text:
Artikel    1 . Begripsomschrijvingen.
Behalve voor zover uitdrukkelijk anders is bepaald of waar het zinsverband een andere uitleg vereist, gelden in dit gehele Verdrag de volgende begripsomschrijvingen :
a) "Comité" betekent het Internationale Comité van Toezicht op verdovende middelen, ingesteld bij het Enkelvoudig Verdrag inzake verdovende middelen van 1961 en dat Verdrag zoals gewijzigd door het Protocol van 1972 tot Wijziging van het Enkelvoudig Verdrag inzake verdovende middelen van 1961;
b) "Cannabisplant" betekent iedere plant van het geslacht Cannabis;
c) "Cocaplant" betekent de plant van een der soorten van het geslacht Erythroxylon;
d) "Beroepsvervoerder" betekent elke persoon of elke openbare, particuliere of andere organisatie die zich bezighoudt met het vervoer van personen, goederen of post tegen beloning, betaling, of een andere vorm van vergoeding;
e) "Commissie" betekent de Commissie voor verdovende middelen van de Economische en Sociale Raad van de Verenigde Naties;
f) "Confiscatie", waaronder, indien van toepassing, ook verbeurdverklaring is begrepen, betekent het permanent ontnemen van eigendom op bevel van een rechter of van een andere bevoegde autoriteit;
g) "Gecontroleerde aflevering" betekent de methode waarbij wordt toegelaten dat clandestiene of verdachte zendingen van verdovende middelen, psychotrope stoffen, stoffen in Tabel I en Tabel II bij dit Verdrag, of stoffen die deze vervangen, het grondgebied van één of meer landen uit-, door- of ingaan terwijl de bevoegde autoriteiten van die landen hiervan op de hoogte zijn en er toezicht op houden, teneinde personen te identificeren die betrokken zijn bij het plegen van in overeenstemming met artikel 3, eerste lid, van het Verdrag strafbaar gestelde feiten;
h) "Het Verdrag van 1961" betekent het Enkelvoudig Verdrag inzake verdovende middelen van 1961;
i) "Het Verdrag van 1961 zoals gewijzigd" betekent het Enkelvoudig Verdrag inzake verdovende middelen van 1961 zoals gewijzigd door het Protocol van 1972 tot wijziging van het Enkelvoudig Verdrag inzake verdovende middelen van 1961;
j) "Het Verdrag van 1971" betekent het Verdrag inzake psychotrope stoffen van 1971;
k) "De Raad" betekent de Economische en Sociale Raad van de Verenigde Naties;
I) "Bevriezing" of "inbeslagneming" betekent het tijdelijk verbieden van de overdracht, omzetting, vervreemding of verplaatsing van eigendommen, of het tijdelijk in bewaring nemen of onder toezicht plaatsen van eigendommen op grond van een bevel uitgevaardigd door een rechter of door een andere bevoegde autoriteit;
m) "Sluikhandel" betekent de strafbare feiten die zijn omschreven in artikel 3, eerste en tweede lid van dit Verdrag;
n) "Verdovend middel" betekent elk der stoffen, natuurlijk of synthetisch, genoemd in de Lijsten I en II van het Enkelvoudig Verdrag inzake verdovende middelen van 1961 en in dat Verdrag zoals gewijzigd door het Protocol van 1972 tot wijziging van het Enkelvoudig Verdrag inzake verdovende middelen van 1961;
o) "Papaver" betekent de plant van de soort Papaversomniferum L;p) "Opbrengsten" betekent eigendommen die, al dan niet rechtstreeks, zijn verworven of verkregen door het plegen van een in overeenstemming met artikel 3, eerste lid, strafbaar gesteld feit;
q) "Eigendommen" betekent goederen van elke soort, hetzij lichamelijk hetzij onlichamelijk, hetzij roerend hetzij onroerend hetzij tastbaar hetzij ontastbaar, en rechtsbescheiden waaruit eigendomsrechten op of een belang in deze goederen blijken;
r) "Psychotrope stof" betekent elk der stoffen, natuurlijk of synthetisch, of elk natuurlijk materiaal, genoemd in de Lijsten I, II, II en IV van het Verdrag inzake psychotrope stoffen van 1971, s) "Secretaris-Generaal" betekent de Secretaris-generaal van de Verenigde Naties;
t) "Tabel I" en "Tabel II" betekenen de overeenkomstig genummerde tabellen van stoffen die aan dit Verdrag zijn gehecht, zoals van tijd tot tijd overeenkomstig artikel 12 gewijzigd;
u) "Staat van doorvoer" betekent een Staat door wiens grondgebied clandestiene verdovende middelen, psychotrope stoffen en stoffen genoemd in Tabel I en Tabel II worden vervoerd terwijl deze Staat noch de plaats van herkomst noch de plaats van uiteindelijke bestemming daarvan is.
 Art.    2 . _ Reikwijdte van het Verdrag. 1. Het doel van dit Verdrag is de samenwerking tussen de Partijen te bevorderen opdat zij ten aanzien van de verschillende aspecten van de sluikhandel in verdovende middelen en psychotrope stoffen, met name de internationale aspecten, doeltreffender kunnen optreden. Bij het nakomen van hun verplichtingen krachtens dit Verdrag nemen de Partijen de benodigde maatregelen, waaronder begrepen wetgevende en bestuurlijke maatregelen, in overeenstemming met de grondbeginselen van hun onderscheiden nationale wetgevingen.
2. De Partijen komen hun verplichtingen krachtens dit Verdrag na op een wijze die verenigbaar is met de beginselen van soevereine gelijkheid en territoriale onschendbaarheid van Staten en van niet-inmenging in de binnenlandse aangelegenheden van andere Staten.
3. Een Partij oefent op het grondgebied van een andere Partij geen rechtsbevoegdheid uit en verricht geen taken die volgens de nationale wetgeving van die andere Partij uitsluitend aan de autoriteiten van die Partij zijn voorbehouden.
 Art.    3 . Strafbare feiten en straffen. 1. Elke Partij neemt de maatregelen die nodig Zijn om de volgende feiten, indien met opzet gepleegd, strafbaar te stellen krachtens haar nationale wetgeving:
a) (i) Produktie, vervaardiging, extractie, bereiding, aanbod, aanbod ten verkoop, distributie, verkoop, levering op welke voorwaarde ook, makelaardij, verzending, verzending in doorvoer, vervoer of in- of uitvoer van verdovende middelen of psychotrope stoffen in strijd met de bepalingen van het Verdrag van 1961, het Verdrag van 1961 zoals gewijzigd of het Verdrag van 1971;
(ii) De teelt van papavers, cocaplanten of cannabisplanten voor de produktie van verdovende middelen in strijd met de bepalingen van het Verdrag van 1961 en het Verdrag van 1961 zoals gewijzigd;
(iii) Het bezit of de aankoop van verdovende middelen of psychotrope stoffen met als doel één of meer van de in letter (i) hierboven opgesomde activiteiten;
(iv) De vervaardiging, het vervoer of de distributie van benodigdheden, materialen of van in Tabel I en Tabel II genoemde stoffen, wetende dat zij zijn bestemd om te worden gebruikt bij of voor de clandestiene teelt, produktie of vervaardiging van verdovende middelen of psychotrope stoffen;
(v) De organisatie, het beheer of de financiering van één of meer van de in letters (i), (ii), (iii) en (iv) hierboven opgesomde strafbare feiten;
b) (i) De omzetting of overdracht van eigendommen, wetende dat deze eigendommen zijn verworven uit één of meer van de in overeenstemming met letter (a) van dit lid strafbaar gestelde feiten, of uit deelneming aan één of meer van deze strafbare feiten met het doel de clandestiene herkomst van de eigendommen te verhelen of te verhullen of een persoon die bij het plegen van één of meer van deze strafbare feiten is betrokken, te helpen de wettelijke gevolgen van zijn daden te ontwijken;
(ii) Het verhelen of verhullen van de werkelijke aard van eigendommen, hun oorsprong, de plaats waar zij zich bevinden, vervreemding ervan, verplaatsing ervan, rechten met betrekking tot de eigendommen, of het bezit ervan, wetende dat deze eigendommen zijn verworven uit één of meer van de in overeenstemming met letter (a) van dit lid strafbaar gestelde feiten of uit deelneming aan één of meer van deze strafbare feiten;
c) Met inachtneming van de grondbeginselen van haar grondwet en haar rechtsstelsel:
(i) De verwerving, het bezit of het gebruik van eigendommen, wetende, op het tijdstip van ontvangst, dat deze eigendommen zijn verworven uit één of meer van de in overeenstemming met letter (a) van dit lid strafbaar gestelde feiten of uit deelneming aan één of meer van deze strafbare feiten;
(ii) Het bezit van benodigdheden of materialen of van in Tabel I en Tabel II genoemde stoffen, wetende dat deze worden of zijn bestemd om te worden gebruikt bij of voor de clandestiene teelt, produktie of vervaardiging van verdovende middelen of psychotrope stoffen;
(iii) Openbare aanzetting of uitlokking van anderen, op welke wijze ook, tot het plegen van één of meer van de in overeenstemming met dit artikel strafbaar gestelde feiten of tot het clandestiene gebruik van verdovende middelen of psychotrope stoffen;
(iv) Deelneming aan, vereniging of samenspanning tot, pogingen tot, en het bevorderen van, het meehelpen aan, het vergemakkelijken van en het aanraden van pleging van één of meer van de in overeenstemming met dit artikel strafbaar gestelde feiten.
2. Met inachtneming van de grondbeginselen van haar grondwet en haar rechtsstelsel dient elke Partij de maatregelen te nemen die nodig zijn om, indien opzettelijk, het bezit, de aankoop of de teelt van verdovende middelen of psychotrope stoffen voor persoonlijk gebruik in strijd met de bepalingen van het Verdrag van 1961, het Verdrag van 1961 zoals gewijzigd of het Verdrag van 1971, krachtens haar nationale wetgeving strafbaar te stellen.
3. Kennis, opzet of bedoeling, vereist als bestanddeel van een in het eerste lid van dit artikel omschreven strafbaar feit, kunnen worden afgeleid uit objectieve feitelijke omstandigheden.
4.
a) Elke Partij stelt op het plegen van de in overeenstemming met het eerste lid van dit artikel strafbaar gestelde feiten, straffen evenredig aan de ernstige aard van deze strafbare feiten, zoals gevangenisstraf of andere vrijheidsstraffen, geldelijke straffen en confiscatie.
b) De Partijen kunnen bepalen dat, naast veroordeling of bestraffing wegens een in overeenstemming met het eerste lid van dit artikel strafbaar gesteld feit, de dader moet worden onderworpen aan maatregelen zoals behandeling, opvoeding, nazorg, wederaanpassing aan of wederopneming in de maatschappij.
c) Niettegenstaande het bepaalde in de voorgaande letters van dit lid kunnen de Partijen, in bepaalde gevallen van minder ernstige aard, voorschrijven dat de dader, in plaats van aan veroordeling of bestraffing, moet worden onderworpen aan maatregelen zoals opvoeding, wederaanpassing aan of wederopneming in de maatschappij, en tevens, indien de dader misbruik maakt van verdovende middelen, behandeling en nazorg.
d) De Partijen kunnen, hetzij in plaats van, hetzij naast veroordeling of bestraffing wegens een in overeenstemming met het tweede lid van dit artikel strafbaar gesteld feit, maatregelen voorschrijven voor de behandeling, opvoeding, nazorg, wederaanpassing aan of wederopneming in de maatschappij van de dader.
5. De Partijen dragen er zorg voor dat hun rechters en andere autoriteiten met rechtsbevoegdheid feitelijke omstandigheden in aanmerking kunnen nemen waardoor de in overeenstemming met het eerste lid van dit artikel strafbaar gestelde feiten als bijzonder ernstige delicten kunnen worden aangemerkt, zoals:
a) Het feit dat bij het strafbare feit een georganiseerde misdadige groep is betrokken waarvan de dader deel uitmaakt;
b) Het feit dat de dader bij andere internationale georganiseerde misdadige activiteiten is betrokken;
c) Het feit dat de dader is betrokken bij andere onwettige activiteiten, die door het plegen van het strafbare feit worden vergemakkelijkt;
d) Het gebruik van geweld of wapens door de dader;
e) Het feit dat de dader een openbaar ambt bekleedt en dat het strafbare feit met dat ambt verband houdt;
f) Het feit dat minderjarigen tot slachtoffer worden gemaakt of worden gebruikt;
g) Het feit dat het strafbare feit wordt gepleegd in een strafinrichting of in een opvoedingsinstituut of in het gebouw van een maatschappelijke instelling of in hun onmiddellijke omgeving, of op andere plaatsen waar scholieren en studenten samenkomen voor onderwijs, sport en andere gezamenlijke bezigheden;
h) Eerdere veroordeling, met name voor gelijksoortige strafbare feiten, hetzij in het buitenland hetzij in hun eigen land, voor zover toegelaten volgens de nationale wetgeving van een Partij.
6. De Partijen streven ernaar te verzekeren dat discretionaire rechtsbevoegdheden krachtens hun nationale recht met betrekking tot de vervolging van personen wegens de in overeenstemming met dit artikel strafbaar gestelde feiten, worden uitgeoefend om de wetshandhaving ten aanzien van deze strafbare feiten zo doeltreffend mogelijk te maken, en met gepaste aandacht voor de noodzaak het plegen van deze strafbare feiten door afschrik te voorkomen.
7. De Partijen dragen er zorg voor dat hun rechters of andere bevoegde autoriteiten de ernstige aard van de in het eerste lid van dit artikel opgesomde strafbare feiten en de in het vijfde lid van dit artikel opgesomde omstandigheden in aanmerking nemen wanneer zij de mogelijkheid van vervroegde of voorwaardelijke vrijlating overwegen van personen die voor deze strafbare feiten zijn veroordeeld.
8. Elke Partij bepaalt, wanneer van toepassing, krachtens haar nationale wetgeving een lange verjaringstermijn, binnen welke wegens een in overeenstemming met het eerste lid van dit artikel strafbaar gesteld feit tot rechtsvervolging dient te worden overgegaan, en een langere termijn wanneer de vermeende dader de rechtsbedeling heeft ontweken.
