text:
Definities
 Artikel     1 .  In onderhavig Overeenkomst verstaat men onder:
a) "mensenhandel" het rekruteren, vervoeren, overbrengen, onderdak bieden of ontvangen van personen, door middel van dreiging met of gebruik van geweld of andere dwangmiddelen, ontvoering, bedrog, misleiding, misbruik van macht of van een kwetsbare toestand of het geven of ontvangen van betalingen of voordelen met als doel het akkoord te bekomen van een persoon die het toezicht heeft over een andere persoon, met het oog op uitbuiting.
Uitbuiting zal op zijn minst inhouden: de uitbuiting van prostitutie van derden of andere vormen van seksuele uitbuiting, gedwongen arbeid of diensten, slavernij of andere praktijken gelijkaardig aan slavernij, lijfeigenschap of het verwijderen van organen.
b) "seksuele uitbuiting van kinderen" de strafrechtelijke inbreuken zoals beschreven in het Artikel 34 van het Verdrag van de Verenigde Naties van 20 november 1989 inzake de rechten van het kind, met inbegrip van de productie, de verkoop en het verdelen of alle andere vormen van handel in pornografisch materiaal waarbij kinderen betrokken zijn, en het bezit van dit materiaal voor persoonlijke doeleinden.
c) "technische ondersteuning" de logistieke hulp die aan de politie- en migratiediensten geboden wordt.
d) "criminaliteit in verband met nucleair en radioactief materiaal" de strafrechtelijke inbreuken opgesomd in Artikel 7, § 1 van het Verdrag van de Verenigde Naties van 3 maart 1980 inzake externe beveiliging van kernmateriaal, ondertekend te Wenen en te New York.
e) "witwassen van geld" de strafrechtelijke inbreuken zoals opgesomd in Artikel 6, §§ 1-3 van de Overeenkomst van de Raad van Europa van 8 november 1990 inzake het witwassen, de opsporing, de inbeslagneming en de confiscatie van de opbrengsten van misdrijven, ondertekend te Straatsburg.
f) "georganiseerde misdaad" elke inbreuk die valt onder transnationale georganiseerde misdaad zoals voorzien in Artikel 2 van het Verdrag van de Verenigde Naties van 12 december 2000 tegen transnationale georganiseerde misdaad, ondertekend te New York
g) "persoonsgegevens" iedere informatie betreffende een geïdentificeerde of identificeerbare natuurlijke persoon (betrokken persoon) ; als identificeerbaar wordt beschouwd een persoon die direct of indirect kan worden geïdentificeerd, met name aan de hand van een identificatienummer of van één of meer specifieke elementen die kenmerkend zijn voor zijn of haar fysieke, fysiologische, psychische, economische, culturele of sociale identiteit.
h) "de verwerking van persoonsgegevens" elke bewerking of geheel van bewerkingen met betrekking tot persoonsgegevens, al dan niet uigevoerd met behulp van geautomatiseerde procédés, zoals het verzamelen, vastleggen, ordenen, bewaren, bijwerken of wijzigen, opvragen, raadplegen, gebruiken, verstrekken door middel van doorzending, verspreiden of op enigerlei andere wijze ter beschikking stellen, samenbrengen, met elkaar in verband brengen, alsmede het afschermen, uitwissen of vernietigen van persoonsgegevens.
i) "verdovende middelen" alle substanties, zowel plantaardige als synthetische, die voorkomen in Tabel I en II van het Enkelvoudig Verdrag van de Verenigde Naties van 30 maart 1961 inzake verdovende middelen opgemaakt te New York, evenals elk navolgend Verdrag, van toepassing in de landen van de Verdragsluitende Partijen, waarbij de lijst van verdovende middelen wordt uitgebreid.
j) "psychotrope stoffen" alle substanties, zowel plantaardige als synthetische, en alle natuurlijke producten die voorkomen in Tabel I, II, III of IV van het Verdrag van de Verenigde Naties van 21 maart 1971 inzake psychotrope stoffen, ondertekend te Wenen, evenals elk navolgend Verdrag, van toepassing in de landen van de Verdragsluitende Partijen, waarbij de lijst met psychotrope stoffen wordt uitgebreid.
k) "illegale handel in verdovende middelen of psychotrope stoffen" de teelt en de vervaardiging van, of de handel in verdovende middelen of psychotrope stoffen op grond van de bepalingen van het Verdrag van 30 maart 1961 inzake verdovende middelen van het Verdrag van 21 februari 1971 inzake psychotrope stoffen of het Verdrag van de Verenigde Naties van 20 december 1988 tegen de sluikhandel in verdovende middelen en psychotrope stoffen.
l) "cybercrime" elke inbreuk die valt onder Cybercrime zoals beschreven in het Verdrag van de Raad van Europa van 23 november 2001 inzake Cybercrime, ondertekend te Boedapest.
m) "dringend verzoek" een verzoek dat geformuleerd wordt door een Verdragsluitende Partij in gevallen wanneer de inachtneming van de normale formele administratieve procedure via de nationale contactpunten die bevoegd zijn voor internationale samenwerking, het onderzoek dreigt te hinderen of te schaden.
 Domeinen van samenwerking
 Art.    2 .  1. De Verdragsluitende Partijen verbinden er zich toe om, overeenkomstig het nationaal recht en de voorwaarden vastgelegd in deze Overeenkomst, aan de andere Partij de ruimst mogelijke samenwerking te bieden op het vlak van politiesamenwerking, met inachtneming van de voorwaarden vastgelegd in dit Verdrag.
2. De Verdragsluitende Partijen zullen samenwerken op het vlak van preventie, bestrijding en vervolging van ernstige misdrijven die onder georganiseerde misdaad vallen, met name:
- inbreuken tegen het leven, de gezondheid en de fysieke integriteit van personen:
- inbreuken gerelateerd aan de niet toegelaten vervaardiging van en illegale handel in verdovende middelen, psychotrope stoffen, verwante chemische stoffen en apparatuur;
- illegale migratie;
- mensensmokkel, met inbegrip van smokkel van migranten;
- mensenhandel;
- het tot prostitutie aanzetten van, het handelen in en de seksuele uitbuiting van kinderen;
- afpersing;
- diefstal, illegale productie van, smokkel van en illegale handel in wapens, munitie, springstoffen, radioactieve stoffen, nucleair materiaal en andere gevaarlijke stoffen;
- vervalsingen (vervaardiging, namaak, verandering en verdeling) van betaalmiddelen, cheques en waardepapieren;
- vervalsing en gebruik van elk vervalst officieel document;
- criminaliteit op het vlak van economisch en financieel verkeer;
- fraude van EU - fondsen;
- corruptie;
- inbreuken tegen goederen, zoals diefstal van en de illegale handel in kunstwerken en antieke voorwerpen;
- diefstal van, illegale handel in en smokkel van motorvoertuigen en de vervalsing en het gebruik van vervalste voertuigdocumenten;
- witwassen van geld en andere criminele inkomsten;
- illegale kansspelen;
- cybercrime;
- terrorisme en de financiering van terrorisme;
- ernstige en georganiseerde btw- en inkomstenbelastingsfraude;
- oplichting, verduistering, bedrog en fraude;
- frauduleuze faillissementen;
- ernstige en georganiseerde sociale en verzekeringsfraude.
3. De ernstige misdrijven in het kader van de georganiseerde misdaad die niet worden bepaald in Artikel 1, worden door de bevoegde nationale diensten beoordeeld volgens het nationaal recht van de Staat waartoe zij behoren.
 Coördinatie en ondersteuning
 Art.    3 .  De samenwerking tussen de Verdragsluitende Partijen zal eveneens betrekking hebben op:
- de opsporing van verdwenen personen en hulp bij de identificatie van niet-geïdentificeerde lijken;
- de opsporing op het grondgebied van een Verdragsluitende Partij van op het grondgebied van de andere Partij gestolen, verdwenen, verduisterde of verloren voorwerpen.
 Samenwerkingsvormen
 Art.    4 .  De verdragsluitende Partijen zullen samenwerken op de in de Artikels 2 en 3 vermelde vlakken door:
- uitwisseling van informatie, in het bijzonder werkwijzen, die valt onder de bevoegdheid van de politie- en immigratiediensten;
- uitwisseling van materiaal;
- voorzien in technische en deskundige bijstand, expertise en gespecialiseerd technisch materiaal;
- uitwisseling van ervaringen;
- samenwerking op het vlak van de beroepsopleiding;
- hulp bij de voorbereiding van de uitvoering van verzoeken tot rechtshulp in strafzaken;
met inachtneming van de hierna vermelde voorwaarden.
 Uitwisseling van informatie
 Art.    5 .  De Verdragsluitende Partijen zullen elkaar bijstand bieden en zorgen voor een nauwe en permanente samenwerking. Zij zullen daartoe alle relevante en belangrijke gegevens uitwisselen.
Deze samenwerking kan tot stand worden gebracht door middel van permanente contacten via de aangeduide verbindingsofficieren.
 Recht op informatie-uitwisseling
 Art.    6 .  1. De Verdragsluitende Partijen verbinden zich tot het verlenen van bijstand tussen hun politiediensten met inachtneming van het nationaal recht en binnen de grenzen van hun bevoegdheden, met het oog op de preventie en opsporing van strafbare feiten, in zoverre dat het nationaal recht niet bepaalt dat het verzoek of de uitvoering ervan voorbehouden is aan de gerechtelijke instanties.
2. In deze specifieke gevallen heeft elke Verdragsluitende Partij het recht om op eigen initiatief en overeenkomstig het nationaal recht, informatie aan de betrokken Verdragsluitende Partij te verstrekken die voor deze laatste belangrijk wordt geacht voor de preventie en de beteugeling van inbreuken zoals voorzien in Artikel 2 van deze Overeenkomst of om bedreigingen ten opzichte van de openbare orde en veiligheid te voorkomen.
 Gebruik van informatie
 Art.    7 .  Elke informatie die door de aangezochte Verdragsluitende Partij verstrekt wordt kan door de verzoekende Verdragsluitende Partij slechts als bewijsmiddel voor de ten laste gelegde feiten worden gebruikt na een verzoek om wederzijdse rechtshulp overeenkomstig de internationale regels die van toepassing zijn.
 Vragen om bijstand
 Art.    8 .  1. De vragen om bijstand en de antwoorden op deze verzoeken moeten worden uitgewisseld tussen de bevoegde centrale organen die door elke Verdragsluitende Partij worden belast met internationale politiesamenwerking en immigratie.
Indien het onmogelijk is om de vraag tijdig te stellen via voornoemde weg, mogen de bevoegde autoriteiten van de verzoekende Verdragsluitende Partij uitzonderlijk en enkel in geval van hoogdringendheid, de vraag rechtstreeks aan de bevoegde autoriteiten van de aangezochte Verdragsluitende Partij stellen, waarop deze laatste dan rechtstreeks kan antwoorden. In zulke uitzonderlijke gevallen moet de bevoegde autoriteit van de Verdragsluitende Partij het centraal orgaan gelast met de internationale politiesamenwerking in de aangezochte Verdragsluitende Partij zo snel mogelijk op de hoogte brengen van de rechtstreekse vraag waarbij het dringend karakter moet worden gemotiveerd.
2. De bevoegde Ministers van de Verdragsluitende Partijen zullen de nationale contactpunten die belast zijn met de internationale samenwerking benoemen en de modaliteiten van wederzijdse bijstand definiëren.
 Vertrouwelijkheidsgraad Informatie
 Art.    9 .  De verzoekende bevoegde autoriteit moet de graad van vertrouwelijkheid waarborgen die de aangezochte bevoegde autoriteit van de andere Partij aan de informatie heeft toegekend. De graden van veiligheid zijn deze die worden gebruikt door INTERPOL.
 Verbindingsofficieren
 Art.    10 .  1. De verdragsluitende Partijen kunnen verbindingsofficieren van de ene Verdragsluitende Partij voor bepaalde of onbepaalde tijd bij de andere Verdragsluitende Partij detacheren.
2. Het detacheren van verbindingsofficieren voor bepaalde of onbepaalde tijd is erop gericht de samenwerking tussen de Verdragsluitende Partijen te bevorderen en te versnellen, in het bijzonder inzake ondersteuning:
a) in de vorm van informatie-uitwisseling met het oog op preventieve en repressieve bestrijding van de criminaliteit;
b) op het vlak van de uitvoering van verzoeken om wederzijdse bijstand in strafzaken;
c) bij de uitvoering van de opdrachten van de overheden die gelast zijn met het toezicht op de buitengrenzen en immigratie;
d) bij de uitvoering van de opdrachten van de overheden die gelast zijn met het voorkomen van bedreigingen tegen de openbare orde.
3. De taak van de verbindingsofficieren bestaat erin advies te verstekken en ondersteuning te verlenen. Ze zijn niet bevoegd om autonoom politiemaatregelen uit te voeren. Ze verstrekken informatie en voeren hun taken uit in het kader van de richtlijnen die hun worden gegeven door de Verdragsluitende Partij waarvan ze gedetacheerd zijn en door de Verdragsluitende Partij waarbij ze gedetacheerd zijn. Ze brengen regelmatig verslag uit aan de centrale organen gelast met de politiesamenwerking van de Verdragsluitende Partij waarbij ze gedetacheerd zijn.
4. De Verdragsluitende Partijen kunnen overeenkomen dat de verbindingsofficieren van een Verdragsluitende Partij die gedetacheerd zijn bij een derde land eveneens de belangen van de andere Verdragsluitende Partij vertegenwoordigen.
 Bescherming van de persoonsgegevens
 Art.    11 .  1. Bij de toepassing van deze Overeenkomst wordt de verwerking van persoonsgegevens onderworpen aan de respectievelijke nationale wetgeving van elke Verdragsluitende Partij, en is ze in overeenstemming met de voorwaarden en principes voor de bescherming van persoonsgegevens.
2. Met betrekking tot de verwerking van persoonsgegevens zoals vermeld in deze Overeenkomst, verbinden de Verdragsluitende Partijen zich tot een mate van bescherming van persoonsgegevens in overeenstemming met de bepalingen van het Verdrag van de Raad van Europa van 28 januari 1981 tot bescherming van personen ten opzichte van de geautomatiseerde verwerking van persoonsgegevens en van de Aanbeveling R (87) 15 van het Comité van Ministers van de Raad van Europa van 17 september 1987 tot regeling van het gebruik van persoonsgegevens op politieel gebied.
3. Wat de verwerking van de persoonsgegevens betreft die overeenkomstig onderhavig Overeenkomst worden overgemaakt, zijn de volgende bepalingen van toepassing:
a) De ontvangende Verdragsluitende Partij mag de gegevens alleen gebruiken voor de doeleinden voorzien in deze Overeenkomst en onder de voorwaarden bepaald door die Verdragsluitende Partij. Het gebruik van de gegevens voor andere doeleinden is uitsluitend mogelijk na voorafgaande toestemming van de Verdragsluitende Partij die de gegevens verstrekt en met inachtneming van het recht van de Verdragsluitende Partij waarvoor de gegevens bestemd zijn;
b) De gegevens mogen enkel worden gebruikt door gerechtelijke en politionele overheden, en de diensten en instanties die een taak of functie uitvoeren in het kader van de doeleinden waarin is voorzien in deze Overeenkomst, en meer bepaald in Artikels 2 en 3. De Verdragsluitende Partijen dienen de lijst van de gebruikers mee te delen;
c) De ontvangende Verdragsluitende Partij is verplicht om de persoonsgegevens te vrijwaren van ongeautoriseerde toegang en ongeautoriseerde aanpassingen of bekendmaking;
d) De ontvangen persoonsgegevens zullen gewist, vernietigd of verbeterd worden wanneer:
* het bewezen is dat de gegevens incorrect zijn of
* het bevoegde orgaan dat ze overdraagt meldt dat de gegevens strijdig met het recht verzameld of verstrekt werden of
* de gegevens niet langer noodzakelijk waren voor de uitvoering van de taak waarvoor ze oorspronkelijk overgedragen werden, tenzij er een duidelijke toestemming is om deze gegevens voor andere doeleinden te gebruiken;
e) Bij het overdragen van persoonsgegevens zal de Verdragsluitende Partij die ze overdraagt, de andere Verdragsluitende Partij informeren over de uiterste datum voor het bewaren van de gegevens, die in overeenkomst moet zijn met het nationaal recht van het land of de internationale wetgeving. Los van de uiterste datum kunnen persoonsgegevens niet langer bewaard worden dan noodzakelijk om het gestelde doel te bereiken. De overdragende Verdragsluitende Partij moet geïnformeerd worden over het wissen van de gegevens die het onderwerp vormden van een overdracht en de redenen van hun wissen. In het geval van een beëindiging van deze Overeenkomst moeten alle gegevens die het onderwerp vormen van een overdracht vernietigd of gewist worden;
f) De Verdragsluitende Partij die zulke gegevens overmaakt, moet erop toezien dat ze juist en volledig zijn. Elke Verdragsluitende Partij ziet erop toe dat de overgemaakte persoonsgegevens niet langer dan nodig worden bewaard. Indien zij op eigen initiatief of als gevolg van een vraag van de betrokken persoon vaststelt dat de verstrekte gegevens inaccuraat zijn of niet overgemaakt mochten worden, moet(en) de ontvangende Verdragsluitende Partij of Partijen daarvan onmiddellijk op de hoogte gebracht worden. Deze Verdragsluitende Partij of Partijen dient (dienen) de gegevens te corrigeren of te vernietigen, of erbij te vermelden dat ze onjuist zijn of onwettelijk werden overgemaakt;
g) De persoon waarover de overgedragen gegevens handelen, mag vragen om geïnformeerd te worden over de persoonsgegevens die werden doorgestuurd en over het doel van hun verwerking in het geval dit in overeenstemming is met het nationaal recht van beide Verdragsluitende Partijen en de internationale wetgeving;
h) Een Verdragsluitende Partij mag zich niet beroepen op het feit dat een andere Verdragsluitende Partij onjuiste gegevens zou hebben overgemaakt om zich te ontdoen van haar in haar nationale recht vastgestelde verantwoordelijkheid ten aanzien van een benadeelde Partij;
i) Het overdragen en de ontvangst van persoonsgegevens moeten worden geregistreerd. De Verdragsluitende Partijen moeten de lijst uitwisselen van de overheden of diensten die toestemming hebben om de registraties te raadplegen;
j) De beslissing of de betrokken persoon, op zijn verzoek, informatie kan krijgen over de over hem/haar overgedragen gegevens, wordt geregeld door het nationaal recht van de Verdragsluitende Partij waaraan het verzoek gericht was. De Verdragsluitende Partij die de gegevens ontving kan de informatie over deze gegevens slechts verstrekken mits ze daartoe voorafgaandelijk de toestemming heeft verkregen van de Verdragsluitende Partij waarvan de gegevens afkomstig zijn;
k) De gegevens mogen enkel gebruikt worden door de ontvangende Verdragsluitende Partij voor de doeleinden die aangegeven werden door de Verdragsluitende Partij die de gegevens verstrekt, en in overeenkomst met de voorwaarden gesteld door die Verdragsluitende Partij.
4. Daarnaast zijn, voor wat de overdracht betreft, de volgende bepalingen van toepassing:
a) De gegevens kunnen slechts overgedragen worden aan de politie- of immigratiediensten en -overheden; de gegevens mogen niet meegedeeld worden aan andere organen die dezelfde objectieven hebben als deze diensten en overheden en die in dezelfde sector werken zonder voorafgaande toestemming van de Verdragsluitende Partij die de gegevens verstrekt heeft;
b) De ontvangende Verdragsluitende Partij zal, op aanvraag, de Verdragsluitende Partij die de gegevens verstrekt heeft informeren over het gebruik van de gegevens en de resultaten die er mee bereikt werden.
5. De verdragsluitende Partijen verbinden er zich toe om alle nodige stappen te nemen om schade veroorzaakt aan derde partijen als resultaat van het zenden, ontvangen of gebruiken van gegevens, te vermijden.
6. Elke Verdragsluitende Partij kan op elk moment het niet in acht nemen van de bepalingen van dit Artikel door de ontvangende Verdragsluitende Partij als grond beschouwen voor de dringende opschorting van de toepassing van deze Overeenkomst, en in dat geval om de automatische beëindiging van de Overeenkomst vragen.
7. Elke Verdragsluitende Partij informeert de controlerende overheid die, in overeenstemming met het nationaal recht, onafhankelijk de persoonsgegevens op basis van onderhavige Overeenkomst moet controleren en moet nagaan of de bovengenoemde verwerking van gegevens de rechten van de betrokken persoon niet schendt. Deze controleoverheden zijn eveneens bevoegd om de problemen te analyseren omtrent de toepassing en de interpretatie van onderhavige Overeenkomst in verband met de verwerking van persoonsgegevens. De controleoverheden kunnen overeenkomen samen te werken in het kader van de opdrachten voorzien in onderhavige Overeenkomst.
 Overmaking van persoonsgegevens
 Art.    12 .  Wanneer persoonsgegevens worden overgemaakt via een verbindingsofficier, zoals voorzien in Artikel 10, worden de bepalingen van onderhavige Overeenkomst enkel toegepast wanneer de verbindingsofficier de gegevens overmaakt aan de Verdragsluitende Partij waarbij hij werd gedetacheerd.
 Uitzondering
 Art.    13 .  Elk van de Verdragsluitende Partijen zal weigeren bijstand te verlenen wanneer het gaat om politieke of militaire delicten, of wanneer die bijstand strijdig blijkt te zijn met het nationale recht dat van kracht is op haar grondgebied.
Elk van de Partijen kan bijstand weigeren of deze aan bepaalde voorwaarden onderwerpen wanneer het gaat om delicten die in verband staan met politieke of militaire delicten of wanneer de bijstandsverlening de soevereiniteit, de veiligheid, de openbare orde of andere essentiële belangen van de Staat in het gedrang zou brengen.
 Andere samenwerkingsvormen
 Art.    14 .  1. De Verdragsluitende Partijen gaan akkoord om elkaar wederzijds bijstand te verlenen op het vlak van beroepsopleiding alsmede technische bijstand voor problemen in verband met de werking van de politie.
2. De Verdragsluitende Partijen verbinden zich ertoe om hun praktische ervaringen uit te wisselen met betrekking tot alle in onderhavige Overeenkomst genoemde gebieden.
3. De wijze waarop de wederzijdse bijstand zal worden verleend wordt vastgelegd in overeenkomsten gesloten tussen de bevoegde Ministers van de Verdragsluitende Partijen.
 Overleg
 Art.    15 .  1. De bevoegde Ministers van de Verdragsluitende Partijen kunnen permanente of tijdelijke werkgroepen oprichten om gemeenschappelijke problemen te onderzoeken inzake de opsporing en de preventie van de vormen van criminaliteit voorzien in Artikel 2, en de samenwerkingsgebieden zoals voorzien in Artikel 3 en, indien nodig, om Actieplannen voor te stellen ter verbetering van de praktische en technische aspecten van de samenwerking tussen de Verdragsluitende Partijen.
2. De kosten die worden gemaakt in het kader van de samenwerking, zullen door beide Verdragsluitende Partijen worden gedragen, behalve wanneer de hiertoe behoorlijk gemachtigde vertegenwoordigers van de Verdragsluitende Partijen daar onderling anders over beslissen.
3. De bevoegde Ministers van de Verdragsluitende Partijen richten een evaluatiecomité op dat om de drie jaar zal rapporteren aan de bevoegde Ministers.
 Regeling van geschillen
 Art.    16 .  Alle geschillen in verband met de interpretatie of de toepassing van onderhavige Overeenkomst zullen worden beslecht door een gemengde adviescommissie.
De Gemengde adviescommissie bestaat uit vertegenwoordigers van de Ministers van Buitenlandse Zaken, Binnenlandse Zaken en Justitie. Zij zal periodiek samenkomen op verzoek van één van de Verdragsluitende Partijen, om de regeling van de problemen te vergemakkelijken die kunnen opduiken als gevolg van de interpretatie of toepassing van onderhavige Overeenkomst.
 Verband met andere Overeenkomsten
 Art.    17 .  De bepalingen van deze Overeenkomst zijn slechts van toepassing als ze conform zijn aan het nationaal recht van de Verdragsluitende Partijen en aan de voor de Verdragsluitende Partijen bindende bilaterale en multilaterale overeenkomsten.
 Inwerkingtreding en opzegging
 Art.    18 .  De Verdragsluitende Partijen informeren elkaar, schriftelijk en langs diplomatieke weg, over de afhandeling van de nationale wettelijke formaliteiten die vereist zijn voor de inwerkingtreding van onderhavige Overeenkomst.
De Overeenkomst zal in werking treden op de eerste dag van de tweede maand volgend op de datum waarop de laatste bekendmaking wordt ontvangen.
Deze Overeenkomst wordt gesloten voor onbeperkte tijd. Elke Verdragsluitende Partij kan de Overeenkomst opzeggen door de andere Partij langs diplomatieke weg aan te schrijven. De opzegging zal uitwerking hebben 6 maanden na ontvangst van de betekening ervan.
 Wijzigingen
 Art.    19 .  Elke Verdragsluitende Partij kan aan de andere Verdragsluitende Partij voorstellen doen die een wijziging van onderhavige Overeenkomst beogen. De wijzigingen aan onderhavige Overeenkomst worden in onderlinge overeenstemming door de Verdragsluitende Partijen besloten.
Dit Verdrag mag worden aangepast of aangevuld met onderlinge schriftelijke toestemming van de Verdragsluitende Partijen. De overeengekomen aanpassingen en aanvullingen zullen van kracht worden overeenkomstig de procedure zoals deze beschreven in het Artikel 18, paragraaf 1 en 2 van dit Verdrag. BIJLAGE.
 Art.  N. Datum inwerkingtreding : 01/07/2017.


