text:
Artikel    1 . 1. Niemand die ressorteert onder de rechtsmacht van een Staat die Partij is bij dit Facultatieve Protocol mag worden terechtgesteld.
2. Elke Staat die Partij is neemt alle nodige maatregelen om de doodstraf onder zijn rechtsmacht af te schaffen.
 Art.    2 . 1. Geen enkel voorbehoud ten aanzien van dit Protocol is toegestaan, behalve een voorbehoud, gemaakt bij de bekrachtiging of toetreding, dat voorziet in de toepassing van de doodstraf in tijd van oorlog op grond van een veroordeling wegens een zeer ernstig misdrijf van militaire aard dat in oorlogstijd is begaan.
2. De Staat die Partij is die een zodanig voorbehoud maakt, doet de Secretaris-Generaal van de Verenigde Naties bij de bekrachtiging of toetreding mededeling van de desbetreffende bepalingen van zijn nationale wetgeving die in oorlogstijd van toepassing zijn.
3. De Staat die Partij is die een zodanig voorbehoud heeft gemaakt, stelt de Secretaris-Generaal van de Verenigde Naties in kennis van het begin en het einde van de staat van oorlog die voor zijn grondgebied geldt.
 Art.    3 . De Staten die Partij zijn bij dit Protocol nemen in de rapporten die zij in overeenstemming met artikel 40 van het Verdrag voorleggen aan het Comité voor de rechten van de mens, gegevens op over de maatregelen die zij hebben genomen om uitvoering aan dit Protocol te geven.
 Art.    4 . Ten aanzien van de Staten die Partij zijn bij het Verdrag die een verklaring hebben afgelegd krachtens artikel 41, wordt de bevoegdheid van het Comité voor de rechten van de mens om kennisgevingen waarin een Staat die Partij is beweert dat een andere Staat die Partij is diens verplichtingen niet nakomt, in ontvangst te nemen en te behandelen, uitgebreid tot de bepalingen van dit Protocol, tenzij de betrokken Staat die Partij is het tegendeel heeft kenbaar gemaakt op het tijdstip van bekrachtiging of toetreding.
 Art.    5 . Ten aanzien van de Staten die Partij zijn bij het Eerste Facultatieve Protocol bij het Internationaal Verdrag inzake burgerrechten en politieke rechten, aangenomen op 16 december 1966, wordt de bevoegdheid van het Comité voor de rechten van de mens om kennisgevingen van individuele personen die onder zijn rechtsmacht vallen, in ontvangst te nemen en te behandelen, uitgebreid tot de bepalingen van dit Protocol, tenzij de betrokken Staat die Partij is het tegendeel heeft kenbaar gemaakt op het tijdstip van bekrachtiging of toetreding.
 Art.    6 . 1. De bepalingen van dit Protocol gelden als aanvullende bepalingen op het Verdrag.
2. Zonder afbreuk te doen aan de mogelijkheid een voorbehoud te maken krachtens artikel 2 van dit Protocol, mag het in artikel 1, eerste lid, van dit Protocol gewaarborgde recht niet worden onderworpen aan een afwijking krachtens artikel 4 van het Verdrag.
 Art.    7 . 1. Dit Protocol staat open voor ondertekening door elke Staat die het Verdrag heeft ondertekend.
2. Dit Protocol dient te worden bekrachtigd door elke Staat die het Verdrag heeft bekrachtigd of daartoe is toegetreden. De akten van bekrachtiging worden nedergelegd bij de Secretaris-Generaal van de Verenigde Naties.
3. Dit Protocol staat open voor toetreding door elke Staat die het Verdrag heeft bekrachtigd of daartoe is toegetreden.
4. Toetreding geschiedt door nederlegging van een akte van toetreding bij de Secretaris-Generaal van de Verenigde Naties.
5. De Secretaris-Generaal van de Verenigde Naties stelt alle Staten die dit Protocol hebben ondertekend of daartoe zijn toegetreden in kennis van de nederlegging van elke akte van bekrachtiging of toetreding.
 Art.    8 . 1. Dit Protocol treedt in werking drie maanden na de datum van nederlegging bij de Secretaris-Generaal van de Verenigde Naties van de tiende akte van bekrachtiging of toetreding.
2. Voor elke Staat die na de nederlegging van de tiende akte van bekrachtiging of toetreding dit Protocol bekrachtigt of daartoe toetreedt, treedt dit Protocol in werking drie maanden na de datum van nederlegging van zijn akte van bekrachtiging of toetreding.
 Art.    9 . De bepalingen van dit Protocol strekken zich uit tot alle delen van federale Staten, zonder enige beperking of uitzondering.
 Art.    10 . De Secretaris-Generaal van de Verenigde Naties stelt alle in artikel 48, eerste lid, van het Verdrag bedoelde Staten in kennis van de volgende bijzonderheden :
a) voorbehouden, mededelingen of kennisgevingen uit hoofde van artikel 2 van dit Protocol;
b) verklaringen uit hoofde van artikel 4 of 5 van dit Protocol;
c) ondertekeningen, bekrachtigingen of toetredingen overeenkomstig artikel 7 van dit Protocol;
d) de datum van inwerkingtreding van dit Protocol ingevolge artikel 8.
 Art.    11 . 1. Dit Protocol, waarvan de Arabische, de Chinese, de Engelse, de Franse, de Russische en de Spaanse tekst gelijkelijk authentiek zijn, wordt nedergelegd in het archief van de Verenigde Naties.
2. De Secretaris-Generaal van de Verenigde Naties doet aan alle in artikel 48 van het Verdrag bedoelde Staten gewaarmerkte afschriften van dit Protocol toekomen.
 BIJLAGE.
 Art.  N. Bijlage. - Lijst der gebonden Staten.
Lijst van de staten

 Datum van neerlegging van de
 Datum van

 bekrachtigings- (b) of de

inwerkingtreding

 toetredingsoorkonde (t)
AUSTRALIE

2 oktober 1990 (B)

11 juli 1991
AZERBEIDJAN

 22 jannuari 1999 (T)

 22 april 1999
BELGIE

 8 december 1998 (8)

8 maart 1999
COLOMBIA

 5 augustus 1997 (T)

5 november 1997
COSTA RICA

 5 juni 1998 (B)

5 september 1998
DENEMARKEN

24 februari 1994 (B)

 24 mei 1994
DUITSLAND

 18 augustus 1992 (B)

 18 november 1992
ECUADOR

 23 februari
1993 (T)

23 mei 1993
FINLAND

4 april 1991 (B)

11 juli 1991
GEORGIE

 22 maart 1999 (T)

22 juni 1999
GRIEKENLAND

5 mei 1997 (T)

 5 augustus 1997
HONGARIJE

 24 februari 1994 (T)

 24 mei 1994
IERLAND

 18 juni 1993 (T)

 18 september 1993
IJSLAND

2 april 1991 (B)

11 juli 1991
ITALIE

14 februari 1995 (B)

 14 mei 1995
KROATIE

 12 oktober 1995 (T)

12 januari 1996
LIECHTENSTEIN

 10 december 1998 (T)

 10 maart 1999
LUXEMBURG

 12 februari 1992 (B)

 12 mei 1992
MALTA

 29 december 1994 (T)

 29 maart 1995
MOZAMBIQUE

21 juli 1993 (T)

 21 oktober 1993
NAMIBIE

 28 november 1994 (T)

 28 februari 1995
NEDERLAND

 26 maart 1991 (B)

11 juli 1991
NEPAL

4 maart 1998 (T)

 4 juni 1998
NIEUW-ZEELAND

 22 februari 1990 (B)

 11 juli 1991
NOORWEGEN

5 september 1991 (B)

 5 december 1991
OOSTENRIJK

 2 maart 1993 (B)

 2 juni 1993
PANAMA

21 januari 1993 (T)

21 april 1993
PORTUGAL

17 oktober 1990 (B)

11 juli 1991
ROEMENIE

27 februari 1991 (B)

 11 juli 1991
SEYCHELLEN

15 december 1994 (T)

 15 maart 1995
SLOVENIE

10 maart 1994 (B)

10 juni 1994
SPANJE

11 april 1991 (B)

11 juli 1991
URUGUAY

 21 januari 1993 (B)

21 april 1993
VENEZUELA

 22 februari 1993 (B)

 22 mei 1993
VOORMALIGE

26 januari 1995 (T)

26 april 1995
 JOEGOSLAVISCHE
 REPUBLIEK MACEDONIE
ZWEDEN

11 mei 1990 (B)

11 juli 1991
ZWITSERLAND

 16 juni 1994 (T)

