text:
Artikel    1 . 1° Ieder Lid dat dit Verdrag bekrachtigt, stelt regelmatig vast aan welke kankerverwekkende stoffen en middelen de werknemers niet mogen worden blootgesteld of waaraan zij wel mogen worden blootgesteld op voorwaarde dat hiervoor toestemming is verkregen of dat hierop controle wordt uitgeoefend en op welke kankerverwekkende stoffen of middelen andere bepalingen van dit Verdrag van toepassing zijn.
2° Ontheffing kan slechts worden verleend door middel van een schriftelijke verklaring waarin voor ieder afzonderlijk geval wordt aangegeven aan welke voorwaarden moet worden voldaan.
3° Bij het vaststellen, overeenkomstig het bepaalde in lid 1 van dit artikel, van de stoffen en factoren, dient rekening te worden gehouden met de meest recente gegevens vervat in de eventueel door het Internationaal Arbeidsbureau opgestelde handleidingen of gidsen en met de gegevens van andere bevoegde organen.
 Art.    2 . 1° Ieder Lid dat dit Verdrag bekrachtigt, stelt alles in het werk om de kankerverwekkende stoffen en factoren waaraan de werknemers tijdens hun arbeid kunnen worden blootgesteld, te vervangen door niet-kankerverwekkende of minder schadelijke stoffen of factoren, bij de keuze van vervangende stoffen of factoren dient rekening te worden gehouden met de kankerverwekkende, giftige of andere eigenschappen ervan.
2° Het aantal werknemers dat wordt blootgesteld aan kankerverwekkende stoffen of factoren alsmede de tijd gedurende welke en de intensiteit waarmede zij hieraan worden blootgesteld, dienen te worden beperkt tot een veilig minimum.
 Art.    3 . Ieder Lid dat dit Verdrag bekrachtigt, dient te bepalen welke maatregelen moeten worden genomen om de werknemers te beschermen tegen de risico's van blootstelling aan de kankerverwekkende stoffen of factoren, en dient een behoorlijk registratiesysteem in te stellen.
 Art.    4 . Ieder Lid dat dit Verdrag bekrachtigt, dient ervoor te zorgen dat werknemers die zijn, worden of vermoedelijk zullen worden blootgesteld aan kankerverwekkende stoffen of factoren, zo uitvoerig mogelijk worden voorgelicht over aan deze stoffen en factoren verbonden gevaren en over de te nemen maatregelen.
 Art.    5 . Ieder Lid dat dit Verdrag bekrachtigt, dient ervoor te zorgen dat de werknemers, gedurende en na hun dienstverband, medisch, biologisch of anderszins worden onderzocht om na te gaan in welke mate zij zijn blootgesteld en om hun gezondheidstoestand te controleren wat betreft beroepsrisico's.
 Art.    6 . Ieder Lid dat dit Verdrag bekrachtigt :
a) neemt, door middel van de nationale wetgeving of op een andere wijze overeenkomstig de nationale gebruiken en omstandigheden en in overleg met de betrokken en meest representatieve organisaties van werkgevers en werknemers, de nodige maatregelen om de bepalingen van dit Verdrag ten uitvoer te leggen;
b) wijst, overeenkomstig de nationale gebruiken, de personen of organen aan die de toepassing van de bepalingen van dit Verdrag moeten verzekeren;
c) verplicht zich passende inspectiediensten te belasten met het toezicht op de toepassing van de bepalingen van dit Verdrag of zich ervan te overtuigen dat voldoende toezicht wordt uitgeoefend.
 Art.    7 . De officiële bekrachtigingen van dit Verdrag worden aan de Directeur-Generaal van het Internationaal Arbeidsbureau medegedeeld en worden door hem geregistreerd.
 Art.    8 . 1° Dit Verdrag is slecht bindend voor de Leden van de Internationale Arbeidsorganisatie die hun bekrachtigingen door de Directeur-Generaal hebben doen registreren.
2° Het treedt in werking twaalf maanden nadat de bekrachtigingen van twee Leden bij de Directeur-Generaal zijn geregistreerd.
3° Vervolgens treedt dit Verdrag voor ieder Lid in werking twaalf maanden na de datum waarop zijn bekrachtiging is geregistreerd.
 Art.    9 . 1° Ieder Lid dat dit Verdrag heeft bekrachtigd, kan het opzeggen na afloop van een termijn van tien jaren na de datum van zijn inwerkingtreding door middel van een aan de Directeur-Generaal van het Internationaal Arbeidsbureau gerichte en door deze geregistreerde verklaring. De opzegging wordt eerst van kracht een jaar nadat zij is geregistreerd.
2° Ieder Lid dat dit Verdrag heeft bekrachtigd en niet binnen een jaar na afloop van de termijn van tien jaren als bedoeld in het vorige lid, gebruik maakt van de bevoegdheid tot opzegging, voorzien in dit artikel, is voor een nieuwe termijn van tien jaren gebonden en kan daarna dit Verdrag opzeggen na afloop van elke termijn van tien jaren onder de voorwaarden voorzien in dit artikel.
 Art.    10 . 1° De Directeur-Generaal van het Internationaal Arbeidsbureau stelt alle Leden van de Internationale Arbeidsorganisatie in kennis van de registratie van alle bekrachtigingen en opzeggingen die hem door de Leden van de Organisatie zijn medegedeeld.
2° Bij de kennisgeving aan de Leden van de Organisatie van de registratie van de tweede hem medegedeelde bekrachtiging vestigt de Directeur-Generaal de aandacht van de Leden van de Organisatie op de datum waarop dit Verdrag in werking treedt.
 Art.    11 . De Directeur-Generaal van het Internationaal Arbeidsbureau doet aan de volledige bijzonderheden omtrent alle bekrachtigingen en alle verklaringen van opzegging, welke hij heeft geregistreerd overeenkomstig de bepalingen van de voorgaande artikelen, mededeling aan de Secretaris-Generaal van de Verenigde Naties ter registratie overeenkomstig artikel 102 van het Handvest der Verenigde Naties.
 Art.    12 . Telkens wanneer de Raad van Beheer van het Internationaal Arbeidsbureau zulks nodig oordeelt, brengt deze Raad aan de Algemene Conferentie verslag uit over de toepassing van dit Verdrag en onderzoekt of het wenselijk is de gehele of gedeeltelijke herziening ervan op de agenda van de Conferentie te plaatsen.
 Art.    13 . 1. Indien de Conferentie een nieuw verdrag aanneemt, houdende gehele of gedeeltelijke herziening van dit Verdrag, zal, tenzij het nieuwe verdrag anders bepaalt :
a) de bekrachtiging door een Lid van het nieuwe verdrag, houdende herziening, ipso jure onmiddellijke opzegging van dit Verdrag ten gevolge hebben, niettegenstaande het bepaalde in artikel 9, onder voorbehoud evenwel, dat het nieuwe verdrag, houdende herziening, in werking is getreden;
b) met ingang van de datum waarop het nieuwe verdrag, houdende herziening, in werking is getreden, dit Verdrag niet langer door de Leden kunnen worden bekrachtigd.
2. Dit Verdrag blijft in elk geval naar vorm en inhoud van kracht voor de Leden die het bekrachtigd hebben en die het nieuwe verdrag, houdende herziening, niet bekrachtigen.
 Art.    14 . De Franse en de Engelse tekst van dit Verdrag zijs gelijkelijk authentiek.
De voorgaande tekst is de authentieke tekst van het Verdrag naar behoren aangenomen door de Algemene Conferentie van de Internationale Arbeidsorganisatie in haar negenenvijftigste zitting, welke werd gehouden te Genève en voor gesloten werd verklaard op 25 juni 1974.
Ten blijke waarvan wij onze handtekeningen hebben geplaatst op de zesentwintigste dag van de maand juni 1974 :
De Voorzitter van de Conferentie,
(w.g.) PEDRO SALA OROSCO
De Directeur-Generaal van het Internationaal Arbeidsbureau,
(w.g.) FRANCIS BLANCHARD
 Tabel.
 Art.  N. Tabel 1.
Lijst van de staten

