text:
Artikel    1 . Deze wet regelt een aangelegenheid als bedoeld in artikel 77 van de Grondwet.
 Art.    2 . In deel II, boek I, van het Gerechtelijk Wetboek wordt een titel IIter ingevoegd, luidende :
"TITEL IIter. - Referendarissen en parketjuristen bij de hoven van beroep en bij de rechtbanken van eerste aanleg.".
"Art. 156ter. De magistraten van de zetel van de hoven van beroep en van de rechtbanken van eerste aanleg worden bijgestaan door referendarissen. De magistraten van het openbaar ministerie bij de parketten van de rechtbanken van eerste aanleg worden bijgestaan door parketjuristen.
De referendarissen en de parketjuristen bereiden het werk van de magistraten op juridisch vlak voor, onder hun gezag en volgens hun aanwijzingen, met uitsluiting van de aan de griffiers of aan de secretarissen overeenkomstig dit wetboek opgedragen taken.
Hun aantal wordt bepaald volgens de behoeften van de dienst. Deze behoeften moeten blijken uit een gemotiveerd verslag opgesteld door de korpschef ter attentie van de minister. De minister wint over de behoeften van de dienst ook het gemotiveerd advies in van de eerste voorzitter en van de procureur-generaal. Hun aantal per rechtsgebied kan echter niet meer bedragen dan 25 % van het totaal aantal magistraten van de zetel van het hof van beroep, de zetel van de rechtbanken van eerste aanleg en de parketten van de procureurs des Konings in dat rechtsgebied van het hof van beroep, zoals vastgesteld in de wet bedoeld in artikel 186, vierde lid.
De Koning kan, na een evaluatie, het toepassingsgebied uitbreiden naar de arbeidshoven, arbeidsrechtbanken, rechtbanken van koophandel en politierechtbanken. In voorkomend geval zijn de in dit wetboek opgenomen bepalingen met betrekking tot de parketjuristen en de referendarissen bij de hoven van beroep en bij de rechtbanken van eerste aanleg van overeenkomstige toepassing.".
 Art.    3 . In de artikelen 188, 191, § 2, eerste lid, 2°, 192 en 194, § 2, eerste lid, 2°, van hetzelfde Wetboek worden de woorden "of een ambt van referendaris of parketjurist bij de hoven van beroep en bij de rechtbanken van eerste aanleg" ingevoegd tussen de woorden "bij het Arbitragehof" en de woorden "hebben uitgeoefend".
 Art.    4 . In deel II, boek I, titel VI, van hetzelfde Wetboek wordt een hoofdstuk IIbis ingevoegd, luidende :
"HOOFDSTUK IIbis. - Referendarissen en parketjuristen bij de hoven van beroep en bij de rechtbanken van eerste aanleg.".
" Art. 206bis. Om tot referendaris of parketjurist bij de hoven van beroep en bij de rechtbanken van eerste aanleg te worden benoemd moet men doctor of licentiaat in de rechten zijn.
De kandidaten worden met het oog op hun benoeming gerangschikt op grond van een vergelijkend examen georganiseerd door de benoemings- en aanwijzingscommissie van de Hoge Raad voor de Justitie.
Artikel 285bis van dit Wetboek is van overeenkomstige toepassing op het in het vorige lid bepaalde examen.".
"Art. 206ter. De referendarissen en de parketjuristen worden door de Koning benoemd. Zij worden benoemd per rechtsgebied van een hof van beroep. Zij worden door de minister van Justitie aangewezen om hun ambt volgens de behoeften van de dienst uit te oefenen in het hof van beroep, in een rechtbank van eerste aanleg of op een parket van de procureur des Konings gelegen binnen dit rechtsgebied. Een specifieke opdracht wordt hun toegewezen, al naargelang van het geval, door de eerste voorzitter van het hof van beroep of de voorzitter van de rechtbank, na advies van de betrokken algemene vergadering, of door de procureur des Konings.
De benoeming wordt pas definitief na een jaar ambtsvervulling tenzij de Koning anders beslist, uitsluitend op voorstel van, al naar het geval, de eerste voorzitter van het hof van beroep of de procureur-generaal bij het hof van beroep en na voorafgaand advies van de korpschef van de rechtbank of het parket waaraan zij zijn toegewezen.
Het door de Koning vastgestelde statuut is van toepassing op de voorlopig benoemde referendarissen en parketjuristen.
De referendarissen en de parketjuristen staan onder het gezag en het toezicht van de korpschef van het hof, de rechtbank of het parket waaraan zij zijn toegewezen.
De bepalingen van de artikelen 259nonies en 259decies van hoofdstuk Vquinquies van deel II, boek I, titel VI, van dit Wetboek zijn van toepassing op de referendarissen en parketjuristen bij de hoven van beroep en bij de rechtbanken van eerste aanleg.".
 Art.    5 . In artikel 259octies van hetzelfde Wetboek, ingevoegd bij de wet van 22 december 1998, wordt tussen het eerste en het tweede lid van § 2 het volgende lid ingevoegd :
"De parketjuristen bij de rechtbanken van eerste aanleg die ten minste drie jaar graadanciënniteit hebben, zijn vrijgesteld van het in het voormelde lid bepaalde eerste stadium. De referendarissen bij de hoven van beroep en bij de rechtbanken van eerste aanleg die ten minste drie jaar graadanciënniteit hebben, zijn vrijgesteld van het in het voorgaande lid bedoelde derde stadium.".
 Art.    6 . In artikel 259octies van hetzelfde Wetboek, ingevoegd bij de wet van 22 december 1998, wordt tussen het tweede en het derde lid van § 3 het volgende lid ingevoegd :
"De parketjuristen bij de rechtbanken van eerste aanleg die ten minste drie jaar graadanciënniteit hebben, zijn vrijgesteld van het in het voorgaande lid bedoelde eerste stadium.".
 Art.    7 . In deel II, boek II, titel I, van hetzelfde Wetboek wordt het opschrift van hoofdstuk I, vervangen bij de wet van 6 mei 1997, vervangen als volgt :
"HOOFDSTUK I. - Installatie van de magistraten, de referendarissen bij het Hof van Cassatie, de referendarissen en de parketjuristen bij de hoven van beroep en bij de rechtbanken van eerste aanleg en de griffiers en hun eedaflegging.".
 Art.    8 . In artikel 288, vierde lid, van hetzelfde Wetboek, gewijzigd bij de wetten van 17 februari 1997, 6 mei 1997, 9 juli 1997, 10 februari 1998 en 22 december 1998, worden de woorden "de referendarissen en de parketjuristen bij de hoven van beroep en bij de rechtbanken van eerste aanleg" ingevoegd tussen de woorden "hun eerste substituten en hun substituten" en de woorden "alsmede van de hoofdgriffiers".
 Art.    9 . In artikel 291 van hetzelfde Wetboek, gewijzigd bij de wetten van 6 mei 1997 en 10 februari 1998, worden de woorden "de referendarissen en de parketjuristen bij de hoven van beroep en bij de rechtbanken van eerste aanleg" ingevoegd tussen de woorden "de procureur des Konings en hun substituten" en de woorden "de arbeidsauditeurs en hun substituten".
 Art.    10 . In artikel 299bis van hetzelfde Wetboek, ingevoegd bij de wet van 6 mei 1997, worden de woorden "en op de referendarissen en de parketjuristen bij de hoven van beroep en bij de rechtbanken van eerste aanleg" ingevoegd na de woorden "de referendarissen bij het Hof van Cassatie".
 Art.    11 . In artikel 301, derde lid, van hetzelfde Wetboek, gewijzigd bij de wetten van 17 februari 1997, 6 mei 1997, 9 juli 1997 en 10 februari 1998, worden de woorden "en voor de referendarissen en de parketjuristen bij de hoven van beroep en bij de rechtbanken van eerste aanleg" ingevoegd na de woorden "de referendarissen bij het Hof van Cassatie".
 Art.    12 . In artikel 311 van hetzelfde Wetboek, gewijzigd bij de wetten van 17 februari 1997, 9 juli 1997 en 22 december 1998, worden de woorden "de referendarissen bij de hoven van beroep, naar orde van hun benoeming" ingevoegd na de woorden "de raadsheren in sociale zaken in het arbeidshof, naar orde van hun benoeming".
 Art.    13 . In artikel 312 van hetzelfde Wetboek, gewijzigd bij de wetten van 17 februari 1997, 10 februari 1998 en 22 december 1998, worden de woorden "de referendarissen en de parketjuristen bij de rechtbanken van eerste aanleg, naar orde van hun benoeming" ingevoegd na de woorden "de rechters in handelszaken, naar orde van hun benoeming".
 Art.    14 . In artikel 330 van hetzelfde Wetboek, vervangen bij de wet van 17 februari 1997 en gewijzigd bij de wet van 20 mei 1997, worden de volgende wijzigingen aangebracht :
1° in het eerste lid wordt het woord "referendarissen," ingevoegd tussen het woord "aan" en het woord "griffiers";
2° in het derde lid wordt het woord "referendarissen," ingevoegd tussen de woorden "De" en "hoofdgriffiers,".
 Art.    15 . In artikel 330bis van hetzelfde Wetboek, ingevoegd bij de wet van 17 februari 1997 en gewijzigd bij de wet van 20 mei 1997, worden de volgende wijzigingen aangebracht :
1° in het eerste lid wordt het woord "parketjuristen" ingevoegd tussen de woorden "aan de" en "hoofdsecretarissen";
2° in het tweede lid wordt het woord "parketjuristen" ingevoegd tussen de woorden "De" en "hoofdsecretarissen,".
 Art.    16 . In artikel 331 van hetzelfde Wetboek, gewijzigd bij de wetten van 17 februari 1997, 6 mei 1997 en 10 februari 1998, worden de volgende wijzigingen aangebracht :
1° in het eerste lid worden de woorden "een parketjurist" ingevoegd tussen de woorden "een referendaris" en de woorden "of een lid van de griffie";
