text:
TITEL I.  - TOEPASSING VAN DE ARTIKELEN 3 EN 4 DER ALGEMENE OVEREENKOMST.
 Toestand der arbeiders die tijdelijk  van het een naar het ander land gedetacheerd worden.
 Artikel     1 . Wanneer de loonarbeiders of er mede gelijkgestelden in een ander land dan dit van hun gewone verblijfplaats te werk gesteld worden door een onderneming welke in het land van deze verblijfplaats een inrichting heeft waarvan de betrokkenen normaal afhangen en zij krachtens artikel 3, § 2a van de Algemene Overeenkomst aan de vigerende wetgeving van het land van hun gewone verblijfplaats onderworpen blijven, zijn volgende bepalingen toepasselijk :
1° De werkgever en de betrokkenen regelen rechtstreeks elk vraagstuk betreffende hun bijdragen en prestaties voor maatschappelijke zekerheid met het bevoegd Frans organisme, indien het land van hun gewone werkplaats Frankrijk is en met de Rijksdienst voor Maatschappelijke Zekerheid indien dit land België is;
2° De bevoegde organismen van het land van de gewone werkplaats overhandigen aan ieder der betrokkenen een attest waarvan het model in gemeen overleg wordt vastgesteld en waarbij gestaafd wordt dat hij aan het stelsel van maatschappelijke zekerheid van dat land onderworpen blijft.
Dit attest dient, in voorkomend geval, door de aangestelde van de werkgever in het andere land, indien zulk een aangestelde bestaat, zoniet door de arbeider zelf voorgelegd.
Wanneer een bepaald aantal arbeiders terzelfder tijd het land van hun gewone werkplaats verlaten, ten einde in een ander land samen te arbeiden en terzelfder tijd naar het eerste terug te keren, mag een enkel attest al de arbeiders dekken.
3° Onder de bij artikel 3, § 2 van de Algemene Overeenkomst bedoelde tewerkstelling van loonarbeiders of er mede gelijkgestelden dient de vermoedelijke duur der tewerkstelling van al deze arbeiders verstaan;
4° De omstandigheid dat de arbeiders aan seizoenarbeid zouden kunnen te werk gesteld worden, mag niet in aanmerking komen om de toepassing der bij 1°, 2° en 3° hierboven vastgestelde regelen te verhinderen.
 Toestand der loonarbeiders of er  mede gelijkgestelden, onderdanen van een der Landen, die in diplomatieke of consulaire posten van dit land bij het ander land werken.
 Art.    2 . Het bij artikel 4, 2°, van de Algemene Overeenkomst voorzien recht van keuze dient uitgeoefend binnen zes maand te rekenen van de datum af waarop de arbeider in de diplomatieke of consulaire post wordt te werk gesteld, en gaat in op deze zelfde datum.
Voor de uitoefening van het recht van keuze, volstaat het dat de arbeider een aanvraag bij het bevoegd organisme van het land waarvan hij de wetgeving op hem wenst toegepast, indient.
Voor de arbeiders die in een diplomatieke of consulaire post van een der contracterende landen in het ander land op de datum van inwerkingtreding van deze schikking werken, gaat de termijn in van deze laatste datum af en vallen bedoelde arbeiders, bij het verstrijken van deze termijn, onder de wetgeving van het gekozen land.
 TITEL II.  - BEPALINGEN GEMEEN AAN VERSCHILLENDE RISICO'S.
 Art.    3 . Voor het ingaan van het recht op de prestaties, geschiedt de samentelling der onder elk stelsel volbrachte verzekeringsperioden en der krachtens bedoelde stelsels als een verzekeringsperioden gelijkwaardig erkende perioden, overeenkomstig volgende regelen :
1° bij de verzekeringsperioden en de krachtens de wetgeving van een der landen als gelijkwaardig erkende perioden worden de volbrachte of onder de wetgeving van het ander land als gelijkwaardig erkende perioden gevoegd, in de mate waarin het noodzakelijk is er beroep op te doen ten einde de verzekeringsperioden of de als gelijkwaardig erkende perioden van het eerste land, zonder dat zij tweemaal worden aangerekend, aan te vullen;
2° wanneer een arbeider prestaties ten laste van de organismen der twee landen geniet, wordt de bij voorgaand paragraaf vastgestelde regel in elk land afzonderlijk toegepast.
 Art.    4 . De perioden die als gelijkwaardig aan verzekeringsperioden in aanmerking dienen genomen, zijn in elk land die welke bij de wetgeving van dat land als dusdanig worden aangezien.
Elke periode die tevens krachtens de Franse wetgeving en de Belgische wetgeving als gelijkwaardig aan een verzekeringsperiode erkend is, wordt voor de uitkering der prestaties, door de organismen van het land waar de betrokkene laatstelijk vóór bedoelde periode gewerkt heeft, in aanmerking genomen.
Wanneer de betrokkene vóór bedoelde periode niet heeft gewerkt, wordt deze door de organismen van het land waar hij voor het eerst gewerkt heeft, in aanmerking genomen.
Wanneer een verzekeringsperiode, in toepassing van de wetgeving van een land, met een in toepassing van de wetgeving van het ander land als gelijkwaardig aan een verzekeringsperiode erkende periode samenvalt wordt slechts de verzekeringsperiode in aanmerking genomen.
 Art.    5 . Wanneer het pensioen of een gedeelte van het pensioen krachtens de wetgeving van een der twee landen volgens het loon of de gestorte bijdragen wordt berekend, wordt dit pensioen of dit gedeelte van pensioen op de in dat land alleen ontvangen lonen of gestorte bijdragen vastgesteld.
 Art.    6 . Wanneer krachtens de wetgeving van een der contracterende landen sommige voordelen slechts worden toegekend onder voorwaarde dat de perioden werden volbracht in een onder een speciaal pensioenstelsel vallend beroep en wanneer bedoelde perioden geen recht konden geven op de bij deze speciale wetgeving voorziene voordelen, worden deze perioden als geldig voor de uitkering der bij het algemeen stelsel voorziene voordelen aangezien.
 Art.    7 . Wanneer een loonarbeider of er mede gelijkgestelde, die zich van het ene naar het andere land begeeft, zijn recht op de voordelen der Algemene Overeenkomst moet doen gelden om andere prestaties dan deze van de ouderdomsverzekering te genieten, moet het organisme van het land van zijn nieuwe werkplaats, waaraan de prestaties gevraagd worden, indien de van België komende arbeider hem zijn lidboekje van een verzekeringsorganisme of de van Frankrijk komende arbeider zijn immatriculatiekaart voorlegt, zich tot het bevoegd organisme van het ander land wenden, namelijk om de inlichtingen omtrent de immatriculatieperiode der arbeiders in te winnen.
Het bedient zich te dien einde van een document, waarvan het model in gemeen overleg tussen de administratieve overheden der beide landen werd opgemaakt, waarop het zelf de gekende aanduidingen aanbrengt, en dat het naar het bevoegd organisme van het ander land stuurt om de gevraagde inlichtingen te bekomen.
 TITEL III.  - BIJZONDERE BEPALINGEN.
 HOOFDSTUK I.  - Bevalling.
 Art.    8 . In het bij het laatste lid van artikel 6 van de Algemene Overeenkomst voorzien geval, worden de prestaties in speciën door het organisme dat ze verschuldigd is volgens de eigen wetgeving er van vastgesteld en rechtstreeks aan de gerechtigde vrouw uitbetaald.
De prestaties in natura worden door het organisme van het land van verblijf volgens de wetgeving van dat land verstrekt. Zij worden door het organisme van het ander land verstrekt. Zij worden door het organisme van het ander land dat ze verschuldigd is binnen de perken der lasten die de toepassing der wetgeving van dit laatste land zou veroorzaakt hebben, terugbetaald.
Deze terugbetaling geschiedt op vertoon van een dossier waarvan de elementen door de bevoegde Franse en Belgische administraties in gemeen overleg werden vastgesteld.
In geval van twijfel omtrent de vermoedelijke datum van bevruchting, wordt deze verondersteld te hebben plaats gegrepen in het land waar de betrokken man op de 270e (tweehonderd en zeventigste) dag vóór de bevalling verbleef.
 HOOFDSTUK II.  - Vergoedingen bij overlijden.
 Art.    9 . De bepaling der in toepassing van artikel 7 der Algemene Overeenkomst aan de Franse in België verblijvende verzekerden en aan de Belgische in Frankrijk verblijvende verzekerden verschuldigde vergoedingen bij overlijden of begrafenisvergoedingen, mag geschieden door toedoen van het Rijksfonds voor Verzekering tegen Ziekte en Invaliditeit, eensdeels, en van de " Caisse nationale de Sécurité Sociale " anderdeels, op vertoon van een dossier waarvan de elementen door de bevoegde Franse en Belgische administraties in gemeen overleg worden vastgesteld.
De ontvangstdatum van het dossier wordt door de toepassing van artikel 27 van de Algemene Overeenkomst in aanmerking genomen.
De bij het eerste lid van dit artikel vermelde organismen zullen elkaar wederzijds de nodige formulieren voor de indiening der aanvragen laten geworden.
 HOOFDSTUK III.  - Prestaties in natura aan de gerechtigden op een pensioen of een ouderdoms- of invaliditeitsvergoeding.
 Afdeling I.  - Prestaties in natura aan de in België verblijvende gerechtigden op een Frans pensioen.
 Art.    10 . Om de prestaties in natura in zake verzekering tegen ziekte krachtens artikel 8, § 1, van de Algemene Overeenkomst te genieten, laten de gerechtigde op een Frans pensioen of Franse rente, wegens invaliditeit, ouderdom of overleving, alsmede de gerechtigde op de bij artikelen 18 en 19 der Franse wet, nr 49-1111, van 2 Augustus 1949 voorziene voordelen, die in België verblijven, zich inschrijven bij een Belgisch verzekeringsorganisme hunner keuze, op vertoon van een door het Rijksfonds voor verzekering tegen ziekte en invaliditeit volgens de lijst, waarvan in artikel 11 van deze schikking sprake, opgemaakt attest.
 Art.    11 . De Franse " Caisse nationale de Sécurité sociale " maakt de lijst der gepensionneerden en, maandelijks, de er aan te brengen wijzigingen, aan het Rijksfonds voor verzekering tegen ziekte en invaliditeit over.
Het model van deze lijst wordt in gemeen overleg tussen de " Caisse nationale de Sécurité sociale " en het Rijksfonds voor verzekering tegen ziekte en invaliditeit vastgesteld.
Het Rijksfonds voor verzekering tegen ziekte en invaliditeit geeft aan de betrokkenen kennis van hun recht op de prestaties in natura der verzekering tegen ziekte.
 Art.    12 . In geval van afschaffing of schorsing van het krachtens de Franse wetgeving verleend invaliditeitspensioen, zonder behoud van het recht op de prestaties in natura, stelt de " Caisse nationale de Sécurité sociale " het Rijksfonds voor verzekering tegen ziekte en invaliditeit er van op de hoogte dat het recht van de betrokkene of van zijn rechtverkrijgenden op de prestaties in natura van de verzekering tegen ziekte, heeft opgehouden te bestaan.
De bij artikel 9 van de Algemene Overeenkomst voorziene forfaitaire terugbetaling, wordt verricht door de " Caisse nationale de Sécurité sociale " tot op de datum waarop het Rijksfonds voor verzekering tegen ziekte en invaliditeit kennis krijgt van de schorsing of van het ophouden van het recht op de prestaties in natura.
 Afdeling II.  - Prestaties in natura aan de in Frankrijk verblijvende gerechtigden op een Belgisch pensioen.
 Art.    13 . Om de prestaties in natura van de verzekering tegen ziekte, krachtens artikel 8, § 1, van de Algemene Overeenkomst, te genieten, laten de gerechtigden op een Belgisch invaliditeits-, ouderdoms- of overlevingspensioen, alsmede de gerechtigden op een rente voor arbeidsongeval of beroepsziekte betreffende een blijvende ongeschiktheid tot werken van meer dan 66 t.h., die in Frankrijk verblijven, zich inschrijven bij de " Caisse primaire de Sécurité sociale " van hun verblijfplaats, op vertoon van een door de " Caisse nationale de Sécurité sociale ", volgens de lijst, waarvan in artikel 14 van deze schikking sprake, opgemaakt attest.
 Art.    14 . Het Rijksfonds voor verzekering tegen ziekte en invaliditeit maakt de lijst der gepensionneerden en maandelijks de er aan te brengen wijzigingen aan de " Caisse nationale de Sécurité sociale " over. Het model van deze lijst wordt in gemeen overleg tussen het Rijksfonds voor verzekering tegen ziekte en invaliditeit en de " Caisse nationale de Sécurité sociale " vastgesteld.
De " Caisse nationale de Sécurité sociale " geeft aan de betrokkenen kennis van hun recht op de prestaties in natura der verzekering tegen ziekte.
 Art.    15 . In geval van afschaffing of schorsing zonder behoud van zorgen, van de krachtens de Belgische wetgeving verleende invaliditeitsvergoeding, stelt het Rijksfonds voor verzekering tegen ziekte en invaliditeit de " Caisse nationale de Sécurité sociale " er van op de hoogte dat het recht van de betrokkene en van zijn rechtverkrijgenden op de prestaties in natura van de verzekering tegen ziekte heeft opgehouden te bestaan.
De bij artikel 11 van de Algemene Overeenkomst voorziene forfaitaire terugbetaling wordt verricht door het Rijksfonds voor verzekering tegen ziekte en invaliditeit tot op de datum waarop de " Caisse nationale de Sécurité sociale " er van kennis krijgt dat het recht op prestaties werd geschorst of heeft opgehouden te bestaan.
 Afdeling III.  - Gemeenschappelijke bepalingen.
 Art.    16 . De prestaties in natura zijn deze welke bij de wetgeving van het land waar de betrokkene verblijft worden voorzien. Zij worden verleend aan de gerechtigde op het pensioen, alsmede aan zijn rechtverkrijgenden in de zin van bedoelde wetgeving.
Indien de pensioengerechtigde een werk verricht waarbij hij onder het stelsel van verzekering tegen ziekte van de plaats waar hij verblijft valt, zijn de ziektevergoedingen ten laste van bedoeld stelsel, voor zover de gerechtigde bij dit laatste uit hoofde van zijn werk, op vergoedingen aanspraak mag maken.
 Art.    17 . Het grootste gedeelte der in artikel 8, § 2, van de Algemene Overeenkomst bedoelde verzekeringsperioden is dit welk voortvloeit uit de raming der elementen die de vaststelling der rechten in zake verzekering tegen de geldelijke gevolgen van ouderdom en bij overlijden (pensioenen) ten grondslag dienden.
