text:
Artikel    M . 1. Overeenkomstig de van toepassing zijnde bepalingen van het volkenrecht, en met name artikel 79 van het UNCLOS-Verdrag, stemt de Regering van het Koninkrijk België in met de voorlopige afbakening van het tracé van het op het Belgische continentaal plat gelegen stuk van de " Norfra " pijpleiding, als weergegeven in bijlage 1.
2. De Regering van het Koninkrijk België stemt ermee in dat de " Norfra " pijpleiding op het Belgisch continentaal plat namens de eigenaars wordt gelegd door Den norske stats oljeselskap as (" Statoil ") en zal te dien einde de vereiste administratieve vergunningen verlenen, overeenkomstig de in bijlage 2 omschreven procedure betreffende de goedkeuring van de definitieve afbakening van het tracé van de pijpleiding, en overeenkomstig bijlage 3 die, inter alia, de redelijke maatregelen vermeldt welke conform artikel 79 (2) van het UNCLOS-Verdrag door het Koninkrijk België kunnen worden genomen. Het Koninkrijk België zal al het nodige doen om de voormelde administratieve vergunningen binnen 6 maanden af te leveren. Zijn bedoelde administratieve vergunningen negen maanden na het indienen van het verzoek om goedkeuring van de definitieve afbakening van de " Norfra " pijpleiding, als weergegeven in bijlage 2, niet verleend, dan wordt de Regering van het Koninkrijk België overeenkomstig artikel 79 (3) van het UNCLOS-Verdrag geacht te hebben ingestemd met de afbakening van het tracé van de pijpleiding als weergegeven in bijlage 1.
3. Het op het Belgische continentaal plat gelegen stuk van de " Norfra " pijpleiding valt onder de Noorse rechtsmacht en behoort tot de bevoegdheid van de Noorse rechtbanken. Het is onderworpen aan de Noorse wetten en reglementen, met dien verstande dat het Koninkrijk België aan het artikel 79 (2) van het UNCLOS-Verdrag het recht ontleent om redelijke maatregelen te treffen.
4. Op grond van deze Overeenkomst zal een samenwerking tot stand worden gebracht tussen het voor energie bevoegde ministerie dat namens het Koninkrijk België optreedt en het " Norwegian Petroleum Directorate " dat namens het Koninkrijk Noorwegen als coördinerende overheid optreedt ten aanzien van de overheden van de kuststaten die bij de " Norfra " pijpleiding betrokken zijn, wat de technische, veiligheids- en milieuaspecten betreft.
5. Geschillen betreffende de uitlegging of de toepassing van deze Overeenkomst die niet konden worden geregeld in het kader van de samenwerking waarin lid 4 voorziet, dan wel via diplomatieke kanalen, worden beslecht volgens de in Deel XV van het UNCLOS-Verdrag vastgelegde procedure (beslechting van geschillen).
6. Elke Regering stelt de andere Regering er via diplomatieke kanalen schriftelijk van in kennis dat alle met het oog op de inwerkingtreding van deze Overeenkomst vereiste maatregelen, werden genomen. Deze Overeenkomst treedt in werking op de 30ste dag na ontvangst van de laatste kennisgeving.
7. Deze Overeenkomst is voorlopig van toepassing vanaf de datum van ondertekening. In afwachting van de inwerkingtreding van de Overeenkomst, zal de Regering van het Koninkrijk Noorwegen erop toezien dat " Statoil " al zijn verplichtingen conform de Overeenkomst nakomt.
Opgemaakt te Brussel in het Engels in tweevoud op 20 december 1996.
 BIJLAGEN.
 Art.    N1 . Bijlage 1.
(Bijlage niet opgenomen om technische redenen. Zie B.St. 29-10-2003, p. 52909-52910).
 Art.    N2 . Bijlage 2. - Procedure aangaande de goedkeuring door de regering van het Koninkrijk België van het ontwerp van definitief tracé van de NORFRA-leiding; zoals voorzien door artikel 79 van de overeenkomst van VN inzake het recht van de zee van 1982.
Artikel 1. De aanvraag om goedkeuring door de regering van het Koninkrijk België van het ontwerp van definitief tracé van de " Norfra " gasleiding op het Belgisch Continentaal Plat, zoals voorzien door het artikel 79 van het Verdrag van de VN inzake het recht van de zee, moet aan de Belgische Minister gericht zijn die bevoegd is voor energie.
Artikel 2. Deze aanvraag vermeldt de naam of de handelsnaam van de aanvrager, zijn adres, het voorwerp van de aanvraag, de lijst van de bijgevoegde plans en documenten en de datum van introductie; zij draagt de handtekening van de aanvrager of zijn gevolmachtigde.
De volgende documenten moeten de aanvraag vergezellen en afgeleverd worden, ofwel op papier van het formaat A4 volgens de norm NBN 18, dwz 210 x 297 mm, ofwel moeten ze geplooid zijn op dit formaat :
1° een dieptekaart waarop de ligging is aangeduid van de voorziene transportinstallaties en een profiel van de zeebodem, op schaal 1/100.000.
Op deze kaart moeten in het bijzonder vermeld staan :
a) het geplande tracé van de leiding conform de aanwijzingen van een tabel van conventionele tekens;
b) de plaatsen waar er kruising of evenwijdigheid is van de geplande leiding, met telecommunicatielijnen, transportlijnen voor elektrische energie, bestaande of geplande leidingen voor gas- of petroleumproducten en in het algemeen met alle werken die door de aanvrager en de belanghebbenden in het tracé, bekend zijn na onderzoek;
In de gevallen van evenwijdigheid zijn de onderaardse werken aangegeven indien ze zich op minder dan 100 m van de geplande leiding bevinden;
Elke kruising wordt aangeduid met een eigen volgnummer;
c) de inrichtingen die geclasseerd staan voor van brand- of ontploffingsgevaar en die zich op minder dan 50 meter bevinden van de leidingen;
d) de regio's die voor België van belang zijn voor de economie of het milieu.
2° de dwarsdoorsneden die de ligging van de voorziene transportinstallaties aangeven, rekening houdend met de corridors voor de handelsscheepvaart.
3° De aanduiding van de plaatsen waar een voeding of een levering overwogen wordt.
4° Een beschrijvend memorandum met de volgende inlichtingen :
a) de identiteit van de aanvrager;
b) technische inlichtingen ivm de installaties, zoals de lengte, de uitwendige binnen- en buitenmiddellijnen van de buizen, de aard van de gebruikte grondstof, de aard van de dichtingen en van de beschermlagen, de systemen voorbescherming, de beknopte opsomming van de ontvangst- en leveringsstations, compressie- en drukreduceerstations en in het algemeen met alle inlichtingen met betrekking tot de onder bijlage 3 beoogde veiligheidsmaatregelen, die de maatregelen bepalen die moeten worden genomen bij het plaatsen en het uitbaten van de NORFRA-leiding en met de maatregelen die moeten worden getroffen bij het buitenwerking stellen van de leiding om schadelijke gevolgen te vermijden voor het milieu;
c) de kwaliteit van het te vervoeren gas;
5° Een schatting van de invloed op het milieu met het doel :
- de componenten van het biotisch en het abiotisch milieu te identificeren, met inbegrip van de visindustrie die zal worden beïnvloed door de graafwerken, de aanleg en de uitbating van de leiding;
- zo mogelijk de economische weerslag van deze gevolgen in cijfers weer te geven;
- de aard en de draagwijdte van deze uitwerkingen te evalueren;
- de opties en de maatregelen te herkennen met het doel de gevolgen voor het milieu te beperken;
- de economische weerslag van deze opties en maatregelen te ramen, alsook oplossingen voor te stellen;
6° Alle nuttige aanwijzingen met betrekking tot de hoeveelheid, de kwaliteit of de aard van het vervoerde gas;
7° Een noodplan dat rekening houdt met alle lekken, ontploffingen, ongevallen en voorvallen die de leiding en de inrichtingen in gevaar kunnen brengen en waarbij een benadering met kansrekening wordt gebruikt.
Dit plan moet alle gegevens bevatten inzake :
- de lijst met de verantwoordelijken en de procedures van communicatie;
- de lijst met voorzienbare gevaren en schadegevallen;
- de noodmaatregelen die moeten worden getroffen (maatregelen die dienen om de schade te beperken);
- de lijst met de hulpmiddelen die beschikbaar zijn;
- de beschrijving van de maatregelen die tot doel hebben acties in het werk te stellen;
- de lijst met documenten van het noodplan;
- de procedures inzake de opvolging en de updating van het noodplan.
8° Alle aanvullende inlichtingen die toelaten aan de Belgische autoriteiten om de maatregelen te specificeren die moeten worden genomen, in overeenstemming met het artikel 79 van het Verdrag van de VN inzake het recht van de zee van 1982, met het oog op het definitief tracé van de NORFRA-leiding.
Deze documenten moeten in drievoud worden verstrekt en dit op zijn kosten.
De (Belgische) Minister die bevoegd is voor energie, of zijn afgevaardigde, kan aanvullende afschriften eisen van het geheel of van een deel van de documenten die hij noodzakelijk acht.
De aanvullende afschriften zullen geleverd worden door de aanvrager in de l0 dagen die volgen op de aanvraag van die afschriften.
De (Belgische) Minister die bevoegd is voor energie of zijn afgevaardigde levert aan de betrokkene een ontvangstbewijs af van zijn aanvraag en van zijn documenten.
Alle documenten worden overgemaakt door de aanvrager en op zijn kosten;
Artikel 3. Binnen 30 dagen na ontvangst van de onder artikel 2 voormelde documenten, zal de (Belgische) Minister die bevoegd is voor energie, aan alle openbare diensten en departementen die belangstelling hebben voor het tracé van de installaties, een afschrift van de plannen en documenten die hen aanbelangen, sturen.
De voornoemde autoriteiten en diensten delen binnen de acht dagen het aantal bijkomende exemplaren mee dat ze nodig hebben en ze verstrekken hun advies en aanbevelingen binnen een termijn van 60 dagen na ontvangst van de laatste documenten.
Indien deze adviezen en aanbevelingen niet werden ontvangen in de toegekende termijn, wordt doorgegaan.
De (Belgische) Minister die bevoegd is voor energie of zijn vertegenwoordiger, legt in de kortste termijnen de data van een eventuele vergadering ter plaatse, van de afgevaardigden van de overheid en de belanghebbende diensten, vast.
Bovendien wordt de aanvrager ontboden bij deze vergaderingen. Deze vergaderingen worden voorgezeten door een ambtenaar die aangeduid is door de (Belgische) Minister die bevoegd is voor energie.
Artikel 4. Een eensluidend verklaard afschrift van het definitief tracé wordt door de Minister die bevoegd is voor energie naar de aanvrager gestuurd binnen een termijn van acht dagen.
Een afschrift van deze documenten wordt gestuurd naar alle betrokken diensten en overheden.
Artikel 5. De Belgische Federale Minister die bevoegd is voor Economische Zaken, wordt belast met de uitvoering van deze procedure.
 Art.    N3 . Bijlage 3. - Reglementering aangaande de NORFRA-leiding op het Belgisch continentaal plat
Draagwijdte.
Deze reglementering is van toepassing op planning, techniek, constructie en exploitatie van de NORFRA-leiding op het Belgisch continentaal plat.
HOOFDSTUK 1. - Terminologie.
Voor de toepassing van deze reglementering wordt verstaan onder :
1. Minister : de federale Belgische Minister tot wiens bevoegdheid de energie behoort;
2. NPD : de Norwegian Petroleum Directorate, Stavanger, Noorwegen;
3. Druk : de overdruk, dwz de druk gemeten boven de atmosferische druk, wanneer de term " druk " niet nader bepaald is;
4. Hoogste bedrijfsdruk : de hoogste druk waaronder de leiding werkelijk wordt/zal worden geëxploiteerd;
5. Hoogst toelaatbare bedrijfsdruk : de hoogste druk waaronder de leiding volgens de bepalingen van de vergunning mag worden geëxploiteerd;
6. Ontwerpdruk : de hoogste bedrijfsdruk gebruikt in de berekeningsformule van wanddikte;
7. Beproevingsdruk op de werf : de druk waaronder de diverse weerstands- en dikteproeven worden uitgevoerd;
8. Beproevingsdruk in de fabriek : de druk waaronder de buizen en het toebehoren in de fabriek worden getest;
9. Tangentiale spanning : de spanning volgens de raaklijn aan de buitenomtrek van de loodrecht op de hartlijn der leiding staande doorsnede en verwekt door de druk van het fluïdum in de leiding;
10. Hoogst toelaatbare tangentiale spanning : de tangentiale spanning die toegelaten is voor de berekening van de eigenschappen van de leiding;
11. Elasticiteitsgrens : de overeengekomen elasticiteitsgrens die bepaald is door de waarde van de belasting, berekend op de oorspronkelijke doorsnede van de proefstaaf en vereist om de proefstaaf met 0,5 pct. te rekken tov de oorspronkelijke lengte tussen de merktekens; voor de testmethodes moet het erkende controle-orgaan geraadpleegd worden;
12. Rek : de verlenging in de lengterichting van de trekstaaf, na breuk, uitgedrukt in percent van de oorspronkelijke lengte tussen de merktekens (zie erkende normen).
13. Kerfslagwaarde : de buigingsweerstand tegen schokbelasting op een gekerfde proefstaaf; deze waarde stemt overeen met de Joule per vierkante centimeter van de oorspronkelijke doorsnede, die nodig is om een gekerfde proefstaaf, met bepaalde vorm en afmetingen, te breken.
14. Overgangstemperatuur(°C) : de temperatuur waarop een rekbare breuk in een broosheidsbreuk overgaat;
15. Erkende norm : leidraden, maatstaven ed die binnen een specifiek terrein of beroep, internationaal of nationaal, erkend zijn;
16. Verificatie : onderzoek om te bevestigen dat een activiteit, een product of een dienstverlening voldoet aan specifieke vereisten;
17. Leiding : dat gedeelte van de NORFRA-leiding dat is ondergegraven in, rust op of gelegen is boven de zeebodem van het Belgisch continentaal plat, inclusief het beschermingssysteem tegen corrosie;
18. Zone 1 : dat gedeelte van de leiding dat zich verder dan 500 m. van de installaties bevindt;
19. Zone 2 : dat gedeelte van de leiding dat zich binnen een afstand van 500 m. van de installaties bevindt;
20. Functionele belasting : belasting veroorzaakt door de leiding zelf en door de werking en het gebruik van het systeem;
21. Belasting vanuit het milieu : belasting veroorzaakt door de toestand van het milieu;
22. Toevallige belasting : belasting waaraan de leiding onderhevig kan zijn door de slechte werking, een technisch mankement of ongewenste externe invloeden.
HOOFDSTUK II. - Technische en operationele bepalingen.
II-1. Algemene Bepalingen.
2.1.1. Algemene vereisten aangaande de werkzaamheden.
De werkzaamheden die vermeld zijn in de draagwijdte moeten worden uitgevoerd, enerzijds, volgens de vereisten bepaald door/conform deze reglementering en, anderzijds, volgens de normen die op dit gebied erkend zijn.
2.1.2. Algemene vereisten aangaande verificatie.
Voor de leiding en de stijgbeuzen, gebouwd en geëxploiteerd volgens deze reglementering, zullen oa de volgende items grondig geverifieerd worden :
a) ontwerpbasis;
b) specificaties;
c) ontwerpresultaten;
d) las- en verbindingsmethodes;
e) testprocedures;
f) uitvoering lassen, verbinden en testen;
g) werkwijze bij afwijking van specifieke vereisten;
h) keuze van verbindingsmethode, constructie staal of type van de leiding, bouw- en aanlegmethode;
i) kwaliteitscontrole : methodes, uitvoering en uitrusting;
j) controle mbt de gesteldheid.
2.1.3. Algemene vereisten aangaande de technische documentatie.
Er zal een documentatiemap opgemaakt worden, die tijdens de diverse fases beschikbaar zal zijn. Op deze wijze zal men kunnen nagaan of de werkzaamheden volgens deze reglementering uitgevoerd worden.
Vereisten en criteria mbt de uitrusting en onderdelen die belangrijk zijn voor de veiligheid moeten uitdrukkelijk vermeld worden.
De documentatiemap bevat een beschrijving van de proeven en onderhoudswerkzaamheden, die vereist zijn om een bepaald veiligheidsniveau te behouden. De ondernemer mag, in zijn eigen gedetailleerde beschrijving, verwijzen naar erkende normen.
2.1.4. Algemene vereisten aangaande de geschiktheid van het personeel.
De ondernemer moet ervoor zorgen dat het personeel dat zich toelegt op ontwerp, constructie en exploitatie van de leiding de nodige vakbekwaamheid heeft. Voor taken die belangrijk zijn voor de veiligheid moeten de vereisten inzake vakbekwaamheid uitdrukkelijk vermeld worden.
II-2. Ontwikkelingsconcept.
2.2.1. Veiligheidsdoeleinden.
Naar de mate van het mogelijke moeten de constructie en het ontwerp van de leiding van die aard zijn dat, door geen enkele fout tijdens de exploitatie, mensenlevens in gevaar kunnen komen of onaanvaardbare schade kan ontstaan aan het materieel of het milieu.
Er moet een risico-analyse uitgevoerd worden, om te bepalen wat de gevolgen van één of meer fouten zijn voor de werkwijze van het systeem; zo kunnen noodzakelijke maatregelen genomen worden om dat te verhelpen.
2.2.2. Tracékeuze en toezicht.
Bij de keuze van het tracé dient men alle factoren, die belangrijk kunnen zijn voor de veiligheid tijdens de aanleg en de exploitatie van de leiding, in kaart te brengen, te overwegen en in aanmerking te nemen.
Er dient een nauwkeurig overzicht van het tracé te worden opgemaakt, met het oog op de nodige gegevens voor het ontwerp, de bouw en de aanleg. Dit overzicht heeft onder meer betrekking op de kenmerken van de zeebodem, de topografie, het milieu en de veiligheidsaspecten die verband houden met andere activiteiten langsheen het tracé van de leiding.
De resultaten van het overzicht moeten voorgelegd worden aan de minister en het NPD.
2.2.3. Veiligheidssystemen.
De leiding moet uitgerust worden met veiligheids- en afsluitsystemen. De veiligheidssystemen moeten ongewone voorvallen of ongewone bedrijfstoestanden aan het licht brengen en de mogelijke schadelijke effecten ervan voorkomen of beperken.
De afsluitventielen voor noodgevallen moeten zo geplaatst worden dat de gevolgen van een lek tot een minimum beperkt worden.
2.2.4. Ontwerp.
De leiding, de stijgbuizen, de afsluitsystemen voor noodgevallen, de zenders en ontvangers voor intern onderhoud en inspectie moeten dusdanig geplaatst en beschermd worden dat de risico's voor personen, milieu en installaties tot een minimum beperkt worden.
De leiding moet zodanig ontworpen worden dat zij op een veilige en afdoende wijze gecontroleerd en onderhouden kan worden.
Normaal moet de binnendiameter van de leiding gelijk blijven.
2.2.5. Keuze van de gebruikte materialen.
Voor de keuze van de materialen, de onderdelen en de types van buizen dient men rekening te houden met het vermoedelijke gebruik tijdens de volledige operationele fase.
2.2.6. Beveiligingssystemen.
De leiding moet uitgerust worden met beveiligingssystemen die bescherming bieden tegen corrosie, erosie en andere vormen van beschadiging tijdens de opslag, de aanleg en de exploitatie.
Gedeeltes van de leiding die moeilijk toegankelijk zijn voor toezicht en onderhoud krijgen bijzondere aandacht, wat de keuze van het beveiligingssysteem betreft.
In verband met de interne beveiliging dient men rekening te houden met de keuze van de materialen, de corrosieve eigenschappen van het vervoerde medium en erosie. Mogelijke veranderingen, na verloop van tijd, dienen in overweging en in aanmerking te worden genomen.
2.2.7. Systemen voor het opsporen van corrosie.
De leiding zal, zo nodig, uitgerust worden met systemen voor het opsporen van corrosie.
Er zal bijzondere aandacht besteed worden aan het ontwerp van die gedeeltes van de leiding die moeilijk geïnspecteerd en onderhouden kunnen worden.
II-3. Berekeningen mbt de leiding.
2.3.1. Belasting en de gevolgen ervan.
2.3.1.1. Indeling van de vormen van belasting.
Bij het ontwerpen van de leiding moeten parameters die van belang zijn voor de veiligheid van het systeem en het milieu, getoetst worden aan de verwachte belasting.
De diverse vormen van belasting moeten als volgt ingedeeld worden :
a) functionele belasting;
b) milieu-belasting;
c) toevallige belasting.
Men gaat ervan uit dat de diverse vormen van belasting de inherente reactiekrachten omvatten.
2.3.1.2. Soorten van belasting.
Functionele belasting.
In het geval van een constante functionele belasting geldt de verwachte waarde van de belasting.
In het geval van een variabele functionele belasting geldt de vermelde hoogste of laagste waarde.
In het geval van een functionele belasting, veroorzaakt door vervorming, geldt de geraamde extreme waarde.
Bij de evaluatie van functionele en toevallige belastingen samen dient ook rekening gehouden te worden met milieubelasting.
De gevolgen van een functionele, door vervormingen veroorzaakte belasting komen enkel in aanmerking, voor zover de leiding hierdoor minder bestand is tegen andere vormen van belasting.
De term " functionele belasting " omvat oa :
a) gewicht van de leiding met bekleding en zeeflora;
b) gewicht van de inhoud;
c) drijfvermogen;
d) binnendruk en debiet;
e) hydrostatische buitendruk;
f) vervorming door temperatuur, verplaatsingen/verzakkingen en spaneffecten;
g) belasting door het gebruik en het slepen van visserij-uitrusting, enz...
Belasting door het milieu :
De belasting door het milieu moet bepaald worden door kenmerkende parameters, die steunen op waarnemingen in de onmiddellijke omgeving van de plaats en ook op de algemene milieukennis mbt het gebied. Wanneer er geen accurate methodes bestaan, dient men ervan uit te gaan dat de minst gunstige wind, stroming en golven tegelijkertijd voorkomen. In het geval van een storm mag aangenomen worden dat er geen onderling verband bestaat tussen de sterkste windkracht en de sterkste golven.
De term " belasting door het milieu " omvat oa belasting veroorzaakt door :
a) golven;
b) stroming;
c) getij;
d) wind;
e) sneeuw;
f) ijs;
g) aardbeving.
Met de volgende vormen van belasting zou eveneens rekening gehouden moeten worden :
a) zwaardere belasting door ijsvorming en zeeflora.
b) vervorming van de draagconstructie of de zeebodem, veroorzaakt door belasting vanuit het milieu.
c) belastingseffecten van " free spans ", als gevolg van door de stroming veroorzaakte draaikolken.
Toevallige belasting :
De frequentie en omvang van een toevallige belasting moet geraamd worden dmv risico-analyses, waarbij nauwgezet rekening gehouden wordt met factoren zoals operationele procedures, de plaatsing van de installatie, de tracékeuze en beperkingen inzake maritieme werkzaamheden, veiligheidssystemen, controlemaatregelen, enz...
De term " toevallige belasting " houdt onder meer in :
a) vasthaken van visserij-uitrustingen of van ankers van schepen.
b) aanvaring met een boot of ronddobberende voorwerpen.
c) explosies.
d) brand.
e) vallende voorwerpen.
f) daling of stijging van bedrijfsdruk en hun gevolgen voor de temperatuur.
2.3.1.3. Ontwerp gevolgen belasting.
De gevolgen van de belasting moeten bepaald worden door middel van erkende normen. Men dient nauwgezet rekening te houden met de verandering van de belasting in tijd en ruimte, met belastingeffecten die verband houden met de leiding en haar fundering en met de toestand van de omgeving en de bodem. Vereenvoudigde methodes mogen toegepast worden, wanneer er voldoende documentatie bestaat om aan te tonen dat zij nauwkeurige resultaten opleveren.
Gevolgen van hydrodynamische belasting :
De gevolgen van hydrodynamische belasting moeten bepaald worden door middel van methodes die de best mogelijke beschrijving geven van de kinematica van het water en de interactie tussen vloeistof, leiding en bodem.
Wanneer niet-lineaire gevolgen van belang kunnen zijn vanwege belastingen, belastingeffecten of reactie-eigenschappen van de bodem, zal er bijzondere aandacht aan geschonken worden.
Vereenvoudigde deterministische analyses mogen toegepast worden, wanneer ze gebaseerd zijn op erkende hydrodynamische coëfficiënten.
Aardbevingen :
De belastingeffecten van aardbevingen moeten steunen op kenmerkende waarden van reactiespectra of op overzichten mbt antecedenten. Belastingeffecten van de draagconstructie worden besproken in de analyse mbt de stijgbeuzen.
Het nemen van monsters en opmetingen ter plaatse :
Het nemen van monsters of opmetingen kunnen vereist zijn, wanneer de belastingwaarden, gevolgen van de belasting of nadelige effecten niet met de nodige nauwkeurigheid kunnen bepaald worden.
2.3.1.4. Belastingwaarden.
Belastingwaarden worden bepaald volgens tabel 1, BELASTING.

