text:
Algemene bepalingen.
 Artikel    1 . 1. Ieder van beide Staten verzekert op zijn grondgebied aan de onderdanen van de andere Staat de juridische bescherming van hun rechten en van hun persoonlijke en vermogensrechtelijke belangen onder dezelfde voorwaarden als aan hun eigen onderdanen.
2. De onderdanen van ieder van beide Staten hebben, bijgevolg, op het grondgebied van de andere en onder dezelfde voorwaarden als de onderdanen van deze Staat, vrije en gemakkelijke toegang tot de gerechtelijke autoriteiten voor de vervolging en de verdediging van hun rechten en belangen.
 Art.    2 . De bepalingen van dit Akkoord betreffende de onderdanen van een van beide Staten zijn eveneens toepasselijk op de rechtspersonen die hun zetel hebben op het grondgebied van deze Staat en overeenkomstig zijn wetten zijn opgericht.
 Mededeling van gerechtelijke en buitengerechtelijke stukken.
 Art.    3 . 1. De gerechtelijke en buitengerechtelijke stukken in burgerlijke zaken en handelszaken welke bestemd zijn voor personen die zich op het grondgebied van een van beide Staten bevinden, worden door het Ministerie van Justitie van de verzoekende Staat gericht aan het Ministerie van Justitie van de aangezochte Staat.
2. De ontvangstbewijzen en de bewijzen van overhandiging of kennisgeving van de stukken worden langs dezelfde weg teruggezonden.
3. De bepalingen van de voorgaande paragrafen vormen geen hinderpaal voor de toepassing van artikel 6, eerste lid, nrs. 1 en 2, van het Verdrag van 's-Gravenhage.
 Art.    4 . De aanvraag bevat de voornaamste vermeldingen van het stuk zoals de verzoekende autoriteit, de identiteit van partijen, het adres van degene voor wie het stuk is bestemd, de aard van het stuk en, eventueel, de dag en de plaats van de verschijning, de termijnen die in het stuk voorkomen, het gerecht dat de beslissing heeft gewezen, alsmede alle andere dienstige gegevens.
 Art.    5 . 1. De aangezochte autoriteit zorgt voor de afgifte van de stukken onder dezelfde voorwaarden als die bepaald bij de interne regelingen van de aangezochte Staat. Indien de stukken niet opgesteld zijn in de taal van de aangezochte autoriteit of niet vergezeld gaan van een voor eensluidend verklaarde vertaling, zal deze autoriteit die stukken overhandigen aan degene voor wie zij bestemd zijn, mits hij erin toestemt ze in ontvangst te nemen.
2. Beide Staten doen wederzijds afstand van de terugbetaling van de kosten veroorzaakt door het optreden van een ministerieel ambtenaar of door een mededeling in een bijzondere vorm waarvan sprake is in artikel 3 van het Verdrag van 's-Gravenhage.
 Ambtelijke opdrachten.
 Art.    6 . 1. De ambtelijke opdrachten in burgerlijke zaken en in handelszaken worden overgezonden door bemiddeling van de Ministeries van Justitie van beide Staten.
2. Zij gaan vergezeld van een vertaling in de taal of in een van de talen van de aangezochte autoriteit, die voor eensluidend is verklaard hetzij door een diplomatiek of consulair ambtenaar, hetzij door een beëdigd vertaler, hetzij door enige andere persoon of instelling hiertoe bevoegd in een van beide Staten.
 Art.    7 . Wanneer het adres van degene voor wie het stuk bestemd is of van de persoon wiens verhoor is gevraagd, onvolledig of onjuist is, spant de aangezochte autoriteit zich in om aan de tot haar gerichte aanvraag te voldoen. Zij kan te dien einde aan de verzoekende Staat vragen alle bijkomende inlichtingen te verstrekken die van aard zijn om de identificatie van de betrokkene mogelijk te maken.
 Art.    8 . Beide Staten zien wederzijds af van de terugbetaling van de kosten, behoudens die betreffende deskundigenonderzoeken, ter uitvoering van de ambtelijke opdrachten.
 Borgstelling ter voldoening aan het vonnis.
 Art.    9 . De onderdanen van een Overeenkomstsluitende Partij die voor de gerechtelijke autoriteiten van de andere Overeenkomstsluitende Partij als eiser of tussenkomende partij optreden, zijn vrijgesteld van de borgstelling ter voldoening aan het vonnis onder de voorwaarden bepaald bij artikel 17 van het Verdrag van 's-Gravenhage.
 Art.    10 . De verzoeken tot uitvoerbaarverklaring van veroordelingen in de kosten van het geding, waarvan sprake is in de artikelen 18 en 19 van het Verdrag van 's-Gravenhage, kunnen door de betrokken partij rechtstreeks aan de bevoegde gerechtelijke autoriteit worden gericht.
 Art.    11 . 1. Ter voldoening aan de voorwaarden voorgeschreven in artikel 19, leden 2, 2°, en 3, van het Verdrag van 's-Gravenhage :
1° gaan de Belgische uitspraken vergezeld van :
a) een bewijsstuk waaruit blijkt dat de uitspraak werd betekend aan de partij tegen wie de tenuitvoerlegging wordt vervolgd;
b) een verklaring waaruit blijkt dat tegen de uitspraak geen gewoon rechtsmiddel werd aangewend of niet meer kan worden aangewend, noch een voorziening in cassatie werd ingesteld of niet meer kan worden ingesteld.
2° gaan de Hongaarse uitspraken vergezeld van :
a) een bewijsstuk waaruit blijkt dat de uitspraak werd betekend aan de partij tegen wie de tenuitvoerlegging werd vervolgd;
b) een verklaring van het gerecht waaruit blijkt dat de uitspraak in kracht van gewijsde is gegaan.
2. De stukken die op grond van dit artikel worden overgelegd, gaan vergezeld van een voor eensluidend verklaarde vertaling in de taal of in een van de talen van de Staat op het grondgebied waarvan de uitspraak moet worden ten uitvoer gelegd.
 Rechtsbijstand.
 Art.    12 . De aanvragen tot het verkrijgen van rechtsbijstand zoals bepaald in artikel 23 van het Verdrag van 's-Gravenhage, kunnen worden overgezonden door de Ministeries van Justitie van beiden Staten.
 Art.    13 . De stukken die worden overgelegd tot staving van een aanvraag tot het verkrijgen van rechtsbijstand mogen opgesteld zijn in de taal van de verzoekende autoriteit en de eventuele kosten van vertaling zullen geen aanleiding geven tot terugbetaling.
 Vrijstelling van legalisatie.
 Art.    14 . De stukken die uitgaan van de gerechtelijke autoriteiten van een van beide Staten en waarop hun zegel is aangebracht, alsmede de stukken waarvan zij de vaste dagtekening, de echtheid van de handtekening of de eensluidendheid met het origineel bevestigen, zijn van legalisatie of van enige andere gelijkaardige formaliteit vrijgesteld, indien zij op het grondgebied van de andere Staat behoren te worden overgelegd.
 Overzending van akten van de burgerlijke stand.
 Art.    15 . De bevoegde autoriteiten van elk van beide Staten bezorgen op verzoek van de bevoegde autoriteiten van de andere Staat, zonder kosten, volgens het geval expedities of uittreksels van akten van de Belgische burgerlijke stand, verklaringen van de Hongaarse burgerlijke stand, alsmede de expedities van beslissingen gegeven inzake burgerlijke stand, wanneer die stukken onderdanen van de verzoekende Staat betreffen en gevraagd worden in verband met een behoorlijk omschreven administratief belang. Die stukken zijn vrijgesteld van legalisatie of enige andere gelijkaardige formaliteit.
 Uitwisseling van inlichtingen inzake de wetgeving.
 Art.    16 . De Ministeries van Justitie verstrekken elkaar wederzijds, op verzoek, inlichtingen betreffende wetten en rechtspraak op bijzondere punten, alsmede enige andere dienstige juridische informatie.
 Gemeenschappelijke bepalingen.
 Art.    17 . In hun onderlinge betrekkingen voeren de Ministeries van Justitie hun briefwisseling, elk in hun eigen taal, in voorkomend geval vergezeld van een vertaling van hun mededelingen in de Franse taal.
 Slotbepalingen.
 Art.    18 . Ieder van beide Staten stelt de andere Staat in kennis van de vervulling van de procedures die grondwettelijk vereist zijn voor de in werkingtreding van dit Akkoord, dat van kracht wordt op de eerste dag van de tweede maand volgend op de datum van de laatste kennisgeving.
 Art.  19. 1. Dit Akkoord is gesloten voor onbepaalde duur. Zij blijft van kracht zolang beide Staten partij blijven bij het Verdrag betreffen de de burgerlijke rechtsvordering, gesloten te 's-Gravenhage op 1 maart 1954.
2. Dit Akkoord kan worden opgezegd. De opzegging heeft uitwerking zes maanden na de dag van kennisgeving.
Gedaan te Brussel op 11 mei 1983, in twee originele exemplaren, ieder in de Nederlandse, Franse en Hongaarse taal, de drie teksten zijnde gelijkelijk authentiek.
(NOTA : Door de kennisgevingen voorzien in artikel 18 van het Akkoord respectievelijk werden gedaan op 17 januari 1984 door de Hongaarse Volksrepubliek en op 6 februari 1984 door het Koninkrijk België, zal dit Akkoord in werking treden op 1 april 1984.)