Het wordt bij de uitkering van het pensioen door de organismen of overheden van de ouderdomsverzekering vastgesteld.
 HOOFDSTUK IV.  - Verzekering tegen invaliditeit.
 Art.    18 . § 1. Indien de betrokkene in toepassing van artikel 13, § 3, van de Algemene Overeenkomst de invaliditeitsvergoedingen ten laste van het bevoegd organisme van het land, waar hij vroeger verzekeringsplichtig was, aanvraagt, geniet hij slechts deze vergoedingen :
1° nadat hij geen recht meer heeft op de vergoeding voor ziekte of langdurige ziekte, overeenkomstig de wetgeving van het land waar de ziekte vastgesteld is;
2° indien er geen onderbreking is tussen het einde van de periode tijdens dewelke hij onder de wetgeving van het land van de vroegere werkplaats viel en de aanvang van de periode tijdens dewelke hij onder de wetgeving van het land waar de ziekte vastgesteld is zal vallen, rekening gehouden met de verzekeringsperioden, die bij de wetgevingen van het ene en het andere land met verzekeringsplichtige perioden gelijkgesteld zijn.
§ 2. De " Caisses Régionales de Sécurité Sociale ", enerzijds, het Rijksfonds voor verzekering tegen ziekte en invaliditeit, anderzijds, delen wederzijds alle inlichtingen mede over de bij § 1 van dit artikel beoogde verzekerden; deze inlichtingen worden in de loop der eerste drie maanden van ongeschiktheid tot werken, door middel van een formulier, waarvan het model in gemeen overleg, door de Franse en Belgische bevoegde besturen vastgesteld is, verschaft.
 Art.    19 . De indiening van een aanvraag in een land geldt als indiening in het ander. Het organisme dat eerst de aanvraag ontving, deelt het mede aan het overeenstemmend organisme van het ander land, met vermelding van de datum der indiening en al de elementen van deze aanvraag.
 Art.    20 . Om de invaliditeitsgraad te ramen, houden de organismen van elk land rekening met de medische vaststellingen alsmede met de door de organismen van het ander land verzamelde administratieve inlichtingen.
Deze organismen behouden, evenwel, het recht de betrokkene door een dokter naar hun keuze te doen onderzoeken.
 Art.    21 . De invaliditeitspensioenen worden door de organismen die sociale prestaties verschuldigd zijn aan de Belgische of Franse onderdanen rechtstreeks uitbetaald, of zij in Frankrijk of in België verblijven.
 HOOFDSTUK V.  - Administratieve en medische controle.
 Art.    22 . De administratieve en medische controle over de in België verblijvende gerechtigden op Franse invaliditeitspensioenen wordt door het Rijksfonds voor verzekering tegen ziekte en invaliditeit uitgeoefend.
De administratieve en medische contrôle over de in Frankrijk verblijvende gerechtigden op Belgische invaliditeitspensioenen wordt uitgeoefend door de " Caisse Régionale de Sécurité Sociale " in het district waarvan de verblijfplaats van de betrokkene gelegen is.
 Art.    23 . Het Rijksfonds voor verzekering tegen ziekte en invaliditeit, enerzijds, de " Caisse Régionale de Sécurité Sociale ", anderzijds, oefenen de administratieve en medische contrôle over de gerechtigden op een invaliditeitspensioen uit.
 Art.    24 . Voor de toepassing van voorgaand artikel doen de " Caisse Régionale de la Sécurité Sociale " en het Rijksfonds voor verzekering tegen ziekte en invaliditeit respectievelijk, de eerste door haar doktersdeskundigen, het tweede door de Medische Raad voor invaliditeit, overgaan tot onderzoekingen, die toelaten de invaliditeitsgraad van de betrokkene te ramen met het oog op een afschaffing of schorsing van het invaliditeitspensioen of op de nieuwe indeling in een andere pensioencategorie.
 Art.    25 . De verificaties van administratieve aard en, namelijk, deze betreffende de arbeid der invaliden worden gedaan :
In Frankrijk : door de bevoegde " Caisse Régionale de Sécurité Sociale ";
In België : door het Rijksfonds voor verzekering tegen ziekte en invaliditeit, door middel van zijn provinciale contrôlecentra.
Deze verificaties omvatten namelijk regelmatige huisbezoeken bij de invalide.
 Art.    26 . De " Caisses Régionales de Sécurité Sociale " moeten van de in hoofdstuk 3, afdeling 2, beoogde betrokkenen jaarlijks een attest eisen, waarbij zij op erewoord verzekeren dat zij tijdens het vorige jaar niet gewerkt hebben.
Indien de betrokkene tijdens desbetreffende periode een loonarbeid verrichtte, onderzoekt het Frans organisme zijn toestand om te bepalen of de betrokkene de door de Franse wetgeving vereiste voorwaarden vervulde om de vergoedingen der verplichte verzekeringen tegen ziekte te genieten.
De " Caisse Régionale de Sécurité Sociale " brengt in elk geval de " Caisse Nationale de Sécurité Sociale " van deze toestand op de hoogte, door de periode te vermelden waarvoor de voorwaarden tot toekenning der vergoedingen vervuld worden.
De " Caisse Nationale de Sécurité Sociale " deelt deze inlichtingen aan het Rijksfonds voor verzekering tegen ziekte en invaliditeit mede.
 Art.    27 . De Belgische verzekeringsorganismen moeten jaarlijks van de in hoofdstuk 3, afdeling 1, beoogde betrokkenen een attest eisen, waarbij zij op erewoord verzekeren dat zij tijdens het vorige jaar geen loonarbeid verricht hebben.
Indien de betrokkene tijdens bedoelde periode loonarbeid verrichtte, onderzoekt het Belgisch verzekeringsorganisme zijn toestand ten einde te bepalen of de betrokkene de bij de Belgische wetgeving vereiste voorwaarden om kosteloos de vergoedingen van de verplichte verzekering tegen ziekte te genieten, vervulde.
Het verzekeringsorganisme brengt in elk geval het Rijksfonds voor verzekering tegen ziekte en invaliditeit van deze toestand op de hoogte, door de periode te vermelden waarvoor de voorwaarden tot toekenning der vergoedingen vervuld werden.
Het Rijksfonds voor verzekering tegen ziekte en invaliditeit deelt deze inlichtingen aan de " Caisse Nationale de Sécurité Sociale " mede.
 Art.    28 . De uitslagen der medische onderzoekingen en administratieve verificaties worden, enerzijds, aan de " Caisse Régionale de Sécurité Sociale " en, anderzijds, aan het Rijksfonds voor verzekering tegen ziekte en invaliditeit, medegedeeld.
De organismen die sociale prestaties verschuldigd zijn moeten, na kennisneming dezer uitslagen, elke beslissing nemen.
 Art.    29 . Ingeval de gerechtigde op een Frans invaliditeitspensioen in België zijn werk hervat, zendt het Rijksfonds voor verzekering tegen ziekte en invaliditeit aan de " Caisse Régionale de Sécurité Sociale ", die sociale prestaties verschuldigd is, een verslag betreffende de aard van de verrichte arbeid en het bedrag der verdiensten van de betrokken arbeider tijdens het verlopen kwartaal door de normale bezoldiging die in dezelfde streek door een arbeider van de beroepscategorie waartoe de verzekerde behoort en in het beroep dat deze laatste vóór zijn invaliditeit uitoefende ontvangen worden, het advies van de Medische Raad voor invaliditeit over de toestand van de ziekte die tot invaliditeit leidt, te vermelden.
 Art.    30 . Ingeval de gerechtigde op een Belgische invaliditeitsvergoeding het werk hervat, zendt de " Caisse Régionale de Sécurité Sociale " aan het Rijksfonds voor verzekering tegen ziekte en invaliditeit, een verslag betreffende de aard van de verrichte arbeid en het bedrag der verdiensten van de betrokken arbeider tijdens het verlopen kwartaal door de normale bezoldiging die in dezelfde streek door een arbeider van de beroepscategorie waartoe de betrokkene behoort en in het beroep dat deze laatste vóór zijn invaliditeit uitoefende ontvangen wordt, en, het advies van de dokter-deskundige over de gezondheidstoestand van de betrokkene, te vermelden.
Het Rijksfonds voor verzekering tegen ziekte en invaliditeit deelt het dossier mede aan het Belgisch verzekeringsorganisme; dat de toestand van de betrokkene overeenkomstig de bepalingen van de Belgische wetgeving doet onderzoeken. Het Rijksfonds voor verzekering tegen ziekte en invaliditeit geeft aan de betrokken " Caisse Régionale de Sécurité Sociale " kennis van de genomen beslissing.
 Art.    31 . Indien de gerechtigde op een Belgische invaliditeitsvergoeding in Frankrijk recht heeft op een invaliditeitspensioen ingevolge een wet of een openbaar reglement, of op een pensioen dat door overheidsbesturen op het einde van een beperkte loopbaan aan sommige personeelsleden verleend wordt, deelt de " Caisse Régionale de Sécurité Sociale " dit aan het Rijksfonds voor verzekering tegen ziekte en invaliditeit mede door de aard van de aandoening die tot het pensioen aanleiding gaf, het jaarlijks bedrag er van, alsmede de benaming van de Franse instelling die de sociale prestaties verschuldigd is, nauwkeurig te vermelden.
 Art.    32 . Indien de verzekerde na schorsing of afschaffing van het invaliditeitspensioen of -vergoeding, in toepassing van artikel 14 van de Algemene Overeenkomst zijn recht op het invaliditeitspensioen of -vergoeding opnieuw verkrijgt, hoewel hij in het ander land dan het land dat de sociale prestaties verschuldigd is verblijft, zenden de " Caisse Régionale de Sécurité Sociale " en het Rijksfonds voor verzekering tegen ziekte en invaliditeit wederzijds alle nuttige inlichtingen voor het hervatten der uitkeringen : deze inlichtingen worden verschaft door middel van een formulier, waarvan het model bij gemeen overleg tussen de bevoegde Franse en Belgische administraties bepaald wordt.
 Art.    33 . De onkosten wegens de medische onderzoekingen, de in observatiestellingen, de verplaatsingen der dokters en der gerechtigden, de administratieve en medische onderzoekingen, alsmede de voor de uitoefening der contrôle noodzakelijke bestuursonkosten van allerlei aard, worden in Frankrijk door het bevoegd Frans organisme en in België door het Rijksfonds voor verzekering tegen ziekte en invaliditeit voor de in Frankrijk verblijvende invaliden gedragen.
Deze onkosten worden door het betalend organisme op grond van zijn tarief vastgesteld en door het organisme dat deze verschuldigd is, op voorlegging van een omstandige nota der gedane uitgaven terugbetaald.
Door latere akkoorden kunnen, evenwel, andere regelingsmodaliteiten en namelijk forfaitaire terugbetalingen voorzien worden.
 HOOFDSTUK VI.  - Verzekering tegen de geldelijke gevolgen van ouderdom en bij overlijden (pensioenen).
 Afdeling I.  - Indiening der aanvragen.
 Art.    34 . De in België of in Frankrijk verblijvende verzekerde, die het genot van een ouderdomspensioen aanvraagt door samentelling der verzekeringsperioden krachtens artikel 17 van de Algemene Overeenkomst, zendt zijn aanvraag in de vorm en binnen de termijn van de wetgeving van het land zijner verblijfplaats aan het organisme of de overheid volgens deze wetgeving bevoegd.
Bij ontstentenis van bevoegde overheid of bevoegd organisme, worden de aanvragen gestuurd naar :
In België : het Ministerie van Arbeid en Sociale Voorzorg;
In Frankrijk : de " Caisse Régionale d'Assurance Vieillesse ", te Rijssel.
De verzekerde zal zoveel mogelijk in zijn aanvraagformule het of de organisme(n) voor ouderdomsverzekering der landen, waar hij verzekerd was, moeten opgeven.
De datum van indiening van de aanvraag om prestaties is deze welke bij de wetgeving van het land der verblijfplaats voorzien wordt.
De bij een overheid of bij een organisme van het ander land ingediende aanvragen worden als geldig beschouwd. In dit geval moet deze overheid of dit organisme onverwijld de aanvragen aan het bevoegd organisme van het ander land overmaken en het de datum, waarop zij ingediend werden, laten kennen.
 Art.    35 . De bepalingen van artikel 34 zijn toepasselijk op de in België verblijvende verzekerde die een Frans pensioen aanvraagt, of op de in Frankrijk verblijvende verzekerde die een Belgisch pensioen aanvraagt.
 Art.    36 . Voor het onderzoek van de aanvragen om pensioen door samentelling der verzekeringsperioden, gebruiken de bevoegde Franse en Belgische organismen een formulier van een bijzonder model, dat in gemeen overleg tussen de Franse en Belgische administaties vastgesteld is.
Dit formulier omvat namelijk de onontbeerlijke inlichtingen van burgerlijke stand, de staat en de samenvatting der verzekeringsperioden.
De overmaking van dit formulier aan de organismen van het ander land vervangt het overmaken der bewijsstukken.
 Afdeling II.  - Onderzoek der aanvragen door de Belgische overheid.
 Art.    37 . De overheid die in België de aanvraag onderzoekt, maakt door toedoen van het Ministerie van Arbeid en Sociale Voorzorg aan het bevoegd Franse organisme en, zo het niet gekend is, aan de " Caisse Régionale d'Assurance Vieillesse ", te Rijssel, het bij artikel 36 voorzien formulier over.
Het Frans organisme bepaalt de volgens de Franse wetgeving geldige verzekeringsperioden en er mede gelijkgestelde perioden.
Wat de perioden betreft, die volgens de Franse wetgeving niet als geldig aangezien worden, houdt het Frans organisme rekening met de volgens de Belgische wetgeving geldige verzekeringsjaren en er mee gelijkgestelde jaren, in de mate waarin zij met volledige kalenderkwartalen overeenstemmen.
Onder verzekeringsjaar dient, in België, de periode van 12 maand die volgt op de maand van de verjaring der geboorte, verstaan.
Het Frans organisme telt de bepaalde perioden samen volgens voornoemde regelen en stelt de aard der rechten vast, die krachtens de Franse wetgeving ingaan.
 Art.    38 . Het Frans organisme bepaalt voor order het bedrag van de prestatie waarop de betrokkene recht zou hebben zo al de bij het laatste lid van vorig artikel bedoelde perioden uitsluitend onder de Franse wetgeving volbracht werden en bepaalt het bedrag van de verschuldigde prestatie in verhouding tot de duur van de verzekeringsperioden of van de er mede gelijkgestelde perioden, welke volgens de Franse wetgeving geldig zijn.