Tabel 1 : BELASTING

 VOORWAARDE
Soort belasting
INSTALLATIE

NORMALE WERKING

ABNORMALE WERKING

(overleving)
Functioneel

Verwachte waarde
 Verwachte waarde
 Verwachte waarde

gespecificeerde

gespecificeerde

gespecificeerde

waarde of

waarde of

waarde of

verwachte hoogste
verwachte hoogste
verwachte

waarde, zoals

waarde, zoals

hoogste waarde,

past

 past

 zoals past
Milieu

 Waarschijnlijke

Jaarlijkse

 Jaarlijkse

overschrijding

 verwachte

verwachte

volgens seizoen,
 overschrijding =
 overschrijding =

en duur van

10-2

 10-4

installatie
Toevallig

In overeenstemming In overeenstemming Individuele

met de

 met de normale

 overweging

installatiefase

werkingsvoor-

 waarden, dwz

 jaarlijks

 verwachte

 overschrijding

 = 10-2
2.3.1.5. Belastingcombinaties.
Belastingcombinaties moeten bepaald worden volgens tabel 2, BELASTINGCOMBINATIES ONDER DE DIVERSE VOORWAARDEN.
Tabel 2 : BELASTINGCOMBINATIES ONDER DE DIVERSE VOORWAARDEN