2° in het tweede lid van hetzelfde Wetboek worden de woorden "de referendarissen bij de hoven van beroep," ingevoegd tussen de woorden "en van koophandel," en de woorden "zonder vergunning"; worden de woorden "de referendarissen bij de rechtbanken van eerste aanleg," ingevoegd tussen de woorden "de rechters in handelszaken," en de woorden "zonder vergunning" en worden de woorden "en de parketjuristen bij de rechtbanken van eerste aanleg," ingevoegd tussen de woorden "de substituut-procureurs des Konings" en de woorden "zonder vergunning".
 Art.    17 . In deel II, boek II, titel II, van hetzelfde Wetboek wordt het opschrift van hoofdstuk VIIbis vervangen als volgt :
"HOOFDSTUK VIIbis - Bepalingen betreffende de referendarissen bij het Hof van Cassatie en de referendarissen en de parketjuristen bij de hoven van beroep en bij de rechtbanken van eerste aanleg.".
 Art.    18 . In artikel 353ter van hetzelfde Wetboek, ingevoegd bij de wet van 6 mei 1997, worden de woorden "en van de referendarissen en de parketjuristen bij de hoven van beroep en bij de rechtbanken van eerste aanleg" ingevoegd tussen de woorden "bij het Hof van Cassatie" en de woorden "Hij kan een regeling".
 Art.    19 . In deel II, boek II, titel III, van hetzelfde Wetboek wordt een hoofdstuk Iter ingevoegd, luidende :
"HOOFDSTUK Iter. - Wedden van de referendarissen en van de parketjuristen bij de hoven van beroep en bij de rechtbanken van eerste aanleg.".
"Art. 365ter. § 1. Aan het ambt van referendaris en parketjurist bij de hoven van beroep en bij de rechtbanken van eerste aanleg wordt de volgende weddeschaal verbonden :
- minimumwedde : 826 981 frank;
- maximumwedde : 1 284 690 frank;
- tussentijdse verhogingen : drie jaarlijkse verhogingen van 24 933 frank gevolgd door tien tweejaarlijkse verhogingen van 38 291 frank.
§ 2. Na vier jaar graadanciënniteit verkrijgen de referendaris en de parketjurist bij de hoven van beroep en bij de rechtbanken van eerste aanleg, voorzover zij bij hun beoordeling, bedoeld in artikel 259novies, de vermelding "goed" gekregen hebben, de volgende weddeschaal :
- minimumwedde : 898 575 frank;
- maximumwedde : 1 394 575 frank;
- tussentijdse verhogingen : drie jaarlijkse verhogingen van 24 933 frank gevolgd door elf tweejaarlijkse verhogingen van 38 291 frank.
§ 3. Na twaalf jaar graadanciënniteit verkrijgen de referendaris en de parketjurist bij de hoven van beroep en bij de rechtbanken van eerste aanleg, voor zover zij bij hun beoordeling, bedoeld in artikel 259novies, de vermelding "zeer goed" gekregen hebben, de volgende weddeschaal :
- minimumwedde : 1 018 768 frank;
- maximumwedde : 1 514 768 frank;
- tussentijdse verhogingen : drie jaarlijkse verhogingen van 24 933 frank gevolgd door elf tweejaarlijkse verhogingen van 38 291 frank.
§ 4. Voor zover er vacante betrekkingen zijn en zij bij hun beoordeling, bedoeld in artikel 259novies, de vermelding "zeer goed" gekregen hebben, kunnen de referendaris en de parketjurist bij de hoven van beroep en bij de rechtbanken van eerste aanleg die ten minste achttien jaar graadanciënniteit hebben, de volgende weddeschaal verkrijgen :
- minimumwedde : 1 115 290 frank;
- maximumwedde : 1 703 009 frank;
- tussentijdse verhogingen : elf tweejaarlijkse verhogingen van 53 429 frank.
Het aantal betrekkingen die bezoldigd kunnen worden overeenkomstig het vorige lid wordt vastgesteld op een tiende van het totaal aantal referendarissen en parketjuristen bij de hoven van beroep en de rechtbanken van eerste aanleg.
§ 5. De artikelen 362, 363, 365, § 1, 367, tweede tot vijfde lid, en 377 zijn van overeenkomstige toepassing op de referendarissen en de parketjuristen bij de hoven van beroep en bij de rechtbanken van eerste aanleg.".
 Art.    20 . In deel II, boek II, titel III, van hetzelfde Wetboek wordt het opschrift van hoofdstuk III vervangen als volgt :
"HOOFDSTUK III. - Gemeenschappelijke bepalingen voor de hoofdstukken I, Ibis, Iter en II.".
 Art.    21 . In deel II, boek II, titel IV, van hetzelfde Wetboek wordt het opschrift van hoofdstuk IIbis vervangen als volgt :
"HOOFDSTUK IIbis. - Pensionering en pensioen van de referendarissen bij het Hof van Cassatie en van de referendarissen en de parketjuristen bij de hoven van beroep en bij de rechtbanken van eerste aanleg.".
 Art.    22 . In artikel 397bis van hetzelfde Wetboek, ingevoegd bij de wet van 6 mei 1997, worden de volgende wijzigingen aangebracht :
1° in het eerste lid worden de woorden "bij het Hof van Cassatie en de referendarissen en de parketjuristen bij de hoven van beroep en bij de rechtbanken van eerste aanleg" ingevoegd tussen de woorden "De referendarissen" en de woorden "houden op hun ambt uit te oefenen";
2° in het tweede lid worden de woorden "en parketjuristen" ingevoegd na de woorden "de gepensioneerde referendarissen".
 Art.    23 . In artikel 407 van hetzelfde Wetboek, gewijzigd bij de wet van 6 mei 1997, worden de woorden "en de referendarissen en de parketjuristen bij de hoven van beroep en bij de rechtbanken van eerste aanleg" ingevoegd tussen de woorden "Hof van Cassatie" en de woorden "die zonder verlof afwezig zijn".
 Art.    24 . In artikel 414bis van hetzelfde Wetboek, ingevoegd bij de wet van 6 mei 1997, worden de volgende wijzigingen aangebracht :
1° paragraaf 2 wordt vernummerd tot § 3 en § 3 tot § 2;
2° in § 3 worden tussen de woorden "Geen van deze straffen" en de woorden "mag worden toegepast" de woorden "of maatregelen" ingevoegd.
 Art.    25 . In deel II, boek II, titel V, hoofdstuk III, van hetzelfde Wetboek wordt een afdeling IIter ingevoegd, luidende :
"Afdeling IIter. - Bepalingen betreffende de referendarissen en de parketjuristen bij de hoven van beroep en bij de rechtbanken van eerste aanleg.".
"Art. 414ter. § 1. De referendarissen en de parketjuristen kunnen door het hof van beroep worden geschorst of afgezet, hetzij ambtshalve, hetzij op vordering van de procureur-generaal bij het hof van beroep.
De eerste voorzitter en de procureur-generaal bij het hof van beroep kunnen, ieder wat hem betreft, de referendarissen en parketjuristen als straf opleggen waarschuwing, enkele censuur en censuur met berisping.
§ 2. Worden zij vervolgd wegens misdaad of wanbedrijf of op tuchtrechtelijk gebied, dan kunnen de referendarissen en de parketjuristen, wanneer het belang van de dienst zulks vergt, bij ordemaatregel door het hof van beroep, samengesteld overeenkomstig artikel 348 van dit Wetboek, in hun ambt geschorst worden, zolang de vervolging duurt en totdat de beslissing gevallen is.
De schorsing bij ordemaatregel wordt uitgesproken voor de tijd van één maand en kan daarna van maand tot maand verlengd worden, totdat een eindbeslissing intreedt. Het hof van beroep is bevoegd te beslissen dat deze schorsing voorlopige, algehele of gedeeltelijke inhouding van wedde meebrengt, zolang de straftijd of een gedeelte van de straftijd loopt.
§ 3. Geen van deze straffen of maatregelen mag worden toegepast zonder dat de betrokkene eerst gehoord of behoorlijk opgeroepen is.".
 Art.    26 . In artikel 102, § 1, tweede lid, 1°, van de wet van 22 december 1998 tot wijziging van sommige bepalingen van deel II van het Gerechtelijk Wetboek met betrekking tot de Hoge Raad voor de Justitie, de benoeming en aanwijzing van magistraten en tot invoering van een evaluatiesysteem voor magistraten, vervallen de woorden "na de in het eerste lid bedoelde bekendmaking".
 Art.    27 . In artikel 109 van dezelfde wet worden de volgende wijzigingen aangebracht :
1° in het eerste lid wordt het cijfer "13" vervangen door het cijfer "9", het cijfer "48" door het cijfer "49" en het cijfer "67" door het cijfer "65";
2° het artikel wordt aangevuld met een nieuw lid, luidende :
"De bepalingen van artikel 259bis van het Gerechtelijk Wetboek, ingevoegd bij de wet van 18 juli 1991 en gewijzigd bij de wetten van 6 augustus 1993, 1 december 1994 en 9 juli 1997, van artikel 259ter van hetzelfde Wetboek, ingevoegd bij de wet van 18 juli 1991 en gewijzigd bij de wet van 10 februari 1998, en van artikel 259quater van hetzelfde Wetboek, ingevoegd bij de wet van 18 juli 1991 en gewijzigd bij de wetten van 6 augustus 1993, 11 juli 1994, 1 december 1994 en 19 juli 1996, blijven onder dezelfde nummering van kracht tot de inwerkingtreding van de door artikel 45 ingevoegde artikelen 259bis-9, 259bis-10 en 259bis-15 van het Gerechtelijk Wetboek.".
 Art.  28. Artikel 27 heeft uitwerking met ingang van de eerste dag van de maand volgend op die waarin de wet van 22 december 1998 tot wijziging van sommige bepalingen van deel II van het Gerechtelijk Wetboek met betrekking tot de Hoge Raad voor de Justitie, de benoeming en aanwijzing van magistraten en tot invoering van een evaluatiesysteem voor magistraten in het Belgisch Staatsblad is bekendgemaakt.
Kondigen deze wet af, bevelen dat zij met 's Lands zegel zal worden bekleed en door het Belgisch Staatsblad zal worden bekendgemaakt.
Gegeven te Brussel, 24 maart 1999.
ALBERT
Van Koningswege :
De Minister van Justitie,
T. VAN PARYS
Met 's Lands zegel gezegeld :
De Minister van Justitie,
T. VAN PARYS