 Datum van neerlegging van de
Datum van

 bekrachtigings- of de

 inwerkingtreding

 aanvaardingsoorkonde
AFGHANISTAN

 16 mei 1979

 16 mei 1980
ARGENTINIE

15 juni 1978

15 juni 1979
BELGIE

11 oktober 1996

 11 oktober 1997
BOSNIE-HERZEGOWINA

 2 juni 1993

 2 juni 1994
BRAZILIE

27 juni 1990

27 juni 1991
DENEMARKEN

 6 juni 1978

 6 juni 1979
DUITSLAND

 23 augustus 1976

23 augustus 1977
ECUADOR

 27 maart 1975

 10 juni 1976
EGYPTE

25 maart 1982

 25 maart 1983
FINLAND

4 mei 1977

4 mei 1978
FRANKRIJK

 24 augustus 1994

24 augustus 1995
GUINEE

20 april 1976

 20 april 1977
GUYANA

10 januari 1983

 10 januari 1984
HONGARIJE

 10 juni 1975

10 juni 1976
IERLAND

4 april 1995

4 april 1996
IJSLAND

 21 juni 1991

21 juni 1992
IRAK

31 maart 1978

 31 maart 1979
ITALIE

23 juni 1981

23 juni 1982
JAPAN

 26 juli 1977

26 juli 1978
JOEGOSLAVIE

 19 augustus 1977

19 augustus 1978
KROATIE

8 oktober 1991

8 oktober 1992
NICARAGUA

1 oktober 1981

1 oktober 1982
NOORWEGEN

 14 juni 1977

14 juni 1978
PERU

16 november 1976

16 november 1977
SLOVAKIJE

1 januari 1993

1 januari 1994
SLOVENIE

29 mei 1992

 29 mei 1993
SYRIE

1 februari 1979

 1 februari 1980
TSJECHIE

 1 januari 1993

1 januari 1994
URUGUAY

 31 juli 1980

31 juli 1981
VENEZUELA

5 juli 1983

 5 juli 1984
ZWEDEN

23 september 1975

 23 september 1976
ZWITSERLAND

 28 oktober 1976

 28 oktober 1977


type: legislation

jurisdiction: Belgium

text:
I.  Algemene bepalingen.
 Artikel    1 . De Overeenkomstsluitende Partijen verlenen elkaar de in dit Akkoord omschreven rechten met het oog op de vestiging van de internationale burgerlijke luchtvaartverbindingen, vermeld in de hierbijgevoegde Bijlage.
 Art.    2 . Voor de toepassing van dit Akkoord en de daarbij behorende Bijlage :
a) betekent de uitdrukking "Verdrag" het Verdrag inzake de Internationale Burgerluchtvaart, voor ondertekening opengesteld te Chicago op 7 december 1944;
b) betekent de uitdrukking "luchtvaartautoriteiten", wat betreft de Republiek Gabon, de Minister belast met de burgerluchtvaart, en wat betreft het Koninkrijk België, de Minister belast met het bestuur van de luchtvaart, of, in beide gevallen, iedere persoon of instelling die bevoegd is de functies uit te oefenen welke thans door deze autoriteiten worden uitgeoefend;
c) betekent de uitdrukking "aangewezen maatschappij", een luchtvaartmaatschappij die een van de Overeenkomstsluitende Partijen, overeenkomstig artikel 11 van dit Akkoord, heeft aangewezen voor het exploiteren van overeengekomen luchtdiensten.
 Art.    3 . 1. De luchtvaartuigen die in internationale diensten door de aangewezen maatschappij van een Overeenkomstsluitende Partij worden gebruikt, alsmede hun normale uitrusting, hun reserves aan motorbrandstoffen en smeermiddelen en hun boordvoorraden, met inbegrip van levensmiddelen, dranken en tabak, zijn bij binnenkomst op het grondgebied van de andere Overeenkomstsluitende Partij vrijgesteld van alle douanerechten, inspectiekosten en andere rechten of heffingen, op voorwaarde dat deze uitrustingsstukken, reserves en voorraden aan boord blijven van de luchtvaartuigen tot zij weer worden uitgevoerd.
2. Van dezelfde recht, kosten en heffingen, met uitzondering van vergoedingen voor verleende diensten zijn eveneens vrijgesteld :
a) boordproviand, opgenomen op het grondgebied van een Overeenkomstsluitende Partij binnen de grenzen vastgesteld door de autoriteiten van die Overeenkomstsluitende Partij en bestemd voor het verbruik aan boord van de luchtvaartuigen die in internationale dienst door de aangewezen maatschappij van de andere Overeenkomstsluitende Partij gebruikt worden;
b) reserveonderdelen en normale boorduitrusting ingevoerd op het grondgebied van een der Overeenkomstsluitende Partijen voor het onderhoud of het herstellen van de luchtvaartuigen gebruikt in internationale dienst;
c) de motorbrandstoffen en smeermiddelen bestemd voor de bevoorrading van de door de aangewezen maatschappij van de andere Overeenkomstsluitende Partij in internationale dienst gebruikt luchtvaartuigen, zelfs indien deze voorraden moeten worden gebruikt op het traject gedeelte afgelegd boven het grondgebied van de Overeenkomstsluitende Partij waarop deze voorraden aan boord zijn genomen.
3. De normale boorduitrusting, evenals de produkten en voorraden die zich aan boord bevinden van de luchtvaartuigen die in gebruik zijn bij de aangewezen maatschappij van een Overeenkomstsluitende Partij, mogen op het grondgebied van de andere Overeenkomstsluitende Partij niet worden uitgeladen dan met toestemming van de douaneautoriteiten van dat grondgebied. In dit geval kunnen zij onder toezicht van de genoemde autoriteiten worden geplaatst totdat zij weer worden uitgevoerd of overeenkomstig de douanevoorschriften een andere bestemming hebben gekregen.
 Art.    4 . De bewijzen van luchtwaardigheid, de bewijzen van bevoegdheid en de vergunningen, uitgereikt of geldig verklaard door één der Overeenkomstsluitende Partijen en welke niet zijn verlopen, worden door de andere Overeenkomstsluitende Partij als geldig erkend wat betreft de exploitatie van de luchtdiensten vermeld in de hierbij behorende Bijlage. Niettemin behoudt elke Overeenkomstsluitende Partij zich het recht voor om, wat betreft het vliegen boven haar eigen grondgebied, de aan haar eigen onderdanen door de andere Overeenkomstsluitende Partij verleende bewijzen van bevoegdheid niet als geldig te erkennen.
 Art.    5 . 1. De wetten en voorschriften van een Overeenkomstsluitende Partij die op haar grondgebied de binnenkomst en het vertrek van de luchtvaartuigen, gebruikt in de internationale luchtvaart, of het vliegen van deze luchtvaartuigen boven genoemd grondgebied regelen, zijn van toepassing op de aangewezen maatschappij van de andere Overeenkomstsluitende Partij.
2. De passagiers, de bemanningsleden en de verladers van goederen dienen, hetzij persoonlijk hetzij door bemiddeling van een derde handelend in hun naam en voor hun rekening, zich te houden aan de wetten en voorschriften die op het grondgebied van elke Overeenkomstsluitende Partij het binnenkomen, het verblijf en het vertrek van de passagiers, bemanningsleden en goederen regelen, zoals bijvoorbeeld die welke betrekking hebben op het binnenkomen, de uitreisformaliteiten, de immigratie, de douane alsmede de uit de gezondheidsvoorschriften voortvloeiende maatregelen.
3. Passagiers, bagage en goederen die op doorreis zijn via het grondgebied van een Overeenkomstsluitende Partij en die het hun voorbehouden gedeelte van de luchthaven niet verlaten, zijn slechts onderworpen aan een sterk vereenvoudigde controle. Bagage en goederen in rechtstreekse doorvoer zijn vrijgesteld van douanerechten en andere soortgelijke heffingen.
4. Elke Overeenkomstsluitende Partij verbindt zich ertoe bij de toepassing van de in dit artikel bedoelde wetten en voorschriften geen voorkeursbehandeling te verlenen aan haar eigen maatschappijen ten opzichte van de door de andere Overeenkomstsluitende Partij aangewezen maatschappij.
 Art.    6 . Elke Overeenkomstsluitende Partij verbindt zich ertoe aan de aangewezen maatschappij van de andere Overeenkomstsluitende Partij het recht te verlenen tot het overmaken, volgens de vigerende wetten en voorschriften en tegen de officiële wisselkoers, van het batig saldo van ontvangsten en uitgaven geboekt op haar grondgebied en verkregen uit het vervoer van passagiers, bagage, vracht en post verzorgd door deze aangewezen maatschappij. Indien het betalingsverkeer tussen de Overeenkomstsluitende Partijen door een bijzondere overeenkomst wordt geregeld is deze bijzondere overeenkomst van toepassing.
 Art.    7 . 1. Elke Overeenkomstsluitende Partij of haar luchtvaartautoriteiten kunnen te allen tijde om overleg met de andere Overeenkomstsluitende Partij of met haar luchtvaartautoriteiten verzoeken.
2. Het door een Overeenkomstsluitende Partij of haar luchtvaartautoriteiten gevraagde overleg vangt aan binnen zestig (60) dagen te rekenen vanaf de datum van ontvangst van het verzoek.
3. Iedere wijziging van dit Akkoord wordt van kracht wanneer beide Overeenkomstsluitende Partijen elkaar hebben medegedeeld dat aan hun grondwettelijke formaliteiten betreffende het sluiten en het inwerkingtreden van internationale overeenkomsten is voldaan.
4. Wijzigingen van de Bijlage van dit Akkoord kunnen rechtstreeks tussen de luchtvaartautoriteiten van de Overeenkomstsluitende Partijen worden overeengekomen. Zij worden van kracht zodra ze zijn bevestigd door een diplomatieke notawisseling.
 Art.    8 . 1. Elke Overeenkomstsluitende Partij kan te allen tijde aan de andere Overeenkomstsluitende Partij haar beslissing te kennen geven dit Akkoord op te zeggen; deze kennisgeving wordt tegelijkertijd medegedeeld aan de Internationale Burgerluchtvaartorganisatie.
2. De opzegging treedt in werking twaalf (12) maanden na de datum van ontvangst van de kennisgeving door de andere Overeenkomstsluitende Partij tenzij deze kennisgeving voor het einde van deze periode in gemeen overleg wordt ingetrokken.
3. Ingeval de andere Overeenkomstsluitende Partij de ontvangst van deze kennisgeving niet zou bevestigen, wordt de kennisgeving geacht door haar te zijn ontvangen vijftien (15) dagen na de datum waarop de Internationale Burgerluchtvaartorganisatie er mededeling van ontvangen heeft.
 Art.    9 . 1. Ingeval regeling van een geschil betreffende de uitlegging of de toepassing van dit Akkoord overeenkomstig de bepalingen van artikel 7 niet mogelijk is gebleken hetzij tussen de luchtvaartautoriteiten hetzij tussen de Overeenkomstsluitende Partijen, wordt het geschil op verzoek van één der Overeenkomstsluitende Partijen aan een scheidsgerecht voorgelegd.
2. Dit scheidsgerecht zal uit drie leden zijn samengesteld. Elk van de beide Regeringen wijst een scheidsman aan en beide scheidsmannen dienen tot overeenstemming te komen omtrent de aanwijziging van een onderdaan van een derde Staat als Voorzitter. Indien binnen twee maanden na de datum waarop één van beide Regeringen de scheidsrechterlijke regeling van het geschil heeft voorgesteld, de beide scheidsmannen niet zijn aangewezen of, indien in de loop van de volgende twee maanden de scheidsmannen niet tot overeenstemming zijn gekomen omtrent de aanwijzing van een voorzitter, kan elke Overeenkomstsluitende Partij de Voorzitter van de Raad van de Internationale Burgerluchtvaartorganisatie verzoeken over te gaan tot de nodige aanwijzingen.
3. Het scheidsgerecht neemt, indien het er niet in slaagt het geschil in der minne te schikken, een beslissing bij meerderheid van stemmen. Voor zover de Overeenkomstsluitende Partijen niet anders overeenkomsten, stelt het zelf zijn procedureregels vast en bepaalt het zelf zijn zetel.
4. De Overeenkomstsluitende Partijen verbinden zich, zich te houden aan de voorlopige maatregelen die tijdens het proces kunnen worden voorgeschreven alsook aan de scheidsrechterlijke uitspraak welke in alle gevallen als definitief wordt beschouwd.
5. Indien één der Overeenkomstsluitende Partijen zich niet houdt aan de scheidsrechterlijke beslissingen, kan de andere Overeenkomstsluitende Partij, zolang deze nalatigheid duurt, de rechten of voorrechten welke zijn krachtens dit Akkoord aan de in gebreke zijnde Overeenkomstsluitende Partij had verleend, beperken, opschorten of intrekken.
6. Elke Overeenkomstsluitende Partij neemt de vergoeding voor de werkzaamheden van haar scheidsman op zich, alsook de helft van de vergoeding van de aangewezen voorzitter.
 II.  Overeengekomen diensten.
 Art.    10 . 1. De Overeenkomstsluitende Partijen verlenen elkaar de in dit Akkoord omschreven rechten voor het instellen van luchtdiensten op de in de tabellen van de Bijlage bij dit Akkoord omschreven routes. Deze diensten en deze routes worden hierin verder aangeduid met "overeengekomen diensten" en "omschreven routes".
2. Met inachtneming van de bepalingen van dit Akkoord heeft de door elke Overeenkomstsluitende Partij aangewezen luchtvaartmaatschappij bij het exploiteren van internationale diensten :
a) het recht om zonder te landen over het grondgebied van de andere Overeenkomstsluitende Partij te vliegen;
b) het recht om op dat grondgebied te landen voor andere dan verkeersdoeleinden;
c) het recht om op genoemd grondgebied, op in de Bijlage omschreven punten, passagiers, vracht en post in internationaal verkeer, op te nemen en af te zetten.
 Art.    11 . 1. Elke Overeenkomstsluitende Partij heeft het echt één luchtvaartmaatschappij aan te wijzen voor de exploitatie van de overeengekomen diensten. De luchtvaartautoriteiten van de Overeenkomstsluitende Partij die de aanwijzing verricht, geven de luchtvaartautoriteiten van de andere Overeenkomstsluitende Partij schriftelijk kennis van deze aanwijzing.
2. De Overeenkomstsluitende Partij die in kennis is gesteld van de aanwijzing, geeft, met inachtneming van het bepaalde in het derde en vierde lid van dit artikel, onverwijld de vereiste exploitatievergunning aan de door de andere Overeenkomstsluitende Partij aangewezen luchtvaartmaatschappij.
3. De luchtvaartautoriteiten van één der Overeenkomstsluitende Partijen kunnen verlangen dat de door de andere Overeenkomstsluitende Partij aangewezen luchtvaartmaatschappij aantoont dat zij instaat is te voldoen aan de voorwaarden die worden gesteld bij de wetten en voorschriften welke die luchtvaartautoriteiten, overeenkomstig de bepalingen van het Verdrag, gewoonlijk toepassen ten aanzien van de exploitatie van internationale luchtdiensten.
4. Elke Overeenkomstsluitende Partij heeft het recht de in het tweede lid van dit artikel bedoelde exploitatievergunning niet te verlenen, dan wel daaraan zodanige voorwaarden te verbinden als zij noodzakelijk oordeelt voor de uitoefening door de aangewezen luchtvaartmaatschappij van de in artikel 10 van dit Akkoord omschreven rechten, indien niet ten genoegen van deze Overeenkomstsluitende Partij is aangetoond dat een aanmerkelijk deel van de eigendom van en het daadwerkelijk toezicht op die luchtvaartmaatschappij berusten bij de Overeenkomstsluitende Partij die de luchtvaartmaatschappij aanwijst, of bij haar onderdanen.
5. Na ontvangst van de in het tweede lid van dit artikel bedoelde exploitatievergunning, kan de aangewezen maatschappij, behoudens het bepaalde in artikel 16, lid één, dit Akkoord, op ieder ogenblik een aanvang maken met de exploitatie van iedere overeengekomen dienst, mits ten aanzien van die dienst een tarief, vastgesteld overeenkomstig de bepalingen van artikel 17 van dit Akkoord, van kracht is.
 Art.    12 . 1. Elke Overeenkomstsluitende Partij heeft het recht de exploitatievergunning in te trekken, of de uitoefening van de in artikel 10 van dit Akkoord omschreven rechten door de aangewezen maatschappij van de andere Overeenkomstsluitende Partij op te schorten, of aan de uitoefening van deze rechten de door haar noodzakelijk geachte voorwaarden te verbinden, indien :
a) zij niet beschikt over het bewijs dat een aanmerkelijk deel van de eigendom van en het daadwerkelijk toezicht op die maatschappij berusten bij de Overeenkomstsluitende Partij die de maatschappij aanwijst, of bij haar onderdanen, of
b) de maatschappij zich niet gehouden heeft aan de wetten en voorschriften van de Overeenkomstsluitende Partij die de rechten heeft verleend, of
c) de maatschappij in gebreke blijft de overeengekomen diensten te exploiteren overeenkomstig de in dit Akkoord en de Bijlage vastgestelde voorwaarden.
2. Tenzij de intrekking, opschorting of oplegging van de in het eerste lid van dit artikel bedoelde voorwaarden onverwijld noodzakelijk is ter voorkoming van verdere inbreuken op de wetten en voorschriften, wordt dit recht alleen uitgeoefend na overleg met de andere Overeenkomstsluitende Partij.
 Art.    13 . 1. Ter uitvoering van de artikelen 77 en 79 van het Verdrag, aanvaardt de Regering van het Koninkrijk België dat de Regering van de Republiek Gabon, overeenkomstig de artikelen 2 en 4 van de documenten gehecht aan het door de Republiek Gabon op 28 maart 1961 te Yaoundé ondertekende Verdrag inzake Luchtvervoer in Afrika, zich het recht voorbehoudt de maatschappij "Air Afrique" aan te wijzen als de door de Republiek Gabon gekozen organisatie voor het exploiteren van de overeengekomen diensten.
2. De Regering van de Republiek Gabon aanvaardt dat de Regering van het Koninkrijk België een gemeenschappelijke exploitatieorganisatie of een internationale exploitatiemaatschappij aanwijst, waarvan België of een door België aangewezen maatschappij, die aan de voorwaarden van artikel 12, lid 1, voldoet, lid zou worden, als een door het Koninkrijk België gekozen organisatie voor het exploiteren van de overeengekomen diensten.
 Art.    14 . 1. De exploitatie van de overeengekomen diensten tussen de grondgebieden van beide Overeenkomstsluitende Partijen vormt voor hen een fundamenteel en onwrikbaar recht.
2. De door de beide Overeenkomstsluitende Partijen aangewezen maatschappijen zullen verzekerd zijn van een billijke en rechtvaardigde behandeling, ten einde gelijke mogelijkheden te genieten voor de exploitatie van de overeengekomen diensten.
3. De aangewezen maatschappijen dienen op de gemeenschappelijke trajecten rekening te houden met hun wederzijdse belangen ten einde hun onderscheiden diensten niet onredelijk te treffen.
 Art.    15 . 1. Op elk van de omschreven routes is het voornaamste doel van de overeengekomen diensten het op basis van een redelijk geacht beladingsgraad verschaffen van een capaciteit die beantwoordt aan de normale en redelijkerwijs te verwachten behoeften van het internationaal verkeer afkomstig van of bestemd voor het grondgebied van de Overeenkomstsluitende Partij die de maatschappij welke de genoemde diensten exploiteert heeft aangewezen.
2. De door een der Overeenkomstsluitende Partijen aangewezen maatschappij kan evenwel voldoen aan de verkeersbehoeften tussen de grondgebieden van derde Staten gelegen op de omschreven routes en het grondgebied van de andere Overeenkomstsluitende Partij, daarbij rekening houdende met de plaatselijke en regionale diensten.
3. Teneinde te voldoen aan de onvoorziene of tijdelijke vraag naar verkeer op deze routes, komen de aangewezen maatschappijen onderling tot overeenstemming aangaande passende maatregelen om aan deze tijdelijke toeneming van het verkeer tegemoet te komen. Zij leggen het resultaat hiervan ter goedkeuring voor aan de luchtvaartautoriteiten van beide Overeenkomstsluitende Partijen.
4. Ingeval de door een der Overeenkomstsluitende Partijen aangewezen maatschappij op een of meer routes, hetzij een gedeelte, hetzij het totaal van de vervoerscapaciteit welke zij volgens de leden 1, 2 en 3 van dit artikel mag aanbieden, niet wenst te gebruiken, verstaat zij zich met de door de andere Overeenkomstsluitende Partij aangewezen maatschappij ten einde aan haar, voor een bepaalde tijd, het totaal of een gedeelte van de betrokken vervoerscapaciteit over te dragen.
 Art.    16 . 1. De aangewezen maatschappijen doen, uiterlijk dertig (30) dagen voor de aanvang van de exploitatie der overeengekomen diensten, aan de luchtvaartautoriteiten van de beide Overeenkomstsluitende Partijen mededeling van de aard van het vervoer, de te gebruiken vliegtuigtypen en de voorgenomen dienstregelingen. Dezelfde regel geldt ten aanzien van latere wijzigingen.
2. De luchtvaartautoriteiten van de Overeenkomstsluitende Partijen verschaffen elkaar op verzoek periodieke statistieken of andere soortgelijke inlichtingen betreffende het vervoersvolume op de overeengekomen diensten, gespecificeerd naar herkomst en bestemming.
 Art.    17 . 1. De tarieven op de overeengekomen diensten worden vastgesteld op een redelijk niveau, waarbij rekening wordt gehouden met alle daarvoor in aanmerking komende factoren, met inbegrip van de exploitatiekosten, een redelijke winst, de kenmerkende eigenschappen van iedere dienst en de tarieven van andere luchtvaartmaatschappijen.
2. De in het eerste lid van dit artikel bedoelde tarieven worden, zo mogelijk, in onderlinge overeenstemming tussen de aangewezen maatschappijen van beide Overeenkomstsluitende Partijen vastgesteld na overleg met de andere maatschappijen die de gehele route of een gedeelte daarvan exploiteren. De aangewezen maatschappijen dienen voor het bereiken van de overeenstemming zoveel mogelijk gebruik te maken van de procedure ter vaststelling van tarieven, bepaald door de internationale luchtvervoersvereniging (IATA).
3. De aldus vastgestelde tarieven worden ten minste dertig (30) dagen voor de voorgestelde datum van inwerkingtreding ter goedkeuring voorgelegd aan de luchtvaartautoriteiten van de Overeenkomstsluitende Partijen. In bijzondere gevallen kan deze termijn worden verkort, onder voorbehoud van instemming van de genoemde autoriteiten.
4. Indien de aangewezen maatschappijen niet tot overeenstemming kunnen komen of indien de tarieven niet worden goedgekeurd door de luchtvaartautoriteiten van een der Overeenkomstsluitende Partijen, trachten de luchtvaartautoriteiten van beide Overeenkomstsluitende Partijen de tarieven in onderling overleg vast te stellen.
5. Indien geen overeenstemming wordt bereikt, wordt het geschil onderworpen aan arbitrage, als voorzien in artikel 9.
6. De reeds vastgestelde tarieven blijven van kracht in afwachting van de vaststelling van nieuw tarieven in overeenstemming met het bepaalde in dit artikel of in artikel 9 van dit Akkoord, maar maximaal gedurende twaalf (12) maanden vanaf de dag waarop de luchtvaartautoriteiten van een der Overeenkomstsluitende Partijen hun goedkeuring onthielden.
 III.  Slotbepalingen.
 Art.    18 . Dit Akkoord en haar Bijlage worden ter registratie aangeboden aan de Internationale Burgerluchtvaartorganisatie.
 Art.    19 . Dit Akkoord en de Bijlage worden in overeenstemming gebracht met ieder multilateraal verdrag dat beide Overeenkomstsluitende Partijen tegelijk zou kunnen binden.
 Art.    20 . Dit Akkoord wordt voorlopig toegepast vanaf de datum van ondertekening. Zij treedt in werking zodra de Overeenkomstsluitende Partijen elkaar in kennis hebben gesteld van de voltooiing der grondwettelijke formaliteiten ter zake van het sluiten en het inwerkingtreden van internationale overeenkomsten.
 Bijlagen.
 Art.    N1 . Routetabel.
I. Routes waarop luchtdiensten kunnen worden geëxploiteerd door de maatschappij aangewezen door de Republiek Gabon :
Libreville - Kano - een tussenliggend punt - Brussel - een verder gelegen punt in Europa in beide richtingen.
Het tussenliggend punt en het verder gelegen punt zullen later worden vastgesteld.
II. Routes waarop luchtdiensten kunnen worden geëxploiteerd door de maatschappij aangewezen door het Koninkrijk België :
Brussel - Malta of Athene - Kano - Libreville - Johannesburg, in beide richtingen.
III. De door elke Overeenkomstsluitende Partij aangewezen maatschappij kan naar eigen goeddunken landen op een of meer tussenliggende punten en verder dan het grondgebied van de andere Overeenkomstsluitende Partij gelegen punten, welke niet genoemd zijn in de routetabel, evenwel zonder tussen dit punt of die punten en het grondgebied van de andere Overeenkomstsluitende Partij verkeersrechten uit te oefenen, tenzij deze rechten uitdrukkelijk zijn verleend door laatstbedoelde Partij.
IV. De door elke Overeenkomstsluitende Partij aangewezen maatschappij kan een of meer genoemde punten op enkele of op alle vluchten niet dan wel in en andere volgorde aandoen.
 Art.  N2. Daar de kennisgevingen voorzien in artikel 20 van het Akkoord werden gedaan op 17 september 1979 door België en op 19 september 1988 door Gabon is dit Akkoord in werking getreden op 19 september 1988.


