text:
Artikel    1 . 1. Voor de toepassing van deze Overeenkomst en tenzij uit het zinsverband anders blijkt, betekent :
a) de uitdrukking "Verdrag", het Verdrag inzake de Internationale Burgerluchtvaart, te Chicago ondertekend op 7 december 1944, en omvat elke Bijlage, aangenomen op grond van artikel 90 van genoemd Verdrag en elke wijziging van de Bijlagen of van het Verdrag, aangenomen op grond van de artikelen 90 en 94 van het Verdrag;
b) de uitdrukking "luchtvaartautoriteiten", wat het Koninkrijk België betreft, het Bestuur van de Luchtvaart bij het Ministerie van Verkeerswezen, en ieder persoon of iedere instantie die gemachtigd is de functies te vervullen die thans door genoemde minister worden vervuld, dan wel gelijksoortige functies, en wat de Republiek ten Oosten van de Uruguay betreft, de Minister van Landsverdediging en de Minister van Vervoer, Verkeer en Toerisme en ieder persoon of iedere instantie die gemachtigd is enige functie te vervullen die thans door genoemde Ministers wordt vervuld;
c) de uitdrukking "aangewezen luchtvaartmaatschappij" : een luchtvaartmaatschappij die een der Overeenkomstsluitende Partijen overeenkomstig artikel III van deze Overeenkomst aan de andere Overeenkomstsluitende Partij schriftelijk heeft aangewezen voor de exploitatie van de luchtdiensten op de in de aanwijzingsnota omschreven routes;
d) de uitdrukkingen "luchtdienst", "internationale luchtdienst", "luchtvaartmaatschappij" en "landing anders dan voor verkeersdoeleinden" hebben de betekenis die aan elke daarvan wordt toegekend in artikel 96 van het Verdrag.
2. De Bijlagen maken onverbrekelijk deel uit van deze Overeenkomst en elke verwijzing naar de Overeenkomst houdt verwijzing naar de Bijlagen in, tenzij anders wordt aangegeven. Ze worden gewijzigd overeenkomstig de desbetreffende bepalingen van artikel XV.
 Art.    2 . 1. De Overeenkomstsluitende Partijen verlenen elkander de in deze Overeenkomst omschreven rechten voor het instellen van luchtdiensten, op de routes als genoemd in de Routetabel in Bijlagen I en II (hierna te noemen "overeengekomen diensten" en "omschreven routes").
2. Op de voorwaarden als gesteld in deze Overeenkomst geniet de door elke Overeenkomstsluitende Partij aangewezen luchtvaartmaatschappij de navolgende rechten bij het exploiteren van de overeengekomen diensten op de omschreven routes :
a) het recht om over het grondgebied van de andere Overeenkomstsluitende Partij te vliegen;
b) het recht om op genoemd grondgebied te landen anders dan voor verkeersdoeleinden, en;
c) het recht om op het grondgebied van de andere Overeenkomstsluitende Partij te landen teneinde in internationaal verkeer passagiers, vracht en post op te nemen of af te zetten, op de voor die route in de betreffende tabel van de Bijlagen I en II genoemde punten.
3. Niets van het bepaalde in het tweede lid van dit artikel zal worden geacht aan een luchtvaartmaatschappij van de Overeenkomstsluitende Partijen het recht te geven om op het grondgebied van de andere Overeenkomstsluitende Partij tegen vergoeding of beloning passagiers, vracht en post op te nemen met als bestemming een ander punt op het grondgebied van de laatstgenoemde Overeenkomstsluitende Partij.
 Art.    3 . 1. Elke Overeenkomstsluitende Partij heeft het recht schriftelijk aan de andere Overeenkomstsluitende Partij een luchtvaartmaatschappij aan te wijzen voor de exploitatie van de overeengekomen diensten op de omschreven routes.
2. Na ontvangst van de aanwijzing of vervanging dient de andere Overeenkomstsluitende Partij, onverminderd de bepalingen in het derde en vierde lid, onverwijld de benodigde vergunning te verlenen aan de aangewezen luchtvaartmaatschappij.
3. Vooraleer ze de exploitatie van de overeengekomen diensten aanvat, dient elke aangewezen luchtvaartmaatschappij te voldoen aan de administratieve procedures en aan de wetten en voorschriften van de andere Overeenkomstsluitende Partij, alsook aan de eisen en regels van het Verdrag die verband houden met het internationale commerciële luchtverkeer.
4. Elke Overeenkomstsluitende Partij heeft het recht de aanwijzing van een luchtvaartmaatschappij niet te aanvaarden en de in het tweede lid van artikel II van deze Overeenkomst omschreven en door haar verleende rechten in te trekken of te beperken of de door haar nodig geachte voorwaarden op te leggen voor de uitoefening van die rechten door een luchtvaartmaatschappij, in alle gevallen waarin de aangewezen luchtvaartmaatschappij niet in staat is op verzoek aan te tonen dat een aanmerkelijk deel van de eigendom van de maatschappij en het daadwerkelijk toezicht daarop berusten bij onderdanen of nationale instellingen van de andere Overeenkomstsluitende Partij.
5. Elke Overeenkomstsluitende Partij heeft het recht de krachtens het tweede lid van artikel II van deze Overeenkomst aan een aangewezen luchtvaartmaatschappij verleende rechten op te schorten of de uitoefening daarvan te onderwerpen aan de voorwaarden die zij nodig acht in alle gevallen waarin de maatschappij zich niet houdt aan de wetten en voorschriften van de Overeenkomstsluitende Partij die de rechten verleent of aan de bij deze Overeenkomst opgelegde voorwaarden. Tenzij een onmiddellijke opschorting of een oplegging van voorwaarden noodzakelijk is om latere overtredingen van de wetten en voorschriften te voorkomen, wordt dit recht slechts uitgeoefend na overleg met de andere Overeenkomstsluitende Partij.
 Art.    4 . 1. De luchtvaartuigen van de door beide Overeenkomstsluitende Partijen aangewezen luchtvaartmaatschappijen die internationale luchtdiensten verzorgen, alsmede de normale uitrusting, reserveonderdelen, voorraden brandstof en smeermiddelen, boordproviand en -benodigdheden (met inbegrip van eetwaren, dranken en tabak) die zich aan boord van die luchtvaartuigen bevinden, zijn bij de aankomst op het grondgebied van de andere Overeenkomstsluitende Partij vrijgesteld van alle douanerechten, inspectiekosten en andere belastingen of rechten, op voorwaarde dat die uitrustingsstukken en voorraden aan boord van de luchtvaartuigen blijven tot zij weer worden uitgevoerd.
2. De voorraden brandstof, smeermiddelen, reserveonderdelen, normale uitrustingsstukken en boordproviand en -benodigdheden die op het grondgebied van een Overeenkomstsluitende Partij worden ingevoerd namens een aangewezen luchtvaartmaatschappij van de andere Overeenkomstsluitende Partij of die aan boord zijn genomen van het door die aangewezen luchtvaartmaatschappij gebruikte luchtvaartuig en die enkel bestemd zijn voor gebruik op internationale diensten, worden op het grondgebied van de eerste Overeenkomstsluitende Partij vrijgesteld van alle douanerechten en inspectiekosten, zelfs indien deze voorraden worden gebruikt tijdens de vlucht over dat grondgebied. De genoemde artikelen kunnen onder controle en toezicht van de douane worden gesteld.
3. De normale uitrustingsstukken, reserveonderdelen, boordproviand en -benodigdheden, voorraden brandstof en smeermiddelen die zich aan boord van een luchtvaartuig van een Overeenkomstsluitende Partij bevinden, mogen op het grondgebied van de andere Overeenkomstsluitende Partij slechts worden uitgeladen met toestemming van de Douane van deze Partij, die kan vragen dat deze goederen onder haar toezicht worden geplaatst tot het tijdstip waarop ze weer worden uitgevoerd of overeenkomstig de douanevoorschriften op een andere wijze worden gebruikt.
4. De brandstof, smeermiddelen, reserveonderdelen, normale uitrustingsstukken van vliegtuigen en boordproviand en -benodigdheden, ingeladen op het grondgebied van een der Overeenkomstsluitende Partijen in een luchtvaartuig van de andere Overeenkomstsluitende Partij en uitsluitend gebruikt op de vlucht tussen twee punten op het grondgebied van de eerste Overeenkomstsluitende Partij, zijn onderworpen aan douanerechten, inspectiekosten en andere plaatselijke en nationale heffingen, vergelijkbaar met die welke gelden voor nationale maatschappijen dan wel met de minst zware lasten welke worden opgelegd aan maatschappijen die zulke vluchten uitvoeren.
 Art.    5 . Passagiers, bagage en vracht in het rechtstreeks transitoverkeer door het grondgebied van een der Overeenkomstsluitende Partijen en niet komend buiten de hiervoor bestemde zone van de luchthaven zijn aan een vereenvoudigde controle onderworpen. Bagage en vracht in het rechtstreeks transitoverkeer zijn vrijgesteld van douanerechten en andere soortgelijke heffingen.
 Art.    6 . 1. De wetten en voorschriften van een Overeenkomstsluitende Partij met betrekking tot de binnenkomst op en het verlaten van haar grondgebied door de voor de internationale luchtvaart bestemde luchtvaartuigen of met betrekking tot vluchten van genoemde luchtvaartuigen over haar grondgebied, zijn van toepassing op de luchtvaartuigen van de door de andere Overeenkomstsluitende Partij aangewezen luchtvaartmaatschappij.
2. De autoriteiten van de Overeenkomstsluitende Partijen die bevoegd zijn voor de luchthavens, douane, immigratie, politie en gezondheid, betrachten de grootst mogelijke eenvoud en snelheid bij het toepassen van de voorschriften in verband met het vervoer van passagiers, vracht en post teneinde vertraging te voorkomen voor de luchtvaartuigen die bestemd zijn voor de exploitatie van de overeengekomen luchtdiensten.
De hoger genoemde autoriteiten houden rekening met deze verplichting bij het opstellen en toepassen van hun bijzondere voorschriften.
3. Elke Overeenkomstsluitende Partij verbindt zich ertoe bij de toepassing van de bovenstaande regels de eigen luchtvaartmaatschappij niet te bevoordelen tegenover de aangewezen maatschappij van de andere Overeenkomstsluitende Partij.
4. Voor het gebruik van de luchthavens en andere door een Overeenkomstsluitende Partij geboden diensten moet de aangewezen luchtvaartmaatschappij van de andere Overeenkomstsluitende Partij geen hogere rechten betalen dan andere buitenlandse maatschappijen die gevestigde internationale diensten exploiteren.
 Art.    7 . 1. Bewijzen van luchtwaardigheid, bewijzen van bevoegdheid en vergunningen die zijn verleend of geldig verklaard door een der Overeenkomstsluitende Partijen, en die nog van kracht zijn, worden door de andere Overeenkomstsluitende Partij als geldig erkend.
2. Evenwel behoudt elke Overeenkomstsluitende Partij zich het recht voor bewijzen van bevoegdheid en vergunningen die door de andere Overeenkomstsluitende Partij of door een derde Staat zijn verleend of geldig verklaard voor de eigen onderdanen, niet als geldig te erkennen voor het overvliegen van haar eigen grondgebied.
