text:
TITEL I.  - TOEPASSING VAN DE ARTIKELEN 3 EN 4 DER OVEREENKOMST.
 Toestand der personen die tijdelijk  van het een naar het ander land gedetacheerd worden.
 Artikel    1 . Wanneer de loonarbeiders of er mede gelijkgestelden in het ander land dan dit van hun gewone verblijfplaats te werk gesteld worden door een onderneming welke in het land van deze verblijfplaats een inrichting heeft waarvan de betrokkenen normaal afhangen en zij krachtens artikel 3, § 2, a, van de Overeenkomst aan de vigerende wetgeving van het land van hun gewone werkplaats onderworpen blijven, zijn volgende bepalingen toepasselijk :
1° de werkgever en de betrokkenen regelen rechtstreeks elk vraagstuk betreffende hun bijdragen en prestaties voor maatschappelijke zekerheid met de Rijksdienst voor Maatschappelijke Zekerheid indien dat land België is, en met het door de Minister van Arbeid en Sociale Voorzorg aan te wijzen organisme indien dat land Italië is;
2° de bevoegde organismen van het land van de gewone werkplaats overhandigen aan ieder der betrokkenen een attest waarvan het model in gemeen overleg tussen de administratieve overheden der twee landen wordt vastgesteld, en waarbij gestaafd wordt dat hij aan het stelsel van maatschappelijke zekerheid van het land onderworpen blijft;
Dit attest dient, in voorkomend geval, door de aangestelde van de werkgever in het ander land, indien zulk een aangestelde bestaat, zoniet door de arbeider zelf, voorgelegd.
Wanneer een bepaald aantal arbeiders terzelfdertijd het land van hun gewone werkplaats verlaten, ten einde in een ander land samen te arbeiden en terzelfdertijd naar het eerste terug te keren, mag een enkel attest al de arbeiders dekken.
 Toestand der loonarbeiders of er  mede gelijkgestelden, onderdanen van een der landen, die in diplomatieke of consulaire posten van dit land bij het ander land werken.
 Art.    2 . Het bij artikel 4, 2°, van de Overeenkomst voorzien recht van keuze dient uitgeoefend binnen de zes maand, te rekenen van de datum af waarop de arbeider in de diplomatieke of consulaire post wordt te werk gesteld, en gaat in op deze zelfde datum.
Voor de uitoefening van het recht van keuze, volstaat het dat de arbeider een aanvraag bij het bevoegd organisme van het land waarvan hij de wetgeving op hem wenst toegepast, indient.
Voor de arbeiders die in een diplomatieke of consulaire post van een der contracterende landen in het ander land op de datum van 1 December 1950 werken, gaat de termijn in van deze laatste datum af en begint de verzekeringsplichtigheid in het gekozen land bij het verstrijken van deze termijn.
 TITEL II.  - BEPALINGEN GEMEEN AAN VERSCHILLENDE RISICO'S.
 Art.    3 . <V. 1957-12-09/30, art. 1> Voor het ingaan van het recht op prestaties geschiedt de samentelling der onder elk stelsel volbrachte verzekeringsperioden en de krachtens bedoelde stelsels als aan verzekeringsperioden gelijkwaardig erkende perioden aldus :
Bij de verzekeringsperioden en de krachtens de wetgeving van een van beide landen als gelijkwaardig erkende perioden worden de onder de wetgeving van het ander land volbrachte of gelijkwaardig erkende verzekeringsperioden geteld, voor zover dit nodig blijkt ter aanvulling van de verzekeringsperioden of de als gelijkwaardig erkende perioden in het eerste land, waarbij zij echter geen tweemaal mogen worden aangerekend.
De in ieder land volbrachte perioden, welke in het andere land, als verzekeringsperioden en als gelijkwaardige perioden in aanmerking moeten genomen worden, zijn die welke bij de wetgeving van het eerste land als dusdanig worden beschouwd.
Elke periode die tegelijk krachtens de wetgeving van beide landen als gelijkwaardig aan een verzekeringsperiode erkend is, wordt voor de uitkering van de prestaties in aanmerking genomen door de organismen van het land waar de betrokkene laatst vóór die periode heeft gewerkt.
Wanneer de betrokkene niet vóór bedoelde periode heeft gewerkt, wordt deze in aanmerking genomen door de organismen van het land waar hij het eerste gewerkt heeft.
Wanneer een verzekeringsperiode bij toepassing van de wetgeving van het ene land met een bij toepassing van de wetgeving van het andere land als daaraan gelijkwaardig erkende periode samenvalt, wordt enkel de verzekeringsperiode medegerekend.
Wanneer bepaalde in het ene land volbrachte verzekeringsperioden in de tijd niet scherp kunnen worden omlijnd, worden zij geacht niet samen te vallen met in het andere land volbrachte verzekeringsperioden en worden zij ter samentelling van de perioden, medegerekend in zover zulks dienstig kan zijn.
Ter toepassing van bovenstaande alinea's worden tien weekbijdragen in Italië, als een verzekeringskwartaal in België beschouwd tot een beloop van vier kwartalen per jaar.
 Art.    4 . <V. 1957-12-09/30, art. 1> Voor het ingaan van het recht op prestaties van de ziekte- en moederschapsverzekering, de verzekering bij overlijden en de invaliditeitsverzekering, bijaldien voor laatstgenoemde de last der prestaties niet verdeeld is, staat onderbreking van ten hoogste één maand tussen het einde van de verzekeringsplichtige periode krachtens de wetgeving van het land van de vroegere plaats van tewerkstelling en het begin van de verzekeringsplichtige periode krachtens de wetgeving van het land van de nieuwe plaats van tewerkstelling de in vorig artikel beoogde samentelling niet in de weg.
 Art.    5 . <V. 1957-12-09/30, art. 1> Wanneer het pensioen of de vergoeding of een pensioen- of vergoedingsgedeelte krachtens de wetgeving van een van beide landen naar het loon of de bijdragen wordt berekend, worden de lonen of bijdragen over de in het andere land volbrachte verzekeringsperioden en als gelijkwaardig erkende perioden, door het bevoegde organisme van het eerste land medegerekend op grond van het loon- of bijdragengemiddelde over de onder deze wetgeving volbrachte perioden.
 Art.    6 . Wanneer krachtens de wetgeving van een der contracterende landen sommige voordelen slechts worden toegekend onder voorwaarde dat de perioden worden volbracht in een onder een speciaal verzekeringsstelsel vallend beroep en wanneer bedoelde perioden geen recht konden geven op de bij deze speciale wetgeving voorziene voordelen, worden deze perioden als geldig voor de uitkering der bij het algemeen stelsel voorziene voordelen aangezien.
 Art.    7 . <V. 1957-12-09/30, art. 1> Wanneer een loonarbeider of gelijkgestelde, die zich van het ene naar het andere land begeeft, recht op de voorzieningen van het Verdrag moet doen gelden om andere prestaties dan uit de ouderdomsverzekering te genieten, dient hij het verzekeringsorganisme van het land van de nieuwe tewerkstelling waaraan de prestaties gevraagd worden, een in gemeen overleg tussen de administratieve overheid der beide landen vastgelegd bescheid over te leggen waarop de inlichtingen omtrent de immatriculatieperioden vermeld zijn.
Zo de arbeider dit document niet kan overleggen, is het verzekeringsorganisme van het land der nieuwe tewerkstelling er toe gehouden zelf het formulier naar het organisme van het ander land te zenden om de nodige inlichtingen te bekomen.
De verzekeringsorganismen welke om bedoelde inlichtingen dienen verzocht te worden, zijn :
in Italië : het Nationaal Instituut voor ziekteverzekering, te Rome;
in België : het Rijksfonds voor verzekering tegen ziekte en invaliditeit, te Brussel.
(Indien de landbouwarbeider-dagloner, die vóór zijn aankomst in België in Italië was verzekerd, beroep moet doen op de regel van samentelling bepaald voor de toepassing van de sociale zekerheidsregelingen waarop Verordeningen nr. 3 en nr. 4 van de Raad van de Europese Economische Gemeenschap inzake de sociale zekerheid voor migrerende werknemers betrekking hebben, wordt vastgesteld dat krachtens de Italiaanse wetgeving het recht op uitkeringen of verstrekkingen van de ziekteverzekering slechts ingaat, de dag waarop die werknemer door de diensten van het " Servizio per i Contributi Unificati dell'Agricoltura " ingeschreven is, en dat deze inschrijving afhankelijk is van de voltooiing van een minimumperiode van werkelijke arbeid in de landbouw, schommelend tussen eenenvijftig en tweehonderd en een dagen, naargelang van de verschillende categorieën van werknemers.
De werkelijke arbeidsperiode voltooid in de loop van de zes maanden vóór de datum waarop de werknemer uit Italië is vertrokken, wordt in België slechts in aanmerking genomen mits overlegging van formulier E 4, uitgereikt door de provinciale dienst van het " Servizio per i Contributi Unificati dell'Agricoltura ", waarop het juist aantal arbeidsdagen gepresteerd in dienst van de belanghebbende werkgevers in de loop van bedoelde periode vermeld staat.
Overeengekomen wordt, dat bij ontstentenis van zulke vermelding, de aantekening alleen van de inschrijving op het in vorig lid bedoeld document beschouwd wordt als overeenstemmend met zestig dagen werkelijke arbeid, met dien verstande dat deze beschouwd worden als volbracht in de loop der drie maanden vóór de datum waarop de werknemer uit Italië vertrekt.