 16 september 1994


type: legislation

jurisdiction: Belgium

text:
Artikel    1 . Voor de toepassing van dit Verdrag,
1. Wordt onder het woord "huurling" verstaan, iedere persoon die
a) in eigen land of in een vreemd land speciaal wordt aangeworven om te strijden in een gewapend conflict;
b) aan de vijandelijkheden deelneemt hoofdzakelijk met het oog op het verkrijgen van persoonlijk voordeel en aan wie daadwerkelijk, door of namens een partij in het conflict, een materiële vergoeding is beloofd welke aanzienlijk hoger ligt dan die beloofd of betaald aan strijders met een soortgelijke rang of functie in de strijdkrachten van die partij;
c) noch onderdaan is van een partij in het conflict, noch verblijft op het grondgebied gecontroleerd door een partij in het conflict;
d) geen lid is van de strijdkrachten van een van de partijen in het conflict; en
e) niet door een andere Staat dan een partij in het conflict met een officiële opdracht is belast in de hoedanigheid van lid van de strijdkrachten van bedoelde Staat.
2. Wordt onder het woord "huurling" tevens verstaan, in iedere andere situatie, iedere persoon die :
a) in eigen land of in een vreemd land speciaal wordt aangeworven om deel te nemen aan een door overleg tot stand gekomen gewelddaad die ertoe strekt :
i) een regering omver te werpen of op enige andere wijze de grondwettelijke orde van een Staat te schenden; of
ii) de territoriale integriteit van een Staat te schenden;
b) aan een dergelijke daad deelneemt hoofdzakelijk met het oog op het verkrijgen van aanzienlijk persoonlijk voordeel en die ertoe wordt aangezet te handelen door de belofte of de betaling van een materiële vergoeding;
c) geen onderdaan is van, noch verblijft op het grondgebied van de Staat waartegen de daad is gericht;
d) niet door een Staat met een officiële opdracht is belast; en
e) geen lid is van de strijdkrachten van de Staat op het grondgebied waarvan de daad heeft plaatsgehad.
 Art.    2 . Hij die huurlingen, in de zin van artikel 1 van dit Verdrag, aanwerft, inzet, financiert of opleidt, pleegt een misdrijf in de zin van dit Verdrag.
 Art.    3 . 1. Een huurling, in de zin van artikel 1 van dit Verdrag, die rechtstreeks deelneemt aan, naar gelang van het geval, vijandelijkheden of aan een door overleg tot stand gekomen gewelddaad, pleegt een misdrijf in de zin van dit Verdrag.
2. Geen bepaling van dit artikel beperkt het toepassingsgebied van artikel 4 van dit Verdrag.
 Art.    4 . Pleegt een misdrijf hij die :
a) een van de misdrijven omschreven in dit Verdrag poogt te plegen;
b) de medeplichtige wordt van een persoon die een van de misdrijven omschreven in dit Verdrag pleegt of poogt te plegen.
 Art.    5 . 1. De Verdragsluitende Staten verbinden zich ertoe geen huurlingen aan te werven, in te zetten, te financieren of op te leiden en alle activiteiten van die aard te verbieden, overeenkomstig de bepalingen van dit Verdrag.
2. De Verdragsluitende Staten verbinden zich ertoe geen huurlingen aan te werven, in te zetten, te financieren of op te leiden teneinde zich te verzetten tegen de legitieme uitoefening van het onvervreemdbare recht van de volkeren op zelfbeschikking, zoals dat in het internationale recht is erkend, alsmede, conform het internationale recht, de gepaste maatregelen te nemen om de aanwerving, het inzetten, de financiering en de opleiding van huurlingen te dien einde te voorkomen.
3. Zij straffen de in dit Verdrag omschreven misdrijven met gepaste straffen, waarbij rekening wordt gehouden met de ernst van bedoelde misdrijven.
 Art.    6 . De Verdragsluitende Staten werken samen ter voorkoming van de in dit Verdrag omschreven misdrijven, inzonderheid :
a) door het nemen van alle mogelijke maatregelen teneinde de voorbereiding op hun grondgebied te voorkomen van die misdrijven welke zouden moeten worden gepleegd op of buiten hun grondgebied, daaronder begrepen de maatregelen die ertoe strekken de illegale activiteiten te verbieden van individuen, groepen of organisaties die dergelijke misdrijven aanmoedigen, beramen, organiseren of begaan;
b) door het coördineren van de bestuurlijke en van de andere maatregelen die ertoe strekken het plegen van die misdrijven te voorkomen.
 Art.    7 . De Verdragsluitende Staten werken samen door de maatregelen te nemen welke noodzakelijk zijn voor de toepassing van dit Verdrag.
 Art.    8 . Iedere Verdragsluitende Staat die redenen heeft om aan te nemen dat een van de misdrijven omschreven in dit Verdrag werd, wordt of zal worden gepleegd, stelt overeenkomstig het bepaalde in het nationale recht, de betrokken Verdragsluitende Staten rechtstreeks of door toedoen van de Secretaris-Generaal van de Organisatie van de Verenigde Naties in kennis van alle relevante inlichtingen zodra hij daarover beschikt.
 Art.    9 . 1. Iedere Verdragsluitende Staat neemt de nodige maatregelen om zijn bevoegdheid vast te stellen teneinde kennis te kunnen nemen van de in dit Verdrag omschreven misdrijven, die zijn gepleegd :
a) op zijn grondgebied of aan boord van een vaartuig of van een luchtvaartuig ingeschreven in bedoelde Staat;
b) door een van zijn onderdanen of, ingeval bedoelde Staat zulks gepast acht, door de staatlozen die hun gewoonlijke verblijfplaats op zijn grondgebied hebben.
2. Tevens neemt iedere Verdragsluitende Staat de nodige maatregelen om zijn bevoegdheid vast te stellen teneinde kennis te kunnen nemen van de misdrijven omschreven in de artikelen 2, 3 en 4 van dit Verdrag in de gevallen waarin de vermoedelijke dader zich op zijn grondgebied bevindt en de betrokken Staat hem niet uitlevert aan een van de Staten bedoeld in paragraaf 1 van dit artikel.
3. Het Verdrag sluit niet uit dat een strafrechtelijke bevoegdheid krachtens de nationale wetgeving wordt uitgeoefend.
 Art.    10 . 1. Iedere Verdragsluitende Staat op het grondgebied waarvan de vermoedelijke dader van het misdrijf zich bevindt, kan ingeval hij oordeelt dat de omstandigheden zulks verantwoorden, bedoelde persoon overeenkomstig zijn wetgeving in hechtenis nemen of alle andere gepaste maatregelen nemen om de bewaring van die persoon te verzekeren tijdens de termijn nodig om strafvervolging in te stellen of de uitleveringsprocedure aan te vatten. Bedoelde Verdragsluitende Staat stelt onverwijld een vooronderzoek in teneinde de feiten vast te stellen.
2. Ingeval een Verdragsluitende Staat, overeenkomstig het bepaalde in dit artikel, een persoon in hechtenis heeft genomen of enige andere in paragraaf 1 bedoelde maatregel heeft genomen, stelt hij daarvan onverwijld in kennis, rechtstreeks of door toedoen van de Secretaris-generaal van de Organisatie van de Verenigde Naties :
a) de Verdragsluitende Staat waar het misdrijf is gepleegd;
b) de Verdragsluitende Staat waartegen het misdrijf of de poging tot misdrijf was gericht;
c) de Verdragsluitende Staat waarvan de rechtspersoon of de natuurlijke persoon tegen wie het misdrijf of de poging daartoe was gericht de nationaliteit heeft;
d) de Verdragsluitende Staat waarvan de vermoedelijke dader van het misdrijf de nationaliteit heeft of, indien deze staatloos is, de Verdragsluitende Staat op het grondgebied waarvan hij zijn gewoonlijke verblijfplaats heeft;
e) iedere andere Verdragsluitende Staat waarvan hij de kennisgeving nuttig acht.
3. Iedere persoon ten opzichte van wie de in paragraaf 1 van dit artikel bedoelde maatregelen zijn genomen, heeft het recht
a) onverwijld vrij verkeer te hebben met de naaste bevoegde vertegenwoordiger van de Staat waarvan hij de nationaliteit heeft of die anderszins gemachtigd is zijn rechten te beschermen of, ingeval het om een staatloze gaat, van de Staat op het grondgebied waarvan hij zijn gewoonlijke verblijfplaats heeft;
b) bezoek te ontvangen van een vertegenwoordiger van die Staat.
4. De bepalingen van paragraaf 3 van dit artikel doen geen afbreuk aan het recht van iedere Verdragsluitende Staat die overeenkomstig artikel 9, paragraaf 1, lid b , zijn bevoegdheid heeft vastgesteld, om het Internationaal Comité van het Rode Kruis te verzoeken vrij verkeer te hebben met de vermoedelijke dader van het misdrijf en hem te bezoeken.
5. De Staat die het in paragraaf 1 van dit artikel bedoelde vooronderzoek instelt, deelt de conclusies ervan spoedig mede aan de Staten bedoeld in paragraaf 2 van dit artikel en waarbij hij hem tevens ervan in kennis stelt of hij zijn bevoegdheid wenst uit te oefenen.
 Art.    11 . Aan iedere persoon tegen wie een vordering is ingesteld wegens een van de misdrijven omschreven in dit Verdrag wordt, in alle stadia van de procedure, een billijke behandeling verzekerd, alsmede alle rechten en waarborgen bepaald in het recht van de betrokken Staat. Er moet rekening worden gehouden met de normen die van toepassing zijn in het internationale recht.
 Art.    12 . De Verdragsluitende Staat op het grondgebied waarvan de vermoedelijke dader van het misdrijf is ontdekt, moet ingeval hij betrokken niet uitlevert, zonder uitzondering en ongeacht of het misdrijf al dan niet op zijn grondgebied is gepleegd, de zaak voorleggen aan zijn autoriteiten bevoegdheid om de strafvordering uit te oefenen volgens een procedure vastgesteld in de wetgeving van die Staat. Die autoriteiten nemen een beslissing in dezelfde omstandigheden als voor ieder ander ernstige misdrijf overeenkomstig de wetgeving van die Staat.
 Art.    13 . 1. De Verdragsluitende Staten verlenen elkaar de ruimst mogelijke rechtshulp ter zake van alle strafrechtsplegingen betreffende de misdrijven omschreven in dit Verdrag, daaronder begrepen de overlegging van het bewijsmateriaal waarover zij beschikken en dat noodzakelijk is met het oog op de rechtspleging. In alle gevallen is de uitvoering van een verzoek tot uitlevering onderworpen aan de toepasselijke wet van de aangezochte Staat.
2. De bepalingen van het eerste lid van dit artikel doen geen afbreuk aan de verplichtingen inzake rechtshulp omschreven in een ander verdrag.
 Art.    14 . De Verdragsluitende Staat waar een strafvordering is ingesteld tegen de vermoedelijke dader van het misdrijf, deelt overeenkomstig zijn wetgeving het definitieve resultaat ervan mede aan de Secretaris-generaal van de Organisatie van de Verenigde Naties, die de andere betrokken Staten daarvan in kennis stelt.
 Art.    15 . 1. De misdrijven omschreven in de artikelen 3, 4 en 5 van dit Verdrag worden in ieder uitleveringsverdrag gesloten tussen Verdragsluitende Staten van rechtswege beschouwd als gevallen welke aanleiding geven tot uitlevering. De Verdragsluitende Staten verbinden zich ertoe die misdrijven te beschouwen als gevallen welke aanleiding geven tot uitlevering in ieder tussen hen te sluiten uitleveringsverdrag.
2. Indien bij een Verdragsluitende Staat welke uitlevering afhankelijk stelt van het bestaan van een verdrag, een verzoek tot uitlevering wordt ingediend door een andere Verdragsluitende Staat waarmee hij niet door een uitleveringsverdrag is gebonden, kan eerstgenoemde Staat dit Verdrag beschouwen als rechtsgrond voor uitlevering voor wat die misdrijven betreft. Uitlevering is onderworpen aan de andere voorwaarden bepaald in de wetgeving van de aangezochte Staat.
3. De Verdragsluitende Staten die uitlevering niet onderwerpen aan het bestaan van een verdrag, beschouwen die misdrijven als gevallen voor uitlevering tussen hen, onder de voorwaarden bepaald in de wetgeving van de aangezochte Staat.
4. Tussen Verdragsluitende Staten worden met het oog op uitlevering misdrijven beschouwd als zijnde gepleegd zowel op de plaats van het misdrijf als op het grondgebied van de Staten die krachtens artikel 9 van dit verdrag ertoe gehouden zijn hun bevoegdheid vast te stellen.
 Art.    16 . Dit Verdrag tast niet aan :
a) de regels inzake de internationale aansprakelijkheid van Staten;
b) het recht betreffende gewapende conflicten en het internationaal humanitair recht, daaronder begrepen de bepalingen betreffende het statuut van strijder of van krijgsgevangene.
 Art.    17 . 1. Ieder geschil tussen twee of meer Verdragsluitende Staten betreffende de uitlegging of de toepassing van dit Verdrag dat niet is geregeld door middel van onderhandelingen, wordt op verzoek van een van de Staten onderworpen aan arbitrage. Indien de partijen binnen zes maanden na de datum van het arbitrageverzoek geen akkoord bereiken over de organisatie van de arbitrage, kan een van de partijen het geschil voorleggen aan het Internationale Hof van Justitie door middel van de indiening van een verzoekschrift overeenkomstig het statuut van het Hof.
2.Iedere Staat kan op het tijdstip van de ondertekening, de bekrachtiging van of de toetreding tot dit Verdrag verklaren dat hij zich niet gebonden beschouwt door het bepaalde in paragraaf 1 van dit artikel. De andere Verdragsluitende Staten zijn door bedoelde bepalingen niet gebonden ten opzichte van een Verdragsluitende Staat die een dergelijk voorbehoud heeft gemaakt.
3. Iedere Verdragsluitende Staat die overeenkomstig de bepalingen van paragraaf 2 van dit artikel een voorbehoud heeft gemaakt, kan dat voorbehoud te allen tijde intrekken door een mededeling aan de Secretaris-generaal van de Organisatie van de Verenigde Naties.
 Art.    18 . 1. Dit Verdrag staat tot 31 december 1990 voor ondertekening open op de zetel van de Organisatie van de Verenigde Naties te New York.
2. Dit Verdrag dient te worden bekrachtigd. De akten van bekrachtiging worden nedergelegd bij de Secretaris-generaal van de Organisatie van de Verenigde Naties.
3. Dit Verdrag staat open voor toetreding door iedere Staat. De akten van toetreding worden nedergelegd bij de Secretaris-generaal van de Organisatie van de Verenigde Naties.
 Art.    19 . 1. Dit Verdrag treedt in werking op de dertigste dag die volgt op de datum van de nederlegging bij de Secretaris-generaal van de Organisatie van de Verenigde Naties van de tweeëntwintigste akte van bekrachtiging of toetreding.
2. Voor iedere Staat die het Verdrag bekrachtigt of ertoe toetreedt na de nederlegging van de tweeëntwintigste akte van bekrachtiging of toetreding, treedt het Verdrag in werking op de dertigste dag na de nederlegging door die Staat van zijn akte van bekrachtiging of toetreding.
 Art.    20 . 1. Iedere Verdragsluitende Staat kan dit Verdrag opzeggen door een schriftelijke mededeling aan de Secretaris-generaal van de Organisatie van de Verenigde Naties.
2. De opzegging wordt van kracht een jaar na de datum van ontvangst van de mededeling door de Secretaris-generaal van de Organisatie van de Verenigde Naties.
 Art.    21 . Het oorspronkelijke exemplaar van dit Verdrag, waarvan de Arabische, de Chinese, de Engelse, de Franse, de Russische en de Spaanse tekst gelijkelijk authentiek zijn, wordt nedergelegd bij de Secretaris-generaal van de Organisatie van de Verenigde Naties.
Ten blijke waarvan de ondergetekenden, daartoe behoorlijk gemachtigd door hun onderscheiden Regeringen, dit Verdrag dat voor ondertekening is opengesteld te New York op 4 december 1989 hebben ondertekend.
 BIJLAGE.
 Art.  N. LIJST MET DE GEBONDEN STATEN.