9. Elke Partij neemt passende maatregelen, in overeenstemming met haar rechtsstelsel, om er zorg voor te dragen dat personen die worden verdacht van of zijn veroordeeld wegens een in overeenstemming met het eerste lid van dit artikel strafbaar gesteld feit, en die op haar grondgebied worden aangetroffen, bij de strafprocessen aanwezig zijn.
10. Ten behoeve van de samenwerking tussen de Partijen krachtens dit Verdrag, waaronder met name begrepen de samenwerking krachtens de artikelen 5, 6, 7 en 9, worden in overeenstemming met dit artikel strafbaar gestelde feiten niet beschouwd als fiscale of politieke delicten of als delicten die op politieke motieven berusten, zulks onverminderd de grondwettelijke beperkingen en de fundamentele nationale wetgeving van de Partijen.
11. Geen enkele bepaling van dit artikel doet afbreuk aan het beginsel dat de omschrijving van de hierin bedoelde strafbare feiten en van de wettelijke maatregelen hiertegen is voorbehouden aan de nationale wetgeving van een Partij en dat deze strafbare feiten in overeenstemming met dat recht worden vervolgd en gestraft.
 Art.    4 . Rechtsbevoegdheid. 1. EIke Partij :
a) Neemt de maatregelen die nodig zijn om haar rechtsbevoegdheid vast te leggen ten aanzien van de in overeenstemming met artikel 3, eerste lid, strafbaar gestelde feiten, wanneer :
(i) Het strafbare feit op haar grondgebied is gepleegd;
(ii) Het strafbare feit is gepleegd aan boord van een vaartuig dat haar vlag voert of van een luchtvaartuig dat volgens haar wetten is ingeschreven op het tijdstip waarop het strafbare feit wordt gepleegd;
b) Kan de maatregelen nemen die nodig zijn om haar rechtsbevoegdheid vast te leggen ten aanzien van de in overeenstemming met artikel 3, eerste lid, strafbaar gestelde feiten, wanneer :
(i) Het strafbare feit is gepleegd door één van haar staatsburgers of door een persoon die zijn gewone verblijfplaats op haar grondgebied heeft;
(ii) Het strafbare feit is gepleegd aan boord van een schip ten aanzien waarvan die Partij ingevolge artikel 17 is gemachtigd passende stappen te ondernemen mits deze rechtsbevoegdheid alleen wordt uitgeoefend op basis van de in het vierde lid en het negende lid van dat artikel bedoelde overeenkomsten of regelingen;
(iii) Het strafbare feit één van de strafbare feiten is die in overeenstemming met artikel 3, eerste lid, letter c), (iv), strafbaar zijn gesteld, en buiten haar grondgebied is gepleegd met het doel op haar grondgebied een in overeenstemming met artikel 3, eerste lid, strafbaar gesteld feit te plegen.
2. Elke Partij :
a) Neemt eveneens de maatregelen die nodig zijn om haar rechtsbevoegdheid vast te leggen ten aanzien van de in overeenstemming met artikel 3, eerste lid, strafbaar gestelde feiten, wanneer de vermeende dader zich op haar grondgebied bevindt en zij hem niet aan een andere Partij uitlevert omdat:
(i) Hel strafbare feit is gepleegd op haar grondgebied of aan boord van een schip dat haar vlag voerde of aan boord van een luchtvaartuig dat volgens haar wetten was ingeschreven op het tijdstip dat het strafbare feit werd gepleegd; of (ii) Het strafbare feit is gepleegd door één van haar staatsburgers;
b) Kan eveneens de maatregelen nemen die nodig zijn om haar rechtsbevoegdheid vast te leggen ten aanzien van de in overeenstemming met artikel 3, eerste lid, strafbaar gestelde feiten, wanneer de vermeende dader zich op haar grondgebied bevindt en zij hem niet aan een andere Partij uitlevert.
3. Dit Verdrag sluit de uitoefening van strafrechtelijke bevoegdheid door een Partij in overeenstemming met haar nationale wetgeving niet uit.
 Art.    5 . Confiscatie. 1. Elke Partij neemt de maatregelen die nodig zijn om confiscatie mogelijk te maken van :
a) Opbrengsten verworven uit in overeenstemming met artikel 3, eerste lid, strafbaar gestelde feiten, of eigendommen waarvan de waarde met die van deze opbrengsten overeenkomt;
b) Verdovende middelen en psychotrope stoffen, materialen en benodigdheden of andere hulpmiddelen die worden of zijn bestemd om op enigerlei wijze te worden gebruikt bij het plegen van in overeenstemming met artikel 3, eerste lid, strafbaar gestelde feiten.
2. Elke Partij neemt de maatregelen die nodig zijn om haar bevoegde autoriteiten in staat te stellen opbrengsten, eigendommen, hulpmiddelen of andere in het eerste lid van dit artikel bedoelde zaken te identificeren, op te sporen en te bevriezen of in beslag te nemen, met confiscatie als uiteindelijk doel.
3. Om de in dit artikel bedoelde maatregelen uit te voeren, geeft elke Partij haar rechters of andere bevoegde autoriteiten de volmacht te bevelen dat bankdossiers en financiële en commerciële dossiers beschikbaar worden gesteld of in beslag worden genomen. Een Partij kan niet op grond van het bankgeheim weigeren volgens de bepalingen van dit lid te handelen.
4.
a) Naar aanleiding van een verzoek ingevolge dit artikel door een andere Partij die rechtsbevoegdheid heeft over een in overeenstemming met artikel 3, eerste lid, strafbaar gesteld feit dient de Partij op wier grondgebied opbrengsten, eigendommen of andere in het eerste lid van dit artikel bedoelde zaken zich bevinden :
(i) Het verzoek aan haar bevoegde autoriteiten voor te leggen teneinde een bevel tot confiscatie te verkrijgen en, indien dit bevel wordt verleend, aan het verzoek te voldoen; of (ii) Aan haar bevoegde autoriteiten een bevel tot confiscatie voor te leggen dat door de verzoekende Partij in overeenstemming met het eerste lid van dit artikel is uitgevaardigd, teneinde dit bevel ten uitvoer te brengen in de mate die wordt verzocht, voor zover het opbrengsten, eigendommen, hulpmiddelen of andere in het eerste lid bedoelde zaken betreft, die zich bevinden op het grondgebied van de aangezochte Partij;
b) Naar aanleiding van een verzoek ingevolge dit artikel door een andere Partij die rechtsbevoegdheid heeft over een in overeenstemming met artikel 3, eerste lid, strafbaar gesteld feit, neemt de aangezochte Partij maatregelen om opbrengsten, eigendommen, hulpmiddelen of andere in het eerste lid van dit artikel bedoelde zaken te identificeren, op te sporen en te bevriezen of in beslag te nemen, met als uiteindelijk doel confiscatie hetzij op bevel van de verzoekende Partij, hetzij, op grond van een verzoek krachtens letter a) van dit lid, op bevel van de aangezochte Partij.
c) De beslissingen of stappen voorzien in de letters a) en b) van dit lid worden genomen door de aangezochte Partij, in overeenstemming met en met inachtneming van de bepalingen van haar nationale wetgeving en haar procedureregels of van de bilaterale of multilaterale verdragen, overeenkomsten of regelingen waaraan zij jegens de verzoekende Partij is gehouden.
d) De bepalingen van artikel 7, zesde tot en met negentiende lid, zijn mutatis mutandis van toepassing. Naast de in artikel 7, tiende lid, gespecificeerde gegevens dienen verzoeken ingevolge dit artikel het volgende te bevatten:
(i) In het geval van een verzoek zoals bedoeld in letter a), (i) van dit lid, een beschrijving van de eigendommen die dienen te worden geconfisceerd en een uiteenzetting van de feiten waarop het verzoek berust, die toereikend is om de aangezochte Partij in staat te stellen krachtens haar nationale wetgeving het bevel aan te vragen;
(ii) In het geval van een verzoek zoals bedoeld in letter a), (ii), een wettelijk toelaatbaar afschrift van een bevel tot confiscatie, uitgevaardigd door de verzoekende Partij, waarop het verzoek berust, een uiteenzetting van de feiten en gegevens betreffende de mate waarin uitvoering van het bevel wordt verzocht;
(iii) In het geval van een verzoek zoals bedoeld in letter b), een uiteenzetting van de feiten waarop het verzoek berust en een beschrijving van de handelingen waarom wordt verzocht.
e) Elke Partij verstrekt de Seceretaris-Generaal de tekst van al haar wetten en regelingen waarmede uitvoering aan dit lid wordt gegeven en de tekst van alle veranderingen die later in deze wetten en regelingen worden aangebracht.
f) Indien een Partij het verkiest het nemen van de in de letters a) en b) van dit lid bedoelde maatregelen afhankelijk te stellen van het bestaan van een desbetreffend verdrag, dient die Partij dit Verdrag te beschouwen als de noodzakelijke en voldoende verdragsrechtelijke grondslag.
g) De Partijen streven ernaar bilaterale en multilaterale verdragen en overeenkomsten te sluiten en regelingen te treffen om de doeltreffendheid van de internationale samenwerking ingevolge dit artikel te vergroten.
5.
a) Opbrengsten of eigendommen die door een Partij ingevolge het eerste lid of het vierde lid van dit artikel zijn geconfisceerd, worden door die Partij overeenkomstig haar nationale wetgeving en bestuurlijke procedures behandeld.
b) Wanneer een Partij handelt op verzoek van een andere Partij in overeenstemming met dit artikel, kan een Partij bijzondere aandacht schenken aan het sluiten van overeenkomsten aangaande:
(i) Het bijdragen van de waarde van deze opbrengsten en eigendommen, of van uit de verkoop van deze opbrengsten en eigendommen verworven, gelden, of een aanmerkelijk deel hiervan, aan intergouvernementale lichamen die zich in het bijzonder met de bestrijding van sluikhandel in en misbruik van verdovende middelen en psychotrope stoffen bezighouden;
(ii) Het delen met andere Partijen, periodiek of van geval tot geval, van deze opbrengsten en eigendommen of van dat uit de verkoop van deze opbrengsten of eigendommen verworven gelden, in overeenstemming met haar nationale wetgeving, bestuurlijke procedures, of bilaterale of multilaterale overeenkomsten die voor dit doel zijn aangegaan.
6.
a) Indien opbrengsten in andere eigendommen zijn omgezet, worden in plaats van de opbrengsten deze eigendommen aan de in dit artikel bedoelde maatregelen onderworpen;
b) Indien opbrengsten met uit wettige bronnen verworven eigendommen zijn vermengd, worden deze eigendommen, onverminderd bevoegdheden tot inbeslagneming of bevriezing, tot de hoogte van de getaxeerde waarde van de vermengde opbrengsten geconfisqueerd;
c) Inkomsten of andere voordelen verworven uit :
(i) Opbrengsten, (ii) Eigendommen waarin de opbrengsten zijn omgezet, (iii) Eigendommen waarmee de opbrengsten zijn vermengd worden eveneens aan de in dit artikel bedoelde maatregelen onderworpen, op dezelfde wijze en in dezelfde mate als opbrengsten.
7. Elke Partij kan overwegen er zorg voor te dragen dat de bewijslast ten aanzien van de wettige oorsprong van vermeende opbrengsten of andere eigendommen die kunnen worden geconfisqueerd, wordt omgekeerd, in de mate waarin een dergelijke handelwijze strookt met de beginselen van haar nationale wetgeving en met de aard van de gerechtelijke en andere procedures.
8. De bepalingen van dit artikel mogen niet zo worden uitgelegd dat daardoor de rechten van bonafide derde partijen worden geschaad.
9. Geen enkele bepaling van dit artikel doet afbreuk aan het beginsel dat de hierin bedoelde maatregelen in overeenstemming met en met inachtneming van de bepalingen van de nationale wetgeving van een Partij worden omschreven en ten uitvoer gelegd.
 Art.    6 . Uitlevering. 1. Dit artikel is van toepassing op de in overeenstemming met artikel 3, eerste lid, strafbaar gestelde feiten.
2. Elk van de strafbare feiten waarop dit artikel van toepassing is, wordt geacht in elk tussen Partijen bestaand uitleveringsverdrag te zijn begrepen als een uitleveringsdelict. De Partijen verplichten zich ertoe dergelijke strafbare feiten op te nemen als uitleveringsdelicten in ieder uitleveringsverdrag dat tussen hen wordt gesloten.
3. Indien een Partij die uitlevering afhankelijk stelt van het bestaan van een verdrag een verzoek om uitlevering ontvangt van een andere Partij, waarmee zij geen uitleveringsverdrag heeft gesloten, kan zij dit Verdrag beschouwen als de wettelijke basis voor uitlevering wegens de strafbare feiten waarop dit artikel van toepassing is. De Partijen die uitvoerige wettelijke voorschriften behoeven teneinde dit Verdrag als wettelijke basis voor uitlevering te gebruiken, dienen te overwegen dergelijke voorschriften voor zover nodig uit te vaardigen.
4. De Partijen die uitlevering niet afhankelijk stellen van het bestaan van een verdrag erkennen de strafbare feiten waarop dit artikel van toepassing is onderling als uitleveringsdelicten.
5. Uitlevering wordt onderworpen aan de in de wetgeving van de aangezochte Partij of in toepasselijke uitleveringsverdragen bepaalde voorwaarden, waaronder begrepen de gronden waarop de aangezochte Partij uitlevering kan weigeren.
6. Bij het overwegen van verzoeken die ingevolge dit artikel worden ontvangen, kan de aangezochte Staat weigeren deze in te willigen indien zijn rechterlijke of andere bevoegde autoriteiten gegronde redenen hebben om aan te nemen dat inwilliging de vervolging of bestraffing van een persoon op grond van zijn ras, godsdienst, nationaliteit of politieke denkbeelden zou vergemakkelijken, of om één of meer van deze redenen nadelig zou zijn voor degene(n) die het verzoek betreft.
7. De Partijen streven ernaar uitleveringsprocedures te bespoedigen en de vereisten betreffende bewijslevering in dergelijke procedures met betrekking tot de strafbare feiten waarop dit artikel van toepassing is, te vereenvoudigen.