text:
TITEL I.  - Algemene bepalingen.
 Toepassingsgebied.
 Artikel    1 . 1. Dit Verdrag bepaalt de omstandigheden waarin de wederkerige rechten en vorderingen van een koper en een verkoper die voortvloeien uit een internationale koopovereenkomst betreffende roerende lichamelijke zaken, of met betrekking tot een tekortkoming in de nakoming van deze overeenkomst, de ontbinding of de nietigheid ervan, niet meer kunnen worden uitgeoefend wegens het verstrijken van een bepaalde periode. Deze periode wordt in dit Verdrag aangegeven met het begrip " verjaringstermijn ".
2. Dit Verdrag laat een termijn onverlet waarbinnen een partij de andere partij in kennis moet stellen of enige andere handeling dan de opening van een procedure moet verrichten teneinde haar recht te kunnen uitoefenen.
3. In dit Verdrag wordt verstaan onder :
a) " koper ", " verkoper " en " partij " : de personen die roerende lichamelijke zaken kopen of verkopen dan wel zich daartoe hebben verbonden, alsmede de personen die hun opvolgers of rechtverkrijgenden zijn voor de rechten en de verplichtingen die voortvloeien uit de koopovereenkomst;
b) " schuldeiser " : iedere partij die een recht doet gelden dat al dan niet strekt tot betaling van een geldsom;
c) " schuldenaar " : iedere partij tegen wie een schuldeiser een recht doet gelden;
d) " tekortkoming in de nakoming van de overeenkomst " : iedere tekortkoming in de nakoming door een partij van zijn verplichtingen of iedere nakoming die niet beantwoordt aan de overeenkomst;
e) " procedure " : iedere gerechtelijke, arbitrale of bestuurlijke procedure;
f) de term " persoon " betreft ook iedere, private of publieke, vennootschap, vereniging of entiteit die in rechte kan optreden;
g) de term " geschreven " betreft ook mededelingen die per telegram of per telex worden verstuurd;
h) " jaar " : een jaar volgens de Gregoriaanse kalender.
 Art.    2 . Voor de toepassing van dit Verdrag :
a) wordt een koopovereenkomst betreffende roerende lichamelijke zaken geacht een internationaal karakter te hebben indien op het tijdstip van het sluiten van de overeenkomst de koper en de verkoper hun vestiging in verschillende Staten hebben;
b) kan met het feit dat de partijen hun vestiging in verschillende Staten hebben alleen rekening worden gehouden indien zulks blijkt uit de overeenkomst of uit onderhandelingen tussen de partijen of uit door hen vóór het sluiten van de overeenkomst of op dat tijdstip verstrekte gegevens;
c) is de vestiging, indien een partij bij een koopovereenkomst betreffende roeren de lichamelijke zaken vestigingen heeft in meer dan één Staat, die welke de nauwste band heeft met de overeenkomst en de uitvoering hiervan, gelet op de op het tijdstip van het sluiten van de overeenkomst aan partijen bekende of door hen in aanmerking genomen omstandigheden;
d) wordt, indien een partij geen vestiging heeft, rekening gehouden met haar gewone verblijfplaats;
e) is zonder belang welke nationaliteit de partijen hebben, welke hoedanigheid zij hebben, of zij kooplieden zijn en of de overeenkomst burgerrechtelijk dan wel handelsrechtelijk van aard is.
 Art.    3 . 1. (Dit Verdrag is enkel van toepassing :
a) indien de partijen bij een internationale koop van lichamelijke roerende zaken op het tijdstip van het afsluiten van de overeenkomst hun vestiging in verdragsluitende Staten hebben; of
b) indien de regels van het internationaal privaatrecht de wetgeving van een verdragsluitende Staat toepasselijk maken op de koopovereenkomst.) <V  1980-04-11/34 , art. 1, 1), 002;   Inwerkingtreding :   01-03-2009>
2. (...). <V  1980-04-11/34 , art. 1, 2), 002;   Inwerkingtreding :   01-03-2009>
(2.) <V  1980-04-11/34 , art. 1, 3), 002;   Inwerkingtreding :   01-03-2009> Dit Verdrag is niet van toepassing wanneer de partijen de toepassing ervan uitdrukkelijk hebben uitgesloten.
 Art.    4 . Dit Verdrag is niet van toepassing op :
a) (de koop van lichamelijke roerende zaken, gekocht voor persoonlijk gebruik of voor gebruik in gezin of huishouding, tenzij de verkoper, op een willekeurig tijdstip voor of tijdens het afsluiten van de overeenkomst, niet wist of niet geacht werd te weten dat deze zaken waren gekocht voor een dergelijk gebruik;) <V  1980-04-11/34 , art. 2, 1), 002;   Inwerkingtreding :   01-03-2009>
b) de koop op een openbare veiling;
c) een verkoop bij beslag of op welke andere wijze ook op gerechtelijk bevel;
d) de koop van effecten, waardepapieren en betaalmiddelen;
e) (de koop van zeeschepen, binnenvaartschepen, hovercrafts en luchtvaartuigen); <V  1980-04-11/34 , art. 2, 2), 002;   Inwerkingtreding :   01-03-2009>
f) de koop van elektrische energie.
 Art.    5 . Dit Verdrag is niet van toepassing op rechten gegrond op :
a) lichamelijke schade of het overlijden van een persoon;
b) kernschade veroorzaakt door de verkochte zaak;
c) voorrechten, panden en andere zekerheden;
d) iedere arbitrale beslissing of uitspraak gedaan naar aanleiding van een procedure;
e) elke uitvoerbare titel volgens het recht van de plaats waar om de uitvoering ervan wordt gevraagd;
f) wisselbrieven, cheques of orderbriefjes.
 Art.    6 . 1. Dit Verdrag is niet van toepassing op overeenkomsten waarin het belangrijkste gedeelte van de verplichtingen van de verkoper bestaat in de verstrekking van handenarbeid of andere diensten.
2. Met koopovereenkomsten worden gelijkgesteld overeenkomsten tot levering van te vervaardigen of voort te brengen roerende lichamelijke zaken, tenzij de partij die de zaak bestelt een wezenlijk deel van de voor de vervaardiging of voortbrenging benodigde grondstoffen moet verschaffen.
 Art.    7 . Bij de uitleg en de toepassing van dit Verdrag dient rekening te worden gehouden met het internationale karakter ervan en met de noodzaak de eenvormigheid in de uitleg en de toepassing ervan te bevorderen.
 Duur en begin van de verjaringstermijn.
 Art.    8 . De verjaringstermijn bedraagt vier jaar.
 Art.    9 . 1. Onder voorbehoud van het bepaalde in de artikelen 10, 11 en 12 loopt de verjaringstermijn vanaf de datum waarop de vordering kan worden ingesteld.
2. Het begin van de verjaringstermijn wordt niet uitgesteld wanneer :
a) een partij de andere partij in kennis stelt in de zin van artikel 1, tweede lid; of
b) de arbitrageovereenkomst erin voorziet dat geen enkel recht ontstaat zolang geen arbitrale uitspraak is gegeven.
 Art.    10 . 1. Een vordering die volgt uit een tekortkoming in de nakoming van de overeenkomst, kan worden ingesteld vanaf de datum waarop deze tekortkoming zich voordeed.
2. Een vordering gegrond op een gebrek aan overeenstemming van de zaak kan worden ingesteld vanaf de datum waarop de zaak feitelijk aan de koper werd afgegeven of waarop het aanbod tot afgifte van de zaak door de koper werd geweigerd.
3. Een vordering gegrond op bedrog gepleegd vóór het sluiten van de overeenkomst of op het tijdstip van het sluiten, dan wel voortvloeiend uit latere frauduleuze handelingen, kan worden ingesteld, met het oog op de toepassing van artikel 9, vanaf de datum waarop het feit werd of redelijkerwijs behoorde te zijn ontdekt.
 Art.    11 . Indien de verkoper met betrekking tot de verkochte zaak een uitdrukkelijke garantie heeft verleend die gedurende een bepaalde periode geldig is of op welke andere wijze ook is bepaald, begint de verjaringstermijn van een vordering gegrond op de garantie te lopen vanaf de datum waarop de koper de verkoper in kennis stelt van het feit dat ten grondslag ligt aan het instellen van zijn vordering en uiterlijk vanaf de datum waarop de garantie verloopt.
 Art.    12 . 1. Wanneer een partij, in de gevallen bedoeld in het op de overeenkomst toepasselijke recht, een verklaring van ontbinding van de overeenkomst aflegt vóór de datum bepaald voor de uitvoering ervan, loopt de verjaringstermijn vanaf de datum waarop de verklaring aan de andere partij is gericht. Indien de overeenkomst niet wordt ontbonden verklaard vóór de datum bepaald voor de uitvoering ervan, loopt de verjaringstermijn pas vanaf deze datum.
2. De verjaringstermijn van ieder recht gegrond op de niet-uitvoering door een partij van een overeenkomst die voorziet in gespreide prestaties of in gespreide betalingen, loopt voor elk van de verplichtingen met opeenvolgende uitvoering vanaf de datum waarop de niet-uitvoering die ze treft, zich heeft voorgedaan. Wanneer, krachtens het op de overeenkomst toepasselijke recht, een partij wegens deze niet-uitvoering de overeenkomst ontbonden verklaart, loopt de verjaringstermijn van alle verplichtingen met opeenvolgende uitvoeringen vanaf de datum waarop de verklaring aan de andere partij is gericht.
 Einde van de loop en verlenging van de oorspronkelijke termijn.
 Art.    13 . De verjaringstermijn houdt op te lopen wanneer de schuldeiser enige handeling verricht die, krachtens het recht van het gerecht waarbij de zaak aanhangig is gemaakt, wordt beschouwd als de inleiding van een gerechtelijke procedure tegen de schuldenaar. Hetzelfde geldt wanneer de schuldeiser in de loop van een reeds ingezette procedure een vordering instelt waaruit zijn wil blijkt om zijn recht tegen de schuldenaar te doen gelden.
 Art.    14 . 1. Wanneer de partijen zijn overeengekomen hun geschil aan arbitrage te onderwerpen, houdt de verjaringstermijn op te lopen vanaf de datum waarop een van de partijen de arbitrale procedure instelt op de wijze bedoeld in de arbitrageovereenkomst of in het op deze procedure toepasselijke recht.
2. Bij ontstentenis van enige bepaling in dit verband, wordt de arbitrale procedure geacht te zijn ingesteld op de datum waarop van het verzoek om arbitrage kennis is gegeven op de gewone verblijfplaats of op de vestiging van de andere partij, of bij ontstentenis daarvan, op haar laatst bekende verblijfplaats of vestiging.
 Art.    15 . In alle andere procedures dan die bedoeld in de artikelen 13 en 14 houdt de verjaringstermijn op te lopen wanneer de schuldeiser zijn recht doet gelden teneinde de erkenning of de uitvoering ervan te verkrijgen, onder voorbehoud van het bepaalde in het recht dat deze procedure beheerst.
Zulks geldt inzonderheid voor de procedures die worden ingesteld naar aanleiding van :
a) het overlijden of de onbekwaamheid van de schuldenaar,
b) het faillissement of enige situatie van insolventie met betrekking tot alle goederen van de schuldenaar, of
c) de ontbinding of de vereffening van een vennootschap, vereniging of entiteit wanneer deze de schuldenaar is.
 Art.    16 . Voor de toepassing van de artikelen 13, 14 en 15 wordt een tegenvordering geacht te zijn ingesteld op dezelfde datum als de akte met betrekking tot het recht waartegen zij is gericht, op voorwaarde dat zowel de hoofdvordering als de tegenvordering voortvloeien uit dezelfde overeenkomst of uit verschillende tijdens dezelfde handeling gesloten overeenkomsten.
 Art.    17 . 1. Wanneer vóór het verstrijken van de verjaringstermijn een procedure is ingesteld overeenkomstig de artikelen 13, 14, 15 of 16, wordt deze termijn geacht te zijn blijven verder lopen indien de procedure is geëindigd zonder dat een beslissing over de grond van de zaak werd gegeven.
2. Wanneer de verjaringstermijn op het einde van deze procedure was verstreken of over minder dan een jaar ging verstrijken, beschikt de schuldeiser over een termijn van een jaar vanaf het einde van de procedure.
 Art.    18 . 1. Een tegen een schuldenaar ingestelde procedure doet de loop van de verjaring eindigen ten aanzien van een hoofdelijk verbonden medeschuldenaar indien de schuldeiser deze laatste vóór het verstrijken van de in dit Verdrag bedoelde verjaringstermijn schriftelijk in kennis stelt van het instellen van de procedure.
2. Wanneer een onderverkrijger een procedure instelt tegen de koper, houdt de in dit Verdrag bedoelde verjaringstermijn op te lopen met betrekking tot het rechtsmiddel van de koper tegen de verkoper indien de koper de verkoper vóór het verstrijken van voornoemde termijn schriftelijk in kennis heeft gesteld van het instellen van de procedure.
3. Wanneer de in het eerste en tweede lid van dit artikel bedoelde procedure is geëindigd, wordt de verjaringstermijn van het rechtsmiddel van de schuldeiser of van de koper tegen de hoofdelijk verbonden schuldenaar of tegen de verkoper, geacht niet te zijn opgehouden te lopen uit hoofde van het eerste en tweede lid van dit artikel; de schuldeiser of de koper beschikt evenwel over een aanvullende termijn van één jaar vanaf de datum waarop de procedure is geëindigd indien op dat tijdstip de verjaringstermijn is verstreken of nog minder dan een jaar heeft te lopen.
 Art.    19 . Wanneer de schuldeiser in de Staat waar de schuldenaar zijn vestiging heeft vóór het verstrijken van de verjaringstermijn, een andere handeling verricht dan die bepaald in de artikelen 13, 14, 15 en 16, welke krachtens het recht van deze Staat een verjaringstermijn opnieuw doet beginnen, begint een nieuwe termijn van vier jaar te lopen vanaf de door dit recht bepaalde datum.