 Art.    8 . De Overeenkomstsluitende Partijen spreken af wat volgt :
1. de capaciteit die de aangewezen maatschappijen van de Overeenkomstsluitende Partijen aanbieden, moet nauwkeurig worden afgestemd op de vraag naar vervoer;
2. de aangewezen maatschappijen van de twee Overeenkomstsluitende Partijen zullen op billijke en gelijke wijze worden behandeld zodat ze met gelijke kansen de overeengekomen diensten kunnen exploiteren;
3. bij de exploitatie van de in deze Overeenkomst vermelde luchtdiensten door de aangewezen maatschappij van een der Overeenkomstsluitende Partijen zal, vooral bij het exploiteren van gemeenschappelijke routes of routedelen, rekening worden gehouden met de belangen van de luchtvaartmaatschappij van de andere Overeenkomstsluitende Partij, opdat de diensten welke deze verschaft niet onredelijk worden getroffen;
4. er wordt overeengekomen dat de diensten die krachtens deze Overeenkomst door een aangewezen luchtvaartmaatschappij worden aangeboden als eerste doel zullen hebben het verschaffen van luchtvervoer met een capaciteit die beantwoordt aan de behoeften van het verkeer tussen beide landen, in die zin dat de aangewezen maatschappij mag voorzien in een capaciteit die beantwoordt aan de behoeften van het verkeer tussen het grondgebied van de Overeenkomstsluitende Partij die de maatschappij heeft aangewezen en andere punten op de omschreven routes;
5. het recht om, bij het uitvoeren van de genoemde diensten, internationaal verkeer komende van of bestemd voor derde landen op te nemen of af te zetten op een of meer punten van de in de Routetabellen omschreven routes, wordt uitgeoefend overeenkomstig de algemene beginselen van ordelijke afwikkeling van het luchtvervoer, die door beide Overeenkomstsluitende Partijen worden aanvaard, en overeenkomstig het algemene beginsel dat de luchtvervoerscapaciteit dient te zijn afgestemd op :
a) de vraag naar vervoer tussen het land van herkomst en de landen van bestemming;
b) de onmiddellijke noodwendigheden van de dienst van de aangewezen maatschappijen;
c) de vervoersbehoeften van de gebieden die op de route van de aangewezen maatschappij liggen, rekening houdend met lokale en regionale diensten;
6. beide Overeenkomstsluitende Partijen erkennen dat het verkeer naar derde landen een aanvulling van het hoofdverkeer vormt.
 Art.    9 . De tarieven worden goedgekeurd door de betrokken autoriteiten van beide Overeenkomstsluitende Partijen, rekening houdend met de kosten van de exploitatie door de aangewezen maatschappijen, de normale winsten, de bijzondere kenmerken van de diensten en de tarieven die normaal worden toegepast door andere luchtvaartmaatschappijen. Zij nemen daarbij de grondbeginselen van het internationaal luchtvervoer in acht.
Onder voorbehoud van definitieve goedkeuring door hun wederzijdse autoriteiten, kunnen de aangewezen maatschappijen reeds vooraf afspreken welke tarieven zij zullen toepassen tussen de grondgebieden van beide Overeenkomstsluitende Partijen.
Elk tarief betreffende het verkeer van de aangewezen maatschappijen moet aan de autoriteiten van elk land ter goedkeuring worden voorgelegd, ten minste zestig dagen voor het van kracht zou worden. Wanneer de luchtvaartautoriteiten van de Overeenkomstsluitende Partijen zulks overeenkomen, kan deze termijn worden bekort.
Indien tussen de aangewezen maatschappijen geen overeenstemming bereikt kan worden of wanneer een luchtvaartautoriteit de door de andere Overeenkomstsluitende Partij voorgestelde tarieven niet goedkeurt, trachten de luchtvaartautoriteiten van beide Overeenkomstsluitende Partijen tot overeenstemming te komen. De bestaande tarieven blijven van kracht totdat de genoemde overeenstemming is bereikt.
Wanneer geen overeenstemming kan worden bereikt, wordt de procedure van overleg of arbitrage gevolgd als voorzien in deze Overeenkomst (art. XIV).
 Art.    10 . Elke Overeenkomstsluitende Partij verbindt zich ertoe aan de andere Overeenkomstsluitende Partij de vrije overmaking te verzekeren van het overschot van inkomsten na aftrek van kosten, verkregen op haar grondgebied door de aangewezen maatschappij van de andere Overeenkomstsluitende Partij uit het vervoer van passagiers, bagage, post of vracht, overeenkomstig de geldende wisselbepalingen op de dag van bedoelde overmaking.
 Art.    11 . De Overeenkomstsluitende Partijen zullen hun aangewezen maatschappijen aansporen akkoorden te sluiten om hun diensten te coördineren ten bate van de gebruikers.
 Art.    12 . De luchtvaartautoriteiten van elke Overeenkomstsluitende Partij dienen aan de luchtvaartautoriteiten van de andere Overeenkomstsluitende Partij op verzoek periodieke uitgaven en statistische rapporten te verschaffen welke redelijkerwijs kunnen worden geëist om de capaciteit die de aangewezen maatschappij van de eerste Overeenkomstsluitende Partij in de overeengekomen diensten verschaft, te bestuderen of te herzien.
Dergelijke rapporten dienen alle gegevens te bevatten welke nodig zijn om de verkeershoeveelheid te bepalen die door de aangewezen luchtvaartmaatschappij is vervoerd op de overeengekomen diensten, en om oorsprong en bestemming van dat verkeer vast te stellen.
 Art.    13 . De luchtvaartautoriteiten van de Overeenkomstsluitende Partijen plegen veelvuldig en geregeld overleg, teneinde een nauwe samenwerking te verzekeren in alle aangelegenheden die verband houden met de uitvoering van deze Overeenkomst.
 Art.    14 . 1. In geval van enig geschil tussen de Overeenkomstsluitende Partijen met betrekking tot de uitlegging of toepassing van deze Overeenkomst, trachten de Overeenkomstsluitende Partijen eerst in rechtstreekse onderhandelingen tot overeenstemming te komen.
2. Indien de Overeenkomstsluitende Partijen geen overeenstemming bereiken, hebben zij de volgende mogelijkheden :
a) zij kunnen overeenkomen het geschil voor te leggen aan een in overleg tussen de Partijen benoemd scheidsgerecht, of aan een andere persoon of instelling;
b) als zij niet aldus overeenkomen of als zij, na te zijn overeengekomen, het geschil aan een scheidsgerecht voor te leggen, geen overeenstemming bereiken over de oplossing ervan, kan elke Overeenkomstsluitende Partij het geschil ter beslissing voorleggen aan een terzake bevoegde en door de Internationale Burgerluchtvaartorganisatie op te richten rechtbank of, bij ontstentenis van zulke rechtbank, aan de Raad van die Organisatie.
3. De Overeenkomstsluitende Partijen verbinden zich ertoe elke overeenkomstig het tweede lid van dit artikel genomen beslissing na te leven.
4. Wanneer een Overeenkomstsluitende Partij of een door een Overeenkomstsluitende Partij aangewezen maatschappij zich niet houdt aan een overeenkomstig het tweede lid van dit artikel genomen beslissing, kan de andere Overeenkomstsluitende Partij elk recht of voorrecht dat zij op grond van deze Overeenkomst heeft verleend aan de nalatige Overeenkomstsluitende Partij, aan de aangewezen maatschappij van die Overeenkomstsluitende Partij of aan de nalatige aangewezen maatschappij beperken, opschorten of intrekken.
 Art.    15 . 1. Indien een der Overeenkomstsluitende Partijen het wenselijk acht enige bepaling van deze Overeenkomst te wijzigen, kan zij om overleg omtrent de voorgestelde wijzigingen tussen de luchtvaartautoriteiten van beide Overeenkomstsluitende Partijen verzoeken. Het overleg wordt geopend binnen een termijn van zestig dagen na de datum van het verzoek.
2. De door de Partijen overeengekomen wijzigingen worden van kracht en treden in werking overeenkomstig het bepaalde in artikel XVII.
Wijzigingen aan de bijlagen bij deze Overeenkomst worden afgesproken tussen de luchtvaartautoriteiten van beide Partijen en treden in werking op de datum waarop beide Ministeries van Buitenlandse Zaken elkaar bij diplomatieke notawisseling kennis geven van de bekrachtiging door de luchtvaartautoriteiten.
 Art.    16 . Als voor beide Overeenkomstsluitende Partijen een algemeen multilateraal luchtvaartverdrag in werking treedt, wordt deze bilaterale Overeenkomst gewijzigd in overeenstemming met de bepalingen van dat multilateraal verdrag.
 Art.    17 . 1. Deze Overeenkomst zal worden bekrachtigd overeenkomstig de respectieve nationale wetgevingen van de Overeenkomstsluitende Partijen en zal in werking treden vanaf de uitwisseling van de akten van bekrachtiging te Brussel.
2. Tot het tijdstip waarop deze Overeenkomst door de Algemene Wetgevende Vergadering van de Republiek ten Oosten van de Uruguay wordt goedgekeurd en de akten van bekrachtiging worden uitgewisseld overeenkomstig het eerste lid van dit artikel, verbinden beide Overeenkomstsluitende Partijen zich ertoe, voor zover ieders grondwet dit toelaat, de bepalingen van deze Overeenkomst toe te passen vanaf de datum van ondertekening, behoudens andersluidende kennisgeving.
 Art.    18 . Elk der Overeenkomstsluitende Partijen kan te allen tijde deze Overeenkomst opzeggen. De kennisgeving hieromtrent wordt tegelijkertijd gezonden aan de Internationale Burgerluchtvaartorganisatie. Indien zulk een kennisgeving wordt gedaan, eindigt deze Overeenkomst twaalf maanden na ontvangst van de kennisgeving door de andere Overeenkomstsluitende Partij, tenzij genoemde kennisgeving in onderling overleg wordt ingetrokken voor de datum van afloop van deze termijn.
Indien de Overeenkomstsluitende Partij aan wie de kennisgeving werd gezonden de ontvangst niet bevestigt, wordt deze geacht te zijn ontvangen veertien dagen na ontvangst van de mededeling door de Internationale Burgerluchtvaartorganisatie.
 Art.    19 . Deze Overeenkomst en elke desbetreffende notawisseling overeenkomstig artikel 15 worden geregistreerd bij de Internationale Burgerluchtvaartorganisatie, die is opgericht door het op 7 december 1944 te Chicago ondertekende Verdrag inzake de Internationale Burgerluchtvaart.
Ten blijke waarvan de ondergetekende gevolmachtigden deze Overeenkomst ondertekenen en van hun zegel voorzien.
Gedaan te Montevideo op 5 oktober 1972 in twee gelijkluidende exemplaren in de Spaanse taal.
Voor de Regering van het Koninkrijk België :
(w.g.) Jacques Vermer.
Voor de Regering van de Republiek ten oosten van de Uruguay :
(w.g.) Juan Carlos Blanco.
 BIJLAGEN.
 Art.    N1 . Bijlage I. ROUTETABEL.
Route te exploiteren door de aangewezen maatschappij van België :
Vertrekpunten