 STATEN

 ONDERTEKENING

 BEKRACHTIGING,

INWERKING-

TOETREDING (T),

TREDING

STATENOPVOLGING (S)
ANGOLA

28 december 1990
AZERBEIDZJAN

4 december 1997 (T)
 20 oktober 2001
BARBADOS

 10 juli 1992 (T)

 20 oktober 2001
BELARUS

 13 december 1990
 28 mei 1997

20 oktober 2001
BELGIE

 31 mei 2002

30 juni 2002
CONGO

 20 juni 1990
COSTA RICA

 20 september 2001 (T)
20 oktober 2001
CYPRUS

8 juli 1993 (T)

 20 oktober 2001
DEMOCRATISCHE

 20 maart 1990
 REP. CONGO
DUITSLAND

 20 december 1990
GEORGIE

 8 juni 1995 (T)

 20 oktober 2001
ITALIE

 5 februari 1990
 21 augustus 1995

 20 oktober 2001
LIBISCH

22 september 2000 (T)
20 oktober 2001
 ARABISCHE
 JAMAHIRIYAH
JOEGOSLAVIE

 12 december 1990
 (FEDERALE

 (S)
 REPUBLIEK)
KAMEROEN

21 december 1990
 26 januari 1996

20 oktober 2001
KROATIE

27 maart 2000 (T)

20 oktober 2001
MALDIVEN

17 juli 1990

 11 september 1991

20 oktober 2001
MALI

 14 april 2002 (T)

14 mei 2002
MAROKKO

5 oktober 1990
MAURITANIA

 9 februari 1998 (T)

20 oktober 2001
NIGERIA

4 april 1990
OEKRAINE

21 september 1990
13 september 1993

20 oktober 2001
OEZBEKISTAN

19 januari 1998 (T)

20 oktober 2001
POLEN

 28 december 1990
QATAR

26 maart 1999 (T)

20 oktober 2001
ROEMENIE

17 december 1990
SAOEDI-ARABIE

14 april 1997 (T)

20 oktober 2001
SENEGAL

 9 juni 1999 (T)

 20 oktober 2001
SEYCHELLEN

 12 maart 1990 (T)

20 oktober 2001
SURINAME

27 februari 1990
 10 augustus 1990

 20 oktober 2001
TOGO

 25 februari 1991 (T)
 20 oktober 2001
TURKMENISTAN

 18 september 1996 (T)
20 oktober 2001
URUGUAY

 20 november 1990
 14 juli 1999

 20 oktober 2001
Het Koninkrijk België heeft de volgende voorbehouden neergelegd :
" Geen bepaling van dit Verdrag mag worden uitgelegd als een verplichting tot wederzijdse rechtshulp als de aangezochte Verdragsluitende Staat redenen heeft om aan te nemen dat het verzoek tot wederzijdse rechtshulp betreffende dergelijke misdrijven is gedaan met de bedoeling om een persoon te vervolgen of te straffen op grond van zijn etnische oorsprong, godsdienst, nationaliteit of politieke gezindheid, dan wel dat gevolg daaraan geven de positie van betrokkene om een van deze redenen ongunstig dreigt te worden beïnvloed " en
" Geen bepaling van dit Verdrag mag worden uitgelegd als een verplichting tot uitlevering als de aangezochte Verdragsluitende Staat redenen heeft om aan te nemen dat het verzoek tot uitlevering betreffende dergelijke misdrijven is gedaan met de bedoeling om een persoon te vervolgen of te straffen op grond van zijn etnische oorsprong, godsdienst nationaliteit of politieke gezindheid, dan wel dat gevolg daaraan geven de positie van betrokkene om een van deze redenen ongunstig dreigt te worden beïnvloed.
Geen bepaling van dit Verdrag mag worden uitgelegd als een verplichting voor België om Belgische onderdanen uit te leveren. ".


text:
Artikel    1 . 1. Voor de toepassing van de uitleveringsverdragen die tussen de Lid-Staten van kracht zijn, wijst elke Staat die partij is bij de Overeenkomst, de centrale autoriteit of, indien dit constitutioneel voorgeschreven is, de centrale autoriteiten aan die zijn belast met het toezenden en in ontvangst nemen van uitleveringsverzoeken en de documenten ter staving daarvan, alsook van de officiële briefwisseling aangaande een uitleveringsverzoek.
2. (De in het eerste lid bedoelde aanwijzing geschiedt door elke Lidstaat op het tijdstip van de bekrachtiging, de goedkeuring of de aanvaarding van de Overeenkomst en kan te allen tijde naderhand worden gewijzigd. De depositaris van de Overeenkomst stelt elke Staat die partij is bij de Overeenkomst in kennis van de aanwijzing en van latere wijzigingen) <Erratum, zie B.St. 27-10-1998, p. 35295>
 Art.    2 . Het uitleveringsverzoek en (de documenten bedoeld in artikel 1, lid 1), vermelde documenten kunnen via een telekopieerapparaat worden verzonden. Elke bevoegde autoriteit in de zin van artikel 1 beschikt over apparatuur waarmee genoemde documenten op die wijze kunnen worden verzonden en ontvangen en zorgt ervoor dat die apparatuur goed functioneert. <Erratum, zie B.St. 27-10-1998, p. 35295>
 Art.    3 . 1. Om de (herkomst) en de vertrouwelijkheid van de verzonden documenten te (waarborgen), wordt gebruik gemaakt van (cryptoapparatuur) die afgestemd is op de telekopieerapparatuur van de bevoegde autoriteit in de zin van artikel 1, wanneer die apparatuur voor de toepassing van deze overeenkomst in werking wordt gesteld. <Erratum, zie B.St. 27-10-1998, p. 35295>
2. De Staten die partij zijn bij de Overeenkomst stellen in onderling overleg de praktische uitvoeringsbepalingen van deze Overeenkomst vast.
 Art.    4 . Om de echtheid van de uitleveringsdocumenten te waarborgen, verklaart de bevoegde autoriteit in de zin van artikel 1 van de verzoekende Staat in haar verzoek ervoor in te staan dat de ter staving van het verzoek toegezonden documenten overeenstemmen met de originele documenten, en geeft zij een overzicht van de paginering. Wanneer de aangezochte partij de overeenstemming van de documenten met de originele documenten betwist, is de bevoegde autoriteit in de zin van artikel 1 van de aangezochte Staat gerechtigd van de bevoegde autoriteit van de verzoekende Staat te verlangen dat zij via diplomatieke of andere in (onderling) overleg overeengekomen kanalen binnen een redelijke termijn originele documenten of voor eensluidend gewaarmerkte afschriften overlegt. <Erratum, zie B.St. 27-10-1995, p. 35295>
 Art.    5 . (1. Deze Overeenkomst is opengesteld ter ondertekening door de Lidstaten. Zij dient te worden bekrachtigd, aanvaard of goedgekeurd. De akten van bekrachtiging, aanvaarding of goedkeuring worden neergelegd bij het Ministerie van Buitenlandse Zaken van Spanje.
2. Deze Overeenkomst treedt in werking 90 dagen na de datum van nederlegging van de akten van bekrachtiging, aanvaarding of goedkeuring door alle Staten die op de datum waarop de Overeenkomst ter ondertekening is opengesteld Lidstaten van de Europese Gemeenschappen zijn.) <Erratum, zie B.St. 27-10-1998, p. 35295>
3. Tot de inwerkingtreding van deze Overeenkomst kan elke Lid-Staat, hetzij bij de nederlegging van zijn akte van bekrachtiging, aanvaarding of goedkeuring, hetzij op een later tijdstip verklaren dat de Overeenkomst jegens hem van toepassing is (in) zijn betrekkingen met de Staten die dezelfde verklaring na de datum van nederlegging hebben afgelegd. <Erratum, zie B.St. 27-10-1998, p. 35295>
4. Een Staat die geen verklaring heeft afgelegd, kan de Overeenkomst samen met andere Staten die partij zijn bij de Overeenkomst, op basis van bilaterale overeenkomsten toepassen.
5. Het Ministerie van Buitenlandse Zaken van Spanje stelt alle Lid-Staten in kennis van elke ondertekening, nederlegging van akten of verklaring.
 Art.    6 . Alle Staten die lid worden van de Europese Gemeenschappen, kunnen tot deze Overeenkomst toetreden. De (akten van toetreding) worden neergelegd bij het Ministerie van Buitenlandse Zaken van Spanje. <Erratum, zie B.St. 27-10-1998, p. 35295>
(Deze Overeenkomst wordt voor elke Staat die hiertoe toetreedt 90 dagen na de datum van nederlegging van zijn akte van toetreding tot de Overeenkomst van kracht.) <Erratum, zie B.St. 27-10-1998, p. 35295>
Het Ministerie van Buitenlandse Zaken van Spanje zal de Regeringen die de Overeenkomst ondertekenen, een voor eensluidend gewaarmerkt afschrift toezenden.
 Bijlage.
 Art.    N1 . Bijlage 1. Lijst met de gebonden staten.
Lijst van de

