text:
Artikel    1 . Voor de toepassing van dit verdrag wordt verstaan onder :
1. " radioactief materiaal " : alle kernmateriaal of andere radioactieve stoffen met nucliden die spontaan worden gespleten (proces dat gepaard gaat met de emissie van een of meer soorten ioniserende straling, zoals alfa-, bèta-, gamma- en neutronenstraling) en die wegens de radiologische of splijtbare eigenschappen ervan de dood, ernstig lichamelijk letsel of aanzienlijke schade aan goederen of aan het milieu zouden kunnen veroorzaken;
2. " kernmateriaal " : plutonium, met uitzondering van plutonium waarvan de isotoopconcentratie aan plutonium 238 hoger is dan 80 % uranium; uranium 233; uranium verrijkt in de isotopen 235 of 233; uranium, bestaande uit een mengsel van isotopen, zoals deze in de natuur voorkomen anders dan in de vorm van erts of van ertsresidu; of elke andere stof die een of meer voornoemde elementen bevat;
" uranium verrijkt in de isotopen 235 of 233 " : uranium dat hetzij de isotoop 235, hetzij de isotoop 233, hetzij beide isotopen bevat in een zodanige hoeveelheid dat de verhouding tussen de isotoopgehalten voor de som van die twee isotopen en de isotoop 238 groter is dan de verhouding tussen de isotoop 235 en de isotoop 238 in natuurlijk uranium;
3. " nucleaire installatie " :
a) alle kernreactoren, daaronder begrepen een reactor aan boord van een vaartuig, van een voertuig, van een luchtvaartuig of van een ruimtevaartuig als energiebron die dient om voornoemd vaartuig, voertuig, luchtvaartuig of ruimtevaartuig voort te stuwen, of voor enig ander doeleinde;
b) alle vervoersapparatuur of -instrumenten om radioactief materiaal te vervaardigen, op te slaan, op te werken of te vervoeren;
4. " instrument " :
a) alle nucleaire explosiemiddelen; of
b) alle instrumenten ter verspreiding van radioactief materiaal of alle instrumenten die straling uitzenden en die, wegens de radiologische eigenschappen ervan, de dood, ernstig lichamelijk letsel of aanzienlijke schade aan goederen of aan het milieu veroorzaken;
5. " staats- of regeringsvoorziening " : alle permanente of tijdelijke voorzieningen of vervoermiddelen in gebruik bij of bezit van vertegenwoordigers van een staat, leden van de regering, het parlement of de magistratuur, ambtenaren of personeelsleden van een staat of enige andere openbare autoriteit of entiteit, of ambtenaren of personeelsleden van een intergouvernementele organisatie, in het kader van hun officiële taken;
6. " strijdkrachten van een staat " : de strijdkrachten van een staat die zijn georganiseerd, opgeleid en uitgerust overeenkomstig het nationale recht, voornamelijk met nationale verdediging of veiligheid als doel, alsmede personen die deze strijdkrachten ondersteunen en onder hun formele gezag, leiding en verantwoordelijkheid vallen.
 Art.    2 . 1. Een persoon pleegt een strafbaar feit in de zin van dit verdrag indien hij wederrechtelijk en opzettelijk :
a) radioactief materiaal bezit, een instrument vervaardigt of bezit :
i) met het oogmerk de dood van een persoon of ernstig lichamelijk letsel te veroorzaken; of
ii) met het oogmerk aanzienlijke schade te veroorzaken aan goederen of aan het milieu;
b) op enigerlei wijze gebruik maakt van radioactieve materialen of instrumenten, of een nucleaire installatie zo gebruikt of beschadigt dat radioactief materiaal vrijkomt of dreigt vrij te komen :
i) met het oogmerk de dood van een persoon of ernstig lichamelijk letsel te veroorzaken; of
ii) met het oogmerk aanzienlijke schade te veroorzaken aan goederen of aan het milieu; of
iii) met het oogmerk een natuurlijk persoon of rechtspersoon, een internationale organisatie of een regering ertoe te dwingen een handeling te verrichten dan wel zich daarvan te onthouden.
2. Een persoon pleegt eveneens een strafbaar feit indien hij :
a) ermee dreigt, in omstandigheden die de dreiging geloofwaardig maken, een strafbaar feit als omschreven in het eerste lid, b), van dit artikel te plegen; of
b) wederrechtelijk en opzettelijk de overdracht van radioactieve materialen of instrumenten of van nucleaire installaties eist door bedreiging, in omstandigheden die deze geloofwaardig maken, of door gebruik van geweld.
3. Een persoon pleegt eveneens een strafbaar feit indien hij een poging doet tot het plegen van een strafbaar feit als omschreven in het eerste lid van dit artikel.
4. Een persoon pleegt eveneens een strafbaar feit indien hij :
a) als medeplichtige deelneemt aan een strafbaar feit als omschreven in het eerste, tweede of derde lid van dit artikel; of
b) het plegen van een strafbaar feit als omschreven in het eerste, tweede of derde lid van dit artikel organiseert of anderen opdracht geeft tot het plegen daarvan; of
c) op enige andere wijze bijdraagt tot het plegen van een of meer strafbare feiten als omschreven in het eerste, tweede of derde lid van dit artikel door een groep personen die in onderling overleg optreden, zo hij zulks opzettelijk doet, hetzij met het oog op het bevorderen van de algemene criminele activiteit van de groep of het dienen van de doelen ervan, hetzij met de wetenschap dat de groep voornemens is het desbetreffende strafbaar feit of de desbetreffende strafbare feiten te plegen.
 Art.    3 . Dit verdrag is niet van toepassing indien het strafbaar feit wordt gepleegd binnen een enkele staat, de vermoedelijke dader en de slachtoffers van het strafbaar feit onderdanen zijn van die staat, de vermoedelijke dader van het strafbaar feit zich op het grondgebied van die staat bevindt en geen enkele andere staat krachtens artikel 9, eerste of tweede lid, een grond heeft tot uitoefening van rechtsmacht, met dien verstande dat de bepalingen van de artikelen 7, 12, 14, 15, 16 en 17, voorzover deze zich daartoe lenen, in dergelijke gevallen van toepassing zijn.
 Art.    4 . 1. Niets in dit verdrag tast andere rechten, verplichtingen en verantwoordelijkheden van staten en personen aan die voortvloeien uit het internationaal recht, in het bijzonder uit de doelstellingen en beginselen van het Handvest van de Verenigde Naties en het internationaal humanitair recht.
2. De handelingen van strijdkrachten tijdens een gewapend conflict als omschreven in en onderworpen aan het internationaal humanitair recht vallen niet onder dit verdrag, evenmin als de handelingen uitgevoerd door de strijdkrachten van een staat bij de uitoefening van hun officiële taken, voorzover deze zijn onderworpen aan andere bepalingen van internationaal recht.
3. Het tweede lid van dit artikel wordt niet zo uitgelegd dat anderszins onwettige handelingen worden gebillijkt of gewettigd of dat vervolging op grond van ander recht wordt uitgesloten.
4. Dit verdrag heeft geen betrekking op en mag evenmin zo worden uitgelegd dat het enigszins betrekking heeft op de rechtmatigheid van het gebruik of van de dreiging met het gebruik van kernwapens door staten.
 Art.    5 . Elke staat die partij is, neemt de nodige maatregelen om :
a) de in artikel 2 van dit verdrag omschreven strafbare feiten strafrechtelijk strafbaar te stellen in zijn nationale wetgeving;
b) op deze feiten passende straffen te stellen die rekening houden met de ernst ervan.
 Art.    6 . Elke staat die partij is, keurt de nodige maatregelen goed, eventueel daaronder begrepen nationale wetgeving, om ervoor te zorgen dat strafbare handelingen die vallen binnen het toepassingsgebied van dit verdrag, in het bijzonder indien zij zijn bedoeld of ermee wordt beoogd de bevolking, een groep personen of bepaalde personen grote angst aan te jagen, onder geen enkele omstandigheid worden gerechtvaardigd door politieke, filosofische, ideologische, raciale, etnische of religieuze overwegingen of andere van soortgelijke aard en worden gestraft met straffen die passen bij de ernst van deze handelingen.
 Art.    7 . 1. De staten die partij zijn, werken samen door :
a) alle mogelijke maatregelen te nemen, eventueel daaronder begrepen aanpassing van hun nationale wetgeving, ter voorkoming en verijdeling van de voorbereiding op hun respectieve grondgebieden van het plegen, al dan niet op hun grondgebied, van de in artikel 2 omschreven strafbare feiten, inzonderheid maatregelen tot het op hun grondgebied verbieden van illegale activiteiten van personen, groepen en organisaties die technische bijstand of informatie aanmoedigen, uitlokken, organiseren, bewust financieren of bewust verstrekken of dergelijke feiten plegen;
b) in overeenstemming met de bepalingen van hun nationale wetgeving accurate en geverifieerde gegevens uit te wisselen overeenkomstig de in deze bepalingen vermelde wijze en voorwaarden, en zo nodig de genomen administratieve en andere maatregelen te coördineren ter opsporing, voorkoming en bestrijding van de in artikel 2 van dit verdrag opgesomde strafbare feiten, ter fine van onderzoek daarvan en ter vervolging van de vermoedelijke daders van die misdaden. In het bijzonder nemen alle staten die partij zijn de nodige maatregelen om onverwijld de andere in artikel 9 bedoelde staten in kennis te stellen van alle in artikel 2 omschreven strafbare feiten en van alle voorbereidingen van dergelijke feiten die te hunner kennis zijn gekomen, alsmede om zo nodig de internationale organisaties daarvan in kennis te stellen.
2. De staten die partij zijn, nemen in overeenstemming met hun nationale wetgeving de nodige maatregelen ter bewaring van het vertrouwelijke karakter van alle informatie die op vertrouwelijke wijze is ontvangen van een andere staat die partij is met toepassing van de bepalingen van dit verdrag, dan wel verkregen wegens hun deelname aan handelingen ondernomen in overeenstemming met dit verdrag. Indien de staten die partij zijn op vertrouwelijke wijze informatie meedelen aan internationale organisaties, nemen zij de nodige maatregelen om het vertrouwelijke karakter daarvan te bewaren.
3. Naar luid van de bepalingen van dit verdrag is een staat die partij is niet verplicht informatie mee te delen die hij niet mag bekendmaken op grond van zijn nationale wetgeving, of waardoor zijn veiligheid of de externe beveiliging van kernmateriaal in gevaar dreigt te worden gebracht.
4. De staten die partij zijn, delen aan de secretaris-generaal van de Verenigde Naties de naam mee van hun bevoegde organen en verbindingscentra die belast zijn met het meedelen en het ontvangen van de in dit artikel omschreven informatie. De secretaris-generaal van de Verenigde Naties deelt de informatie betreffende de bevoegde organen en verbindingscentra mee aan alle staten die partij zijn en aan de Internationale Organisatie voor Atoomenergie. Deze organen en deze centra moeten permanent toegankelijk zijn.
 Art.    8 . Ter voorkoming van de in dit verdrag omschreven strafbare feiten trachten de staten die partij zijn gepaste maatregelen te nemen met het oog op de bescherming van radioactief materiaal, zulks met inachtneming van de desbetreffende aanbevelingen en functies van de Internationale Organisatie voor Atoomenergie.
 Art.    9 . 1. Elke staat die partij is neemt de maatregelen die nodig zijn om zijn rechtsmacht te vestigen met betrekking tot de in artikel 2 omschreven strafbare feiten, indien :
a) het strafbaar feit wordt gepleegd op zijn grondgebied; of
b) het strafbaar feit wordt gepleegd aan boord van een vaartuig dat onder de vlag van die staat vaart of aan boord van een luchtvaartuig dat overeenkomstig de wetgeving van die staat is ingeschreven op het tijdstip waarop het strafbaar feit wordt gepleegd; of
c) het strafbaar feit is gepleegd door een onderdaan van die staat.
2. Elke staat die partij is, kan eveneens zijn rechtsmacht met betrekking tot dergelijke feiten vestigen, indien :
a) het strafbaar feit is gepleegd tegen een onderdaan van die staat; of