 Tussenliggende punten

Punten in Uruguay

in Europa (en onderweg)

Brussel

 Rome, Parijs, Lissabon,

Montevideo

Amsterdam, Zurich,

Frankfurt, Madrid, Las

Palmas, Casablanca,

Dakar, Rio de Janeiro of

Sao Paulo, Asuncion,

Buenos Aires, Santiago

de Chili (volgens

redelijkerwijs

rechtstreekse routes in

beide richtingen)
De routes Asuncion-Montevideo-Buenos Aires (in beide richtingen) of Montevideo-Asuncion (in beide richtingen) en Rio de Janeiro of S o Paulo-Montevideo-Buenos Aires (in beide richtingen) worden voor de Belgische onderneming of ondernemingen beperkt volgens het bepaalde in het tweede lid van artikel II, sub a en b, van deze Overeenkomst.
 Art.    N2 . Bijlage II. - ROUTETABEL.
Route te exploiteren door de aangewezen maatschappij van Uruguay :
Vertrekpunten

Tussenliggende punten

Punten in Belgie

 in Europa (en onderweg)

Montevideo

 Rome, Parijs, Lissabon
 Brussel

 Amsterdam, Zurich,

 Frankfurt, Madrid, Tel

 Aviv, Las Palmas,

 Casablanca, Dakar, Rio

 de Janeiro, Sao Paulo,

 Asuncion, Buenos Aires,

 Santiago de Chili

 (volgens redelijkerwijs

 rechtstreekse routes in

 beide richtingen)
 Art.    N3 . Noten bij de bijlagen I en II.
(i) Elke aangewezen maatschappij, van beide Partijen, kan overeenkomstig artikel VIII van de Overeenkomst maximum twee vluchten per week uitvoeren.
(ii) De aangewezen maatschappijen kiezen drie van de zeven tussenliggende punten in Europa.
(iii) Bij het opstellen van haar route of routes heeft elke Overeenkomstsluitende Partij het recht naar eigen inzicht de in (i) en (ii) genoemde punten te combineren.
 Art.  N4. Inwerkingtreding.
Dit akkoord is voorlopig in werking getreden op 5 oktober 1972. De uitwisseling van de bekrachtigingsoorkonden vond plaats op 8 januari 1976.
Overeenkomstig artikel 17 is deze overeenkomst op dezelfde datum definitief in werking getreden.


type: legislation

jurisdiction: Belgium

text:
Artikel    1 . Voor de doeleinden van deze Overeenkomst, tenzij de tekst het anders bepaalt :
1. betekent "het Verdrag" : het Verdrag inzake de internationale burgerluchtvaart, hetwelk op 7 december 1944 te Chicago tot stand kwam, met inbegrip van alle volgens artikel 90 van genoemd Verdrag aangenomen bijlagen en alle overeenkomstig de artikelen 90 en 94 van dat Verdrag aangenomen wijzigingen van het Verdrag of van zijn Bijlagen;
2. Betekent de uitdrukking "luchtvaartautoriteiten" : voor wat betreft België, het "Bestuur der Luchtvaart - Ministerie van Verkeerswezen", en voor wat betreft Paraguay, het "Directoraat-Generaal voor de Burgerluchtvaart - Ministerie van Landsverdediging" of, in beide gevallen, alle personen of instellingen die door de betrokken Overeenkomstsluitende Partij zijn gemachtigd de thans door de voornoemde autoriteiten uitgeoefende functies te vervullen;
3. betekend de uitdrukking "aangewezen luchtvaartmaatschappij" : iedere luchtvaartmaatschappij die een der Overeenkomstsluitende Partijen heeft aangewezen, van welke aanwijzing de andere Overeenkomstsluitende Partij schriftelijk in kennis is gesteld, volgens de bepalingen van artikel 3 van deze Overeenkomst, om de luchtdiensten op de omschreven routen te exploiteren;
4. heeft het woord "grondgebied" de daaraan in de definitie van artikel 2 van het Verdrag toegekende betekenis;
5. hebben de benamingen "luchtdienst", "internationale luchtdienst", "luchtvaartmaatschappij" en "landing voor andere dan voor verkeersdoeleinden" onderscheidenlijk dezelfde betekenis als daaraan in artikel 96 van het Verdrag wordt toegekend.
 Art.    2 . 1. Ieder der Overeenkomstsluitende Partijen verleent aan de andere Overeenkomstsluitende Partij de in deze Overeenkomst omschreven rechten ten einde op de routes omschreven in de bijlage bij deze Overeenkomst diensten te exploiteren; deze routes en diensten zullen hierna worden aangeduid als "overeengekomen diensten" en "omschreven routes".
Met de overeengekomen diensten kan onmiddellijk of op een latere datum worden begonnen, nadat de formaliteiten inzake de aanwijzing als omschreven in artikel 3 van deze Overeenkomst zijn vervuld.
2. Overeenkomstig de bepalingen van deze Overeenkomst geniet de door iedere Overeenkomstsluitende Partij aangewezen luchtvaartmaatschappij bij de exploitatie van een overeengekomen dienst op een omschreven route de volgende rechten :
a) om zonder te landen over het grondgebied van de andere Overeenkomstsluitende Partij te vliegen;
b) om op dat grondgebied te landen voor andere dan voor verkeersdoeleinden;
c) om te landen op het grondgebied van de andere Overeenkomstsluitende Partij op de voor die route in de bijlage bij deze Overeenkomst aangewezen plaatsen voor het opnemen en afzetten van passagiers, post en vracht in internationaal verkeer.
3. Geen enkele clausule van lid 2 van dit artikel zal worden uitgelegd als zou aan een luchtvaartmaatschappij van een der Overeenkomstsluitende Partijen het recht worden verleend om, tegen betaling, passagiers, vracht of post op te nemen op het grondgebied van de andere Overeenkomstsluitende Partij, bestemd voor een ander punt op het grondgebied van laatstgenoemde Overeenkomstsluitende Partij.
 Art.    3 . 1. Ieder der Overeenkomstsluitende Partijen heeft het recht aan de andere Overeenkomstsluitende Partij schriftelijk mededeling te doen van de aanwijzing van een of meer luchtvaartmaatschappijen voor de exploitatie van de overeengekomen diensten op de omschreven routes.
2. Na ontvangst van deze aanwijzing verleent de andere Overeenkomstsluitende Partij, overeenkomstig het bepaalde in het derde en vierde lid van dit artikel, zonder uitstel de vergunning voor de desbetreffende exploitatie aan de aangewezen luchtvaartmaatschappij of maatschappijen.
3. De luchtvaartautoriteiten van ieder der Overeenkomstsluitende Partijen kunnen eisen dat elke door de andere Overeenkomstsluitende Partij aangewezen luchtvaartmaatschappij aantoont dat deze in staat is te voldoen aan de voorwaarden die worden gesteld door de wetten en voorschriften welke die autoriteiten gewoonlijk en redelijkerwijze toepassen ten aanzien van de exploitatie van internationale luchtdiensten overeenkomstig het Verdrag.
4. Ieder der Overeenkomstsluitende Partijen heeft het recht de in het tweede lid van dit artikel vermelde exploitatievergunning niet te verlenen, of de door haar noodzakelijk geachte voorwaarden op te leggen met betrekking tot de uitoefening van de in artikel 2 omschreven rechten door de aangewezen luchtvaartmaatschappij, wanneer niet ten genoegen van die Overeenkomstsluitende Partij is aangetoond dat een aanmerkelijk deel van de eigendom van en het daadwerkelijk toezicht op die luchtvaartmaatschappij berusten bij de Overeenkomstsluitende Partij die de luchtvaartmaatschappij aanwijst, of bij haar onderdanen.
5. Wanneer een luchtvaartmaatschappij aldus is aangewezen en een vergunning heeft verkregen, kan zij op elk tijdstip een aanvang maken met de exploitatie van de overeengekomen diensten, mits ten aanzien van die diensten een tarief overeenkomstig de bepalingen van artikel 9 van de Overeenkomst van kracht is.
 Art.    4 . 1. Ieder der Overeenkomstsluitende Partijen heeft het recht een exploitatievergunning in te trekken of de uitoefening van de in artikel 2 van deze Overeenkomst omschreven rechten door de door de andere Overeenkomstsluitende Partij aangewezen luchtvaartmaatschappij op te schorten, of de uitoefening van deze rechten aan door haar noodzakelijk geachte voorwaarden te onderwerpen wanneer :
a) niet te haren genoegen is aangetoond dat een aanmerkelijk deel van de eigendom van en het daadwerkelijk toezicht op die luchtvaartmaatschappij berunt bij de Overeenkomstsluitende Partij die de luchtvaartmaatschappij heeft aangewezen of bij haar onderdanen, of
b) die luchtvaartmaatschappij de wetten en voorschriften van de Overeenkomstsluitende Partij die de rechten verleent niet nakomt, of
c) die luchtvaartmaatschappij de overeengekomen diensten niet exploiteert volgens de door deze Overeenkomst gestelde voorwaarden.
2. Tenzij onmiddellijke intrekking, opschorting of oplegging van de voorwaarden als omschreven in het eerste lid van dit artikel noodzakelijk zijn om hernieuwde inbreuken op de wetten of voorschriften te voorkomen, wordt een zodanig recht slechts uitgeoefend na overleg met de andere Overeenkomstsluitende Partij.
 Art.    5 . 1. Luchtvaartuigen die door de door een Overeenkomstsluitende Partij aangewezen luchtvaartmaatschappij op internationale diensten worden gebruikt, alsook hun normale uitrustingsstukken, voorraden motorbrandstof en smeermiddelen, proviand (met inbegrip van eetwaren, dranken en tabaksartikelen) die zich aan boord bevinden van die luchtvaartuigen, zijn bij binnenkomst op het grondgebied van de andere Overeenkomstsluitende Partij vrijgesteld van alle douanerechten, inspectiekosten en andere rechten en heffingen op voorwaarde dat die uitrustingsstukken en voorraden aan boord van de luchtvaartuigen blijven tot ze opnieuw worden uitgevoerd.
2. Eveneens zullen zijn vrijgesteld van deze zelfde rechten en heffingen, met uitzondering van kosten voor verleende diensten :
a) de proviand die aan boord wordt genomen op het grondgebied van een der Overeenkomstsluitende Partijen, binnen de door de autoriteiten van deze Overeenkomstsluitende Partij vastgestelde beperkingen, en die bestemd zijn voor het gebruik aan boord van de luchtvaartuigen van de andere Overeenkomstsluitende Partij die een internationale dienst onderhouden;
b) de in het grondgebied van een der Overeenkomstsluitende Partijen ingevoerde reservedelen bestemd voor het onderhoud en de reparatie van de luchtvaartuigen die op internationale diensten worden gebruikt door de door de andere Overeenkomstsluitende Partij aangewezen luchtvaartmaatschappij;
c) de motorbrandstof en smeermiddelen bestemd voor de luchtvaartuigen die op internationale diensten worden gebruikt door de door de andere Overeenkomstsluitende Partij aangewezen luchtvaartmaatschappij, zelfs wanneer deze motorbrandstof en smeermiddelen moeten worden gebruikt tijdens een vlucht boven het grondgebied van de Overeenkomstsluitende Partij waar zij worden ingenomen.
Verlangd kan worden dat de onder a, b en c genoemde goederen onder douanetoezicht of -controle blijven.
 Art.    6 . De normale boorduitrustingsstukken, alsmede de genoemde goederen en voorraden die zich aan boord van de luchtvaartuigen van een der Overeenkomstsluitende Partijen bevinden, kunnen op het grondgebied van de andere Overeenkomstsluitende Partij slechts worden uitgeladen met toestemming van de douaneautoriteiten van die Partij.
In dat geval kunnen deze goederen onder het toezicht van genoemde autoriteiten worden gesteld totdat zij weer worden uitgevoerd of een andere bestemming hebben gekregen overeenkomstig de douanevoorschriften.
 Art.    7 . Passagiers op doorreis op het grondgebied van een der Overeenkomstsluitende Partijen worden slechts aan een eenvoudig onderzoek onderwerpen. Bagage en vracht die rechtstreeks worden door gevoerd zijn vrijgesteld van douaneheffingen of -rechten en andere soortgelijke heffingen.