8. Met inachtneming van de bepalingen van haar nationale wetgeving en haar uitleveringsverdragen kan de aangezochte Partij, zodra zij ervan overtuigd is dat de omstandigheden dit rechtvaardigen en dringend zijn, en op verzoek van de verzoekende Partij, een persoon wiens uitlevering wordt verzocht en die zich op haar grondgebied bevindt, in hechtenis nemen of andere passende maatregelen nemen om zijn aanwezigheid bij de uitleveringsprocedure te verzekeren.
9. Onverminderd de uitoefening van strafrechtelijke bevoegdheden die in overeenstemming met haar nationale wetgeving gelden, dient een Partij op wier grondgebied een vermeende dader wordt aangetroffen :
a) Indien zij hem niet uitlevert wegens een in overeenstemming met artikel 3, eerste lid, strafbaar gesteld feit, op de gronden genoemd in artikel 4, tweede lid, letter a), de zaak aan haar bevoegde autoriteiten voor te leggen om hem te laten vervolgen, tenzij anders is overeengekomen met de verzoekende Partij;
b) Indien zij hem niet uitlevert wegens een dergelijk strafbaar feit en haar rechtsbevoegdheid ten aanzien van dat strafbare feit heeft vastgelegd in overeenstemming met artikel 4, tweede lid, letter b), de zaak aan haar bevoegde autoriteiten voor te leggen om hem te laten vervolgen, tenzij anders is verzocht door de verzoekende partij omdat deze haar wettelijke rechtsbevoegdheid wenst te behouden.
10. Indien uitlevering wordt. verzocht ten behoeve van de tenuitvoerlegging van een vonnis, en indien deze wordt geweigerd omdat de betrokkene een staatsburger van de aangezochte partij is, overweegt de aangezochte partij, indien haar wetgeving dit toelaat en in overeenstemming met de vereisten van deze wetgeving, op aanvraag van de verzoekende partij, het vonnis dat is opgelegd krachtens het recht van de verzoekende partij of het resterende gedeelte daarvan ten uitvoer te leggen.
11. De partijen streven ernaar bilaterale en multilaterale overeenkomsten te sluiten voor het uitvoeren of het vergroten van de doeltreffendheid van uitlevering.
12. De partijen kunnen overwegen bilaterale overeenkomsten aan te gaan, hetzij ad hoc, hetzij algemeen geldend, over de overdracht aan hun land van personeel die zijn veroordeeld tot gevangenisstraf of andere vrijheidsstraffen wegens strafbare feiten waarop dit artikel van toepassing is, opdat zij daar hun straftijd kunnen uitzitten.
 Art.    7 . Wederzijdse rechtshulp. 1. De partijen verlenen elkaar ingevolge dit artikel de ruimste mate van wederzijdse rechtshulp in onderzoeken, vervolgingen en processen met betrekking tot in overeenstemming met artikel 3, eerste lid, strafbaar gestelde feiten.
2. Het verlenen van wederzijdse rechtshulp in overeenstemming met dit artikel kan worden verzocht voor de volgende doeleinden :
a) Het afnemen van getuigenissen of verklaringen van personen;
b) Het betekenen van gerechtelijke stukken;
c) Het uitvoeren van opsporingen en inbeslagnemingen;
d) Het onderzoeken van gebouwen en terreinen;
e) Het verstrekken van gegevens en bewijsmateriaal;
f) Het verstrekken van originele exemplaren of gewaarmerkte afschriften van ter zake dienende documenten en dossiers, waaronder begrepen bankdossiers, financiële dossiers, ondernemingsdossiers of commerciële dossiers;
g) Het identificeren of opsporen van opbrengsten, eigendommen, hulpmiddelen of andere zaken voor het leveren van bewijs.
3. De partijen kunnen elkaar alle vormen van wederzijdse rechtshulp verlenen die zijn toegestaan volgens de nationale wetgeving van de aangezochte partij.
4. Op verzoek dienen de partijen, voor zover verenigbaar met hun nationale wetgeving en praktijk, de aanwezigheid of beschikbaarheid van personen, waaronder begrepen personen in hechtenis die zich bereid verklaren bij onderzoeken te helpen of aan een procedure deel te nemen, te vergemakkelijken of te bevorderen.
5. Een partij kan niet op grond van het bankgeheim weigeren wederzijdse rechtshulp krachtens dit artikel te verlenen.
6. De bepalingen van dit artikel laten de verplichtingen voortvloeiend uit andere bilaterale dan wel multilaterale verdragen waarbij wederzijdse rechtshulp in strafzaken geheel of gedeeltelijk is of zal worden geregeld, onverlet.
7. Het achtste lid tot en met het negentiende lid van dit artikel gelden voor verzoeken die ingevolge dit artikel worden gedaan indien de betrokken partijen niet gebonden zijn door een verdrag aangaande wederzijdse rechtshulp. Indien de partijen wèl door een dergelijk verdrag zijn gebonden, gelden de overeenkomstige bepalingen van dat verdrag, tenzij de partijen overeenkomen in plaats daarvan het achtste lid tot en met het negentiende lid van dit artikel toe te passen.
8. Partijen wijzen een autoriteit, of, indien nodig, autoriteiten aan, die verantwoordelijk zijn voor en bevoegd zijn tot het uitvoeren van verzoeken om wederzijdse rechtshulp of de toezending ervan aan de tot uitvoering bevoegde autoriteiten. Zij brengen de hiertoe aangewezen autoriteit of autoriteiten ter kennis van de secretaris-generaal.
Toezending van verzoeken om wederzijdse rechtshulp en alle desbetreffende berichtgeving geschiedt tussen de daartoe door de partijen aangewezen autoriteiten; dit vereiste geldt onverminderd het recht van een partij te verlangen dat deze verzoeken en berichten langs diplomatieke weg aan haar worden gericht en, in dringende omstandigheden, wanneer de partijen zulks overeenkomen, via Interpol (International Criminal Police Organisation), indien mogelijk.
9. Verzoeken worden schriftelijk gedaan in een voor de aangezochte partij aanvaardbare taal. Elke partij brengt de voor haar aanvaardbare taal of talen ter kennis van de secretaris-generaal. In dringende omstandigheden, en indien de partijen zulks overeenkomen, kunnen verzoeken mondeling worden gedaan, maar zij dienen onverwijld schriftelijk te worden bevestigd.
10. Een verzoek om wederzijdse rechtshulp omvat :
a) De identiteit van de autoriteit die het verzoek doet;
b) Het onderwerp en de aard van het onderzoek, de vervolging of de procedure waarop het verzoek betrekking heeft, en de naam en de functies van de autoriteit die dit onderzoek, deze vervolging of deze procedure leidt;
c) Een samenvatting van de ter zake dienende feiten, behalve in geval van verzoeken om het verstrekken van gerechtelijke stukken;
d) Een beschrijving van de gewenste hulp en bijzonderheden aangaande specifieke procedures waarvan de verzoekende Partij wenst dat zij worden gevolgd;
e) Indien mogelijk, de identiteit, verblijfplaats en nationaliteit van de betrokken personen;
f) Het doel waarvoor om het bewijs, de gegevens of het optreden wordt verzocht.
11. De aangezochte Partij kan om aanvullende gegevens verzoeken wanneer dit nodig blijkt voor de uitvoering van het verzoek in overeenstemming met haar nationale wetgeving of wanneer dit de uitvoering kan vergemakkelijken.
12. Een verzoek wordt uitgevoerd in overeenstemming met de nationale wetgeving van de aangezochte Partij en, voor zover niet in strijd met de nationale wetgeving van de aangezochte Partij en indien mogelijk, in overeenstemming met de in het verzoek vermelde procedures.
13. De verzoekende Partij dient door de aangezochte Partij verstrekte gegevens of bewijsmateriaal niet voor andere dan in het verzoek vermelde onderzoeken, vervolgingen of procedures over te dragen of te gebruiken zonder voorafgaande toestemming van de aangezochte Partij.
14. De verzoekende Partij kan verlangen dat de aangezochte Partij het feit dat het verzoek is gedaan en de strekking van het verzoek vertrouwelijk behandelt, behalve voor zover noodzakelijk om het verzoek uit te voeren. Indien de aangezochte Partij niet kan voldoen aan het vereiste van vertrouwelijkheid, stelt zij de verzoekende Partij hiervan onmiddellijk in kennis.
15. Wederzijdse rechtshulp kan worden geweigerd :
a) Indien het verzoek niet in overeenstemming met de bepalingen van dit artikel wordt gedaan;
b) Indien de aangezochte Partij van mening is dat uitvoering van het verzoek haar soevereiniteit, veiligheid, openbare orde, of andere wezenlijke belangen vermoedelijk zal schaden;
c) Indien het de autoriteiten van de aangezochte Partij door haar nationale wetgeving verboden zou zijn overeenkomstig het verzoek te handelen ten aanzien van soortgelijke strafbare feiten, indien deze het onderwerp van onderzoek, vervolging of procedures onder hun eigen rechtsbevoegdheid zouden zijn;
d) Indien inwilliging van het verzoek in strijd zou zijn met de wetgeving van de aangezochte Partij aangaande wederzijdse rechtshulp.
16. Weigeringen van het verlenen van wederzijdse rechtshulp worden met redenen omkleed.
17. Wederzijdse rechtshulp kan door de aangezochte Partij worden uitgesteld op grond van het feit dat deze een lopend onderzoek, een lopende vervolging of een lopende procedure zou belemmeren. In dit geval pleegt de aangezochte Partij overleg met de verzoekende Partij om te bepalen of de rechtshulp nog kan worden verleend onder de voorwaarden die de verzoekende Partij nodig acht.
18. Een getuige, deskundige of andere persoon die zich bereid verklaart te getuigen in een proces of te helpen bij een onderzoek vervolging of gerechtelijke procedure op het grondgebied van de verzoekende Partij, wordt niet vervolgd, in hechtenis genomen gestraft of onderworpen aan andere beperkingen van zijn persoonlijke vrijheid op dat grondgebied vanwege handelingen, nalatigheden of veroordelingen voorafgaande aan zijn vertrek van het grondgebied van de aangezochte Partij. Deze vrijgeleide houdt op wanneer de getuige, deskundige of andere persoon gedurende een tijdvak van vijftien achtereenvolgende dagen, of gedurende een door de Partijen overeengekomen tijdvak, vanaf de datum waarop hem officieel is meegedeeld dat zijn aanwezigheid niet langer is vereist door de rechterlijke autoriteiten, de mogelijkheid heeft gehad te vertrekken, maar desondanks vrijwillig op het grondgebied is gebleven, of het heeft verlaten en uit eigen vrije wil is teruggekeerd.
19. De gewone kosten van uitvoering van een verzoek komen ten laste van de aangezochte Partij, tenzij door de betrokken Partijen anders is overeengekomen. Indien aanzienlijke of buitengewone onkosten moeten of zullen moeten worden gemaakt om aan het verzoek te voldoen, plegen de Partijen overleg om de voorwaarden te bepalen waarop het verzoek wordt uitgevoerd als mede de wijze waarop de kosten zullen worden gedragen.
20. De Partijen overwegen, indien noodzakelijk, de mogelijkheid bilaterale of multilaterale overeenkomsten te sluiten of regelingen te treffen die de doeleinden van de bepalingen in dit artikel dienen, praktische uitvoering geven aan deze bepalingen of de werking ervan verbeteren.
 Art.    8 . Overdracht van strafvervolging. De Partijen overwegen de mogelijkheid de strafvervolging aan elkaar over te dragen van in overeenstemming met artikel 3, eerste lid, strafbaar gestelde feiten in gevallen waarin men van oordeel is dat deze overdracht in het belang is van een goede rechtsbedeling.
 Art.    9 . Andere vormen van samenwerking en opleiding. 1. De Partijen werken nauw met elkaar samen, op een wijze die verenigbaar is met hun onderscheiden nationale rechts- en bestuursstelsels, teneinde de doeltreffendheid van de wetshandhaving ter bestrijding van in overeenstemming met artikel 3, eerste lid, strafbaar gestelde feiten te vergroten. In het bijzonder zullen zij, op grond van bilaterale of multilaterale overeenkomsten of regelingen :
a) Verbindingskanalen tussen hun bevoegde instanties en diensten tot stand brengen en onderhouden om de veilige en snelle uitwisseling van gegevens aangaande alle aspecten van in overeenstemming met artikel 3, eerste lid, strafbaar gestelde feiten te vergemakkelijken, waaronder begrepen verbanden met andere misdadige praktijken, indien de betrokken Partijen dit passend achten;
b) Met elkaar samenwerken in het leiden van onderzoeken aangaande in overeenstemming met artikel 3, eerste lid, strafbaar gestelde feiten die een internationaal karakter hebben, wat betreft :
(i) De identiteit, verblijfplaats en activiteiten van personen die ervan worden verdacht te zijn betrokken bij in overeenstemming met artikel 3, eerste lid, strafbaar gestelde feiten;
(ii) Het verkeer van uit het plegen van dergelijke strafbare feiten verworven opbrengsten en eigendommen;
(iii) Het verkeer van verdovende middelen, psychotrope stoffen, stoffen in Tabel I en Tabel II van dit Verdrag en hulpmiddelen die worden of zijn bestemd om te worden gebruikt bij het plegen van dergelijke strafbare feiten;
c) In bepaalde gevallen en indien dit niet in strijd is met de nationale wetgevingen, gezamenlijke teams vormen voor de uitvoering van de bepalingen van dit lid, waarbij de noodzaak van het beschermen van de veiligheid van personen en operaties in aanmerking wordt genomen. De functionarissen van een Partij die deel uitmaken van een dergelijk team moeten zich houden aan de aanwijzingen van de bevoegde autoriteiten van de Partij op wier grondgebied de operatie zal plaatsvinden; in al deze gevallen dragen de betrokken Partijen er zorg voor dat de soevereiniteit van de Partij op wier grondgebied de operatie zal plaatsvinden, ten volle wordt geëerbiedigd;
d) Indien van toepassing, de benodigde hoeveelheden stoffen verstrekken voor analyse of onderzoek;
e) Doeltreffende coördinatie tussen hun bevoegde instanties en diensten vergemakkelijken en de uitwisseling van personeel en andere deskundigen, waaronder begrepen de detachering van verbindingsfunctionarissen, bevorderen.