Wat betreft pachters en kolonisten die zich op de hoedanigheid van werknemers of gelijkgestelde kunnen beroepen, wordt overeengekomen dat voor de eventuele samentelling van de verzekeringstijdvakken met het oog op het ingaan van het recht op uitkeringen of verstrekkingen van de Belgische wetgeving, die werknemers beschouwd worden alsof zij respectievelijk honderd twintig arbeidsdagen of zestig arbeidsdagen in Italië hebben verricht naargelang zij op het einde van hun verzekeringsplicht ten aanzien van de Italiaanse sociale-zekerheidsregeling, een arbeidsperiode van zes maanden of van drie maanden hadden volbracht. Elke arbeidsperiode die overeenstemt met een onvolledig kwartaal, wordt in aanmerking genomen op basis van het werkelijk aantal arbeidsdagen.) <V. 1963-02-21/30, art. 1>
 TITEL III.Bijzondere bepalingen.  <V. 1963-02-21/30, art. 1>
 HOOFDSTUK I.  - Werknemers die gerechtigd zijn op uitkeringen van de ziekteverzekering en vergunning kregen om ter verzorging in Italië te verblijven.
 Art.    8 . Voor de toepassing van volgende bepalingen zijn de formulieren voorzien van letter E waarna een volgnummer, deze welke gebruikt worden binnen het raam van Verordeningen nr. 3 en nr. 4 van de Raad van de Europese Economische Gemeenschap inzake de sociale zekerheid van migrerende werknemers. <V. 1963-02-21/30, art. 1>
 Art.    9 . <V. 1963-02-21/30, art. 1> (1) Het Belgisch verzekeringsorgaan deelt door middel van formulier E 14 met vermelding : " Vergunning - Italiaans-Belgisch Akkoord " aan de bevoegde provinciale zetel van het Nationaal Instituut voor sociale voorzorg de naam mede van de zieke werknemer aan wie vooraf door de adviserende geneesheer toegestaan werd zich in Italië te laten verzorgen. Dat formulier vermeldt de duur van de toegestane ziekenhuisverzorging indien de werknemer in een sanatorium moet verpleegd worden.
Bij het document is, onder vertrouwelijke omslag, een door de adviserende geneesheer op formulier E 30 opgesteld geneeskundig rapport gevoegd ten behoeve van de geneeskundige diensten van de Italiaanse provinciale zetel en van het sanatorium.
Het Belgisch verzekeringsorgaan stelt de werknemer, vóór zij vertrek uit België, een afschrift ter hand van formulier E 14 en bewaart er een ander op de nationale zetel.
(2) De bevoegde provinciale zetel van het Nationaal Instituut voor sociale voorzorg treft alle nodige schikkingen om de werknemer onmiddellijk in het sanatorium te laten opnemen en, ten laatste, binnen dertig dagen na ontvangst van formulier E 14 dat hem door het Belgisch verzekeringsorgaan is overgemaakt, of na het voorleggen door de werknemer van het afschrift van dat formulier.
 Art.    10 . <V. 1963-02-21/30, art. 1> (1) Op het einde van elke periode van drie maanden ziekenhuisverzorging, laat het Italiaans sanatorium, onder vertrouwelijke omslag, door bemiddeling van de bevoegde Italiaanse provinciale zetel, aan het Belgisch verzekeringsorgaan een op formulier E 30 opgesteld geneeskundig rapport geworden.
(2) Wanneer het een niet in een ziekenhuis verzorgde zieke betreft, wordt het in § (1) bedoeld geneeskundig rapport opgesteld door een geneesheer van de provinciale zetel van het Nationaal Instituut voor sociale voorzorg. De provinciale zetel laat bovendien op het einde van elke maand verblijf in Italië, aan het Belgisch verzekeringsorgaan een beknopt geneeskundig rapport geworden, gesteld op ongezegeld papier.
(3) Het Belgisch verzekeringsorgaan kan, op elk ogenblik, door bemiddeling van de provinciale zetel van het Nationaal Instituut voor sociale voorzorg, aan het Italiaans sanatorium vragen om overzending, hetzij van formulier E 30, hetzij van de protocollen en andere geneeskundige bescheiden betreffende de gedurende de ziekenhuisverzorging gedane onderzoekingen.
De gevraagde inlichtingen moeten binnen de vijftien dagen na de datum waarop de provinciale zetel de aanvraag heeft ontvangen, aan het Belgisch verzekeringsorgaan overgemaakt worden. Het Belgisch verzekeringsorgaan kan eveneens er om verzoeken, dat speciale onderzoekingen zouden gedaan worden waarvan het resultaat hem binnen dertig dagen na dat verzoek moet medegedeeld worden.
(4) Indien de geneeskundige rapporten en de in voorgaande paragrafen bepaalde inlichtingen niet binnen de normale termijn bij het Belgisch verzekeringsorgaan toekomen, deelt dit laatste zulks gelijktijdig mede aan de algemene directie van het Nationaal Instituut voor sociale voorzorg, aan de provinciale zetel van die instelling en aan het Rijksfonds voor verzekering tegen ziekte en invaliditeit.
Moest na een maand nog geen gevolg gegeven zijn, dan kan het Belgisch verzekeringsorgaan de uitkeringen en verstrekkingen staken. De gevolgen van die beslissing hebben uitwerking drie dagen na de datum waarop zij aan de algemene directie van het Nationaal Instituut voor sociale voorzorg werd genotificeerd.
Het Belgisch verzekeringsorgaan kan eveneens de onmiddellijke terugkeer naar België van de werknemer eisen. In dat geval zijn de bepalingen van §§ (2) en (3) van artikel 14 van toepassing.
 Art.    11 . <V. 1963-02-21/30, art. 1> (1) Behoudens ingeval de werknemer aan een derde persoon volmacht heeft verleend om de uitkeringen in België te ontvangen, stort het Rijksfonds voor verzekering tegen ziekte en invaliditeit, door bemiddeling van de algemene directie van het Nationaal Instituut voor sociale voorzorg, en na instemming van het bevoegd Belgisch orgaan en voor rekening van dit laatste, aan de werknemer het bedrag van de overeenkomstig de Belgische wetgeving verschuldigde uitkeringen.
Alleen de met hun gezin in België verblijvende werknemers die verklaren dat zij vanwege de Italiaanse instelling geen voorschotten hebben ontvangen of deze zullen weigeren, zijn ertoe gemachtigd een derde persoon naar de zin van voorgaand lid volmacht te verlenen. Indien zulke volmacht werd verleend, wordt er vermelding van gemaakt op het in § (2) van dit artikel bedoeld bescheid.
(2) Voor de werknemer die, in toepassing van § (1) van dit artikel uitkeringen ontvangt door bemiddeling van het Nationaal Instituut voor sociale voorzorg, wordt op het in artikel 9 bedoeld formulier E 14 het bedrag aangegeven van de dagelijkse uitkering welke de provinciale zetel van het Nationaal Instituut voor sociale voorzorg voor rekening van de Belgische instelling mag uitbetalen, alsook de datum vanaf welke die betaling kan geschieden.
(3) Behoudens tegenovergestelde notificering vanwege het Belgisch verzekeringsorgaan aan de provinciale zetel, blijft de in dit artikel bedoelde uitkering wegens arbeidsongeschiktheid aan de werknemer voortbetaald tot op het einde van de periode van primaire arbeidsongeschiktheid, waarvan de einddatum op formulier E 14 moet aangegeven zijn.
 Art.    12 . <V. 1963-02-21/30, art. 1> Indien op de vervaldag van de overeenkomstig artikel 9 toegestane periode voor ziekenhuisverzorging, de provinciale zetel oordeelt dat de ziekenhuisverzorging moet verlengd worden, verzoekt hij hierom bij het betrokken Belgisch verzekeringsorgaan. Zo binnen twintig dagen na de datum waarop dat verzoek werd overgemaakt geen antwoord is gegeven, is de provinciale zetel ertoe gemachtigd de ziekenhuisverzorging ten laste van het Belgisch verzekeringsorgaan te verlengen. De tegemoetkoming van laatstgenoemde is slechts verschuldigd tot de dag waarop de provinciale zetel van zijn beslissing tot weigering kennis kreeg.
Indien een periode van ziekenhuisverzorging onderbroken werd en zo een nieuwe ziekenhuisverzorging naderhand nodig blijkt, kan hiertoe door de provinciale zetel besloten worden tot het verstrijken van de aanvankelijke toegestane verzorgingsperiode.
 Art.    13 . <V. 1963-02-21/30, art. 1> De provinciale zetel van het Nationaal Instituut voor sociale voorzorg verleent aan de werknemer, voor de ambulante verzorging, alvorens hij in een sanatorium opgenomen wordt, de verstrekkingen van de Italiaanse wetgeving, op grond van het in artikel 9 bedoeld formulier E 14.
De verstrekkingen voor ambulante verzorging na het ontslag van de werknemer uit het sanatorium worden dezelfde voorwaarden verleend.
Het Belgisch verzekeringsorgaan wordt na het ontslag uit het sanatorium in kennis gesteld door middel van overzending van formulier E 9, welk die inrichting onverwijld moet overzenden.
De bepalingen van artikel 10 zijn ook van toepassing op de werknemer die ambulante verzorging ontvangt.
De provinciale zetel kan bedoelde verstrekkingen ten laste van de Belgische instelling verlenen zolang hem geen tegenovergesteld bericht vanwege het Belgisch verzekeringsorgaan betreffende het ontslag uit het sanatorium werd medegedeeld.
 Art.    14 . <V. 1963-02-21/30, art. 1> (1) Wanneer de provinciale zetel van het Nationaal Instituut voor sociale voorzorg vaststelt dat de in artikel 9 bedoelde werknemer in staat is de arbeid te hervatten, stelt hij hem onmiddellijk, door middel van formulier E 13, in kennis van de datum waarop die werkhervatting moet plaats hebben. Een afschrift van die notificering moet onverwijld, in duplo, aan het Belgisch verzekeringsorgaan overgezonden worden.
(2) Het betrokken Belgisch verzekeringsorgaan mag op het aan de hand van de bekomen inlichtingen door zijn adviserend geneesheer uitgebracht advies besluiten, dat de werknemer geschikt is om de arbeid te hervatten of dat hij in een ander beroep kan herschoold worden of naar België moet terugkeren.
Het verzekeringsorgaan gelast de bevoegde provinciale zetel van het Nationaal Instituut voor sociale voorzorg de beslissing ter kennis van de werknemer te brengen.