type: legislation

jurisdiction: Belgium

text:
Artikel   1. Enig artikel. De rentevoet bij laattijdige betaling van de en-route heffingen die van kracht wordt op 1 januari 2014 bedraagt: 10,24 % per jaar.

Brussel, 4 december 2013.
P. HENTTU
Voorzitter van de Commissie


text:
Artikel   1. Enig artikel. De eenheidstarieven die als bijlage bij deze beschikking zijn gevoegd, worden goedgekeurd en zullen van kracht worden op 1 januari 2014.

Brussel, 4 december 2013.
P. HENTTU
Voorzitter van de Commissie

Eenheidstarieven die van toepassing zijn vanaf 1 januari 2014

 ZONE  Wereldwijd eenheidstarief euro  Toegepaste wisselkoers 1 euro =  België - Luxemburg *  72.19  -/-    Duitsland *  77.47  -/-    Frankrijk *  65.92  -/-    V.K.  83.88  0,841552  GBP  Nederland *  66.62  -/-    Ierland *  30.77  -/-    Zwitserland  98.64  1,23298  CHF  Portugal Lisboa *  38.89  -/-    Oostenrijk *  73.54  -/-    Spanje Con. *  71.84  -/-    Spanje Can. *  58.51  -/-    Portugal Santa Maria *  10.60  -/-    Griekenland *  34.68  -/-    Turkije **  32.12  -/-    Malta *  27.76  -/-    Italië *  78.98  -/-    Cyprus *  38.56  -/-    Hongarije  42.09  298,987  HUF  Noorwegen  54.04  7,97231  NOK  Denemarken  71.41  7,45582  DKK  Slovenië *  67.61  -/-    Roemenië  38.01  4,45957  RON  Tsjech. Rep.  46.69  25,7475  CZK  Zweden  73.83  8,67090  SEK  Slowakije *  61.08  -/-    Kroatië  43.31  7,59518  HRK  Bulgarije  37.53  1,95550  BGN  FYROM  59.83  61,5900  MKD  Moldavië  36.18  16,9714  MDL  Finland *  52.21  -/-    Albanië  45.15  140,180  ALL  Bosnië-Herzegovina  51.19  1,92971  BAM  Belgrado  46.23  114,553  RSD  Litouwen  45.92  3,45123  LTL  Polen  35.00  4,23042  PLN  Armenië  31.20  544,175  AMD  Letland  28.63  0,701886  LVL  Georgië  25.71  2,21292  GEL * : Land dat deelneemt aan de EMU.
** : Land dat zijn kostengrondslag in euro's opstelt.


text:
Artikel    1 . Definities
(1) "Vaste verbinding" : de vaste kanaalverbinding als bedoeld in Artikel 1 van het Verdrag, gedaan te Canterbury op 12 februari 1986.
(2) "Immigratiecontroles" : de controles uitgevoerd door het Verenigd Koninkrijk op het Belgisch grondgebied ten einde te verzekeren dat personen op legale wijze het grondgebied van het Verenigd Koninkrijk mogen betreden.
(3) "Halt houdende treinen" : internationale treinen die vertrekkende vanuit het station Brussel-Zuid naar het Brits grondgebied rijden via de vaste verbinding en die minstens één maal halt houden voor commerciële doeleinden op het grondgebied van een Schengenlidstaat.
(4) "Beveiligde veiligheidszone" : de samengevoegde zone van het station waar de commerciële controle van het vervoersbewijs, de veiligheidscontrole en de grenscontrole plaatsvinden op de passagiers van een internationale trein. Deze zone is enerzijds afgebakend door het commerciële controlepunt van het vervoersbewijs en anderzijds door het spoor aan het perron van de betreffende internationale trein. Deze zone is als zodanig duidelijk gescheiden van de openbaar toegankelijke zone van het station.
(5) "Controlezone" maakt deel van de beveiligde veiligheidszone en wordt in gemeenschappelijk overleg tussen de Overeenkomstsluitende Partijen vastgelegd. Het is de plaats waar de ambtenaren van het Verenigd Koninkrijk gemachtigd zijn om immigratiecontroles op Belgisch grondgebied uit te voeren.
 Art.    2 . Toepassingsgebied
Deze Overeenkomst zal enkel van toepassing zijn op immigratiecontroles in het station Brussel-Zuid.
Deze overeenkomst zal enkel van toepassing zijn op het treinverkeer tussen België en het Verenigd Koninkrijk via de vaste verbinding.
Deze overeenkomst zal enkel van toepassing zijn op immigratiecontroles uitgevoerd op de passagiers die van buiten de beveiligde veiligheidszone van het station Brussel-Zuid komen en aan boord gaan van een halt houdende trein.
Deze overeenkomst zal niet van toepassing zijn op die passagiers waarvan de finale bestemming als intra-Schengen aangegeven wordt.
 Art.    3 . De ambtenaren van het Verenigd Koninkrijk zijn gemachtigd om immigratiecontroles uit te voeren in de controlezone op personen die reizen op halt houdende treinen. Immigratiecontroles uitgevoerd door het Verenigd Koninkrijk zijn enkel toegestaan op die passagiers waarvan een bestemming in het Verenigd Koninkrijk aangegeven wordt.
 Art.    4 . Het Protocol gehecht aan het Tripartite Akkoord is van toepassing op halt houdende treinen en op immigratiecontroles binnen het toepassingsgebied van deze Overeenkomst op dezelfde wijze als het van toepassing is op het niet-halt houdend treinverkeer tussen het Verenigd Koninkrijk en België via de vaste verbinding.
 Art.    5 . Indien tijdens het verloop van de immigratiecontroles het Verenigd Koninkrijk een persoon waarvan een bestemming in het Verenigd Koninkrijk aangegeven wordt weigert toe te laten kunnen de Belgische autoriteiten niet weigeren deze persoon opnieuw op te nemen. De Belgische autoriteiten zullen in dit geval vanwege de Britse autoriteiten onmiddellijk een schriftelijke kennisgeving van deze weigering ontvangen, met inbegrip van de reden van weigering en de identiteit van de betreffende persoon.
Indien tijdens het verloop van de immigratiecontroles een persoon waarvan een bestemming in het Verenigd Koninkrijk aangegeven wordt weigert zich te onderwerpen aan deze immigratiecontroles kunnen de Belgische autoriteiten niet weigeren deze persoon opnieuw op te nemen. De Belgische autoriteiten zullen in dit geval vanwege de Britse autoriteiten onmiddellijk een schriftelijke kennisgeving van deze situatie ontvangen.
Wanneer een persoon die op Belgisch grondgebied aan boord is gegaan van een internationale trein die gebruik maakt van de vaste verbinding en aangekomen is in het Verenigd Koninkrijk er de binnenkomst wordt geweigerd, nadat vastgesteld is dat deze persoon de immigratiecontroles van het Verenigd Koninkrijk op Belgisch grondgebied heeft ontweken door een Intra-Schengen bestemming als finale bestemming aan te geven, kunnen de Belgische autoriteiten niet weigeren deze personen opnieuw op te nemen. De immigratieautoriteiten van het Verenigd Koninkrijk zullen binnen de vijf dagen na dergelijke aankomst de bevoegde Belgische autoriteiten hiervan in kennis stellen en ondersteunend bewijs verstrekken dat de passagier zijn reis heeft aangevangen op Belgisch grondgebied samen met kopieën van identiteitsdocumenten indien deze beschikbaar zijn.
Een persoon die aangekomen is in het Verenigd Koninkrijk onder de omstandigheden vermeld in de voorgaande paragraaf kan echter ook het voorwerp uitmaken van een directe verwijdering naar het land van de nationaliteit van deze persoon of naar een land of een grondgebied waarvan er redenen zijn om aan te nemen dat de persoon er opgenomen zal worden.
De controles aangehaald in deze Overeenkomst doen geen afbreuk aan de naderhand uitgevoerde controles in het Verenigd Koninkrijk.
 Art.    6 . De Belgische en de Britse autoriteiten zullen nauw samenwerken, in het bijzonder door het wederzijds uitwisselen van informatie, met de bedoeling illegale immigratie tussen de twee staten te beperken.
 Art.    7 . Na onderling akkoord tussen de Overeenkomstsluitende Partijen kan deze Overeenkomst uitgebreid worden naar andere passagiers dan deze die van buiten de beveiligde veiligheidszone van het station Brussel-Zuid komen en aan boord gaan van een halt houdende trein.
 Art.    8 . Inwerkingtreding
De Overeenkomstsluitende Partijen zullen schriftelijk en langs diplomatieke weg kennis geven van de voltooiing van de wettelijke vereisten voor de inwerkingtreding van deze Overeenkomst.
De Overeenkomst treedt in werking op de eerste dag van de tweede maand volgend op de ontvangst van de laatste kennisgeving.
 Art.    9 . Opschorting, beëindiging
(1) Deze Overeenkomst is voor onbepaalde tijd gesloten.
(2) Iedere Overeenkomstsluitende Partij kan op ieder moment overleg aanvragen om een herwerking van de voorzieningen van deze Overeenkomst door te voeren om deze aan te passen aan nieuwe omstandigheden of behoeftes.
(3) Elke betwisting aangaande de interpretatie of de toepassing van deze Overeenkomst zal geregeld worden door onderhandelingen tussen de twee Regeringen.
(4) Iedere Overeenkomstsluitende Partij kan deze Overeenkomst opschorten of beëindigen na geschreven kennisgeving aan de andere Overeenkomstsluitende Partij. Deze kennisgeving zal de redenen hiervan bevatten. De opschorting of beëindiging zal ingaan vanaf de eerste dag van de derde maand volgend op de maand waarin de kennisgeving werd ontvangen van de andere Overeenkomstsluitende Partij.
 BIJLAGE.
 Art.  N.
Datum van inwerkingtreding : 01/10/2016 (overeenkomstig artikel 8 van de Overeenkomst)