type: legislation

jurisdiction: Belgium

text:
Artikel  1. Enig artikel. Artikel 41 van de Grondwet wordt aangevuld met het volgende lid :
"Over de aangelegenheden van gemeentelijk of provinciaal belang kan in de betrokken gemeente of provincie een volksraadpleging worden gehouden. De wet regelt de nadere uitwerking en de organisatie van de volksraadpleging.".
Kondigen deze bepaling af, bevelen dat zij met 's Lands zegel zal worden bekleed en door het zal worden bekendgemaakt.
Gegeven te Brussel, 12 maart 1999.
ALBERT
Van Koningswege :
De Eerste Minister,
J.-L. DEHAENE
De Minister van Binnenlandse Zaken,
L. VAN DEN BOSSCHE
Met 's Lands zegel gezegeld :
De Minister van Justitie,
T. VAN PARYS


text:
Artikel    1 . Deze wet regelt een aangelegenheid als bedoeld in artikel 78 van de Grondwet.
 Art.  2. Artikel 75 van de wet van 8 april 1965 betreffende de jeugdbescherming, gewijzigd bij de wetten van 21 maart 1969 en 19 januari 1990, wordt vervangen als volgt :
"Art. 75. Indien zij niet begeleid zijn door een ouder, hun voogd of een persoon die over hen de bewaring heeft, is het minderjarigen beneden de volle leeftijd van veertien jaar niet toegestaan de terechtzittingen van de hoven en rechtbanken bij te wonen, tenzij voor de behandeling en de berechting van de vervolgingen die tegen hen zijn ingesteld, of wanneer zij in persoon moeten verschijnen of getuigenis moeten afleggen, en enkel voor de tijd dat hun aanwezigheid noodzakelijk is.
De voorzitter kan steeds de aanwezigheid van minderjarigen bij de terechtzitting verbieden, onder meer wegens het bijzonder karakter van de zaak of de omstandigheden waarin de terechtzitting verloopt.".
Kondigen deze wet af, bevelen dat zij met 's Lands zegel zal worden bekleed en door het Belgisch Staatsblad zal worden bekendgemaakt.
Gegeven te Brussel, 10 maart 1999.
ALBERT
Van Koningswege :
De Minister van Justitie,
T. VAN PARYS
Met 's Lands zegel gezegeld :
De Minister van Justitie,
T. VAN PARYS