 Art.    39 . Het Frans organisme zendt aan de bevoegde Belgische overheid het bij artikel 36 beoogd formulier terug, aangevuld met de staat van de verzekeringsperioden of er mede gelijkgestelde perioden, die krachtens de Franse wetgeving geldig zijn, en geeft deze kennis, enerzijds, van de overeenkomstig het vorig artikel bepaalde prestatie en, anderzijds, van de prestatie waarop de betrokkene zou recht hebben zo hij van de bij artikel 17 van de Algemene Overeenkomst bepaalde voordelen afziet.
 Art.    40 . <V. 18-04-1956> Wat de perioden betreft die volgens de Belgische wetgeving niet geldig aangezien worden, beschouwt de Belgische overheid als één jaar van Belgische verzekering, de verzekeringsperioden of ermede gelijkgestelde perioden die volgens de Franse wetgeving geldig zijn en in dit verzekeringsjaar vallen, voor zover de duur er van minstens drie kwartalen bereikt.
De bevoegde overheid telt de volgens voornoemde regelen bepaalde perioden samen en stelt de aard van de rechten vast die krachtens de Belgische wetgeving ingaan.
 Art.    41 . De bevoegde Belgische overheid bepaalt voor order het bedrag van de prestatie waarop de betrokkene zou recht hebben indien al de bij het laatste lid van vorig artikel beoogde perioden uitsluitend onder de Belgische wetgeving volbracht waren en bepaalt het bedrag van de verschuldigde prestatie in verhouding tot het aantal verzekeringsjaren of er mede gelijkgestelde jaren, welke volgens de Belgische wetgeving geldig zijn.
 Art.    42 . De Belgische Minister van Arbeid en Sociale Voorzorg geeft bij aangetekend schrijven aan de aanvrager kennis van al de door de bevoegde overheden en organismen van de beide landen genomen beslissingen betreffende de in uitvoering van de bepalingen van de Algemene Overeenkomst berekende prestaties en stelt hem, ten inlichting, op de hoogte van de prestaties welke hij zou verkrijgen zo hij van de voordelen van deze Overeenkomst afziet.
In de kennisgeving moet de aanvrager op de hoogte gebracht worden van :
1° de bij elke dezer wetgeving en voorziene middelen van beroep;
2° de mogelijkheid voor de betrokkene, binnen een termijn van vijftien volle dagen te laten weten dat hij van de bij artikel 17 van de Overeenkomst voorziene voordelen afziet.
De Belgische Minister van Arbeid en Sociale Voorzorg laat het bevoegd Frans organisme weten :
1. de datum waarop de kennisgeving aan de aanvrager verzonden werd;
2. of de betrokkene al dan niet de bij artikel 17 van de Algemene Overeenkomst voorziene voordelen aanneemt.
 Afdeling III.  - Onderzoek van de aanvragen door de Franse organismen.
 Art.    43 . <V. 18-04-1956> Het organisme dat de aanvraag in Frankrijk onderzoekt, laat het bij artikel 36 bepaalde formulier aan de bevoegde Belgische overheid geworden.
De bevoegde Belgische overheid bepaalt de volgens de Belgische wetgeving geldige verzekeringsperioden en de ermede gelijkgestelde perioden.
Wat de perioden betreft welke door de Belgische wetgeving niet geldig worden beschouwd, neemt de bevoegde Belgische overheid de volgens de Franse wetgeving geldige verzekeringsperioden of ermede gelijkgestelde perioden die in dit verzekeringsjaar vallen, voor één jaar Belgische verzekering in aanmerking voor zover de duur ervan minstens drie kwartalen bereikt.
De bevoegde overheid telt de volgens bovengenoemde regelen bepaalde perioden samen en stelt de aard vast van de rechten die krachtens de Belgische wetgeving ingaan.
 Art.    44 . De bevoegde Belgische overheid bepaalt voor order het bedrag van de prestatie waarop de betrokkene recht zou hebben indien al de bij het laatste lid van vorig artikel bedoelde perioden uitsluitend onder de Belgische wetgeving volbracht werden en stelt het bedrag vast van de verschuldigde prestatie in verhouding tot het volgens de Belgische wetgeving aantal geldige verzekeringsjaren of er mede gelijkgestelde jaren.
 Art.    45 . De bevoegde Belgische overheid zendt het bij artikel 36 bedoeld formulier, aangevuld door de staat van de krachtens de Belgische wetgeving geldige verzekeringsjaren of er mede gelijkgestelde jaren aan het Frans organisme terug en geeft het kennis, enerzijds, van de overeenkomstig vorig artikel bepaalde prestatie en, anderzijds, van de prestatie waarop de betrokkene recht zou hebben zo hij van de bij artikel 17 van de Algemene Overeenkomst voorziene voordelen afziet.
 Art.    46 . Wat de perioden betreft welke volgens de Franse wetgeving niet als geldig worden aangezien, houdt het Frans organisme rekening met de volgens de Belgische wetgeving geldige verzekeringsjaren of er mede gelijkgestelde jaren, voor zover zij met gehele kalenderkwartalen overeenstemmen.
Het Frans organisme telt de bepaalde perioden samen volgens voornoemde regelen en stelt de aard vast van de rechten welke krachtens de Franse wetgeving ingaan.
 Art.    47 . Het Frans organisme bepaalt voor order het bedrag van de prestatie waarop de betrokkene recht zou hebben indien al de bij het laatste lid van vorig artikel bedoelde perioden uitsluitend onder de Franse wetgeving volbracht werden en stelt het bedrag vast van de verschuldigde prestatie in verhouding tot het volgens de Franse wetgeving geldig aantal verzekeringsjaren of er mede gelijkgestelde jaren.
 Art.    48 . Het organisme dat de aanvraag in Frankrijk onderzoekt geeft bij aangetekend schrijven aan de aanvrager kennis van al de door de bevoegde overheden en organismen van beide landen getroffen beslissingen betreffende de in uitvoering van de bepalingen van de Algemene Overeenkomst berekende prestaties en stelt hem, ter inlichting, op de hoogte van de prestaties welke hij zou verkrijgen zo hij van de bij artikel 17 van deze Overeenkomst voorziene voordelen afziet.
In de kennisgeving moet de aanvrager op de hoogte gebracht worden van :
1. de bij elke dezer wetgeving voorziene middelen van beroep;
2. de mogelijkheid voor de betrokkene, binnen een termijn van vijftien volle dagen, te laten weten dat hij van de bij artikel 17 van de Overeenkomst voorziene voordelen afziet.
Het bevoegd Frans organisme laat de Belgische Minister van Arbeid en Sociale Voorzorg weten :
1° de datum waarop de kennisgeving aan de aanvrager verzonden werd;
2° of de betrokkene al dan niet de voordelen van artikel 17 van de Algemene Overeenkomst aanneemt.
 Afdeling IV.  - Bijzondere bepalingen.
 Art.    49 . Om het voordeel van de bepalingen van de Franse wetgeving betreffende de wegens ongeschiktheid tot werken toegekend ouderdomspensioenen te kunnen genieten, dienen de in België verblijvende eventuele gerechtigden hun aanvraag met een attest van de behandelende dokter bij de Belgische Minister van Arbeid en Sociale Voorzorg in.
De Belgische Minister van Arbeid en Sociale Voorzorg maakt de aanvraag van de betrokkene en het formulier met een door de plaatselijke overheid afgeleverd attest waarbij verklaard wordt dat de aanvrager niet meer werkt, aan het bevoegd Frans organisme of, bij ontstentenis er van, aan de " Caisse Régionale d'Assurance Vieillesse " te Rijsel, over de bepalingen van artikel 20, 22 tot 33 zijn toepasselijk op de wegens ongeschiktheid tot werken, toegekende ouderdomspensioenen, zelfs wanneer deze pensioenen ten laste van de verzekeringsorganismen van beide landen vallen.
 Art.    50 . De Belgische Minister van Arbeid en Sociale Voorzorg verzekert het administratief toezicht op de bestaansmiddelen van de in België verblijvende gerechtigden op toeslagen voor echtgenoot ten laste van de Franse ouderdomsverzekering onder de bij hoofdstuk 5 bepaalde voorwaarden.
 Afdeling V.  - Betaling van de pensioenen.
 Art.    51 . De Franse organismen die prestaties moeten betalen storten rechtstreeks aan de in België verblijvende gerechtigden en op de bij de Franse wetgeving voorziene vervaltijden de prestaties welke aan dezen verschuldigd zijn.
Deze organismen laten het dubbel van de borderellen van al de in België gedane betalingen onverwijld aan de Nationale Kas voor toeslagen geworden.
Wanneer een verzekerde het recht op een prestatie verkrijgt, alsmede bij elke latere wijziging van het bedrag der toegekende prestaties, maken zij ook aan de Nationale Kas voor Toeslagen een individuele steekkaart over waarop de namen, voornamen, plaats en datum van geboorte, juist adres en de omstandige opgave van de toegekende prestaties met de datum waarop zij ingaan, vermeld zijn.
De Belgische organismen die prestaties moeten betalen storten rechtstreeks aan de in Frankrijk verblijvende gerechtigden en op de bij de Belgische wetgeving voorziene vervaltijden de prestaties welke aan dezen verschuldigd zijn.
 Art.    52 . De kosten voor de betaling van de pensioenen, bankkosten, kosten van de wisselkantoren of andere kosten kunnen door de met de betaling belaste organismen volgens de bij de administratieve overheid, onder welker bevoegdheid deze organismen vallen, vastgestelde voorwaarden van de gerechtigden teruggevorderd worden.
 Art.    53 . <V. 18-04-1956> De door de Franse administratieve overheden aangewezen Franse organismen van maatschappelijke zekerheid zijn bevoegd, op aanvraag van de Belgische overheden na te gaan of de gerechtigden, die krachtens de Belgische wetgeving of reglementering het volledige rust- of overlevingspensieon of een gedeelte ervan verkregen hebben en in Frankrijk verblijven, de verbintenis naleven elke andere beroepsbedrijvigheid dan het hierna bepaalde gelegenheidswerk te staken.
De verbintenis betreft de gerechtigde en eventueel zijn echtgenoot en zij beoogt elke andere beroepsbedrijvigheid dan het gelegenheidswerk.
Ingevolge deze verbintenis wordt hem verboden :
1° een arbeidsovereenkomst aan te gaan;
2° in zijn eigen naam of door bemiddeling van een ander persoon om het even welke ambachts-, handels-, nijverheids- of landbouwbedrijvigheid of een vrij beroep uit te oefenen.
Wordt beschouwd als gelegenheidswerk elk werk dat zelfs in de woning van particulieren wordt uitgevoerd en de oogstarbeid, voor zover de duur van de bezigheid een ononderbroken periode van zes werkdagen in dienst van één zelfde persoon of achttien werkdagen in de loop van één kwartaal in dienst van een of verscheidene personen niet overtreft.
De Rijkskas voor rust- en overlevingspensioenen maakt door toedoen van de " Caisse nationale de sécurité sociale " aan de betrokken organismen de namen en adressen bekend van de gerechtigden die bovenbedoelde verbintenis ondertekend hebben en op wie toezicht moet uitgeoefend worden.
 Art.    54 . (Opgeheven) <V. 18-04-1956>
 Afdeling VI.  - Uitoefening van het recht op keuze.
 Art.    55 . Wanneer er van het voordeel van de bepalingen van artikel 17 van de Algemene Overeenkomst wordt afgezien zoals bepaald in artikel 19, lid 1 van deze Overeenkomst, dan moet daarvan persoonlijk door de aanvrager kennis gegeven worden door middel van een gedagtekende en ondertekende brief, ter post aangetekend en gericht tot het organisme of tot de overheid welke hem overeenkomstig artikelen 42 en 48 van deze schikking van de beslissingen kennis gegeven had.
 Art.    56 . Het bij artikel 19 van de Algemene Overeenkomst voorzien recht op keuze, kan, onder dezelfde voorwaarden als voor de verzekerden, door de overlevende rechtverkrijgenden uitgeoefend worden.
 Afdeling VII.  - Overlevingspensioenen.
 Art.    57 . De bepalingen van deze schikking betreffende de verzekering tegen de geldelijke gevolgen van ouderdom zijn toepasselijk op de verzekering bij overlijden (pensioenen).
 Afdeling VIII.  - Gemengd Comité voor Advies.
 Art.    58 . In verband met dit hoofdstuk is een gemengd comité voor advies gelast over de degelijke toepassing van de Algemene Overeenkomst te waken. Indien nodig, doet het aan de hoogste Administratieve Overheden van de twee landen welke in artikel 29 van de Overeenkomst vermeld worden, voorstellen betreffende de wijzigingen welke aan deze schikking dienen gebracht om de toepassing van de Algemene Overeenkomst te vergemakkelijken. Het is gelast zijn advies te geven omtrent de overeenkomstig dit hoofdstuk ingediende aanvragen om prestaties welke de overheden en de organismen van beide landen zouden gepast achten er aan voor te leggen hetzij alvorens hun beslissing te nemen, hetzij als kosteloos beroep.
Het bestaat uit twee leden van elk der landen van Belgische zijde door de Minister van Arbeid en Sociale Voorzorg en, van Franse zijde, samen door de Minister van Arbeid en Sociale Zekerheid en de Minister van Landbouw aangewezen. Er kan een gelijk aantal plaatsvervangende leden aangewezen worden. De adviezen worden bij eenparigheid van stemmen gegeven en de leider van elke afvaardiging drukt de mening van zijn afvaardiging uit.
Het Comité vergadert principieel telkens het nodig is, in Frankrijk of in België, onder voorzitterschap van een lid van het land waar de vergadering doorgaat.
Het Comité stelt zelf zijn organisatie en zijn werkwijze vast. Het kan rechtstreeks in verbinding treden met de betrokken Franse en Belgische administraties.
 TITEL IV.  - ALLERLEI BEPALINGEN.
 Art.    59 . De bepalingen van deze schikking, met uitsluiting van hoofdstukken 4 en 6 en Titel III zijn toepasselijk op de arbeiders die onder het speciaal stelsel van maatschappelijke zekerheid voor de mijnen en ermede gelijkgestelde inrichtingen vallen.
De administratieve overheden van elk der beide landen kunnen de organismen of overheden aanwijzen welke voor de arbeiders van het speciaal mijnstelsel de door deze schikking aan de overheden en organismen van het algemeen stelsel van maatschappelijke zekerheid verleende ambtsbevoegdheden zullen waarnemen.
 Art.  60. Worden opgeheven :
1. <Opheffingsbepaling van V. 1949-07-27/30>
2. <Opheffingsbepaling van V. 1950-01-25/30>