 Art.    8 . 1. De door beide Overeenkomstsluitende Partijen aangewezen luchtvaartmaatschappijen zullen op billijke en gelijke wijze worden behandeld bij de exploitatie van de overeengekomen diensten op de omschreven routes.
2. Bij de exploitatie van de overeengekomen diensten zal de door elk der Overeenkomstsluitende Partijen aangewezen luchtvaartmaatschappij rekening houden met de belangen van de door de andere Overeenkomstsluitende Partij aangewezen luchtvaartmaatschappij, ten einde de diensten die deze laatste maatschappij op de gehele route of een gedeelte daarvan exploiteert niet onnodig schade te berokkenen.
3. De overeengekomen diensten die de door elk der Overeenkomstsluitende Partijen aangewezen luchtvaartmaatschappij exploiteert, hebben als voor naamste doel het gebruik, op basis van een redelijke beladingsgraad, van capaciteit die voldoet aan de normale en redelijkerwijze te verwachten behoeften aan internationaal luchtvervoer van of naar het grondgebied van de Overeenkomstsluitende Partij die de luchtvaartmaatschappij heeft aangewezen.
4. Er kan een aanvullende capaciteit worden gebruikt voor het vervoer van passagiers, vracht en post, die worden opgenomen en afgezet op punten van de omschreven routes op het grondgebied van andere staten dan de staat die de luchtvaartmaatschappij heeft aangewezen.
Deze aanvullende capaciteit dien te zijn afgestemd op de volgende algemene beginselen :
a) de vervoersbehoeften tussen het land van oorsprong en de landen van bestemming;
b) de vervoersbehoeften van het gebied dat op de route van de luchtdienst ligt, daarbij rekening houdende met de lokale en regionale luchtdiensten;
c) de eisen welke de exploitatie van lange-afstanddiensten stelt.
 Art.    9 . 1. De tarieven die de aangewezen luchtvaartmaatschappij van een der Overeenkomstsluitende Partijen toepast op het vervoer van of naar het grondgebied van de andere Overeenkomstsluitende Partij worden vastgesteld op een redelijk niveau, waarbij behoorlijk rekening wordt gehouden met alle in aanmerking komende factoren, en in het bijzonder de exploitatiekosten, een redelijke winst en de tarieven van de andere luchtvaartmaatschappijen.
2. Indien mogelijk worden de in het eerste lid van dit artikel vermelde tarieven door de luchtvaartmaatschappijen, aangewezen door beide Overeenkomstsluitende Partijen, in onderlinge overeenstemming vastgesteld, na overleg met andere luchtvaartmaatschappijen die de gehele route of een gedeelte daarvan exploiteren. Zo mogelijk dient deze overeenstemming te worden bereikt door middel van de procedure van de Internationale Vereniging voor het luchtvervoer ter vaststelling van de tarieven.
3. De aldus overeengekomen tarieven worden aan de luchtvaartautoriteiten van de Overeenkomstsluitende Partijen ter goedkeuring voorgelegd ten minste dertig dagen voor de voorgenomen datum van het van kracht worden daarvan.
Deze tijdslimiet kan in bijzondere gevallen worden verkort met toestemming van bovengenoemde autoriteit.
4. Indien de aangewezen luchtvaartmaatschappijen niet tot overeenstemming kunnen komen omtrent een tarief of indien om een andere reden een tarief niet kan worden vastgesteld overeenkomstig het bepaalde in het tweede lid van dit artikel of indien gedurende de eerste vijftien dagen van het tijdvak van dertig dagen bedoeld in het derde lid van dit artikel een der Overeenkomstsluitende Partij mededeelt dat zij niet tevreden is over een tarief waarover overeenkomstig de bepalingen van het tweede lid van dit artikel overeenstemming werd bereikt, trachten de luchtvaartautoriteiten van de Overeenkomstsluitende Partijen in onderling overleg het tarief vast te stellen.
5. Indien de luchtvaartautoriteiten niet tot overeenstemming kunnen komen omtrent de goedkeuring van een hun op grond van het derde lid van dit artikel voorgelegd tarief of omtrent de vaststelling van een tarief volgens het vierde lid, wordt het geschil opgelost overeenkomstig het bepaalde in artikel 14 van deze Overeenkomst.
6. Onverminderd het bepaalde in het derde lid van dit artikel wordt geen tarief van kracht indien de luchtvaartautoriteiten van een der Overeenkomstsluitende Partijen die niet hebben goedgekeurd.
7. De overeenkomstig het bepaalde in dit artikel vastgestelde tarieven blijven van kracht totdat nieuwe tarieven zijn vastgesteld overeenkomstig het bepaalde in dit artikel.
 Art.    10 . Iedere Overeenkomstsluitende Partij verleent de andere Overeenkomstsluitende Partij het recht de op haar grondgebied uit het vervoer van passagiers, bagage, post en goederen door de luchtvaartmaatschappij aangewezen door de andere Overeenkomstsluitende Partij gemaakte nettowinst vrijelijk over te maken tegen de officiële wisselkoers. Indien het betalingsverkeer tussen de Overeenkomstsluitende Partijen door een bijzondere overeenkomst is geregeld, dan is die overeenkomst van toepassing.
 Art.    11 . 1. De luchtvaartautoriteiten van de Overeenkomstsluitende Partijen plegen regelmatig overleg in een geest van nauwe samenwerking ten einde een bevredigende uitvoering van de bepalingen van deze Overeenkomst en de Bijlagen ervan te verzekeren.
2. De luchtvaartautoriteiten van een der Overeenkomstsluitende Partijen verstrekken op verzoek van de luchtvaartautoriteiten van de andere Overeenkomstsluitende Partij gegevens en statistieken welke redelijkerwijze gevraagd kunnen worden betreffende de frequentie en de capaciteit van de geëxploiteerde diensten en het vervoer bewerkstelligd door de door haar aangewezen luchtvaartmaatschappij naar of van het grondgebied van de andere Overeenkomstsluitende Partij of het transitvervoer, met inbegrip van gegevens met betrekking tot de oorsprong en de bestemming van dit vervoer. Deze gegevens en statistieken zullen niet meer informatie bevatten dan die welke gemeenlijk wordt vereist door de Raad van de Burgerluchtvaartorganisatie.
 Art.    12 . 1. Indien een der Overeenkomstsluitende Partijen het wenselijk acht enige bepaling uit deze Overeenkomst te wijzigen, kan zij om overleg met de andere Overeenkomstsluitende Partij verzoeken. Dit overleg, dat zowel mondeling als schriftelijk kan worden gepleegd tussen de luchtvaartautoriteiten, vangt aan binnen een termijn van zestig (60) dagen te rekenen van de datum van het verzoek. Alle zo overeengekomen wijzigingen zullen in werking treden zodra ze door een diplomatieke notawisseling zijn bevestigd.
2. Wijzigingen aan de routes kunnen rechtstreeks worden overeengekomen tussen de bevoegde luchtvaartautoriteiten van de Overeenkomstsluitende Partijen.
 Art.    13 . Indien een algemeen multilateraal Verdrag inzake luchtvervoer van kracht wordt dat beide Overeenkomstsluitende Partijen bindt, zullen de bepalingen van het multilaterale Verdrag gelden.
 Art.    14 . 1. Indien tussen de Overeenkomstsluitende Partijen een geschil mocht ontstaan omtrent de uitlegging of toepassing van deze Overeenkomst, trachten de Overeenkomstsluitende Partijen dit op te lossen door overleg tussen de luchtvaartautoriteiten overeenkomstig artikel 11 en indien dit overleg mocht mislukken, door onderhandelingen.
2. Indien de onderhandelingen tussen de Overeenkomstsluitende Partijen niet zijn beëindigd binnen een tijdvak van zestig (60) dagen te rekenen van de datum waarop bovenvernoemd verzoek is ontvangen, wordt het geschil, op verzoek van een der Partijen, voorgelegd aan een scheidsgerecht.
3. Dit scheidsgerecht bestaat uit drie leden. Elk der Regeringen zal een scheidsman benoemen; dezen benoemen op hun beurt in gemeenschappelijk overleg als voorzitter een onderdaan van een derde Staat.
Indien de twee scheidsmannen niet zijn benoemd binnen het tijdvak van twee (2) maanden, te rekenen van de dag waarop één der beide Regeringen de scheidsrechterlijke regeling van het geschil heeft voorgesteld, of indien de twee scheidsmannen niet tot overeenstemming zijn gekomen binnen de volgende maand ter zake van de benoeming van een Voorzitter, kan ieder van de Overeenkomstsluitende Partijen aan de Voorzitter van de Raad van de Burgerluchtvaartorganisatie vragen de noodzakelijke benoemingen te doen.
4. Indien geen minnelijke schikking bereikt mocht worden, beslist het scheidsgerecht bij meerderheid van stemmen. Indien de Overeenkomstsluitende Partijen niet anders overeenkomen, stelt het scheidsgerecht zijn eigen procedure vast en bepaalt zijn eigen zetel.
5. De Overeenkomstsluitende Partijen verplichten zich tot het aanvaarden van de voorlopige maatregelen die worden opgelegd gedurende de behandeling van het geschil, alsmede de uitspraak van de scheidsmannen, welke in alle gevallen bindend zal zijn.
6. Indien één van de Overeenkomstsluitende Partijen de besluiten van de scheidsmannen niet naleeft, kan de andere Overeenkomstsluitende Partij gedurende de gehele tijd dat de besluiten niet worden nageleefd, de rechten of voorrechten die krachtens deze Overeenkomst aan de in gebreke blijvende Overeenkomstsluitende Partij zijn verleend, beperken, opschorten of herroepen.
7. Elk der Overeenkomstsluitende Partijen zal de bezoldiging van en de kosten voor de werkzaamheden van haar scheidsman voor haar rekening nemen, en de helft van de bezoldiging en de kosten van de benoemde Voorzitter.
 Art.    15 . Iedere Overeenkomstsluitende Partij kan te allen tijd aan de andere Overeenkomstsluitende Partij mededeling doen dat zij deze Overeenkomst wenst te beëindigen.
Deze mededeling wordt tegelijkertijd gezonden aan de Internationale Burgerluchtvaartorganisatie.
In zodanig geval loopt de Overeenkomst af twaalf (12) maanden na de datum van de ontvangst van de mededeling door de andere Overeenkomstsluitende Partij, tenzij de mededeling in onderling overleg voor het einde van deze termijn wordt ingetrokken.
Indien van de andere Overeenkomstsluitende Partij geen ontvangstbewijs wordt ontvangen, wordt de mededeling geacht te zijn ontvangen veertien (14) dagen na ontvangst van de mededeling door de Raad van de Internationale Burgerluchtvaartorganisatie.
 Art.    16 . 1. Deze Overeenkomst zal worden bekrachtigd en de uitwisseling van de akten van bekrachtiging zal gebeuren in Brussel.
2. Deze Overeenkomst zal voorlopig geldig zijn vanaf de datum van ondertekening, en zal definitief van kracht worden na de uitwisseling van de akten van bekrachtiging.
 Bijlagen.
 Art.    N1 . Routeschema.
BELGIE
Routes
Brussel - tussenliggende punten in Europa - Las Palmas - Casablanca - Dakar - punten in Brazilië - Montevideo - Buenos Aires - Asuncion - Santiago de Chile; in beide richtingen.
PARAGUAY
Routes
Deze zullen op een latere datum door de Overeenkomstsluitende Partijen worden vastgesteld door een uitwisseling van diplomatieke nota's.
De aangewezen luchtvaartmaatschappijen kunnen één of meer punten op de aangegeven routes overslaan en ook in andere volgorde aandoen.
 Art.  N2. De uitwisseling van de bekrachtigingsoorkonden voorzien in artikel 16 van dit Akkoord, heeft plaatsgehad te Brussel op 8 januari 1976.Overeenkomstig de bepalingen van hetzelfde artikel 16, is dit Akkoord in werking getreden op 8 januari 1976.