b) het strafbaar feit is gepleegd tegen een in het buitenland gevestigde staats- of regeringsvoorziening van die staat, daaronder begrepen ambassades of andere diplomatieke of consulaire gebouwen van die staat; of
c) het strafbaar feit is gepleegd door een staatloze die op het grondgebied van die staat zijn gewone verblijfplaats heeft; of
d) het gepleegde strafbaar feit ertoe strekt die staat te dwingen tot het verrichten of het zich onthouden van een handeling; of
e) het strafbaar feit is gepleegd aan boord van een luchtvaartuig dat door de regering van die staat wordt gebruikt.
3. Bij de bekrachtiging, aanvaarding of goedkeuring van dit verdrag of bij de toetreding ertoe stelt elke staat die partij is de secretaris-generaal van de Verenigde Naties in kennis van de rechtsmacht die hij overeenkomstig het tweede lid van dit artikel op grond van zijn nationale wetgeving heeft gevestigd. Indien zich wijzigingen voordoen, stelt de betrokken staat die partij is de secretaris-generaal daarvan onverwijld in kennis.
4. Elke staat die partij is, neemt tevens de nodige maatregelen om zijn rechtsmacht te vestigen met betrekking tot de in artikel 2 omschreven strafbare feiten in gevallen waarin de vermoedelijke dader van het strafbaar feit zich op zijn grondgebied bevindt en hij deze persoon niet uitlevert aan een staat die partij is en die zijn rechtsmacht heeft gevestigd in overeenstemming met het eerste of tweede lid van dit artikel.
5. Dit verdrag sluit niet de uitoefening uit van enige strafrechtelijke rechtsmacht die een staat die partij is in overeenstemming met zijn nationale wetgeving heeft gevestigd.
 Art.    10 . 1. Indien een staat die partij is ervan in kennis wordt gesteld dat een in artikel 2 omschreven strafbaar feit is gepleegd of wordt gepleegd op zijn grondgebied of dat de dader of vermoedelijke dader zich mogelijk op zijn grondgebied bevindt, neemt deze staat de maatregelen die op grond van zijn nationale wetgeving nodig zijn om een onderzoek in te stellen naar de te zijner kennis gebrachte feiten.
2. De staat die partij is en op het grondgebied waarvan de dader of vermoedelijke dader van het strafbaar feit zich bevindt, neemt, indien hij van oordeel is dat de omstandigheden zulks rechtvaardigen, in overeenstemming met zijn nationale wetgeving de gepaste maatregelen ter verzekering van de aanwezigheid van die persoon met het oog op vervolging of uitlevering.
3. Eenieder ten aanzien van wie de in het tweede lid van dit artikel omschreven maatregelen worden genomen, heeft het recht :
a) zich onverwijld in verbinding te stellen met de dichtstbijzijnde daarvoor in aanmerking komende vertegenwoordiger van de staat waarvan hij onderdaan is of die anderszins gerechtigd is de rechten van deze persoon te beschermen, of, indien het een staatloze betreft, de staat op het grondgebied waarvan hij zijn gewone verblijfplaats heeft;
b) te worden bezocht door een vertegenwoordiger van die staat;
c) te worden geïnformeerd over zijn rechten op grond van a)  en b).
4. De in het derde lid van dit artikel omschreven rechten worden uitgeoefend in overeenstemming met de wet- en regelgeving van de staat op het grondgebied waarvan de dader of vermoedelijke dader van het strafbaar feit zich bevindt, met dien verstande dat krachtens deze wet- en regelgeving de doelstellingen waarvoor de rechten overeenkomstig het derde lid worden verleend, volledig moeten kunnen worden verwezenlijkt.
5. Het derde en vierde lid van dit artikel gelden onverminderd het recht van alle staten die partij zijn en die zich beroepen op rechtsmacht overeenkomstig artikel 9, eerste lid, c), of tweede lid, c), het Internationaal Comité van het Rode Kruis te verzoeken zich in verbinding te stellen met de vermoedelijke dader van het strafbaar feit en deze te bezoeken.
6. Wanneer een staat die partij is krachtens de bepalingen van dit artikel een persoon in detentie heeft geplaatst, stelt hij de staten die partij zijn en die overeenkomstig artikel 9, eerste en tweede lid, hun rechtsmacht hebben gevestigd, alsmede wanneer hij zulks nodig acht, alle andere belanghebbende staten die partij zijn, rechtstreeks of via de secretaris-generaal van de Verenigde Naties, onverwijld in kennis van deze detentie en van de omstandigheden die deze rechtvaardigen. De staat die het in het eerste lid bedoelde onderzoek instelt, deelt zijn bevindingen onverwijld mee aan voornoemde staten die partij zijn en geeft tevens aan of hij voornemens is zijn rechtsmacht uit te oefenen.
 Art.    11 . 1. De staat die partij is en op het grondgebied waarvan de vermoedelijke dader van het strafbaar feit zich bevindt, is in de gevallen waarop de bepalingen van artikel 9 van toepassing zijn, indien hij deze persoon niet uitlevert, verplicht zonder onnodige vertraging en zonder enige uitzondering, ongeacht of het strafbaar feit al dan niet op zijn grondgebied is gepleegd, de zaak voor te leggen aan zijn autoriteiten die bevoegd zijn de strafvordering uit te oefenen volgens een procedure overeenkomstig de wetgeving van die staat. Deze autoriteiten nemen hun beslissing in dezelfde omstandigheden als voor elk ander ernstig strafbaar feit krachtens het recht van die staat.
2. Telkens wanneer het een staat die partij is op grond van zijn nationale wetgeving alleen is toegestaan een onderdaan uit te leveren of over te leveren op voorwaarde dat deze hem weer wordt overgedragen om de straf te ondergaan die is opgelegd naar aanleiding van het proces of de procedure waarvoor om uitlevering of overlevering werd verzocht, en deze staat en de staat die verzoekt om uitlevering deze methode en andere voorwaarden die zij mogelijk gepast achten, aanvaarden, volstaat de voorwaardelijke uitlevering of overlevering voor ontheffing van de aangezochte staat die partij is van de in het eerste lid van dit artikel omschreven verplichting.
 Art.    12 . Eenieder die in detentie wordt geplaatst of ten aanzien van wie enige andere maatregel wordt genomen of een proces aanhangig wordt gemaakt op grond van dit verdrag, moet eerlijk worden behandeld en alle rechten en waarborgen ontvangen in overeenstemming met de wetgeving van de staat op het grondgebied waarvan hij zich bevindt en met de toepasselijke bepalingen van het internationaal recht, daaronder begrepen die bepalingen welke betrekking hebben op de rechten van de mens.
 Art.    13 . 1. De in artikel 2 omschreven strafbare feiten worden van rechtswege beschouwd als gevallen van uitlevering in alle uitleveringsverdragen die tussen staten die partij zijn, zijn gesloten voor de inwerkingtreding van dit verdrag. De staten die partij zijn, verplichten zich ertoe deze strafbare feiten te beschouwen als gevallen van uitlevering in alle uitleveringsverdragen die daarna tussen hen worden gesloten.
2. Wanneer een staat die partij is en die uitlevering afhankelijk stelt van het bestaan van een verdrag een verzoek om uitlevering ontvangt van een andere staat die partij is en waarmee hij niet door een uitleveringsverdrag is gebonden, kan de aangezochte staat die partij is dit verdrag beschouwen als juridische grondslag voor uitlevering voor de in artikel 2 omschreven strafbare feiten. Uitlevering is onderworpen aan de andere in de wetgeving van de aangezochte staat bepaalde voorwaarden.
3. De staten die partij zijn en die uitlevering niet afhankelijk stellen van het bestaan van een verdrag erkennen de in artikel 2 omschreven strafbare feiten als gevallen van uitlevering tussen hen onder de voorwaarden waarin de wetgeving van de aangezochte staat voorziet.
4. Voor uitlevering tussen staten die partij zijn, worden de in artikel 2 omschreven strafbare feiten zo nodig beschouwd als gepleegd op de plaats waar zij zijn gepleegd en op het grondgebied van de staten die hun rechtsmacht hebben gevestigd overeenkomstig artikel 9, eerste en tweede lid.
5. De bepalingen van alle tussen staten die partij zijn gesloten uitleveringsverdragen en -akkoorden met betrekking tot de in artikel 2 omschreven strafbare feiten worden geacht in hun onderlinge betrekkingen te zijn gewijzigd, voorzover zij niet verenigbaar zijn met dit verdrag.
 Art.    14 . 1. De staten die partij zijn, verlenen elkaar de ruimst mogelijke rechtshulp bij alle onderzoeken, strafvorderingen of uitleveringsprocedures met betrekking tot de in artikel 2 omschreven strafbare feiten, daaronder begrepen rechtshulp ter verkrijging van bewijs waarover zij beschikken en dat nodig is voor het proces.
2. De staten die partij zijn, komen hun verplichtingen uit hoofde van het eerste lid van dit artikel na in overeenstemming met de verdragen of akkoorden inzake wederzijdse rechtshulp die mogelijk tussen hen bestaan. Indien dergelijke verdragen of akkoorden ontbreken, verlenen de staten die partij zijn elkaar rechtshulp overeenkomstig hun nationale wetgeving.
 Art.    15 . Geen van de in artikel 2 omschreven strafbare feiten wordt voor uitlevering of wederzijdse rechtshulp beschouwd als een politiek misdrijf, een met een politiek misdrijf samenhangend misdrijf of een misdrijf ingegeven door politieke motieven. Derhalve mag een verzoek om uitlevering of wederzijdse rechtshulp op grond van een dergelijk strafbaar feit niet worden geweigerd met als enige reden dat het een politiek misdrijf, een met een politiek misdrijf samenhangend misdrijf of een misdrijf ingegeven door politieke motieven betreft.
 Art.    16 . Geen enkele bepaling van dit verdrag mag zo worden uitgelegd dat zij verplicht tot uitlevering of tot het verlenen van wederzijdse rechtshulp indien de aangezochte staat die partij is ernstige redenen heeft aan te nemen dat het verzoek om uitlevering voor in artikel 2 omschreven strafbare feiten of om wederzijdse rechtshulp met betrekking tot dergelijke feiten is gedaan om een persoon te vervolgen of te straffen op grond van zijn ras, godsdienst, nationaliteit, etnische afkomst of politieke overtuiging, of dat inwilliging van het verzoek de situatie van deze persoon om een van deze redenen ongunstig zou beïnvloeden.
 Art.    17 . 1. Een persoon die in detentie zit of een straf ondergaat op het grondgebied van een staat die partij is, en om wiens aanwezigheid in een andere staat die partij is, wordt verzocht voor het afleggen van een getuigenverklaring, identificatie of het verlenen van medewerking ter vaststelling van feiten voor onderzoek of vervolging krachtens dit verdrag, mag worden overgebracht, indien wordt voldaan aan volgende voorwaarden :
a) de persoon geeft vrijwillig zijn op volledige informatie gebaseerde toestemming; en
b) de bevoegde autoriteiten van beide staten stemmen ermee in onder de voorwaarden die zij mogelijk gepast achten.
2. Voor de toepassing van dit artikel :
a) is de staat waarnaar de persoon wordt overgebracht bevoegd en verplicht deze persoon in detentie te houden, tenzij anderszins verzocht of gemachtigd door de staat waaruit de persoon is overgebracht;
b) komt de staat waarnaar de persoon wordt overgebracht onverwijld zijn verplichting na deze persoon weer over te dragen aan het toezicht van de staat waaruit hij is overgebracht, zoals vooraf overeengekomen of anderszins overeengekomen door de bevoegde autoriteiten van beide staten;
c) kan de staat waarnaar de persoon wordt overgebracht niet van de staat waaruit hij is overgebracht, verlangen dat deze een uitleveringsprocedure instelt met betrekking tot voornoemde persoon;
d) wordt rekening gehouden met de tijd die de persoon in detentie heeft doorgebracht in de staat waarnaar hij is overgebracht ter vermindering van de straf die hij in de staat waaruit hij is overgebracht, moet uitzitten.
