verricht dan een handeling waarvoor de belasting krachtens artikel 51, § 2, eerste lid, 1°, 2°,  5°  en 6°,  verschuldigd is door de medecontractant, en andere dan een handeling waarvoor de bijzondere regeling bedoeld in artikel 58ter van toepassing is, vanuit de zetel van zijn economische activiteit of een vaste inrichting die niet gevestigd is in een land waarmee er een rechtsinstrument bestaat inzake wederzijdse bijstand waarvan de strekking gelijk is aan die van richtlijn 2010/24/EU van 16 maart 2010 van de Raad betreffende de wederzijdse bijstand inzake de invordering van schuldvorderingen die voortvloeien uit belastingen, rechten en andere maatregelen en die van Verordening (EU) nr. 904/2010 van 7 oktober 2010 van de Raad betreffende de administratieve samenwerking en de strijd tegen de fraude op het gebied van de belasting over de toegevoegde waarde, moet hij, door de minister van Financiën of zijn gemachtigde, een in België gevestigde aansprakelijk vertegenwoordiger laten erkennen.";
2° paragraaf 2 wordt aangevuld met een lid, luidende:
"Het eerste lid is van toepassing op de belastingplichtigen die niet gevestigd zijn in de Gemeenschap en die uitsluitend handelingen verrichten vanuit de zetel van hun economische activiteit of een vaste inrichting die gevestigd is in een land waarmee er een rechtsinstrument bestaat inzake wederzijdse bijstand bedoeld in paragraaf 1, eerste lid.".
 HOOFDSTUK 4.  - Technische aanpassing betreffende de nationale wetgeving
 Art.    8 . In artikel 8 van hetzelfde Wetboek, vervangen bij de programmawet van 23 december 2009, worden de woorden "artikel 1, § 9, 1° " telkens vervangen door de woorden "artikel 1, § 9, eerste lid, 1° ".
 Art.    9 . In artikel 12, § 2, van hetzelfde Wetboek, vervangen bij de programmawet van 23 december 2009, worden de woorden "artikel 1, § 9, 1° " telkens vervangen door de woorden "artikel 1, § 9, eerste lid, 1° ".
 Art.    10 . In artikel 16, § 2, derde lid, van hetzelfde Wetboek, vervangen bij de wet van 17 december 2012, worden de woorden "artikel 1, § 9" vervangen door de woorden "artikel 1, § 9, eerste lid".
 Art.    11 . In artikel 36, § 1, a), van hetzelfde Wetboek, vervangen bij de programmawet van 23 december 2009, worden de woorden "artikel 1, § 9" vervangen door de woorden "artikel 1, § 9, eerste lid".
 Art.    12 . In artikel 44, § 3, 1°, van hetzelfde Wetboek, vervangen bij de programmawet van 23 december 2009, worden de woorden "artikel 1, § 9" en de woorden "artikel 1, § 9, 1° " telkens respectievelijk vervangen door de woorden "artikel 1, § 9, eerste lid" en de woorden "artikel 1, § 9, eerste lid, 1° ".
 Art.    13 . In artikel 53quater, § 1, derde lid, van hetzelfde Wetboek, ingevoegd bij de wet van 28 december 1992, vervangen bij de wet van 26 november 2009 en gewijzigd bij de wet van 15 mei 2014, wordt het woord "of" vervangen door het woord "en".
 HOOFDSTUK 5.  - Kennisgeving van de verantwoording van de belastingschuld
 Art.    14 . In artikel 85 van het Wetboek van de belasting over de toegevoegde waarde, vervangen bij de wet van 26 november 2018, worden de volgende wijzigingen aangebracht:
1° in paragraaf 1 worden tussen het derde en het vierde lid drie leden ingevoegd, luidende:
"In afwijking van het derde lid, wordt voor de belasting die in een aangifte ingediend door de belastingplichtige opgenomen is, alsmede voor de ermee verbonden nalatigheidsinteresten, toebehoren en proportionele fiscale geldboeten, de kennisgeving van de verantwoording geacht te zijn gebeurd op het tijdstip en door het loutere feit van de indiening van deze aangifte.
Voor de belasting, die het voorwerp van een schulderkenning uitmaakt, alsmede voor de ermee verbonden nalatigheidsinteresten, toebehoren en proportionele fiscale geldboeten, wordt de kennisgeving van de verantwoording geacht te zijn gebeurd op het tijdstip en door het loutere feit van de ondertekening van de schulderkenning.