2. Elke Partij zal, voor zover nodig, gerichte opleidingsprogramma's opzetten, ontwikkelen of verbeteren voor haar wetshandhavend en ander personeel, waaronder begrepen douanebeambten, dat belast is met de bestrijding van in overeenstemming met artikel 3, eerste lid, strafbaar gestelde feiten. In deze programma's dienen in het bijzonder de volgende onderwerpen aan de orde te komen :
a) Methoden die worden gebruikt bij de opsporing en bestrijding van in overeenstemming met artikel 3, eerste lid, strafbaar gestelde feiten;
b) Routes en methoden die worden gebruikt door personen die ervan worden verdacht te zijn betrokken bij in overeenstemming met artikel 3, eerste lid, strafbaar gestelde feiten, in het bijzonder in Staten van doorvoer, en geschikte maatregelen hiertegen;
c) Toezicht op de in- en uitvoer van verdovende middelen, psychotrope stoffen en in Tabel I en Tabel II genoemde stoffen;
d) Opsporing van en toezicht op het verkeer van opbrengsten en eigendommen verworven uit in overeenstemming met artikel 3, eerste lid, strafbaar gestelde feiten, en verdovende middelen, psychotrope stoffen en in Tabel I en Tabel II genoemde stoffen, en hulpmiddelen die worden of zijn bestemd om te worden gebruikt bij het plegen van deze feiten;
e) Methoden die worden gebruikt voor het overdragen, verhelen of verhullen van deze opbrengsten, eigendommen en hulpmiddelen;
f) Het verzamelen van bewijs;
g) Methoden voor het houden van toezicht in vrijhandelszones en vrijhavens;
h) Moderne methoden voor de handhaving van de wet.
3. De Partijen helpen elkaar bij het ontwerpen en uitvoeren van onderzoeks- en opleidingsprogramma's die tot doel hebben hun deskundigheid op de in het tweede lid van dit artikel bedoelde gebieden te delen, en zij maken hiervoor tevens, wanneer van toepassing, gebruik van regionale en internationale conferenties en studiebijeenkomsten voor het bevorderen van de samenwerking en het aanmoedigen van de bespreking van problemen van wederzijds belang, waaronder begrepen de bijzondere problemen en behoeften van Staten van doorvoer.
 Art.    10 . Internationale samenwerking en hulp aan Staten van doorvoer. 1. De Partijen werken samen, rechtstreeks of door tussenkomst van bevoegde internationale of regionale organisaties, om Staten van doorvoer voor zover mogelijk te helpen en te steunen, en met name ontwikkelingslanden die behoefte hebben aan dergelijke hulp en steun, door middel van programma's voor technische samenwerking om de clandestiene doorvoer te beletten, en andere verwante activiteiten.
2. De Partijen kunnen zich, rechtstreeks of door tussenkomst van bevoegde internationale of regionale organisaties, verbinden tot het verlenen van financiële hulp aan Staten van doorvoer teneinde de infrastructuur die nodig is voor doeltreffende bestrijding en voorkoming van sluikhandel uit te breiden en te versterken.
3. De Partijen kunnen bilaterale of multilaterale overeenkomsten sluiten of regelingen treffen om de doeltreffendheid van de internationale samenwerking ingevolge dit artikel te vergroten en kunnen in dit verband financiële regelingen in overweging nemen.
 Art.    11 . Gecontroleerde aflevering. 1. Indien geoorloofd volgens de grondbeginselen van hun onderscheiden nationale rechtsstelsels nemen de Partijen de nodige maatregelen, binnen hun mogelijkheden, om gepast gebruik van gecontroleerde aflevering op internationaal niveau mogelijk te maken, op basis van overeenkomsten of regelingen waarmee wederzijds is ingestemd, teneinde personen te identificeren die zijn betrokken bij in overeenstemming met artikel 3, eerste lid, strafbaar gestelde feiten, en gerechtelijke stappen tegen hen te ondernemen.
2. Beslissingen om van gecontroleerde aflevering gebruik te maken, worden van geval tot geval genomen en daarbij kan, indien noodzakelijk, rekening worden gehouden met financiële regelingen en afspraken teil aanzien van de uitoefening van rechtsbevoegdheid door de betrokken Partijen.
3. Clandestiene zendingen waarvoor gecontroleerde aflevering is overeengekomen, kunnen, wanneer de betrokken Partijen hiermee instemmen, worden onderschept en vervolgens worden doorgelaten terwijl de verdovende middelen of psychotrope stoffen intact zijn of nadat zij geheel of gedeeltelijk zijn verwijderd of vervangen.
 Art.    12 . Stoffen die vaak worden gebruikt bij de clandestiene vervaardiging van verdovende middelen of psychotrope stoffen.
1. De Partijen treffen de door hen passend geachte maatregelen ter voorkoming van het misbruik van in tabel I en tabel II genoemde stoffen voor de clandestiene vervaardiging van verdovende middelen of psychotrope stoffen, en werken hiertoe met elkaar samen.
2. Indien een Partij of het Comité over gegevens beschikt die naar haar of zijn mening opneming van een stof in Tabel I of Tabel II noodzakelijk maken, doet die Partij of het Comité daarvan mededeling aan de Secretaris-Generaal en verschaft hem de gegevens die deze mededeling staven. De in het tweede tot en met het zevende lid van dit artikel beschreven procedure geldt ook wanneer een Partij of het Comité over gegevens beschikt die het afvoeren van een stof van Tabel I of Tabel II rechtvaardigen, of het overbrengen van een stof van de ene tabel naar de andere.
3. De Secretaris-Generaal doet een dergelijke mededeling en de gegevens die naar zijn mening ter zake dienende zijn, toekomen aan de Partijen, aan de Commissie en, indien de mededeling wordt gedaan door een Partij, aan het Comité. De Partijen doen hun commentaar op de mededeling toekomen aan de Secretaris-Generaal, samen met alle aanvullende gegevens die hel Comité kunnen helpen een oordeel te vormen en de Commissie kunnen helpen tot een beslissing te komen.
4. Indien het Comité, rekening houdend met de mate, het belang en de verscheidenheid van de vormen van toegestaan gebruik van de stof, alsmede de mogelijkheid en het gemak van het gebruik van vervangende stoffen voor de toegestane doeleinden alsmede voor de clandestiene vervaardiging van verdovende middelen en psychotrope stoffen, tot de slotsom komt:
a) Dat de stof veelvuldig wordt gebruikt bij de clandestiene vervaardiging van een verdovend middel of een psychotrope stof;
b) Dat de omvang en mate van de clandestiene vervaardiging van een verdovend middel of een psychotrope stof zodanig ernstige moeilijkheden op het gebied van de volksgezondheid of van maatschappelijke aard scheppen, dat internationaal ingrijpen gerechtvaardigd is, zendt het de Commissie een beoordeling van de stof, waarin de waarschijnlijke gevolgen van toevoeging van de stof aan Tabel I of Tabel II op zowel toegestaan gebruik als op clandestiene vervaardiging is opgenomen, samen met aanbevelingen voor maatregelen van toezicht die, gezien zijn beoordeling, passend zouden zijn.
5. De Commissie kan, rekening houdend met de commentaren die zijn ingediend door de Partijen en het commentaar en de aanbevelingen van het Comité, wiens beoordeling in wetenschappelijke aangelegenheden doorslaggevend is, en ook eventuele andere ter zake dienende factoren in aanmerking nemend, met een meerderheid van twee derde van haar leden besluiten een stof in Tabel I of Tabel II op te nemen.
6. Elk besluit dat de Commissie ingevolge dit artikel neemt, wordt door de Secretaris-Generaal ter kennis gebracht van alle Staten en andere lichamen die Partij bij dit Verdrag zijn of gerechtigd zijn te worden, en aan het Comité. Een dergelijk besluit treedt ten aanzien van elke Partij in werking honderdtachtig dagen na de datum waarop een dergelijke kennisgeving wordt gedaan.
7.
a) De besluiten die de Commissie ingevolge dit artikel neemt, kunnen op verzoek van een Partij, ingediend binnen de honderdtachtig dagen nadat kennisgeving van het besluit is gedaan, door de Raad aan een hernieuwd onderzoek worden onderworpen;
b) De Secretaris-Generaal zendt afschriften van het verzoek en de ter zake dienende gegevens aan de Commissie, aan het Comité en aan alle Partijen, en verzoekt hen binnen negentig dagen hun commentaar in te dienen. Alle ontvangen commentaren worden ter overweging aan de Raad voorgelegd;
c) De Raad kan het besluit van de Commissie bevestigen of ongedaan maken. Kennisgeving van het besluit van de Raad wordt gezonden aan alle Staten en andere lichamen die Partij bij dit Verdrag zijn of gerechtigd zijn te worden, aan de Commissie en aan het Comité.
8.
a) Onverminderd de algemene gelding van de in het eerste lid van dit artikel vervatte bepalingen en de bepalingen van het Verdrag van 1961, het Verdrag van 1961 zoals gewijzigd en het Verdrag van 1971, nemen de Partijen de door hen passend geachte maatregelen voor het houden van toezicht op de vervaardiging en distributie van de stoffen in Tabel I en Tabel II binnen hun grondgebied.
b) Hiertoe kunnen de Partijen :
(i) Toezicht houden op alle personen en ondernemingen die zich bezighouden met de vervaardiging en distributie van deze stoffen;
(ii) De inrichtingen en gebouwen waarin deze vervaardiging of distributie kan plaatsvinden aan een vergunningenstelsel onderwerpen;
(iii) Voorschrijven dat vergunninghouders zich in het bezit stellen van een machtiging voor het verrichten van de eerder genoemde handelingen;
(iv) Voorkomen de fabrikanten en distributeurs grotere hoeveelheden van deze stoffen vergaren dan de normale bedrijfsvoering en de bestaande marktsituatie vereisen.
9. Elke Partij neemt ten aanzien van de stoffen in Tabel I en Tabel II de volgende maatregelen :
a) Het instellen en in stand houden van een systeem om de internationale handel in stoffen in Tabel I en Tabel II te bewaken teneinde de opsporing van verdachte transacties te vergemakkelijken.
Deze bewakingssystemen worden toegepast in nauwe samenwerking met fabrikanten, importeurs, exporteurs en groot- en kleinhandelaren, die de bevoegde autoriteiten inlichten over verdachte orders en transacties;
b) Het voorzien in de inbeslagneming van elke in Tabel I of Tabel II genoemde stof indien er voldoende bewijs is dat deze is bestemd om te worden gebruikt bij de clandestiene vervaardiging van een verdovend middel of een psychotrope stof;
c) Het zo spoedig mogelijk op de hoogte stellen van de bevoegde autoriteiten en diensten van de betrokken Partijen indien er reden is om te veronderstellen dat de in-, uit- of doorvoer van een in Tabel I of Tabel II genoemde stof de clandestiene vervaardiging van verdovende middelen of psychotrope stoffen tot doel heeft, en met name het verstrekken van gegevens over de wijze van betalen en alle andere belangrijke elementen die tot die veronderstelling hebben geleid;
d) Het voorschrijven dat zendingen voor in- en uitvoer behoorlijk van etiketten en documenten zijn voorzien. Op handelsdocumenten zoals facturen, vrachtbrieven, douanepapieren en vervoersdocumenten worden de namen, zoals gegeven in Tabel I of Tabel II, van de stoffen die worden in- of uitgevoerd, de hoeveelheid die wordt in- of uitgevoerd, en de naam en het adres van de exporteur, van de importeur en, indien beschikbaar, van de geadresseerde vermeld;
e) Verzekeren dat de in letter d) van dit artikel bedoelde documenten gedurende een tijdvak van ten minste twee jaar worden bewaard en beschikbaar kunnen worden gesteld voor inspectie door de bevoegde autoriteiten.
10.
a) Naast de bepalingen van het negende lid, en op verzoek van de belanghebbende Partij aan de Secretaris-Generaal, draagt elke Partij uit wiens grondgebied een in Tabel I genoemde stof zal worden uitgevoerd er zorg voor dat, voorafgaand aan deze uitvoer, de volgende gegevens door haar bevoegde autoriteiten worden verstrekt aan de bevoegde autoriteiten van het land waar de stof zal worden ingevoerd :
(i) De naam en het adres van de exporteur, van de importeur en, indien beschikbaar, van de geadresseerde (ii) De naam van de stof in Tabel I;
(iii) De hoeveelheid van de uit te voeren stof;
(iv) De verwachte plaats van invoer en de verwachte datum van verzending;
(v) Alle andere gegevens waarover wederzijds overeenstemming tussen de Partijen is bereikt.
b) Een Partij kan strengere maatregelen van toezicht nemen dan die voorzien in dit lid indien dergelijke maatregelen naar haar oordeel gewenst of noodzakelijk zijn.
11. Wanneer een Partij aan een andere Partij gegevens verstrekt in overeenstemming met het negende en tiende lid van dit artikel kan de Partij die deze gegevens verstrekt verlangen dat de Partij die deze ontvangt alle handels-, bedrijfs- of beroepsgeheimen of fabrieks- of handelswerkwijzen als vertrouwelijk behandelt.
12. Elke Partij verstrekt het Comité jaarlijks, in de vorm en op de wijze die het Comité voorschrijft en op formulieren die het Comité verstrekt, gegevens over :
a) De in beslag genomen hoeveelheden van stoffen in Tabel I en Tabel II en, indien bekend, hun herkomst;
b) Stoffen die niet in Tabel I of Tabel II zijn opgenomen, waarvan wordt vastgesteld dat zij zijn gebruikt bij de clandestiene vervaardiging van verdovende middelen of psychotrope stoffen, en die door de Partij van voldoende betekenis worden geacht om onder de aandacht van het Comité te worden gebracht;
c) Methoden van misbruik en clandestiene vervaardiging.
13. Het Comité brengt jaarlijks verslag uit aan de Commissie over de toepassing van dit artikel en de Commissie beziet periodiek de geschiktheid en de juistheid van Tabel I en Tabel II.
