text:
DEEL I.
 Artikel     1 . 1. Voor de toepassing van dit Verdrag wordt onder "foltering" verstaan iedere handeling waardoXr opzettelijk hevige pijn of hevig leed, lichamelijk dan wel geestelijk, wordt toegebracht aan een persoon met zulke oogmerken als om van hem of van een derde inlichtingen of een bekentenis te verkrijgen, hem te bestraffen voor een handeling die hij of een derde heeft begaan of waarvan hij of een derde wordt verdacht deze te hebben begaan, of hem of een derde te intimideren of ergens toe te dwingen dan wel om enigerlei reden gebaseerd op discriminatie van welke aard ook, wanneer zulke pijn of zulk leed wordt toegebracht door of op aanstichten van dan wel met de instemming of gedogen van een overheidsfunctionaris of andere persoon die in een officiële hoedanigheid handelt. Foltering omvat niet pijn of leed slechts voortvloeiend uit, inherent aan of samenhangend met wettige straffen.
2. Dit artikel laat onverlet internationale akten of nationale wetgevingen die bepalingen met een ruimere werkingssfeer omvatten of kunnen omvatten.
 Art.    2 . 1. Iedere Staat die Partij is bij dit Verdrag, neemt doeltreffende wetgevende, bestuurlijke, gerechtelijke of andere maatregelen ter voorkoming van foltering binnen elk onder zijn rechtsmacht vallend gebied.
2. Geen enkele uitzonderlijke omstandigheid, ongeacht of het gaat om een oorlogstoestand, een oorlogsdreiging, binnenlandse politieke onrust of welke andere openbare noodsituatie ook, kan worden aangevoerd als rechtvaardiging voor foltering.
3. Een bevel van een hoger geplaatste functionaris of een overheidsinstantie mag met worden aangevoerd als rechtvaardiging voor foltering.
 Art.    3 . 1. Geen enkele Staat die partij is bij dit Verdrag, mag een persoon uitzetten of terugzenden ("refouler") naar of uitleveren aan een andere Staat wanneer er gegronde redenen zijn om aan te nemen dat hij daar gevaar zou lopen te worden onderworpen aan foltering.
2. Bij het vaststellen of zodanige redenen aanwezig zijn, dienen de bevoegde autoriteiten rekening te houden met alle van belang zijnde overwegingen waaronder, waar van toepassing, het bestaan in de betrokken Staat van een samenhangend patroon van grove, flagrante of massale schendingen van mensenrechten.
 Art.    4 . 1. Iedere Staat die Partij is, draagt er zorg voor dat alle vormen van foltering strafbaar zijn krachtens zijn strafrecht. Hetzelfde geldt voor poging tot foltering en voor handelingen van personen die medeplichtigheid of deelneming aan foltering opleveren.
2. Iedere Staat die Partij is, stelt deze delicten strafbaar met passende straffen, waarbij rekening wordt gehouden met de ernstige aard ervan.
 Art.    5 . 1. Iedere Staat die Partij is, neemt de eventueel noodzakelijke maatregelen tot vestiging van zijn rechtsmacht ten aanzien van de in artikel 4 bedoelde delicten, en wel in de volgende gevallen :
a) wanneer de delicten worden gepleegd binnen een grondgebied onder zijn rechtsmacht of aan boord van een schip of luchtvaartuig dat in die Staat is geregistreerd;
b) wanneer de erdachte onderdaan van die Staat is;
c) wanneer het slachtoffer onderdaan van die Staat is, indien die Staat zulks passend acht.
2. Iedere Staat die Partij is, neemt tevens de eventueel noodzakelijke maatregelen tot vestiging van zijn rechtsmacht ten aanzien van zodanige delicten in de gevallen waarin de verdachte zich bevindt binnen een onder zijn rechtsmacht vallend grondgebied en deze Staat hem met ingevolge artikel 8 uitlevert aan een van de in het eerste lid van dit artikel genoemde Staten.
3. Dit Verdrag sluit geen enkele strafrechtelijke rechtsmacht uit die wordt uitgeoefend overeenkomstig het nationale recht.
 Art.    6 . 1. Iedere Staat die Partij is, binnen wiens grondgebied zich een persoon bevindt die ervan wordt verdacht een in artikel 4 bedoeld delict te hebben gepleegd neemt deze in hechtenis of treft andere wettelijke maatregelen ten einde zijn aanwezigheid te waarborgen, nadat deze Staat zich ervan heeft overtuigd, na een onderzoek van de deze ter beschikking staande gegevens, dat de omstandigheden zulks rechtvaardigen. De hechtenis en andere wettelijke maatregelen dienen overeen te stemmen met het bepaalde in de wetgeving van die Staat, doch mogen slechts zolang worden voortgezet als nodig is om een strafvervolging of uitleveringsprocedure in te stellen.
2. Een zodanige Staat stelt onmiddellijk een voorlopig onderzoek naar de feiten in.
3. Aan ieder die zich ingevolge het eerste lid van dit artikel in hechtenis bevindt, dient hulp te worden geboden om zich onmiddellijk in verbinding te stellen met de dichtstbijzijnde bevoegde vertegenwoordiger van de Staat waarvan hij onderdaan is, of, indien hij staatloos is, met de vertegenwoordiger van de Staat waar hij gewoonlijk verblijft.
4. Wanneer een Staat, ingevolge dit artikel, een persoon in hechtenis heeft genomen, dient hij onmiddellijk de in artikel 5, eerste lid, bedoelde Staten in kennis te stellen van het feit dat deze persoon zich in hechtenis bevindt en van de omstandigheden die zijn gevangenhouding rechtvaardigen. De Staat die het in het tweede lid van dit artikel bedoelde voorlopige onderzoek verricht, brengt onverwijld verslag uit van zijn bevindingen aan de genoemde Staten en deelt mede, of hij voornemen is, zijn rechtsmacht uit te oefenen.
 Art.    7 . 1. De Staat die Partij is, binnen het grondgebied onder wiens rechtsmacht een verdachte van het plegen van een delict zoals bedoeld in artikel 4, wordt aangetroffen, draagt in de gevallen bedoeld in artikel 5, indien hij de betrokkene niet uitlevert, de zaak voor vervolging over aan zijn bevoegde autoriteiten.
2. Deze autoriteiten nemen hun beslissing op dezelfde wijze als in het geval van een gewoon delict van ernstige aard krachtens de wetgeving van die Staat. In de gevallen bedoeld in artikel 5, tweede lid, dienen de maatstaven voor de bewijsvoering, vereist voor vervolging en veroordeling, in geen enkel opzicht minder strikt te worden aangelegd dan die welke gelden in de gevallen bedoeld in artikel 5, eerste lid.
3. Aan ieder tegen wie een vervolging wordt aanhangig gemaakt in verband met een van de in artikel 4 bedoelde delicten dient in alle fasen van de procedure een billijke behandeling te worden gewaarborgd.
 Art.    8 . 1. De in artikel 4 bedoelde delicten worden in alle tussen Staten die Partij zijn bestaande uitleveringsverdragen geacht te zijn opgenomen als delicten, waarvoor uitlevering kan worden toegestaan. De Staten die Partij zijn, verbinden zich ertoe, in alle tussen hen te sluiten uitleveringsverdragen zodanige delicten op te nemen als delicten waarvoor uitlevering kan worden toegestaan.
2. Indien een Staat die Partij is, uitlevering afhankelijk stelt van het bestaan van een verdrag en een verzoek om uitlevering ontvangt van een andere Staat die Partij is, waarmede hij geen uitleveringsverdrag heeft, kan hij dit Verdrag als juridische grondslag beschouwen voor uitlevering met betrekking tot zodanige delicten. Uitlevering is onderworpen aan bij de wetgeving van de aangezochte Staat bepaalde andere voorwaarden.
3. De Staten die Partij zijn en uitlevering niet afhankelijk stellen van het bestaan van een verdrag, erkennen tussen henzelf zodanige delicten als delicten waarvoor uitlevering kan worden toegestaan, behoudens de bij de wetgeving van de aangezochte Staat bepaalde voorwaarden.
4. Zodanige delicten worden, ten behoeve van uitlevering tussen Staten die Partij zijn, behandeld alsof zij niet alleen gepleegd waren op de plaats waar zij zich hebben voorgedaan, doch ook op het grondgebied van de Staten die hun rechtsmacht dienen te vestigen overeenkomstig artikel 5, eerste lid.
 Art.    9 . 1. De Staten die Partij zijn, verlenen elkander de grootst mogelijke mate van rechtshulp in verband met vervolgingen ingesteld terzake van een van de in artikel 4 bedoelde delicten, met inbegrip van het verstrekken van alle te hunner beschikking staand bewijsmateriaal dat voor de vervolging nodig is.
2. De Staten die Partij zijn, kwijten zich van hun verplichtingen ingevolge het eerste lid van dit artikel in overeenstemming met eventueel tussen hen bestaande verdragen inzake wederzijdse rechtshulp.
 Art.    10 . 1. Iedere Staat die Partij is, draagt ervoor zorg dat onderricht en voorlichting betreffende het verbod van foltering volledig opgenomen worden in de opleiding van met de wetshandhaving belast burgerpersoneel en militair personeel, van medisch personeel, van overheidsfunctionarissen en van anderen die betrokken kunnen zijn bij de bewaking, ondervraging of behandeling van een persoon die enige vorm van arrestatie, hechtenis of gevangenhouding ondergaat.
2. Iedere Staat die Partij is, neemt dit verbod op in de voorschriften of instructies betreffende de taken en functies van zodanige personen.
 Art.    11 . Iedere Staat die Partij is, beziet stelselmatig de voorschriften, instructies, methoden en praktijken voor ondervraging, alsook de regelingen voor de bewaking en behandeling van personen onderworpen aan enige vorm van arrestatie, hechtenis of gevangenhouding in gebieden onder zijn rechtsmacht, met het oog op de voorkoming van gevallen van foltering.
 Art.    12 . Iedere Staat die Partij is, draagt ervoor zorgt dat zijn bevoegde autoriteiten een onverwijld en onpartijdig onderzoek instellen, wanneer er redelijke gronden zijn om aan te nemen dat in enig gebied onder zijn rechtsmacht foltering heeft plaatsgehad.
 Art.    13 . Iedere Staat die Partij is, draagt ervoor zorg dat een persoon die stelt dat hij aan foltering is onderworpen in enig gebied onder de rechtsmacht van deze Staat, het recht heeft tot indiening van een klacht bij de bevoegde autoriteiten van deze Staat en er recht op heeft dat zijn taak onverwijld en onpartijdig door die autoriteiten wordt onderzocht. Er dienen maatregelen te worden genomen ten einde te verzekeren dat de klager en eventuele getuigen beschermd worden tegen iedere vorm van kwaadwillige behandeling of intimidatie ten gevolge van diens klacht of van afgelegde getuigenverklaringen.
 Art.    14 . 1. Iedere Staat die Partij is, waarborgt in zijn rechtsstelsel dat het slachtoffer van foltering genoegdoening krijgt en een rechtens afdwingbaar recht op een billijke en toereikende schadevergoeding, met inbegrip van de middelen voor een zo volledig mogelijk herstel. Ingeval van overlijden van het slachtoffer ten gevolge van foltering hebben zijn nabestaanden aanspraak op schadevergoeding.
2. Niets in dit artikel doet afbreuk aan de rechten van het slachtoffer of van anderen op schadevergoeding die krachtens het nationale recht kunnen bestaan.
 Art.    15 . Iedere Staat die Partij is, draagt ervoor zorg dat een verklaring waarvan wordt vastgesteld dat deze is afgelegd ten gevolge van foltering, niet wordt aangevoerd als bewijs in een rechtszaak, behalve tegen een van foltering beschuldigde persoon als bewijs dat de verklaring werd afgelegd.
 Art.    16 . 1. Iedere Staat die Partij is, verbindt zich ertoe in alle gebieden onder zijn rechtsmacht andere vormen van wrede, onmenselijke of onterende behandeling of bestraffing, die geen foltering inhouden zoals omschreven in artikel 1, te voorkomen, wanneer zulke handelingen worden gepleegd door of op aanstichten van dan wel met instemming of gedogen van een overheidsfunctionaris of andere persoon die in een officiële hoedanigheid handelt. Inzonderheid zijn de verplichtingen vervat in de artikelen 10, 11, 12 en 13 van toepassing, met vervanging van de verwijzingen naar foltering door verwijzingen naar andere vormen van wrede, onmenselijke of onterende behandeling of bestraffing.
2. De bepalingen van dit Verdrag laten onverlet de bepalingen van andere internationale verdragen of van nationale wetten, waarin wrede, onmenselijke of onterende behandeling of bestraffing zijn verboden, of die betrekking hebben op uitlevering of uitzetting.
 DEEL II.
 Art.    17 .1. Er wordt een Comité tegen Foltering (hierna te noemen "het Comité") ingesteld, dat de hierna te noemen functies uitoefent. Het Comité bestaat uit tien deskundigen, die hoog zedelijk aanzien genieten en erkende bekwaamheid op het gebied van de rechten van de mens bezitten, en die optreden in hun persoonlijke hoedanigheid. De deskundigen worden gekozen door Staten die Partij zijn, waarbij aandacht wordt geschonken aan een billijke geografische verdeling en waarbij dient te worden overwogen dat het lidmaatschap van enige personen die ervaring hebben op juridisch gebied raadzaam is.
2. De leden van het Comité worden bij geheime stemming gekozen uit een lijst van personen die zijn voorgedragen door de Staten die Partij zijn. Iedere Staat die Partij is, kan één persoon uit zijn onderdanen voordragen. De Staten die Partij zijn, dienen zich ervan bewust te zijn dat het raadzaam is personen voor te dragen die tevens lid zijn van het Comité van de Rechten van de Mens, ingesteld krachtens het Internationaal Verdrag inzake burgerrechten en politieke rechten, en die bereid zijn zitting te nemen in het Comité tegen Foltering.
3. De verkiezing van de leden van het Comité worden gehouden op door de Secretaris-Generaal van de Verenigde Naties te beleggen tweejaarlijkse vergaderingen van de Staten die Partij zijn. Op deze vergaderingen, waarvoor twee derde van de Staten die Partij zijn, het quorum vormen, zijn degenen die in het Comité zijn gekozen die personen die het grootse aantal stemmen op zich hebben verenigd, alsmede een absolute meerderheid van de stemmen van de aanwezige vertegenwoordigers van de Staten die Partij zijn en hun stem uitbrengen.
4. De eerste verkiezing wordt niet langer gehouden dan zes maanden na de datum van inwerkingtreding van dit Verdrag. Ten minste vier maanden vóór de datum van elke verkiezing richt de Secretaris-Generaal van de Verenigde Naties een brief aan de Staten die Partij zijn, waarin hij deze uitnodigt, binnen drie maanden hun voordrachten in te zenden. De Secretaris-Generaal stelt een alfabetische lijst samen van alle aldus voorgedragen personen, onder aanduiding van de Staten die Partij zijn en die hen hebben voorgedragen, en legt deze voor aan de Staten die partij zijn.
5. De leden van het Comité worden gekozen voor een tijdvak van vier jaar. Zij zijn herkiesbaar indien zij opnieuw worden voorgedragen. De ambtstermijn van vijf der bij de eerste verkiezing benoemde leden loopt evenwel na twee jaar af, terstond na de eerste verkiezing worden deze vijf leden bij loting aangewezen door de voorzitter van de in het derde lid van dit artikel bedoelde vergadering.
6. Indien een lid van het Comité overlijdt of ontslag neemt of om enige andere reden zijn taken in het Comité met langer kan vervullen, benoemt de Staat die partij is en die hem had voorgedragen, een andere deskundige uit zijn onderdanen voor het resterende gedeelte van de ambtstermijn, zulks onder voorbehoud van de goedkeuring van de meerderheid der Staten die Partij zijn. Deze goedkeuring wordt geacht gegeven te zijn, tenzij de helft of meer van de Staten die Partij zijn, binnen zes weken nadat zij door de Secretaris-Generaal van de Verenigde Naties van de voorgestelde benoeming in kennis zijn gesteld, afwijzend reageren.
7. [ 1  ...] 1
----------
( 1 )<W  2016-10-08/13 , art. N1, 002; Inwerkingtreding : 11-11-2016>
 Art.    18 .1. Het Comité kiest zijn functionarissen voor een ambtstermijn van twee jaar. Zij zijn herkiesbaar.
2. Het Comité stelt zich zijn eigen huishoudelijke reglement vast, waarin onder meer wordt bepaald dat :
a) zes leden het quorum vormen,
b) besluiten van het Comité worden genomen met een meerderheid van het aantal door de aanwezige leden uitgebrachte stemmen.
3. De Secretaris-Generaal van de Verenigde Naties zorgt voor het personeel en de andere voorzieningen benodigd voor een doelmatige uitoefening van de taken van het Comité krachtens dit Verdrag.
[ 1  4. De leden van het ingevolge dit Verdrag ingestelde Comité ontvangen, na goedkeuring van de Algemene Vergadering, emolumenten uit de middelen van de Verenigde Naties, onder de door de Algemene Vergadering vast te stellen voorwaarden] 1
[ 1  5.] 1  De Secretaris-Generaal van de Verenigde Naties belegt de eerste vergadering van het Comité. Na zijn eerste vergadering komt het Comité bijeen op tijden voorzien in zijn huishoudelijk reglement.
5. [ 1  ...] 1
----------
( 1 )<W  2016-10-08/13 , art. N1, 002; Inwerkingtreding : 11-11-2016>
 Art.    19 . 1. De Staten die Partij zijn, leggen, binnen één jaar na de inwerkingtreding van dit Verdrag voor de betrokken Staat die Partij is, door bemiddeling van de Secretaris-Generaal van de Verenigde Naties, aan het Comité rapporten voor over de maatregelen die zij hebben genomen om uitvoering te geven aan hun verplichtingen krachtens dit Verdrag. Daarna leggen de Staten die Partij zijn, om de vier jaar aanvullende rapporten over inzake genomen nieuwe maatregelen, alsmede de andere rapporten waarom het Comité kan verzoeken.
2. De Secretaris-Generaal van de Verenigde Naties zendt de rapporten toe aan alle Staten die Partij zijn.
3. Elk rapport wordt bestudeerd door het Comité dat daarop algemeen commentaar kan leveren dat het passend acht, het zendt dit commentaar toe aan de betrokken Staat die Partij is. De Staat die Partij is, kan daarop bij het Comité reageren met zijn eigen opmerkingen.
4. Het Comité kan naar eigen inzicht besluiten om overeenkomstig het derde lid van dit artikel geleverd commentaar, tezamen met de opmerkingen daarover die zijn ontvangen van de betrokken Staat die Partij is, op te nemen in zijn jaarverslag opgesteld overeenkomstig artikel 24. Indien de betrokken Staat die Partij is, zulks verzoekt, kan het Comité tevens een afschrift van het ingevolge het eerste lid van dit artikel overgelegde rapport daarin opnemen
