type: legislation

jurisdiction: Belgium

text:
Artikel    1 . Personen op wie de Overeenkomst van toepassing is.
1. Deze Overeenkomst is van toepassing op personen die voor de belastingheffing worden geacht inwoner te zijn van een overeenkomstsluitende Staat of van beide overeenkomstsluitende Staten.
2. Voor de toepassing van de Overeenkomst betekent de uitdrukking "inwoner van een overeenkomstsluitende Staat" iedere persoon wiens inkomen of vermogen, ingevolge de wetgeving van die Staat, aldaar aan belasting is onderworpen op grond van zijn woonplaats, verblijf, plaats van leiding, plaats van oprichting of van enige andere soortgelijke omstandigheid. Deze uitdrukking omvat echter niet personen die in die Staat enkel ter zake van inkomsten uit in die Staat gelegen bronnen of ter zake van aldaar gelegen vermogen aan belasting zijn onderworpen.
3. De uitdrukking "inwoner van beide overeenkomstsluitende Staten" betekent, in de Overeenkomst; een persoon die voor de belastingheffing wordt geacht inwoner te zijn van elk van beide Staten gedurende hetzelfde tijdperk.
4. Indien een natuurlijke persoon ingevolge de bepalingen van paragrafen 2 en 3 wordt geacht inwoner te zijn van beide overeenkomstsluitende Staten, wordt zijn toestand op de volgende wijze geregeld :
a) hij wordt geacht inwoner te zijn van de Staat waar hij een duurzaam tehuis tot zijn beschikking heeft; indien hij in elk van beide Staten een duurzaam tehuis tot zijn beschikking heeft, wordt hij geacht inwoner te zijn van de Staat waar hij het middelpunt van zijn levensbelangen heeft (nauwste persoonlijke en economische betrekkingen);
b) indien niet kan worden bepaald in welke Staat hij het middelpunt van zijn levensbelangen heeft of indien hij in geen van beide Staten een duurzaam tehuis tot zijn beschikking heeft, wordt hij geacht inwoner te zijn van de Staat waar hij gewoonlijk verblijft;
c) indien hij in elk van beide Staten of in geen van beide gewoonlijk verblijft, wordt hij geacht inwoner te zijn van de Staat waarvan hij onderdaan is;
d) indien hij door elk van beide Staten wordt geacht onderdaan te zijn of indien hij van geen van beide onderdaan is, regelen de bevoegde autoriteiten van de overeenkomstsluitende Staten de aangelegenheid in onderling overleg overeenkomstig de bepalingen van artikel 21.
5. Indien een andere dan een natuurlijke persoon ingevolge de bepalingen van paragrafen 2 en 3 wordt geacht inwoner te zijn van elk van beide overeenkomstsluitende Staten, wordt hij aangemerkt als inwoner van de Staat waar de plaats van zijn werkelijke leiding is gelegen.
 Art.    2 . Belastingen waarop de Overeenkomst van toepassing is.
1. Deze Overeenkomst is van toepassing op belastingen naar het inkomen en naar het vermogen die, ongeacht de wijze van heffing, worden geheven ten behoeve van een overeenkomstsluitende Staat of van de onderdelen daarvan.
2. De Overeenkomst is van toepassing op de volgende bestaande belastingen :
a) in de Unie van Socialistische Sovjetrepublieken :
- de belasting naar het inkomen van buitenlandse rechtspersonen;
- de belasting naar het inkomen van de bevolking (met inbegrip van buitenlandse natuurlijke personen);
- de belasting op de inkomsten die een vennoot niet-inwoner uit zijn deelneming in een gemengde onderneming verkrijgt en die uit de USSR worden overgemaakt;
- de landbouwbelasting;
- de belasting ten laste van de eigenaars van gebouwen;
- de grondbelasting;
b) in het Koninkrijk België :
- de personenbelasting;
- de vennootschapsbelasting;
- de rechtspersonenbelasting;
- de belasting der niet-verblijfhouders;
- de met de personenbelasting gelijkgestelde bijzondere heffing;
- met inbegrip van de voorheffingen alsmede de aanvullende belasting op de personenbelasting.
3. De Overeenkomst is ook van toepassing op alle belastingen die gelijk zijn aan, of in wezen gelijksoortig zijn als, de in dit artikel vermelde belastingen en die na de datum van de ondertekening van de Overeenkomst naast of in de plaats van de bestaande belastingen worden geheven.
 Art.    3 . Territoriale werkingssfeer van de Overeenkomst.
1. Deze Overeenkomst is van toepassing op het grondgebied van elke overeenkomstsluitende Staat, de territoriale zee van die Staat daaronder begrepen, op de economische zone van die Staat en op elk gebied van het continentaal plat die zich buiten de territoriale zee van elke overeenkomstsluitende Staat uitstrekken en waar die Staat, in overeenstemming met het internationale recht, soevereine rechten van onderzoek en ontginning van de natuurlijke rijkdommen uitoefent.
2. Voor de toepassing van de Overeenkomst geldt iedere verwijzing naar een van de overeenkomstsluitende Staten als een verwijzing zowel naar het grondgebied van de desbetreffende Staat, de territoriale zee van die Staat daaronder begrepen, als naar de economische zone en naar elk gebied van het continentaal plat die zich, zoals bepaald in paragraaf 1,buiten de territoriale zee van iedere overeenkomstsluitende Staat uitstrekken.
 Art.    4 . Bepaling van sommige uitdrukkingen.
1. Voor de toepassing van deze Overeenkomst, tenzij het zinsverband anders vereist :
a) betekent de uitdrukking "overeenkomstsluitende Staat" de Unie van Socialistische Sovjetrepublieken (USSR) of het Koninkrijk België (België), naar het geval;
b) betekent de uitdrukking "internationaal verkeer" elk vervoer over zee, in de lucht of in de binnenwateren door een inwoner van een overeenkomstsluitende Staat, behalve indien het vervoer slechts tussen in de andere overeenkomstsluitende Staat gelegen plaatsen wordt verricht;
c) betekent de uitdrukking "bevoegde autoriteit" :
1° in de USSR, het Ministerie van Financiën van de USSR of de gemachtigde vertegenwoordiger daarvan;
2° in België, de Minister van Financiën of zijn bevoegde vertegenwoordiger.
2. Voor de toepassing van de Overeenkomst door een overeenkomstsluitende Staat heeft, tenzij het zinsverband anders vereist, elke niet erin omschreven uitdrukking de betekenis welke die uitdrukking heeft volgens de wetgeving, in de eerste plaats de fiscale wetgeving, van die Staat.
 Art.    5 . Bepaling van de vaste inrichting.
1. Voor de toepassing van deze Overeenkomst, betekent de uitdrukking "vaste inrichting" iedere vaste inrichting met behulp waarvan een inwoner van een overeenkomstsluitende Staat zijn werkzaamheid, niet zijnde een dienstbetrekking, in de andere overeenkomstsluitende Staat geheel of gedeeltelijk uitoefent.
2. Bouwwerken en constructiewerkzaamheden die op een bepaalde plaats worden uitgevoerd, worden slechts geacht door een vaste inrichting te zijn verricht indien de duur daarvan vierentwintig maanden overschrijdt.
3. Niettegenstaande de bepalingen van paragraaf 1 wordt een inwoner van een overeenkomstsluitende Staat niet geacht een vaste inrichting in de andere overeenkomstsluitende Staat te hebben, indien hij aldaar uitsluitend een of meer van de volgende werkzaamheden verricht :
a) hij koopt goederen voor eigen rekening aan;
b) hij maakt gebruik van inrichtingen voor de opslag, uitstalling of aflevering van hem toebehorende goederen;
c) hij houdt een hem toebehorende voorraad goederen aan of vertrouwt het aanhouden van een voorraad van die goederen toe aan een andere persoon met het oog op de opslag, uitstalling of aflevering;
d) hij houdt een voorraad aan hetzij van materieel of bouwstoffen die bestemd zijn voor het uitvoeren van bouwwerken of constructiewerkzaamheden, hetzij van aan hem toebehorende goederen die bestemd zijn om door een andere persoon te worden verwerkt, of vertrouwt het aanhouden van een voorraad van dat materieel, die bouwstoffen of goederen toe aan een andere persoon;
e) hij stalt in een handelsbeurs of tentoonstelling goederen uit die hem toebehoren en die hij na afloop van die beurs of tentoonstelling verkoopt;
f) hij sluit kopen af door bemiddeling van een vertegenwoordiger of van een andere tussenpersoon die in opdracht handelt en voor wie zulke werkzaamheid niet tot de normale uitoefening van zijn bedrijf behoort;
g) hij maakt gebruik van inrichtingen voor reclamedoeleinden, voor het geven van inlichtingen, voor wetenschappelijk onderzoek of voor andere werkzaamheden die van voorbereidende aard zijn of die het karakter van hulpwerkzaamheden hebben ten opzichte van de hoofdwerkzaamheid.
4. Niettegenstaande de bepalingen van paragraaf 1 wordt een vaste inrichting niet aanwezig geacht, indien een inwoner van een overeenkomstsluitende Staat in de andere overeenkomstsluitende Staat gebruik maakt van een vaste inrichting uitsluitend ter bevordering van het sluiten van overeenkomsten inzake leningen, aflevering van goederen of verstrekken van technische diensten, of van de ondertekening alleen daarvan, zelfs indien die werkzaamheden voor die inwoner niet van voorbereidende aard zijn of niet het karakter van hulpwerkzaamheden hebben.
5. Indien een inwoner van een overeenkomstsluitende Staat in de andere Staat zaken doet door middel van een vertegenwoordiger, niet zijnde een onafhankelijke vertegenwoordiger op wie paragraaf 6 van toepassing is, wordt een vaste inrichting aanwezig geacht indien die vertegenwoordiger in die andere Staat een machtiging bezit om namens die inwoner overeenkomsten te sluiten en dit recht aldaar gewoonlijk uitoefent, en indien zijn werkzaamheid niet beperkt blijft tot de in paragraaf 3 vermelde werkzaamheden.
6. Een inwoner van een overeenkomstsluitende Staat wordt niet geacht in de andere overeenkomstsluitende Staat een vaste inrichting te bezitten indien hij aldaar zaken doet door middel van een makelaar, een commissionair of enige andere onafhankelijke vertegenwoordiger, op voorwaarde dat deze makelaar, commissionair of andere vertegenwoordiger in de normale uitoefening van zijn bedrijf handelt.
7. De enkele omstandigheid dat een persoon die inwoner is van een overeenkomstsluitende Staat, een persoon beheerst of door een persoon wordt beheerst die inwoner is van de andere overeenkomstsluitende Staat of die aldaar zaken doet (hetzij met behulp van een vaste inrichting, hetzij op een andere wijze), stempelt één van beide personen niet tot een vaste inrichting van de andere.
 Art.    6 . Inkomsten uit niet in dienstverband uitgeoefende werkzaamheden.