text:
TITEL I.  - Algemene doelstelling
 Artikel     1 .  Dit samenwerkingsakkoord beoogt de samenhang van het strafrechtelijk beleid en het veiligheidsbeleid te verbeteren door de deelstaten, wat betreft de materies die onder hun bevoegdheid vallen, veel nauwer te betrekken bij dat beleid. Alle betrokken departementen werken actief mee aan het waarborgen van de veiligheid in de samenleving.
 TITEL II.  - Deelname van de Gemeenschappen en Gewesten in de vergaderingen van het College van procureurs-generaal
 Art.    2 .  § 1. De door gemeenschappen en gewesten afgevaardigde ministers nemen deel aan de vergaderingen van het College van procureurs-generaal wanneer die vergaderingen betrekking hebben op de bevoegdheden bedoeld in artikel 143quater van het Gerechtelijk Wetboek of wanneer het College van procureurs-generaal samenkomt op vraag van de federale minister van Justitie in het kader van de uitoefening van de bevoegdheden van artikel 143bis, § 2, 1°, van het Gerechtelijk Wetboek en er materies die verband houden met de bevoegdheden van gemeenschappen of gewesten worden besproken.
Ze nemen deel aan de vergaderingen van het College van procureursgeneraal wanneer die betrekking hebben op de vaststelling van de prioriteiten binnen de richtlijnen van strafrechtelijk beleid in het algemeen, met dien verstande dat ze zich elk uitspreken met betrekking tot hun eigen bevoegdheden.
§ 2. Deze vergaderingen nemen plaats op uitnodiging van het College, de federale minister van Justitie of op verzoek van de door de gemeenschappen en gewesten afgevaardigde minister.
De door de gemeenschappen en gewesten afgevaardigde ministers kunnen vragen dat punten die betrekking hebben op de bevoegdheden bedoeld in § 1 op de agenda van deze vergaderingen worden geplaatst.
§ 3. Deze vergaderingen worden voorgezeten door de federale minister van Justitie.
§ 4. Het in artikel 143bis, § 7, Ger. W. bedoelde verslag wordt tevens overgemaakt aan de regeringen van de gemeenschappen en de gewesten.
 Art.    3 .  Het College van procureurs-generaal stelt in de aangelegenheden verband houdende met de bevoegdheden van gemeenschappen en gewesten expertisenetwerken in waarvan magistraten van het federaal parket, de parketten-generaal, de parketten van de procureur des Konings, de arbeidsauditoraten-generaal en de arbeidsauditoraten deel uitmaken, naast ambtenaren en deskundigen aangewezen door de voor deze materies bevoegde minister(s) van de gemeenschappen en gewesten. Naargelang het geval doet het College van procureurs-generaal een beroep op de reeds bestaande expertisenetwerken die een aangelegenheid verband houdende met de bevoegdheden van gemeenschappen en gewesten bestrijken, stelt het gespecialiseerde werkgroepen in of richt het nieuwe expertisenetwerken op.
 Art.    4 .  Binnen de daartoe door het College van procureurs-generaal opgerichte expertisenetwerken of gespecialiseerde werkgroepen nemen de ambtenaren en deskundigen aangewezen door de in artikel 3 bedoelde materies bevoegde minister(s) van gemeenschappen en gewesten deel aan de werkzaamheden voor het uittekenen van de richtlijnen van strafrechtelijk beleid of de uitvoering van die richtlijnen.
 Art.    5 .  De werking van het College van procureurs-generaal verloopt, wat betreft de opmaak van een coherent strafrechtelijk beleid waarbij rekening gehouden wordt met de bevoegdheden van enerzijds de Federale Staat en anderzijds van de gemeenschappen en gewesten, overeenkomstig de artikelen 143bis en 143quater van het Gerechtelijk Wetboek.
 TITEL III.  - Kadernota integrale veiligheid en nationaal veiligheidsplan
 Art.    6 .  De beleidsafstemming tussen de Federale Staat, de gemeenschappen en de gewesten inzake de kadernota integrale veiligheid en het nationaal veiligheidsplan vindt plaats in het kader van de Interministeriële Conferentie inzake Veiligheids- en handhavingsbeleid.
 HOOFDSTUK 1.  - Kadernota integrale veiligheid
 Art.    7 .  De ministers van Binnenlandse Zaken en Justitie leggen een ontwerpkadernota integrale veiligheid voor aan de Interministeriële Conferentie inzake Veiligheids- en handhavingsbeleid.
 Art.    8 .  De verschillende leden van de Interministeriële Conferentie inzake Veiligheids- en handhavingsbeleid kunnen, vanuit hun eigen bevoegdheden en verantwoordelijkheden, initiatieven voorstellen om op te nemen in de ontwerpkadernota integrale veiligheid.
De verschillende leden van de Interministeriële Conferentie inzake Veiligheids- en handhavingsbeleid kunnen, in functie van hun bevoegdheden en verantwoordelijkheden, aanpassingsvoorstellen doen voor de ontwerpkadernota integrale veiligheid.
 Art.    9 .  Een werkgroep, samengesteld uit experts aangeduid door leden van de Interministeriële Conferentie inzake Veiligheids- en handhavingsbeleid is belast met de voorbereiding van de beslissingen van de Interministeriële Conferentie inzake Veiligheids- en handhavingsbeleid. De voorzitter van de werkgroep wordt aangeduid door de ministers van Binnenlandse Zaken en Justitie.
 Art.    10 .  De ontwerpkadernota integrale veiligheid wordt door de ministers van Binnenlandse Zaken en Justitie ter advies aan het College van procureursgeneraal voorgelegd. Het College onderzoekt de ontwerpkadernota integrale veiligheid tijdens een vergadering in aanwezigheid van de door de gewesten en gemeenschappen afgevaardigde ministers en onder voorzitterschap van de federale minister van Justitie.
 HOOFDSTUK 2.  - Nationaal veiligheidsplan
 Art.    11 .  De ministers van Binnenlandse Zaken en Justitie stellen, zoals wettelijk voorzien, om de vier jaar een Nationaal Veiligheidsplan vast na advies van de minister bevoegd voor verkeer betreffende de elementen van dit plan die betrekking hebben op de verkeersveiligheid. Een ontwerp van Nationaal Veiligheidsplan, alsmede het advies van de minister bevoegd voor verkeer, worden door de ministers van Binnenlandse Zaken en Justitie voorgelegd aan de Interministeriële Conferentie inzake Veiligheids- en Handhavingsbeleid en dit vooraleer het wordt overgemaakt aan de Federale Politieraad met het oog op een gemotiveerd advies.
 Art.    12 .  De verschillende leden van de Interministeriële Conferentie inzake Veiligheids- en Handhavingsbeleid kunnen, vanuit hun eigen bevoegdheden en verantwoordelijkheden, initiatieven voorstellen die zullen worden opgenomen in het ontwerp van Nationaal Veiligheidsplan.
De verschillende leden van de Interministeriële Conferentie inzake Veiligheids- en handhavingsbeleid kunnen ook, vanuit hun eigen bevoegdheden en verantwoordelijkheden, voorstellen tot aanpassing formuleren betreffende het ontwerp van Nationaal Veiligheidsplan.
 Art.    13 .  Een werkgroep, samengesteld uit deskundigen aangewezen door de leden van de Interministeriële Conferentie inzake Veiligheids- en handhavingsbeleid, is belast met de voorbereiding van de beslissingen van de Interministeriële Conferentie inzake Veiligheids- en Handhavingsbeleid. De voorzitter van de werkgroep wordt aangeduid door de ministers van Binnenlandse Zaken en Justitie.
 Art.    14 .  Het ontwerp van Nationaal Veiligheidsplan wordt door de ministers van Binnenlandse Zaken en Justitie ter advies overgemaakt aan de federale politieraad.
 Art.    15 .  Het ontwerp van Nationaal Veiligheidsplan wordt door de ministers van Binnenlandse Zaken en Justitie ter advies aan het College van procureursgeneraal voorgelegd. Het College onderzoekt het ontwerp van Nationaal Veiligheidsplan tijdens een vergadering in aanwezigheid van de door de gewesten en gemeenschappen afgevaardigde ministers en onder voorzitterschap van de federale minister van Justitie.
 TITEL IV.  - Gemeenschappelijke ondersteuningsdienst
 Art.  16.  De " Gemeenschappelijke ondersteuningsdienst " van het openbaar ministerie zal ondersteuning bieden aan zowel het federaal als het deelstatelijk strafrechtelijk beleid.