 VOORWAARDE
Belasting/combinatie

INSTALLATIE

NORMALE WERKING
ABNORMALE

 WERKING

 (overleving)
Functionele belasting

X

X

-
Functionele en
 milieubelasting

 X

X

X
Functionele en toevallige
 belasting

 X

X

X
2.3.2. Ontwerpvereisten en -principes.
2.3.2.1. Ontwerpvereisten.
De leiding moet zo ontworpen worden dat ze :
a) goed kan functioneren tijdens de normale werking, oa met betrekking tot verplaatsingen, verzakkingen, trillingen, interne en externe corrosie, ouderdom, slijtage en andere schadelijke effecten.
b) bestand is tegen elke belasting, alle belastingcombinaties en vervormingen, met voldoende beveiliging tegen barsten die te wijten zijn aan uitrekking, knikken of vermoeidheid.
c) op afdoende wijze bestand is tegen breuken die zich kunnen voordoen en zich kunnen uitbreiden.
d) voldoende stabiel zijn/blijven op of in de zeebodem.
Verder zal de leiding, naar de mate van het mogelijke, zo ontworpen worden dat zij bestand is tegen mechanische beschadiging veroorzaakt door andere activiteiten.
2.3.2.2. Ontwerpfases.
De functionele belasting, de milieubelasting en de toevallige belasting moeten gecombineerd worden, om er zeker van te zijn dat de constructie van de leiding in orde blijft tijdens :
a) de aanleg;
b) de normale exploitatie;
c) de exploitatie bij overschrijding van de ramingen of bij beschadigingen.
2.3.2.3. Ontwerp van de stalen leiding en stijgbeuzen.
Het ontwerp van de stalen leiding moet steunen op erkende normen, oa met betrekking tot de statische en dynamische belasting, de sterkte van het materiaal en de geotechnische omstandigheden.
De volgende gebruiksfactoren zullen gehanteerd worden :
Tabel 3 : GEBRUIKSFACTOR VOOR TOEGESTANE SPANNING

 PHASE
Soort belasting

 Aanleg

 Normale

Abnormale

Exploitatie

exploitatie

 (overleving)

Zone 2

Zone 1

 Zone 2

Zone 1
Alleen

0,75 (1)
0,90 (1)
 0,6

 0,72
 functioneel

0,85 (2)
0,85 (2)
Functioneel en
 vanuit het
 milieu

 0,96 (2)
0,96 (2)
 0,8

 0,96

1,0 (3)
Functioneel en

0,96 (2)
0,96 (2)
 0,8

 0,96

1,0 (3)
 toevallig
(1) Alleen gebruikt voor tangentiale spanning tijdens hydrostatische

 proeven.
(2) Wanneer, bij het aanleggen van de leiding, de kromming gecontroleerd

 wordt door " stinger-geometrie " of toegevoerde spanning, mag de

 buigingsspanning, gebruikt voor de bepaling van het niveau van de

 equivalente spanning, met 15 % verminderd worden.
(3) De basisvereiste is dat de leiding geen lek zou vertonen onder extreme

 omstandigheden.
De in deze tabel opgenomen factoren zijn gebaseerd op het gebruik van
 koolstofstaal, geproduceerd volgens erkende normen met een
 breukweerstand die niet meer dan 490 N/mm2 bedraagt.
2.3.2.4. Ontwerpcriteria.
De verhouding tussen de ontwerpdruk en de wanddikte wordt door de volgende formule weergegeven :
Pi - Pe = (20.E.e.min/De + DeltaDe - 2t.min).F
In de formule betekent :
Pi = ontwerpdruk in bar.
Pe = externe ontwerpdruk in bar.
E = laagste elasticiteitsgrens in N/mm2, zoals door de technische gegevens bepaald.
De = nominale buitenmiddellijn van de buizen in mm.
Deltae = toelaatbare speling in de buitenmiddellijn van de buizen in mm.
e min = minimale wanddikte van de buis in mm.
e = nominale wanddikte van de buis in mm.
Deltae = negatieve toelaatbare speling in de wanddikte.
e.min = e-Deltae
F = berekeningscoëfficiënt waarvan de waarde 0,72 is.
Het toezicht op de goede staat van de leiding vindt eveneens plaats volgens criteria die zijn opgesteld om oa het volgende te vermijden :
a) ontoelaatbaar uitrekken van het materiaal;
b) knikken;
c) vermoeidheid;
d) broosheidsbreuk;
e) grote beschadiging van de beschermende bekleding;
f) ontoelaatbare verticale of horizontale verplaatsing;
g) een zich verspreidende rekbare breuk.
Elasticiteit.
In de huidige industriële praktijk gaat men ervan uit dat, wanneer het ontwerp uitgevoerd is volgens de methode voor toelaatbare spanning, de spanning in de leidingwand getoetst moet worden aan de vermelde minimale elasticiteitskracht, verminderd met in tabel 3 opgenomen factoren. Volgens deze praktijk moet op zijn minst rekening gehouden worden met tangentiale spanning en de equivalente spanning volgens von Mises.
Bij de bepaling van het spanningsniveau moet het gebruik van de nominale of minimale wanddikte, volgens de huidige industriële ervaring, zodanig zijn dat het maximale belastingseffect of spanningsniveau berekend wordt.
Indien blijvende vervormingen in de leiding toegelaten zijn, moet die na de vervorming, volgens de gangbare industriële praktijk, een aanvaardbaar niveau van breukbestendigheid bereiken.
Buigen en plaatselijk knikken.
Volgens de paragrafen 2.3.2.1. en 2.3.2.4. moet de leiding zodanig ontworpen worden dat externe druk, toegevoerde buigbelasting of een combinatie hiervan geen plaatselijke knikken of instortingen kunnen veroorzaken. Doorbuiging van de leiding is toegelaten, indien uit documentatie blijkt dat dit geen plaatselijke beschadiging veroorzaakt en dat de leiding in goede staat blijft.
Vermoeidheid.
Conform de paragrafen 2.3.2.1. en 2.3.2.4. moet de vermoeidheidsgrens van de leiding verder reiken dan de verwachte duur van de exploitatie.
Bij de evaluatie van de vermoeidheidsgrens van het metaal dient men oa rekening te houden met onzekere factoren die verband houden met de eigenschappen van het materiaal, de ontwerpmethode en de mogelijkheden tot controle op de toestand van het materiaal.
Alle spanningscycli, waaraan de leiding blootstaat tijdens de aanleg en de exploitatie, moeten in aanmerking genomen worden.
Stabiliteit.
Conform de paragrafen 2.3.2.1. en 2.3.2.4. moet de leiding zodanig ontworpen worden dat zich normaal geen ontoelaatbare verschuivingen in het horizontale of verticale vlak kunnen voordoen.
II-4. Bepalingen aangaande de gebruikte materialen.
2.4.1. Algemeenheden.
Er moeten stalen buizen gebruikt worden.
2.4.2. Specificaties voor de levering van de materialen.
2.4.2.1. De buizen zijn óf naadloos óf in de langsrichting of schroeflijnvormig gelast. De lasweerstand moet overeenstemmen met die van het metaal van de volle buis.
2.4.2.2.
1° De buizen zijn het voorwerp van technische specificaties met de volgende beschrijving : de kwaliteit en de eigenschappen van het basismateriaal; het productieproces; de afmetingsafwijkingen; de toelaatbare fouten; de tests, controles en proeven mbt de basismaterialen, de producten tijdens de fabricage en de afgewerkte producten; de leverings-, merk- en nummeringsvoorwaarden.
2° In de technische specificaties moeten de relatieve rek, de elasticiteitsgrens, de treksterkte en de kerfslagwaarde opgenomen worden.
2.4.2.3. De verhouding elasticiteitsgrens - treksterkte van het staal mag, in transversale richting, ten hoogste 0,85 bedragen.
2.4.2.4. De scheikundige samenstelling van het metaal en de vervaardigingswijze van de buizen moeten zodanig zijn, dat zij aan de buizen een goede lasbaarheid alsook de nodige ductiliteit en kerfslagwaarde geven; de criteria voor deze laatste zijn de waarden van de rek en van de overgangstemperatuur.
De overgangstemperatuur van het metaal moet lager zijn dan de laagste temperatuur waaraan de leiding, bij de aanleg of gedurende de exploitatie, blootgesteld kan zijn.
Bepaling van de overgangstemperatuur :
Gelaste verbindingen moeten getest worden, opdat de sterkte van de kerfslagwaarde van het gelaste metaal en de door hitte getroffen zone duidelijk vastgesteld kunnen worden. Tijdens het testen van de kerfslagwaarde van het basismateriaal moeten er in de transversale richting monsters genomen worden waar dit praktisch mogelijk is.
De dimensies en het testen van monsters van de kerfslagwaarde mogen in overeenstemming zijn met de ISO 148 of een gelijkaardige erkende norm.
De vereisten mbt de sterkte van de kerfslagwaarde moeten vermeld worden. De gemiddelde waarde (van drie tests) voor de sterkte van de kerfslagwaarde (in Joule), genoteerd in de transversale richting van walsen, smeden of extruderen (KVT), moet op zijn minst 10 % bedragen van de numerieke waarde van de minimale gespecificeerde rekkracht (in MPa). De gespecificeerde minimumwaarde moet evenwel minstens 28 Joule bedragen.
Vereisten mbt monsters van het basismateriaal, die eventueel genomen worden in de longitudinale richting van walsen, smeden of extruderen (KVL), zouden 50 % hoger moeten liggen dan die van de transversale waarden.
Geen enkele waarde zou minder mogen bedragen dan 70 % van de vereiste die voor de gemiddelde waarde geldt.
De testtemperatuur moet bepaald worden op basis van de laagste ontwerptemperatuur voor de leiding min 20 % (TD - 20 °C).
2.4.2.5. De richting van de leiding mag gewijzigd worden hetzij door middel van bochten, op de arbeidsplaats gevormd met koudbuiging zonder plooivorming en met een kromtestraal die tot 40 maal groter is dan de buitenmiddellijn van de buis, hetzij door in de fabriek vervaardigde bochten hetzij door bochten die verkregen zijn door het lassen van rechte stukken.
De in de fabriek vervaardigde bochten zijn het voorwerp van technische specificaties, waarin een beschrijving gegeven wordt van de hoedanigheid en de eigenschappen van het materiaal, van de spelingen in de afmetingen en van de toelaatbare mankementen.
De richting van de leiding mag ook gewijzigd worden door middel van de buigzaamheid van de leiding, met een kromtestraal die hoger ligt dan 1 200 keer de buitenmiddellijn van de buis.
2.4.3. Tests en controles in de fabriek.
Elke buis ondergaat een hydraulische test gedurende ten minste 15 seconden en onder een dusdanige druk dat de hierdoor ontstane tangentiale spanningen, gelet op de wanddikte-afwijkingen naar onderen zoals die bepaald zijn in de technische specificaties van artikel 2.4.2.2., begrepen zijn tussen 95 pct. en 100 pct. van de voorgeschreven laagste elasticiteitsgrens.
De laagste en hoogste niveaus van beproevingsdruk in de fabriek, die met deze grensspanningen overeenstemmen, worden bepaald volgens deze formules :
Tangentiale spanningen