1. Inkomsten verkregen door een inwoner van een overeenkomstsluitende Staat uit enige werkzaamheid, niet zijnde een dienstbetrekking, zijn slechts in die Staat belastbaar, tenzij die inkomsten worden verkregen met behulp van een in de andere overeenkomstsluitende Staat gelegen vaste inrichting. Indien de inkomsten met behulp van zulke vaste inrichting worden verkregen, mogen ze in de andere Staat worden belast maar slechts in zoverre als zij aan die vaste inrichting kunnen worden toegerekend.
2. Onder voorbehoud van de bepalingen van paragraaf 3 worden, indien een inwoner van een overeenkomstsluitende Staat in de andere overeenkomstsluitende Staat zijn werkzaamheid verricht met behulp van een aldaar gelegen vaste inrichting, in elke overeenkomstsluitende Staat aan die vaste inrichting de inkomsten toegerekend die zij geacht zou kunnen worden te behalen indien zij een onafhankelijke persoon zou zijn, die dezelfde of soortgelijke werkzaamheden zou uitoefenen onder dezelfde of soortgelijke omstandigheden en die geheel onafhankelijk zou handelen.
3. Bij het bepalen van de inkomsten die aan een vaste inrichting zijn toe te rekenen, worden in aftrek toegelaten kosten, daaronder begrepen kosten van leiding en algemene beheerskosten, die ten behoeve van die vaste inrichting zijn gemaakt, hetzij in de Staat waar de vaste inrichting is gevestigd, hetzij elders.
4. Geen inkomen wordt aan een vaste inrichting toegerekend enkel op grond dat zij goederen aankoopt voor de persoon waarvan zij een vaste inrichting uitmaakt.
5. Indien in de inkomsten inkomstenbestanddelen zijn begrepen die afzonderlijk in andere artikelen van deze Overeenkomst worden behandeld, worden de bepalingen van die artikelen niet aangetast door de bepalingen van dit artikel.
 Art.    7 . Inkomsten uit zeevaart, binnenvaart en luchtvaart.
1. Inkomsten verkregen door een inwoner van een overeenkomstsluitende Staat uit het vervoer in internationaal verkeer zijn slechts in die Staat belastbaar.
2. De bepalingen van paragraaf 1 zijn ook van toepassing op inkomsten verkregen uit de deelneming aan een pool, een gemeenschappelijk bedrijf of een internationaal bedrijfslichaam voor de exploitatie van zeevaart, binnenvaart of luchtvaart.
 Art.    8 . Dividenden.
1. Dividenden afkomstig uit een overeenkomstsluitende Staat en betaald aan een inwoner van de andere overeenkomstsluitende Staat, mogen in die andere Staat worden belast.
2. Deze dividenden mogen echter ook in de eerstbedoelde Staat overeenkomstig de wetgeving van die Staat worden belast, maar de aldus geheven belasting mag niet hoger zijn dan 15 procent van het brutobedrag van die dividenden.
Deze paragraaf laat onverlet de belastingheffing van de winst waaruit de dividenden worden betaald.
3. De uitdrukking "dividenden", zoals gebezigd in dit artikel, betekent inkomsten uit aandelen, oprichtersaandelen of andere soortgelijke rechten, alsmede de andere inkomsten die volgens de wetgeving van de overeenkomstsluitende Staat waarvan de persoon die deze inkomsten betaalt inwoner is, op dezelfde wijze als inkomsten uit aandelen in de belastingheffing worden betrokken. In de USSR betekent deze uitdrukking de inkomsten die een inwoner van België uit zijn deelneming in een gemengde onderneming verkrijgt en die uit de USSR worden overgemaakt.
4. De bepalingen van de paragrafen 1 en 2 zijn niet van toepassing indien de genieter van de dividenden, die inwoner is van een overeenkomstsluitende Staat, in de andere overeenkomstsluitende Staat waaruit de dividenden afkomstig zijn, een vaste inrichting heeft waarmede het aandelenbezit uit hoofde waarvan de dividenden worden betaald wezenlijk is verbonden. In dat geval zijn de bepalingen van artikel 6 van toepassing.
 Art.    9 . Interest.
1. Interest afkomstig uit een overeenkomstsluitende Staat en betaald aan een inwoner van de andere overeenkomstsluitende Staat, mag in die andere Staat worden belast.
2. Deze interest mag ook in de eerstbedoelde overeenkomstsluitende Staat overeenkomstig de wetgeving van die Staat worden belast, maar de aldus geheven belasting mag niet hoger zijn dan 15 procent van het brutobedrag van de interest.
3. Niettegenstaande de bepalingen van paragraaf 2, mag interest niet worden belast in de Staat waaruit hij afkomstig is, wanneer het is :
a) interest betaald aan de Regering van de andere overeenkomstsluitende Staat of interest betaald uit hoofde van een lening die is gewaarborgd door de andere Staat of door een door die andere Staat gemachtigde instelling;
b) interest van handelsschuldvorderingen wegens termijnbetaling van leveringen van koopwaar, goederen of diensten;
c) interest van door banken toegestane leningen, met uitzondering van die welke door effecten aan toonder zijn vertegenwoordigd;
d) interest van gelddeposito's bij bankinstellingen, daaronder begrepen openbare kredietinstellingen, met uitzondering van deposito's die door effecten aan toonder zijn vertegenwoordigd.
4. De uitdrukking "interest", zoals gebezigd in dit artikel, betekent inkomsten uit schuldvorderingen van welke aard ook en in het bijzonder inkomsten uit overheidsleningen en obligaties, daaronder begrepen premies en loten op die effecten; voor de toepassing van dit artikel omvat de uitdrukking "interest" echter niet boeten voor laattijdige betaling.
5. De bepalingen van de paragrafen 1, 2 en3 zijn niet van toepassing indien de genieter van de interest, die inwoner is van een overeenkomstsluitende Staat, in de andere overeenkomstsluitende Staat waaruit de interest afkomstig is, een vaste inrichting heeft waarmede de schuldvordering uit hoofde waarvan de interest is verschuldigd, wezenlijk is verbonden. In dat geval zijn de bepalingen van artikel 6 van toepassing.
6. Indien het bedrag van de betaalde interest hoger is dan het bedrag dat tussen onafhankelijke personen zou zijn overeengekomen, is het daarboven uitgaande deel van de interest belastbaar overeenkomstig de wetgeving van de overeenkomstsluitende Staat waaruit de interest afkomstig is.
 Art.    10 . Royalty's.
1. Royalty's afkomstig uit een overeenkomstsluitende Staat en betaald aan een inwoner van de andere overeenkomstsluitende Staat zijn slechts in die andere Staat belastbaar.
2. De uitdrukking "royalty's", zoals gebezigd in dit artikel, betekent vergoedingen van welke aard ook voor het gebruik van, of voor het recht van gebruik van, een auteursrecht op een werk op het gebied van letterkunde, kunst of wetenschap, daaronder begrepen bioscoopfilms en films of banden voor televisie- of radio-uitzendingen en geluidsbanden of matrijzen die bestemd zijn voor de vervaardiging van grammofoonplaten of andere middelen voor reproductie van geluid, van een octrooi, een fabrieks- of handelsmerk, of een ander merk, een firma, een tekening of een model, een plan, een geheim recept of een geheime werkwijze, alsmede voor het gebruik van, of voor het recht van gebruik van, een computerprogramma, nijverheids- of handelsuitrusting of wetenschappelijke uitrusting of voor inlichtingen omtrent ervaringen op het gebied van nijverheid, landbouw, handel of wetenschap.
3. De bepalingen van paragraaf 1 zijn niet van toepassing indien de genieter van de royalty's, die inwoner is van een overeenkomstsluitende Staat, in de andere overeenkomstsluitende Staat waaruit de royalty's afkomstig zijn, een vaste inrichting bezit waarmede het recht of het goed uit hoofde waarvan de royalty's verschuldigd zijn, wezenlijk is verbonden. In dat geval zijn de bepalingen van artikel 6 van toepassing.
4. Indien het bedrag van de betaalde royalty's hoger is dan het bedrag dat tussen onafhankelijke personen zou zijn overeengekomen, is het daarboven uitgaande deel van de royalty's belastbaar overeenkomstig de wetgeving van de overeenkomstsluitende Staat waaruit de royalty's afkomstig zijn.
 Art.    11 . Inkomsten uit onroerende goederen.
1. Inkomsten die een inwoner van een overeenkomstsluitende Staat verkrijgt uit in de andere overeenkomstsluitende Staat gelegen onroerende goederen of uit de vervreemding van zulke onroerende goederen, mogen in die andere Staat worden belast.
2. De uitdrukking "onroerende goederen", zoals gebezigd in dit artikel, heeft de betekenis die daaraan wordt toegekend door het recht van de overeenkomstsluitende Staat waar de desbetreffende goederen zijn gelegen. Schepen en luchtvaartuigen worden niet als onroerende goederen beschouwd.
 Art.    12 . Voordelen verkregen uit de vervreemding van roerende goederen.
1. Voordelen verkregen uit de vervreemding van roerende goederen die deel uitmaken van het bedrijfsvermogen van een vaste inrichting die een inwoner van een overeenkomstsluitende Staat in de andere overeenkomstsluitende Staat heeft, daaronder begrepen zulke voordelen uit de vervreemding van die vaste inrichting, mogen in die andere Staat worden belast.
2. Voordelen die een inwoner van een overeenkomstsluitende Staat verkrijgt uit de vervreemding van schepen of luchtvaartuigen die voor het vervoer in internationaal verkeer worden gebruikt of van roerende goederen die bij het gebruik van die vervoermiddelen worden gebezigd, zijn slechts in die Staat belastbaar.
3. Inkomsten verkregen uit de vervreemding van alle andere roerende goederen dan die vermeld in de paragrafen 1 en 2 zijn slechts belastbaar in de overeenkomstsluitende Staat waarvan de vervreemder inwoner is.
 Art.    13 . Salarissen, soortgelijke beloningen en toelagen.
1. Onder voorbehoud van de bepalingen van de artikelen 15 en 16 mogen salarissen en andere soortgelijke beloningen verkregen door een natuurlijke persoon die inwoner is van een overeenkomstsluitende Staat ter zake van een in de andere overeenkomstsluitende Staat uitgeoefende dienstbetrekking, in die andere Staat worden belast.
2. Niettegenstaande de bepalingen van paragraaf 1, zijn beloningen verkregen door een inwoner van een overeenkomstsluitende Staat ter zake van een in de andere overeenkomstsluitende Staat uitgeoefende werkzaamheid slechts in de eerstbedoelde Staat belastbaar, indien :
a) de verkrijger in de andere Staat verblijft gedurende een tijdvak of tijdvakken die in het kalenderjaar een totaal van 183 dagen niet te boven gaan, en
b) de beloningen worden betaald door of namens een werkgever die niet inwoner van de andere Staat is, en
c) de beloningen niet ten laste komen van een vaste inrichting die de werkgever in de andere Staat heeft.
