text:
BEGRIPSOMSCHRIJVINGEN.
 Artikel    1 . Voor de toepassing van dit Protocol :
1. wordt onder " Verdrag " verstaan het Verdrag inzake de voorkoming van verontreiniging van de zee ten gevolge van het storten van afvalstoffen, 1972, zoals gewijzigd;
2. wordt onder " Organisatie " verstaan de Internationale Maritieme Organisatie;
3. wordt onder " Secretaris-Generaal " verstaan de Secretaris-Generaal van de Organisatie.
4.1. wordt onder " storten " verstaan :
- 1. het zich opzettelijk ontdoen in zee van afval of andere materie vanaf schepen, vanuit luchtvaartuigen, vanaf platforms of andere kunstmatige bouwwerken in zee;
- 2. het zich opzettelijk ontdoen in zee van schepen, luchtvaartuigen, platforms of andere kunstmatige bouwwerken in zee;
- 3. het opslaan van afval of andere materie in de zeebodem en de ondergrond daarvan afkomstig van schepen, luchtvaartuigen, platforms of andere kunstmatige bouwwerken in zee; en
- 4. het achterlaten of ter plaatse kantelen van platforms of andere kunstmatige bouwwerken in zee, met als enig doel het zich opzettelijk ontdoen hiervan;
4.2. wordt onder " storten " niet verstaan :
- 1. het zich op zee ontdoen van afval of andere materie verbonden met of afkomstig uit de normale exploitatie van schepen, luchtvaartuigen, platforms of andere kunstmatige bouwwerken in zee en van hun uitrusting, waaronder niet begrepen zijn afval of andere materie die worden vervoerd door of overgeladen op schepen, luchtvaartuigen, platforms of andere kunstmatige bouwwerken in zee, gebruikt om zich van deze stoffen te ontdoen, of stoffen die afkomstig zijn van de verwerking van dergelijk afval of andere materie aan boord van deze schepen, luchtvaartuigen, platforms of andere kunstmatige bouwwerken;
- 2. het plaatsen van stoffen met een ander oogmerk dan er zich enkel en alleen van te ontdoen, mits zulks niet strijdig is met het doel van dit Protocol; en
- 3. onverminderd het bepaalde paragraaf 4.1.4 het achterlaten in zee van materie (bijvoorbeeld kabels, pijpleidingen en voorzieningen voor zee-onderzoek) geplaatst met een ander oogmerk dan zich hiervan enkel en alleen te ontdoen;
4.3. het zich ontdoen of het opslaan van afval of andere materie rechtstreeks of onrechtstreeks afkomstig van de exploratie, de ontginning en de verwerking op zee van mineralen die zich in de zeebodem bevinden, valt niet onder de bepalingen van dit Protocol;
5.1. Wordt onder " verbranding op zee " verstaan de verbranding aan boord van een schip, platform of ander kunstmatig bouwwerk in zee van afval of andere materie met het oogmerk zich hiervan opzettelijk te ontdoen door middel van thermische vernietiging;
5.2. wordt onder " verbranding op zee " niet verstaan de verbranding van afval of andere materie aan boord van een schip, platform, of ander kunstmatig bouwwerk in zee, indien dit afval of deze andere stoffen voortkomen uit de normale exploitatie van dat schip, platform of kunstmatig bouwwerk in zee;
6. wordt onder " schepen en luchtvaartuigen " verstaan (lucht) vaartuigen, ongeacht van welk type zij zijn. Hieronder worden mede verstaan luchtkussenvaartuigen en drijvende toestellen, al dan niet met eigen voortstuwingsmiddelen;
7. wordt onder " zee " verstaan alle mariene wateren met uitzondering van de binnenwateren van de Staten, alsmede de zeebodem en de ondergrond daarvan; de onder de zeebodem gelegen gewelven die uitsluitend vanaf het land bereikbaar zijn vallen niet onder deze begripsomschrijving;
8. wordt onder " afval of andere materie " verstaan materialen en stoffen, ongeacht hun aard, vorm of omschrijving;
9. wordt onder " vergunning " verstaan de toestemming die van tevoren wordt verleend overeenkomstig de relevante maatregelen aangenomen ingevolge artikel 4.1.2 of artikel 8.2;
10. wordt onder " verontreiniging " verstaan het direct of indirect door menselijk activiteit in zee brengen van afval of andere materie hetgeen leidt of kan leiden tot nadelige gevolgen zoals schade aan de levende rijkdommen en de mariene ecosystemen, gevaar voor de gezondheid van de mens, belemmering van de activiteiten op zee, met inbegrip van de visvangst en ander rechtmatig gebruik van de zee, aantasting van de kwaliteit van het zeewater in verband met het gebruik ervan en vermindering van de recreatieve waarde.
 DOELSTELLINGEN.
 Art.    2 . De Verdragsluitende Partijen beschermen en behouden, zowel afzonderlijk als gezamenlijk het mariene milieu tegen alle bronnen van verontreiniging en nemen doeltreffende maatregelen, naar gelang van hun wetenschappelijke, technische en economische capaciteiten, om de verontreiniging veroorzaakt door het storten in zee of verbranden op zee van afval of andere stoffen te voorkomen, te verminderen en waar praktisch uitvoerbaar te beëindigen. Indien nodig stemmen zij hun beleid terzake op elkaar af.
 ALGEMENE VERPLICHTINGEN.
 Art.    3 . 1. Bij het ten uitvoer brengen van dit Protocol passen de Verdragsluitende Partijen een voorzorgsbenadering toe met betrekking tot de bescherming van het milieu tegen het storten van afval of andere stoffen, waarbij gepaste preventieve maatregelen worden genomen, wanneer er redenen zijn om aan te nemen dat afval of andere stoffen die in het mariene milieu worden gebracht mogelijk schade kunnen veroorzaken, zelfs wanneer er geen afdoende bewijs is dat er een oorzakelijk verband bestaat tussen de aanvoer van afval of andere materie en de gevolgen hiervan.
2. Rekening houdend met de benadering dat de vervuiler in beginsel de kosten van de verontreiniging dient te dragen, zet elke Verdragsluitende Partij zich in om praktijken te bevorderen waarbij degenen die het toestemming heeft gegeven over te gaan tot het storten in of verbranden op zee de kosten die verbonden zijn met het naleven van de voorwaarden inzake de voorkoming en beheersing van verontreiniging die gelden voor de toegestane activiteiten, naar behoren rekening houdend met het openbaar belang.
3. Bij de uitvoering van de bepalingen van dit Protocol handelen de Verdragsluitende Partijen zodanig dat zij niet de schade of mogelijke schade, rechtstreeks of onrechtstreeks, van een deel van het milieu naar een ander deel verplaatsen of een vorm van verontreiniging vervangen door een andere vorm.
4. Geen enkele bepaling van dit Protocol mag zodanig worden geïnterpreteerd dat de Verdragsluitende Partijen worden belet, afzonderlijk of gezamenlijk, strengere maatregelen in overeenstemming met het internationale recht te nemen met betrekking tot de voorkoming, vermindering en waar praktisch uitvoerbaar de beëindiging van verontreiniging.
 HET STORTEN VAN AFVAL OF ANDERE MATERIE.
 Art.    4 . 1.1. De Verdragsluitende Partijen verbieden het storten van afval of andere materie, met uitzondering van die welke worden genoemd in Bijlage 1.
- 2. Voor het storten van afval of andere materie genoemd in Bijlage 1 is een vergunning vereist. De Verdragsluitende Partijen nemen administratieve of wettelijke maatregelen aan om ervoor zorg te dragen dat de verlening van vergunningen en de bijbehorende vergunningsvoorwaarden in overeenstemming zijn met de bepalingen van Bijlage 2. Bijzondere aandacht dient te worden besteed aan de mogelijkheden storten te voorkomen en in plaats daarvan alternatieven te benutten die uit milieu-oogpunt de voorkeur genieten.
2. Geen enkele bepaling van dit Protocol mag worden geïnterpreteerd als beletsel voor een Verdragsluitende Partij om, wat haar betreft, het storten van afval of andere materie die in Bijlage 1 zijn genoemd te verbieden. De desbetreffende Partij stelt de Organisatie in kennis van dergelijke verbodsmaatregelen.
 VERBRANDING OP ZEE.
 Art.    5 . De Verdragsluitende Partijen verbieden de verbranding op zee van afval of andere materie.
 UITVOER VAN AFVAL OF ANDERE MATERIE.
 Art.    6 . De Verdragsluitende Partijen staan de uitvoer van afval of andere materie naar andere landen voor het storten in of verbranden op zee niet toe.
 BINNENWATEREN.
 Art.    7 . 1. Onverminderd alle overige bepalingen van dit Protocol heeft dit Protocol alleen betrekking op de binnenwateren voorzover wordt bepaald in de paragrafen 2 en 3.
2. Elke Verdragsluitende Partij kiest naar eigen oordeel hetzij voor toepassing van de bepalingen van dit Protocol, hetzij voor aanneming van andere doeltreffende maatregelen met betrekking tot vergunningen en reglementering om controle uit te oefenen op de activiteit van het zich opzettelijk ontdoen van afval of andere materie in mariene binnenwateren ingeval een dergelijke activiteit op zee een " storten " of " verbranding op zee ", in de zin van artikel 1, zou inhouden.
3. Elke Verdragsluitende Partij dient de Organisatie inlichtingen te verschaffen betreffende de wetgeving en de institutionele mechanismen met betrekking tot de uitvoering, de naleving en de handhaving van de bepalingen in mariene binnenwateren. De Verdragsluitende Partijen dienen zich tevens tot het uiterste in te spannen om op vrijwillige basis overzichten te leveren inzake het type en de aard van de in de mariene binnenwateren gestorte materialen.
 AFWIJKINGEN.
 Art.    8 . 1. Het bepaalde in artikel 4.1 en 5 is niet van toepassing wanneer het noodzakelijk is voor de veiligheid van mensenlevens of voor de veiligheid van schepen, luchtvaartuigen, platforms of andere kunstmatige bouwwerken in zee in geval van overmacht ten gevolge van noodweer of in alle andere gevallen waarin mensenlevens in gevaar zijn of een ernstige bedreiging bestaat voor schepen, luchtvaartuigen, platforms of andere kunstmatige bouwwerken in zee wanneer blijkt dat het storten in of verbranden op zee de enige oplossing is om de dreiging af te wenden en hierdoor naar alle waarschijnlijkheid de minste schade wordt veroorzaakt. Het storten of verbranden moet dan zodanig geschieden dat de gevaren voor het menselijk leven en voor de in zee voorkomende flora en fauna tot een minimum beperkt blijven. De Organisatie dient onverwijld van het storten of verbranden in kennis te worden gesteld.
2. Een Verdragsluitende Partij mag, in afwijking van artikel 4.1 en artikel 5, een vergunning verlenen in noodgevallen die voor de menselijke gezondheid, veiligheid of voor het mariene milieu onaanvaardbare risico's met zich brengen en waarvoor geen andere geschikte oplossing mogelijk is. Alvorens hiertoe over te gaan, raadpleegt de Verdragsluitende Partij ieder ander land of alle andere landen die erbij betrokken zouden kunnen zijn, alsmede de Organisatie die, na de andere Verdragsluitende Partijen en de daarvoor in aanmerking komende bevoegde internationale organisaties te hebben geraadpleegd, overeenkomstig artikel 18.6 de Verdragsluitende Partij zo spoedig mogelijk aanbevelingen doen omtrent de te volgen werkwijzen die het meest geschikt zijn. De Verdragsluitende Partij volgt deze aanbevelingen zoveel mogelijk op, binnen de tijd waarin de nodige maatregelen moeten worden genomen, en rekening houdend met de algemene verplichting het veroorzaken van schade aan het mariene milieu te vermijden; zij stelt de Organisatie in kennis van de door haar genomen maatregelen. De Verdragsluitende Partijen verbinden zich ertoe elkaar in dergelijke situaties onderling bijstand te verlenen.
3. Iedere Verdragsluitende Partij kan bij de bekrachtiging van of de toetreding tot dit Protocol, of daarna, van haar in de tweede paragraaf bedoelde rechten afzien.
 VERLENEN VAN VERGUNNINGEN EN KENNISGEVING.
 Art.    9 . 1. Iedere Verdragsluitende Partij wijst één of meer autoriteiten aan die bevoegd zijn tot :
- 1. het verlenen van vergunningen in overeenstemming met dit Protocol;
- 2. het bijhouden van lijsten, waarop de aard en de hoeveelheden van alle afval of andere materie zijn vermeld waarvoor stortingsvergunningen zijn verleend, en voor zover praktisch uitvoerbaar de daadwerkelijk gestorte hoeveelheden, alsmede de plaats, de datum en de wijze van storten worden vermeld; en
