text:
Artikel    1 . Algemene bepaling en toepassingsgebied
1. In overeenstemming met het Handvest van de Verenigde Naties en met de op hen van toepassing zijnde regels van het internationaal recht inzake gewapende conflicten, komen de Hoge Verdragsluitende Partijen overeen de in dit Protocol vervatte verplichtingen na te komen, zowel individueel als in samenwerking met andere Hoge Verdragsluitende Partijen, teneinde de risico's en gevolgen van ontplofbare oorlogsresten in post-conflictsituaties te minimaliseren.
2. Dit Protocol is van toepassing op ontplofbare oorlogsresten te land, met inbegrip van de binnenwateren van de Hoge Verdragsluitende Partijen.
3. Dit Protocol is van toepassing op situaties die voortvloeien uit conflicten als bedoeld in artikel 1, eerste tot en met zesde lid, van het Verdrag, zoals gewijzigd op 21 december 2001.
4. De artikelen 3, 4, 5 en 8 van dit Protocol zijn van toepassing op andere ontplofbare oorlogsresten dan bestaande ontplofbare oorlogsresten als gedefinieerd in artikel 2, vijfde lid, van dit Protocol.
 Art.    2 . Begripsomschrijvingen
Voor de toepassing van dit Protocol wordt verstaan onder :
1. Ontplofbare munitie, conventionele munitie die explosieve stoffen bevat, met uitzondering van mijnen, valstrikken en andere mechanismen als gedefinieerd in Protocol II van dit Verdrag zoals gewijzigd op 3 mei 1996;
2. Niet-gesprongen munitie, ontplofbare munitie die ontstekingsgereed is, van een ontsteking is voorzien, op scherp is gezet of anderszins voor gebruik is voorbereid, en is gebruikt in een gewapend conflict. De munitie kan zijn afgevuurd, afgeworpen, gelanceerd of afgeschoten en had tot ontploffing behoren te komen, maar weigerde zulks te doen;
3. Achtergelaten ontplofbare munitie, ontplofbare munitie die tijdens een gewapend conflict niet is gebruikt, die is achtergelaten of gedumpt door een partij bij een gewapend conflict, en die niet langer onder het gezag staat van de partij die deze heeft achtergelaten of gedumpt. Achtergelaten ontplofbare munitie kan al dan niet voor ontsteking zijn geprepareerd, van een ontsteking zijn voorzien, op scherp zijn gezet of anderszins voor gebruik zijn voorbereid;
4. Ontplofbare oorlogsresten, niet-gesprongen munitie en achtergelaten ontplofbare munitie;
5. Bestaande ontplofbare oorlogsresten, niet-gesprongen munitie en achtergelaten ontplofbare munitie die aanwezig was vóór de inwerkingtreding van dit Protocol ten aanzien van de Hoge Verdragsluitende Partij op wier grondgebied dit aanwezig is.
 Art.    3 . Ruiming, verwijdering of vernietiging van ontplofbare oorlogsresten
1. Elke Hoge Verdragsluitende Partij en partij bij een gewapend conflict draagt de in dit artikel vervatte verantwoordelijkheden ten aanzien van alle ontplofbare oorlogsresten binnen het grondgebied dat onder haar gezag valt. In gevallen waarin een gebruiker van ontplofbare munitie die ontplofbare oorlogsresten is geworden, geen gezag uitoefent over het grondgebied, verstrekt waar haalbaar de gebruiker, na de beëindiging van de feitelijke vijandelijkheden onder andere technische, financiële, materiële of personele bijstand, bilateraal of via een onderling overeengekomen derde partij, onder andere via organen van de Verenigde Naties of andere relevante organisaties, ter vergemakkelijking van het markeren en ruimen, verwijderen of vernietigen van deze ontplofbare oorlogsresten.
2. Na de beëindiging van de feitelijke vijandelijkheden en zo snel als haalbaar, markeert en ruimt, verwijdert of vernietigt elke Hoge Verdragsluitende Partij en partij bij een gewapend conflict de ontplofbare oorlogsresten in de getroffen gebieden die onder haar gezag staan. Aan gebieden die getroffen zijn door ontplofbare oorlogsresten die op grond van het derde lid van dit artikel worden beoordeeld als een ernstig humanitair gevaar opleverend, wordt prioriteit verleend op het gebied van ruiming, verwijdering of vernietiging.
3. Na de beëindiging van de feitelijke vijandelijkheden en zo snel als haalbaar, neemt elke Hoge Verdragsluitende Partij en partij bij een gewapend conflict in de getroffen gebieden die onder haar gezag staan, de volgende maatregelen teneinde de door de ontplofbare oorlogsresten gevormde risico's te beperken :
a) het onderzoeken en beoordelen van het gevaar dat van de ontplofbare oorlogsresten uitgaat;
b) het beoordelen en een prioriteit toekennen aan de behoefte en uitvoerbaarheid wat betreft markering en ruiming, verwijdering of vernietiging;
c) het markeren en ruimen, verwijderen of vernietigen van ontplofbare oorlogsresten;
d) het nemen van maatregelen voor het verkrijgen van middelen om deze activiteiten uit te voeren.
4. Bij de uitvoering van bovengenoemde activiteiten houden de Hoge Verdragsluitende Partijen en partijen bij een gewapend conflict rekening met internationale normen, waaronder de International Mine Action Standards.
5. Waar dienstig werken de Hoge Verdragsluitende Partijen, zowel onderling als met andere staten, relevante regionale en internationale organisaties en niet-gouvernementele organisaties, samen bij het verlenen van bijstand in de vorm van, onder andere, technische, financiële, materiële en personele middelen, waaronder, in daarvoor in aanmerking komende omstandigheden, het ondernemen van gezamenlijke operaties ter nakoming van de bepalingen van dit artikel.
 Art.    4 . Het registreren, bijhouden en overdragen van informatie
1. De Hoge Verdragsluitende Partijen en partijen bij een gewapend conflict zullen, in zo groot mogelijke mate en voor zover praktisch uitvoerbaar, informatie inzake het gebruik van ontplofbare munitie of het achterlaten van ontplofbare munitie registreren en behouden, ter vergemakkelijking van de snelle markering en ruiming, verwijdering of vernietiging van ontplofbare oorlogsresten, gevarenvoorlichting en de verstrekking van relevante informatie aan de partij die het gezag heeft over het grondgebied en aan de burgerbevolking in dat grondgebied.
2. De Hoge Verdragsluitende Partijen en partijen bij een gewapend conflict die ontplofbare munitie hebben gebruikt of achtergelaten, die ontplofbare oorlogsresten kunnen zijn geworden, stellen informatie hieromtrent na de beëindiging van de feitelijke vijandelijkheden en voor zover praktisch uitvoerbaar, met inachtneming van de legitieme veiligheidsbelangen van deze partijen, onverwijld beschikbaar aan de partij of partijen die het gezag hebben over het getroffen gebied, op bilaterale basis of via een onderling overeengekomen derde partij, met inbegrip van, onder andere de Verenigde Naties of, op verzoek, aan andere relevante organisaties die naar de overtuiging van de partij die de informatie verstrekt gevarenvoorlichting geven of zullen geven en de markering en de ruiming, verwijdering of vernietiging van ontplofbare oorlogsresten in het getroffen gebied uitvoeren of zullen uitvoeren.
3. Bij het registreren, behouden en verzenden van deze informatie moeten de Hoge Verdragsluitende Partijen Deel 1 van de Technische Bijlage in acht nemen.
 Art.    5 . Andere voorzorgsmaatregelen voor de bescherming van de burgerbevolking, individuele burgers en burgerobjecten tegen de risico's en gevolgen van ontplofbare oorlogsresten
1. De Hoge Verdragsluitende Partijen en partijen bij een gewapend conflict treffen in het door ontplofbare oorlogsresten getroffen grondgebied dat onder hun gezag valt alle haalbare voorzorgsmaatregelen om de burgerbevolking, individuele burgers en burgerobjecten tegen de risico's en gevolgen van ontplofbare oorlogsresten te beschermen. Haalbare voorzorgsmaatregelen zijn die voorzorgsmaatregelen welke uitvoerbaar of praktisch mogelijk zijn, met inachtneming van alle omstandigheden die op dat tijdstip gelden, met inbegrip van humanitaire en militaire overwegingen. Deze voorzorgsmaatregelen kunnen bestaan uit waarschuwingen, gevarenvoorlichting aan de burgerbevolking en het markeren, met hekken afzetten en bewaken van het door ontplofbare oorlogsresten getroffen gebied, zoals vermeld in Deel 2 van de Technische Bijlage.
 Art.    6 . Bepalingen voor de bescherming van humanitaire missies en organisaties tegen de gevolgen van ontplofbare oorlogsresten
1. Elke Hoge Verdragsluitende Partij en partij bij een gewapend conflict zijn gehouden :
a) Humanitaire missies en organisaties die in het gebied dat onder het gezag staat van de Hoge Verdragsluitende Partij of van de partij bij een gewapend conflict, met de instemming van die partij werkzaam zijn of zullen zijn, voor zover haalbaar, te beschermen tegen de gevolgen van ontplofbare oorlogsresten;
b) Op verzoek van een dergelijke humanitaire missie of organisatie, voor zover haalbaar, informatie te verstrekken met betrekking tot de locatie van alle bij haar bekende ontplofbare oorlogsresten in het grondgebied waar de verzoekende humanitaire missie of organisatie werkzaam is of zal zijn.
2. De bepalingen van dit artikel doen geen afbreuk aan het geldende internationaal humanitair recht of andere toepasselijke internationale instrumenten of aan besluiten van de Veiligheidsraad van de Verenigde Naties die voorzien in een hoger niveau van bescherming.
 Art.    7 . Bijstand ten aanzien van bestaande ontplofbare oorlogsresten
1. Elke Hoge Verdragsluitende Partij heeft het recht, desgewenst, te trachten bijstand te verkrijgen van andere Hoge Verdragsluitende Partijen, van staten die geen partij zijn en van relevante internationale organisaties en instellingen, en deze te ontvangen bij het aanpakken van de problemen die worden gevormd door bestaande ontplofbare oorlogsresten.
2. Elke Hoge Verdragsluitende Partij die daartoe in staat is, verleent, waar nodig en haalbaar, bijstand bij het aanpakken van de problemen die worden gevormd door bestaande ontplofbare oorlogsresten. Hierbij houden de Hoge Verdragsluitende Partijen ook rekening met de humanitaire doeleinden van dit Protocol, alsmede met internationale normen, waaronder de International Mine Action Standards.
 Art.    8 . Samenwerking en bijstand
1. Elke Hoge Verdragsluitende Partij die daartoe in staat is, verleent bijstand ten behoeve van de markering en ruiming, verwijdering of vernietiging van ontplofbare oorlogsresten, en ten behoeve van gevarenvoorlichting aan de burgerbevolking en daaraan gerelateerde activiteiten, onder meer via organen van de Verenigde Naties, of andere relevante internationale, regionale of nationale organisaties of instellingen, het Internationaal Comité van het Rode Kruis, nationale afdelingen van het Rode Kruis en de Rode Halve Maan of de internationale federatie hiervan, niet-gouvernementele organisaties, of op bilaterale basis.
2. Elke Hoge Verdragsluitende Partij die daartoe in staat is, verleent bijstand voor de zorg en rehabilitatie en de sociale en economische reïntegratie van slachtoffers van ontplofbare oorlogsresten. Deze bijstand kan onder meer worden verleend via organen van de Verenigde Naties, of andere relevante internationale, regionale of nationale organisaties of instellingen, het Internationaal Comité van het Rode Kruis, nationale afdelingen van het Rode Kruis en de Rode Halve Maan of de internationale federatie hiervan, niet-gouvernementele organisaties, of op bilaterale basis.
3. Elke Hoge Verdragsluitende Partij die daartoe in staat is, levert, ter vergemakkelijking van het verstrekken van bijstand ingevolge dit Protocol, een financiële bijdrage aan fondsen van de Verenigde Naties alsmede andere relevante fondsen.
4. Elke Hoge Verdragsluitende Partij heeft het recht deel te nemen aan een zo volledig mogelijke uitwisseling van apparatuur, materieel en wetenschappelijke en technologische informatie, anders dan wapen-gerelateerde technologie, benodigd voor de uitvoering van dit Protocol.
De Hoge Verdragsluitende Partijen verplichten zich ertoe deze uitwisselingen in overeenstemming met de nationale wetgeving te vergemakkelijken en leggen geen onnodige beperkingen op ten aanzien van de verstrekking van ruimingsapparatuur en daaraan gerelateerde technologische informatie voor humanitaire doeleinden.