type: legislation

jurisdiction: Belgium

text: Artikel  M. Uit een bericht medegedeeld door het Secretariaat-Generaal van de Raad van Europa blijkt dat de Regering van het Groothertogdom op 27 april 1966 en voor een nieuwe periode van vijf jaar, hare vroegere verklaringen hernieuwd heeft waarbij de bevoegdheid van de Europese Commissie van de Rechten van de Mens om de in artikel 25 van het Verdrag bedoelde verzoekschriften te ontvangen, alsook de verplichte rechtsmacht van het Europees Hof voor de Rechten van de Mens, waarvan sprake is in artikel 46 van hogervernoemde Overeenkomst, wordt erkend.


text:
Artikel  M. Uit een bericht medegedeeld door het juridisch departement van de Raad van Europa blijkt dat de Zwitserse Bondsraad volgende verklaring heeft afgelegd (overeenkomstig artikel 25 van het Verdrag).
Overeenkomstig artikel 25 van het Verdrag tot Bescherming van de Rechten van de Mens en de Fundamentele Vrijheden, van 4 november 1950, verklaart de Zwitserse Bondsraad, voor een nieuwe periode van drie jaar, van 28 november 1977 af, de bevoegdheid van de Europese Commissie voor de Rechten van de Mens te erkennen om verzoekschriften gericht tot de Secretaris-Generaal van de Raad van Europa te ontvangen van iedere natuurlijke persoon, iedere niet-gouvernementele organisatie of iedere groep van particulieren, welke beweert het slachtoffer te zijn van een schending door Zwitserland van de in gezegd Verdrag erkende rechten.


text:
Artikel  M. Uit een bericht medegedeeld door het Secretariaat-generaal van de Raad van Europa blijkt dat de Regering van het Koninkrijk Denemarken op 4 april 1962 twee op 26 maart 1962 ondertekende verklaringen heeft nedergelegd betreffende de artikelen 25 en 46 van het Verdrag tot bescherming van de rechten van de mens en de fundamentele vrijheden.
Deze verklaringen hernieuwen :
1° voor een tijdvak van vijf jaar en met ingang van 7 april 1962, de geldigheid van de verklaring van de Deense Regering de dato 7 april 1953 waarbij zij de bevoegdheid van de Europese Commissie voor de rechten van de mens erkent om kennis te nemen van een verzoekschrift dat door een natuurlijke persoon, een niet-gouvernementele organisatie of een groep particulieren, die beweert het slachtoffer te zijn van een schending door een der Hoge Verdragsluitende Partijen van de in genoemd Verdrag erkende rechten, aan het Secretariaat-generaal van de Raad van Europa wordt gericht;
2° voor een tijdvak van vijf jaar met ingang van 7 april 1962 de geldigheid van de verklaring van de Deense Regering de dato 7 april 1953 waarbij deze Regering de rechtspraak van het Europees Hof van de rechten van de mens in alle aangelegenheden betreffende de uitlegging en de toepassing van het genoemd Verdrag, ten opzichte van elke Hoge Contracterende Partij bij het Verdrag over de rechten van de mens die dezelfde verplichting aanvaardt, dit wil zeggen op voorwaarde van wederkerigheid, van rechtswege en zonder bijzonder verdrag als bindend erkend.


text:
Artikel    M1 . Neerlegging van de toetredingsoorkonde van Cyprus : 5 oktober 1983 (inwerkingtreding : 3 januari 1984);
Neerlegging van de bekrachtigingsoorkonde van Luxemburg : 5 oktober 1983 (inwerkingtreding : 3 januari 1984);
Neerlegging van de toetredingsoorkonde van Bolivia : 6 oktober 1983 (inwerkingtreding : 4 januari 1984).
 Art.  M2. II. Slotprotocol, ondertekend te Lake Success (New-York) op 21 maart 1950. - Bekrachting.
Neerlegging van de bekrachtigingsoorkonde van Luxemburg : 5 oktober 1983 (inwerkingtreding : 3 januari 1984).


text:
Artikel  M. Neerlegging van de toetredingsoorkonde van Ethiopië : 10 september 1981 (inwerkingtreding : 9 december 1981).
De toetredingsoorkonde bevat volgend voorbehoud (Vertaling) :
" Socialistisch Ethiopië acht zich niet gebonden door artikel 22 van de Overeenkomst ".
Neerlegging van de toetredingsoorkonde van de Centraalafrikaanse Republiek : 29 september 1981 (inwerkingtreding : 28 december 1981).
Neerlegging van de toetredingsoorkonde van Kameroen : 19 februari 1982 (inwerkingtreding : 20 mei 1982).


text:
Artikel  M. Op 17 juni 2004 werd bij de Federale Overheidsdienst Buitenlandse Zaken, Buitenlandse Handel en Ontwikkelingssamenwerking de opzegging van de Republiek Bulgarije betreffende voornoemde internationale Akten neergelegd.
Overeenkomstig het bepaalde in artikel 15 van de Overeenkomst van 5 juli 1890, zal deze opzegging ten aanzien van de Republiek Bulgarije in werking treden op 1 april 2010.


text:
Artikel  M. Op 19 augustus 1999 is op het Ministerie van Buitenlandse Zaken, Buitenlandse Handel en Ontwikkelingssamenwerking van België een kennisgeving ingekomen houdende opzegging door de Republiek Turkije de voornoemde internationale akte.
Overeenkomstig het bepaalde in artikel 15 van de Overeenkomst van 15 juli 1890 gaat deze opzegging voor de Republiek Turkije op 1 april 2003.


text:
Artikel  M. Op 17 januari 1989 werd bij de Federale Overheidsdienst Buitenlandse Zaken, Buitenlandse Handel en Ontwikkelingssamenwerking de opzegging van Portugal betreffende voornoemde internationale Akten neergelegd.
Overeenkomstig het bepaalde in artikel 15 van de Overeenkomst van 5 juli 1890, treedt deze opzegging ten aanzien van Portugal in werking met ingang van 31 maart 1995.


text: Artikel  M. Het Secretariaat-Generaal van de Raad van Europa heeft medegedeeld dat de Regering van Ijsland, van 3 september 1974 af en dit voor een periode eindigend op 2 september 1979, haar vroegere verklaringen, afgelegd overeenkomstig artikel 46 van het Verdrag, heeft hernieuwd.


text:
Artikel  M. Op 6 januari 1999 is op het Ministerie van Buitenlandse Zaken, Buitenlandse Handel en Ontwikkelingssamenwerking van België een kennisgeving ingekomen houdende opzegging door de Republiek Slovenië van de voornoemde internationale akten.
Overeenkomstig het bepaalde in artikel 15 van de overeenkomst van 15 juli 1890 gaat deze opzegging voor de Republiek Slovenië in op 1 april 2003.


text:
Artikel  M. Op 29 maart 2002 ontving het Ministerie van Buitenlandse Zaken, Buitenlandse Handel en Internationale Samenwerking de kennisgeving van opzegging van het Republiek Polen betreffende voornoemde internationale akten.
Overeenkomstig het bepaalde in artikel 15 van de Overeenkomst van 5 juli 1890, treedt deze opzegging ten aanzien van het Republiek Polen in werking met ingang van 1 april 2003.


text:
Artikel  M. Op 22 maart 2000 ontving het Ministerie van Buitenlandse Zaken, Buitenlandse Handel en Internationale Samenwerking de kennisgeving van opzegging van het Koninkrijk Noorwegen betreffende voornoemde internationale akten.
Overeenkomstig het bepaalde artikel 15 van de Overeenkomst van 5 juli 1890, treedt deze opzegging ten aanzien van Noorwegen in werking met ingang van 1 april 2003.


text:
Artikel  M. Op 4 december 2000 en 18 december 2000 ontving het Ministerie van Buitenlandse Zaken, Buitenlandse Handel en Internationale Samenwerking de kennisgeving van opzegging van het Koninkrijk Spanje en van de Islamitische Republiek Iran betreffende voornoemde internationale akten.
Overeenkomstig het bepaalde in artikel 15 van de Overeenkomst van 5 juli 1890, treedt deze opzegging ten aanzien van Spanje en Iran in werking met ingang van 1 april 2003.


text:
Artikel  M. Op 8 juli 1998 is op het Ministerie van Buitenlandse Zaken, Buitenlandse Handel en Ontwikkelingssamenwerking van België een kennisgeving ingekomen houdende opzegging door de Republiek Zuid-Afrika van de voornoemde internationale akte.
Overeenkomstig het bepaalde in artikel 15 van de Overeenkomst van 15 juli 1890 gaat deze opzegging voor de Republiek Zuid-Afrika in op 1 april 2003.


text:
Artikel  M. Op 23 april 1999 is op het Ministerie van Buitenlandse Zaken, Buitenlandse Handel en Ontwikkelingssamenwerking van België een kennisgeving ingekomen houdende opzegging door de Democratische Socialistische Republiek Sri Lanka de voornoemde internationale akten.
Overeenkomstig het bepaalde in artikel 15 van de overeenkomst van 15 juli 1890 gaat deze opzegging voor de Democratische Socialistische Republiek Sri Lanka op 1 april 2003.


text:
Artikel  M. Op 19 juni 1998 is op het Ministerie van Buitenlandse Zaken, Buitenlandse Handel en Ontwikkelingssamenwerking van België een kennisgeving ingekomen houdende opzegging door Finland van de voornoemde internationale akte.
Overeenkomstig het bepaalde in artikel 15 van de Overeenkomst van 5 juli 1890 gaat deze opzegging voor Finland in op 1 april 2003.


text:
Artikel  M. Op 20 juli en 12 augustus 1998 heeft het Ministerie van Buitenlandse Zaken, Buitenlandse Handel en Ontwikkelingssamenwerking van België kennisgevingen ontvangen betreffende de opzegging door de Republiek Indonesië en Canada van de bovenvermelde internationale akte.
Overeenkomstig het bepaalde in artikel 15 van de Overeenkomst van 15 juli 1890 gaan deze opzeggingen in voor de Republiek Indonesië en Canada in op 1 april 2003.