text:
Titel I.
 Artikel    1 . 1. Indien een vonnis is gewezen tegen een Staat die partij is bij de Overeenkomst en die Staat aan dit vonnis geen gevolg geeft, kan de partij die zich op dit vonnis beroept, vorderen dat uitspraak wordt gedaan over de vraag of aan het vonnis gevolg moet worden gegeven overeenkomstig de artikelen 20 of 25 van de Overeenkomst door het voor te leggen :
(a) hetzij aan de bevoegde rechter van die Staat overeenkomstig artikel 21 van de Overeenkomst;
(b) hetzij aan de Europese Rechtbank, ingesteld overeenkomstig de bepalingen van Titel III van dit Protocol, mits die Staat partij is bij het Protocol en niet de verklaring heeft afgelegd, bedoeld in Titel IV.
De keuze tussen deze beide mogelijkheden is definitief.
2. Indien de Staat het voornemen koestert de zaak voor te leggen aan zijn rechter overeenkomstig het bepaalde in artikel 21, eerste lid, van de Overeenkomst, moet hij de partij te welker gunste het vonnis is gewezen, hiervan mededeling doen; hij kan zich alleen maar tot zijn rechter wenden, indien die partij de zaak niet binnen een termijn van drie maanden na ontvangst der mededeling heeft voorgelegd aan de Europese Rechtbank. Nadat die termijn is verstreken, kan de partij te welker gunste het vonnis is gewezen, de zaak niet meer voorleggen aan de Europese Rechtbank.
3. Onverminderd hetgeen moet worden verricht voor de toepassing van de artikelen 20 en 25 van de Overeenkomst, mag de Europese Rechtbank zich niet begeven in een onderzoek omtrent de gronden waarop het vonnis berust.
 Titel II.
 Art.    2 . 1. Geschillen die tussen twee of meer Staten die partij zijn bij dit Protocol, mochten ontstaan met betrekking tot de uitlegging of de toepassing van de Overeenkomst, worden op verzoek van een der partijen bij het geschil of bij wijze van schikking voorgelegd aan de overeenkomstig de bepalingen van Titel III van dit Protocol in te stellen Europese Rechtbank. De Staten die partij zijn bij dit Protocol, verbinden zich een zodanig geschil niet te onderwerpen aan een andere wijze van beslechting.
2. Indien het geschil betrekking heeft op een vraag die aan de orde is gesteld in een voor de rechter van een Overeenkomstsluitende Staat ingesteld geding tegen een andere Overeenkomstsluitende Staat, of op een vraag die aan de orde is gesteld in een voor de rechter van een Overeenkomstsluitende Staat overeenkomstig artikel 21 van de Overeenkomst ingesteld geding, kan het geschil niet worden aanhangig gemaakt bij de Europese Rechtbank alvorens de rechter een eindvonnis heeft gewezen in dat geding.
3. Een geschil kan niet worden voorgelegd aan de Europese Rechtbank als het betrekking heeft op een vonnis waarvan zij reeds heeft kennis genomen of kennis moet nemen krachtens Titel I van dit Protocol.
 Art.    3 . Geen bepaling in dit Protocol mag worden uitgelegd als een verhindering voor de Europese Rechtbank om zich uit te spreken over geschillen die mochten ontstaan tussen twee of meer Overeenkomstsluitende Staten betreffende de uitlegging of de toepassing van de Overeenkomst en die aan deze Rechtbank mochten worden voorgelegd bij wijze van schikking, zelfs indien die Staten of een van hen geen partij zijn bij dit Protocol.
 Titel III.
 Art.    4 . 1. Er wordt een Europese Rechtbank inzake de immuniteit van Staten ingesteld, belast met het kennisnemen van zaken die voor deze Rechtbank worden gebracht overeenkomstig de bepalingen van de Titels I en II van dit Protocol.
2. De Europese Rechtbank bestaat uit de leden van het Europese Hof voor de Rechten van de Mens benevens, voor iedere Staat die, geen lid van de Raad van Europa zijnde, tot dit Protocol is toegetreden, een persoon die de voor de leden van genoemd Hof vereiste hoedanigheden bezit en met goedvinden van het Comité van Ministers van de Raad van Europa is aangewezen door de Regering van die Staat voor een tijdvak van negen jaar.
3. Het voorzitterschap van de Europese Rechtbank wordt bekleed door de Voorzitter van het Europese Hof voor de Rechten van de Mens.
 Art.    5 . 1. Indien bij de Europese Rechtbank een geding aanhangig wordt gemaakt overeenkomstig de bepalingen van Titel I van dit Protocol neemt deze Rechtbank zitting in een Kamer van zeven leden. Als ambtshalve leden hebben daarin zitting het lid van de Europese Rechtbank dat onderdaan is van de Staat waartegen het vonnis is gewezen en het lid van de Europese Rechtbank, dat onderdaan is van de Staat van het forum, of bij ontstentenis in het ene of het andere geval van een zodanig lid, een persoon, door de Regering van de betrokken Staat aangewezen om zitting te nemen in de hoedanigheid van lid van de Kamer. De namen van de vijf overige leden worden bij loting aangewezen door de Voorzitter van de Europese Rechtbank in tegenwoordigheid van de Griffier.
2. Indien bij de Europese Rechtbank een geding aanhangig wordt gemaakt overeenkomstig de bepalingen van Titel II van dit Protocol, wordt de Kamer samengesteld op de wijze als aangegeven in het voorgaande lid. Als ambtshalve leden van de Kamer nemen dan evenwel zitting de leden van de Europese Rechtbank die onderdanen zijn van de Staten die partij zijn in het geschil, of, bij ontstentenis van een zodanig lid, een persoon, door de Regering van de betrokken Staat aangewezen om zitting te nemen in de hoedanigheid van lid van de Kamer.
3. Indien in een voor een Kamer dienende zaak een ernstige vraag aan de orde komt, die de uitlegging van de Overeenkomst of van dit Protocol raakt, kan de Kamer zich te allen tijde aan de behandeling van de zaak onttrekken ten gunste van de Europese Rechtbank in plenaire zitting. Het zich onttrekken aan de behandeling is verplicht indien de oplossing van een zodanige vraag in strijd zou kunnen komen met een voordien door een Kamer of door de in plenaire zitting bijeengekomen Europese Rechtbank gewezen vonnis. Het zich onttrekken aan de behandeling is definitief. De desbetreffende beslissing behoeft niet met redenen te zijn omkleed.
 Art.    6 . 1. De Europese Rechtbank beslist omtrent iedere aanvechting van haar bevoegdheid.
2. De zittingen van de Europese Rechtbank zijn openbaar, tenzij de Rechtbank op grond van buitengewone omstandigheden anders beslist.
3. De vonnissen van de Europese Rechtbank worden gewezen bij meerderheid van stemmen van de aanwezige leden en uitgesproken in een openbare zitting. Zij zijn met redenen omkleed. Indien het vonnis geheel of gedeeltelijk niet het eenstemmig oordeel van de Europese Rechtbank weergeeft, heeft ieder lid het recht tot het uitspreken van een afzonderlijk oordeel.
4. De vonnissen van de Europese Rechtbank zijn definitief en bindend voor de partijen.
 Art.    7 . 1. De Europese Rechtbank stelt zijn eigen reglement en procedure vast.
2. De functie van Griffier van de Europese Rechtbank wordt vervuld door de Griffier van het Europese Hof voor de Rechten van de Mens.
 Art.    8 . 1. De kosten van de werkzaamheden van de Europese Rechtbank komen ten laste van de Raad van Europa, geen Leden van de Raad van Europa zijnde, die tot dit Protocol zijn toegetreden, dragen in die kosten bij op een door het Comité van Ministers na verkregen instemming van die Staten te bepalen wijze.
2. De leden van de Europese Rechtbank ontvangen voor hun werkzaamheden een door het Comité van Ministers vast te stellen dagvergoeding.
 Titel IV.
 Art.    9 . 1. Iedere Staat kan op het tijdstip van ondertekening van dit Protocol of van nederlegging van zijn akte van bekrachtiging, aanvaarding of toetreding door middel van een tot de Secretaris-Generaal van de Raad van Europa te richten kennisgeving verklaren dat hij zich slechts gebonden acht door de Titels II tot en met V van dit Protocol.
2. Een zodanige kennisgeving kan te allen tijde worden ingetrokken.
 Titel V.
 Art.    10 . 1. Dit Protocol staat open voor ondertekening door de Lid-Staten van de Raad van Europa die de Overeenkomst hebben ondertekend. Het dient te worden bekrachtigd of aanvaard.
De akten van bekrachtiging of aanvaarding moeten worden nedergelegd bij de Secretaris-Generaal van de Raad van Europa.
2. Dit Protocol treedt in werking drie maanden na de datum van nederlegging van de vijfde akte van bekrachtiging of aanvaarding.
3. Voor elke ondertekenende Staat die het daarna bekrachtigt of aanvaardt, treedt het Protocol in werking drie maanden na de datum van nederlegging van de akte van bekrachtiging of aanvaarding van die Staat.
4. Een Lid-Staat van de Raad van Europa kan dit Protocol niet bekrachtigen of aanvaarden zonder de Overeenkomst te hebben bekrachtigd of aanvaard.
 Art.    11 . 1. Een Staat die tot de Overeenkomst is toegetreden, kan tot het Protocol toetreden nadat dit in werking is getreden.
2. Toetreding geschiedt door het nederleggen bij de Secretaris-Generaal van de Raad van Europa van een akte van toetreding, die drie maanden na de datum van nederlegging van kracht wordt.
 Art.    12 . Het maken van voorbehouden ten aanzien van dit Protocol is niet toegestaan.
 Art.    13 . 1. Een Overeenkomstsluitende Staat kan dit Protocol, voor zover het hem betreft, opzeggen door een kennisgeving te richten tot de Secretaris-Generaal van de Raad van Europa.
2. De opzegging wordt van kracht zes maanden na de datum van ontvangst van de kennisgeving door de Secretaris-Generaal. Het Protocol blijft evenwel van toepassing op gedingen die overeenkomstig de bepalingen van het Protocol zijn ingesteld vóór de afloop van deze termijn.
3. Opzegging van de Overeenkomst brengt van rechtswege opzegging van dit Protocol mede.
 Art.    14 . De Secretaris-Generaal van de Raad van Europa geeft aan de Lid-Staten van de Raad van Europa en aan iedere Staat die is toegetreden tot de Overeenkomst kennis van :
(a) elke ondertekening van dit Protocol;
(b) nederlegging van elke akte van bekrachtiging, aanvaarding of toetreding;
(c) elke datum van inwerkingtreding van dit Protocol overeenkomstig de artikelen 10 en 11;
(d) elke kennisgeving ontvangen krachtens het bepaalde in Titel IV en elke intrekking van zodanige kennisgeving;
(e) elke kennisgeving ontvangen krachtens het bepaalde in artikel 13 en de datum waarop de opzegging van kracht wordt.
 BIJLAGE.
 Art.  N. Overeenkomstig artikel 21, duidt de Belgische Regering de "Rechtbank van eerste aanleg" aan om uitspraak te doen over de vraag of de Belgische Staat gevolg moet geven aan een buitenlands vonnis.
Overeenkomstig artikel 24 verklaart de Belgische Regering dat buiten de gevallen vermeld in de artikelen 1 tot en met 13, haar rechters gerechtigd zullen zijn kennis te nemen van gedingen, ingesteld tegen een andere Overeenkomstsluitende Staat, voor zover zij kennis kunnen nemen van gedingen tegen Staten die geen partij zijn bij deze Overeenkomst. Deze verklaring laat onverlet de immuniteit ten aanzien van de rechtsmacht die vreemde Staten genieten ten aanzien van handelingen verricht in de uitoefening van hun publiekrechtelijke macht (acta jure imperii).