3. Tenzij de staat die partij is en waaruit een persoon overeenkomstig de bepalingen van dit artikel moet worden overgebracht daarvoor toestemming geeft, wordt die persoon, ongeacht zijn nationaliteit, niet vervolgd of in detentie geplaatst, noch aan enige andere beperking van zijn vrijheid onderworpen op het grondgebied van de staat waarnaar deze persoon wordt overgebracht wegens feiten of veroordelingen voorafgaand aan zijn vertrek uit het grondgebied van de staat waaruit deze persoon werd overgebracht.
 Art.    18 . 1. Na radioactieve materialen of instrumenten of nucleaire installaties in beslag te hebben genomen of anderszins controle te hebben verkregen over deze materialen, instrumenten of installaties, nadat een in artikel 2 omschreven strafbaar feit werd gepleegd, moet de staat die partij is en die deze bezit :
a) de nodige maatregelen nemen om de radioactieve materialen of instrumenten of de nucleaire installaties te neutraliseren;
b) erop toezien dat het kernmateriaal wordt bewaard overeenkomstig de toepasselijke waarborgen van de Internationale Organisatie voor Atoomenergie; en
c) de aanbevelingen in aanmerking nemen die van toepassing zijn op de externe beveiliging, alsmede de door de Internationale Organisatie voor Atoomenergie bekendgemaakte gezondheids- en veiligheidsnormen.
2. Zodra het onderzoek in verband met een in artikel 2 omschreven strafbaar feit is afgerond, dan wel eerder indien het internationaal recht zulks vereist, moeten de radioactieve materialen of instrumenten of de nucleaire installaties na overleg met de betrokken staten die partij zijn (in het bijzonder met betrekking tot de regeling van de teruggave en de berging) worden teruggegeven aan de staat die partij is en waaraan zij toebehoren, aan de staat die partij is en waarvan de natuurlijke persoon of rechtspersoon die eigenaar is van deze materialen, instrumenten of installaties een onderdaan of ingezetene is, of aan de staat die partij is en op het grondgebied waarvan zij zijn ontvreemd of anderszins wederrechtelijk verkregen.
3. a) indien het nationaal of het internationaal recht een staat die partij is, verbiedt dergelijke radioactieve materialen of instrumenten of dergelijke nucleaire installaties terug te geven of te aanvaarden, of indien de betrokken staten die partij zijn aldus erover beslissen, onder voorbehoud van dit lid, b, van dit artikel, moet de staat die partij is en die de radioactieve materialen of instrumenten of de nucleaire installaties bezit de in het eerste lid van dit artikel omschreven maatregelen blijven nemen; deze radioactieve materialen of instrumenten of nucleaire installaties mogen uitsluitend voor vreedzame doeleinden worden gebruikt.
b) indien het voor een staat die partij is en die radioactieve materialen of instrumenten of nucleaire installaties bezit verboden is deze te bezitten, moet die staat erop toezien dat deze zo snel mogelijk worden toevertrouwd aan een staat die ze op wettelijke wijze mag bezitten en die zo nodig met betrekking tot de neutralisering ervan waarborgen heeft gegeven overeenkomstig de in het eerste lid van dit artikel bedoelde vereisten in overleg met die staat; deze radioactieve materialen of instrumenten of nucleaire installaties mogen uitsluitend voor vreedzame doeleinden worden gebruikt.
4. Indien de radioactieve materialen of instrumenten of de nucleaire installaties omschreven in het eerste en tweede lid van dit artikel aan geen van de staten die partij zijn, toebehoren of niet toebehoren aan een onderdaan of ingezetene van een staat die partij is en niet zijn ontvreemd of anderszins wederrechtelijk verkregen op het grondgebied van een staat die partij is, of indien geen enkele staat bereid is deze materialen, instrumenten of installaties te ontvangen overeenkomstig het derde lid van dit artikel, wordt over het lot ervan in overeenstemming met het derde lid, b), van dit artikel een aparte beslissing genomen, na overleg tussen de staten en de betrokken internationale organisaties.
5. Voor het eerste, tweede, derde en vierde lid van dit artikel kan de staat die partij is en die radioactieve materialen of instrumenten of nucleaire installaties bezit, verzoeken om bijstand en samenwerking van andere staten die partij zijn, in het bijzonder van de betrokken staten die partij zijn, en van de bevoegde internationale organisaties, in het bijzonder van de Internationale Organisatie voor Atoomenergie. De staten die partij zijn en de bevoegde internationale organisaties worden aangemoedigd zo veel mogelijk bijstand te verlenen overeenkomstig dit lid.
6. De staten die partij zijn en die beslissen over het lot van de radioactieve materialen of instrumenten of de nucleaire installaties, of die deze bewaren overeenkomstig dit artikel, stellen de directeur-generaal van de Internationale Organisatie voor Atoomenergie in kennis van het lot van deze materialen, instrumenten of installaties, of van de wijze waarop zij deze bewaren. De directeur-generaal van de Internationale Organisatie voor Atoomenergie zendt deze informatie toe aan de andere staten die partij zijn.
7. In geval van verspreiding in verband met een in artikel 2 omschreven strafbaar feit worden de regels van het internationaal recht inzake aansprakelijkheid voor kernschade of de andere regels van het internationaal recht geenszins gewijzigd door een bepaling van dit artikel.
 Art.    19 . De staat die partij is en waarin tegen de vermoedelijke dader van het strafbaar feit vervolging is ingesteld, deelt in overeenstemming met zijn nationale wetgeving of de toepasselijke procedures, de afloop ervan mee aan de secretaris-generaal van de Verenigde Naties, die de andere staten die partij zijn in kennis stelt.
 Art.    20 . De staten die partij zijn, raadplegen elkaar rechtstreeks of via de secretaris-generaal van de Verenigde Naties, zo nodig met de hulp van internationale organisaties, ter verzekering van de correcte toepassing van dit verdrag.
 Art.    21 . De staten die partij zijn, komen hun verplichtingen uit hoofde van dit verdrag na met inachtneming van de beginselen van soevereine gelijkheid en territoriale integriteit van staten en van non-interventie in de interne aangelegenheden van andere staten.
 Art.    22 . Niets in dit verdrag geeft een staat die partij is de bevoegdheid op het grondgebied van een andere staat die partij is rechtsmacht uit te oefenen of functies te vervullen die door zijn nationale wetgeving uitsluitend zijn voorbehouden aan de autoriteiten van die andere staat die partij is.
 Art.    23 . 1. Elk geschil tussen staten die partij zijn inzake de uitlegging of toepassing van dit verdrag dat niet binnen een redelijke termijn door onderhandelingen kan worden beslecht, wordt op verzoek van een van die staten onderworpen aan arbitrage. Indien de partijen binnen zes maanden na de datum van het verzoek om arbitrage niet erin zijn geslaagd overeenstemming te bereiken over de regeling van deze arbitrage, kan elk van hen het geschil voorleggen aan het Internationale Gerechtshof door middel van een verzoek overeenkomstig het Statuut van het Hof.
2. Elke staat kan op het tijdstip van ondertekening, bekrachtiging, aanvaarding of goedkeuring van dit verdrag, dan wel bij toetreding daartoe, verklaren dat hij zich niet gebonden acht door het eerste lid van dit artikel. De overige staten die partij zijn, zijn tegenover een staat die partij is en die een dergelijk voorbehoud heeft gemaakt niet gebonden door voornoemde bepaling.
3. Elke staat die een voorbehoud heeft gemaakt overeenkomstig het tweede lid van dit artikel kan dit voorbehoud te allen tijde intrekken door middel van een kennisgeving aan de secretaris-generaal van de Verenigde Naties.
 Art.    24 . 1. Dit verdrag staat van 14 september 2005 tot en met 31 december 2006 open voor ondertekening door alle staten op de zetel van de Verenigde Naties te New York.
2. Dit verdrag wordt bekrachtigd, aanvaard of goedgekeurd. De akten van bekrachtiging, aanvaarding of goedkeuring worden neergelegd bij de secretaris-generaal van de Verenigde Naties.
3. Dit verdrag staat open voor toetreding door alle staten. De akten van toetreding worden neergelegd bij de secretaris-generaal van de Verenigde Naties.
 Art.    25 . 1. Dit verdrag treedt in werking op de dertigste dag volgend op de datum van neerlegging van de tweeëntwintigste akte van bekrachtiging, aanvaarding, goedkeuring of toetreding bij de secretaris-generaal van de Verenigde Naties.
2. Ten aanzien van elke staat die het verdrag bekrachtigt, aanvaardt, goedkeurt of ertoe toetreedt na de neerlegging van de tweeëntwintigste akte van bekrachtiging, aanvaarding, goedkeuring of toetreding, treedt het verdrag in werking op de dertigste dag volgend op de neerlegging door deze staat van zijn akte van bekrachtiging, aanvaarding, goedkeuring of toetreding.
 Art.    26 . 1. Een staat die partij is, kan een wijziging van dit verdrag voorstellen. De voorgestelde wijziging wordt gericht aan de depositaris, die deze onverwijld meedeelt aan alle staten die partij zijn.
2. Indien de meerderheid van de staten die partij zijn de depositaris verzoeken om een conferentie bijeen te roepen voor onderzoek van de voorgestelde wijziging, nodigt de depositaris alle staten die partij zijn uit voor een conferentie, die ten vroegste drie maanden na verzending van de oproepingen aanvangt.
3. De conferentie stelt alles in het werk om de wijzigingen bij consensus aan te nemen. Ingeval zij niet daarin slaagt, worden de wijzigingen aangenomen met een meerderheid van twee derden van alle staten die partij zijn. Enige door de conferentie aangenomen wijziging wordt door de depositaris onverwijld aan alle staten die partij zijn, meegedeeld.
4. De overeenkomstig het derde lid van dit artikel aangenomen wijziging treedt voor elke staat die partij is en die zijn akte van bekrachtiging, aanvaarding of goedkeuring van de wijziging of van toetreding ertoe neerlegt, in werking op de dertigste dag volgend op de datum waarop twee derden van de staten die partij zijn hun relevante akte hebben neergelegd. Daarna treedt de wijziging voor elke staat die partij is in werking op de dertigste dag volgend op de datum waarop hij zijn relevante akte heeft neergelegd.
 Art.    27 . 1. Elke staat die partij is, kan dit verdrag opzeggen door middel van een schriftelijke kennisgeving aan de secretaris-generaal van de Verenigde Naties.
2. De opzegging wordt van kracht een jaar na de datum van ontvangst van de kennisgeving door de secretaris-generaal van de Verenigde Naties.
 Art.    28 . Het origineel van dit verdrag, waarvan de Arabische, Chinese, Engelse, Franse, Russische en Spaanse teksten gelijkelijk authentiek zijn, wordt neergelegd bij de secretaris-generaal van de Verenigde Naties, die voor eensluidend gewaarmerkte afschriften hiervan aan alle staten doet toekomen.
TEN BLIJKE WAARVAN de ondergetekenden, daartoe naar behoren gemachtigd door hun respectieve regeringen, dit verdrag hebben ondertekend, dat vanaf 14 september 2005 openstaat voor ondertekening op de zetel van de Verenigde Naties te New York.
 BIJLAGE.
 Art.  N. Bijlage. - Lijst der Lidstaten
(Lijst niet opgenomen om technische redenen, zie B.St. van 30-10-2009, p. 70697-70700)
VERKLARINGEN
" Het Koninkrijk België verklaart dat alleen radioactief materiaal en de installaties met radioactief materiaal geviseerd worden door artikel 18, lid 1, b) en c). "
" Het Koninkrijk België verklaart dat de bevoegde organen en verbindingscentra, aangeduid in toepassing van artikel 7, lid 4, de volgende zijn :
- Federaal agentschap voor nucleaire controle
Ravensteinstraat 36
B-1000 BRUSSEL
Tel. : +32 (02) 289 21 11
Fax : +32 (02) 289 21 12
- Coördinatieorgaan voor de dreigingsanalyse/Coordination Unit for Threat Analysis
Wetstraat 62
B-1040 BRUSSEL
Tel. : +32 (02) 238 56 11
Fax : +32 (02) 217 57 29
- Federale Overheidsdienst Binnenlandse Zaken - Algemene Directie Crisiscentrum
Hertogstraat 53
B-1000 BRUSSEL
Tel. : +32 (02) 506 47 11
Fax : +32 (02) 506 47 09