Behoudens in de gevallen bedoeld in het vierde en vijfde lid, is de datum van kennisgeving de derde werkdag volgend op de datum waarop de verantwoording van de belastingschuld werd afgegeven aan de aanbieder van de universele postdienst.";
2° in paragraaf 1 wordt het vroegere vijfde lid, dat het achtste lid wordt, vervangen als volgt:
"De Koning bepaalt de toepassingsmodaliteiten van de procedure bedoeld in het zevende lid.";
3° in paragraaf 1, negende lid, worden de woorden "derde tot het vijfde lid" vervangen door de woorden "derde tot het achtste lid";
4° paragraaf 2 wordt aangevuld met een lid, luidende:
"De Koning regelt de wijze van opmaak van de innings- en invorderingsregisters.".
 Art.    15 . Artikel 14 heeft uitwerking met ingang van 1 april 2019.
 HOOFDSTUK 6.  - Wijziging van het koninklijk besluit nr. 20 van 20 juli 1970 tot vaststelling van de tarieven van de belasting over de toegevoegde waarde en tot indeling van de goederen en de diensten bij die tarieven
 Art.    16 . In afdeling 1, paragraaf 5, van rubriek XXII van tabel A van de bijlage bij het koninklijk besluit nr. 20 van 20 juli 1970 tot vaststelling van de tarieven van de belasting over de toegevoegde waarde en tot indeling van de goederen en de diensten bij die tarieven, vervangen bij het koninklijk besluit van 29 december 1992, wordt het vierde lid vervangen als volgt:
"De te storten belasting wordt betaald binnen een maand te rekenen vanaf de datum van het betalingsbericht dat de dienst aangewezen door de minister van Financiën of zijn gemachtigde aan de invalide of gehandicapte stuurt. De betaling wordt uitgevoerd overeenkomstig het bepaalde in hoofdstuk 1 van het koninklijk besluit van 17 februari 2019 tot uitvoering van diverse wetten en tot aanpassing van diverse koninklijke besluiten met het oog op onder meer de harmonisatie van de betalingsmodaliteiten binnen de administratie van de Federale Overheidsdienst Financiën belast met de inning en de invordering van fiscale en niet-fiscale schuldvorderingen.".
 HOOFDSTUK 7.  - Wijzigingen van de belastingvermindering voor giften, met betrekking tot de erkenningsprocedure en de stichtingen specifiek opgericht door de universitaire ziekenhuizen
 Art.    17 . In artikel 145 33 , § 1, eerste lid, 1°, a, van het Wetboek van de inkomstenbelastingen 1992, laatstelijk gewijzigd bij de wet van 4 mei 2018, worden de woorden "of gelijkwaardige instellingen specifiek worden opgericht voor het beheer van de gelden ontvangen in het kader van liefdadigheid" vervangen door de woorden "of gelijkwaardige instellingen uit een andere lidstaat van de Europese Economische Ruimte specifiek worden opgericht voor het beheer van de gelden ontvangen in het kader van liefdadigheid".
 Art.    18 . In artikel 145 33  van hetzelfde Wetboek, ingevoegd bij de wet van 13 december 2012 en laatstelijk gewijzigd bij de wet van 4 mei 2018, worden de volgende wijzigingen aangebracht:
1° in de bepaling onder § 1, eerste lid, 1°,  b, worden de woorden "door de minister van Financiën" vervangen door de woorden "door de minister van Financiën of zijn afgevaardigde";
2° in de bepaling onder § 1, eerste lid, 1°,  d, worden de woorden "door de Koning" vervangen door de woorden "door de minister van Financiën of zijn afgevaardigde";
3° in de bepaling onder § 1, eerste lid, 1°,  e, worden de woorden "door de minister van Financiën" vervangen door de woorden "door de minister van Financiën of zijn afgevaardigde";
4° in de bepaling onder § 1, eerste lid, 1°,  g, worden de woorden "door de minister van Financiën" vervangen door de woorden "door de minister van Financiën of zijn afgevaardigde";
5° in de bepaling onder § 1, eerste lid, 1°,  i, worden de woorden "door de minister van Financiën" vervangen door de woorden "door de minister van Financiën of zijn afgevaardigde";
6° in de bepaling onder § 1, eerste lid, 1°,  j, worden de woorden "door de Koning" vervangen door de woorden "door de minister van Financiën of zijn afgevaardigde";
7° in de bepaling onder § 1, eerste lid, 1°,  l, worden de woorden "door de minister van Financiën" vervangen door de woorden "door de minister van Financiën of zijn afgevaardigde";
8° in de bepaling onder § 1, eerste lid, 2°,  worden de woorden "door de minister van Financiën" vervangen door de woorden "door de minister van Financiën of zijn afgevaardigde";
9° in de bepaling onder § 1, eerste lid, 3°,  worden de woorden "door de minister van Financiën" vervangen door de woorden "door de minister van Financiën of zijn afgevaardigde";
10° in de bepaling onder § 3, derde lid, worden de woorden "door de Koning" vervangen door de woorden "door de minister van Financiën of zijn afgevaardigde".