 Art.    20 . 1. Indien het comité betrouwbare informatie ontvangt, die zijn inziens goed gefundeerde aanwijzingen bevat dat in het gebied van een Staat die Partij is, stelselmatig foltering wordt toegepast, verzoekt het Comité de Staat die Partij is, mede te werken bij de bestudering van deze informatie en hiertoe opmerkingen in te zenden betreffende de betrokken informatie.
2. Met inachtneming van eventuele opmerkingen die door de betrokken Staat die Partij is, zijn ingezonden, alsmede van alle andere van belang zijnde informatie waarover het beschikt, kan het Comité indien het besluit dat dit verantwoord is, een of meer van zijn leden aanwijzen om een vertrouwelijk onderzoek in te stellen en ten spoedigste verslag hierover uit te brengen aan het Comité.
3. Indien overeenkomstig het tweede lid van dit artikel een onderzoek wordt ingesteld, poogt het Comité de medewerking te verwerven van de betrokken Staat die Partij is. In overeenstemming met die Staat die Partij is, kan een zodanig onderzoek en bezoek aan zijn grondgebied omvatten.
4. Na bestudering van de bevindingen van zijn lid of leden, overgelegd overeenkomstig het tweede lid van dit artikel, zendt het Comité deze bevindingen toe aan de betrokken Staat die Partij is tezamen met de commentaren of voorstellen die in het licht van de situatie passend lijken.
5. Alle werkzaamheden van het Comité bedoeld in het eerste tot en met het vierde lid van dit artikel zijn vertrouwelijk van aard en in alle stadia van de werkzaamheden zal worden gestreefd naar de medewerking van de Staat die Partij is. Nadat deze werkzaamheden met betrekking tot een overeenkomstig het tweede lid ingesteld onderzoek zijn voltooid, kan het Comité na overleg met de betrokken Staat die Partij is, besluiten een beknopt verslag van de resultaten van de werkzaamheden op te nemen in zijn jaarverslag opgesteld overeenkomstig artikel 24.
 Art.    21 . 1. Een Staat die Partij is bij dit Verdrag kan krachtens dit artikel te allen tijde verklaren, dat hij de bevoegdheid van het Comité erkent kennisgevingen waarin een Staat die Partij is, stelt dat een andere Staat die Partij is, diens uit dit Verdrag voortvloeiende verplichtingen niet nakomt, in ontvangst te nemen en te behandelen. Zulke kennisgevingen kunnen alleen in ontvangst worden genomen en worden behandeld overeenkomstig de in dit artikel vervatte procedure, indien zij zijn ingezonden door een Staat die Partij is, en die een verklaring heeft afgelegd dat hij ten aanzien van zichzelf deze bevoegdheid van het Comité erkent. Een kennisgeving wordt niet krachtens dit artikel door het Comité behandeld, indien deze betrekking heeft op een Staat die Partij is en die zulk een verklaring niet heeft afgelegd. Kennisgevingen die krachtens het bepaalde in dit artikel worden ontvangen, worden overeenkomstig de volgende procedure behandeld :
a) Indien een Staat die Partij is, van oordeel is dat een andere Staat die Partij is, de bepalingen van dit Verdrag met uitvoert, kan hij door middel van een schriftelijke kennisgeving de zaak onder de aandacht brengen van die Staat die Partij is. Binnen drie maanden na ontvangst van de kennisgeving stuurt de ontvangende Staat de Staat die de kennisgeving had gezonden een schriftelijke uiteenzetting of een andere schriftelijke verklaring, waarin de zaak wordt opgehelderd en waarin, voor zover mogelijk en ter zake doende, wordt verwezen naar procedures en rechtsmiddelen die in het land zelf reeds zijn toegepast, nog hangende zijn of die zouden kunnen worden aangewend;
b) Indien de zaak niet tot genoegen van de beide betrokken Staten die Partij zijn, wordt geregeld binnen zes maanden na ontvangst van de eerste kennisgeving door de ontvangende Staat, heeft elk der beide Staten het recht de zaak bij het Comité aanhangig te maken, door middel van een kennisgeving die zowel aan het Comité als aan de andere Staat wordt gezonden;
c) Het Comité behandelt een bij hem ingevolge dit artikel aanhangig gemaakte zaak alleen nadat het zich ervan heeft overtuigd dat alle binnenlandse rechtsmiddelen in de betrokken zaak zijn benut en uitgeput, in overeenstemming met de algemeen erkende beginselen van het internationale recht. Deze regel geldt evenwel niet indien de toepassing der rechtsmiddelen onredelijk lange tijd vergt of waarschijnlijk geen daadwerkelijke verbetering zal meebrengen voor de persoon die het slachtoffer van de schending van dit Verdrag is;
d) Het Comité komt in besloten zitting bijeen wanneer het kennisgevingen krachtens dit artikel gedaan aan een onderzoek onderwerpt;
e) Met inachtneming van het bepaalde in letter c) stelt het Comité zijn goede diensten ter beschikking van de betrokken Staten die Partij zijn, ten einde de zaak in der minne te regelen op basis van eerbiediging van de verplichtingen als neergelegd in dit Verdrag. Hiertoe kan het Comité eventueel een conciliatiecommissie ad hoc instellen;
f) Bij elke bij hem ingevolge dit artikel aanhangig gemaakte zaak kan het Comité tot de betrokken in letter b) bedoelde Staten die Partij zijn, het verzoek richten, terzake dienende inlichtingen te verstrekken;
g) De in letter b) bedoelde betrokken Staten die Partij zijn, hebben het recht zich te doen vertegenwoordigen wanneer de zaak in het Comité wordt behandeld, en hun standpunt mondeling en/of schriftelijk kenbaar te maken;
h) Het Comité brengt twaalf maanden na de datum van ontvangst van de krachtens letter b) gedane kennisgeving een rapport uit, als volgt :
(i) Indien een oplossing als voorzien in letter e) is bereikt, beperkt het Comité zijn rapport tot een korte uiteenzetting van de feiten en van de bereikte oplossing;
(ii) indien geen oplossing als voorzien in letter e) is bereikt, beperkt het Comité zijn rapport tot een korte uiteenzetting van de feiten; de schriftelijk kenbaar gemaakte standpunten en een op schrift gestelde samenvatting van de mondeling naar voren gebrachte standpunten van de betrokken Staten die Partij zijn, worden aan het rapport gehecht.
In elk van beide gevallen wordt het rapport toegezonden aan de betrokken Staten die Partij zijn.
2. De bepalingen van dit artikel treden in werking wanneer vijf Staten die Partij zijn bij dit Verdrag, verklaringen hebben afgelegd krachtens het eerste lid van dit artikel. Deze verklaringen worden door de Staten die Partij zijn, nedergelegd bij de Secretaris-Generaal van de Verenigde Naties, die afschriften daarvan doet toekomen aan de andere Staten die Partij zijn. Een zodanige verklaring kan te allen tijde door middel van een aan de Secretaris-Generaal gerichte kennisgeving worden ingetrokken. En zodanige intrekking heeft geen invloed op de behandeling van een zaak die het ontwerp vormt van een kennisgeving die reeds is gedaan krachtens dit artikel; geen enkele volgende kennisgeving door een Staat die Partij is, wordt in ontvangst genomen krachtens dit artikel nadat de kennisgeving van intrekking van de verklaring door de Secretaris-Generaal is ontvangen, tenzij de betrokken Staat die Partij is, een nieuwe verklaring heeft afgelegd.
 Art.    22 . 1. Een Staat die Partij is bij dit Verdrag, kan krachtens dit artikel te allen tijde verklaren dat hij de bevoegdheid van het Comité erkent kennisgevingen van of namens personen die onder zijn rechtsmacht vallen en die stellen het slachtoffer te zijn van schending door een Staat die Partij is, van de bepalingen van het Verdrag, in ontvangst te nemen en te behandelen. Het Comité neemt geen kennisgeving in ontvangst indien deze betrekking heeft op een Staat die Partij is bij het Verdrag en die zulk een verklaring niet heeft afgelegd.
2. Het Comité beschouwt als niet ontvankelijk elke krachtens dit artikel toegezonden kennisgeving die anoniem is of welker inzending het beschouwt als misbruik van het recht zodanige kennisgevingen in te zenden of die het onverenigbaar acht met de bepalingen van dit Verdrag.
3. Met inachtneming van het bepaalde in het tweede lid brengt het Comité alle hem krachtens dit artikel toegezonden kennisgevingen onder de aandacht van de Staat die Partij is bij dit Verdrag en die een verklaring krachtens het eerste lid heeft afgelegd en waaromtrent wordt gesteld dat deze enige bepaling van het Verdrag schendt. Binnen zes maanden doet de ontvangende Staat het Comité schriftelijke toelichtingen of andere schriftelijke verklaringen toekomen, waarin de zaak en de eventueel door die Staat toegepaste herstelmaatregelen worden uiteengezet.
4. Het Comité behandelt krachtens dit artikel ontvangen kennisgeving in het licht van alle door of namens de betrokken persoon en door de betrokken Staat die Partij is, ter beschikking gestelde gegevens.
5. Het Comité neemt geen krachtens dit artikel door een individuele persoon ingediende kennisgeving in behandeling, dan nadat het zich ervan heeft overtuigd dat :
a) dezelfde zaak niet is of wordt onderzocht volgens een andere procedure van internationaal onderzoek of internationale regeling;
b) de betrokken persoon alle beschikbare nationale rechtsmiddelen heeft uitgeput; deze regel geldt evenwel niet indien de toepassing der rechtsmiddelen onredelijk lange tijd vergt of waarschijnlijk geen daadwerkelijke verbetering zal brengen voor de persoon die het slachtoffer van de schending van dit Verdrag is.
6. Het Comité komt in besloten zitting bijeen wanneer het kennisgevingen krachtens dit artikel gedaan aan een onderzoek onderwerpt.
7. Het Comité maakt zijn oordeel bekend aan de desbetreffende Staat die Partij is, aan de betrokken persoon.
8. De bepalingen van dit artikel treden in werking wanneer vijf Staten die Partij zijn bij dit Verdrag, verklaringen hebben afgelegd krachtens het eerste lid van dit artikel. Deze verklaringen worden door de Staten die Partij zijn, nedergelegd bij de Secretaris-Generaal van de Verenigde Naties, die afschriften daarvan doet toekomen aan alle andere Staten die Partij zijn. Een verklaring kan te allen tijde, door middel van een aan de Secretaris-Generaal gerichte kennisgeving, worden ingetrokken. Een zodanige intrekking heeft geen invloed op de behandeling van een zaak die het onderwerp vormt van een kennisgeving die reeds is gedaan krachtens dit artikel; geen enkele volgende kennisgeving door of namens een persoon wordt krachtens dit artikel in ontvangst genomen nadat de kennisgeving van intrekking van de verklaring door de Secretaris-Generaal is ontvangen, tenzij de betrokken Staat die Partij is, een nieuwe verklaring heeft afgelegd.
 Art.    23 . De leden van het Comité en van de conciliatiecommissies ad hoc die kunnen worden ingesteld krachtens het bepaalde in artikel 21, eerste lid, letter e), genieten de faciliteiten, voorrechten en immuniteiten van deskundigen die zijn uitgezonden door de Verenigde Naties, zoals die zijn vastgesteld in de desbetreffende delen van het Verdrag nopens de voorrechten en immuniteiten van de Verenigde Naties.
 Art.    24 . Het Comité brengt een jaarverslag van zijn werkzaamheden krachtens het Verdrag uit aan de Staten die Partij zijn, en aan de Algemene Vergadering van de Verenigde Naties.
 DEEL III.
 Art.    25 . 1. Dit Verdrag staat open voor ondertekening door alle Staten.
2. Dit Verdrag dient te worden bekrachtigd. De akten van bekrachtiging dienen te worden nedergelegd bij de Secretaris-Generaal van de Verenigde Naties.
 Art.    26 . Dit Verdrag staat open voor toetreding door alle Staten. Toetreding geschiedt door de neerlegging van een akte van toetreding bij de Secretaris-Generaal van de Verenigde Naties.
 Art.    27 . 1. Dit Verdrag treedt in werking op de dertigste dag na de datum van nederlegging bij de Secretaris-Generaal van de Verenigde Naties van de twintigste akte van bekrachtiging of toetreding.
2. Ten aanzien van iedere Staat die dit Verdrag bekrachtigt of ertoe toetreedt na de nederlegging van de twintigste akte van bekrachtiging of toetreding, treedt het Verdrag in werking op de dertigste dag na de datum van nederlegging van zijn eigen akte van bekrachtiging of toetreding.
 Art.    28 . 1. Iedere Staat kan, op het tijdstip van ondertekening of van bekrachtiging van dit Verdrag of van toetreding ertoe, verklaren dat hij de in artikel 20 geregelde bevoegdheid van het Comité niet erkent.
2. Iedere Staat die Partij is en die een voorbehoud heeft gemaakt overeenkomstig het eerste lid van dit artikel, kan dit voorbehoud te allen tijde intrekken door middel van een kennisgeving aan de Secretaris-Generaal van de Verenigde Naties.
 Art.    29 . 1. Iedere Staat die Partij is bij dit Verdrag, kan een wijziging daarvan voorstellen en deze indienen bij de Secretaris-Generaal van de Verenigde Naties. De Secretaris-Generaal deelt vervolgens de voorgestelde wijziging aan de Staten die Partij zijn, mede met het verzoek hem te berichten of zij een conferentie van Staten die Partij zijn, verlangen ten zinde het voorstel te bestuderen en in stemming te brengen. Indien, binnen vier maanden na de datum van deze mededeling, ten minste een derde van de Staten die Partij zijn, zulk een conferentie verlangt, roept de Secretaris-Generaal deze conferentie onder auspiciën van de Verenigde Naties bijeen. Iedere wijziging die door een meerderheid van de ter conferentie aanwezige Staten die Partij zijn en die hun stem uitbrengen, wordt aangenomen, wordt door de Secretaris-Generaal ter aanvaarding voorgelegd aan alle Staten die Partij zijn.
2. Een overeenkomstig het eerste lid van dit artikel aangenomen wijziging wordt van kracht wanneer twee derde van de Staten die Partij zijn bij dit Verdrag, de Secretaris-Generaal van de Verenigde Naties ervan in kennis hebben gesteld dat zij deze hebben aanvaard overeenkomstig hun onderscheiden constitutionele procedures.
3. Wanneer wijzigingen van kracht worden, zijn zij bindend voor de Staten die Partij zijn en die deze hebben aanvaard, terwijl de andere Staten die Partij zijn, gebonden zullen blijven door bepalingen van dit Verdrag en door iedere voorgaande wijziging die zij hebben aanvaard.
 Art.    30 . 1. Geschillen tussen twee of meer Staten die Partij zijn, betreffende de uitlegging of toepassing van dit Verdrag, die niet door onderhandelingen kunnen worden geregeld, worden op verzoek van één van hen onderworpen aan arbitrage. Indien binnen zes maanden na de datum van het verzoek om arbitrage de Partijen geen overeenstemming hebben kunnen bereiken over de arbitrageregeling, kan elk der Partijen het geschil voorleggen aan het Internationale Gerechtshof door middel van een verzoek in overeenstemming met het Statuut van het Hof.
2. Iedere Staat kan, op het tijdstip van ondertekening of bekrachtiging van dit Verdrag of van toetreding daartoe, verklaren dat hij zich niet gebonden acht door het eerste lid van dit artikel. De andere Staten die Partij zijn, zijn met betrekking tot een Staat die Partij is en die zulk een voorbehoud heeft gemaakt, niet gebonden door het eerste lid van dit artikel.
3. Een Staat die Partij is en die en voorbehoud heeft gemaakt overeenkomstig het tweede lid van dit artikel, kan dit voorbehoud te allen tijde intrekken door middel van een kennisgeving aan de Secretaris-Generaal van de Verenigde Naties.
 Art.    31 . 1. Een Staat die Partij is, kan dit Verdrag opzeggen door middel van een schriftelijke kennisgeving aan de Secretaris-Generaal van de Verenigde Naties. De opzegging wordt van kracht één jaar na de datum van ontvangst van de kennisgeving door de Secretaris-Generaal.
2. Een zodanige opzegging leidt er niet toe dat de Staat die Partij is, wordt ontslagen van zijn verplichtingen krachtens dit Verdrag ten aanzien van enig handelen of nalaten dat zich heeft voorgedaan vóór de datum waarop de opzegging van kracht wordt en evenmin is de opzegging op enigerlei wijze van invloed op de voortzetting van de behandeling van een zaak die reeds bij het Comité in behandeling is vóór de datum waarop de opzegging van kracht wordt.
3. Na de datum waarop de opzegging van een Staat die Partij is, van kracht wordt, neemt het Comité geen nieuwe zaak betreffende de Staat in behandeling.
 Art.    32 . De Secretaris-Generaal van de Verenigde Naties doet alle leden van de Verenigde Naties en alle Staten die dit Verdrag hebben ondertekend of ertoe zijn toegetreden, mededeling van het volgende :
a) Ondertekeningen, bekrachtigingen en toetredingen ingevolge de artikelen 25 en 26;
b) De datum van inwerkingtreding van dit Verdrag ingevolge artikel 27 en de datum van het van kracht worden van wijzigingen ingevolge artikel 29;
c) Opzeggingen ingevolge artikel 31.
 Art.    33 . 1. Dit Verdrag, waarvan de Arabische, de Chinese, de Engelse, de Franse, de Russische en de Spaanse tekst gelijkelijk authentiek zijn, wordt nedergelegd bij de Secretaris-Generaal van de Verenigde Naties.
2. De Secretaris-Generaal van de Verenigde Naties zendt gewaarmerkte afschriften van dit Verdrag toe aan alle Staten.
België heeft volgende verklaringen afgelegd bij de neerlegging van zijn bekrachtigingsinstrument;
"Overeenkomstig artikel 21, paragraaf 1 van het Verdrag, verklaart België de bevoegdheid van het Comité tegen Foltering te erkennen om de kennisgevingen in ontvangst te nemen en te onderzoeken, waarin een Verdragspartij beweert dat een andere Staat zijn uit dit Verdrag voortvloeiende verplichtingen niet nakomt."
"Overeenkomstig artikel 22, paragraaf 1 van het Verdrag, verklaart België de bevoegdheid van het Comité tegen Foltering te erkennen om de kennisgevingen in ontvangst te nemen en te onderzoeken, die door of voor rekening van particulieren onder haar rechtsmacht gedaan werden, waarbij dezen beweren het slachtoffer te zijn van schendingen van Verdragsbepalingen door een Verdragspartij."
 Bijlage.
 Art.  N1. Annexe1. Lijst van de gebonden staten.
STATEN