text:
Artikel    1 . Deze wet regelt een aangelegenheid als bedoeld in artikel 78 van de Grondwet.
 Art.    2 . In de Nederlandse tekst van artikel 34, § 2, 3° van de wet betreffende de politie over het wegverkeer, gecoördineerd op 16 maart 1968, worden de woorden "het in artikel 63, § 1, bedoelde bloedmonster" vervangen door de woorden "de bloedproef bedoeld in artikel 63, § 1, 1° en 2°".
In de Franse tekst van artikel 34, § 2, 3°, van dezelfde wet, worden de woorden "l'article 63, § 1er" vervangen door de woorden "l'article 63, § 1er, 1° et 2°".
 Art.    3 . In titel IV van dezelfde wet wordt een hoofdstuk Vbis ingevoegd, luidend als volgt:
"Hoofdstuk Vbis - Andere stoffen die de rijvaardigheid beïnvloeden
Art. 37bis. § 1. Met gevangenisstraf van vijftien dagen tot zes maanden, en met geldboete van 200 frank tot 2 000 frank of met een van die straffen alleen wordt gestraft:
1° hij die op een openbare plaats een voertuig of een rijdier bestuurt, of een bestuurder begeleidt met het oog op de scholing wanneer de analyse bedoeld in artikel 63, § 1, 3° of 4°, de aanwezigheid in het organisme aantoont van minstens één van volgende stoffen die de rijvaardigheid beïnvloeden:
- THC;
- amfetamine;
- MDMA;
- MDEA;
- MBDB;
- morfine;
- cocaïne of benzoylecgonine
en waarvan het gehalte gelijk is aan of hoger dan het gehalte bepaald in artikel 63, § 2;
2° hij die een persoon die duidelijke tekenen vertoont van invloed als gevolg van gebruik van één van de stoffen bedoeld in 1° van deze paragraaf, aanzet of uitdaagt tot het besturen van een voertuig of een rijdier of tot het begeleiden met het oog op de scholing;
3° hij die aan een persoon die duidelijke tekenen vertoont van invloed als gevolg van gebruik van één van de stoffen bedoeld in 1° van deze paragraaf, een voertuig toevertrouwt om het te besturen of om te begeleiden met het oog op de scholing of een rijdier toevertrouwt;
4° hij die op een openbare plaats een voertuig of een rijdier bestuurt of een bestuurder begeleidt met het oog op de scholing gedurende de tijd dat dit hem krachtens artikel 61ter, § 1 en § 2, verboden is;
5° hij die, zonder wettige reden, geweigerd heeft:
- zich te onderwerpen aan de test bedoeld in artikel 61bis, § 1, of
- de bloedproef bedoeld in artikel 63, § 1, 3° en 4°, te laten nemen;
6° hij die het rijbewijs of het als zodanig geldend bewijs waarvan hij houder is, in het geval bedoeld in artikel 61quater, niet heeft afgegeven, of het ingehouden voertuig of rijdier heeft bestuurd.
§ 2. Met gevangenisstraf van een maand tot twee jaar en met geldboete van 400 tot 5 000 frank of met een van die straffen alleen, wordt gestraft hij die, na een veroordeling met toepassing van een bepaling van § 1, deze bepaling binnen drie jaar opnieuw overtreedt.".
 Art.    4 . A) In artikel 38, § 1, 1°, van dezelfde wet, gewijzigd bij de wetten van 18 juli 1990 en van 4 augustus 1996, worden de woorden "of 62bis" vervangen door de woorden ", 37bis, § 1, 1°, 4° tot 6° of 62bis;".
B) Hetzelfde artikel wordt aangevuld met een § 4, luidende:
"§ 4. De rechter moet het herstel in het recht tot sturen van de vervallenverklaarde uit hoofde van een veroordeling wegens overtreding vermeld in § 1, 1° van dit artikel, en die bovendien lijdt aan een lichaamsgebrek of een aandoening zoals bepaald door de Koning ter uitvoering van (artikel 23, § 1, 3°), afhankelijk maken van het bewijs door de vervallenverklaarde dat hij dit lichaamsgebrek of deze aandoening niet meer vertoont. <Erratum, zie B.St. 01-10-1999, p. 37165>
Daartoe dient deze laatste een verzoek in bij een aan het openbaar ministerie gericht verzoekschrift voor het gerecht dat het verval heeft uitgesproken. Tegen de uitspraak van dit gerecht staat geen hoger beroep open.
Wordt het verzoek afgewezen dan kan geen nieuw verzoek worden ingediend vóór een termijn van zes maanden, te rekenen van de datum der afwijzing, is verstreken.".
 Art.    5 . In artikel 44 van dezelfde wet, wordt het woord "dagvaarding" vervangen door het woord "verzoekschrift".
 Art.    6 . Het artikel 55, 1° van dezelfde wet, gewijzigd bij de wet van 18 juli 1990, wordt vervangen door de volgende bepaling:
"1° in de gevallen bedoeld in de artikelen 60, §§ 3 en 4, en 61ter, § 1;".
 Art.    7 . In de Nederlandse tekst van artikel 59, § 1, 3°, van dezelfde wet, gewijzigd bij de wet van 18 juli 1990, worden de woorden "aanstalten maakt" vervangen door de woorden "op het punt staat".
 Art.    8 . In de Nederlandse tekst van Hoofdstuk IX van Titel IV van dezelfde wet en van artikel 61, eerste lid, van dezelfde wet, gewijzigd bij de wet van 9 juli 1976, worden de woorden "verbod tot sturen" vervangen door het woord "rijverbod".
 Art.    9 . In Titel IV van dezelfde wet wordt een Hoofdstuk IXbis ingevoegd, luidend als volgt:
"Hoofdstuk IXbis. - Andere stoffen die de rijvaardigheid beïnvloeden: test en tijdelijk rijverbod
Art. 61bis. § 1. De in artikel 59, § 1 bedoelde overheidspersonen kunnen de test bepaald in § 2 van dit artikel opleggen:
1° aan de vermoedelijke dader van een verkeersongeval of aan ieder die het mede heeft kunnen veroorzaken, zelfs indien hij het slachtoffer ervan is;
2° aan ieder die op een openbare plaats een voertuig of een rijdier bestuurt of een bestuurder begeleidt met het oog op de scholing;
3° aan ieder die op het punt staat om op een openbare plaats een voertuig of een rijdier te besturen.
§ 2. De test bedoeld in § 1 van dit artikel bestaat uit:
1° eerst het vaststellen, door middel van een gestandaardiseerde testbatterij, van uiterlijke tekenen van vermoeden van invloed van één van de stoffen hierna bepaald, op de rijvaardigheid, en,
2° vervolgens, in de veronderstelling dat de tests bedoeld in 1° de uiterlijke tekenen bevestigen, het afnemen van een urinemonster waarop een kwalitatieve immunoassay wordt uitgevoerd voor het vaststellen van de aanwezigheid in het organisme van minstens één van de hierna bepaalde stoffen; beneden het overeenstemmende gehalte wordt het resultaat van de immunoassay niet in aanmerking genomen:
Stof