text: Artikel  M. "Op 6 oktober 1998 heeft de Regering van het Koninkrijk België het bovenvermelde verdrag opgezegd. Overeenkomstig de bepalingen van het verdrag zal deze opzegging ingaan op 6 oktober 1999.".


text:
Hoofdstuk I.  Immuniteit ten aanzien van rechtsmacht.
 Artikel    1 . 1. Een Overeenkomstsluitende Staat die optreedt als eiser of die zich partij stelt in een geding voor de rechter van een andere Overeenkomstsluitende Staat, onderwerpt zich, wat betreft dat geding, aan de rechtsmacht van de rechter van die Staat.
2. Een zodanige Overeenkomstsluitende Staat kan geen beroep doen op immunit ten aanzien van de rechtsmacht van de rechter van de andere Overeenkomstsluitende Staat met betrekking tot een eis in reconventie, indien :
(a) deze eis voortvloeit uit de rechtsverhouding of uit de feiten waarop de eis in conventie is gegrond;
(b) die Staat volgens de bepalingen van deze Overeenkomst niet gerechtigd zou zijn geweest zich te beroepen op immuniteit, indien tegen hem een afzonderlijk geding zou zijn ingesteld voor de rechter van de andere Staat.
3. Een Overeenkomstsluitende Staat die een eis in reconventie instelt voor de rechter van een andere Overeenkomstsluitende Staat, onderwerpt zich aan de rechtsmacht van de rechter van die Staat, zowel ten aanzien van de eis in conventie als van de eis in reconventie.
 Art.    2 . Een Overeenkomstsluitende Staat kan geen beroep doen op immuniteit ten aanzien van de rechtsmacht van de rechter van een andere Overeenkomstsluitende Staat, indien hij zich ertoe heeft verbonden zich te onderwerpen aan de rechtsmacht van die rechter krachtens :
(a) een internationale overeenkomst;
(b) een uitdrukkelijke bepaling, vervat in een schriftelijke overeenkomst; of
(c) een uitdrukkelijke toestemming, gegeven na het ontstaan van het geschil.
 Art.    3 . 1. Een Overeenkomstsluitende Staat geniet geen immuniteit ten aanzien van de rechtsmacht van de rechter van een andere Overeenkomstsluitende Staat, indien hij, alvorens daarop een beroep te doen, ten principale concludeert. Indien hij evenwel aantoont dat hij slechts naderhand kennis heeft kunnen nemen van feiten waarop hij zijn immuniteit had kunnen gronden, kan hij een beroep doen op immuniteit op grond van die feiten mits hij zulks doet zodra dit mogelijk is.
2. Een Overeenkomstsluitende Staat wordt niet geacht afstand te hebben gedaan van immuniteit indien hij voor de rechter van een andere Overeenkomstsluitende Staat verschijnt ten einde een beroep te doen op die immuniteit.
 Art.    4 . 1. Onverminderd het bepaalde in artikel 5 kan een Overeenkomstsluitende Staat geen beroep doen op immuniteit ten aanzien van de rechtsmacht van de rechter van een andere Overeenkomstsluitende Staat, indien het geding betrekking heeft op een verplichting van de Staat, waaraan uit hoofde van een overeenkomst moet worden voldaan op het grondgebied van de Staat van het forum.
2. Het eerste lid is niet van toepassing indien :
(a) het een tussen Staten gesloten overeenkomst betreft;
(b) de partijen bij de overeenkomst anders zijn overeengekomen;
(c) de Staat partij is bij een op zijn grondgebied gesloten overeenkomst en de verplichting van die Staat wordt beheerst door zijn administratief recht.
 Art.    5 . 1. Een Overeenkomstsluitende Staat kan geen beroep doen op immuniteit ten aanzien van de rechtsmacht van de rechter van een andere Overeenkomstsluitende Staat, indien het geding betrekking heeft op een arbeidsovereenkomst gesloten tussen de Staat en een natuurlijk persoon, wanneer de arbeid moet worden verricht op het grondgebied van de Staat van het forum.
2. Het eerste lid is niet van toepassing indien :
(a) de natuurlijke persoon op het tijdstip van het aanhangig maken van het geding de nationaliteit bezit van de Staat die hem in dienst heeft;
(b) hij op het tijdstip van het sluiten van de overeenkomst niet de nationaliteit bezat van de Staat van het forum, noch zijn gewone verblijfplaats had op het grondgebied van die Staat; of
(c) de partijen bij de overeenkomst schriftelijk anders zijn overeengekomen, tenzij volgens de wet van de Staat van het forum alleen de rechter van die Staat ter zake bevoegd is.
3. Indien de arbeid wordt verricht voor een kantoor, agentschap of andere vestiging als bedoeld in artikel 7, is het bepaalde in het tweede lid, letters (a) en (b), van dit artikel slechts van toepassing, indien de persoon met wie de overeenkomst is gesloten, op het tijdstip van het sluiten der overeenkomst zijn gewone verblijfplaats had op het grondgebied van de Staat die hem in dienst heeft.
 Art.    6 . 1. Een Overeenkomstsluitende Staat kan geen beroep doen op immuniteit ten aanzien van de rechtsmacht van een rechter van een andere Overeenkomstsluitende Staat, indien hij met een of meer particulieren deelneemt in een vennootschap, vereniging of rechtspersoon die zijn werkelijke of statutaire zetel of zijn voornaamste vestiging heeft op het grondgebied van de Staat van het forum en het geding betrekking heeft op uit deze deelneming voortvloeiende betrekkingen tussen de Staat ter ene zijde en het lichaam of een deelnemer ter andere zijde.
2. Het eerste lid is niet van toepassing indien schriftelijk anders is overeengekomen.
 Art.    7 . 1. Een Overeenkomstsluitende Staat kan geen aanspraak maken op immuniteit ten aanzien van de rechtsmacht van de rechter van een andere Overeenkomstsluitende Staat indien hij op het grondgebied van de staat van het forum een kantoor, agentschap of een andere vestiging heeft, door middel waarvan hij, op dezelfde wijze als een particulier persoon, een industriële, commerciële of financiële werkzaamheid uitoefent en het geding verband houdt met die werkzaamheid van het kantoor, het agentschap of de vestiging.
2. Het eerste lid is niet van toepassing indien alle partijen bij het geding Staten zijn of indien de partijen schriftelijk anders zijn overeengekomen.
 Art.    8 . Een Overeenkomstsluitende Staat kan geen beroep doen op immuniteit ten aanzien van de rechtsmacht van de rechter van een andere Overeenkomstsluitende Staat indien het geding betrekking heeft op :
(a) een octrooi, een tekening of model van nijverheid, een fabrieks- of handelsmerk, een dienstmerk of een andere soortgelijk recht dat, in de Staat van het forum, is aangevraagd, gedeponeerd, ingeschreven of op andere wijze beschermd en waarvan de Staat de aanvrager of rechthebbende is;
(b) een inbreuk die door de Staat op het grondgebied van de Staat van het forum zou zijn gemaakt op een zodanig recht dat aan een derde toebehoort en dat in die Staat wordt beschermd;
(c) een inbreuk die door de Staat op het grondgebied van de Staat van het forum zou zijn gemaakt op een auteursrecht dat aan een derde toebehoort en dat in die Staat wordt beschermd;
(d) het recht tot gebruik van een handelsnaam in de Staat van het forum.
 Art.    9 . Een Overeenkomstsluitende Staat kan geen beroep doen op immuniteit ten aanzien van de rechtsmacht van de rechter van een andere Overeenkomstsluitende Staat indien het geding betrekking heeft op :
(a) een recht van die Staat op, zijn belang in of zijn gebruik of bezit van een onroerend goed; of
(b) zijn verplichtingen, voortvloeiende uit zijn recht op, zijn belang in, of zijn gebruik of bezit van een onroerend goed, en dit goed is gelegen op het grondgebied van de Staat van het forum.
 Art.    10 . Een Overeenkomstsluitende Staat kan geen beroep doen op immuniteit ten aanzien van de rechtsmacht van de rechter van een andere Overeenkomstsluitende Staat indien het geding betrekking heeft op een recht op roerende of onroerende goederen dat hem is toegevallen uit hoofde van erfopvolging of schenking, dan wel als behorende tot een onbeheerde nalatenschap.
 Art.    11 . Een Overeenkomstsluitende Staat kan geen beroep doen op immuniteit ten aanzien van de rechtsmacht van de rechter van een andere Overeenkomstsluitende Staat indien het geding betrekking heeft op vergoeding voor lichamelijk letsel of materiële schade, voortvloeiende uit een gebeurtenis die zich heeft voorgedaan op het grondgebied van de Staat van het forum, en indien de veroorzaker van het letsel of de schade zich op dat grondgebied bevond op het tijdstip waarop die gebeurtenis zich heeft voorgedaan.
 Art.    12 . 1. Indien een Overeenkomstsluitende Staat er schriftelijk in heeft toegestemd een geschil op het terrein van het burgerlijk of handelsrecht dat reeds is ontstaan of zal kunnen ontstaan, te onderwerpen aan arbitrage, kan die Staat geen beroep doen op immuniteit ten aanzien van de rechtsmacht van de rechter van een andere Overeenkomstsluitende Staat op welks grondgebied of volgens welks wet de arbitrage heeft plaatsgehad of zal plaatshebben, als het betreft gedingen met betrekking tot :
(a) de geldigheid of de interpretatie van de overeenkomst van arbitrage;
(b) de arbitrageprocedure;
(c) de vernietiging van de arbitrale uitspraak, tenzij de overeenkomst van arbitrage iets anders bepaalt.
2. Het eerste lid is niet van toepassing op een overeenkomst inzake arbitrage tussen Staten.
 Art.    13 . Artikel 1, eerste lid, is niet van toepassing indien een Overeenkomstsluitende Staat voor de rechter van een andere Overeenkomstsluitende Staat, bij wie een geding aanhangig is, waarbij eerstbedoelde Staat geen partij is, aanvoert dat hij een recht heeft op of een belang heeft bij een goed, dat voorwerp is van het geding, en de omstandigheden zodanig zijn, dat hij recht zou hebben op immuniteit indien het geding tegen hem zou zijn ingesteld.
 Art.    14 . Niets in deze Overeenkomst mag worden uitgelegd als een verhindering voor de rechter van Overeenkomstsluitende Staat tot het beheren van goederen, zoals die van een trust of van een failliete boedel, of het regelen van of het toezicht houden op zodanige beheer, enkel en alleen wegens het feit dat een andere Overeenkomstsluitende Staat een recht heeft op of een belang heeft bij die goederen.
 Art.    15 . Een Overeenkomstsluitende Staat geniet immuniteit ten aanzien van de rechtsmacht van de rechter van een andere Overeenkomstsluitende Staat indien het geding niet wordt beheerst door de artikelen 1 tot en met 14; de rechter mag geen kennis nemen van een dergelijk geding, zelfs niet indien de Staat niet verschijnt.
 Hoofdstuk II.  Procedureregels.
 Art.    16 . 1. Op gedingen, ingesteld tegen een Overeenkomstsluitende Staat voor de rechter van een andere Overeenkomstsluitende Staat, zijn de navolgende regels van toepassing.
2. De bevoegde autoriteiten van de Staat van het forum zenden :
- het origineel of een afschrift van het document waardoor het geding is ingeleid;
- een afschrift van ieder vonnis, bij verstek gewezen tegen de gedaagde Staat,
langs diplomatieke weg aan de Minister van Buitenlandse Zaken van de gedaagde Staat ter doorzending wanneer dat moet geschieden aan de bevoegde autoriteit van deze Staat. Deze documenten gaan zo nodig vergezeld van een vertaling in de officiële taal of een der officiële talen van de gedaagde Staat.
3. De betekening of de kennisgeving van de in het tweede lid bedoelde documenten wordt geacht te zijn verricht door hun ontvangst door het Ministerie van Buitenlandse Zaken.
4. De termijnen waarbinnen de Staat moet verschijnen of rechtsmiddelen moet aanwenden tegen een bij verstek gewezen vonnis, nemen een aanvang twee maanden na de datum waarop het document waardoor het geding is ingeleid of het afschrift van het bedoelde vonnis door het Ministerie van Buitenlandse Zaken is ontvangen.