 Art.    20 . 1. Wanneer de schuldenaar vóór het verstrijken van de verjaringstermijn schriftelijk zijn verplichting jegens de schuldeiser erkent, begint een nieuwe verjaringstermijn van vier jaar te lopen vanaf de datum van deze erkenning.
2. De betaling van interesten of de gedeeltelijke nakoming van een verbintenis door de schuldenaar heeft voor de toepassing van paragraaf 1 van dit artikel hetzelfde gevolg als een erkenning, indien uit deze betaling of uit deze nakoming redelijkerwijs kan worden afgeleid dat de schuldenaar zijn verbintenis erkent.
 Art.    21 . Wanneer de schuldeiser wegens omstandigheden die niet aan hem kunnen worden toegerekend en die hij niet kan voorkomen, noch overwinnen, niet in staat is de loop van de verjaring te doen eindigen, wordt de termijn met één jaar verlengd vanaf het tijdstip waarop deze omstandigheden hebben opgehouden te bestaan.
 Wijziging van de verjaringstermijn door de partijen.
 Art.    22 . 1. Noch de verjaringstermijn, noch de loop ervan kunnen worden gewijzigd door een verklaring van de partijen of via een onderling akkoord, behalve in de in paragraaf 2 bedoelde gevallen.
2. De schuldenaar kan te allen tijde, tijdens de loop van de verjaringstermijn, deze termijn verlengen door een schriftelijke verklaring aan de schuldeiser. Deze verklaring kan worden hernieuwd.
3. Het bepaalde in dit artikel is niet van invloed op de geldigheid van enig beding in de koopovereenkomst op grond waarvan de arbitrale procedure kan worden gestart binnen een verjaringstermijn die korter is dan die waarin dit Verdrag voorziet, op voorwaarde dat voornoemd beding geldig is krachtens het op de koopovereenkomst toepasselijke recht.
 Algemene beperking van de verjaringstermijn.
 Art.    23 . Niettegenstaande het bepaalde in dit Verdrag verstrijkt iedere verjaringstermijn uiterlijk tien jaar na de datum waarop hij in overeenstemming met de artikelen 9, 10, 11 en 12 van dit Verdrag is beginnen te lopen.
 Gevolgen van het verstrijken van de verjaringstermijn.
 Art.    24 . Het verstrijken van de verjaringstermijn wordt in iedere procedure alleen in aanmerking genomen indien de belanghebbende partij zich daarop beroept.
 Art.    25 . 1. Onder voorbehoud van het bepaalde in het tweede lid van dit artikel en van het bepaalde in artikel 24, wordt geen enkel recht erkend, noch uitvoerbaar verklaard in enige procedure die aanhangig wordt gemaakt na het verstrijken van de verjaringstermijn.
2. Niettegenstaande het verstrijken van de verjaringstermijn kan een partij zich beroepen op een recht en het tegen de andere partij aanvoeren als middel ter verdediging of met het oog op een schuldvergelijking, op voorwaarde in dit laatste geval dat :
a) de twee schuldvorderingen voortvloeien uit dezelfde overeenkomst of uit verschillende tijdens dezelfde transactie gesloten overeenkomsten; of
b) een schuldvergelijking tussen de schuldvorderingen heeft plaatsgevonden op enig tijdstip vóór het verstrijken van de verjaringstermijn.
 Art.    26 . Indien de schuldenaar zijn verplichting nakomt na het verstrijken van de verjaringstermijn, heeft hij niet het recht teruggave te eisen, zelfs indien hij op het tijdstip van de nakoming van zijn verplichting niet wist dat de verjaringstermijn was verstreken.
 Art.    27 . Het verstrijken van de verjaringstermijn met betrekking tot de hoofdsom van de schuld heeft hetzelfde gevolg voor de interesten van die schuld.
 Berekening van de verjaringstermijn.
 Art.    28 . 1. De verjaringstermijn wordt zo berekend dat hij verstrijkt om middernacht op de dag waarvan de datum overeenkomt met die waarop de termijn is beginnen te lopen. Bij ontstentenis van een overeenkomende datum verstrijkt de verjaringstermijn om middernacht op de laatste dag van de laatste maand van de termijn.
2. De verjaringstermijn wordt berekend op grond van de datum van de plaats waar de procedure is gestart.
 Art.    29 . Indien de laatste dag van de verjaringstermijn een feestdag of enige andere gerechtelijke vakantiedag is waardoor de procedure niet aanhangig kan worden gemaakt bij het gerecht waar de schuldeiser een gerechtelijke procedure start of een recht opeist als bedoeld in de artikelen 13, 14 of 15, wordt de verjaringstermijn zo verlengd dat hij de eerste nuttige dag volgend op voornoemde feestdag of gerechtelijke vakantiedag omvat.
 Internationale gevolgen.
 Art.    30 . Voor de toepassing van dit Verdrag zullen de in de artikelen 13 tot 19 bedoelde handelingen en omstandigheden die werden verricht of hebben plaatsvonden in een verdragsluitende Staat, volkomen gevolg hebben in een andere verdragsluitende Staat, op voorwaarde dat de schuldeiser de nodige maatregelen heeft genomen opdat de schuldenaar op korte termijn ervan in kennis wordt gesteld.
 TITEL II.  - Toepassingsmaatregelen.
 Art.    31 . 1. Iedere verdragsluitende Staat die twee of meer gebiedsdelen heeft waarbinnen, in overeenstemming met zijn grondwet, verschillende rechtsstelsels gelden met betrekking tot de in dit Verdrag behandelde aangelegenheden, kan op het tijdstip van ondertekening, bekrachtiging of toetreding verklaren dat dit Verdrag zal gelden voor al zijn gebiedsdelen of slechts voor één of meer hiervan, en kan te allen tijde zijn verklaring wijzigen door een andere verklaring in te dienen.
2. Deze verklaringen worden ter kennis gebracht van de Secretaris-generaal van de Verenigde Naties en geven uitdrukkelijk aan op welke gebiedsdelen het Verdrag van toepassing is.
3. Indien een in het eerste lid van dit artikel bedoelde verdragsluitende Staat geen enkele verklaring aflegt op het tijdstip van ondertekening, bekrachtiging of toetreding, is het Verdrag van toepassing op alle gebiedsdelen van die Staat.
(4. Indien dit Verdrag krachtens een overeenkomstig dit artikel afgelegde verklaring van toepassing is op één of meer, maar niet op alle gebiedsdelen van een verdragsluitende Staat, en indien de vestiging van een partij bij de overeenkomst in deze Staat gelegen is, wordt deze vestiging voor de toepassing van dit Verdrag beschouwd als niet gelegen in een verdragsluitende Staat, tenzij zij gelegen is in een gebiedsdeel waarop het Verdrag van toepassing is.) <V  1980-04-11/34 , art. 3, 002;   Inwerkingtreding :   01-03-2009>
 Art.    32 . Wanneer in dit Verdrag wordt verwezen naar het recht van een Staat waarin verschillende rechtsstelsels gelden, wordt deze verwijzing uitgelegd als een verwijzing naar het recht van het betrokken rechtsstelsel.
 Art.    33 . Iedere verdragsluitende Staat past het bepaalde in dit Verdrag toe op de overeenkomsten die zijn gesloten na de inwerkingtreding van het Verdrag.
 TITEL III.  - Verklaringen en voorbehouden.
 Art.    34 . <V  1980-04-11/34 , art. 4, 002;   Inwerkingtreding :   01-03-2009> 1. Twee of meer verdragsluitende Staten die met betrekking tot de in dit Verdrag behandelde aangelegenheden dezelfde of nauw verwante rechtsregels toepassen, kunnen te allen tijde verklaren dat het Verdrag niet van toepassing is op internationale koopovereenkomsten van roerende zaken ingeval de partijen hun vestiging hebben in deze Staten. Dergelijke verklaringen kunnen gezamenlijk worden afgelegd, dan wel eenzijdig en wederkerig zijn.
2. Een verdragsluitende Staat die met betrekking tot de in dit Verdrag behandelde aangelegenheden dezelfde of nauw verwante rechtsregels toepast als één of meer niet-verdragsluitende Staten, kan te allen tijde verklaren dat het Verdrag niet van toepassing is op internationale koopovereenkomsten van roerende zaken ingeval de partijen hun vestiging hebben in deze Staten.
3. Indien een Staat ten aanzien waarvan een verklaring werd afgelegd krachtens het tweede lid van dit artikel later een verdragsluitende Staat wordt, heeft bovengenoemde verklaring, vanaf de datum dat het Verdrag in werking treedt in de nieuwe verdragsluitende Staat het gevolg van een verklaring afgelegd krachtens het eerste lid, op voorwaarde dat de nieuwe verdragsluitende Staat zich daarbij aansluit of een eenzijdige verklaring met wederzijds karakter aflegt.
 Art.    35 . Iedere verdragsluitende Staat kan op het tijdstip van neerlegging van zijn akte van bekrachtiging of toetreding verklaren dat hij het bepaalde in dit Verdrag niet zal toepassen op de vorderingen tot nietigverklaring van de overeenkomst.
 Art.    36 . Iedere verdragsluitende Staat kan op het tijdstip van neerlegging van zijn akte van bekrachtiging of toetreding verklaren dat hij niet is verplicht het bepaalde in artikel 24 van dit Verdrag toe te passen.
 Art.    37 . <V  1980-04-11/34 , art. 5, 002;   Inwerkingtreding :   01-03-2009> Dit Verdrag doet geen afbreuk aan een reeds gesloten of nog te sluiten Verdrag dat bepalingen bevat inzake de onder dit Verdrag vallende aangelegenheden, op voorwaarde dat de verkoper en de koper hun vestiging hebben in Staten die partij zijn bij dit Verdrag.
 Art.    38 . 1. Iedere verdragsluitende Staat die partij is bij een bestaand Verdrag inzake de internationale koop van roerende lichamelijke zaken kan op het tijdstip van neerlegging van zijn akte van bekrachtiging of toetreding verklaren dat hij dit Verdrag uitsluitend zal toepassen op de in dat bestaande Verdrag omschreven internationale koopovereenkomsten betreffende roerende lichamelijke zaken.
2. Deze verklaring houdt op gevolg te hebben op de eerste dag van de maand volgend op het verstrijken van een periode van twaalf maanden nadat een nieuw Verdrag inzake de internationale koop van roerende lichamelijke zaken, gesloten onder auspiciën van de Verenigde Naties, in werking is getreden.
 Art.    39 . Andere voorbehouden dan die gemaakt in overeenstemming met de artikelen 34, 35, 36 en 38 van dit Verdrag worden niet toegestaan.
 Art.    40 . 1. Overeenkomstig dit Verdrag afgelegde verklaringen worden gericht aan de Secretaris-generaal van de Verenigde Naties en worden van kracht tegelijk met de inwerkingtreding van dit Verdrag ten aanzien van de betrokken Staat. Na die inwerkingtreding afgelegde verklaringen worden van kracht op de eerste dag van de maand volgend op het verstrijken van een periode van zes maanden na de datum van ontvangst daarvan door de Secretaris-generaal van de Verenigde Naties. (De overeenkomstig artikel 34 afgelegde eenzijdige en wederzijdse verklaringen treden in werking de eerste dag van de maand volgend op het verstrijken van een periode van zes maanden na de datum van ontvangst van de laatste verklaring door de Secretaris-generaal van de Verenigde Naties.) <V  1980-04-11/34 , art. 6, 002;   Inwerkingtreding :   01-03-2009>
2. Iedere Staat die uit hoofde van dit Verdrag een verklaring heeft afgelegd, kan die te allen tijde intrekken door middel van een kennisgeving gericht aan de Secretaris-generaal van de Verenigde Naties. Deze intrekking wordt van kracht op de eerste dag van de maand volgend op het verstrijken van een periode van zes maanden na de datum waarop de Secretaris-generaal van de Verenigde Naties de kennisgeving daarvan heeft ontvangen. In geval van een krachtens artikel 34 afgelegde verklaring maakt de intrekking tevens vanaf het tijdstip waarop zij van kracht wordt, iedere wederkerige verklaring, door een andere Staat uit hoofde van dat artikel afgelegd, ongeldig.
 TITEL IV.  - Slotbepalingen.
 Art.    41 . Dit Verdrag is tot 31 december 1975 opengesteld voor ondertekening door alle Staten op de Zetel van de Organisatie der Verenigde Naties.
 Art.    42 . Dit Verdrag moet worden bekrachtigd. De akten van bekrachtiging worden neergelegd bij de Secretaris-generaal van de Verenigde Naties.
 Art.    43 . Dit Verdrag staat open voor toetreding door iedere Staat. De akten van toetreding worden neergelegd bij de Secretaris-generaal van de Verenigde Naties.
 Art.    44 . 1. Dit Verdrag treedt in werking op de eerste dag van de maand volgend op het verstrijken van een periode van zes maanden na de datum van neerlegging van de tiende akte van bekrachtiging of toetreding.
2. Voor elk van de Staten die het Verdrag bekrachtigen of ertoe toetreden na de neerlegging van de tiende akte van bekrachtiging of toetreding treedt dit Verdrag in werking op de eerste dag van de maand volgend op het verstrijken van een periode van zes maanden na de datum van neerlegging door deze Staat van zijn akte van bekrachtiging of toetreding.
 Art.    45 . 1. Iedere verdragsluitende Staat kan dit Verdrag opzeggen door middel van een hiertoe strekkende kennisgeving gericht aan de Secretaris-generaal van de Verenigde Naties.
2. De opzegging wordt van kracht op de eerste dag van de maand volgend op het verstrijken van een periode van twaalf maanden na de datum waarop de Secretaris-generaal van de Verenigde Naties de kennisgeving daarvan heeft ontvangen.
 Art.    46 . Het oorspronkelijke exemplaar van dit Verdrag, waarvan de Chinese, de Engelse, de Franse, de Russische en de Spaanse tekst gelijkelijk authentiek zijn, wordt neergelegd bij de Secretaris-generaal van de Verenigde Naties.
 BIJLAGEN.
 Art.    N1 . Lijst van de Lid-Staten van het Verdrag inzake de verjaring bij internationale koop van roerende zaken, gedaan te New York op 14 juni 1974.
Staten