14. De bepalingen van dit artikel gelden niet voor farmaceutische preparaten, noch voor andere preparaten die stoffen in Tabel I of Tabel II bevatten en die op zodanige wijze zijn samengesteld dat deze stoffen niet gemakkelijk kunnen worden gebruikt of met eenvoudig toe te passen middelen kunnen worden teruggewonnen.
 Art.    13 . Materialen en benodigdheden. De Partijen nemen de door hen passend geachte maatregelen om de handel in en het misbruik van materialen en benodigdheden voor de clandestiene produktie of vervaardiging van verdovende middelen en psychotrope stoffen te voorkomen en werken hiertoe samen.
 Art.    14 . Maatregelen om de clandestiene teelt van planten die verdovende. middelen bevatten, uit te roeien, en de clandestiene vraag naar verdovende middelen en psychotrope stoffen uit te bannen.
1. Maatregelen die door Partijen ingevolge dit Verdrag worden genomen, dienen niet minder streng te zijn dan de bepalingen van het Verdrag van 1961, het Verdrag van 1961 zoals gewijzigd en het Verdrag van 1971 die van toepassing zijn op het uitroeien van de clandestiene teelt van planten die verdovende en psychotrope stoffen bevatten en op het uitbannen van de clandestiene vraag naar verdovende middelen en psychotrope stoffen.
2. Elke Partij neemt passende maatregelen om de clandestiene teelt van planten die verdovende of psychotrope stoffen bevatten zoals opium, cocaplanten en cannabisplanten, te voorkomen, en deze planten, indien zij clandestien worden geteeld op haar grondgebied, uit te roeien. Bij het nemen van deze maatregelen worden de fundamentele rechten van de mens geëerbiedigd en wordt naar behoren rekening gehouden met van oudsher toegestane vormen van gebruik, wanneer er historisch bewijs van dergelijk gebruik is, en tevens met de bescherming van het milieu.
3.
a) De Partijen kunnen samenwerken om de doeltreffendheid van de inspanningen tot uitroeiing te vergroten. Deze samenwerking kan, indien van toepassing, onder andere ondersteuning van geïntegreerde plattelandsontwikkeling omvatten, die kan leiden tot economisch levensvatbare alternatieven voor de clandestiene teelt. Factoren als toegang tot markten, de beschikbaarheid van middelen en de heersende sociaal-economische omstandigheden dienen in aanmerking te worden genomen voordat dergelijke programma's voor plattelandsontwikkeling worden uitgevoerd. De Partijen kunnen andere passende vormen van samenwerking overeenkomen.
b) De Partijen vergemakkelijken tevens het uitwisselen van wetenschappelijke en technische gegevens en het verrichten van onderzoek aangaande uitroeiing.
c) In alle gevallen waar zij gezamenlijke grenzen hebben, streven de Partijen naar samenwerking in uitroeiingsprogramma's in hun onderscheiden gebieden langs deze grenzen.
4. De Partijen nemen passende maatregelen gericht op het uitbannen of het verminderen van de clandestiene vraag naar verdovende middelen en psychotrope stoffen, teneinde het menselijke leed te verminderen en de financiële drijfveren voor de sluikhandel weg te nemen. Deze maatregelen kunnen onder andere worden gebaseerd op de aanbevelingen van de Verenigde Naties, van gespecialiseerde organisaties van de Verenigde Naties zoals de Wereldgezondheidsorganisatie, en andere bevoegde internationale organisaties, en op het Uitgebreide Interdisciplinaire Plan dat werd aangenomen door de Internationale Conferentie inzake misbruik van en sluikhandel in verdovende middelen die werd gehouden in 1987, aangezien deze betrekking heeft op gouvernementele en niet-gouvernementele organisaties en particuliere inspanningen op het gebied van voorkoming, behandeling en wederaanpassing. De Partijen kunnen bilaterale of multilaterale overeenkomsten of regelingen aangaan gericht op het uitbannen of verminderen van de clandestiene vraag naar verdovende middelen en psychotrope stoffen.
5. De Partijen kunnen ook maatregelen nemen die nodig zijn voor vroegtijdige vernietiging of wettige opruiming van de verdovende middelen, psychotrope stoffen of stoffen in Tabel I en Tabel II die in beslag zijn genomen of zijn geconfisceerd en voor de toelaatbaarheid als bewijs van daartoe naar behoren gemerkte benodigde hoeveelheden van deze stoffen.
 Art.    15 . Beroepsvervoerders. 1. De Partijen nemen passende maatregelen om er zorg voor te dragen dat vervoermiddelen die door beroepsvervoerders worden geëxploiteerd, niet worden gebruikt bij het plegen van in overeenstemming met artikel 3, eerste lid, strafbaar gestelde feiten; deze maatregelen kunnen bijzondere regelingen met beroepsvervoerders omvatten.
2. Elke Partij verlangt dat beroepsvervoerders redelijke voorzorgsmaatregelen nemen om te voorkomen dat hun vervoermiddelen worden gebruikt voor het plegen van in overeenstemming met artikel 3, eerste lid, strafbaar gestelde feiten. Deze voorzorgsmaatregelen kunnen omvatten :
a) Indien de hoofdvestiging van een beroepsvervoerder binnen het grondgebied van de Partij ligt :
(i) Het opleiden van personeel om verdachte zendingen of personen te identificeren;
(ii) Het bevorderen van de integriteit van het personeel;
b) Indien een beroepsvervoerder binnen het grondgebied van de Partij werkzaam is :
(i) Het vooraf indienen van vrachtbrieven, indien mogelijk;
(ii) Het gebruiken van moeilijk te vervalsen, individueel te verifiëren zegels op verpakkingen;
(iii) Het zo vroeg mogelijk melden aan de desbetreffende autoriteiten van alle verdachte omstandigheden die verband houden met het plegen van in overeenstemming met artikel 3, eerste lid strafbaar gestelde feiten.
3. Elke Partij streeft ernaar te bewerkstelligen dat beroepsvervoerders en de desbetreffende autoriteiten samenwerken op punten van binnenkomst en vertrek en in andere gebieden die onder douanetoezicht staan, teneinde ongeoorloofde toegang tot vervoermiddelen en lading te voorkomen en passende veiligheidsmaatregelen toe te passen.
 Art.    16 . Handelsdocumenten en het etiketteren van zendingen voor uitvoer 1. Elke Partij verlangt dat zendingen van verdovende middelen en psychotrope stoffen voor wettige uitvoer behoorlijk van documenten voorzien zijn. Naast de vereisten voor documentatie krachtens artikel 31 van het Verdrag van 1961, artikel 31 van het Verdrag van 1961 zoals gewijzigd en artikel 12 van het Verdrag van 1971 dienen op handelsdocumenten zoals facturen, vrachtbrieven, douanepapieren en vervoersdocumenten de namen te zijn vermeld van de verdovende middelen en psychotrope stoffen die worden uitgevoerd zoals gegeven in de onderscheiden lijsten van het Verdrag van 1961, het Verdrag van 1961 zoals gewijzigd en het Verdrag van 1971, alsmede de hoeveelheid die wordt uitgevoerd, en de naam en het adres van de exporteur, van de importeur en, indien beschikbaar, van de geadresseerde.
2. Elke Partij verlangt dat zendingen van verdovende middelen en psychotrope stoffen die worden uitgevoerd op de juiste wijze worden geëtiketteerd.
 Art.    17 . Sluikhandel over zee. 1. De Partijen werken zoveel mogelijk samen om de sluikhandel over zee tegen te gaan, in overeenstemming met het internationale recht van de zee.
2. Een partij die redelijke gronden heeft om te vermoeden dat een vaartuig dat haar vlag voert of dat geen vlag voert en geen nationaliteitskentekens toont, bij sluikhandel is betrokken, kan de hulp van andere Partijen inroepen om het gebruik van het vaartuig voor dit doel tegen te gaan. De Partijen wier hulp aldus wordt ingeroepen, verlenen deze hulp met de middelen waarover zij beschikken.
3. Een Partij die redelijke gronden heeft om te vermoeden dat een vaartuig dat de vrijheid van scheepvaart uitoefent in overeenstemming met het internationale recht en dat de vlag van een andere partij voert of de nationaliteitskentekens van een andere Partij toont, bij sluikhandel is betrokken, kan dit melden aan de vlaggestaat, bevestiging van de registratie verzoeken en, indien de nationaliteit wordt bevestigd, de vlaggestaat verzoeken haar te machtigen ten aanzien van dat vaartuig passende maatregelen te nemen.
4. In overeenstemming met het derde lid of in overeenstemming met verdragen die tussen hen van kracht zijn of in overeenstemming met anderszins tussen die Partijen bestaande overeenkomsten of regelingen kan de vlaggestaat de verzoekende Staat machtigen om, onder andere :
a) Het vaartuig aan te houden;
b) Het vaartuig te doorzoeken;
c) Indien bewijs van betrokkenheid bij sluikhandel wordt gevonden, passende maatregelen te nemen ten aanzien van het vaartuig, de personen en de lading aan boord.
5. Wanneer maatregelen worden genomen ingevolge dit artikel houden de betrokken Partijen er naar behoren rekening mee dat de beveiliging van mensenlevens op zee en de veiligheid van het vaartuig en van de lading niet in gevaar mogen worden gebracht en dat de handelsbelangen en juridische belangen van de vlaggestaat of van andere belanghebbende Staten niet mogen worden geschaad.
6. De vlaggestaat kan, voor zover dit verenigbaar is met zijn verplichtingen in het eerste lid van dit artikel, zijn machtiging afhankelijk stellen van met de verzoekende Partij overeen te komen voorwaarden, waaronder begrepen voorwaarden betreffende verantwoordelijkheid.
7. Voor de toepassing van het derde en vierde lid van dit artikel beantwoordt een Partij onverwijld een verzoek van een andere Partij om vast te stellen of een vaartuig dat haar vlag voert daartoe gerechtigd is, en verzoeken om machtiging ingevolge het derde lid. Op het tijdstip dat zij Partij bij dit Verdrag wordt, wijst elke Partij een autoriteit, of indien nodig autoriteiten, aan voor het ontvangen en beantwoorden van dergelijke verzoeken. Deze aanwijzing wordt door tussenkomst van de Secretaris-Generaal aan alle andere Partijen meegedeeld binnen een maand nadat zij is geschied.
8. Een Partij die in overeenstemming met dit artikel is opgetreden stelt de betrokken vlaggestaat onmiddellijk op de hoogte van de resultaten van dat optreden.
9. De Partijen overwegen bilaterale of regionale overeenkomsten of regelingen aan te gaan om de bepalingen van dit artikel uit te voeren of de doeltreffendheid ervan te vergroten.
10. Maatregelen ingevolge het vierde lid van dit artikel worden slechts uitgevoerd door oorlogsschepen of militaire luchtvaartuigen, of andere vaartuigen of luchtvaartuigen die kentekens tonen waaruit duidelijk blijkt dat zij in dienst zijn van de Staat en die daartoe gemachtigd zijn.
11. Bij ieder optreden in overeenstemming met dit artikel wordt er naar behoren rekening mee gehouden dat geen inbreuk op of aantasting van de rechten en verplichtingen en de uitoefening van de rechtsbevoegdheid van kuststaten mag plaatsvinden in overeenstemming met het internationaal recht van de zee.
 Art.    18 . Vrijhandelszone en vrijhavens. 1. De Partijen passen ter bestrijding van de sluikhandel in verdovende middelen, psychotrope stoffen en stoffen in Tabel I en Tabel II in vrijhandelszones en in vrijhavens maatregelen toe die niet minder streng zijn dan de maatregelen die zij in andere delen van hun grondgebied toepassen.
2. De Partijen streven ernaar :
a) Het verkeer van goederen en personen in vrijhandelszones en vrijhavens te bewaken en verlenen hiertoe de bevoegde autoriteiten volmacht om ladingen en inkomende en uitgaande vaartuigen te doorzoeken, waaronder begrepen pleziervaartuigen en vissersvaartuigen, alsmede luchtvaartuigen en voertuigen en, indien van toepassing, bemanningsleden, passagiers en hun bagage aan een onderzoek te onderwerpen;
b) Een systeem in te stellen en in stand te houden voor het opsporen van zendingen die ervan verdacht worden verdovende middelen, psychotrope stoffen en stoffen in Tabel I en Tabel II te bevatten en die vrijhandelszones en vrijhavens in- of uitgaan;
c) Bewakingssystemen in te stellen en in stand te houden in havengebieden, rond dokken en op luchthavens en grenscontroleposten in vrijhandelszones en vrijhavens.
 Art.    19 . Het gebruik van de post. 1. In overeenstemming met hun verplichtingen krachtens de Verdragen van de Wereldpostvereniging, en in overeenstemming met de grondbeginselen van hun nationale rechtsstelsels nemen de Partijen maatregelen ter bestrijding van het gebruik van de post voor sluikhandel, en werken hiertoe met elkaar samen.
2. De in het eerste lid van dit artikel bedoelde maatregelen omvatten in het bijzonder :
a) Gecoördineerd optreden ter voorkoming en onderdrukking van het gebruik van de post voor sluikhandel;
b) Het invoeren en in stand houden door personeel dat bevoegd is de wet uit te voeren van methoden van onderzoek en toezicht die erop gericht zijn clandestiene zendingen van verdovende middelen, psychotrope stoffen en stoffen in Tabel I en Tabel II in de post op te sporen;
c) Wetgevende maatregelen om het gebruik van passende middelen voor het verkrijgen van bewijs voor rechtsvervolging mogelijk te maken.
 Art.    20 . Door de Partijen te verstrekken gegevens. 1. De Partijen verstrekken aan de Commissie, door tussenkomst van de Secretaris-Generaal, gegevens over de werking van dit Verdrag op hun grondgebieden, en in het bijzonder:
a) De teksten van wetten en regelingen uitgevaardigd ter uitvoering van het Verdrag;
b) Bijzonderheden van gevallen van sluikhandel binnen hun rechtsgebied die zij belangrijk achten vanwege nieuwe tendenzen die worden onthuld, de hoeveelheden waar het om gaat, de bronnen waaruit de stoffen worden verkregen of de methoden die worden toegepast door personen die zich daarmee bezighouden.
2. De Partijen verstrekken deze gegevens op de wijze en op de tijdstippen die de Commissie verzoekt.