Overeenkomstige testdruk (N/mm2)
 (N/mm2)
Laagste

Hoogste

Laagste

Hoogste
0,95E

E

2(0,95E)e/D.100 - x/100

2Ee/D.100 - x/100
In deze formules betekent :
E = de laagste elasticiteitsgrens voor metaal, in N/mm2.
D = de nominale buitenmiddellijn van de buis in mm.
e = de wanddikte van de buis in mm.
x = de speling naar onderen van de wanddikte, in percent van e.
De door de technische specificaties voorgeschreven controles op de buizen, in de fabriek, hebben onder meer betrekking op :
* de niet-destructieve controle (bv. ultrasoon onderzoek) op wals- en inwendige defecten van het metaal en op fouten bij het lassen die de veiligheid in het gedrang kunnen brengen;
* de radiologische controles op de uiteinden van elke buis, om fouten op te sporen die de veiligheid in het gedrang kunnen brengen.
II-5. Aanleg.
2.5.1. Specificaties voor activiteiten op de arbeidsplaats.
2.5.1.1. Het toezicht op de tests, controles en proeven, opgelegd door deze reglementering, moet uitgeoefend worden door een Belgisch controle-orgaan (BCO) dat hiervoor erkend en aangesteld is door de Minister en de eigenaar van de leiding. De tests, controles en proeven, door deze reglementering opgelegd, worden uitgevoerd op verzoek en op kosten van de eigenaar van de leiding.
2.5.1.2. De goede staat van de buizen en het toebehoren wordt na vervoer en opslag nagegaan.
2.5.1.3. De buizen, de verbindingsstukken en het toebehoren van de leiding moeten geassembleerd worden door elektrisch stomp-lassen.
De mechanische eigenschappen van de lasnaden moeten ten minste gelijk zijn aan die van het metaal van de buizen.
De laswerkwijze, het type en de diameter van de elektrode, het aantal laslagen en de stroomsterkte worden in elk geval, na specifieke tests, bepaald.
De lassers moeten voldaan hebben aan de toelatingstests voor één of meer lasmethodes die door het BCO en het NPD erkend zijn.
2.5.1.4. Er wordt een lijst opgemaakt, enerzijds, van de door het BCO en het NPD aanvaarde laswerkwijzen voor de constructie van de leiding en, anderzijds, van de lassers die voor elke werkwijze erkend zijn. De lijst van de lassers bevat ook aanvullende inlichtingen zoals : lasser voor de eerste laag, lasser voor de vullingslagen en lasser voor de sluitlaag.
Er wordt een register gehouden van de voor elke las verantwoordelijke lassers.
2.5.2. Inspectie van de lasnaden op de arbeidsplaats.
De lasnaden van de verbindingen worden, bij de aanvang van elke nieuwe werf, over hun gehele lengte onderzocht door middel van radiografie of radioactieve isotopen.
De verhouding mag alleen met toestemming van het BCO en het NPD geleidelijk verminderd worden tot op een waarde die niet lager mag zijn dan 10 pct. Er wordt een register bijgehouden met de vermelding van de gecontroleerde lasnaden.
2.5.3. Het leggen van de buizen.
2.5.3.1. Installatie.
Tijdens de installatie moet vastgesteld worden dat de belastingen, waaraan de leiding onderhevig is, binnen de vooropgestelde waarden van het ontwerp vallen.
Zo nodig moet, tijdens de installatie, continu naar knikken gezocht worden.
Opdat de leiding, tijdens de installatie, niet bloot zou staan aan een buitensporige belasting, dienen parameters vastgelegd te worden voor de aanduiding van toelaatbare schommelingen. De typische parameters die vastgesteld en gecheckt moeten worden, zijn onder meer :
a) belasting vanuit het milieu;
b) bewegingen van een vaartuig of een obstakel;
c) spanning.
Het kruisen van andere leidingen en kabels moet telkens gebeuren volgens een specifieke procedure, die de eigenaars van de leidingen in elk afzonderlijk geval afspreken.
2.5.3.2. Bagger- en toedekkingswerkzaamheden.
De bagger- en toedekkingsmethodes moeten zodanig gekozen worden dat de gevolgen voor het milieu en het gevaar voor beschadiging van de leiding en de visserij-uitrusting tot een minimum beperkt blijven. Vóór en na het toedekken wordt de leiding visueel geïnspecteerd.
Wanneer de leiding in de nabijheid van andere installaties aangelegd wordt, moet tussen de dichtst bijzijnde delen van de twee installaties een afstand gelaten worden van ten minste 0,20 m op de kruispunten en van 0,40 m bij evenwijdige loop. Overal waar het mogelijk is worden deze afstanden vergroot, om voor beide installaties de risico's te beperken die inherent zijn aan de uitvoering van werkzaamheden in de ene of de andere installatie.
Wanneer de in dit artikel bepaalde minimumafstanden niet nageleefd kunnen worden of wanneer de aard van de producten, vervoerd in de andere installaties, het vereist, worden bijzondere voorzorgsmaatregelen getroffen om de leiding te beschermen.
Na het aanleggen van de leiding en vóór de opleveringsproeven wordt de leiding van binnen zorgvuldig gereinigd en worden alle vreemde voorwerpen eruit verwijderd.
II-6. Opleveringsproeven voor de voltooide leiding.
2.6.1. Vóór de leiding in bedrijf genomen wordt, wordt die over haar gehele lengte onderworpen aan een hydrostatische test.
De nodige voorzorgsmaatregelen moeten getroffen worden, opdat tijdens de hydraulische test, op alle hooggelegen plaatsen, de minimale testdruk bereikt wordt.
Voor de hydrostatische test moet de minimale druk ten minste 25 % boven de maximale toegestane bedrijfsdruk, bij normaal waterpeil, liggen.
Tijdens de tests zou de equivalente druk in de leiding niet meer mogen bedragen dan de beproevingsdruk uit de fabriek.
Een vrij stabiele testdruk moet 24 uur lang aangehouden worden en, voor alle mogelijke variaties, moet er documentatie beschikbaar zijn.
2.6.2. De gecombineerde weerstands- en dichtheidstest wordt uitgevoerd, nadat alle voorzorgsmaatregelen getroffen zijn om de veiligheid te waarborgen van het personeel dat aan de tests deelneemt en van de bevolking.
Wanneer voor deze tests lucht of gas gebruikt wordt, moeten deze voorzorgsmaatregelen worden verscherpt.
2.6.3. Er wordt een register bijgehouden met de gegevens van de gecombineerde weerstands-/dichtheidstest en met de resultaten van deze test. Dit rapport wordt bewaard in het archief van de eigenaar van de leiding.
2.6.4. Het ontluchten van de leidingen gebeurt zodanig dat er geen lucht-gasmengsel gevormd wordt.
Telkens als het mogelijk is, wordt het gas van de lucht gescheiden, door een stop van inert gas of door een afblaaszuiger. Indien geen van beide methodes toegepast kunnen worden, wordt het gas langs één uiteinde van de leiding met een dusdanige snelheid ingebracht dat het gevaar voor de vorming van een lucht-gasmengsel in de contactzone tot een minimum beperkt blijft.
II-7. Bescherming en inspectie van de leiding.
2.7.1. De leidingen moeten tegen uitwendige corrosie beschermd worden door een ononderbroken bekleding met voldoende eigenschappen op het gebied van weerstandsvermogen, hechting, plasticiteit en mechanische weerstand, voor de temperatuur waaraan zij bij de aanleg en tijdens de exploitatie blootgesteld zijn.
2.7.2. De kathodebescherming van de leiding wordt uitgevoerd, indien zulks noodzakelijk is. De bedoeling is, op elk ogenblik en op elk punt van de leiding, een negatieve spanning te verzekeren van ten minste 0,85 V ten opzichte van het milieu.
2.7.3. De goede staat van de bekleding moet gecontroleerd worden, waar dat mogelijk is.
2.7.4. Bij de aanleg wordt de leiding gecontroleerd op plaatselijke vervormingen, beschadigingen of andere mankementen die spanningsverhogingen kunnen veroorzaken.
HOOFDSTUK III.
3.1. Exploitatievoorwaarden.
3.1.1. De leiding wordt uitgerust met toestellen, die beletten dat de druk meer gaat bedragen dan de hoogst toelaatbare bedrijfsdruk.
3.1.2. Toestellen worden geplaatst om de gasdruk in elk leverings- of bevoorradingspunt te meten.
3.1.3. De eigenaar van de leiding stelt plans op en werkt ze bij gedurende de hele exploitatieperiode. Op deze plans komen voor : het tracé, de hoogtegetallen van het terrein, de ingravingsdiepte van de leiding, de middellijn, de wanddikte en het materiaal van de leiding, de aard van de bekleding, de toestellen voor kathodebescherming en de plaats van de door de paragrafen 3.1.1. en 3.1.2. vereiste werktuigen en toestellen.
De eigenaar van de leiding bewaart in zijn archief de door het BCO en NPD getekende stukken of fotokopieën, waarin de resultaten van de opleveringsproeven vermeld zijn.
3.1.4. De werkzaamheden worden volgens professionele normen uitgevoerd, zodanig dat de veiligheid van het publiek gewaarborgd is.
3.1.5. De uitvoering van een werk voor de aanleg, het onderhoud, de herstelling, de vernieuwing of de opruiming van de leiding mag alleen gebeuren na de verzending door de eigenaar van een aangetekend schrijven of van een tegen ontvangstbewijs afgegeven bericht, waarbij de Minister en het NPD ten minste dertig dagen vooraf verwittigd worden van de datum waarop de werkzaamheden worden aangevat.
Er wordt pas met de werkzaamheden begonnen, nadat het NPD zijn instemming heeft gegeven.
Dringende herstellingswerkzaamheden mogen aangevat worden, mits het NPD hiervan telefonisch op de hoogte is gebracht. De Minister en het NPD krijgen binnen vierentwintig uur bevestiging van dit bericht, per aangetekend schrijven of tegen ontvangstbewijs.
De kennisgeving van een werk, dat schade kan berokkenen aan of storingen kan veroorzaken in televerbindingslijnen van algemeen belang, geschiedt via een aangetekend schrijven of een tegen ontvangstbewijs afgegeven bericht, waarbij aan de eigenaar van de televerbindingslijn ten minste acht dagen vooraf meegedeeld wordt wanneer de werkzaamheden zullen aanvangen.
3.1.6. Een gepland werk moet zo snel mogelijk aangevat en uitgevoerd worden; in een noodsituatie kan dat zelfs op eenvoudig schriftelijk verzoek van de Minister aan het adres van het NPD.
De werkzaamheden worden zodanig uitgevoerd dat de schade aan het milieu of de hinder voor het verkeer, de scheepvaart en de watertoevoer tot een minimum beperkt blijven en dat de normale werkwijze van de openbare diensten niet belemmerd wordt.
3.1.7. Herstellingswerkzaamheden of veranderingen aan de leiding die zich tijdens de exploitatie opdringen moeten gepland, ontworpen, geconstrueerd, getest en geïnspecteerd worden volgens deze regelgeving. Lasnaden moeten over hun gehele lengte gecontroleerd worden dmv radiografische stralen of radioactieve isotopen en/of ultrasonisch onderzoek.
3.1.8. De eigenaar van de leiding moet de kwaliteit van het gas, de bedrijfsdruk in de leidingen en de dichtheid van deze leidingen controleren.
Voor de dichtheidscontrole dient toezicht gehouden te worden op de installaties voor het gasvervoer, met de bedoeling lekken op te sporen.
De uitslag van dit toezicht wordt vastgelegd in verslagen, die in het archief van de eigenaar van de leiding bewaard worden. Speciale verslagen, opgemaakt telkens als een gaslek wordt geconstateerd, vermelden de oorzaken alsook de reparatiemethodes.
3.2. Controle op en evaluatie van de goede staat.
3.2.1. Benevens de inspectie dmv systemen voor het opsporen van corrosie en de analyse van de getransporteerde producten zou een jaarlijkse controle het volgende moeten omvatten :
a) inspectie van de leiding dmv de te allen tijde meest geschikte methodes, waarbij vooral rekening gehouden wordt met het type leiding en de ligging. De methodes moeten bruikbare gegevens opleveren voor de inkaartbrenging van de ingraving, de situering van " free spans ", mechanische beschadiging, corrosie, enz.
b) potentiaalopmetingen om vast te stellen dat het kathodische beveiligingssysteem naar behoren werkt.
Wanneer een intern onderzoek onmogelijk is vanwege het ontwerp of het soort van materiaal waaruit de leiding bestaat, mogen alternatieve methodes gebruikt worden voor de kwaliteitscontrole, zodat een evaluatie alsnog mogelijk is.
Nadat de leiding in bedrijf genomen is, zou het eerste onderzoek zo snel mogelijk moeten plaatsvinden, opdat de nodige referentiewaarden vastgesteld zouden kunnen worden.
De Minister mag, indien de omstandigheden zulks vereisen, de specifieke onderzoekingen, als bedoeld sub a) en b), opleggen.
Zo'n onderzoek moet meer bepaald overwogen worden in verband met verankeringen en andere activiteiten boven of in de buurt van de leiding.
De resultaten van zo'n onderzoekingen moeten aan de Minister voorgelegd worden.
3.2.2. Het BCO en het NPD moeten elkaar volledig op de hoogte houden van alle zaken die van belang zijn voor de veilige exploitatie van dat gedeelte van de NORFRA-leiding dat gelegen is op het Belgisch continentaal plat.
Vóór elke inspectie op dat gedeelte van de NORFRA-leiding dat gelegen is op het Belgisch Continentaal Plat, moeten het BCO en het NPD elkaar hiervan volledig op de hoogte brengen, opdat de andere partij gezamenlijke inspectie-activiteiten zou kunnen voorstellen.
Een gedetailleerde Akte van Verstandhouding moet opgemaakt worden tussen het BCO en het NPD, opdat dit punt 3.2.2. verder uitgewerkt zou kunnen worden.
3.2.3. Met het oog op de veiligheid van de exploitatie, moet de eigenaar van de leiding een onderhoudsdienst oprichten om bij een stoornis onmiddellijk te kunnen optreden en de herstellingswerkzaamheden zo spoedig mogelijk te kunnen uitvoeren.
3.2.4. De eigenaar van de leiding moet de Minister en het NPD ten spoedigste inlichten over elke stoornis of beschadiging in het gedeelte van de NORFRA-leiding dat gelegen is op het Belgisch continentaal plat.
De eigenaar vermeldt nauwkeurig de plaats van de stoornis/het ongeluk en de aard van de door hem vastgestelde schade.
 Art.  N4. Deze Overeenkomst is op 19 juli 2003 in werking getreden.