type: legislation

jurisdiction: Belgium

text:
Art.    1 . Toepassingsgebied van de Overeenkomst.
1. Mogen op grond van wederkerigheid betaalde werkzaamheden verrichten in de Ontvangende Staat :
a) de echtgeno(o)te en de ongehuwde kinderen jonger dan achttien jaar van een diplomatiek of een consulair ambtenaar van de Zendstaat, geaccrediteerd bij :
(i) de Ontvangende Staat, of
(ii) een internationale organisatie in de Ontvangende Staat;
b) de echtgeno(o)te van een ander lid van het personeel van de zending van de Zendstaat dan wel van het personeel van de consulaire post van diezelfde Staat,
als bepaald in artikel 1 van het Verdrag van Wenen inzake Diplomatiek (1961) en Consulair Verkeer (1963).
2. De toestemming om betaalde werkzaamheden te verrichten wordt verleend overeenkomstig de wetten en voorschriften die van kracht zijn in de Ontvangende Staat en overeenkomstig het bepaalde in deze Overeenkomst.
3. Deze toestemming geldt niet voor de ingezetenen van de Ontvangende Staat of de vaste verblijfhouders op zijn grondgebied.
4. Tenzij de Ontvangende Staat anderszins beslist, wordt geen toestemming verleend aan de begunstigde die, na betaalde werkzaamheden te hebben aanvaard, niet langer deel uitmaakt van het gezin van de in het eerste lid van dit artikel bedoelde personen.
5. De toestemming is geldig voor de periode dat het in het eerste lid van dit artikel bedoelde personeel is aangesteld bij de diplomatieke zending of de consulaire post van de Zendstaat op het grondgebied van de Ontvangende Staat, en vervalt wanneer de aanstelling eindigt, dan wel binnen een redelijke termijn na de beëindiging.
 Art.    2 . Procedures.
1. Verzoeken om toestemming voor het verrichten van betaalde werkzaamheden worden uit naam van de begunstigde door de ambassade van de Zendstaat gestuurd naar de Dienst Diplomatiek Protocol van het Ministerie van Buitenlandse Zaken van de Republiek Kroatië dan wel naar de dienst Protocol van de Belgische Federale Overheidsdienst Buitenlandse Zaken, Buitenlandse Handel en Ontwikkelingssamenwerking, naar gelang van het geval.
2. Nadat is onderzocht of de begunstigde een gezinslid is van een ambtenaar, zoals bedoeld in artikel 1§ 1 van deze Overeenkomst en nadat de officiële aanvraag is behandeld, laat de dienst Protocol van de Ontvangende Staat de ambassade van de Zendstaat officieel weten dat het gezinslid een betaalde werkzaamheid mag verrichten.
3. De gevolgde procedures worden dusdanig toegepast dat de begunstigde van de toestemming zo snel mogelijk betaalde werkzaamheden kan verrichten. Alle voorschriften inzake de toestemming om betaalde werkzaamheden te verrichten en soortgelijke formaliteiten worden welwillend toegepast.
4. Toestemming om betaalde werkzaamheden te verrichten betekent niet dat de begunstigde wordt vrijgesteld van de wettelijke vereisten of voorschriften die gewoonlijk van toepassing zijn op persoonsgegevens, professionele of andere kwalificaties waarvan de werknemer het bewijs dient te leveren voor het verrichten van betaalde werkzaamheden.
 Art.    3 . Civiel- en administratiefrechtelijke voorrechten en immuniteiten.
Ingeval de begunstigde van een toestemming om betaalde werkzaamheden te verrichten civiel- en administratiefrechtelijke immuniteit van rechtsmacht geniet in de Ontvangende Staat, overeenkomstig de bepalingen van de Verdragen van Wenen inzake diplomatiek en consulair verkeer, dan wel enig ander internationaal verdrag, zal afstand worden gedaan van deze immuniteit ten aanzien van de handelingen die voortvloeien uit het verrichten van betaalde werkzaamheden welke onder het burgerlijk en administratief recht van de Ontvangende Staat vallen. De Zendstaat doet ook afstand van de immuniteit van tenuitvoerlegging van vonnissen die met betrekking tot dergelijke handelingen worden uitgesproken.
 Art.    4 . Immuniteit ten aanzien van strafzaken.
Ingeval de begunstigde van de toestemming voor het verrichten van betaalde werkzaamheden immuniteit geniet ten aanzien van de rechtsmacht in strafzaken van de Ontvangende Staat overeenkomstig de bepalingen van de bovengenoemde Verdragen van Wenen, dan wel van enig ander internationaal verdrag :
a) doet de Zendstaat afstand van de immuniteit van de rechtsmacht die de begunstigde ten aanzien van de Ontvangende Staat geniet in strafzaken met betrekking tot elk handelen of nalaten dat voortvloeit uit de betaalde werkzaamheden, behalve in bijzondere gevallen wanneer de Zendstaat van mening is dat het doen van afstand in strijd is met zijn belangen;
b) het doen van afstand van immuniteit ten aanzien van de rechtsmacht in strafzaken wordt niet geacht mede betrekking te hebben op de immuniteit ten aanzien van de tenuitvoerlegging van het vonnis, waarvan uitdrukkelijk afstand moet worden gedaan. In dergelijk geval neemt de Zendstaat het verzoek van de Ontvangende Staat ernstig in overweging.
 Art.    5 . Belasting- en sociale zekerheidsstelsels.
In overeenstemming met de bepalingen van de bovengenoemde Verdragen van Wenen dan wel krachtens enig ander toepasselijk internationaal verdrag zijn de begunstigden van de toestemming voor het verrichten van betaalde werkzaamheden onderworpen aan de belasting- en sociale zekerheidsstelsels van de Ontvangende Staat, ten aanzien van alles wat verband houdt met het verrichten van bedoelde werkzaamheden in deze Staat.
 Art.    6 . Duur en beëindiging.
Deze Overeenkomst wordt gesloten voor onbepaalde duur. Elk van de Partijen mag ze te allen tijde beëindigen door hiervan zes maanden van te voren langs diplomatieke weg schriftelijk kennis te geven aan de andere Partij.
 Art.    7 . Inwerkingtreding.
Deze Overeenkomst treedt in werking op de eerste dag van de tweede maand na de datum waarop de laatste kennisgeving dat aan de grondwettelijke en wettelijke voorschriften voor de inwerkingtreding is voldaan, langs diplomatieke weg is uitgewisseld.
Ten blijke waarvan, de ondergetekende vertegenwoordigers, daartoe naar behoren gemachtigd door hun respectieve Regeringen, deze Overeenkomst hebben ondertekend.
Gedaan te Zagreb, op 30 mei 2005, in tweevoud, in de Nederlandse, de Franse, de Kroatische en de Engelse taal. In geval van verschil in uitlegging, is de Engelse tekst doorslaggevend.
 BIJLAGE.
 Art.  N. Deze Overeenskomst treedt in werking op 1 juni 2009, overeenkomstig haar artikel 7.