- 3. het afzonderlijk of in samenwerking met andere Verdragsluitende Partijen en de bevoegde internationale organisaties verrichten van controlemetingen betreffende de toestand van de zee ten behoeve van de uitvoering van dit Protocol.
2. De bevoegde autoriteit of autoriteiten van een Verdragsluitende Partij verlenen vergunningen in overeenstemming met dit Protocol voor afval of andere te storten stoffen, of, zoals bepaald in artikel 8.2 voor verbranding op zee :
- 1. die geladen worden op haar grondgebied; en
- 2. die geladen worden op een schip of een luchtvaartuig dat op haar grondgebied staat ingeschreven of dat haar vlag voert, wanneer het laden plaatsvindt op het grondgebied van een Staat die geen Verdragsluitende Partij is.
3. Bij het verlenen van vergunningen handelt de bevoegde autoriteit of handelen de bevoegde autoriteiten overeenkomstig de bepalingen van artikel 4 en overeenkomstig de aanvullende criteria, maatregelen en voorwaarden die zij relevant acht, respectievelijk achten.
4. Iedere Verdragsluitende Partij brengt, rechtstreeks of door tussenkomst van een bij regionale overeenkomst ingesteld secretariaat, aan de Organisatie en in voorkomend geval aan andere Verdragsluitende Partijen verslag uit van :
- 1. de informatie bedoeld paragraaf 1.2 en 1.3;
- 2. de genomen administratieve en wettelijke maatregelen ter uitvoering van de bepalingen van dit Protocol, met inbegrip van een overzicht van handhavingsmaatregelen; en
- 3. de doeltreffendheid van de onder paragraaf 4.2 bedoelde maatregelen en mogelijke problemen bij de toepassing daarvan.
De informatie in paragraaf 1.2 en 1.3 moet jaarlijks worden verstrekt. De informatie bedoeld in paragraaf 4.2 en 4.3 moet op een regelmatige basis worden verstrekt.
5. Verslagen die met toepassing van paragraaf 4.2 en 4.3 worden voorgelegd, worden geëvalueerd door een geschikt ondersteunend orgaan zoals aangeduid door de Vergadering van de Verdragsluitende Partijen. Dit orgaan brengt verslag uit van haar conclusies bij een Vergadering of Bijzondere Vergadering van de Verdragsluitende Partijen.
 HANDHAVING.
 Art.    10 . 1. Iedere Verdragsluitende Partij past de voor de uitvoering van dit Protocol vereiste maatregelen toe op alle :
- 1. schepen en luchtvaartuigen die op haar grondgebied staan ingeschreven of die haar vlag voeren;
- 2. schepen en luchtvaartuigen die op haar grondgebied afval of andere materie laden die in zee gestort of op zee verbrand moeten worden; en
- 3. schepen, luchtvaartuigen en platforms of andere kunstmatige bouwwerken waarvan wordt aangenomen dat zij stortingswerkzaamheden in zee of verbrandingswerkzaamheden op zee verrichten in gebieden waarin zij in overeenstemming met het internationale recht bevoegd is rechtsmacht uit te oefenen.
2. Iedere Verdragsluitende Partij neemt in overeenstemming met het internationale recht gepaste maatregelen ter voorkoming en indien nodig ter bestraffing van handelingen die in strijd zijn met de bepalingen van dit Protocol.
3. De Verdragsluitende Partijen komen overeen samen te werken bij de opstelling van de procedures voor de doeltreffende toepassing van dit Protocol in gebieden buiten de rechtsmacht van enige Staat, met inbegrip van procedures voor het melden van schepen en luchtvaartuigen die worden waargenomen terwijl zij bezig zijn met het storten in of verbranden op zee in strijd met de bepalingen van dit Protocol.
4. Dit Protocol is niet van toepassing op schepen en luchtvaartuigen die ingevolge het internationale recht soevereine immuniteit genieten. Door het nemen van gepaste maatregelen ziet iedere Verdragsluitende Partij er evenwel op toe dat dergelijke schepen en luchtvaartuigen die zij in bezit of in gebruik heeft, handelen overeenkomstig voorwerp en doel van dit Protocol; zij doet de Organisatie dienovereenkomstig mededeling.
5. Een Staat kan, bij het tot uitdrukking brengen van het feit dat hij ermee instemt door dit Protocol te worden gebonden, of op enig tijdstip daarna, verklaren dat hij de bepalingen van dit Protocol toepast op zijn in paragraaf 4 bedoelde schepen en luchtvaartuigen, met dien verstande dat alleen die Staat die bepalingen kan handhaven ten aanzien van deze schepen en luchtvaartuigen.
 PROCEDURES VOOR NALEVING VAN DE BEPALINGEN.
 Art.    11 . 1. Uiterlijk twee jaar na de inwerkingtreding van dit Protocol, stelt de Vergadering van de Verdragsluitende Partijen de procedures en mechanismen vast voor de evaluatie en bevordering van de naleving van dit Protocol. Deze procedures en mechanismen worden zodanig opgezet dat op constructieve wijze een volledige en openbare uitwisseling van informatie wordt bevorderd.
2. Na volledig onderzoek van de informatie die ingevolge dit Protocol aan haar wordt voorgelegd en van alle aanbevelingen die door middel van de krachtens de in paragraaf 1 ingestelde procedures en mechanismen aan haar worden gedaan, kan de Vergadering van Verdragsluitende Partijen aan de Verdragsluitende Partijen en aan niet-Verdragsluitende Partijen advies uitbrengen en bijstand of samenwerking aanbieden.
 REGIONALE SAMENWERKING.
 Art.    12 . Teneinde de doelstellingen van dit Protocol te bevorderen, stellen de Verdragsluitende Partijen die een gemeenschappelijk belang hebben bij de bescherming van het mariene milieu in een bepaald geografisch gebied, alles in het werk om, rekening houdend met regionale bijzonderheden, de regionale samenwerking te intensiveren, met inbegrip van het sluiten van regionale overeenkomsten die verenigbaar zijn met dit Protocol, ter voorkoming, vermindering en, waar praktisch uitvoerbaar, beëindiging van verontreiniging veroorzaakt door het storten in zee of verbranden op zee van afval of andere materie. De Verdragsluitende Partijen streven naar samenwerking met de partijen bij regionale overeenkomsten ter harmonisering van de door de Verdragsluitende Partijen bij de verschillende verdragen te volgen procedures.
 TECHNISCHE SAMENWERKING EN BIJSTAND.
 Art.    13 . 1. Door middel van samenwerking binnen de Organisatie en in coördinatie met andere bevoegde internationale organisaties bevorderen de Verdragsluitende Partijen bilaterale en multilaterale bijstand ter voorkoming, vermindering en, waar praktisch uitvoerbaar, ter beëindiging van verontreiniging veroorzaakt door het storten, zoals bepaald in dit Protocol, aan die Verdragsluitende Partijen die daarom verzoeken voor :
- 1. het opleiden van wetenschappelijk en technisch personeel voor onderzoek, controlemetingen en handhaving, met inbegrip van het naar behoefte leveren van de nodige uitrusting en voorzieningen, teneinde de nationale capaciteit te versterken;
- 2. advies met betrekking tot de uitvoering van dit Protocol;
- 3. informatie en technische samenwerking met betrekking de beperking van afvalproductie en inzake schone productieprocessen;
- 4. informatie en technische samenwerking met betrekking tot het zich ontdoen van en verwerking van afval en andere maatregelen ter voorkoming, vermindering en, waar praktisch uitvoerbaar, de beëindiging van verontreiniging ten gevolge van storting; en
- 5. toegang tot en overdracht van milieuvriendelijke technologieën en de daarmee overeenstemmende know how, in het bijzonder voor ontwikkelingslanden en landen die overgaan op de markteconomie, onder gunstige voorwaarden, met inbegrip van milde en preferentiële voorwaarden, zoals onderling overeengekomen, rekening houdend met de noodzaak de intellectuele-eigendomsrechten te beschermen alsmede met de bijzondere behoeften van ontwikkelingslanden en van landen die overgaan op de markteconomie.
2. De Organisatie verricht de volgende taken :
- 1. het verzenden van verzoeken om technische samenwerking van Verdragsluitende Partijen aan andere Verdragsluitende Partijen, rekening houdend met bepaalde factoren zoals technisch vermogen;
- 2. het coördineren van verzoeken om bijstand met andere bevoegde internationale organisaties, indien gepast en
- 3. afhankelijk van de beschikbaarheid van voldoende middelen, het helpen van ontwikkelingslanden en van landen die overgaan op de markteconomie die te kennen hebben gegeven van plan te zijn Verdragsluitende Partijen te worden, bij het evalueren van de middelen die nodig zijn voor de volledige uitvoering hiervan.
 WETENSCHAPPELIJK EN TECHNISCH ONDERZOEK.
 Art.    14 . 1. De Verdragsluitende Partijen nemen de nodige maatregelen ter bevordering en vergemakkelijking van wetenschappelijk en technisch onderzoek naar de voorkoming, vermindering en, waar praktisch uitvoerbaar, de beëindiging van verontreiniging door storting en andere bronnen van mariene verontreiniging die onder dit Protocol vallen. Dit onderzoek dient met name te geschieden in de vorm van waarneming, meting, evaluatie en analyse van de verontreiniging door middel van wetenschappelijke methoden.
2. Teneinde de doelstellingen van dit Protocol te verwezenlijken bevorderen de Verdragsluitende Partijen de verstrekking van relevante informatie aan andere Verdragsluitende Partijen die hierom verzoeken, betreffende :
- 1. wetenschappelijke en technische activiteiten en maatregelen genomen in overeenstemming met dit Protocol;
- 2. mariene wetenschappelijke en technische programma's en de doelstellingen daarvan; en
- 3. de resultaten van de ingevolge artikel 9.1.3 verrichte controlemetingen en evaluaties.
 VERANTWOORDELIJKHEID EN AANSPRAKELIJKHEID.
 Art.    15 . In overeenstemming met de beginselen van het internationale recht met betrekking tot de aansprakelijkheid van Staten terzake van schade toegebracht aan het milieu van andere Staten of aan iedere andere sector van het milieu, verbinden de Verdragsluitende Partijen zich tot het ontwikkelen van procedures voor het vaststellen van de aansprakelijkheid ten gevolge van het storten in of het verbranden op zee van afval of andere materie.
 REGELING VAN GESCHILLEN.
 Art.    16 . 1. Geschillen met betrekking tot de interpretatie of de toepassing van dit Protocol worden in eerste instantie beslecht door middel van onderhandelingen, bemiddeling of verzoening of andere vreedzame middelen die door de partijen bij het geschil worden gekozen.
2. Indien een oplossing niet mogelijk is binnen twaalf maanden nadat een van de Verdragsluitende Partijen een andere Verdragsluitende Partij in kennis heeft gesteld van het feit dat er een geschil tussen hen bestaat, wordt het geschil, op verzoek van een partij bij het geschil, beslecht door middel van de in Bijlage 3 bedoelde arbitrageprocedure, tenzij de partijen bij het geschil overeenkomen een van de procedures te gebruiken die worden genoemd in artikel 287, paragraaf 1 van het Verdrag van de Verenigde Naties inzake het recht van de zee, 1982. De partijen bij het geschil kunnen hiertoe besluiten ongeacht het feit of zij al dan niet eveneens Staten zijn die Partij zijn bij het Verdrag van de Verenigde Naties inzake het recht van de zee, 1982.
3. Indien overeenstemming wordt bereikt over het gebruik van een van de procedures genoemd in artikel 287, paragraaf 1 van het Verdrag van de Verenigde Naties inzake het recht van de zee, 1982, zijn de bepalingen genoemd in Deel XV van dat Verdrag die betrekking hebben op de gekozen procedure mutatis mutandis eveneens van toepassing.
4. De in de tweede paragraaf bedoelde termijn van twaalf maanden kan met twaalf maanden worden verlengd indien de betrokken partijen daartoe gezamenlijk overeenkomen.
5. Niettegenstaande de bepalingen van paragraaf 2 kan elke Staat, op het moment dat hij instemt door dit Protocol te zijn gebonden, de Secretaris-Generaal ervan in kennis stellen dat, indien hij een partij is bij een geschil betreffende de interpretatie of toepassing van artikel 3.1 of 3.2, zijn instemming vereist is voordat het geschil beslecht kan worden door middel van de in Bijlage 3 bedoelde arbitrageprocedure.