Gehalte (ng/ml)

THCCOOH

50

Amfetaminen, MDMA, MDEA, MBDB

1000

Morfine

 300

Benzoylecgonine

 300
De in artikel 59, § 1 bedoelde overheidspersonen treffen de nodige maatregelen inzake de materiële organisatie voor het afnemen van de test en de nodige voorzorgen inzake discretie en hygiëne zodanig dat het privéleven en de persoonlijke levenssfeer worden geëerbiedigd.
§ 3. Het verzamelen van de gegevens van de test moet zich beperken tot de gegevens die strikt noodzakelijk zijn voor de vaststelling van de overtredingen van deze wet, die op een openbare plaats zijn begaan. Deze gegevens mogen slechts worden gebruikt voor gerechtelijke doeleinden in verband met de bestraffing van deze overtredingen.
§ 4. De kosten van de test zijn ten laste van de onderzochte persoon indien de overtreding bepaald in artikel 37bis, § 1, 1°, bewezen is.
De kosten voor de tussenkomst van een geneesheer zijn eveneens ten laste van de onderzochte persoon indien de weigering bedoeld in artikel 61ter, § 1, 3°, niet gewettigd is.
 Art.    61ter . § 1. Het besturen op een openbare plaats van een voertuig of van een rijdier of het begeleiden met het oog op de scholing is verboden aan iedere persoon die een voertuig of een rijdier bestuurde, op het punt stond te besturen of een bestuurder begeleidde met het oog op de scholing, gedurende twaalf uur vanaf de vaststelling:
1° wanneer de test de aanwezigheid in het organisme aantoont van minstens één van de stoffen bepaald in artikel 61bis, § 2;
2° wanneer tijdens de test het urinemonster niet kan worden afgenomen of het immunoassay niet kan worden uitgevoerd en de gestandaardiseerde testbatterij bepaald in artikel 61bis, § 2, eerste lid, uiterlijke tekenen van vermoeden van invloed aantoont van één van de stoffen bepaald in hetzelfde artikel;
3° in geval van weigering van de test zonder wettige reden.
Indien de persoon een wettige reden voor de weigering aanvoert, vorderen de in artikel 59, § 1 bedoelde overheidspersonen een geneesheer om het ingeroepen motief te beoordelen. De inhoud van de wettige reden mag door de geneesheer niet worden onthuld als ze door het medisch geheim wordt gedekt.
Indien de persoon desondanks uiterlijke tekenen vertoont van vermoeden van invloed van één van de stoffen bepaald in artikel 61bis, § 2, 2°, op de rijvaardigheid, dan is het rijverbod van twaalf uur wel van toepassing.
§ 2. Vooraleer aan de persoon wordt toegestaan om opnieuw een voertuig of een rijdier op een openbare plaats te besturen of de bestuurder te begeleiden met het oog op de scholing, wordt hem een nieuwe test, bedoeld in artikel 61bis, § 1, opgelegd.
Het rijverbod wordt telkens hernieuwd voor een periode van zes uur wanneer de test de aanwezigheid in het organisme aantoont van één van de stoffen bepaald in artikel 61bis, § 2, of wanneer, in het geval van § 1, 2°, van dit artikel, uiterlijke tekenen worden vastgesteld van vermoeden van invloed van één van deze stoffen op de rijvaardigheid.
§ 3. De overheidspersonen bedoeld in artikel 59, § 1, zijn belast met de toepassing van dit artikel.
Art. 61quater. Iedere persoon aan wie een rijverbod, bedoeld in artikel 61ter, is opgelegd, moet op verzoek van de politie of de rijkswacht het rijbewijs, of het als zodanig geldend bewijs waarvan hij houder is, afgeven voor de duur van het rijverbod.
Wanneer de afgifte niet dadelijk kan gebeuren of wanneer de persoon aan wie het verbod is opgelegd niet verplicht is houder te zijn van een rijbewijs of van een als zodanig geldend bewijs, wordt het voertuig of het rijdier dat hij bestuurde of op het punt stond te besturen, op zijn kosten en risico, ingehouden.
Na het verstrijken van de verbodstermijn wordt het rijbewijs of het als zodanig geldend bewijs niet teruggegeven indien artikel 55 wordt toegepast.".
 Art.    10 . In de Nederlandse tekst van dezelfde wet wordt in het artikel 62, eerste lid, gewijzigd bij de wet van 4 augustus 1996, en in het artikel 63, § 1, gewijzigd bij de wet van 18 juli 1990, het woord "overheidsagenten" vervangen door het woord "overheidspersonen".
 Art.    11 . In artikel 63 van dezelfde wet, gewijzigd bij de wet van 18 juli 1990 worden volgende wijzigingen aangebracht:
A) in de Nederlandse tekst van § 1 worden de woorden "verplichten een bloedmonster te laten nemen" vervangen door de woorden "een bloedproef laten ondergaan";
B) § 1 wordt aangevuld met de volgende bepalingen:
"3° in het geval de test bedoeld in artikel 61bis § 2, 2°, de aanwezigheid in het organisme aantoont van minstens één van de stoffen die er zijn bepaald;
4° in het geval de test bedoeld in artikel 61bis, § 1, hetzij niet kon worden uitgevoerd hetzij geweigerd werd om wettige redenen en de persoon uiterlijke tekenen vertoont van vermoeden van invloed van één van de stoffen bepaald in § 2 van hetzelfde artikel op de rijvaardigheid of zich bevindt in de aan dronkenschap soortgelijke staat bedoeld in artikel 35.";
C) de §§ 2 en 3 worden vervangen als volgt:
"§ 2. In het geval van § 1, 3° en 4°, van dit artikel bestaat de bloedanalyse uit een kwantitatieve bepaling op plasma door middel van gaschromatografie - massaspectrometrie met gebruik van gedeutereerde interne standaarden voor één of meerdere van de navolgende stoffen; beneden het overeenstemmende gehalte wordt de analyse niet in aanmerking genomen:
Stof

Gehalte (ng/ml)

THC

 2

Amphetamine

50

MDMA

 50

MDEA

 50

MBDB

 50

Morfine (vrije)