type: legislation

jurisdiction: Belgium

text:
HOOFDSTUK 1.  _ Algemene bepalingen.
 Artikel     1 . 1. De Overeenkomst over de sociale zekerheid tussen het Koninkrijk België en de Verenigde Staten van Amerika van 19 februari 1982 wordt hierna "de Overeenkomst" genoemd.
2. De termen van deze Administratieve Schikking hebben dezelfde betekenis als die van de Overeenkomst.
 Art.    2 . 1. Bij toepassing van artikel 13 (a) van de Overeenkomst zijn de verbindingsorganen :
a) voor de Verenigde Staten : de "Social Security Administration";
b) voor België :
_ de Rijksdienst voor Werknemerspensioenen, voor de bij artikel 2, 1, b (i) van de Overeenkomst bedoelde wetgeving in verband met de rust- en overlevingspensioenen van de werknemers en van de zelfstandigen;
_ het Rijksinstituut voor Ziekte- en Invaliditeitsverzekering voor de bij artikel 2, 1, b (ii) van de Overeenkomst bedoelde wetgevingen in verband met de invaliditeitsverzekering van de werknemers, de zeelieden ter koopvaardij, de mijnwerkers en de zelfstandigen;
_ de Rijksdienst voor Sociale Zekerheid voor de toepassing van de bij artikel 2, 1, b (iii) van de Overeenkomst bedoelde wetgeving;
_ het Rijksinstituut voor de Sociale Verzekeringen der Zelfstandigen voor de toepassing van de bij artikel 2, 1, b (iv) van de Overeenkomst bedoelde wetgevingen.
2. De Belgische verbindingsorganen bepalen, na de goedkeuring van de Belgische bevoegde autoriteit, en van het verbindingsorgaan van de Verenigde Staten, de voor de uitvoering van de Overeenkomst en van deze Administratieve Schikking nodige gemeenschappelijke procedures en formulieren.
 HOOFDSTUK 2.  _ Verzekeringsplicht.
 Art.    3 . 1. Wanneer de wetgeving van een Overeenkomstsluitende Partij krachtens artikel 6, 1 of 2 van de Overeenkomst van toepassing is, legt de onder § 3 bedoelde instelling van deze Overeenkomstsluitende Partij, op aanvraag van de werkgever of van de zelfstandige, een getuigschrift voor waaruit blijkt dat voornoemde wetgeving op de betrokken werknemer of zelfstandige van toepassing is en tot welke datum zij dit blijft.
2. In alle andere gevallen waar de wetgeving van een Overeenkomstsluitende Partij in overeenstemming met Titel III van de Overeenkomst van toepassing is, legt de onder § 3 bedoelde instelling van de Overeenkomstsluitende Partij waarvan wetgeving van toepassing is op aanvraag van de werkgever of van de zelfstandige, een getuigschrift voor tot bewijs dat op de betrokken werknemer of zelfstandige de wetgeving van deze Overeenkomstsluitende Partij van toepassing is.
3. De bij §§ 1 en 2 bedoelde getuigschriften worden bezorgd :
_ in de Verenigde Staten :door de "Social Security Administration";
_ in België :door de Rijksdienst voor Sociale Zekerheid, voor de werknemers;door het Rijksinstituut voor de Sociale Verzekeringen der Zelfstandigen, voor de zelfstandigen.
De instelling van een der Overeenkomstsluitende Partijen die de bij §§ 1 en 2 bedoelde getuigschriften voorlegt, laat zonder uitstel een kopij van bedoeld getuigschrift geworden aan het verbindingsorgaan van de andere Overeenkomstsluitende Partij, voor zover dit het noodzakelijk acht.
4. Bij toepassing van artikel 5.3 van de Overeenkomst legt een zelfstandige, op aanvraag van een in § 3 bedoelde instelling van een Overeenkomstsluitende Partij, aan de bedoelde instelling, een kopij voor van zijn fiskale aangifte bij de fiskale administratie van de andere Overeenkomstsluitende Partij voor elk door bedoelde instelling omschreven jaar. De persoon, aan wie gevraagd wordt die informatie te bezorgen, moet het afschrift of de afschriften voor eensluitend laten verklaren door de fiskale administratie van de Overeenkomstsluitende Partij waarbij de fiskale aangifte werd ingediend. In afwachting van het voorleggen van dit voor eensluitend verklaarde afschrift of van die afschriften kan de instelling, bij wijze van voorlopige storting, een bijdrage innen waarvan het bedrag vastgesteld wordt door de bevoegde autoriteit waarvan de wetgeving overeenkomstig artikel 5.3 van de Overeenkomst van toepassing is.
 HOOFDSTUK 3.  _ Uitkeringen.
 Art.    4 . 1. Het verbindingsorgaan van de Overeenkomstsluitende Partij waarbij eerst een aanvraag tot het bekomen van uitkeringen overeenkomstig artikel 17 van de Overeenkomst wordt ingediend brengt onverwijld het verbindingsorgaan van de andere Overeenkomstsluitende Partij op de hoogte door middel van de daartoe dienende formulieren. Daarenboven laat het aan het verbindingsorgaan van de andere Overeenkomstsluitende Partij alle beschikbare documenten en informatie geworden die voor de vaststelling van het recht van de aanvrager op uitkeringen krachtens titel IV van de Overeenkomst nodig zijn.
2. Het verbindingsorgaan van de Overeenkomstsluitende Partij, waarbij een aanvraag tot het bekomen van uitkeringen ingediend wordt, onderzoekt de juistheid van de inlichtingen betreffende de aanvrager en zijn gezinsleden. De verbindingsorganen bepalen de aard van de te onderzoeken inlichtingen.
3. Het verbindingsorgaan van de Overeenkomstsluitende Partij die op de hoogte gebracht wordt van een bij een instelling van de andere Overeenkomstsluitende Partij ingediende aanvraag, legt, zonder uitstel, aan deze instelling de bewijsstukken en andere beschikbare inlichtingen over die nodig zijn om gevolg te geven aan de aanvraag.
 Art.    5 . Voor de toepassing van artikelen 9, 10 en 11 van de Overeenkomst stelt het Belgisch verbindingsorgaan het verbindingsorgaan van de Verenigde Staten in kennis van de maanden tijdens welke een persoon krachtens de Belgische wetgeving verzekeringstijdvakken heeft vervuld, evenals van de lonen van het jaar tijdens welk verzekeringstijdvakken krachtens de Belgische wetgeving volbracht werden.
 Art.    6 . Voor de toepassing van artikelen 9, 10 en 12 van de Overeenkomst stelt de instelling van de Verenigde Staten de Belgische instelling indien nodig in kennis van de verzekeringstijdvakken welke een persoon krachtens de wetgeving van de Verenigde Staten heeft vervuld evenals van het bedrag van de uitkering waarop deze persoon aanspraak kan maken.
 HOOFDSTUK 4.  _ Diverse bepalingen
 Art.    7 . In overeenstemming met de krachtens artikel 2 van deze Administratieve Schikking nog overeen te komen maatregelen verstrekt de instelling van de Overeenkomstsluitende Partij, op aanvraag van de instelling van de andere Overeenkomstsluitende Partij, de beschikbare inlichtingen met het oog op de toepassing van de Overeenkomst of van de bij artikel 2.1 van de Overeenkomst bepaalde wetgevingen.
 Art.    8 . De door de instelling van één der Overeenkomstsluitende Partijen authentiek en eensluidend verklaarde kopieën van documenten worden, zonder andere waarmerking, door de instelling van de andere Overeenkomstsluitende Partij als authentiek en eensluidend erkend. De bevoegde instelling van elke Overeenkomstsluitende Partij zal oordelen over de bewijskracht van het haar overgelegde bewijsstuk.
 Art.    9 . Voor elk kalenderjaar wisselen de verbindingsorganen van beide Overeenkomstsluitende Partijen, door middel van een nog te bepalen formulier, statistieken uit over uitbetalingen aan de rechthebbenden op wie de Overeenkomst toegepast werd. Deze gegevens betreffen, onder andere, het aantal rechthebbenden en het totaal bedrag van de naar gelang van de aard ervan verdeelde uitkeringen.
 Art.    10 . 1. Wanneer krachtens artikel 14 van de Overeenkomst om administratieve hulp wordt verzocht, worden alle kosten, behalve de normale personeels- en werkingskosten van de hulpverlenende instelling, terugbetaald.
2. De instelling van een Overeenkomstsluitende Partij bezorgt, op aanvraag, kosteloos aan de instelling van de andere Overeenkomstsluitende Partij om het even welke medische inlichting en documentatie in verband met de ongeschiktheid van de aanvrager of rechthebbende.
3. Wanneer de instelling van een Overeenkomstsluitende Partij een aanvrager of een rechthebbende een aanvullend medisch onderzoek oplegt, wordt dit onderzoek, wanneer het door deze instelling vereist wordt, uitgevoerd, in overeenstemming met de reglementering toegepast door de instelling die voor het onderzoek instaat en ten laste van de instelling die erom verzoekt.
4. De bedragen verschuldigd krachtens §§ 1 en 3 worden na voorlegging van een gedetailleerde staat der kosten terugbetaald.
 Art.    11 . Behoudens machtiging voorzien door de nationale wetgeving van een Overeenkomstsluitende Partij, mag de krachtens de Overeenkomst door de andere Overeenkomstsluitende Partij aan bedoelde Overeenkomstsluitende Partij overgemaakte informatie over een persoon enkel dienen tot de toepassing van de Overeenkomst. Voor de aldus door een Overeenkomstsluitende Partij ingewonnen informatie gelden de nationale statuten van deze Overeenkomstsluitende Partij, welke voorzien in de bescherming van het privéleven en in het vertrouwelijk karakter van persoonlijke gegevens.
 Art.  12. Deze Administratieve Schikking treedt in werking op dezelfde datum als de Overeenkomst en heeft dezelfde geldigheidsduur.


text:
TITEL I.  - ALGEMENE BEPALINGEN.
 Artikel    1 .
1. De Helleense Republiek treedt toe tot het Verdrag betreffende de rechterlijke bevoegdheid en de tenuitvoerlegging van beslissingen in burgerlijke en handelszaken, ondertekend te Brussel op 27 september 1968, hierna te noemen " het Verdrag van 1968 ", en tot het Protocol betreffende de uitlegging daarvan door het Hof van Justitie, ondertekend te Luxemburg op 3 juni 1971, hierna te noemen " het Protocol van 1971 ", zoals deze zijn gewijzigd bij het Verdrag inzake de toetreding van het Koninkrijk Denemarken, Ierland en het Verenigd Koninkrijk van Groot-Brittannië en Noord-Ierland tot het Verdrag betreffende de rechterlijke bevoegdheid en de tenuitvoerlegging van beslissingen in burgerlijke en handelszaken, alsmede tot het Protocol betreffende de uitlegging daarvan door het Hof van Justitie, ondertekend te Luxemburg op 9 oktober 1978, hierna te noemen " het Verdrag van 1978 ".
2. (...) <V 1989-05-26/34, art. 28, 002;   Inwerkingtreding :   01-10-1997>
 Art.    2 . De aanpassingen die ingevolge het onderhavige Verdrag worden aangebracht in het Verdrag van 1968 en het Protocol van 1971, zoals deze zijn gewijzigd bij het Verslag van 1978, zijn opgenomen in de titels II tot en met IV.
 TITEL II.  - AANPASSINGEN VAN HET VERDRAG VAN 1968.
 Art.    3 . <Wijzigingsbepaling van artikel 3 van het V 1968-09-27/01>
 Art.    4 . <Wijzigingsbepaling van artikel 32 van het V 1968-09-27/01>
 Art.    5 . <Wijzigingsbepaling van artikel 37 van het V 1968-09-27/01>
 Art.    6 . <Wijzigingsbepaling van artikel 40 van het V 1968-09-27/01>
 Art.    7 . <Wijzigingsbepaling van artikel 41 van het V 1968-09-27/01>
 Art.    8 . <Wijzigingsbepaling van artikel 55 van het V 1968-09-27/01>
 TITEL III.  - AANPASSING VAN HET PROTOCOL BIJ HET VERDRAG VAN 1968.
 Art.    9 . <Wijzigingsbepaling van artikel 5ter van het V 1968-09-27/03>
 TITEL IV.  - AANPASSINGEN VAN HET PROTOCOL VAN 1971.
 Art.    10 . <Wijzigingsbepaling van artikel 1 van het V 1971-06-03/31>
 Art.    11 . <Wijzigingsbepaling van artikel 2 van het V 1971-06-06/31>
 TITEL V.  - OVERGANGSBEPALINGEN.
 Art.    12 . 1. Het Verdrag van 1968 en het Protocol van 1971, als gewijzigd bij het Verdrag van 1978 en bij dit Verdrag, zijn slechts van toepassing op rechtsvorderingen ingesteld en op authentieke akten verleden na de inwerkingtreding van dit Verdrag in de Staat van herkomst en, wanneer wordt verzocht om erkenning of tenuitvoerlegging van een beslissing of een authentieke akte, in de aangezochte Staat.
2. Evenwel worden in de betrekkingen tussen de Staat van herkomst en de aangezochte Staat de beslissingen gegeven na de dag van inwerkingtreding van dit Verdrag naar aanleiding van vóór deze dag ingestelde vorderingen, erkend en ten uitvoer gelegd overeenkomstig de bepalingen van Titel III van het Verdrag van 1968, als gewijzigd bij het Verdrag van 1978 en het onderhavige Verdrag, indien de bevoegdheid berustte op regels die overeenkomen met de bepalingen van de gewijzigde Titel II van het Verdrag van 1968, of met de bepalingen neergelegd in een verdrag dat tussen de Staat van herkomst en de aangezochte Staat van kracht was op het ogenblik dat de vordering werd ingesteld.
 TITEL VI.  - SLOTBEPALINGEN.
 Art.    13 . De Secretaris-Generaal van de Raad der Europese Gemeenschappen zendt aan de Regering van de Helleense Republiek een voor eensluidend gewaarmerkt afschrift in de Deense, de Duitse, de Engelse, de Franse, de Ierse, de Italiaanse en de Nederlandse taal toe van het Verdrag van 1968, van het Protocol van 1971 en van het Verdrag van 1978.
De teksten van het Verdrag van 1968, van het Protocol van 1971 en van het Verdrag van 1978 die zijn opgesteld in de Griekse taal, worden aan dit Verdrag gehecht. De teksten die zijn opgesteld in de Griekse taal, zijn op gelijke wijze authentiek als de overige teksten van het Verdrag van 1968, het Protocol van 1971 en het Verdrag van 1978.
 Art.    14 . Dit Verdrag wordt door de ondertekenende Staten bekrachtigd. De akten van bekrachtiging worden neergelegd bij de Secretaris-Generaal van de Raad der Europese Gemeenschappen.
 Art.    15 . Dit Verdrag treedt tussen de Staten die het hebben bekrachtigd, in werking op de eerste dag van de derde maand volgende op het nederleggen van de laatste akte van bekrachtiging door de Helleense Republiek en die Staten die het Verdrag van 1978 overeenkomstig artikel 39 daarvan in werking hebben doen treden.
Voor elke Lid-Staat die het Verdrag later bekrachtigt, treedt het in werking op de eerste dag van de derde maand volgende op het nederleggen van zijn akte van bekrachtiging.
 Art.    16 . De Secretaris-Generaal van de Raad der Europese Gemeenschappen stelt de ondertekenende Staat in kennis van :
a) het nederleggen van iedere akte van bekrachtiging;
b) de data van inwerkingtreding van dit Verdrag voor de Verdragsluitende Staten.
 Art.    17 . Dit Verdrag, opgesteld in één exemplaar, in de Deense, de Duitse, de Engelse, de Franse, de Griekse, de Ierse, de Italiaanse en de Nederlandse taal, welke acht teksten gelijkelijk authentiek zijn, zal worden nedergelegd in het archief van het Secretariaat van de Raad der Europese Gemeenschappen. De Secretaris-Generaal zendt een voor eensluitend gewaarmerkt afschrift daarvan toe aan de Regering van elke ondertekenende Staat.
 BIJLAGE.
 Art.    1N . Verdrag van 1982.
De bekrachtigingsoorkonde van België werd neergelegd op 21 augustus 1986.
Dit Verdrag is nog niet in werking getreden.
De lijst van de gebonden Staten alsmede de datum van de inwerkingtreding zullen later gepubliceerd worden.
 Art.  2N. <Ingevoegd door V 1982-10-25/31, art. N.,   Inwerkingtreding :   01-04-1989> Lijst der gebonden Staten.

Staten

 Datum van de neerlegging van de

bekrachtigingsoorkonde
Belgie

 21 augustus 1986
Denemarken

 27 augustus 1986
Duitsland (Bondsrep.)