 INTERNATIONALE SAMENWERKING.
 Art.    17 . De Verdragsluitende Partijen bevorderen de doelstellingen van dit Protocol binnen de bevoegde internationale organisaties.
 VERGADERINGEN VAN DE VERDRAGSLUITENDE PARTIJEN.
 Art.    18 . 1. Tijdens Vergaderingen of Bijzondere Vergaderingen wordt de uitvoering van dit Protocol door de Verdragsluitende Partijen voortdurend getoetst en de doeltreffendheid ervan geëvalueerd teneinde de middelen vast te stellen om maatregelen aan te scherpen, indien nodig, ter voorkoming, vermindering en, voorzover praktisch uitvoerbaar, beëindiging van verontreiniging veroorzaakt door het storten in of verbranding op zee van afval of andere materie. Hiertoe kunnen de Verdragsluitende Partijen tijdens hun Vergaderingen of Bijzondere Vergaderingen met name :
- 1. wijzigingen van dit Protocol bestuderen en aannemen in overeenstemming met de artikelen 21 en 22;
- 2. naar behoefte ondergeschikte organen in het leven roepen belast met elke kwestie om de effectieve inwerkingstelling van dit Protocol te vergemakkelijken;
- 3. deskundige instanties uitnodigen voor advisering van de Verdragsluitende Partijen of de Organisatie met betrekking tot aangelegenheden die betrekking hebben op dit Protocol;
- 4. de samenwerking bevorderen met bevoegde internationale organisaties die betrokken zijn bij de voorkoming en de beheersing van verontreiniging;
- 5. de informatie bestuderen die ingevolge artikel 9.4 wordt verstrekt;
- 6. in overleg met de bevoegde internationale organisaties de in artikel 8.2 bedoelde procedures ontwikkelen of aannemen, met inbegrip van basiscriteria voor de vaststelling van uitzonderlijke en noodsituaties, en procedures voor consultatief advies en de veilige verwijdering van stoffen op zee in dergelijke gevallen;
- 7. resoluties bestuderen en aannemen; en
- 8. eventueel vereiste aanvullende maatregelen in overweging nemen.
2. De Verdragsluitende Partijen stellen tijdens hun eerste Vergadering het door hen nodig geachte reglement van orde op.
 TAKEN VAN DE ORGANISATIE.
 Art.    19 . 1. De Organisatie is belast met de secretariaatswerkzaamheden met betrekking tot dit Protocol. Elke Verdragsluitende Partij die geen lid is van de Organisatie levert een gepaste bijdrage in de kosten die de Organisatie bij de uitvoering van deze taken maakt.
2. Secretariaatswerkzaamheden nodig voor de administratieve uitvoering van dit Protocol zijn onder meer :
- 1. het bijeenroepen van jaarlijkse Vergaderingen van Verdragsluitende Partijen, tenzij anders wordt beslist door de Verdragsluitende Partijen, en van Bijzondere Vergaderingen van de Verdragsluitende Partijen op elk tijdstip op verzoek van twee derde van de Verdragsluitende Partijen;
- 2. het op verzoek verlenen van advies betreffende de uitvoering van dit Protocol en betreffende de met toepassing van dit Protocol opgestelde richtlijnen en procedures;
- 3. het in behandeling nemen van verzoeken en informatie van Verdragsluitende Partijen, het met hen en de bevoegde internationale organisaties overleg plegen, alsmede het doen van aanbevelingen aan de Verdragsluitende Partijen in aangelegenheden die betrekking hebben op dit Protocol, maar waar dit Protocol niet specifiek op doelt;
- 4. in overleg met de Verdragsluitende Partijen en de bevoegde internationale organisaties, het voorbereiden van en het helpen bij de ontwikkeling en uitvoering van de in artikel 18.6 bedoelde procedures;
- 5. het bekendmaken aan de betrokken Verdragsluitende Partijen van alle kennisgevingen die door de Organisatie in overeenstemming met dit Protocol worden ontvangen; en
- 6. het voorbereiden, elke twee jaar, van een begroting en een financieel overzicht ten behoeve van de administratieve uitvoering van dit Protocol, die aan alle Verdragsluitende Partijen worden toegezonden.
3. In aanvulling op de in artikel 13.2.3 genoemde taken heeft de Organisatie als taak, mits hiervoor voldoende middelen beschikbaar zijn :
- 1. mee te werken aan beoordelingen van de toestand van het mariene milieu; en
- 2. samen te werken met de bevoegde internationale organisaties die betrokken zijn bij de voorkoming en de beheersing van verontreiniging.
 BIJLAGEN.
 Art.    20 . De Bijlagen bij dit Protocol maken integraal deel uit van dit Protocol.
 WIJZIGING VAN HET PROTOCOL.
 Art.    21 . 1. Elke Verdragsluitende Partij kan voorstellen doen voor wijziging van de artikelen van dit Protocol. De tekst van een voorgestelde wijziging wordt ten minste zes maanden voorafgaand aan de behandeling ervan tijdens een Vergadering of een Bijzondere Vergadering van de Verdragsluitende Partijen door de Organisatie bekendgemaakt aan de Verdragsluitende Partijen.
2. Wijzigingen van de artikelen van dit Protocol worden aangenomen met een twee derde meerderheid van de Verdragsluitende Partijen die aanwezig zijn en hun stem uitbrengen tijdens de voor dit doel aangewezen Vergadering of Bijzondere Vergadering van de Verdragsluitende Partijen.
3. Een wijziging wordt van kracht voor de Verdragsluitende Partijen die haar hebben aanvaard op de zestigste dag nadat twee derde van de Verdragsluitende Partijen een akte van aanvaarding van de wijziging bij de Organisatie hebben nedergelegd. Daarna wordt de wijziging voor elke andere Verdragsluitende Partij van kracht op de zestigste dag na de datum waarop de desbetreffende Verdragsluitende Partij haar akte van aanvaarding van de wijziging heeft nedergelegd.
4. De Secretaris-Generaal stelt de Verdragsluitende Partijen op de hoogte van alle wijzigingen aangenomen tijdens Vergaderingen van de Verdragsluitende Partijen en van de datum waarop deze wijzigingen algemeen en ten aanzien elke Verdragsluitende Partij van kracht wordt.
5. Nadat een wijziging van dit Protocol van kracht is geworden, wordt elke Staat die Partij bij dit Protocol wordt, een Verdragsluitende Partij zoals gewijzigd, tenzij twee derde van de Verdragsluitende Partijen die aanwezig zijn en hun stem uitbrengen tijdens de Vergadering of Bijzondere Vergadering van de Verdragsluitende Partijen die de wijziging aannemen anderszins overeenkomen.
 WIJZIGING VAN DE BIJLAGEN.
 Art.    22 . 1. Elke Verdragsluitende Partij kan voorstellen doen voor wijziging van de Bijlagen bij dit Protocol. De tekst van een voorgestelde wijziging wordt ten minste zes maanden voorafgaand aan de behandeling ervan tijdens een Vergadering of een Bijzondere Vergadering van de Verdragsluitende Partijen door de Organisatie bekendgemaakt aan de Verdragsluitende Partijen.
2. Wijzigingen van de Bijlagen, behoudens van Bijlage 3, dienen gebaseerd te zijn op wetenschappelijke of technische overwegingen en in de wijzigingen kan, naar gelang van hetgeen van toepassing is, rekening worden gehouden met juridische, sociale en economische factoren. Deze wijzigingen worden aangenomen met een twee derde meerderheid van de Verdragsluitende Partijen die aanwezig zijn en hun stem uitbrengen tijdens de voor dit doel aangewezen Vergadering of Bijzondere Vergadering van de Verdragsluitende Partijen.
3. De Organisatie stelt de Verdragsluitende Partijen onverwijld in kennis van de wijzigingen van de Bijlagen die zijn aangenomen tijdens een Vergadering of Bijzondere Vergadering van de Verdragsluitende Partijen.
4. Onder voorbehoud van de bepalingen van de zevende paragraaf worden wijzigingen van de Bijlagen voor iedere Verdragsluitende Partij onmiddellijk van kracht op het tijdstip dat zij de Organisatie van haar aanvaarding in kennis stelt of honderd dagen na de datum van hun aanneming tijdens een Vergadering van Verdragsluitende Partijen, ingeval deze laatste datum later is, behalve voor die Verdragsluitende Partijen die voorafgaande aan het verstrijken van de termijn van honderd dagen hebben verklaard op dat ogenblik de wijziging niet te kunnen aanvaarden. Iedere Verdragsluitende Partij kan een eerder gedane verklaring van bezwaar te allen tijde vervangen door een verklaring van aanvaarding en de wijziging waartegen voordien bezwaar bestond, wordt dan van kracht voor die Verdragsluitende Partij.
5. De Secretaris-Generaal stelt alle Verdragsluitende Partijen onverwijld in kennis van de neerlegging bij de Organisatie van de akten van aanvaarding of bezwaar.
6. Een nieuwe Bijlage of een wijziging van een Bijlage die betrekking heeft op een wijziging van de artikelen van dit Protocol wordt niet van kracht voordat de wijziging van de artikelen van dit Protocol van kracht wordt.
7. Ten aanzien van wijzigingen van Bijlage 3 betreffende de Arbitrageprocedure en ten aanzien van de aanneming en het van kracht worden van nieuwe Bijlagen zijn de procedures voor de wijziging van de artikelen van dit Protocol van toepassing.
 VERHOUDING TUSSEN HET PROTOCOL EN HET VERDRAG.
 Art.    23 . Dit Protocol vervangt het Verdrag tussen de Partijen bij dit Protocol die eveneens Partij zijn bij het Verdrag.
 ONDERTEKENING, BEKRACHTIGING, AANVAARDING, GOEDKEURING EN TOETREDING.
 Art.    24 . 1. Dit Protocol staat van 1 april 1997 tot en met 31 maart 1998 op de zetel van de Organisatie open voor ondertekening door iedere Staat en blijft daarna openstaan voor toetreding door iedere Staat.
2. Staten kunnen Partij worden bij dit Protocol door middel van :
- 1. ondertekening zonder voorbehoud van bekrachtiging, aanvaarding of goedkeuring; of
- 2. ondertekening onder voorbehoud van bekrachtiging, aanvaarding of goedkeuring, gevolgd door bekrachtiging, aanvaarding of goedkeuring; of
- 3. toetreding.
3. De bekrachtiging, aanvaarding, goedkeuring of toetreding geschiedt door middel van neerlegging van de desbetreffende akte bij de Secretaris-Generaal.
 INWERKINGTREDING.
 Art.    25 . 1. Dit Protocol treedt in werking op de dertigste dag volgende op de datum waarop :
- 1. ten minste zesentwintig Staten die ermee instemmen door dit Protocol te worden gebonden overeenkomstig artikel 24; en
- 2. ten minste vijftien van de Staten bedoeld in paragraaf 1.1 Partijen zijn bij het Verdrag.
2. Ten aanzien van elke Staat die ermee instemt om door dit Protocol te worden gebonden overeenkomstig artikel 24, na de in de eerste paragraaf bedoelde datum, treedt dit Protocol in werking op de dertigste dag na de datum waarop de desbetreffende Staat ingestemd heeft om door dit Protocol te worden gebonden.
 OVERGANGSPERIODE.
 Art.    26 . 1. Iedere Staat die vóór 31 december 1996 geen Partij bij het Verdrag was en vóór de inwerkingtreding ervan of binnen vijf jaar na de inwerkingtreding ervan tot uitdrukking brengt, ermee in te stemmen door dit Protocol te worden gebonden, kan, op het tijdstip dat hij zijn instemming tot uitdrukking brengt, de Secretaris-Generaal ervan in kennis stellen dat hij vanwege de in de kennisgeving vermelde redenen, niet in staat is specifieke bepalingen van dit Protocol anders dan die welke in paragraaf 2 worden bedoeld, na te leven gedurende een overgangsperiode die de in paragraaf 4 genoemde termijn niet zal overschrijden.
2. Geen enkele ingevolge paragraaf 1 gedane kennisgeving doet afbreuk aan de verplichtingen van een Verdragsluitende Partij ten aanzien van de verbranding op zee of het storten in zee van radioactief afval of andere radioactieve stoffen.
3. Iedere Verdragsluitende Partij die de Secretaris-Generaal ingevolge de paragraaf 1 kennisgeving heeft gedaan dat zij voor de aangegeven overgangsperiode geheel of ten dele niet in staat is de bepalingen van 4.1 of artikel 9 na te leven, verbiedt gedurende deze periode niettemin het storten van afval of andere materie waarvoor zij geen vergunning heeft afgegeven, doet haar best om administratieve of wettelijke maatregelen aan te nemen om ervoor zorg te dragen dat de verlening van vergunningen en de daarbij geldende voorwaarden in overeenstemming zijn met de bepalingen van Bijlage 2, en doet de Secretaris-Generaal kennisgeving van alle verleende vergunningen.