20

Cocaine of Benzolecgonine

50
§ 3. De in artikel 59, § 1 bedoelde overheidspersonen moeten op verzoek van de personen bedoeld in 1° en 2° van dezelfde paragraaf en bij wijze van tegenexpertise deze personen een bloedproef laten ondergaan door een daartoe opgevorderde geneesheer:
- indien de ademanalyse, bekomen na toepassing van artikel 59, § 3, een alcoholconcentratie van ten minste 0,35 milligram per liter uitgeademde alveolaire lucht meet;
- in de gevallen vernoemd in § 1, 3° en 4° van dit artikel.
§ 4. De kosten van het nemen van de proef en van de bloedanalyse komen ten laste van de onderzochte persoon:
- indien de overtreding bepaald in artikel 34, § 2, 1°, bewezen is, of
- indien de overtreding bepaald in artikel 37bis, § 1, 1°, bewezen is.
§ 5. Het inzamelen van de gegevens van de bloedproef bedoeld in § 1, 3° en 4°, van dit artikel beperkt zich tot deze die strikt noodzakelijk zijn voor de vaststelling van de overtredingen van deze wet, die op een openbare plaats zijn begaan. Deze gegevens mogen slechts worden gebruikt voor gerechtelijke doeleinden in verband met de bestraffing van deze overtredingen.".
 Art.  12. In artikel 68 van dezelfde wet, gewijzigd bij de wet van 18 juli 1990, worden de woorden "en 35" vervangen door de woorden ", 35 en 37bis, § 1, 1° en 4° tot 6°.".
Kondigen deze wet af, bevelen dat zij met 's Lands zegel zal worden bekleed en door het Belgisch Staatsblad zal worden bekendgemaakt.
Gegeven te Brussel, 16 maart 1999.
ALBERT
Van Koningswege:
De Minister van Binnenlandse Zaken,
L. VAN DEN BOSSCHE
De Minister van Justitie,
T. VAN PARYS
De Staatssecretaris voor Veiligheid,
J. PEETERS
Met 's Lands zegel gezegeld:
De Minister van Justitie,
T. VAN PARYS