3. Niettegenstaande de bepalingen van de paragrafen 1 en 2 zijn de hierna vermelde beloningen slechts belastbaar in de overeenkomstsluitende Staat waarvan de verkrijger van de inkomsten inwoner is :
a) beloningen verkregen ter zake van een in de andere overeenkomstsluitende Staat uitgeoefende werkzaamheid die verbonden is met constructie- of montagewerkzaamheden die niet worden geacht door een vaste inrichting te zijn uitgevoerd ingevolge artikel 5, paragraaf 2;
b) beloningen betaald aan een technisch deskundige die in de andere overeenkomstsluitende Staat verblijft gedurende een tijdvak of tijdvakken die in een tijdvak van twee opeenvolgende kalenderjaren een totaal van 365 dagen niet te boven gaan;
c) beloningen betaald aan een persoon die in de andere overeenkomstsluitende Staat verblijft op uitnodiging van een regeringsinstelling, een onderwijsinrichting of een inrichting voor wetenschappelijk onderzoek van die Staat, voor een werkzaamheid die gedurende een tijdvak van ten hoogste twee jaar op het gebied van onderwijs of wetenschappelijk onderzoek wordt uitgeoefend;
d) beloningen verkregen door een inwoner van een overeenkomstsluitende Staat ter zake van een werkzaamheid uitgeoefend aan boord van een schip of een luchtvaartuig dat voor het vervoer in internationaal verkeer wordt gebruikt.
4. Niettegenstaande de bepalingen van de paragrafen 1 en 2 :
a) mogen beloningen die een inwoner van de USSR verkrijgt in zijn hoedanigheid van lid van de raad van bestuur of van toezicht of van een gelijkaardig orgaan van een vennootschap op aandelen die inwoner is van België, in België worden belast;
b) mogen beloningen die een inwoner van België verkrijgt in zijn hoedanigheid van lid van de raad van bestuur of van toezicht of van een gelijkaardig orgaan van een rechtspersoon die inwoner is van de USSR, in de USSR worden belast.
5. Toelagen verkregen door een leerling, een student, een bursaal of een voor een beroep of bedrijf in opleiding zijnde persoon, die inwoner is van een overeenkomstsluitende Staat en die in de andere overeenkomstsluitende Staat verblijft gedurende een tijdvak dat de normale duur van zijn studies of opleiding niet overschrijdt, alsmede bedragen die deze persoon uit bronnen buiten die andere Staat ontvangt, zijn slechts in de eerstbedoelde Staat belastbaar in zoverre als die toelagen of bedragen noodzakelijk zijn om de kosten van zijn onderhoud, studie of opleiding te dekken.
6. Voor de toepassing van de bepalingen van de paragrafen 3, b) en c) en 5 moet onder inkomsten die in de andere overeenkomstsluitende Staat mogen worden belast, worden verstaan, inkomsten die door de verkrijger worden verkregen met ingang van de dag die volgt op het verstrijken van de in de desbetreffende bepalingen bedoelde tijdvakken.
 Art.    14 . Inkomsten van artiesten en sportbeoefenaars.
Niettegenstaande de bepalingen van de artikelen 6 en 13 :
a) zijn inkomsten die een inwoner van een overeenkomstsluitende Staat verkrijgt uit zijn persoonlijke werkzaamheden die hij in de andere overeenkomstsluitende Staat verricht in de hoedanigheid van artiest of sportbeoefenaar, slechts belastbaar in de Staat waarvan de verkrijger inwoner is, indien die werkzaamheden grotendeels uit openbare middelen van de eerstbedoelde overeenkomstsluitende Staat worden bekostigd;
b) mogen deze inkomsten, in het tegengestelde geval, worden belast in de Staat waar de persoonlijke werkzaamheden worden verricht.
 Art.    15 . Inkomsten uit overheidsfuncties.
1. Beloningen, daaronder begrepen pensioenen, betaald door een overeenkomstsluitende Staat of door een onderdeel daarvan, hetzij rechtstreeks, hetzij uit door hen in het leven geroepen fondsen, aan een natuurlijke persoon ter zake van diensten bewezen aan die Staat of aan dat onderdeel in de uitoefening van overheidsfuncties, mogen in die Staat worden belast.
2. Diensten bewezen aan een instelling of onderneming die een handels- of nijverheidsbedrijf uitoefent, zoals een Belgische handelsinstelling of een sovjetinstelling voor buitenlandse handel, worden niet geacht te zijn bewezen in de uitoefening van overheidsfuncties.
 Art.    16 . Pensioenen.
Onder voorbehoud van de bepalingen van artikel 15, paragraaf 1, zijn pensioenen en andere soortgelijke beloningen betaald aan een inwoner van een overeenkomstsluitende Staat ter zake van een vroeger uitgeoefende werkzaamheid, slechts in die Staat belastbaar.
 Art.    17 . Andere inkomsten.
Ongeacht de afkomst ervan zijn bestanddelen van het inkomen van een inwoner van een overeenkomstsluitende Staat die niet in de voorgaande artikelen van deze Overeenkomst worden behandeld, slechts in die Staat belastbaar.
 Art.    18 . Vermogen.
1. Vermogen bestaande uit onroerende goederen als omschreven in artikel 11, die een inwoner van een overeenkomstsluitende Staat bezit en die in de andere overeenkomstsluitende Staat zijn gelegen, mag in die andere Staat worden belast.
2. Vermogen bestaande uit roerende goederen die deel uitmaken van het bedrijfsvermogen van een vaste inrichting die een inwoner van een overeenkomstsluitende Staat in de andere overeenkomstsluitende Staat heeft, mag in die andere Staat worden belast.
3. Vermogen dat een inwoner van een overeenkomstsluitende Staat bezit en dat bestaat uit schepen of luchtvaartuigen die voor het vervoer in internationaal verkeer worden gebruikt of uit roerende goederen die bij het gebruik van die vervoermiddelen worden gebezigd, is slechts in die Staat belastbaar.
4. Alle andere bestanddelen van het vermogen van een inwoner van een overeenkomstsluitende Staat zijn slechts in die Staat belastbaar.
 Art.    19 . Vermijding van dubbele belasting.
1. In de USSR wordt dubbele belasting vermeden op de wijze die aldaar in de nationale wetgeving bepaald is.
2. In België wordt dubbele belasting op de volgende wijze vermeden :
a) Indien een inwoner van België inkomsten verkrijgt, niet zijnde inkomsten als vermeld onder b) hierna, of vermogensbestanddelen bezit die ingevolge de bepalingen van de Overeenkomst in de USSR mogen worden belast, stelt België die inkomsten of vermogensbestanddelen vrij van belasting, maar om het bedrag van de belasting over het overige inkomen of vermogen van die inwoner te berekenen, mag België het tarief toepassen dat van toepassing zou zijn indien die inkomsten of die vermogensbestanddelen niet waren vrijgesteld.
b) Indien een inwoner van België inkomstenbestanddelen verkrijgt die deel uitmaken van zijn samengestelde inkomen dat aan de Belgische belasting is onderworpen en die bestaan uit dividenden die belastbaar zijn ingevolge artikel 8, paragraaf 2, uit interest die belastbaar is ingevolge artikel 9, paragrafen 2 of 6, of uit royalty's die belastbaar zijn ingevolge artikel 10, paragraaf 4, wordt het forfaitaire gedeelte van buitenlandse belasting waarin de Belgische wetgeving voorziet, op de voorwaarden en tegen het tarief van die wetgeving verrekend met de Belgische belasting op die inkomsten.
c) Indien verliezen die een inwoner van België in een in de USSR gelegen vaste inrichting heeft geleden, voor de belastingheffing van die inwoner in België volgens de Belgische wetgeving werkelijk in mindering van de inkomsten van die inwoner werden gebracht, is de in a) bepaalde vrijstelling in België niet van toepassing op de inkomsten van andere belastbare tijdperken die aan die inrichting kunnen worden toegerekend, in zoverre als deze inkomsten ook in de USSR door de verrekening van die verliezen van belasting werden vrijgesteld.
 Art.    20 . Non-discriminatie op fiscaal gebied.
1. Onderdanen van een overeenkomstsluitende Staat worden in de andere overeenkomstsluitende Staat niet onderworpen aan enige belastingheffing of daarmede verband houdende verplichting, die anders of zwaarder is dan de belastingheffing en daarmede verband houdende verplichting waaraan onderdanen van die andere Staat onder gelijke omstandigheden zijn of kunnen worden onderworpen.
2. Inwoners of vaste inrichtingen van inwoners van een overeenkomstsluitende Staat worden in de andere overeenkomstsluitende Staat niet onderworpen aan enige belastingheffing of daarmede verband houdende verplichting, die anders of zwaarder is dan de belastingheffing en daarmede verband houdende verplichting waaraan inwoners of vaste inrichtingen van inwoners van derde Staten die dezelfde werkzaamheid uitoefenen, zijn of kunnen worden onderworpen.
3. Geen enkele bepaling van dit artikel mag aldus worden uitgelegd dat zij een overeenkomstsluitende Staat verplicht aan onderdanen, inwoners of vaste inrichtingen van inwoners van de andere overeenkomstsluitende Staat, bij de belastingheffing de fiscale voordelen te verlenen die hij aan onderdanen, inwoners of vaste inrichtingen van inwoners van derde Staten ingevolge met die derde Staten gesloten overeenkomsten verleent.
4. Niettegenstaande de bepalingen van artikel 2 zijn de bepalingen van dit artikel van toepassing op belastingen van elk soort en benaming.
 Art.    21 . Regeling voor onderling overleg.
1 Indien een inwoner van een overeenkomstsluitende Staat van oordeel is dat de maatregelen van een overeenkomstsluitende Staat of van beide overeenkomstsluitende Staten voor hem leiden of zullen leiden tot een belastingheffing die niet in overeenstemming is met de bepalingen van deze Overeenkomst, kan hij, onverminderd de rechtsmiddelen waarin het interne recht van die Staten voorziet, zijn geval voorleggen aan de bevoegde autoriteit van de overeenkomstsluitende Staat waarvan hij inwoner is. Het geval moet worden voorgelegd binnen drie jaar nadat de maatregel die een belastingheffing ten gevolge heeft die niet in overeenstemming is met de bepalingen van de Overeenkomst, voor het eerst te zijner kennis is gebracht.
2. De bevoegde autoriteit tracht, indien het bezwaar haar gegrond voorkomt en indien zij niet zelf in staat is tot een bevredigende oplossing ervan te komen, de aangelegenheid in onderlinge overeenstemming met de bevoegde autoriteit van de andere overeenkomstsluitende Staat te regelen, teneinde een belastingheffing die niet in overeenstemming is met de Overeenkomst, te vermijden.
3. De bevoegde autoriteiten van de overeenkomstsluitende Staten trachten moeilijkheden of twijfelpunten die mochten rijzen met betrekking tot de interpretatie of de toepassing van de Overeenkomsten, in onderlinge overeenstemming op te lossen.