 Datum van neerlegging van de
Datum van
 staten

 bekrachtigings- of de

 inwerkingtreding

toetredingsoorkonde (T)
BELGIE

 12 juni 1997
DUITSLAND

 8 juni 1995
ITALIE

3 juli 1996
LUXEMBURG

22 april 1994
NEDERLAND

18 mei 1994
SPANJE

 23 december 1991
Deze Overeenkomst is nog niet in werking getreden. De datum van inwerkingtreding zal in een later bericht gepubliceerd worden.
Verklaring die België heeft afgelegd nav de bekrachtiging.
" Overeenkomstig artikel 1, paragraaf 1 duidt de Belgische Regering het Ministerie van Justitie aan als centrale autoriteit die belast wordt met het toezenden en in ontvangst nemen van uitleveringsverzoeken en de documenten ter staving daarvan, alsook van de officiële briefwisseling aangaande een uitleveringsverzoek. "
(Gedaan te Donostia - San Sebastian, de zesentwintigste mei negentienhonderd negenentachtig, in alle officiele talen, zijnde alle teksten gelijkelijk authentiek, in één exemplaar dat zal worden neergelegd in de archieven van het Ministerie van Buitenlandse Zaken van Spanje.) <Erratum, zie B.St. 27-10-1998, p. 35295>
 Art.  N2. Lijst met de verklaringen en voorbehouden : <Erratum, zie B.St. 27-10-1998, p. 35296 - 35297>
" A. België :
De Belgische autoriteiten leggen de volgende verklaring af :
" Overeenkomstig artikel 1, 1e lid, wijst de Belgische regering het Ministerie van Justitie aan als centrale autoriteit, belast met het toezenden en in ontvangst nemen van uitleveringsonderzoeken en de documenten ter staving daarvan, alsook van de officiële briefwisseling aangaande het uitleveringsverzoek. "
In de op 8 januari ontvangen Nota Verbaal nr. 6 van 31 december 1997 wordt de volgende verklaring afgelegd :
" Jegens België is de Overeenkomst vóór de inwerkingtreding, als vastgelegd in artikel 5.2 van de Overeenkomst, van toepassing in zijn betrekkingen met de Staten van de Europese Gemeenschappen die dezelfde verklaring hebben afgelegd. "
B. Denemarken : " behoudt zich het recht voor om bij de bekrachtiging een territoriaal voorbehoud ten aanzien van de Faeröer en Groenland te maken, maar houdt de mogelijkheid open om de Overeenkomst in een later stadium uit te breiden tot de Faeröer en Groenland ".
C. Duitsland :
1.- Artikel 1, 2e lid :
In toepassing van artikel 1, 1e lid van de Overeenkomst, wijst de Duitse regering het Ministerie van Justitie (das Bundesministerium für Justiz) aan als centrale autoriteit.
2.- Artikel 5, 3e lid :
Jegens de Bondsrepubliek Duitsland is de Overeenkomst tot de in artikel 5, tweede lid vastgelegde inwerkingtreding van toepassing in haar betrekkingen tot de Lid-Staten van de Europese Gemeenschappen die dezelfde verklaring afleggen.
D. Groot-Brittannië :
De regering van het Verenigd Koninkrijk van Groot-Brittannië en Noord-Ierland bekrachtigt de Overeenkomst ten aanzien van het Verenigd Koninkrijk van Groot-Brittannië en Noord-Ierland, het Kanaaleiland Jersey, het Kanaaleiland Guernsey en het Eiland Man.
Op het tijdstip van de nederlegging van de akte van bekrachtiging legt de regering van het Verenigd Koninkrijk van Groot-Brittannië en Noord-Ierland de volgende verklaring af :
" Het Verenigd Koninkrijk verklaart dat, na het tijdstip van de nederlegging van de akte van bekrachtiging, deze Overeenkomst van toepassing is in zijn betrekkingen met andere Staten, zijnde Staten die Partij zijn bij deze Overeenkomst die een zelfde verklaring hebben afgelegd. "
In de Nota Verbaal nr. 220 van 15 juli 1997 deelt de Britse ambassade in Madrid mee dat, overeenkomstig artikel 1 van de Overeenkomst, de Afdeling Juridische samenwerking van het Ministerie van Binnenlandse Zaken (Judicial Cooperation Unit - Home Office) de centrale autoriteit van het Verenigd Koninkrijk is.
E. Italië :
De Italiaanse autoriteiten formuleren de volgende overwegingen :
" In toepassing van artikel 1, 1e lid, wijst de Italiaanse regering aan als centrale autoriteit het Ministerie van Justitie, directie-generaal Strafzaken (Ministerio di Grazia e Giustizia).
Overeenkomstig artikel 5, 3e lid, verklaart de Italiaanse regering dat de Overeenkomst jegens haar van toepassing is in haar betrekkingen met de Staten die op het tijdstip van de nederlegging van de akte van bekrachtiging dezelfde verklaring hebben afgelegd. "
F. Luxemburg :
Op het tijdstip van de nederlegging van de akte van bekrachtiging legt de Regering van het Groothertogdom Luxemburg volgende verklaringen af :
" 1.- In het Groothertogdom Luxemburg wordt de taak van centrale autoriteit in de zin van artikel 1 van de Overeenkomst waargenomen door het Ministerie van Justitie (Ministère de la Justice).
2.- Overeenkomstig artikel 5, 2e lid van de Overeenkomst is deze jegens het Groothertogdom Luxemburg tot de inwerkingtreding van toepassing in zijn betrekkingen met de Lid-Staten van de Europese Gemeenschappen die dezelfde verklaring afleggen. "
G. Nederland :
Op het tijdstip van de nederlegging van de akte van bekrachtiging legt de Regering van Nederland volgende verklaringen af :
" 1.- Overeenkomstig artikel 1, tweede lid, wijst het Koninkrijk der Nederlanden aan als centrale autoriteiten, belast met het toezenden en in ontvangst nemen van uitleveringsverzoeken en de documenten ter staving daarvan, alsook van de officiële briefwisseling aangaande een uitleveringsverzoek :
voor Nederland : het Ministerie van Justitie te «s-Gravenhage.
voor de Nederlandse Antillen : het Ministerie van Justitie te Willemstad, Curaçao;
voor Aruba : het Ministerie van Justitie te Oranjestad, Aruba.
2.- Overeenkomstig artikel 5, derde lid van de Overeenkomst, verklaart het Koninkrijk der Nederlanden dat de Overeenkomst van toepassing is in de betrekkingen van het Koninkrijk der Nederlanden (Nederland, de Nederlandse Antillen en Aruba) met andere Staten die dezelfde verklaring hebben afgelegd. "
H. Spanje :
In toepassing van artikel 1 van de Overeenkomst wijst de Spaanse regering de Afdeling Internationale Juridische Samenwerking van het Ministerie van Justitie en Binnenlandse Zaken (Ministerio de Justicia e Interior : Dirección General de Codificiación y Cooperación Juridica Internacional-Subdirección General de Cooperación Juridica Internacional) " aan als centrale autoriteit.
Op 7 april 1995 legde de Regering van Spanje volgende verklaring af :
" Overeenkomstig artikel 5, 3e lid verklaart het Koninkrijk Spanje dat de Overeenkomst van toepassing is in zijn betrekkingen met de Staten die dezelfde verklaring hebben afgelegd. "
I. Zweden :
1.- Artikel 1 :
Overeenkomstig artikel 1, 2e lid, wijst Zweden overeenkomstig de Overeenkomst het Ministerie van Buitenlandse Zaken (Utrikesdepartementet) aan als centrale autoriteit.
2.- Artikel 5 :
Overeenkomstig artikel 5, 3e lid, verklaart Zweden dat het voorgaande vanaf heden tot de inwerkingtreding van de Overeenkomst van toepassing is in zijn betrekkingen met de Staten die op de dag volgend op de nederlegging dezelfde verklaring hebben afgelegd.


text:
Artikel    1 . 1. Het model van de formulieren (in formaat A4) bedoeld in artikel 1, derde lid en artikel 3 van het uitvoeringsreglement, wordt vastgesteld zoals in bijlagen van dit reglement is aangegeven; de indiening van deze formulieren dient in viervoud plaats te vinden.
2. De formulieren, die in afwijking van artikel 23 van het uitvoeringsreglement niet afkomstig zijn van het Benelux-Bureau of van de nationale diensten, zullen desalniettemin aanvaard worden mits deze de overeenkomstige opschriften en de referentienummers voorkomend op bedoelde formulieren overnemen.
 Art.    2 . 1. De fotografische afbeelding van het uiterlijk van het voortbrengsel, bedoeld in artikel 1, eerste lid, onder b van het uitvoeringsreglement, dient een duidelijke originele contrastrijke zwart-wit foto te zijn, afgedrukt op wit mat papier van rechthoekig formaat, waarbij het voortbrengsel tegen een neutrale achtergrond is gefotografeerd.
2. De grafische afbeelding van het uiterlijk van het voortbrengsel, bedoeld in artikel 1, eerste lid, onder b van het uitvoeringsreglement, moet zijn een duidelijke reprografische afdruk van de originele lijntekening van het uiterlijk van het voortbrengsel, uitgevoerd in zwart op wit papier. De lijntekening moet worden uitgevoerd met zwarte onuitwisbare inkt op wit papier binnen een rechthoekig vlak van hetzelfde formaat als de overgelegde afbeelding.
3. De afbeeldingen, bedoeld in het eerste en tweede lid, waarvan ten minste één een totaalbeeld van het uiterlijk van het voortbrengsel dient te vertonen, moeten worden overgelegd in het formaat waarin de deposant publikatie wenst. De afbeeldingen mogen geen tekst bevatten behalve korte aanduidingen betreffende de gezichtshoek waaronder het voortbrengsel is afgebeeld. De breedte en de hoogte van de afbeelding moeten minimaal vier centimeters bedragen en mogen de afmeting van respectievelijk zestien en vierentwintig centimeters niet overschrijden.
4. Van elke afbeelding dienen twintig exemplaren te worden overgelegd, waarvan er vier op de formulieren, bedoeld in artikel 1, of op de daarbij behorende bijlagen dienen te worden geplakt.
Indien de deposant echter bescherming van de kleur of de kleuren van de tekening of het model wenst, dan moeten twintig afbeeldingen in kleur worden overgelegd, waarvan er vier op de formulieren bedoeld fin artikel 1 of op de bijlagen moeten worden geplakt; bovendien moeten twee afbeeldingen van hetzelfde formaat in zwart-wit worden overgelegd.
De maximum en minimum afmetingen van de hiervoor bedoelde afbeeldingen zijn dezelfde als vastgesteld in het derde lid.
5. Het reproduktiemiddel, over te leggen bij een afbeelding als bedoeld in het tweede lid, moet de originele lijntekening zijn.
 Art.    3 . De standaardruimte, bedoeld in artikel 26, eerste lid, onder a, 2 en b, 5 van het uitvoeringsreglement, heeft als afmeting : breedte acht centimeters en hoogte zes centimeters.
 Art.    4 . Elk verzoek tot wijziging of aanvulling van de door het Benelux-Bureau gehouden registers moet in drievoud worden ingediend.
Aan het Benelux-Bureau of aan de nationale diensten te richten brieven of mededelingen moeten in tweevoud worden ingediend, behalve indien deze per telegraaf, per telex of door middel van een soortgelijk communicatiemiddel worden verzonden.
 Art.    5 . De bevestiging van ontvangst van elk dokument, bestemd voor inschrijving in de door het Benelux-Bureau gehouden registers, geschiedt door terugzending van een exemplaar ervan of van een exemplaar van de begeleidende brief voorzien van de in artikel 20, tweede lid van het uitvoeringsreglement bedoelde stempel.
 Art.    6 . 1. Het depot van een algemene volmacht geschiedt door indiening van een daartoe strekkend verzoek, vergezeld van een gedateerde volmacht, ondertekend door de opdrachtgever, alsmede van een afschrift daarvan.
2. Het afschrift wordt aan de gemachtigde teruggezonden voorzien van een stempel houdende het inschrijvingsnummer.
3. Indien van een algemene volmacht gebruik wordt gemaakt, geschiedt de verwijzing ernaar bij elke handeling hetzij door vermelding van het inschrijvingsnummer hetzij door overlegging van een kopie ervan.
 Art.    7 . 1. Het Benelux-Bureau en de nationale diensten zijn, ten aanzien van de handelingen welke de dagtekening van het Benelux-depot bepalen, voor het publiek geopend van maandag tot en met vrijdag van tien uur tot twaalf uur en van veertien uur tot zestien uur, behalve op de hierna aangegeven dagen :
1 en 2 januari, de dag voor vastenavond, Goede Vrijdag, Paasmaandag, 30 april, 1 en 5 mei, Hemelvaartsdag, maandag en dinsdag na Pinksteren, 23 juni, 21 en 22 juli, 15 augustus, maandag van de Schobermesse, 1, 2, 11 en 15 november, 24, 25 en 26 december.
2. De nationale diensten zijn, ten aanzien van de raadpleging van het register van de Benelux-depots en het verstrekken van inlichtingen met betrekking tot ingeschreven Benelux-tekeningen of modellen, voor het publiek gesloten op de dagen van volledige sluiting van het Benelux-Bureau, te weten op 1 januari, op Goede Vrijdag, op Paasmaandag, op 30 avril, op 5 mei, op Hemelvaartsdag, op Pinkstermaandag, op 23 juni, op 21 juli en op 25 en 26 december.
3. Indien het Benelux-Bureau en de nationale diensten tevens op andere dan de hiervoor aangegeven tijden worden gesloten, wordt hiervan mededeling gedaan in het Benelux-Tekeningen- of Modellenblad.
 Art.    8 . Dit reglement treedt in werking op 1 juli 1989.
 Art.  N. FORMULIER VOOR HET BENELUX-DEPOT VAN EEN TEKENING OF MODEL. (art. 8 van de eenvormige wet). <Niet opgenomen om technische redenen; zie B.St. 30-06-1989, p. 11744-11747>