5. Elke Hoge Verdragsluitende Partij verbindt zich ertoe informatie te verstrekken ten behoeve van de relevante databanken inzake mijnactie die in het kader van de Verenigde Naties zijn ingesteld, in het bijzonder informatie betreffende diverse middelen en technieken voor het ruimen van ontplofbare oorlogsresten, lijsten van deskundigen, gespecialiseerde instanties of nationale contactpunten inzake het ruimen van ontplofbare oorlogsresten en, op vrijwillige basis, technische informatie betreffende de relevante soorten ontplofbare munitie.
6. De Hoge Verdragsluitende Partijen kunnen verzoeken om bijstand, onderbouwd met relevante informatie, richten tot de Verenigde Naties, tot andere daarvoor in aanmerking komende instellingen of tot andere staten. Deze verzoeken kunnen worden ingediend bij de Secretaris-Generaal van de Verenigde Naties, die deze doorzendt naar alle Hoge Verdragsluitende Partijen en naar de bevoegde internationale organisaties en niet-gouvernementele organisaties.
7. Wanneer verzoeken tot de Verenigde Naties worden gericht, kan de Secretaris-Generaal van de Verenigde Naties, binnen de hem ter beschikking staande mogelijkheden, de passende maatregelen nemen om de situatie te beoordelen en, in samenwerking met de verzoekende Hoge Verdragsluitende Partij en met andere Hoge Verdragsluitende Partijen met verantwoordelijkheid als vervat in artikel 3, de passende verlening van bijstand aanbevelen. De Secretaris-Generaal kan tevens verslag uitbrengen aan de Hoge Verdragsluitende Partijen over elk van deze beoordelingen en over de aard en de omvang van de verzochte bijstand, met inbegrip van eventuele bijdragen uit de fondsen die in het kader van de Verenigde Naties zijn ingesteld.
 Art.    9 . Algemene preventieve maatregelen
1. Indachtig de verschillende situaties en capaciteiten wordt elke Hoge Verdragsluitende Partij aangemoedigd algemene preventieve maatregelen te nemen gericht op het beperken van het vóórkomen van ontlofbare oorlogsresten, waaronder, doch niet beperkt tot, die welke worden genoemd in deel 3 van de Technische Bijlage.
2. Elke Hoge Verdragsluitende Partij kan, op vrijwillige basis, informatie uitwisselen betreffende inspanningen ter bevordering en instelling van de best practices ten aanzien van het eerste lid van dit artikel.
 Art.    10 . Overleg van de Hoge Verdragsluitende Partijen
1. De Hoge Verdragsluitende Partijen verplichten zich ertoe onderling overleg te plegen en samen te werken inzake alle kwesties betreffende de werking van dit Protocol. Hiertoe wordt een conferentie van de Hoge Verdragsluitende Partijen gehouden, als een meerderheid, doch ten minste achttien Hoge Verdragsluitende Partijen, daartoe besluit.
2. De werkzaamheden van de conferenties van de Hoge Verdragsluitende Partijen houden onder andere in :
a) toetsing van de status en werking van dit Protocol;
b) bestudering van aangelegenheden betreffende de nationale implementatie van dit Protocol, met inbegrip van nationale verslaglegging of actualisering op jaarlijkse basis;
c) voorbereiding van toetsingsconferenties.
3. De kosten van de conferentie van de Hoge Verdragsluitende Partijen worden gedragen door de Hoge Verdragsluitende Partijen en door de staten die geen partij zijn en die deelnemen aan de conferentie, volgens de aan de op passende wijze aangepaste verdeelsleutel van de Verenigde Naties.
 Art.    11 . Naleving
1. Elke Hoge Verdragsluitende Partij vereist dat haar strijdkrachten en daarvoor in aanmerking komende instanties of departementen instructies en handelingsvoorschriften opstellen en bekendmaken en dat de personeelsleden van de strijdkrachten een opleiding krijgen die verenigbaar is met de desbetreffende bepalingen van dit Protocol.
2. De Hoge Verdragsluitende Partijen verplichten zich ertoe met elkaar overleg te plegen en bilateraal met elkaar samen te werken, door tussenkomst van de Secretaris-Generaal van de Verenigde Naties of volgens andere geschikte internationale procedures, om problemen op te lossen die zich kunnen voordoen met betrekking tot de interpretatie en toepassing van de bepalingen van dit Protocol.
Technische Bijlage
Deze Technische Bijlage bevat de best practices die zijn voorgesteld voor het realiseren van de in de artikelen 4, 5 en 9 van dit Protocol vervatte doelstellingen. Deze Technische Bijlage wordt door de Hoge Verdragsluitende Partijen op vrijwillige basis geïmplementeerd.
1. Registratie, opslag en vrijgave van informatie betreffende niet-gesprongen munitie (UXO) en achtergelaten ontplofbare munitie (AXO)
a) Registratie van informatie :
Met betrekking tot ontplofbare munitie die UXO kan zijn geworden, dient een Staat ernaar te streven de volgende informatie zo nauwkeurig mogelijk te registreren :
i. de ligging van gebieden die getroffen zijn door het gebruik van ontplofbare munitie;
ii. de geraamde hoeveelheid ontplofbare munitie die in de onder i. bedoelde gebieden is gebruikt;
iii. de soort en aard van de ontplofbare munitie die in de onder i. bedoelde gebieden is gebruikt;
iv. de globale locatie van bekende en vermoedelijke UXO.
Wanneer een Staat er gedurende operaties toe gedwongen is ontplofbare munitie achter te laten, dient hij ernaar te streven de AXO op een veilige en zekere wijze achter te laten en informatie betreffende deze munitie als volgt te registreren :
v. de locatie van de AXO;
vi. de geraamde hoeveelheid AXO op elke specifieke locatie;
vii. de soorten AXO op elke specifieke locatie.
b) Opslag van informatie :
Wanneer een staat informatie in overeenstemming met onderdeel a) heeft geregistreerd, moet deze op zodanige wijze worden opgeslagen dat deze kan worden teruggevonden en vervolgens in overeenstemming met onderdeel c) kan worden vrijgegeven.
c) Vrijgave van informatie :
Informatie die in overeenstemming met de onderdelen a) en b) door een Staat is geregistreerd en opgeslagen moet, met inachtneming van de veiligheidsbelangen en andere verplichtingen van de Staat die de informatie verstrekt, worden vrijgegeven in overeenstemming met de volgende bepalingen :
i. Inhoud :
Wanneer de vrijgegeven informatie UXO betreft, moeten de volgende gegevens worden verstrekt :
1) de globale locatie van bekende en waarschijnlijke UXO;
2) de soorten en de geraamde hoeveelheid ontplofbare munitie die in de getroffen gebieden is gebruikt;
3) de wijze van herkenning van de ontplofbare munitie, met inbegrip van kleur, omvang en vorm en andere relevante markeringen;
4) de wijze waarop de ontplofbare munitie veilig kan worden opgeruimd.
Wanneer de vrijgegeven informatie AXO betreft, moeten de volgende gegevens worden verstrekt :
5) de locatie van de AXO;
6) de geraamde hoeveelheid AXO op elke specifieke locatie;
7) de soorten AXO op elke specifieke locatie;
8) de wijze van herkenning van de AXO, met inbegrip van kleur, omvang en vorm;
9) informatie met betrekking tot de soorten en wijzen van verpakking van AXO;
10) de staat van gereedheid;
11) de locatie en aard van eventuele valstrikken waarvan de aanwezigheid in het gebied waarin zich AXO bevindt, bekend is.
ii. Ontvanger :
De informatie dient te worden vrijgegeven aan de partij of partijen die gezag hebben over het getroffen gebied en aan die personen of instellingen ten aanzien waarvan de vrijgevende staat ervan overtuigd is dat deze betrokken zijn, of zullen zijn, bij het ruimen van UXO of AXO in het getroffen gebied, of bij de voorlichting van de burgerbevolking met betrekking tot de risico's van UXO of AXO.
iii. Mechanisme :
Een Staat dient, wanneer haalbaar, voor de vrijgave van informatie gebruik te maken van daartoe internationaal of lokaal ingestelde mechanismen, bijvoorbeeld UNMAS, IMSMA of andere, door de vrijgevende staat geschikt geachte, gespecialiseerde instellingen.
iv. Timing :
De informatie moet zo snel mogelijk worden vrijgegeven, met inachtneming van zaken als eventuele lopende militaire en humanitaire operaties in de getroffen gebieden, de beschikbaarheid en betrouwbaarheid van informatie en ter zake doende veiligheidskwesties.
2. Waarschuwingen, gevarenvoorlichting, markering, afzetting met hekken en bewaking
Kernbegrippen
a) Waarschuwingen zijn de nauwgezette verstrekking van waarschuwingsinformatie aan de burgerbevolking, met het oogmerk de risico's die worden veroorzaakt door ontplofbare oorlogsresten in getroffen gebieden, tot een minimum te beperken.
b) Gevarenvoorlichting aan de burgerbevolking dient te bestaan uit gevarenvoorlichtingsprogramma's ter vergemakkelijking van de informatieuitwisseling tussen getroffen gemeenschappen, de overheid en humanitaire organisaties, zodat de getroffen gemeenschappen op de hoogte worden gebracht van het gevaar dat van de ontplofbare oorlogsresten uitgaat. Gevarenvoorlichtingsprogramma's zijn doorgaans lange-termijnactiviteiten.
Best practice-onderdelen bij waarschuwing en gevarenvoorlichting
c) Bij alle waarschuwings- en gevarenvoorlichtingsprogramma's dient, waar mogelijk, rekening te worden gehouden met de geldende nationale en internationale normen, met inbegrip van de International Mine Action Standards.
d) Waarschuwingen en gevarenvoorlichting moeten worden verschaft aan de getroffen burgerbevolking, waaronder burgers die in of aan de rand van gebieden wonen die ontplofbare oorlogsresten bevatten en aan burgers die zich door deze gebieden verplaatsen.
e) Waarschuwingen moeten zo snel mogelijk, afhankelijk van de omstandigheden en de beschikbare informatie, worden gegeven. Een waarschuwingsprogramma moet zo snel mogelijk worden vervangen door een gevarenvoorlichtingsprogramma. Waarschuwingen en gevarenvoorlichting moeten altijd in een zo vroeg mogelijk stadium aan de getroffen gemeenschappen worden gegeven.
f) Wanneer de partijen bij een conflict niet beschikken over de middelen en vaardigheden om doeltreffende gevarenvoorlichting te geven, moeten zij een beroep doen op derden, zoals internationale organisaties en niet-gouvernementele organisaties.
g) Partijen bij een conflict moeten, indien mogelijk, voorzien in aanvullende middelen voor waarschuwingen en gevarenvoorlichting. Dit kan onder andere bestaan uit de levering van logistieke ondersteuning, de vervaardiging van gevarenvoorlichtingsmaterialen, financiële ondersteuning en algemene cartografische informatie.
Het markeren, met hekken afzetten en bewaken van een gebied waarin zich ontplofbare oorlogsresten bevinden
h) Wanneer mogelijk moeten de partijen bij een conflict er gedurende enig tijdstip gedurende het verloop van een conflict en daarna, wanneer sprake is van ontplofbare oorlogsresten, in een zo vroeg mogelijk stadium en in de grootst mogelijke mate ervoor zorgen dat gebieden met ontplofbare oorlogsresten, in overeenstemming met de volgende bepalingen worden gemarkeerd, met hekken worden afgezet en worden bewaakt om ervoor te zorgen dat burgers deze gebieden daadwerkelijk onmogelijk kunnen betreden.
i) Bij de markering van gebieden ten aanzien waarvan het vermoeden bestaat dat zij gevaarlijk zijn moeten waarschuwingstekens worden gebruikt op basis van markeringsmethoden die voor de getroffen gemeenschap herkenbaar zijn. Tekens en andere markeringen van de begrenzing van gevaarlijke gebieden moeten voor zover mogelijk zichtbaar, leesbaar, duurzaam en tegen omgevingsinvloeden bestand zijn en moeten duidelijk vermelden aan welke zijde van de gemarkeerde grens het door ontplofbare oorlogsresten getroffen gebied ligt en welke zijde als veilig wordt beschouwd.
j) Er moet een passende structuur in het leven worden geroepen die verantwoordelijk is voor de bewaking en het onderhoud van permanente en tijdelijke markeringssystemen, die deel moet gaan uitmaken van de nationale en lokale gevarenvoorlichtingsprogramma's.