4. Iedere overgangsperiode aangegeven in een kennisgeving ingevolge paragraaf 1 mag niet langer zijn dan een termijn van vijf jaar na indiening van deze kennisgeving.
5. De Verdragsluitende Partijen die een kennisgeving ingevolge paragraaf 1 hebben gedaan, leggen aan de eerste Vergadering van de Verdragsluitende Partijen die plaatsvindt na de nederlegging van hun akte van bekrachtiging, aanvaarding, goedkeuring of toetreding een programma en tijdschema voor ter volledige naleving van dit Protocol, tezamen met eventuele verzoeken om relevante technische samenwerking en bijstand overeenkomstig artikel 13 van dit Protocol.
6. De Verdragsluitende Partijen die een kennisgeving ingevolge paragraaf 1 hebben gedaan, stellen voor de overgangsperiode procedures op en mechanismen in voor de uitvoering van en controle op de voorgelegde programma's gericht op de volledige naleving van dit Protocol. De desbetreffende Verdragsluitende Partijen leggen een verslag betreffende de voortgang in de naleving van deze programma's voor aan elke Vergadering van Verdragsluitende Partijen die wordt gehouden gedurende de desbetreffende overgangsperiode, teneinde de nodige maatregelen te treffen.
 OPZEGGING.
 Art.    27 . 1. Iedere Verdragsluitende Partij kan dit Protocol opzeggen op elk tijdstip na het verstrijken van twee jaren vanaf de datum waarop dit Protocol voor die Verdragsluitende Partij in werking treedt.
2. Opzegging geschiedt door de neerlegging van een akte van terugtrekking bij de Secretaris-Generaal.
3. De opzegging wordt van kracht een jaar na de ontvangst door de Secretaris-Generaal van de akte van terugtrekking opzegging of na het verstrijken van een in deze akte aangegeven langere periode.
 DEPOSITARIS.
 Art.    28 . 1. Dit Protocol wordt neergelegd bij de Secretaris-Generaal.
2. Naast de in artikelen 10.5, 16.5, 21.4, 22.5 en 26.5 aangegeven taken, is het de taak van de Secretaris-Generaal :
- 1. alle Staten die dit Protocol ondertekend hebben of hiertoe zijn toegetreden kennis te geven van :
- 1. elke nieuwe ondertekening of neerlegging van een akte van bekrachtiging, aanvaarding, goedkeuring of toetreding, tezamen met de datum van deze ondertekening of neerlegging;
- 2. de datum van inwerkingtreding van dit Protocol; en
- 3. de neerlegging van elke akte van opzegging van uit dit Protocol tezamen met de datum waarop deze is ontvangen en de datum waarop de terugtrekking van kracht wordt;
- 2. voor eensluidend gewaarmerkte afschriften van dit Protocol te doen toekomen aan alle Staten die dit Protocol hebben ondertekend of hiertoe zijn toegetreden.
3. Zodra dit Protocol in werking treedt, wordt een voor eensluidend gewaarmerkt afschrift hiervan door de Secretaris-Generaal toegezonden aan het Secretariaat van de Verenigde Naties voor registratie en publicatie overeenkomstig artikel 102 van het Handvest van de Verenigde Naties.
 AUTHENTIEKE TEKSTEN.
 Art.    29 . Dit Protocol is opgesteld in een enkel origineel in de Arabische, Chinese, Engelse, Franse, Russische en Spaanse taal, zijnde alle teksten gelijkelijk authentiek.
Ten blijke waarvan de ondergetekenden, daartoe naar behoren gemachtigd door hun respectieve Regeringen, dit Protocol hebben ondertekend.
Gedaan te Londen, de zevende november negentienhonderd zesennegentig.
 BIJLAGEN.
 Art.    N1 . BIJLAGE 1. - AFVAL OF ANDERE MATERIE DIE IN AANMERKING KUNNEN WORDEN GENOMEN VOOR STORTING.
1. De hierna vermelde afval of andere materie kunnen in aanmerking worden genomen voor storting, rekening houdend met de in de artikelen 2 en 3 bedoelde doelstellingen en algemene verplichtingen van dit Protocol :
- 1. baggerspecie;
- 2. zuiveringsslib;
- 3. visafval of materiaal afkomstig van op industriële wijze verwerkte vis;
- 4. schepen en platforms of andere kunstmatige bouwwerken in zee;
- 5. inert, anorganisch geologisch materiaal;
- 6. organisch materiaal van natuurlijke oorsprong; en
- 7. grote voorwerpen, die hoofdzakelijk bestaande uit ijzer, staal, beton en vergelijkbare onschadelijke stoffen waarvan de fysieke aanwezigheid problemen veroorzaakt, en alleen in de gevallen waarin deze afval wordt geproduceerd op plaatsen zoals kleine eilanden met geïsoleerde gemeenschappen en voor wie geen andere praktische oplossing bestaat voor het verwijderen dan storting in zee.
2. Het in paragraaf 1.4 en 1.7 genoemde afval of andere materie mogen voor storting in aanmerking worden genomen, mits materialen die drijvende resten of andere verontreiniging van het mariene milieu kunnen veroorzaken zoveel mogelijk zijn verwijderd en mits het gestorte materiaal geen ernstig obstakel vormt voor de visserij of de scheepvaart.
3. Onverminderd het hierboven bepaalde, mogen de materialen genoemd in paragraaf 1.1 tot en met 1.7 die de " de minimis " (toegelaten) niveaus van radioactiviteit bevatten zoals omschreven door de IAEA en aangenomen door de Verdragsluitende Partijen, niet in aanmerking worden genomen voor storting; voorts wordt bepaald dat binnen een termijn van 25 jaar vanaf 20 februari 1994, en vervolgens elke 25 jaar daarna, de Verdragsluitende Partijen een wetenschappelijke studie verrichten met betrekking tot alle radioactieve afval en andere radioactieve stoffen anders dan hoog-radioactieve afval of hoog-radioactieve stoffen, rekening houdend met andere door hen nuttig geachte factoren, en dat zij het verbod op het storten van deze stoffen zullen heroverwegen overeenkomstig de in artikel 22 bedoelde procedures.
 Art.    N2 . BIJLAGE 2. - DE BEOORDELING VAN AFVAL OF ANDERE MATERIE DIE IN AANMERKING KUNNEN WORDEN GENOMEN VOOR STORTING.
ALGEMEEN.
1. De aanvaarding van storting onder bepaalde omstandigheden doet geen afbreuk aan de verplichting ingevolge deze Bijlage verdere inspanningen te verrichten om de noodzaak zijn toevlucht tot deze praktijk te nemen, te verminderen.
CONTROLE BETREFFENDE DE VOORKOMING VAN AFVAL.
2. De initiële fasen bij het beoordelen van alternatieven voor storting bevatten, naar behoefte, een evaluatie van :
- 1. de soorten, aantallen en relatieve gevaren van de geproduceerde afval;
- 2. exacte gegevens betreffende het productieproces en de oorsprong van de afval binnen dat proces; en
- 3. haalbaarheid van de volgende technieken voor vermindering/ voorkoming van afval :
- 1. herformulering van producten;
- 2. schone productietechnologieën;
- 3. aanpassing van het productieproces;
- 4. inputvervanging; en
- 5. in situ-recycling in een gesloten circuit.
3. In het algemeen geldt dat, indien uit de voorgeschreven controle blijkt dat er mogelijkheden bestaan voor voorkoming van afvalproductie aan de bron, van een aanvrager wordt verlangd dat hij in samenwerking met de desbetreffende lokale en nationale instanties, een strategie formuleert en uitvoert voor de voorkoming van afvalproductie, die precieze doelen voor de vermindering van de afvalproductie en vervolgcontroles betreffende de voorkoming van de productie van afval omvat teneinde ervoor zorg te dragen dat deze doelen worden gerealiseerd. Bij de beslissing tot het verlenen of verlengen van vergunningen moet worden gewaarborgd dat de daaruit voortvloeiende vereisten met betrekking tot de vermindering en voorkoming van afval worden nageleefd.
4. Met betrekking tot baggerspecie en zuiveringsslib dient de identificatie en beheersing van de bronnen van vervuiling het doel van het afvalbeheer te zijn. Dit doel dient te worden verwezenlijkt door de uitvoering van strategieën voor de voorkoming van afval en hiervoor is samenwerking vereist tussen de desbetreffende lokale en nationale instanties betrokken bij het beheersen van puntbronnen en diffuse bronnen van verontreiniging. Totdat dit doel is verwezenlijkt kan het probleem van de vervuilde baggerspecie worden aangepakt door middel van beheerstechnieken voor verwijdering ter zee of te land.
ONDERZOEK VAN DE MOGELIJKHEDEN OP HET GEBIED VAN AFVALBEHEER.
5. Bij de aanvragen voor vergunning voor het storten van afval of andere materie moet worden aangetoond dat naar behoren in overweging is genomen de volgende volgorde van opties voor het beheer van afval, die een toenemende mate van belasting voor het milieu betekenen :
- 1. hergebruik;
- 2. recycling elders;
- 3. vernietiging van gevaarlijke componenten;
- 4. behandeling ter vermindering of verwijdering van gevaarlijke componenten;
- 5. opruiming te land, in de lucht of in het water.
6. Een vergunning voor het storten van afval of andere materie dient te worden geweigerd indien de vergunningverlenende autoriteit van mening is dat er geschikte mogelijkheden bestaan voor het hergebruik, de recycling of de behandeling van het afval zonder onnodige schade te berokkenen aan de gezondheid van de mens of het milieu of zonder dat dit buitensporig hoge kosten met zich meebrengt. Op basis van een vergelijkend onderzoek naar de risico's van storting in zee en de alternatieve wijzen van opruiming moet worden overwogen of er praktisch uitvoerbare andere wijzen van opruiming bestaan.
CHEMISCHE, FYSISCHE EN BIOLOGISCHE EIGENSCHAPPEN.
7. Een gedetailleerde omschrijving en kenmerking van het afval zijn essentieel voor de beoordeling van alternatieve methoden en vormen de basis voor het besluit of afval al dan niet mag worden gestort. Wanneer afval zodanig slecht wordt gekenmerkt dat geen goede beoordeling kan worden gemaakt van de mogelijke effecten ervan voor de gezondheid van de mens en voor het milieu, mag dit afval niet worden gestort.
8. Bij het kenmerken van afval en de componenten daarvan moet rekening worden gehouden met de volgende elementen :
- 1. oorsprong, totale hoeveelheid, vorm en gemiddelde samenstelling;
- 2. eigenschappen : fysische, chemische, biochemische en biologische;
- 3. toxiciteit;
- 4. persistentie : fysisch, chemisch en biologisch; en
- 5. accumulatie en biologische omzetting in biologisch materiaal of sedimenten.
ACTIELIJST.
9. Elke Verdragsluitende Partij ontwikkelt een nationale actielijst teneinde een selectiemechanisme in te stellen voor kandidaat afval en de componenten daarvan, op basis van de mogelijke effecten daarvan voor de gezondheid van de mens en het mariene milieu. Bij de selectie van stoffen voor opname in de actielijst dient prioriteit te worden gegeven aan toxische, persistente en bioaccumulatieve stoffen van antropogene oorsprong (bijvoorbeeld cadmium, kwik, gehalogeneerde koolwaterstofverbindingen, koolwaterstoffen uit aardolie en, in voorkomend geval, arsenicum, lood, koper, zink, beryllium, chroom, nikkel, vanadium, organosilicon-verbindingen, cyanide, fluoriden en pesticiden of hun bijproducten anders dan gehalogeneeerde koolwaterstof-verbindingen). Een actielijst kan eveneens dienen als aanzet voor verdere overwegingen ter voorkoming van de productie van afval.
10. Op een actielijst dient een bovengrens te worden aangegeven en kan eveneens een ondergrens worden aangegeven. De bovengrens wordt aangegeven ter voorkoming van acute of chronische gevolgen voor de gezondheid van de mens of van kwetsbare zeeorganismen die representatief zijn voor het mariene ecosysteem. Uit de toepassing van een actielijst komen drie mogelijke categorieën afval voort :
- 1. afval dat specifieke stoffen bevat, of biologische reacties oproept, en de toepasselijke bovengrens overschrijdt, mag niet worden gestort, tenzij storting door middel van beheerstechnieken of -procédés acceptabel wordt gemaakt;
- 2. afval dat specifieke stoffen bevat, of biologische reacties oproept, en onder de toepasselijke ondergrens blijft, moet met het oog op storting worden beschouwd als weinig schadelijk voor het milieu; en