text:
DEEL I.  - Algemene bepalingen
 Artikel     1 . Doel
1. Het doel van deze overeenkomst is het stimuleren, vergemakkelijken en versterken van de samenwerking op lange termijn tussen de partijen op het gebied van satellietnavigatie onder civiele controle, en met name door deelname van Zwitserland aan de Europese GNSS programma's.
2. De vorm van en de voorwaarden voor de deelname van Zwitserland aan de programma's worden in deze overeenkomst vastgesteld.
 Art.    2 . Definities
Voor de toepassing van deze overeenkomst wordt verstaan onder :
1. "Europese mondiale navigatiesatellietsystemen" (Europese GNSS) : de door het Galileo-programma ingevoerde systemen en de European Geostationary Navigation Overlay Service (EGNOS);
2. "augmentatie" : regionale of lokale mechanismen zoals EGNOS, die de gebruikers van mondiale GNSS in staat stellen een verbeterde prestatie te verkrijgen, zoals verhoogde nauwkeurigheid, beschikbaarheid, integriteit en betrouwbaarheid;
3. "Galileo" : een autonoom Europees mondiaal satellietnavigatie- en tijdbepalingssysteem onder civiele leiding, voor de aanbieding van GNSS-diensten die zijn ontworpen en ontwikkeld door de Europese Unie, ESA en hun respectieve lidstaten. De exploitatie van Galileo kan aan een private partij worden overgedragen. Galileo voorziet in een open dienst, een commerciële dienst, een dienst beveiliging van levens en een opsporings- en reddingsdienst naast een beveiligde overheidsdienst met beperkte toegang die specifiek is ontworpen om te voldoen aan de behoeften van geautoriseerde gebruikers uit de overheidssector;
4. "lokale elementen van Galileo" : lokale mechanismen die aan de gebruikers van satelliet-gebaseerde navigatie- en tijdbepalingssignalen van Galileo extra inputinformatie aanbieden bovenop de informatie die afkomstig is van de voornaamste in gebruik zijnde constellatie. Lokale elementen kunnen worden ingezet voor extra prestatie rondom luchthavens, zeehavens en in stedelijke of andere in geografisch opzicht moeilijke omgevingen. Galileo zal generieke modellen voor lokale elementen aanbieden;
5. "apparatuur voor mondiale navigatie, plaatsbepaling en tijdbepaling" : alle civiele eind-gebruikersapparatuur bestemd om satellietgebaseerde navigatie- of tijdbepalingssignalen uit te zenden, te ontvangen of te verwerken voor het aanbieden van een dienst, of om te exploiteren met een regionale augmentatie;
6. "overheidsdienst" (PRS) : een dienst die wordt verleend door het door het Galileo-programma ingevoerde systeem die uitsluitend aan door de overheid gemachtigde gebruikers wordt geleverd, voor gevoelige toepassingen die een doeltreffende toegangscontrole en grote continuïteit van de dienstverlening vereisen;
7. "regulerende maatregel" : een wet, regeling, beleid, regel, procedure, beslissing of soortgelijke administratieve handeling door een partij;
8. "interoperabiliteit" : de geschiktheid van mondiale en regionale navigatiesatellietsystemen en augmentaties, en de erdoor geleverde diensten, om samen gebruikt te kunnen worden, zodat op gebruikersniveau meer mogelijkheden worden geboden dan wanneer uitsluitend op de open dienst van één systeem vertrouwd wordt;
9. "intellectuele eigendom" : de betekenis die deze term heeft in artikel 2, punt viii), van het Verdrag tot oprichting van de Wereldorganisatie voor de Intellectuele Eigendom, ondertekend te Stockholm op 14 juli 1967;
10. "gerubriceerde informatie" : informatie in elke vorm die bescherming vereist tegen onbevoegde openbaarmaking waardoor de wezenlijke belangen, waaronder de nationale veiligheid, van de partijen of van afzonderlijke lidstaten in verschillende mate zouden kunnen worden geschaad. De rubricering ervan wordt aangeduid met een rubriceringsmarkering. Dergelijke informatie wordt door de partijen gerubriceerd in overeenstemming met de van toepassing zijnde wet- en regelgeving en moet tegen elk verlies van vertrouwelijkheid, integriteit en beschikbaarheid worden beschermd.
 Art.    3 . Beginselen van de samenwerking
De partijen passen de volgende beginselen toe op onder deze overeenkomst vallende samen-werkingsactiviteiten :
1. wederzijds voordeel op basis van een algemeen evenwicht van rechten en verplichtingen, met inbegrip van bijdragen en toegang tot alle diensten, in overeenstemming met artikel 15;
2. wederzijdse mogelijkheden om aan samenwerkingsactiviteiten in de Europese Unie en in het kader van Zwitserse GNSS-projecten deel te nemen;
3. tijdige uitwisseling van informatie die van invloed kan zijn op de samenwerkingsactiviteiten;
4. adequate en effectieve bescherming van intellectuele eigendomsrechten zoals bedoeld in artikel 9;
5. vrijheid om satellietnavigatiediensten te verlenen op de grondgebieden van de partijen;
6. onbeperkte handel in Europese GNSS-goederen op de grondgebieden van de partijen.
 DEEL II.  - Bepalingen inzake samenwerking
 Art.    4 . Samenwerkingsactiviteiten
1. De volgende sectoren komen in aanmerking voor samenwerkingsactiviteiten op het gebied van satellietnavigatie en tijdbepaling : radiospectrum, wetenschappelijk onderzoek en opleiding, industriële samenwerking, overheidsopdrachten, intellectuele eigendomsrechten, exportcontrole, handels- en marktontwikkeling, normen, certificering en regulerende maatregelen, veiligheid, uitwisseling van gerubriceerde informatie, uitwisseling van personeel en toegang tot diensten. De partijen kunnen deze lijst van sectoren overeenkomstig artikel 25 wijzigen.
2. Deze overeenkomst is niet van invloed op de institutionele autonomie van de Europese Unie bij de regulering van de Europese GNSS-programma's, noch op de ten behoeve van de activiteiten van de Europese GNSS-programma's door de Europese Unie ingestelde structuur. Deze overeen-komst is evenmin van invloed op de toepasselijke regulerende maatregelen ter uitvoering van non-proliferatieverbintenissen, exportcontrole, controles van immateriële overdrachten van technologie. Zij is evenmin van invloed op nationale veiligheidsmaatregelen.
3. Behoudens hun toepasselijke regulerende maatregelen bevorderen de partijen zoveel mogelijk de samenwerkingsactiviteiten op grond van deze overeenkomst met het oog op het bieden van vergelijkbare kansen voor deelname aan hun activiteiten in de in lid 1 bedoelde sectoren.
 Art.    5 . Radiospectrum
1. De partijen zetten de samenwerking en wederzijdse steun in radiospectrumkwesties in het kader van de Internationale Telecommunicatie-unie (hierna "ITU" genoemd) voort, rekening houdend met "Memorandum of Understanding on the Management of ITU filings of the Galileo radio-navigation satellite service system" van 5 november 2004.
2. De partijen wisselen informatie uit over frequentieaanvragen en beschermen adequate frequentietoewijzingen voor Galileo om de beschikbaarheid van Galileo-diensten ten voordele van gebruikers over de hele wereld, en met name in Zwitserland en de Europese Unie, te verzekeren.
3. Om het radionavigatiespectrum te beschermen tegen verstoring en interferentie, sporen de partijen bronnen van interferentie op en streven zij wederzijds aanvaardbare oplossingen na om interferentie te bestrijden.
4. Niets in deze overeenkomst mag aldus worden geïnterpreteerd dat afbreuk wordt gedaan aan de toepasselijke bepalingen van de ITU, inclusief de ITU-radioreglementen.
 Art.    6 . Wetenschappelijk onderzoek en opleiding
1. De partijen bevorderen gezamenlijke onderzoeks- en opleidingsactiviteiten op het gebied van Europese GNSS via EU- en Zwitserse onderzoeksprogramma's en andere relevante onderzoeks-programma's van de partijen. De gezamenlijke onderzoeksactiviteiten moeten bijdragen aan het plannen van de toekomstige ontwikkelingen van Europese GNSS.
2. De partijen definiëren het passende mechanisme om voor effectieve contacten en deelname aan de relevante onderzoeksprogramma's te zorgen.
 Art.    7 . Overheidsopdrachten
1. Voor aankopen in verband met de Europese GNSS-programma's gelden voor de partijen de verplichtingen die zij zijn aangegaan uit hoofde van de Overeenkomst inzake overheidsopdrachten (hierna "GPA" genoemd) van de Wereldhandelsorganisatie (hierna "WTO" genoemd) en de Overeenkomst van 21 juni 1999 tussen de Europese Gemeenschap en de Zwitserse Bondsstaat betreffende sommige aspecten van overheidsopdrachten.
2. Onverminderd het bepaalde in artikel XXIII van de GPA (artikel III van de herziene GPA), hebben Zwitserse entiteiten het recht deel te nemen aan overheidsopdrachten voor de levering van diensten in verband met de Europese GNSS-programma's.
 Art.    8 . Industriële samenwerking
De partijen stimuleren en steunen de samenwerking tussen hun industrieën, via middelen zoals joint ventures en Zwitserse deelname aan relevante Europese industriële verenigingen alsmede deelname van de Europese Unie aan relevante Zwitserse industriële verenigingen, met het oog op de goede werking van de Europese satellietnavigatiesystemen en bevordering van het gebruik en de ontwikkeling van Galileo-toepassingen en -diensten.
 Art.    9 . Intellectuele eigendomsrechten
Ter vergemakkelijking van industriële samenwerking verlenen en verzekeren de partijen, in overeenstemming met de strengste internationale normen die zijn vastgesteld in de Overeenkomst inzake de handelsaspecten van de intellectuele eigendom (TRIPS) van de WTO, adequate en effectieve bescherming van de intellectuele eigendomsrechten betreffende de gebieden en sectoren die relevant zijn voor de ontwikkeling en exploitatie van de Europese GNSS, inclusief effectieve middelen om dergelijke normen te handhaven.
 Art.    10 . Exportcontrole
1. Om de toepassing van een uniform beleid van exportcontrole en non-proliferatie betreffende de Europese GNSS-programma's tussen de partijen te verzekeren, neemt Zwitserland, binnen zijn rechtsgebied en in overeenstemming met zijn nationale wetgeving en procedures, tijdig maatregelen voor exportcontrole en non-proliferatie van technologieën, gegevens en artikelen, en handhaaft het deze. Deze maatregelen moeten een niveau van exportcontrole en non proliferatie verzekeren dat gelijkwaardig is aan dat van de Europese Unie.
2. Mocht zich een gebeurtenis voordoen waarbij een gelijkwaardig niveau van exportcontrole en non-proliferatie als bedoeld in lid 1 van dit artikel niet kan worden bereikt, dan is de procedure van artikel 22 van toepassing.
 Art.    11 . Handels- en marktontwikkeling
1. De partijen stimuleren handel en investeringen in EU- en Zwitserse satellietnavigatie-infrastructuur en apparatuur voor mondiale navigatie, plaatsbepaling en tijdbepaling, inclusief lokale elementen van Galileo en toepassingen die relevant zijn voor de Europese GNSS-programma's.
2. Voor de toepassing van lid 1 geven de partijen voorlichting over Galileo-satellietnavigatie-activiteiten, wijzen zij potentiële belemmeringen aan voor de groei in GNSS-toepassingen en nemen zij passende maatregelen om deze groei te bevorderen.
3. Om de gebruikersbehoeften vast te stellen en er effectief op in te spelen, kunnen entiteiten van de partijen gebruikmaken van het toekomstige GNSS-gebruikersforum.
4. Deze overeenkomst heeft geen invloed op de rechten en verplichtingen van de partijen uit hoofde van de Overeenkomst tot oprichting van de WTO.
 Art.    12 . Normen, certificering en regulerende maatregelen
1. De partijen, die het belang erkennen van het coördineren van de benaderingen in inter-nationale normalisatie- en certificeringsfora betreffende mondiale satellietnavigatiediensten, steunen gezamenlijk de ontwikkeling van Galileo- en Egnos-normen en bevorderen wereldwijd de toepassing ervan, waarbij de klemtoon wordt gelegd op de interoperabiliteit met andere GNSS-systemen.
Een van de doelstellingen van deze coördinatie is het bevorderen van het brede en innovatieve gebruik van de Galileo-diensten voor open, commerciële en aan beveiliging van levens gerelateerde doeleinden als wereldwijde navigatie- en tijdbepalingsnorm. De partijen creëren gunstige omstandigheden voor de ontwikkeling van Galileo-toepassingen.
2. Ter bevordering en implementatie van de doelstellingen van deze overeenkomst, werken de partijen waar passend samen inzake alle GNSS-aangelegenheden die met name aan de orde komen in de Internationale Burgerluchtvaartorganisatie, de Internationale Maritieme Organisatie en de ITU.
3. De partijen zorgen ervoor dat maatregelen inzake technische normen, certificering en vergunningseisen en -procedures betreffende Europese GNSS geen onnodige handels-belemmeringen vormen. Binnenlandse eisen zijn gebaseerd op objectieve, niet discriminerende, vooraf vastgestelde transparante criteria.
4. De partijen nemen de nodige regulerende maatregelen om het volledige gebruik mogelijk te maken van ontvangers, het grond- en het ruimtesegment van Galileo op de onder hun jurisdictie vallende grondgebieden. In dat verband geeft de regering van Zwitserland op het onder haar jurisdictie vallende grondgebied aan Galileo geen minder gunstige behandeling dan aan andere soortgelijke systemen voor radionavigatiesatellietdiensten.