Datum

 Type

 Datum

Datum

 Authenti-
 instemming

 instemming

 interne

 ficatie

 inwerking-

 treding
ARGENTINIE

Toetreding

 09/10/1981

 01/08/1988
BELARUS

 14/06/1974
Bekrachtiging
23/01/1997

 01/08/1997
BOSNIE EN

 Staten-

12/01/1994

 01/08/1994
 HERZEGOVINA

 opvolging
BRAZILIE

14/06/1974
Onbepaald
BULGARIJE

 24/02/1975
Onbepaald
BURUNDI

 Toetreding

 04/09/1988

 01/04/1989
Belgie

Toetreding

 01/08/2008

 01/03/2009
COSTA RICA

30/08/1974
Onbepaald
CUBA

Toetreding

 02/11/1994

 01/06/1995
DOMINICAANSE

Toetreding

 23/12/1977

 01/08/1988
 REPUBLIEK
EGYPTE

Toetreding

 06/12/1982

 01/08/1988
GHANA

 05/12/1974
Bekrachtiging
07/10/1975

 01/08/1988
GUINEA

Toetreding

 23/01/1991

 01/08/1991
HONGARIJE

 14/06/1974
Bekrachtiging
16/06/1983

 01/08/1988
LIBERIA

 Toetreding

 16/09/2005

 01/04/2006
MEXICO

Toetreding

 21/01/1988

 01/08/1988
MOLDAVIE

Toetreding

 28/08/1997

 01/03/1998
MONGOLIE

14/06/1974
Onbepaald
NICARAGUA

 13/05/1975
Onbepaald
NOORWEGEN

 11/12/1975
Bekrachtiging
20/03/1980

 01/08/1988
OEKRAINE

14/06/1974
Bekrachtiging
13/09/1993

 01/04/1994
PARAGUAY

Toetreding

 18/08/2003

 01/03/2004
POLEN

 14/06/1974
Bekrachtiging
19/05/1995

 01/12/1995
REPUBLIEK VAN

 Staten-

23/10/2006
 MONTENEGRO

opvolging
REPUBLIEK VAN

 Staten-

12/03/2001
 SERVIE

opvolging
ROEMENIE

Toetreding

 23/04/1992

 01/11/1992
RUSLAND

 14/06/1974
Onbepaald
SLOVAKIJE

 Staten-

28/05/1993

 01/12/1993

 opvolging
SLOVENIE

Toetreding

 02/08/1995

 01/03/1996
TSJECHISCHE REP.

Staten-

30/09/1993

 01/04/1994

 opvolging
UGANDA

Toetreding

 12/02/1992

 01/09/1992
URUGUAY

 Toetreding

 01/04/1997

 01/11/1997
VERENIGDE STATEN

Toetreding

 05/05/1994

 01/12/1994
ZAMBIA

Toetreding

 06/06/1986

 01/08/1988
 Art.    N2 . Verdrag inzake de verjaring bij internationale koop van roerende zaken, gedaan te New York op 14 juni 1974, zoals gewijzigd bij het Protocol van 11 april 1980.
Staten

Datum

 Type

 Datum

Datum

 Authenti-
 instemming

 instemming

 interne

 ficatie

 inwerking-

 treding
ARGENTINIE

Toetreding

 19/07/1983

 01/08/1988
BELARUS

 Toetreding

 23/01/1997

 01/08/1997
Belgie

Bekrachtiging
01/08/2008

 01/03/2009
CUBA

Toetreding

 02/11/1994

 01/06/1995
EGYPTE

Toetreding

 06/12/1982

 01/08/1988
GUINEA

Toetreding

 23/01/1991

 01/08/1991
HONGARIJE

 Toetreding

 16/06/1983

 01/08/1988
LIBERIA

 Bekrachtiging
16/09/2005

 01/04/2006
MEXICO

Toetreding

 21/01/1988

 01/08/1988
MOLDAVIE

Toetreding

 28/08/1997

 01/03/1998
PARAGUAY

Toetreding

 18/08/2003

 01/03/2004
POLEN

 Bekrachtiging
19/05/1995

 01/12/1995
ROEMENIE

Bekrachtiging
23/04/1992

 01/11/1992
SLOVAKIJE

 Staten-

28/05/1993

 01/12/1993

 opvolging
SLOVENIE

Bekrachtiging
02/08/1995

 01/03/1996
TSJECHISCHE REP.