- 3. afval dat specifieke stoffen bevat, of biologische reacties oproept, en onder de toepasselijke bovengrens blijft, maar boven de toepasselijke ondergrens is gesitueerd, vereist een nadere beoordeling voordat kan worden vastgesteld of deze voor storting in aanmerking komt.
KEUZE VAN DE STORTPLAATS.
11. De vereiste gegevens voor de keuze van een stortplaats moeten zeker volgende gegevens bevatten :
- 1. de fysische, chemische en biologische kenmerken van de waterkolom en de zeebodem;
- 2. de ligging van recreatieoorden, waardevolle aspecten en andere gebruiken van de zee in het betrokken gebied;
- 3. beoordeling van de stromen van componenten verbonden aan het storten in verhouding tot de in het mariene milieu reeds bestaande stromen van stoffen; en
- 4. de economische en operationele haalbaarheid.
BEOORDELING VAN DE MOGELIJKE EFFECTEN.
12. De beoordeling van de mogelijke effecten moet leiden tot een beknopte presentatie van de mogelijke gevolgen van de mogelijkheden voor opruiming op zee of te land, de zogenaamde " impact hypothese ". Deze dient als basis voor de beslissing of de voorgestelde opruimingsoptie dient te worden goedgekeurd of afgekeurd en voor de vaststelling van de vereisten met betrekking tot toezicht op het milieu.
13. Bij de beoordeling van de storting dienen gegevens te worden betrokken betreffende de kenmerken van het afval, de omstandigheden op de voorgestelde stortplaats(en), stromen en voorgestelde opruimingstechnieken, en dienen de mogelijke effecten voor de gezondheid van de mens, de levende rijkdommen, de recreatiegebieden en op het andere rechtmatig gebruik van de zee te worden vermeld. Bij de beoordeling dienen de aard, de tijd- en ruimtegegevens en de duur van de mogelijke effecten te worden aangegeven, gebaseerd op redelijk voorzichtige hypotheses.
14. Elke opruimingsoptie dient te worden geanalyseerd in het kader van een vergelijkende beoordeling van de volgende elementen : risico's voor de gezondheid van de mens, kosten voor het milieu, gevaren (met inbegrip van ongevallen), economische aspecten en uitsluiting van toekomstig gebruik. Indien uit deze beoordeling blijkt dat er onvoldoende informatie beschikbaar is om de mogelijke effecten van de voorgestelde opruimingsoptie vast te stellen, wordt deze optie niet verder bestudeerd. Daarnaast mag geen stortingsvergunning worden verleend wanneer uit de vergelijkende beoordeling blijkt dat de stortingsoptie niet de voorkeur geniet.
15. Elke beoordeling dient te worden afgesloten met een slotverklaring waarin de beslissing om een vergunning tot storting te verlenen of te weigeren wordt gemotiveerd.
CONTROLE.
16. Controle heeft als doel te verifiëren of aan de voorwaarden wordt voldaan waaronder de vergunning is verleend (controle op de naleving), en om na te gaan of de ten tijde van de beoordeling van de vergunning en gedurende de keuze van de stortplaats aangenomen hypotheses juist waren en voldoende waren om de gezondheid van de mens en het milieu te beschermen (controle in het veld). Het is essentieel dat deze controleprogramma's een duidelijk omschreven doel hebben.
VERGUNNINGEN EN VOORWAARDEN VOOR DE AFGIFTE VAN VERGUNNINGEN.
17. Het besluit een vergunning te verlenen mag alleen worden genomen nadat alle evaluaties van de effecten zijn afgerond en de nodige vereisten ten behoeve van de controle zijn vastgesteld. Voor zover praktisch uitvoerbaar dienen de bepalingen van de vergunning erin te voorzien dat de verstorende of schadelijke gevolgen voor het milieu tot het minimum worden beperkt en de voordelen zo groot mogelijk zijn. Een vergunning dient de volgende gegevens en inlichtingen te bevatten :
- 1. de soorten en de oorsprong van de te storten materialen;
- 2. de ligging van de stortplaats(en);
- 3. de stortmethode; en
- 4. de vereisten met betrekking tot controle en verslaglegging.
18. Vergunningen dienen regelmatig opnieuw te worden beoordeeld, rekening houdend met de resultaten van de controle en met de doelstellingen van de controleprogramma's. Aan de hand van de beoordeling van de resultaten van de controles kan worden bepaald of de programma's in het veld moeten worden voortgezet, gewijzigd of beëindigd en kunnen gegronde beslissingen worden genomen met betrekking tot de verlenging, wijziging of intrekking van vergunningen. Op deze wijze heeft men de beschikking over een belangrijk mechanisme voor de terugkoppeling van informatie voor de bescherming van de gezondheid van de mens en van het mariene milieu.
 Art.    N3 . BIJLAGE 3. - ARBITRAGEPROCEDURE.
Artikel 1. 1. Een Scheidsgerecht (hierna te noemen " het Scheidsgerecht ") wordt ingesteld wanneer een Verdragsluitende Partij hiertoe een verzoek indient bij een andere Verdragsluitende Partij overeenkomstig artikel 16 van dit Protocol. Het verzoek omvat het voorwerp van het verzoek, evenals elk bewijsstuk tot ondersteuning van de uiteenzetting van het geval.
2. De verzoekende Verdragsluitende Partij informeert de Secretaris-Generaal mededeling over :
- 1. haar verzoek om arbitrage;
- 2. de bepalingen van dit waarvan de interpretatie of de toepassing, volgens haar, aanleiding geven tot het geschil.
3. De Secretaris-Generaal zendt deze inlichtingen naar alle Verdragsluitende Partijen.
Artikel 2. 1. Het Scheidsgerecht bestaat uit een enkele scheidsman indien hierover tussen de partijen bij het geschil overeenstemming is bereikt binnen 30 dagen na ontvangst van het verzoek om arbitrage.
2. Bij overlijden, arbeidsongeschiktheid of ontstentenis van de scheidsman kunnen de partijen bij het geschil een vervanger aanstellen binnen 30 dagen te rekenen vanaf het overlijden, de ongeschiktheid of de ontstentenis.
Artikel 3. 1. Indien de partijen bij een geschil geen overeenstemming bereiken ten aanzien van een Scheidsgerecht overeenkomstig het bepaalde in artikel 2 van deze Bijlage, zal het Scheidsgerecht bestaan uit drie leden :
- 1. een scheidsman benoemd door iedere partij bij het geschil; en
- 2. een derde, in gezamenlijk overleg benoemd door de eerste twee, die het voorzitterschap van het Scheidsgerecht waarneemt.
2. Indien de voorzitter van een Scheidsgerecht niet is benoemd binnen 30 dagen na de benoeming van de tweede scheidsman, leggen de partijen bij het geschil, op verzoek van een partij, aan de Secretaris-Generaal, binnen de daaropvolgende 30 dagen, een overeengekomen lijst van deskundigen voor. Uit deze lijst kiest de Secretaris-Generaal zo spoedig mogelijk de voorzitter. Hij mag geen voorzitter kiezen die de nationaliteit heeft gehad of heeft van één van de partijen bij het geschil, tenzij de andere partij hiermee instemt.
3. Indien één van de partijen bij het geschil binnen een termijn van 60 dagen te rekenen vanaf de datum van ontvangst van het verzoek om arbitrage geen scheidsman heeft benoemd zoals bedoeld in paragraaf 1.1 van dit artikel, kan de andere partij verzoeken dat binnen 30 dagen een overeengekomen lijst van deskundigen wordt voorgelegd aan de Secretaris-Generaal. Uit deze lijst kiest de Secretaris-Generaal zo spoedig mogelijk de voorzitter van het Scheidsgerecht. De voorzitter verzoekt vervolgens de partij die geen scheidsman heeft benoemd, zulks alsnog te doen. Indien deze partij binnen 15 dagen na dit verzoek geen scheidsman heeft aangewezen, zal de Secretaris-Generaal, op verzoek van de voorzitter, de scheidsman aanwijzen uit de deskundigen van de overeengekomen lijst.
4. Bij overlijden, arbeidsongeschiktheid of ontstentenis van een scheidsman wijst de partij bij het geschil die deze scheidsman had benoemd, binnen 30 dagen een vervanger aan. Indien de partij geen vervanger aanwijst, wordt de arbitrage voortgezet door de overblijvende scheidsmannen. Bij overlijden, arbeidsongeschiktheid of ontstentenis van de voorzitter wordt binnen 90 dagen een vervanger aangewezen overeenkomstig het in de paragrafen 1.2 en 2.
5. Er wordt een lijst met scheidsmannen bijgehouden door de Secretaris-Generaal, bestaande uit door de Verdragsluitende Partijen aangewezen deskundigen. Iedere Verdragsluitende Partij kan voor opname op de lijst vier deskundigen aanwijzen niet noodzakelijk haar nationaliteit hebben. Indien de partijen bij het geschil niet binnen de vastgestelde termijn een krachtens de bepalingen van de paragrafen 2, 3 en 4, in gezamenlijk overleg samengestelde lijst aan de Secretaris-Generaal voorleggen, kiest de Secretaris-Generaal uit de door hem bijgehouden lijst de nog niet aangewezen scheidsman of scheidsmannen.
Artikel 4. Het Scheidsgerecht kan tegeneisen die rechtstreeks verbonden zijn met het onderwerp van het geschil, in behandeling nemen en hierover uitspraak doen.
Artikel 5. Iedere partij bij het geschil draagt de kosten die zijn verbonden aan de van haar eigen dossier. De bezoldiging van de leden van het Scheidsgerecht en de betaling van algemene kosten verbonden aan de arbitrage worden gelijkelijk door de partijen bij het geschil gedragen. Het Scheidsgerecht houdt een overzicht bij van al zijn uitgaven en legt een eindafrekening ervan aan de partijen voor.
Artikel 6. Iedere Verdragsluitende Partij waarvan een juridisch belang in het geding is, kan nadat zij schriftelijk mededeling heeft gedaan aan de partijen bij het geschil die deze procedure hebben ingezet, met goedvinden van het Scheidsgerecht en op haar eigen kosten tot de arbitrageprocedure worden toegelaten. Elke Partij die op deze manier tussenkomt, kan bewijzen en dossiers voorleggen of zijn argumenten die tot de tussenkomst aanleiding hebben gegeven mondeling ter kennis brengen, overeenkomstig de procedures die opgesteld in toepassing van artikel 7 van deze Bijlage, maar er wordt haar geen enkel recht met betrekking tot de samenstelling van het Scheidsgerecht toegekend.
Artikel 7. Een Scheidsgerecht dat is ingesteld krachtens het bepaalde in deze Bijlage stelt zijn eigen procedureregels vast.
Artikel 8. 1. Tenzij een Scheidsgerecht bestaat uit een enkele scheidsman, worden de besluiten van het Scheidsgerecht betreffende de te volgen procedure, plaats van samenkomst en iedere aangelegenheid betreffende het hem voorgelegde geschil, genomen met een meerderheid van stemmen van zijn leden. Afwezigheid van of onthouding door een lid van het Scheidsgerecht dat door een partij bij het geschil is aangewezen, betekent echter voor het Scheidsgerecht geen belemmering om te komen tot een besluit. Bij gelijkheid van stemmen is de stem van de voorzitter beslissend.
2. De partijen bij het geschil vergemakkelijken de werkzaamheden van het Scheidsgerecht en zullen in het bijzonder, overeenkomstig hun wetgeving en met gebruik van alle beschikbare middelen :
- 1. het Scheidsgerecht alle nodige documenten en inlichtingen verschaffen; en
- 2. het Scheidsgerecht in staat stellen hun grondgebied te betreden, getuigen of deskundigen te horen de plaatsen te onderzoeken.
3. Het feit dat een partij bij het geschil zich niet schikt naar de bepalingen van paragraaf 2 belet het Scheidsgerecht niet uitspraak te doen of zijn vonnis te vellen.
Artikel 9. Het Scheidsgerecht doet zijn uitspraak, te rekenen vanaf zijn samenstelling tenzij het een verlenging van deze periode nodig acht; de nieuwe periode mag maximum vijf maanden bedragen. De uitspraak van het Scheidsgerecht is met redenen omkleed. De uitspraak is definitief en onherroepelijk en wordt medegedeeld aan de Secretaris-Generaal die de Verdragsluitende Partijen hiervan in kennis stelt. De partijen bij het geschil moeten er zich onverwijld naar schikken.
 Art.  N4. Lijst der Staten. - Protocol van 1996 bij het Verdrag van 1972 inzake de voorkoming van verontreiniging van de zee ten gevolge van het storten van afvalstoffen, en de Bijlagen 1, 2 en 3, gedaan te Londen op 7 november 1996.
Staten