 8 augustus 1988
Frankrijk

27 februari 1984
Helleense Republiek

19 januari 1989
Ierland

31 maart 1988
Italie

8 januari 1985
Luxemburg

27 april 1984
Nederland

19 juli 1983
Verenigd Koninkrijk

31 juli 1989
Overeenkomstig de bepalingen van artikel 15, § 1, van het Verdrag, treedt het in werking tussen de Staten die het hebben bekrachtigd op de eerste dag van de derde maand volgend op het neerleggen van de laatste bekrachtigingsoorkonde door de Helleense Republiek en die Staten die het Verdrag van 1978 in werking hebben doen treden, te weten op 1 april 1989.
Het Verdrag is in werking getreden voor het Verenigd Koninkrijk op 1 oktober 1989 overeenkomstig de bepalingen van zijn artikel 15, § 2.


text:
TITEL I.  - Uitlevering.
 Artikel     1 . De verdragsluitende Partijen verbinden er zich toe onder de voorwaarden bepaald bij deze overeenkomst aan elkaar de personen uit te leveren die zich op het grondgebied van een van beide Partijen bevinden en die door de rechterlijke overheid van de andere Partij wegens een misdrijf worden vervolgd of met het oog op de tenuitvoerlegging van een straf worden opgespoord.
 Art.    2 .
1. Tot uitlevering geven aanleiding :
a) het feit of de feiten die naar luid van de wetgevingen van beide verdragsluitende Partijen worden aangemerkt als misdrijven strafbaar gesteld met een vrijheidsberovende straf waarvan het maximum ten minste twee jaar bedraagt of een strengere straf;
b) de veroordelingen tot een vrijheidsstraf van ten minste één jaar uitgesproken door de gerechten van de verzoekende Partij wegens misdrijven bedoeld onder littera a) van deze paragraaf;
2. Zolang de verdragsluitende Partijen tot niets anders hebben besloten, zal uitlevering alleen kunnen plaatshebben voor misdrijven die tot uitlevering kunnen geven of wel overeenkomstig de eigen wetgeving van ieder der verdragsluitende Partijen ofwel op grond van internationale verdragen.
 Art.    3 .
1. De verdragsluitende Partijen kunnen onderdanen niet uitleveren. De beoordeling van de hoedanigheid van onderdaan geschiedt op het ogenblik van de overhandiging.
2. De aangezochte Partij kan de uitlevering weigeren van staatlozen die hun woonplaats hebben op haar grondgebied alsmede van personen die op haar grondgebied asiel genieten.
 Art.    4 . Uitlevering wordt niet toegestaan :
a) wanneer het misdrijf waarvoor zij wordt gevraagd door de aangezochte Partij wordt aanzien als een politiek misdrijf of als een daarmee samenhangend misdrijf. De aanslag op het leven van een Staatshoofd of op dat van een van zijn familieleden wordt niet als zodanig misdrijf beschouwd;
b) wanneer het misdrijf waarvoor zij wordt gevraagd door de aangezochte Partij wordt beschouwd als zijnde uitsluitend een nietnakoming van militaire verplichtingen;
c) voor misdrijven terzake van taksen, belastingen, douane en deviezen.
 Art.    5 . Uitlevering wordt niet toegestaan :
a) wanneer het misdrijf gepleegd is op het grondgebied van de aangezochte Partij;
b) wanneer het misdrijf dat er het voorwerp van is gepleegd is buiten het grondgebied van de verzoekende Partij en dat de wetgeving van de aangezochte Partij vervolging van gelijkaardige misdrijven gepleegd buiten haar grondgebied, niet toelaat;
c) wanneer overeenkomstig de wetgeving van de verzoekende Partij, de strafvervolging afhankelijk is gesteld van het bestaan van een klacht van een partikulier en dat die klacht niet is ingediend;
d) wanneer overeenkomstig de wetgeving van een der Partijen verjaring van de strafvordering of van de straf is bereikt;
e) wanneer er in de verzoekende Staat amnestie is verleend;
f) wanneer in hoofde van de gevraagde persoon er in de aangezochte Staat reeds een in kracht van gewijsde gegane beslissing bestaat in verband met hetzelfde misdrijf.
 Art.    6 . Uitlevering kan geweigerd worden :
a) indien de opgevraagde persoon in de aangezochte Staat wordt vervolgd wegens het misdrijf op grond waarvan uitlevering wordt gevraagd of indien de bevoegde overheid van deze Staat heeft beslist voor dit misdrijf geen vervolging in te stellen of aan de vervolging een einde te stellen;
b) wanneer de opgevraagde persoon wegens het misdrijf op grond waarvan uitlevering is gevraagd door de overheid van een derde Staat is berecht en vrijgesproken of na veroordeling de straf heeft ondergaan of de verjaring ervan is bereikt volgens de wet van die Staat of nog wanneer die persoon genade heeft verkregen.
 Art.    7 . Indien het feit op grond waarvan de uitlevering wordt gevraagd door de wet van de verzoekende Partij met de doodstraf wordt gestraft en indien in dat geval, deze straf niet is voorzien in de wetgeving van de aangezochte Partij ofwel er in het algemeen niet wordt uitgevoerd, dan mag uitlevering slechts worden toegestaan op voorwaarde dat de verzoekende Partij door de aangezochte Partij voldoende geachte waarborgen biedt dat de doodstraf niet zal worden uitgevoerd.
 Art.    8 . Inzake uitlevering en tenzij deze Overeenkomst anders bepaalt richten de Verdragsluitende Partijen zich tot elkaar langs diplomatieke weg.
 Art.    9 .
1. Het verzoek tot uitlevering van een vervolgd persoon gaat vergezeld van het origineel of de authentieke uitgifte van een bevel tot aanhouding of van elke andere akte met dezelfde rechtskracht, verleend in de door de wet van de verzoekende Partij voorgeschreven vormen. In dat bescheid of in een erbij te voegen bescheid uitgaande van de rechterlijke overheid dient opgave te worden gedaan van de omstandigheden waarin het misdrijf is gepleegd, van het tijdstip waarop en de plaats waar het is gepleegd, van de wettelijke omschrijving ervan, van de verwijzingen naar de wetsbepalingen en, in het geval waarin het misdrijf materiële schade heeft veroorzaakt, alle mogelijke bijzonderheden over de aard en de omvang ervan. Voor de toepassing van artikel 2 paragraaf 2 moet bij de aanvraag een getuigschrift gevoegd zijn waarin wordt verklaard dat de verzoekende Partij de uitlevering zou kunnen toestaan voor het misdrijf dat voorwerp is van de aanvraag.
2. Het verzoek tot uitlevering van een veroordeelde persoon gaat vergezeld van het origineel of van een authentieke uitgifte van het in kracht van gewijsde gegane vonnis.
3. In de twee gevallen gaat het verzoek vergezeld van de tekst van de wettelijke bepalingen die op het misdrijf van toepassing zijn en, zo mogelijk, van het signalement van de persoon en van zijn foto, alsmede van iedere aanwijzing dienstig om zijn identiteit en zijn nationaliteit vast te stellen.
 Art.    10 .
1. In dringende gevallen kan de rechterlijke overheid van de verzoekende Partij, met het oog op de uitlevering, de voorlopige aanhouding van de opgespoorde persoon vragen.
2. In het verzoek tot voorlopige aanhouding worden opgegeven : het gepleegd misdrijf, de duur van de opgelopen of uitgesproken straf, het tijdstip waarop en de plaats waar het misdrijf gepleegd werd alsmede voor zover mogelijk, het signalement van de opgespoorde persoon.
3. Het wordt aan de rechterlijke overheid van de aangezochte Partij gezonden hetzij rechtstreeks over de post of per telegram, hetzij door elk ander aangepast middel.
4. Blijkt het verzoek gerechtvaardigd, dan wordt eraan gevolg gegeven door de rechterlijke overheid van de aangezochte Partij overeenkomstig de wet van deze laatste.
5. Aan de verzoekende Partij wordt onverwijld medegedeeld, welk gevolg aan haar verzoek tot voorlopige aanhouding is gegeven. Aan deze laatste kan een einde worden gesteld wanneer binnen de termijn van eenentwintig dagen na de aanhouding, de aangezochte Partij het verzoek tot uitlevering en de in artikel 9 vermelde bescheiden niet heeft ontvangen.
6. De invrijheidstelling vormt geen beletsel voor een nieuwe aanhouding, indien het verzoek toekomt na het verstrijken van de in de vorige paragraaf gestelde termijn.
 Art.    11 . Indien de door de verzoekende Partij verstrekte inlichtingen niet blijken te volstaan om het de aangezochte Partij mogelijk te maken een beslissing te nemen met toepassing van deze Overeenkomst, dan vraagt deze Partij de nodige aanvullende inlichtingen langs diplomatieke weg alvorens het verzoek te verwerpen. Zij kan een termijn stellen voor het verkrijgen van die inlichtingen.
 Art.    12 . _ Na ontvangst van het verzoek tot uitlevering of van het verzoek tot voorlopige aanhouding en indien de voorwaarden gesteld bij Titel I van deze Overeenkomst vervuld zijn, neemt de aangezochte Partij alle passende maatregelen om de opgevraagde persoon op te sporen, en, indien daartoe grond bestaat, aan te houden.
 Art.    13 .
1. De aangezochte Partij geeft aan de verzoekende Partij binnen redelijke termijn kennis van haar beslissing omtrent het verzoek tot uitlevering.
2. Indien de aangezochte Partij het verzoek tot uitlevering volledig of gedeeltelijk afwijst, doet zij de redenen van haar beslissing kennen.
3. Wordt de uitlevering toegestaan, dan geeft de aangezochte Partij aan de verzoekende Partij kennis van de plaats en de datum van de overhandiging van de opgevraagde persoon alsmede van de duur van de hechtenis die hij heeft ondergaan.
4. De Verdragsluitende Partijen kunnen, wanneer een van beiden daartoe tijdig een verzoek indient en wanneer de omstandigheden zulks rechtvaardigen, overeenkomen omtrent de vaststelling van een nieuwe termijn en, eventueel, omtrent een nieuwe plaats voor de overhandiging van de opgevraagde persoon.
5. Wanneer de verzoekende Partij de persoon niet overneemt op de plaats en de dag vastgesteld in de paragrafen 3 of 4 van dit artikel, wordt hij in vrijheid gesteld na het verstrijken van een termijn van acht dagen; op een met redenen omkleed verzoek van de verzoekende Partij kan die termijn op vijftien dagen worden gebracht. De in vrijheid gestelde persoon kan niet meer wegens dezelfde feiten worden opgevraagd.
6. Indien zulks nodig blijkt, kunnen de mededelingen voor de toepassing van de paragrafen 4 en 5 van dit artikel geschieden op een van de wijzen bedoeld in artikel 10, paragraaf 3, van deze Overeenkomst.
7. De bepalingen van dit artikel zijn eveneens van toepassing in geval van overbrenging langs de lucht.
 Art.    14 .
1. Wanneer de uitlevering gelijktijdig door verschillende Staten wordt aangevraagd, hetzij voor hetzelfde feit, hetzij voor verschillende feiten, beslist de aangezochte Staat vrij over die verzoeken, met inachtneming van alle omstandigheden en onder meer van de nationaliteit van de opgevraagde persoon, van de zwaarte van de misdrijven en van de plaats waar zij gepleegd zijn, alsmede van de datum van de onderscheiden verzoeken.
2. In het geval bedoeld in de vorige paragraaf, kan de aangezochte Partij wanneer zij de uitlevering toestaat de verzoekende Partij machtigen om de haar uitgeleverde persoon verder uit te leveren aan de derde Staat die hem gelijktijdig heeft opgevraagd.
 Art.    15 .
1. Wanneer de opgevraagde persoon in de aangezochte Staat wordt vervolgd of is veroordeeld wegens een ander misdrijf dan wat het voorwerp is van het uitleveringsverzoek, dan beslist deze Staat niettemin over het verzoek en deelt aan de verzoekende Partij zijn beslissing omtrent de uitlevering mee onder de bij artikel 13 van deze Overeenkomst bepaalde voorwaarden. De overhandiging van de opgevraagde persoon kan worden uitgesteld totdat hij tegenover het gerecht van de aangezochte Partij zal hebben voldaan.
2. De overhandiging heeft plaats op een datum die overeenkomstig de bepalingen van artikel 13 wordt vastgesteld.
 Art.    16 .
1. De Verdragsluitende Partij waarvan de opgevraagde persoon is overhandigd, deelt aan de andere Partij de resultaten mee van de tegen deze persoon ingestelde strafvervolging.
2. In geval van veroordeling wordt een uitgifte van het in kracht van gewijsde gegane vonnis toegezonden.
 Art.    17 . De uitgeleverde persoon mag wegens enig ander vóór de overhandiging gepleegd misdrijf, dan dat wat het voorwerp van de uitlevering was noch worden vervolgd, noch berecht, noch gedetineerd met het oog op de tenuitvoerlegging van een straf, noch aan enige andere beperking van zijn persoonlijke vrijheid onderworpen, noch aan een derde Staat worden uitgeleverd, tenzij in de volgende gevallen :
a) wanneer de aangezochte Partij daarin toestemt;
b) wanneer de uitgeleverde persoon het grondgebied van de verzoekende Partij niet verlaat binnen dertig dagen die volgen op zijn definitieve vrijlating; in die termijn is niet de tijd begrepen tijdens welke de uitgeleverde persoon het grondgebied van deze Partij niet heeft kunnen verlaten om redenen onafhankelijk van zijn wil;
c) wanneer de persoon na het grondgebied van de Partij waaraan hij uitgeleverd werd, verlaten te hebben, er vrijwillig is teruggekeerd.
 Art.    18 .
1. Wanneer de instemming van de aangezochte Partij gevraagd wordt met het oog op vervolging of tenuitvoerlegging van een straf wegens een ander vóór de overhandiging gepleegd misdrijf dan dat wat het voorwerp was van het verzoek tot uitlevering, dient de verzoekende Partij de bepalingen van de artikelen 8 en 9 van deze Overeenkomst in acht te nemen.
2. Wanneer de instemming van de aangezochte Partij gevraagd wordt met het oog op de overhandiging van de uitgeleverde persoon aan een derde Staat, kan de verzoekende Partij, hetzij de derde Staat vragen haar een document waaruit de instemming van de aangezochte Partij blijkt mede te delen, hetzij het door de derde Staat ingediend verzoek tot uitlevering overzenden aan de aangezochte Partij, onder toevoeging van alle stukken met betrekking daarop.
 Art.    19 . Indien de aan het strafbaar feit gegeven kwalificatie in de loop van de rechtspleging wordt gewijzigd, wordt de uitgeleverde persoon enkel vervolgd of berecht voor zover de bestanddelen van het, op een andere wijze omschreven misdrijf, uitlevering mogelijk maken.
 Art.    20 .
1. Wanneer de uitlevering is toegestaan, worden de voorwerpen die voor het plegen van het misdrijf hebben ingediend of afkomstig zijn van het misdrijf of verkregen zijn in ruil voor ervan afkomstige voorwerpen, aan de verzoekende Partij overhandigd.
De voorwerpen worden overhandigd, zelfs wanneer de uitlevering niet kan plaats hebben ingevolge dood of ontvluchting van de opgevraagde persoon of om enige andere reden ook.
2. De rechten van de derden op voornoemde voorwerpen blijven echter voorbehouden. Bij het einde van de rechtspleging worden deze laatste teruggegeven aan de persoon aan wie zij toebehoren. Ingeval de identiteit van die persoon niet kan worden vastgesteld, worden zij naar de aangezochte Partij teruggestuurd.
3. De aangezochte Partij kan de bij de eerste paragraaf bedoelde voorwerpen tijdelijk bewaren zo zij zulks voor een strafgeding noodzakelijk acht. Zij kan de teruggave van de toegezonden voorwerpen vragen door zich ertoe te verbinden ze terug te sturen zodra het op haar grondgebied gevoerde geding zulks mogelijk maakt.
4. De aangezochte Partij is niet gehouden tot teruggave van de voorwerpen bedoeld in de vorige paragraaf wanneer haar overheden de verbeurdverklaring of de vernietiging ervan hebben gelast.
 Art.    21 .
1. Elke Verdragsluitende Partij staat op verzoek van de andere Partij, de transit over haar grondgebied toe van een door een derde Staat aan die laatste Partij uit te leveren persoon. Tot staving van dat verzoek worden stukken overgelegd waaruit blijkt dat het een misdrijf betreft dat volgens deze Overeenkomst tot uitlevering kan aanleiding geven.
2. De aangezochte Partij staat de transit toe met het vervoermiddel en op de wijze die haar het best past.
3. De Verdragsluitende Partijen zijn niet verplicht de transit toe te staan van personen wier uitlevering volgens deze Overeenkomst niet mogelijk is.
 Art.    22 .
1. De door de uitlevering veroorzaakte kosten vallen ten laste van de Partij op wier grondgebied zij werden gemaakt.
2. De kosten veroorzaakt door de transit vallen ten laste van de verzoekende Partij.
 TITEL II.  - Wederzijdse rechtshulp.
 Art.    23 . De Verdragsluitende Partijen verbinden zich ertoe elkaar de ruimst mogelijke rechtshulp te verlenen terzake van misdrijven en wanbedrijven onder de bij deze Overeenkomst gestelde voorwaarden en inzonderheid wat de uitvoering van ambtelijke opdrachten, de mededeling van gerechtelijke stukken en de uitwisseling van uittreksels uit het strafregister betreft.
 Art.    24 . De bepalingen van titel II van deze Overeenkomst zijn niet van toepassing :
a) op misdrijven waarvoor krachtens artikel 4 van deze Overeenkomst geen uitlevering moet worden toegestaan;
b) wanneer de aangezochte Partij van oordeel is dat de uitvoering van het verzoek tot rechtshulp afbreuk kan doen aan haar soevereiniteit, veiligheid of openbare orde.
 Art.    25 . Zonder afbreuk te doen aan het voorschrift van artikel 30 worden :
a) de verzoeken tot rechtshulp uitgaande van Hongarije door de Minister van Justitie of door de Procureur-generaal gezonden aan de Belgische Minister van Justitie;
b) de verzoeken tot rechtshulp uitgaande van België door de Minister van Justitie gezonden aan de Hongaarse Minister van Justitie of aan de Procureur-generaal.
 Art.    26 .
1. De Verdragsluitende Partijen doen op de wijze bepaald door de wetgeving van de aangezochte Partij in strafzaken ambtelijke opdrachten uitvoeren die door de overheid van een der Partijen gericht worden tot de overheid van de andere Partij en die tot voorwerp hebben de uitlevering van daden van onderzoek en de mededeling van overtuigingsstukken, dossiers of documenten.
2. De ambtelijke opdrachten vermelden de betichting alsmede het voorwerp van het verzoek en zij bevatten een bondige uiteenzetting van de feiten.
3. Ambtelijke opdrachten strekkende tot een huiszoeking of een inbeslagneming worden enkel uitgevoerd wanneer het gaat om feiten die op grond van deze Overeenkomst aanleiding kunnen zijn tot uitlevering.
4. Voor de overhandiging van voorwerpen kan als voorwaarde worden gesteld dat zij zullen worden teruggezonden zodra zij niet meer dienstig zijn voor de vervolging.
5. Indien zij dit uitdrukkelijk vraagt, wordt de verzoekende Partij in kennis gesteld van de datum waarop en van de plaats waar de ambtelijke opdracht zal worden uitgevoerd, opdat de rechterlijke overheden en de vertegenwoordigers van de betrokken Partijen erbij zouden kunnen aanwezig zijn, indien de aangezochte Partij daarin toestemt.
 Art.    27 .
1. Overeenkomstig de regeling van kracht op haar grondgebied gaat de aangezochte Partij over tot de overhandiging van procedureakten en gerechtelijke beslissingen die haar met dat doel worden toegezonden door de verzoekende Partij.
2. Het bewijs van de overhandiging wordt geleverd door middel van ofwel een ontvangbewijs dat de geadresseerde dagtekent en ondertekent ofwel een verklaring van de aangezochte Partij waarbij de overhandiging, de wijze en de datum ervan worden vastgesteld. Zowel het een als het andere stuk wordt onmiddellijk toegezonden aan de verzoekende Partij.
Heeft de overhandiging geen plaats kunnen vinden, dan doet de aangezochte Partij onmiddellijk de reden daarvan kennen aan de verzoekende Partij.
3. De getuige of de deskundige die geen gevolg heeft gegeven aan een dagvaarding om te verschijnen waarvoor de overhandiging werd gevraagd zal niet het voorwerp kunnen zijn van een sanctie of dwangmaatregel zelfs niet wanneer in de dagvaarding een bedreigend beding zou opgenomen zijn, behalve wanneer hij zich nadien vrijwillig op het grondgebied van de verzoekende Partij zou begeven en hij er opnieuw regelmatig gedagvaard zou worden.
 Art.    28 .
1. Indien in een strafzaak, de verzoekende Partij het bijzonder noodzakelijk acht dat een getuige of een deskundige persoonlijk voor haar rechterlijke overheid verschijnt, maakt zij daarvan melding in het verzoek tot afgifte van de dagvaarding en de aangezochte Partij maant de getuige of deskundige ertoe aan te verschijnen. De aangezochte Partij geeft aan de verzoekende Partij kennis van het antwoord van de getuige of van de deskundige.
2. De getuige of de deskundige heeft recht op terugbetaling van reis- en verblijfskosten, alsmede op een billijke vergoeding, die ten laste vallen van de verzoekende Partij. Indien de getuige of de deskundige erom verzoekt, geeft de verzoekende Partij hem een voorschot op de reis- en verblijfskosten.
 Art.    29 . Geen getuige of deskundige, van welke nationaliteit ook, die zijn verblijfplaats heeft op het grondgebied van een van de verdragsluitende Partijen krachtens een tot hem gerichte dagvaarding, voor de overheden van de andere Partij verschijnt, mag wegens een voor zijn aankomst gepleegd feit of uitgesproken veroordeling noch vervolgd, noch aan enige andere beperking van zijn persoonlijke vrijheid worden onderworpen, tenzij hij binnen dertig dagen na het beëindigen van zijn activiteit als getuige of als deskundige, het grondgebied van de verzoekende Partij niet heeft verlaten, hoewel hij daartoe de gelegenheid heeft gehad.
 Art.    30 . Elk van de verdragsluitende Partijen doet ten minste eens per jaar aan de andere Partij mededeling van de beslissingen die ten laste van onderdanen van deze laatste zijn getroffen en die in het strafregister zijn ingeschreven. Op uitdrukkelijk verzoek wordt een afschrift van de getroffen beslissing overgezonden. De toezending van deze stukken geschiedt door tussenkomst van de Ambassade van het land van bestemming.
 Art.    31 .
1. Inlichtingen uit het strafregister die in een strafzaak worden gevraagd, worden meegedeeld als waren zij door de rechterlijke overheid van de aangezochte Partij gevraagd.
2. Verzoeken die van een burgerlijk gerecht of van een administratieve overheid uitgaan, moeten met redenen worden omkleed. Er wordt gevolg aan gegeven in de mate waarin de nationale wettelijke en reglementaire voorschriften van de aangezochte Staat zulks toelaten.
 Art.    32 . Verzoeken tot wederzijdse rechtshulp, strekkende tot betekening van gerechtelijke stukken, tot dagvaarding van getuigen of deskundigen tot het bekomen van uittreksels uit het strafregister of tot het mededelen van eenvoudige inlichtingen, moeten de volgende aanduidingen omvatten :
a) de overheid van wie zij uitgaan;
b) het voorwerp van het verzoek;
c) het feit waarop het verzoek berust;
d) de identiteit en, zo mogelijk, de nationaliteit van de betrokken persoon;
e) in voorkomend geval, de naam en het adres van de geadresseerde.
 Art.    33 .
1. Elk van de Verdragsluitende Partijen kan aan de andere Partij vragen vervolgingen te laten instellen voor misdaden en wanbedrijven die op haar grondgebied gepleegd zijn door onderdanen van die andere Partij.
2. Daartoe worden de dossiers, inlichtingen en voorwerpen in verband met het misdrijf overgezonden aan de aangezochte Partij; de inlichtingen betreffen inzonderheid de op de plaats van het misdrijf van kracht zijnde wetgeving en meer in het bijzonder wanneer het een verkeersdelict betreft, de op die plaats heersende verkeersreglementering.
3. De aangezochte Partij verbindt er zich toe :
- de zaak voor te leggen aan de voor de strafvordering bevoegde overheden;
- het gevolg te doen kennen dat aan het verzoek is gegeven;
- een afschrift van de uitspraak over te zenden.
 Art.    34 . De aangezochte Partij vraagt de terugbetaling niet van de kosten veroorzaakt door de bij toepassing van titel II van deze Overeenkomst verleende rechtshulp, met uitzondering van de kosten en erelonen van deskundigen.
 Art.    35 .
1. Is een overheid van de aangezochte Partij onbevoegd, dan zendt zij het verzoek tot rechtshulp door naar de bevoegde overheid.
2. Indien de overheid van de aangezochte Partij het verzoek tot rechtshulp niet kan uitvoeren, geeft zij daarvan onmiddellijk kennis aan de overheid van de verzoekende Partij met opgave van de redenen waarom de uitvoering niet heeft plaatsgevonden.
 TITEL III.  - Algemene bepalingen.
 Art.    36 . Bij de toepassing van deze Overeenkomst :
1) zijn de terzake van uitlevering en wederzijdse rechtshulp over te leggen stukken vergezeld van een vertaling in de of in een van de talen van de aangezochte Partij;
2) zijn de gerechtelijke akten vergezeld van een vertaling in de of in een van de talen van de aangezochte Partij behalve wanneer zij bestemd zijn voor onderdanen van de verzoekende Partij.
3) in hun betrekkingen met elkaar gebruiken de Ministeries van Justitie en de Hongaarse Procureur-generaal elk hun eigen taal; indien daar reden toe is, zal bij hun mededelingen een vertaling in het Frans gevoegd worden.
 TITEL IV.  - Slotbepalingen.
 Art.    37 .
1. Elk der verdragsluitende Partijen zal de andere Partij in kennis stellen van de beëindiging van de door haar Grondwet voorgeschreven procedure voor het van kracht worden van deze Overeenkomst. Deze zal in werking treden op de eerste dag van de tweede maand volgend op de datum van de laatste inkennisstelling.
2. Bij het van kracht worden van deze Overeenkomst wordt de Belgisch-Hongaarse Uitleveringsovereenkomst van 12 januari 1881 opgeheven.
 Art.  38.
1. Deze Overeenkomst is gesloten voor onbepaalde duur.
2. Elk der verdragsluitende Partijen kan haar op elk ogenblik opzeggen en deze opzegging zal uitwerking hebben zes maanden na de dag van ontvangst van de opzegging door de andere Partij.
Gedaan te Brussel, op 11 mei 1983, in twee exemplaren, in het Nederlands, het Frans en het Hongaars, de drie teksten zijnde gelijkelijk authentiek.