3. Algemene preventieve maatregelen
Staten die ontplofbare munitie vervaardigen of aanschaffen moeten er voor zover mogelijk en op passende wijze naar streven te waarborgen dat de volgende maatregelen gedurende de levensduur van ontplofbare munitie worden geïmplementeerd en nageleefd.
a) Beheer van de vervaardiging van munitie
i) Productieprocessen moeten zodanig worden ontworpen dat een zo groot mogelijke betrouwbaarheid van de munitie wordt verkregen.
ii) Productieprocessen moeten worden onderworpen aan officiële maatregelen op het gebied van kwaliteitsbeheersing,
iii) Tijdens de productie van ontplofbare munitie moeten internationaal erkende officiële normen voor kwaliteitscontrole worden toegepast.
iv) Afnametesten moeten worden uitgevoerd door middel van afvuur-beproevingen met scherpe munitie onder een reeks van omstandigheden of door middel van andere goedgekeurde procedures.
v) Bij transacties en overdrachten van ontplofbare munitie moeten strenge betrouwbaarheidsnormen worden verlangd.
b) Beheer van munitie
Teneinde een zo goed mogelijke betrouwbaarheid van ontplofbare munitie op de lange termijn te waarborgen, worden de staten aangemoedigd normen voor best practices en operationele procedures toe te passen met betrekking tot de opslag, het vervoer, de opslag te velde en het hanteren ervan, in overeenstemming met de volgende richtlijnen.
i) Ontplofbare munitie moet, waar nodig, in veilige voorzieningen of geschikte containers worden opgeslagen die de ontplofbare munitie en de onderdelen ervan, indien nodig, in een beheerste atmosfeer beschermen.
ii) Een staat moet ontplofbare munitie op zodanige wijze van en naar vervaardigings- of opslagslocaties en van en naar het inzetgebied vervoeren dat de ontplofbare munitie zo min mogelijk wordt beschadigd.
iii) Bij de aanleg van voorraden en het vervoer van ontplofbare munitie moeten, waar nodig, geschikte containers en geconditioneerde omgevingen worden gebruikt,
iv) De kans op explosies in opslagplaatsen moet tot een minimum worden beperkt door gebruikmaking van geschikte opslagvoorzieningen.
v) De Staten moeten geschikte procedures toepassen voor het registreren, traceren en beproeven van ontplofbare munitie, waaronder informatie met betrekking tot de vervaardigingsdatum van elk afzonderlijk genummerd ontplofbaar munitiestuk of elke reeks of partij, en informatie met betrekking tot de locaties waar de ontplofbare munitie zich heeft bevonden, onder welke omstandigheden deze opgeslagen is geweest, en aan welke omgevingsinvloeden deze is blootgesteld.
vi) Opgeslagen ontplofbare munitie moet, waar dienstig, periodiek worden beproefd door middel van afvuren om te waarborgen dat de munitie naar wens functioneert.
vii) Submunitie van opgeslagen ontplofbare munitie moet, waar dienstig, in een laboratorium worden beproefd om te waarborgen dat de munitie naar wens functioneert.
viii) Teneinde de betrouwbaarheid van opgeslagen ontplofbare munitie te handhaven, moeten, waar nodig, naar aanleiding van informatie die is verkregen uit de registratie-, tracerings- en beproevingsprocedures, passende maatregelen worden genomen, waaronder aanpassing van de verwachte levensduur van de munitie.
c) Opleiding
De juiste opleiding van al het personeel dat betrokken is bij het hanteren, vervoeren en gebruiken van ontplofbare munitie is een belangrijke factor bij het streven naar zekerheid omtrent de betrouwbaarheid van de beoogde werking ervan. Daarom moeten de Staten geschikte opleidingsprogramma's invoeren en instandhouden, om ervoor te zorgen dat het personeel naar behoren is opgeleid op het gebied van de munitie waarmee zij moeten omgaan.
d) Overdracht
Een Staat die van plan is ontplofbare munitie naar een andere Staat over te dragen die voordien die soort ontplofbare munitie niet bezat, moet ernaar streven te waarborgen dat de ontvangende Staat de benodigde capaciteit heeft om die ontplofbare munitie op de juiste wijze op te slaan, in stand te houden en te gebruiken.
e) Toekomstige vervaardiging
Met het oog op het bereiken van een zo groot mogelijke betrouwbaarheid moet een Staat manieren en middelen onderzoeken ter verbetering van de betrouwbaarheid van ontplofbare munitie die hij voornemens is te vervaardigen of aan te schaffen.
 BIJLAGEN.
 Art.    N1 . Lijst der lidstaten

 Staten  Datum authentificatie Type instemming Datum instemming Datum interne inwerkingtreding
 ALBANIE   Aanvaarding 12/05/2006 12/11/2006
 AUSTRALIE   Aanvaarding 04/01/2007 04/07/2007
 BELARUS   Aanvaarding 29/09/2008 29/03/2009
 BOSNIE EN HERZEGOVINA   Aanvaarding 28/11/2007 28/05/2008
 BULGARIJE   Aanvaarding 07/11/2005 12/11/2006
 België   Aanvaarding 25/01/2010 25/07/2010
 CANADA   Aanvaarding 19/05/2009 19/11/2009
 CHILI   Aanvaarding 18/08/2009 18/02/2010
 COSTA RICA   Aanvaarding 27/04/2009 27/10/2009
 DENEMARKEN   Aanvaarding 28/06/2005 12/11/2006
 DUITSLAND   Aanvaarding 03/03/2005 12/11/2006
 ECUADOR   Aanvaarding 10/03/2009 10/09/2009
 EL SALVADOR   Aanvaarding 23/03/2006 12/11/2006
 ESTLAND   Aanvaarding 18/12/2006 18/06/2007
 FINLAND   Aanvaarding 23/03/2005 12/11/2006
 FRANKRIJK   Aanvaarding 31/10/2006 30/04/2007
 GEORGIE   Aanvaarding 22/12/2008 22/06/2009
 GUATEMALA   Aanvaarding 28/02/2008 28/08/2008
 GUINEE-BISSAU   Aanvaarding 06/08/2008 06/02/2009
 HEILIGE STOEL   Aanvaarding 13/12/2005 12/11/2006
 HONGARIJE   Aanvaarding 13/11/2006 13/05/2007
 IERLAND   Aanvaarding 08/11/2006 08/05/2007
 IJSLAND   Aanvaarding 22/08/2008 22/02/2009
 INDIA   Aanvaarding 18/05/2005 12/11/2006
 ITALIE   Aanvaarding 11/02/2010 11/08/2010
 JAMAICA   Aanvaarding 25/09/2008 25/03/2009
 KOREA (ZUID)   Aanvaarding 23/01/2008 23/07/2008
 KROATIE   Aanvaarding 07/02/2005 12/11/2006
 LETLAND   Aanvaarding 16/09/2009 16/03/2010
 LIBERIA   Aanvaarding 16/09/2005 12/11/2006
 LIECHTENSTEIN   Aanvaarding 12/05/2006 12/11/2006
 LITOUWEN   Aanvaarding 29/09/2004 12/11/2006
 LUXEMBURG   Aanvaarding 13/06/2005 12/11/2006
 MACEDONIE (VOORMALIGE JOEGOSLAVISCHE REP.)   Aanvaarding 19/03/2007 19/09/2007
 MADAGASCAR   Aanvaarding 14/03/2008 14/09/2008
 MALI   Aanvaarding 24/04/2009 24/10/2009
 MALTA   Aanvaarding 22/09/2006 22/03/2007
 MOLDAVIE   Aanvaarding 21/04/2008 21/10/2008
 NEDERLAND   Aanvaarding 18/07/2005 12/11/2006
 NICARAGUA   Aanvaarding 15/09/2005 12/11/2006
 NIEUW-ZEELAND   Aanvaarding 02/10/2007 02/04/2008
 NOORWEGEN   Aanvaarding 08/12/2005 12/11/2006
 OEKRAINE   Aanvaarding 17/05/2005 12/11/2006
 OOSTENRIJK   Aanvaarding 01/10/2007 01/04/2008
 PAKISTAN   Aanvaarding 03/02/2009 03/08/2009
 PARAGUAY   Aanvaarding 03/12/2008 03/06/2009
 PERU   Aanvaarding 29/05/2009 29/11/2009
 PORTUGAL   Aanvaarding 22/02/2008 22/08/2008
 QATAR   Aanvaarding 16/11/2009 16/05/2010
 ROEMENIE   Aanvaarding 29/01/2008 29/07/2008
 RUSSISCHE FED.   Aanvaarding 21/07/2008 21/01/2009
 SENEGAL   Aanvaarding 06/11/2008 06/05/2009
 SIERRA LEONE   Aanvaarding 30/09/2004 12/11/2006
 SLOVAKIJE   Aanvaarding 23/03/2006 12/11/2006
 SLOVENIE   Aanvaarding 22/02/2007 22/08/2007
 SPANJE   Aanvaarding 09/02/2007 09/08/2007
 TADZJIKISTAN   Aanvaarding 18/05/2006 18/11/2006
 TSJECHISCHE REP.   Aanvaarding 06/06/2006 06/12/2006
 TUNESIE   Aanvaarding 07/03/2008 07/09/2008
 URUGUAY   Aanvaarding 07/08/2007 07/02/2008
 VERENIGDE ARABISCHE EMIRATEN   Aanvaarding 26/02/2009 26/08/2009
 VERENIGDE STATEN   Aanvaarding 21/01/2009 21/07/2009
 ZWEDEN   Aanvaarding 02/06/2004 12/11/2006
 ZWITSERLAND   Aanvaarding 12/05/2006 12/11/2006 Art.  N2. Dit protocol treedt in werking op 25 juli 2010.


type: legislation

jurisdiction: Belgium

text:
Artikel    1 . Het uitvoeringsreglement van de eenvormige Beneluxwet inzake tekeningen of modellen wordt gewijzigd als volgt :
1. In artikel 1, tweede lid, onder a, wordt, onder vervanging van de punt aan het einde van de eerste volzin door een puntkomma, de tweede volzin geschrapt.
2. Artikel 13, eerste lid, komt te luiden als volgt :
" 1. Het Benelux-Bureau schrijft de vernieuwingen in het register van Beneluxdepots in onder vermelding van tenminste de dagtekening van de vernieuwing en van de datum waarop de geldigheidsduur van de inschrijving verstrijkt. "
3. Artikel 25, tweede lid, onder a, komt te luiden als volgt :
" alle ingeschreven gegevens betreffende Beneluxdepots, bedoeld in de artikelen 9 en 11; in geval van vernieuwing van een inschrijving wordt tenminste het nummer waaronder de inschrijving plaatsvond en de datum waarop de geldigheidsduur van de inschrijving verstrijkt vermeld. Bij een beperkte vernieuwing van de inschrijving van een meervoudig depot zal de publicatie van de vernieuwing de nummers van de gehandhaafde tekeningen of modellen vermelden; "
4. Artikel 26, eerste lid, onder a, onder 1 en 2, wordt gewijzigd als volgt :
" 1. een recht voor het depot van euro 108,-;
2. een recht voor de publicatie van de tekening of het model van euro 10,- per afbeelding; "
5. Artikel 26, eerste lid, onder b, onder 1, 2, 3, 4 en 5 wordt gewijzigd als volgt :
" 1. een recht voor het depot van euro 108,- voor de eerste tekening of het eerste model;
2. een recht voor het depot van euro 54,- per tekening of model voor de (het) tweede tot en met tiende tekening of model;
3. een recht voor het depot van euro 27,- per tekening of model voor de (het) elfde tot en met twintigste tekening of model;
4. een recht voor het depot van euro 22,- per tekening of model voor de volgende tekeningen of modellen;
5. een recht voor de publicatie van de tekening of het model van euro 10,- per afbeelding. "
 Art.    2 . Ter uitvoering van artikel 1, lid 2, van het Verdrag betreffende de instelling en het statuut van een Benelux-Gerechtshof worden de bepalingen van dit Protocol als gemeenschappelijke rechtsregels aangewezen voor de toepassing van de hoofdstukken III en IV van genoemd verdrag.
 Art.  3. Dit Protocol treedt in werking op de eerste dag van de derde maand volgende op de ondertekening ervan.
Ten blijke waarvan de ondergetekenden, daartoe behoorlijk gemachtigd, dit Protocol hebben ondertekend.
Gedaan te Brussel, op 17 oktober 2003, in drievoud, in de Nederlandse en in de Franse taal, zijnde beide teksten gelijkelijk authentiek.
Voor de Regering van het Koninkrijk België :
L. MICHEL
Voor de Regering van het Groothertogdom Luxemburg :
L. POLFER
Voor de Regering van het Koninkrijk der Nederlanden :
A.F. VAN DONGEN.