text:
Artikel  M. Op 30 juni 1997 is op het Ministerie van Buitenlandse Zaken, Buitenlandse Handel en Ontwikkelingssamenwerking van België een kennisgeving ingekomen houdende opzegging door het Koninkrijk Denemarken betreffende de voornoemde internationale akte.
Overeenkomstig het bepaalde in artikel 15 van de overeenkomst van 5 juli 1890 gaat deze opzegging voor het Koninkrijk Denemarken in op 1 april 2003.


text:
Artikel  M. Op 7 september 1994 is op het Ministerie van Buitenlandse Zaken, Buitenlandse Handel en Ontwikkelingssamenwerking van België een kennisgeving ingekomen houdende opzegging door het Koninkrijk der Nederlanden van voornoemde internationale akte.
Overeenkomstig het bepaalde in artikel 15 van de Overeenkomst van 5 juli 1890 gaat deze opzegging voor het Koninkrijk der Nederlanden (voor de Nederlanden, de Nederlandse Antillen en Aruba) op 1 april 1996 in.


text:
Artikel  M. Op 7 december 1995 is bij het Ministerie van Buitenlandse Zaken, Buitenlandse Handel en Ontwikkelingssamenwerking de akte van toetreding van de Democratische Socialistische Republiek Sri Lanka met betrekking tot de genoemde internationale akte geregistreerd.
Overeenkomstig de slotbepalingen van het protocol treedt de toetreding voor Sri Lanka in werking dertig dagen volgend op de kennisgeving door de Belgische Regering aan de andere Overeenkomstsluitende Staten, met name op 22 januari 1996.


text:
Artikel  M. Op 31 maart 1995 is op het Ministerie van Buitenlandse Zaken, Buitenlandse Handel en Ontwikkelingssamenwerking de kennisgeving ingekomen houdende opzegging door de Verenigde Mexicaanse Staten en de Filippijnen van voornoemde internationale akte.
Overeenkomstig het bepaalde in artikel 15 van het Verdrag van 5 juli 1890 gaat de opzegging voor de Filippijnen en de Verenigde Mexicaanse Staten op 1 april 1996 in.


text:
Artikel  M. Op 6 januari 1995 is bij het Ministerie van Buitenlandse Zaken, Buitenlandse Handel en Ontwikkelingssamenwerking de akte van toetreding van de Republiek Slovenië met betrekking tot de genoemde internationale akte geregistreerd.
Overeenkomstig de slotbepalingen van het protocol treedt de toetreding voor Slovenië in werking dertig dagen volgend op de kennisgeving door de Belgische Regering aan de andere Overeenkomstsluitende Staten, met name op 1 juni 1995.


text:
Artikel   M. Op 16 juni 2010 werd bij de Federale Overheidsdienst Buitenlandse Zaken, Buitenlandse Handel en Ontwikkelingssamenwerking van België de opzegging van de Helleense Republiek betreffende voormelde internationale Akten neergelegd.
Overeenkomstig de bepalingen van artikel 15 van de Overeenkomst van 5 juli 1890, zal deze opzegging ten aanzien van de Helleense Republiek in werking treden op 1 april 2017.


text:
Artikel    M . Op 31 maart 2009 werd bij de Federale Overheidsdienst Buitenlandse Zaken, Buitenlandse Handel en Ontwikkelingssamenwerking van België de opzegging van de Republiek Costa Rica betreffende voormelde internationale Akten neergelegd.
Overeenkomstig de bepalingen van artikel 15 van de Overeenkomst van 5 juli 1890, zal deze opzegging ten aanzien van de Republiek Costa Rica in werking treden op 1 april 2010.


text:
Artikel  M. Op 1 augustus 2008 werd bij de Federale Overheidsdienst Buitenlandse Zaken, Buitenlandse Handel en Ontwikkelingssamenwerking van België de opzegging van de Zwitserse Bondsstaat betreffende voornoemde internationale Akten neergelegd.
Overeenkomstig de bepalingen van artikel 15 van de Overeenkomst van 5 juli 1890, zal deze opzegging ten aanzien van de Zwitserse Bondsstaat in werking treden op 1 april 2010.


text:
Artikel   M. Op 8 maart 2016 werd bij de Federale Overheidsdienst Buitenlandse Zaken, Buitenlandse Handel en Ontwikkelingssamenwerking van België de opzegging van de Federatieve Republiek Brazilië betreffende voormelde internationale Akten neergelegd.

Overeenkomstig de bepalingen van artikel 15 van de Overeenkomst van 5 juli 1890, zal deze opzegging ten aanzien van de Federatieve Republiek Brazilië in werking treden op 1 april 2017.


text:
Artikel   M.
 Op 30 maart 2016 werden bij de Federale Overheidsdienst Buitenlandse Zaken, Buitenlandse Handel en Ontwikkelingssamenwerking van België de opzeggingsakten van Maleisië, de Russische Federatie, de Arabische Republiek Egypte en de Volksrepubliek China.betreffende voormelde internationale Akten neergelegd.

Overeenkomstig de bepalingen van artikel 15 van de Overeenkomst van 5 juli 1890, zal deze opzegging ten aanzien van Maleisië, de Russische Federatie, de Arabische Republiek Egypte en de Volksrepubliek China in werking treden op 1 april 2017.


text:
Artikel   M.
 Op 29 maart 2016 werden bij de Federale Overheidsdienst Buitenlandse Zaken, Buitenlandse Handel en Ontwikkelingssamenwerking van België de opzeggingsakten van de Republiek Burundi en de Islamitische Republiek Pakistan betreffende voormelde internationale Akten neergelegd.

Overeenkomstig de bepalingen van artikel 15 van de Overeenkomst van 5 juli 1890, zal deze opzegging ten aanzien van de Republiek Burundi en de Islamitische Republiek Pakistan in werking treden op 1 april 2017.


text:
Artikel   M. Op 4 maart 2013 werd bij de Federale Overheidsdienst Buitenlandse Zaken, Buitenlandse Handel en Ontwikkelingssamenwerking van België de opzegging van het Groothertogdom Luxemburg betreffende voormelde internationale Akten neergelegd.
Overeenkomstig de bepalingen van artikel 15 van de Overeenkomst van 5 juli 1890, zal deze opzegging ten aanzien van het Groothertogdom Luxemburg in werking treden op 1 april 2017.


text:
Artikel   M.
Op 31 maart 2016 werden bij de Federale Overheidsdienst Buitenlandse Zaken, Buitenlandse Handel en Ontwikkelingssamenwerking van België de opzeggingsakten van de Republiek Tunesië, de Plurinationale Staat Bolivia, de Dominicaanse Republiek, Libië en de Democratische Republiek Congo betreffende voormelde internationale Akten neergelegd.

Overeenkomstig de bepalingen van artikel 15 van de Overeenkomst van 5 juli 1890, zal deze opzegging ten aanzien van de Republiek Tunesië, de Plurinationale Staat Bolivia, de Dominicaanse Republiek, Libië en de Democratische Republiek Congo in werking treden op 1 april 2017.


text:
Artikel   M.
Op 17 december 2015 werd bij de Federale Overheidsdienst Buitenlandse Zaken, Buitenlandse Handel en Ontwikkelingssamenwerking van België de opzegging van het Koninkrijk Saoedi-Arabië betreffende voormelde internationale Akten neergelegd.
Overeenkomstig de bepalingen van artikel 15 van de Overeenkomst van 5 juli 1890, zal deze opzegging ten aanzien van het Koninkrijk Saoedi-Arabië in werking treden op 1 april 2017.


text:
Artikel   M.
 Op 24 maart 2016 werd bij de Federale Overheidsdienst Buitenlandse Zaken, Buitenlandse Handel en Ontwikkelingssamenwerking van België de opzegging van de Staat Israël betreffende voormelde internationale Akten neergelegd.

Overeenkomstig de bepalingen van artikel 15 van de Overeenkomst van 5 juli 1890, zal deze opzegging ten aanzien van de Staat Israël in werking treden op 1 april 2017.


text:
Artikel   M. Op 13 december 2012 werd bij de Federale Overheidsdienst Buitenlandse Zaken, Buitenlandse Handel en Ontwikkelingssamenwerking van België de opzegging van de Republiek India betreffende voormelde internationale Akten neergelegd.
Overeenkomstig de bepalingen van artikel 15 van de Overeenkomst van 5 juli 1890, zal deze opzegging ten aanzien van de Republiek India in werking treden op 1 april 2017.


text:
Artikel   M. Op 3 november 2015 werd bij de Federale Overheidsdienst Buitenlandse Zaken, Buitenlandse Handel en Ontwikkelingssamenwerking van België de opzegging van de Italiaanse Republiek betreffende voormelde internationale Akten neergelegd.
Overeenkomstig de bepalingen van artikel 15 van de Overeenkomst van 5 juli 1890, zal deze opzegging ten aanzien van de Italiaanse Republiek in werking treden op 1 april 2017.


text:
Artikel   M. Op 6 oktober 2015 werd bij de Federale Overheidsdienst Buitenlandse Zaken, Buitenlandse Handel en Ontwikkelingssamenwerking van België de opzegging van de Republiek Soedan betreffende voormelde internationale Akten neergelegd.
Overeenkomstig de bepalingen van artikel 15 van de Overeenkomst van 5 juli 1890, zal deze opzegging ten aanzien van de Republiek Soedan in werking treden op 1 april 2017.


text:
Artikel   M. Op 24 maart 2011 werd bij de Federale Overheidsdienst Buitenlandse Zaken, Buitenlandse Handel en Ontwikkelingssamenwerking van België de opzegging van de Syrisch-Arabische Republiek betreffende voormelde internationale Akten neergelegd.
Overeenkomstig de bepalingen van artikel 15 van de Overeenkomst van 5 juli 1890, zal deze opzegging ten aanzien van de Syrisch-Arabische Republiek in werking treden op 1 april 2017.


text:
Artikel   M. Op 24 februari 2011 werd bij de Federale Overheidsdienst Buitenlandse Zaken, Buitenlandse Handel en Ontwikkelingssamenwerking van België de opzegging van het Koninkrijk Marokko betreffende voormelde internationale Akten neergelegd.
Overeenkomstig de bepalingen van artikel 15 van de Overeenkomst van 5 juli 1980, zal deze opzegging ten aanzien van het Koninkrijk Marokko in werking treden op 1 april 2017.


text:
Artikel   M.
Op 16 februari 2016 werd bij de Federale Overheidsdienst Buitenlandse Zaken, Buitenlandse Handel en Ontwikkelingssamenwerking van België de opzegging van de Algerijnse Democratische Volksrepubliek betreffende voormelde internationale Akten neergelegd.
Overeenkomstig de bepalingen van artikel 15 van de Overeenkomst van 5 juli 1890, zal deze opzegging ten aanzien van de Algerijnse Democratische Volksrepubliek in werking treden op 1 april 2017.


text:
Artikel   M. Op 30 april 2010 werd bij de Federale Overheidsdienst Buitenlandse Zaken, Buitenlandse Handel en Ontwikkelingssamenwerking van België de opzegging van de Republiek Senegal betreffende voormelde internationale Akten neergelegd.
Overeenkomstig de bepalingen van artikel 15 van de Overeenkomst van 5 juli 1890, zal deze opzegging ten aanzien van de Republiek Senegal in werking treden op 1 april 2017.


text:
Artikel   M. Op 11 september 2008 werd bij de Federale Overheidsdienst Buitenlandse Zaken, Buitenlandse Handel en Ontwikkelingssamenwerking de opzegging van de Franse Republiek betreffende voormelde internationale Akten neergelegd.
Overeenkomstig de bepalingen van artikel 15 van de Overeenkomst van 5 juli 1890, zal deze opzegging ten aanzien van de Franse Republiek in werking treden op 1 april 2010.


text:
Artikel    M . Op 25 maart 2009 werd bij de Federale Overheidsdienst Buitenlandse Zaken, Buitenlandse Handel en Ontwikkelingssamenwerking van België de opzegging van het Koninkrijk België betreffende voormelde internationale Akten neergelegd.
Overeenkomstig de bepalingen van artikel 15 van de Overeenkomst van 5 juli 1890, zal deze opzegging ten aanzien van het Koninkrijk België in werking treden op 1 april 2010.


text:
Artikel  M. Op 6 februari 2009 werd bij de Federale Overheidsdienst Buitenlandse Zaken, Buitenlandse Handel en Ontwikkelingssamenwerking van België de opzegging van de Bondsrepubliek Duitsland betreffende voormelde internationale Akten neergelegd.
Overeenkomstig de bepalingen van artikel 15 van de Overeenkomst van 5 juli 1890, zal deze opzegging ten aanzien van de Bondsrepubliek Duitsland in werking treden op 1 april 2010.


text:
Artikel   M.[Op 17 juli 2003 werd bij de Federale Overheidsdienst Buitenlandse Zaken, Buitenlandse Handel en Ontwikkelingssamenwerking van België de opzegging van het Hasjemitisch Koninkrijk Jordanië betreffende voormelde internationale Akten neergelegd.
Overeenkomstig de bepalingen van artikel 15 van de Overeenkomst van 5 juli 1890, is deze opzegging ten aanzien van het Hasjemitisch Koninkrijk Jordanië in werking getreden op 1 april 2010.] (CORRIGENDUM, zie B.St. 08-06-2010, p. 36070)


text:
Artikel   M. Op 23 april 2010 werd bij de Federale Overheidsdienst Buitenlandse Zaken, Buitenlandse Handel en Ontwikkelingssamenwerking van België de opzegging van de Republiek Chili betreffende voormelde internationale Akten neergelegd.
Overeenkomstig de bepalingen van artikel 15 van de Overeenkomst van 5 juli 1890, zal deze opzegging ten aanzien van de Republiek Chili in werking treden op 1 april 2017.