Staten-

30/09/1993

 01/04/1994

 opvolging
UGANDA

Bekrachtiging
12/02/1992

 01/09/1992
URUGUAY

 Bekrachtiging
01/04/1997

 01/11/1997
VERENIGDE STATEN

Bekrachtiging
05/05/1994

 01/12/1994
ZAMBIA

Toetreding

 06/06/1986

 01/08/1988
 Art.  N3. Deze akten treden t.a.v. België in werking op 1 maart 2009.


text:
Artikel    1 . 1. De Verdragsluitende Partijen verbinden zich tot het nemen van alle mogelijke maatregelen ter voorkoming van verontreiniging van de zee, wat wil zeggen het direct of indirect door de mens brengen van stoffen of energie in het mariene milieu (met inbegrip van de estuaria), ten gevolge waarvan de gezondheid van de mens in gevaar wordt gebracht, het leven en de ecosystemen in de zee worden geschaad, de mogelijkheden tot recreatie kunnen worden aangetast of een ander rechtmatig gebruik van de zee kan worden verhinderd.
2. De Verdragsluitende Partijen zullen afzonderlijk en gezamenlijk maatregelen treffen om de verontreiniging van de zee vanaf het land overeenkomstig de bepalingen van dit Verdrag te bestrijden en zij zullen hun beleid te dien einde harmoniseren.
 Art.    2 . Dit Verdrag is van toepassing op de als volgt begrensde maritieme zone :
a) de delen van de Atlantische Oceaan en de Noordelijke Ijszee en de hiertoe behorende zeeën ten noorden van 36° noorderbreedte en tussen 42° westerlengte en 51° oosterlengte, met uitzondering van :
i) de Oostzee en de Belten, ten zuiden en ten oosten van de lijnen getrokken van Hasenre-voorl and naar Punt Gnibben, van Korshage naar Spodsbjerg en van Gilbjerg-voorland tot de Kullen, enii) de Middellandse Zee en bijbehorende zeeën tot aan het snijpunt van de breedtegraad van 36° noorderbreedte en de lengtegraad van 5°36' westerlengte;
b) binnen het deel van de Atlantische Oceaan dat is gelegen ten noorden van 59° noorderbreedte en tussen 44° westerlengte en 42° westerlengte.
 Art.    3 . In dit Verdrag betekent :
a) "maritieme zone" : de volle zee, de territoriale zeeën van de Verdragsluitende Partijen en de wateren binnen de basislijn, die dient om de breedte van de territoriale zee te meten en die zich in geval van waterlopen uitstrekt tot aan de zoetwatergrens, tenzij op grond van artikel 16c van dit Verdrag anders is bepaald;
b) "zoetwatergrens" : de plaats in de waterloop waar bij laagwater en in tijden van geringe afvloeiing van zoet water het zoutgehalte merkbaar stijgt tengevolge van de aanwezigheid van zeewater;
c) "verontreiniging vanaf het land" : de verontreiniging van de maritieme zone
i) via de waterlopen,
ii) vanaf de kust, daarbij inbegrepen verontreiniging door lozing met behulp van buizen onder het zee-oppervlak en andere buizen,
iii) vanaf kunstmatige bouwwerken, die vallen onder de rechtsmacht van een Verdragsluitende Partij en die zich bevinden binnen de grenzen van de zone waarop dit Verdrag van toepassing is.
(iv) door emissies in de atmosfeer vanaf het land of vanaf kunstmatige bouwwerken zoals omschreven onder iii hierboven.) <W 1986-03-26/33, art. 1, 002;   Inwerkingtreding :   5555-55-55)
 Art.    4 . 1. De Verdragsluitende Partijen verbinden zich tot :
a) het uitbannen _ indien noodzakelijk in fasen _ van verontreiniging van de maritieme zone vanaf het land door in Deel I van Bijlage A bij dit Verdrag genoemde stoffen;
b) het streng beperken van de verontreiniging van de maritieme zone vanaf het land door in Deel II van Bijlage A bij dit Verdrag genoemde stoffen.
2. Voor de uitvoering van het in het eerste lid van dit artikel bepaalde verwezenlijken de Verdragsluitende Partijen gezamenlijk of afzonderlijk, naar gelang van de situatie, programma's en maatregelen ten einde :
a) de verontreiniging van de maritieme zone vanaf het land veroorzaakt door de in Deel I van Bijlage A bij dit Verdrag genoemde stoffen ten spoedigste uit te bannen;
b) de verontreiniging van de maritieme zone vanaf het land veroorzaakt door de in Deel II van Bijlage A bij dit Verdrag genoemde stoffen te beperken of eventueel uit te bannen. Deze stoffen kunnen slechts worden geloosd met goedkeuring van de bevoegde autoriteiten van iedere Verdragsluitende Staat. Deze goedkeuring dient geregeld opnieuw te worden bezien.
3. De ingevolge het tweede lid van dit artikel aangenomen programma's en maatregelen omvatten eventueel specifieke verordeningen of normen, die betrekking hebben op de kwaliteit van het milieu, op lozingen in de maritieme zone, op die lozingen in de waterlopen (een emissie in de atmosfeer) die van invloed zijn op de maritieme zone, en op de samenstelling en het gebruik van stoffen en produkten. De programma's en maatregelen houden rekening met de meest recente technische vorderingen. In de programma'> worden de uitvoeringstermijnen vastgesteld. <W 1986-03-26/33, art. 2, 002;   Inwerkingtreding :   5555-55-55>
4. De Verdragsluitende Partijen kunnen bovendien gezamenlijk of afzonderlijk, naar gelang van de situatie, programma's of maatregelen uitvoeren om de verontreiniging van de maritieme zone vanaf het land door een niet in Bijlage A bij dit Verdrag opgenomen stof te voorkomen, te beperken of uit te bannen, indien de wetenschappelijke gegevens hebben uitgewezen dat deze stof een ernstig gevaar kan vormen voor de maritieme zone en als er dringend maatregelen dienen te worden getroffen.
 Art.    5 . 1. De Verdragsluitende Partijen verbinden zich tot het aannemen van maatregelen ten einde verontreiniging van de maritieme zone vanaf het land door radioactieve stoffen, genoemd in Deel III van Bijlage A bij dit Verdrag, te voorkomen en eventueel uit te bannen.
2. Onverminderd hun uit andere verdragen en overeenkomsten voortvloeiende verplichtingen dienen de Verdragsluitende Partijen bij de uitvoering van deze verbintenis :
a) ten volle rekening te houden met de aanbevelingen van de bevoegde internationale organisaties en instellingen;
b) rekening te houden met de door deze internationale organisaties en instellingen aanbevolen procedures van toezicht;
c) hun toezicht op en hun bestudering van de radioactieve stoffen overeenkomstig de artikelen 10 en 11 van dit Verdrag te coördineren.
 Art.    6 . 1. Ten einde de kwaliteit van het mariene milieu te behouden en te verbeteren, verbinden de Verdragsluitende Partijen zich, onverminderd de bepalingen van artikel 4, te streven naar :
a) beperking van de huidige verontreiniging vanaf het land;
b) voorkoming van elke nieuwe vorm van verontreiniging vanaf het land, met inbegrip van verontreiniging door nieuwe stoffen.
2. Bij de uitvoering van deze verbintenis houden de Verdragsluitende Partijen rekening met :
a) de aard en de hoeveelheden van de desbetreffende verontreinigende stoffen;
b) de stand van de huidige verontreiniging;
c) de kwaliteit en de absorptiemogelijkheid van de ontvangende wateren van de maritieme zone;
d) de noodzaak tot een geïntegreerd ruimtelijk ordeningsbeleid, dat verenigbaar is met de eisen te s tellen aan de bescherming van het milieu.
 Art.    7 . De Verdragsluitende Partijen komen overeen de door hen aan te nemen maatregelen op zodanige wijze uit te voeren dat :
_ de verontreiniging van de zeeën gelegen buiten de zone waarop dit Verdrag van toepassing is niet toeneemt;
_ de verontreiniging van andere oorsprong dan die welke afkomstig is van het land in de onder dit Verdrag vallende maritieme zone niet toeneemt.
 Art.    8 . Geen van de bepalingen van dit Verdrag kan worden uitgelegd als een belemmering voor de Verdragsluitende Partijen om strengere maatregelen te treffen ten aanzien van de strijd tegen de verontreiniging van de zee vanaf het land.
 Art.    9 . 1. Wanneer bij de verontreiniging vanaf het land, afkomstig van het grondgebied van een Verdragsluitende Partij en veroorzaakt door niet in Deel I van Bijlage A bij dit Verdrag genoemde stoffen, de belangen van een of meer andere Partijen bij dit Verdrag dreigen te worden betrokken, verbinden de betrokken Verdragsluitende Partijen zich op verzoek van een van hen in overleg te treden ten einde een akkoord tot samenwerking tot stand te brengen.
2. Op verzoek van een betrokken Verdragsluitende Partij wordt de zaak bestudeerd door de in artikel 15 van dit Verdrag genoemde Commissie, die aanbevelingen kan doen ten einde tot een bevredigende oplossing te komen.
3. In de in het eerste lid van dit artikel bedoelde speciale akkoorden kunnen onder andere de zones worden vastgesteld waarop deze van toepassing zijn, de doelstellingen ten aanzien van de te bereiken kwaliteit en de middelen ter verwezenlijking van deze doelstellingen, met inbegrip van de methodes voor de toepassing van de geëigende normen, alsmede de te vergaren wetenschappelijke en technische gegevens.
4. De Verdragsluitende Partijen die deze speciale akkoorden ondertekenen, stellen door tussenkomst van de Commissie de andere Verdragsluitende Partijen in kennis van de strekking hiervan en van de vorderingen ten aanzien van de uitvoering van deze akkoorden.
 Art.    10 . De Verdragsluitende Partijen komen overeen aanvullende of gezamenlijke programma's op te stellen voor wetenschappelijk en technisch onderzoek, daarbij inbegrepen het onderzoek naar de beste methoden tot uitbanning of vervanging van schadelijke stoffen, ten einde te komen tot vermindering van de verontreiniging van de zee vanaf het land; zij komen overeen elkaar wederzijds de aldus verkregen gegevens ter kennis te brengen. Daarbij zullen zij rekening houden met de werkzaamheden die op deze gebieden door de bevoegde internationale organisaties en instellingen zijn verricht.
 Art.    11 . De Verdragsluitende Partijen komen overeen in de zone waarop dit Verdrag van toepassing is geleidelijk een permanent parameterwaarnemingsnet tot stand te brengen en te exploiteren ten einde :
_ zo snel mogelijk de heersende graad van verontreiniging van de zee vast te stellen;
_ na te gaan in hoeverre de uit hoofde van dit Verdrag genomen maatregelen ter beperking van de verontreiniging van de zee vanaf het land doeltreffend zijn.
Hiertoe stellen de Verdragsluitende Partijen de praktische modaliteiten vast van de afzonderlijk of gemeenschappelijk uit te voeren programma's voor systematisch en incidenteel toezicht. In die programma's wordt rekening gehouden met de aanwezigheid van onderzoekschepen en andere apparatuur in de zone van toezicht.
In de programma's wordt rekening gehouden met analoge programma's uitgevoerd in het kader van de reeds van kracht zijnde verdragen en door de bevoegde internationale organisaties en instellingen.
 Art.    12 . 1. Ieder van de Verdragsluitende Partijen verbindt zich te waken over de naleving van de bepalingen van dit Verdrag en op haar grondgebied de geëigende maatregelen te treffen ter voorkoming en bestraffing van elk gedrag dat strijdig is met de bepalingen van dit Verdrag.
2. De Verdragsluitende Partijen stellen de Commissie in kennis van de wetten en voorschriften die worden vastgesteld met het oog op de toepassing van de in het voorgaande lid genoemde bepalingen.
 Art.    13 . De Verdragsluitende Partijen verbinden zich elkaar zo nodig onderling te steunen om ongevallen te voorkomen die zouden kunnen leiden tot verontreiniging vanaf het land, om de gevolgen van zodanige ongevallen tot een minimum terug te brengen en uit te bannen en om te dien einde gegevens uit te wisselen.
 Art.    14 . 1. De bepalingen van dit Verdrag kunnen niet worden gebruikt tegen een Verdragsluitende Partij, voor zover deze, ten gevolge van de omstandigheid dat de verontreiniging afkomstig is van het grondgebied van een niet-Verdragsluitende Staat, verhinderd zou zijn de volledige toepassing van die bepalingen te waarborgen.
2. Deze Verdragsluitende Partij zal er evenwel naar streven met genoemde Staat samen te werken ten einde de volledige toepassing van dit Verdrag mogelijk te maken.
 Art.    15 . Bij dit Verdrag wordt een Commissie in het leven geroepen bestaande uit vertegenwoordigers van ieder van de Verdragsluitende Partijen. De Commissie komt regelmatig bijeen en op elk ogenblik waarop hiertoe, op grond van buitengewone omstandigheden, overeenkomstig het Huishoudelijk Reglement wordt besloten.
 Art.    16 . De Commissie heeft tot taak :
a) een algemeen toezicht uitoefenen op de uitvoering van dit Verdrag;
b) een algemeen onderzoek instellen naar de toestand van de binnen de grenzen van de zone waarop dit Verdrag van toepassing is gelegen zeeën, naar de doeltreffendheid van de aangenomen controlemaatregelen, alsook naar de noodzaak tot het treffen van aanvullende of afwijkende maatregelen;
c) het eventueel vaststellen volgens een standaardprocedure en op voorstel van de aan een zelfde waterloop gelegen Verdragsluitende Partij of Partijen, van de grens in die waterloop tot waar de maritieme zone zich zal uitstrekken;
d) (het onderzoeken van de doenbaarheid en in voorkomend geval,) het opstellen, overeenkomstig artikel 4 van dit Verdrag, van de programma's en maatregelen tot uitbanning of beperking van de verontreiniging vanaf het land; <W 1986-03-26/33, art. 3, 002;   Inwerkingtreding :   5555-55-55>
e) het doen van aanbevelingen overeenkomstig het bepaalde in artikel 9;
f) het bijeenbrengen en bestuderen van gegevens en het rondzenden hiervan aan de Verdragsluitende Partijen overeenkomstig de bepalingen van de artikelen 11, 12 en 17 van dit Verdrag;
g) het doen van aanbevelingen, overeenkomstig artikel 18, betreffende de eventuele wijzigingen in de lijsten van stoffen, die zijn opgenomen in Bijlage A bij dit Verdrag;
h) het vervullen van alle andere functies voor zover dit nodig mocht zijn krachtens dit Verdrag.
 Art.    17 . De Verdragsluitende Partijen doen overeenkomstig een standaardprocedure aan de Commissie toekomen :
a) de resultaten van de controle en het toezicht, bedoeld in artikel 11;
b) de beschikbare gegevens, in zo gedetailleerd mogelijke vorm, betreffende de in de Bijlagen bij dit Verdrag genoemde stoffen, die in de maritieme zone terecht zouden kunnen komen.
De Verdragsluitende Partijen streven naar geleidelijke verbetering van de technieken voor het bijeenbrengen van deze gegevens, die kunnen bijdragen tot herziening van de overeenkomstig artikel 4 van dit Verdrag opgestelde programma's ter vermindering van de verontreiniging.
 Art.    18 . 1. De Commissie stelt haar eigen Huishoudelijk Reglement vast, dat met eenparigheid van stemmen wordt aangenomen.
2. De Commissie stelt haar eigen Financieel Reglement op dat met eenparigheid van stemmen wordt aangenomen.