text:
Article    M . 1. Neemt de volgende wijzigingen van het Verdrag aan :
a) In artikel 25 wordt na het tweede lid het volgende nieuwe lid toegevoegd :
"3. Elke andere, niet in het voorgaande tweede lid bedoelde Staat die lid is van de Verenigde Naties kan tot het Verdrag toetreden na goedkeuring door de Vergadering van de Partijen. In zijn akte van toetreding verklaart een dergelijke Staat dat zijn toetreding tot het Verdrag is goedgekeurd door de Vergadering van de Partijen en vermeldt hij de datum waarop de goedkeuring is verkregen. Elk dergelijk verzoek tot toetreding door leden van de Verenigde Naties wordt pas ter goedkeuring aan de Vergadering van de Partijen voorgelegd nadat dit lid in werking is getreden voor alle Staten en organisaties die op 28 november 2003 Partij waren bij het Verdrag."
en worden de volgende leden dienovereenkomstig hernummerd;
b) In artikel 26, derde lid, wordt na "in artikel 23" "of in artikel 25, derde lid" toegevoegd;
2. Roept de Partijen bij het Verdrag op tot spoedige nederlegging van hun akten van aanvaarding van de wijziging;
3. Verzoekt elke Staat of organisatie die het Verdrag bekrachtigt, aanvaardt of goedkeurt met klem tezelfdertijd de bovenstaande wijziging te bekrachtigen, te aanvaarden of goed te keuren;
4. Moedigt Staten buiten de VN/ECE-regio, met name Staten die aan deze regio grenzen, aan toe te treden tot het Verdrag en hiertoe om goedkeuring door de Vergadering van de Partijen te verzoeken;
5. Nodigt belanghebbende leden van de Verenigde Naties uit als waarnemer deel te nemen aan haar bijeenkomsten en deel te nemen aan de werkzaamheden uit hoofde van het werkprogramma van het Verdrag;
6. Nodigt de aan de VN/ECE-regio grenzende Staten uit, voorzover zij hiertoe nog niet zijn overgegaan, onverwijld overeenkomsten inzake technische samenwerking en bilaterale of multilaterale overeenkomsten te sluiten met de Oeverstaten van de VN/ECE, in overeenstemming met de bepalingen van Deel II van het Verdrag.
 BIJLAGE.
 Art.  N. Lijst van de gebonden Staten.

 STAAT  INSTEMMING  DATUM INSTEMMING  INWERKINGTREDING ALBANIE  Toetreding  29/05/2014  27/08/2014 AZERBEIDZJAN  Aanvaarding  07/01/2014  07/04/2014 BELARUS  Aanvaarding  13/02/2013  14/05/2013 BOSNIE EN HERZEGOVINA  Aanvaarding  27/01/2010  06/02/2013 BULGARIJE  Aanvaarding  05/11/2012  06/02/2013 BELGIE  Aanvaarding  27/08/2015  25/11/2015 DENEMARKEN  Goedkeuring  05/01/2012  06/02/2013 DUITSLAND  Aanvaarding  15/11/2012  06/02/2013 ESTLAND  Aanvaarding  11/06/2009  06/02/2013 Europese Unie  Aanvaarding  20/12/2013  20/03/2014 FINLAND  Aanvaarding  11/12/2007  06/02/2013 FRANKRIJK  Goedkeuring  27/07/2009  06/02/2013 GRIEKENLAND  Aanvaarding  05/06/2013  03/09/2013 HONGARIJE  Aanvaarding  20/06/2005  06/02/2013 ITALIE  Bekrachtiging  29/12/2011  06/02/2013 KAZACHSTAN  Aanvaarding  17/06/2015  15/09/2015 KROATIE  Aanvaarding  31/07/2008  06/02/2013 LETLAND  Aanvaarding  09/03/2009  06/02/2013 LIECHTENSTEIN  Aanvaarding  04/06/2012  06/02/2013 LITOUWEN  Aanvaarding  28/03/2012  06/02/2013 LUXEMBURG  Bekrachtiging  10/05/2006  06/02/2013 MACEDONIE (VOORMALIGE JOEGOSLAVISCHE REP.)  Toetreding  28/07/2015  26/10/2015 MOLDAVIE Aanvaarding  06/02/2007  06/02/2013 MONTENEGRO  Toetreding  23/06/2014  21/09/2014 NEDERLAND  Aanvaarding  12/01/2006  06/02/2013 NOORWEGEN  Goedkeuring  25/06/2012  06/02/2013 OEZBEKISTAN  Aanvaarding  28/11/2011  06/02/2013 OOSTENRIJK  Aanvaarding  19/11/2012  17/02/2013 POLEN  Bekrachtiging  31/01/2005  06/02/2013 PORTUGAL  Goedkeuring  08/11/2012  06/02/2013 ROEMENIE  Aanvaarding  13/06/2006  06/02/2013 RUSLAND  Aanvaarding  06/02/2013  07/05/2013 SERVIE Toetreding  27/08/2010  06/02/2013 SLOVAKIJE  Aanvaarding  14/03/2013  12/06/2013 SLOVENIE  Aanvaarding  05/09/2013  04/12/2013 SPANJE  Aanvaarding  24/09/2009  06/02/2013 TSJECHISCHE REP.  Aanvaarding  29/01/2008  06/02/2013 ZWEDEN  Aanvaarding  20/05/2004  06/02/2013 ZWITSERLAND  Aanvaarding  12/05/2011  06/02/2013


text:
HOOFDSTUK I.  - Werkingssfeer van de Overeenkomst.
 Artikel     1 . Personen op wie de Overeenkomst van toepassing is
Deze Overeenkomst is van toepassing op personen die inwoner zijn van een overeenkomstsluitende Staat of van beide overeenkomstsluitende Staten.
 Art.    2 . Belastingen waarop de Overeenkomst van toepassing is
1. Deze Overeenkomst is van toepassing op belastingen naar het inkomen die, ongeacht de wijze van heffing, worden geheven ten behoeve van een overeenkomstsluitende Staat, van de staatkundige onderdelen of plaatselijke gemeenschappen daarvan.
2. Als belastingen naar het inkomen worden beschouwd alle belastingen die worden geheven naar het gehele inkomen, of naar bestanddelen van het inkomen daaronder begrepen belastingen naar voordelen verkregen uit de vervreemding van roerende of onroerende goederen, alsmede belastingen naar waardevermeerdering.
3. De bestaande belastingen waarop de Overeenkomst van toepassing is, zijn met name :
a) in Griekenland :
1° de belasting op het inkomen van natuurlijke personen;
2° de belasting op het inkomen van rechtspersonen,
met inbegrip van de voorheffingen, en de bij de bron verschuldigde belastingen, alsmede de aanvullende belastingen op die belastingen,
(hierna te noemen " Griekse belasting ").
b) In België :
1° de personenbelasting;
2° de vennootschapsbelasting;
3° de rechtspersonenbelasting;
4° de belasting van niet-inwoners;
5° de met de personenbelasting gelijkgestelde bijzondere heffing;
6° de aanvullende crisisbijdrage,
met inbegrip van de voorheffingen, de opcentiemen op die belastingen en voorheffingen, alsmede de aanvullende belastingen op de personenbelasting,
(hierna te noemen " Belgische belasting ").
4. De Overeenkomst is ook van toepassing op alle gelijke of in wezen gelijksoortige belastingen die na de datum van de ondertekening van de Overeenkomst naast of in de plaats van de bestaande belastingen worden geheven. De bevoegde autoriteiten van de overeenkomstsluitende Staten delen elkaar de belangrijkste wijzigingen die in hun onderscheidene belastingwetten zijn aangebracht, mede.
 HOOFDSTUK II.  - Begripsbepalingen.
 Art.    3 . Algemene bepalingen
1. Voor de toepassing van deze Overeenkomst, tenzij het zinsverband anders vereist :
a) betekenen de uitdrukkingen " een overeenkomstsluitende Staat " en " de andere overeenkomstsluitende Staat ", België of Griekenland, al naar het zinsverband vereist;
b) 1° betekent de uitdrukking " Griekenland ", de Helleense Republiek; in aardrijkskundig verband gebruikt, betekent zij het nationale grondgebied, daaronder begrepen de territoriale zee en de andere maritieme zones waarover, in overeenstemming met het internationale recht, Griekenland soevereine rechten of zijn rechtsmacht uitoefent;
2° betekent de uitdrukking " België ", het Koninkrijk België; in aardrijkskundig verband gebruikt, betekent zij het nationale grondgebied, daaronder begrepen de territoriale zee en de andere maritieme zones waarover, in overeenstemming met het internationale recht, België soevereine rechten of zijn rechtsmacht uitoefent;
c) omvat de uitdrukking " persoon " een natuurlijke persoon, een vennootschap en elke andere vereniging van personen;
d) betekent de uitdrukking " vennootschap " elke rechtspersoon of elke eenheid die voor de belastingheffing in de Staat waarvan zij inwoner is, als een rechtspersoon wordt behandeld;
e) betekenen de uitdrukkingen " onderneming van een overeenkomstsluitende Staat " en " onderneming van de andere overeenkomstsluitende Staat " onderscheidenlijk een onderneming gedreven door een inwoner van een overeenkomstsluitende Staat en een onderneming gedreven door een inwoner van de andere overeenkomstsluitende Staat;
f) betekent de uitdrukking " onderdanen " :
1° alle natuurlijke personen die de nationaliteit van een overeenkomstsluitende Staat bezitten;
2° alle rechtspersonen, personenvennootschappen en verenigingen die hun rechtspositie als zodanig ontlenen aan de wetgeving die in een overeenkomstsluitende Staat van kracht is;
g) betekent de uitdrukking " internationaal verkeer " elk vervoer door een schip, teboekgesteld in, of voorzien van zeebrieven door, een overeenkomstsluitende Staat of door een luchtvaartuig dat door een onderneming die haar plaats van werkelijke leiding in een overeenkomstsluitende Staat heeft, wordt geëxploiteerd, behalve indien het schip of luchtvaartuig slechts tussen in de andere overeenkomstsluitende Staat gelegen plaatsen wordt geëxploiteerd;
h) betekent de uitdrukking " bevoegde autoriteit " in België of in Griekenland, de Minister van Financiën of zijn bevoegde vertegenwoordiger.
2. Voor de toepassing van de Overeenkomst door een overeenkomstsluitende Staat heeft, tenzij het zinsverband anders vereist, elke niet erin omschreven uitdrukking de betekenis welke die uitdrukking heeft volgens de wetgeving van die Staat met betrekking tot de belastingen waarop de Overeenkomst van toepassing is. De uitdrukking " wetgeving van die Staat " betekent in de eerste plaats de fiscale wetgeving van die Staat.
 Art.    4 . Inwoner
1. Voor de toepassing van deze Overeenkomst betekent de uitdrukking " inwoner van een overeenkomstsluitende Staat " iedere persoon die, ingevolge de wetgeving van die Staat, aldaar aan belasting is onderworpen op grond van zijn woonplaats, verblijf, plaats van leiding of enige andere soortgelijke omstandigheid. Die uitdrukking omvat echter niet personen die in die Staat alleen terzake van inkomsten uit in die Staat gelegen bronnen aan belasting zijn onderworpen.
2. Indien een natuurlijke persoon ingevolge de bepalingen van paragraaf 1 inwoner van beide overeenkomstsluitende Staten is, wordt zijn toestand op de volgende wijze geregeld :
a) hij wordt geacht inwoner te zijn van de Staat waar hij een duurzaam tehuis tot zijn beschikking heeft; indien hij in beide Staten een duurzaam tehuis tot zijn beschikking heeft, wordt hij geacht inwoner te zijn van de Staat waarmede zijn persoonlijke en economische betrekkingen het nauwst zijn (middelpunt van de levensbelangen);
b) indien niet kan worden bepaald in welke Staat hij het middelpunt van zijn levensbelangen heeft of indien hij in geen van de Staten een duurzaam tehuis tot zijn beschikking heeft, wordt hij geacht inwoner te zijn van de Staat waar hij gewoonlijk verblijft;
c) indien hij in beide Staten of in geen van beide gewoonlijk verblijft, wordt hij geacht inwoner te zijn van de Staat waarvan hij onderdaan is;
d) indien hij onderdaan is van beide Staten of van geen van beide, regelen de bevoegde autoriteiten van de overeenkomstsluitende Staten de aangelegenheid in onderlinge overeenstemming.
3. Indien een andere dan een natuurlijke persoon ingevolge de bepalingen van paragraaf 1 inwoner is van beide overeenkomstsluitende Staten, wordt hij geacht inwoner te zijn van de Staat waar de plaats van zijn werkelijke leiding is gelegen.
 Art.    5 . Vaste inrichting
1. Voor de toepassing van deze Overeenkomst betekent de uitdrukking " vaste inrichting " een vaste bedrijfsinrichting met behulp waarvan de werkzaamheden van een onderneming geheel of gedeeltelijk worden uitgeoefend.