text:
Artikel  M. Op 31 oktober 2008 werd bij de Federale Overheidsdienst Buitenlandse Zaken, Buitenlandse Handel en Ontwikkelingssamenwerking van België de opzegging van de Republiek Rwanda betreffende voormelde internationale Akten neergelegd.
Overeenkomstig de bepalingen van artikel 15 van de Overeenkomst van 5 juli 1890, zal deze opzegging ten aanzien van de Republiek Rwanda in werking treden op 1 april 2010.


text:
Artikel   M.
Op 31 maart 2010 werd bij de Federale Overheidsdienst Buitenlandse Zaken, Buitenlandse Handel en Ontwikkelingssamenwerking van België de opzegging van Japan betreffende voormelde internationale Akten neergelegd.
Overeenkomstig de bepalingen van artikel 15 van de Overeenkomst van 5 juli 1890, zal deze opzegging ten aanzien van Japan in werking treden op 1 april 2017.


text:
Artikel   M. Op 13 januari 2011 werd bij de Federale Overheidsdienst Buitenlandse Zaken, Buitenlandse Handel en Ontwikkelingssamenwerking van België de opzegging van het Koninkrijk Zweden betreffende voormelde internationale Akten neergelegd.
Overeenkomstig de bepalingen van artikel 15 van de Overeenkomst van 5 juli 1890, zal deze opzegging ten aanzien van het Koninkrijk Zweden in werking treden op 1 april 2017.


text:
Artikel   M. Op 4 april 2014 werd bij de Federale Overheidsdienst Buitenlandse Zaken, Buitenlandse Handel en Ontwikkelingssamenwerking van België de opzegging van de Verenigde Staten van Amerika betreffende voormelde internationale Akten neergelegd.
Overeenkomstig de bepalingen van artikel 15 van de Overeenkomst van 5 juli 1890, zal deze opzegging ten aanzien van de Verenigde Staten van Amerika in werking treden op 1 april 2017.


text:
Artikel  M. Op 4 januari 2001 ontving het Ministerie van Buitenlandse Zaken, Buitenlandse Handel en Internationale Samenwerking de kennisgeving van opzegging van de Republiek Oostenrijk betreffende voornoemde internationale akten.
Overeenkomstig het bepaalde in artikel 15 van de Overeenkomst van 5 juli 1890, treedt deze opzegging ten aanzien van de Republiek Oostenrijk in werking met ingang van 1 april 2003.


text:
Artikel  M. Op 6 april 2001 werd bij de Federale Overheidsdienst Buitenlandse Zaken, Buitenlandse Handel en Ontwikkelingssamenwerking de opzegging van de Republiek Hongarije betreffende voornoemde internationale Akten neergelegd.
Overeenkomstig het bepaalde in artikel 15 van de Overeenkomst van 5 juli 1890, treedt deze opzegging ten aanzien van de Republiek Hongarije in werking met ingang van 1 april 2003.


text:
Artikel    1 . De bepalingen van de Administratieve Schikking van 27 Juli 1949 aangaande de modaliteiten van toepassing van het Aanvullend Akkoord bij de Algemene Overeenkomst betreffende de Maatschappelijke Zekerheid van 17 Januari 1948 tussen België en Frankrijk, in verband met het stelsel van maatschappelijke zekerheid van toepassing op de grensarbeiders, zijn toepasselijk op de grensarbeiders-mijnwerkers mits volgende wijzigingen.
 Art.    2 . Het bij artikel 3 van de Administratieve Schikking van 27 Juli 1949 bepaald attest inzake ziekteverzekering dient slechts te vermelden dat de grensarbeider werkte toen de ziekte voor het eerst medisch werd vastgesteld.
 Art.    3 . Wat de kraamvrouwenverzekering aangaat, wordt het bij artikel 4 van vorenbedoelde Administratieve Schikking bepaald attest opgemaakt overeenkomstig een speciaal model zoals vastgesteld door de in artikel 8 van het aanvullend akkoord ingestelde technische commissie.
 Art.    4 . Het bij het eerste lid van artikel 6 van de Administratieve Schikking van 27 Juli 1949 bepaald bericht van stopzetting van het werk moet binnen de termijn van drie dagen door de grensarbeider-mijnwerker verzonden worden.
Het door laatstgenoemde te verstrekken dossier, overeenkomstig lid 2 van artikel 6 van de Administratieve Schikking, moet omvatten :
het attest van de werkgever overeenkomstig het bij bovenstaand artikel 2 bepaald model;
een attest van het Belgisch verzekeringsorganisme, belast met het verstrekken der prestaties in natura, waarbij de datum van de eerste medische vaststelling en de uiterste datum van de door de dokter voorgeschreven rust, worden opgegeven.
 Art.  5. Deze schikking zal op 1 Januri 1950 in werking treden.


text:
Artikel  M. Op 29 november 2005 werd bij de Federale Overheidsdienst Buitenlandse Zaken, Buitenlandse Handel en Ontwikkelingssamenwerking de opzegging van de Republiek Korea betreffende voornoemde internationale Akte neergelegd.
Overeenkomstig het bepaalde in artikel 15 van de Overeenkomst van 5 juli 1890, zal deze opzegging ten aanzien van de Republiek Korea in werking treden op 1 april 2010.


text:
Artikel  M. Verklaringen gedaan door Groot-Brittannië (art. 25 en art. 46).
Uit een bericht medegedeeld door het juridisch departement van de Raad van Europa blijkt dat de Regering van het Verenigd Koninkrijk van Groot-Brittannië en Noord-Ierland, bij brieven d.d. 30 juli 1976, voor een periode van vijf jaar, van 14 januari 1976 tot 13 januari 1981, haar voorgaande verklaringen hernieuwd heeft die zij afgelegd had overeenkomstig de artikelen 25 en 46 van het Verdrag :
1) ten opzichte van volgende gebieden, waarvan zij de internationale betrekkingen waarneemt :
Het Baljuwschap Guernesey;
De Bermuda-eilanden;
De Falkland-eilanden;
Gibraltar;
Sint-Helena;
Tuvalu;
en tevens op verzoek van haar respectieve Regering, ten opzichte van het volgende gebied :
Sint-Lucia;
2) en ten opzichte van het Baljuwschap Jersey.


text: Artikel  M. Uit een bericht medegedeeld door het Secretariaat-Generaal van de Raad van Europa blijkt, dat de Noorse Regering, overeenkomstig artikel 25 van dit Verdrag, voor een periode van één jaar, met ingang van 9 december 1963, haar erkenning heeft vernieuwd van de bevoegdheid van de Europese Commissie van de Rechten van de Mens om de verzoekschriften te ontvangen welke tot de Secretaris-Generaal van de Raad van Europa gericht worden door ieder natuurlijk persoon, iedere niet-gouvernementele organisatie of iedere groep van particulieren, die beweert het slachtoffer te zijn van een schending, door een der Hoge Verdragsluitende Partijen, van de rechten die in dat verdrag zijn erkend.


text:
Artikel  M. Uit een inlichting toegezonden door de Secretaris-Generaal van de Raad van Europa, blijkt dat de Vaste Afgevaardigde van het Groothertogdom Luxemburg, op 24 april 1961, volgende verklaringen heeft neergelegd :
a) de verklaring van de Luxemburgse Regering van 5 april 1961 betreffende artikel 25 van het Verdrag en waardoor genoemde regering eiste dat, vanaf 28 april 1961 en dit voor een periode van vijf jaar, een verzoekschrift gericht aan de Secretaris-Generaal van de Raad van Europa door iedere natuurlijke persoon, iedere niet-gouvernementele organisatie of iedere groep particulieren die beweert slachtoffer te zijn van een schending der rechten erkend in genoemd Verdrag alsook in het daarbijgevoegde protocol dat op 20 maart 1952 is ondertekend, aanhangig zal kunnen gemaakt worden bij de Europese commissie voor de Rechten van de Mens;
b) de verklaring van de Luxemburgse Regering van 28 april 1961 betreffende artikel 46 van het Verdrag waardoor genoemde regering eist dat de jurisdictie van het Europees Hof voor de Rechten van de Mens van rechtswege bindend zal zijn, en dit zonder speciale overeenkomst, ten aanzien van iedere andere verdragsluitende Partij die dezelfde verplichting aanvaardt, voor alle zaken met betrekking tot de uitlegging en de toepassing van genoemd Verdrag alsook ten aanzien van het daarbijgevoegd protocol dat op 20 maart 1952 te Parijs is ondertekend.


text:
Artikel  M. Uit een mededeling van het Algemeen Secretariaat van de Organisatie der Verenigde Naties blijkt dat de Noorse Regering de volgende verklaring heeft afgelegd :
In naam van de Koninklijke Regering van Noorwegen, verklaar ik hierbij dat, overeenkomstig artikel 25 van het Verdrag tot bescherming van de rechten van de mens en de fundamentele vrijheden, ondertekend op 4 November 1950, te Rome, de Koninklijke Regering van Noorwegen voor een periode van twee jaar, met ingang van 9 December 1957 de bevoegdheid hernieuwt van de Europese Commissie voor de Rechten van de Mens om de verzoekschriften te ontvangen welke tot de Secretaris-Generaal van de Raad van Europa gericht worden door ieder natuurlijk persoon, iedere niet-gouvernementele organisatie of iedere groep van particulieren, welke beweert het slachtoffer te zijn van een schending, door een der Hoge Verdragsluitende Partijen, van de rechten welke in gezegd Verdrag zijn erkend.