(3) De provinciale zetel van het Nationaal Instituut voor sociale voorzorg mag, zo hij de werknemer wegens zijn gezondheidstoestand niet in staat acht de terugreis naar België aan te vatten, beslissen het vertrek uit Italië uit te stellen.
Hij laat onmiddellijk een omstandig rapport ter verantwoording van zijn standpunt aan het verzekeringsorgaan geworden, hetwelk dit rapport aan zijn adviserend geneesheer voorlegt.
Indien het verzekeringsorgaan bij zijn beslissing blijft, wordt hierbij het recht op uitkeringen of verstrekkingen geschorst vanaf de datum waarop de provinciale zetel de notificering van die beslissing heeft ontvangen. In geval van betwisting, kan de werknemer zich beroepen op de Klachtencommissies en de Commissies van beroep waarin de Belgische reglementering voorziet.
 Art.    15 . <V. 1963-02-21/30, art. 1> De in artikelen 9 tot 14 bedoelde uitkeringen en verstrekkingen worden niet meer toegekend vanaf de datum die door de provinciale zetel vastgesteld is voor de werkhervatting of vanaf de achtste dag na de datum waarop laatstgenoemde mededeling kreeg van de door het Belgisch verzekeringsorgaan genomen beslissing; in dit laatste geval heeft de maatregel uitwerking vanaf de vijftiende dag indien de verzekerde in een ziekenhuis verblijft.
 Art.    16 . <V. 1963-02-21/30, art. 1> In geval van betwisting tussen de werknemer en zijn Belgisch verzekeringsorgaan in verband met de arbeidsongeschiktheid of tussen de werknemer en de provinciale zetel, stellen het Rijksfonds voor verzekering tegen ziekte in invaliditeit en het Nationaal Instituut voor sociale voorzorg, in gemeen overleg, in Italië één of verschillende geneesheren aan die de verzekerde in aanwezigheid van zijn arts moeten onderzoeken.
In verband met dit onderzoek op tegenspraak, wordt een proces-verbaal in duplo opgemaakt, welk door het Nationaal Instituut voor sociale voorzorg aan het Rijksfonds voor verzekering tegen ziekte en invaliditeit moet gezonden worden; laatstgenoemde laat dan onmiddellijk een afschrift aan belanghebbend Belgisch verzekeringsorgaan geworden.
Indien de betwisting blijft bestaan na het onderzoek van de zieke door de in dit artikel bedoelde geneesheren, verzoekt het Rijksfonds voor verzekering tegen ziekte en invaliditeit het Nationaal Instituut voor sociale voorzorg er om, de Italiaanse Minister van Arbeid en Sociale Voorzorg in Italië een geneesheer te doen aanstellen om als scheidsrechter op te treden.
Tegen de door deze geneesheer genomen beslissing is geen beroep mogelijk.
De werknemer kan evenwel kiezen tussen de in vorige leden bepaalde procedure en de procedure waarbij het geschil voorgelegd wordt aan de klachtencommissies en de commissies van beroep waarin de Belgisch reglementering voorziet.
 Art.    17 . <V. 1963-02-21/30, art. 1> De in artikel 9 tot 16 vastgestelde bepalingen zijn van overeenkomstige toepassing voor de werknemer die vergunning kreeg om zich in Italië te laten verzorgen wegens een andere ziekte dan tuberculose, onverschillig of hij al dan niet in een ziekenhuis opgenomen is. Het Nationaal Instituut voor ziekteverzekering en zijn provinciale zetels zijn mutatis mutandis bevoegd.
Wat echter het in artikel 10 (1) bedoeld geneeskundig rapport betreft, wordt dit document opgemaakt door een geneesheer van de provinciale zetel van het Nationaal Instituut voor ziekteverzekering, eventueel aan de hand van elementen die door een verplegingsinrichting werden bezorgd.
Zo het een zieke betreft die niet in een ziekenhuis opgenomen is, laat de provinciale zetel van het Nationaal Instituut voor ziekteverzekering bovendien aan het Belgisch verzekeringsorgaan, op het einde van elke maand verblijf in Italië, een op ongezegelde papier opgemaakt beknopt geneeskundig rapport geworden.
 HOOFDSTUK II.  - Pensioengerechtigden (met inbegrip van de invaliden). <V. 1963-02-21/30, art. 1>
 Afdeling I.  - Pensioengerechtigden die vergunning kregen om ter verzorging in Italië te verblijven. <V. 1963-02-21/30, art. 1>
 Art.    18 . <V. 1963-02-21/30, art. 1> (1) De bepalingen van artikelen 9 tot 17 zijn van toepassing op de pensioengerechtigden, met inbegrip van de invaliden, die vergunning kregen om ter verzorging in Italië te verblijven, onder voorbehoud van de bepalingen van dit hoofdstuk.
(2) Voor de invaliden ten laste van de Rijkskas voor invaliditeit van het Rijksfonds voor verzekering tegen ziekte en invaliditeit, de gerechtigden op een rente wegens arbeidsongeval of beroepsziekte die krachtens de Belgische reglementering met invaliden gelijkgesteld zijn, kan de vergunning om zich in Italië te laten verzorgen, door de adviserende geneesheer van het Belgisch verzekeringsorgaan toegekend worde voor perioden die, hetzij de vervaldag van de eerste invaliditeitsperiode, hetzij de door de Geneeskundige Raad voor invaliditeit vastgestelde herzieningstermijn niet overschrijden.
Op formulier E 14 wordt de uiterste datum van deze perioden vermeld. Bij dat formulier wordt, onder vertrouwelijke omslag, een geneeskundig rapport gevoegd, dat door de adviserende geneesheer van het Belgisch verzekeringsorgaan, ten behoeve van de geneeskundige dienst van de Italiaanse instelling op formulier E 30 is opgesteld.
(3) Voor de overige pensioengerechtigden dan degenen die in § (2) zijn bedoeld, met inbegrip van de invaliden ten laste van het Nationaal Pensioenfonds voor mijnwerkers, wordt de vergunning om zich in Italië te laten verzorgen toegekend door de adviserende geneesheer van het Belgisch verzekeringsorgaan die daartoe formulier E 14 gebruikt. De bepalingen van artikel 9 en deze vervat in de laatste zin van § 2, tweede lid, van dit artikel zijn van toepassing.
(4) Behoudens het geval dat het gezin van de pensioengerechtigde werkelijk in België voortverblijft, kan de pensioengerechtigde de bepalingen van deze schikking niet meer genieten zodra een periode van een jaar sedert de aanvangsdatum van de vergunning tot verzorgen in Italië is verstreken. In dat geval wordt artikel 22, § ( 2) van Verordening nr. 3 van de Raad van de Europese Economische Gemeenschap toegepast.
 Art.    19 . <V. 1963-02-21/30, art. 1> De provinciale zetel van het Nationaal Instituut voor ziekteverzekering of van het Nationaal Instituut voor sociale voorzorg laat aan het Belgisch verzekeringsorgaan, 30 dagen vóór de vervaldag van de in artikel 18, paragraaf (2) bedoelde periode, een op formulier E 30 opgemaakt geneeskundig rapport geworden.
Ingeval de termijn van 30 dagen door de bevoegde Italiaanse instellingen niet is in acht genomen zijn deze er niet toe gemachtigd voor rekening van de Belgische ziekte- en invaliditeitsverzekering, de invaliditeitsuitkeringen na de in artikel 18, paragraaf (2), bedoelde periode uit te betalen, alvorens zij van de nieuwe beslissing kennis hebben gekregen.
Ingeval de termijn van 30 dagen door de bevoegde Italiaanse instellingen werd in acht genomen, kunnen deze de invaliditeitsuitkeringen uitbetalen zolang haar geen tegenovergestelde beslissing medegedeeld is.
 Afdeling II  : Pensioengerechtigden die tijdelijk in Italië verblijven. <V. 1963-02-21/30, art. 1>
 Art.    20 . <V. 1963-02-21/30, art. 1> Ieder gerechtigde op een pensioen ten laste van een Belgische Instelling, behalve degenen bedoeld in artikelen 18 en 19, is gerechtigd op de verstrekkingen van de Italiaanse ziekteverzekering tijdens een tijdelijk verblijf in Italië, overeenkomstig de bepalingen van artikel 22 van Verordening nr. 3 en, onder meer, na het overleggen van formulier E 6.
 Afdeling III  : Allerlei bepalingen. <V. 1963-02-21/30, art. 1>
 Art.    21 . <V. 1963-02-21/30, art. 1> (1) Het Belgisch verzekeringsorgaan moet op formulier E 6 of op formulier E 14, welk het een pensioengerechtigde ter hand stelt, de vermelding " onder voorbehoud van de toepassing van artikel 22, paragraaf (1) van Verordening nr. 3 " aanbrengen. De verstrekkingen van de Italiaanse wetgeving kunnen binnen het raam van deze schikking niet verleend worden aan de pensioengerechtigden die ten laste van een Italiaanse instelling een pensioen of een gedeelte van een pensioen genieten, op grond waarvan het recht op uitkeringen of verstrekkingen van de Italiaanse wetgeving ingaat. De Italiaanse instelling moet, voor elk geval, daaromtrent een onderzoek instellen en het Rijksfonds voor verzekering tegen ziekte en invaliditeit het resultaat daarvan mededelen door middel van een brief overeenkomstig het bij deze schikking gevoegde model.
(2) Voor de in artikel 18, paragraaf (2) bedoelde invaliden moet het Belgisch verzekeringsorgaan op formulier E 14 het dagelijks bedrag van de ten laste van de Belgische instelling komende invaliditeitsuitkeringen aangeven, zoals dat is vastgesteld na eventuele inachtneming van de bepalingen van hoofdstuk II van titel III van Verordening nr. 3.