2. De uitdrukking " vaste inrichting " omvat in het bijzonder :
a) een plaats waar leiding wordt gegeven;
b) een filiaal;
c) een kantoor;
d) een fabriek;
e) een werkplaats; en
f) een mijn, een olie- of gasbron, een steengroeve of enige andere plaats waar natuurlijke rijkdommen worden gewonnen.
3. De plaats van uitvoering van een bouwwerk of van constructiewerkzaamheden is slechts dan een vaste inrichting indien de duur daarvan negen maanden overschrijdt.
4. Niettegenstaande de voorgaande bepalingen van dit artikel wordt een " vaste inrichting " niet aanwezig geacht indien :
a) gebruik wordt gemaakt van inrichtingen, uitsluitend voor de opslag, uitstalling of aflevering van aan de onderneming toebehorende goederen;
b) een voorraad van aan de onderneming toebehorende goederen wordt aangehouden, uitsluitend voor de opslag, uitstalling of aflevering;
c) een voorraad van aan de onderneming toebehorende goederen wordt aangehouden, uitsluitend voor de bewerking of verwerking door een andere onderneming;
d) een vaste bedrijfsinrichting wordt aangehouden, uitsluitend om voor de onderneming goederen aan te kopen of inlichtingen in te winnen;
e) een vaste bedrijfsinrichting wordt aangehouden, uitsluitend om voor de onderneming, andere werkzaamheden die van voorbereidende aard zijn of het karakter van hulpwerkzaamheden hebben, te verrichten;
f) een vaste bedrijfsinrichting wordt aangehouden, uitsluitend om verscheidene van de in de subparagrafen a) tot e) vermelde werkzaamheden te verrichten, op voorwaarde dat het geheel van de werkzaamheden van de vaste bedrijfsinrichting van voorbereidende aard is of het karakter van hulpwerkzaamheden heeft.
5. Indien een persoon - niet zijnde een onafhankelijke vertegenwoordiger op wie paragraaf 6 van toepassing is - voor een onderneming werkzaam is en in een overeenkomstsluitende Staat een machtiging bezit om namens de onderneming overeenkomsten af te sluiten en dit recht aldaar gewoonlijk uitoefent, wordt die onderneming, niettegenstaande de bepalingen van de paragrafen 1 en 2, geacht een vaste inrichting in die Staat te hebben voor alle werkzaamheden welke deze persoon voor de onderneming verricht, tenzij de werkzaamheden van die persoon beperkt blijven tot de in paragraaf 4 vermelde werkzaamheden die, indien zij met behulp van een vaste bedrijfsinrichting zouden worden verricht, die vaste bedrijfsinrichting niet tot een vaste inrichting zouden stempelen ingevolge de bepalingen van die paragraaf.
6. Een onderneming wordt niet geacht een vaste inrichting in een overeenkomstsluitende Staat te bezitten op grond van de enkele omstandigheid dat zij aldaar zaken doet door middel van een makelaar, een algemeen commissionair of enige andere onafhankelijke vertegenwoordiger, op voorwaarde dat deze personen in de normale uitoefening van hun bedrijf handelen
7. Een inwoner van een overeenkomstsluitende Staat die gedurende meer dan twee maanden werkzaamheden uitoefent die verbonden zijn met het onderzoek of de ontginning van de zeebodem en van de ondergrond van de zee, alsmede van hun natuurlijke rijkdommen, gelegen in de andere overeenkomstsluitende Staat, wordt geacht die werkzaamheden uit te oefenen met behulp van een vaste inrichting of van een vaste basis gelegen in die andere Staat.
8. De enkele omstandigheid dat een vennootschap die inwoner is van een overeenkomstsluitende Staat, een vennootschap beheerst of door een vennootschap wordt beheerst, die inwoner is van de andere overeenkomstsluitende Staat of die in die andere Staat zaken doet (hetzij met behulp van een vaste inrichting, hetzij op andere wijze), stempelt één van beide vennootschappen niet tot een vaste inrichting van de andere.
 HOOFDSTUK III.  - Belastingheffing naar het inkomen.
 Art.    6 . Inkomsten uit onroerende goederen
1. Inkomsten die een inwoner van een overeenkomstsluitende Staat verkrijgt uit in de andere overeenkomstsluitende Staat gelegen onroerende goederen (inkomsten uit landbouw- of bosbedrijven daaronder begrepen) mogen in die andere Staat worden belast.
2. De uitdrukking " onroerende goederen " heeft de betekenis die daaraan wordt toegekend door het recht van de overeenkomstsluitende Staat waar de desbetreffende goederen zijn gelegen. De uitdrukking omvat in ieder geval de goederen die bij de onroerende goederen behoren, levende en dode have van landbouw- en bosbedrijven, rechten waarop de bepalingen van het privaatrecht betreffende de grondeigendom van toepassing zijn, vruchtgebruik van onroerende goederen en rechten op veranderlijke of vaste vergoedingen terzake van de exploitatie, of het recht tot exploitatie, van minerale aardlagen, bronnen en andere bodemrijkdommen; schepen en luchtvaartuigen worden niet als onroerende goederen beschouwd.
3. De bepalingen van paragraaf 1 zijn van toepassing op inkomsten verkregen uit de rechtstreekse exploitatie of het rechtstreekse genot, uit het verhuren of verpachten, of uit elke andere vorm van exploitatie van onroerende goederen.
4. De bepalingen van de paragrafen 1 en 3 zijn ook van toepassing op inkomsten uit onroerende goederen van een onderneming en op inkomsten uit onroerende goederen gebezigd voor de uitoefening van een zelfstandig beroep.
 Art.    7 . Ondernemingswinst
1. Winst van een onderneming van een overeenkomstsluitende Staat is slechts in die Staat belastbaar, tenzij de onderneming in de andere overeenkomstsluitende Staat haar bedrijf uitoefent met behulp van een aldaar gevestigde vaste inrichting. Indien de onderneming aldus haar bedrijf uitoefent, mag de winst van de onderneming in de andere Staat worden belast, maar slechts in zoverre als zij aan die vaste inrichting kan worden toegerekend.
2. Onder voorbehoud van de bepalingen van paragraaf 3 wordt, indien een onderneming van een overeenkomstsluitende Staat in de andere overeenkomstsluitende Staat haar bedrijf uitoefent met behulp van een aldaar gevestigde vaste inrichting, in elke overeenkomstsluitende Staat aan die vaste inrichting de winst toegerekend die zij geacht zou kunnen worden te behalen indien zij een onafhankelijke onderneming zou zijn, die dezelfde of soortgelijke werkzaamheden zou uitoefenen onder dezelfde of soortgelijke omstandigheden en die geheel onafhankelijk zou handelen.
3. Bij het bepalen van de winst van een vaste inrichting worden in aftrek toegelaten kosten, daaronder begrepen kosten van leiding en algemene beheerskosten, die ten behoeve van de vaste inrichting zijn gemaakt, hetzij in de Staat waar de vaste inrichting is gevestigd, hetzij elders.
4. Voor zover het in een overeenkomstsluitende Staat gebruikelijk is de aan een vaste inrichting toe te rekenen winst te bepalen op basis van een verdeling van de totale winst van de onderneming over haar verschillende delen, belet paragraaf 2 die overeenkomstsluitende Staat niet de te belasten winst te bepalen volgens de gebruikelijke verdeling; de gevolgde methode van verdeling moet echter zodanig zijn dat het resultaat in overeenstemming is met de in dit artikel neergelegde beginselen.
5. Geen winst wordt aan een vaste inrichting toegerekend enkel op grond van aankoop door die vaste inrichting van goederen voor de onderneming.
6. Voor de toepassing van de voorgaande paragrafen wordt de aan de vaste inrichting toe te rekenen winst van jaar tot jaar volgens dezelfde methode bepaald, tenzij er een goede en genoegzame reden bestaat om hiervan af te wijken.
7. Indien in de winst inkomstenbestanddelen zijn begrepen die afzonderlijk in andere artikelen van deze Overeenkomst worden behandeld, worden de bepalingen van die artikelen niet aangetast door de bepalingen van dit artikel.
 Art.    8 . Zeevaart en luchtvaart
1. In afwijking van de bepalingen in artikel 7, paragrafen 1 tot 6 :
a) is winst uit de exploitatie van schepen in internationaal verkeer, teboekgesteld in, of voorzien van zeebrieven door, een overeenkomstsluitende Staat slechts belastbaar in die Staat;
b) is winst uit de exploitatie van luchtvaartuigen in internationaal verkeer slechts belastbaar in de overeenkomstsluitende Staat waar de plaats van de werkelijke leiding van de onderneming is gelegen.
2. Voor de toepassing van dit artikel omvat winst verkregen uit de exploitatie van schepen of luchtvaartuigen in internationaal verkeer met name winst verkregen uit de verhuring van bemande schepen of luchtvaartuigen gebruikt in internationaal verkeer.
3. De bepalingen van de vorige paragrafen zijn ook van toepassing op winst verkregen uit de deelneming in een pool, een gemeenschappelijk bedrijf of een internationaal bedrijfslichaam.
 Art.    9 . Afhankelijke ondernemingen
Indien
a) een onderneming van een overeenkomstsluitende Staat onmiddellijk of middellijk deelneemt aan de leiding van, aan het toezicht op, dan wel in het kapitaal van een onderneming van de andere overeenkomstsluitende Staat,
of
b) dezelfde personen onmiddellijk of middellijk deelnemen aan de leiding van, aan het toezicht op, dan wel in het kapitaal van een onderneming van een overeenkomstsluitende Staat en van een onderneming van de andere overeenkomstsluitende Staat,
en,
in het ene of in het andere geval, tussen de twee ondernemingen in hun handelsbetrekkingen of financiële betrekkingen, voorwaarden worden overeengekomen of opgelegd die afwijken van die welke zouden worden overeengekomen tussen onafhankelijke ondernemingen, mag winst die één van de ondernemingen zonder deze voorwaarden zou hebben behaald maar ten gevolge van die voorwaarden niet heeft behaald, worden begrepen in de winst van die onderneming en dienovereenkomstig worden belast.
 Art.    10 . Dividenden
1. Dividenden betaald door een vennootschap die inwoner is van een overeenkomstsluitende Staat aan een inwoner van de andere overeenkomstsluitende Staat, mogen in die andere Staat worden belast.
2. Deze dividenden mogen echter ook in de overeenkomstsluitende Staat waarvan de vennootschap die de dividenden betaalt inwoner is overeenkomstig de wetgeving van die Staat worden belast, maar indien de uiteindelijk gerechtigde tot de dividenden inwoner is van de andere overeenkomstsluitende Staat, mag de aldus geheven belasting niet hoger zijn dan :
a) 5 percent van het brutobedrag van de dividenden indien de uiteindelijk gerechtigde een vennootschap is die onmiddellijk of middellijk ten minste 25 percent bezit van het kapitaal van de vennootschap die de dividenden betaalt;
b) 15 percent van het brutobedrag van de dividenden in alle andere gevallen.
Deze paragraaf laat onverlet de belastingheffing van de uitkerende vennootschap ter zake van de winst waaruit de dividenden worden betaald.
3. De uitdrukking " dividenden ", zoals gebezigd in dit artikel, betekent inkomsten uit aandelen, winstaandelen of winstbewijzen, mijnaandelen, oprichtersaandelen of andere rechten op een aandeel in de winst, met uitzondering van schuldvorderingen, alsmede inkomsten - zelfs indien zij worden toegekend in de vorm van interest - die volgens de wetgeving van de Staat waarvan de uitkerende vennootschap inwoner is op dezelfde wijze als inkomsten uit aandelen in de belastingheffing worden betrokken.
4. De bepalingen van de paragrafen 1 en 2 zijn niet van toepassing indien de uiteindelijk gerechtigde tot de dividenden, die inwoner is van een overeenkomstsluitende Staat, in de andere overeenkomstsluitende Staat waarvan de vennootschap die de dividenden betaalt inwoner is, een nijverheids- of handelsbedrijf met behulp van een aldaar gevestigde vaste inrichting of een zelfstandig beroep door middel van een aldaar gevestigde vaste basis uitoefent en het aandelenbezit uit hoofde waarvan de dividenden worden betaald met die vaste inrichting of die vaste basis wezenlijk is verbonden. In dit geval zijn de bepalingen van artikel 7 of van artikel 14, naar het geval, van toepassing.
5. Indien een vennootschap die inwoner is van een overeenkomstsluitende Staat winst of inkomsten verkrijgt uit de andere overeenkomstsluitende Staat, mag die andere Staat geen belasting heffen op dividenden die door de vennootschap worden betaald, behalve voor zover die dividenden aan een inwoner van die andere Staat worden betaald of voorzover het aandelenbezit uit hoofde waarvan de dividenden worden betaald wezenlijk is verbonden met een in die andere Staat gelegen vaste inrichting of vaste basis, noch de niet-uitgekeerde winst van de vennootschap onderwerpen aan een belasting op niet-uitgekeerde winst, zelfs indien de betaalde dividenden of de niet-uitgekeerde winst geheel of gedeeltelijk bestaan uit winst of inkomsten die uit die andere Staat afkomstig zijn.