ONDERTEKENING

 BEKRACHTIGING

TOETREDING

(T)

STATENOPVOLGING

 (S)
AFGHANISTAN

4 februari 1985

 1 april 1987
ALBANIE

 11 mei 1994

T
ALGERIE

 26 november 1985

12 september 1989
ANTIGUA EN BARBUDA

19 juli 1993

 T
ARGENTINIE

 4 februari 1985

24 september 1986
ARMENIE

 13 september 1993

T
AUSTRALIE

 10 december 1985

 8 augustus 1989
AZERBEIDZJAN

16 augustus 1996

 T
BAHREIN

6 maart 1998

T
BANGLADESH

 5 oktober 1998

T
BELARUS

 19 december 1985

13 maart 1987
BELGIE

 4 februari 1985

25 juni 1999
BELIZE

17 maart 1986

T
BENIN

 12 maart 1992

T
BOLIVIE

4 februari 1985

12 april 1999
BOSNIE-HERZEGOVINA

 1 september 1993

T
BRAZILIE

23 september 1985

 28 september 1989
BULGARIJE

 10 juni 1986

16 december 1986
BURKINA FASO

 4 januari 1999

T
BURUNDI

 18 februari 1993

 T
CAMBODJA

15 oktober 1992

T
CANADA

23 augustus 1985

24 juni 1987
CHILI

 23 september 1987

 30 september 1988
CHINA

 12 december 1986

 4 oktober 1988
COLOMBIE

10 april 1985

8 december 1987
CONGO (DEM. REP.)