text:
TITEL I.  - Algemene bepalingen.
 Artikel    1 . Het Koninkrijk Spanje en de Portugese Republiek treden toe tot het Verdrag betreffende de rechterlijke bevoegdheid en de tenuitvoerlegging van beslissingen in burgerlijke en handelszaken, ondertekend te Brussel op 27 september 1968, hierna te noemen " het Verdrag van 1968 " en tot het Protocol betreffende de uitlegging daarvan door het Hof van Justitie, ondertekend te Luxemburg op 3 juni 1971, hierna te noemen " het Protocol van 1971 ", zoals deze zijn gewijzigd :
- bij het op 9 oktober 1978 te Luxemburg ondertekende Verdrag, hierna te noemen " het Verdrag van 1978 ", inzake de toetreding van het Koninkrijk Denemarken, Ierland en het Verenigd Koninkrijk van Groot-Brittannië en Noord-Ierland tot het Verdrag betreffende de rechterlijke bevoegdheid en de tenuitvoerlegging van beslissingen in burgerlijke en handelszaken, alsmede tot het Protocol betreffende de uitlegging daarvan door het Hof van Justitie;
- bij het op 25 oktober 1982 te Luxemburg ondertekende Verdrag, hierna te noemen " het Verdrag van 1982 ", inzake de toetreding van de Helleense Republiek tot het Verdrag betreffende de rechterlijke bevoegdheid en de tenuitvoerlegging van beslissingen in burgerlijke en handelszaken, alsmede tot het Protocol betreffende de uitlegging daarvan door het Hof van Justitie, zoals deze zijn gewijzigd bij het Verdrag inzake de toetreding van het Koninkrijk Denemarken, Ierland en het Verenigd Koninkrijk van Groot-Brittannië en Noord-Ierland.
 Art.    2 . De fundamentele aanpassingen die bij het onderhavig Verdrag worden aangebracht in het Verdrag van 1968 en het Protocol van 1971, zoals deze zijn gewijzigd bij het Verdrag van 1978 en bij het Verdrag van 1982, zijn opgenomen in de titels II tot en met V. De formele aanpassingen van het Verdrag van 1968, zoals dat gewijzigd is bij het Verdrag van 1978 en het Verdrag van 1982, zijn voor elke betrokken authentieke versie afzonderlijk opgenomen in bijlage I, die een integrerend deel van dit Verdrag uitmaakt.
 TITEL II.  - Aanpassingen van het Verdrag van 1968.
 Art.    3 . In artikel 3, tweede lid, van het Verdrag van 1968, als gewijzigd bij artikel 4 van het Verdrag van 1978 en artikel 3 van het Verdrag van 1982, wordt tussen het negende en het tiende streepje ingevoegd :
" - in Portugal : de artikelen 65, lid 1, onder c), 65, lid 2, en 65A, onder c), van het Wetboek van Burgerlijke Rechtsvordering (Código de Processo Civil) en artikel 11 van het Wetboek van Rechtsvordering in Arbeidszaken (Código de Processo do Trabalho). ".
 Art.    4 . Artikel 5, punt 1, van het Verdrag van 1968, als gewijzigd bij artikel 5 van het Verdrag van 1978, wordt als volgt gelezen :
" 1. ten aanzien van verbintenissen uit overeenkomst : voor het gerecht van de plaats waar de verbintenis die aan de eis ten grondslag ligt, is uitgevoerd of moet worden uitgevoerd : ten aanzien van individuele verbintenissen uit arbeidsovereenkomst is dit de plaats waar de werknemer gewoonlijk zijn arbeid verricht; wanneer de werknemer niet in een zelfde land gewoonlijk zijn arbeid verricht, kan de werkgever tevens worden opgeroepen voor het gerecht van de plaats waar zich de vestiging bevindt of bevond die de werknemer in dienst heeft genomen; ".
 Art.    5 . Artikel 6 van het Verdrag van 1968 wordt aangevuld met onderstaand punt 4 :
" 4. ten aanzien van een verbintenis uit overeenkomst, indien de vordering vergezeld kan gaan van een zakelijke vordering betreffende een onroerend goed tegen dezelfde verweerder : voor de gerechten van de Verdragsluitende Staat waarin het onroerend goed gelegen is. ".
 Art.    6 . Artikel 16, punt 1, van het Verdrag van 1968 wordt als volgt gelezen :
" 1. a) ten aanzien van zakelijke rechten op en huur en verhuur, pacht en verpachting van onroerende goederen : de gerechten van de Verdragsluitende Staat waar het onroerend goed gelegen is;
b) ten aanzien evenwel van huur en verhuur, pacht en verpachting van onroerende goederen voor tijdelijk particulier gebruik voor ten hoogste zes opeenvolgende maanden : eveneens de gerechten van de Verdragsluitende Staat waar de -verweerder woonplaats heeft, mits de eigenaar en de verhuurder of pachter natuurlijke personen zijn en zij woonplaats in dezelfde Verdragsluitende Staat hebben; ".
 Art.    7 . In artikel 17 van het Verdrag van 1968, als gewijzigd bij artikel 11 van het Verdrag van 1978 :
- wordt het eerste lid als volgt gelezen :
" Wanneer de partijen, van wie er ten minste één woonplaats heeft op het grondgebied van een Verdragsluitende Staat, een gerecht of de gerechten van een Verdragsluitende Staat hebben aangewezen voor de kennisneming van geschillen welke naar aanleiding van en bepaalde rechtsbetrekking zijn ontstaan of zullen ontstaan, is dit gerecht of zijn de gerechten van die Staat bij uitsluiting bevoegd. Deze overeenkomst tot aanwijzing van een bevoegde rechter dient te worden gesloten :
a) hetzij bij een schriftelijke overeenkomst, hetzij bij een schriftelijk bevestigde mondelinge overeenkomst;
b) hetzij in een vorm die wordt toegelaten door de handelwijzen die tussen de partijen gebruikelijk zijn geworden;
c) hetzij, in de internationale handel, in een vorm die overeenstemt met een gewoonte waarvan de partijen op de hoogte zijn of hadden behoren te zijn en die in de internationale handel algemeen bekend is en door partijen bij dergelijke overeenkomsten in de betrokken handelsbranche doorgaans in acht wordt genomen.
Wanneer een dergelijke overeenkomst wordt gesloten door partijen die geen van allen woonplaats op het grondgebied van een Verdragsluitende Staat hebben, kunnen de gerechten van de andere Verdragsluitende Staten van het geschil geen kennis nemen, zolang het aangewezen gerecht of de aangewezen gerechten zich niet onbevoegd hebben verklaard. ";
- wordt onderstaande tekst toegevoegd als laatste lid :
" Ten aanzien van geschillen inzake individuele arbeidsovereenkomsten heeft de overeenkomst tot aanwijzing van een bevoegde rechter alleen gevolg indien deze laatste overeenkomst is gesloten na het ontstaan van het geschil of indien de werknemer zich daarop beroept om andere gerechten aan te zoeken dan dat van de woonplaats van de verweerder of het in artikel 5, punt 1, bedoelde gerecht. "
 Art.    8 . Artikel 21 van het Verdrag van 1968 wordt als volgt gelezen :
" Artikel 21. Wanneer voor gerechten van verschillende Verdragsluitende Staten tussen dezelfde partijen vorderingen aanhangig zijn, welke hetzelfde onderwerp betreffen en op dezelfde oorzaak berusten, houdt het gerecht waarbij de zaak het laatst is aangebracht zijn uitspraak ambtshalve aan totdat de bevoegdheid van het gerecht waarbij de zaak het eerst is aangebracht, vaststaat.
Wanneer de bevoegdheid van het gerecht waarbij de zaak het eerst is aangebracht, vaststaat, verklaart het gerecht waarbij de zaak het laatst is aangebracht, zich onbevoegd. ".
 Art.    9 . Artikel 31, eerste lid, van het Verdrag van 1968 wordt als volgt gelezen :
" De beslissingen die in een Verdragsluitende Staat gegeven zijn en daar uitvoerbaar zijn, kunnen in een andere Verdragsluitende Staat ten uitvoer worden gelegd, nadat zij aldaar, ten verzoeke van iedere belanghebbende partij, uitvoerbaar zijn verklaard. ".
 Art.    10 . In artikel 32, eerste lid, van het Verdrag van 1968, als gewijzigd bij artikel 16 van het Verdrag van 1978, en bij artikel 4 van het Verdrag van 1982, wordt tussen het vierde en het vijfde streepje ingevoegd :
" - in Spanje, tot de Juzgado de Primera Instancia, "
en wordt tussen het negende en het tiende streepje ingevoegd :
" - in Portugal, tot het Tribunal Judicial de Circulo, ".
 Art.    11 . 1. In artikel 37, eerste lid, van het Verdrag van 1968, als gewijzigd bij artikel 17 van het Verdrag van 1978, en bij artikel 5 van het Verdrag van 1982, wordt tussen het vierde en het vijfde streepje ingevoegd :
" - in Spanje, voor de Audiencia Provincial, "
en wordt tussen het negende en het tiende streepje ingevoegd :
" - in Portugal, voor het Tribunal da Relacao, ".
2. Artikel 37, tweede lid, eerste streepje, van het Verdrag van 1968, als gewijzigd bij artikel 17 van het Verdrag van 1978 en bij artikel 5 van het Verdrag van 1982, wordt als volgt gelezen :
" - in België, Griekenland, Frankrijk, Italië, Luxemburg, Nederland en Spanje slechts een beroep in cassatie worden ingesteld, ".
Tussen het vierde en het vijfde streepje wordt ingevoegd :
" - in Portugal slechts het rechtsmiddel van beroep inzake een rechtsvraag worden ingesteld, ".
 Art.    12 . In artikel 40, eerste lid, van het Verdrag van 1968, als gewijzigd bij artikel 19 van het Verdrag van 1978 en bij artikel 6 van het Verdrag van 1982, wordt tussen het vierde en het vijfde streepje ingevoegd :
" - in Spanje, voor de Audiencia Provincial, "
en wordt tussen het negende en het tiende streepje ingevoegd :
" - in Portugal, voor het Tribunal da Relacao, ".
 Art.    13 . Artikel 41, eerste streepje, van het Verdrag van 1968, als gewijzigd bij artikel 20 van het Verdrag van 1978 en bij artikel 7 van het Verdrag van 1982, wordt als volgt gelezen :
" - in België, Griekenland, Frankrijk, Italië, Luxemburg, Nederland en Spanje slechts een beroep in cassatie worden ingesteld, ".
Tussen het vierde en het vijfde streepje wordt ingevoegd :
" - in Portugal slechts het rechtsmiddel van beroep inzake een rechtsvraag worden ingesteld, ".
 Art.    14 . Artikel 50, eerste lid, van het Verdrag van 1968 wordt als volgt gelezen :