text:
Artikel    1 .  Begripsomschrijvingen
Voor de toepassing van dit verdrag wordt verstaan onder :
(a) " overbrengende Staat " : de Partij van waaruit de gevonniste persoon kan worden overgebracht of is overgebracht;
(b) " ontvangende Staat " : de Partij waarnaar de gevonniste persoon kan worden overgebracht of is overgebracht;
(c) " gevonniste persoon " : iedere persoon die na op het grondgebied van een van beide Staten rechterlijk te zijn veroordeeld, een door een strafgerecht uitgesproken vrijheidsberovende straf of maatregel ter aanvulling of ter vervanging van een straf moet ondergaan en die in detentie zit;
(d) " veroordeling " : iedere door een rechtbank van de overbrengende Staat uitgesproken vrijheidsberovende straf of maatregel voor een beperkte of onbeperkte duur wegens een strafrechtelijk misdrijf.
 Art.    2 .  Algemene beginselen
1. De Partijen verbinden zich ertoe elkaar samenwerking te verlenen met betrekking tot de overbrenging van gevonniste personen overeenkomstig de in dit verdrag bepaalde voorwaarden.
2. Een gevonniste persoon op wie dit verdrag van toepassing kan zijn, moet door de veroordelende Staat van de inhoud van dit verdrag in kennis worden gesteld.
3. Een op het grondgebied van een Partij gevonniste persoon kan, overeenkomstig de bepalingen van dit verdrag, naar het grondgebied van de andere Partij worden overgebracht teneinde aldaar de tegen hem uitgesproken veroordeling te ondergaan.
4. Bij het nemen van een beslissing betreffende de overbrenging van een gevonniste persoon neemt iedere Partij de volgende elementen in aanmerking :
(1) het gegeven dat de overbrenging van de gevonniste persoon waarschijnlijk bijdraagt tot zijn resocialisatie of in ieder geval in zijn belang is; en
(2) de aard en de ernst van het misdrijf, inzonderheid de gevolgen ervan in de ontvangende Staat en in de overbrengende Staat, evenals alle verzachtende of verzwarende omstandigheden.
 Art.    3 .  Ne bis in idem
1. Een overeenkomstig de bepalingen van dit verdrag overgebrachte persoon kan niet opnieuw in de ontvangende Staat worden gevonnist of veroordeeld op grond van de feiten die in de overbrengende Staat aanleiding hebben gegeven tot de veroordeling.
2. Een overgebrachte persoon kan in de ontvangende Staat evenwel worden gedetineerd, gevonnist en veroordeeld voor andere feiten dan die welke aanleiding hebben gegeven tot de veroordeling in de veroordelende Staat, wanneer die feiten krachtens de wetgeving van de ontvangende Staat strafrechtelijk worden bestraft.
 Art.    4 .  Toepassingsgebied
Dit verdrag is van toepassing onder de volgende voorwaarden :
(a) de handelingen of nalatigheden die aanleiding hebben gegeven tot de veroordeling, vormen de essentiële bestanddelen van een strafrechtelijk misdrijf krachtens het recht van de ontvangende Staat of zouden dergelijke bestanddelen moeten vormen ingeval zij zich op zijn grondgebied zouden voordoen;
(b) de gevonniste persoon is onderdaan van de ontvangende Staat;
(c) de nog te ondergane veroordeling moet nog ten minste een jaar bedragen te rekenen vanaf het verzoek om overbrenging;
(d) een gevonniste persoon kan niet worden overgebracht indien hij in de overbrengende Staat niet de minimumduur van gevangenisstraf, van plaatsing of van enige andere vorm van vrijheidsberoving heeft ondergaan overeenkomstig het recht inzake de tenuitvoerlegging van strafrechtelijke veroordelingen van de overbrengende Staat;
(e) het vonnis is definitief en geen enkele andere rechterlijke procedure in verband met het misdrijf of enig ander misdrijf is hangende in de overbrengende Staat;
(f) de overbrengende Staat, de ontvangende Staat en de gevonniste persoon stemmen in met de overbrenging. Indien beide Partijen gelet op de leeftijd of op de lichamelijke of geestelijke toestand van de gevonniste persoon het nodig achten, kan de instemming van deze laatste evenwel worden gegeven door een persoon die gemachtigd is namens hem op te treden;
(g) zo het bevoegde gerecht van de ontvangende Staat een beslissing moet nemen of een vonnis moet uitspreken teneinde de door het gerecht van de overbrengende Staat aan de gevonniste persoon opgelegde veroordeling ten uitvoer te leggen, moet de ontvangende Staat de beslissing of het vonnis van voornoemd gerecht toepassen voor de overbrengende Staat de gevonniste persoon overbrengt. Ingeval de door het gerecht van de ontvangende Staat bepaalde tenuitvoerleggingsduur van de veroordeling lager is dan die van de alsnog te ondergane straf, heeft de overbrengende Staat het recht het verzoek te weigeren.
 Art.    5 .  Gronden tot weigering van overbrenging
1. De overbrenging moet worden geweigerd indien :
(a) de gevonniste persoon is veroordeeld wegens het plegen in de zin van het Thaise recht van een misdrijf tegen :
(i) de interne of externe veiligheid van de Staat;
(ii) de vorst, zijn echtgenote of zijn zonen of dochters; of
(iii) de wetgeving inzake de bescherming van het nationaal kunstpatrimonium;
(b) de overbrenging van de gevonniste persoon kan leiden tot een aantasting van de soevereiniteit, de veiligheid of de openbare orde, dan wel van andere wezenlijke belangen van een van beide Staten.
2. De overbrenging kan worden geweigerd indien :
(a) de gevonniste persoon niet de hem bij de veroordeling opgelegde geldsommen, kosten, schadevergoedingen, boetes of geldelijke veroordelingen van welke aard ook heeft gekweten;
(b) de gevonniste persoon tevens onderdaan is van de overbrengende Staat.
 Art.    6 .  Procedure van overbrenging
1. Een procedure van overbrenging op grond van dit verdrag moet langs diplomatieke weg worden ingesteld via een schriftelijk verzoek van de ontvangende Staat aan de overbrengende Staat. De overbrengende Staat stelt langs dezelfde weg de ontvangende Staat onverwijld in kennis van zijn beslissing om de overbrenging te aanvaarden of te weigeren. Indien de overbrengende Staat instemt met het verzoek, nemen beide Partijen alle maatregelen die nodig zijn voor de overbrenging van de gevonniste persoon.
2. De gevonniste persoon kan met het oog op zijn overbrenging een verzoek voorleggen aan de ontvangende Staat. Indien de ontvangende Staat instemt met het verzoek, stelt deze Staat de procedure van overbrenging zoals omschreven in het eerste lid van dit artikel in.
3. De overbrengende Staat verstrekt aan de ontvangende Staat de volgende informatie :
(a) een overzicht van de feiten op grond waarvan de veroordeling is uitgesproken;
(b) de datum waarop de straf verstrijkt, het reeds door de gevonniste persoon ondergane gedeelte van de veroordeling, alsmede enige strafvermindering wegens verrichte arbeid, goed gedrag, voorlopige hechtenis of om andere redenen;
(c) een voor eensluidend gewaarmerkt afschrift van alle vonnissen en veroordelingen die verband houden met de gevonniste persoon, alsmede van de wettelijke bepalingen die daaraan ten grondslag liggen;
(d) een verklaring overeenkomstig de wetgeving van de overbrengende Staat naar luid waarvan de gevonniste persoon ermee instemt te worden overgebracht;
(e) enige andere door de ontvangende Staat gevraagde informatie voor zover deze van belang kan zijn voor de overbrenging van de gevonniste persoon en de tenuitvoerlegging van zijn veroordeling.
4. De ontvangende Staat verstrekt de overbrengende Staat een stuk waaruit blijkt dat de gevonniste persoon een onderdaan is van deze Staat.
5. De overbrengende Staat verleent de ontvangende Staat, indien deze laatste het wenst, de mogelijkheid voor de overbrenging na te gaan, via een door de ontvangende Staat aangewezen ambtenaar, of de gevonniste persoon of een persoon die gemachtigd is namens hem op te treden overeenkomstig artikel 4, (f), van dit verdrag vrijwillig met de overbrenging heeft ingestemd en zich daarbij volledig bewust was van de wettelijke gevolgen van die instemming.
6. De overlevering van de gevonniste persoon door de autoriteiten van de overbrengende Staat aan die van de ontvangende Staat heeft plaats in de overbrengende Staat op een tussen de twee Partijen afgesproken datum en plaats.
 Art.    7 .  Handhaving van de rechtsmacht
Voor zover de veroordelingen ten uitvoer worden gelegd krachtens dit verdrag, is de overbrengende Staat als enige bevoegd voor de vonnissen van zijn rechtbanken, de door deze laatste uitgesproken veroordelingen en de procedures tot herziening, wijziging of vernietiging van die vonnissen en veroordelingen.
 Art.    8 .  Procedure van tenuitvoerlegging van de veroordeling
1. De voortzetting van de tenuitvoerlegging van de veroordeling na de overbrenging wordt beheerst door de wetten en de procedures van de ontvangende Staat, daaronder begrepen de regeling inzake de uitvoering van de gevangenisstraf, van de plaatsing of van enige andere vorm van vrijheidsberoving, alsmede de regeling inzake de vermindering van de duur van de gevangenisstraf, van de plaatsing of van enige andere vorm van vrijheidsberoving ingevolge voorwaardelijke invrijheidsstelling, kwijtschelding van straf of andere maatregelen.
2. Onder voorbehoud van het derde lid van dit artikel is de ontvangende Staat gebonden door het rechtskarakter van de veroordeling zoals vastgesteld door de overbrengende Staat.
3. Geen enkele veroordeling op grond waarvan een vrijheidsberoving wordt opgelegd, kan door de ontvangende Staat op zodanige wijze ten uitvoer worden gelegd dat de duur van de veroordeling van de rechtbank van de overbrengende Staat wordt overschreden. De tenuitvoerlegging moet voor zover mogelijk overeenkomen met de veroordeling uitgesproken in de overbrengende Staat.
4. Indien de overbrengende Staat het vonnis of de veroordeling herziet, wijzigt of vernietigt overeenkomstig artikel 7 van dit verdrag of indien de overbrengende Staat de straf vermindert of omzet, de gevonniste persoon genade verleent of anderszins een einde maakt aan de veroordeling, geeft de ontvangende Staat gevolg aan de beslissing zodra deze hem overeenkomstig dit artikel is meegedeeld.
5. De ontvangende Staat kan zijn bepalingen inzake het strafrecht ten aanzien van minderjarigen toepassen op de gevonniste persoon die deze Staat bij die categorie indeelt, ongeacht de status van die gevonniste persoon in het recht van de overbrengende Staat.
6. De ontvangende Staat bericht de overbrengende Staat omtrent de tenuitvoerlegging van de veroordeling ingeval :
(a) de gevonniste persoon voorwaardelijk is vrijgelaten en wanneer hij is vrijgelaten na zijn veroordeling te hebben ondergaan;
(b) de gevonniste persoon ontsnapt voor zijn veroordeling volledig ten uitvoer is gelegd; of
(c) de overbrengende Staat om een verslag verzoekt.
 Art.    9 .  Doortocht van de gevonniste persoon
1. Indien een van beide Partijen een gevonniste persoon overbrengt vanuit een derde Staat, verleent de andere Partij zijn medewerking teneinde de doortocht van die gevonniste persoon over zijn grondgebied te vergemakkelijken. De Partij die voornemens is over te gaan tot een dergelijke overbrenging brengt vooraf de andere Partij op de hoogte van de doortocht.
2. Een Partij kan weigeren de doortocht toe te staan ingeval :
(a) de gevonniste persoon een van haar onderdanen is; of
(b) het strafbare feit dat aanleiding heeft gegeven tot de veroordeling geen strafrechtelijk misdrijf oplevert krachtens haar eigen recht.
 Art.    10 .  Kosten
De kosten verbonden aan de overbrenging van de gevonniste persoon of aan de tenuitvoerlegging van de veroordeling na zijn overbrenging zijn ten laste van de ontvangende Staat, tenzij beide Partijen een andere regeling hebben getroffen.
 Art.    11 .  Taal
1. De stukken en de verklaringen in de zin van artikel 6, derde en vierde lid, en van artikel 8, vierde lid, worden meegedeeld in een van de talen van de overbrengende Staat.
2. De verzoeken en alle andere stukken in verband met de procedure van overbrenging worden overgezonden in het Engels of in een van de talen van de overbrengende Staat.
 Art.    12 .  Toepassing in de tijd
Dit verdrag is van toepassing op de tenuitvoerlegging van veroordelingen die hetzij voor, hetzij na de inwerkingtreding ervan zijn uitgesproken.
 Art.    13 .  Slotbepalingen
1. Deze Overeenkomst moet worden bekrachtigd. De uitwisseling van de akten van bekrachtiging vindt plaats, zo spoedig mogelijk, te Brussel.
2. De Overeenkomst treedt in werking dertig (30) dagen na de uitwisseling van de akten van bekrachtiging.
3. Een van beide Partijen kan te allen tijde dit verdrag opzeggen door middel van een schriftelijke kennisgeving aan de andere Partij. De opzegging wordt van kracht een jaar na de datum van ontvangst van die kennisgeving.
Ten blijke waarvan, de ondergetekenden, daartoe naar behoren gemachtigd, dit verdrag hebben ondertekend.
Opgemaakt te Bangkok, op 12 november 2005, in tweevoud, in het Thais, het Nederlands, het Frans en het Engels, de vier teksten zijnde gelijkelijk authentiek.
 BIJLAGE.
 Art.  N. Overeenkomstig artikel 29 van de Overeenkomst 1° en artikel 13 van de Overeenkomst 2°, treden deze Overeenkomsten in werking 30 dagen na de datum van de uitwisseling van de akten van bekrachtiging, d.w.z. op 23 juli 2010.