 18 maart 1996

T
COSTA RICA

 4 februari 1985

11 november 1993
CROATIE

 12 oktober 1992

S
CUBA

27 januari 1986

 17 mei 1995
CYPRUS

 9 oktober 1985

 18 juli 1991
DENEMARKEN

 4 februari 1985

27 mei 1987
DOMINICAANSE REP.

4 februari 1985
DUITSLAND

 13 oktober 1986

1 oktober 1990
ECUADOR

4 februari 1985

30 maart 1988
EGYPTE

25 juni 1986

 T
EL SALVADOR

 17 juni 1996

 T
ESTLAND

 21 oktober 1991

T
ETHIOPIE

14 maart 1994

T
FILIPPIJNEN

 18 juni 1986

 T
FINLAND

4 februari 1985

30 augustus 1989
FRANKRIJK

4 februari 1985

18 februari 1986
GABON

 21 januari 1986
GAMBIA

23 oktober 1985
GEORIGIE

26 oktober 1994

T
GRIEKENLAND

4 februari 1985

 6 oktober 1988
GUATEMALA

5 januari 1990

T
GUINEA

30 mei 1986

 10 oktober 1989
GUYANA

25 januari 1988

 19 mei 1988
HONDURAS

 5 december 1996

 T
HONGARIJE

 28 november 1986

15 april 1987
IERLAND

 28 september 1992
IJSLAND

4 februari 1985

23 oktober 1996
INDIE

 14 oktober 1997
INDONESIE

 23 oktober 1985

 28 oktober 1998
ISRAEL

22 oktober 1986

3 oktober 1991
ITALIE

 4 februari 1985

12 januari 1989
IVOORKUST

 18 december 1995

 T
JEMEN

5 november 1991

 T
JOEGOSLAVIE

 18 april 1989

 10 september 1991
JORDANIE

13 november 1991

 T
KAAPVERDIE

 4 juni 1992

 T
KAMEROEN

19 december 1986

 T
KAZACHSTAN

26 augustus 1998

 T
KENYA

 21 februari 1997

 T
KOEWEIT

8 maart 1996

T
KOREA (REP.)

 9 januari 1995

T
KIRGYZSTAN

 5 september 1997

T
LETLAND

 14 april 1992

T
LIBISCH ARABISCHE

 16 mei 1989

T
JAMAHIRIYAH
LIECHTENSTEIN

 27 juni 1985

 2 november 1990
LITOUWEN

 1 februari 1996

 T
LUXEMBURG

 22 februari 1985

29 september 1987
MACEDONIE

 12 december 1994

 S
(VOORMALIGE JOEGOSLAVISCHE REP.)
MALAWI

 1 juni 1996

 T
MALI

26 februari 1999

 T
MALTA

 13 september 1990

T
MAROKKO

 8 januari 1986

21 juni 1993
MAURITIUS

9 december 1992

 T
MEXICO

 18 maart 1985

23 januari 1986
MOLDOVA (REP.)

28 november 1995

 T
MONACO

 6 december 1991

 T
NAMIBIE

 28 november 1994

 T
NEDERLAND

 4 februari 1985

 21 december 1988
NEPAL

 14 mei 1991

T
NICARAGUA

 15 april 1985
NIEUW-ZEELAND

14 januari 1986

10 december 1989
NIGER

5 oktober 1998

T
NIGERIA

 28 juli 1988
NOORWEGEN

 4 februari 1985

9 juli 1986
OEGANDA

3 november 1986

 a
OEKRAINE

 27 februari 1986

 24 februari 1987
OEZBEKISTAN

 28 september 1995

T
OOSTENRIJK

 14 maart 1985

29 juli 1987
PANAMA

 22 februari 1985

 24 augustus 1987
PARAGUAY

 23 oktober 1989

12 maart 1990
PERU

 29 mei 1985

 7 juli 1988
POLEN

13 januari 1986

26 juli 1989
PORTUGAL

4 februari 1985

9 februari 1989
ROEMENIE

18 december 1990

T
RUSSISCHE FED.

 10 december 1985

3 maart 1987
SAOEDI-ARABIE

 23 september 1997

 T
SENEGAL

 4 februari 1985

 21 augustus 1986
SEYCHELLEN

 5 mei 1992

 T
SIERRA LEONE

18 maart 1985
SLOVAKIJE

 28 mei 1993

 S
SLOVENIE

16 juli 1993

T
SOMALIE

 24 januari 1990

 T
SPANJE

4 februari 1985

 21 oktober 1987
SRI LANKA

3 januari 1994

 T
SUDAN

4 juni 1986
TADZJIKISTAN

11 januari 1995

 T
TOGO

 25 maart 1987

18 november 1987
TSJAAD

 9 juni 1995

T
TSJECHISCHE REP.

22 februari 1993

S
TUNESIE

26 augustus 1987

 23 september 1988
TURKIJE

25 januari 1988

 2 augustus 1988
TURKMENISTAN

25 juni 1999

T
URUGUAY

 4 februari 1985

 24 oktober 1986
VENEZUELA

15 februari 1985

 29 juli 1991
VERENIGD KONINKRIJK
15 maart 1985

 8 december 1988
VERENIGDE STATEN

 18 april 1988

21 oktober 1994
VAN AMERIKA
ZAMBIA

 7 oktober 1998

 T
ZUID-AFRIKA

29 januari 1993

10 december 1998
ZWEDEN

4 februari 1985

8 januari 1986
ZWITSERLAND

 4 februari 1985

2 december 1986


type: legislation

jurisdiction: Belgium

text:
Artikel    1M . De Partijen bij dit Verdrag erkennen dat het verzamelen en het ter beschikking stellen van informatie een belangrijk middel is om de doeleinden van dit Verdrag te verwezenlijken en te verzekeren dat alle maatregelen die kunnen worden genomen, passend en billijk zijn. De Partijen wisselen derhalve wetenschappelijke, technische, sociaal-economische, commerciële en juridische informatie uit.
 Art.    2M . Bij het nemen van een beslissing welke informatie dient te worden verzameld en uitgewisseld, houden de Partijen bij dit Verdrag rekening met de bruikbaarheid van de informatie en met de kosten van verwerving daarvan. De Partijen erkennen voorts dat de samenwerking krachtens het bepaalde in deze Bijlage in overeenstemming dient te zijn met de nationale wetten, voorschriften en gewoonten met betrekking tot octrooien, fabrieksgeheimen en bescherming van vertrouwelijke informatie omtrent eigendomsrechten.
 Art.    3M . Wetenschappelijke informatie.
Deze omvat informatie omtrent :
a) voorgenomen en lopend wetenschappelijk onderzoek, zowel door gouvernementele als door niet-gouvernementele organisaties, om de coördinatie te bevorderen van de programma's voor wetenschappelijk onderzoek teneinde op de doeltreffendste wijze gebruik te maken van de beschikbare nationale en internationale middelen;
b) de voor het wetenschappelijk onderzoek benodigde gegevens over uitworpen;
c) de wetenschappelijke resultaten, gepubliceerd, na kwaliteitsbeoordeling, in tijdschriften die zich hebben gespecialiseerd op het gebied van de fysische en chemische processen in de atmosfeer en de gevoeligheid daarvan voor veranderingen, in het bijzonder op het gebied van de toestand van de ozonlaag en de gevolgen voor de gezondheid van de mens, het milieu en het klimaat die zouden kunnen voortvloeien uit veranderingen op alle tijdschalen in zowel de totale inhoud van de kolom als van de verticale verdeling van de ozon;
d) de beoordeling van de resultaten van het wetenschappelijk onderzoek en de aanbevelingen voor het toekomstige wetenschappelijke onderzoek.
 Art.    4M . Technische informatie.
Deze omvat informatie omtrent :
a) de beschikbaarheid en de kosten van chemische vervangingsmiddelen en van alternatieve technologieën ter vermindering van de uitworpen van stoffen die de ozonlaag aantasten, alsmede het daarmede verband houdende toekomstige en lopende wetenschappelijke onderzoek;
b) de beperkingen en de eventuele risico's bij het gebruik van chemische of andere vervangingsmiddelen en alternatieve technologieën.
 Art.    5M . Sociaal-economische en commerciële informatie over de in Bijlage I genoemde stoffen.
Deze omvat informatie omtrent :
a) produktie en produktiecapaciteit;
b) gebruik en wijze van gebruik;
c) invoer-uitvoer;
d) de kosten, risico's en voordelen van menselijke activiteiten die indirect de ozonlaag kunnen aantasten, en van de invloed van regulerende maatregelen die genomen zijn of worden overwogen voor de beheersing van deze activiteiten.
 Art.  6M. Juridische informatie.
Deze omvat informatie omtrent :
a) nationale wetten, administratieve maatregelen en juridisch onderzoek van belang voor de bescherming van de ozonlaag;
b) internationale overeenkomsten, met inbegrip van bilaterale overeenkomsten, van belang voor de bescherming van de ozonlaag;
c) methoden en voorwaarden voor de licentiëring van octrooien van belang voor de bescherming van de ozonlaag, alsmede de beschikbaarheid van octrooien met betrekking daartoe.