 Art.    13 . Beveiliging
1. Om de Europese GNSS-systemen tegen bedreigingen zoals misbruik, interferentie, verstoring en vijandige handelingen te beschermen, doen de partijen alle praktisch uitvoerbare stappen om de continuïteit, veiligheid en beveiliging van de satellietnavigatiediensten en gerelateerde infrastructuur en kritieke voorzieningen op hun grondgebieden te verzekeren, onverminderd het bepaalde in artikel 4, lid 2.
2. Voor de toepassing van lid 1 neemt Zwitserland, binnen zijn rechtsgebied en in overeen-stemming met zijn nationale wetgeving en procedures, tijdig maatregelen die in een gelijkwaardig niveau van beveiliging en veiligheid voorzien als die welke in de Europese Unie van toepassing zijn met betrekking tot bescherming, controle en beheer van gevoelige voorzieningen, informatie en technologieën van de Europese GNSS-programma's wat betreft bedreigingen en ongewenste proliferatie.
3. Mocht zich een gebeurtenis voordoen waarbij een gelijkwaardig niveau van beveiliging en veiligheid als bedoeld in lid 2 van dit artikel niet kan worden bereikt, dan is de procedure van artikel 22 van toepassing.
 Art.    14 . Uitwisseling van gerubriceerde informatie
1. Uitwisseling en bescherming van gerubriceerde informatie van de Europese Unie moeten in overeenstemming zijn met de beveiligingsovereenkomst alsmede met de uitvoeringsregelingen van de beveiligingsovereenkomst.
2. Zwitserland kan gerubriceerde informatie met een nationaal rubriceringsmerk betreffende Europese GNSS-programma's uitwisselen met die lidstaten waarmee het met het oog daarop bilaterale overeenkomsten heeft gesloten.
3. De partijen streven ernaar een algemeen en coherent rechtskader in te stellen op grond waarvan uitwisselingen van gerubriceerde informatie betreffende het Galileo-programma tussen alle partijen mogelijk zijn.
 Art.    15 . Toegang tot diensten
Zwitserland heeft toegang tot alle Europese GNSS-diensten die onder deze overeenkomst vallen en tot de PRS die onder een afzonderlijke overeenkomst vallen.
Zwitserland heeft belangstelling getoond voor de PRS en beschouwt deze als een belangrijk element van zijn deelname aan de Europese GNSS-programma's. De partijen streven ernaar een PRS-overeenkomst te sluiten om de Zwitserse deelname aan de PRS te waarborgen, zodra een verzoek hiertoe wordt ingediend door Zwitserland en de procedure van artikel 218 van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie is afgerond.
 Art.    16 . Deelname aan het Europese GNSS-Agentschap
Zwitserland heeft het recht deel te nemen aan het Europese GNSS-Agentschap onder de in een overeenkomst tussen de Europese Unie en Zwitserland vast te leggen voorwaarden. Deze onder-handelingen gaan van start zodra een verzoek hiertoe wordt ingediend door Zwitserland en de nodige procedures aan de kant van de Europese Unie zijn voltooid.
 Art.    17 . Deelname aan comités
Vertegenwoordigers van Zwitserland worden uitgenodigd om als waarnemers deel te nemen aan de comités die zijn ingesteld voor beheer, ontwikkeling en uitvoering van de activiteiten in het kader van de Europese GNSS-programma's, in overeenstemming met de desbetreffende regels en procedures en zonder stemrecht. Dit omvat met name de deelname aan het comité voor de GNSS programma's en de GNSS-Beveiligingsraad, met inbegrip van de werkgroepen en taskforces van deze comités.
 DEEL III.  - Financiële bepalingen
 Art.    18 . Financiering
Zwitserland draagt bij aan de financiering van de Europese GNSS-programma's. De Zwitserse bijdrage wordt berekend op basis van de evenredigheidsfactor die wordt bepaald door de verhouding vast te stellen tussen het bruto binnenlands product van Zwitserland tegen marktprijzen en de som van de bruto binnenlandse producten van de lidstaten tegen marktprijzen.
Voor de periode 2008-2013 bedraagt de bijdrage van Zwitserland aan de Europese GNSS-programma's 80 050 870 EUR.
Dit bedrag wordt als volgt betaald :
2013 : 60 000 000 EUR
2014 : 20 050 870 EUR.
Voor de periode 2014 en daarna wordt de Zwitserse bijdrage jaarlijks betaald.
 DEEL IV.  - Slotbepalingen
 Art.    19 . Aansprakelijkheid
Aangezien Zwitserland de Europese GNSS niet in eigendom zal hebben, draagt het geen enkele aansprakelijkheid die voortvloeit uit de eigendom.
 Art.    20 . Gemengd comité
1. Hierbij wordt een gemengd comité onder de naam "GNSS-comité Europese Unie/Zwitserland" opgericht. Het bestaat uit vertegenwoordigers van de partijen en is verantwoordelijk voor het beheer en de juiste uitvoering van deze overeenkomst. Hiertoe formuleert het aanbevelingen. Het neemt besluiten in de gevallen waarin deze overeenkomst voorziet; de partijen voeren deze besluiten volgens hun eigen regels uit. Het gemengd comité neemt besluiten bij onderlinge overeenstemming.
2. Het gemengd comité stelt zijn reglement van orde op, waarin onder meer bepalingen voor het bijeenroepen van vergaderingen, het aanwijzen van de voorzitter en het vaststellen van diens mandaat zijn vervat.
3. Het gemengd comité komt bijeen wanneer dat nodig is. De Europese Unie of Zwitserland kan verzoeken een vergadering te beleggen. Het gemengd comité komt bijeen binnen vijftien dagen na de indiening van het in artikel 22, lid 2, bedoelde verzoek.
4. Het gemengd comité kan naar eigen inzicht besluiten tot de oprichting van werkgroepen of groepen van deskundigen om het bij de vervulling van zijn taken bij te staan.
5. Het gemengd comité kan besluiten bijlage I te wijzigen.
 Art.    21 . Raadplegingen
1. Met het oog op een goede uitvoering van deze overeenkomst wisselen de partijen regelmatig informatie uit en plegen zij, wanneer één van de partijen daarom vraagt, overleg binnen het gemengd comité.
2. Op verzoek van één van de partijen wordt door de partijen onmiddellijk overleg gepleegd over iedere vraag die voortvloeit uit de interpretatie of toepassing van deze overeenkomst.
 Art.    22 . Vrijwaringsmaatregelen
1. Elke partij kan, na overleg binnen het gemengd comité, passende vrijwaringsmaatregelen nemen, met inbegrip van de schorsing van een of meerdere samenwerkingsactiviteiten, als zij van oordeel is dat een gelijkwaardig niveau van exportcontrole of beveiliging niet langer is gewaarborgd tussen de partijen. Wanneer uitstel de goede werking van GNSS in gevaar dreigt te brengen, mogen zonder voorafgaand overleg voorlopige beschermende maatregelen worden genomen, op voorwaarde dat er onmiddellijk nadat die maatregelen zijn genomen, overleg plaatsvindt.
2. De reikwijdte en de duur van de in lid 1 bedoelde maatregelen moeten beperkt blijven tot wat nodig is om de situatie te regelen en een juist evenwicht tussen de uit deze overeenkomst voort-vloeiende rechten en verplichtingen te garanderen. De andere partij kan het gemengd comité verzoeken overleg over de evenredigheid van die maatregelen op gang te brengen. Indien het niet mogelijk is het geschil binnen zes maanden te regelen, kan het door elk van beide partijen worden voorgelegd voor bindende arbitrage, overeenkomstig de in bijlage I vastgestelde procedure. Kwesties betreffende de uitlegging van bepalingen van deze overeenkomst die identiek zijn aan overeenkomstige bepalingen van het recht van de Europese Unie kunnen in dat kader niet worden geregeld.
 Art.    23 . geschillenbeslechting
Onverminderd het bepaalde in artikel 22 worden alle geschillen betreffende de interpretatie of toepassing van deze overeenkomst beslecht middels overleg binnen het gemengd comité.
 Art.    24 . Bijlagen
De bijlagen bij deze overeenkomst maken integrerend deel uit van de overeenkomst.
 Art.    25 . Herziening
Deze overeenkomst kan te allen tijde met instemming van de partijen worden gewijzigd en uitgebreid.
 Art.    26 . Opzegging
1. De Europese Unie of Zwitserland kan deze overeenkomst opzeggen door de andere partij daarvan in kennis te stellen. De geldigheid van deze overeenkomst verstrijkt zes maanden na de datum van een dergelijke kennisgeving.
2. Het opzeggen van deze overeenkomst heeft geen invloed op de geldigheid of duur van in het kader van de overeenkomst getroffen regelingen of op specifieke rechten en verplichtingen die op het gebied van intellectuele eigendom zijn ontstaan.
3. In geval van opzegging van deze overeenkomst doet het gemengd comité een voorstel om de partijen in staat te stellen nog resterende kwesties af te ronden, met inbegrip van de financiële gevolgen, waarbij rekening wordt gehouden met het beginsel van pro rata temporis.
 Art.    27 . Inwerkingtreding
1. Deze overeenkomst wordt door de partijen volgens hun eigen interne procedures goed-gekeurd. Zij treedt in werking op de eerste dag van de tweede maand volgende op de datum van de laatste kennisgeving van goedkeuring.
2. Onverminderd het bepaalde in lid 1, stemmen Zwitserland en de Europese Unie, wat betreft onderdelen van deze overeenkomst die binnen de bevoegdheid van de Europese Unie vallen, ermee in deze overeenkomst voorlopig toe te passen vanaf de eerste dag van de maand volgende op de tweede kennisgeving waarin wordt bevestigd dat de hiertoe vereiste procedures zijn voltooid.
Tijdens de voorlopige toepassing van deze overeenkomst bestaat het in artikel 20 bedoelde gemengd comité uit vertegenwoordigers van Zwitserland en de Europese Unie.
3. Deze overeenkomst wordt voor onbepaalde tijd gesloten.
4. Deze overeenkomst is opgesteld in twee exemplaren in de Bulgaarse, Deense, Duitse, Engelse, Estse, Finse, Franse, Griekse, Hongaarse, Italiaanse, Kroatische, Letse, Litouwse, Maltese, Nederlandse, Poolse, Portugese, Roemeense, Sloveense, Slowaakse, Spaanse, Tsjechische en Zweedse taal, zijnde alle teksten authentiek.
 BIJLAGEN.
 Art.    N1 . Bijlage 1. - Arbitrageprocedure
Indien een geschil aan arbitrage wordt onderworpen, worden drie arbiters aangewezen, tenzij de partijen anders besluiten.
Elke partij stelt binnen 30 dagen één arbiter.
De beide aldus aangewezen arbiters wijzen in onderlinge overeenstemming een hoofdarbiter aan die geen onderdaan is van een van beide partijen. Als de arbiters het binnen een termijn van twee maanden na hun aanwijzing niet eens kunnen worden, kiezen zij de hoofdarbiter uit een lijst van zeven personen die door het gemengd comité wordt opgesteld. Het gemengd comité stelt deze lijst op en werkt ze bij conform zijn reglement van orde.
Tenzij de partijen anders besluiten, stelt de arbitrage-instantie zelf haar procedureregels vast. Zij besluit bij meerderheid van stemmen.
 Art.    N2 . Bijlage 2. - Financiële bijdrage van Zwitserland aan de Europese GNSS-programma's
1. Voor de periode 2008-2013 bedraagt de financiële bijdrage van Zwitserland aan de begroting van de Europese Unie met het oog op deelname aan de Europese GNSS-programma's :
(in euro) :
2013 : 60 000 000
2014 : 20 050 870
Voor de periode 2014 en daarna wordt de Zwitserse bijdrage jaarlijks betaald.
2. Het Financieel Reglement van toepassing op de algemene begroting van de Unie en de desbetreffende uitvoeringsvoorschriften zijn van toepassing, met name op het beheer van de bijdrage van Zwitserland.
3. De reis- en verblijfkosten van de vertegenwoordigers en deskundigen van Zwitserland in het kader van hun deelname aan door de Commissie georganiseerde vergaderingen over de uitvoering van de programma's worden door de Commissie vergoed op dezelfde basis en volgens de procedures die gelden voor de deskundigen van de lidstaten.
4. De Commissie richt aan Zwitserland verzoeken tot storting die overeenkomen met de bijdrage van Zwitserland in het budget van de programma's volgens deze overeenkomst.
Deze bijdrage wordt uitgedrukt in euro en wordt op een in euro gestelde bankrekening van de Commissie gestort.
5. De betalingen geschieden op de volgende wijze :
a) in 2013, na de voorlopige inwerkingtreding van deze overeenkomst, betaalt Zwitserland zijn bijdrage uiterlijk dertig dagen na ontvangst van het verzoek tot storting;
b) in 2014 betaalt Zwitserland zijn bijdrage (voor de periode 2008-2013 en voor 2014) uiterlijk dertig dagen na ontvangst van het verzoek tot storting; Het verzoek tot storting wordt niet vóór 1 juli gedaan;
c) in 2015 en de daaropvolgende jaren betaalt Zwitserland zijn bijdrage uiterlijk op 1 april indien het verzoek tot storting uiterlijk op 1 maart door Zwitserland wordt ontvangen. Aan een na 1 maart door Zwitserland ontvangen verzoek tot storting wordt uiterlijk dertig dagen na ontvangst voldaan.
Voor elke te laat betaalde bijdrage betaalt Zwitserland achterstandsrente op het vanaf de vervaldatum verschuldigde bedrag. De rente wordt berekend op basis van de door de Europese Centrale Bank op haar belangrijkste herfinancieringsoperaties toegepaste en in het Publicatieblad van de Europese Unie, reeks C, bekendgemaakte rentevoet die gold op de eerste kalenderdag van de maand waarin de vervaldatum valt, vermeerderd met 3,5 procentpunt.
 Art.  N3. Bijlage 3. - Gebonden Staten