text:
Artikel    M . Het Koninkrijk België en Servië-Montenegro hebben bij notawisseling van respectievelijk 26 januari en 9 mei 2005 verklaard dat de in Bijlage I opgesomde Akkoorden en Overeenkomsten tussen het Koninkrijk België en de Socialistische Federatieve Republiek Joegoslavië en de in Bijlage II genoemde Benelux-Overeenkomst van kracht blijven, tussen het Koninkrijk België en Servië-Montenegro en dat de in Bijlage III vermelde Overeenkomsten tussen de Belgisch-Luxemburgse Economische Unie en de Socialistische Federatieve Republiek Joegoslavië van kracht blijven tussen de Belgisch-Luxemburgse Economische Unie en Servië-Montenegro.
 BIJLAGEN.
 Art.    N1 . Bijlage I. 1. Verdrag tussen België en Yoegoslavië betreffende de sociale zekerheid, ondertekend te Belgrado op 1 november 1954.
2. Cultureel Akkoord tussen het Koninkrijk België en de Federatieve Volksrepubliek Joegoslavië, ondertekend te Brussel op 5 februari 1957.
3. Akkoord tussen het Koninkrijk België en de Federatieve Volksrepubliek Joegoslavië betreffende het luchtvervoer, en bijlage, ondertekend te Belgrado op 24 september 1957.
4. Veterinaire Overeenkomst tussen de regering van het Koninkrijk België en de regering van de Federatieve Volksrepubliek Joegoslavië, ondertekend te Brussel op 31 oktober 1961.
5. Akkoord tussen het Koninkrijk België en de Socialistische Bondsrepubliek Joegoslavië betreffende het reizigers- en het goederenvervoer over de weg met bedrijfsvoertuigen, en Bijlage, ondertekend te Brussel op 1 juli 1963.
6. Verdrag, ondertekend te Brussel op 11 maart 1968, ter herziening van het verdrag tussen België en Joegoslavië betreffende de sociale zekerheid op 1 november 1954.
7. Consulaire Overeenkomst tussen het Koninkrijk België en de Socialistische Federatieve Republiek Joegoslavië, en bijgevoegde brieven, ondertekend te Belgrado op 30 december 1969.
8. Akkoord tussen het Koninkrijk België en de Socialistische Bondsrepubliek Joegoslavië betreffende de tewerkstelling en het verblijf in België van Joegoslavische werknemers, en Bijlagen, ondertekend te Belgrado op 23 juli 1970.
9. Overeenkomst betreffende uitlevering en wederzijdse rechtshulp in strafzaken tussen het Koninkrijk België en de Socialistische Bondsrepubliek Joegoslavië, en bijlage, ondertekend te Belgrado op 4 juni 1971.
10. Akkoord tussen het Koninkrijk België en de Socialistische Bondsrepubliek Joegoslavië betreffende wederzijdse rechtshulp in burgerlijke en handelszaken, ondertekend te Belgrado op 24 september 1971.
11. Overeenkomst tussen het Koninkrijk België en de Socialistische Republiek Joegoslavië betreffende de afgifte van akten van de burgerlijke stand en de vrijstelling van legalisatie, ondertekend te Belgrado op 24 september 1971.
12. Overeenkomst tussen het Koninkrijk België en de Socialistische Bondsrepubliek Joegoslavië nopens de erkenning en de uitvoering van gerechtelijke beslissingen inzake verplichtingen tot onderhoud, ondertekend te Belgrado op 12 december 1973.
13. Overeenkomst tussen het Koninkrijk België en de Socialistische Federatieve republiek Joegoslavië tot het vermijden van dubbele belasting op het inkomen en het kapitaal, en Protocol, ondertekend te Belgrado op 21 november 1980.
 Art.    N2 . Bijlage II.
1. Akkoord tussen de Beneluxlanden en Joegoslavië betreffende de visumafschaffing, ondertekend te Belgrado op 17 juni 1969.
 Art.  N3. Bijlage III.
1. Economisch, industrieel en technisch samenwerkingsakkoord tussen de BLEU en de Socialistische Bondsrepubliek Joegoslavië, ondertekend te Brussel op 17 mei 1967.


text:
Begripsomschrijvingen
 Artikel     1 . 1. Voor de toepassing van deze Overeenkomst betekent de term " investeerders ",
a) met betrekking tot het Koninkrijk België of het Groothertogdom Luxemburg,
i) de " onderdanen ", zijnde elk natuurlijk persoon die volgens de wetgeving van het Koninkrijk België of van het Groothertogdom Luxemburg wordt beschouwd als een onderdaan van het Koninkrijk België of van het Groothertogdom Luxemburg;
ii) de " vennootschappen ", zijnde elke rechtspersoon die is opgericht in overeenstemming met de wetgeving van het Koninkrijk België of van het Groothertogdom Luxemburg en waarvan de maatschappelijke zetel gevestigd is op het grondgebied van het Koninkrijk België of van het Groothertogdom Luxemburg;
b) met betrekking tot de Volksrepubliek China,
i) natuurlijke personen die de nationaliteit van de Volksrepubliek China hebben overeenkomstig de wetgeving van de Volksrepubliek China;
ii) een juridische eenheid, met inbegrip van vennootschappen, verenigingen, partnerschappen en andere organisaties, die zijn opgericht in overeenstemming met de wet- en regelgeving van de Volksrepubliek China en waarvan de maatschappelijke zetel gevestigd is in de Volksrepubliek China.
2. " investeringen " : alle soorten vermogensbestanddelen die worden geïnvesteerd door investeerders van een Overeenkomstsluitende Partij op het grondgebied van de andere Overeenkomstsluitende Partij overeenkomstig de wet- en regelgeving van laatstgenoemde. Als investeringen in de zin van deze Overeenkomst gelden in het bijzonder, doch niet uitsluitend :
a) roerende en onroerende goederen, alsmede andere zakelijke rechten zoals hypotheken, retentierechten, pandrechten, rechten van vruchtgebruik en soortgelijke rechten;
b) aandelen, maatschappelijke aandelen en alle andere vormen van deelneming in bedrijven;
c) tegoeden of een andere met een investering verband houdende prestatie die economische waarde heeft;
d) auteursrechten, industriële eigendomsrechten, technische werkwijzen, handelsnamen, know how en goodwill;
e) rechtelijke of wettelijk toegestane contractuele concessies, waaronder die tot het opsporen, ontwikkelen, winnen of exploiteren van natuurlijke rijkdommen.
Veranderingen in de vorm waarin vermogensbestanddelen werden geïnvesteerd of geherinvesteerd doen geen afbreuk aan de omschrijving ervan als " investering " zoals bedoeld in deze Overeenkomst.
3. " opbrengst " : de bedragen die een investering oplevert, en met name, doch niet uitsluitend, winst, rente, vermogensaanwas, dividenden, royalty's en honoraria.
4. " grondgebied " :
a) het grondgebied van het Koninkrijk België en het grondgebied van het Groothertogdom Luxemburg evenals de zeegebieden, d.w.z. de gebieden op en onder zee die zich voorbij de territoriale wateren van het Koninkrijk België uitstrekken en waarin laatstgenoemde, overeenkomstig het internationaal recht, soevereine rechten en rechtsmacht uitoefent met het oog op de opsporing, de winning en het behoud van de natuurlijke rijkdommen;
b) het grondgebied van de Volksrepubliek China, (met inbegrip van de territoriale zee en het luchtruim daarboven), alsmede elk gebied buiten haar territoriale zee waarbinnen de Volksrepubliek China soevereine rechten uitoefent voor de exploratie en de exploitatie van rijkdommen in de zeebodem, de ondergrond ervan en de erboven liggende wateren, in overeenstemming met het Chinese recht en het internationale recht.
 Bevordering en bescherming van investeringen
 Art.    2 . 1. Elke Overeenkomstsluitende Partij bevordert investeringen van investeerders van de andere Overeenkomstsluitende Partij op haar grondgebied en laat zodanige investeringen toe in overeenstemming met haar wetgeving.
2. Alle investeringen van investeerders van een Overeenkomstsluitende Partij genieten op het grondgebied van de andere Overeenkomstsluitende Partij een eerlijke en rechtvaardige behandeling.
3. Investeringen van investeerders van een Overeenkomstsluitende Partij genieten op het grondgebied van de andere Overeenkomstsluitende Partij voortdurende zekerheid en bescherming.
4. Onverminderd haar wet- en regelgeving, neemt een Overeenkomstsluitende Partij geen ongeoorloofde of discriminatoire maatregelen die het beheer, de instandhouding, het gebruik, het genot of de vervreemding van de investeringen door de investeerders van de andere Overeenkomstsluitende Partij zouden kunnen belemmeren.
 Nationale behandeling en meest begunstigde natie
 Art.    3 . 1. Elke Overeenkomstsluitende Partij verleent aan investeringen en daarmee verband houdende activiteiten van investeerders van de andere Overeenkomstsluitende Partij een behandeling die niet minder gunstig is dan de behandeling die deze Overeenkomstsluitende Partij verleent aan investeringen en daarmee verband houdende activiteiten van haar eigen investeerders.
2. Geen van de Overeenkomstsluitende Partijen verleent aan investeringen en daarmee verband houdende activiteiten van investeerders van de andere Overeenkomstsluitende Partij een behandeling die minder gunstig is dan de behandeling die de Overeenkomstsluitende Partij verleent aan investeringen en daarmee verband houdende activiteiten van investeerders van een derde Staat.
3. Het bepaalde in lid 2 van dit artikel mag niet zodanig worden uitgelegd dat een Overeenkomstsluitende Partij verplicht is investeerders van de andere Overeenkomstsluitende Partij mede het voordeel te laten genieten van een behandeling, voorkeur of voorrecht voortvloeiend uit :
a) het lidmaatschap van een douane-unie, een vrijhandelszone, een economische unie, een gemeenschappelijke markt dan wel enige andere vorm van regionale economische organisatie of internationale overeenkomst tot oprichting hiervan;
b) een internationale overeenkomst of regeling die volledig of hoofdzakelijk betrekking heeft op belastingen;
c) regelingen ter bevordering van kleinschalige grenshandel in grensgebieden.
 Ontneming en eigendomsbeperking
 Art.    4 . 1. Elke Overeenkomstsluitende Partij verbindt zich geen enkele maatregel tot onteigening of nationalisatie noch enige andere maatregel te treffen die tot gevolg heeft dat aan de investeerders van de andere Overeenkomstsluitende Partij rechtstreeks of onrechtstreeks de hun toebehorende investeringen op haar grondgebied worden ontnomen.
2. Wanneer om redenen van openbaar nut, openbare veiligheid of nationaal belang van het bepaalde in het eerste lid moet worden afgeweken, dienen de volgende voorwaarden te worden vervuld :
a) de maatregelen worden genomen met inachtneming van nationale rechtsprocedures;
b) de maatregelen zijn niet discriminatoir;
c) de maatregelen gaan vergezeld van voorzieningen voor de betaling van een schadeloosstelling.
3. Het bedrag van de schadeloosstelling komt overeen met de werkelijke waarde van de investeringen op de dag voordat de maatregelen werden genomen of bekendgemaakt.
De schadeloosstelling wordt uitgekeerd in gelijk welke omwisselbare munt. Ze moet zonder onnodige vertraging worden uitbetaald en moet vrij kunnen worden overgemaakt. Vanaf het tijdstip dat het bedrag van de schadeloosstelling werd vastgesteld tot op de datum waarop ze wordt uitgekeerd, levert de schadeloosstelling intrest op aan het normale banktarief.
4. Aan investeerders van de ene Overeenkomstsluitende Partij die verliezen lijden met betrekking tot hun investeringen wegens oorlog of een ander gewapend conflict, revolutie, een nationale noodtoestand of opstand op het grondgebied van de andere Overeenkomstsluitende Partij, wordt door laatstgenoemde, wat de restitutie, schadevergoeding, schadeloosstelling of een andere regeling betreft, een behandeling toegekend die ten minste gelijk is aan de behandeling die laatstgenoemde Overeenkomstsluitende Partij toekent aan de investeerders van de meest begunstigde natie.
 Overmakingen
 Art.    5 . 1. Elke Overeenkomstsluitende Partij waarborgt aan investeerders van de andere Overeenkomstsluitende Partij de vrije overmaking van alle met de investering verband houdende betalingen, en meer bepaald :
a) bedragen die nodig zijn om de investering tot stand te brengen, te onderhouden of uit te breiden;
b) bedragen bestemd voor het nakomen van contractuele verbintenissen, met inbegrip van de bedragen die nodig zijn voor de terugbetaling van leningen, royalty's en andere betalingen voortvloeiend uit licenties, franchises, concessies en andere soortgelijke rechten;
c) de opbrengst van investeringen;
d) de opbrengst van de gehele of gedeeltelijke liquidatie van investeringen, met inbegrip van vermogensaanwas of meerwaarden van het geïnvesteerd kapitaal;
e) de inkomsten van onderdanen van de andere Overeenkomstsluitende Partij die uit hoofde van een investering op haar grondgebied werken;
f) de in toepassing van artikel 4 uitgekeerde schadeloosstelling.
2. Voornoemde overmaking gebeurt in vrij inwisselbare munt, tegen de wisselkoers die op de datum van overmaking van toepassing is op het grondgebied van de Overeenkomstsluitende Partij die de investeringen aanvaardt.
 Subrogatie
 Art.    6 . Indien één der Overeenkomstsluitende Partijen of haar aangewezen instantie een schadeloosstelling uitkeert aan haar eigen investeerders op grond van een voor een investering verleende waarborg of een verzekeringscontract tegen niet-commerciële risico's ten aanzien van een investering op het grondgebied van de andere Overeenkomstsluitende Partij, erkent laatstgenoemde Overeenkomstsluitende Partij :
a) de overdracht bij wet of ingevolge een rechtshandeling, aan de eerstgenoemde Overeenkomstsluitende Partij of haar aangewezen instantie van de rechten en schuldvorderingen van de investeerder, alsmede,
b) dat de eerstgenoemde Overeenkomstsluitende Partij of haar aangewezen instantie op grond van de subrogatie de rechten en vorderingen van voornoemde investeerder kan laten gelden en de verplichtingen die op de investeerder rusten, in dezelfde mate op zich neemt.
 Andere verplichtingen
 Art.    7 . 1. Wanneer een vraagstuk omtrent investeringen wordt geregeld bij deze Overeenkomst en bij de nationale wetgeving van de ene Overeenkomstsluitende Partij dan wel bij internationale overeenkomsten waarbij de Overeenkomstsluitende Partijen partij zijn of op een later tijdstip kunnen worden, kunnen de investeerders van de andere Overeenkomstsluitende Partij gebruik maken van de bepalingen die voor hen het meest gunstig zijn.
2. Elke Overeenkomstsluitende Partij staat te allen tijde in voor het naleven van de verbintenissen die zij jegens investeerders van de andere Overeenkomstsluitende Partij is aangegaan.
 Regeling van investeringsgeschillen
 Art.    8 . 1. Wanneer een juridisch geschil ontstaat tussen een investeerder van de ene Overeenkomstsluitende Partij en de andere Overeenkomstsluitende Partij geeft de ene Partij hiervan schriftelijk kennis aan de andere Partij bij het geschil.
De Partijen dienen ernaar te streven het geschil in de mate van het mogelijke door overleg te regelen, indien nodig door deskundig advies in te winnen van een derde partij of anders door middel van bemiddeling tussen de Overeenkomstsluitende Partijen langs diplomatieke weg.
2. Indien het geschil niet door overleg kan worden geregeld binnen zes maanden na de kennisgeving door de partij bij het geschil, stemt elke Overeenkomstsluitende Partij ermee in dat het, naar keuze van de investeerder wordt voorgelegd aan :
a) de bevoegde rechtbank van de Overeenkomstsluitende Partij die partij is bij het geschil;
b) het Internationale Centrum voor Beslechting van Investeringsgeschillen (I.C.S.I.D.), dat is opgericht krachtens het Verdrag inzake de beslechting van geschillen met betrekking tot investeringen tussen Staten en onderdanen van andere Staten, gedaan te Washington op 18 maart 1965.
Zodra de investeerder het geschil aan de bevoegde rechtbank van de betrokken Overeenkomstsluitende Partij dan wel aan het ICSID heeft voorgelegd, is de procedurekeuze onherroepelijk.
3. De uitspraken van het scheidsgerecht zijn onherroepelijk en bindend voor de partijen bij het geschil. Elke Overeenkomstsluitende Partij verbindt zich ertoe ze uit te voeren overeenkomstig haar nationale wetgeving.
 Geschillen tussen de Overeenkomstsluitende Partijen betreffende de uitlegging of toepassing van deze Overeenkomst
 Art.    9 . 1. Geschillen betreffende de uitlegging of toepassing van deze Overeenkomst worden zoveel mogelijk langs diplomatieke weg beslecht.
2. Wanneer een geschil niet langs diplomatieke weg kan worden beslecht, wordt het voorgelegd aan een gemengde commissie bestaande uit vertegenwoordigers van beide Overeenkomstsluitende Partijen; deze Commissie komt op verzoek van een van de Overeenkomstsluitende Partijen en zonder onnodige vertraging bijeen.
3. Indien de gemengde commissie het geschil niet binnen zes maanden kan regelen, wordt het op verzoek van een der Overeenkomstsluitende Partijen onderworpen aan een scheidsgerecht dat voor elk geval afzonderlijk op de volgende wijze wordt samengesteld :
a) Het scheidsgerecht bestaat uit drie scheidsmannen. Binnen twee maanden na ontvangst van het schriftelijk kennisgeving waarin om arbitrage wordt verzocht, benoemt elke Overeenkomstsluitende Partij een scheidsman. Beide scheidsmannen kiezen gezamenlijk binnen wederom twee maanden een onderdaan van een derde Staat die diplomatieke betrekkingen met beide Overeenkomstsluitende Partijen onderhoudt, als voorzitter van het scheidsgerecht.
b) Indien het scheidsgerecht niet is samengesteld binnen vier maanden na ontvangst van de schriftelijke kennisgeving waarin om arbitrage wordt verzocht, kan elke Overeenkomstsluitende Partij, bij ontbreken van een andere overeenkomst, de Voorzitter van het Internationale Gerechtshof verzoeken de noodzakelijke benoemingen te verrichten. Indien de Voorzitter onderdaan is van een van de Overeenkomstsluitende Partijen of anderszins verhinderd is genoemde functie uit te oefenen, wordt het lid van het Internationale Gerechtshof dat na hem het hoogst in anciënniteit is en dat geen onderdaan is van een van beide Overeenkomstsluitende Partijen of niet anderszins verhinderd is genoemde functie uit te oefenen, verzocht de benoemingen te verrichten.
c) Het scheidsgerecht stelt zijn eigen procedureregels vast. Het doet zijn uitspraak overeenkomstig het bepaalde in deze Overeenkomst en met de door beide Overeenkomstsluitende Partij erkende beginselen van het internationaal recht.
d) Het scheidsgerecht komt tot zijn uitspraak bij meerderheid van stemmen. De uitspraak is voor beide Overeenkomstsluitende Partijen bindend en onherroepelijk. Op verzoek van een Overeenkomstsluitende Partij zet het scheidsgerecht de redenen voor zijn uitspraak uiteen.
4. Elke Overeenkomstsluitende Partij draagt de kosten van de door haar benoemde scheidsman en die van haar vertegenwoordiging in de arbitrageprocedure. De kosten van de Voorzitter en het gerecht worden door de Overeenkomstsluitende Partijen in gelijke delen gedragen.
 Overgangsbepalingen
 Art.    10 . 1. Deze Overeenkomst treedt in de plaats van en vervangt de Overeenkomst inzake de wederzijdse bevordering en bescherming van investeringen tussen de Regering van de Volksrepubliek China en de Belgisch-Luxemburgse Economische Unie, ondertekend te Brussel op 4 juni 1984.
2. Deze Overeenkomst is van toepassing op alle investeringen gedaan door investeerders van de ene Overeenkomstsluitende Partij op het grondgebied van de andere Overeenkomstsluitende Partij, ongeacht of deze vóór of na de inwerkingtreding van deze Overeenkomst zijn gedaan. Ze is evenwel niet van toepassing op een geschil of vordering inzake een investering, die reeds voor de inwerkingtreding ervan voorwerp was van een juridische procedure of arbitrage. Dergelijke geschillen en vorderingen blijven als voorheen geregeld overeenkomstig de bepalingen van de Overeenkomst van 1984 genoemd in het eerste lid van dit artikel.
 Inwerkingtreding en duur
 Art.    11 . 1. Deze Overeenkomst treedt in werking op de eerste dag van de maand die volgt op de datum waarop de Overeenkomstsluitende Partijen elkaar schriftelijk hebben medegedeeld dat aan hun respectieve daarvoor vereiste nationale wettelijke procedures zijn voltooid, en blijft van kracht voor een tijdvak van tien jaar.
2. Deze Overeenkomst blijft van kracht tenzij een van de Overeenkomstsluitende Partijen de andere Overeenkomstsluitende Partij één jaar voor het verstrijken van het oorspronkelijke tijdvak van tien jaar of op een ander tijdstip schriftelijk in kennis stelt van haar voornemen om de Overeenkomst te beëindigen.
3. Ten aanzien van investeringen gedaan vóór de datum van beëindiging van deze Overeenkomst, blijven de bepalingen van de artikelen 1 tot en met 9 van kracht gedurende een tijdvak van nog eens tien jaar vanaf die datum van beëindiging.
1. 4. Deze Overeenkomst kan schriftelijk door de Overeenkomstsluitende Partijen worden gewijzigd. Ten aanzien van de inwerkingtreding van wijzigingen geldt dezelfde procedure als voor de inwerkingtreding van deze Overeenkomst.
Ten blijke waarvan, de ondertekenende vertegenwoordigers, naar behoren gemachtigd door hun onderscheiden Regeringen, deze Overeenkomst hebben ondertekend.
Gedaan in tweevoud te Beijing, op 6 juni 2005, in de Nederlandse, de Franse, de Chinese en de Engelse taal, zijnde alle teksten gelijkelijk authentiek. In geval van verschil in interpretatie is de Engelse tekst doorslaggevend.