text:
Artikel    1 . Personen op wie de Overeenkomst van toepassing is.
Deze Overeenkomst is van toepassing op personen die inwoner zijn van een overeenkomstsluitende Staat of van beide overeenkomstsluitende Staten.
 Art.    2 . Belastingen waarop de Overeenkomst van toepassing is.
§ 1. Deze Overeenkomst is van toepassing op belastingen naar het inkomen die, ongeacht de wijze van heffing, worden geheven ten behoeve van een overeenkomstsluitende Staat, van de bestuurlijke onderdelen of plaatselijke gemeenschappen daarvan.
§ 2. Als belastingen naar het inkomen worden beschouwd alle belastingen die worden geheven naar het gehele inkomen of naar bestanddelen van het inkomen, daaronder begrepen belastingen naar voordelen verkregen uit de vervreemding van roerende of onroerende goederen, alsmede belastingen naar waardevermeerdering.
§ 3. De bestaande belastingen waarop de Overeenkomst van toepassing is, zijn :
a) in België :
1° de personenbelasting;
2° de vennootschapsbelasting;
3° de rechtspersonenbelasting;
4° de belasting der niet-verblijfhouders;
5° de met de personenbelasting gelijkgestelde bijzondere heffing;
met inbegrip van de voorheffingen, de opcentimen op die belastingen en voorheffingen, en de aanvullende belastingen op de personenbelasting, (hierna te noemen "Belgische belasting");
b) in China :
1° de belasting op het persoonlijke inkomen;
2° de belasting op het inkomen van gemengde ondernemingen met Chinees en buitenlands kapitaal;
3° de belasting op het inkomen van buitenlandse ondernemingen;
4° de plaatselijke belasting op het inkomen;
met inbegrip van alle inhoudingen aan de bron en van alle voorheffingen met betrekking tot de hierboven genoemde belastingen (hierna te noemen "Chinese belasting").
§ 4. De Overeenkomst is ook van toepassing op alle gelijke of in wezen gelijksoortige belastingen die na de datum van de ondertekening van de Overeenkomst naast of in de plaats van de bestaande belastingen worden geheven. De bevoegde autoriteiten van de overeenkomstsluitende Staten delen elkaar te gepasten tijde de wezenlijke wijzigingen mede die in hun onderscheiden belastingwetten zijn aangebracht.
 Art.    3 . Algemene bepalingen.
§ 1. Voor de toepassing van deze Overeenkomst, tenzij het zinsverband anders vereist :
a) betekent de uitdrukking "België" het Koninkrijk België, in aardrijkskundig verband gebruikt, betekent zij het grondgebied van het Koninkrijk België, daaronder begrepen de territoriale zee en de gebieden waarover het Koninkrijk België, in overeenstemming met het internationale recht, soevereine rechten van onderzoek en ontginning van de natuurlijke rijkdommen van de zeebodem, van de ondergrond van de zee en van de daarboven liggende wateren heeft;
b) betekent de uitdrukking "China" de Volksrepubliek China; in aardrijkskundig verband gebruikt, betekent zij elk grondgebied van de Volksrepubliek China waarbinnen de Chinese belastingwetten werkelijk van toepassing zijn, daaronder begrepen de territoriale zee en al de daarbuiten gelegen gebieden waarover de Volksrepubliek China, in overeenstemming met het internationale recht, soevereine rechten van onderzoek en ontginning van de rijkdommen van de zeebodem, van de ondergrond van de zee en van de daarboven liggende wateren betreft;
c) betekenen de uitdrukkingen "een overeenkomstsluitende Staat" en "de andere overeenkomstsluitende Staat" België of China, al naar het zinsverband vereist;
d) betekent de uitdrukking "belasting" de Belgische belasting of de Chinese belasting, al naar het zinsverband vereist;
e) omvat de uitdrukking "persoon" een natuurlijke persoon, een vennootschap en elke andere vereniging van personen;
f) betekent de uitdrukking "vennootschap" elke rechtspersoon of elke eenheid die voor de belastingheffing als een rechtspersoon wordt behandeld;
g) betekenen de uitdrukkingen "onderneming van een overeenkomstsluitende Staat" en "onderneming van de andere overeenkomstsluitende Staat" onderscheidenlijk een onderneming gedreven door een inwoner van een overeenkomstsluitende Staat en een onderneming gedreven door een inwoner van de andere overeenkomstsluitende Staat;
h) betekent de uitdrukking "onderdanen" :
1° alle natuurlijke personen die de nationaliteit van een overeenkomstsluitende Staat bezitten;
2° alle rechtspersonen, personenvennootschappen en verenigingen die hun rechtspositie als zodanig ontlenen aan de wetgeving die in een overeenkomstsluitende Staat van kracht is;
i) betekent de uitdrukking "international verkeer" elk vervoer door een schip of een luchtvaartuig dat door een onderneming die haar plaats van algemene leiding in een overeenkomstsluitende Staat heeft, wordt geëxploiteerd, behalve indien het schip of het luchtvaartuig slechts tussen in de andere overeenkomstsluitende Staat gelegen plaatsen worden geëxploiteerd;
j) betekent de uitdrukking "bevoegde autoriteit" :
1° in België, de Minister van Financiën of zijn bevoegde vertegenwoordiger;
2° in China, het Ministerie van Financiën of de bevoegde vertegenwoordiger daarvan.
§ 2. Voor de toepassing van de Overeenkomst door een overeenkomstsluitende Staat heeft, tenzij het zinsverband anders vereist, elke niet erin omschreven uitdrukking de betekenis welke die uitdrukking heeft volgens de wetgeving van die Staat met betrekking tot de belastingen waarop de Overeenkomst van toepassing is.
 Art.    4 . Inwoner.
§ 1. Voor de toepassing van deze Overeenkomst betekent de uitdrukking "inwoner van een overeenkomstsluitende Staat" iedere persoon die, ingevolge de wetgeving van die Staat, aldaar aan de belasting is onderworpen op grond van zijn woonplaats, verblijf, plaats van algemene leiding of enige andere soortgelijke omstandigheid.
§ 2. Indien een natuurlijke persoon ingevolge de bepalingen van paragraaf 1 inwoner van beide overeenkomstsluitende Staten is, bepalen de bevoegde autoriteiten van de overeenkomstsluitende Staten in onderlinge overeenstemming de Staat waarvan die persoon inwoner is.
§ 3. Indien een andere dan een natuurlijke persoon ingevolge de bepalingen van paragraaf 1 inwoner is van beide overeenkomstsluitende Staten, wordt hij geacht inwoner te zijn van de overeenkomstsluitende Staat waar de plaats van zijn algemene leiding is gelegen.
 Art.    5 . Vaste inrichting.
§ 1. Voor de toepassing van deze Overeenkomst betekent de uitdrukking "vaste inrichting" een vaste bedrijfsinrichting met behulp waarvan de werkzaamheden van een onderneming geheel of gedeeltelijk worden uitgeoefend.
§ 2. De uitdrukking "vaste inrichting" omvat in het bijzonder :
a) een plaats waar leiding wordt gegeven;
b) een filiaal;
c) een kantoor;
d) een fabriek;
e) een werkplaats, en
f) een mijn-, een olie- of gasbron, een steengroeve of enige andere plaats waar natuurlijke rijkdommen worden gewonnen.
§ 3. De uitdrukking "vaste inrichting" omvat eveneens :
a) een plaats van uitvoering van een bouwwerk, of van constructie, of montagewerkzaamheden of van werkzaamheden van toezicht daarop, doch uitsluitend indien de duur van dat bouwwerk, van die constructie- of montagewerkzaamheden of van die werkzaamheden van toezicht zes maanden overschrijdt;
b) het verstrekken van diensten, daaronder begrepen adviezen, door een onderneming door middel van werknemers of andere personeelsleden die daarvoor door de onderneming werden aangeworven, maar uitsluitend indien zodanige werkzaamheden op het grondgebied van het land (voor hetzelfde project of voor een verbonden project) worden uitgeoefend gedurende een tijdvak of tijdvakken waarvan de totale duur zes maanden in enig tijdvak van twaalf maanden overschrijdt.
§ 4. Niettegenstaande de voorgaande bepalingen van dit artikel wordt een vaste inrichting niet aanwezig geacht indien :
a) gebruik wordt gemaakt van inrichtingen, uitsluitend voor de opslag, de uitstalling of de aflevering van aan de onderneming toebehorende goederen;
b) een voorraad van aan de onderneming toebehorende goederen wordt aangehouden, uitsluitend voor de opslag, de uitstalling of de aflevering;
c) een voorraad van aan de onderneming toebehorende goederen wordt aangehouden, uitsluitend voor de bewerking of verwerking door een andere onderneming;
d) een vaste bedrijfsinrichting wordt aangehouden, uitsluitend om voor de onderneming goederen aan te kopen of inlichtingen in te winnen;
e) een vaste bedrijfsinrichting wordt aangehouden, uitsluitend om voor de onderneming andere werkzaamheden die van voorbereidende aard zijn of het karakter van hulpwerkzaamheden hebben, te verrichten;
f) een vaste bedrijfsinrichting wordt aangehouden, uitsluitend om verscheidene van de in de leden a) tot e) vermelde werkzaamheden te verrichten, op voorwaarde dat het geheel van de werkzaamheden van de vaste bedrijfsinrichting van voorbereidende aard is of het karakter van hulpwerkzaamheden heeft.
§ 5. Indien een persoon - niet zijnde een onafhankelijke vertegenwoordiger op wie paragraaf 6 van toepassing is - in een overeenkomstsluitende Staat werkzaam is voor een onderneming van de andere overeenkomstsluitende Staat en een machtiging bezit om namens die onderneming overeenkomsten af te sluiten en dit recht gewoon uitoefent, wordt die onderneming niettegenstaande de bepalingen van de paragrafen 1 en 2, geacht een vaste inrichting te hebben voor alle werkzaamheden welke deze persoon voor de onderneming verricht, tenzij de werkzaamheden van die persoon beperkt blijven tot de in paragraaf 4 vermelde werkzaamheden die, indien zij met behulp van een vaste bedrijfsinrichting zouden worden verricht, die vaste bedrijfsinrichting niet tot een vaste inrichting zouden stempelen ingevolge de bepalingen van die paragraaf.
§ 6. Een onderneming van een overeenkomstsluitende Staat wordt niet geacht een vaste inrichting in de andere overeenkomstsluitende Staat te bezitten op grond van de enkele omstandigheid dat zij aldaar zaken doet door middel van een makelaar, een algemeen commissionair of enige andere onafhankelijke vertegenwoordiger, op voorwaarde dat deze personen in de normale uitoefening van hun bedrijf handelen. Wanneer de werkzaamheden van die makelaar, commissionair of vertegenwoordiger uitsluitend of nagenoeg uitsluitend voor rekening van die onderneming worden uitgeoefend, wordt hij niet geacht een onafhankelijk vertegenwoordiger te zijn in de zin van deze paragraaf.
§ 7. De enkele omstandigheid dat een vennootschap die inwoner is van een overeenkomstsluitende Staat een vennootschap beheerst, of door een vennootschap wordt beheerst die inwoner is van de andere overeenkomstsluitende Staat of die in die andere Staat zaken doet (hetzij met behulp van een vaste inrichting, hetzij op een andere wijze), stempelt één van beide vennootschappen niet tot een vaste inrichting van de andere.
 Art.    6 . Inkomsten uit onroerende goederen.
§ 1. Inkomsten die een inwoner van een overeenkomstsluitende Staat verkrijgt uit in de andere overeenkomstsluitende Staat gelegen onroerende goederen, mogen in die andere Staat worden belast.
§ 2. De uitdrukking "onroerende goederen" heeft de betekenis die daaraan wordt toegekend door het recht van de overeenkomstsluitende Staat waar de desbetreffende goederen zijn gelegen. De uitdrukking omvat in ieder geval de goederen die bij de onroerende goederen behoren, levende en dode have van landbouw- en bosbedrijven, rechten waarop de bepalingen van het privaatrecht betreffende de grondeigendom van toepassing zijn, vruchtgebruik van onroerende goederen en rechten op veranderlijke of vaste vergoedingen ter zake van de exploitatie, of het recht tot exploitatie, van minerale aardlagen, bronnen en andere bodemrijkdommen; schepen en luchtvaartuigen worden niet als onroerende goederen beschouwd.
§ 3. De bepalingen van paragraaf 1 zijn ook van toepassing op inkomsten verkregen uit de rechtstreekse exploitatie of het rechtstreekse genot, uit het verhuren of verpachten, of uit elke andere vorm van exploitatie van onroerende goederen.
§ 4. De bepalingen van de paragrafen 1 en 3 zijn ook van toepassing uit onroerende goederen van een onderneming en op inkomsten uit onroerende goederen gebezigd voor de uitoefening van een zelfstandig beroep.
 Art.    7 . Ondernemingswinst.
§ 1. Winst van een onderneming van een overeenkomstsluitende Staat is slechts in die Staat belastbaar, tenzij de onderneming in de andere overeenkomstsluitende Staat haar bedrijf uitoefent met behulp van een aldaar gevestigde vaste inrichting. Indien de onderneming aldus haar bedrijf uitoefent, mag de winst van de onderneming in de andere Staat worden belast, maar slechts in zoverre als zij aan die vaste inrichting kan worden toegekend.
§ 2. Onder voorbehoud van de bepalingen van paragraaf 3 wordt, indien een onderneming van een overeenkomstsluitende Staat in de andere overeenkomstsluitende Staat haar bedrijf uitoefent met behulp van een aldaar gevestigde vaste inrichting, in elke overeenkomstsluitende Staat aan die vaste inrichting, de winst toegekend die zij geacht zou kunnen worden te behalen indien zij een onafhankelijke onderneming zou zijn, die dezelfde of soortgelijke werkzaamheden zou uitoefenen onder dezelfde of soortgelijke omstandigheden en die met de onderneming waarvan zij een vaste inrichting is geheel onafhankelijk zou handelen.