4. De bevoegde autoriteiten van de overeenkomstsluitende Staten plegen overleg omtrent de administratieve maatregelen die voor de uitvoering van de bepalingen van de Overeenkomst nodig zijn en met name omtrent de bewijsstukken die de inwoners van elke Staat moeten overleggen om in de andere Staat de in die Overeenkomst bepaalde belastingvrijstellingen of -verminderingen te genieten.
5. Met het oog op de toepassing van de Overeenkomst, kunnen de bevoegde autoriteiten van de overeenkomstsluitende Staten zich rechtstreeks met elkander in verbinding stellen of op een andere wijze volgens de gebruikelijke procedure contacten leggen.
 Art.    22 . Uitwisseling van inlichtingen.
Zo nodig delen de bevoegde autoriteiten van de overeenkomstsluitende Staten elkaar de belangrijke wijzigingen die in hun onderscheiden belastingwetten zijn aangebracht, mede.
 Art.    23 . Aanwending van de Overeenkomst.
1. De bepalingen van deze Overeenkomst tasten in geen enkel opricht de fiscale voorrechten aan die diplomatieke vertegenwoordigingen, consulaire posten en daarmede gelijkgestelde inrichtingen, de leden van die vertegenwoordigingen, posten en inrichtingen evenals hun familieleden, ontlenen aan de algemene regelen van het volkenrecht of aan bepalingen van bijzondere overeenkomsten.
2. De bepalingen van deze Overeenkomst tasten in geen enkel opzicht de fiscale voordelen aan die voortvloeien uit vroeger gesloten overeenkomsten waarbij de overeenkomstsluitende Staten partij zijn, behoudens indien die bepalingen in een meer gunstige regeling zouden voorzien.
3. De bepalingen van de Overeenkomst beperken niet de belastingheffing volgens de Belgische wetgeving van een vennootschap die inwoner is van België, in geval van inkoop van haar eigen aandelen of delen of naar aanleiding van de verdeling van haar maatschappelijk vermogen.
 Art.    24 . Inwerkingtreding van de Overeenkomst.
1. Deze Overeenkomst zal worden bekrachtigd en de akten van bekrachtiging zullen zo spoedig mogelijk te Moskou worden uitgewisseld.
2. De Overeenkomst zal in werking treden op de vijftiende dag die volgt op de dag waarop de akten van bekrachtiging worden uitgewisseld en de bepalingen ervan zullen toepassing vinden :
a) op de bij de bron verschuldigde belastingen op inkomsten die zijn toegekend of betaalbaar gesteld op of na 1 januari van het jaar dat onmiddellijk volgt op het jaar waarin de akten van bekrachtiging zijn uitgewisseld;
b) op de andere belastingen geheven naar inkomsten van belastbare tijdperken die beginnen op of na 1 januari van het jaar waarin de akten van bekrachtiging zijn uitgewisseld;
c) op de belastingen naar het vermogen geheven van bestanddelen van het vermogen die bestaan op 1 januari van elk jaar volgend op het jaar waarin de akten van bekrachtiging zijn uitgewisseld.
 Art.    25 . Beëindiging van de Overeenkomst.
Deze Overeenkomst blijft van kracht zolang zij niet door een overeenkomstsluitende Staat is opgezegd. Elk van de overeenkomstsluitende Staten kan tot en met 30 juni van elk kalenderjaar vanaf het vijfde jaar dat volgt op het jaar waarin de akten van bekrachtiging werden uitgewisseld, aan de andere overeenkomstsluitende Staat schriftelijk en langs diplomatieke weg de opzegging van de Overeenkomst betekenen. In dat geval zal de Overeenkomst ophouden van toepassing te zijn :
a) op de bij de bron verschuldigde belastingen op inkomsten die zijn toegekend of betaalbaar gesteld op of na 1 januari van het jaar dat onmiddellijk volgt op het jaar waarin de opzegging is betekend;
b) op de andere belastingen geheven naar inkomsten van belastbare tijdperken die beginnen op of na 1 januari van het jaar waarin de opzegging is betekend;
c) op de belastingen naar het vermogen geheven van bestanddelen van het vermogen die bestaan op 1 januari van elk jaar volgend op het jaar waarin de opzegging is betekend.
TEN BLIJKE WAARVAN de ondergetekenden, daartoe behoorlijk gevolmachtigd door hun respectieve Regeringen, deze Overeenkomst hebben ondertekend en met hun zegel hebben bekleed.
Gedaan te Brussel, de 17 december 1987, in tweevoud in de Nederlandse, de Russische en de Franse taal, zijnde de drie teksten gelijkelijk authentiek.
Voor de Regering van het Koninkrijk België,
L. TINDEMANS
Voor de Regering van de Unie van Socialistische Sovjetrepublieken,
F. BOGDANOV
 Art.    N . De ratificatie-instrumenten werden te Moskou uitgewisseld op 24 december 1990.
 Art.  N1. Conform artikel 24 van de overeenkomst, is ze in werking getreden op 8 januari 1991.


text:
Artikel    M1 . Ik heb de eer Uwe Excellentie mede te delen dat de Belgische regering het wenselijk acht bepaalde wijzigingen aan te brengen aan de Uitleveringsovereenkomst tussen België en Zweden, ondertekend te Stockholm op 26 april 1870, gewijzigd door het Proces-Verbaal van uitwisseling, ondertekend te Stockholm op 15 juli 1870, gewijzigd door de Aanvullende Verklaring, ondertekend te Stockholm op 6 november 1877, aangevuld door het Akkoord tussen België en Zweden, afgesloten door wisseling van brieven, gedagtekend te Brussel op 28 november en 27 december 1973.
Deze wijzigingen, die betrekking hebben op de artikelen 1 en 9, bevinden zich in de bijlage die Uwe Excellentie hierbij ingesloten vindt in het Nederlands, het Frans en het Zweeds, de drie teksten zijnde gelijkelijk authentiek.
Indien de Zweedse regering de wens van België deelt, zullen deze brief en het hieropvolgende antwoord van Uwe Excellentie het Akkoord tussen de twee regeringen over dit onderwerp bevestigen.
Het Akkoord zal van kracht worden twintig dagen na de datum van ontvangst van het antwoord van Uwe Excellentie.
 Art.    1M1 . Bijlage. <Wijzigingsbepaling van art. 1 en opheffingsbepaling van art. 9 van V 1870-04-26/30>
 Art.    M2 . (VERTALING) Door Zijn brief van 18 december 1987, is Uwe Excellentie zo goed geweest mij te laten weten wat volgt :
"Ik heb de eer Uwe Excellentie mede te delen dat de Belgische regering het wenselijk acht bepaalde wijzigingen aan te brengen aan de Uitleveringsovereenkomst tussen België en Zweden, ondertekend te Stockholm op 26 april 1870, gewijzigd door het Proces-Verbaal van Uitwisseling, ondertekend te Stockholm op 15 juli 1870, gewijzigd door de Aanvullende Verklaring, ondertekend te Stockholm op 6 november 1877, aangevuld door het Akkoord tussen België en Zweden, afgesloten door wisseling van brieven, gedagtekend te Brussel op 28 november en 27 december 1973.
Deze wijzigingen, die betrekking hebben op de artikelen 1 en 9, bevinden zich in de bijlage die Uwe Excellentie hierbij ingesloten vindt in het Nederlands, het Frans en het Zweeds, de drie teksten zijnde gelijkelijk authentiek.
Indien de Zweedse regering de wens van België deelt, zullen deze brief en het hieropvolgende antwoord van Uwe Excellentie het Akkoord tussen de twee regeringen over dit onderwerp bevestigen.
Het Akkoord zal van kracht worden twintig dagen na de datum van ontvangst van het antwoord van Uwe Excellentie.
Ik maak van deze gelegenheid gebruik, Mijnheer de Ambassadeur, om Uwe Excellentie mijn blijken van zeer bijzondere hoogachting te hernieuwen."
Ik heb de eer Uwe Excellentie het Akkoord van de Zweedse Regering over deze voorstellen te bevestigen.
 Bijlage.
 Art.  N. Overeenkomstig de bepalingen van het Akkoord zal dit in werking treden op 12 januari 1988.


text:
HOOFDSTUK I.  - Werkingssfeer van het verdrag.
 Artikel     1 . Doel van het Verdrag en personen op wie het van toepassing is.
1. De Partijen verlenen elkaar, behoudens de bepalingen van Hoofdstuk IV, administratieve bijstand in fiscale aangelegenheden. Deze bijstand kan, indien van toepassing, door rechterlijke instanties genomen maatregelen omvatten.
2. Deze administratieve bijstand omvat:
a. uitwisseling van inlichtingen, met inbegrip van gelijktijdige belastingcontrole en deelname aan belastingcontroles in het buitenland;
b. bijstand bij invordering met inbegrip van conservatoire maatregelen; en
c. betekening van documenten.
3. Een Partij verleent administratieve bijstand ongeacht of de betrokkene een inwoner of onderdaan van een Partij of van een andere Staat is.
 Art.    2 . Belastingen waarop het Verdrag van toepassing is.
1. Dit Verdrag is van toepassing op:
a) de volgende belastingen:
i. belastingen naar het inkomen of naar de winst,
ii. belastingen naar vermogenswinst die afzonderlijk van de belasting naar het inkomen of naar de winst worden geheven,
iii. belastingen naar het nettovermogen die worden geheven ten behoeve van een Partij; en
b) de volgende belastingen:
i. belastingen naar het inkomen, naar de winst, naar vermogenswinst of naar het nettovermogen die worden geheven ten behoeve van staatkundige onderdelen of plaatselijke gemeenschappen van een Partij,
ii. verplichte premies of bijdragen voor de sociale zekerheid, te betalen aan de centrale overheid of aan publiekrechtelijke instellingen voor sociale zekerheid, en
iii. andere categorieën belastingen, behalve douanerechten, die worden geheven ten behoeve van een Partij, te weten:
A. successie- en schenkingsrechten,
B. belastingen op onroerend goed,
C. algemene belastingen op goederen en diensten, zoals belastingen over de toegevoegde waarde of omzetbelasting,
D. specifieke belastingen op goederen en diensten, zoals accijnzen,
E. belastingen op het gebruik of het bezit van motorrijtuigen,
F. belastingen op het gebruik of het bezit van roerende goederen andere dan motorrijtuigen,
G. alle andere belastingen.
iv. belastingen in de hierboven onder (iii) genoemde categorieën die worden geheven ten behoeve van staatkundige onderdelen of plaatselijke gemeenschappen van een Partij.
2. De bestaande belastingen waarop het Verdrag van toepassing is, zijn in Bijlage A opgesomd volgens de in het eerste lid genoemde categorieën.
3. De Partijen stellen de Secretaris-Generaal van de Raad van Europa of de Secretaris-Generaal van de OESO (hierna te noemen de "Depositarissen") in kennis van iedere wijziging die dient te worden aangebracht in Bijlage A als gevolg van een aanpassing van de in het tweede lid bedoelde lijst. Een zodanige wijziging wordt van kracht op de eerste dag van de maand die volgt op het verstrijken van een tijdvak van drie maanden na de datum van ontvangst van een desbetreffende kennisgeving door de Depositaris.