 Art.    11 . Interest
1. Interest afkomstig uit een overeenkomstsluitende Staat en betaald aan een inwoner van de andere overeenkomstsluitende Staat mag in die andere Staat worden belast.
2. Deze interest mag echter ook in de overeenkomstsluitende Staat waaruit hij afkomstig is overeenkomstig de wetgeving van die Staat worden belast, maar indien de uiteindelijk gerechtigde tot de interest inwoner is van de andere overeenkomstsluitende Staat, mag de aldus geheven belasting niet hoger zijn dan :
a) 5 percent van het brutobedrag van de interest van niet door effecten aan toonder vertegenwoordigde leningen van welke aard ook die door bankondernemingen zijn toegestaan;
b) 10 percent van het brutobedrag van de interest in alle andere gevallen.
3. Niettegenstaande de bepalingen van paragraaf 2 is interest in de overeenkomstsluitende Staat waaruit hij afkomstig is vrijgesteld indien het gaat om interest betaald aan de andere overeenkomstsluitende Staat, aan een staatkundig onderdeel of een plaatselijke gemeenschap van die Staat, alsmede aan de Centrale Bank van Griekenland of aan de Nationale Bank van België.
4. De uitdrukking " interest ", zoals gebezigd in dit artikel, betekent inkomsten uit schuldvorderingen van welke aard ook, al dan niet gewaarborgd door hypotheek of al dan niet aanspraak gevend op een aandeel in de winst van de schuldenaar, en in het bijzonder inkomsten uit overheidsleningen en obligaties, daaronder begrepen premies en loten op die effecten; voor de toepassing van dit artikel omvat de uitdrukking " interest " echter niet boeten voor laattijdige betaling noch interest die overeenkomstig artikel 10, paragraaf 3, als dividenden wordt behandeld.
5. De bepalingen van de paragrafen 1 en 2 zijn niet van toepassing indien de uiteindelijk gerechtigde tot de interest, die inwoner is van een overeenkomstsluitende Staat, in de andere overeenkomstsluitende Staat waaruit de interest afkomstig is, een nijverheids- of handelsbedrijf met behulp van een aldaar gevestigde vaste inrichting of een zelfstandig beroep door middel van een aldaar gevestigde vaste basis uitoefent en de schuldvordering uit hoofde waarvan de interest is verschuldigd met die vaste inrichting of die vaste basis wezenlijk is verbonden. In dat geval zijn de bepalingen van artikel 7 of van artikel 14, naar het geval, van toepassing.
6. Interest wordt geacht uit een overeenkomstsluitende Staat afkomstig te zijn indien de schuldenaar die Staat zelf is, een staatkundig onderdeel, een plaatselijke gemeenschap of een inwoner van die Staat. Indien evenwel de schuldenaar van de interest, ongeacht of hij inwoner van een overeenkomstsluitende Staat is of niet, in een overeenkomstsluitende Staat een vaste inrichting of een vaste basis heeft waarvoor de schuld, ter zake waarvan de interest wordt betaald is aangegaan en de interest ten laste komt van die vaste inrichting of die vaste basis, wordt die interest geacht afkomstig te zijn uit de Staat waar de vaste inrichting of de vaste basis is gevestigd.
7. Indien, ten gevolge van een bijzondere verhouding tussen de schuldenaar en de uiteindelijk gerechtigde of tussen hen beiden en een derde, het bedrag van de interest, gelet op de schuldvordering waarvoor hij wordt betaald, hoger is dan het bedrag dat zonder zulk een verhouding door de schuldenaar en de uiteindelijk gerechtigde zou zijn overeengekomen, zijn de bepalingen van dit artikel slechts op het laatstbedoelde bedrag van toepassing. In dat geval is het daarboven uitgaande deel van de betalingen belastbaar in de overeenkomstsluitende Staat waaruit de interest afkomstig is, overeenkomstig de wetgeving van die Staat.
8. De in paragraaf 2 voorziene belastingverminderingen zijn niet van toepassing wanneer de schuldvordering uit hoofde waarvan de interest is betaald is toegestaan voornamelijk om voordelen te verkrijgen uit die verminderingen en niet omwille van gewettigde economische redenen. Indien een overeenkomstsluitende Staat het voornemen heeft het voordeel dat uit deze verminderingen voortvloeit aan een inwoner van de andere overeenkomstsluitende Staat te weigeren, pleegt de bevoegde autoriteit van de eerste Staat overleg met de bevoegde autoriteit van de andere Staat.
 Art.    12 . Royalty's
1. Royalty's afkomstig uit een overeenkomstsluitende Staat en betaald aan een inwoner van de andere overeenkomstsluitende Staat mogen in die andere Staat worden belast.
2. Deze royalty's mogen echter ook in de overeenkomstsluitende Staat waaruit zij afkomstig zijn overeenkomstig de wetgeving van die Staat worden belast, maar indien de uiteindelijk gerechtigde tot de royalty's inwoner is van de andere overeenkomstsluitende Staat, mag de aldus geheven belasting niet hoger zijn dan 5 percent van het brutobedrag van de royalty's.
3. De uitdrukking " royalty's ", zoals gebezigd in dit artikel, betekent vergoedingen van welke aard ook voor het gebruik van, of voor het recht van gebruik van, een auteursrecht op een werk op het gebied van letterkunde, kunst of wetenschap, daaronder begrepen bioscoopfilms en films, banden of andere middelen voor reproductie of uitzending voor radio of televisie, van een octrooi, een fabrieks- of handelsmerk, een tekening, een model, een plan, een geheim recept of een geheime werkwijze, alsmede voor het gebruik van, of voor het recht van gebruik van, een nijverheids-, handels- of wetenschappelijke uitrusting en voor inlichtingen omtrent ervaringen op het gebied van nijverheid, handel of wetenschap.
4. De bepalingen van paragrafen 1 en 2 zijn niet van toepassing indien de uiteindelijk gerechtigde tot de royalty's, die inwoner is van een overeenkomstsluitende Staat, in de andere overeenkomstsluitende Staat waaruit de royalty's afkomstig zijn een nijverheids- of handelsbedrijf met behulp van een aldaar gevestigde vaste inrichting of een zelfstandig beroep door middel van een aldaar gevestigde vaste basis uitoefent en het recht of het goed uit hoofde waarvan de royalty's verschuldigd zijn met die vaste inrichting of die vaste basis wezenlijk is verbonden. In dat geval zijn de bepalingen van artikel 7 of van artikel 14, naar het geval, van toepassing.
5. Royalty's worden geacht uit een overeenkomstsluitende Staat afkomstig te zijn indien de schuldenaar die Staat zelf is, een staatkundig onderdeel, een plaatselijke gemeenschap of een inwoner van die Staat. Indien evenwel de schuldenaar van de royalty's, ongeacht of hij inwoner van een overeenkomstsluitende Staat is of niet, in een overeenkomstsluitende Staat een vaste inrichting of een vaste basis heeft waarvoor de verbintenis, uit hoofde waarvan de royalty's worden betaald is aangegaan en die de last van de royalty's draagt, worden die royalty's geacht afkomstig te zijn uit de Staat waar de vaste inrichting of de vaste basis is gevestigd.
6. Indien, ten gevolge van een bijzondere verhouding tussen de schuldenaar en de uiteindelijk gerechtigde of tussen hen beiden en een derde, het bedrag van de royalty's, gelet op het gebruik, het recht of de inlichtingen waarvoor zij worden betaald, hoger is dan het bedrag dat zonder zulk een verhouding door de schuldenaar en de uiteindelijk gerechtigde zou zijn overeengekomen, zijn de bepalingen van dit artikel slechts op het laatstbedoelde bedrag van toepassing. In dat geval is het daarboven uitgaande deel van de betalingen belastbaar in de overeenkomstsluitende Staat waaruit de royalty's afkomstig zijn, overeenkomstig de wetgeving van die Staat.
7. De in paragraaf 2 voorziene belastingvermindering is niet van toepassing wanneer het gebruik van het recht of van het goed uit hoofde waarvan de royalty's zijn betaald is toegestaan voornamelijk om voordelen te verkrijgen uit die vermindering en niet omwille van gewettigde economische redenen. Indien een overeenkomstsluitende Staat het voornemen heeft het voordeel dat uit deze vermindering voortvloeit aan een inwoner van de andere overeenkomstsluitende Staat te weigeren, pleegt de bevoegde autoriteit van de eerste Staat overleg met de bevoegde autoriteit van de andere Staat.
 Art.    13 . Vermogenswinst
1. Voordelen die een inwoner van een overeenkomstsluitende Staat verkrijgt uit de vervreemding van onroerende goederen zoals bedoeld in artikel 6 die in de andere overeenkomstsluitende Staat zijn gelegen, mogen in die andere Staat worden belast.
2. Voordelen verkregen uit de vervreemding van roerende goederen die deel uitmaken van het bedrijfsvermogen van een vaste inrichting die een onderneming van een overeenkomstsluitende Staat in de andere overeenkomstsluitende Staat heeft, of van roerende goederen die behoren tot een vaste basis die een inwoner van een overeenkomstsluitende Staat in de andere overeenkomstsluitende Staat tot zijn beschikking heeft voor de uitoefening van een zelfstandig beroep, daaronder begrepen voordelen verkregen uit de vervreemding van die vaste inrichting (alleen of tezamen met de gehele onderneming) of van die vaste basis, mogen in die andere Staat worden belast.
3. Voordelen verkregen uit de vervreemding van schepen of luchtvaartuigen die in internationaal verkeer worden geëxploiteerd of van roerende goederen die bij de exploitatie van die schepen of luchtvaartuigen worden gebruikt, zijn op dezelfde wijze belastbaar als de winst verkregen uit de exploitatie van die schepen of luchtvaartuigen.
4. Voordelen verkregen uit de vervreemding van alle andere goederen dan die vermeld in de paragrafen 1, 2 en 3 zijn slechts belastbaar in de overeenkomstsluitende Staat waarvan de vervreemder inwoner is.
 Art.    14 . Zelfstandige beroepen
1. Inkomsten verkregen door een inwoner van een overeenkomstsluitende Staat in de uitoefening van een vrij beroep of terzake van andere werkzaamheden van zelfstandige aard zijn slechts in die Staat belastbaar, tenzij die inwoner in de andere overeenkomstsluitende Staat voor het verrichten van zijn werkzaamheden geregeld over een vaste basis beschikt. Indien hij over zulk een vaste basis beschikt, mogen de inkomsten in de andere Staat worden belast, maar slechts in zoverre als zij aan die vaste basis kunnen worden toegerekend.
2. De uitdrukking " vrij beroep " omvat in het bijzonder zelfstandige werkzaamheden op het gebied van wetenschap, letterkunde, kunst, opvoeding of onderwijs, alsmede de zelfstandige werkzaamheden van artsen, advocaten, ingenieurs, architecten, tandartsen en accountants.
 Art.    15 . Niet-zelfstandige beroepen
1. Onder voorbehoud van de bepalingen van de artikelen 16, 18 en 19 zijn lonen, salarissen en andere soortgelijke beloningen verkregen door een inwoner van een overeenkomstsluitende Staat ter zake van een dienstbetrekking slechts in die Staat belastbaar, tenzij de dienstbetrekking in de andere overeenkomstsluitende Staat wordt uitgeoefend. Indien de dienstbetrekking aldaar wordt uitgeoefend, mogen de ter zake daarvan verkregen beloningen in die andere Staat worden belast.
2. Niettegenstaande de bepalingen van paragraaf 1 zijn beloningen verkregen door een inwoner van een overeenkomstsluitende Staat ter zake van een in de andere overeenkomstsluitende Staat uitgeoefende dienstbetrekking slechts in de eerstbedoelde Staat belastbaar, indien :
a) de verkrijger in de andere Staat verblijft gedurende een tijdvak of tijdvakken die tijdens enig tijdperk van twaalf maanden dat aanvangt of eindigt tijdens het betrokken belastingjaar een totaal van 183 dagen niet te boven gaan,
en
b) de beloningen worden betaald door of namens een werkgever die geen inwoner van de andere Staat is,
en
c) de beloningen niet ten laste komen van een vaste inrichting of een vaste basis, die de werkgever in de andere Staat heeft.
3. Niettegenstaande de voorgaande bepalingen van dit artikel mogen beloningen verkregen ter zake van een dienstbetrekking uitgeoefend aan boord van een schip of luchtvaartuig dat in internationaal verkeer wordt geëxploiteerd, worden op dezelfde wijze belast als de winst verkregen uit de exploitatie van die schepen of luchtvaartuigen.