§ 3. Bij het bepalen van de winst van een vaste inrichting worden in aftrek toegelaten kosten, daaronder begrepen kosten van leiding en algemene beheerskosten, die ten behoeve van die vaste inrichting zijn gemaakt, hetzij in de overeenkomstsluitende Staat waar die vaste inrichting is gevestigd hetzij elders. Geen aftrek wordt evenwel toegelaten ter zake van bedragen die in voorkomend geval door de vaste inrichting (anders dan tot terugbetaling van werkelijke kosten) worden betaald aan de hoofdzetel van de onderneming of aan een van haar inrichtingen, als royalty's, honoraria of andere soortgelijke betalingen voor het gebruik van octrooien of andere rechten, of als commissie voor het verstrekken van specifieke diensten of voor het geven van leiding, of, behalve in het geval van een bankonderneming, als interest van aan de vaste inrichting geleend geld. Bij het bepalen van de winst van een vaste inrichting zal evenmin rekening worden gehouden met bedragen die door de vaste inrichting (anders dan tot terugbetaling van werkelijke kosten) ten laste worden gelegd van de hoofdzetel van de onderneming of van een van haar andere inrichtingen, als royalty's, honoraria of andere soortgelijke betalingen voor het gebruik van octrooien of andere rechten, of als commissie voor het verstrekken van specifieke diensten of voor het geven van leiding, of, behalve in het geval van een bankonderneming, als interest van aan de hoofdzetel van de onderneming of van een van haar andere inrichtingen geleend geld.
§ 4. Voor zover het in een overeenkomstsluitende Staat gebruikelijk is de aan een vaste inrichting toe te rekenen winst te bepalen op basis van een verdeling van de totale winst van de onderneming over haar verschillende delen, belet paragraaf 2 die Staat niet de te belasten winst te bepalen volgens de gebruikelijke verdeling; de gevolgde methode van verdeling moet echter zodanig zijn dat het resultaat in overeenstemming is met de in dit artikel neergelegde beginselen.
§ 5. Geen winst wordt aan een vaste inrichting toegekend enkel op grond van aankoop door die vaste inrichting van goederen voor de onderneming.
§ 6. Voor de toepassing van de voorgaande paragrafen wordt de aan de vaste inrichting toe te rekenen winst van jaar tot jaar volgens dezelfde methode bepaald, tenzij er een goede en genoegzame reden bestaat om hiervan af te wijken.
§ 7. Indien in de winst inkomstenbestanddelen zijn begrepen die afzonderlijk in de andere artikelen van deze Overeenkomst worden behandeld, worden de bepalingen van die artikelen niet aangetast door de bepalingen van dit artikel.
 Art.    8 . Zeevaart en luchtvaart.
§ 1. Winst uit de exploitatie van schepen of luchtvaartuigen in internationaal verkeer is slechts belastbaar in de overeenkomstsluitende Staat waar de plaats van de algemene leiding van de onderneming is gelegen.
§ 2. De bepalingen van paragraaf 1 zijn ook van toepassing op winst verkregen uit de deelneming in een pool, een gemeenschappelijk bedrijf of een internationaal bedrijfslichaam.
 Art.    9 . Afhankelijke ondernemingen.
Indien :
a) een onderneming van een overeenkomstsluitende Staat onmiddellijk of middellijk deelneemt aan de leiding van, aan het toezicht op, dan wel in het kapitaal van een onderneming van de andere overeenkomstsluitende Staat, of
b) dezelfde personen onmiddellijk of middellijk deelnemen aan de leiding van, aan het toezicht op, dan wel in het kapitaal van een onderneming van een overeenkomstsluitende Staat en van een onderneming van de andere overeenkomstsluitende Staat, en, in het ene of in het andere geval, tussen de twee ondernemingen in hun handelsbetrekkingen of financiële betrekkingen voorwaarden worden overeengekomen of opgelegd, die afwijken van die welke zouden worden overeengekomen tussen onafhankelijke ondernemingen, mag winst die één van de ondernemingen zonder deze voorwaarden zou hebben behaald maar ten gevolge van die voorwaarden niet heeft behaald, worden begrepen in de winst van die onderneming en dienovereenkomstig worden belast.
 Art.    10 . Dividenden.
§ 1. Dividenden betaald door een vennootschap die inwoner is van een overeenkomstsluitende Staat aan een inwoner van de andere overeenkomstsluitende Staat, mogen in die andere Staat worden belast.
§ 2. Deze dividenden mogen echter in de overeenkomstsluitende Staat waarvan de vennootschap die de dividenden betaalt inwoner is, overeenkomstig de wetgeving van die Staat worden belast, maar indien de uiteindelijk gerechtigde tot de dividenden inwoner is van de andere overeenkomstsluitende Staat, mag de aldus geheven belasting niet hoger zijn dan 10 percent van het brutobedrag van de dividenden.
Deze paragraaf laat onverlet de belastingheffing van de vennootschap ter zake van de winst waaruit de dividenden worden betaald.
§ 3. De uitdrukking "dividenden", zoals gebezigd in dit artikel, betekent inkomsten uit aandelen of uit rechten op een aandeel in de winst, met uitzondering van schuldvorderingen, alsmede andere inkomsten die volgens de wetgeving van de overeenkomstsluitende Staat waarvan de uitkerende vennootschap inwoner is, op dezelfde wijze als inkomsten uit aandelen in de belastingheffing worden betrokken.
§ 4. De bepalingen van de paragrafen 1 en 2 zijn niet van toepassing indien de uiteindelijk gerechtigde tot de dividenden, die inwoner is van een overeenkomstsluitende Staat, in de andere overeenkomstsluitende Staat waarvan de vennootschap die de dividenden betaalt inwoner is, een nijverheids- of handelsbedrijf met behulp van een aldaar gevestigde vaste inrichting of een zelfstandig beroep door middel van een aldaar gevestigde vaste basis uitoefent en het aandelenbezit uit hoofde waarvan de dividenden worden betaald, met die vaste inrichting of die vaste basis wezenlijk is verbonden. In dat geval zijn de bepalingen van artikel 7 of van artikel 14, naar het geval, van toepassing.
§ 5. Indien een vennootschap die inwoner is van een overeenkomstsluitende Staat winst of inkomsten verkrijgt uit de andere overeenkomstsluitende Staat mag die andere Staat geen belasting heffen van dividenden die door de vennootschap worden betaald behalve voor zover die dividenden aan een inwoner van die andere Staat worden betaald of voor zover het aandelenbezit uit hoofde waarvan de dividenden worden betaald wezenlijk is verbonden met een in die andere Staat gelegen vaste inrichting of vaste basis, noch de niet-uitgedeelde winst van de vennootschap aan een belasting onderwerpen, zelfs indien de betaalde dividenden of de niet-uitgedeelde winst geheel of gedeeltelijk bestaan uit winst of inkomsten die uit de andere Staat afkomstig zijn.
 Art.    11 . Interest.
§ 1. Interest afkomstig uit een overeenkomstsluitende Staat en betaald aan een inwoner van de andere overeenkomstsluitende Staat, mag in die andere Staat worden belast.
§ 2. Deze interest mag echter in de overeenkomstsluitende Staat waaruit hij afkomstig is en overeenkomstig de wetgeving van die Staat worden belast, maar indien de uiteindelijk gerechtigde tot de interest inwoner is van de andere overeenkomstsluitende Staat mag de aldus geheven belasting niet hoger zijn dan 10 percent van het brutobedrag van de interest.
§ 3. In afwijking van de bepalingen van paragrafen 1 en 2 is interest afkomstig uit een overeenkomstsluitende Staat, in die Staat vrijgesteld van belasting indien die interest door de andere overeenkomstsluitende Staat voor eigen rekening wordt verkregen of indien de interest wordt verkregen door een bank- of kredietinstelling waarvan het kapitaal volledig in het bezit is van die andere Staat of die door de bevoegde autoriteiten van de overeenkomstsluitende Staten in onderlinge overeenstemming is erkend.
§ 4. De uitdrukking "interest" zoals gebezigd in dit artikel, betekent inkomsten uit schuldvorderingen van welke aard ook, al dan niet gewaarborgd door hypotheek of al dan niet aanspraak gevend op een aandeel in winst van de schuldenaar, en in het bijzonder inkomsten uit overheidsleningen en obligaties, daaronder begrepen premies en loten op die effecten.
§ 5. De bepalingen van de paragrafen 1, 2 en 3 zijn niet van toepassing indien de uiteindelijk gerechtigde tot de interest, die inwoner is van een overeenkomstsluitende Staat, in de andere overeenkomstsluitende Staat waaruit de interest afkomstig is, een nijverheids- of handelsbedrijf met behulp van een aldaar gevestigde vaste inrichting of een zelfstandig beroep door middel van een aldaar gevestigde vaste basis uitoefent en de schuldvordering uit hoofde waarvan de interest verschuldigd is, met die vaste inrichting of die vaste basis wezenlijk is verbonden. In dat geval zijn de bepalingen van artikel 7 of van artikel 14, naar het geval, van toepassing.
§ 6. Interest wordt geacht uit een overeenkomstsluitende Staat afkomstig te zijn indien de schuldenaar die Staat zelf is, een bestuurlijk onderdeel, een plaatselijke gemeenschap of een inwoner van die Staat. Indien evenwel de schuldenaar van de interest ongeacht of hij inwoner van een overeenkomstsluitende Staat is of niet, in een overeenkomstsluitende Staat een vaste inrichting of een vaste basis heeft waarvoor de schuld, ter zake waarvan de interest wordt betaald, werd aangegaan en de interest ten laste komt van die vaste inrichting of die vaste basis, wordt die interest geacht afkomstig te zijn uit de Staat waar de vaste inrichting of de vaste basis is gevestigd.
§ 7. Indien, ten gevolge van een bijzondere verhouding tussen de schuldenaar en de uiteindelijk gerechtigde of tussen hen beiden en een derde, het bedrag van de interest, gelet op de schuldvordering waarvoor hij wordt betaald, hoger is dan het bedrag dat zonder zulk een verhouding door de schuldenaar en de uiteindelijk gerechtigde zou zijn overeengekomen, zijn de bepalingen van dit artikel slechts op het laatstbedoelde bedrag van toepassing. In dit geval is het daarboven uitgaande deel van de interest belastbaar overeenkomstig de wetgeving van elke overeenkomstsluitende Staat en met inachtneming van de overige bepalingen van deze Overeenkomst.
 Art.    12 . Royalty's.
§ 1. Royalty's afkomstig uit een overeenkomstsluitende Staat en betaald aan een inwoner van de andere overeenkomstsluitende Staat, mogen in die andere Staat worden belast.
§ 2. Deze royalty's mogen echter ook in de overeenkomstsluitende Staat waaruit zij afkomstig zijn overeenkomstig de wetgeving van die Staat worden belast, maar indien de uiteindelijk gerechtigde tot de royalty's een inwoner is van de andere overeenkomstsluitende Staat, mag de aldus geheven belasting niet hoger zijn dan 10 percent van het brutobedrag van de royalty's.
§ 3. De uitdrukking "royalty's", zoals gebezigd in dit artikel, betekent vergoedingen van welke aard ook voor het gebruik van, of voor het recht van gebruik van, een auteursrecht op een werk op het gebied van letterkunde, kunst of wetenschap, daaronder begrepen bioscoopfilms en films of banden voor radio en televisie, van een octrooi, een know-how, een fabrieks- of handelsmerk, een tekening, een model, een plan, een geheim recept of een geheime werkwijze, alsmede voor het gebruik van, of voor recht van gebruik van, nijverheids- of handelsuitrusting of wetenschappelijke uitrusting of voor inlichtingen omtrent ervaringen op het gebied van nijverheid, handel of wetenschap.
§ 4. De bepalingen van paragrafen 1 en 2 zijn niet van toepassing indien de uitdrukkelijk gerechtigde tot de royalty's, die inwoner is van een overeenkomstsluitende Staat, in de andere overeenkomstsluitende Staat waaruit de royalty's afkomstig zijn, een nijverheids- of handelsbedrijf met behulp van een aldaar gevestigde vaste inrichting of een zelfstandig beroep door middel van een aldaar gevestigde vaste basis uitoefent en het recht of het goed uit hoofde waarvan de royalty's verschuldigd zijn, met die vaste inrichting of die vaste basis wezenlijk is verbonden. In dat geval zijn de bepalingen van artikel 7 of van artikel 14, naar het geval, van toepassing.
§ 5. Royalty's worden geacht uit een overeenkomstsluitende Staat afkomstig te zijn indien de schuldenaar die Staat zelf is, een bestuurlijk onderdeel, een plaatselijke gemeenschap of een inwoner van die Staat. Indien evenwel de schuldenaar van de royalty's ongeacht of hij inwoner van een overeenkomstsluitende Staat is of niet, in een overeenkomstsluitende Staat een vaste inrichting of een vaste basis heeft waarvoor het contract dat tot de toekenning van de royalty's aanleiding geeft, werd aangegaan en de royalty's ten laste komen van die vaste inrichting of die vaste basis, wordt die royalty's geacht afkomstig te zijn uit de overeenkomstsluitende Staat waar de vaste inrichting of de vaste basis is gevestigd.
§ 6. Indien, ten gevolge van een bijzondere verhouding tussen de schuldenaar en de uiteindelijk gerechtigde of tussen hen beiden en een derde, het bedrag van de royalty's gelet op het gebruik, het recht of de inlichting waarvoor zij worden betaald, hoger is dan het bedrag dat zonder zulk een verhouding door de schuldenaar en de uiteindelijk gerechtigde zou zijn overeengekomen, zijn de bepalingen van dit artikel slechts op het laatstbedoelde bedrag van toepassing. In dit geval is het daarboven uitgaande deel van de betalingen belastbaar overeenkomstig de wetgeving van elke overeenkomstsluitende Staat en met inachtneming van de overige bepalingen van deze Overeenkomst.
 Art.    13 . Vermogenswinst.
§ 1. Voordelen die een inwoner van een overeenkomstsluitende Staat verkrijgt uit de vervreemding van onroerende goederen zoals bedoeld in artikel 6 die in de andere overeenkomstsluitende Staat zijn gelegen, mogen in die andere Staat worden belast.