text:
Artikel    1 . Het volgend artikel wordt gevoegd tussen artikel 10 en artikel 11 van de Overeenkomst :
" Artikel 10bis.
1° Deze Overeenkomst kan worden gewijzigd op een vergadering van de Overeenkomstsluitende Partijen die daartoe is bijeengeroepen overeenkomstig het bepaalde in dit artikel.
2° Voorstellen tot wijziging kunnen door elke Overeenkomstsluitende Partij worden ingediend.
3° De tekst van elke voorgestelde wijziging en de gronden daarvoor wordt medegedeeld aan de Organisatie of de Regering die de lopende administratieve werkzaamheden krachtens deze Overeenkomst verricht, (hierna te noemen : " het Bureau "), en wordt door het Bureau onverwijld medegedeeld aan alle Overeenkomstsluitende Partijen. Alle opmerkingen van de Overeenkomstsluitende Partijen met betrekking tot de tekst worden aan het Bureau medegedeeld binnen de drie maanden na de datum waarop de wijzigingen aan de Overeenkomstsluitende Partijen door het Bureau zijn medegedeeld. Onmiddellijk na de laatste dag waarop de opmerkingen kunnen worden ingezonden, deelt het Bureau alle tot dat tijdstip ingezonden opmerkingen mede aan de Overeenkomstsluitende Partijen.
4° Een vergadering van de Overeenkomstsluitende Partijen ter bespreking van een wijziging waarvan overeenkomstig het bepaalde in het derde lid mededeling is gedaan, wordt bijeengeroepen door het Bureau na een schriftelijk verzoek daartoe door één derde van de Overeenkomstluidende Partijen. Het Bureau pleegt overleg met de Partijen omtrent het tijdstip en de plaats van de vergadering.
5° Wijzigingen worden aangenomen met een tweederde meerderheid van de aanwezige en hun stem uitbrengende Overeenkomstsluitende Partijen.
6° Een wijziging die is aangenomen, treedt voor de Overeenkomstsluitende Partijen die deze hebben aanvaard, in werking op de eerste dag van de vierde maand, volgend op de dag waarop tweederde van de Overeenkomstsluitende Partijen een akte van aanvaarding heeft neergelegd bij de Depositaris. Voor elke Overeenkomstsluitende Partij die een akte van aanvaarding neerlegt na de datum waarop tweederde van de Overeenkomstsluitende Partijen een akte van aanvaarding heeft neergelegd, treedt de wijziging in werking op de eerste dag van de vierde maand, volgend op de datum van neerlegging van haar akte van aanvaarding. "
 Art.    2 . In het slotgedeelte na artikel 12 van de Overeenkomst worden de woorden : " waarbij, in geval van verschillen, de Engelse tekst doorslaggevend is " geschrapt en vervangen door de woorden : " waarbij alle teksten gelijkelijk authentiek zijn ".
 Art.    3 . De herziene tekst van de oorspronkelijke Franse versie van de Overeenkomst wordt weergegeven in de bijlage bij dit Protocol.
 Art.    4 . Dit Protocol staat open voor ondertekening op de zetel van de Unesco te Parijs vanaf 3 december 1982.
 Art.    5 . 1° Elke Staat, bedoeld in artikel 9, tweede lid, van de Overeenkomst, kan Partij bij dit Protocol worden door :
a) ondertekening zonder voorbehoud van bekrachtiging, aanvaarding of goedkeuring;
b) ondertekening onder voorbehoud van bekrachtiging, aanvaarding of goedkeuring, gevolgd door bekrachtiging, aanvaarding of goedkeuring;
c) toetreding.
2° Bekrachtiging, aanvaarding, goedkeuring of toetreding geschiedt door neerlegging van een akte van bekrachtiging, aanvaarding, goedkeuring of toetreding bij de Directeur-generaal van de Organisatie der Verenigde Naties voor Onderwijs, Wetenschap en Cultuur (hierna te noemen : " de Depositaris ").
3° Elke Staat die Partij bij de Overeenkomst wordt na de inwerkingtreding van dit Protocol, wordt, indien op het tijdstip van ondertekening of van de neerlegging van de in artikel 9 van de Overeenkomst bedoelde akte geen mededeling van het tegengestelde wordt gedaan, geacht partij te zijn bij de Overeenkomst, zoals deze door dit Protocol is gewijzigd.
4° Elke Staat die Partij bij dit Protocol wordt zonder Partij bij de Overeenkomst te zijn, wordt geacht Partij te zijn bij de Overeenkomst, zoals deze door dit Protocol is gewijzigd, met ingang van de datum waarop dit Protocol voor deze Staat in werking treedt.
 Art.    6 . 1° Dit protocol treedt in werking op de eerste dag van de vierde maand, volgend op de maand waarop tweederde van de Staten die Partij bij de Overeenkomst zijn op de datum waarop dit Protocol wordt opengesteld voor ondertekening, dit heeft ondertekend zonder voorbehoud van bekrachtiging, aanvaarding of goedkeuring, of dit heeft bekrachtigd, aanvaard of goedgekeurd of daartoe is toegetreden.
2° Met betrekking tot elke Staat die Partij bij dit Protocol wordt op de in het eerste en tweede lid van artikel 5 beschreven wijze na de datum van inwerkingtreding ervan, treedt dit Protocol in werking op de datum van de ondertekening daarvan zonder voorbehoud van bekrachtiging, aanvaarding of goedkeuring, of van de bekrachtiging, de aanvaarding of de goedkeuring daarvan of de toetreding daartoe.
3° Met betrekking tot elke Staat die Partij bij dit Protocol wordt op de in het eerste en tweede lid van artikel 5 beschreven wijze gedurende het tijdvak tussen de datum waarop dit Protocol wordt opengesteld voor ondertekening, en de datum van inwerkingtreding daarvan, treedt dit Protocol in werking op de in het eerste lid bepaalde datum.
 Art.    7 . 1° De oorspronkelijke tekst van dit Protocol, in de Engelse en de Franse taal, waarbij beide versies gelijkelijk authentiek zijn, wordt neergelegd bij de Depositaris. De Depositaris zendt gewaarmerkte afschriften van elk van deze teksten toe aan alle Staten die dit Protocol hebben ondertekend of een akte van toetreding daartoe hebben neergelegd.
2° De Depositaris geeft alle Partijen bij de Overeenkomst en alle Staten die dit Protocol hebben ondertekend of daartoe zijn toegetreden, zo snel mogelijk kennis van :
a) ondertekeningen van dit Protocol;
b) neerleggingen van akten van bekrachtiging, aanvaarding of goedkeuring van dit Protocol;
c) neerleggingen van akten van toetreding tot dit Protocol;
d) de datum van inwerkingtreding van dit Protocol.
3° Wanneer dit Protocol in werking is getreden, zal de Depositaris het doen registreren bij het Secretariaat van de Verenigde Naties overeenkomstig artikel 102 van het Handvest.
Ten blijke waarvan de ondergetekenden, daartoe naar behoren gemachtigd, dit Protocol hebben ondertekend.
Gedaan te Parijs, op 3 december 1982.
 Bijlage.
 Art.  N. Bijlage. Lijst met de gebonden Staten.
Staten