 Art.    21 . Taken en bevoegdheden van de Commissie. De Commissie is bevoegd alle vraagstukken die verband houden met de doelstellingen van dit Verdrag in overweging te nemen, en in het bijzonder :
a) Beoordeelt de Commissie, op grond van de door de Partijen in overeenstemming met artikel 20 verstrekte gegevens, de werking van dit Verdrag;
b) Kan de Commissie voorstellen en algemene aanbevelingen doen na bestudering van de gegevens die zij van de Partijen ontvangt;
c) Kan de Commissie de aandacht van het Comité vragen voor aangelegenheden die van belang kunnen zijn voor de werkzaamheden van het Comité;
d) Neemt de Commissie, ten aanzien van aangelegenheden die door het Comité krachtens artikel 22, eerste lid, letter c), aan haar worden voorgelegd, door haar passend geachte maatregelen;
e) Kan de Commissie, overeenkomstig de in artikel 12 vervatte procedures, Tabel I en Tabel II wijzigen;
f) Kan de Commissie de aandacht van niet-Partijen vestigen op besluiten en aanbevelingen die zij krachtens dit Verdrag aanneemt, opdat deze overwegen overeenkomstig maatregelen te nemen.
 Art.    22 . Taken en bevoegdheden van het Comité. Onverminderd de taken en bevoegdheden van de Commissie krachtens artikel 21, en onverminderd de taken en bevoegdheden van het Comité en de Commissie krachtens het Verdrag van 1961, het Verdrag van 1961 zoals gewijzigd en het Verdrag van 1971 :
a) Kan het Comité, indien het, op grond van zijn beoordeling van gegevens waarover het Comité, de Secretaris-Generaal of de Commissie beschikt, of op grond van gegevens die door organisaties van de Verenigde Naties worden verstrekt, reden heeft om aan te nemen dat in kwesties die haar bevoegdheden raken de doelstellingen van dit Verdrag niet worden verwezenlijkt, een Partij of Partijen verzoeken ter zake dienende gegevens te verstrekken;
b) Met betrekking tot de artikelen 12, 13 en 16 :
(i) Nadat het Comité maatregelen krachtens letter a) van dit artikel heeft genomen, kan het, indien het van de noodzaak hiervan overtuigd is, de betrokken Partij verzoeken de corrigerende maatregelen te nemen die onder de omstandigheden noodzakelijk worden geacht voor de uitvoering van de bepalingen van de artikelen 12, 13 en 16;
(ii) Voordat het Comité overgaat tot het nemen van maatregelen krachtens alinea (iii) hieronder, behandelt het haar contacten met de betrokken Partij krachtens de voorgaande letters en alinea's als vertrouwelijk;
(iii) Indien het Comité constateert dat de betrokken Partij geen corrigerende maatregelen heeft genomen nadat dit haar krachtens deze letter is verzocht, kan het de aandacht van de Partijen, de Raad en de Commissie voor de kwestie vragen. De door het Comité ingevolge deze alinea gepubliceerde rapporten omvatten tevens de zienswijze van de betrokken Partij indien deze zulks verzoekt.
2. Elke Partij wordt uitgenodigd te zijn vertegenwoordigd op bijeenkomsten van het Comité waarop krachtens dit artikel zal worden beraadslaagd over kwesties die voor haar van rechtstreeks belang zijn.
3. Indien een krachtens dit artikel door het Comité genomen besluit niet eenstemmig wordt aangenomen, wordt ook de zienswijze van de minderheid gepubliceerd.
4. De besluiten van het Comité krachtens dit artikel worden genomen met een meerderheid van twee derde van het totaal aantal leden van het Comité.
5. Tijdens zijn werkzaamheden ingevolge het eerste lid, letter a) van dit artikel draagt het Comité er zorg voor dat alle gegevens die in zijn bezit kunnen komen als vertrouwelijk worden behandeld.
6. De verantwoordelijkheid van het Comité krachtens dit artikel geldt niet voor de uitvoering van verdragen of overeenkomsten die Partijen aangaan in overeenstemming met de bepalingen van dit Verdrag.
7. De bepalingen van dit artikel zijn niet van toepassing op geschillen russen Partijen die vallen onder de bepalingen van artikel 32.
 Art.    23 . Verslagen van het Comité. 1. Het Comité stelt een jaarverslag over zijn werkzaamheden op dat tevens een analyse bevat van de hem ter beschikking staande gegevens, en, in de daarvoor in aanmerking komende gevallen, een uiteenzetting van de eventuele door de Partijen gegeven of van hen gevraagde toelichtingen, alsmede alle opmerkingen die het Comité wenst te maken en aanbevelingen die het wenst te doen. Het Comité kan aanvullende verslagen opstellen wanneer het dit nodig acht. De verslagen worden door tussenkomst van de Commissie aan de Raad overlegd, die er naar eigen goeddunken commentaar op kan geven.
2. De verslagen van het Comité worden aan de Partijen toegezonden en vervolgens door de Secretaris-Generaal gepubliceerd. De Partijen staan toe dat zij onbeperkt worden verspreid.
 Art.    24 . Toepassing van strengere maatregelen dan die welke krachtens dit Verdrag vereist zijn. Een Partij kan strengere maatregelen nemen dan die welke in dit Verdrag zijn voorzien indien dergelijke maatregelen naar haar oordeel gewenst of noodzakelijk zijn ter voorkoming of bestrijding van de sluikhandel.
 Art.    25 . Niet-aantasting van eerdere verdragsrechten en -verplichtingen. De bepalingen van dit Verdrag tasten rechten die Partijen bij dit Verdrag genieten of verplichtingen die zij zijn aangegaan krachtens het Verdrag van 1961, het Verdrag van 1961 zoals gewijzigd en het Verdrag van 1971, niet aan.
 Art.    26 . Ondertekening. Dit Verdrag staat van 20 december 1988 tot 28 februari 1989 op het bureau van de Verenigde Naties te Wenen, en daarna tot 20 december 1989 op de zetel van de Verenigde Naties te New York, open voor ondertekening door :
a) Alle Staten;
b) Namibië, vertegenwoordigd door de Raad van de Verenigde Naties voor Namibië;
c) Regionale organisaties voor economische integratie die bevoegd zijn tot het onderhandelen over en het sluiten en toepassen van internationale overeenkomsten in aangelegenheden die bij dit Verdrag worden geregeld, waarbij verwijzingen in dit Verdrag naar Partijen, Staten, of nationale diensten van toepassing zijn op deze organisaties binnen de grenzen van hun bevoegdheid.
 Art.    27 . Bekrachtiging, aanvaarding, goedkeuring of handeling van formele bevestiging.
1. Dit Verdrag kan worden bekrachtigd, aanvaard of goedgekeurd door Staten en door Namibië, vertegenwoordigd door de Raad van de Verenigde Naties voor Namibië, en kan formeel worden bevestigd door de in artikel 26, letter c), bedoelde regionale organisaties voor economische integratie. De akten van bekrachtiging, aanvaarding of goedkeuring en de akten aangaande handelingen van formele bevestiging worden neergelegd bij de Secretaris-Generaal.
2. In hun akten van formele bevestiging geven de regionale organisaties voor economische integratie de reikwijdte aan van hun bevoegdheid ten aanzien van de aangelegenheden die bij dit Verdrag worden geregeld. Deze organisaties stellen de Secretaris-Generaal tevens op de hoogte van eventuele wijzigingen in de reikwijdte van hun bevoegdheid ten aanzien van de zaken die bij dit Verdrag worden geregeld.
 Art.    28 . Toetreding. 1. Dit Verdrag blijft openstaan voor toetreding door elke Staat, door Namibië vertegenwoordigd door de Raad van de Verenigde Naties voor Namibië, en door de in artikel 26, letter c), bedoelde regionale organisaties voor economische samenwerking. Toetreding geschiedt door nederlegging van een akte van toetreding bij de SecretarisGeneraal.
2. In hun akten van toetreding geven de regionale organisaties voor economische integratie de reikwijdte aan van hun bevoegdheid ten aanzien van de aangelegenheden die bij dit Verdrag worden geregeld.
Deze organisaties stellen de Secretaris-Generaal tevens op de hoogte van eventuele wijzigingen in de reikwijdte van hun bevoegdheid ten aanzien van de aangelegenheden die bij dit Verdrag worden geregeld.
 Art.    29 . Inwerkingtreding. 1. Dit Verdrag treedt in werking op de negentigste dag nadat de twintigste akte van bekrachtiging, aanvaarding, goedkeuring of toetreding door Staten of door Namibië, vertegenwoordigd door de Raad voor Namibië, is nedergelegd bij de Secretaris-Generaal.
2. Voor elke Staat of voor Namibië, vertegenwoordigd door de Raad voor Namibië, die dit Verdrag bekrachtigt, aanvaardt, goedkeurt of tot dit Verdrag toetreedt nadat de twintigste akte van bekrachtiging, aanvaarding, goedkeuring of toetreding is nedergelegd, treedt het Verdrag in werking op de negentigste dag na de datum waarop zijn akte van bekrachtiging, aanvaarding, goedkeuring of toetreding is nedergelegd.
3. Voor elke in artikel 26, letter c), bedoelde regionale organisatie voor economische integratie die een akte aangaande een handeling van formele bevestiging of een akte van toetreding nederlegt, treedt dit Verdrag in werking op de negentigste dag na deze nederlegging, of op de datum waarop het Verdrag in werking treedt ingevolge het eerste lid van dit artikel, naar gelang welke datum het laatst valt.
 Art.    30 . Opzegging. 1. Een Partij kan dit Verdrag te allen tijde opzeggen door middel van een schriftelijke kennisgeving gericht aan de Secretaris-Generaal.
2. Deze opzegging wordt voor de betrokken Partij een jaar na de datum waarop de Secretaris-Generaal de kennisgeving ontvangt, van kracht.
 Art.    31 . Wijzigingen. 1. Elke Partij kan een voorstel tot wijziging van dit Verdrag doen. De tekst van een dergelijke wijziging, alsmede de redenen voor de wijziging worden door die Partij meegedeeld aan de SecretarisGeneraal, die deze aan de andere Partijen doet toekomen en hen vraagt of zij de voorgestelde wijziging aanvaarden. Indien een voorgestelde wijziging die op deze wijze is rondgestuurd door geen der Partijen is verworpen binnen vierentwintig maanden nadat zij is rondgestuurd, wordt zij geacht te zijn aanvaard en treedt zij ten aanzien van een Partij in werking negentig dagen nadat die Partij bij de Secretaris-Generaal een akte heeft nedergelegd waaruit blijkt dat zij ermede instemt door die wijziging te worden gebonden;
2. Indien een voorgestelde wijziging door een Partij is verworpen, overlegt de Secretaris-Generaal met de Partijen en, indien een meerderheid hierom verzoekt, legt hij de kwestie, samen met eventueel door de Partijen gegeven commentaren, voor aan de Raad, die kan besluiten een conferentie bijeen te roepen in overeenstemming met artikel 62, vierde lid, van het Handvest van de Verenigde Naties. Elke wijziging waarin een dergelijke conferentie resulteert, wordt opgenomen in een Protocol tot Wijziging. Partijen die ermede instemmen door een dergelijk Protocol te worden gebonden, dienen dit uitdrukkelijk mede te delen aan de Secretaris-Generaal.
 Art.    32 . Beslechting van geschillen. 1. Indien tussen twee of meer Partijen een geschil mocht ontstaan met betrekking tot de uitlegging of toepassing van dit Verdrag, plegen deze Partijen met elkaar overleg teneinde het geschil te beslechten door middel van onderhandelingen, onderzoek, bemiddeling, verzoening, arbitrage of een beroep op regionale lichamen, langs gerechtelijke weg of op andere door hen te kiezen vreedzame wijze.
2. Elk geschil dat niet op de in het eerste lid van dit artikel omschreven wijze kan worden beslecht, wordt op verzoek van een Staat die partij is bij het geschil, onderworpen aan de uitspraak van het Internationale Gerechtshof.
3. Indien een in artikel 26, letter c), bedoelde regionale organisatie voor economische integratie partij is bij een geschil dat niet op de in het eerste lid van dit artikel omschreven wijze kan worden beslecht, kan deze, door tussenkomst van een Lidstaat van de Verenigde Naties, de Raad verzoeken het advies van het Internationale Gerechtshof te vragen in overeenstemming met artikel 65 van het Statuut van het Hof, welk advies als doorslaggevend wordt beschouwd.
4. Op het tijdstip waarop een Staat dit Verdrag ondertekent of bekrachtigt, aanvaardt of goedkeurt of daartoe toetreedt, en op het tijdstip waarop een regionale organisatie voor economische integratie dit Verdrag ondertekent of een akte van formele bevestiging of toetreding nederlegt, kan deze Staat of organisatie verklaren zich niet gebonden te achten door het tweede en derde lid van dit artikel. De andere Partijen zijn ten aanzien van een Partij die een dergelijke verklaring heeft afgelegd, niet gebonden door het tweede en het derde lid.
5. Een Partij die een verklaring heeft afgelegd in overeenstemming met het vierde lid van dit artikel kan deze verklaring te allen tijde intrekken door middel van een kennisgeving aan de SecretarisGeneraal.
 Art.    33 . Authentieke teksten. De Arabische, de Chinese, de Engelse, de Franse, de Russische en de Spaanse tekst van dit Verdrag zijn gelijkelijk authentiek.
 Art.    34 . Depositaris. De Secretaris-Generaal is de depositaris van dit Verdrag.
Ten blijke waarvan de ondergetekenden, daartoe behoorlijk gemachtigd, dit Verdrag hebben ondertekend.
Gedaan te Wenen, in een enkel oorspronkelijk exemplaar, de twintigste december negentienhonderd achtentachtig.
 BIJLAGEN.
 Art.    N1 . Tabel
Tabel I :
Efedrine
Ergometrine
Ergotamine
Lyserginezuur
1-Fenyl-2-Propanon
Pseudo-efedrine
De zouten van de in deze Tabel opgesomde stoffen in alle gevallen waarin
deze zouten zouden kunnen bestaan.
Tabel II :
Azijnzuuranhydride
Aceton
Antranilzuur
Ethylether
Fenylazijnzuur
Piperidine
De zouten van de in deze Tabel opgesomde stoffen in alle gevallen waarin
deze zouten zouden kunnen bestaan.
 Art.  N2. Bijlage 2. Lijst der gebonden Staten.