text:
Artikel    1 . 1. Dit Verdrag is van toepassing op elk mechanisch voortbewogen zeeschip, hetzij publiek, hetzij privaat eigendom, dat voor handelsdoeleinden gebezigd wordt voor het vervoer van goederen of passagiers en dat ingeschreven is in een gebied, waarvoor dit Verdrag van kracht is.2. De nationale wetgeving zal bepalen, wanneer een schip beschouwd moeten worden een zeeschip te zijn.3. Dit Verdrag is niet van toepassing op :a) houten schepen van een primitieve constructie, zoals "dhows" en jonken;b) schepen bestemd voor de visvangst of voor daarmede direct samenhangende werkzaamheden, noch op schepen bestemd voor de walvis- of de robbenvangst;c) op schepen gebezigd voor de vaart in riviermonden.4. De nationale wetgeving of collectieve arbeidsovereenkomsten zullen schepen van minder dan 200 bruto register ton van de bepalingen van dit Verdrag kunnen uitzonderen.
 Art.    2 . 1. Dit Verdrag is van toepassing op alle personen, die aan boord van een schip in enigerlei functie werkzaam zijn, met uitzondering van :a) een loods, niet lid van de bemanning;b) een geneesheer, niet lid van de bemanning;c) het verplegend- of hospitaalpersoneel, dat uitsluitend voor verplegingswerkzaamheden werkzaam is en dat geen deel van de bemanning uitmaakt;d) personen, die uitsluitend voor eigen rekening werken of wier beloning uitsluitend in een deel van de winst bestaat;e) personen, die voor hun diensten niet beloond worden of slechts een nominaal loon of salaris ontvangen;f) personen, aan boord werkzaam voor een andere werkgever dan de reder, met uitzondering van radio-officieren en radio-telegrafisten in dienst van een onderneming voor radio-telegrafie;g) medereizende havenarbeiders, niet leden der bemanning;h) personen, werkzaam aan boord van schepen bestemd voor de walvisvangst of van fabrieks- of transportschepen op de walvisvangst betrekking hebbende, of op andere wijze gebruikt voor de walvisvangst of dergelijke werkzaamheden, op voorwaarden neergelegd in een collectieve arbeidsovereenkomst voor de walvisvangst of een soortgelijke bijzondere overeenkomst, gesloten door een organisatie van zeelieden, welke de gages, de arbeidsduur en de andere dienstvoorwaarden regelt;i) personen, werkzaam in de havens en gewoonlijk niet op zee tewerkgesteld.2. De bevoegde autoriteit kan, na raadpleging van de betrokken organisaties van reders en van zeelieden, van de toepassing van dit Verdrag uitzonderen de kapiteins, de eerste stuurlieden en de hoofdmachinisten, aan wie de nationale wetgeving of collectieve arbeidsovereenkomsten dienstvoorwaarden verzekeren, welke ten minste even gunstig zijn ten aanzien van een jaarlijkse vacantie met behoud van loon als die in dit Verdrag neergelegd.
 Art.    3 . 1. Iedere persoon, op wie dit Verdrag van toepassing is, heeft na twaalf maanden onafgebroken dienst recht op een jaarlijkse vacantie met behoud van loon, waarvan de duur zal bedragen :a) voor kapiteins, officieren, radio-officieren en radio-telegrafisten ten minste achttien werkdagen voor elk jaar dienst;b) voor de andere leden der bemanning, ten minste twaalf werkdagen voor elk jaar dienst.2. Iedere persoon, die ten minste zes maanden onafgebroken dienst heeft gedaan, zal, bij het verlaten van de dienst, voor elke volle maand dienst recht hebben op anderhalve werkdag vacantie, wanneer het een kapitein of een officier betreft, alsmede een radio-officier of radio-telegrafist, en op één werkdag, wanneer het een ander lid van de bemanning betreft.3. Iedere persoon, die ontslagen is zonder dat dit aan zijn schuld te wijten is voordat hij zes maanden onafgebroken dienst heeft gedaan, zal bij het verlaten van de dienst voor elke volle maand dienst recht hebben op anderhalve werkdag vacantie, wanneer het een kapitein betreft of een officier, alsmede een radio-officier of een radio-telegrafist, en op één werkdag, wanneer het een ander lid van de bemanning betreft.4. Om te bepalen op welk tijdstip de vacantie verleend moet worden :a) wordt de dienst, verricht zonder dat gemonsterd is, medegeteld voor het tijdvak van onafgebroken dienst;b) worden dienstonderbrekingen van korte duur, die niet te wijten zijn aan een handeling of aan de schuld van de betrokkene en die in het geheel zes weken in een tijdvak van twaalf maanden niet te boven gaan, niet beschouwd de onafgebrokenheid van het tijdvak van dienst, dat daaraan voorafgaat of daarop volgt, te onderbreken;c) wordt de onafgebroken dienst niet als onderbroken beschouwd door een verandering, welke dan ook, in de exploitatie of de eigendom van het schip of de schepen aan boord waarvan de betrokkene heeft dienst gedaan.5. Tot de jaarlijkse vacantie met behoud van loon worden niet gerekend :a) officiële feestdagen en feestdagen door de gewoonte als zodanig aangemerkt;b) onderbrekingen van de dienst tengevolge van ziekte of ongeval.6. De nationale wetgeving of collectieve arbeidsovereenkomsten kunnen bepalen, dat de jaarlijkse vacantie met behoud van loon, krachtens dit Verdrag verschuldigd, in gedeelten wordt genoten of bij een latere vacantie wordt gevoegd.7. De nationale wetgeving of collectieve arbeidsovereenkomsten kunnen bepalen dat de jaarlijkse vacantie met behoud van loon, krachtens dit Verdrag verschuldigd, in zeer buitengewone gevallen waarin de noodzakelijkheid van de dienst het vereist, vervangen kan worden door een schadeloosstelling in geld, welke ten minste gelijkwaardig is aan de beloning, voorzien in artikel 5.
 Art.    4 . 1. Wanneer een jaarlijkse vacantie verschuldigd is, zal die in onderlinge overeenstemming bij de eerste gelegenheid, welke zich voordoet, gegeven worden, daarbij rekening houdend met de eisen van de dienst.2. Niemand zal verplicht kunnen worden om zonder zijn toestemming de jaarlijkse vacantie, welke hem verschuldigd is, in een andere haven te nemen dan in die van het gebied, waar hij aangemonsterd is of van het gebied waar hij woont. Behoudens deze bepaling, zal de vacantie gegeven worden in een haven bepaald door de nationale wetgeving of collectieve arbeidsovereenkomsten.
 Art.    5 . 1. Iedere persoon, die krachtens het bepaalde in artikel 3 van dit Verdrag vacantie neemt, moet gedurende de gehele duur van die vacantie zijn gewone beloning ontvangen.2. De gewone beloning krachtens het voorgaande lid te betalen, welke een behoorlijke schadeloosstelling voor de voeding kan omvatten, moet berekend worden op de wijze, vastgesteld door de nationale wetgeving of bij collectieve arbeidsovereenkomst.
 Art.    6 . Behoudens de bepalingen van artikel 3, lid 7, moet elke overeenkomst, welke inhoudt dat geen gebruik zal worden gemaakt van de jaarlijkse vacantie met behoud van loon of waarin afstand van dat recht wordt gedaan, als nietig worden beschouwd.
 Art.    7 . Iedere persoon, die de dienst van de werkgever verlaat of ontslagen wordt voordat hij de vacantie, welke hem toekomt, genoten heeft, moet voor elke dag van de vacantie, hem krachtens dit Verdrag toekomende, het bedrag der in artikel 5 bedoelde beloning ontvangen.
 Art.    8 . Elk Lid, dat dit Verdrag bekrachtigt, moet de daadwerkelijke toepassing van de bepalingen daarvan verzekeren.
 Art.    9 . Niets in dit Verdrag zal een wet, een uitspraak, een gewoonte of een overeenkomst, gesloten tussen de reders en de zeelieden, die gunstiger voorwaarden verzekert dan in dit Verdrag neergelegd, aantasten.
 Art.    10 . 1. Aan dit Verdrag kan uitvoering gegeven worden door : a) die wetgeving; b) collectieve arbeidsovereenkomsten gesloten tussen reders en zeelieden; c) een combinatie van de wetgeving en collectieve arbeidsovereenkomsten gesloten tussen reders en zeelieden. Tenzij het tegendeel is bepaald, zullen de bepalingen van dit Verdrag van toepassing zijn op elk schip ingeschreven in het gebied van een Lid, dat dit Verdrag heeft bekrachtigd, en op iedere persoon aan boord werkzaam.2. Wanneer aan een bepaling van dit Verdrag uitvoering is gegeven door middel van een collectieve arbeidsovereenkomst, overeenkomstig lid 1 van dit artikel, zal het Lid in wiens gebied de collectieve arbeidsovereenkomst van kracht is, niettegenstaande het bepaalde in artikel 8 van dit Verdrag, niet gehouden zijn om de maatregelen in dat artikel bedoeld te treffen voor zoveel betreft de bepalingen van het Verdrag, waaraan door collectieve arbeidsovereenkomst uitvoering is gegeven.3. Elk Lid, dat dit Verdrag heeft bekrachtigd, zal aan de Directeur-Generaal van het Internationaal Arbeidsbureau inlichtingen verstrekken over de maatregelen waardoor het Verdrag toegepast wordt, en met name bijzonderheden over alle collectieve arbeidsovereenkomsten, die aan enigerlei bepaling uitvoering geven en op de datum, waarop het Lid dit Verdrag bekrachtigt, van kracht zijn.4. Elk Lid, dat dit Verdrag heeft bekrachtigd, verbindt zich om met een drieledige afvaardiging deel te nemen aan een commissie, vertegenwoordigende de Regeringen, de reders- en de zeeliedenorganisaties en waarin mede vertegenwoordigers van de paritaire maritieme commissie van het Internationaal Arbeidsbureau in een adviserende functie zitting hebben, welke ingesteld is om de maatregelen ter uitvoering van dit Verdrag genomen te onderzoeken.5. De Directeur-Generaal zal aan deze commissie een overzicht van de inlichtingen, krachtens lid 3 ontvangen, overleggen.6. De commissie zal onderzoeken of de collectieve arbeidsovereenkomsten, waarover zij een verslag ontvangen heeft, volledig aan het Verdrag uitvoering geven. Elk Lid, dat dit Verdrag heeft bekrachtigd, verbindt zich met de opmerkingen of voorstellen betreffende de toepassing van het Verdrag door de commissie gedaan, rekening te houden; het verbindt zich bovendien de opmerkingen of voorstellen van de commissie betreffende de mate, waarin die overeenkomsten uitvoering geven aan de bepalingen van het Verdrag, ter kennis te brengen van de reders- en de zeeliedenorganisaties, die partij zijn bij een collectieve arbeidsovereenkomst, als bedoeld in het eerste lid.
 Art.    11 . Voor de toepassing van artikel 17 van het Verdrag betreffende de vacantie met behoud van loon van zeelieden, 1936, moet het onderhavige Verdrag beschouwd worden als een verdrag tot herziening van dat verdrag.
 Art.    12 . De officiële bekrachtigingen van dit Verdrag zullen worden medegedeeld aan de Directeur-Generaal van het Internationaal Arbeidsbureau en door hem worden ingeschreven.
 Art.    13 . 1. Dit Verdrag zal slechts verbindend zijn voor de Leden van de Internationale Arbeidsorganisatie, die hun bekrachtiging door de Directeur-Generaal hebben doen inschrijven.2. Dit Verdrag zal van kracht worden zes maanden na de datum waarop de bekrachtigingen van negen van de volgende landen ingeschreven zullen zijn : Verenigde Staten van Amerika, Argentinië, Australië, België, Brazilië, Canada, Chili, China, Denemarken, Finland, Frankrijk, Verenigd Koninkrijk van Groot-Brittannië en Noord-Ierland, Griekenland, Ierland, India, Italië, Joegoslavië, Nederland, Noorwegen, Polen, Portugal, Turkije en Zweden, met dien verstande, dat van die negen landen ten minste vijf een koopvaardijvloot moeten bezitten met een bruto tonnemaat van ten minste een miljoen registerton. Deze bepaling heeft ten doel de bekrachtiging van dit Verdrag door de Staten-Leden te vergemakkelijken, aan te moedigen en te bespoedigen.3. Vervolgens zal dit Verdrag voor ieder der Leden in werking treden zes maanden na de datum waarop zijn bekrachtiging zal zijn ingeschreven.
 Art.    14 . 1. Ieder Lid, dat dit Verdrag heeft bekrachtigd, kan het opzeggen na verloop van een termijn van tien jaren na de datum waarop dit Verdrag van kracht is geworden, zulks bij een verklaring toegezonden aan de Directeur-Generaal van het Internationaal Arbeidsbureau en door deze in te schrijven. De opzegging wordt eerst van kracht een jaar nadat zij is ingeschreven.2. Ieder lid, dat dit Verdrag heeft bekrachtigd en binnen een jaar na verloop van de termijn van tien jaren, bedoeld in het vorige lid, geen gebruik maakt van de bevoegdheid tot opzegging, voorzien in dit artikel, zal voor een nieuwe termijn van tien jaren gebonden zijn en zal daarna dit Verdrag kunnen opzeggen na verloop van elke termijn van tien jaren, onder de voorwaarden, bedoeld in dit artikel.
 Art.    15 . 1. De Directeur-Generaal van het Internationaal Arbeidsbureau zal aan alle Leden der Internationale Arbeidsorganisatie kennis geven van de inschrijving van alle bekrachtigingen en opzeggingen, welke hem door de Leden der Organisatie zullen zijn medegedeeld.2. Bij de kennisgeving aan de Leden der Organisatie van de inschrijving van de laatste bekrachtiging, nodig voor het van kracht worden van het Verdrag, zal de Directeur-Generaal de aandacht van de Leden der Organisatie vestigen op de datum, waarop dit Verdrag van kracht zal worden.
 Art.    16 . De Directeur-Generaal van het Internationaal Arbeidsbureau zal aan de Secretaris-generaal van de Verenigde Naties, van de volledige bijzonderheden omtrent alle bekrachtigingen en opzeggingen, bepaald in artikel 102 van het Handvest der Verenigde Naties, welke hij overeenkomstig de voorgaande artikelen heeft geregistreerd.
 Art.    17 . Telkens na verloop van een termijn van tien jaren, te rekenen van de datum, waarop dit Verdrag van kracht is geworden moet de Raad van Beheer van het Internationaal Arbeidsbureau aan de Algemene Conferentie verslag uitbrengen over de toepassing van dit Verdrag en beslissen of het wenselijk is de gehele of gedeeltelijke herziening van dit Verdrag op de agenda der Conferentie te plaatsen.
 Art.    18 . 1. Indien de Conferentie een nieuw verdrag aanneemt, houdende gehele of gedeeltelijke herziening van het onderhavige Verdrag, zal, tenzij het nieuwe verdrag anders bepaalt :a) de bekrachtiging door een Lid van het nieuwe verdrag, houdende herziening, ipso jure onmiddellijke opzegging van het onderhavige Verdrag medebrengen, niettegenstaande het bepaalde in artikel 14, onder voorbehoud evenwel, dat het nieuwe verdrag, houdende herziening, van kracht is geworden :b) met ingang van de datum, waarop het nieuwe verdrag, houdende herziening, van kracht is geworden, het onderhavige Verdrag niet langer door de Leden bekrachtigd kunnen worden.2. Het onderhavige Verdrag zal echter van kracht blijven naar vorm en inhoud voor de Leden, die het bekrachtigd hebben en die het nieuwe verdrag, houdende herziening, niet bekrachtigen.
 Art.    19 . De Engelse en de Franse tekst van dit Verdrag zijn gelijkelijk authentiek.
 Lijst der bekrachtigingen.
 Art.  N. Verdrag (nr. 91) betreffende de vacantie met het behoud van loon van zeelieden.
België, op 30 augustus 1962.
Cuba, op 29 april 1952.
Finland, op 22 december 1951.
Frankrijk, op 26 oktober 1951.
IJsland, op 15 juli 1952.
Israël, op 30 maart 1953.
Noorwegen, op 29 juni 1950.
Nederland, op 22 december 1961.
Polen, op 8 oktober 1956.
Portugal, op 29 juli 1952.