 Datum van Definitieve

Datum van

ondertekening (O),

 inwerkingtreding

Statenopvolging (s) of

van de neerlegging van

de aanvaardings- (A),

bekrachtigings- (B) of

goedkeuringsoorkonde

(G)
Australie

12 augustus 1983
 (A)

1 oktober 1986
Belgie

 28 oktober 1998

(A)
 28 oktober 1998
Bulgarije

27 februari 1986
 (O)

1 oktober 1986
Canada

2 juni 1983

 (O)

1 oktober 1986
Chili

14 februari 1985
 (B)

1 oktober 1986
Denemarken

3 december 1982
 (O)

1 oktober 1986
Duitsland

13 januari 1983

(O)

1 oktober 1986
Egypte

9 september 1988
(A)

9 september 1988
Finland

15 mei 1984

(G)

1 oktober 1986
Frankrijk

 1 december 1986
 (B)

1 december 1986
Griekenland

 2 juni 1988

 (A)

2 juni 1988
Guinee-Bissau

14 mei 1990

(A)
 14 mei 1990
Hongarije

28 augustus 1986
 (A)

1 oktober 1986
Ierland

15 november 1984
 (B)

1 oktober 1986
Ijsland

11 juni 1986

 (O)

1 oktober 1986
Indie

 9 maart 1984

(A)

1 oktober 1986
Iran (Islamitische

 29 april 1986

(A)

1 oktober 1986
 republiek)
Italie

 27 juli 1987

 (B)
 27 juli 1987
Japan

26 juni 1987

 (A)
 26 juni 1987
Jordanie

 15 maart 1984

(O)

1 oktober 1986
Malta

30 september 1998
(A)
 30 september 1988
Marokko

 3 oktober 1985

(O)

1 oktober 1986
Mauritanie

 31 mei 1989

(A)
 31 mei 1989
Mexico

4 juli 1986

 (A)

1 oktober 1986
Nederland

12 oktober 1983

(G)

1 oktober 1986
Nieuw-Zeeland

 9 februari 1987
 (O)

9 februari 1987
Noorwegen

 3 december 1982
 (O)

1 oktober 1986
Oostenrijk

 18 december 1992
 (G)
 18 december 1992
Pakistan

 13 augustus 1985
 (A)

1 oktober 1986
Panama

 26 november 1990
 (A)
 26 november 1990
Perou

30 maart 1992

(B)
 30 maart 1992
Polen

 8 februari 1984
 (O)

1 oktober 1986
Portugal

 18 december 1984
 (O)

1 oktober 1986
Russische Federatie

11 februari 1992
 (A)
 11 februari 1992
Senegal

15 mei 1985

(B)

1 oktober 1986
Slovakije

31 maart 1993

(S)
 31 maart 1993
Spanje

 27 mei 1987

(B)
 27 mei 1987
Tsjechische Republiek

26 maart 1993

(S)
 26 maart 1993
Tunesie

15 mei 1987

(A)
 15 mei 1987
Venezuela

23 november 1988
 (A)
 23 november 1998
Verenigde Staten van Amerika 18 december 1986
 (B)
 18 december 1986
Verenigd Koninkrijk van

19 april 1984

(R)

1 oktober 1986
 Groot-Brittannie en
 Noord-Ierland
Zuid-Afrika

26 mei 1983

(O)

1 oktober 1986
Zweden

3 mei 1984

(O)

1 oktober 1986
Zwitserland

30 mei 1984

(O)