Staten

Datum van

 Voorbehoud

Datum van de

neerlegging van de

 (Voorb.)
 inwerkingtreding

bekrachtigingsoorkonde
Verklaring

(B) of de

(Verkl.)

 toetredingsoorkonde

 (1)

(T) of de

 aanvaardingsoorkonde

(A) of de formele

 bevestiging (F), de

 statenopvolging

(S) of de

 goedkeuringsoorkonde

 (G)
--------------------------------------------------------------------------
Afghanistan

14.02.1992 (B)

14.05.1992
Algerie

09.05.1995 (B)

07.08.1995
Antigua en

 05.04.1993 (T)

04.07.1993
 Barbeida
Argentinie

 28.06.1993 (B)

26.09.1993
Armenie

13.09.1993 (T)

12.12.1993
Australie

16.11.1992 (B)

14.02.1993
Azerbeidzjan

 22.09.1993 (T)

21.12.1993
Bahamas

30.01.1989 (B)

11.11.1990
Bahrein

07.02.1990 (B)

 Verkl./

11.11.1990

Voorb.
Bangladesh

 11.10.1990 (B)

09.01.1991
Barbados

 15.10.1992 (T)

13.01.1993
Belarus

15.10.1990 (B)

13.01.1990
Belgie

 25.10.1995 (B)

23.01.1996
Bhoetan

27.08.1990 (T)

25.11.1990
Bolivia

20.08.1990 (B)

 Verkl.

 18.11.1990
Bosnie-

01.09.1993 (S)

30.11.1993
 Herzegowina
Brazilie

 17.07.1991 (B)

 Verkl.

 15.10.1991
Brunei

 12.11.1993 (B)

 Voorb.

 10.02.1994
 Darussalam
Bulgarije

24.09.1992 (B)

23.12.1992
Burkina Faso

 02.06.1992 (T)

31.08;1992
Burundi

18.02.1993 (T)

19.05.1993
Canada

 05.07.1990 (B)

11.11.1990
Chili

13.03.1990 (B)

11.11.1990
China

25.10.1989 (B)

 Verkl.

 11.11.1990
Colombia

 10.06.1994 (B)

 Voorb./

05.09.1994

Verkl.
Costa Rica

 08.02.1991 (B)

09.05.1991
Cyprus

 25.05.1990 (B)

 Verkl.

 11.11.1990
Denemarken

 19.12.1991 (B)

 Verkl.

 18.03.1992
Dominica

 30.06.1993 (T)

28.09.1993
Dominikaanse

 21.09.1993 (T)

20.12.1993
 Republiek
Duitsland

30.11.1993 (B)

 Verkl.

 28.02.1994
Ecuador

23.03.1990 (B)

11.11 1990
Egypte

 15.03.1991 (B)

13.06.1991
El Salvador

21.05.1993 (T)

19.08.1993
Ethiopie

 11.10.1994 (T)

 Verkl.

 09.01.1995
Europese

 31 12.1990 (F)

31 03 1991
 Gemeenschap
Fiji

 25.03.1993 (T)

23.06.1993
Finland

15 02 1994 (A)

16 05.1994
Frankrijk

31.12.1990 (G)

 Verkl.