type: legislation

jurisdiction: Belgium

text:
Artikel    1 . Definities.
1. Voor de toepassing van dit Verdrag betekent :
a. " AIBOR " (" Amsterdam Interbank Offered Rate ") : de rentevoet (uitgedrukt als een jaarlijks percentage) die op de interbancaire markt te Amsterdam wordt geboden voor deposito's in Nederlandse gulden (niet zijnde euro-gulden) op zes maanden,
- zoals weergegeven op pagina AIBO (of pagina welke deze zou vervangen) van Reuters Monitor Money Rates Service op of omstreeks 12 uur 's voormiddags (Amsterdamse tijd) op de eerste werkdag van elke periode van zes maanden waarin de betreffende interest loopt, of, indien deze rentevoet alsdan niet uit deze bron kan worden bepaald,
- zoals vastgesteld door De Nederlandsche Bank N.V. aan de hand van het rekenkundig gemiddelde (op twee decimalen) van de rentevoeten die door ten minste vier vooraanstaande in Nederland gevestigde kredietinstellingen op het hierboven bepaalde tijdstip worden opgegeven als de alsdan door hen toegepaste interbancaire rentevoet voor deposito's in Nederlandse gulden op zes maanden;
b. " Hogesnelheidslijn " : de spoorverbinding voor hoge-snelheidstreinen tussen Rotterdam en Antwerpen, zoals nader bepaald in artikel 2;
c. " Ministers " : het lid van de Belgische federale regering en het lid van de Nederlandse regering onder wier bevoegdheid het vervoer per spoor valt;
d. " Opvolgingscomité " : het comité ingesteld krachtens artikel 6;
e. " Productiemodel " : het zogenaamd " Aangepast productiemodel " aangegeven in het rapport van Coopers & Lybrand van september 1995, " Naar een sluitende financiering van de Hoge-snelheidslijn Amsterdam-Brussel " (pagina 39), aangevuld met een uurdienst Brussel-Antwerpen-Breda-Arnhem;
f. " Realisatiedatum " : de datum waarop de Hogesnelheidslijn dient te kunnen worden opengesteld voor reizigersvervoer met hoge-snelheidstreinen, zoals bepaald in artikel 5, eerste lid, of, in voorkomend geval, overeenkomstig artikel 6, eerste lid;
g. " Realisatie-index " : de index die de stand van uitvoering van het Belgische traject van de Hogesnelheidslijn meet, uitgedrukt als een getal tussen 0 en 1 (op vier decimalen) en berekend aan de hand van de volgende formule :
0,8 * X + 0,1 * Y + 0,1 *Z
--------------------------

 T
waar :
X = het aantal kilometers (op twee decimalen) van het traject waarvoor de werken van burgerlijke bouwkunst (spoorbedding en kunstwerken) zijn uitgevoerd;
Y = het aantal kilometers (op twee decimalen) van het traject waarvoor de sporen (rails, dwarsliggers en ballast) zijn gelegd;
Z = het aantal kilometers (op twee decimalen) van het traject waarvoor de elektriciteitsinfrastructuur (leidingen en seininrichting) is voltooid;
T = het totaal aantal kilometers (op twee decimalen) van het Belgische traject van de Hogesnelheidslijn.
2. Voor de toepassing van dit Verdrag wordt interest berekend volgens het effectief aantal verstreken dagen en op basis van een jaar van 360 dagen. Zodra de Nederlandse gulden en/of de Belgische frank worden vervangen door de Europese eenheidsmunt (de " Euro "), worden de bedragen die in dit Verdrag in Nederlandse gulden respectievelijk Belgische frank zijn uitgedrukt, omgezet in Euro tegen de omrekenkoers bepaald overeenkomstig artikel 109 L, vierde lid, van het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap, en wordt voor de berekening van interest, AIBOR vervangen door een equivalente rentevoet voor Euro, alsdan te bepalen door het Opvolgingscomité.
 Art.    2 . Aanleg van de Hogesnelheidslijn.
1. Tussen Rotterdam (Lombardijen) en Antwerpen (Luchtbal) wordt een spoorverbinding voor hogesnelheidstreinen aangelegd volgens een tracé voornamelijk gebundeld met de autosnelweg A16-E19, met grensovergang aan de westelijke zijde van voornoemde autosnelweg ter hoogte van Hazeldonk (Nederland) en Meer (België). Deze grensovergang zal zijn gesitueerd binnen de gearceerde strook op de plattegrond in de bijlage bij dit Verdrag.
2. De in het eerste lid bedoelde spoorverbinding bestaat uit een tweesporige lijn, geëlektrificeerd in wisselstroom 25 kilovolt, 50 hertz, voor een kruissnelheid van 300 kilometer per uur, en omvat daarnaast de nodige seininrichtingen, installaties voor verlichting, drijfkracht en telecommunicatie, veiligheidsvoorzieningen, alsook tunnels, bruggen en andere kunstwerken. Hierbij geldt als gezamenlijke doelstelling van de Partijen dat de capaciteit van die spoorverbinding adequaat moet zijn voor een vlotte verwerking van het volgens het Productiemodel voorziene treinverkeer.
3. De Partijen zullen in het kader van de technische uitwerking van voorbereiding en aanleg van de Hogesnelheidslijn op Belgisch en Nederlands grondgebied samenwerken met het oog zowel op een hoge graad van grensoverschrijdende technische harmonisatie van de betreffende infrastructuur als op besparingen voor beide Partijen.
 Art.    3 . Taak- en kostenverdeling.
1. Elke Partij draagt zorg voor de voorbereiding, de aanleg, de bediening, het onderhoud en de instandhouding van het deel van de Hogesnelheidslijn gelegen op haar grondgebied, een en ander op de in haar land voor overeenkomstige rijkswerken gebruikelijke wijze. België kan deze taken volledig of gedeeltelijk opdragen aan de Nationale Maatschappij der Belgische Spoorwegen, met dien verstande dat België ten aanzien van Nederland volledig verantwoordelijk en aansprakelijk blijft voor de goede uitvoering van de betreffende taken en dat Nederland de genoemde maatschappij niet krachtens dit Verdrag kan aanspreken.
2. Elke Partij draagt de kosten van de werken en taken waarvoor zij ingevolge het eerste lid de verantwoordelijkheid draagt, behalve als bepaald in artikel 4.
 Art.    4 . Bijzondere bijdrage van Nederland.
1. In verband met de meerkosten welke de aanleg van de Hogesnelheidslijn volgens het in artikel 2, eerste lid, bepaalde tracé voor België meebrengt ten opzichte van het Havenweg-tracé, zal Nederland aan België een eenmalige en forfaitaire bijdrage van 823.000.000 (achthonderd drieëntwintig miljoen) Nederlandse gulden betalen. België zal deze som, tezamen met de betreffende interest ingevolge het tweede lid, onder b, daadwerkelijk en aantoonbaar besteden aan de voorbereiding en de aanleg van het deel van de Hogesnelheidslijn gelegen op Belgisch grondgebied en zal hierover aan het Opvolgingscomité alle nodige inlichtingen verstrekken.
2. De in het eerste lid bepaalde bijdrage zal als volgt worden betaald :
a. een bedrag van ten minste 200.000.000 (tweehonderd miljoen) Nederlandse gulden, valuta per 2 januari 1997;
b. het saldo, uiterlijk valuta per 4 januari 1999, tezamen met interest tegen 6 % vanaf 2 januari 1997 tot de datum van effectieve betaling en te kapitaliseren per 1 januari 1998.
3. De betalingen ingevolge het tweede lid zullen worden verricht door overschrijving ten gunste van de Belgische Schatkist op rekening nummer 1 van de Nationale Bank van België bij De Nederlandsche Bank N.V. In geval van laattijdige betaling is op het betreffende bedrag automatisch, zonder aanmaning, interest verschuldigd tegen AIBOR plus 100 basispunten, met een minimum van 6 %.
 Art.    5 . Realisatiedatum en schadevergoeding in geval van achterstand.
1. De Partijen dragen zorg voor een spoedige aanleg van de Hogesnelheidslijn ten einde deze in beide landen terzelfder tijd te voltooien met het oog op haar openstelling voor reizigersvervoer met hogesnelheidstreinen op 1 juni 2005.
2. Zo de Hogesnelheidslijn niet op de Realisatiedatum kan worden opengesteld ten gevolge van achterstand van één der Partijen in de aanleg van de Hogesnelheidslijn op haar grondgebied, zal deze Partij aan de andere Partij bij wijze van schadevergoeding een forfaitaire som per kalenderdag vertraging betalen. Deze som wordt naar prijspeil januari 1997 bepaald op 45.000 (vijfenveertigduizend) Nederlandse gulden in geval van achterstand van België en op 750.000 (zevenhonderdvijftigduizend) Belgische frank in geval van achterstand van Nederland. Beide sommen worden vanaf 1998 jaarlijks geïndexeerd aan het indexcijfer der consumptieprijzen in Nederland respectievelijk België van de maand januari.
3. Zo de Hogesnelheidslijn niet op de Realisatiedatum kan worden opengesteld tengevolge van achterstand van België in de aanleg van de Hogesnelheidslijn op haar grondgebied, zal België bovendien aan Nederland een aanvullende vergoeding betalen, berekend aan de hand van de volgende formule :