1 oktober 1986


text:
Artikel    1 . Begripsomschrijvingen.
Voor de toepassing van dit Verdrag wordt verstaan onder :
a) " veroordeling " : elke straf of maatregel door een rechter opgelegd en met zich medebrengende vrijheidsbeneming gedurende een beperkte of onbeperkte periode wegens een strafbaar feit;
b) " vonnis " : een rechterlijke beslissing of bevel waarbij een veroordeling wordt uitgesproken;
c) " de Staat van veroordeling " : de Staat waarin de veroordeling werd uitgesproken tegen de persoon die kan worden of reeds is overgebracht;
d) " de Staat van tenuitvoerlegging " : de Staat waarnaar de gevonniste persoon kan worden of reeds is overgebracht, ten einde zijn veroordeling te ondergaan.
 Art.    2 . Algemene beginselen.
1. De Partijen verbinden zich om elkander wederzijds in zo ruim mogelijke mate samenwerking te verlenen met betrekking tot de overbrenging van gevonniste personen overeenkomstig de bepalingen van dit Verdrag.
2. Een op het grondgebied van een Partij gevonniste persoon kan, overeenkomstig de bepalingen van dit Verdrag, naar het grondgebied van een andere Partij worden overgebracht, ten einde de tegen hem uitgesproken veroordeling te ondergaan. Te dien einde kan hij de Staat van veroordeling of de Staat van tenuitvoerlegging zijn wens te kennen geven om overeenkomstig het onderhavige Verdrag te worden overgebracht.
3. De overbrenging kan door de Staat van veroordeling of door de Staat van tenuitvoerlegging worden verzocht.
 Art.    3 . Voorwaarden voor overbrenging.
1. Een gevonniste persoon kan overeenkomstig de bepalingen van dit Verdrag, slechts onder de navolgende voorwaarden worden overgebracht :
a) indien die persoon een onderdaan is van de Staat van tenuitvoerlegging;
b) indien het vonnis onherroepelijk is;
c) indien de gevonniste persoon, op het tijdstip van ontvangst van het verzoek, nog ten minste zes maanden van de veroordeling moet ondergaan of indien de duur der veroordeling onbeperkt is;
d) indien door de gevonniste persoon of, wanneer gelet op zijn leeftijd of lichamelijke of geestelijke toestand, een der beide Staten zulks nodig acht, door de wettelijke vertegenwoordiger van de gevonniste persoon met de overbrenging wordt ingestemd;
e) indien het handelen of het nalaten op grond waarvan de veroordeling werd uitgesproken een strafbaar feit oplevert naar het recht van de Staat van tenuitvoerlegging of een strafbaar feit zou opleveren indien dit op zijn grondgebied zou zijn gepleegd, en
f) indien de Staat van veroordeling en de Staat van tenuitvoerlegging het eens zijn over de overbrenging.
2. In uitzonderingsgevallen kunnen Partijen zich akkoord verklaren met een overbrenging zelfs wanneer de duur van het alsnog door de gevonniste persoon te ondergane gedeelte van de veroordeling minder is dan die welke in lid 1, c) is vermeld.
3. Een Staat kan op het ogenblik van ondertekening of op het ogenblik van nederlegging van zijn akte van bekrachtiging, aanvaarding, goedkeuring of toetreding door middel van een aan de Secretaris-Generaal van de Raad van Europa gerichte verklaring, aangeven dat hij voornemens is de toepassing van een der in artikel 9.1. a) en b) voorziene procedures in zijn betrekkingen met andere Partijen uit te sluiten.
4. Een Staat kan op elk tijdstip door middel van een aan de Secretaris-Generaal van de Raad van Europa gerichte verklaring de term " onderdaan " in de zin van dit Verdrag, voor zover het hem betreft, omschrijven.
 Art.    4 . Verplichting tot het verstrekken van inlichtingen.
1. Een gevonniste persoon op wie dit Verdrag van toepassing is, dient door de Staat van veroordeling van de strekking van dit Verdrag in kennis te worden gesteld.
2. Indien de gevonniste persoon zijn wens tot overbrenging ingevolge dit Verdrag aan de Staat van veroordeling kenbaar heeft gemaakt, dient die Staat de Staat van tenuitvoerlegging zo spoedig mogelijk daarvan in kennis te stellen, nadat het vonnis onherroepelijk is geworden.
3. De kennisgeving dient de navolgende inlichtingen te omvatten :
a) de naam, datum en plaats van geboorte van de gevonniste persoon;
b) zijn eventueel adres in de Staat van tenuitvoerlegging;
c) een opgave der feiten die aan de veroordeling ten grondslag liggen;
d) de aard, duur en aanvangsdatum van veroordeling.
4. Indien de gevonniste persoon zijn wens tot overbrenging ingevolge dit Verdrag aan de Staat van tenuitvoerlegging kenbaar heeft gemaakt, doet de Staat van veroordeling desgevraagd die Staat de in lid 3 bedoelde inlichtingen toekomen.
5. De gevonniste persoon dient van elke door de Staat van veroordeling of door de Staat van tenuitvoerlegging ingevolge de vorenstaande leden ondernomen actie schriftelijk in kennis te worden gesteld, alsmede van elke door één der beide Staten op een verzoek tot overbrenging genomen beslissing.
 Art.    5 . Verzoeken en antwoorden.
1. De verzoeken tot overbrenging en de antwoorden daarop geschieden schriftelijk.
2. De verzoeken worden door het Ministerie van Justitie van de verzoekende Staat aan het Ministerie van Justitie van de aangezochte Staat gericht. De antwoorden worden langs dezelfde kanalen gegeven.
3. Een Partij kan door middel van een aan de Secretaris-Generaal van de Raad van Europa gerichte verklaring aangeven dat zij andere kanalen van berichtgeving zal gebruiken.
4. De aangezochte Staat stelt de verzoekende Staat onverwijld in kennis van zijn beslissing of al dan niet met de verzochte overbrenging wordt ingestemd.
 Art.    6 . Stukken ter ondersteuning.
1. De Staat van tenuitvoerlegging verstrekt de Staat van veroordeling op diens verzoek :
a) een document of verklaring dat de gevonniste persoon een onderdaan is van die Staat;
b) een afschrift van het toepasselijke recht van de Staat van tenuitvoerlegging, waaruit blijkt dat het handelen of het nalaten, op grond waarvan de veroordeling in de Staat van veroordeling werd uitgesproken, naar het recht van de Staat van tenuitvoerlegging een strafbaar feit oplevert of een strafbaar feit zou opleveren indien gepleegd op zijn grondgebied;
c) een verklaring inhoudende de in artikel 9.2 bedoelde opgave.
2. Indien een overbrenging wordt verzocht, worden door de Staat van veroordeling de navolgende stukken aan de Staat van tenuitvoerlegging verstrekt, tenzij een der beide Staten reeds heeft aangegeven dat hij niet met de overbrenging zal instemmen;
a) een gewaarmerkt afschrift van het vonnis en de wettelijke bepalingen die daaraan ten grondslag liggen;
b) een opgave betreffende het reeds ondergane gedeelte van een veroordeling, daaronder begrepen inlichtingen omtrent enige voorlopige hechtenis, strafvermindering en elke andere voor de tenuitvoerlegging van de veroordeling ter zake dienende omstandigheid;
c) een verklaring inhoudende de instemming met de overbrenging als bedoeld in artikel 3.1. d); en
d) waar nodig, een medisch of sociaal rapport omtrent de gevonniste persoon, inlichtingen betreffende zijn behandeling in de Staat van veroordeling en elke aanbeveling ten aanzien van zijn verdere behandeling in de Staat van tenuitvoerlegging.
3. Elk der beide Staten kan verzoeken om in het bezit te worden gesteld van een der in lid 1 of 2 hierboven bedoelde stukken alvorens een verzoek tot overbrenging te doen of een beslissing te nemen of hij al dan niet met de overbrenging zal instemmen.
 Art.    7 . Instemming en verificatie.
1. De Staat van veroordeling zal zich ervan vergewissen dat de persoon die ingevolge artikel 3.1. d) met de overbrenging moet instemmen, zulks vrijwillig doet en zich volledig bewust is van de daaruit voortvloeiende rechtsgevolgen. De ten aanzien van een zodanige instemming te volgen procedure wordt beheerst door de wet van de Staat van veroordeling.
2. De Staat van veroordeling stelt de Staat van tenuitvoerlegging in de gelegenheid om te onderzoeken middels een consul of een andere in overeenstemming met de Staat van tenuitvoerlegging aangewezen functionaris, dat de instemming in overeenstemming met de in lid 1 hierboven bedoelde voorwaarden wordt gegeven.
 Art.    8 . Gevolgen van de overbrenging voor de Staat van veroordeling.
1. Met de daadwerkelijke overname van de gevonniste persoon door de autoriteiten van de Staat van tenuitvoerlegging wordt de tenuitvoerlegging van de veroordeling in de Staat van veroordeling geschorst.
2. De Staat van veroordeling kan de veroordeling niet langer ten uitvoer leggen, indien de Staat van tenuitvoerlegging de veroordeling beschouwt geheel ten uitvoer gelegd te zijn.
 Art.    9 . Gevolgen van de overbrenging voor de Staat van tenuitvoerlegging.
1. De bevoegde autoriteiten van de Staat van tenuitvoerlegging dienen :
a) de tenuitvoerlegging van de veroordeling onmiddellijk voort te zetten of op grond van een rechterlijke of administratieve beschikking op de in artikel 10 vermelde voorwaarden; of
b) de veroordeling door middel van een rechterlijke of administratieve procedure in een beslissing van die Staat om te zetten, waarbij voor de sanctie in de Staat van veroordeling opgelegd, een sanctie in de plaats wordt gesteld, zoals voorgeschreven voor hetzelfde strafbare feit naar het recht van de Staat van tenuitvoerlegging onder de in artikel 11 vermelde voorwaarden.
2. De Staat van tenuitvoerlegging stelt desgevraagd, vóór de overbrenging van de gevonniste persoon, de Staat van veroordeling in kennis welke van deze procedures door hem zal worden gevolgd.
3. De tenuitvoerlegging van de veroordeling wordt beheerst door het recht van de Staat van tenuitvoerlegging en alleen die Staat is bevoegd om alle ter zake dienende beslissingen te nemen.
4. Een Staat die, ingevolge zijn nationale recht, geen gebruik kan maken van een der in lid 1 genoemde procedures ter tenuitvoerlegging van maatregelen op het grondgebied van een andere Partij opgelegd aan personen aan wie wegens hun geestelijke toestand het begaan van een strafbaar feit niet is toegerekend en die bereid is die personen voor verdere behandeling over te nemen, kan door middel van een aan de Secretaris-Generaal van de Raad van Europa gerichte verklaring de procedures aangeven die door hem in dergelijke gevallen zal worden gevolgd.
 Art.    10 . Voortgezette tenuitvoerlegging.
1. Ingeval van voortzetting der tenuitvoerlegging is de Staat van tenuitvoerlegging gebonden aan het rechtskarakter en de duur van de veroordeling, zoals die zijn vastgesteld door de Staat van veroordeling.
2. Indien deze veroordeling evenwel naar aard en duur onverenigbaar is met de wet van de Staat van tenuitvoerlegging, of indien de wet van die Staat zulks vereist, kan die Staat door middel van een rechterlijke of administratieve beschikking, de sanctie aanpassen aan de straf of maatregel door zijn eigen wet voor een soortgelijk strafbaar feit voorgeschreven. Wat de aard betreft, zal de straf of maatregel voor zover mogelijk overeenstemmen met die welke door de ten uitvoer te leggen veroordeling is opgelegd. De door de Staat van veroordeling opgelegde sanctie zal hierdoor naar aard en duur niet worden verzwaard en evenmin zal het door de wet van de Staat van tenuitvoerlegging voorgeschreven maximum hierdoor worden overschreden.
 Art.    11 . Omzetting van de veroordeling.
1. Ingeval van omzetting van de veroordeling zijn de in de wetgeving van de Staat van tenuitvoerlegging voorziene procedures van toepassing. Bij omzetting van de veroordeling :
a) is de bevoegde autoriteit gebonden aan de vaststelling van de feiten voor zover deze uitdrukkelijk of impliciet blijken uit het door de Staat van veroordeling uitgesproken vonnis;
b) kan de bevoegde autoriteit een sanctie die vrijheidsbeneming met zich mede brengt, niet in een geldstraf omzetten;
c) brengt de bevoegde autoriteit de volledige periode van de door de gevonniste persoon reeds ondergane vrijheidsbeneming in mindering; en
d) zal de bevoegde autoriteit de strafrechterlijke positie van de gevonniste persoon niet verzwaren en is niet gebonden aan een eventueel minimum waarin door de wet van de Staat van tenuitvoerlegging wordt voorzien voor het gepleegde strafbare feit of de gepleegde strafbare feiten.
2. Indien de omzettingsprocedure gevolgd wordt na overbrenging van de gevonniste persoon, houdt de Staat van tenuitvoerlegging de gevonniste persoon in bewaring of neemt andere maatregelen ten einde diens aanwezigheid in de Staat van tenuitvoerlegging te verzekeren, in afwachting van de afloop van die procedure.
 Art.    12 . Gratie, amnestie, strafvermindering.
Elk van beide Partijen kan gratie, amnestie of strafvermindering van de veroordeling verlenen ingevolge haar Grondwet of andere wetten.
 Art.    13 . Herziening van het vonnis.
Slechts de Staat van veroordeling heeft het recht te beslissen op een verzoek tot herziening van het vonnis.
 Art.    14 . Beëindiging van de tenuitvoerlegging.
De Staat van tenuitvoerlegging dient de tenuitvoerlegging van de veroordeling te beëindigen, zodra hij door de Staat van veroordeling in kennis is gesteld van enige beslissing of maatregel ten gevolge waarvan de veroordeling niet meer voor tenuitvoerlegging vatbaar is.
 Art.    15 . Bericht inzake tenuitvoerlegging.
De Staat van tenuitvoerlegging bericht de Staat van veroordeling ten aanzien van de tenuitvoerlegging van de veroordeling :
a) wanneer eerstegenoemde de veroordeling beschouwt geheel ten uitvoer gelegd te zijn;
b) indien de gevonniste persoon uit de detentie ontsnapt is vóór de beëindiging van de tenuitvoerlegging der veroordeling; of
c) indien de Staat van veroordeling een bijzonder rapport verzoekt.
 Art.    16 . Doortocht. 1. Een Partij voldoet, in overeenstemming met haar wetgeving, aan een verzoek om doortocht van een veroordeelde door haar grondgebied, indien een zodanig verzoek door een andere Partij is gedaan en die Staat met een andere Partij of met een derde Staat overeenstemming heeft bereikt met betrekking tot de overbrenging van die persoon naar of van zijn grondgebied.
2. Een Partij kan weigeren doortocht toe te staan;
a) indien de gevonniste persoon een van haar onderdanen is, of
b) indien het strafbare feit dat aanleiding tot de veroordeling is geweest geen strafbaar feit oplevert ingevolge haar eigen recht.
3. De verzoeken om doortocht en de antwoorden daarop dienen te worden uitgewisseld langs de in artikel 5.2 en 3 bedoelde kanalen.
4. Een Partij kan voldoen aan een door een derde Staat gedaan verzoek om doortocht van een veroordeelde door haar grondgebied, indien die Staat met een andere Partij overeenstemming heeft bereikt met betrekking tot de overbrenging naar of van zijn grondgebied.
5. De Partij aan wie verzocht is doortocht te verlenen, mag de gevonniste persoon slechts in bewaring houden voor de periode die voor de doortocht door haar grondgebied wordt vereist.
6. De Partij waaraan verzocht is doortocht te verlenen, kan worden gevraagd de verzekering te geven, dat de gevonniste persoon niet zal worden vervolgd of behoudens het bepaalde in het vorige lid, aangehouden of anderszins zal worden onderworpen aan enige vrijheidsbeperking op het grondgebied van de doortocht verlenende Staat wegens een strafbaar feit dat gepleegd is, of een veroordeling die is uitgesproken vóór zijn vertrek uit het grondgebied van de Staat van veroordeling.
7. Een verzoek om doortocht is niet vereist, indien het vervoer door de lucht plaats vindt boven het grondgebied van een Verdragsluitende Staat en daar in geen landing is voorzien. Elke Staat kan evenwel door middel van een aan de Secretaris-Generaal van de Raad van Europa gerichte verklaring, bij ondertekening of nederlegging van zijn akte van bekrachtiging, aanvaarding, goedkeuring of toetreding, eisen dat hij van een dergelijke doortocht boven zijn grondgebied in kennis wordt gesteld.
 Art.    17 . Talen en kosten.
1. De kennisgevingen ingevolge artikel 4, lid 2 tot 4 worden gedaan in de taal van de Partij waaraan zij zijn gericht of in een der officiële talen van de Raad van Europa.
2. Behoudens het hieronder in lid 3 bepaalde, is een vertaling van verzoeken om overbrenging of van de stukken ter ondersteuning daarvan niet vereist.
3. Elke Staat kan bij ondertekening of nederlegging van zijn akte van bekrachtiging, aanvaarding, goedkeuring of toetreding door middel van een aan de Secretaris-Generaal van de Raad van Europa gerichte verklaring eisen dat verzoeken om overbrenging en de stukken ter ondersteuning daarvan vergezeld gaan van een vertaling in zijn eigen taal of in een der officiële talen van de Raad van Europa of in een dezer door hem aan te geven talen. Die Staat kan bij die gelegenheid verklaren bereid te zijn om vertalingen in elke andere taal behalve de officiële taal of talen van de Raad van Europa te aanvaarden.
4. Behoudens het in artikel 6.2. a) bepaalde, behoeven de stukken die ter toepassing van dit Verdrag worden verzonden, niet gewaarmerkt te zijn.
5. De kosten voortvloeiende uit de toepassing van dit Verdrag, worden door de Staat van tenuitvoerlegging gedragen, uitgezonderd de kosten die uitsluitend op het grondgebied van de Staat van veroordeling zijn gemaakt.
 Art.    18 . Ondertekening en inwerkingtreding.
1. Dit Verdrag staat open voor ondertekening door de Lid-Staten van de Raad van Europa en Staten, die geen lid zijnde van de Raad, aan de opstelling van het Verdrag hebben deelgenomen. Het dient te worden bekrachtigd, aanvaard of goedgekeurd. De akten van bekrachtiging, aanvaarding of goedkeuring worden nedergelegd bij de Secretaris-Generaal van de Raad van Europa.
2. Dit Verdrag treedt in werking op de eerste dag van de maand die volgt op het verstrijken van een tijdvak van drie maanden na de datum waarop drie Lid-Staten van de Raad van Europa hun instemming door het Verdrag gebonden te worden tot uitdrukking hebben gebracht overeenkomstig het bepaalde in lid 1.
3. Ten aanzien van iedere Lid-Staat die zijn instemming door het onderhavige Verdrag gebonden te worden tot uitdrukking heeft gebracht, treedt het Verdrag in werking op de eerste dag van de maand die volgt op het verstrijken van een tijdvak van drie maanden na de datum van nederlegging van de akte van bekrachtiging, aanvaarding of goedkeuring.
 Art.    19 . Toetreding door niet-Lid-Staten.
1. Na de inwerkingtreding van dit Verdrag kan het Comité van Ministers van de Raad van Europa, na overleg met de Verdragsluitende Staten iedere Staat die geen lid is van de Raad en niet in artikel 18.1 is genoemd, uitnodigen tot het Verdrag toe te treden, bij een beslissing welke overeenkomstig artikel 20.d) van het Statuut van de Raad van Europa met meerderheid van stemmen is genomen, en met eenstemmigheid van de vertegenwoordigers van de Verdragsluitende Staten die recht hebben in het Comité zitting te nemen.
2. Ten aanzien van iedere toetredende Staat, treedt het Verdrag in werking op de eerste dag van de maand die volgt op het verstrijken van een tijdvak van drie maanden na de datum van nederlegging van de akte van toetreding bij de Secretaris-Generaal van de Raad van Europa.
 Art.    20 . _ Territoriale toepassing.
1. Iedere Staat kan op het ogenblik van ondertekening of bij nederlegging van zijn akte van bekrachtiging, aanvaarding, goedkeuring of toetreding het grondgebied of de grondgebieden aanwijzen, waarop dit Verdrag van toepassing is.
2. Iedere Staat kan op elk later tijdstip, door middel van een aan de Secretaris-Generaal van de Raad van Europa gerichte verklaring de toepassing van dit Verdrag uitbreiden tot ieder ander in de verklaring aangewezen grondgebied. Ten aanzien van dat grondgebied treedt het Verdrag in werking op de eerste dag van de maand die volgt op het verstrijken van een tijdvak van drie maanden na de datum van ontvangst van die verklaring door de Secretaris-Generaal.
3. Iedere krachtens de twee vorige leden gedane verklaring kan met betrekking tot ieder in die verklaring aangewezen grondgebied worden ingetrokken door een aan de Secretaris-Generaal gerichte kennisgeving. De intrekking wordt van kracht op de eerste dag van de maand die volgt op het verstrijken van een tijdvak van drie maanden na de datum van ontvangst van die kennisgeving door de Secretaris-Generaal.
 Art.    21 . Toepassing naar tijdstip.
Dit Verdrag is van toepassing op de tenuitvoerlegging van veroordelingen die hetzij vóór hetzij na de inwerkingtreding van het Verdrag zijn uitgesproken.
 Art.    22 . Verhouding tot andere Verdragen en Overeenkomsten.
1. Dit Verdrag laat onverlet de rechten en verplichtingen voortvloeiende uit uitleveringsverdragen en andere verdragen inzake internationale samenwerking in strafzaken die voorzien in de overbrenging van personen die zijn aangehouden voor confrontatie- of bewijsdoeleinden.
2. Indien twee of meer Verdragsluitende Staten reeds een overeenkomst of verdrag hebben gesloten betreffende de overbrenging van veroordeelden of hun betrekkingen te dezer zake anderszins hebben geregeld, of in de toekomst alsnog zullen regelen, hebben zij de bevoegdheid die overeenkomst of dat verdrag toe te passen, of die betrekkingen dienovereenkomstig te regelen, in plaats van het onderhavige Verdrag.
3. Het onderhavige Verdrag laat onverlet de bevoegdheid van de Staten die partij zijn bij het Europese Verdrag inzake de internationale geldigheid van strafvonnissen om onderling bilaterale of multilaterale overeenkomsten te sluiten betreffende in dat Verdrag geregelde onderwerpen, ten einde de bepalingen daarvan aan te vullen of de toepassing van de daarin neergelegde beginselen te vergemakkelijken.
4. Indien een verzoek om overbrenging valt binnen het toepassingsgebied van zowel het onderhavige Verdrag als het Europese Verdrag inzake de internationale geldigheid van strafvonnissen of een andere overeenkomst of ander verdrag betreffende de overbrenging van veroordeelden, geeft de verzoekende Staat, bij het doen van het verzoek, aan, op grond van welk instrument zulks wordt gedaan.
 Art.    23 . Minnelijke schikking.
De Europese Commissie voor strafrechtelijke vraagstukken van de Raad van Europa wordt op de hoogte gehouden van de toepassing van dit Verdrag en bevordert zonodig een oplossing in der minne van elke moeilijkheid waartoe de toepassing van het Verdrag aanleiding zou kunnen geven.
 Art.    24 . Opzegging. 1. Iedere Partij kan te allen tijde dit Verdrag opzeggen door middel van een aan de Secretaris-Generaal van de Raad van Europa gerichte kennisgeving.
2. De opzegging wordt van kracht op de eerste dag van de maand na het verstrijken van een tijdvak van drie maanden na de datum van ontvangst der kennisgeving door de Secretaris-Generaal.
3. Het onderhavige Verdrag blijft evenwel van toepassing op de tenuitvoerlegging van veroordelingen aan personen die overeenkomstig de bepalingen van het Verdrag zijn overgebracht vóór de datum waarop een zodanige opzegging van kracht wordt.
 Art.    25 . Kennisgevingen.
De Secretaris-Generaal van de Raad van Europa stelt de Lid-Staten van de Raad van Europa, de Staten, die geen lid zijn de van de Raad, aan de opstelling van het Verdrag hebben deelgenomen en elke Staat die tot het Verdrag is toegetreden, in kennis van :
a) iedere ondertekening;
b) de nederlegging van iedere akte van bekrachtiging, aanvaarding, goedkeuring of toetreding;
c) iedere datum van inwerkingtreding van dit Verdrag overeenkomstig de artikelen 18.2 en 3, 19.2 en 20.2 en 3;
d) iedere andere handeling, verklaring, kennisgeving of mededeling die betrekking heeft op dit Verdrag.
TEN BLIJKE WAARVAN de ondergetekenden, daartoe behoorlijk gemachtigd, dit Verdrag hebben ondertekend.
Gedaan te Straatsburg op 21 maart 1983 in de Engelse en Franse taal, zijn de beide teksten gelijkelijk authentiek, in één enkel exemplaar, dat zal worden nedergelegd in het archief van de Raad van Europa. De Secretaris-Generaal van de Raad van Europa doet hiervan een voor eensluidend gewaarmerkt afschrift toekomen aan iedere Lid-Staat van de Raad van Europa, aan iedere Staat, die geen lid zijnde van de Raad, aan de opstelling van het Verdrag heeft deelgenomen, en aan iedere Staat die is uitgenodigd tot dit Verdrag toe te treden.
 BIJLAGE.
 Art.  N. Lijst der gebonden Staten.