text:
Afdeling I.  - Algemene bepalingen.
 Artikel    1 . Voor de toepassing van dit accoord wordt verstaan onder :
a) Belgische wetgeving : de Belgische wet van 4 Augustus 1930 houdende veralgemening van de gezinsvergoedingen voor de loontrekkenden;
b) Nederlandse wetgeving : de Nederlandse Kinderbijslagwet, de Nederlandse Kinderbijslagwet voor invaliditeits-, ouderdoms- en wezenrentetrekkers en de Nederlandse Ziektewet;
c) Nationale Kas : de Nationale Compensatiekas voor Gezinsvergoedingen, te Brussel;
d) Bureau voor Belgische Zaken : het Bureau voor Belgische Zaken van de Vereniging van Raden van Arbeid, te Breda;
e) Woon- of verblijfplaats : de plaats, waar de betrokkene in het bevolkingsregister is ingeschreven.
 Art.    2 . Voor wat betreft de Belgische wetgeving bestaat het recht op gezinsvergoedingen en geboortetoeslag onder de voorwaarden, omschreven in die wetgeving, ongeacht de omstandigheid of de kinderen in Nederland worden opgevoed.
 Art.    3 . Voor wat betreft de Nederlandse wetgeving bestaat het recht op kinderbijslag en kraamgeld onder de voorwaarden, omschreven in die wetgeving, ongeacht de omstandigheid of de arbeiders of de kinderen, voor wie aanspraak op kinderbijslag bestaat, hun woon- of verblijfplaats in België hebben.
 Art.    4 . Voor de toepassing van artikel 5 van het verdrag van 29 Augustus 1947 worden de tijdvakken van verplichte verzekering als bedoeld in elk van beide wetgevingen in aanmerking gebracht.
 Afdeling II.  - Voorkoming van samenloop.
 Art.    5 .
1. Indien in de loop van een zelfde kalenderkwartaal gezinsvergoedingen (kinderbijslag) verschuldigd zijn voor een zelfde kind ingevolge de wetgevingen van beide landen, worden de vergoedingen, verschuldigd ingevolge de wetgeving van het land van de woon- of verblijfplaats van het kind op het einde van het kwartaal, zonder beperking betaald.
2. De vergoedingen, waarop aanspraak bestaat ingevolge de wetgeving van het andere land, worden slechts betaald, voor zover ze geen samenloop veroorzaken. Te dien einde wordt ingevolge laatstbedoelde wetgeving slechts over zoveel dagen gezinsvergoedingen (kinderbijslag) betaald, als overeenkomstig de wetgeving van het land van de woon- of verblijfplaats van het kind over minder dan 78 dagen aanspraak op gezinsvergoedingen (kinderbijslag) bestaat.
3. Indien ter zake van een zelfde bevalling ingevolge de wetgeving van beide landen aanspraak bestaat op geboortegeld (kraamgeld), wordt deze uitkering slechts verleend ingevolge de wetgeving van het land van de woon- of verblijfplaats van de moeder van het kind op het ogenblik van de geboorte.
 Art.    6 . De vergoedingen bepaald bij de Belgische wetgeving en die niet toegekend worden ingevolge arbeidsprestaties zoals die voor wezen, kinderen van invaliden of kinderen van gepensioneerden worden slechts toegekend voor zover de betrokken arbeider op normale wijze werd tewerkgesteld in België gedurende de twaalf maanden, die de gebeurtenis voorafgaan, die recht geeft op de bedoelde vergoedingen.
 Art.    7 . Voor zover uitkeringen ingevolge een andere Belgische regeling dan die, bedoeld in artikel 1, onder a) een beletsel vormen voor het toekennen van uitkeringen ingevolge de Belgische wetgeving, zullen deze eveneens een beletsel vormen voor toekenning van uitkeringen ingevolge de Nederlandse wetgeving.
 Art.    8 . Voor zover uitkeringen ingevolge een andere Nederlandse regeling dan die bedoeld in artikel 1, onder b), een beletsel vormen voor het toekennen van uitkeringen ingevolge de Nederlandse wetgeving, zullen deze eveneens een beletsel vormen voor toekenning van uitkeringen ingevolge de Belgische wetgeving.
 Afdeling III.  - Regelen inzake verkrijging van gezinsvergoedingen en geboortegeld en inzake de verstrekking van inlichtingen en bewijsstukken.
 Art.    9 .
1. Degene, die in België zijn woon- of verblijfplaats heeft en die aanspraak kan maken op kinderbijslag of kraamgeld ingevolge de Nederlandse wetgeving, dient zijn aanvrage in hetzij overeenkomstig de in Nederland geldende voorschriften hetzij door haar te richten aan de Nationale Kas, welke de aanvrage op haar beurt door tussenkomst van het Bureau voor Belgische Zaken doorzendt aan het bevoegde Nederlandse uitvoeringsorgaan.
2. De aanvrage wordt in behandeling genomen door het bevoegde Nederlandse uitvoeringsorgaan, hetwelk, indien daartoe aanleiding bestaat, de gevraagde uitkeringen verleent.
 Art.    10 .
1. Indien het bevoegde Nederlandse uitvoeringsorgaan zulks noodzakelijk acht, verzoekt het door tussenkomst van het Bureau voor Belgische Zaken aan de Nationale Kas om de benodigde inlichtingen of bewijsstukken. De Nationale Kas verstrekt deze inlichtingen en bewijsstukken.
2. Indien ingevolge de Nederlandse wetgeving een onderzoek is vereist, wordt dit ingesteld door een beëdigd ambtenaar van het Belgische Ministerie van Arbeid en Sociale Voorzorg.
 Art.    11 . Geschillen met betrekking tot het verlenen van kinderbijslag of kraamgeld, verschuldigd ingevolge de Nederlandse wetgeving, worden berecht, met inachtneming van de in die wetgeving neergelegde voorschriften, door het daarin aangewezen orgaan.
 Art.    12 .
1. Degene, die in Nederland zijn woon- of verblijfplaats heeft en die aanspraak kan maken op gezinsvergoedingen of geboortetoeslag ingevolge de Belgische wetgeving, dient zijn aanvrage in hetzij overeenkomstig de voorschriften van genoemde wetgeving, hetzij door haar te richten aan het Bureau voor Belgische Zaken, welk bureau de aanvrage op zijn beurt door tussenkomst van de Nationale Kas doorzendt aan de bevoegde compensatiekas.
2. De aanvrage wordt in behandeling genomen door de betrokken compensatiekas, welke, indien daartoe aanleiding bestaat, de gevraagde uitkeringen verleent.
 Art.    13 .
1. Indien de bevoegde compensatiekas zulks noodzakelijk acht, verzoekt zij door tussenkomst van de Nationale Kas aan het Bureau voor Belgische Zaken om de benodigde inlichtingen, of bewijsstukken. Het Bureau voor Belgische Zaken verstrekt deze inlichtingen en bewijsstukken.
2. Indien ingevolge de Belgische wetgeving een onderzoek is vereist, wordt dit door tussenkomst van het Bureau voor Belgische Zaken ingesteld door een beëdigd ambtenaar van een der Raden van Arbeid.
3. De arbeidsongeschiktheid van kinderen, die in Nederland hun woon- of verblijfplaats hebben, wordt op geldige wijze vastgesteld aan de hand van een attest van een controlerend geneesheer van een Raad van Arbeid.
 Art.    14 . Geschillen met betrekking tot het verlenen van gezinsvergoedingen of geboortetoeslag verschuldigd ingevolge de Belgische wetgeving, worden bij gebreke van een rechterlijke instantie bevoegd overeenkomstig de Belgische wet, berecht door de verzoenings- en scheidsrechterlijke sectie van de Commissie van Advies inzake Controle en Betwiste Zaken, bepaald bij de Belgische wetgeving.
 Afdeling IV.  - Betaalbaarstelling der uitkeringen en het overmaken van gelden.
 Art.    15 . De gezinsvergoedingen en het geboortegeld, verschuldigd ingevolge de wetgeving van een van beide landen, worden aan de rechthebbenden betaald, hetzij door bemiddeling van het Bureau voor Belgische Zaken of van de Nationale Kas naargelang de betaling dient te geschieden ingevolge de Nederlandse of de Belgische wetgeving, hetzij door het bevoegde uitvoeringsorgaan hetzij door de werkgever, indien deze daartoe gerechtigd is.
 Art.    16 . De omrekening van de nationale munteenheid geschiedt overeenkomstig de vigerende Belgisch-Nederlandse monetaire accoorden.
 Afdeling V.  - Verjaring, toezicht en terugvordering van onverschuldigde betalingen.
 Art.    17 . De datum, waarop de aanvrage betreffende gezinsvergoedingen of geboortegeld door de bevoegde instantie, bedoeld in de artikelen 9 en 12 is ontvangen, wordt in aanmerking genomen voor de eventuele toepassing van de regelen betreffende verval en verjaring.
 Art.    18 . De bevoegde autoriteiten, besturen en uitvoeringsorganen van elk land dragen zorg voor het toezicht op de juistheid van de verklaringen afgelegd door de personen, die in hun land hun woon- of verblijfplaats hebben, tot staving van hun recht op gezinsvergoedingen en geboortegeld, betaalbaar ingevolge de wetgeving van het andere land.
Vergissing, verzuim of bedrog wordt onverwijld door het Bureau van Belgische Zaken ter kennis gebracht van de Nationale Kas of omgekeerd.
De bevoegde autoriteiten, besturen en uitvoeringsorganen van het land, waar de belanghebbende of zijn rechthebbenden hun woon- of verblijfplaats hebben, verlenen desgevraagd bijstand bij de terugvordering van onverschuldigde betalingen.
 Afdeling VI.  - Slotbepaling.
 Art.  19.
1. Dit accoord treedt in werking op de datum, waarop het in de aanhef dezes vermelde verdrag in werking treedt.
2. Bij de inwerkingtreding van dit accoord vervalt het technisch accoord van 29 Augustus 1947 betreffende de samenwerking van de Nederlandse en Belgische organen, belast met de uitkering van gezinsvergoedingen en geboortegeld.
3. Dit accoord wordt gesloten voor de duur van een jaar en wordt stilzwijgend verlengd van jaar tot jaar, behoudens in geval van opzegging, waarvan drie maanden voor het verstrijken van de termijn kennis moet worden gegeven.


text: Artikel  M. Neerlegging van de aanvaardingsoorkonde van Cuba 2 december 1983 (inwerkingtreding : 2 december 1983).


text:
Artikel  M. Op 16 februari 2005, werd bij de Federale Overheidsdienst Buitenlandse Zaken, Buitenlandse Handel en Ontwikkelingssamenwerking van België het toetredingsinstrument van de Republiek Tsjaad betreffende voornoemde Overeenkomst neergelegd.
Overeenkomstig artikel XVIII, § c, zijn de Overeenkomst en haar Bijlage voor de Republiek Tsjaad in werking getreden op 16 februari 2005.


text: Artikel  M. Neerlegging van de toetredingsoorkonde van Cyprus : 29 maart 1982 (inwerkingtreding : 27 juni 1982).


text:
Artikel    M1 . Neerlegging van de kennisgeving van opvolging van Antigua en Barbados : 25 oktober 1988.
 Art.  M2. Neerlegging van de bekrachtigingsoorkonde van de Verenigde Staten van Amerika : 25 november 1988 (inwerkingtreding : 23 februari 1989).
De bekrachtigingsoorkonde bevat de volgende voorbehouden en interpretatieve verklaringen :
Voorbehouden
(Vertaling) (Origineel : Engels)
1. Wat artikel IX van het Verdrag betreft, is voor elk geval de uitdrukkelijke toestemming van de Verenigde Staten vereist, opdat een geschil waarbij de Verenigde Staten betrokken zijn aan het Internationale Gerechtshof kan worden voorgelegd op grond van dit artikel.
2. Geen enkele bepaling in dit Verdrag houdt voor de Verenigde Staten een vereiste of rechtvaardiging in voor het nemen van wettelijke of andere maatregelen die door de Amerikaanse Grondwet zijn verboden, zoals ze door de Verenigde Staten wordt uitgelegd.
Interpretatieve verklaringen.
(Vertaling) (Origineel : Engels)
1. De uitdrukking in artikel II "met de bedoeling om een nationale, ethnische godsdienstige groep, dan wel een groep behorende tot een bepaald ras, geheel of gedeeltelijk "als zodanig te vernietigen", duidt op de uitdrukkelijke bedoeling om een nationale, ethnische, godsdienstige groep, dan wel een groep behorende tot een bepaald ras, geheel of gedeeltelijk als zodanig te vernieten, door middel van in artikel II omschreven handelingen.
2. De uitdrukking in artikel II, b), "het toebrengen van geestelijk letsel" duidt op een blijvende beschadiging van de verstandelijke vermogens door het toedienen van verdovende middelen, het toepassen van marteling of soortgelijke technieken.
3. De in artikel VII bedoelde verbintenis verzoeken om uitlevering in te willigen overeenkomstig de nationale wetten en de van kracht zijnde verdragen, heeft alleen betrekking op feiten die luidens de bewoordingen van de wetten van zowel de verzoekende als de aangezochte Staat misdrijven worden geheten, en niets van het bepaalde in artikel VI doet afbreuk aan het recht van elke Staat één van zijn onderdanen te laten berechten door één van zijn eigen rechtbanken wegens feiten die buiten de bedoelde Staat werden gepleegd.
4. De feiten die tijdens gewapende conflicten werden gepleegd zonder dat de in artikel II genoemde uitdrukkelijke bedoeling aanwezig was, volstaan niet om van genocide te gewagen in de zin van dit Verdrag.
5. Met betrekking tot de vermelding, in artikel VI van dit Verdrag, van een internationale strafrechter, verklaren de Verenigde Staten dat zij zich het recht voorbehouden slechts dan deel te maken van een dergelijk gerecht, indien daartoe uitdrukkelijk op advies en met toestemming van de Senaat, een Verdrag wordt gesloten.


text:
Artikel  M. Neerlegging van toetredingsoorkonden :
- Tanzanië : 5 april 1984 (inwerkingtreding : 4 juli 1984);
- Maldiven : 24 april 1984 (inwerkingtreding : 23 juli 1984);
- Togo : 24 mei 1984 (inwerkingtreding : 22 augustus 1984).


text: Artikel  M. Neerlegging van de toetredingsoorkonde van Papoeasië-Nieuw-Guinea : 27 januari 1982 (inwerkingtreding : 27 april 1982).


text: Artikel  M. Neerlegging van de toetredingsoorkonde van Golan : 21 januari 1983 (inwerkingtreding : 21 april 1983).