 Land  Handtekening datum  Instemming  Datum instemming BELGÏE  18/12/2013  kennisgeving  21/01/2016 BULGARIJE  18/12/2013  kennisgeving    CYPRUS  18/12/2013  kennisgeving  30/03/2016 DENEMARKEN  18/12/2013  kennisgeving  27/08/2014 DUITSLAND  18/12/2013  kennisgeving  30/06/2015 ESTLAND  18/12/2013  kennisgeving  10/10/2016 Europese Unie  18/12/2013  kennisgeving    FINLAND  18/12/2013  kennisgeving  28/01/2014 FRANKRIJK  18/12/2013  kennisgeving  25/07/2014 GRIEKENLAND  18/12/2013  kennisgeving    HONGARIJE  18/12/2013  kennisgeving  01/06/2016 IERLAND  18/12/2013  kennisgeving  24/04/2015 ITALIE  18/12/2013  kennisgeving    KROATIE  18/12/2013  kennisgeving    LETLAND  18/12/2013  kennisgeving  21/02/2014 LITOUWEN  18/12/2013  kennisgeving  04/11/2015 LUXEMBURG  18/12/2013  kennisgeving    MALTA  18/12/2013  kennisgeving    NEDERLAND  18/12/2013  kennisgeving  25/11/2014 OOSTENRIJK  18/12/2013  kennisgeving    POLEN  18/12/2013  kennisgeving  01/07/2014 PORTUGAL  18/12/2013  kennisgeving  13/10/2017 ROEMENIE  18/12/2013  kennisgeving  27/01/2014 SLOVAKIJE  18/12/2013  kennisgeving    SLOVENIE  18/12/2013  kennisgeving    SPANJE  18/12/2013  kennisgeving  16/10/2014 TSJECHISCHE REP.  18/12/2013  kennisgeving  08/10/2015 VERENIGD KONINKRIJK  18/12/2013  kennisgeving  09/09/2016 ZWEDEN  18/12/2013  kennisgeving    ZWITSERLAND  18/12/2013  kennisgeving  07/07/2015