Protocol bij de Overeenkomst tussen de Belgisch-Luxemburgse Economische Unie en de Regering van de Volksrepubliek China inzake de wederzijdse bevordering en bescherming van investeringen
Bij de ondertekening van de Overeenkomst inzake de wederzijdse bevordering en bescherming van investeringen tussen de Belgisch-Luxemburgse Economische Unie en de Regering van de Volksrepubliek China, hebben de ondertekenende vertegenwoordigers overeenstemming bereikt over de volgende bepalingen, die een integrerend deel uitmaken van de Overeenkomst :
Ad artikel 1
De term "investeringen'' genoemd in artikel 1, tweede lid, omvat investeringen van rechtspersonen van een derde Staat die het eigendom zijn van of onder toezicht staan van investeerders van de ene Overeenkomstsluitende Partij en die zijn gedaan op het grondgebied van de andere Overeenkomstsluitende Partij in overeenstemming met de wetten en voorschriften van laatstgenoemde Partij. De desbetreffende bepalingen van deze Overeenkomst zijn alleen van toepassing op dergelijke investeringen, wanneer deze derde Staat geen recht heeft, of afstand doet van het recht, tot het eisen van schadeloosstelling nadat de investeringen door de andere Overeenkomstsluitende Partij zijn onteigend.
Ad artikel 3
Ten aanzien van de Volksrepubliek China, is het eerste lid van artikel 3 niet van toepassing op :
(a) bestaande, niet-conforme maatregelen die op haar grondgebied worden gehandhaafd;
(b) de voortzetting van zodanige niet-conforme maatregel;
(c) een wijziging van zodanige niet-conforme maatregel voor zover de wijziging de non-conformiteit van de maatregel niet vergroot.
De Volksrepubliek China zal het nodige doen om de niet-conforme maatregelen met voortvarendheid op te heffen.
Ad artikel 5
1. Ten aanzien van de Volksrepubliek China, dient de overmaking bedoeld in artikel 5 van deze Overeenkomst te voldoen aan de desbetreffende formaliteiten vereist door de huidige Chinese wetten en voorschriften inzake deviezencontrole.
2. In dit opzicht kent de Volksrepubliek China aan de investeerders van de Belgisch-Luxemburgse Economische Unie geen behandeling toe die minder gunstig is dan die welke wordt toegekend aan de investeerders van een derde Staat.
3. Deze formaliteiten worden niet aangewend als een middel om zich te onttrekken aan de verbintenissen of verplichtingen van de Overeenkomstsluitende Partij uit hoofde van deze Overeenkomst.
4. De bepalingen van artikel 5 van deze Overeenkomst tasten niet de rechten en verplichtingen inzake deviezenbeperkingen aan die een Overeenkomstsluitende Partij heeft of kan hebben als lid van het Internationale Monetaire Fonds.
Ad artikel 8
Er wordt wederzijds kennis van genomen dat de Volksrepubliek China vereist dat de betrokken investeerder de in de wetten en voorschriften van de Volksrepubliek China omschreven nationale bestuursrechtelijke herzieningsprocedure uitput, alvorens het geschil te onderwerpen aan internationale arbitrage uit hoofde van artikel 8, tweede lid. De Chinese Volksrepubliek verklaart dat een dergelijke procedure een periode van maximaal drie maanden duurt.
Gedaan in tweevoud te Beijing, op 6 juni 2005, in de Nederlandse, de Franse, de Chinese en de Engelse taal, zijnde alle teksten gelijkelijk authentiek. In geval van verschil in interpretatie is de Engelse tekst doorslaggevend.
 BIJLAGE.
 Art.  N. De Overeenkomst is in werking getreden op 1 december 2009.