3. De Commissie aanvaardt met eenparigheid van stemmen de in artikel 4 bedoelde programma's en de maatregelen ter beperking of uitbanning van de verontreiniging vanaf het land, de programma's voor wetenschappelijk onderzoek en toezicht, bedoeld in de artikelen 10 en 11, alsmede de besluiten die worden genomen op grond van artikel 16c.
De programma's en de maatregelen treden voor alle Verdragsluitende Partijen in werking en worden door deze toegepast tweehonderd dagen nadat zij zijn aangenomen, tenzij de Commissie een andere datum vaststelt.
Indien geen eenparigheid van stemmen wordt bereikt kan de Commissie niettemin een programma of maatregelen aannemen met een meerderheid van stemmen van drie vierde van haar leden. Dit programma of deze maatregelen treden in werking tweehonderd dagen na hun aanneming voor die Verdragsluitende Partijen die voor aanneming hebben gestemd, tenzij de Commissie een andere datum vaststelt, en voor iedere andere Verdragsluitende Partij nadat deze uitdrukkelijk het programma of de maatregelen heeft aanvaard, wat op ieder tijdstip kan gebeuren.
4. De Commissie kan aanbevelingen aannemen tot wijziging van Bijlage A bij dit Verdrag met een meerderheid van stemmen van drie vierde van haar leden; deze aanbevelingen zullen worden onderworpen aan de goedkeuring van de regeringen van de Verdragsluitende Partijen. Iedere regering van een Verdragsluitende Partij die niet in staat is een wijziging goed te keuren stelt hiervan de depot-Regering schriftelijk in kennis binnen tweehonderd dagen na aanneming van de aanbeveling tot de wijziging in de Commissie. Bij ontstentenis van enigerlei kennisgeving van dien aard treedt de wijziging voor alle Verdragsluitende Partijen in werking tweehonderd dertig dagen na de stemming in de Commissie. De depot-Regering stelt de Verdragsluitende Partijen zo spoedig mogelijk in kennis van de ontvangst van elke kennisgeving.
 Art.    19 . Op de gebieden die onder haar bevoegdheid vallen, oefent de Europese Economische Gemeenschap haar stemrecht uit met een aantal stemmen dat gelijk is aan het aantal van haar Verdragsluitende Lid-Staten die Partij zijn bij dit Verdrag.
De Europese Economische Gemeenschap oefent niet haar stemrecht uit in gevallen waarin haar Lid-Staten hun stemrecht uitoefenen en omgekeerd.
 Art.    20 . Zo spoedig mogelijk na de inwerkingtreding van dit Verdrag roept de depot-Regering de eerste vergadering van de Commissie bijeen.
 Art.    21 . Ieder geschil tussen Verdragsluitende Partijen met betrekking tot de uitlegging of de toepassing van dit Verdrag dat niet door de partijen bij het geschil kan worden beslecht op een andere wijze, zoals door een onderzoek of verzoening binnen de Commissie, wordt op verzoek van een van deze partijen voorgelegd aan een scheidsgerecht onder de in Bijlage B bij dit Verdrag vastgestelde voorwaarden.
 Art.    22 . Dit Verdrag is van 4 juni 1974 tot 30 juni 1975 te Parijs opengesteld voor ondertekening door Staten die zijn uitgenodigd voor de te Parijs gehouden diplomatieke Conferentie inzake het Verdrag ter bestrijding van de verontreiniging van de zee vanaf het land, alsook voor ondertekening door de Europese Economische Gemeenschap.
 Art.    23 . Dit Verdrag dient te worden bekrachtigd, aanvaard of goedgekeurd. De akten van bekrachtiging, aanvaarding of goedkeuring dienen te worden neergelegd bij de Regering van de Franse Republiek.
 Art.    24 . 1. Na 30 juni 1975 wordt dit Verdrag opengesteld voor toetreding door de in artikel 22 bedoelde Staten, alsmede voor toetreding door de Europese Economische Gemeenschap.
2. Dit Verdrag zal met ingang van dezelfde datum tevens worden opengesteld voor toetreding door iedere andere Verdragsluitende Partij bij het Verdrag ter voorkoming van verontreiniging van de zee tengevolge van het storten uit schepen en luchtvaartuigen, dat op 15 februari 1972 te Oslo voor ondertekening werd opengesteld.
3. Met ingang van het tijdstip van inwerkingtreding zal dit Verdrag worden opengesteld voor toetreding door iedere niet in artikel 22 bedoelde Staat die is gelegen aan de bovenloop van de waterwegen die stromen door het grondgebied van een of meer Verdragsluitende Partijen bij dit Verdrag, en die uitmonden in de in artikel 2 omschreven maritieme zone.
4. De Verdragsluitende Partijen kunnen met eenparigheid van stemmen andere partijen uitnodigen tot dit Verdrag toe te treden. In dat geval kan de in artikel 2 omschreven maritieme zone zo nodig worden gewijzigd overeenkomstig artikel 27 van dit Verdrag.
5. De akten van toetreding dienen te worden nedergelegd bij de Regering van de Franse Republiek.
 Art.    25 . 1. Dit Verdrag treedt in werking op de dertigste dag volgend op de datum van nederlegging van de zevende akte van bekrachtiging, aanvaarding, goedkeuring of toetreding.
2. Voor elke Partij die dit Verdrag bekrachtigt, aanvaardt of goedkeurt of daartoe toetreedt na de nederlegging van de zevende akte van bekrachtiging, aanvaarding, goedkeuring of toetreding, treedt dit Verdrag in werking op de dertigste dag volgende op de nederlegging van de akte van bekrachtiging, aanvaarding, goedkeuring of toetreding van deze Partij.
 Art.    26 . Na een termijn van twee jaar, te rekenen van de datum van inwerkingtreding van dit Verdrag ten aanzien van een Verdragsluitende Partij, kan die Partij te allen tijde dit Verdrag opzeggen door middel van een schriftelijke kennisgeving gericht aan de depot-Regering. De opzegging wordt van kracht een jaar na de datum van ontvangst.
 Art.    27 . 1. De depot-Regering roept op een met een twee derde meerderheid aangenomen verzoek van de Commissie een conferentie bijeen tot herziening of wijziging van dit Verdrag.
2. Bij toetreding van een Staat onder de in artikel 24, tweede, derde en vierde lid, bepaalde voorwaarden kan de in artikel 2 omschreven maritieme zone op voorstel van de Commissie bij eenparigheid van stemmen worden gewijzigd. Deze wijzigingen treden in werking na eenparige goedkeuring door de Verdragsluitende Partijen.
 Art.    28 . De depot-Regering geeft de Verdragsluitende Partijen en de in artikel 22 bedoelde partijen kennis van :
a) de ondertekeningen van dit Verdrag, de nederlegging van de akten van bekrachtiging, aanvaarding, goedkeuring of toetreding en de kennisgevingen van opzegging overeenkomstig de artikelen 22, 23, 24 en 26;
b) de datum waarop dit Verdrag in werking treedt overeenkomstig artikel 25;
c) de nederlegging van de kennisgevingen van goedkeuring en bezwaar en de inwerkingtreding van de wijzigingen op dit Verdrag en zijn Bijlagen in overeenstemming met de artikelen 18 en 27.
 Art.    29 . Het origineel van dit Verdrag, waarvan de Franse en de Engelse tekst gelijkelijk authentiek zijn, wordt nedergelegd bij de Regering van de Franse Republiek, die daarvan voor eensluidend gewaarmerkte afschriften doet toekomen aan de Verdragsluitende Partijen en aan de in artikel 22 bedoelde Staten, en die een voor eensluidend gewaarmerkt afschrift zendt aan de Secretaris-Generaal van de Verenigde Naties ter registratie en publikatie overeenkomstig artikel 102 van het Handvest der Verenigde Naties.
 BIJLAGEN.
 Art.    N1 . BIJLAGE A.
Bij de hierna volgende verdeling van de stoffen over de delen I, II en III is rekening gehouden met de volgende criteria :
a) persistentie;
b) toxiciteit of andere schadelijke eigenschappen;
c) de neiging tot biologische accumulatie.
Deze criteria zijn niet noodzakelijkerwijs alle even belangrijk voor een bepaalde stof of een groep stoffen en misschien moeten andere factoren in overweging worden genomen, zoals de plaats en de geloosde hoeveelheid.
DEEL I. De volgende stoffen zijn in dit deel opgenomen :
i) omdat zij niet snel tot ontbinding overgaan of onschadelijk worden gemaakt door natuurlijke processen enii) omdat zij :
a) een gevaarlijke opeenhoping van schadelijke stoffen in de voedselketen met zich kunnen brengen, of
b) de gezondheid van de levende organismen kunnen bedreigen doordat zij ongewenste veranderingen opwekken in de mariene ecosystemen, of
c) de winning van zeeprodukten, dan wel enig ander rechtmatig gebruik van de zee ernstig kunnen schaden; eniii) omdat men vindt dat de verontreiniging door deze stoffen vraagt om dringende maatregelen :
1. Organohalogeenverbindingen en stoffen waaruit dergelijke verbindingen in het mariene milieu kunnen ontstaan, met uitzondering van die welke biologisch onschadelijk zijn of die welke in de zee snel worden omgezet in biologisch onschadelijke stoffen.
2. Kwik en kwikverbindingen.
3. Cadmium en cadmiumverbindingen.
4. Persistente synthetische stoffen die kunnen drijven, zweven of zinken en die ander rechtmatig gebruik van de zee ernstig kunnen hinderen.5. Van minerale olie afgeleide persistente oliën en koolwaterstoffen.
DEEL II. De volgende stoffen zijn in dit deel opgenomen omdat zij weliswaar dezelfde kenmerken vertonen als de in deel I opgenomen stoffen en derhalve aan een strenge controle dienen te worden onderworpen, maar die toch minder schadelijk schijnen te zijn of sneller onschadelijk worden gemaakt door een natuurlijk proces :
1. Organische verbindingen van fosfor, silicium en tin en stoffen waaruit dergelijke verbindingen in het mariene milieu kunnen ontstaan, met uitzondering van die welke biologisch onschadelijk zijn of die welke in de zee snel worden omgezet in biologisch onschadelijke stoffen.
2. Elementaire fosfor.
3. Van minerale olie afgeleide niet-persistente oliën en koolwaterstoffen.
4. De hierna volgende elementen en hun verbindingen : arsenicum, chroom, koper, lood, nikkel, zink.
5. Stoffen die naar de mening van de Commissie een schadelijke werking hebben op de smaak en/of de reuk van voor menselijke consumptie geschikte produkten, die afkomstig zijn uit het mariene milieu.
DEEL III. De volgende stoffen zijn opgenomen in dit deel omdat zij, hoewel zij dezelfde kenmerken vertonen als de in deel I opgenomen stoffen en aan strenge controle dienen te worden onderworpen ten einde de hierdoor veroorzaakte verontreiniging te voorkomen en zo nodig uit te bannen, reeds het voorwerp vormen van onderzoek, aanbevelingen en, eventueel, maatregelen in het kader van verscheidene internationale organisaties en instellingen; deze stoffen zijn onderworpen aan de bepalingen van artikel 5 :
_ Radioactieve stoffen, met inbegrip van afvalstoffen.
 Art.  N2. BIJLAGE B.
Artikel 1. Tenzij de partijen bij het geschil anders besluiten, zal de scheidsrechterlijke procedure worden gevoerd met inachtneming van de bepalingen van deze Bijlage.
Art. 2.1. Op verzoek van een verdragsluitende partij, gericht tot een andere verdragsluitende partij overeenkomstig artikel 21 van het Verdrag, wordt een scheidsgerecht ingesteld. Het verzoek om een scheidsrechterlijke beslissing bevat een voordracht van de zaak, hierbij inbegrepen met name de artikelen van het Verdrag waarvan de uitlegging of de toepassing aan het geschil ten grondslag ligt.
2. De eisende partij stelt de Commissie in kennis van het feit dat zij de instelling van een scheidsgerecht heeft verzocht, van de naam van de andere partij bij het geschil, alsmede van de artikelen van het Verdrag waarvan de uitlegging of de toepassing naar haar mening het voorwerp van het geschil vormen. De Commissie brengt de aldus verkregen gegevens ter kennis aan alle partijen bij het Verdrag.
Art. 3. Het scheidsgerecht bestaat uit drie leden : ieder van beide partijen bij het geschil wijst een scheidsman aan; de beide aldus aangewezen scheidsmannen wijzen in onderlinge overeenstemming de derde scheidsman aan, die het voorzitterschap van het gerecht op zich neemt. Deze laatste mag geen onderdaan zijn van één van de partijen bij het geschil of zijn normale verblijfplaats hebben op het grondgebied van één van deze partijen of in dienst staan van één van beide of zich uit anderen hoofde reeds met de zaak hebben beziggehouden.
Art. 4. 1. Indien binnen twee maanden na de aanwijzing van de tweede scheidsman de voorzitter van het scheidsgerecht niet is benoemd, gaat de Secretaris-Generaal van de Verenigde Naties op verzoek van de meest gerede partij binnen een volgende periode van twee maanden over tot de benoeming.
2. Indien binnen twee maanden na de ontvangst van het verzoek één van de partijen bij het geschil niet overgaat tot aanwijzing van een scheidsman, kan de andere partij de Secretaris-Generaal van de Verenigde Naties hiervan in kennis stellen. Deze wijst binnen een volgende termijn van twee maanden de voorzitter van het scheidsgerecht aan. Na te zijn aangewezen verzoekt de voorzitter van het scheidsgerecht de partij die geen scheidsman heeft benoemd dit te doen binnen een termijn van twee maanden. Na het verstrijken van deze termijn licht hij de Secretaris-Generaal van de Verenigde Naties in, die binnen een volgende termijn van twee maanden overgaat tot de benoeming.
Art. 5. 1. Het scheidsgerecht beslist overeenkomstig de regels van het internationaal recht en, in het bijzonder, van dit Verdrag.
2. Een ingevolge de bepalingen van deze Bijlage ingesteld scheidsgerecht stelt zelf zijn procedureregels vast.
Art. 6. 1. Het scheidsgerecht beslist, zowel ten aanzien van de procedure als van de zaak zelf, met meerderheid van stemmen.
2. Het scheidsgerecht kan alle passende maatregelen nemen om de feiten vast te stellen. Het kan, op verzoek van één van beide partijen, de onmisbare conservatoire maatregelen aanbevelen.
3. Indien twee of meer scheidsgerechten, ingesteld ingevolge de bepalingen van deze Bijlage, verzoeken voorgelegd krijgen betreffende identieke of analoge zaken, kunnen zij elkaar in kennis stellen van de procedures ten aanzien van de vaststelling van de feiten en hiermede zoveel mogelijk rekening houden.
4. De partijen bij het geschil dienen alle faciliteiten te verlenen die nodig zijn voor de doeltreffende afhandeling van de procedure.
5. Afwezigheid of in gebreke blijven van een partij bij het geschil belemmert de voortgang van de procedure niet.
Art. 7. 1. De uitspraak van het scheidsgerecht is met redenen omkleed. Zij is definitief en bindend voor de partijen bij het geschil.
2. Alle geschillen die zich tussen de partijen kunnen voordoen ten aanzien van de uitlegging of de uitvoering van de uitspraak, kunnen door de meest gerede partij worden voorgelegd aan het scheidsgerecht dat de uitspraak heeft gedaan of, indien dit niet beschikbaar is, aan een ander voor dit doel ingesteld scheidsgerecht, dat is ingesteld op dezelfde wijze als het eerste scheidsgerecht.
Art. 8. De Europese Economische Gemeenschap is, zoals iedere partij bij dit Verdrag, bevoegd op te treden als eisende of gedaagde partij voor het scheidsgerecht.