 Staten

Datum van de neerlegging

 Datum van

 van de bekrachtigings- (B)

inwerkingtreding

 of toetredingsoorkonde (T)
---------------------------------------------------------------------
Belgie

6 augustus 1990 (B)

 1 december 1990
Canada

13 mei 1985 (B)

 1 september 1985
Cyprus

18 april 1986 (B)

 1 augustus 1986
Denemarken

16 januari 1987 (B)

 1 mei 1987
Finland

 29 januari 1987 (T)

 1 mei 1987
Frankrijk

 11 februari 1985 (B)

1 juli 1985
Griekenland

 17 december 1987 (B)

1 april 1988
Italie

30 juni 1989 (B)

1 oktober 1989
Luxemburg

 9 oktober 1987 (B)

1 februari 1988
Nederland

 30 september 1987 (B)

 1 januari 1988
Oostenrijk

9 september 1986 (B)

1 januari 1987
Spanje

11 maart 1985 (B)

 1 juli 1985
Turkije

 3 september 1987 (B)

1 januari 1988
Verenigde Staten

11 maart 1985 (B)

 1 juli 1985
Verenigd Koninkrijk 30 april 1985 (B)

 1 augustus 1985
Zweden

9 januari 1985 (B)

1 juli 1985
Zwitserland

 15 januari 1988 (B)

 1 mei 1988  Bij het neerleggen van zijn bekrachtigingsoorkonde heeft België de volgende verklaringen gedaan :
1.Artikel 3, derde lid, van het Verdrag.
In de gevallen waarin België Staat van tenuitvoerlegging is, wil België de toepassing van de procedures bedoeld in artikel 9, 1, b), uitsluiten.
2.Artikel 17, derde lid, van het Verdrag.
België eist dat de verzoeken om overbrenging en de stukken ter ondersteuning vergezeld gaan van een vertaling in één der officiële talen van de Raad van Europa of in het Nederlands.
De tekst van de andere verklaringen en voorbehouden welke gemaakt werden bij de neerlegging van de bekrachtigings- en toetredingsoorkonden zal later gepubliceerd worden.


text:
Artikel    1 . De doodstraf is afgeschaft, niemand mag tot een dergelijke straf worden veroordeeld, of worden terechtgesteld.
 Art.    2 . Een Staat kan bepalingen in zijn wetgeving opnemen waarin is voorzien in de doodstraf met betrekking tot feiten, begaan in tijd van oorlog of onmiddellijk oorlogsgevaar; een dergelijke straf mag alleen ten uitvoer worden gelegd in de gevallen die in de wet zijn neergelegd, en in overeenstemming met de bepalingen van die wet. Deze Staat deelt de Secretaris-Generaal van de Raad van Europa de daarop betrekking hebbende bepalingen van die wet mede.
 Art.    3 . Afwijking van de bepalingen van dit Protocol krachtens artikel 15 van het Verdrag is niet toegestaan.
 Art.    4 . Het maken van enig voorbehoud met betrekking tot de bepalingen van dit Protocol krachtens artikel 64 van het Verdrag is niet toegestaan.
 Art.    5 . 1. Iedere Staat kan op het tijdstip van ondertekening of van nederlegging van zijn akte van bekrachtiging, aanvaarding of goedkeuring het grondgebied of de grondgebieden aanwijzen waarop dit Protocol van toepassing is.
2. Iedere Staat kan, op elk later tijdstip, door middel van een aan de Secretaris-Generaal van de Raad van Europa gerichte verklaring, de toepassing van dit Protocol uitbreiden tot ieder ander in de verklaring aangewezen grondgebied. Met betrekking tot dat grondgebied treedt het Protocol in werking op de eerste dag van de maand volgende op de datum die verklaring door de Secretaris-Generaal is ontvangen.
3. Iedere overeenkomstig de twee vorige leden afgelegde verklaring kan, met betrekking tot elk in die verklaring aangewezen grondgebied, worden ingetrokken door middel van een aan de Secretaris-Generaal gerichte kennisgeving. De intrekking wordt van kracht op de eerste dag van de maand volgende op de datum waarop die kennisgeving door de Secretaris-Generaal is ontvangen.
 Art.    6 . Tussen de Staten die Partij zijn, worden de artikelen 1 tot en met 5 van dit Protocol als aanvullende artikelen op het Verdrag beschouwd; alle bepalingen van het Verdrag zijn dienovereenkomstig van toepassing.
 Art.    7 . Dit Protocol staat open voor ondertekening door de Staten die Lid zijn van de Raad van Europa en het Verdrag hebben ondertekend, het dient te worden bekrachtigd, aanvaard of goedgekeurd. Een Lid-Staat van de Raad van Europa kan dit Protocol niet bekrachtigen of het aanvaarden of goedkeuren, tenzij die Staat terzelfdertijd of eerder het Verdrag heeft bekrachtigd. De akten van bekrachtiging, aanvaarding of goedkeuring dienen te worden nedergelegd bij de Secretaris-Generaal van de Raad van Europa.
 Art.    8 . 1. Dit Protocol treedt in werking op de eerste dag van de maand volgende op de datum waarop vijf Lid-Staten van de Raad van Europa hun instemming door het Protocol gebonden te worden tot uitdrukking hebben gebracht overeenkomstig het bepaalde in artikel 7.
2. Met betrekking tot iedere Lid-Staat die later zijn instemming door het protocol gebonden te worden tot uitdrukking brengt, treedt dit in werking op de eerste dag van de maand volgende op de datum waarop de akte van bekrachtiging, aanvaarding of goedkeuring is nedergelegd.
 Art.    9 . De Secretaris-Generaal van de Raad van Europa geeft de Lid-Staten van de Raad kennis van :
a) iedere ondertekening;
b) de nederlegging van iedere akte van bekrachtiging, aanvaarding of goedkeuring;
c) iedere datum van inwerkingtreding van dit Protocol overeenkomstig de artikelen 5 en 8;
d) iedere andere handeling, kennisgeving of mededeling met betrekking tot dit Protocol.
Ten blijke waarvan de ondergetekenden, daartoe behoorlijk gemachtigd, dit Protocol hebben ondertekend.
Gedaan te Straatsburg op 28 april 1983, in de Engelse en de Franse taal, zijnde beide teksten gelijkelijk authentiek, in een enkel exemplaar, dat zal worden nedergelegd in het archief van de Raad van Europa. De Secretaris-Generaal van de Raad van Europa zal hiervan een voor eensluidend gewaarmerkt afschrift doen toekomen aan iedere Lid-Staat van de Raad van Europa.
 Bijlage
 Art.  N. Bijlage. Gebonden Staten.
Staten