Datum

 Type

 Datum

Datum

 Authenti-
 instemming

 instemming

 interne

 ficatie

 inwerking-

 treding
ANGOLA

Toetreding

 04/10/2001

 24/03/2006
ARGENTINIE

06/11/1997
AUSTRALIE

 25/03/1998
Bekrachtiging
04/12/2000

 24/03/2006
BELGIE

27/03/1998
Bekrachtiging
13/02/2006

 24/03/2006
BRAZILIE

05/02/1998
BULGARIJE

 Toetreding

 25/01/2006

 24/03/2006
CANADA

Toetreding

 15/05/2000

 24/03/2006
CHINA

 23/03/1998
DENEMARKEN

17/04/1997
Ondertekening
17/04/1997

 24/03/2006
DUITSLAND

 11/09/1997
Bekrachtiging
16/10/1998

 24/03/2006
EGYPTE

Toetreding

 26/05/2004

 24/03/2006
FINLAND

 31/03/1998
FRANKRIJK

 Toetreding

 07/01/2004

 24/03/2006
GEORGIE

 Toetreding

 18/04/2000

 24/03/2006
VERENIGD KONINKRIJK 22/09/1997
Bekrachtiging
15/12/1998

 24/03/2006
IERLAND

 Toetreding

 26/04/2001

 24/03/2006
IJSLAND

 31/03/1998
Bekrachtiging
21/05/2003

 24/03/2006
LUXEMBURG

 Toetreding

 21/11/2005

 24/03/2006
MAROKKO

 11/12/1997
MEXICO

Toetreding

 22/02/2006

 24/03/2006
NEDERLAND

 27/03/1998
NIEUW-ZEELAND

 08/12/1997
Bekrachtiging
30/07/2001

 24/03/2006
NOORWEGEN

 30/03/1998
Bekrachtiging
16/12/1999

 24/03/2006
SAINT KITTS EN

Toetreding

 07/10/2004

 24/03/2006
 NEVIS
SAUDI-ARABIE

Toetreding

 02/02/2006

 24/03/2006
SLOVENIE

Toetreding

 03/03/2006

 02/04/2006
SPANJE

30/03/1998
Bekrachtiging
24/03/1999

 24/03/2006
TONGA

 Toetreding

 18/09/2003

 24/03/2006
TRINIDAD EN TOBAGO

Toetreding

 06/03/2000

 24/03/2006
VANUATU

 Toetreding

 18/02/1999

 24/03/2006
VERENIGDE STATEN

31/03/1998
Ondertekening

 24/03/2006
ZUID-AFRIKA

 Toetreding

 23/12/1998

 24/03/2006
ZWEDEN

09/09/1997
Bekrachtiging
16/10/2000

 24/03/2006
ZWITSERLAND

 30/03/1998
Bekrachtiging
08/09/2000

 24/03/2006


type: legislation

jurisdiction: Belgium

text:
BIJLAGE V.  - Over de bescherming en het behoud van de ecosystemen en de biologische diversiteit van de maritieme zone.
 Artikel    1 . Voor de toepassing van deze Bijlage V en Aanhangsel 3, zijn de definities voor de termen " biologische diversiteit ", " ecosysteem " en " habitat ", deze die voorkomen in het Verdrag van 5 juni 1992 inzake biologische diversiteit.
 Art.    2 . Door de verplichtingen te vervullen die zij hebben op grond van dit Verdrag om, afzonderlijk of gezamenlijk, de nodige maatregelen te treffen om de maritieme zone te beschermen tegen de nadelige gevolgen van de menselijke bedrijvigheid met de bedoeling de gezondheid van de mens te vrijwaren en de mariene ecosystemen te behouden en om, indien haalbaar, de mariene gebieden die nadelig beïnvloed werden, te herstellen, ook door het vervullen van de verplichtingen die zij krachtens het Verdrag van 5 juni 1992 over de biologische diversiteit hebben om strategieën, projecten of programma's te ontwikkelen in een poging om het behoud en duurzaam gebruik van de biologische diversiteit te verzekeren :
a. nemen de Verdragsluitende Partijen de noodzakelijke maatregelen om de ecosystemen en de biologische diversiteit van de maritieme zone te beschermen en om, waar mogelijk, de maritieme zones die schadelijke effecten ondergingen in hun oorspronkelijke staat te herstellen en
b. werken de Verdragsluitende Partijen samen met het oog op het invoeren van programma's en maatregelen voor het beheer van die menselijke activiteiten door de toepassing van de in Aanhangsel 3 vermelde criteria.
 Art.    3 . 1. Voor de toepassing van deze Bijlage, heeft de Commissie als opdracht :
a. het uitwerken van programma's en maatregelen voor het beheer van de vermelde menselijke activiteiten door toepassing van de in Aanhangsel 3 vermelde criteria;
b. daartoe :
i. verzamelt en bestudeert ze informatie over deze activiteiten en over de effecten hiervan op de ecosystemen en de biologische diversiteit;
ii. werkt ze, conform het internationaal recht, procedures uit voor het opstellen van beschermings- behouds- herstel- of voorzorgsmaatregelen in specifieke zones of plaatsen of met het oog op bepaalde soorten of habitat;
iii. onder voorbehoud van de bepalingen vermeld in artikel 4 van deze Bijlage, neemt ze de aspecten in overweging van de nationale strategieën en richtlijnen in verband met het duurzame verbruik van de componenten van de biologische diversiteit van de maritieme zone, in de mate waarin ze de verschillende regio's en sub-regio's van deze zone beïnvloeden;
iv. onder voorbehoud van de bepalingen in artikel 4 van deze Bijlage, streeft ze naar een geïntegreerde ecosysteem-aanpak;
c. daartoe houdt ze ook rekening met programma's en maatregelen die getroffen werden door de Verdragsluitende Partijen voor de bescherming en het behoud van de ecosystemen in de wateren die afhangen van hun soevereiniteit of binnen hun rechtsgebied vallen.
2. Bij de aanneming van deze programma's en maatregelen, zal de toepassing van een dergelijk programma of maatregel hetzij op de maritieme zone in haar geheel, hetzij op een deel ervan, behoorlijk onderzocht worden.
 Art.    4 . 1. Conform de voorlaatste paragraaf van de overwegingen bij het Verdrag, zal geen enkel programma en geen enkele maatregel met betrekking tot het beheer van de visserij, kunnen aangenomen worden krachtens deze Bijlage. Wanneer de Commissie echter van oordeel is dat er actie wenselijk is op een punt dat verband houdt met dit domein, zal zij hierop de aandacht vestigen van de overheid of de internationale instelling die bevoegd is in deze materie. Wanneer het wenselijk is dat de Commissie maatregelen neemt ter aanvulling of versterking van die van andere overheden of instellingen, zal de Commissie inspanningen leveren om met hen samen te werken.
2. Wanneer de Commissie meent dat er krachtens deze Bijlage, reden is om op te treden in een domein dat verband houdt met het maritiem transport, zal zij de aandacht van de Internationale Maritieme Organisatie op deze kwestie vestigen. De Verdragsluitende Partijen die lid zijn van de Internationale Maritieme Organisatie zullen zich inspannen om samen te werken binnen deze organisatie om de gewenste reactie te verkrijgen, inclusief, indien nodig, het akkoord van deze organisatie met het oog op een regionale of lokale actie. Hierbij zullen zij rekening houden met de richtlijnen die eventueel werden uitgewerkt door deze organisatie betreffende de toewijzing van speciale zones, de bepaling van bijzonder kwetsbare zones of eender welke ander probleem.
 AANHANGSEL 3.  - Criteria ter definiëring van de menselijke activiteiten in het kader van Bijlage V.
1. De hieronder opgesomde criteria werden vastgesteld voor de afbakening van de menselijke activiteiten in het teken van Bijlage V; hierbij moet men wel rekening houden met regionale verschillen :
a. omvang, intensiteit en duur van de betreffende menselijke activiteit;
b. reële en potentiële schadelijke effecten van de menselijke activiteit, op bepaalde dier- of plantensoorten, leefgemeenschappen en habitats;
c. reële en potentiële schadelijke effecten van de menselijke activiteit op dit of dit ecologisch proces;
d. onomkeerbaarheid of duur van deze effecten.
2. Bij het onderzoek van een gegeven activiteit, zijn deze criteria niet noodzakelijk beperkend of allemaal even belangrijk.
 BIJLAGE.
 Art.  N. LIJST MET DE GEBONDEN STATEN.
STATEN

 BEKRACHTIGING

INWERKINGTREDING
Belgie

 28 juli 2005

 28 augustus 2005
Denemarken

 31 juli 2000

 30 augustus 2000
Europese Unie

29 mei 2000

30 augustus 2000
Duitsland

14 december 2001

 13 januari 2002
Finland

04 februari 1999

 30 augustus 2000
Frankrijk

24 november 2004

 24 november 2004
Ierland

21 mei 2003

19 juni 2003
Ijsland

18 juni 2001

 18 juli 2001
Luxemburg

14 februari 2000

 30 augustus 2000
Nederland

25 juli 2001

 24 augustus 2001
Noorwegen

22 juni 2001

 22 juli 2001
Spanje

8 december 1999

 30 augustus 2000
Verenigd Koninkrijk

 7 juli 2000

 30 augustus 2000
Zweden

5 september 2000

 5 oktober 2000
Zwitserland

11 februari 2000

 30 augustus 2000


text:
Artikel    M . (Om technische redenen werd dit artikel onderverdeeld als volgt : 1M - 8M)
 Art.    1M . 1. Dat het Internationaal Monetair Fonds voorstelt dat de quota's van de lid-staten van het Fonds ingevolge de bepalingen van deze resolutie worden verhoogd tot de bedragen die voorkomen naast hun naam in de bijlage die bij deze resolutie gevoegd is.
 Art.    2M . 2. Dat een verhoging van de quota's van een lid-staat, zoals ze door deze resolutie is voorgesteld, niet van kracht kan worden vóór die lid-staat uiterlijk op de in lid 4 hieronder bepaalde datum aan het Fonds zijn instemming kenbaar heeft gemaakt en de verhoging van zijn quota's volledig heeft betaald binnen de in lid 5 hieronder voorgeschreven periode, met dien verstande dat geen enkele lid-staat met achterstallen uit hoofde van wederinkopen, provisies of aanslagen ten aanzien van de Algemene Middelenrekening mag instemmen met de verhoging van zijn quota's of ze mag betalen alvorens hij aan die verplichtingen heeft voldaan.
 Art.    3M . 3. Dat geen enkele verhoging van een quota van kracht wordt vóór de datum waarop het Fonds zal vastgesteld hebben dat de lidstaten waarvan de quota's ten minste 85 procent van het totaal van de quota's op 23 december 1997 bedragen, hebben toegestemd in de voorgestelde verhoging van hun quota's.
 Art.    4M . 4. Dat de in lid 2 bedoelde kennisgevingen worden uitgevoerd door een behoorlijk gemachtigd vertegenwoordiger van de lid-staat en het Fonds moeten bereiken vóór 29 januari 1999, 6 uur pm, Washington time, met dien verstande dat de Raad van beheer deze termijn kan verlengen indien hij dat noodzakelijk acht.
 Art.    5M . 5. Dat elke lid-staat het Fonds de verhoging van zijn quota zal betalen binnen 30 dagen te rekenen vanaf de meest verwijderde van de volgende data :
a) datum waarop hij het Fonds kennis heeft gegeven van zijn instemming, of;
b) de datum waarop het Fonds de in lid 3 hierboven omschreven vaststelling heeft gemaakt, met dien verstande dat de Raad van beheer de betalingstermijn kan verlengen indien hij dat noodzakelijk acht.
 Art.    6M . 6. Dat de Raad van beheer, wanneer hij besluit de termijn voor de instemming met of de betaling van de quotaverhoging te verlengen, bijzondere aandacht zal schenken aan de situatie van lid-staten die nog zouden wensen in te stemmen met een verhoging van hun quota of daarvoor nog zouden willen betalen, met inbegrip van lid-staten met een aanhoudende betalingsachterstand ten aanzien van de Algemene Middelenrekening, bestaande uit achterstallen uit hoofde van wederinkopen, provisies of aanslagen tegenover de Algemene Middelenrekening, en die volgens de Raad met het Fonds samenwerken om aan die verplichtingen te voldoen.
 Art.    7M . 7. Dat voor lid-staten die nog niet hebben ingestemd met de verhoging van hun quota's ingevolge de negende algemene herziening, de termijn waarin ze kunnen instemmen met zulke quotaverhogingen zal lopen tot de in lid 3 hierboven bepaalde datum. Voor lid-staten die de verhoging van hun quota's ingevolge de negende algemene herziening nog niet hebben betaald, zal de termijn voor de betaling van zulke quotaverhogingen lopen tot 30 dagen na de in lid 3 hierboven bepaalde datum.
 Art.    8M . 8. Elke lid-staat zal 25 procent van zijn quotaverhoging betalen hetzij in bijzondere trekkingsrechten, hetzij in de door het Fonds met hun instemming gespecificeerde valuta's van andere leden, of in enigerlei combinatie van bijzondere trekkingsrechten en dergelijke valuta's. Het resterende deel van de verhoging dient door het lid te worden voldaan in zijn eigen valuta.
 Bijlage.
 Art.  N. Bijlage 1. Voorgestelde quota (in miljoen SDR's).

1.
Islamitische Staat Afghanistan

 161,9

2.
Albanie

 48,7

3.
Algerije

 1 254,7

4.
Angola

 286,3

5.
Antigua en Barbuda

13,5

6.
Argentinie

 2 117,1

7.
Armenie

 92,0

8.
Australie

3 236,4

9.
Oostenrijk

 1 872,3
 10.
Azerbeidzjan

 160,9
 11.
Bahamas

130,3
 12.
Bahrein

135,0
 13.
Bangladesh

 533,3
 14.
Barbados

67,5
 15.
Wit-Rusland

386,4
 16.
Belgie

 4 605,2
 17.
Belize

18,8
 18.
Benin

 61,9
 19.
Bhutan

 6,3
 20.
Bolivia

171,5
 21.
Bosnie-Herzegovina

 169,1
 22.
Botswana

63,0
 23.
Brazilie

 3 036,1
 24.
Brunei Darussalam

215,2
 25.
Bulgarije

640,2
 26.
Burkina Faso

60,2
 27.
Burundi

 77,0
 28.
Cambodja

87,5
 29.
Kameroen

 185,7
 30.
Canada

 6 369,2
 31.
Kaapverdie

 9,6
 32.
Centraal-Afrikaanse Republiek

 55,7
 33.
Tsjaad

56,0
 34.
Chili

856,1
 35.
China

4 687,2
 36.
Colombia

 774,0
 37.
Comoren

8,9
 38.
Democratische Republiek Congo

533,0
 39.
Republiek Congo

 84,6
 40.
Costa Rica

 164,1
 41.
Ivoorkust

325,2
 42.
Kratie

 365,1
 43.
Cyprus

 139,6
 44.
Tsjechische Republiek

819,3
 45.
Denemarken

 1 642,8
 46.
Djibouti

15,9
 47.
Dominica

 8,2
 48.
Dominicaanse Republiek

 218,9
 49.
Ecuador

302,3
 50.
Egypte

 943,7
 51.
El Salvador

171,3
 52.
Equatoriaal-Guinea

32,6
 53.
Eritrea

 15,9
 54.
Estland

 65,2
 55.
Ethiopie

 133,7
 56.
Fiji

70,3
 57.
Finland

1 263,8
 58.
Frankrijk

 10 738,5
 59.
Federatieve Republiek Joegoslavie

467,7

 (Servie/Montenegro) (1)
 60.
Gabon

154,3
 61.
Gambia

31,1
 62.
Georgie

150,3
 63.
Duitsland

 13 008,2
 64.
Ghana

369,0
 65.
Griekenland

823,0
 66.
Grenada

 11,7
 67.
Guatemala

210,2
 68.
Guinee

 107,1
 69.
Guinee-Bissau

 14,2
 70.
Guyana

90,9
 71.
Haiti

 81,9
 72.
Honduras

 129,5
 73.
Hongarije

1 038,4
 74.
Ijsland

117,6
 75.
India

4 158,2
 76.
Indonesie

2 079,3
 77.
Islamitische Republiek Iran

1 497,2
 78.
Irak

 1 188,4
 79.
Ierland

838,4
 80.
Israel

 928,2
 81.
Italie

 7 055,5
 82.
Jamaica

273,5
 83.
Japan

 13 312,8
 84.
Jordanie

 170,5
 85.
Kazachstan

 365,7
 86.
Kenia

271,4
 87.
Kiribati

 5,6
 88.
Korea

1 633,6
 89.
Koeweit

1 381,1
 90.
Republiek Kirgizie

88,8
 91.
Democratische Volksrepubliek Laos

 52,9
 92.
Letland

126,8
 93.
Libanon

203,0
 94.
Lesotho

 34,9
 95.
Liberia

129,2
 96.
Libie

1 123,7
 97.
Litouwen

 144,2
 98.
Luxemburg

279,1
 99.
Voormalige Joegoslavische Republ. Macedonie

 68,9
100.
Madagaskar

 122,2
101.
Malawi

69,4
102.
Maleisie

 1 486,6
103.
Maldiven

 8,2
104.
Mali

93,3
105.
Malta

102,0
106.
Marshalleilanden

 3,5
107.
Mauritanie

64,4
108.
Mauritius

101,6
109.
Mexico

 2 585,8
110.
Federale Staten van Micronesia

 5,1
111.
Moldavie

 123,2
112.
Mongolie

51,1
113.
Marokko

588,2
114.
Mozambique

 113,6
115.
Myanmar

258,4
116.
Namibie

136,5
117.
Nepal

 71,3
118.
Nederland

5 162,4
119.
Nieuw-Zeeland

894,6
120.
Nicaragua

130,0
121.
Niger

 65,8
122.
Nigeria

1 753,2
123.
Noorwegen

1 671,7
124.
Oman

 194,0
125.
Pakistan

 1 033,7
126.
Republiek Belau

3,1
127.
Panama

 206,6
128.
Papoea-Nieuw-Guinea

131,6
129.
Paraguay

99,9
130.
Peru

 638,4
131.
Filipijnen

 879,9
132.
Polen

1 369,0
133.
Portugal

 867,4
134.
Qatar

263,8
135.
Roemenie

 1 030,2
136.
Rusland

5 945,4
137.
Rwanda

80,1
138.
Samoa

 11,6
139.
San Marino

17,0
140.
Sao Tome en Principe

 7,4
141.
Saoedi-Arabie

6 985,5
142.
Senegal

161,8
143.
Seychelles

 8,8
144.
Sierra Leone

 103,7
145.
Singapore

862,5
146.
Slowaakse Republiek

357,5
147.
Slovenie

 231,7
148.
Salomonseilanden

10,4
149.
Somalie

 81,7
150.
Zuid-Afrika

1 868,5
151.
Spanje

 3 048,9
152.
Sri Lanka

413,4
153.
Saint-Kitts en Nevis

 8,9
154.
Saint Lucia

 15,3
155.
Saint-Vincent and the Grenadines

 8,3
156.
Soedan

 315,1
157.
Suriname

92,1
158.
Swaziland

 50,7
159.
Zweden

 2 395,5
160.
Zwitserland

3 458,5
161.
Arabische Republiek Syrie

293,6
162.
Tadzjikistan

87,0
163.
Tanzania

 198,9
164.
Thailand

 1 081,9
165.
Togo

73,4
166.
Tonga

6,9
167.
Trinidad en Tobago

 335,6
168.
Tunesie

286,5
169.
Turkije

964,0
170.
Turkmenistan

75,2
171.
Oeganda

180,5
172.
Oekraine

 1 372,0
173.
Verenigde Arabische Emiraten

 611,7
174.
Verenigd Koninkrijk

 10 738,5
175.
Verenigde Staten

37 149,3
176.
Uruguay

306,5
177.
Oezbekistan

275,6
178.
Vanuatu

 17,0
179.
Venezuela

2 659,1
180.
Vietnam

329,1
181.
Republiek Jemen

243,5
182.
Zambia

 489,1
183.
Zimbabwe

 353,4

Totaal van alle leden

210 943,0
(1) Krachtens de op 14 december 1992 aangenomen beslissing nr. 10237-(92/150) van de Raad van beheer mag de Federatieve Republiek Joegoslavië (Servië/Montenegro) de voormalige Socialistische Federatieve Republiek Joegoslavië opvolgen als lid.