text:
Artikel    1 . In dit Verslag betekent de uitdrukking " betaald scholings- en vormingsverlof " een verlof dat aan een werknemer wordt verleend ten behoeve van scholing of vorming, voor een bepaalde periode, gedurende de werktijd, waarbij passende uitkeringen worden toegekend.
 Art.    2 . Ieder Lid dient een beleid op te stellen en toe te passen dat erop is gericht, door aan nationale omstandigheden en gebruiken aangepaste methoden en zo nodig in verschillende fasen, te bevorderen dat betaald scholings- en vormingsverlof wordt verleend voor :
a) opleiding op alle niveaus;
b) algemene en sociale vorming alsmede ontwikkeling van de burgerschapszin;
c) vorming met betrekking tot vakbondsactiviteiten.
 Art.    3 . Het in het vorige artikel bedoelde beleid dient erop gericht te zijn om, zo nodig op verschillende wijzen, bij te dragen aan :
a) verwerving, verbetering en aanpassing van vakbekwaamheden alsmede bevordering van de werkgelegenheid en veiligstelling van de arbeidsplaats in het licht van de wetenschappelijke en technische ontwikkelingen en van de economische en structurele veranderingen;
b) deskundige en actieve deelname van werknemers en hun vertegenwoordigers aan het leven binnen de onderneming en de gemeenschap;
c) de ontwikkeling van de werknemers op menselijk, sociaal en cultureel gebied;
d) in het algemeen de bevordering van een passende permanente vorming en opleiding waardoor de werknemers worden geholpen zich aan te passen aan de eisen des tijds.
 Art.    4 . Dit beleid dient rekening te houden met het stadium van ontwikkeling en met de bijzondere behoeften van het land en van de verschillende bedrijfssectoren, alsmede te worden gecoördineerd met het algemene beleid op het gebied van werkgelegenheid, vorming, opleiding en arbeidsduur en in voorkomende gevallen rekening te houden met seizoenschommelingen in de duur of de omvang van de arbeid.
 Art.    5 . De verlenging van betaald scholings- en vormingsverlof kan worden geregeld in de nationale wetgeving, collectieve arbeidsovereenkomsten, arbitrale uitspraken of op iedere andere wijze, overeenkomstig de nationale gebruiken.
 Art.    6 . De openbare autoriteiten, werkgevers- en werknemersorganisaties, instellingen of organen die vorming en opleiding verzorgen, dienen overeenkomstig nationale omstandigheden en gebruiken te worden betrokken bij de uitwerking en de toepassing van het beleid dat is gericht op bevordering van betaald scholings- en vormingsverlof.
 Art.    7 . Regelingen met betrekking tot betaald scholings- en vormingsverlof worden regelmatig, op passende wijze en overeenkomstig de nationale gebruiken gefinancierd.
 Art.    8 . Betaald scholings- en vormingsverlof mag werknemers niet worden geweigerd op grond van hun ras, kleur, geslacht, godsdienst, politieke overtuiging, nationale of maatschappelijke afkomst.
 Art.    9 . Indien nodig moeten ten aanzien van betaald scholings- en vormingsverlof bijzondere bepalingen worden opgesteld :
a) wanneer bijzondere categorieën werknemers, zoals werknemers bij kleine ondernemingen, werknemers op het platteland of anderen die in afgelegen gebieden wonen, werknemers in ploegendiensten of werknemers met gezinsverantwoordelijkheid, moeilijkheden ondervinden bij het gebruikmaken van de algemene regelingen;
b) wanneer bijzondere categorieën ondernemingen, zoals kleine ondernemingen of seizoengebonden ondernemingen, moeilijkheden ondervinden bij het toepassen van de algemene regelingen, met dien verstande dat de werknemers in die ondernemingen niet mogen worden uitgesloten van betaald scholings- en vormingsverlof.
 Art.    10 . De voorwaarden waaraan de werknemers moeten voldoen voor het verkrijgen van betaald scholings- en vormingsverlof kunnen verschillen al naar gelang dit verlof wordt verleend voor :
a) vorming op alle niveaus;
b) algemene en sociale vorming of ontwikkeling van de burgerschapszin;
c) vorming met betrekking tot vakbondsactiviteiten.
 Art.    11 . Voor het vaststellen van het recht op sociale uitkeringen en van andere uit de arbeidsverhouding voortvloeiende rechten wordt de periode van betaald scholings- en vormingsverlof gelijkgesteld met een periode van verrichte arbeid, overeenkomstig het bepaalde in de nationale wetgeving, collectieve arbeidsovereenkomsten, arbitrale uitspraken of op iedere andere wijze overeenkomstig nationale gebruiken.
 Art.    12 . De officiële bekrachtigingen van dit Verdrag worden aan de Directeur-Generaal van het Internationaal Arbeidsbureau medegedeeld en door hem geregistreerd.
 Art.    13 . 1. Dit Verdrag is slechts bindend voor de Leden van de Internationale Arbeidsorganisatie die hun bekrachtigingen bij de Directeur-Generaal hebben doen registreren.
2. Het treedt in werking twaalf maanden nadat de bekrachtigingen van twee Leden door de Directeur-Generaal zijn beregistreerd.
3. Vervolgens treedt dit Verdrag voor ieder Lid in werking twaalf maanden na de datum waarop zijn bekrachtiging is geregistreerd.
 Art.    14 . 1. Ieder Lid dat dit Verdrag heeft bekrachtigd, kan het opzeggen na afloop van een termijn van tien jaren na de datum van zijn inwerkingtreding door middel van een aan de Directeur-Generaal van het Internationaal Arbeidsbureau gerichte en door deze geregistreerde verklaring. De opzegging wordt eerst van kracht een jaar nadat zij is geregistreerd.
2. Ieder Lid dat dit Verdrag heeft bekrachtigd en niet binnen een jaar na afloop van de termijn van tien jaren als bedoeld in het vorige lid, gebruik maakt van de bevoegdheid tot opzegging voorzien in dit artikel, is voor een nieuwe termijn van tien jaren gebonden en kan daarna dit Verdrag opzeggen na afloop van elke termijn van tien jaren onder de voorwaarden voorzien in dit artikel.
 Art.    15 . 1. De Directeur-Generaal van het Internationaal Arbeidsbureau stelt alle Leden van de Internationale Arbeidsorganisatie in kennis van de registratie van alle bekrachtigingen en opzeggingen die hem door de Leden van de Organisatie zijn medegedeeld.
2. Bij kennisgeving aan de Leden van de Organisatie, van de tweede hem medegedeelde bekrachtiging vestigt de Directeur-Generaal de aandacht van de leden van de Organisatie op de datum waarop dit Verdrag in werking treedt.
 Art.    16 . De Directeur-Generaal van het Internationaal Arbeidsbureau doet van de volledige bijzonderheden omtrent alle bekrachtigingen en alle verklaringen van opzegging welke hij heeft geregistreerd overeenkomstig de bepalingen van de voorgaande artikelen, mededeling aan de Secretaris-Generaal van de Verenigde Naties ter registratie overeenkomstig artikel 102 van het Handvest der Verenigde Naties.
 Art.    17 . Telkens wanneer de Raad van Bestuur van het Internationaal Arbeidsbureau zulks nodig oordeelt, brengt deze Raad aan de Algemene Conferentie verslag uit over de toepassing van dit Verdrag en onderzoekt of het wenselijk is de gehele of gedeeltelijke herziening ervan op de agenda van de Conferentie te plaatsen.
 Art.    18 . 1. Indien de Conferentie een nieuw verdrag aanneemt, houdende gehele of gedeeltelijke herziening van dit Verdrag, zal, tenzij het nieuwe verdrag anders bepaalt :
a) de bekrachtiging door een Lid van het nieuwe verdrag, houdende herziening, ipso jure onmiddellijke opzegging van dit Verdrag ten gevolge hebben, niettegenstaande het bepaalde in artikel 14, onder voorbehoud evenwel, dat het nieuwe verdrag, houdende herziening, in werking is getreden;
b) met ingang van de datum waarop het nieuwe verdrag, houdende herziening, in werking is getreden, dit Verdrag niet langer door de Leden bekrachtigd kunnen worden.
2. Dit Verdrag blijft echter in elk geval naar vorm en inhoud van kracht voor de Leden die het bekrachtigd hebben en die het nieuwe verdrag, houdende herziening, niet bekrachtigen.
 Art.    19 . De Engelse en Franse tekst van dit Verdrag zijn gelijkelijk authentiek.
De voorgaande tekst is de authentieke tekst van dit Verdrag, naar behoren aangenomen door de Algemene Conferentie van de Internationale Arbeidsorganisatie in haar negenenvijftigste zitting, welke werd gehouden te Genève en voor gesloten werd verklaard op 25 juni 1974.
 BIJLAGE.
 Art.  N. Lijst der gebonden Staten.

 Staten

Datum van de neerlegging van
Datum van de

de bekrachtigingsoorkonde

 inwerkingtredin
Afghanistan

16 mei 1979

 16 mei 1980
Belgie

 12 januari 1993

 12 januari 1994
Brazilie

 16 april 1992

 16 april 1993
Cuba

 30 december 1975

23 september 197
Duitsland

30 november 1976

30 november 1977
Engeland

4 december 1975

23 september 197
Finland

24 februari 1992

24 februari 1993
Frankrijk

20 oktober 1975

 23 september 197
Guinea

 20 april 1976

 23 september 197
Guyana

 10 januari 1983

 10 januari 1984
Hongarije

10 juni 1975

23 september 197
Irak

9 mei 1978

9 mei 1979
Kenia

 9 april 1979

9 april 1980
Mexico

 17 februari 1977

17 februari 1978
Nederland

14 september 1976

 23 september 197
Nicaragua

 1 oktober 1981

1 oktober 1982
Polen

23 april 1979

 23 april 1980
San Marino

 19 april 1988

 19 april 1989
Slovenie

9 juni 1992

 9 juni 1993
Spanje

 18 september 1978

 18 september 197
Tanzania

 30 mei 1983

 30 mei 1984
Tsjecho-Slowakije

24 mei 1976

 23 september 197
Venezuela

 6 september 1983

6 september 198
Joegoslavie

 6 december 1983

 6 december 1984
Zweden

 23 september 1975

 23 september 197