text:
HOOFDSTUK I.  - Algemene bepaling.
 Artikel    1 . Deze wet regelt een aangelegenheid als bedoeld in artikel 78 van de Grondwet.
 HOOFDSTUK II.  - Wijzigingen van de fiscale wetgeving.
 Afdeling 1.  - Inkomstenbelastingen en met de inkomstenbelastingen gelijkgestelde belastingen.
 Onderafdeling 1.  - Wijzigingen aangebracht in het Wetboek van de inkomstenbelastingen 1992.
 Art.    2 . In titel VI, hoofdstuk I, afdeling III, van het Wetboek van de inkomstenbelastingen 1992, wordt het opschrift van de onderafdeling III vervangen door het volgende opschrift :
"Onderafdeling III. - Opeisbaarheid van de voorheffing.".
 Art.    3 . In artikel 267 van hetzelfde Wetboek, gewijzigd bij de wet van 4 april 1995 en bij de wet van 20 maart 1996, worden de volgende wijzigingen aangebracht :
1° in het eerste lid worden de woorden "het verschuldigd zijn" vervangen door de woorden "de opeisbaarheid";
2° in het vierde lid worden de woorden "het verschuldigd zijn" vervangen door de woorden "de opeisbaarheid".
 Art.    4 . In artikel 273 van hetzelfde Wetboek, gewijzigd bij de wet van 28 december 1992, worden de woorden "is verschuldigd" vervangen door de woorden "is opeisbaar".
 Art.    5 . Artikel 297, eerste lid, van hetzelfde Wetboek, gewijzigd bij de wet van 7 april 1995, wordt opgeheven.
 Art.    6 . Artikel 298 van hetzelfde Wetboek wordt vervangen door de volgende bepaling :
"De kohieren worden voor de belasting en voor de voorheffingen, in hoofdsom, opcentiemen en verhogingen, ten behoeve van de Staat, de gemeenschappen, de gewesten, de provincies, de agglomeraties, de federaties van gemeenten en de gemeenten, alsook voor de boeten, door de directeur-generaal der belastingen of door de gedelegeerde ambtenaar opgemaakt en uitvoerbaar verklaard. De dwangschriften worden uitgevaardigd door de ontvangers der belastingen.".
 Art.    7 . In artikel 304, § 1, van hetzelfde Wetboek, gewijzigd, wat de Franse tekst betreft, bij de wet van 6 juli 1994, worden de volgende wijzigingen aangebracht :
1° het eerste lid wordt vervangen door het volgende lid :
"De onroerende voorheffing wordt opgenomen in kohieren. Aanslagen in de onroerende voorheffing die betrekking hebben op een kadastraal inkomen van minder dan 600 frank per artikel van de kadastrale legger worden niet in een kohier opgenomen.";
2° het tweede lid wordt vervangen door het volgende lid :
"Bij ontstentenis van betaling binnen de in artikel 412 gestelde termijn worden de aanslagen in de roerende voorheffing en in de bedrijfsvoorheffing altijd ten kohiere gebracht, ongeacht het bedrag ervan.";
3° tussen het tweede en het derde lid wordt het volgende lid ingevoegd :
"Behoudens in de gevallen bepaald bij de artikelen 225, eerste lid, en 248, eerste lid, worden de aanslagen in de personenbelasting, in de vennootschapsbelasting, in de rechtspersonenbelasting en in de belasting van niet-inwoners altijd ten kohiere gebracht, onafgezien het bedrag ervan, maar dit bedrag wordt niet gevorderd of teruggegeven wanneer het na verrekening van de voorheffingen, voorafbetalingen en andere bestanddelen kleiner is dan 100 frank.".
 Art.    8 . Artikel 307 van hetzelfde Wetboek wordt aangevuld met een paragraaf 5 luidend als volgt :
"§ 5. De belastingplichtige kan onder de door de Koning bepaalde voorwaarden de in het aangifteformulier gevraagde gegevens eveneens verstrekken bij middel van computerafdrukken of van elektronische informatiedragers.".
 Art.    9 . Artikel 327, § 5, van hetzelfde Wetboek, gewijzigd bij de wet van 28 december 1992 en bij koninklijk besluit van 22 december 1995, wordt opgeheven.
 Art.    10 . Artikel 332 van hetzelfde Wetboek wordt opgeheven.
 Art.    11 . Artikel 333, tweede lid, van hetzelfde Wetboek wordt aangevuld als volgt :
"en in de termijn bedoeld in artikel 354, vierde lid".
 Art.    12 . In artikel 337 van hetzelfde Wetboek, gewijzigd bij de wet van 6 juli 1994, worden de volgende wijzigingen aangebracht :
1° tussen het tweede en het derde lid wordt het volgende lid ingevoegd :
"De ambtenaren van de administratie der directe belastingen oefenen eveneens hun ambt uit wanneer zij met betrekking tot de fiscale toestand van een belastingplichtige een vraag om raadpleging, uitleg of mededeling inwilligen van de echtgenoot op wiens goederen de aanslag wordt ingevorderd.";
2° in het vierde lid worden de woorden "het vorige lid" vervangen door de woorden "het tweede lid";
3° in het vijfde lid worden de woorden "het derde lid" vervangen door de woorden "het vierde lid".
 Art.    13 . Artikel 343 van hetzelfde Wetboek, gewijzigd bij het koninklijk besluit van 20 december 1996, wordt opgeheven.
 Art.    14 . Artikel 347 van hetzelfde Wetboek, gewijzigd bij de wet van 6 juli 1994, wordt opgeheven.
 Art.    15 . Artikel 348 van hetzelfde Wetboek wordt opgeheven.
 Art.    16 . Artikel 349 van hetzelfde Wetboek wordt opgeheven.
 Art.    17 . Artikel 350 van hetzelfde Wetboek wordt opgeheven.
 Art.    18 . In artikel 353, eerste lid, van hetzelfde Wetboek, vervallen de woorden "of van ter uitvoering van artikel 312 genomen bepalingen".
 Art.    19 . In artikel 354 van hetzelfde Wetboek worden de volgende wijzigingen aangebracht :
1° in het eerste lid worden de woorden "hetzij bij de artikelen 307 tot 311, hetzij ter uitvoering van artikel 312 genomen bepalingen" vervangen door de woorden "bij de artikelen 307 tot 311";
2° het derde lid wordt vervangen door het volgende lid :
"De onroerende voorheffing, de administratieve boete en, voor zover ze niet binnen de in artikel 412 gestelde termijn zijn betaald, de roerende voorheffing en de bedrijfsvoorheffing mogen eveneens worden gevestigd binnen de termijn bepaald in de twee vorige leden.";
3° in het vierde lid, worden de woorden "Wanneer de belastingplichtige binnen de in het eerste lid bedoelde termijn van 3 jaar, overeenkomstig de artikelen 366 tot 373 een bezwaarschrift heeft ingediend" vervangen door de woorden "Wanneer de belastingplichtige of de echtgenoot op wiens goederen de aanslag wordt ingevorderd, binnen de in het eerste lid bedoelde termijn van 3 jaar, overeenkomstig de artikelen 366 tot 371 een bezwaarschrift heeft ingediend" en de woorden "twaalf maanden" vervangen door de woorden "zes maanden".
 Art.    20 . Artikel 355 van hetzelfde Wetboek, gewijzigd, wat de Franse tekst betreft, bij de wet van 6 juli 1994, wordt vervangen door de volgende bepaling :
"Art. 355. Wanneer een aanslag nietig verklaard is omdat hij niet werd gevestigd overeenkomstig een wettelijke regel, met uitzondering van een regel betreffende de verjaring, kan de administratie, zelfs wanneer de voor het vestigen van de aanslag gestelde termijn reeds is verlopen, ten name van dezelfde belastingschuldige, op grond van dezelfde belastingelementen of op een gedeelte ervan, een nieuwe aanslag vestigen binnen drie maanden vanaf de datum waarop de beslissing van de directeur van de belastingen of van de door hem gedelegeerde ambtenaar niet meer voor de rechter kan worden gebracht.
Wanneer de vernietigde aanslag tot een teruggave van een voorheffing of voorafbetaling aanleiding heeft gegeven, wordt bij de vestiging van de nieuwe vervangende aanslag rekening gehouden met deze teruggave.".
 Art.    21 . Artikel 356 van hetzelfde Wetboek, gewijzigd, wat de Franse tekst betreft, bij de wet van 6 juli 1994, wordt vervangen door de volgende bepaling :
"Art. 356. Wanneer tegen een beslissing van de directeur van de belastingen of van de door hem gedelegeerde ambtenaar beroep is aangetekend, en het gerecht de aanslag geheel of ten dele nietig verklaart om een andere reden dan verjaring, kan de administratie zelfs buiten de termijnen bepaald in de artikelen 353 en 354, een subsidiaire aanslag op naam van dezelfde belastingschuldige en op grond van alle of een deel van dezelfde belastingelementen als de oorspronkelijke aanslag, ter beoordeling voorleggen aan het gerecht, dat uitspraak doet over dat verzoek.
Wanneer de aanslag waarvan de nietigheid door het gerecht wordt uitgesproken, aanleiding heeft gegeven tot een teruggave van een voorheffing of voorafbetaling, wordt bij de berekening van de aan het oordeel van het gerecht onderworpen subsidiaire aanslag rekening gehouden met deze teruggave.
De subsidiaire aanslag is slechts invorderbaar of terugbetaalbaar ter uitvoering van de beslissing van het gerecht.
Die subsidiaire aanslag wordt aan het gerecht onderworpen door een aan de belastingschuldige betekend verzoekschrift; het verzoekschrift wordt betekend met dagvaarding om te verschijnen, wanneer het een overeenkomstig artikel 357 gelijkgestelde belastingschuldige betreft.".
 Art.    22 . In titel VII, hoofdstuk VI, van hetzelfde Wetboek, wordt afdeling III, dat het artikel 365 bevat, opgeheven.
 Art.    23 . In titel VII, hoofdstuk VII, van hetzelfde Wetboek worden de volgende wijzigingen aangebracht :
A) het opschrift van het hoofdstuk wordt vervangen door het volgende opschrift :
"Rechtsmiddelen.";
B) het opschrift van afdeling I wordt vervangen door het volgende opschrift :
"Administratief beroep.";
C) de onderverdeling van afdeling I in onderafdelingen vervalt;
D) het opschrift "Afdeling II. - Ontheffing van ambtswege." vervalt.
 Art.    24 . Artikel 366 van hetzelfde Wetboek wordt vervangen door de volgende bepaling :