text:
Artikel    1 . Verstrekkingen
Voor de toepassing van Hoofdstuk 1 van Titel II van het Verdrag worden beschouwd als verstrekkingen, de prestaties die als dusdanig erkend zijn overeenkomstig de wetgeving van het land van woonst of van verblijf.
 Art.    2 . Rechthebbenden
Voor de toepassing van artikel 9 en 10 van het Verdrag worden beschouwd als rechthebbenden :
- de niet uit de echt gescheiden echtgenoot
- de kinderen ten laste overeenkomstig de wetgeving van de Staat van aansluiting,
op voorwaarde dat ze niet zelf onderworpen zijn aan een verplichte ziekteverzekeringsregeling in de woonstaat
 Art.    3 . Verbindingsorganen
Zijn aangeduid als verbindingsorganen :
in België :
a) in algemene regel : het Rijksinstituut voor Ziekte- en Invaliditeitsverzekering, Brussel.
b) voor de zeevarenden : De Hulp - en Voorzorgskas voor zeevarenden, Antwerpen.
in Marokko :
De Rijkskas voor Sociale Zekerheid, Casablanca.
 Art.    4 . Bevoegde instellingen van de woonplaats of verblijfplaats
Zijn aangeduid als bevoegde instellingen of instellingen van de woonplaats, naargelang het geval :
in België :
a) in algemene regel :de verzekeringsinstellingen,
b) voor de zeevarenden :de Hulp- en voorzorgskas voor zeevarenden, Antwerpen, of de verzekeringsinstellingen.
in Marokko : De Rijkskas voor Sociale Zekerheid, Casablanca.
 Art.    5 . Certificaat betreffende de verzekeringsperiodes
1. Wanneer een werknemer of de ermede gelijkgestelde persoon, die zich van het ene naar het andere land begeeft om prestaties te bekomen zijn aanspraken op de artikelen 6, 3) of 7, 2), van het Verdrag, dient te doen gelden, is hij ertoe gehouden de bevoegde instelling van het land van zijn nieuwe tewerkstelling aan dewelke de prestaties worden gevraagd, een certificaat over te leggen, ten blijke van de verzekeringstijdvakken die hij in het andere land heeft doorlopen; dit certificaat, waarvan het model in gemeen overleg wordt vastgesteld, wordt uitgereikt :
a. ten aanzien van de in België doorlopen tijdvakken, door de verzekeringsinstelling waarbij de werknemer voor zijn vertrek aangesloten is of was;
b. wat de in Marokko doorlopen tijdvakken betreft, door de Rijkskas voor Sociale Zekerheid.
2. Indien de werknemer het certificaat niet overlegt, dient de instelling van het land van de nieuwe tewerkstelling, om de gevraagde inlichtingen in te winnen, zelf het certificaat aan te vragen bij het verbindingsorgaan van het andere land.
 Art.    6 . Verstrekkingen in geval van wonen in het andere overeenkomstsluitende land
1. Om ingevolge artikel 9 en 10 van het Verdrag verstrekkingen te kunnen genieten, zijn voor wat betreft artikel 9 de rechthebbenden van een werknemer of een ermee gelijkgestelde, en wat betreft artikel 10 de werknemers of ermee gelijkgestelden die een uitkering ontvangen alsook hun rechthebbenden zijn ertoe gehouden zich te laten inschrijven bij de instelling van de woonplaats, met voorlegging van een certificaat waarin wordt verklaard dat ze recht hebben op deze prestaties.
Dit certificaat wordt afgeleverd door de bevoegde instelling. Indien de werknemer of gelijkgestelde of zijn rechthebbende het vermeld certificaat niet voorleggen, richt de instelling van de woonplaats zich tot de bevoegde instelling om dit te verkrijgen, of tot het verbindingsorgaan als de laatste bevoegde instelling niet gekend is. Het certificaat blijft ten hoogste één jaar geldig, het is jaarlijks hernieuwbaar op vraag van de betrokkene of van de instelling van de woonplaats.
2. De verstrekkingen worden verleend, voor rekening en ten laste van de bevoegde instelling, door de instelling van de woonplaats, volgens de bepalingen van de wetgeving die zij toepast. De duur van de toekenning van de verstrekkingen wordt bepaald door de wetgeving van het bevoegde land.
3. De instelling van de woonplaats brengt de bevoegde instelling op de hoogte van iedere inschrijving die ze heeft geregistreerd overeenkomstig de bepalingen van paragraaf 1 van dit artikel.
4. Bij iedere aanvraag om verstrekkingen legt de betrokken persoon de bewijsstukken voor die vereist zijn ingevolge de wetgeving van de verdragsluitende Staat op het grondgebeid waarvan hij woont.
5. De werknemer of gelijkgestelde of zijn rechthebbenden moeten de instelling van de woonplaats onmiddellijk in kennis stellen van iedere wijziging in hun situatie waardoor het recht op de verstrekkingen wordt of kan worden gewijzigd, met name de uitoefening van een beroepsactiviteit of elke verandering van woonplaats van de betrokkenen of van één van zijn rechthebbenden. Op zijn beurt laat de instelling van de woonplaats al de veranderingen weten aan de bevoegde instelling.
6. Wanneer op basis van de nationale wetgeving de bevoegde instelling beslist dat aan de vereiste voorwaarden niet meer is voldaan, beëindigd ze de geldigheid van het certificaat bedoeld in paragraaf 1 aan de hand van een formulier dat hiervoor voorzien is en verwittigd onmiddellijk de instelling van de woonplaats. Het recht op prestaties eindigt vanaf de eerste dag die volgt op de dag waarop de instelling van de woonplaats de kennisgeving ontvangt. De instelling van de woonplaats kan op ieder ogenblik aan de bevoegde instelling vragen alle inlichtingen te verstrekken betreffende de aansluiting of betreffende het recht op prestaties van de betrokken persoon. Ze moet de bevoegde instelling op de hoogte brengen van alle veranderingen in de situatie van de betrokken persoon.
 Art.    7 . Verstrekkingen ingeval van verblijf in het andere overeenkomstsluitende land
1. Bij toepassing van artikel 11 van het Verdrag, hebben de werknemers of de ermede gelijkgestelde personen die onderworpen zijn in een overeenkomst sluitend land alsook hun rechthebbenden en wiens gezondheidstoestand onmiddellijke zorgen vereist, recht op verstrekkingen tijdens een verblijf in het andere overeenkomst sluitende land tijdens een verblijf dat niet langer dan drie maand duurt.
2. Het voordeel van de prestaties blijft behouden voor de werknemer of voor zijn rechthebbenden, die in een overeenkomst sluitend land door een ziekte werden aangetast tijdens het verblijf dat bij artikel 11 van het Verdrag is beoogd, wanneer zij, in gevolge hun gezondheidstoestand, niet terug kunnen keren naar het bevoegde overeenkomst sluitende land bij het verstrijken van de termijn vermeld in paragraaf 1 van dit artikel.
Deze ongeschiktheid om de terugreis naar het bevoegde overeenkomst sluitende land te ondernemen, wordt vastgesteld door instelling van de verblijfplaats, die te dien einde een omstandig medisch verslag opmaakt; deze instelling geeft dit verslag dadelijk aan de bevoegde instelling van het bevoegde land.
3. De werknemers of gelijkgestelden die beoogd worden in artikel 12 van het verdrag, alsook hun rechthebbenden, hebben, als hun gezondheidstoestand onmiddellijk medische zorgen vereist, recht op verstrekkingen gedurende de volledige periode van verblijf in het land waar ze zijn tewerk gesteld.
4. De verstrekkingen die in paragraaf 1 tot 3 worden geviseerd, worden voor rekening van de bevoegde instelling verleend door de instelling van de verblijfplaats volgens de wetgeving die het toepast. De duur van de toekenning van de verstrekkingen wordt evenwel geregeld door de wetgeving van de bevoegde Staat.
5. Paragraaf 1 van dit artikel is niet van toepassing :
a) wanneer een werknemer of gelijkgestelde, of zijn rechthebbende zich zonder de toelating van de bevoegde instelling begeeft naar het grondgebied van het andere overeenkomst sluitende land om er een medische behandeling te krijgen;
b) behoudens in onmiskenbare spoedgevallen, op de prothesen, op de hulpmiddelen van grotere omvang of op andere belangrijke verstrekkingen waarvan de lijst na gemeen overleg door de bevoegde autoriteiten wordt opgemaakt en als bijlage bij deze Administratieve Schikking wordt gevoegd. Onder onmiskenbare spoedgevallen dient te worden verstaan de gevallen waarin het verlenen van een van deze verstrekkingen niet kan worden uitgesteld zonder het leven van de betrokkene in gevaar te brengen of zonder onherstelbare schade aan te brengen aan de gezondheid van de betrokkene.
6. Het valt onder de bevoegdheid van de instelling van de verblijfplaats om de onmiddellijke behoefte aan verzorging bedoeld in paragraaf 1 en 3 van dit artikel vast te stellen, alsook de onmiskenbare spoedgevallen bedoeld in paragraaf 5, b) van dit artikel.
7. Om krachtens dit artikel verstrekkingen te genieten, moet de belanghebbende een getuigschrift overleggen aan de instelling van de verblijfplaats, waaruit blijkt dat hij recht heeft op verstrekkingen. Dit getuigschrift wordt, op verzoek van de belanghebbende, door de bevoegde instelling uitgereikt vóór hij het grondgebied van de overeenkomst sluitende Staat waar hij woont verlaat. Wordt dit getuigschrift door de belanghebbende niet overgelegd, dan richt de instelling van de verblijfplaats zich tot de bevoegde instelling om het te verkrijgen.
Het uitgereikte getuigschrift vermeldt meer bepaald de maximumduur voor de toekenning van de verstrekkingen met een maximum van drie maand. De bepalingen betreffende de periode van verblijf zijn niet van toepassing op de werknemers of gelijkgestelden, alsook op hun rechthebbenden, die beoogd worden in artikel 12 van het Verdrag.
8. Indien verstrekkingen vermeld in paragraaf 5, b) van dit artikel dienden toegekend te worden in gevallen van absolute hoogdringendheid, dan stelt de instelling van de verblijfplaats de bevoegde instelling daarvan onverwijld in kennis.
9. Bij een ziekenhuisopname licht de instelling van de verblijfplaats de bevoegde instelling in over de datum van opname in de ziekenhuisinrichting, de vermoedelijke duur van de opname en de vermoedelijke datum van ontslag uit het ziekenhuis, zodra het daarvan kennis heeft.
 Art.    8 . Vergoeding van de kosten gemaakt tijdens een verblijf in geval van niet vervulling van de voorziene formaliteiten
1. Indien de in paragraaf 7 van artikel 7 van de Administratieve Schikking voorgeschreven formaliteiten niet konden worden vervuld op het Belgische of Marokkaanse grondgebied, worden de gemaakte kosten op verzoek van de belanghebbende door de bevoegde instelling vergoed tegen de tarieven die door de instelling van de verblijfplaats voor de vergoeding worden toegepast. Laatstgenoemde instelling dient de bevoegde instelling die het vraagt de nodige inlichtingen over deze tarieven te verstrekken.
2. In afwijking van paragraaf 1 en na akkoord van de belanghebbende, vergoedt de bevoegde instelling de gemaakte kosten tegen de tarieven die ze voor de vergoeding toepast, voor zover volgens deze tarieven een vergoeding mogelijk is en de te vergoeden kosten het bedrag voor wat betreft 5000 Dirhams et voor wat betreft België 500 EUR niet overschrijden. Het te vergoeden bedrag mag evenwel nooit het bedrag van de gemaakte kosten overschrijden.
3. De bevoegde autoriteiten kunnen in gemeen overleg en per briefwisseling het in paragraaf 2 van dit artikel bedoelde bedrag wijzigen.
 Art.    9 . Medische controle in geval van arbeidsongeschiktheid en recht op uitkeringen in geval van verblijf in het andere bevoegde land
1. De bij artikelen 11 en 12 van het Verdrag beoogde werknemers, die door een arbeidsongeschiktheid worden getroffen terwijl zij zich op het grondgebied van het land van verblijf bevinden, zijn ertoe gehouden onverwijld, een aanvraag te richten, samen met een geneeskundig getuigschrift van arbeidsongeschiktheid en alle andere geneeskundige bewijsstukken, in Marokko tot de Rijkskas voor Sociale Zekerheid, in België tot de instelling van de verblijfplaats.
2. Bij ontvangst van de aanvraag, laat de instelling van de verblijfplaats dadelijk de betrokkene door zijn geneeskundige controle onderzoeken en legt het gezamenlijk dossier, onder vertrouwelijke omslag, onverwijld, aan de bevoegde instelling van het andere land voor.
3. Bij ontvangst van het dossier, onderzoekt de bevoegde instelling of aan de voorwaarden tot het ingaan van het recht is voldaan en, zo ja, legt ze het dossier aan zijn adviserend geneesheer voor, die zijn beslissing en de periode van arbeidsongeschiktheid ter kennis brengt aan de werknemer via de instelling van de verblijfplaats. Deze kennisgeving geschiedt bij middel van een document dat, in gemeen overleg, door de bevoegde autoriteiten wordt opgemaakt. Dit document vermeldt de beroepsmiddelen en -termijnen die zijn bepaald bij de wetgeving van het land van de bevoegde instelling.
4. Wanneer de arbeidsongeschiktheid langer duurt dan de periode die door de adviserend geneesheer van de bevoegde instelling is erkend, richt de werknemer een nieuwe aanvraag, samen met de geneeskundige bewijsstukken tot de instelling van het land van verblijf; deze instelling en de bevoegde instelling passen, ieder wat hen betreft, de procedure toe die bij paragraaf 2 en 3 van dit artikel is beoogd.
 Art.    10 . Einde van de arbeidsongeschiktheid van de rechthebbende op een uitkering tijdens een verblijf
Ten aanzien van de werknemers die op uitkeringen zijn gerechtigd die bij de wetgeving van één van de verdragsluitende landen zijn bepaald, en die op het grondgebied van het andere land verblijven, zijn de navolgende bepalingen van toepassing :
1. wanneer de instelling, die de prestaties is verschuldigd, beslist dat de werknemer in staat is om de arbeid te hervatten, notificeert zij hem de datum waarop deze arbeid dient te worden hervat en doet zij dadelijk, in tweevoud, een afschrift van deze notificatie aan de andere instelling geworden. De uitkeringen worden niet meer gestort, te rekenen van de datum die door de instelling, welke de prestaties verschuldigd is, voor de hervatting van de arbeid is vastgesteld;
2. wanneer de instelling van de verblijfplaats, aan de hand van de ontvangen inlichtingen beslist dat de werknemer in staat is de arbeid te hervatten, notificeert zij hem dadelijk haar beslissing en deelt deze tevens aan de instelling van het andere land, die de prestatie is verschuldigd, mede. De uitkeringen worden niet meer gestort te rekenen van de vijftiende dag die volgt op de datum van de notificatie van deze beslissing aan de werknemer;
3. wanneer, in een zelfde geval, twee verschillende data voor de hervatting van de arbeid werden vastgesteld, respectievelijk door de Belgische bevoegde instelling en door de Marokkaanse bevoegde instelling, geldt de datum welke door de bevoegde instelling is vastgesteld;
4. a) in geval van betwisting betreffende de arbeidsongeschiktheid tussen de werknemer die in Marokko verblijft en de Belgische bevoegde instelling, of tussen deze werknemer en de Rijkskas voor sociale zekerheid, wijzen het Rijksinstituut voor ziekte- en invaliditeitsverzekering en de Rijkskas voor sociale zekerheid, in gemeen overleg, in Marokko één of meer geneesheren aan die met het onderzoek van de verzekerde in het bijzijn van zijn geneesheer worden belast.
Van dat onderzoek op tegenspraak wordt er een proces-verbaal, in tweevoud opgemaakt, dat door de Rijkskas voor sociale zekerheid aan het Rijksinstituut voor ziekte- en invaliditeitsverzekering dient te worden toegezonden, dat dadelijk een afschrift ervan aan de betrokken Belgische verzekeringsinstelling doet geworden. Indien het geschil na het onderzoek van de zieke door de bij deze paragraaf beoogde geneesheren blijft aanhouden, vraagt het Rijksinstituut voor ziekte - en invaliditeitsverzekering de Rijkskas voor sociale zekerheid een geneesheer in Marokko aan te wijzen, teneinde de partijen uit elkaar te houden, Tegen de door de geneesheer genomen beslissing kan er geen hoger beroep worden ingesteld;
b) in geval van betwisting betreffende de arbeidsongeschiktheid tussen de werknemer die in België verblijft en de Marokkaanse bevoegde instelling, of tussen deze werknemer en de Belgische bevoegde instelling, wijzen de Rijkskas voor sociale zekerheid en de Belgische instelling, in België één of meer geneesheren aan die met het onderzoek van de verzekerde in het bijzijn van zijn geneesheer worden belast. Van dat onderzoek op tegenspraak wordt er een proces-verbaal opgemaakt, dat door de Belgische bevoegde instelling aan de Rijkskas voor sociale zekerheid dient te worden toegezonden. Indien het geschil na het onderzoek van de zieke door de bij deze paragraaf beoogde geneesheren blijft aanhouden, vraagt de Rijkskas voor sociale zekerheid het Rijksinstituut voor ziekte- en invaliditeitsverzekering, een geneesheer in België aan te wijzen, ten einde de partijen uit elkaar te houden. Tegen de door deze geneesheer genomen beslissing kan er geen hoger beroep worden ingesteld;
c) weliswaar, heeft de werknemer de keuze tussen de onder a) of b) bepaalde procedure en degene die erin bestaat het geschil voor te leggen aan de rechtscolleges waarin bij de reglementering van het land van de instelling die de prestaties is verschuldigd, is voorzien.
 Art.    11 . Betaling van de uitkeringen
De uitkeringen worden rechtstreeks door de bevoegde instellingen aan de gerechtigden uitbetaald. De betaling geschiedt, volgens de keuze van de gerechtigde, per internationale postwissel of via de bank op de vervaldata die door de reglementering van het land van de bevoegde instelling is voorzien.
 Art.    12 . Terugbetaling tussen instellingen
1. De terugbetaling van de verstrekkingen verleend door de instelling van de verblijfplaats of de woonplaats met toepassing van artikelen 9 tot 12 van de Overeenkomst, wordt gedaan door de bevoegde instelling op grond van de werkelijke uitgaven en rekening houdende met individuele overzichten door middel van een formulier dat hiervoor voorzien is.
2. De in paragraaf 1 van dit artikel bedoelde terugbetaling, verhoogd met een toeslag van 8 % voor de beheerskosten, geschiedt voor elk kalendersemester binnen de zes maanden die volgen op de indiening van de vorderingen.
 Art.    13 . Informatieverlening en administratieve bijstand
1. De Marokkaanse en Belgische instellingen zijn ertoe gehouden alle administratieve of geneeskundige inlichtingen, welke zij verzamelen, uit te wisselen alsof het hun eigen aangeslotenen betrof overeenkomstig de wetgeving van de twee landen betreffende de bescherming van de persoonlijke data en van het privé leven.
2. De bevoegde instellingen kunnen aanvullende geneeskundige inlichtingen vragen welke zij noodzakelijk achten.
De bevoegde instelling behoudt nochtans het recht om de werknemer door een geneesheer van haar keuze te doen onderzoeken.
 Art.    14 . Terugbetaling van de onkosten die het gevolg zijn van een medische controle
De kosten voor geneeskundig onderzoek, voor het in observatie opnemen, voor verplaatsingen van geneesheren en gerechtigden, voor administratieve en geneeskundige controle, alsook de administratieve kosten die voor de uitoefening van de controle, die in artikel 9, 10 en 13 Paragraaf 2 van deze Administratieve schikking bedoeld worden,
noodzakelijk zijn, worden voor de in Marokko wonende of verblijvende rechthebbenden op een ziekte-uitkering door de bevoegde Marokkaanse instelling gedragen en voor de in België wonende of verblijvende rechthebbenden op een ziekte-uitkering door het Rijksinstituut voor ziekte- en invaliditeitsverzekering.
Deze kosten worden door de instelling van de woon - of verblijfplaats die ze uitbetaalt, volgens haar tarief vastgelegd en door de bevoegde instelling is, vergoed op vertoon van een omstandige nota betreffende de verrichte uitgaven.
Weliswaar kunnen de terugbetalingstarieven in gemeenschappelijk overleg worden vastgelegd door de bevoegde autoriteiten.
 Art.    15 . Verbindingsformulieren
Het model van de getuigschriften, attesten of formulieren die voor de uitvoering van deze Administratieve Schikking nodig zijn, wordt in gemeen overleg vastgesteld door de verbindingsinstellingen van beide overeenkomst sluitende Staten, na goedkeuring door de bevoegde autoriteiten.
 Art.    16 . Inwerkingtreding
Deze Administratieve Schikking zal in werking treden de eerste dag van de derde maand volgend op de datum van ondertekening. Deze schikking opent enkel rechten voor de toekomst.
De dag van de inwerkingtreding van deze Administratieve Schikking, houden op te bestaan en worden automatisch vervangen :
- Administratieve schikking van 7 oktober 2004 betreffende de toepassingsmodaliteiten van artikel 9 van het Algemeen Verdrag betreffende de sociale zekerheid tussen het Koninkrijk België en het Koninkrijk Marokko;
- Hoofdstuk 1 van Titel III, ziekte- en moederschapsverzekering van de administratieve schikking van 14 september 1972 betreffende de toepassingsmodaliteiten van het Algemeen Verdrag betreffende de sociale zekerheid tussen het Koninkrijk België en het Koninkrijk Marokko
 BIJLAGE.
 Art.  N. Lijst van prothesen, hulpmiddelen van grote omvang en andere belangrijke verstrekkingen