5. Indien het tot de bevoegdheid van de rechter behoort de termijnen vast te stellen voor het verschijnen en voor het aanwenden van rechtsmiddelen tegen een bij verstek gewezen vonnis, moet hij de Staat een termijn toestaan van ten minste twee maanden na de datum waarop het document waarmee het geding is ingeleid of het afschrift van het vonnis door het Ministerie van Buitenlandse Zaken is ontvangen.
6. Een Overeenkomstsluitende Staat die in een geding verschijnt, wordt geacht afstand te hebben gedaan van het aanvoeren van bezwaren tegen de wijze van betekening of kennisgeving.
7. Indien een Overeenkomstsluitende Staat niet is verschenen, mag een vonnis bij verstek tegen hem slechts dan worden gewezen, indien is komen vast te staan dat het document waarbij het geding is ingeleid hem is overhandigd overeenkomstig het bepaalde in het tweede lid en dat de termijnen van verschijning, bedoeld in het vierde en vijfde lid, in acht zijn genomen.
 Art.    17 . Geen zekerheidstelling of depot, onder welke benaming ook, die in de Staat van het forum niet zou kunnen worden gevorderd van een onderdaan van die Staat of van een persoon die daar zijn woon- of verblijfplaats heeft mag worden opgelegd aan een Overeenkomstsluitende Staat ter waarborging van de betaling van de kosten van het geding. De Staat die als eiser optreedt voor de rechter van een andere Overeenkomstsluitende Staat moet alle te zijnen laste komende kosten van het geding voldoen.
 Art.    18 . Een Overeenkomstsluitende Staat die partij is bij een geding voor de rechter van een andere Overeenkomstsluitende Staat mag niet worden onderworpen aan dwangmaatregelen of andere sancties wegens het nalaten of weigeren documenten of andere bewijsstukken over te leggen.
De rechter mag evenwel uit een zodanige nalatigheid of weigering de gevolgtrekkingen maken die hij dienstig acht.
 Art.    19 . 1. De rechter voor wie een geding is aanhangig gemaakt waarbij een Overeenkomstsluitende Staat partij is, moet op verzoek van een der partijen of, indien zijn nationale wet zulks toestaat, ambtshalve weigeren de zaak te behandelen of het geding schorsen indien een ander geding tussen dezelfde partijen, gegrond op dezelfde feiten en van dezelfde strekking :
(a) eerder aanhangig was gemaakt voor de rechter van die Overeenkomstsluitende Staat en daar nog in behandeling is; of
(b) eerder aanhangig was gemaakt voor de rechter van een andere Overeenkomstsluitende Staat en daar nog in behandeling is, en kan leiden tot een vonnis dat door de Staat die partij is bij het geding moet worden uitgevoerd krachtens artikel 20 of 25.
2. Elke Overeenkomstsluitende Staat welks wet de rechter de bevoegdheid geeft te weigeren de zaak te behandelen of het geding te schorsen, indien een geding tussen dezelfde partijen, gegrond op dezelfde feiten en van dezelfde strekking, reeds aanhangig is voor de rechter van een andere Overeenkomstsluitende Staat, kan door middel van een tot de Secretaris-Generaal van de Raad van Europa gerichte kennisgeving verklaren, dat zijn rechters niet gebonden zijn door het bepaalde in het eerste lid.
 Hoofdstuk III.  Uitvoering van vonnissen.
 Art.    20 . 1. Een Overeenkomstsluitende Staat moet aan een door de rechter van een andere Overeenkomstsluitende Staat tegen hem gewezen vonnis gevolg geven indien :
(a) hij overeenkomstig het bepaalde in de artikelen 1 tot en met 13 geen beroep kon doen op immuniteit ten aanzien van de rechtsmacht; en
(b) het vonnis niet of niet meer vatbaar is voor verzet in geval van een bij verstek gewezen vonnis, voor hoger beroep of enig ander gewoon rechtsmiddel of voor beroep in cassatie.
2. Niettemin is een Overeenkomstsluitende Staat niet gehouden aan een zodanig vonnis gevolg te geven indien:
(a) dit kennelijk in strijd zou zijn met de openbare orde van die Staat;
(b) een geding tussen dezelfde partijen, gegrond op dezelfde feiten en met dezelfde strekking :
(i) eerder aanhangig is gemaakt voor de rechter van die Staat en daar nog in behandeling is;
(ii) eerder aanhangig is gemaakt voor de rechter van een andere Overeenkomstsluitende Staat en daar nog in behandeling is en kan leiden tot een vonnis waaraan de Staat die partij is in het geding gevolg moet geven krachtens deze Overeenkomst;
(c) de gevolgen van het vonnis onverenigbaar zijn met die van een ander vonnis, tussen dezelfde partijen gewezen door :
(i) de rechter van de Overeenkomstsluitende Staat, indien het voor die rechter eerder aanhangig is gemaakt of indien dat andere vonnis is gewezen alvorens het vonnis voldoet aan het bepaalde in het eerste lid, letter (b); of
(ii) de rechter van een andere Overeenkomstsluitende Staat en dit vonnis het eerst voldoet aan de vereisten van deze Overeenkomst;
(d) het bepaalde in artikel 16 niet in acht is genomen en de Staat niet is verschenen of geen rechtsmiddel heeft ingesteld tegen een vonnis bij verstek.
3. Voorts is een Overeenkomstsluitende Staat in de gevallen bedoeld in artikel 10 niet gehouden aan een zodanig vonnis gevolg te geven indien :
(a) de rechter van de Staat van het forum geen rechtsmacht zou hebben gehad wanneer hij, mutatis mutandis, de regels ten aanzien van de bevoegdheid zou hebben toegepast - andere dan die genoemd in de Bijlage bij deze Overeenkomst - geldende in de Staat tegen welke het vonnis is gewezen;
(b) de rechter door toepassing van een andere wet dan die welke volgens de regels van het internationaal privaatrecht van die Staat zou zijn toegepast, tot een ander resultaat is gekomen dan hetgeen zou zijn verkregen door toepassing van de door bedoelde regels aangegeven wet.
Evenwel kan een Overeenkomstsluitende Staat zich niet beroepen op de weigeringsgronden, bedoeld in de letters (a) en (b) van dit lid, indien tussen hem en de Staat van het forum een verdrag bestaat inzake de erkenning en tenuitvoerlegging van vonnissen en indien het vonnis voldoet aan de in dat verdrag neergelegde vereisten wat betreft de bevoegdheid en, indien dat een rol speelt, de toegepaste wet.
 Art.    21 . 1. Indien een vonnis is gewezen tegen een Overeenkomstsluitende Staat en die Staat aan dat vonnis geen gevolg geeft, dan is de partij die zich van dat vonnis wil bedienen, gerechtigd aan de bevoegde rechter van die Staat te verzoeken een beslissing te geven over de vraag of aan het vonnis gevolg moet worden gegeven overeenkomstig artikel 20.
De Staat tegen welke het vonnis is gewezen, kan, indien zijn wet zulks toestaat, die vraag eveneens aan deze rechter voorleggen.
2. Behoudens hetgeen moet worden verricht voor de toepassing van artikel 20, mag de bevoegde rechter van de desbetreffende Staat zich niet begeven in een onderzoek omtrent de gronden waarop het vonnis berust.
3. Ingeval overeenkomstig het eerste lid een geding wordt ingesteld voor de rechter van de Staat :
(a) moeten partijen in de gelegenheid worden gesteld in het geding te worden gehoord;
(b) zijn de documenten, overgelegd door de partij die zich van het vonnis wil bedienen, vrijgesteld van legalisatie of enige andere soortgelijke formaliteit;
(c) kan van de partij die zich van het vonnis wil bedienen, geen zekerheidstelling of depot, onder welke benaming ook, worden verlangd wegens haar nationaliteit, woon- of verblijfplaats;
(d) heeft de partij die zich van het vonnis wil bedienen, recht op rechtskundige bijstand op voorwaarden die niet minder gunstig zijn dan die welke gelden voor de onderdanen van de Staat die in die Staat hun woon- of verblijfplaats hebben.
4. Elke Overeenkomstsluitende Staat moet bij de nederlegging van zijn akte van bekrachtiging, aanvaarding of toetreding de in het eerste lid bedoelde rechter of rechters aanwijzen en de Secretaris-Generaal van de Raad van Europa daarvan mededeling doen.
 Art.    22 . 1. Een Overeenkomstsluitende Staat is verplicht gevolg te geven aan een schikking waarbij hij partij is en die tijdens het geding is getroffen voor de rechter van een andere Overeenkomstsluitende Staat; het bepaalde in artikel 20 is op een zodanige schikking niet van toepassing.
2. Indien de Staat de schikking niet uitvoert, kan de in artikel 21 bedoelde procedure worden gevolgd.
 Art.    23 . Geen maatregelen van gedwongen tenuitvoerlegging noch conservatoire maatregelen mogen ten aanzien van goederen van een Overeenkomstsluitende Staat op het grondgebied van een andere Overeenkomstsluitende Staat worden genomen, behoudens in de gevallen en naar de mate waarin die Staat daar schriftelijk in heeft toegestemd.
 Hoofdstuk IV.  Facultatieve bepalingen.
 Art.    24 . 1. Niettegenstaande het bepaalde in artikel 15 kan iedere Staat op het tijdstip van de ondertekening van deze Overeenkomst of van de nederlegging van zijn akte van bekrachtiging, aanvaarding of toetreding of op enig later tijdstip door middel van een aan de Secretaris-Generaal van de Raad van Europa gerichte kennisgeving verklaren, dat in gevallen niet vermeld in de artikelen 1 tot en met 13 zijn rechters gerechtigd zullen zijn kennis te nemen van gedingen, ingesteld tegen een andere Overeenkomstsluitende Staat, voor zover zij kennis kunnen nemen van gedingen tegen Staten die geen partij zijn bij deze Overeenkomst. Deze verklaring laat onverlet de immuniteit ten aanzien van de rechtsmacht die vreemde Staten genieten ten aanzien van handelingen, verricht in de uitoefening van hun publiekrechtelijke macht (acta jure imperii).
2. De rechter van een Staat die een in het eerste lid bedoeld verklaring heeft afgelegd, kan niettemin geen kennis nemen van zodanige gedingen, ingesteld tegen een andere Overeenkomstsluitende Staat, indien zijn bevoegdheid slechts gegrond is op een of meer gronden genoemd in de Bijlage bij deze Overeenkomst, tenzij de andere Overeenkomstsluitende Staat concludeert ten principale zonder de rechtsmacht van de rechter te hebben bestreden.
3. De bepalingen van Hoofdstuk II zijn van toepassing op de gedingen krachtens dit artikel ingesteld tegen een Overeenkomstsluitende Staat.
4. De overeenkomstig het eerste lid afgelegde verklaring kan worden ingetrokken door middel van een aan de Secretaris-Generaal van de Raad van Europa gerichte kennisgeving. De intrekking wordt van kracht drie maanden na de datum van haar ontvangst, maar heeft geen invloed op de vóór het verloop van deze termijn ingestelde gedingen.
 Art.    25 . 1. Een Overeenkomstsluitende Staat die de in artikel 24 bedoelde verklaring heeft afgelegd, moet gevolg geven aan een vonnis dat, buiten de in artikelen 1 tot en met 13 genoemde gevallen, is gewezen door de rechter van een andere Overeenkomstsluitende Staat die een zodanige verklaring heeft afgelegd :
(a) indien de in artikel 20, eerste lid, letter (b), genoemde vereisten zijn vervuld; en
(b) indien de rechter geacht wordt rechtsmacht te hebben krachtens de navolgende leden.
2. De Overeenkomstsluitende Staat is evenwel niet gehouden gevolg te geven aan een zodanig vonnis indien :
(a) een grond van weigering bestaat, als bedoeld in artikel 20, eerste lid; of
(b) indien het bepaalde in artikel 24, tweede lid, niet in acht is genomen.
3. Onverminderd het bepaalde in het vierde lid wordt de rechter van een Overeenkomstsluitende Staat geacht rechtsmacht te hebben in de zin van het eerste lid, letter (b) :
(a) indien zijn rechtsmacht is erkend door een overeenkomst waarbij de Staat van het forum en de andere Overeenkomstsluitende Staat partij zijn;
(b) bij ontbreken van een overeenkomst tussen de beide Staten betreffende de erkenning en tenuitvoerlegging van vonnissen in burgerlijke zaken, indien de rechter van de Staat van het forum rechtsmacht zou hebben gehad wanneer hij, mutatis mutandis, de regels ten aanzien van de bevoegdheid zou hebben toegepast - ander dan die genoemd in de Bijlage bij deze Overeenkomst - geldende in de Staat tegen welke het vonnis is gewezen. Deze bepaling is niet van toepassing op geschillen voortvloeiende uit overeenkomsten.