" Authentieke akten, verleden en uitvoerbaar in een Verdragsluitende Staat, worden op verzoek, overeenkomstig de in de Artikelen 31 en volgende bedoelde procedure, in een andere Verdragsluitende Staat uitvoerbaar verklaard. Het verzoek kan alleen worden afgewezen indien de tenuitvoerlegging van de authentieke akte strijdig is met de openbare orde van de aangezochte Staat. ".
 Art.    15 . In artikel 52 van het Verdrag van 1968 wordt het derde lid geschrapt.
 Art.    16 . Artikel 54 van het Verdrag van 1968 wordt als volgt gelezen :
" Artikel 54. De bepalingen van dit verdrag zijn slechts van toepassing op rechtsvorderingen ingesteld en authentieke akten verleden na de inwerkingtreding van het verdrag in de Staat van herkomst en, indien de erkenning of tenuitvoerlegging van een beslissing of authentieke akte wordt verzocht, na de inwerkingtreding in de aangezochte Staat.
Evenwel worden beslissingen, gegeven na de dag van inwerkingtreding van dit Verdrag in de betrekkingen tussen de Staat van herkomst en de aangezochte Staat naar aanleiding van vóór deze dag ingestelde vorderingen, erkend en ten uitvoer gelegd overeenkomstig de bepalingen van titel III, indien de toegepaste bevoegdheidsregels overeenkomen met de regels voorzien in titel II, of neergelegd in een Verdrag dat tussen de Staat van herkomst en de aangezochte Staat van kracht was toen de vordering werd ingesteld.
Indien de partijen in een geschil over een overeenkomst vóór 1 juni 1988 wat Ierland betreft of vóór 1 januari 1987 wat het Verenigd Koninkrijk betreft schriftelijk waren overeengekomen op deze overeenkomst het Ierse recht of het recht van een deel van het Verenigd Koninkrijk toe te passen, blijven de gerechten van Ierland of van dit deel van het Verenigd Koninkrijk bevoegd om van dit geschil kennis te nemen. "
 Art.    17 . Titel VI van het Verdrag van 1968 wordt aangevuld met het volgende artikel :
" Artikel 54bis. Gedurende drie jaar, te rekenen vanaf 1 november 1986 voor Denemarken en vanaf 1 juni 1988 voor Ierland, wordt in elk van deze Staten de bevoegdheid in zaken van zeerecht niet alleen bepaald overeenkomstig titel II, maar ook overeenkomstig de bepalingen nr. 1 tot en met nr. 6 hierna. Deze bepalingen zijn in elk van deze Staten evenwel niet langer van toepassing zodra het op 10 mei 1952 te Brussel ondertekende Internationale Verdrag tot eenmaking van enkele bepalingen inzake conservatoir beslag op zeeschepen voor die Staat in werking is getreden.
1. Degene die zijn woonplaats heeft in een Verdragsluitende Staat, kan in de volgende gevallen voor de gerechten van een van de hierboven genoemde Staten worden gedaagd ter zake van een zeerechtelijke vordering, wanneer op het schip waarop de vordering betrekking heeft of op enig ander schip waarvan hij eigenaar is, op het grondgebied van laatstgenoemde Staat gerechtelijk beslag is gelegd als zekerheid voor de vordering, of wanneer aldaar beslag had kunnen worden gelegd, maar er borgtocht dan wel enige andere zekerheid is gesteld :
a) indien de eiser zijn woonplaats in die Staat heeft;
b) indien de vordering in die Staat is ontstaan;
c) indien de vordering is ontstaan op een reis tijdens welke het beslag is gelegd of had kunnen worden gelegd;
d) indien de vordering voortspruit uit een aanvaring of schade die, hetzij door het uitvoeren of nalaten van een manoeuvre, hetzij door niet-naleving der reglementen, een schip heeft toegebracht aan een ander schip dan wel aan de zich aan boord van een van deze schepen bevindende zaken of personen;
e) indien de vordering is ontstaan uit hulp of berging;
f) indien de vordering betrekking heeft op een hypotheek of een andere vorm van zekerheid betreffende het schip waarop beslag is gelegd.
2. Beslag kan worden gelegd op elk schip waarop de zeerechtelijke vordering betrekking heeft of op elk ander schip dat toebehoort aan degene die op het tijdstip van het ontstaan van de vordering eigenaar was van het schip waarop deze vordering betrekking heeft. Ter zake van de in nr. 5 onder o), p) of q), bedoelde vorderingen kan evenwel alleen beslag worden gelegd op het schip waarop de vordering betrekking heeft.
3. Schepen worden geacht dezelfde eigenaar te hebben wanneer alle aandelen in handen zijn van dezelfde persoon of personen.
4. In geval van bevrachting waarbij de zeggenschap over het schip is overgedragen, kan, wanneer alleen de bevrachter aansprakelijk is voor een zeerechtelijke vordering ter zake van het schip, op dit schip of op enig ander schip van deze bevrachter beslag worden gelegd, doch kan ter zake van deze vordering geen beslag worden gelegd op enig ander schip van de eigenaar. Dit geldt ook in alle gevallen waarin een ander dan de eigenaar aansprakelijk is voor een zeerechtelijke vordering ter zake van het schip.
5. Onder " zeerechtelijke vordering " wordt verstaan een vordering voortvloeiend uit :
a) schade veroorzaakt door een schip door aanvaring of anderszins;
b) dood of persoonlijk letsel veroorzaakt door een schip of voortspruitend uit de exploitatie van een schip;
c) hulp en berging;
d) overeenkomsten betreffende het gebruik of de huur van een schip bij wijze van bevrachting of anderszins;
e) overeenkomsten betreffende goederenvervoer per schip bij wijze van bevrachting, cognossement of anderszins;
f) verlies van of schade aan goederen, met inbegrip van de bagage, vervoerd per schip;
g) avarij-grosse;
h) bodemerij;
i) slepen;
j) loodsen;
k) aan een schip geleverde goederen of materiaal ten behoeve van de exploitatie of het onderhoud van het schip, ongeacht de plaats van de levering;
l) bouw, herstelling of uitrusting van een schip, of havengelden;
m) de lonen van kapitein, officieren of bemanning;
n) uitgaven van de kapitein, met inbegrip van uitgaven gedaan door verschepers, bevrachters, of agenten voor rekening van het schip of zijn eigenaar;
o) geschillen over de eigendom van een schip;
p) geschillen tussen medeëigenaars van een schip over eigendom, bezit, exploitatie of opbrengsten van dat schip;
q) elke hypotheek of andere vorm van zekerheid betreffende een schip.
6. In Denemarken dekt de uitdrukking " beslag ", wat de in nr. 5, onder o) en p), bedoelde zeerechtelijke vorderingen betreft, ook de " forbud ", voor zover ingevolge de artikelen 646 tot en met 653 van de Wet op de burgerlijke rechtsvordering (Lov om rettens pleje) alleen deze procedure ter zake is toegelaten. ".
 Art.    18 . Artikel 55 van het Verdrag van 1968, als gewijzigd bij artikel 24 van het Verdrag van 1978 en bij artikel 8 van het Verdrag van 1982, wordt aangevuld met de volgende Verdragen, die op de chronologisch juiste plaats in de lijst worden opgenomen :
" - het Verdrag tussen Spanje en Frankrijk betreffende de erkenning en tenuitvoerlegging van vonnissen en scheidsrechterlijke uitspraken in burgerlijke en handelszaken, ondertekend te Parijs op 28 mei 1969;
- het Verdrag tussen Spanje en Italië betreffende de rechtsbijstand en erkenning en tenuitvoerlegging van vonnissen in burgerlijke en handelszaken, ondertekend te Madrid op 22 mei 1973;
- het Verdrag tussen Spanje en de Bondsrepubliek Duitsland betreffende de erkenning en tenuitvoerlegging van vonnissen, rechterlijke schikkingen en executoriale authentieke akten in burgerlijke en handelszaken, ondertekend te Bonn op 14 november 1983 ".
 Art.    19 . Artikel 57 van het Verdrag van 1968, gewijzigd bij artikel 25 van het Verdrag van 1978, wordt als volgt gelezen :
" Artikel 57. 1. Dit verdrag laat onverlet de verdragen waarbij de Verdragsluitende Staten partij zijn of zullen zijn en die, voor bijzondere onderwerpen, de rechterlijke bevoegdheid, de erkenning en de tenuitvoerlegging van beslissingen regelen.
2. Ten einde de eenvormige uitlegging van lid 1 te waarborgen wordt dit lid als volgt toegepast :
a) Dit verdrag staat er niet aan in de weg dat een gerecht van een Verdragsluitende Staat die partij is bij een verdrag over een bijzonder onderwerp, overeenkomstig dat verdrag kennis neemt van een zaak, ook indien de verweerder zijn woonplaats heeft op het grondgebied van een Verdragsluitende Staat die geen partij is bij dat verdrag. Het gerecht past in ieder geval artikel 20 van dit verdrag toe.
b) Beslissingen die een gerecht van een Verdragsluitende Staat heeft gegeven uit hoofde van rechterlijke bevoegdheid die ontleend wordt aan een verdrag over een bijzonder onderwerp, worden in de andere Verdragsluitende Staten overeenkomstig het onderhavige verdrag erkend en ten uitvoer gelegd.
Indien een verdrag over een bijzonder onderwerp, waarbij zowel de Staat van herkomst als de aangezochte Staat partij zijn, voorwaarden vaststelt voor de erkenning of tenuitvoerlegging van beslissingen, vinden die voorwaarden toepassing. In elk geval kunnen de bepalingen van het onderhavige verdrag betreffende de procedures voor erkenning en tenuitvoerlegging van beslissingen, worden toegepast.
3. Dit verdrag laat onverlet de toepassing van de bepalingen die, voor bijzondere onderwerpen, de rechterlijke bevoegdheid, de erkenning of de tenuitvoerlegging van beslissingen regelen en die opgenomen zijn of zullen worden in de besluiten van de Instellingen van de Europese Gemeenschappen of in de nationale wetgevingen die ter uitvoering van deze besluiten geharmoniseerd zijn. ".
 Art.    20 . Artikel 58 van het Verdrag van 1968 wordt als volgt gelezen :
" Artikel 58. Totdat het Verdrag betreffende de rechterlijke bevoegdheid en de tenuitvoerlegging van beslissingen in burgerlijke en handelszaken, ondertekend te Lugano op 16 september 1988, rechtsgevolgen zal hebben voor Frankrijk en de Zwitserse Bondsstraat, laten de bepalingen van dit Verdrag de rechten onverlet welke aan Zwitserse onderdanen zijn toegekend bij het verdrag tussen Frankrijk en de Zwitserse Bondsstaat betreffende de rechterlijke bevoegdheid en de tenuitvoerlegging van vonnissen in burgerlijke zaken, ondertekend te Parijs op 15 juni 1869. ".