1. De prothesen, hulpmiddelen van grote omvang en andere belangrijke verstrekkingen zijn de volgende :
(1) protheseapparaten en orthopedische apparaten met inbegrip van de orthopedische korsetten in gewapend weefsel alsook alle aanvullingen, toebehoren en instrumenten;
(2) orthopedische schoenen en (niet-orthopedische) aanvullende schoenen;
(3) kaak- en gezichtsprothesen, pruiken;
(4) oogprothesen, contactlenzen, loepbrillen en telescopische brillen;
(5) apparaten voor doven, meer bepaald hoor- en fonetische apparaten;
(6) (vaste en uitneembare) tandprothesen en prothesen die de mondholte dichten;
(7) (manueel of motorisch gestuurde) wagentjes voor zieken, rolstoelen en andere mechanische verplaatsingsmiddelen, blindengeleidehonden;
(8) hernieuwing van het in de vorige leden bedoeld materieel;
(9) kuren;
(10) medisch onderhoud en behandeling :
- in een herstellingsoord, een sanatorium of een luchtkuurinstelling;
- in een preventorium;
(11) maatregelen inzake revalidatie en beroepsherscholing;
(12) gelijk welke andere geneeskundige handeling of gelijk welk ander geneeskundig, tandheelkundig of chirurgisch materieel.

2. Het gaat om de prothesen, hulpmiddelen van grote omvang en andere belangrijke verstrekkingen waarvan de vermoedelijke kost het bedrag van 1.000,00 EURO overschrijdt voor de verstrekkingen geleverd in Marokko ten laste van de bevoegde Belgische instelling, en het bedrag van 10.000,00 DIRHAMS overschrijdt voor de verstrekkingen geleverd in België ten laste van de Marokkaanse bevoegde instellingen.

3. De bevoegde autoriteiten kunnen in gemeen overleg en per briefwisseling dit bedrag en de in paragraaf 1 vermelde lijst wijzigen.