Ingeval die uitkering nog niet overeenkomstig die bepalingen is vastgesteld, wordt er de vermelding op aangetekend " onder voorbehoud van de toepassing der bepalingen van hoofdstuk II van titel III, van Verordening nr. 3 ". In dat geval wordt het bedrag van de krachtens de Italiaanse wetgeving verschuldigde invaliditeitspensioentermijnen aan het Rijksfonds voor verzekering tegen ziekte en invaliditeit gestort ten belope van de door het Belgisch orgaan onverschuldigd betaalde sommen.
Wanneer het bedrag van het pensioen of van de uitkering overeenkomstig de bepalingen van voormelde Verordeningen nr. 3 en nr. 4 is vastgesteld, laat het Belgisch verzekeringsorgaan, onder dezelfde voorwaarden als bepaald in artikel 11, paragraaf (2), een nieuw formulier E 14 geworden met aangifte van het definitief bedrag van de dagelijkse Belgische invaliditeitsuitkering welke de Italiaanse instelling aan de werknemer moet betalen.
 HOOFDSTUK III  : Werknemers met uitzondering van degenen bedoeld in hoofdstuk I, die in Italië verblijven gedurende een periode in de loop waarvan zij het recht op de voordelen van de Belgische sociale zekerheid behouden. <V. 1963-02-21/30, art. 1>
 Art.    22 . <V. 1963-02-21/30, art. 1> De werknemers met uitzondering van degenen bedoeld in artikelen 9 tot 17, die gedurende een periode in de loop waarvan zij het recht op de voordelen van de Belgische sociale zekerheid behouden, tijdelijk in Italië verblijven, hebben recht op de verstrekkingen van de ziekteverzekering, op voorwaarden dat zij zich bij een van de provinciale zetels van het Nationaal Instituut voor ziekteverzekering laten inschrijven.
Indien hij niet bij het Nationaal Instituut voor ziekteverzekering is ingeschreven alvorens hij ziek wordt, moet hij, behoudens in geval van overmacht, binnen de drie dagen na de aanvang van zijn ziekte hiervan aangifte doen op de provinciale zetel.
De provinciale zetel van het Nationaal Instituut voor ziekteverzekering stuurt de werknemer naar de provinciale zetel van het Nationaal Instituut voor sociale voorzorg, indien het een door tuberculose aangetaste werknemer betreft; de provinciale zetel van het Nationaal Instituut voor ziekteverzekering brengt die overplaatsing onmiddellijk ter kennis van het Belgisch verzekeringsorgaan.
De werknemer laat van zijn recht ten laste van de Belgische wetgeving blijken overeenkomstig de bepalingen van Verordeningen nr. 3 en nr. 4.
 Art.    23 . <V. 1963-02-21/30, art. 1> (1) De werknemer die in Italië ziek wordt en wiens arbeidsongeschiktheid langer dan de in artikel 22 bedoelde periode duurt, heeft recht op de uitkeringen van de Belgische verzekering tegen ziekte en invaliditeit, op voorwaarde dat hij aan de provinciale zetel van het Nationaal Instituut voor ziekteverzekering onmiddellijk een geneeskundig attest betreffende de arbeidsongeschiktheid laat geworden, met aangifte van zijn adres in Italië en van zijn verzekeringsorgaan in België.
Binnen acht dagen na de datum waarop voormelde provinciale zetel het attest heeft ontvangen, laat dit orgaan de zieke onderzoeken door een van zijn geneesheren-controleurs wier bevindingen op formulier E 30 worden aangebracht. Dat dossier, samen met formulier E 12, in duplo, wordt binnen drie dagen na de datum van de controle aan het Belgisch verzekeringsorgaan overgezonden.
Wanneer de geneesheer-controleur vaststelt dat belanghebbende arbeidsgeschikt is of dat zijn gezondheidstoestand zijn terugkeer naar België niet belet, stelt de provinciale zetel van het Nationaal Instituut voor ziekteverzekering hem door middel van formulier E 13 onmiddellijk in kennis van de verplichting naar België terug te keren.
Een afschrift van dat formulier wordt onverwijld, in duplo, aan het Belgisch verzekeringsorgaan overgezonden.
Ingeval de Italiaanse geneesheer-controleur de vermoedelijke duur van de arbeidsongeschiktheid heeft vastgesteld, moet die geneesheer vóór het einde van bedoelde periode een nieuw geneeskundig onderzoek instellen en de resultaten daarvan aan het Belgisch verzekeringsorgaan mededelen.
(2) Binnen acht dagen na de datum waarop het Belgisch verzekeringsorgaan de in § (1), tweede lid, bedoelde bescheiden heeft ontvangen, moet dat orgaan, door het terugzenden van formulier E 12 naar de provinciale zetel, laten weten dat de werknemer wiens arbeidsongeschiktheid door de geneesheer-controleur is bevestigd en aan wie de Italiaanse instellingen de verplichting naar zijn werkplaats terug te keren niet hebben genotificeerd, naar België moet terugkeren of vergunning krijgt om zich in Italië te laten verzorgen.
Die beslissing wordt, door middel van formulier E 13, door de provinciale zetel aan de werknemer medegedeeld binnen twee werkdagen na de datum waarop formulier E 12 werd ontvangen. Ingeval belanghebbende geen vergunning kreeg om zijn verblijf in Italië te verlengen, worden de verschuldigde uitkeringen eventueel bij de terugkeer van de werknemer in België uitbetaald.
 Art.    24 . <V. 1963-02-21/30, art. 1> Ingeval de werknemer naar België moet terugkeren, worden hem de uitkeringen uitbetaald tot op de datum waarop de provinciale zetel van het Nationaal Instituut voor ziekteverzekering de arbeidsongeschiktheid heeft erkend of, uit eigen initiatief, de verplichting tot terugkeer naar België heeft genotificeerd of kennis heeft gekregen van de beslissing van het Belgisch verzekeringsorgaan.
Ingeval de werknemer vergunning kreeg om zich in Italië te laten verzorgen na de in artikel 23, § (1), bedoelde verlenging, zijn de in artikelen 9 tot 17 bedoelde bepalingen van toepassing.
Ingeval de werknemer naar België moet terugkeren en de provinciale zetel oordeelt dat hij wegens zijn gezondheidstoestand niet in staat is de terugreis aan te vatten, zijn de bepalingen van artikel 14, § (3), van toepassing.
In geval van betwisting omtrent de arbeidsongeschiktheid geldt de in artikel 16 bepaalde procedure.
 HOOFDSTUK IV.  - Gezinsleden. <V. 1963-02-21/30, art. 1>
 Art.    25 . <V. 1963-02-21/30, art. 1> De bepalingen van titel III met betrekking tot de verstrekkingen zijn onder dezelfde voorwaarden van toepassing op de gezinsleden, die de in deze schikking bedoelde werknemers of pensioengerechtigden vergezellen alsook op de gezinsleden die individueel vergunning kregen in Italië te verblijven om zich te laten verzorgen of die er tijdelijk verblijven.
 HOOFDSTUK V.  - Moederschapszorg. <V. 1963-02-21/30, art. 1>
 Art.    26 . <V. 1963-02-21/30, art. 1> De verstrekkingen en de moederschapsuitkeringen worden aan de personen, die vergunning kregen zich in Italië te laten verzorgen of die er tijdelijk verblijven, binnen het raam van de bepalingen van deze schikking toegekend.
 HOOFDSTUK VI.  - Aanvullende verstrekkingen waarin de Italiaanse wetgeving voorziet. <V. 1963-02-21/30, art. 1>
 Art.    27 . <V. 1963-02-21/30, art. 1> Het Belgisch verzekeringsorgaan is geen enkele terugbetaling of tegemoetkoming verschuldigd voor de verblijfkosten van de werknemers in herstellingsoorden en ook niet voor de facultatieve aanvullende verstrekkingen verleend in toepassing van de Italiaanse wetgeving.
 HOOFDSTUK VII.  - Financiële bepalingen. <V. 1963-02-21/30, art. 1>
 Art.    28 . <V. 1963-02-21/30, art. 1> (1) De bepalingen van artikel 73 (1) van Verordening nr. 4 en de door de Administratieve Commissie van de E.E.G. genomen beslissingen ter uitvoering daarvan, zijn van toepassing wat betreft de verstrekkingen verleend krachtens de bepalingen van deze schikking.
(2) Het werkelijk bedrag van de uitgaven voor genoemde verstrekkingen wordt met 8 pct. verhoogd tot dekking van de bestuurskosten.
(3) De terugbetaling van de uitkeringen uitbetaald krachtens deze schikking geschiedt globaal door het Rijksfonds voor verzekering tegen ziekte en invaliditeit, naargelang van het geval, aan het Nationaal Instituut voor ziekteverzekering of aan het Nationaal Instituut voor sociale voorzorg op basis van de maandelijkse naamlijsten opgemaakt per provinciale betaalzetel in Italië en waarop, voor elk geval, de benaming van het Belgisch verzekeringsorgaan waar belanghebbende ingeschreven is wordt aangegeven.
(4) De terugbetaling van de kosten voor geneeskundige en administratieve controle waarvan sprake is in artikel 10, § (3), van deze schikking geschiedt, voor elk geval, in verhouding tot de werkelijk gedane uitgaven, door het Rijksfonds voor verzekering tegen ziekte en invaliditeit, hetzij aan het Nationaal Instituut voor sociale voorzorg, hetzij aan het Nationaal Instituut voor ziekteverzekering.
(5) Het bedrag van de in dit artikel bedoelde terugbetalingen is uitgedrukt in de munt van het credit-land.
 HOOFDSTUK VIII.  - Personen op wie de Italiaanse, wetgeving van toepassing is en die in België verblijven. <V. 1963-02-21/30, art. 1>
 Art.    29 . <V. 1963-02-21/30, art. 1> Voor de personen op wie de Italiaanse wetgeving van toepassing is gelden, ingeval zij in België verblijven om er zich te laten verzorgen of er tijdelijk verblijf te houden, Verordeningen nr. 3 en nr. 4.