 Art.    21 . Artikel 60 van het Verdrag van 1968, als gewijzigd bij artikel 27 van het verdrag van 1978, wordt geschrapt.
 Art.    22 . De tekst onder c) van artikel 64 van het Verdrag van 1968 wordt geschrapt.
 TITEL III.  - Aanpassingen van het Protocol bij het Verdrag van 1968.
 Art.    23 . Artikel Vter, aan het Protocol bij het Verdrag van 1968 toegevoegd bij artikel 29 van het Verdrag van 1978 en gewijzigd bij artikel 9 van het Verdrag van 1982 wordt als volgt gelezen :
" Artikel Vter. Bij geschillen tussen de kapitein en een bemanningslid van een in Denemarken, Griekenland, Ierland of Portugal geregistreerd zeeschip over de beloning of andere arbeidsvoorwaarden moet het gerecht van een Verdragsluitende Staat nagaan of de ten aanzien van het schip bevoegde diplomatieke of consulaire vertegenwoordiger van het geschil in kennis is gesteld. Zolang deze vertegenwoordiger niet van het geschil in kennis is gesteld, moet het gerecht zijn uitspraak aanhouden. Het gerecht moet zich, zelfs ambtshalve, onbevoegd verklaren, indien deze vertegenwoordiger, na naar behoren van het geschil in kennis te zijn gesteld, gebruik heeft gemaakt van de bevoegdheden die hij krachtens een consulaire overeenkomst bezit, dan wel, bij gebreke van een dergelijke overeenkomst, binnen de gestelde termijn bezwaar heeft gemaakt tegen de bevoegdheid. ".
 TITEL IV.  - Aanpassingen van het Protocol van 1971.
 Art.    24 . Aan artikel 1 van het Protocol van 1971, als gewijzigd bij artikel 30 van het Verdrag van 1978 en artikel 10 van het Verdrag van 1982 wordt het volgende lid toegevoegd :
" Het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is ook bevoegd om uitspraak te doen over de uitlegging van het Verdrag inzake de toetreding van het Koninkrijk Spanje en de Portugese Republiek tot het Verdrag van 27 september 1968 en tot dit Protocol, zoals deze zijn gewijzigd bij de Verdragen van 1978 en 1982. ".
 Art.    25 . In artikel 2, punt 1, van het Protocol van 1971, als gewijzigd bij artikel 31 van het Verdrag van 1978 en artikel 11 van het Verdrag van 1982, wordt tussen het vierde en het vijfde streepje ingevoegd :
" - in Spanje : el Tribunal Supremo. "
en wordt tussen het negende en tiende streepje ingevoegd :
" - in Portugal : o Supremo Tribunal de justica en o Supremo Tribunal Administrativo. ".
 Art.    26 . Artikel 6 van het Protocol van 1971, als gewijzigd bij artikel 32 van het Verdrag van 1978, wordt geschrapt.
 Art.    27 . De tekst onder d) van artikel 10 van het Protocol van 1971, als gewijzigd bij artikel 33 van het Verdrag van 1978, wordt geschrapt.
 TITEL V.  - Aanpassingen van het Verdrag van 1978 en van het Verdrag van 1982.
 Art.    28 .
1. Artikel 25, lid 2, en de artikelen 35 en 36 van het Verdrag van 1978 worden geschrapt.
2. Artikel 1, lid 2, van het Verdrag van 1982 wordt geschrapt.
 TITEL VI.  - Overgangsbepalingen.
 Art.    29 . 1. Het Verdrag van 1968 en het Protocol van 1971, als gewijzigd bij het Verdrag van 1978, bij het Verdrag van 1982 en bij dit Verdrag, zijn slechts van toepassing op rechtsvorderingen ingesteld en op authentieke akten verleden na de inwerkingtreding van dit Verdrag in de Staat van herkomst en, wanneer wordt verzocht om erkenning of tenuitvoerlegging van een beslissing of een authentieke akte, in de aangezochte Staat.
2. Evenwel worden de beslissingen, gegeven na de dag van inwerkingtreding van dit Verdrag in de betrekkingen tussen de Staat van herkomst en de aangezochte Staat naar aanleiding van vóór deze dag ingestelde vorderingen, erkend en ten uitvoer gelegd overeenkomstig de bepalingen van titel III van het Verdrag van 1968, als gewijzigd bij het Verdrag van 1978, bij het Verdrag van 1982 en het onderhavige Verdrag, indien de bevoegdheid berustte op regels die overeenkomen met de bepalingen van de gewijzigde titel II van het Verdrag van 1968, of met de bepalingen neergelegd in een verdrag dat tussen de Staat van herkomst en de aangezochte Staat van kracht was op het ogenblik dat de vordering werd ingesteld.
 TITEL VII.  - Slotbepalingen.
 Art.    30 . 1. De Secretaris-Generaal van de Raad der Europese Gemeenschappen zendt aan de Regeringen van het Koninkrijk Spanje en de Portugese Republiek een voor eensluidend gewaarmerkt afschrift in de Deense, de Duitse, de Engelse, de Franse, de Griekse, de Ierse, de Italiaanse en de Nederlandse taal toe van het Verdrag van 1968, van het Protocol van 1971, van het Verdrag van 1978 en van het Verdrag van 1982.
2. De teksten van het Verdrag van 1968, van het Protocol van 1971, van het Verdrag van 1978 en van het Verdrag van 1982 in de Portugese en de Spaanse taal zijn opgenomen in de bijlagen II, III, IV en V van dit Verdrag. De teksten in de Portugese en de Spaanse taal zijn op gelijke wijze authentiek als de overige teksten van het Verdrag van 1968, het Protocol van 1971, het Verdrag van 1978 en het Verdrag van 1982.
 Art.    31 . Dit Verdrag wordt door de ondertekenende Staten bekrachtigd. De akten van bekrachtiging worden nedergelegd bij de Secretaris-Generaal van de Raad der Europese Gemeenschappen.
 Art.    32 . 1. Dit Verdrag treedt in werking op de eerste dag van de derde maand die volgt op de datum waarop twee ondertekenende Staten, waarvan er een het Koninkrijk Spanje of de Portugese Republiek is, hun akten van bekrachtiging nederleggen.
2. Dit verdrag wordt met betrekking tot elke andere ondertekenende Staat van kracht op de eerste dag van de derde maand volgende op het nederleggen van de akte van bekrachtiging van die Staat.
 Art.    33 . De Secretaris-Generaal van de Raad der Europese Gemeenschappen stelt de ondertekenende Staten in kennis van :
a) het nederleggen van iedere akte van bekrachtiging :
b) de data van inwerkingtreding van dit Verdrag voor de Verdragsluitende Staten.
 Art.    34 . Dit Verdrag, opgesteld in één exemplaar, in de Deense, de Duitse, de Engelse, de Franse, de Griekse, de Ierse, de Italiaanse, de Nederlandse, de Portugese en de Spaanse taal, welke tien teksten gelijkelijk authentiek zijn, zal worden nedergelegd in het archief van het Secretariaat van de Raad der Europese Gemeenschappen. De secretaris-generaal zendt een voor eensluidend gewaarmerkt afschrift daarvan toe aan de Regering van elke ondertekenende Staat.
 BIJLAGEN.
 Art.    N1 . GEMEENSCHAPPELIJKE VERKLARING BETREFFENDE DE BEKRACHTIGING VAN HET VERDRAG BETREFFENDE DE TOETREDING VAN HET KONINKRIJK SPANJE EN VAN DE PORTUGESE REPUBLIEK TOT HET VERDRAG VAN BRUSSEL VAN 1968.
Op het tijdstip van de ondertekening van het Verdrag betreffende de toetreding van het Koninkrijk Spanje en van de Portugese Republiek tot het Verdrag van Brussel van 1968, gedaan te Donostia-San Sebasti n op 16 mei 1989,
De vertegenwoordigers van de Regeringen der Lid-Staten van de Europese Gemeenschappen, in het kader van de raad bijeen, Verlangend om, met name in het vooruitzicht van de voltooiing van de interne markt, de toepassing van het Verdrag van Brussel en van het protocol van 1971 snel tot de gehele Gemeenschap uit te breiden;
Zich verheugend over de sluiting, op 16 september 1988, van het Verdrag van Lugano, waarbij de beginselen van het Verdrag van Brussel worden uitgebreid tot de Staten die partij zullen zijn bij het Verdrag van Lugano, dat voornamelijk bestemd is tot regeling van de betrekkingen tussen de Lid-Staten van de Europese Economische Gemeenschap en de Lid-Staten van de Europese Vrijhandelsassociatie (EVA) ten aanzien van de rechtsbescherming van de in al deze Staten gevestigde personen en van de vereenvoudiging van de formaliteiten voor de wederzijdse erkenning en tenuitvoerlegging van rechterlijke beslissingen;
Overwegende dat het Verdrag van Brussel als rechtsgrond artikel 220 van het Verdrag van Rome heeft en wordt uitgelegd door het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen;
Zich bewust van het feit dat het Verdrag van Lugano de toepassing van het Verdrag van Brussel onverlet laat voor wat betreft de betrekkingen tussen de Lid-staten van de Europese Economische Gemeenschap, aangezien deze betrekkingen door het Verdrag van Brussel moeten worden geregeld;
Er akte van nemend dat het Verdrag van Lugano in werking zal treden nadat twee Staten, waarvan er een lid is van de Europese Gemeenschappen, en een lid van de Europese Vrijhandelsassociatie, hun instrumenten van bekrachtiging hebben neergelegd;
Verklaren zich bereid alle dienstige maatregelen te nemen opdat de nationale procedures ter bekrachtiging van het Verdrag betreffende de toetreding van het Koninkrijk Spanje en van de Portugese Republiek tot het Verdrag van Brussel, dat heden is ondertekend, binnen de kortste tijd en zo mogelijk uiterlijk op 31 december 1992 worden afgewikkeld.
 Art.    N2 . Bijlage I. Bijlage I omvat de formele aanpassingen van het Verdrag van 1968, zoals dat gewijzigd is bij het Verdrag van 1978 en het Verdrag van 1982, dit voor elke betrokken versie afzonderlijk. Enkel de formele aanpassingen voor de Nederlandse en de Franse versie worden gepubliceerd.
Formele aanpassingen als bedoeld in artikel 2.
h) Nederlandse versie.
1. Artikel 1, eerste lid, tweede zin :
in plaats van : " Het omvat inzonderheid niet-fiscale zaken, zaken van douane of administratiefrechtelijke zaken. " leze men : " Het heeft inzonderheid geen betrekking op fiscale zaken, douanezaken of administratiefrechtelijke zaken. "