4. Dit Verdrag is ook van toepassing op alle gelijke of in wezen gelijksoortige belastingen, vanaf de datum waarop zij zijn ingevoerd, die in een Partij na de inwerkingtreding van het Verdrag ten aanzien van die Partij worden geheven naast of in plaats van de in Bijlage A opgesomde bestaande belastingen. In dat geval stelt de betrokken Partij één van de Depositarissen ervan in kennis dat de belasting in kwestie is ingevoerd.
 HOOFDSTUK II.  - Algemene bepalingen.
 Art.    3 . Begripsbepalingen.
1. Voor de toepassing van dit Verdrag, tenzij het zinsverband anders vereist :
a) betekenen de uitdrukkingen "verzoekende Staat" en "aangezochte Staat": respectievelijk een Partij die verzoekt om administratieve bijstand in fiscale aangelegenheden en een Partij die een verzoek om verlening van zodanige bijstand ontvangt;
b) betekent de uitdrukking "belasting": iedere belasting of iedere premie of bijdrage voor de sociale zekerheid waarop het Verdrag van toepassing is ingevolge artikel 2;
c) betekent de uitdrukking "belastingvordering" : elk bedrag aan belasting evenals de interest, administratieve boeten en kosten van invordering met betrekking tot die belasting, die zijn verschuldigd en nog niet zijn betaald;
d) betekent de uitdrukking "bevoegde autoriteit": de in Bijlage B opgesomde personen en autoriteiten;
e) betekent de uitdrukking "onderdanen", met betrekking tot een Partij:
i. alle personen die de nationaliteit van die Partij bezitten, en
ii. alle rechtspersonen, vennootschappen, verenigingen en andere eenheden die hun rechtspositie als zodanig ontlenen aan de wetgeving die in die Partij van kracht is.
Voor iedere partij die met dat doel een verklaring heeft afgelegd, krijgen de hierboven gebruikte uitdrukkingen de betekenis zoals omschreven in bijlage C.
2. Voor de toepassing van het Verdrag door een Partij heeft, tenzij het zinsverband anders vereist, elke niet erin omschreven uitdrukking de betekenis welke die uitdrukking heeft volgens de wetgeving van die Partij met betrekking tot de belastingen waarop het Verdrag van toepassing is.
3. De Partijen stellen één van de Depositarissen in kennis van iedere wijziging die dient te worden aangebracht in de Bijlagen B en C. Een zodanige wijziging wordt van kracht op de eerste dag van de maand die volgt op het verstrijken van een tijdvak van drie maanden na de datum van ontvangst van een zodanige kennisgeving door de desbetreffende Depositaris.
 HOOFDSTUK III.  - Vormen van bijstand.
 DEEL I.  - Uitwisseling van inlichtingen.
 Art.    4 .[ 1      Algemene bepaling
  1. De Partijen wisselen alle inlichtingen uit, met name zoals voorzien in dit deel, die naar verwachting van belang zijn voor de toepassing of handhaving van hun nationale wetten ter zake van de belastingen waarop dit Verdrag van toepassing is.
  2. Geschrapt.
  3. Iedere Partij kan, door middel van een aan een van de Depositarissen gerichte verklaring, te kennen geven dat haar autoriteiten volgens haar nationale wetgeving haar inwoner of onderdaan in kennis kunnen stellen alvorens hem betreffende inlichtingen te verstrekken, in overeenstemming met de artikelen 5 en 7.] 1
----------
( 1 )<V  2010-05-27/29 , art. 2, 002; Inwerkingtreding : 01-04-2015>
 Art.    5 . Uitwisseling van inlichtingen op verzoek.
1. Op verzoek van de verzoekende Staat verstrekt de aangezochte Staat aan de verzoekende Staat alle in artikel 4 bedoelde inlichtingen die betrekking hebben op bepaalde personen of transacties.
2. Indien de inlichtingen die voorhanden zijn in de belastingdossiers van de aangezochte Staat niet voldoende zijn om deze in staat te stellen aan het verzoek om inlichtingen te voldoen, neemt die Staat alle passende maatregelen om de verzoekende Staat de gevraagde inlichtingen te verstrekken.
 Art.    6 . Automatische uitwisseling van inlichtingen.
Ten aanzien van categorieën van gevallen en in overeenstemming met procedures die zij in onderlinge overeenstemming vaststellen, wisselen twee of meer Partijen automatisch de in artikel 4 bedoelde inlichtingen uit.
 Art.    7 . Spontane uitwisseling van inlichtingen.
1. Een partij deelt, zonder voorafgaand verzoek, inlichtingen waarvan zij kennis draagt mee aan een andere Partij, in de volgende situaties :
a) de eerstbedoelde Partij heeft redenen om te vermoeden dat in de andere Partij een abnormale vrijstelling of vermindering van belasting bestaat;
b) een belastingplichtige verkrijgt een belastingvermindering of een vrijstelling van belasting in de eerstbedoelde Partij die voor hem een verhoging van belasting of belastingheffing zou moeten meebrengen in de andere Partij;
c) transacties tussen een belastingplichtige in de ene Partij en een belastingplichtige in de andere Partij worden over één of meer andere landen geleid op zodanige wijze dat hieruit een belastingbesparing kan voortvloeien in één van beide of in beide Partijen;
d) een Partij heeft redenen om te vermoeden dat belastingbesparing kan ontstaan door kunstmatige winstverschuivingen binnen groepen van ondernemingen;
e) inlichtingen, verstrekt aan een Partij door een andere Partij, hebben het mogelijk gemaakt dat inlichtingen worden verkregen die van nut kunnen zijn bij het vaststellen van de belastingschuld in de laatstbedoelde Partij.
2. Elke Partij neemt de maatregelen en legt de procedures ten uitvoer die noodzakelijk zijn om te verzekeren dat de in het eerste lid beschreven inlichtingen beschikbaar worden gesteld om aan een andere Partij te worden toegezonden.
 Art.    8 . Gelijktijdige belastingcontroles.
1. Op verzoek van één van hen plegen twee of meer Partijen onderling overleg ten einde te bepalen welke gevallen worden onderworpen aan gelijktijdige belastingcontroles en de daartoe te volgen procedures vast te leggen. Elke betrokken Partij beslist per geval of zij al dan niet deelneemt aan een gelijktijdige belastingcontrole.
2. Voor de toepassing van dit Verdrag wordt onder een gelijktijdige belastingcontrole verstaan een regeling tussen twee of meer Partijen om gelijktijdig, elke Partij op haar eigen grondgebied, de fiscale toestand van een persoon of personen te onderzoeken waarbij zij een gemeenschappelijk belang of verwante belangen hebben, ten einde alle van belang zijnde inlichtingen die zij aldus verkrijgen, uit te wisselen.
 Art.    9 . Belastingcontroles in het buitenland.
1. Op verzoek van de bevoegde autoriteit van de verzoekende Staat kan de bevoegde autoriteit van de aangezochte Staat vertegenwoordigers van de bevoegde autoriteit van de verzoekende Staat toestaan aanwezig te zijn bij het voor die Staat van belang zijnde gedeelte van een belastingcontrole in de aangezochte Staat.
2. Indien het verzoek wordt ingewilligd, stelt de bevoegde autoriteit van de aangezochte Staat de bevoegde autoriteit van de verzoekende Staat zo spoedig mogelijk in kennis van het tijdstip en de plaats van de controle, de autoriteit of de ambtenaar die is aangewezen om de controle te verrichten, evenals van de te volgen procedures en de voorwaarden gesteld door de aangezochte Staat voor het verrichten van de controle. Alle beslissingen met betrekking tot het verrichten van de belastingcontrole worden genomen door de aangezochte Staat.
3. Een Partij kan de Depositarissen haar voornemen meedelen om verzoeken zoals bedoeld in het eerste lid in de regel niet te aanvaarden. Een zodanige verklaring kan te allen tijde worden afgelegd of ingetrokken.
 Art.    10 . Tegenstrijdige inlichtingen.
Indien een Partij van een andere Partij inlichtingen over de fiscale toestand van een persoon ontvangt die klaarblijkelijk in strijd zijn met inlichtingen waarover zij beschikt, deelt zij dit mede aan de Partij die de inlichtingen heeft verstrekt.
 DEEL II.  - Invorderingsbijstand.
 Art.    11 . De invordering van belastingvorderingen.
1. Op verzoek van de verzoekende Staat onderneemt de aangezochte Staat, onder voorbehoud van de bepalingen van de artikelen 14 en 15, de nodige stappen om de belastingvordering van de eerstbedoelde Staat in te vorderen alsof het zijn eigen belastingvorderingen betrof.
2. De bepalingen van het eerste lid zijn slechts van toepassing op de belastingvorderingen die in de verzoekende Staat het onderwerp uitmaken van een uitvoerbare titel en, tenzij anders overeengekomen tussen de betrokken Partijen, niet worden betwist.
Indien de vordering echter een persoon betreft die geen inwoner van de verzoekende Staat is, is het eerste lid slechts van toepassing indien de vordering niet langer kan worden betwist, tenzij anders overeengekomen tussen de betrokken Partijen.
3. De verplichting om bijstand te verlenen bij het invorderen van de belastingvorderingen betreffende een overledene of zijn nalatenschap is beperkt tot de waarde van de nalatenschap of van de goederen verkregen door iedere begunstigde van de nalatenschap, naargelang de belastingvordering dient te worden ingevorderd uit de nalatenschap of bij de erfgenamen.
 Art.    12 . Conservatoire maatregelen.
Op verzoek van de verzoekende Staat neemt de aangezochte Staat, met het oog op de invordering van een belastingbedrag, conservatoire maatregelen zelfs indien de vordering wordt betwist of nog geen onderwerp uitmaakt van een uitvoerbare titel.
 Art.    13 . Documenten waarvan het verzoek vergezeld gaat.
1. Het verzoek om administratieve bijstand krachtens dit Deel gaat vergezeld van:
a) een verklaring dat de belastingvordering een belasting betreft waarop dit Verdrag van toepassing is en onder voorbehoud van artikel 11, tweede lid, zij geen voorwerp uitmaakt van een betwisting met betrekking tot de invordering;
b) een officieel afschrift van de uitvoerbare titels, en
c) ieder ander document dat vereist is voor invordering of conservatoire maatregelen.
2. De uitvoerbare titel in de verzoekende Staat wordt, indien passend en in overeenstemming met de in de aangezochte Staat van kracht zijnde bepalingen, zo spoedig mogelijk na de datum van ontvangst van het verzoek om bijstand aanvaard, erkend of aangevuld, dan wel vervangen door een uitvoerbare titel in de aangezochte Staat.
 Art.    14 . Termijnen.
1. Vragen betreffende de verjaringstermijn inzake invordering vallen onder de wetgeving van de verzoekende Staat. Het verzoek om bijstand geeft bijzonderheden aangaande deze verjaringstermijn.