 Datum

 Datum

 van de

van inwerkingtreding

 bekrachtigingsoorkonde
ANDORRA

22 januari 1996

 1 februari 1996
BELGI+

 10 december 1998

1 januari 1999
CROATIE

 5 november 1997

1 december 1997
DENEMARKEN

1 december 1983

1 maart 1985
DUITSLAND

 5 juli 1989

1 augustus 1989
ESTLAND

17 april 1998

 1 mei 1998
FINLAND

10 mei 1990

 1 juni 1990
FRANKRIJK

17 februari 1986

1 maart 1986
GRIEKENLAND

 8 september 1998

 1 oktober 1998
HONGARIJE

 5 november 1992

1 december 1992
IERLAND

24 juni 1994

1 juli 1994
IJSLAND

22 mei 1987

 1 juni 1987
ITALI+

 29 december 1988

1 januari 1989
LETLAND

 7 mei 1999

 1 juni 1999
LIECHTENSTEIN

15 november 1990

1 december 1990
LUXEMBURG

19 februari 1985

1 maart 1985
MALTA

26 maart 1991

 1 april 1991
MOLDAVI+

 12 september 1997

 1 oktober 1997
NEDERLAND

25 april 1986

 1 mei 1986
NOORWEGEN

25 oktober 1988

 1 november 1988
OOSTENRIJK

5 januari 1984

 1 maart 1985
PORTUGAL

2 oktober 1986

 1 november 1986
ROEMENIE

 20 juni 1994

1 juli 1994
SAN MARINO

 22 maart 1989

 1 april 1989
SLOVAKIJE

18 maart 1992

 1 januari 1993
SLOVENI+

 28 juni 1994

1 juli 1994
SPANJE

 14 januari 1985

 1 maart 1985
TJECHISCHE REP.

18 maart 1992

 1 januari 1993
VERENIGD KONINKRIJK

20 mei 1999

 1 juni 1999
VOORMALIGE

 10 april 1997

 1 mei 1997
JOEGOSLAVISCHE REP.
ZWEDEN

9 februari 1984

1 maart 1985
ZWITSERLAND

13 oktober 1987

 1 november 1987


text:
Artikel    1 . Opening van de procedure.
Onder voorbehoud van de bepalingen van Deel XV kan iedere partij bij een geschil door middel van een schriftelijke kennisgeving aan de andere partij of partijen bij het geschil het geschil onderwerpen aan de in deze Bijlage voorziene arbitrageprocedure. De kennisgeving gaat vergezeld van een uiteenzetting van de vordering en de gronden waarop deze is gebaseerd.
 Art.    2 . Lijst van scheidsmannen.
1. Er wordt een lijst van scheidsmannen opgesteld en bijgehouden door de Secretaris-Generaal van de Verenigde Naties. Elke Staat die Partij is, is bevoegd vier scheidsmannen aan te wijzen, die ieder ervaring in scheepvaartzaken dienen te hebben en, wat onpartijdigheid, deskundigheid en integriteit betreft, in hoog aanzien dienen te staan. De namen van de aldus aangewezen personen vormen de lijst.
2. Indien het aantal scheidsmannen door een Staat die Partij is aangewezen en op de lijst voorkomend op enig tijdstip kleiner is dan vier, is die Staat bevoegd om de noodzakelijke aanvullende aanwijzingen te verrichten.
3. De naam van een scheidsman blijft op de lijst totdat deze is afgevoerd door de Staat die Partij is die de aanwijzing verrichtte, met dien verstande dat deze scheidsman zitting blijft hebben in elk scheidsgerecht waarin hij is benoemd tot de beëindiging van de procedure voor dat scheidsgerecht.
 Art.    3 . Samenstelling van het scheidsgerecht.
Met het oog op de in deze Bijlage voorziene procedure wordt het scheidsgerecht als volgt samengesteld, tenzij de partijen anderszins overeenkomen :
a) Onder voorbehoud van letter g, bestaat het scheidsgerecht uit vijf leden.
b) De partij die de procedure begint benoemt een lid, dat bij voorkeur wordt gekozen van de in artikel 2 van deze Bijlage bedoelde lijst en dat de nationaliteit van die partij kan bezitten. De benoeming wordt in de in artikel 1 van deze Bijlage genoemde kennisgeving opgenomen.
c) De andere partij bij het geschil benoemt binnen 30 dagen na ontvangst van de in artikel 1 van deze Bijlage bedoelde kennisgeving een lid, dat bij voorkeur wordt gekozen van de lijst en dat de nationaliteit van die partij kan bezitten. Indien de benoeming niet binnen die termijn geschiedt, kan de partij die de procedure begint binnen twee weken na afloop van die termijn verzoeken de benoeming overeenkomstig letter e te verrichten.
d) De drie andere leden worden benoemd in onderlinge overeenstemming tussen de partijen. Zij worden bij voorkeur van de lijst gekozen en bezitten de nationaliteit van derde Staten, tenzij de partijen anderszins overeenkomen. De partijen bij het geschil benoemen de Voorzitter van het scheidsgerecht uit deze drie leden. Indien de partijen binnen 60 dagen na ontvangst van de in artikel 1 van deze Bijlage bedoelde kennisgeving geen overeenstemming kunnen bereiken over de benoeming van een of meer van de leden van het scheidsgerecht die in overeenstemming moeten worden benoemd of over de benoeming van de Voorzitter, wordt/worden de overblijvende benoeming of benoemingen verricht overeenkomstig letter e op verzoek van een partij bij het geschil. Dit verzoek wordt gedaan binnen twee weken na afloop van de hiervoor genoemde termijn van 60 dagen.
e) Tenzij de partijen overeenkomen dat de benoemingen krachtens de letters c en d worden verricht door een persoon of een derde staat, gekozen door de partijen, verricht de Voorzitter van het Internationale Hof voor het Recht van de Zee de noodzakelijke benoemingen. Indien de Voorzitter verhinderd is dit te doen of de nationaliteit bezit van een van de partijen bij het geschil, wordt de benoeming verricht door het in dienstjaren oudste lid van het Internationale Hof voor het Recht van de Zee dat aanwezig is en niet de nationaliteit bezit van een van de partijen. De in deze letter bedoelde benoemingen worden verricht door een keuze van de in artikel 2 van deze Bijlage genoemde lijst binnen een termijn van 30 dagen na ontvangst van het verzoek en in overleg met de partijen. De aldus benoemde leden mogen niet dezelfde nationaliteit bezitten, noch in dienst zijn van een van de partijen bij het geschil, hun gewone verblijfplaats hebben op het grondgebied daarvan of de nationaliteit daarvan bezitten.
f) Elke vacature wordt vervuld op de door voor de oorspronkelijke benoeming voorgeschreven wijze.
g) De partijen die hetzelfde belang hebben benoemen gezamenlijk en in onderlinge overeenstemming een lid van het scheidsgerecht. Wanneer diverse partijen verschillende belangen hebben of het er niet over eens kunnen worden of zij gelijke belangen hebben, benoemt ieder van hen een lid van het scheidsgerecht. Het aantal van de door de partijen ieder voor zich benoemde leden van het scheidsgerecht dient altijd één minder te zijn dan het aantal van de door de partijen gezamenlijk te benoemen leden van het scheidsgerecht.
h) Het bepaalde in de letters a tot en met f wordt zo ver als mogelijk toegepast op de geschillen waarbij meer dan twee partijen zijn betrokken.
 Art.    4 . Functies van het scheidsgerecht.
Een ingevolge artikel 3 van deze Bijlage ingesteld scheidsgerecht oefent zijn functies uit overeenkomstig deze Bijlage en de andere bepalingen van dit Verdrag.
 Art.    5 . Procedure.
Tenzij de partijen bij het geschil anderszins overeenkomen, stelt het scheidsgerecht zijn eigen procedure vast, waarbij aan iedere partij de mogelijkheid wordt gegeven om te worden gehoord en haar zaak toe te lichten;
 Art.    6 . Verplichtingen van de partijen bij het geschil.
De partijen bij het geschil vergemakkelijken de taak van het scheidsgerecht en dienen in het bijzonder, overeenkomstig hun wetten en met gebruikmaking van alle tot hun beschikking staande middelen :
a) het scheidsgerecht te voorzien van alle documenten, faciliteiten en inlichtingen in verband met de zaak; en
b) wanneer dat noodzakelijk is, het scheidsgerecht in staat te stellen getuigen of deskundigen op te roepen en te aanhoren en de plaatsen te bezoeken die een verband hebben met de zaak.
 Art.    7 . Kosten.
Tenzij het scheidsgerecht anders besluit vanwege de bijzondere omstandigheden van de zaak, worden de kosten van het scheidsgerecht, met inbegrip van de bezoldiging van de leden, gedragen door de partijen bij het geschil in gelijke delen.
 Art.    8 . Vereiste meerderheid voor beslissingen.
De beslissingen van het scheidsgerecht worden genomen bij meerderheid van de leden. De afwezigheid of onthouding van minder dan de helft van de leden vormt geen beletsel voor het scheidsgerecht om een beslissing te nemen. Wanneer de stemmen staken, geeft de stem van de Voorzitter de doorslag.
 Art.    9 . Niet-verschijning.
Wanneer een van de partijen bij het geschil niet verschijnt voor het scheidsgerecht of haar middelen niet doet gelden, kan de andere partij het scheidsgerecht verzoeken de zaak voort te zetten en een uitspraak te doen. De afwezigheid van een partij of het feit dat een partij haar middelen niet doet gelden vormt geen beletsel voor de voortgang van de procedure. Alvorens een uitspraak te doen moet het scheidsgerecht zich ervan verzekeren niet alleen dat het bevoegd is in het geschil, maar ook dat de vordering feitelijk en rechtens gegrond is.
 Art.    10 . Uitspraak.
De uitspraak van het scheidsgerecht strekt zich niet verder uit dan het onderwerp van het geschil en is met redenen omkleed. De uitspraak vermeldt de namen van de leden die eraan hebben deelgenomen en de datum ervan. Ieder lid van het scheidsgerecht kan een individuele of afwijkende mening aan de uitspraak toevoegen.
 Art.    11 . Definitieve aard van de uitspraak.
De uitspraak is definitief en er is geen beroep tegen mogelijk, tenzij de partijen bij het geschil van te voren een beroepsprocedure zijn overeengekomen. De uitspraak wordt nagekomen door alle partijen bij het geschil.
 Art.    12 . Uitlegging of uitvoering van de uitspraak.
1. Elke onenigheid die tussen de partijen bij het geschil kan ontstaan betreffende de uitlegging of wijze van uitvoering van de uitspraak kan door elk der partijen ter beslissing worden voorgelegd aan het scheidsgerecht dat de uitspraak heeft gedaan. In dat geval wordt elke in het scheidsgerecht ontstane vacature vervuld op de wijze, voorzien voor de oorspronkelijke benoeming van de leden van het scheidsgerecht.
2. Een dergelijke onenigheid kan aan een ander hof of een ander scheidsgerecht worden voorgelegd krachtens artikel 287, indien alle partijen bij het geschil dit overeenkomen.
 Art.  13. Toepassing op andere lichamen dan de Staten die Partij zijn.
Deze Bijlage is mutatis mutandis van toepassing op elk geschil waarbij andere lichamen zijn betrokken dan de Staten die Partij zijn.