x

 t
Som (voor t van 1 tot n) van i
* [ S * ( 1 - r
) ] * -----

t

t

360
waar :
n = het aantal periodes van zes maanden begrepen tussen de Realisatiedatum en de datum waarop de Hogesnelheidslijn op Belgisch grondgebied kan worden opengesteld, waarbij de laatste periode (al dan niet voltooid) als een periode wordt geteld;
i = AIBOR;
S = het totaal van de ingevolge artikel 4, eerste en tweede lid, door België ontvangen sommen (in Nederlandse gulden), vermeerderd met interest tegen AIBOR vanaf de datum van effectieve ontvangst tot de Realisatiedatum;
r = de Realisatie-index op de Realisatiedatum en vervolgens op de laatste dag van elke daaropvolgende periode van zes maanden;
x = het effectief aantal verstreken dagen in de betreffende periode van zes maanden.
4. De in het tweede en derde lid bepaalde vergoedingen worden in maandelijkse schijven betaald. Inzake het tijdstip van betaling is overeengekomen dat deze zal geschieden ten laatste op de vijftiende dag van elke maand, vanaf de zesde maand volgend op die van de Realisatiedatum. Deze vergoedingen sluiten tussen de Partijen elke andere vorm van schadeloosstelling uit.
 Art.    6 . Opvolgingscomité.
1. De Partijen plegen regelmatig overleg over alle vraagstukken van gemeenschappelijk belang welke zich bij de voorbereiding en aanleg van de Hogesnelheidslijn voordoen. Te dien einde wordt een gezamenlijk Opvolgingscomité ingesteld, dat instaat voor een nauwe coördinatie en opvolging van de betreffende procedures en werken. Hierbij kan het Opvolgingscomité, in acht genomen de gezamenlijke wens van de Partijen om tot een optimale oplossing te komen, schriftelijk voorstellen om de in artikel 5, eerste lid, bepaalde datum aan te passen, in welk geval de Ministers binnen 30 dagen terzake een beslissing nemen.
2. Het Opvolgingscomité telt een even aantal leden, van wie de helft wordt aangesteld door elke Partij. Het kan subcomités vormen, waaraan het voorbereidende of uitvoerende taken in bepaalde aangelegenheden kan toevertrouwen.
3. Het Opvolgingscomité vergadert ten minste tweemaal per jaar en telkens wanneer één van de Ministers erom verzoekt. Het houdt zitting op een plaats in België of Nederland die het zelf bepaalt. De beslissingen van het Opvolgingscomité worden genomen bij consensus. Het Opvolgingscomité stelt zelf zijn reglement van orde vast.
 Art.    7 . Aansluitende spoorverbindingen.
1. De Partijen zullen zich inspannen om, elk op haar grondgebied, vóór de Realisatiedatum eveneens de reeds voorziene capaciteitsverhogende en/of rijtijdverlagende werken of maatregelen te realiseren op de met de Hogesnelheidslijn aansluitende baanvakken van Nieuw Vennep tot en met Rotterdam (Lombardijen) en van Antwerpen (Luchtbal) tot en met Brussel- Zuid. Deze werken en maatregelen zijn voorwerp van overleg in het Opvolgingscomité.
2. In elk geval dragen de Partijen er, elk op haar grondgebied, zorg voor dat, vanaf de openstelling van de Hogesnelheidslijn, op de in het eerste lid bedoelde aansluitende baanvakken ongehinderde doortocht mogelijk is voor het in het Productiemodel voorziene treinverkeer, zo nodig door voorrang te verlenen aan de hogesnelheidstreinen in de vaststelling van de dienstregeling of in de dagelijkse verkeersleiding. De verwijzing in dit Verdrag naar het Productiemodel geldt enkel ter bepaling van capaciteitsbehoefte en verkeersprioriteit. Wat het effectieve treinverkeer betreft, komt het de betrokken spoorwegondernemingen toe om te gelegener tijd de nodige regelingen te treffen volgens commerciële criteria.
 Art.    8 . Overmacht.
1. Voor de toepassing van dit Verdrag wordt onder overmacht verstaan elke vreemde oorzaak welke niet te wijten is aan de schuld van de Partij die zich op overmacht beroept en naar in het verkeer geldende opvattingen niet voor haar rekening komt, waarvan zij de gevolgen niet kon voorkomen of vermijden (in acht genomen de diligentie die men redelijkerwijs van haar kan verwachten), en welke haar tijdelijk of definitief verhindert om één of meer van haar verbintenissen ingevolge dit Verdrag uit te voeren.
2. Een Partij kan zich slechts op overmacht beroepen indien zij, binnen 60 dagen na kennis te hebben gekregen van de relevante gebeurtenis of omstandigheid, de andere Partij daarvan schriftelijk op de hoogte stelt. Deze kennisgeving leidt tot een spoedoverleg in het Opvolgingscomité, dat de situatie zal evalueren en, binnen 90 dagen na die kennisgeving, zijn analyse en aanbevelingen zal formuleren ten behoeve van de Ministers. De Ministers streven ernaar een evenwichtige regeling uit te werken die vooralsnog toelaat om de doelstellingen van dit Verdrag onder zo goed mogelijke condities te verwezenlijken.
3. Zolang zij aanhoudt, schorst overmacht de uitvoering van de betreffende verbintenis en correlatieve verbintenissen. Tenzij de Ministers er anders over beslissen, worden de in of krachtens dit Verdrag bepaalde uitvoeringstermijnen voor die verbintenissen verlengd met de duur van de schorsing ingevolge overmacht. Deze schorsing geeft geen aanleiding tot schadeloosstelling.
4. Zo overmacht de uitvoering van één of meer verbintenissen ingevolge de artikelen 2 tot en met 5 definitief verhindert en de Ministers niet binnen 90 dagen na ontvangst van het in het tweede lid bedoelde rapport van het Opvolgingscomité overeenstemming hebben bereikt over een regeling zoals bedoeld in het tweede lid, kan elke Partij gedurende een verdere periode van 90 dagen dit Verdrag beëindigen door een schriftelijke kennisgeving in die zin aan de andere Partij (voor zover de overmacht aanhoudt op het tijdstip van deze kennisgeving). Beëindiging van dit Verdrag ingevolge overmacht geeft geen aanleiding tot schadeloosstelling, behalve zoals bepaald in het vijfde lid.
5. In geval van beëindiging van dit Verdrag ingevolge overmacht zal België het deel van de overeenkomstig artikel 4 ontvangen sommen dat alsdan nog niet is besteed aan de Hogesnelheidslijn, restitueren aan Nederland. Het betreffend bedrag zal worden bepaald aan de hand van de volgende formule :
S * (1 - r)
waar :
S = het totaal van de overeenkomstig artikel 4 door België ontvangen sommen (in Nederlandse gulden), vermeerderd met interest tegen AIBOR vanaf de datum van effectieve ontvangst tot de datum van restitutie;
r = de Realisatie-index op de datum van beëindiging van dit Verdrag, dan wel, zo België dit naar redelijkheid en billijkheid kan aantonen volgens de reële stand van uitvoering der aanbestedingen en werken, de hogere graad van aanwending van de overeenkomstig artikel 4 ontvangen sommen op hetzelfde tijdstip (eveneens uitgedrukt als een getal tussen 0 en 1, op vier decimalen).
 Art.    9 . Andere projecten.
De dossiers betreffende de doortrekking van Goederenlijn 11 naar de spoorlijn tussen Goes en Bergen-op-Zoom en de ontsluiting van de Antwerpse haven via de zogenaamde " IJzeren Rijn " naar Duitsland zullen op hun eigen merites en in goed overleg en nabuurschap worden beoordeeld. In het eerste dossier wordt ernaar gestreefd om vóór 1 januari 2000 een tracékeuze te maken. In het tweede dossier zal Nederland actief meewerken aan de haalbaarheidsstudie, ook in verband met de ontwikkeling van tracévarianten ter hoogte van Roermond en de Nederlands-Duitse grens. Afhankelijk van de resultaten van dit onderzoek zullen de Partijen desgevallend gezamenlijk in overleg treden met de bevoegde instanties in de Bondsrepubliek Duitsland.
 Art.    10 . Geschillen.
1. Elk geschil betreffende de interpretatie of de uitvoering van dit Verdrag wordt, na schriftelijke notificatie door een Partij aan de andere van haar verzoek tot opening van de in dit artikel bepaalde procedure, voorgelegd aan de Ministers met het oog op een minnelijke regeling. De Ministers kunnen in onderling akkoord een beroep doen op een bemiddelaar of bepaalde kwesties voor advies voorleggen aan één of meer deskundigen. Zo de Ministers niet binnen 90 dagen na voornoemde notificatie overeenstemming hebben bereikt over een minnelijke regeling, dan wel zodra één van de Ministers vaststelt dat hierover redelijkerwijs geen overeenstemming kan worden bereikt, kan het geschil op schriftelijk verzoek van één der Partijen ter beslechting worden voorgelegd aan een arbitrale commissie. De beslissing van deze commissie is bindend voor de Partijen.
2. De arbitrale commissie bestaat uit drie arbiters, van wie elke Partij er één benoemt. De twee aldus gekozen arbiters duiden in onderlinge overeenstemming de derde arbiter aan, die voorzitter zal zijn en niet de nationaliteit van één van de Partijen mag bezitten. Zo de benoeming van één of meer arbiters niet is geschied binnen 45 dagen na het arbitrageverzoek, wordt zij op verzoek van de meest gerede Partij verricht door de Voorzitter van het Internationaal Gerechtshof.
3. De arbitrale commissie houdt zitting op de plaats in België of Nederland die zij zelf bepaalt. De commissie hoort de Partijen, onderzoekt hun aanspraken en doet uitspraak binnen 180 dagen na de benoeming van de laatste arbiter. Zij stelt zelf haar procedurereglement vast. Zij kan in elke stand van het geding, na de Partijen te hebben gehoord, de conservatoire maatregelen voorschrijven die zij noodzakelijk acht, of reeds voorgeschreven conservatoire maatregelen intrekken. Zodanige maatregelen lopen niet vooruit op beslissingen in het geding zelf.
 Art.    11 . Duur en inwerkingtreding.
Dit Verdrag is aangegaan voor een termijn van 15 jaar. Het treedt in werking op de eerste dag van de tweede maand volgend op de laatste der beide data waarop de Partijen elkaar langs diplomatieke weg hebben meegedeeld dat aan de in hun respectieve Staten constitutioneel vereiste formaliteiten is voldaan. In afwachting van zijn inwerkingtreding worden artikel 4 en de daarmee verband houdende bepalingen van dit Verdrag voorlopig toegepast vanaf de datum van ondertekening en de overige bepalingen van dit Verdrag vanaf de eerste dag van de tweede maand volgend op de datum van ondertekening.
Ten blijke waarvan de vertegenwoordigers van de Regeringen der Partijen, daartoe naar behoren gemachtigd, dit Verdrag hebben ondertekend.
Aldus overeengekomen en in tweevoud opgemaakt te Brussel, op 21 december 1996, in de Nederlandse en de Franse taal, zijnde de twee teksten gelijkelijk authentiek.
Voor het Koninkrijk België :
M. DAERDEN,
Minister van Vervoer
Voor het Koninkrijk der Nederlanden :
A. JORRITSMA-LEBBINK,
Minister van Verkeer en Waterstaat
 BIJLAGEN.
 Art.    N1 . Kaart.
(Bijlage niet opgenomen om technische redenen. Zie B.St. 07-05-1999, p. 15767).
 Art.  N2. Inwerkingtreding.
Dit verdrag is op 1 januari 1999 in werking getreden.