2. De daden van invordering die ten gevolge van een vraag om bijstand door de aangezochte Staat zijn gesteld, en overeenkomstig de wetgeving van die Staat de schorsing of stuiting van de verjaringstermijn tot gevolg zouden hebben, hebben dezelfde uitwerking met betrekking tot de wetgeving van de verzoekende Staat. De aangezochte Staat stelt de verzoekende Staat in kennis van de daartoe genomen maatregelen.
3. De aangezochte Staat is in geen enkel geval verplicht te voldoen aan een verzoek om bijstand dat wordt ingediend na het verstrijken van een periode van 15 jaar vanaf de datum van de uitvoerbare titel.
 Art.    15 . Voorrechten.
De belastingvordering waarvoor een invorderingsbijstand wordt verleend, geniet in de aangezochte staat geen enkel voorrecht dat in deze Staat speciaal verbonden is aan belastingvorderingen, zelfs indien de toegepaste invorderingsprocedure deze is die van toepassing is met betrekking tot zijn eigen belastingvorderingen.
 Art.    16 . Uitstel van betaling.
De aangezochte Staat kan uitstel van betaling of betaling in termijnen toestaan indien zijn wetgeving of zijn administratieve praktijk dit toestaat in soortgelijke omstandigheden, echter niet zonder de verzoekende Staat hiervan eerst mededeling te doen.
 DEEL III.  - Betekening van documenten.
 Art.    17 . Betekening van documenten.
1. Op verzoek van de verzoekende Staat betekent de aangezochte Staat documenten aan de geadresseerde, met inbegrip van documenten betreffende rechterlijke beslissingen, die afkomstig zijn van de verzoekende Staat en verband houden met een belasting waarop dit Verdrag van toepassing is.
2. De aangezochte Staat betekent documenten :
a) volgens een door zijn nationale wetgeving voorgeschreven methode voor betekening van documenten van in wezen soortgelijke aard;
b) voor zover mogelijk, volgens een bepaalde door de verzoekende Staat verzochte methode of volgens een krachtens zijn eigen wetgeving bestaande methode die de verzochte methode het dichtst benadert.
3. Een Partij kan documenten rechtstreeks per post betekenen aan een persoon die zich op het grondgebied van een andere Partij bevindt.
4. Geen enkele bepaling van dit Verdrag mag zodanig worden uitgelegd dat deze de betekening van documenten door een Partij in overeenstemming met haar wetgeving ongeldig maakt.
5. Wanneer een document wordt betekend in overeenstemming met dit artikel, behoeft het niet vergezeld te gaan van een vertaling. Indien echter met zekerheid is vastgesteld dat de geadresseerde de taal van het document niet begrijpt, treft de aangezochte Staat regelingen om het te doen vertalen of samenvatten in zijn officiële taal of één van zijn officiële talen. Een andere mogelijkheid is dat de aangezochte Staat de verzoekende Staat vraagt het document te doen vertalen in of vergezeld te doen gaan van een samenvatting in één van de officiële talen van de aangezochte Staat, de Raad van Europa of de OESO.
 HOOFDSTUK IV.  - Bepalingen betreffende alle vormen van bijstand.
 Art.    18 .Inlichtingen die dienen te worden verstrekt door de verzoekende Staat.
1. Een verzoek om bijstand preciseert voorzover dat nodig is :
a) de autoriteit of instantie waarvan het door de bevoegde autoriteit ingediende verzoek afkomstig is;
b) de naam, het adres [ 1  of] 1  overige bijzonderheden die bijdragen aan de identificatie van de persoon op wie het verzoek betrekking heeft;
c) in geval van een verzoek om inlichtingen, de vorm waarin de verzoekende Staat de inlichtingen bij voorkeur wenst te ontvangen;
d) in geval van een verzoek om bijstand met het oog op invordering of conservatoire maatregelen, de aard van de belastingvordering, de bestanddelen van de belastingvordering en de activa waarop de belastingvordering kan worden verhaald;
e) in geval van een verzoek om betekening van documenten, de aard en het onderwerp van het te betekenen document;
f) of het verzoek in overeenstemming is met de wetgeving en de administratieve praktijk van de verzoekende Staat en of het verzoek gerechtvaardigd is gezien de vereisten van [ 1  artikel 21, tweede lid, onderdeel g] 1 .
2. Zodra de verzoekende Staat andere inlichtingen verkrijgt die verband houden met het verzoek om bijstand, zendt de verzoekende Staat deze aan de aangezochte Staat.
----------
( 1 )<V  2010-05-27/29 , art. 3, 002; Inwerkingtreding : 01-04-2015>
 Art.    19 .
<Opgeheven bij V  2010-05-27/29 , art. 4, 002; Inwerkingtreding : 01-04-2015>
 Art.    20 . Antwoord op het verzoek om bijstand.
1. Indien het verzoek om bijstand wordt ingewilligd, doet de aangezochte Staat de verzoekende Staat zo spoedig mogelijk mededeling van de genomen maatregelen en van het resultaat van de bijstand.
2. Indien het verzoek wordt afgewezen, doet de aangezochte Staat de verzoekende Staat zo spoedig mogelijk mededeling van deze beslissing en de reden daarvan.
3. Indien de verzoekende Staat ten aanzien van een verzoek om inlichtingen heeft aangegeven in welke vorm hij de inlichtingen wenst te ontvangen, en indien de aangezochte Staat in staat is hieraan te voldoen, verstrekt de aangezochte Staat de inlichtingen in de gevraagde vorm.
 Art.    21 .[ 1      Bescherming van personen en grenzen aan de verplichting tot het verlenen van bijstand
  1. Geen enkele bepaling van dit Verdrag tast de rechten en waarborgen aan die personen hebben volgens de wetgeving of de administratieve praktijk van de aangezochte Staat.
  2. Behalve in het geval van artikel 14 worden de bepalingen van dit Verdrag niet zodanig uitgelegd dat zij de aangezochte Staat de verplichting opleggen :
  a) maatregelen te nemen die in strijd zijn met zijn eigen wetgeving of administratieve praktijk of met de wetgeving of de administratieve praktijk van de verzoekende Staat;
  b) maatregelen te nemen die in strijd zouden zijn met de openbare orde (ordre public);
  c) inlichtingen te verstrekken die niet verkrijgbaar zijn volgens zijn eigen wetgeving of administratieve praktijk of de wetgeving of administratieve praktijk van de verzoekende Staat;
  d) inlichtingen te verstrekken die een handels-, bedrijfs-, nijverheids- of beroepsgeheim of een fabrieks- of handelswerkwijze zouden onthullen, of inlichtingen waarvan het verstrekken in strijd zou zijn met de openbare orde (ordre public);
  e) administratieve bijstand te verlenen indien en voor zover hij de belasting in de verzoekende Staat in strijd acht met algemeen aanvaarde beginselen van belastingheffing of met de bepalingen van een verdrag tot het vermijden van dubbele belasting of met enig ander verdrag dat de aangezochte Staat heeft gesloten met de verzoekende Staat;
  f) administratieve bijstand te verlenen ten behoeve van de toepassing of handhaving van een bepaling van de belastingwetgeving van de verzoekende Staat die, of elk daarmee verband houdend vereiste dat, discriminatie inhoudt van een onderdaan van de aangezochte Staat ten opzichte van een onderdaan van de verzoekende Staat die zich in dezelfde omstandigheden bevindt;
  g) administratieve bijstand te verlenen indien de verzoekende Staat niet alle redelijke maatregelen heeft aangewend die hem uit hoofde van zijn wetgeving of administratieve praktijk ter beschikking staan, tenzij aanwending van die middelen zou leiden tot onevenredige moeilijkheden;
  h) bijstand bij de invordering te verlenen in gevallen waarin de administratieve last voor die Staat kennelijk niet in verhouding staat tot het voordeel te behalen door de verzoekende Staat.
  3. Indien in overeenstemming met dit Verdrag om inlichtingen wordt verzocht door de verzoekende Staat, wendt de aangezochte Staat zijn maatregelen inzake het verzamelen van inlichtingen aan om de verzochte inlichtingen te verkrijgen, ongeacht het feit dat de aangezochte Staat ten behoeve van zijn eigen belastingheffing niet over dergelijke inlichtingen behoeft te beschikken. Op de in de vorige zin vervatte verplichting zijn de in dit Verdrag vervatte beperkingen van toepassing, maar deze beperkingen, in het bijzonder die van het eerste en tweede lid, mogen in geen geval zodanig worden uitgelegd dat het een aangezochte Staat toegestaan is uitsluitend op grond van het feit dat hij geen nationaal belang heeft bij dergelijke inlichtingen te weigeren inlichtingen te verstrekken.
  4. De bepalingen van dit Verdrag, in het bijzonder die van het eerste en tweede lid, mogen in geen geval zodanig worden uitgelegd dat het een aangezochte Staat toegestaan is het verstrekken van inlichtingen te weigeren uitsluitend op grond van het feit dat de betreffende gegevens berusten bij een bank, een andere financiële instelling, een gevolmachtigde, of een persoon die bij wijze van vertegenwoordiging of als vertrouwenspersoon optreedt, dan wel omdat deze betrekking hebben op eigendomsbelangen in een persoon.] 1
----------
( 1 )<V  2010-05-27/29 , art. 5, 002; Inwerkingtreding : 01-04-2015>
 Art.    22 .Geheimhouding.
1. [ 1  Alle door een Partij krachtens dit Verdrag verkregen inlichtingen worden op dezelfde wijze geheim gehouden en beschermd als inlichtingen die krachtens de nationale wetgeving van die Partij zijn verkregen, en, voor zover nodig teneinde het noodzakelijke beschermingsniveau voor persoonsgegevens veilig te stellen, in overeenstemming met de waarborgen die de Partij die de gegevens verstrekt kan voorschrijven indien deze worden vereist krachtens haar nationale wetgeving.] 1
2. [ 1  Dergelijke inlichtingen worden in elk geval uitsluitend ter kennis gebracht van personen of autoriteiten (met inbegrip van rechterlijke instanties en bestuurlijke of toezichthoudende lichamen) die betrokken zijn bij de heffing of inning van belastingen van die Partij, of bij de invordering van belastingen, de tenuitvoerlegging, of de vervolging ter zake van of de beslissing in beroepszaken met betrekking tot belastingen van die Partij of bij het toezicht op het bovenstaande. Uitsluitend de bovenbedoelde personen of autoriteiten mogen van die inlichtingen gebruikmaken en uitsluitend voor die doeleinden. Niettegenstaande de bepalingen van het eerste lid mogen zij de inlichtingen bekendmaken in openbare rechtszittingen of in rechterlijke beslissingen aangaande die belastingen.] 1
3. Indien een Partij een voorbehoud heeft gemaakt als bedoeld in artikel 30, eerste lid, letter a, kan geen enkele andere Partij die inlichtingen van die Partij verkrijgt, gebruik maken van deze inlichtingen ten aanzien van een belasting opgenomen in een categorie waarop het voorbehoud van toepassing is. Zelfs de Partij die het voorbehoud heeft geformuleerd kan geen gebruik maken van de krachtens dit Verdrag verkregen inlichtingen ten aanzien van een belasting opgenomen in een categorie waarop het voorbehoud van toepassing is.