§ 2. Voordelen verkregen uit de vervreemding van roerende goederen die deel uitmaken van het bedrijfsvermogen van een vaste inrichting die een onderneming van een overeenkomstsluitende Staat in de andere overeenkomstsluitende Staat heeft, of van roerende goederen die behoren tot een vaste basis die een inwoner van een overeenkomstsluitende Staat, in de andere overeenkomstsluitende Staat tot zijn beschikking heeft voor de uitoefening van een zelfstandig beroep, daaronder begrepen voordelen verkregen uit de vervreemding van die vaste inrichting (alleen of te zamen met de gehele onderneming) of van die vaste basis, mogen in die andere Staat worden belast.
§ 3. Voordelen verkregen uit de vervreemding van schepen of luchtvaartuigen die in internationaal verkeer worden geëxploiteerd of van roerende goederen die bij de exploitatie van die schepen of luchtvaartuigen worden gebruikt, zijn slechts belastbaar in de overeenkomstsluitende Staat waar de plaats van de algemene leiding van de onderneming is gelegen.
§ 4. Voordelen verkregen uit de vervreemding van aandelen in het kapitaal van een vennootschap waarvan het vermogen, onmiddellijk of middellijk, hoofdzakelijk bestaat uit in een overeenkomstsluitende Staat gelegen onroerende goederen, mogen in die Staat worden belast.
§ 5. Voordelen verkregen uit de vervreemding van aandelen, niet zijnde aandelen zoals bedoeld in paragraaf 4, die een deelneming van 25 percent vertegenwoordigen in een vennootschap die inwoner is van een overeenkomstsluitende Staat, mogen in die Staat worden belast.
§ 6. Voordelen verkregen uit de vervreemding van alle andere goederen dan die vermeld in de paragrafen 1, 2, 3, 4 en 5, mogen worden belast in de overeenkomstsluitende Staat waar die goederen zijn gelegen.
 Art.    14 . Zelfstandige beroepen.
§ 1. Inkomsten verkregen door een inwoner van een overeenkomstsluitende Staat in de uitoefening van een vrij beroep of ter zake van andere werkzaamheden van zelfstandige aard zijn slechts in die Staat belastbaar. Deze inkomsten mogen evenwel in de volgende gevallen ook in de andere overeenkomstsluitende Staat worden belast :
a) indien die inwoner in de andere overeenkomstsluitende Staat voor het verrichten van zijn werkzaamheden geregeld over een vaste basis beschikt; in dat geval mag slechts het deel van de inkomsten dat aan die vaste basis kan worden toegerekend, in de andere overeenkomstsluitende Staat worden belast; of
b) indien zijn verblijf in de andere overeenkomstsluitende Staat zich uitstrekt over een tijdvak of tijdvakken welke gedurende het desbetreffende kalenderjaar ten minste 183 dagen bedraagt; in dat geval mag slechts het deel van de inkomsten verkregen ter zake van de in die andere overeenkomstsluitende Staat uitgeoefend werkzaamheden, in die andere Staat worden belast.
§ 2. De uitdrukking "vrij beroep" omvat in het bijzonder zelfstandige werkzaamheden op het gebied van wetenschap, letterkunde, kunst, opvoeding of onderwijs, alsmede de zelfstandige werkzaamheden van artsen, advocaten, ingenieurs, architecten, tandartsen en accountants.
 Art.    15 . Niet-zelfstandige beroepen.
§ 1. Onder voorbehoud van de bepalingen van de artikelen 16, 18, 19 en 20, zijn lonen, salarissen en andere soortgelijke beloningen verkregen door een inwoner van een overeenkomstsluitende Staat ter zake van een dienstbetrekking slechts in die Staat belastbaar, tenzij de dienstbetrekking in de andere overeenkomstsluitende Staat wordt uitgeoefend. Indien de dienstbetrekking aldaar wordt uitgeoefend, mogen de ter zake daarvan verkregen beloningen in die andere Staat worden belast.
§ 2. Niettegenstaande de bepalingen van paragraaf 1 zijn beloningen verkregen door een inwoner van een overeenkomstsluitende Staat ter zake van een in de andere overeenkomstsluitende Staat uitgeoefende dienstbetrekking slechts in de eerstbedoelde Staat belastbaar, indien aan de volgende drie voorwaarden gelijktijdig is voldaan :
a) de genieter verblijft in de andere Staat gedurende een tijdvak of tijdvakken die in het desbetreffende kalenderjaar een totaal van 183 dagen niet te boven gaan;
b) de beloningen worden betaald door of namens een werkgever die niet inwoner van de andere Staat is;
c) de beloningen komen niet ten laste van een vaste inrichting of een vaste basis, die de werkgever in de andere Staat heeft.
§ 3. Niettegenstaande de voorgaande bepalingen van dit artikel mogen beloningen verkregen ter zake van een dienstbetrekking uitgeoefend aan boord van een schip of luchtvaartuig dat in internationaal verkeer wordt geëxploiteerd worden belast in de overeenkomstsluitende Slaat waar de plaats van de algemene leiding van de onderneming is gelegen.
 Art.    16 . Tantièmes.
Tantièmes, presentiegelden en andere soortgelijke beloningen, verkregen door een inwoner van een overeenkomstsluitende Staat in zijn hoedanigheid van lid van de raad van bestuur of van toezicht of van enig soortgelijk orgaan van een vennootschap op aandelen die inwoner is van de andere overeenkomstsluitende Staat, mogen in die andere Staat worden belast.
De bepalingen van dit artikel zijn ook van toepassing op beloningen ter zake van de uitoefening van werkzaamheden die dezelfde aard hebben als die welke worden uitgeoefend door een persoon zoals bedoeld in het vorige lid.
 Art.    17 . Artiesten en sportbeoefenaars.
§ 1. Niettegenstaande de bepalingen van de artikelen 14 en 15 mogen inkomsten die een inwoner van een overeenkomstsluitende Staat verkrijgt uit zijn persoonlijke werkzaamheden die hij in de andere overeenkomstsluitende Staat verricht in de hoedanigheid van artiest, zoals toneelspeler, film-, radio- of televisieartiest, of musicus, of in de hoedanigheid van sportbeoefenaar, in die andere Staat worden belast.
§ 2. Indien inkomsten uit werkzaamheden die een artiest of een sportbeoefenaar persoonlijk en als zodanig verricht, niet worden toegekend aan de artiest of aan de sportbeoefenaar zelf maar aan een andere persoon, mogen die inkomsten, niettegenstaande de bepalingen van de artikelen 7, 14 en 15, worden belast in de overeenkomstsluitende Staat waar de werkzaamheden van de artiest of de sportbeoefenaar worden verricht.
§ 3. Niettegenstaande de bepalingen van de paragrafen 1 en 2 worden inkomsten uit werkzaamheden die een artiest of sportbeoefenaar die inwoner is van een overeenkomstsluitende Staat in de andere overeenkomstsluitende Staat verricht in het kader van een officieel programma van uitwisseling op het gebied van cultuur tussen de twee Staten, in die andere Staat van belasting vrijgesteld.
 Art.    18 . Pensioenen.
§ 1. Onder voorbehoud van de bepalingen van artikel 19, paragraaf 2, zijn pensioenen en andere soortgelijke beloningen betaald aan een inwoner van een overeenkomstsluitende Staat ter zake van een vroegere dienstbetrekking, slechts in die Staat belastbaar.
§ 2. Niettegenstaande de bepalingen van paragraaf 1 mogen pensioenen en andere uitkeringen die door een overeenkomstsluitende Staat, door een bestuurlijk onderdeel of plaatselijke gemeenschap daarvan of door een rechtspersoon die deel uitmaakt van het stelsel van sociale zekerheid van die Staat, in die Staat worden belast.
 Art.    19 . Overheidsfuncties.
§ 1. a) Beloningen, niet zijnde pensioenen, betaald door een overeenkomstsluitende Staat of een bestuurlijk onderdeel of plaatselijke gemeenschap daarvan aan een natuurlijke persoon, ter zake van diensten bewezen aan die Staat of aan dat onderdeel of die gemeenschap, zijn slechts in die Staat belastbaar.
b) Die beloningen zijn evenwel slechts in de andere overeenkomstsluitende Staat belastbaar indien de diensten in die Staat worden bewezen en de natuurlijke persoon inwoner van die Staat is, die :
(i) onderdaan is van die Staat, of
(ii) niet uitsluitend met het oog op het bewijzen van de diensten inwoner van die Staat is geworden.
§ 2. a) Pensioenen door een overeenkomstsluitende Staat of een bestuurlijk onderdeel of plaatselijke gemeenschap daarvan, hetzij rechtstreeks, hetzij uit door hen in het leven geroepen fondsen, betaald aan een natuurlijke persoon ter zake van diensten bewezen aan die Staat of aan dat onderdeel of die gemeenschap, zijn slechts in die Staat belastbaar.
b) Die pensioenen zijn evenwel slechts in de andere overeenkomstsluitende Staat belastbaar indien de natuurlijke persoon inwoner en onderdaan is van die Staat.
§ 3. De bepalingen van de artikelen 15, 16 en 18 zijn van toepassing op beloningen en pensioenen ter zake van diensten bewezen in het kader van een nijverheids- of handelsbedrijf uitgeoefend door een overeenkomstsluitende Staat of een bestuurlijk onderdeel of plaatselijke gemeenschap daarvan.
 Art.    20 . Leraren.
Beloningen die een natuurlijke persoon die inwoner is, of onmiddellijk voor zijn bezoek aan een overeenkomstsluitende Staat inwoner was, van de andere overeenkomstsluitende Staat en die in de eerstgenoemde Staat verblijft uitsluitend met de bedoeling om aldaar onderwijs te geven, voordrachten te houden of onderzoek te verrichten aan een universiteit of aan een andere door die Staat erkende inrichting voor onderwijs of onderzoek, ter zake van die werkzaamheden verkrijgt, zijn in die Staat niet belastbaar gedurende een totaal tijdvak van ten hoogste drie jaar te rekenen vanaf de datum van zijn aankomst in die Staat.
 Art.    21 . Studenten.
Bedragen die een student of een voor een beroep of bedrijf in opleiding zijnde persoon, die inwoner is, of onmiddellijk voor zijn bezoek aan een overeenkomstsluitende Staat inwoner was, van de andere overeenkomstsluitende Staat en die uitsluitend voor zijn, studie of opleiding in de eerstbedoelde Staat verblijft, ontvangt ten behoeve van zijn onderhoud, studie of opleiding, zijn in die Staat niet belastbaar.
 Art.    22 . Andere inkomsten.
§ 1. Bestanddelen van het inkomen van een inwoner van een overeenkomstsluitende Staat die niet in de voorgaande artikelen van deze Overeenkomst worden behandeld en die uit de andere overeenkomstsluitende Staat afkomstig zijn, mogen in die andere Staat worden belast.
§ 2. Bestanddelen van het inkomen van een inwoner van een overeenkomstsluitende Staat die uit bronnen buiten de andere overeenkomstsluitende Staat afkomstig zijn, zijn slechts in de eerstgenoemde Staat belastbaar.
§ 3. De bepalingen van paragrafen 1 en 2 zijn niet van toepassing op inkomsten, niet zijnde inkomsten uit onroerende goederen als omschreven in artikel 6, paragraaf 2, indien de genieter van die inkomsten, die inwoner is van een overeenkomstsluitende Staat, in de andere overeenkomstsluitende Staat een nijverheids- of handelsbedrijf met behulp van een aldaar gevestigde vaste inrichting of een zelfstandig beroep door middel van een aldaar gevestigde vaste basis uitoefent en het recht of het goed uit hoofde waarvan de inkomsten verschuldigd zijn, met die vaste inrichting of die vaste basis wezenlijk is verbonden. In dat geval zijn de bepalingen van artikel 7 of van artikel 14, naar het geval, van toepassing.
 Art.    23 . Wijze waarop dubbele belasting wordt vermeden.
§ 1. In België wordt dubbele belasting op de volgende wijze vermeden :
a) Indien een inwoner van België inkomsten verkrijgt die volgens de bepalingen van de Overeenkomst, met uitzondering van de bepalingen van artikel 10, paragraaf 2, artikel 11, paragrafen 2 en 7, en artikel 12, paragrafen 2 en 6, in China mogen worden belast, stelt België die inkomsten vrij van belasting, maar mag het, om het bedrag van de Belgische belasting op het overige inkomen van die inwoner te berekenen, hetzelfde tarief toepassen dat van toepassing zou zijn indien die inkomsten niet waren vrijgesteld.
b) Indien een inwoner van België inkomsten verkrijgt die deel uitmaken van zijn samengestelde inkomen dat aan de Belgische belasting is onderworpen, en die bestaan uit dividenden die belastbaar zijn volgens artikel 10, paragraaf 2, en niet van Belgische belasting zijn vrijgesteld ingevolge c) hierna, uit interest die belastbaar is volgens artikel 11, paragrafen 2 of 7, of uit royalty's die belastbaar zijn volgens artikel 12, paragrafen 2 of 6, verleent België een vermindering op de belasting over die inkomsten uit hoofde van de Chinese belasting over dezelfde inkomsten, ongeacht of die Chinese belasting al dan niet werkelijk werd betaald. Deze vermindering stemt overeen met het forfaitaire gedeelte van de buitenlandse belasting waarin de Belgische wetgeving voorziet maar het tarief daarvan mag niet minder bedragen dan 15 percent van het bedrag van die inkomsten dat na aftrek van de eventueel geheven Chinese belasting werd verkregen. De vermindering wordt bepaald op 20 percent met betrekking tot royalty's die ingevolge de algemene bepalingen van de Chinese belastingwetgeving in China belastbaar zijn, maar ingevolge bijzondere maatregelen voor de economische ontwikkeling van China van Chinese belasting zijn vrijgesteld.
c) Indien een vennootschap die inwoner is van België, aandelen of delen in eigendom bezit van een vennootschap die inwoner is van China, worden de dividenden die haar door de laatstbedoelde vennootschap worden betaald en die in China volgens artikel 10, paragraaf 2, mogen worden belast, in België vrijgesteld van vennootschapsbelasting in zoverre als vrijstelling zou worden verleend indien beide vennootschappen inwoner zouden zijn van België.
d) Indien, volgens de Belgische wetgeving, verliezen welke een Belgische onderneming in een in China gelegen vaste inrichting heeft geleden, voor de belastingheffingen van die onderneming in België werkelijk in mindering van de winst van de onderneming werden gebracht, is de vrijstelling volgens a) in België niet van toepassing op de winst van andere belastbare tijdperken die aan die inrichting kan worden toegerekend, in zoverre als deze winst ook in China door de verrekening van die verliezen van belasting werd vrijgesteld.