4. Twee Overeenkomstsluitende Staten die de in artikel 24 bedoelde verklaringen hebben afgelegd, kunnen, door middel van een overeenkomst ter aanvulling van deze Overeenkomst, de omstandigheden bepalen waaronder hun rechters als bevoegd worden beschouwd in de zin van het eerste lid, letter (b).
5. Indien de Staat aan het vonnis geen gevolg geeft, kan de in artikel 21 bedoelde procedure worden gevolgd.
 Art.    26 . Niettegenstaande het bepaalde in artikel 23 kan een tegen een Overeenkomstsluitende Staat gewezen vonnis in een geding betreffende een industriële of commerciële werkzaamheid, door de Staat op dezelfde wijze uitgeoefend als door een natuurlijk persoon, in de Staat van het forum ten uitvoer worden gelegd op die goederen van de Staat tegen welke het vonnis is gewezen, welke uitsluitend worden gebruikt in verband met die werkzaamheid, indien :
(a) zowel de Staat van het forum als de Staat tegen welke het vonnis is gewezen, verklaringen hebben afgelegd krachtens artikel 24;
(b) het geding dat tot het vonnis heeft geleid, behoorde tot die, welke genoemd zijn in de artikelen 1 tot en met 13 of was ingesteld overeenkomstig het bepaalde in artikel 24, eerste en tweede lid; en
(c) het vonnis voldoet aan de in artikel 20, eerste lid, letter (b), genoemde vereisten.
 Hoofdstuk V.  Algemene bepalingen.
 Art.    27 . 1. Voor de toepassing van deze Overeenkomst is onder de term "Overeenkomstsluitende Staat", niet begrepen een lichaam dat afgezonderd is van een Overeenkomstsluitende Staat en bevoegd is in rechte op te treden, zelfs indien daaraan publiekrechtelijke taken zijn opgedragen.
2. Elk in het eerste lid bedoelde lichaam kan voor de rechter van een andere Overeenkomstsluitende Staat worden gedaagd als ware het een particulier persoon; deze rechter mag evenwel niet kennis nemen van handelingen door dat lichaam begaan in de uitoefening van zijn publiekrechtelijke macht (acta jure imperii).
3. Een zodanig lichaam kan in elk geval voor die rechter worden gedaagd wanneer deze in soortgelijke omstandigheden kennis had kunnen nemen van het geding, indien dit was ingesteld tegen een Overeenkomstsluitende Staat.
 Art.    28 . 1. Onverminderd het bepaalde in artikel 27 genieten de Lid-Staten van een Bondsstaat geen immuniteit.
2. Een Bondsstaat die partij is bij deze Overeenkomst, kan evenwel door middel van een aan de Secretaris-Generaal van de Raad van Europa gerichte kennisgeving verklaren, dat zijn Lid-Staten een beroep kunnen doen op de bepalingen van de Overeenkomst die van toepassing zijn op de Overeenkomstsluitende Staten en dezelfde verplichtingen hebben als laatstgenoemde.
3. Indien een verklaring krachtens het tweede lid is afgelegd, moeten de betekeningen en kennisgevingen, bestemd voor een Lid-Staat van een Bondsstaat, overeenkomstig artikel 16 worden gericht aan het Ministerie van Buitenlandse Zaken van de Bondsstaat.
4. Alleen de Bondsstaat is bevoegd tot het doen van de verklaringen, kennisgevingen en mededelingen, bedoeld in deze Overeenkomst, en alleen hij kan partij zijn bij een geding als bedoeld in artikel 34.
 Art.    29 . Deze Overeenkomst is niet van toepassing op gedingen ter zake van :
(a) sociale zekerheid;
(b) kernschade;
(c) heffingen of boeten, douanerechten, belastingen.
 Art.    30 . Deze Overeenkomst is niet van toepassing op gedingen met betrekking tot vorderingen betreffende de exploitatie van zeeschepen die het eigendom zijn van een Overeenkomstsluitende Staat of door hem worden geëxploiteerd, betreffende het vervoer van ladingen en passagiers door die schepen of betreffende het vervoer van ladingen toebehorend aan een Overeenkomstsluitende Staat en vervoerd aan boord van koopvaardijschepen.
 Art.    31 . De bepalingen van deze Overeenkomst laten onverlet de immuniteiten en voorrechten die een Overeenkomstsluitende Staat geniet met betrekking tot elke handeling of nalatigheid begaan door of in verband met zijn strijdkrachten wanneer deze zich bevinden op het grondgebied van een andere Overeenkomstsluitende Staat.
 Art.    32 . De bepalingen van deze Overeenkomst laten onverlet de voorrechten en immuniteiten met betrekking tot de uitoefening van de functies van diplomatieke missies en consulaire posten en van de daaraan verbonden personen.
 Art.    33 . De bepalingen van deze Overeenkomst laten onverlet de gesloten of nog te sluiten internationale overeenkomsten die, op bijzondere terreinen, in verband staan met vraagstukken die het onderwerp vormen van deze Overeenkomst.
 Art.    34 . 1. Geschillen die tussen twee of meer Overeenkomstsluitende Staten mochten ontstaan met betrekking tot de uitlegging of de toepassing van deze Overeenkomst worden op verzoek van een der partijen bij het geschil of bij wijze van compromis voorgelegd aan het Internationaal Gerechtshof tenzij de partijen een andere vreedzame regeling van het geschil overeenkomen.
2. Aan het Internationaal Gerechtshof kan evenwel geen geschil worden voorgelegd :
(a) dat betrekking heeft op een vraag die aan de orde wordt gesteld in een geding dat door een Overeenkomstsluitende Staat aanhangig is gemaakt voor de rechter van een andere Overeenkomstsluitende Staat, alvorens die rechter een vonnis heeft gewezen, dat voldoet aan de in artikel 20, eerste lid, letter (b), genoemde vereisten;
(b) dat betrekking heeft op een vraag die aan de orde wordt gesteld in een geding dat is ingesteld voor de rechter van een Overeenkomstsluitende Staat overeenkomstig artikel 21, eerste lid, alvorens die rechter in dat geding een eindvonnis heeft gewezen.
 Art.    35 . 1. Deze Overeenkomst is alleen van toepassing op gedingen die na haar inwerkingtreding aanhangig zijn gemaakt.
2. Indien een Staat partij is geworden bij deze Overeenkomst nadat zij in werking is getreden, is zij slechts van toepassing op gedingen die aanhangig zijn gemaakt na de inwerkingtreding voor die Staat.
3. Geen bepaling in deze Overeenkomst is van toepassing op gedingen en vonnissen die handelingen, nalatigheden en feiten tot onderwerp hebben, die zijn begaan of nagelaten vóór de datum van de openstelling voor ondertekening van deze Overeenkomst.
 Hoofdstuk VI.  Slotbepalingen.
 Art.    36 . 1. Deze Overeenkomst staat open voor ondertekening door de Lid-Staten van de Raad van Europa. Zij dient te worden bekrachtigd of aanvaard. De akten van bekrachtiging of aanvaarding moeten worden nedergelegd bij de Secretaris-Generaal van de Raad van Europa.
2. De Overeenkomst treedt in werking drie maanden na de datum van nederlegging van de derde akte van bekrachtiging of aanvaarding.
3. Voor elke ondertekenende Staat die haar daarna bekrachtigt of aanvaardt, treedt de Overeenkomst in werking drie maanden na de datum van nederlegging van de akte van bekrachtiging of aanvaarding van die Staat.
 Art.    37 . 1. Na de inwerkingtreding van deze Overeenkomst kan het Comité van Ministers van de Raad van Europa, krachtens een met eenstemmigheid genomen besluit van de leden die een stem uitbrengen, iedere Staat die geen lid is van de Raad van Europa, uitnodigen tot deze Overeenkomst toe te treden.
2. De toetreding geschiedt door het nederleggen bij de Secretaris-Generaal van de Raad van Europa van een akte van toetreding die drie maanden na de datum van nederlegging van kracht wordt.
3. Indien evenwel de toetreding van een Staat die geen lid is van de Raad, voordat deze toetreding van kracht is geworden, het onderwerp vormt van een tot de Secretaris-Generaal van de Raad van Europa gericht bezwaar van een Staat die voordien tot deze Overeenkomst is toegetreden, is de Overeenkomst niet van toepassing op de betrekkingen tussen die beide Staten.
 Art.    38 . 1. Een Overeenkomstsluitende Staat kan op het tijdstip van ondertekening of nederlegging van zijn akte van bekrachtiging, aanvaarding of toetreding het grondgebied of de grondgebieden aanwijzen, waarop deze Overeenkomst van toepassing is.
2. Een Overeenkomstsluitende Staat kan op het tijdstip van nederlegging van zijn akte van bekrachtiging, aanvaarding of toetreding of op elk later tijdstip door middel van een tot de Secretaris-Generaal van de Raad van Europa te richten verklaring de toepassing van deze Overeenkomst uitbreiden tot ieder ander in de verklaring aangegeven grondgebied voor welks internationale betrekkingen hij verantwoordelijk is of voor hetwelk hij bevoegd is verbintenissen aan te gaan.
3. Verklaringen afgelegd krachtens het voorgaande lid kunnen, wat een in deze verklaring aangewezen grondgebied betreft, worden ingetrokken op de wijze als bedoeld in artikel 40 van deze Overeenkomst.
 Art.    39 . Het maken van voorbehouden ten aanzien van deze Overeenkomst is niet toegestaan.
 Art.    40 . 1. Een Overeenkomstsluitende Staat kan deze Overeenkomst, voor zover het hem betreft, opzeggen door een kennisgeving te richten tot de Secretaris-Generaal van de Raad van Europa.
2. De opzegging wordt van kracht zes maanden na de datum van ontvangst van de kennisgeving door de Secretaris-Generaal. De Overeenkomst blijft evenwel van toepassing op gedingen die zijn ingesteld vóór de afloop van deze termijn en op de in deze gedingen gewezen vonnissen.
 Art.    41 . De Secretaris-Generaal van de Raad van Europa geeft aan de Lid-Staten van de Raad van Europa en aan iedere Staat die is toegetreden tot deze Overeenkomst kennis van :
(a) elke ondertekening;
(b) nederlegging van elke akte van bekrachtiging, aanvaarding of toetreding;
(c) elke datum van inwerkingtreding van deze Overeenkomst overeenkomstig de artikelen 36 en 37;
(d) elke kennisgeving ontvangen krachtens het bepaalde in artikel 19, tweede lid;
(e) elke mededeling ontvangen krachtens het bepaalde in artikel 21, vierde lid;
(f) elke kennisgeving ontvangen krachtens het bepaalde in artikel 24, eerste lid;
(g) de intrekking van elke kennisgeving, verricht krachtens het bepaalde in artikel 24, vierde lid;
(h) elke kennisgeving ontvangen krachtens het bepaalde in artikel 28, tweede lid;
(i) elke kennisgeving ontvangen krachtens het bepaalde in artikel 37, derde lid;
(j) elke verklaring ontvangen krachtens het bepaalde in artikel 38;
(k) elke kennisgeving ontvangen krachtens het bepaalde in artikel 40 en de datum waarop de opzegging van kracht wordt.
 BIJLAGE.
 Art.  N. De bevoegdheidsgronden, bedoeld in artikel 20, derde lid, letter (a), artikel 24, tweede lid, en artikel 25, derde lid, letter (b), zijn de volgende :
(a) de aanwezigheid van goederen van de gedaagde of de inbeslagneming van goederen door de eiser, op het grondgebied van de Staat van het forum, behalve indien :
- de eis betrekking heeft op de eigendom of het bezit van genoemde goederen of op een ander geschil betreffende die goederen; of
- de goederen tot zekerheid zijn gesteld voor een schuld die het onderwerp is van het geschil;
(b) de nationaliteit van de eiser;
(c) de woonplaats of de gewone of tijdelijke verblijfplaats van de eiser in de Staat van het forum, behalve indien die bevoegdheid wordt toegelaten bij bepaalde contractuele betrekkingen wegens het bijzondere karakter daarvan;
(d) het feit dat de gedaagde bedrijfshandelingen heeft verricht in de Staat van het forum zonder dat het geschil betrekking heeft op die handelingen;
(e) de eenzijdige aanwijzing van de rechter door de eiser, met name in een factuur.
Een rechtspersoon wordt geacht zijn woon- of verblijfplaats te hebben ter plaatse van zijn feitelijke of statutaire zetel of zijn voornaamste vestiging.