 Afdeling VII.  - Bijzondere bepalingen. <Opgeheven door V. 1963-02-21/30, art. 1>
 Art.    30 . <V. 1957-12-09/30, art. 1> De bepalingen van de afdelingen I tot VI van dit hoofdstuk vinden overeenkomstige toepassing op de in Italië verzekerde arbeiders en hun rechtverkrijgenden wanneer zij in België verblijven.
 HOOFDSTUK II.  Andere ziekten. <Opgeheven door V. 1957-12-09/30, art. 1>
 HOOFDSTUK III.  Bevalling. <Opgeheven door V. 1957-12-09/30, art. 1>
 HOOFDSTUK IV.  Vergoedingen bij overlijden. <Opgeheven door V. 1957-12-09/30, art. 1>
 HOOFDSTUK V.  Verzekering tegen invaliditeit. <Opgeheven door V. 1957-12-09/30, art. 1>
 Art.    31 . <Opgeheven door V. 1957-12-09/30, art. 1>
 Art.    32 . <Opgeheven door V. 1957-12-09/30, art. 1>
 Art.    33 . <Opgeheven door V. 1957-12-09/30, art. 1>
 Art.    34 . <Opgeheven door V. 1957-12-09/30, art. 1>
 Art.    35 . <Opgeheven door V. 1957-12-09/30, art. 1>
 Art.    36 . <Opgeheven door V. 1957-12-09/30, art. 1>
 Art.    37 . <Opgeheven door V. 1957-12-09/30, art. 1>
 Art.    38 . <Opgeheven door V. 1957-12-09/30, art. 1>
 Art.    39 . <Opgeheven door V. 1957-12-09/30, art. 1>
 Art.    40 . <Opgeheven door V. 1957-12-09/30, art. 1>
 Art.    41 . <Opgeheven door V. 1957-12-09/30, art. 1>
 Art.    42 . <Opgeheven door V. 1957-12-09/30, art. 1>
 Art.    43 . <Opgeheven door V. 1957-12-09/30, art. 1>
 Art.    44 . <Opgeheven door V. 1957-12-09/30, art. 1>
 Art.    45 . <Opgeheven door V. 1957-12-09/30, art. 1>
 Art.    46 . <Opgeheven door V. 1957-12-09/30, art. 1>
 HOOFDSTUK VII.  - Administratieve controle in zake verzekering tegen ziekte en invaliditeit.
 Art.    47 . De verificaties van administratieve aard en, namelijk, deze betreffende de arbeid der invaliden, worden gedaan :
in België : door het Rijksfonds voor verzekering tegen ziekte en invaliditeit;
in Italië : door het Nationaal Instituut voor sociale voorzorg of door het Nationaal Instituut voor verzekering tegen ziekte, naar het geval.
Deze verificaties omvatten, namelijk regelmatige vaststellingen betreffende de toestand van de invaliden.
 Art.    48 . De Italiaanse organismen moeten van de betrokkenen jaarlijks een attest eisen, waarbij zij op erewoord verzekeren tijdens het vorig jaar niet gewerkt te hebben.
Indien de betrokkene tijdens desbetreffende periode een loonarbeid verrichtte, onderzoekt het Italiaans organisme zijn toestand om te bepalen of de betrokkene de door de Italiaanse wetgeving gestelde voorwaarden vervulde om de prestaties van de verplichte verzekering tegen ziekte of invaliditeit te genieten.
De Italiaanse organismen delen aan het Rijksfonds voor verzekering tegen ziekte en invaliditeit de perioden mede waarvoor de voorwaarden tot toekenning der prestaties vervuld werden.
 Art.    49 . De Belgische verzekeringsorganismen moeten jaarlijks van de betrokkenen een attest eisen, waarbij zij op erewoord verzekeren dat zij tijdens het vorig jaar geen loonarbeid verricht hebben.
Indien de betrokkene tijdens desbetreffende periode een loonarbeid verrichtte, onderzoekt het Belgisch verzekeringsorganisme zijn toestand om te bepalen of de betrokkene de door de Belgische wetgeving gestelde voorwaarden vervulde om eventueel de prestaties der verplichte verzekering tegen ziekte en invaliditeit te genieten.
Het Belgisch verzekeringsorganisme brengt, in elk geval, het Rijksfonds voor verzekering tegen ziekte en invaliditeit van deze toestand op de hoogte door de periode te vermelden waarvoor de voorwaarden van toekenning der prestaties vervuld werden.
Het Rijksfonds voor verzekering tegen ziekte en invaliditeit deelt deze inlichtingen aan het bevoegd Italiaans organisme mede.
 Art.    50 . De uitslagen van de verificaties van administratieve aard worden, enerzijds, aan het bevoegd Italiaans organisme en, anderzijds, aan het Rijksfonds voor verzekering tegen ziekte en invaliditeit medegedeeld.
De organismen die sociale prestaties verschuldigd zijn moeten, na kennisneming dezer uitslagen, elke beslissing nemen.
 Art.    51 . Ingeval de gerechtigde op een Italiaans invaliditeitspensioen het werk in België hervat zendt het Rijksfonds voor verzekering tegen ziekte en invaliditeit aan het Nationaal Instituut voor sociale voorzorg een verslag met opgave van de aard van de verrichte arbeid en het bedrag der verdiensten van de betrokken arbeider tijdens het verlopen kwartaal door de normale bezoldiging die in dezelfde streek door een arbeider van de beroepscategorie waartoe de verzekerde behoort en in het beroep, dat deze laatste vóór zijn invaliditeit uitoefende, ontvangen wordt, alsmede het advies van de Medische Raad voor invaliditeit over de toestand van de ziekte die tot invaliditeit leidt, te vermelden.
 Art.    52 . Ingeval de gerechtigde op de Belgische invaliditeitsvergoeding het werk hervat, zendt het bevoegd Italiaans organisme aan het Rijksfonds voor verzekering tegen ziekte en invaliditeit een verslag met opgave van de aard van de verrichte arbeid en het bedrag der verdiensten van de betrokken arbeider tijdens het verlopen kwartaal door de normale bezoldiging die in dezelfde streek door een arbeider van de beroepscategorie waartoe de betrokkene behoort en in het beroep, dat deze laatste vóór zijn invaliditeit uitoefende, ontvangen wordt, alsmede het advies van de dokter-deskundige over de gezondheidstoestand van de betrokkene, te vermelden.
Het Rijksfonds voor verzekering tegen ziekte en invaliditeit deelt het dossier mede aan het Belgisch verzekeringsorganisme, dat de toestand van de betrokkene overeenkomstig de bepalingen van de Belgische wetgeving doet onderzoeken. Het Rijksfonds voor verzekering tegen ziekte en invaliditeit geeft aan het betrokken Italiaans organisme kennis van de genomen beslissing.
 Art.    53 . Indien de invalide, in de zin van de Belgische wetgeving, in Italië recht heeft op een invaliditeitspensioen, ingevolge een wet of een openbaar reglement, of op een pensioen dat door overheidsbesturen op het einde van een beperkte loopbaan aan sommige personeelsleden verleend wordt, deelt het bevoegd Italiaans organisme dit aan het Rijksfonds voor verzekering tegen ziekte en invaliditeit mede door de aard van de aandoening die tot het pensioen aanleiding gaf, het jaarlijks bedrag er van, alsmede de benaming van de Italiaanse instelling die de sociale prestatie verschuldigd is, nauwkeurig te vermelden.
 Art.    54 . Wanneer een verzekerde, nadat het invaliditeitspensioen of -vergoeding geschorst of afgeschaft werd, bij toepassing van artikel 18 van de Overeenkomst, zijn recht op het invaliditeitspensioen of -vergoeding opnieuw verkrijgt terwijl hij verblijft in het ander land dan het land dat prestaties verschuldigd is, delen het bevoegd Italiaans organisme en het Rijksfonds voor verzekering tegen ziekte en invaliditeit wederkerig alle nuttige inlichtingen mede met het oog op het hervatten der betalingen; deze inlichtingen worden verschaft door middel van een formulier waarvan het model in gemeen overleg tussen de bevoegde organismen vastgesteld wordt.
 Art.    55 . De kosten welke voortvloeien uit de medische onderzoekingen, in observatie-instellingen, verplaatsing van dokters en gerechtigden, administratieve en medische onderzoekingen, alsmede de om het even welke bestuurskosten die voor de uitoefening van de controle noodzakelijk zijn, worden in België door het Rijksfonds voor verzekering tegen ziekte en invaliditeit voor de invaliden die in Italië verblijven, in Italië door de bevoegde Italiaanse organismen voor de invaliden die in België verblijven, gedragen.
Deze kosten worden door het organisme dat de sociale prestaties uitbetaald heeft op grond van zijn tarief vastgesteld en door het organisme dat deze verschuldigd is op voorlegging van een gedetailleerde nota der gedane uitgaven terugbetaald.
Bij latere akkoorden zullen er evenwel andere regelingsmodaliteiten kunnen voorzien worden en namelijk forfaitaire terugbetalingen.
 Art.    56 . Overeenkomstig de bepalingen van artikel 29 van de Overeenkomst, delen de overheden en organismen voor maatschappelijke zekerheid wederkerig de ongevallen mede welke op hun grondgebied voorkomen en de verantwoordelijkheid van een derde insluiten wanneer deze kan aanleiding geven tot de terugvordering van de in zake verzekering tegen ziekte en invaliditeit verleende prestaties.
 HOOFDSTUK VIII.  - Kinderbijslag.
 Art.    57 . Het vereist schoolbezoek voor het behoud, binnen de perken van de wet, van de kinderbijslag ten bate van jongelieden, die hun studies voortzetten boven de leeftijd waarop de schoolplicht eindigt, wordt vastgesteld door de voorlegging van een schoolattest volgens het in gemeen overleg door de bevoegde Belgische en Italiaanse administratieve overheden bepaald model, overgemaakt aan het organisme dat belast is met de uitkering van de kinderbijslag door toedoen van het Nationaal Instituut voor sociale voorzorg in Italië of van de Nationale Kas voor gezinsvergoedingen in België, die waarborgen dat de betrokken onderwijsinstelling de bij de wetgeving van het land dat de prestatie verschuldigd is gestelde voorwaarden vervult.