 Art.    16 . Vennootschapsleiding
1. Tantièmes, presentiegelden en andere soortgelijke beloningen verkregen door een inwoner van een overeenkomstsluitende Staat in zijn hoedanigheid van lid van de raad van bestuur of van toezicht of van een gelijkaardig orgaan van een vennootschap die inwoner is van de andere overeenkomstsluitende Staat, mogen in die andere Staat worden belast.
Deze bepaling is ook van toepassing op beloningen verkregen ter zake van de uitoefening van werkzaamheden die, volgens de wetgeving van de overeenkomstsluitende Staat waarvan de vennootschap inwoner is, worden behandeld als werkzaamheden van soortgelijke aard als die welke worden verricht door een persoon als bedoeld in de genoemde bepaling.
2. Beloningen die een persoon, op wie paragraaf 1 van toepassing is, van de vennootschap verkrijgt terzake van de uitoefening van dagelijkse werkzaamheden van leidinggevende of van technische aard, en beloningen die een inwoner van een overeenkomstsluitende Staat verkrijgt terzake van zijn persoonlijke werkzaamheid als vennoot in een vennootschap, niet zijnde een vennootschap op aandelen, die inwoner is van de andere overeenkomstsluitende Staat, mogen overeenkomstig de bepalingen van artikel 15 worden belast, alsof het ging om beloningen die een werknemer terzake van een dienstbetrekking verkrijgt en alsof de werkgever de vennootschap was.
 Art.    17 . Artiesten en sportbeoefenaars
1. Niettegenstaande de bepalingen van de artikelen 14 en 15 mogen inkomsten die een inwoner van een overeenkomstsluitende Staat verkrijgt uit zijn persoonlijke werkzaamheden die hij in de andere overeenkomstsluitende Staat verricht in de hoedanigheid van artiest, zoals toneelspeler, film-, radio- of televisieartiest, of musicus, of in de hoedanigheid van sportbeoefenaar, in die andere Staat worden belast.
2. Indien inkomsten uit werkzaamheden die een artiest of een sportbeoefenaar persoonlijk en als zodanig verricht niet worden toegekend aan de artiest of aan de sportbeoefenaar zelf maar aan een andere persoon, mogen die inkomsten, niettegenstaande de bepalingen van de artikelen 7, 14 en 15, worden belast in de overeenkomstsluitende Staat waar de werkzaamheden van de artiest of de sportbeoefenaar worden verricht.
 Art.    18 . Pensioenen
1. Onder voorbehoud van de bepalingen van artikel 19, paragraaf 2, zijn pensioenen en andere soortgelijke beloningen betaald aan een inwoner van een overeenkomstsluitende Staat terzake van een vroegere dienstbetrekking slechts in die Staat belastbaar.
2. Pensioenen en andere al dan niet periodieke uitkeringen die worden betaald ter uitvoering van de sociale wetgeving van een overeenkomstsluitende Staat zijn evenwel in die Staat belastbaar. Deze bepaling is eveneens van toepassing op pensioenen en uitkeringen die worden betaald in het kader van een algemeen stelsel dat door een overeenkomstsluitende Staat is georganiseerd ter aanvulling van de voordelen waarin de genoemde wetgeving voorziet.
 Art.    19 . Overheidsfuncties
1. a) Beloningen, niet zijnde pensioenen, betaald door een overeenkomstsluitende Staat of een staatkundig onderdeel of plaatselijke gemeenschap daarvan aan een natuurlijke persoon, ter zake van diensten bewezen aan die Staat of aan dat onderdeel of die gemeenschap, zijn slechts in die Staat belastbaar.
b) Die beloningen zijn evenwel slechts in de andere overeenkomstsluitende Staat belastbaar indien de diensten in die Staat worden bewezen en de natuurlijke persoon inwoner van die Staat is, die :
1° onderdaan is van die Staat, of
2° niet uitsluitend met het oog op het bewijzen van de diensten inwoner van die Staat is geworden.
2.
a) Pensioenen door een overeenkomstsluitende Staat of een staatkundig onderdeel of plaatselijke gemeenschap daarvan, hetzij rechtstreeks, hetzij uit door hen in het leven geroepen fondsen, betaald aan een natuurlijke persoon ter zake van diensten bewezen aan die Staat of aan dat onderdeel of die gemeenschap, zijn slechts in die Staat belastbaar.
b) Die pensioenen zijn evenwel slechts in de andere overeenkomstsluitende Staat belastbaar indien de natuurlijke persoon inwoner en onderdaan is van die Staat.
3. De bepalingen van de artikelen 15, 16 en 18 zijn van toepassing op beloningen en pensioenen betaald ter zake van diensten bewezen in het kader van een nijverheids- of handelsbedrijf uitgeoefend door een overeenkomstsluitende Staat of een staatkundig onderdeel of plaatselijke gemeenschap daarvan.
 Art.    20 . Studenten
Bedragen die een student of een voor een beroep of bedrijf in opleiding zijnde persoon die inwoner is, of onmiddellijk vóór zijn bezoek aan een overeenkomstsluitende Staat inwoner was, van de andere overeenkomstsluitende Staat en die uitsluitend voor zijn studie of opleiding in de eerstbedoelde Staat verblijft, ontvangt ten behoeve van zijn onderhoud, studie of opleiding, zijn in die Staat niet belastbaar, op voorwaarde dat die bedragen afkomstig zijn uit bronnen buiten die Staat.
 Art.    21 . Andere inkomsten
1. Ongeacht de afkomst ervan zijn bestanddelen van het inkomen van een inwoner van een overeenkomstsluitende Staat die niet in de voorgaande artikelen van deze Overeenkomst worden behandeld, slechts in die Staat belastbaar.
2. De bepaling van paragraaf 1 is niet van toepassing op inkomsten, niet zijnde inkomsten uit onroerende goederen als omschreven in artikel 6, paragraaf 2, indien de verkrijger van die inkomsten, die inwoner is van een overeenkomstsluitende Staat, in de andere overeenkomstsluitende Staat een nijverheids- of handelsbedrijf met behulp van een aldaar gevestigde vaste inrichting of een zelfstandig beroep door middel van een aldaar gevestigde vaste basis uitoefent en het recht of het goed dat de inkomsten oplevert met die vaste inrichting of die vaste basis wezenlijk is verbonden. In dit geval zijn de bepalingen van artikel 7 of van artikel 14, naar het geval, van toepassing.
 HOOFDSTUK IV.  - Wijze waarop dubbele belasting wordt vermeden.
 Art.    22 .
1. In Griekenland wordt dubbele belasting op de volgende wijze vermeden :
a) Indien een inwoner van Griekenland inkomsten verkrijgt die volgens de bepalingen van de Overeenkomst in België belastbaar zijn, verleent Griekenland een vermindering op de belasting naar het inkomen van die inwoner tot een bedrag dat gelijk is aan de in België betaalde inkomstenbelasting. Deze vermindering mag echter niet hoger zijn dan dat deel van de inkomstenbelasting dat, berekend voor het verlenen van de vermindering, overeenstemt met de in België belastbare inkomsten.
b) Indien het gaat om dividenden in de zin van artikel 10, paragraaf 3, die door een vennootschap die inwoner is van België worden betaald aan een vennootschap die inwoner is van Griekenland en die een deelneming bezit van ten minste 25 percent in het kapitaal van de vennootschap die de dividenden betaalt, verleent Griekenland naast de vermindering die is bepaald in subparagraaf a) hiervoor, de vermindering van het deel van de Belgische belasting, betaald door de uitkerende vennootschap, dat verband houdt met de winst waaruit de dividenden worden betaald.
2. In België wordt dubbele belasting op de volgende wijze vermeden :
a) Indien een inwoner van België inkomsten verkrijgt die ingevolge de bepalingen van deze Overeenkomst, niet zijnde de bepalingen van artikel 10, paragraaf 2, van artikel 11, paragrafen 2, 7 en 8, en van artikel 12, paragrafen 2, 6 en 7, in Griekenland zijn belast, stelt België deze inkomsten vrij van belasting, maar om het bedrag van de belasting op het overige inkomen van die inwoner te berekenen mag België het belastingtarief toepassen dat van toepassing zou zijn indien die inkomsten niet waren vrijgesteld.
b) Onder voorbehoud van de bepalingen van de Belgische wetgeving betreffende de verrekening van in het buitenland betaalde belastingen met de Belgische belasting wordt, indien een inwoner van België inkomsten verkrijgt die deel uitmaken van zijn samengetelde inkomen dat aan de Belgische belasting is onderworpen en bestaan uit dividenden die belastbaar zijn ingevolge artikel 10, paragraaf 2, en niet van Belgische belasting zijn vrijgesteld ingevolge subparagraaf c) hierna, uit interest die belastbaar is ingevolge artikel 11, paragrafen 2, 7 of 8, of uit royalty's die belastbaar zijn ingevolge artikel 12, paragrafen 2, 6 of 7, de op die inkomsten geheven Griekse belasting in mindering gebracht van de Belgische belasting op die inkomsten.
c) Dividenden in de zin van artikel 10, paragraaf 3, die een vennootschap die inwoner is van België verkrijgt van een vennootschap die inwoner is van Griekenland, worden in België vrijgesteld van de vennootschapsbelasting op de voorwaarden en binnen de grenzen die in de Belgische wetgeving zijn bepaald.
d) Indien verliezen die een onderneming gedreven door een inwoner van België in een in Griekenland gelegen vaste inrichting heeft geleden, voor de belastingheffing van die onderneming in België volgens de Belgische wetgeving werkelijk in mindering van de winst van die onderneming zijn gebracht, is de vrijstelling ingevolge subparagraaf a) in België niet van toepassing op de winst van andere belastbare tijdperken die aan die inrichting kan worden toegerekend, in zoverre als deze winst ook in Griekenland door de verrekening van die verliezen van belasting is vrijgesteld.
 HOOFDSTUK V.  - Bijzondere bepalingen.
 Art.    23 . Non-discriminatie
1. Onderdanen van een overeenkomstsluitende Staat worden in de andere overeenkomstsluitende Staat niet onderworpen aan enige belastingheffing of daarmede verband houdende verplichting, die anders of zwaarder is dan de belastingheffing en daarmede verband houdende verplichtingen waaraan onderdanen van die andere Staat onder gelijke omstandigheden, inzonderheid met betrekking tot de woonplaats, zijn of kunnen worden onderworpen. Niettegenstaande de bepalingen van artikel 1 is deze bepaling ook van toepassing op personen die geen inwoner zijn van een overeenkomstsluitende Staat of van beide overeenkomstsluitende Staten.
2. Staatlozen die inwoner zijn van een overeenkomstsluitende Staat, worden noch in de ene noch in de andere overeenkomstsluitende Staat onderworpen aan enige belastingheffing of daarmede verband houdende verplichting, die anders of zwaarder is dan de belastingheffing en daarmede verband houdende verplichtingen waaraan onderdanen van de desbetreffende Staat onder gelijke omstandigheden zijn of kunnen worden onderworpen.
3. De belastingheffing van een vaste inrichting die een onderneming van een overeenkomstsluitende Staat in de andere overeenkomstsluitende Staat heeft, is in die andere Staat niet ongunstiger dan de belastingheffing van ondernemingen van die andere Staat die dezelfde werkzaamheden uitoefenen. Deze bepaling mag niet aldus worden uitgelegd dat zij een overeenkomstsluitende Staat verplicht aan inwoners van de andere overeenkomstsluitende Staat bij de belastingheffing de persoonlijke aftrekken, tegemoetkomingen en verminderingen uit hoofde van de gezinstoestand of gezinslasten te verlenen die hij aan zijn eigen inwoners verleent.
4. Behalve indien de bepalingen van artikel 9, artikel 11, paragraaf 7, of artikel 12, paragraaf 6, van toepassing zijn, worden interest, royalty's en andere uitgaven die door een onderneming van een overeenkomstsluitende Staat aan een inwoner van de andere overeenkomstsluitende Staat worden betaald, bij het bepalen van de belastbare winst van die onderneming op dezelfde voorwaarden in mindering gebracht, alsof zij aan een inwoner van de eerstbedoelde Staat zouden zijn betaald.
5. Ondernemingen van een overeenkomstsluitende Staat, waarvan het kapitaal geheel of ten dele, onmiddellijk of middellijk, in het bezit is van, of wordt beheerst door, één of meer inwoners van de andere overeenkomstsluitende Staat, worden in de eerstbedoelde Staat niet aan enige belastingheffing of daarmede verband houdende verplichting onderworpen die anders of zwaarder is dan de belastingheffing en daarmede verband houdende verplichtingen waaraan andere, soortgelijke ondernemingen van de eerstbedoelde Staat zijn of kunnen worden onderworpen.