text:
Artikel    1 . Begripsomschrijvingen.
Voor de toepassing van deze Overeenkomst betekent de term :
1. "investeringen" : alle soorten vermogensbestanddelen en elke rechtstreekse of onrechtstreekse inbreng, die worden geïnvesteerd of geherinvesteerd in welke economische sector ook, door een investeerder van de ene Overeenkomstsluitende Partij op het grondgebied van de andere Overeenkomstsluitende Partij, overeenkomstig de wetten en voorschriften van het gastland.
Als investeringen in de zin van deze Overeenkomst gelden in het bijzonder, doch niet uitsluitend :
a) roerende en onroerende goederen, alsmede andere zakelijke rechten zoals hypotheken, retentierechten, pandrechten, rechten van vruchtgebruik en soortgelijke rechten;
b) aandelen en alle andere vormen van deelneming, met inbegrip van minderheidsdeelnemingen dan wel onrechtstreekse deelnemingen, in bedrijven die zijn opgericht op het grondgebied van een der Overeenkomstsluitende Partijen;
c) obligaties, tegoeden en gelijk welke prestatie die economische waarde heeft;
d) auteursrechten, rechten van industriële eigendom, technische werkwijzen, handelsnamen en goodwill en knowhow;
e) publiekrechtelijke of contractuele concessies, waaronder die tot het opsporen, ontwikkelen, winnen of exploiteren van natuurlijke rijkdommen.
Veranderingen in de rechtsvorm van investeringen, herinvesteringen doen geen afbreuk aan de omschrijving ervan als "investering" als bedoeld in deze Overeenkomst.
2. "investeerder" : elke onderdaan of onderneming van een Overeenkomstsluitende Partij die investeert op het grondgebied van de andere Overeenkomstsluitende Partij.
a) de "onderdanen", met name elk natuurlijk persoon die volgens de respectievelijke wetgevingen van elke Staat, Partij van deze overeenkomst wordt beschouwd als een onderdaan;
b) de "ondernemingen", met name elke rechtspersoon die is opgericht in overeenstemming met de respectievelijke wetgevingen van elke Staat, Partij van deze overeenkomst en waarvan de maatschappelijke zetel gevestigd is in die Staat.
3. "opbrengst" : de bedragen die een investering oplevert, en met name, doch niet uitsluitend, winst, rente, vermogensaanwas, dividenden en royalty's en betalingen die verband houden met investeringen.
4. De term "grondgebied" betekent voor elke Staat, Partij van deze overeenkomst, het land, water en luchtruim waarover hij, in overeenstemming met de algemene regels van internationaal recht, soevereine rechten en rechtsmacht uitoefent.
 Art.    2 . Bevordering van investeringen.
1. Elke Overeenkomstsluitende Partij bevordert investeringen van investeerders van de andere Overeenkomstsluitende Partij op haar grondgebied en laat zodanige investeringen toe in overeenstemming met haar wetgeving.
2. Elke Overeenkomstsluitende Partij staat in overeenstemming met haar wetgeving in het bijzonder het sluiten en uitvoeren van licentieovereenkomsten en overeenkomsten inzake commerciële, administratieve of technische bijstand toe, voor zover deze activiteiten verband houden met zodanige investeringen. Elke Overeenkomstsluitende Partij streeft ernaar, voor zover nodig, de vergunningen die vereist zijn met betrekking tot de werkzaamheden van consultants of enig ander gekwalificeerd personeel, die onderdaan zijn van de andere Overeenkomstsluitende Partij en die door investeerders van de andere Overeenkomstsluitende Partij zijn in dienst genomen, af te geven.
3. Op verzoek van een van de Overeenkomstsluitende Partijen zal informatie worden uitgewisseld over de gevolgen van wetten, voorschriften, beslissingen, administratieve praktijken of procedures dan wel het beleid van de andere Overeenkomstsluitende Partij, die gevolgen kunnen hebben voor de investeringen waarop deze Overeenkomst van toepassing is.
 Art.    3 . Bescherming en behandeling van investeringen.
1. Alle investeringen, zij het rechtstreekse of onrechtstreekse, door investeerders van een Overeenkomstsluitende Partij genieten op het grondgebied van de andere Overeenkomstsluitende Partij een eerlijke en rechtvaardige behandeling.
2. Onder voorbehoud van maatregelen die noodzakelijk zijn voor de handhaving van de openbare orde, genieten deze investeringen een voortdurende bescherming en zekerheid, met uitsluiting van elke onredelijke of discriminatoire maatregel die, in rechte of in feite, het beheer, de instandhouding, het gebruik, het genot of de liquidatie van deze investeringen zou kunnen belemmeren.
3. De in de eerste twee leden beschreven behandeling en bescherming moeten minstens gelijk zijn aan die welke de nationale investeerders of de investeerders van een derde Staat genieten en ze mogen in elk geval niet minder gunstig zijn dan die waarin het internationaal recht voorziet.
4. Deze behandeling en bescherming strekken zich evenwel niet uit tot de voorrechten die een Overeenkomstsluitende Partij toekent aan de investeerders van een derde Staat op grond van zijn lidmaatschap van, of associatie met, een vrijhandelszone, een douane-unie, een gemeenschappelijke markt of iedere andere vorm van regionale economische organisatie.
5. De behandeling en bescherming strekken zich evenmin uit tot de voorrechten die voortvloeien uit een overeenkomst inzake het vermijden van dubbele belasting.
 Art.    4 . Meestbegunstigingsbehandeling.
In alle aangelegenheden met betrekking tot de behandeling van investeringen genieten de investeerders van elke Overeenkomstsluitende Partij de meestbegunstigingsbehandeling op het grondgebied van de andere Overeenkomstsluitende Partij.
 Art.    5 . Ontneming en eigendomsbeperking.
1. Elke Overeenkomstsluitende Partij verbindt zich geen enkele maatregel tot ontneming of nationalisatie noch enige andere maatregel te treffen die tot gevolg heeft dat aan de investeerders van de andere Overeenkomstsluitende Partij rechtstreeks of onrechtstreeks de hun toebehorende investeringen op haar grondgebied worden ontnomen.
2. Wanneer om redenen van openbaar nut, veiligheid of nationaal belang van het bepaalde in het eerste lid moet worden afgeweken, dienen de volgende voorwaarden te worden vervuld :
a) de maatregelen worden genomen met inachtneming van een behoorlijke rechtsgang;
b) de maatregelen zijn niet discriminatoir of in strijd met bijzondere verbintenissen;
c) de maatregelen gaan vergezeld van voorzieningen voor de betaling van een billijke en reële schadeloosstelling.
3. Bovengenoemde schadeloosstelling komt overeen met de marktwaarde van de investeringen op de dag voordat de maatregelen werden genomen of bekendgemaakt.
Deze schadeloosstelling wordt uitgekeerd in de munt van de Staat waarvan de investeerder een onderdaan is of in een andere omwisselbare munt. Ze moet zonder onnodige vertraging worden betaald en moet vrij kunnen worden overgemaakt. Ze levert rente op tegen de op jaarbasis berekende LIBOR-rentevoet, vanaf de datum van de vaststelling van het bedrag tot de datum van uitbetaling.
4. Aan investeerders van de ene Overeenkomstsluitende Partij die verliezen lijden met betrekking tot hun investeringen wegens oorlog of een ander gewapend conflict, revolutie, een nationale noodtoestand of opstand op het grondgebied van de andere Overeenkomstsluitende Partij, wordt door laatstgenoemde, wat de restitutie, schadevergoeding, schadeloosstelling of een andere regeling betreft, een behandeling toegekend die ten minste gelijk is aan die welke die Overeenkomstsluitende Partij aan de nationale investeerders of aan investeerders die de meestbegunstigingsbehandeling genieten, toekent.
5. Voor de in dit artikel behandelde kwesties verleent elke Overeenkomstsluitende Partij aan de investeerders van de andere Overeenkomstsluitende Partij een behandeling die ten minste gelijk is aan die welke de nationale investeerders of de investeerders van de meest begunstigde natie op haar grondgebied genieten en die in elk geval niet minder gunstig is dan die waarin het internationaal recht voorziet.
 Art.    6 . Overmakingen.
1. Elke Overeenkomstsluitende Partij verleent de investeerders van de andere Overeenkomstsluitende Partij de toelating om alle met een investering verband houdende uitkeringen vrij over te maken van en naar haar grondgebied. Deze omvatten in het bijzonder :
a) bedragen bestemd om de investering tot stand te brengen, te behouden of uit te breiden;
b) bedragen bestemd voor het nakomen van contractuele verbintenissen, met inbegrip van de bedragen die nodig zijn voor de terugbetaling van leningen, royalty's en andere betalingen voortvloeiend uit licenties, franchises, concessies en andere soortgelijke rechten, alsmede de bezoldiging van het geëxpatrieerd personeel;
c) de opbrengst van investeringen;
d) de opbrengst van de gehele of gedeeltelijke liquidatie van de investeringen, met inbegrip van meerwaarden of verhogingen van het geïnvesteerd kapitaal;
e) de in toepassing van Artikel 5 uitgekeerde schadeloosstelling.
2. De onderdanen van de Staten, Partijen van deze overeenkomst die uit hoofde van een investering toelating hebben gekregen om op het grondgebied van de andere Overeenkomstsluitende Partij te werken, is het tevens toegestaan een passend deel van hun verdiensten over te maken naar hun land van herkomst.
3. De overmakingen gebeuren in vrij inwisselbare munt, tegen de koers die op de datum van overmaking van toepassing is op contante transacties in de gebruikte munt, overeenkomstig de wetgeving van het gastland.
4. Elke Overeenkomstsluitende Partij verleent de toelating die vereist is om de overmaking onverwijld uit te voeren, zonder andere lasten dan de gebruikelijke taksen en kosten.
5. De in dit artikel vermelde waarborgen zijn ten minste gelijk aan die welke worden toegestaan aan investeerders van de meest begunstigde natie.
 Art.    7 . Subrogatie. 1. Indien één der Overeenkomstsluitende Partijen of één van haar openbare instellingen een schadeloosstelling uitkeert aan haar eigen investeerders op grond van een voor een investering verleende waarborg, erkent de andere Overeenkomstsluitende Partij dat de eerstgenoemde Overeenkomstsluitende Partij of de desbetreffende openbare instelling in de rechten van de investeerders is getreden.
2. In verband met de overgedragen rechten kan de andere Overeenkomstsluitende Partij aan de verzekeraar die in de rechten van de schadeloosgestelde investeerder is getreden, de verplichtingen opleggen die wettelijk of contractueel op die investeerder rusten.
 Art.    8 . Toepasbare regels.
Wanneer een vraagstuk omtrent investeringen wordt geregeld bij deze Overeenkomst en bij de wetgeving van de ene Overeenkomstsluitende Partij dan wel bij bestaande of door de Partijen nog te sluiten internationale overeenkomsten, kunnen de investeerders van de andere Overeenkomstsluitende Partij aanspraak maken op de bepalingen die voor hen het meest gunstig zijn.
 Art.    9 . Bijzondere overeenkomsten.
1. Investeringen waarvoor een bijzondere overeenkomst is gesloten tussen de ene Overeenkomstsluitende Partij en investeerders van de andere Partij zijn onderworpen aan de bepalingen van deze Overeenkomst en aan die van de bijzondere overeenkomst.
2. Elke Overeenkomstsluitende Partij verbindt zich de door haar aangegane verbintenissen ten aanzien van investeerders van de andere Overeenkomstsluitende Partij te allen tijde na te komen
 Art.    10 . Overleg en uitwisseling van informatie.
Op verzoek van de ene Overeenkomstsluitende Partij stemt de andere Overeenkomstsluitende Partij onverwijld in met overleg inzake de uitlegging of toepassing van deze Overeenkomst.
 Art.    11 . Regeling van investeringsgeschillen tussen de ene overeenkomstsluitende partij en een investeerder van de andere overeenkomstsluitende partij.
1. Van elk investeringsgeschil tussen een investeerder van de ene Overeenkomstsluitende Partij en de andere Overeenkomstsluitende Partij wordt schriftelijk kennis gegeven door de eerste Partij die een vordering instelt. De kennisgeving gaat vergezeld van een behoorlijk toegelichte nota.
De Partijen dienen ernaar te streven geschillen in de mate van het mogelijke door onderhandeling te regelen, indien nodig door deskundig advies in te winnen van een derde partij of anders door middel van bemiddeling tussen de Overeenkomstsluitende Partijen langs diplomatieke weg.
2. Wanneer de bij het geschil betrokken partijen niet rechtstreeks tot een minnelijke schikking zijn gekomen of het geschil niet door bemiddeling langs diplomatieke weg hebben kunnen regelen binnen zes maanden na ontvangst van de kennisgeving, wordt het, naar keuze van de investeerder, voorgelegd aan hetzij de bevoegde rechtsmacht van de Staat waar de investering werd gedaan, hetzij aan internationale arbitrage.
Elke Overeenkomstsluitende Partij geeft daartoe haar voorafgaande en onherroepelijke toestemming elk geschil aan zodanige arbitrage te onderwerpen. Deze toestemming houdt in dat beide Partijen afstand doen van het recht om de uitputting van alle nationale administratieve en rechtsmiddelen te verzoeken.
3. In geval van internationale arbitrage, wordt het geschil naar keuze van de investeerder voorgelegd aan één van de volgende instellingen :
- een scheidsgerecht ad hoc, ingesteld volgens de arbitrageregels van de Commissie van de Verenigde Naties voor Internationaal Handelsrecht (U.N.C.I.T.R.A.L.);
- het Internationale Centrum voor Beslechting van Investeringsgeschillen (I.C.S.I.D.), dat is opgericht krachtens het Verdrag inzake de beslechting van geschillen met betrekking tot investeringen tussen Staten en onderdanen van andere Staten, dat op 18 maart 1965 te Washington voor ondertekening werd opengesteld, wanneer elke Staat die Partij is bij de onderhavige Overeenkomst, partij is geworden bij bedoeld Verdrag.
Zolang niet aan deze voorwaarde is voldaan, stemt elke Overeenkomstsluitende Partij ermee in dat het geschil aan arbitrage wordt onderworpen overeenkomstig de Regels betreffende de Aanvullende Voorziening;
- het Scheidsgerecht van de Internationale Kamer van Koophandel te Parijs;
- het Instituut voor Arbitrage van de Kamer van Koophandel te Stockholm.
4. Geen van de bij een geschil betrokken Overeenkomstsluitende Partijen, zal in enig stadium van de arbitrageprocedure of van de uitvoering van een scheidsrechterlijke uitspraak als verweer kunnen aanvoeren dat de investeerder die tegenpartij is bij het geschil, een vergoeding ter uitvoering van een verzekeringspolis of van de in Artikel 7 van deze Overeenkomst vermelde waarborg heeft ontvangen, die het geheel of een gedeelte van zijn verliezen dekt.
5. Het scheidsgerecht beslist op grond van het nationale recht, met inbegrip van de regels inzake wetsconflicten, van de Overeenkomstsluitende Partij die partij is bij het geschil en op het grondgebied waarvan de investering werd gedaan alsmede op grond van de bepalingen van deze Overeenkomst, van de bepalingen van de met betrekking tot de investering eventueel gesloten bijzondere overeenkomst en van de beginselen van internationaal recht.
6. De uitspraken van het scheidsgerecht zijn onherroepelijk en bindend voor de partijen bij het geschil. Elke Overeenkomstsluitende Partij verbindt zich ertoe ze uit te voeren overeenkomstig haar wetgeving.
 Art.    12 . Geschillen tussen de overeenkomstsluitende partijen betreffende de uitlegging of toepassing van deze overeenkomst.
1. Geschillen betreffende de uitlegging of toepassing van deze Overeenkomst worden zoveel mogelijk langs diplomatieke weg beslecht.
2. Wanneer een geschil niet langs diplomatieke weg kan worden beslecht, wordt het voorgelegd aan een gemengde commissie die is samengesteld uit vertegenwoordigers van beide Partijen; de commissie zal binnen een redelijke termijn ingaan op het verzoek van de meest gerede Partij.
3. Indien het geschil niet binnen 6 maanden na de betekening kan worden beslecht door de gemengde commissie, wordt het op verzoek van een van de Overeenkomstsluitende Partijen aan een scheidsgerecht voorgelegd dat voor elk geval afzonderlijk op de volgende wijze wordt samengesteld :
Elke Overeenkomstsluitende Partij benoemt een scheidsman binnen een tijdspanne van twee maanden vanaf de datum waarop een der Overeenkomstsluitende Partijen de andere Overeenkomstsluitende Partij in kennis heeft gesteld van haar voornemen het geschil aan arbitrage te onderwerpen. Binnen twee maanden na hun benoeming, benoemen de twee scheidsmannen in onderling overleg een onderdaan van een derde Staat tot voorzitter van het scheidsgerecht.
Indien deze termijnen worden overschreden, kan een der Overeenkomstsluitende Partijen de Voorzitter van het Internationale Gerechtshof verzoeken de noodzakelijke benoeming(en) te verrichten.
Indien de Voorzitter van het Internationale Gerechtshof onderdaan is van een Overeenkomstsluitende Partij of van een Staat waarmee een der Overeenkomstsluitende Partijen geen diplomatieke banden heeft of indien hij om een andere reden verhinderd is genoemde functie uit te oefenen, wordt de Vice-Voorzitter van het Internationale Gerechtshof verzocht de benoeming(en) te verrichten.
4. Het aldus samengesteld scheidsgerecht stelt zijn eigen procedureregels vast. Het doet uitspraak bij meerderheid van stemmen; de uitspraken zijn onherroepelijk en bindend voor de Overeenkomstsluitende Partijen.
5. Elke Overeenkomstsluitende Partij draagt de kosten van de door haar benoemde scheidsman. De kosten die voortvloeien uit de benoeming van de derde scheidsman en de ambtelijke kosten van het gerecht worden gelijkelijk door de Overeenkomstsluitende Partijen gedragen.
 Art.    13 . Toepassingsgebied.
1. Deze Overeenkomst is eveneens van toepassing op investeringen die vóór de inwerkingtreding van deze Overeenkomst werden gedaan door investeerders van een Overeenkomstsluitende Partij op het grondgebied van de andere Overeenkomstsluitende Partij, in overeenstemming met de wetten en voorschriften van laatstgenoemde.
2. Deze Overeenkomst is niet van toepassing op investeringsgeschillen die zich hebben voorgedaan vóór de inwerkingtreding ervan.
 Art.    14 . Inwerkingtreding en duur.
1. Deze Overeenkomst treedt in werking een maand nadat de Overeenkomstsluitende Partijen de akten van bekrachtiging hebben uitgewisseld. Ze blijft van kracht gedurende een tijdvak van tien jaar.
Tenzij ten minste zes maanden vóór de datum van het verstrijken van de geldigheidsduur door een van beide Overeenkomstsluitende Partijen mededeling van beëindiging is gedaan, wordt deze Overeenkomst telkens voor een tijdvak van tien jaar stilzwijgend verlengd, met dien verstande dat elke Overeenkomstsluitende Partij zich het recht voorbehoudt de Overeenkomst te beëindigen met inachtneming van een opzegtermijn van ten minste zes maanden vóór de datum van het verstrijken van de lopende termijn van geldigheid.
2. Ten aanzien van investeringen die vóór de datum van beëindiging van de Overeenkomst zijn gedaan, blijft deze van kracht gedurende een tijdvak van tien jaar vanaf de datum van beëindiging.
Ten blijke waarvan de ondergetekende vertegenwoordigers, daartoe naar behoren gemachtigd door hun onderscheiden Regeringen, deze Overeenkomst hebben ondertekend.
Gedaan te Brussel, op 17 februari 1999, in twee oorspronkelijke exemplaren in de Nederlandse, de Franse, de Engelse en de Macedonische taal, zijnde alle teksten gelijkelijk authentiek. In geval van verschil in uitlegging is de Engelse tekst doorslaggevend.
 BIJLAGE.
 Art.  N. Overeenkomstig zijn artikel 14, is dit akkoord op 4 november 2002 in werking getreden.