4. Niettegenstaande de bepalingen van het eerste, tweede en derde lid kunnen inlichtingen die een Partij heeft ontvangen, gebruikt worden voor andere doeleinden, indien die inlichtingen voor die andere doeleinden kunnen worden gebruikt krachtens de wetgeving van de Partij die de inlichtingen heeft verstrekt en indien de bevoegde autoriteit van die Partij toestemming voor dat gebruik verleent. De inlichtingen door een Partij aan een andere Partij verstrekt kunnen door de laatstbedoelde worden doorgegeven aan een derde Partij, mits de voorafgaande toestemming van de bevoegde autoriteit van de eerstbedoelde Partij.
----------
( 1 )<V  2010-05-27/29 , art. 6, 002; Inwerkingtreding : 01-04-2015>
 Art.    23 . Rechtsgedingen.
1. Rechtsgedingen betreffende door de aangezochte Staat krachtens dit Verdrag genomen maatregelen worden slechts aanhangig gemaakt bij de daartoe bevoegde instantie van die Staat.
2. Rechtsgedingen betreffende door de verzoekende Staat krachtens dit Verdrag genomen maatregelen, met name die welke, op het vlak van invordering, het bestaan of het bedrag van de belastingvordering, of de uitvoerbare titel betreffen, worden slechts aanhangig gemaakt bij de daartoe bevoegde instantie van die Staat. Indien zodanige rechtsgedingen aanhangig worden gemaakt, doet de verzoekende Staat de aangezochte Staat daarvan mededeling en deze schorst de procedure in afwachting van de beslissing van die instantie. De aangezochte Staat neemt echter, indien daarom wordt verzocht door de verzoekende Staat, conservatoire maatregelen om de invordering van de belastingvordering te waarborgen.
Ook betrokkenen kunnen de aangezochte Staat mededeling doen van zodanige rechtsgedingen; na ontvangst van een zodanige mededeling pleegt de aangezochte Staat, indien nodig, met de verzoekende Staat overleg over de aangelegenheid.
3. Zodra een definitieve beslissing in het rechtsgeding is gegeven, stelt de aangezochte Staat of de verzoekende Staat, al naar gelang, de andere Staat in kennis van de beslissing en van de gevolgen daarvan voor het verzoek om bijstand.
 HOOFDSTUK V.  - Bijzondere bepalingen.
 Art.    24 . Tenuitvoerlegging van het Verdrag.
1. De Partijen stellen zich met elkaar in verbinding voor de tenuitvoerlegging van dit Verdrag door tussenkomst van hun onderscheiden bevoegde autoriteiten; deze kunnen zich rechtstreeks met elkaar in verbinding stellen en kunnen ondergeschikte autoriteiten machtigen namens hen op te treden. De bevoegde autoriteiten van twee of meer Partijen kunnen onderling overeenstemming bereiken over de wijze van toepassing van het Verdrag tussen hen.
2. Indien de aangezochte Staat van mening is dat de toepassing van dit Verdrag in een bepaald geval ernstige en onwenselijke gevolgen zou hebben, raadplegen de bevoegde autoriteiten van de aangezochte en van de verzoekende Staat elkaar en trachten zij de situatie in onderling overleg op te lossen.
3. Een coördinerend lichaam, samengesteld uit vertegenwoordigers van de bevoegde autoriteiten van de Partijen, ziet toe op de tenuitvoerlegging van de verdragsbepalingen en het functioneren van dit Verdrag, onder auspiciën van de OESO. Hiertoe beveelt het coördinerend lichaam iedere maatregel aan die kan bijdragen tot de verwezenlijking van de algemene doeleinden van het Verdrag. In het bijzonder treedt het op als forum voor het bestuderen van nieuwe methoden en procedures om de internationale samenwerking in fiscale aangelegenheden te vergroten, en het kan, indien nodig, herzieningen van of wijzigingen aan het Verdrag aanbevelen. Staten die het Verdrag hebben ondertekend maar nog niet bekrachtigd, aanvaard of goedgekeurd, hebben het recht als waarnemer vertegenwoordigd te zijn bij de vergaderingen van het coördinerend lichaam.
4. Een Partij kan het coördinerend lichaam vragen adviezen te geven over de interpretatie van de bepalingen van het Verdrag.
5. Indien zich moeilijkheden of twijfels voordoen tussen twee of meer Partijen aangaande de tenuitvoerlegging en interpretatie van het Verdrag, trachten de bevoegde autoriteiten van die Partijen de aangelegenheid in onderling overleg op te lossen. De bereikte oplossing wordt medegedeeld aan het coördinerend lichaam.
6. De Secretaris-Generaal van de OESO doet de Partijen en de Ondertekenende Staten die het Verdrag nog niet hebben bekrachtigd, aanvaard of goedgekeurd, mededeling van de adviezen die door het coördinerend lichaam zijn gegeven overeenkomstig de bepalingen van het vierde lid hierboven en van de akkoorden die krachtens het vijfde lid hierboven, door onderlinge overeenstemming zijn bereikt.
 Art.    25 . Talen.
Verzoeken om bijstand en antwoorden daarop worden gesteld in één van de officiële talen van de OESO en van de Raad van Europa of in iedere andere taal waarover de betrokken Verdragsluitende Staten bilateraal overeenstemming hebben bereikt.
 Art.    26 . Kosten.
Tenzij door de Partijen bilateraal anders overeengekomen :
a) worden gewone kosten, gemaakt in verband met het verlenen van bijstand, gedragen door de aangezochte Staat;
b) worden buitengewone kosten, gemaakt in verband met het verlenen van bijstand, gedragen door de verzoekende Staat.
 HOOFDSTUK VI.  - Slotbepalingen.
 Art.    27 .Andere internationale overeenkomsten of regelingen.
1. De mogelijkheden van bijstand voorzien in dit Verdrag scheppen geen beperking voor en worden evenmin beperkt door mogelijkheden vervat in bestaande of toekomstige internationale overeenkomsten of andere regelingen tussen de betrokken Partijen of in andere akten die verband houden met samenwerking in fiscale aangelegenheden.
2. [ 1  Niettegenstaande het eerste lid, kunnen Partijen die lid zijn van de Europese Unie in hun onderlinge betrekkingen de mogelijkheden voor bijstand voorzien in het Verdrag toepassen indien deze meer ruimte voor samenwerking bieden dan de mogelijkheden geboden door de van toepassing zijnde regelgeving van de Europese Unie.] 1
----------
( 1 )<V  2010-05-27/29 , art. 7, 002; Inwerkingtreding : 01-04-2015>
 Art.    28 .Ondertekening en inwerkingtreding van het Verdrag.
1. Dit Verdrag staat ter ondertekening open voor de lidstaten van de Raad van Europa en de lidstaten van de OESO. Het dient te worden bekrachtigd, aanvaard of goedgekeurd. Akten van bekrachtiging, aanvaarding of goedkeuring worden neergelegd bij één van de Depositarissen.
2. Dit Verdrag treedt in werking op de eerste dag van de maand die volgt op een tijdvak van drie maanden na de datum waarop vijf Staten hun instemming door dit Verdrag te worden gebonden tot uitdrukking hebben gebracht overeenkomstig de bepalingen van het eerste lid.
3. Ten aanzien van iedere lidstaat van de Raad van Europa of iedere lidstaat van de OESO die later zijn instemming door dit Verdrag te worden gebonden tot uitdrukking brengt, treedt het Verdrag in werking op de eerste dag van de maand die volgt op het verstrijken van een tijdvak van drie maanden na de datum van neerlegging van de akte van bekrachtiging, aanvaarding of goedkeuring.
[ 1  "4. Elke lidstaat van de Raad van Europa of van de OESO die na de inwerkingtreding van het Protocol tot wijziging van dit Verdrag, dat vanaf 27 mei 2010 openstaat voor ondertekening (het "Protocol van 2010"), Partij wordt bij het Verdrag, wordt Partij bij het Verdrag zoals gewijzigd bij dat Protocol, tenzij in een schriftelijke mededeling aan een van de Depositarissen blijk wordt gegeven van een ander voornemen.
  5. Na de inwerkingtreding van het Protocol van 2010 kan elke Staat die geen lid is van de Raad van Europa of van de OESO verzoeken om een uitnodiging tot ondertekening en bekrachtiging van dit Verdrag zoals gewijzigd bij het Protocol van 2010. Verzoeken daartoe worden gericht aan een van de Depositarissen die deze doorzenden naar de Partijen. De Depositaris stelt ook het Comité van Ministers van de Raad van Europa en de Raad van de OESO hiervan in kennis. De beslissing om Staten, die om een uitnodiging hebben verzocht, uit te nodigen Partij te worden bij dit Verdrag wordt door de Partijen bij het Verdrag via het coördinerend lichaam genomen met eenparigheid van stemmen. Voor een Staat die het Verdrag zoals gewijzigd bij het Protocol van 2010 in overeenstemming met dit lid bekrachtigt, treedt dit Verdrag in werking op de eerste dag van de maand na het verstrijken van een tijdvak van drie maanden na de datum van nederlegging van de akte van bekrachtiging bij een van de Depositarissen.
  6. De bepalingen van dit Verdrag, zoals gewijzigd bij het Protocol van 2010, zijn van toepassing op administratieve bijstand ter zake van belastingtijdvakken beginnend op of na 1 januari van het jaar volgend op het jaar waarin het Verdrag, zoals gewijzigd bij het Protocol van 2010, voor een Partij in werking trad, of bij ontbreken van een belastingtijdvak, op administratieve bijstand ter zake van belastingvorderingen ontstaan op of na 1 januari van het jaar volgend op het jaar waarin het Verdrag, zoals gewijzigd bij het Protocol van 2010, voor een Partij in werking trad. Twee of meer Partijen kunnen onderling overeenkomen dat het Verdrag, zoals gewijzigd bij het Protocol van 2010, van toepassing is op administratieve bijstand ter zake van eerdere belastingtijdvakken of belastingvorderingen.
  7. Niettegenstaande het zesde lid zijn de bepalingen van dit Verdrag, zoals gewijzigd bij het Protocol van 2010, vanaf de datum van inwerkingtreding ter zake van een Partij met betrekking tot eerdere belastingtijdvakken of belastingvorderingen van toepassing op belastingzaken waarbij sprake is van opzettelijke gedragingen die vervolgd kunnen worden krachtens de strafwetten van de verzoekende Partij.] 1
----------
( 1 )<V  2010-05-27/29 , art. 8, 002; Inwerkingtreding : 01-04-2015>
 Art.    29 . Territoriale toepassing van het Verdrag.