§ 2. In China wordt dubbele belasting op de volgende wijze vermeden :
a) De belasting die in België ingevolge deze Overeenkomst wordt geheven van inkomsten die door een inwoner van China uit bronnen in België worden verkregen, wordt in mindering gebracht van de Chinese belasting die door die inwoner over die inkomsten is verschuldigd, maar het bedrag van de vermindering mag niet meer bedragen dat het bedrag van de overeenkomstig de Chinese wetgeving berekende Chinese belasting dat proportioneel op die inkomsten betrekking heeft.
b) Indien de inkomsten dividenden zijn die door een vennootschap die inwoner is van België worden betaald aan een vennootschap die inwoner is van China en die meer dan 10 percent bezit van de aandelen of delen van de vennootschap die de dividenden betaalt, wordt bij het verlenen van de vermindering op de Chinese belasting ook rekening gehouden met de Belgische belasting die door de vennootschap die de dividenden uitkeert, wordt betaald over de winst waaruit de dividenden worden betaald.
 Art.    24 . Non-discriminatie.
§ 1. Onderdanen van een overeenkomstsluitende Staat worden in de andere overeenkomstsluitende Staat niet onderworpen aan enige belastingheffing of daarmede verband houdende verplichting, die anders of zwaarder is dan de belastingheffing en daarmede verband houdende verplichtingen waaraan onderdanen van die andere Staat onder gelijke omstandigheden zijn of kunnen worden onderworpen. Niettegenstaande de bepalingen van artikel 1 is deze bepaling ook van toepassing op personen die niet inwoner zijn van een overeenkomstsluitende Staat of van beide overeenkomstsluitende Staten.
§ 2. De belastingheffing van een vaste inrichting die een onderneming van een overeenkomstsluitende Staat in de andere overeenkomstsluitende Staat heeft, is in die andere Staat niet ongunstiger dan de belastingheffing van ondernemingen van die andere Staat die dezelfde werkzaamheden uitoefenen. Deze bepaling mag niet aldus worden uitgelegd dat zij een overeenkomstsluitende Staat verplicht aan inwoners van de andere overeenkomstsluitende Staat bij de belastingheffing de persoonlijke aftrekken, tegemoetkomingen en vermindering uit hoofde van de gezinstoestand of gezinslasten te verlenen die hij aan zijn eigen inwoners verleent.
§ 3. Behalve indien de bepalingen van artikel 9, artikel 11, paragraaf 7, of artikel 12, paragraaf 6, van toepassing zijn, worden interest, royalty's en andere uitgaven die door een onderneming van een overeenkomstsluitende Staat aan een inwoner van de andere overeenkomstsluitende Staat worden betaald, bij het bepalen van de belastbare winst van die onderneming op dezelfde voorwaarden in mindering gebracht, alsof zij aan een inwoner van de eerstbedoelde Staat zouden zijn betaald.
§ 4. Ondernemingen van een overeenkomstsluitende Staat waarvan het kapitaal geheel of ten dele, onmiddellijk of middellijk, in het bezit is van, of wordt beheerst door, één of meer inwoners van de andere overeenkomstsluitende Staat worden in de eerstbedoelde Staat niet aan enige belastingheffing of daarmede verband houdende verplichting onderworpen die anders of zwaarder is dan de belastingheffing en daarmede verband houdende verplichtingen, waaraan andere, soortgelijke ondernemingen van de eerstbedoelde Staat zijn of kunnen worden onderworpen.
§ 5. Niettegenstaande de bepalingen van artikel 2 zijn de bepalingen van dit artikel van toepassing op belastingen van elke soort en benaming.
 Art.    25 . Regeling voor onderling overleg.
§ 1. Indien een persoon van oordeel is dat de maatregelen van een overeenkomstsluitende Staat of van beide overeenkomstsluitende Staten voor hem leiden of zullen leiden tot een belastingheffing die niet in overeenstemming is met de bepalingen van deze Overeenkomst, kan hij, onverminderd de rechtsmiddelen waarin het interne recht van die Staten voorziet, zijn geval voorleggen aan de bevoegde autoriteit van de overeenkomstsluitende Staat waarvan hij inwoner is, of indien zijn geval onder artikel 24, paragraaf 1, ressorteert, aan die van de overeenkomstsluitende Staat waarvan hij de nationaliteit bezit. Het geval moet worden voorgelegd binnen drie jaar nadat de maatregel die leidt tot een belastingheffing die niet in overeenstemming is met de bepalingen van de Overeenkomst, voor het eerst te zijner kennis is gebracht.
§ 2. De bevoegde autoriteit tracht, indien het bezwaar gegrond voorkomt en indien zij niet zelf in staat is tot een bevredigende oplossing ervan te komen, de aangelegenheid in onderlinge overeenstemming met de bevoegde autoriteit van de andere overeenkomstsluitende Staat te regelen, ten einde een belastingheffing die niet in overeenstemming is met de Overeenkomst, te vermijden.
§ 3. De bevoegde autoriteiten van de overeenkomstsluitende Staten trachten moeilijkheden of twijfelpunten die mochten rijzen met betrekking tot de interpretatie of de toepassing van de Overeenkomst in onderlinge overeenstemming op te lossen.
§ 4. De bevoegde autoriteiten van de overeenkomstsluitende Staten plegen onderling overleg omtrent de administratieve maatregelen die voor de uitvoering van de bepalingen van de Overeenkomst nodig zijn en met name omtrent de bewijsstukken die de inwoners van elke Staat moeten overleggen om in de andere Staat de in deze Overeenkomst bedongen belastingvrijstellingen of -verminderingen te genieten.
§ 5. De bevoegde autoriteiten van de overeenkomstsluitende Staten stellen zich rechtstreeks met elkander in verbinding met het oog op de toepassing van de Overeenkomst.
 Art.    26 . Uitwisseling van inlichtingen.
§ 1. De bevoegde autoriteiten van de overeenkomstsluitende Staten wisselen de inlichtingen uit die nodig zijn om uitvoering te geven aan de bepalingen van deze Overeenkomst of aan die van de nationale wetgeving van de overeenkomstsluitende Staten met betrekking tot de belastingen waarop de Overeenkomst van toepassing is, voor zover de heffing van die belastingen niet in strijd is met de Overeenkomst en in het bijzonder om het ontduiken en het ontgaan van die belastingen te bestrijden. De uitwisseling van inlichtingen wordt niet beperkt door artikel 1. De door een overeenkomstsluitende Staat verkregen inlichtingen worden op dezelfde wijze geheim gehouden als de inlichtingen die onder de nationale wetgeving van die Staat zijn verkregen en worden alleen ter kennis gebracht van personen of autoriteiten (daaronder begrepen rechterlijke instanties en administratieve lichamen) die betrokken zijn bij de vestiging of invordering van, de tenuitvoerlegging of vervolging ter zake van, of de beslissing in beroepszaken betrekking hebbend op de belastingen waarop de Overeenkomst van toepassing is. Deze personen of autoriteiten gebruiken deze inlichtingen slechts voor die doeleinden. Zij mogen van deze inlichtingen melding maken tijdens openbare rechtszittingen of in rechterlijke beslissingen.
§ 2. In geen geval mogen de bepalingen van paragraaf 1 aldus worden uitgelegd dat zij een overeenkomstsluitende Staat de verplichting opleggen :
a) administratieve maatregelen te nemen die afwijken van de wetgeving en de administratieve praktijk van die of van de andere overeenkomstsluitende Staat;
b) bijzonderheden te verstrekken die niet verkrijgbaar zijn volgens de wetgeving of in de normale gang van de administratieve werkzaamheden van die of van de andere overeenkomstsluitende Staat;
c) inlichtingen te verstrekken die een handels-, nijverheids- of beroepsgeheim of een handelswerkwijze zouden onthullen, dan wel inlichtingen waarvan het verstrekken in strijd zou zijn met de openbare orde.
 Art.    27 . Diplomatieke vertegenwoordigers.
De bepalingen van deze Overeenkomst tasten in geen enkel opzicht de fiscale voorrechten aan die leden van een diplomatieke zending of van een consulaire post ontlenen aan de algemene regelen van het volkenrecht of aan bepalingen van bijzondere overeenkomsten.
 Art.    28 . Inwerkingtreding.
De overeenkomstsluitende Staten stellen elkander schriftelijk en langs diplomatieke weg ervan in kennis dat de voor de inwerkingtreding van deze Overeenkomst door hun respectieve wetgevingen vereiste procedures zijn vervuld. De Overeenkomst zal in werking treden op de dertigste dag die volgt op de datum van de laatste kennisgeving. Zij zal van toepassing zijn op inkomsten die zijn vanaf 1 januari van het jaar dat volgt op dat van de inwerkingtreding of die betrekking hebben op belastbare tijdperken die beginnen op of na 1 januari van het jaar dat volgt op dat van de inwerkingtreding.
 Art.    29 . Beëindiging.
Deze Overeenkomst blijft voor onbepaalde tijd van kracht. Elke overeenkomstsluitende Staat kan evenwel vóór 1 juli van een kalenderjaar vanaf het vijfde jaar dat volgt op het jaar van de inwerkingtreding, de andere overeenkomstsluitende Staat langs diplomatieke weg van de opzegging van de Overeenkomst voor het einde van dat kalenderjaar in kennis stellen.
In dat geval zal de Overeenkomst ophouden van toepassing te zijn op inkomsten die zijn verkregen vanaf 1 januari van het jaar dat volgt op dat van de opzegging of die betrekking hebben op belastbare tijdperken die beginnen op of na 1 januari van het jaar dat volgt op dat van de opzegging.
TEN BLIJKE WAARVAN de ondergetekenden, daartoe behoorlijk gevolmachtigd door hun respectieve Regeringen, deze Overeenkomst hebben ondertekend.
GEDAAN te Beijing, op 18 april 1985, in twee exemplaren, in de Nederlandse, de Franse en de Chinese taal, zijnde de drie teksten gelijkelijk authentiek.
Voor de Regering van het Koninkrijk België :
Wilfried Martens
Voor de Regering van de Volksrepubliek China :
Zhao Ziyang
Protocol
Bij ondertekening van de Overeenkomst tussen de Regering van de Volksrepubliek China en de Regering van het Koninkrijk België tot het vermijden van dubbele belasting en tot het voorkomen van het ontgaan van belastingen inzake belastingen naar het inkomen zijn de ondergetekenden overeengekomen dat de volgende bepalingen een integrerend deel van die Overeenkomst vormen.
1. De uitdrukking "inwoner van een overeenkomstsluitende Staat", zoals omschreven in artikel 4, paragraaf 1, van de Overeenkomst, betekent ook vennootschappen naar Belgisch recht, niet zijnde vennootschappen op aandelen, die gekozen hebben voor de aanslag van hun winsten in de personenbelasting ten name van hun vennoten.
2. Voor de toepassing van artikel 4, paragraaf 2, van de Overeenkomst laten de bevoegde autoriteiten zich leiden door de bepalingen van artikel 4, paragraaf 2, van de Modelovereenkomst van de Verenigde Naties inzake dubbele belasting tussen ontwikkelde landen en ontwikkelingslanden.
3. De bepalingen van artikel 8 van de Overeenkomst tasten niet de bepalingen aan van artikel 8 van de Scheepvaartovereenkomst die op 20 april 1975 te Peking tussen de Regering van het Koninkrijk België en de Regering van de Volksrepubliek China is ondertekend, noch de bepalingen van artikel 10 Overeenkomst betreffende de burgerluchtvaart die op 20 april 1975 te Peking tussen de Regering van het Koninkrijk België en de Regering van de Volksrepubliek China is ondertekend.
4. De uitdrukking "dividenden" zoals gebezigd in artikel 10 van de Overeenkomst betekent ook inkomsten - zelfs indien zij zijn toegekend in de vorm van interest - die belastbaar zijn als inkomsten van belegde kapitalen van vennoten in vennootschappen die inwoner zijn van een overeenkomstsluitende Staat.
5. Voor de toepassing van artikel 12, paragraaf 2, van de Overeenkomst wordt de belasting die mag worden geheven van royalty's die voor het gebruik, of voor het recht van gebruik, van een nijverheids- of handelsuitrusting of wetenschappelijke uitrusting worden betaald, berekend op 60 percent van het brutobedrag van die royalty's.
6. De bepalingen van artikel 24, paragraaf 2, van de Overeenkomst, beletten een overeenkomstsluitende Staat niet overeenkomstig zijn wetgeving en onder voorbehoud van de andere bepalingen van de Overeenkomst belasting te heffen van inwoners van de andere overeenkomstsluitende Staat, met dien verstande dat het tarief van de belasting die door een vennootschap die inwoner is van die andere Staat met betrekking tot de winst van de vaste inrichting waarover zij in de eerstbedoelde Staat beschikt is verschuldigd, niet hoger mag zijn dan het maximumtarief van de belasting dat van toepassing is op de winst van vennootschappen die inwoner zijn van die eerstbedoelde Staat.
7. Generlei bepaling van de Overeenkomst beperkt de belastingheffing van een vennootschap die inwoner is van een overeenkomstsluitende Staat overeenkomstig de wetgeving van die Staat in geval van inkoop van haar eigen aandelen of delen of naar aanleiding van de verdeling van haar maatschappelijk vermogen.
TEN BLIJKE WAARVAN de ondergetekenden, daartoe behoorlijk gevolmachtigd door hun respectievelijke Regeringen, dit Protocol hebben ondertekend.
GEDAAN te Beijing, op 18 april 1985, in twee exemplaren, in de Nederlandse, de Franse en de Chinese taal, zijnde de drie teksten gelijkelijk authentiek.
Voor de Regering van het Koninkrijk België :
Wilfried Martens
Voor de Regering van de Volksrepubliek China :
Zhao Ziyang
 Art.  N. Daar de kennisgevingen, voorzien in artikel 28 van het Verdrag, werden gedaan op 12 augustus 1987 door België en op 4 mei 1985 door China, is dit in werking getreden op 11 september 1987.