text:
Artikel    1 . Voor de toepassing van dit Uitvoeringsprotocol wordt verstaan onder :
- diplomatieke vertegenwoordiging : de diplomatieke vertegenwoordiging van de aangezochte Partij op het grondgebied van de verzoekende Partij;
- begeleider(s) : de door de verzoekende Partij aangewezen persoon (of personen), belast met de begeleiding van de over te nemen of door te geleiden persoon.
 Art.    2 . 1. Een verzoek om overname wordt per telefax of via elektronische weg en per post via de diplomatieke vertegenwoordiging ingediend bij de bevoegde autoriteit van de aangezochte Partij.
2. Voor de indiening van het verzoek om overname wordt gebruik gemaakt van het formulier dat als Bijlage 1 aan deze Overeenkomst is gehecht.
3. Indien is voldaan aan de voorwaarden genoemd in artikel 6, lid (2), van de Overeenkomst volstaat een schriftelijke mededeling door middel van het formulier dat als Bijlage 1 aan dit Uitvoeringsprotocol is gehecht.
4. De verzoekende Partij wendt zich voor het verstrekken alsmede voor het verkrijgen van nadere inlichtingen met betrekking tot het ingediende verzoek om overname tot de diplomatieke vertegenwoordiging.
 Art.    3 . 1. Het antwoord op een verzoek om overname wordt per telefax of via elektronische weg en per post via de diplomatieke vertegenwoordiging overgemaakt aan de bevoegde autoriteit van de verzoekende Partij.
2. Voor de beantwoording van het verzoek wordt gebruik gemaakt van het in Bijlage 2 van dit Uitvoeringsprotocol bedoelde formulier.
 Art.    4 . 1. In geval van een positief antwoord op het verzoek om of overname, worden de voor terugkeer noodzakelijke reisdocumenten overeenkomstig artikels 2, lid (2), 3, lid (3), 4, lid (2) en 5, lid (4), van de Overeenkomst, onverwijld op naam van de over te dragen persoon gesteld en door de diplomatieke vertegenwoordiging aan de bevoegde autoriteiten van de verzoekende Partij overhandigd.
2. Op grond van artikel 2, lid (2), artikel 3, lid (3), artikel 4, lid (2) en artikel 5, lid (4), van de Overeenkomst wordt de aangezochte Partij, indien de diplomatieke vertegenwoordiging het gevraagde reisdocument niet binnen 14 kalenderdagen na de datum van ontvangst van het verzoek daartoe kan verstrekken, geacht in te stemmen met het gebruik van een door de verzoekende Partij verstrekt reisdocument. De documenten die Partijen voor dit doel zullen gebruiken zijn als Bijlage 3 en 4 aan dit Uitvoeringsprotocol gehecht.
 Art.    5 . 1. De bevoegde autoriteit van de verzoekende Partij stelt de bevoegde autoriteit van de aangezochte Partij, via de diplomatieke vertegenwoordiging, per telefax of via elektronische weg, minimaal drie werkdagen vóór de geplande overdracht in kennis van haar voornemen daartoe over te gaan. Daartoe wordt gebruik gemaakt van het formulier dat als Bijlage 1 aan dit Uitvoeringsprotocol is gehecht.
2. Indien de verzoekende Partij in de onmogelijkheid verkeert de over te nemen persoon binnen de in artikel 10, lid (3), van de Overeenkomst genoemde termijn van drie maanden over te dragen stelt zij de bevoegde autoriteit van de aangezochte Partij, via de diplomatieke vertegenwoordiging, daarvan onverwijld in kennis. Zodra de effectieve overdracht van de betrokkene kan plaatsvinden, stelt de bevoegde autoriteit van de verzoekende Partij de aangezochte Partij daarvan in kennis, overeenkomstig de in lid 1 van dit artikel, bedoelde procedure en termijnen.
3. Ook al wordt geen enkele wijze van vervoer uitgesloten, overeenkomstig artikel 11, lid (2), van de Overeenkomst toch geschiedt de overdracht in beginsel door de lucht. Indien medische redenen vervoer over de weg of over zee rechtvaardigen, maken de bevoegde autoriteiten van de verzoekende Partij daarvan afzonderlijk melding op het in lid (1), van dit artikel, bedoelde formulier.
 Art.    6 . 1. Een verzoek om doorgeleiding wordt minimaal vijf dagen voor de geplande doorgeleiding per telefax of via elektronische weg ingediend bij de bevoegde autoriteit van de aangezochte Partij. Voor de indiening van het verzoek wordt gebruik gemaakt van het formulier dat als Bijlage 5 aan dit Uitvoeringsprotocol is gehecht.
2. De bevoegde autoriteit van de aangezochte Partij bericht binnen de vijf dagen, per telefax of via elektronische weg, of zij instemt met de doorgeleiding en het hiervoor geplande tijdstip, de plaats waar de grens wordt overschreden, de wijze van vervoer en het gebruik van begeleiders. Daartoe. wordt gebruik gemaakt van het in lid 1 van dit artikel, bedoelde formulier.
3. Doorgeleiding geschiedt in beginsel door de lucht.
 Art.    7 . 1. Indien de verzoekende Partij ondersteuning van de doorgeleiding door de autoriteiten van de aangezochte Partij noodzakelijk acht, richt zij een daartoe strekkend verzoek aan de bevoegde autoriteit van de aangezochte Partij. Bij gelegenheid van het antwoord op het verzoek om doorgeleiding bericht de aangezochte Partij of zij kan voorzien in de gevraagde ondersteuning. Partijen maken daartoe gebruik van het formulier dat als bijlage 5 aan dit Uitvoeringsprotocol is gehecht en treden zo nodig nader met elkaar in overleg.
2. Indien de betrokkene wordt begeleid, geschieden de bewaking en het aan boord brengen onder het gezag van de aangezochte Partij en, voor zover mogelijk, met ondersteuning van deze Partij.
 Art.    8 . 1. Bij de uitvoering van de doorgeleiding zijn de bevoegdheden van de begeleiders beperkt tot zelfverdediging. Daarnaast kunnen de begeleiders, bij afwezigheid van terzake bevoegde ambtenaren van de aangezochte Partij of ter ondersteuning van deze ambtenaren, in reactie op een onmiddellijke en ernstige dreiging op redelijke en evenredige wijze optreden om te voorkomen dat de betrokkene vlucht, zichzelf of derden letsel toebrengt dan wel schade aan goederen veroorzaakt.
De begeleiders moeten in alle omstandigheden het recht van de aangezochte Partij naleven.
2. Begeleiders voeren hun taak ongewapend en in burgerkledij uit. Zij dienen te zijn voorzien van een document waaruit blijkt dat toestemming is verleend voor de overname of de doorgeleiding en dienen te allen tijde in staat te zijn hun identiteit en dienstopdracht aan te tonen.
3. De autoriteiten van de aangezochte Partij verlenen de begeleiders bij de uitoefening van hun taken in het kader van de Overeenkomst dezelfde bescherming en bijstand als aan de eigen terzake bevoegde ambtenaren.
 Art.    9 . De Partijen wisselen uiterlijk 30 dagen na de sluiting van dit Uitvoeringsprotocol een lijst van de voor de uitvoering van de Overeenkomst bevoegde autoriteiten uit. Iedere wijziging in deze lijst delen zij elkaar onverwijld mede.
 Art.    10 . De Partijen delen elkaar uiterlijk 30 dagen na de sluiting van dit Uitvoeringsprotocol schriftelijk mede via welke grensovergangen personen krachtens de Overeenkomst daadwerkelijk worden overgedragen en toegelaten. Iedere wijziging hiervan delen zij elkaar onverwijld mede.
 Art.    11 . Door de aangezochte Partij gemaakte kosten in verband met overname en doorgeleiding welke op grond van artikel 15, van de Overeenkomst ten laste van de verzoekende Partij komen, worden door de verzoekende Partij na overlegging van een factuur vergoed.
 Art.    12 . Partijen communiceren met elkaar in de Engelse taal.
 Art.    13 . 1. De Bijlagen 1 tot en met 5 vormen een integrerend onderdeel van het Uitvoeringsprotocol.
2. Elke wijziging van de Bijlagen bij dit Uitvoeringsprotocol wordt schriftelijk overeengekomen tussen de Partijen en wordt van kracht op een door de Partijen te bepalen datum.
 Art.    14 . Dit Uitvoeringsprotocol treedt in werking overeenkomstig artikel 19, lid (2) en 22, van de Overeenkomst en wordt gelijktijdig met de opzegging van de Overeenkomst opgezegd.
 Art.    15 . Het Koninkrijk België is depositaris van het Uitvoeringsprotocol.
Gedaan te Den Haag, op 9 juni 2005, in de Albanese, Franse, Nederlandse en Engelse taal, zijnde de teksten in elk van de talen gelijkelijk authentiek. In geval van verschillen in interpretatie is de Engelse tekst doorslaggevend.
 BIJLAGEN.
 Art.    N1 . BIJLAGE 1. - Mededeling inzake de overname.
(Formulier niet opgenomen om technische redenen. Zie B.S. 09-06-2008, p. 28856-28857).
 Art.    N2 . BIJLAGE 2. - Antwoord op het verzoek om overname.
(Formulier niet opgenomen om technische redenen. Zie B.S. 09-06-2008, p. 28858).
 Art.    N3 . BIJLAGE 3. - EU-standaard reisdocument voor de terugkeer.
(Formulier niet opgenomen om technische redenen. Zie B.S. 09-06-2008, p. 28859).
 Art.    N4 . BIJLAGE 4. - Reisdocument voor de terugkeer.
(Document niet opgenomen om technische redenen. Zie B.S. 09-06-2008, p. 28860).
 Art.    N5 . BIJLAGE 5. - Verzoek om toestemming tot doorgeleiding van naar een derde Staat te verwijderen vreemdeling(en).
(Formulier niet opgenomen om technische redenen. Zie B.S. 09-06-2008, p. 28861-28862).
 Art.    N6 . Lijst van de gebonden Staten :

Staten

 Datum van de neerlegging

 Inwerkingtreding

 van de notificaties

 (art. 14 van het

 (art. 14 van het

 Uitvoeringsprotocol)

 Uitvoeringsprotocol)

 -

-

 -
BELGIE

6 april 2007

6 maart 2008
LUXEMBURG

 3 september 2007

6 maart 2008
NEDERLAND

19 juli 2007

 6 maart 2008
ALBANIE

21 september 2007

6 maart 2008
 Art.  N7. Overeenkomstig artikel 19, 2 van de Overeenkomst tussen de Europese Gemeenschap en de Republiek Albanië inzake de overname van personen die zonder vergunning op het grondgebied verblijven, gedaan te Luxemburg op 14 april 2005, werd het Uitvoeringsprotocol aan het Gemengd Comité overname formeel meegedeeld op 6 maart 2008 in Tirana.
Volgens de bepalingen van ditzelfde artikel, is het Uitvoeringsprotocol in werking getreden op 6 maart 2008.