 31.03.1991
Ghana

10.04.1990 (B)

11.11.1990
Grenada

10.12.1990 (T)

10.03 1991
Griekenland

28.11.1992 (B)

27.04.1992
Groot-Brittannie

 28.06.1991 (B)

 Voorb./

26.09.1991

Verkl.
Guatemala

28.02.1991 (B)

29.05.1991
Guinee

 27.12.1990 (T)

27.03.1991
Guinee Bissau

27.10.1995 (T)

25.01.1996
Guyana

 19.03.1993 (T)

17.06.1993
Haiti

18 09.1995 (T)

17.12.1995
Honduras

 11.12.1991 (B)

10.03.1992
India

27.03 1990 (T)

11.11.1990
Iran

 07.12.1992 (B)

 Voorb.

 07.03.1993
Italie

 31.12.1990 (G)

31.03.1991
Ivoorkust

25.11.1991 (B)

23.02.1992
Japan

12.06.1992 (B)

10.09.1992
Joegoslavie

03.01.1991 (B)

03.04.1991
Jordanie

 16.04.1990 (B)

11.11.1990
Kaapverdische

08.05.1995 (T)

06.08.1995
 Eilanden
Kameroen

 28.10.1991 (B)

26.01.1992
Kenya

19.10.1992 (T)

17.11.1993
Kirgizie

 07.10.1994 (T)

05.01.1995
Kroatie

26.07.1993 (S)

24.10.1993
Lesotho

28.03.1995 (T)

26.06.1995
Letland

24.02.1994 (T)

25.05.1994
Luxemburg

29.04.1992 (B)

28.07.1992
Madagascar

 12.03.1991 (T)

10.06.1991
Makedonie

13.10.1993 (T)

11.01.1994
 (ex-
 Joegoslavische
 Republiek van)
Malawi

 12.10.1995 (T)

10.01.1996
Maleisie

 11.05.1993 (B)

 Verkl.

 09.08.1993
Mali

 31.10.1995 (T)

29.01.1996
Marokko

28.10.1992 (B)

26.01.1993
Mauritanie

 01.07.1993 (B)

29.09.1993
Mexico

 11.04.1990 (B)

11.11.1990
Moldavie

 15.02.1995 (T)

16.05.1995
Monaco

 23.04.1991 (B)

22.07.1991
Nyanmar

11.06.1991 (T)

 Voorb.

 09.09.1991
Nederland

08.09.1993 (A)

 Voorb./

07.12.1993

Verkl.
Nepal

24.07.1991 (T)

22.10.1991
Nevis en St.-Kitts
 19.04.1995 (T)

18.07.1995
Nicaragua

04.05.1990 (B)

11.11.1990
Niger

10.11.1992 (T)

08.02.1993
Nigeria

01.11.1989 (B)

11.11.1990
Noorwegen

14.11.1994 (B)

 Verkl.

 12.02.1995
Oekraine

 28.08.1991 (B)

26.11.1991
Oesbekestan

24.08.1995 (T)

22.11.1995
Oman

 15.03.1991 (T)

13.06.1991
Pakistan

 25.10.1991 (B)

23.01.1992
Panama

 13.01.1994 (B)

 Voorb.

 13.04.1994
Paraguay

 23.08.1990 (B)

21.11.1990
Peru

 16.01.1992 (B)

 Voorb.

 15.04.1992
Polen

26.05.1994 (B)

24.08.1994
Portugal

 03.12.1991 (B)

02.03.1992
Quatar

 04.05.1990 (T)

11.11.1990
Roemenie

 21.01.1993 (T)

21.04.1993
Russische

17.12.1990 (B)

17.03.1991
 Federatie
Saint-Lucia

21.08.1995 (T)

19.11.1995
Saoedi-Arabie

09.01.1992 (T)

 Verkl.

 08.04.1992
Senegal

27.11.1989 (B)

11.11.1990
Seychellen

 27.02.1992 (T)

27.05.1992
Sierra Leone

 06.06.1994 (B)

04.09.1994
Slovenie

 06.07.1992 (S)

04.10.1992
Slovakije

28.05.1993 (T)

26.08.1993
Spanje

 13.08.1990 (B)

11.11.1990
Sri Lanka

06.06.1991 (T)

04.09 1991
St.-Vincent en

 17.05.1994 (T)

15.08.1994
 Grenadenes
Sudan

19.11.1993 (B)

17.02.1994
Suriname

 28.10.1992 (B)

26.01.1993
Swaziland

03.10.1995 (T)

01.01.1996
Syrie

03.09.1996 (T)

Verkl.

02.12.1991
Togo

 01.08.1990 (B)

11.11.1990
Trinidad en

17.02.1995 (B)

Verkl.

18.05.1995
 Tobago
Tsjaad

 09.06.1995 (T)

07.09.1995
Tsjechie

 30.12.1993 (S)

30.03.1994
Tunesie

20.09.1990 (B)

11.11.1990
Uganda

 20.08.1990 (T)

18.11.1990
Uruguay

10.03.1995 (B)

08.06.1995
Venezuela

16.07.1991 (B)

 Verkl.

 14.11.1991
Verenigde

12.04.1990 (T)

11.11.1990
 Arabische
 Emiraten
Verenigde Staten

 20.02.1990 (B)

 Verkl.

 11.11.1990
 van Amerika
Zambia

 28.05.1993 (B)

26.08.1993
Zimbabwe

 30.07.1993 (T)

25.10.1993
Zweden

 22.07.1991 (B)

 Verkl.

 20.10.1993

(1) De tekst van de door de gebonden Staten gemaakte voorbehouden en

afgelegde verklaringen kan worden geraadpleegd bij het Ministerie van

Buitenlandse Zaken, Buitenlandse Handel en Ontwikkelingssamenwerking,

Directie der Verdragen, Belliardstraat 65, Brussel.


type: legislation

jurisdiction: Belgium

text:
Artikel    1 . De Overeenkomstsluitende Partijen zullen op grond van het stelsel van wederkerigheid, de samenwerking tussen de overheidsorganen op het gebied van de volksgezondheid en van de geneeskundige wetenschappen, in overeenstemming met de respectieve nationale wetgevingen en binnen het raam van hun mogelijkheden, ontwikkelen en uitbreiden.
Bovendien zullen zij ook de samenwerking tussen niet-overheidsorganisaties en -instellingen, die op de bovenvermelde gebieden werkzaam zijn, aanmoedigen.
 Art.    2 . De Overeenkomstsluitende Partijen zullen elkaar hun bevindingen mededelen opgedaan op het vlak van de volksgezondheid en van de geneeskundige wetenschappen.
 Art.    3 . Ten einde deze samenwerking te bewerkstelligen zullen de Overeenkomstsluitende Partijen meewerken aan :a) de uitwisseling van informatie en documentatie op het vlak van de volksgezondheid en van de medische wetenschappen,
b) de uitwisseling van ervaring tussen specialisten;
c) de deelneming van specialisten aan internationale congressen, symposia of andere internationale bijeenkomsten die in een van beide landen worden georganiseerd;
d) de bijscholing van personen die op het gebied van de volksgezondheid werkzaam zijn.
 Art.    4 . De Overeenkomstsluitende Partijen zullen de uitwisseling en de samenwerking tussen instituten, organismen en medisch-wetenschappelijke instellingen bevorderen.
 Art.    5 . De Overeenkomstsluitende Partijen werken met het oog op het voorkomen en bestrijden van overdraagbare ziekten samen en wisselen informatie uit met betrekking tot de epidemiologie en de milieuhygiëne.
 Art.    6 . De Overeenkomstsluitende Partijen zorgen ervoor dat gratis de nodige medische hulp bij acute ziekte wordt verleend aan personen die in het andere land verblijven in toepassing van dit Akkoord.
 Art.    7 . De Overeenkomstsluitende Partijen zullen in het kader van hun wetgevingen ervoor zorgen dat de onderhavigen uit de andere Staat die ingevolge de uitvoering van dit Akkoord ontvangen worden, hun taak in de daarvoor vereiste voorwaarden kunnen verwerken.
Deze bezoekers zijn verplicht de wetgeving van het gastland na te leven.
 Art.    8 . De Overeenkomstsluitende Partijen richten een Gemengde Commissie op, die van beide zijden ten hoogste uit vier personen bestaat.
Die Commissie zal werkprogramma's bestuderen en opstellen.
Zij vergadert ten minste om de twee jaar afwisselend in Brussel en Beijing.
De werkprogramma's dienen de konkrete ontwerpen van de samenwerking tussen de beide Partijen te omvatten evenals de financiële bepalingen.
Wat betreft de Belgische Partij zijn de financiële middelen met betrekking tot de uitvoering van dit Akkoord afhankelijk van de voorafgaande goedkeuring van de benodigde budgetaire kredieten.
 Art.    9 . Het Ministerie van Volksgezondheid en Leefmilieu van het Koninkrijk België en het Ministerie van Volksgezondheid van de Republiek China zijn voor de uitvoering van dit Akkoord bevoegd.
 Art.  10. Dit Akkoord wordt voor onbeperkte tijd gesloten. Het kan ten allen tijde door een van beide Overeenkomstsluitende Partijen worden opgezegd, na voorafgaande notificatie van zes maanden.
Dit Akkoord treedt in werking op de dag van de ondertekening.
Opgesteld te Brussel, 20 januari 1989, in twee exemplaren in de Nederlandse, Franse en Chinese taal, de drie teksten zijnde gelijkelijk authentiek.


text:
Artikel    1 . 1. Het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen heeft met betrekking tot het Verdrag van Rome inzake verbintenissen de bevoegdheden die het Hof worden toegekend door het op 19 december 1988 te Brussel gesloten eerste Protocol betreffende de uitlegging door het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen van het Verdrag inzake het recht dat van toepassing is op verbintenissen uit overeenkomst, voor ondertekening opengesteld te Rome op 19 juni 1980. Het Protocol betreffende het Statuut van het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen en het reglement voor de procesvoering van het Hof van Justitie zijn van toepassing.
2. Het reglement voor de procesvoering van het Hof van Justitie wordt zo nodig aangepast en aangevuld overeenkomstig artikel 188 van het Verdrag tot oprichting van de Europese Economische Gemeenschap.
 Art.    2 . Dit Protocol is onderworpen aan bekrachtiging door de ondertekenende Staten. De akten van bekrachtiging worden nedergelegd bij de Secretaris-generaal van de Raad van de Europese Gemeenschappen.
 Art.    3 . Dit Protocol treedt in werking op de eerste dag van de derde maand die volgt op het neerleggen van de akte van bekrachtiging door de ondertekenende Staat die deze handeling als laatste verricht.
 Art.    4 . Dit Protocol, opgesteld in één exemplaar in de Deense, de Duitse, de Engelse, de Franse, de Griekse, de Ierse, de Italiaanse, de Nederlandse, de Portugese en de Spaanse taal, welke tien teksten gelijkelijk authentiek zijn, zal worden nedergelegd in het archief van het Secretariaat-generaal van de Raad van de Europese Gemeenschappen. De Secretaris-generaal zendt een voor eensluidend gewaarmerkt afschrift daarvan toe aan de Regeringen van de ondertekenende Staten.
Ten blijke waarvan de ondergetekende gevolmachtigden hun handtekening onder dit Protocol hebben gesteld;
Gedaan te Brussel, de negentiende december negentienhonderd achtentachtig.
 BIJLAGE.
 Art.  N. Lijst der gebonden staten. <Addendum, B.S. 18.08.2004, p. 62135>

Staten

Datum

 Type

 Datum

 Datum

Organisaties

authenti-

instemming

instemming
 interne

 ficatie

 inwerking-

treding

-

 -

 -

-

 -
BELGIE

19/12/1988
Onbepaald

05/05/2004
01/08/2004
DENEMARKEN

19/12/1988
Kennisgeving
 07/03/2001
01/08/2004
DUITSLAND

 19/12/1988
Kennisgeving
 26/03/1996
01/08/2004
FRANKRIJK

 19/12/1988
Kennisgeving
 01/12/1995
01/08/2004
GRIEKENLAND

 19/12/1988
Kennisgeving
 08/05/1992
01/08/2004
GROOT-BRITTANNIE

19/12/1988
Kennisgeving
 29/01/1991
01/08/2004
IERLAND

 19/12/1988
Kennisgeving
 29/10/1991
01/08/2004
ITALIE

19/12/1988
Kennisgeving
 09/12/1992
01/08/2004
LUXEMBURG

 19/12/1988
Kennisgeving
 13/08/1992
01/08/2004
NEDERLAND

 19/12/1988
Kennisgeving
 21/06/1991
01/08/2004
PORTUGAL

19/12/1988
Kennisgeving
 30/06/1994
01/08/2004
SPANJE

19/12/1988
Kennisgeving
 14/09/1994
01/08/2004