1. Iedere Staat kan bij ondertekening of bij neerlegging van zijn akte van bekrachtiging, aanvaarding of goedkeuring aangeven op welk grondgebied of welke grondgebieden dit Verdrag van toepassing zal zijn.
2. Iedere Staat kan te allen tijde daarna door middel van een aan één van de Depositarissen gerichte verklaring de toepasselijkheid van dit Verdrag uitbreiden tot ieder ander in de verklaring genoemd grondgebied. Het Verdrag treedt ten aanzien van dit grondgebied in werking op de eerste dag van de maand die volgt op het verstrijken van een tijdvak van drie maanden na de datum van ontvangst van de verklaring door de Depositaris.
3. Iedere krachtens het bepaalde in de twee voorgaande leden afgelegde verklaring kan, ten aanzien van ieder in die verklaring genoemd grondgebied, worden ingetrokken door middel van een aan één van de Depositarissen gerichte kennisgeving. De intrekking wordt van kracht op de eerste dag van de maand die volgt op het verstrijken van een tijdvak van drie maanden na de datum van ontvangst van de kennisgeving door de Depositaris.
 Art.    30 .Voorbehoud.
1. Een Staat kan bij ondertekening of bij neerlegging van zijn akte van bekrachtiging, aanvaarding of goedkeuring of op iedere datum daarna verklaren zich het recht voor te behouden:
a) geen enkele vorm van bijstand te verlenen ten aanzien van de belastingen van de andere Partijen, opgesomd in artikel 2, eerste lid, letter b, op voorwaarde dat hij geen enkele nationale belasting in die categorie heeft opgenomen in Bijlage A bij het Verdrag;
b) geen bijstand te verlenen bij de invordering van een belastinginvordering, of bij de invordering van een administratieve boete, voor alle belastingen of slechts voor belastingen in één of meer van de categorieën opgesomd in artikel 2, eerste lid;
c) geen bijstand te verlenen ten aanzien van belastingen die reeds verschuldigd waren op de datum van inwerkingtreding van het Verdrag ten aanzien van die Staat, of, indien eerder een voorbehoud is gemaakt krachtens letter a of letter b hierboven, op de datum van intrekking van een zodanig voorbehoud ten aanzien van belastingen in de desbetreffende categorie;
d) geen bijstand te verlenen bij de betekening van documenten voor alle belastingen of slechts voor belastingen in één of meer van de categorieën opgesomd in artikel 2, eerste lid;
e) de betekening van documenten per post, zoals voorzien in artikel 17, derde lid, niet toe te staan.
[ 1  f) de bepalingen van artikel 28, zevende lid, uitsluitend toe te passen op administratieve bijstand ter zake van belastingtijdvakken beginnend op of na 1 januari van het derde jaar voorafgaand aan het jaar waarin het Verdrag, zoals gewijzigd bij het Protocol van 2010, voor een Partij in werking trad, of bij ontbreken van een belastingtijdvak, op administratieve bijstand ter zake van belastingvorderingen ontstaan op of na 1 januari van het derde jaar voorafgaand aan het jaar waarin het Verdrag, zoals gewijzigd bij het Protocol van 2010, voor een Partij in werking trad.] 1
2. Geen enkel ander voorbehoud kan worden gemaakt.
3. Na de inwerkingtreding van het Verdrag ten aanzien van een Partij kan die Partij één of meer van de in het eerste lid opgesomde reserves maken die zij niet heeft gemaakt bij de bekrachtiging, aanvaarding of goedkeuring. Die reserves worden van kracht op de eerste dag van de maand die volgt op het verstrijken van een tijdvak van drie maanden na de datum van ontvangst van het voorbehoud door één van de Depositarissen.
4. Een Partij die een voorbehoud heeft gemaakt krachtens het eerste en het derde lid kan dit geheel of gedeeltelijk intrekken door middel van een aan één van de Depositarissen gerichte kennisgeving. De intrekking wordt van kracht op de datum van ontvangst van de kennisgeving door de desbetreffende Depositaris.
5. Een Partij die een voorbehoud heeft gemaakt ten aanzien van een bepaling van dit Verdrag kan niet van een andere Partij verlangen dat zij die bepaling toepast; zij kan echter, indien het voorbehoud gedeeltelijk is, verlangen dat de bepaling wordt toegepast voor zover zijzelf deze heeft aanvaard.
----------
( 1 )<V  2010-05-27/29 , art. 8, 002; Inwerkingtreding : 01-04-2015>
 Art.    31 . Opzegging.
1. Een Partij kan dit Verdrag te allen tijde opzeggen door middel van een aan één van de Depositarissen gerichte kennisgeving.
2. De opzegging wordt van kracht op de eerste dag van de maand die volgt op het verstrijken van een tijdvak van drie maanden na de datum van ontvangst van de kennisgeving door de Depositaris.
3. Een Partij die het Verdrag opzegt, blijft gebonden door de bepalingen van artikel 22 zolang zij krachtens het Verdrag verkregen documenten of inlichtingen in haar bezit houdt.
 Art.    32 .De Depositarissen en hun functies.
1. De Depositaris bij wie een akte is neergelegd dan wel een kennisgeving of mededeling is gedaan, stelt de lidstaten van de Raad van Europa en de lidstaten van de OESO [ 1  en elke Partij bij dit Verdrag] 1  in kennis van:
a) iedere ondertekening;
b) de neerlegging van iedere akte van bekrachtiging, aanvaarding of goedkeuring;
c) de datum van inwerkingtreding van dit Verdrag in overeenstemming met de bepalingen van de artikelen 28 en 29;
d) iedere verklaring afgelegd ingevolge de bepalingen van artikel 4, derde lid, of artikel 9, derde lid, en de intrekking van iedere zodanige verklaring;
e) ieder voorbehoud dat wordt gemaakt ingevolge de bepalingen van artikel 30 en de intrekking van ieder voorbehoud ingevolge de bepalingen van artikel 30, vierde lid;
f) iedere kennisgeving ontvangen ingevolge de bepalingen van artikel 2, derde of vierde lid, artikel 3, derde lid, artikel 29 of artikel 31, eerste lid;
g) iedere andere handeling, kennisgeving of mededeling betrekking hebbende op dit Verdrag.
2. De Depositaris die een mededeling ontvangt of een kennisgeving doet ingevolge de bepalingen van het eerste lid, doet daarvan onmiddellijk mededeling aan de andere Depositaris.
----------
( 1 )<V  2010-05-27/29 , art. 8, 002; Inwerkingtreding : 01-04-2015>
 BIJLAGEN.
 Art.    N1 . Bijlage A. Belastingen waarop de Overeenkomst van toepassing is :
BELGIE
I.- Artikel 2, § 1, (a), (i) :
de personenbelasting,
de vennootschapsbelasting,
de rechtspersonenbelasting,
de belasting van niet-inwoners,
roerende voorheffing, bedrijfsvoorheffing,
Opcentiemen op de belasting van niet-inwoners.
II.- Artikel 2, § 1, (b), (i) :
opcentiemen en aanvullende belastingen op de personenbelasting,
Onroerende voorheffing en opcentiemen op die voorheffing.
III.- Artikel 2, § 1, (b), (iii) :
Onder de rubriek A :
Registratierechten op schenkingen onder levenden
Onder de rubriek C :
Belasting over de toegevoegde waarde
Onder de rubriek D :
Accijns
Bijzondere Accijns
Jaarlijkse taks op de verzekeringscontracten
Jaarlijkse taks op de winstdeelnemingen
IV.- Artikel 2, § 1, (b), (iv) :
Onder de rubriek A :
De rechten van successie en van overgang bij overlijden
VOORBEHOUD DOOR BELGIE
I.- Ad artikel 30, § 1, (a), van de Overeenkomst
België behoudt zich het recht voor om geen enkele vorm van bijstand te verlenen voor belastingen van andere Partijen die horen in de volgende categorieën zoals vermeld in artikel 2, §1,(b) :
- (ii) : verplichte premies of bijdragen voor de sociale zekerheid, te betalen aan de centrale overheid of aan publiekrechtelijke instellingen voor sociale zekerheid;
- (iii), B : belastingen op onroerend goed;
- (iii), E : belastingen op het gebruik of het bezit van motorrijtuigen;
- (iii), F : belastingen op het gebruik of het bezit van roerende goederen andere dan motorrijtuigen;
- (iii), G : alle andere belastingen;
- (iv), B : belastingen op onroerend goed;
- (iv), C : algemene belastingen op goederen en diensten, zoals belastingen over de toegevoegde waarde of omzetbelasting;
- (iv), D : specifieke belastingen op goederen en diensten, zoals accijnzen;
- (iv), E: belastingen op het gebruik of het bezit van motorrijtuigen;
- (iv), F: belastingen op het gebruik of het bezit van roerende goederen andere dan motorrijtuigen;
- (iv), G : alle andere belastingen.
II.- Ad artikel 30, § 1, (c), van de Overeenkomst
België behoudt zich het recht voor geen bijstand te verlenen met betrekking tot belastingvorderingen :
- die reeds bestaan op de dag dat de Overeenkomst voor België in werking treedt;
- die het voorwerp uitmaken van een voorbehoud wegens België op basis van artikel 30,§1, (a), van de Overeenkomst en zouden bestaan op de dag dat België een dergelijk voorbehoud intrekt.
 Art.    N2 . Bijlage B. Bevoegde autoriteiten
BELGIE
De Minister van Financiën of zijn bevoegde vertegenwoordiger
 Art.    N3 . Bijlage C Voor de toepassing van de Overeenkomst betekent de uitdrukking "onderdaan".
BELGIE
Geen definitie.
 Art.  N4. Lijst met de Gebonden Staten

 Staten Ondertekeningen Datum van neerlegging van
bekrachtigingsoorkonde Datum van inwerkingtreding ----------------- ----------------- ----------------------- --------------- BELGIE 7 februari 1992 1 augustus 2000 (R) 1 december 2000 ----------------- ----------------- ----------------------- --------------- DENEMARKEN 16 juli 1992 16 juli 1992 (R) 1 april 1995 ----------------- ----------------- ----------------------- --------------- FINLAND 11 december 15 december 1994 (R) 1 april 1995   1989     ----------------- ----------------- ----------------------- --------------- IJSLAND 22 juli 1989 22 juli 1996 (R) 1 november 1996 ----------------- ----------------- ----------------------- --------------- NEDERLAND 25 september1990 15 oktober 1996 (R) 1 februari 1997 ----------------- ----------------- ----------------------- --------------- NOORWEGEN 5 mei 1989 13 juni 1989 (R) 1 april 1995 ----------------- ----------------- ----------------------- --------------- POLEN 19 maart 1986 25 juni 1997 (R) 1 oktober 1997 ----------------- ----------------- ----------------------- --------------- VERENIGDE STATEN 28 juni 1989 13 februari 1991 (R) 1 april 1995 ----------------- ----------------- ----------------------- --------------- ZWEDEN 20 april 1989 4 juli 1990 (R) 1 april 1995 ----------------- ----------------- ----------------------- ---------------