 Art.  19. Artikel 145 33  van hetzelfde Wetboek, ingevoegd bij de wet van 13 december 2012 en laatstelijk gewijzigd bij de wet van 4 mei 2018, wordt aangevuld met een paragraaf 5, luidende:
" § 5. De door de minister van Financiën aangewezen afgevaardigde brengt jaarlijks, in het raam van de delegatie, verslag uit bij die minister over de instellingen die tijdens het voorafgaande jaar zijn erkend.".


text:
Artikel    1 . Deze wet regelt een aangelegenheid als bedoeld in artikel 74 van de Grondwet.
 Art.    2 . In boek XI van het Wetboek van economisch recht, wordt het opschrift van Titel 7/1, ingevoegd bij de wet van 22 december 2016, vervangen als volgt:
"Titel 7/1. De vergoeding van de uitgevers voor reproducties op papier van hun uitgaven op papier en de vergoeding van de uitgevers voor reproducties voor eigen gebruik van hun uitgaven".
 Art.    3 . In Titel 7/1 van boek XI van hetzelfde Wetboek, wordt een artikel XI.318/7 ingevoegd, luidende:
"Art. XI.318/7. Zonder afbreuk te doen aan het recht op vergoeding van de auteurs, uitvoerende kunstenaars en producenten, bepaald in artikel XI.229, hebben de uitgevers een recht op vergoeding voor de reproductie van hun uitgaven, met uitzondering van bladmuziek, door een natuurlijke persoon voor eigen gebruik gemaakt, en zonder enig direct of indirect commercieel oogmerk.
De duur van het recht op vergoeding bedoeld in het eerste lid bedraagt vijftig jaar vanaf de eerste uitgave. Deze termijn wordt berekend vanaf 1 januari van het jaar dat volgt op de eerste uitgave.
De vergoeding wordt betaald door de fabrikant, de invoerder of de intracommunautaire aankoper van dragers en apparaten die kennelijk gebruikt worden voor het reproduceren voor eigen gebruik van uitgaven, op de datum waarop die dragers en apparaten op het nationale grondgebied in de handel worden gebracht.
Overeenkomstig de in artikel XI.318/8 bepaalde nadere regels, stelt de Koning vast welke apparaten en dragers kennelijk gebruikt worden voor het reproduceren voor eigen gebruik van uitgaven.
Overeenkomstig de door Hem gestelde voorwaarden en nadere regels, belast de Koning een beheersvennootschap die representatief is voor alle beheersvennootschappen of collectieve beheerorganisaties die in België de in het eerste lid bedoelde vergoeding beheren, met de inning en de verdeling van de vergoeding."
 Art.    4 . In dezelfde Titel 7/1, wordt een artikel XI.318/8 ingevoegd, luidende:
"Art. XI.318/8. De Koning bepaalt, per categorie van technisch soortgelijke apparaten en dragers die Hij definieert, of deze kennelijk gebruikt worden voor het reproduceren voor eigen gebruik van uitgaven en bepaalt de nadere regels met betrekking tot de inning en de verdeling van en de controle op de vergoeding, alsmede het tijdstip waarop ze verschuldigd is.
De Koning kan, op een specifieke lijst, de categorieën van technisch soortgelijke apparaten en dragers vaststellen die niet kennelijk worden gebruikt voor het reproduceren voor eigen gebruik van uitgaven en die niet onderworpen zijn aan de vergoeding van de uitgevers voor het kopiëren voor eigen gebruik van hun uitgaven.
De computers of categorieën van computers zoals deze door de Koning worden gedefinieerd, kunnen slechts bij een koninklijk besluit vastgesteld na overleg in de Ministerraad onderworpen worden aan de vergoeding of ingeschreven worden in de specifieke lijst zoals bedoeld in het tweede lid.