 Art.    58 . Voor de bepaling van het recht op de wegens de physische of geestestoestand der gerechtigde kinderen verschuldigde kinderbijslag is :
1° het Nationaal Instituut voor sociale voorzorg de overheid die in Italië bevoegd is om vast te stellen of deze toestand het kind ongeschikt maakt om het even welk beroep, dat van dienstbode inbegrepen, uit te oefenen;
2° het Rijksfonds voor verzekering tegen ziekte en invaliditeit de overheid die in België bevoegd is om vast te stellen of het kind in de volstrekte en blijvende onmogelijkheid verkeert om een winstgevende bedrijvigheid uit te oefenen.
De ongeschiktheid wordt vastgesteld door de Belgische en Italiaanse bevoegde organismen volgens de eisen van de reglementering van het land dat de kinderbijslag verschuldigd is.
Ten einde het onderzoek der aanvragen, mogelijk te maken, laten de organismen elkaar de in hun land gebruikte formulieren geworden, welke de respectieve dokters er van overeenkomstig de criteria van de wetgeving van het ander land invullen.
Het organisme dat prestaties verschuldigd is behoudt zich het recht voor de gerechtigde door een dokter naar zijn keuze te doen onderzoeken.
 HOOFDSTUK IX.  - Verzekering tegen de geldelijke gevolgen van ouderdom en overleving.
 Afdeling I.  - Indiening der aanvragen.
 Art.    59 . De verzekerde die een ouderdomspensioen aanvraagt door samentelling van de verzekeringsperioden krachtens artikel 9 van de Overeenkomst, zendt zijn aanvraag in de vormen en binnen de termijnen van de wetgeving van het land zijner verblijfplaats aan het volgens deze wetgeving bevoegd organisme of de bevoegde overheid.
In Italië is het bevoegd organisme het Nationaal Instituut voor sociale voorzorg. Bij ontstentenis van bevoegd Belgisch organisme, dient de aanvraag tot het Ministerie van Arbeid en Sociale Voorzorg gericht.
De verzekerde zal zo nauwkeurig mogelijk in het aanvraagformulier het of de organisme(n) voor ouderdomsverzekering van het ander land, waarbij hij verzekerd was, moeten opgeven.
De datum van indiening van de aanvraag om prestaties is die bij de wetgeving van het land der verblijfplaats voorzien.
De bij een overheid of organisme van het ander land ingediende aanvragen worden als geldig beschouwd; deze overheid of dit organisme dient onverwijld de aanvragen aan het bevoegd organisme van het ander land over te maken en het de datum, waarop zijn ingediend werden, laten kennen.
De aanvraag om herziening, waarvan sprake in artikel 40, paragraaf 5 van de Overeenkomst moet in boven voorziene vorm worden ingediend. Deze aanvraag gaat in van de eerste dag af der maand volgende op die waarop zij is ingediend; indien zij evenwel vóór 1 Juli 1951 ingediend wordt, zal zij ingaan op 1 October 1949.
 Afdeling II.  - Onderzoek der aanvragen om pensioen.
 Art.    60 . Voor het onderzoek der aanvragen om pensioen door samentelling der verzekeringsperioden gebruiken de Italiaanse en Belgische bevoegde organismen een formulier van een bijzonder model, dat in gemeen overleg tussen de bevoegde administratieve overheden vastgesteld is.
Dit formulier omvat namelijk de onontbeerlijke inlichtingen van burgerlijke stand, de staat en de samenvatting der verzekeringsperioden.
De overmaking van dit formulier aan de organismen van het ander land vervangt het overmaken der bewijsstukken.
 Art.    61 . De overheid tot het organisme, dat in de eerste plaats, de aanvraag om pensioen ontving, deelt dit zodra mogelijk mede aan de overeenstemmende overheid of het organisme van het ander land en, zo zij of het voor België niet gekend is, aan het Ministerie van Arbeid en Sociale Voorzorg.
Deze mededeling geschiedt door de overmaking in dubbel exemplaar van het bij artikel 60 voorziene formulier dat alle gebeurlijk nuttige inlichtingen bevat.
Zodra de overheid of het organisme, waaraan dit formulier gezonden wordt, de aanvraag wat haar of het betreft onderzocht heeft, wordt een der exemplaren van het formulier met vermelding van alle gebeurlijk nuttige inlichtingen teruggezonden naar de overheid of het organisme, die of dat in de eerste plaats de aanvraag terzelfdertijd ontving als de kennisgeving, enerzijds, van de in toepassing van artikel 9 van de Overeenkomst genomen beslissing, en, anderzijds, van de prestatie waarop de betrokkene, ingeval hij van het bij bedoeld artikel 9 voorzien voordeel afziet, zou recht hebben.
In het bezit van het formulier en de bij vorig lid voorziene inlichtingen, onderzoekt de overheid of het organisme van het land, die of dat in de eerste plaats de aanvraag op pensioen ontving, deze aanvraag wat haar of het betreft en deelt aan de overheid of het organisme van het ander land, enerzijds, de in toepassing van artikel 9 van de Overeenkomst genomen beslissing, en anderzijds, de prestatie waarop de betrokkene zou recht hebben, ingeval hij van het bij bedoeld artikel 9 voorzien voordeel afziet, mede.
 Art.    62 . In toepassing van artikel 9 van de Overeenkomst onderzoekt de bevoegde overheid of het bevoegd organisme van elk land, voor eigen rekening, volgens de regelen van 's lands wetgeving, en rekening gehouden met de bepalingen der artikelen 3 tot 6, of de verzoeker werkelijk zijn recht op pensioen mag doen gelden en stelt, volgens haar of zijn wetgeving, de aard der door de betrokkene bekomen rechten vast.
Wanneer de in artikel 3, 1° bepaalde regel wordt toegepast :
1° houdt het Italiaans organisme rekening met de volgens de Belgische wetgeving geldige verzekeringsjaren en er mede gelijkgestelde, ten belope voor elk verzekeringsjaar :
a) van twee en vijftig wekelijkse bijdragen voor de werklieden;
b) van twaalf maandelijkse bijdragen voor de bedienden;
2° telt de Belgische Overheid zoveel verzekeringsjaren als er in het totaal getal van bijdragen, die volgens de Italiaanse wetgeving geldig zijn en tijdens de bij artikel 3, 1°, bedoelde perioden gestort werden, keren 52 wekelijkse bijdragen voor de werklieden of 12 maandelijkse bijdragen voor de bedienden, zijn. Indien de rest van de verrichting de helft van voormelde getallen overtreft, wordt er een verzekeringsjaar bijgeteld.
Onder " verzekeringsjaar ", dient de periode van twaalf maand die volgt op de maand van de verjaardag der geboorte verstaan.
 Art.    63 . Wanneer het pensioen vaste bestanddelen omvat, worden deze, principieel, naar rato van de geldige perioden of er mede gelijkgestelde, met betrekking tot de in aanmerking genomen totale periode verminderd.
Wanneer het pensioen bestanddelen omvat, die berekend zijn naar rato van de verzekeringsperioden of van het totaal bedrag der in het land geïnde bijdragen, worden deze bestanddelen niet verminderd.
 Art.    64 . De overheid of het organisme, die of dat in de eerste plaats de aanvraag om pensioen ontving, geeft bij aangetekend schrijven, aan de aanvrager kennis van al de beslissingen welke door de bevoegde overheden of organismen der twee landen genomen zijn betreffende de in uitvoering der bepalingen van de Overeenkomst berekende prestaties, en laat hem, ter inlichting, weten welke prestaties hij zou bekomen zo hij van de voordelen van deze Overeenkomst mocht afzien.
In de kennisgeving moet de aanvrager op de hoogte gebracht worden van :
1° de bij elke dezer wetgevingen voorziene middelen van beroep;
2° de mogelijkheid voor de betrokkene, binnen een termijn van vijftien volle dagen, te laten weten dat hij van de bij artikel 9 van de Overeenkomst voorziene voordelen afziet.
De overheid of het organisme, die of dat in de eerste plaats de aanvraag om pensioen ontving, laat aan de bevoegde overheid of het bevoegd organisme van het ander land kennen :
1° de datum waarop de kennisgeving aan de aanvrager toegestuurd werd;
2° of de betrokkene al dan niet de voordelen van artikel 9 van de Overeenkomst aanneemt.
 Afdeling III.  - Betaling van de pensioenen.
 Art.    65 . De Italiaanse organismen die prestaties moeten betalen, storten rechtstreeks aan de in België verblijvende gerechtigden en op de bij de Italiaanse wetgeving voorziene vervaltijden de prestaties welke aan dezen verschuldigd zijn.
De Belgische organismen die prestaties moeten betalen, storten rechtstreeks aan de in Italië verblijvende gerechtigden en op de bij de Belgische wetgeving voorziene vervaltijden de prestaties welke aan dezen verschuldigd zijn.
 Art.    66 . Het Nationaal Instituut voor sociale voorzorg wordt gelast er over te waken dat de gerechtigden die, in uitvoering van artikel 9 van de Overeenkomst, de bij de Belgische wetgeving voorziene ouderdomsrentetoeslag, zonder onderzoek omtrent de bestaansmiddelen, en aanvullend ouderdoms- of overlevingspensioen geheel of gedeeltelijk verkregen hebben en in Italië verblijven, de verbintenis naleven elke andere beroepsbedrijvigheid dan het hierna bepaald gelegenheidswerk te staken.
De verbintenis betreft de gerechtigde en eventueel de echtgenoot en zij beoogt elk ander bezoldigd werk dan gelegenheidswerk, verricht voor rekening van een werkgever die gewoonlijk loonarbeiders te werk stelt, alsmede de uitoefening van een vrij beroep of de uitoefening, zelfs door een tussenpersoon, van een ambachts-, handels-, nijverheids- of landbouwbedrijvigheid.