text:
Artikel    1 . Definities.
Voor de toepassing van deze overeenkomst :
a) wordt onder "ambtenaar" verstaan, een ambtenaar van de Europese Gemeenschappen of een nationale ambtenaar, met inbegrip van elke nationale ambtenaar van een andere lidstaat;
b) wordt onder "communautair ambtenaar" verstaan :
- eenieder die bij overeenkomst is aangesteld in de hoedanigheid van ambtenaar of ander personeelslid in de zin van het statuut van de ambtenaren van de Europese Gemeenschappen of van de regeling welke van toepassing is op de andere personeelsleden van de Europese Gemeenschappen ;
- eenieder die door de lidstaten of door een overheids- of particuliere instelling ter beschikking van de Europese Gemeenschappen is gesteld om daar functies uit te oefenen die overeenstemmen met de functies die worden uitgeoefend door ambtenaren of andere personeelsleden van de Europese Gemeenschappen.
De leden van organen die overeenkomstig de Verdragen tot oprichting van de Europese Gemeenschappen zijn ingesteld en het personeel van dergelijke organen worden behandeld als ambtenaren van de Europese Gemeenschappen , voorzover het statuut van de ambtenaren van de Europese Gemeenschappen of de regeling welke van toepassing is op de andere personeelsleden van de Europese Gemeenschappen niet op hen van toepassing zijn;
c) wordt de term "nationaal ambtenaar" uitgelegd overeenkomstig de definitie van "ambtenaar" of "overheidspersoon" in de zin van het nationaal recht van de lidstaat waar de betrokkene die hoedanigheid heeft voor de toepassing van zijn strafrecht.
Wanneer evenwel door een lidstaat strafvervolging wordt ingesteld waarbij een ambtenaar van een andere lidstaat is betrokken, is eerstgenoemde lidstaat slechts gehouden de definitie van "nationaal ambtenaar" toe te passen voorzover die verenigbaar is met zijn nationaal recht.
 Art.    2 . Passieve corruptie.
1. Voor de toepassing van deze overeenkomst bestaat passieve corruptie in het feit dat een ambtenaar opzettelijk, onmiddellijk of middellijk voordelen, ongeacht de aard daarvan, voor zichzelf of voor een ander vraagt of aanneemt, dan wel ingaat op een desbetreffende toezegging teneinde, in strijd met zijn ambtsplicht, een ambtshandeling of een handeling in de uitoefening van zijn ambt te verrichten of na te laten.
2. Elke lidstaat treft de nodige maatregelen om ervoor te zorgen dat de in lid 1 bedoelde gedragingen strafbaar worden gesteld.
 Art.    3 . Actieve corruptie.
1. Voor de toepassing van deze overeenkomst bestaat actieve corruptie in het feit dat iemand opzettelijk een ambtenaar onmiddellijk of middellijk een voordeel, ongeacht de aard daarvan, voor hemzelf of voor een ander belooft of verstrekt, om in strijd met zijn ambtsplicht een ambtshandeling of een handeling in de uitoefening van zijn ambt te verrichten of na te laten.
2. Elke lidstaat treft de nodige maatregelen om ervoor te zorgen dat de in lid 1 bedoelde gedragingen strafbaar worden gesteld.
 Art.    4 . Assimilatie.
1. Elke lidstaat treft de nodige maatregelen om ervoor te zorgen dat in zijn strafrecht de in de artikelen 2 en 3 bedoelde omschrijvingen van overtredingen die door of tegen ministers van de regering, verkozen leden van het parlement, leden van de hoogste rechterlijke instanties of leden van de rekenkamer in de uitoefening van hun ambt worden gepleegd, krachtens het strafrecht van dat land ook van toepassing zijn in gevallen waarin de feiten worden gepleegd door of jegens leden van de Commissie van de Europese Gemeenschappen , het Europees Parlement, het Hof van Justitie en de Rekenkamer van de Europese Gemeenschappen in de uitoefening van hun ambt.
2. Wanneer een lidstaat speciale wetgeving heeft uitgevaardigd met betrekking tot handelen of nalaten waarvoor ministers van de regering zich moeten verantwoorden op grond van hun bijzondere politieke positie in die lidstaat, is lid 1 niet noodzakelijk van toepassing op die wetgeving, op voorwaarde dat de lidstaat ervoor zorgt dat leden van de Commissie van de Europese Gemeenschappen ook vallen onder de strafwetgeving ter uitvoering van de artikelen 2 en 3.
3. De leden 1 en 2 zijn van toepassing onverminderd de bepalingen betreffende de strafvordering en de vaststelling van de rechterlijke bevoegdheid die van toepassing zijn in de afzonderlijke lidstaten.
4. Deze overeenkomst is van toepassing onverminderd de bepalingen van de Verdragen tot oprichting van de Europese Gemeenschappen , het Protocol betreffende de voorrechten en immuniteiten van de Europese Gemeenschappen , het Statuut van het Hof van Justitie, alsmede de uitvoeringsbesluiten betreffende de opheffing van de immuniteiten.
 Art.    5 . Sancties. 1. Elke lidstaat treft de nodige maatregelen om ervoor te zorgen dat de in de artikelen 2 en 3 bedoelde gedragingen, alsmede medeplichtigheid aan en uitdeling van die gedragingen, worden gestraft met doeltreffende, evenredige en afschrikkende sancties waaronder, tenminste in ernstige gevallen, vrijheidsstraffen die aanleiding kunnen geven tot uitlevering.
2. Lid 1 geldt onverminderd de uitoefening van disciplinaire bevoegdheden tegen nationale ambtenaren of communautaire ambtenaren door de bevoegde instanties. De nationale rechterlijke instanties kunnen bij de straftoemeting op grond van de beginselen van hun nationale recht rekening houden met eventuele disciplinaire straffen die dezelfde persoon voor dezelfde gedragingen reeds zijn opgelegd.
 Art.    6 . Strafrechtelijke aansprakelijkheid van ondernemingshoofden.
Elke lidstaat treft de nodige maatregelen opdat ondernemingshoofden of personen die beslissings- of controlebevoegdheid binnen een onderneming hebben, overeenkomstig de beginselen van zijn nationaal recht, strafrechtelijk aansprakelijk kunnen worden gesteld in geval van corruptie als bedoeld in artikel 3 die voor rekening van de onderneming door een aan hen ondergeschikte persoon zijn begaan.
 Art.    7 . Bevoegdheid.
1. Elke lidstaat neemt de nodige maatregelen om zijn rechtsmacht te vestigen ten aanzien van de overeenkomstig de artikelen 2, 3 en 4 strafbaar gestelde feiten, in de volgende gevallen :
a) het strafbare feit wordt geheel of gedeeltelijk op zijn grondgebied gepleegd;
b) de dader van het strafbare feit is een onderdaan of een ambtenaar van de betrokken lidstaat;
c) het strafbare feit is gepleegd tegen een in artikel 1 bedoelde persoon of tegen een van de leden van de in artikel 4, lid 1, bedoelde instellingen van de Europese Gemeenschappen , die tevens onderdaan is (zijn) van de betrokken lidstaat;
d) de dader van het strafbare feit is communautair ambtenaar in dienst van een instelling van de Europese Gemeenschappen of van een overeenkomstig de Verdragen tot oprichting van de Europese Gemeenschappen ingesteld orgaan dat zijn zetel in de betrokken lidstaat heeft.
2. Elke lidstaat kan bij de in artikel 13, lid 2, bedoelde kennisgeving verklaren dat hij één of meer van de in lid 1, onder b), c) en d), genoemde regels ten aanzien van de bevoegdheid niet of slechts in bepaalde gevallen of onder bepaalde voorwaarden toepast.
 Art.    8 . Uitlevering en vervolging.
1. Elke lidstaat die ingevolge zijn nationale recht geen eigen onderdanen uitlevert, treft de nodige maatregelen om zijn rechtsmacht te vestigen ten aanzien van de overeenkomstig de artikelen 2, 3 en 4 strafbaar gestelde feiten die door deze onderdanen buiten zijn grondgebied worden begaan.
2. Wanneer een onderdaan van een lidstaat ervan wordt verdacht zich in een andere lidstaat schuldig te hebben gemaakt aan een krachtens de verplichtingen die voortvloeien uit artikel 2, 3 of 4 strafbaar gesteld feit, en de lidstaat de betrokkene louter op grond van zijn of haar nationaliteit niet aan die andere lidstaat uitlevert, legt deze lidstaat de zaak aan zijn bevoegde autoriteiten voor opdat, indien daartoe aanleiding bestaat, een strafvervolging wordt ingesteld.
Met het oog op de strafvervolging worden de dossiers, inlichtingen en voorwerpen die op het strafbaar feit betrekking hebben, overeenkomstig artikel 6 van het Europees Verdrag betreffende uitlevering van 13 december 1957 toegezonden. De verzoekende lidstaat wordt in kennis gesteld van de vervolging en de afloop daarvan.
3. Voor de toepassing van dit artikel worden onder "onderdanen van een lidstaat" de personen verstaan als omschreven in de verklaringen die de betrokken lidstaat heeft afgelegd uit hoofde van artikel 6, lid 1, onder b) , van het Europees Verdrag betreffende uitlevering, alsmede de personen bedoeld in lid 1, onder c) , van dat artikel.
 Art.    9 . Samenwerking.
1. Wanneer twee of meer lidstaten betrokken zijn bij een procedure met betrekking tot een overeenkomstig de artikelen 2, 3 en 4 strafbaar gesteld feit, werken deze lidstaten doeltreffend samen bij het onderzoek, de vervolging en de bestraffing van het strafbaar feit, bijvoorbeeld door middel van wederzijdse rechtshulp, uitlevering, overdracht van strafvervolging of tenuitvoerlegging van in een andere lidstaat gewezen rechterlijke beslissingen.
2. Wanneer ten aanzien van een strafbaar feit meer dan één lidstaat bevoegd is en elk van hen terzake van dezelfde feiten een vervolging kan instellen, bepalen de betrokken lidstaten in onderling overleg wie van hen de dader of daders zal vervolgen, met het doel de vervolging zo mogelijk in één lidstaat te centraliseren.
 Art.    10 . Ne bis in idem-beginsel.
1. De lidstaten passen in hun nationale strafrecht het "ne bis in idem"-beginsel toe, volgens hetwelk een persoon die bij onherroepelijk vonnis in een lidstaat is berecht, in een andere lidstaat niet kan worden vervolgd terzake van dezelfde feiten, op voorwaarde dat ingeval een straf of maatregel is opgelegd, deze reeds is ondergaan of feitelijk ten uitvoer wordt gelegd, dan wel op grond van de wetten van de veroordelende staat niet meer ten uitvoer gelegd kan worden.
2. Bij de kennisgeving als bedoeld in artikel 13, lid 2, kan een lidstaat verklaren dat hij in een of meer van de volgende gevallen niet door lid 1 van dit artikel is gebonden :
a) indien de feiten op grond waarvan in het buitenland vonnis werd gewezen, zich geheel of gedeeltelijk op zijn eigen grondgebied hebben afgespeeld. In het laatste geval is deze uitzondering echter niet van toepassing indien de feiten zich gedeeltelijk hebben afgespeeld op het grondgebied van de lidstaat waarin het vonnis werd gewezen;
b) indien de feiten op grond waarvan in het buitenland vonnis werd gewezen, een inbreuk vormen op de veiligheid of andere even wezenlijke belangen van deze lidstaat;
c) indien de feiten op grond waarvan in het buitenland vonnis werd gewezen, zijn begaan door een ambtenaar van deze lidstaat in strijd met zijn ambtsplichten.
3. Indien in een lidstaat een nieuwe vervolging wordt ingesteld tegen een persoon die terzake van dezelfde feiten bij onherroepelijk vonnis in een andere lidstaat is berecht, dient iedere periode van vrijheidsbeneming die wegens deze feiten in laatstgenoemde lidstaat werd ondergaan, op de eventueel opgelegde straf of maatregel in mindering te worden gebracht. Voorzover de nationale wetgeving dit toelaat, wordt tevens rekening gehouden met andere straffen of maatregelen dan vrijheidsbeneming, voorzover deze ten uitvoer zijn gelegd.
4. Uitzonderingen ten aanzien waarvan een verklaring uit hoofde van lid 2 is afgelegd, zijn niet van toepassing wanneer de betrokken lidstaat terzake van dezelfde feiten de andere lidstaat om vervolging heeft verzocht of heeft ingestemd met de uitlevering van de betrokken persoon.
5. Dit artikel laat de relevante bilaterale of multilaterale overeenkomsten tussen lidstaten, alsmede de met betrekking daartoe afgelegde verklaringen, onverlet.
 Art.    11 . Nationale bepalingen.
Niets in deze overeenkomst belet de lidstaten nationale bepalingen aan te nemen die verder gaan dan de verplichtingen uit hoofde van deze overeenkomst.
 Art.    12 . Hof van Justitie.
1. Geschillen tussen de lidstaten over de uitlegging of de toepassing van deze overeenkomst waarvoor onderling geen oplossing kon worden gevonden, worden met het oog op een oplossing in een eerste fase in de Raad besproken volgens de procedure van titel VI van het Verdrag betreffende de Europese Unie. Indien binnen zes maanden geen oplossing is gevonden, kan de zaak door een bij het geschil betrokken partij aan het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen worden voorgelegd.
2. Ieder geschil tussen één of meer lidstaten en de Commissie van de Europese Gemeenschappen betreffende artikel 1, met uitzondering van punt c) , en betreffende de artikelen 2, 3 en 4, dat niet door onderhandelingen kon worden opgelost, kan, voorzover het een vraag met betrekking tot communautair recht of de financiële belangen van de Gemeenschappen betreft, dan wel leden of ambtenaren van communautaire instellingen, of uit hoofde van de Verdragen tot oprichting van de Europese Gemeenschappen opgerichte organen daarbij zijn betrokken, door een bij het geschil betrokken partij aan het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen worden voorgelegd.
3. Iedere gerechtelijke instantie van een lidstaat kan aan het Hof van Justitie een prejudiciële beslissing vragen over een vraag betreffende de uitlegging van de artikelen 1 tot en met 4 en 12 tot en met 16, als die vraag is gesteld in een zaak die bij die instantie aanhangig is en leden of ambtenaren van de communautaire instellingen of uit hoofde van de Verdragen tot oprichting van de Europese Gemeenschappen opgerichte organen daarbij zijn betrokken in de uitoefening van hun functies, en zij een beslissing op dit punt noodzakelijk acht voor het wijzen van haar vonnis.
4. Het Hof van Justitie bezit de in lid 3 bedoelde bevoegdheid alleen als de betrokken lidstaat daarmee instemt door middel van een verklaring in die zin die wordt afgelegd bij de in artikel 13, lid 2, bedoelde kennisgeving dan wel op een later tijdstip.
5. Een lidstaat die de in lid 4 bedoelde verklaring aflegt, kan de mogelijkheid om een prejudiciële beslissing aan het Hof van Justitie te vragen, beperken tot zijn gerechtelijke instanties waarvan de beslissingen volgens het nationaal recht niet vatbaar zijn voor hoger beroep.
6. Het Statuut van het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen en het Reglement voor de procesvoering van het Hof zijn van toepassing. Overeenkomstig dit statuut heeft elke lidstaat, ongeacht of hij de in lid 4 bedoelde verklaring heeft afgelegd, alsmede de Commissie het recht een memorie of schriftelijke opmerkingen aan het Hof voor te leggen in zaken die uit hoofde van lid 3 aanhangig gemaakt worden.
 Art.    13 . Inwerkingtreding.
1. Deze overeenkomst wordt de lidstaten ter aanneming volgens hun onderscheiden grondwettelijke bepalingen voorgelegd.
2. De lidstaten stellen de secretaris-generaal van de Raad van de Europese Unie in kennis van de voltooiing van de overeenkomstig hun grondwettelijke bepalingen voor de aanneming van deze overeenkomst vereiste procedures.
3. Deze overeenkomst treedt in werking negentig dagen na de in lid 2 bedoelde kennisgeving door de lidstaat die als laatste daartoe overgaat.
4. Tot de inwerkingtreding van deze overeenkomst kan elke lidstaat bij de in lid 2 bedoelde kennisgeving, dan wel op een later tijdstip, verklaren dat deze overeenkomst, met uitzondering van artikel 12, te zijnen aanzien van toepassing zal zijn op zijn betrekkingen met andere lidstaten die dezelfde verklaring hebben afgelegd. De overeenkomst wordt ten aanzien van de lidstaat die een dergelijke verklaring heeft afgelegd, van toepassing op de eerste dag van de maand die volgt op een periode van negentig dagen na de datum van nederlegging van die verklaring.
5. Een lidstaat die geen verklaring overeenkomstig lid 4 heeft afgelegd, kan de overeenkomst ten aanzien van andere overeenkomstsluitende lidstaten toepassen op basis van bilaterale overeenkomsten.
 Art.    14 . Toetreding van nieuwe lidstaten.
1. Elke staat die lid wordt van de Europese Unie, kan tot deze overeenkomst toetreden.
2. De door de Raad van de Europese Unie vastgestelde tekst van deze overeenkomst in de taal van de toetredende staat is authentiek.
3. De akten van toetreding worden nedergelegd bij de depositaris.
4. Deze overeenkomst treedt ten aanzien van elke toetredende staat in werking negentig dagen nadat diens akte van toetreding is nedergelegd, of op de datum van haar inwerkingtreding indien deze overeenkomst bij het verstrijken van de genoemde periode van negentig dagen nog niet in werking is getreden.
5. Indien deze overeenkomst nog niet in werking is getreden bij de nederlegging van de akte van toetreding, is artikel 13, lid 4, van toepassing op de toetredende staten.
 Art.    15 . Voorbehouden.
1. Behoudens in de in artikel 7, lid 2, en artikel 10, lid 2, genoemde gevallen, kunnen er geen voorbehouden worden gemaakt.
2. Lidstaten die een voorbehoud hebben gemaakt, kunnen dat te allen tijde geheel of gedeeltelijk intrekken door middel van een kennisgeving aan de depositaris. De intrekking wordt van kracht op de datum waarop de depositaris de kennisgeving ontvangt.
 Art.    16 . Depositaris.
1. De secretaris-generaal van de Raad van de Europese Unie is depositaris van deze overeenkomst.
2. De depositaris maakt in het Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen de stand van de aannemingen en toetredingen, alsmede de verklaringen, voorbehouden en andere kennisgevingen met betrekking tot deze overeenkomst bekend.
Ten blijke waarvan de ondergetekende gevolmachtigden hun handtekening onder deze overeenkomst hebben gesteld.
Gedaan te Brussel, de zesentwintigste mei negentienhonderd zevenennegentig, opgesteld in één exemplaar in de Deense, de Duitse, de Engelse, de Finse, de Franse, de Griekse, de Ierse, de Italiaanse, de Nederlandse, de Portugese, de Spaanse en de Zweedse taal, zijnde alle teksten gelijkelijk authentiek, dat wordt nedergelegd in het archief van het Secretariaat-generaal van de Raad van de Europese Unie.
 BIJLAGE.
 Art.    N . LIJST MET DE GEBONDEN STATEN.
Staten