text:
Artikel    1 . De Partijen zetten onderling een globale samenwerking op het getouw met concrete doelstellingen die moeten leiden tot een duurzame ontwikkeling.
 Art.    2 . Burkina Faso en het Waals Gewest zullen deze samenwerking concreet ten uitvoer brengen op de volgende vlakken :
- de economie (economische expansie, innovatie, herstructurering, initiatieven komende van de nijverheidssector, buitenlandse handel, ontginning van de natuurlijke rijkdommen, met inbegrip van ambachten en K.M.O.'s);
- het leefmilieu;
- het water en de drainering;
- de landelijke renovatie en het natuurbehoud;
- het landbouwbeleid;
- de ruimtelijke ordening, het patrimoniumbeleid en de bescherming van het erfgoed;
- de huisvesting;
- de beroepsopleiding, de werkgelegenheid en de sociale promotie;
- het wetenschappelijk onderzoek en de technologie;
- de energie;
- de openbare werken en het vervoer;
- de bestuurlijke decentralisatie;
- de plaatselijke gemeenschappen (provincies en gemeenten);
- het toerisme;
- de gezondheidszorg;
- de bijstand aan kansarmen (maatschappelijke bijstand, hulp aan gehandicapten en bejaarden);
- de sportinfrastructuren.
 Art.    3 . Overeenkomstig onderhavig Akkoord geschiedt de samenwerking tussen de Partijen op volgende wijze :
- permanente informatie-uitwisseling;
- uitwisseling van ervaringen en personen, meer bepaald stagiairs;
- overdracht van technologieën en expertise;
- rechtstreekse samenwerking tussen de betrokken instellingen (Kamers van Koophandel en Nijverheid, Universiteiten, Onderzoekscentra, bedrijven, openbare of private verenigingen, NGO's, enz.);
- wederzijdse toekenning van beurzen voor stages, onderzoek en specialisaties;
- uitwerking en verwezenlijking van gezamenlijke projecten;
- wederzijdse promotie van producten en diensten;
- organisatie van professionele samenkomsten, seminaries of van workshops;
- bevordering van partnerschapsverbanden tussen KMO's;
- oprichting van gemengde bedrijven;
- promotie van plaatselijke partnerschapsverbanden;
- uitvoering van studies en expertises;
- totstandkoming van sectorale akkoorden in voornoemde sectoren.
 Art.    4 . De Partijen zullen samenwerken in het raam van de internationale en supranationale instellingen.
Zij zullen alle door deze instellingen aangeboden kansen aanreiken om gezamenlijk deel te nemen aan ontwikkelingsprogramma's zoals deze van de Francofonie bijvoorbeeld; zij beschouwen zich in dit opzicht als bevoorrechte partners.
 Art.    5 . Het beheer van onderhavig Akkoord en van het op 7 december 1994 ondertekend Samenwerkingsakkoord gebeurt gezamenlijk.
Dit beheer wordt enerzijds toevertrouwd aan het Ministerie van Buitenlandse Zaken van Burkina Faso en anderzijds, wat hun respectieve bevoegdheden betreft, aan het "Commissariat général aux relations internationales" van de Franse Gemeenschap van België en aan de/Division générale des Relations internationales de la Direction générale des Relations extérieures'van het Ministerie van het Waals Gewest.
 Art.    6 . De opvolging en de evaluatie van onderhavig Akkoord alsook van het Samenwerkingsakkoord van 7 december 1994 tussen de Regering van Burkina Faso en de Regering van de Franse Gemeenschap van België worden toevertrouwd aan een gezamenlijke vaste gemengde Commissie die iedere drie jaar beurtelings vergadert in Burkina Faso en in Wallonië of in Brussel.
Deze gemengde Commissie kan desgewenst vaste subcommissies bijeenroepen voor het beheer van specifieke materies.
Tijdens de eerste vergadering zal de gemengde Commissie de regels en modaliteiten van haar werking bepalen.
 Art.    7 . Het personenverkeer dat tot stand komt in het raam van onderhavig Akkoord wordt geregeld door het intern recht van de partijen, onverminderd de bepalingen van het internationaal recht.
 Art.    8 . De ondertekenende Ministers van iedere Partij alsook de Ministers bevoegd voor de betrokken sectoren komen op regelmatige tijdstippen bijeen om de lopende samenwerking te evalueren en deze, desgevallend, in een nieuwe richting te sturen.
 Art.    9 . Dit Akkoord wordt gesloten voor een periode van twee (2) jaar. Het wordt stilzwijgend verlengd voor opeenvolgende periodes van drie jaar wanneer geen van beide Partijen dit minstens zes (6) maand vóór het verstrijken van de geldigheidsduur schriftelijk opzegt.
Bij opzegging dienen de Partijen alle gezamenlijk opgestarte projecten in het raam en in de geest van dit Akkoord voltooien.
 Art.  10. Onderhavig Akkoord treedt voorlopig in werking op de dag van zijn ondertekening en treedt definitief in werking op de dag dat beide Partijen, ieder wat hem betreft, meegedeeld heeft dat de voorgeschreven interne rechtsprocedure voltooid is.
Gedaan te Ouagadougou, op 4 februari 1998 in drie originelen opgesteld in het Frans, waarbij deze drie teksten rechtsgeldig zijn.
Voor de Regering van de Franse Gemeenschap van België,
W. ANCION,
Minister van Internationale Betrekkingen.
Voor de Waalse Regering,
W. ANCION,
Minister van Internationale Betrekkingen.
Voor de Regering van Burkina Faso,
A. OUEDRAOGO,
Minister van Buitenlandse Zaken.
(Voor het Decreet, zie %%1999-12-23/40%%).