2. Artikel 2, tweede lid :
in plaats van : " Voor hen, die " leze men : " Voor degenen die "
3. Artikel 3 - eerste lid :
in plaats van : " Zij, die " leze men : " Degenen die " - tweede lid : het tweede streepje wordt als volgt gelezen :
" - in Denemarken : artikel 246, leden 2 en 3, van de wet op de burgerlijke rechtsvordering (lov om rettens pleje) "
4. Artikel 5 - punt 2 :
in plaats van : " . . . eis is welke verbonden is . . . " leze men : " . . . eis is die verbonden is . . . " - punt 7 :
in plaats van : " . . . het gerecht in wiens rechtsgebied. . . " leze men :
" . . . het gerecht in het rechtsgebied waarvan. . . "
5. Artikel 6, punt 2 :
in plaats van : " . . . de afgeroepene " leze men : " . . . de opgeroepene "
6. Artikel 6bis :
in plaats van : " . . . de interne wet van deze Staat " leze men :
" . . . het nationale recht van deze Staat "
7. Afdeling 3 (titel) :
in plaats van : " Bevoegdheid bij geschillen inzake verzekeringen " leze men : " Bevoegdheid in verzekeringszaken "
8. Artikel 8, punt 2 :
in plaats van : " . . . het gerecht van de plaats waar de verzekeringsnemer zijn woonplaats heeft, " leze men : " . . . het gerecht van de woonplaats van de verzekeringsnemer, "
9. Artikel 11, eerste lid :
in plaats van : " . . . op welk grondgebied de verweerder " leze men :
" . . . op het grondgebied waarvan de verweerder "
10. Artikel 12, punt 3 :
in plaats van : " waarbij een verzekeringsnemer en een verzekeraar, die op het tijdstip van het sluiten van de overeenkomst " leze men :
" waarbij een verzekeringnemer en een verzekeraar die, op het tijdstip waarop de overeenkomst wordt gesloten "
11. Artikel 12bis - punt 2, aanhef :
in plaats van : " . . . met uitzondering van de . . . " leze men : " . . . met uitzondering van die . . . " - punt 2, onder a) :
in plaats van : " . . . voor zover bevoegdheid toekennende overeenkomsten ter zake niet zijn verboden . . . " leze men : " . . . voor zover ter zake overeenkomsten tot aanwijzing van een bevoegde rechter niet zijn verboden. . . "
12. Artikel 13, punt 3, onder a) :
in plaats van : " publiciteit " leze men : " reclame "
13. Artikel 14, derde lid :
in plaats van : " het gerecht, voor hetwelk " leze men : " het gerecht, waarvoor "
14. Artikel 16, punt 4 :
in plaats van : " de Verdragsluitende Staat, op welks grondgebied " leze men : " de Verdragsluitende Staat op het grondgebied waarvan "
15. Artikel 18 :
in plaats van : " Buiten de gevallen dat zijn bevoegdheid voortspruit " leze men : " Buiten de gevallen waarin zijn bevoegdheid voortvloeit "
16. Artikel 20, derde lid in fine :
in plaats van : " strekt ter uitvoering van dat verdrag " leze men :
" overeenkomstig het bepaalde in dat Verdrag moest geschieden. "
17. Artikel 22 - tweede lid :
in plaats van : " . . . het gerecht bij hetwelk de zaak het eerst is aangebracht bevoegd is. . . " leze men : " . . .het gerecht waarbij de zaak het eerst is aangebracht, bevoegd is. . . " - derde lid :
in plaats van : " . . . haar gelijktijdige behandeling. . . " leze men :
" . . . hun gelijktijdige behandeling "
18. Artikel 23 :
in plaats van : " . . . het gerecht bij hetwelk. . . " lezen men : " . . . het gerecht waarbij. . . "
19. Artikel 27, punt 2 :
in plaats van : " . . . nodig was aan de verweerder, tegen wie. . . " lezen men : " . . . nodig was, aan de verweerder tegen wie. . . "
20. Artikel 30, tweede lid :
in plaats van : " De rechterlijke autoriteit van een Verdragsluitende Staat, bij wie de erkenning van een in Ierland of het Verenigd Koninkrijk gegeven beslissing, waarvan de tenuitvoerlegging door een daartegen aangewend rechtsmiddel in de Staat van herkomst is geschorst, wordt ingeroepen, kan zijn uitspraak aanhouden. " leze men : " De rechterlijke autoriteit van een Verdragsluitende Staat, bij wie de erkenning wordt ingeroepen van een in Ierland of het Verenigd Koninkrijk gegeven beslissing, waarvan de tenuitvoerlegging door een daartegen aangewend rechtsmiddel in de Staat van herkomst is geschorst, kan haar uitspraak aanhouden. "
21. Artikel 31, tweede lid :
in plaats van : " . . . op verzoek van elke belanghebbende partij in dat deel van het Verenigd Koninkrijk. . . " leze men : " . . . ten verzoeke van iedere belanghebbende partij in het betrokken deel van het Verenigd Koninkrijk. . . "
22. Artikel 32, eerste lid :
- zevende streepje :
in plaats van : " de " corte d'appello " " leze men : " het " corte d'appello " " - het tweede streepje wordt als volgt gelezen : " - in Denemarken, tot de byret; "
23. Artikel 32, tweede lid :
in plaats van : " Het betrokken bevoegde gerecht " leze men : " Het relatief bevoegde gerecht "
24. Artikel 36, tweede lid in fine :
in plaats van : " . . . met het oog op. . . " leze men : " . . . op grond van. . . "
25. Voetnoot (2), artikel 36, punt 4 :
in fine toevoegen na het woord " vordering ", de woorden " ter zake van het schip. "
26. Artikel 37, eerste lid :
- eerste streepje :
het woord " het " schrappen
- vijfde streepje :
in plaats van : " de " cour d'appel " " leze men : " het " cour d'appel " " - zevende streepje :
in plaats van : " de " corte d'appello " " leze men : " het " corte d'appello " " - achtste streepje :
in plaats van : " de " Cour supérieure. . . " leze men : " het " Cour supérieure. . . " - tweede lid, tweede streepje :
in plaats van : " het " h jesteret " " leze men : " de " h jesteret " "
27. Artikel 38, tweede lid, derde regel :
een komma invoegen tussen de woorden " ingesteld " en " voor "
28. Artikel 40, eerste lid, eerste streepje :
het woord " de " schrappen
29. Artikel 40 - vijfde streepje
in plaats van : " de " cour d'appel " " leze men : " het " cour d'appel " " - zevende streepje :
in plaats van : " de " corte d'appello " " leze men : " het " corte d'appello " " - achtste streepje :
in plaats van : " de " Cour supérieure. . . " " leze men : " het " Cour supérieure. . . " "
30. Artikel 41, vierde streepje :
in plaats van : " een " Supreme Court " " leze men : " het " Supreme Court " "
31. Artikel 44, tweede lid, negende regel :
in plaats van : " . . . om hem voor gehele of gedeeltelijke kosteloze rechtsbijstand. . . " leze men : " . . . om hem geheel of gedeeltelijk voor kosteloze rechtsbijstand. . . "
32. Artikel 45 :
in plaats van : " De partij, die. . . " leze men : " Aan de partij die. . . "
33. Artikel 59, tweede lid, punt 2 :
de woorden " die gesteld is " schrappen
34. Artikel II, eerste lid :
in plaats van : " . . . welks onderdaan zij niet zijn. . . " leze men :
" . . . waarvan zij geen onderdaan zijn. . . "
35. Artikel II, tweede lid, in fine :
in plaats van : " . . . noch te worden ten uitvoer gelegd. " leze men :
" . . . noch ten uitvoer worden gelegd. "
36. Artikel IV, eerste lid :
in plaats van : " voorzien " leze men : " bepaald "
37. Artikel IV, tweede lid :
in plaats van : " . . . de Staat op welks grondgebied. . . " leze men :
" . . . de Staat op het grondgebied waarvan. . . "
38. Artikel IV, tweede lid :
in plaats van : " . . . het stuk aan degene, voor wie het bestemd is uit te reiken. " leze men : " . . . het stuk uit te reiken aan degene voor wie het bestemd is. "
 Art.    N3 . Bijlage II, III, IV en V.
Bijlage II omvat de Spaanse en de Portugese versie van het Verdrag betreffende de rechterlijke bevoegdheid en de tenuitvoerlegging van beslissingen in burgerlijke en handelszaken (27 september 1968).
Bijlage III omvat de Spaanse en de Portugese versie van het Protocol betreffende de uitlegging door het Hof van Justitie van het Verdrag van 27 september 1968 betreffende rechterlijke bevoegdheid en tenuitvoerlegging van beslissingen in burgerlijke en handelszaken (3 juni 1971).
Bijlage IV omvat de Spaanse en de Portugese versie van de Overeenkomst inzake de toetreding van het Koninkrijk Denemarken, Ierland en het Verenigd Koninkrijk van Groot-Brittannië en Noord-Ierland tot het Verdrag betreffende rechterlijke bevoegdheid en tenuitvoerlegging van beslissingen in burgerlijke en handelszaken, alsmede tot het Protocol betreffende de uitlegging daarvan door het Hof van Justitie (9 oktober 1978).
Bijlage V omvat de Spaanse en de Portugese versie van het Verdrag inzake de toetreding van de Helleense Republiek tot het Verdrag betreffende rechterlijke bevoegdheid en tenuitvoerlegging van beslissingen in burgerlijke en handelszaken, alsmede tot het Protocol betreffende de uitlegging daarvan door het Hof van Justitie, zoals deze gewijzigd zijn bij het Verdrag inzake de toetreding van het Koninkrijk Denemarken, Ierland en het Verenigd Koninkrijk van Groot-Brittannië en Noord-Ierland.
Aangezien deze bijlagen geen nieuwe elementen bevatten, maar slechts een vertaling van bestaande verdragen in de Spaanse en de Portugese taal, werden zij niet gepubliceerd.
 Art.  N4. Lijst van de gebonden landen.
Staten

Datum van neerlegging

 Voorbehoud

Datum van

van de bekrachtigings-

(VOORB.)

inwerkingtreding

oorkonde (B), de

Verklaring

toetredings- (T), de

(VERKL.)

goedkeurings) (G) of

de Statenopvolging (S)

Belgie

25 juli 1997

1 oktober 1997
Denemarken

21 december 1995

1 maart 1996
Duitsland

 14 september 1994

 1 december 1994
Frankrijk

 17 oktober 1990

 1 februari 1991
Griekenland

 7 april 1992

1 juli 1992
Groot-Brittannie
13 september 1991

 1 december 1991
Ierland

 28 september 1993

 1 december 1993
Italie

21 februari 1992

1 mei 1992
Luxemburg

 7 november 1991

 1 februari 1992
Nederland

 11 januari 1990

 1 februari 1991
Portugal

15 april 1992

 1 juli 1992
Spanje

22 november 1990

1 februari 1991