6. Geen enkele bepaling van dit artikel mag aldus worden uitgelegd dat zij een overeenkomstbesluitende Staat belet :
a) de winst die kan worden toegerekend aan een vaste inrichting in die Staat van een vennootschap die inwoner is van de andere overeenkomstsluitende Staat aan de belasting te onderwerpen tegen het tarief dat door de wetgeving van de eerstbedoelde Staat is bepaald, op voorwaarde dat het genoemde tarief niet hoger is dan het maximumtarief dat van toepassing is op de winst van vennootschappen die inwoners zijn van de eerstbedoelde Staat;
b) zijn inhouding aan de bron te heffen van dividenden uit een deelneming die wezenlijk is verbonden met een in die Staat gelegen vaste inrichting van een vennootschap die inwoner is van de andere overeenkomstsluitende Staat.
7. Niettegenstaande de bepalingen van artikel 2 zijn de bepalingen van dit artikel van toepassing op belastingen van elke soort en benaming.
 Art.    24 . Regeling voor onderling overleg
1. Indien een persoon van oordeel is dat de maatregelen van een overeenkomstsluitende Staat of van beide overeenkomstsluitende Staten voor hem leiden of zullen leiden tot een belastingheffing die niet in overeenstemming is met de bepalingen van deze Overeenkomst, kan hij, onverminderd de rechtsmiddelen waarin het interne recht van die Staten voorziet, zijn geval voorleggen aan de bevoegde autoriteit van de overeenkomstsluitende Staat waarvan hij inwoner is, of indien zijn geval onder artikel 23, paragraaf 1, ressorteert, aan die van de overeenkomstsluitende Staat waarvan hij de nationaliteit bezit. Het geval moet worden voorgelegd binnen twee jaar nadat de maatregel die een belastingheffing ten gevolge heeft die niet in overeenstemming is met de bepalingen van de Overeenkomst, voor het eerst te zijner kennis is gebracht.
2. De bevoegde autoriteit tracht, indien het bezwaar haar gegrond voorkomt en indien zij niet zelf in staat is tot een bevredigende oplossing ervan te komen, de aangelegenheid in onderlinge overeenstemming met de bevoegde autoriteit van de andere overeenkomstsluitende Staat te regelen, ten einde een belastingheffing die niet in overeenstemming is met de Overeenkomst te vermijden.
3. De bevoegde autoriteiten van de overeenkomstsluitende Staten trachten moeilijkheden of twijfelpunten die mochten rijzen met betrekking tot de interpretatie of de toepassing van de Overeenkomst in onderlinge overeenstemming op te lossen.
4. De bevoegde autoriteiten van de overeenkomstsluitende Staten plegen overleg omtrent de administratieve maatregelen die voor de uitvoering van de bepalingen van de Overeenkomst nodig zijn en met name omtrent de bewijsstukken die de inwoners van elke overeenkomstsluitende Staat moeten overleggen om in de andere Staat de bij de Overeenkomst bepaalde belastingvrijstellingen of -verminderingen te verkrijgen.
5. De bevoegde autoriteiten van de overeenkomstsluitende Staten kunnen zich rechtstreeks met elkander in verbinding stellen voor de toepassing van de Overeenkomst.
 Art.    25 .[ 1  1. De bevoegde autoriteiten van de overeenkomstsluitende Staten wisselen de inlichtingen uit die naar verwachting relevant zullen zijn voor de uitvoering van de bepalingen van deze Overeenkomst of voor de toepassing of de tenuitvoerlegging van de nationale wetgeving met betrekking tot belastingen van elke soort en benaming die worden geheven door of ten behoeve van de overeenkomstsluitende Staten, voor zover de belastingheffing waarin die nationale wetgeving voorziet niet in strijd is met de Overeenkomst. De uitwisseling van inlichtingen wordt niet beperkt door de artikelen 1 en 2.
 2. De door een overeenkomstsluitende Staat ingevolge paragraaf 1 verkregen inlichtingen worden op dezelfde wijze geheim gehouden als inlichtingen die onder de nationale wetgeving van die Staat zijn verkregen en worden alleen ter kennis gebracht van personen of autoriteiten (daaronder begrepen rechterlijke instanties en administratieve lichamen) die betrokken zijn bij de vestiging of invordering van de in paragraaf 1 bedoelde belastingen, bij de tenuitvoerlegging of vervolging ter zake van die belastingen, bij de beslissing in beroepszaken die betrekking hebben op die belastingen, of bij het toezicht daarop. Deze personen of autoriteiten gebruiken die inlichtingen slechts voor die doeleinden. Zij mogen van deze inlichtingen melding maken tijdens openbare rechtszittingen of in rechterlijke beslissingen. Niettegenstaande het voorafgaande, mogen de inlichtingen die door een overeenkomstsluitende Staat zijn ontvangen voor andere doeleinden worden gebruikt indien ze overeenkomstig de wetgeving van beide Staten voor die andere doeleinden mogen worden gebruikt en indien de bevoegde autoriteit van de Staat die de inlichtingen verstrekt, de toestemming geeft voor dat gebruik.
 3. In geen geval mogen de bepalingen van de paragrafen 1 en 2 aldus worden uitgelegd dat zij een overeenkomstsluitende Staat de verplichting opleggen :
 (a) administratieve maatregelen te nemen die afwijken van de wetgeving en de administratieve praktijk van die of van de andere overeenkomstsluitende Staat;
 (b) inlichtingen te verstrekken die niet verkrijgbaar zijn volgens de wetgeving of in de normale gang van de administratieve werkzaamheden van die of van de andere overeenkomstsluitende Staat;
 (c) inlichtingen te verstrekken die een handels-, bedrijfs-, nijverheids- of beroepsgeheim of een handelswerkwijze zouden onthullen, dan wel inlichtingen waarvan het verstrekken in strijd zou zijn met de openbare orde.
 4. Wanneer op basis van de bepalingen van dit artikel door een overeenkomstsluitende Staat om inlichtingen is verzocht, gebruikt de andere overeenkomstsluitende Staat de middelen waarover hij beschikt om de gevraagde inlichtingen te verkrijgen, zelfs al heeft die andere Staat die inlichtingen niet nodig voor zijn eigen belastingdoeleinden. De verplichting die in de vorige zin is vervat, is onderworpen aan de beperkingen waarin paragraaf 3 van dit artikel voorziet, maar die beperkingen mogen in geen geval aldus worden uitgelegd dat ze een overeenkomstsluitende Staat toestaan het verstrekken van inlichtingen te weigeren enkel omdat die Staat geen binnenlands belang heeft bij die inlichtingen.
 5. In geen geval mogen de bepalingen van paragraaf 3 van dit artikel aldus worden uitgelegd dat ze een overeenkomstsluitende Staat toestaan om het verstrekken van inlichtingen te weigeren enkel en alleen omdat de inlichtingen in het bezit zijn van een bank, een andere financiële instelling, een trust, een stichting, een gevolmachtigde of een persoon die werkzaam is in de hoedanigheid van een vertegenwoordiger of een zaakwaarnemer of omdat de inlichtingen betrekking hebben op eigendomsbelangen in een persoon. Teneinde zulke inlichtingen te verkrijgen heeft de belastingadministratie van de aangezochte overeenkomstsluitende Staat de bevoegdheid om te vragen inlichtingen bekend te maken en om een onderzoek en verhoren in te stellen, niettegenstaande andersluidende bepalingen in de binnenlandse belastingwetgeving van die Staat.] 1
----------
( 1 )<V  2010-03-16/12 , art. 1, 002; Inwerkingtreding : 24-07-2017>
 Art.    26 . Invorderingsbijstand
1. De overeenkomstsluitende Staten nemen op zich elkander hulp en bijstand te verlenen voor de betekening en de invordering van de in artikel 2 bedoelde belastingen, alsmede van de verhogingen, opcentiemen, interest, kosten en boeten van niet strafrechtelijke aard.
2. Op verzoekschrift van de bevoegde autoriteit van een overeenkomstsluitende Staat zorgt de bevoegde autoriteit van de andere overeenkomstsluitende Staat, overeenkomstig de wetten en de regels welke voor de betekening en de invordering van zijn eigen belastingen van toepassing zijn, voor de betekening en de invordering van de in paragraaf 1 bedoelde belastingvorderingen die in de eerstbedoelde Staat eisbaar zijn. Zodanige vorderingen genieten geen enkel voorrecht in de aangezochte Staat en deze Staat is niet gehouden uitvoeringsmiddelen aan te wenden die niet toegestaan zijn door de wetten of de regels van de aanzoekende Staat.
3. De in paragraaf 2 bedoelde verzoekschriften worden gestaafd met een officieel afschrift van de uitvoerbare titels, eventueel vergezeld van een officieel afschrift van de administratieve of rechterlijke beslissingen die kracht van gewijsde hebben verworven.
4. Met betrekking tot belastingvorderingen waartegen beroep openstaat, mag de bevoegde autoriteit van een overeenkomstsluitende Staat, om zijn rechten te vrijwaren, de bevoegde autoriteit van de andere overeenkomstsluitende Staat verzoeken de conservatoire maatregelen te nemen waarin diens wetgeving voorziet; de bepalingen van de paragrafen 1 tot 3 zijn op die maatregelen van overeenkomstige toepassing.
5. Artikel 25, paragraaf 1 is mede van toepassing op elke inlichting die ingevolge dit artikel ter kennis van de bevoegde autoriteit van een overeenkomstsluitende Staat wordt gebracht.
 Art.    27 . Beperking van de werking van de Overeenkomst
1. De bepalingen van deze Overeenkomst beperken op generlei wijze de rechten en tegemoetkomingen die de wetgeving van een overeenkomstsluitende Staat met betrekking tot de in artikel 2 bedoelde belastingen toekent.
2. De bepalingen van de Overeenkomst tasten in geen enkel opzicht de fiscale voorrechten aan die leden van diplomatieke zendingen of consulaire posten ontlenen aan de algemene regelen van het volkenrecht of aan bepalingen van bijzondere overeenkomsten.
 HOOFDSTUK VI.  - Slotbepalingen.
 Art.    28 . Inwerkingtreding
1. Deze Overeenkomst zal worden bekrachtigd en de akten van bekrachtiging zullen zo spoedig mogelijk te Brussel worden uitgewisseld.
2. De Overeenkomst zal in werking treden de vijftiende dag na de datum waarop de akten van bekrachtiging worden uitgewisseld en de bepalingen ervan zullen van toepassing zijn :
a) op de bij de bron verschuldigde belastingen op inkomsten die zijn toegekend of betaalbaar gesteld op of na 1 januari 2005;
b) op de andere belastingen geheven naar inkomsten van belastbare tijdperken die eindigen op of na 31 december 2004.
3. De bepalingen van de op 24 mei 1968 te Athene ondertekende Overeenkomst tussen Griekenland en België tot het vermijden van dubbele belasting en tot regeling van sommige andere aangelegenheden inzake belastingen naar het inkomen, en van het Slotprotocol, zullen ophouden toepassing te vinden op alle Belgische of Griekse belastingen waarvoor deze Overeenkomst overeenkomstig de bepalingen van paragraaf 2 uitwerking heeft.
4. Vanaf de datum waarop deze Overeenkomst in werking zal treden en zolang zij van toepassing zal zijn, zullen de bepalingen van het Akkoord tot wederzijdse fiscale vrijstelling van de door de zeescheepvaart- of luchtvaartondernemingen in internationaal verkeer verwezenlijkte winst, gesloten door een uitwisseling van brieven tussen Griekenland en België, gedateerd te Athene op 15 en 23 juni 1954, ophouden toepassing te vinden.
 Art.    29 . Beëindiging
Deze Overeenkomst blijft van kracht totdat zij door een overeenkomstsluitende Staat is opgezegd, maar elk van de overeenkomstsluitende Staten kan tot en met 30 juni van elk kalenderjaar na het vijfde jaar dat volgt op het jaar van de uitwisseling van de akten van bekrachtiging, aan de andere overeenkomstsluitende Staat langs diplomatieke weg een schriftelijke opzegging doen toekomen. In geval van opzegging voor 1 juli van zodanig jaar, zal de Overeenkomst voor de laatste maal van toepassing zijn :
a) op de bij de bron verschuldigde belastingen op inkomsten die zijn toegekend of betaalbaar gesteld ten laatste op 31 december van het jaar waarin de kennisgeving van de beëindiging is gedaan;
b) op de andere belastingen geheven naar inkomsten van belastbare tijdperken die eindigen vóór 31 december van het jaar na dat waarin de kennisgeving van de beëindiging is gedaan.
 BIJLAGE.
 Art.  N. Deze Overeenkomst treedt in werking op 30 december 2005, overeenkomstig haar artikel 28.