Op hetzelfde moment dat Hij het statuut van de apparaten en dragers vaststelt, stelt de Koning bij een koninklijk besluit vastgesteld na overleg in de Ministerraad, de in artikel XI.318/7 bedoelde vergoeding vast.
Deze vergoeding wordt vastgesteld per categorie van technisch soortgelijke apparaten en dragers.
Een apparaat dat kennelijk gebruikt wordt voor het reproduceren voor eigen gebruik van uitgaven en dat op voortdurende wijze een drager incorporeert, is slechts aan een enkele vergoeding onderworpen.
Bij het vaststellen van deze vergoeding wordt onder andere rekening gehouden met het al dan niet toepassen van de in artikel I.13, 7°, XI.291 en XV.69 bedoelde technische voorzieningen op de betrokken uitgaven.
Het bedrag van deze vergoeding kan om de drie jaar worden herzien.
Indien de omstandigheden die het bepalen van het bedrag hebben gerechtvaardigd, kennelijk en duurzaam gewijzigd zijn, kan dit bedrag voor het verstrijken van de termijn van drie jaar worden herzien.
Indien de Koning het bedrag binnen de termijn van drie jaar herziet, motiveert Hij zijn beslissing door de wijziging van de initiële omstandigheden.
Het gebrek aan gebruik van technische voorzieningen kan geen afbreuk doen aan het recht op vergoeding zoals gedefinieerd in artikel XI.318/7.".
 Art.    5 . In dezelfde Titel 7/1, wordt een artikel XI.318/9 ingevoegd, luidende:
"Art. XI.318/9. Artikel XI.233 is van overeenkomstige toepassing op de vergoeding van de uitgevers voor reproducties voor eigen gebruik van hun uitgaven.".
 Art.    6 . In dezelfde Titel 7/1, wordt een artikel XI.318/10 ingevoegd, luidende:
"Art. XI.318/10. De overeenkomstig artikel XI.318/7 door de Koning aangewezen beheersvennootschap kan de nodige inlichtingen voor het uitvoeren van haar opdracht in naleving van artikel XI.281 en XV.113 bekomen bij:
1° de Administratie der Douane en Accijnzen met toepassing van artikel 320 van de algemene wet inzake douane en accijnzen van 18 juli 1977;
2° de Administratie van de BTW met toepassing van artikel 93bis van het BTW-wetboek van 3 juli 1969; en
3° de Rijksdienst voor Sociale Zekerheid in toepassing van de wet van 15 januari 1990 houdende oprichting en organisatie van een Kruispuntbank van de Sociale Zekerheid.".
 Art.    7 . In dezelfde Titel 7/1, wordt een artikel XI.318/11 ingevoegd, luidende:
"Art. XI.318/11. Onverminderd artikel XI.281 en XV.113 kan de overeenkomstig artikel XI.318/7 aangewezen beheersvennootschap inlichtingen doorgeven aan de Administratie der Douane en Accijnzen en BTW-Administratie op hun verzoek.
Onverminderd artikel XI.281 en XV.113 kan de aangewezen beheersvennootschap inlichtingen doorgeven aan en krijgen van:
1° de dienst Controle en Bemiddeling van de FOD Economie;
2° de beheersvennootschappen en collectieve beheerorganisaties die een gelijkaardige activiteit uitoefenen in het buitenland, mits wederkerigheid.".
 Art.    8 . In dezelfde Titel 7/1, wordt een artikel XI.318/12 ingevoegd, luidende:
"Art. XI.318/12. De bepalingen van Boek I, hoofdstuk 9, Boek XI, titel 5 en titel 9, Boek XV, en Boek XVII zijn van overeenkomstige toepassing op de vergoeding van de uitgevers voor reproducties voor eigen gebruik van hun uitgaven, in die zin dat de woorden "naburig recht" of "naburige rechten" moeten gelezen worden als omvattende "het recht van de uitgevers op vergoeding voor de reproductie voor eigen gebruik van hun uitgaven".".
 Art.  9. Deze wet treedt in werking op 1 september 2019.
De Koning kan voor elke bepaling ervan en voor elke bepaling ingevoegd krachtens deze wet in het Wetboek van economisch recht een datum van inwerkingtreding bepalen voorafgaand aan de datum vermeld in het eerste lid.