 Datum

 Type

 Datum

 Datum

authentificatie
 instemming

 instemming

interne

 inwerking-

 treding
BELGIE

 26/05/1997

Kennisgeving
 12/03/2002

28/09/2005
CYPRUS

 Toetreding

 25/10/2004

28/09/2005
DENEMARKEN

 26/05/1997

Kennisgeving
 02/10/2000

28/09/2005
DUITSLAND

26/05/1997

Kennisgeving
 08/10/2003

28/09/2005
ESTLAND

Toetreding

 17/01/2005

28/09/2005
FINLAND

26/05/1997

Kennisgeving
 18/12/1998

28/09/2005
FRANKRIJK

26/05/1997

Kennisgeving
 04/08/2000

28/09/2005
GRIEKENLAND

26/05/1997

Kennisgeving
 11/04/2001

28/09/2005
VERENIGD
 KONINKRIJK

26/05/1997

Kennisgeving
 11/10/1999

28/09/2005
HONGARIJE

Toetreding

 13/06/2005

28/09/2005
IERLAND

26/05/1997

Kennisgeving
 11/03/2003

28/09/2005
ITALIE

 26/05/1997

Kennisgeving
 06/03/2003

28/09/2005
LETLAND

Toetreding

 14/06/2004

28/09/2005
LITOUWEN

 Toetreding

 28/05/2004

28/09/2005
LUXEMBURG

26/05/1997

Kennisgeving
 30/06/2005

28/09/2005
NEDERLAND

26/05/1997

Kennisgeving
 28/03/2002

28/09/2005
OOSTENRIJK

 26/05/1997

Kennisgeving
 19/01/2000

28/09/2005
POLEN

Toetreding

 25/01/2005

28/09/2005
PORTUGAL

 26/05/1997

Kennisgeving
 03/12/2001

28/09/2005
SLOVAKIJE

Toetreding

 30/09/2004

28/09/2005
SLOVENIE

 Toetreding

 21/09/2004

28/09/2005
SPANJE

 26/05/1997

Kennisgeving
 20/01/2000

28/09/2005
ZWEDEN

 26/05/1997

Kennisgeving
 10/06/1999

28/09/2005
 Art.  N1. Deze overeenkomst is nog niet in werking getreden.
(NOTA : Inwerkingtreding vastgesteld op 28-09-2005 bij Addendum, B.S. 16.09.2005, p. 40368)


text:
Artikel    1 . Artikel 1 van de Conventie wordt vervangen door een nieuw artikel, luidend als volgt :
" Artikel 1. 1. De Verdragsluitende Partijen gaan akkoord dat de statuten van de Société Nationale des Chemins de Fer Luxembourgeois, opgericht bij uitvoering van de Conventie van 17 april 1946, maatschappij naar Luxemburgs recht, onder de Luxemburgse wetgeving vallen.
2. Zij blijven aandeelhouder in het kapitaal van de maatschappij. Deze aandelen worden vastgelegd volgens de beschikkingen van de statuten van de maatschappij die eveneens de voorwaarden voor hun vervreemding bepalen. ".
 Art.    2 . Artikel 2 van de Conventie wordt vervangen door een nieuw artikel, luidend als volgt :
" Art. 2. De maatschappij zal van onbeperkte duur zijn met ingang van 1 juni 1945. De modaliteiten van een eventuele liquidatie vallen onder de beschikkingen van de statuten van de maatschappij.
Als op het ogenblik van de ontbinding van de maatschappij de definitieve overdracht van de rechten en plichten ervan niet werd geregeld, zal de Luxemburgse Staat voorlopig in de plaats treden wat de rechten en plichten betreft. ".
 Art.    3 . De artikelen 3 en 11 van de Conventie worden vervangen door een nieuw artikel, luidend als volgt :
" Art. 3. 1. De Belgische Staat en de Franse Staat zijn vertegenwoordigd in de organen van de maatschappij.
2. De statuten van de maatschappij kunnen slechts met eenparigheid der stemmen door de algemene vergadering worden gewijzigd. De statuten en de eraan aangebrachte wijzigingen worden door de Luxemburgse wet goedgekeurd.
3. De Luxemburgse Staat zal de kosten dragen die voor de maatschappij voortspruiten uit de opdrachten van openbare dienst die haar werden toevertrouwd door de Luxemburgse regering en waarvan de kostendekking niet door eigen inkomsten wordt verzekerd. ".
 Art.    4 . Artikel 4 van de Conventie wordt vervangen door een nieuw artikel, luidend als volgt :
" Art. 4. De Verdragsluitende Partijen zorgen voor een spoorweginfrastructuur die optimaal past in de transeuropese transportnetten en de continuïteit van de dienstverlening per spoor buiten de gemeenschappelijke grenzen verzekert.
Zij verzekeren het onderhoud en de uitbouw van deze infrastructuur met het oog op de optimalisering van het internationaal personen- en goederenverkeer over het Luxemburgs net, alsof dit net een integrerend deel van het Belgische of het Franse spoorwegnet is.
In het belang van de integratie van het Belgische, het Franse en het Luxemburgse deel van de grensoverschrijdende regio, van de mobiliteit van de personen die er wonen en werken, en van de uitwisselingen tussen de verschillende activiteitscentra die er gevestigd zijn, geven de Verdragsluitende Partijen de voorkeur aan grensoverschrijdende verbindingen per spoor onder passende modaliteiten inzake bediening, frequentie, ritduur en comfort, inzonderheid wanneer de verbindingen geheel of gedeeltelijk het karakter hebben van een openbare dienst. ".
 Art.    5 . Er worden in de Conventie nieuwe artikels ingelast, luidend als volgt :
" Art. 5. De Verdragsluitende Partijen werken samen met het oog op het bevorderen van de interoperabiliteit en op het begunstigen van de samenwerking tussen de organismen belast met het beheer van de spoorweginfrastructuur in de drie landen. Zij ontwikkelen een kader om de synergie-akkoorden tussen de spoorwegondernemingen van de drie landen te vergemakkelijken, met eerbiediging van ieders eigen autonomie.
Art. 6. De Verdragsluitende Partijen voorzien in de nodige structuren om te kunnen samenwerken op het vlak van de harmonisering van de spoorwegtechniek en van de certificering van spoorwegmaterieel. Zij bepalen de voorwaarden voor de wederzijdse erkenning van de nationale certificaten ter bevoegdverklaring van het personeel belast met het besturen en begeleiden van treinen, en tot goedkeuring van het rollend materieel.
Art. 7. De Verdragsluitende Partijen plegen overleg om in Europese besprekingen met betrekking tot het spoorvervoer hun belangen te verdedigen, rekening houdend met de economische en sociale context, alsook met de eisen gesteld door het milieu.
Art. 8. Teneinde onderhavige Conventie uit te voeren, wordt een Intergouvernementele Commissie van de spoorverbindingen opgericht.
De Commissie heeft als opdracht toe te zien op de verwezenlijking van de doelstellingen zoals gedefinieerd in onderhavige Conventie en elk nuttig voorstel aan de regeringen voor te leggen. Zij is belast met het verzoenen van de standpunten van de regeringen bij betwisting over de toepassing van de Conventie.
De Commissie bestaat uit negen leden, zijnde drie leden voor de regering van elke Verdragsluitende Partij.
Het voorzitterschap van de Commissie wordt, bij beurtrol, voor een periode van één jaar, door het hoofd van elke delegatie verzekerd.
Het secretariaat van de Commissie is gevestigd in Luxemburg. De Luxemburgse regering duidt de secretaris aan.
De Commissie komt op uitnodiging van zijn voorzitter of op vraag van één van de Verdragsluitende Partijen ten minste één keer per jaar in Luxemburg samen, alsook telkens de noodzaak zich ertoe voordoet.
Op het einde van elk jaar, stelt de Commissie voor de regeringen een verslag op over de uitvoering van onderhavige Conventie. ".
 Art.    6 . Artikel 12 van de Conventie wordt vervangen door een nieuw artikel, luidend als volgt :
" Art. 9. Ingeval dat er een geschil tussen hen opduikt met betrekking tot de toepassing van de beschikkingen van onderhavige Conventie en dat dit niet kon geregeld worden door onderhandelingen of op een andere wijze, zijn de Verdragsluitende Partijen akkoord om dit geschil op eenzijdig verzoek aan een arbitragecommissie voor te leggen.
De arbitragecommissie is samengesteld uit drie leden, respectievelijk aangesteld door de voorzitters van de Hoven van Beroep van Brussel, Parijs en Luxemburg, en gekozen onder de raadsheren van de zetel.
De arbitragecommissie kan, indien ze het nodig acht om haar scheidsrechterlijke beslissing te nemen, de vraag ten prejudiciële titel voorleggen aan het Gerechtshof van de Europese Gemeenschappen, in de vorm en onder de voorwaarden voorgeschreven bij artikel 177 van het verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap.
De scheidsrechterlijke beslissing die binnen zes maanden volgend op het aanhangig maken bij de arbitragecommissie moet genomen worden, zal bindend zijn voor de Verdragsluitende Partijen. ".
 Art.    7 . De artikelen 5, 6, 7, 8, 9 en 10 van de Conventie worden opgeheven, evenals de Toegevoegde Protocollen van 17 april 1946, 21 juni 1977, 2 december 1993 en het bijvoegsel van 26 juni 1946.
Artikel 13 wordt artikel 10.
 Art.    8 . Onderhavig toegevoegd protocol zal door de Verdragsluitende Partijen volgens hun respectieve grondwettelijke regels geratificeerd worden. De ratificatie-instrumenten zullen binnen de kortst mogelijke termijn neergelegd worden in de archieven van het Ministerie van Buitenlandse Zaken te Luxemburg. Het Toegevoegd Protocol zal in werking treden op de dag waarop de laatste ratificatie wordt neergelegd.
Opgemaakt in een drievoudig origineel, rechtsgeldig in de Franse en in de Nederlandse taal, te Luxemburg op 28 januari 1997.
 BIJLAGE.
 Art.  N. Lijst der gebonden staten

 Staat

Ratificatie

 Inwerkingtreding

Goedkeuring (A)

 -

 -

 -

 Belgie

 7 mei 2001

 7 mei 2001

 Frankrijk

7 december 1998 (A)

7 mei 2001

 Luxemburg

7 mei 1997

 7 mei 2001