De verbintenis sluit niet het recht uit nu en dan kleine werken uit te voeren voor rekening en in de woning van particulieren of te helpen bij de oogst voor zover in het een zoals in het ander geval, het werk niet langer duurt dan :
a) een ononderbroken periode van zes werkdagen in dienst van dezelfde persoon;
b) een totaal van achttien werkdagen, tijdens hetzelfde kalenderkwartaal, in dienst van een of meer personen.
De Nationale Kas voor ouderdoms- en weduwerentetoeslagen en wezentoelagen, te Brussel, maakt aan het Nationaal Instituut voor sociale voorzorg de namen en adressen der gerechtigden bekend, die voormelde verbintenis ondertekend hebben.
 Art.    67 . De gerechtigden die de bij artikel 66 bepaalde verbintenis hebben aangegaan zijn verplicht vooraf het Nationaal Instituut voor sociale voorzorg op de hoogte te stellen :
a) van het gelegenheidswerk dat zij binnen de bij de verbintenis voorziene perken van zins zijn te verrichten;
b) van hun voornemen om een met de verbintenis onverenigbare beroepsbedrijvigheid te hervatten.
In dit laatste geval mogen de gerechtigden slechts na toelating van dit organisme en op voorwaarde dat zij voor de duur van hun bedrijvigheid van het voordeel van de prestaties afzien, aan hun voornemen gevolg geven.
Het Nationaal Instituut voor sociale voorzorg deelt rechtstreeks zijn beslissing aan de Belgische Minister van Arbeid en Sociale Voorzorg mede.
 Afdeling IV.  - Uitoefening van het recht op keuze.
 Art.    68 . Wanneer er van het voordeel der bepalingen van artikel 9 van de Overeenkomst wordt afgezien, zoals bepaald bij artikel 11, paragraaf 1, van deze Overeenkomst, dan moet de aanvrager daarvan persoonlijk kennis geven door middel van een gedagtekende en ondertekende aangetekende brief gericht tot het organisme of tot de overheid welke hem overeenkomstig artikel 64 van deze beslissingen kennis gegeven heeft.
 Afdeling V.  - Overlevingspensioenen.
 Art.    69 . Voorgaande bepalingen betreffende de verzekering tegen de geldelijke gevolgen van ouderdom zijn toepasselijk op de overlevingsverzekering.
 TITEL IV.  - ALLERLEI BEPALINGEN.
 Art.    70 . De kosten voor de betaling der pensioenen, bankkosten, kosten van de wisselkantoren of andere kosten kunnen door de met de betaling belaste organismen volgens de door de administratieve overheid, onder welker bevoegdheid deze organismen vallen, vastgestelde voorwaarden ten laste van de gerechtigden ingevorderd worden.
 Art.    71 . Bij de door het Nationaal Instituut voor sociale voorzorg aan de Belgische organismen overgemaakte medische verslagen zal de vertaling er van in het Frans gevoegd worden.
 Art.    72 . Deze schikking zal gewijzigd en aangevuld worden door bijzondere bepalingen, zodra het bij artikel 9, paragraaf 2, van de Overeenkomst voorzien technisch akkoord zal gesloten zijn.
  Bijlage.
 Art.  N. Italiaans-Belgische administratieve schikking betreffende het tijdelijk verblijf op Italiaans grondgebied van personen die bij de Belgische sociale zekerheidsregeling ingeschreven zijn. (Formulier) <Niet opgenomen om technische redenen. Zie B.St. 05/04/1963, p. 3746>


type: legislation

jurisdiction: Belgium

text: Artikel  M. Het Secretariaat-Generaal van de Raad van Europa heeft medegedeeld dat, bij verklaring afgelegd overeenkomstig artikel 46 van het Verdrag tot bescherming van de Rechten van de Mens en de fundamentele vrijheden, ondertekend te Rome op 4 november 1950, de Zweedse Regering, vanaf 13 mei 1976 voor een nieuwe periode van vijf jaar en op voorwaarde van wederkerigheid, de verplichte rechtsmacht van het Europese Hof voor de Rechten van de Mens erkent in alle zaken welke betrekking hebben op de uitlegging en de toepassing van dit Verdrag, alsook van het Aanvullend Protocol, ondertekend te Parijs op 20 maart 1952, en van het vierde Protocol, ondertekend te Straatsburg op 16 september 1963.


text:
Artikel  M. Verklaring van het Groothertogdom Luxemburg.
Uit een inlichting medegedeeld door de Secretaris-Generaal van de Raad van Europa blijkt dat in verklaringen gedateerd 24 april 1976, de Luxemburgse Regering voor een periode van vijf jaar te rekenen van 28 april 1976 aanvaardt :
1° de bevoegdheid van de Europese Commissie voor de Rechten van de Mens kennis te nemen van een verzoekschrift gericht tot de Secretaris-Generaal van de Raad van Europa door iedere natuurlijke persoon, iedere (andere dan een regerings-) organisatie of iedere groep van particulieren, welke beweert het slachtoffer te zijn van schending van de rechten die vermeld zijn in dit Verdrag;
2° de rechtsmacht van het Europese Hof voor de Rechten van de Mens als van rechtswege bindend zonder nadere overeenkomst in alle zaken betrekking hebbend op de uitlegging en toepassing van dit Verdrag, ten aanzien van alle Verdragsluitende Partijen die dezelfde verplichting aanvaarden.


text:
TITEL I.  - ALGEMENE BEPALINGEN.
 Artikel     1 . Het onderhavige accoord regelt het pensioenstelsel, van toepassing op de Belgische of Nederlandse onderdanen, die arbeid verrichten of verricht hebben in de mijnen of daarmede gelijkgestelde ondernemingen van het ene of het andere land, alsmede op hun rechtverkrijgenden, en op de Belgische of Nederlandse onderdanen, die achtereenvolgens of om beurten werkzaam zijn geweest in de mijnen of daarmede gelijkgestelde ondernemingen van het ene en van het andere land alsmede op hun rechtverkrijgenden.
 Art.    2 . De bij artikel 1 bedoelde arbeiders en hun rechtverkrijgenden genieten de voordelen voorzien bij het algemene op 29 Augustus 1947 tussen België en Nederland gesloten verdrag betreffende de toepassing der wederzijdse wetgeving op het punt der sociale verzekering, alsmede die, voorzien bij de accoorden, die ter uitvoering daarvan zijn gesloten voor die takken van verzekering, welke niet geregeld zijn bij het onderhavige accoord.
 TITEL II.  - OUDERDOMS- EN INVALIDITEITSVERZEKERING EN VERZEKERING BIJ OVERLIJDEN (PENSIOENEN).
 HOOFDSTUK I.  - Gemeenschappelijke bepalingen.
 Art.    3 . Voor de arbeiders, die achtereenvolgens of om beurten in het ene en het andere land onderworpen zijn geweest aan de bijzondere wetgeving of regeling geldende voor de mijnarbeiders, worden de verzekeringstijdvakken of tijdvakken van premiestorting, in beide landen vervuld, alsmede de tijdvakken, welke volgens bedoelde wetgeving of regeling met verzekerings- of premietijdvakken zijn gelijkgesteld, tezamen in aanmerking genomen, zowel met het oog op de vaststelling van het recht op uitkeringen ingevolge de ouderdoms- en invaliditeitsverzekering en de verzekering bij overlijden (pensioenen) als met het oog op het behoud of het terugverkrijgen van dit recht.
Arbeidstijdvakken, welke ingevolge de bijzondere wetgeving of regeling, geldende voor mijnarbeiders van een der beide landen, aangemerkt worden als tijdvakken van ondergrondse arbeid, worden eveneens beschouwd als tijdvakken van ondergrondse arbeid ten aanzien van de wetgeving of regeling van het andere land.
 Art.    4 . Een tijdvak dat gelijkgesteld wordt met een verzekeringstijdvak of tijdvak van premiestorting, wordt bij toepassing van de bijzondere wetgeving of regeling van beide landen slechts in aanmerking genomen door het verzekeringsorgaan van het land, waar de belanghebbende het laatst, vóór het bedoelde tijdvak, in een mijn of een daarmede gelijkgestelde onderneming werkzaam is geweest.
Indien de belanghebbende vóór het in het vorige lid bedoelde tijdvak niet werkzaam is geweest in een mijn of een daarmede gelijkgestelde onderneming, wordt dit tijdvak in aanmerking genomen door het verzekeringsorgaan van het land, waar hij voor de eerste maal in een mijn of een daarmede gelijkgestelde onderneming arbeid heeft verricht.
 Art.    5 . Elk verzekeringsorgaan bepaalt overeenkomstig de eigen wetgeving of regeling en rekening houdend met het totaal der verzekeringstijdvakken of tijdvakken van premiestorting, zonder onderscheid, in welk land deze werden vervuld, of een belanghebbende voldoet aan de voorwaarden om aanspraak te hebben op de voordelen, voorzien bij die wetgeving of die regeling.
Het verzekeringsorgaan bepaalt het bedrag van de uitkering, waarop een belanghebbende in beginsel aanspraak zou kunnen maken, indien alle verzekerings- of premietijdvakken uitsluitend onder de eigen wetgeving of regeling zouden zijn vervuld. Het verschuldigde bedrag wordt vastgesteld in verhouding tot de duur der tijdvakken, welke onder bedoelde wetgeving of regeling werden vervuld.
Eventueel wordt bij het vaststellen van het bedrag der uitkeringen, verschuldigd door het verzekeringsorgaan van het ene land, rekening gehouden met het loon, hetwelk in dat land genoten werd door arbeiders van dezelfde beroepscategorie als waartoe belanghebbende behoorde tijdens zijn verzekeringsduur in het andere land.
 Art.    6 . Is een verzekerde slechts in één der beide landen onderworpen geweest aan de bijzondere wetgeving of regeling, geldend voor de mijnarbeiders, dan zal ter toepassing van de artikelen 3 tot en met 5 van het onderhavige accoord het verzekeringsorgaan, dat in dat land met de uitvoering van deze bijzondere wetgeving of regeling belast is, rekening houden met de verzekeringstijdvakken of de tijdvakken van premiestorting in beide landen, in dat beroep vervuld.
Van zijn kant zal het bevoegde verzekeringsorgaan van het andere land rekening houden met de verzekerings- of premietijdvakken in dit beroep in de beide landen vervuld, zulks ter toepassing van het algemeen verdrag of van de accoorden gesloten ter uitvoering daarvan voor verzekerden, onderworpen aan het algemeen geldend verzekeringsstelsel.
 HOOFDSTUK II.  - Ouderdomsverzekering en verzekering bij overlijden (pensioenen).
 Art.    7 . Bij de toepassing van artikel 5 van het onderhavige accoord zullen, voor wat betreft de ouderdomsverzekering en de verzekering bij overlijden (pensioenen) geen uitkeringen ten laste komen van een verzekeringsorgaan, wanneer de verzekerings- of premietijdvakken, vervuld overeenkomstig de wetgeving of regeling, met welker uitvoering dat orgaan belast is, in totaal niet ten minste een vol jaar belopen; onder een vol jaar wordt hier verstaan het jaarlijkse minimum aantal werkelijke arbeidsdagen of daarmede gelijkgestelde arbeidsdagen, bedoeld bij deze wetgeving of regeling.
 Art.    8 . Wanneer een verzekerde met inachtneming van het totaal der tijdvakken van verzekering of van premiestorting op hetzelfde ogenblik niet voldoet aan de bij de bijzondere wetgeving of regeling van beide landen voor het recht op uitkering gestelde voorwaarden, wordt dat recht overeenkomstig elke wetgeving of regeling vastgesteld, naarmate hij aan de gestelde voorwaarden voldoet.
 Art.    9 . Elke belanghebbende kan, op het ogenblik dat zijn recht op uitkering krachtens de ouderdomsverzekering en de verzekering bij overlijden (pensioenen) ontstaat, afzien van de voordelen, bedoeld in de artikelen 3, 4, 5 en 8 van het onderhavige accoord.
De uitkeringen, waarop hij dan krachtens elk der nationale wetgevingen of regelingen aanspraak kan maken, worden afzonderlijk vastgesteld door de betrokken verzekeringsorganen, onafhankelijk van de verzekeringstijdvakken of tijdvakken van premiestorting of de daarmede gelijkgestelde tijdvakken, vervuld in het andere land.
De belanghebbende is bevoegd opnieuw te kiezen tussen de voordelen van bovenaangehaalde artikelen en die bepaald bij dit artikel, indien hij er belang bij heeft, dit te doen en wel in de navolgende gevallen :
1. in verband met een wijziging van een der nationale wetgevingen of regelingen;
2. in geval van verhuizingen van het ene naar het andere land;
3. in het geval, voorzien bij artikel 8, op het ogenblik dat hij een nieuw recht op pensioen verkrijgt krachtens een der wetgevingen of regelingen, die op hem van toepassing zijn.
 Art.    10 . De belanghebbende, die hun arbeid in een Nederlandse onderneming hebben beëindigd wegens een der redenen, welke krachtens de Belgische wetgeving aanleiding zou kunnen geven stortingen te verrichten voor het behoud van het recht op ouderdomspensioen, genieten overeenkomstig het onderhavig accoord ten laste van het Belgische orgaan de deswege te verkrijgen voordelen, indien zij de voorwaarden hebben vervuld, welke de Nederlandse wettelijke en reglementaire voorschriften stellen of in de toekomst eventueel zouden kunnen stellen voor het behoud van het recht op ouderdomspensioen.
 Art.    11 . Het recht om naast een mijnwerkersloon een Belgisch vervroegd pensioen of een Belgisch ouderdomspensioen te kunnen genieten, komt, onder de voorwaarden en binnen de grenzen vastgesteld bij de Belgische wetgeving, slechts toe aan personen, die hun arbeid in de Belgische steenkolenmijnen voortzetten.
 HOOFDSTUK III.  - Invaliditeitsverzekering.
 Art.    12 . Het recht op invaliditeitspensioen kan nimmer eerder ontstaan dan nadat de belanghebbende uitkering van ziekengeld heeft genoten over de maximumtermijn, voorzien bij de wetgeving of regeling van het land, waar hij werkzaam was, toen de ziekte, welke de invaliditeit tengevolge heeft gehad, hem overkwam.
 Art.    13 . Wanneer door samentelling van de tijdvakken van verzekering of premiestorting een verzekerde aan de voorwaarden voldoet, vereist voor het recht op invaliditeitsuitkering overeenkomstig de in beide landen ten aanzien van mijnarbeiders geldende bijzondere wetgeving of regeling, doch in een der landen niet gedurende ten minste één jaar verzekerd is geweest of premies heeft gestort, zal het verzekeringsorgaan van het andere land volgens zijn eigen bijzondere wetgeving of regeling en rekening houdend met het totaal der verzekeringstijdvakken of der tijdvakken van premiestorting, de uitkering, waarop de belanghebbende recht heeft, vaststellen. Dit verzekeringsorgaan zal deze uitkering geheel te zijnen laste nemen.
Wanneer een verzekerde, ondanks samentelling van de tijdvakken van verzekering of premiestorting, slechts ingevolge één der beide voor mijnarbeiders geldende bijzondere wetgevingen of regelingen voldoet aan de voorwaarden, vereist voor het recht op invaliditeitsuitkering, zal het verzekeringsorgaan van het land, van welke bijzondere wetgevingen of regeling hij de voorwaarden vervult, ingevolge die wetgeving of regeling, met samentelling van de verzekeringstijdvakken of tijdvakken van premiestorting, de uitkering, waarop de belanghebbende recht heeft, vaststellen. Dit verzekeringsorgaan zal deze uitkering geheel te zijnen laste nemen.
Indien, ondanks samentelling der tijdvakken van verzekering of premiestorting, een verzekerde noch krachtens de ene, noch krachtens de andere voor mijnarbeiders geldende bijzondere wetgeving of regeling, aan de voorwaarden voldoet, vereist voor het recht op invaliditeitsuitkering, wordt de uitkering waarop hij recht heeft, vastgesteld overeenkomstig het algemeen verdrag en de accoorden gesloten ter uitvoering daarvan voor verzekerden, onderworpen aan het algemeen verzekeringsstelsel.
 Art.    14 . Voor de beoordeling van de graad van invaliditeit wordt door de verzekeringsorganen van elk land gebruik gemaakt van de medische attesten en de inlichtingen, verkregen door tussenkomst van de verzekeringsorganen van het andere land.
Elk verzekeringsorgaan behoudt evenwel het recht over te gaan tot een onderzoek van de verzekerde door een geneesheer zijner keuze.
 Art.    15 . Indien de verzekerde, na schorsing of intrekking van zijn invaliditeitspensioen, daarop opnieuw aanspraak kan maken, wordt indien de invaliditeit het gevolg is van de ziekte, op grond waarvan het pensioen oorspronkelijk was toegekend, de uitbetaling van het pensioen hervat door het orgaan dat het pensioen oorspronkelijk heeft toegekend.
 Art.    16 . Het invaliditeitspensioen wordt eventueel omgezet in een ouderdomspensioen, zulks onder de voorwaarden neergelegd in de wetgeving of de regeling, krachtens welke het werd toegekend.
 HOOFDSTUK IV.  - Uitkeringen aan wezen.
 Art.    17 . In afwijking van het bepaalde in artikel 5 van het onderhavige accoord, komen de uitkeringen aan wezen uitsluitend ten laste van het orgaan van het land waar de verzekerde het laatst in de mijnen of een daarmede gelijkgestelde onderneming heeft gewerkt.
 HOOFDSTUK V.  - Bepalingen van onderscheiden aard.
 Art.    18 . § 1. De aanvragen voor het verkrijgen van uitkeringen ingevolge de bepalingen van het onderhavige accoord, moeten gericht worden tot een der organen, waarbij de verzekerde aangesloten is geweest.
§ 2. De aanvragen worden geacht te zijn gedaan op de dag dat zij in het bezit van de onder § 1 bedoelde organen zijn gekomen.
§ 3. De aanvragen moeten vergezeld zijn van de documenten en bewijsstukken vereist ingevolge de wetgevingen of regelingen van de verschillende verzekeringsstelsels, waaraan de verzekerde onderworpen is geweest.
§ 4. Met de onder §§ 1 en 2 bedoelde verzekeringsorganen worden gelijkgesteld de instanties, welke krachtens de desbetreffende wettelijke of reglementaire voorschriften bevoegd zijn om deze aanvragen in ontvangst te nemen.
 Art.    19 . Het Nationaal Pensioenfonds voor Mijnwerkers en het Algemeen Mijnwerkersfonds zullen elkaar wederkerig tussenkomst verlenen bij de uitvoering van het onderhavige accoord en zullen daartoe rechtstreeks met elkaar in briefwisseling treden.
 Art.    20 . De bepalingen van het onderhavige accoord laten onverlet de rechten, welke de belanghebbenden op 1 October 1949 genieten, overeenkomstig de bijzondere wetgeving of regeling van elk der beide landen.
 Art.    21 . Aanvragen tot het verkrijgen van voordelen, ingevolge het onderhavige accoord, welke zijn ingediend vóór 1 October 1951, zullen met terugwerkende kracht gelden van 1 October 1949 af.
 Art.  22. Het onderhavige accoord treedt in werking op de datum van inwerkingtreding van het Algemeen Verdrag van 29 Augustus 1947.
Het accoord wordt gesloten voor de tijd van één jaar; het zal stilzwijgend van jaar tot jaar worden verlengd, behoudens opzegging, welke drie maanden vóór afloop van de termijn moet plaats vinden.