"Art. 366. De belastingschuldige, alsmede zijn echtgenoot op wiens goederen de aanslag wordt ingevorderd, kan tegen het bedrag van de gevestigde aanslag, opcentiemen, verhogingen en boeten inbegrepen, schriftelijk bezwaar indienen bij de directeur der belastingen in wiens ambtsgebied de aanslag, de verhoging en de boete zijn gevestigd.".
 Art.    25 . Artikel 367 van hetzelfde Wetboek, gewijzigd wat de Franse tekst betreft bij de wet van 6 juli 1994, wordt vervangen door de volgende bepaling :
"Art. 367. Het bezwaarschrift gericht tegen een aanslag die gevestigd is op betwiste bestanddelen, geldt van ambtswege voor de andere aanslagen gevestigd op dezelfde bestanddelen of als supplement vóór de beslissing van de directeur der belastingen of van de door hem gedelegeerde ambtenaar, zelfs wanneer de termijnen tot bezwaar tegen die andere aanslagen zouden zijn verstreken.".
 Art.    26 . Artikel 368 van hetzelfde Wetboek wordt opgeheven.
 Art.    27 . Artikel 370 van hetzelfde Wetboek wordt vervangen door de volgende bepaling :
"Art. 370. Aan de bezwaarindiener wordt een ontvangstbewijs uitgereikt dat de datum van ontvangst van het bezwaarschrift vermeldt.".
 Art.    28 . Artikel 371 van hetzelfde Wetboek wordt vervangen door de volgende bepaling :
"Art. 371. De bezwaarschriften moeten worden gemotiveerd en op straffe van verval worden ingediend binnen een termijn van drie maanden vanaf de datum van verzending van het aanslagbiljet waarop de bezwaartermijn vermeld staat of van de kennisgeving van de aanslag of vanaf de datum van de inning van de belastingen op een andere wijze dan per kohier.".
 Art.    29 . Artikel 372 van hetzelfde Wetboek wordt vervangen door de volgende bepaling :
"Art. 372. Zolang geen beslissing is gevallen mag de belastingschuldige of zijn echtgenoot op wiens goederen de aanslag wordt ingevorderd, zijn oorspronkelijk bezwaarschrift aanvullen met nieuwe, schriftelijk geformuleerde bezwaren, zelfs als deze buiten de in artikel 371 gestelde termijn worden ingediend.".
 Art.    30 . Artikel 373 van hetzelfde Wetboek wordt vervangen door de volgende bepaling :
"Art. 373. Wanneer een aanvullende aanslag voor een bepaald aanslagjaar gevestigd wordt krachtens artikel 353 of 354 en de nieuwe aanslag ten name van dezelfde belastingschuldige voor één of meer aanslagjaren een correlatieve overbelasting doet ontstaan, kan de belastingschuldige, alsmede zijn echtgenoot op wiens goederen de aanslag wordt ingevorderd, binnen een termijn van drie maanden met ingang van de verzendingsdatum van het aanslagbiljet dat de aanvullende aanslag omvat, een bezwaarschrift tegen bedoelde overbelasting indienen.".
 Art.    31 . In artikel 374 van hetzelfde Wetboek worden de volgende wijzigingen aangebracht :
1° in het eerste lid worden de woorden "de artikelen 315 tot 318, 322 tot 330, 333 tot 336, 339 tot 343 en 346 tot 350" vervangen door de woorden "de artikelen 315 tot 319, 322 tot 330, 333 tot 336, 339 tot 343 en 346";
2° in het tweede lid worden de woorden "kredietinstellingen of -inrichtingen en van het Bestuur der postchecks" vervangen door de woorden "kredietinstellingen onderworpen aan de wet van 22 maart 1993 op het statuut van en het toezicht op de kredietinstellingen";
3° het derde lid wordt vervangen door het volgende lid :
"Wanneer de bezwaarindiener zulks in zijn bezwaarschrift heeft gevraagd, zal hij worden gehoord. Te dien einde zal hij worden uitgenodigd zich binnen een termijn van dertig dagen aan te melden.".
 Art.    32 . Artikel 375 van hetzelfde Wetboek wordt vervangen door de volgende bepaling :
"Art. 375. § 1. De directeur der belastingen of de door hem gedelegeerde ambtenaar doet, als administratieve overheid, uitspraak bij met redenen omklede beslissing nopens de bezwaren aangevoerd door de belastingschuldige of door zijn echtgenoot op wiens goederen de aanslag wordt ingevorderd.
De kennisgeving van de beslissing geschiedt bij ter post aangetekende brief. Deze beslissing is onherroepelijk wanneer geen vordering is ingesteld bij de rechtbank van eerste aanleg binnen de in artikel 1385undecies van het Gerechtelijk Wetboek vermelde termijn.
§ 2. Het is hem niet toegelaten bij zijn beslissing een aanvullende aanslag te vestigen, noch de compensatie te verwezenlijken tussen een rechtmatig bevonden ontheffing en een ontoereikendheid van aanslag die zou zijn vastgesteld.".
 Art.    33 . Artikel 376 van hetzelfde Wetboek, gewijzigd bij de wet van 6 juli 1994, wordt vervangen door de volgende bepaling :
"Art. 376. § 1. De directeur der belastingen of de door hem gedelegeerde ambtenaar verleent ambtshalve ontheffing van de overbelastingen die voortvloeien uit materiële vergissingen, uit dubbele belasting, alsmede van die welke zouden blijken uit afdoende bevonden nieuwe bescheiden of feiten waarvan het laattijdig overleggen of inroepen door de belastingschuldige wordt verantwoord door gewettigde redenen en op voorwaarde dat :
1° die overbelastingen door de administratie werden vastgesteld of door de belastingschuldige of door zijn echtgenoot op wiens goederen de aanslag wordt ingevorderd, aan de administratie werden bekendgemaakt binnen drie jaar vanaf 1 januari van het jaar waarin de belasting is gevestigd;
2° de aanslag niet reeds het voorwerp is geweest van een bezwaarschrift, dat aanleiding heeft gegeven tot een definitieve beslissing nopens de grond.
§ 2. Als nieuw gegeven wordt niet beschouwd een nieuw rechtsmiddel of een wijziging van jurisprudentie.
§ 3. De directeur der belastingen of de door hem gedelegeerde ambtenaar verleent ook ambtshalve ontheffing :
1° van het overschot van de voorheffingen en voorafbetalingen als bedoeld in artikel 304, § 2, voor zover dit overschot door de administratie werd vastgesteld of door de belastingschuldige of door zijn echtgenoot op wiens goederen de aanslag wordt ingevorderd, aan de administratie werd bekendgemaakt binnen drie jaar vanaf 1 januari van het aanslagjaar waartoe de belasting behoort waarmede deze voorheffingen en voorafbetalingen zijn te verrekenen;
2° van de verminderingen voortvloeiend uit de toepassing van de artikelen 88, 131 tot 135, 138, 139, 146 tot 156 en 257 voor zover het tot die verminderingen aanleiding gevend feit door de administratie werd vastgesteld of door de belastingschuldige of door zijn echtgenoot op wiens goederen de aanslag wordt ingevorderd, aan de administratie werd bekendgemaakt binnen drie jaar vanaf 1 januari van het aanslagjaar waartoe de belasting behoort waarop die verminderingen moeten worden verleend.
§ 4. De Koning bepaalt de voorwaarden waaronder en de wijze waarop ambtshalve teruggave wordt verleend van de in de artikelen 157 tot 168 en 175 tot 177 genoemde voorafbetalingen die nog niet met de werkelijk verschuldigde belasting werden verrekend.".
 Art.    34 . In titel VII, hoofdstuk VII, van hetzelfde Wetboek, wordt afdeling III, die de artikelen 377 tot 392 bevat, vervangen door de volgende bepalingen :
"Afdeling II. - Bijzondere bepalingen inzake rechtsmiddelen.".
"Art. 377. De termijnen van verzet, hoger beroep en cassatie, alsmede het verzet, het hoger beroep en de voorziening in cassatie schorsen de tenuitvoerlegging van de gerechtelijke beslissing.".
"Art. 378. De voorziening in cassatie wordt ingesteld bij verzoekschrift dat, op straffe van nietigheid, een bondige uiteenzetting van de middelen en de aanduiding van de geschonden wetten bevat. Het verzoekschrift mag voor de eiser door een advocaat ondertekend en neergelegd worden.".
 Art.    35 . Artikel 394bis van hetzelfde Wetboek, ingevoegd door de wet van 28 juli 1992, wordt opgeheven.
 Art.    36 . Artikel 409 van hetzelfde Wetboek wordt vervangen door de volgende tekst :
"Art. 409. In geval van bezwaar, van een in artikel 376 bedoelde aanvraag om ontheffing of van een vordering in rechte, kan de betwiste aanslag, in hoofdsom, opcentiemen en verhogingen, vermeerderd met de erop betrekking hebbende interesten en kosten, voor het geheel het voorwerp zijn van bewarende beslagen, van middelen tot tenuitvoerlegging of van alle andere maatregelen, welke ertoe strekken de invordering te waarborgen.".
 Art.    37 . Artikel 410 van hetzelfde Wetboek wordt vervangen door de volgende tekst :
"Art. 410. Evenwel wordt in geval van bezwaar, van een in artikel 376 bedoelde aanvraag om ontheffing of van een vordering in rechte, de betwiste aanslag in hoofdsom, opcentiemen en verhogingen, vermeerderd met de daarop betrekking hebbende interesten, beschouwd als zekere en vaststaande schuld en kan, evenals de kosten van alle aard, door middelen van tenuitvoerlegging worden ingevorderd, in de mate dat zij overeenstemt met het bedrag van de aangegeven inkomsten of, wanneer zij ambtshalve werd gevestigd bij niet-aangifte, voor zover zij niet meer bedraagt dan de laatste aanslag welke, voor een vorig aanslagjaar, definitief gevestigd werd ten laste van de belastingschuldige.
Voor de toepassing van het eerste lid worden de inkomsten waaraan de belastingschuldige tijdens de procedure van vestiging van de belasting zijn goedkeuring heeft gehecht, gelijkgesteld met de aangegeven inkomsten.
In bijzondere gevallen kan de directeur der belastingen de invordering doen uitstellen, in zover en onder de voorwaarden door hem te bepalen.".
 Art.    38 . Artikel 411 van hetzelfde Wetboek wordt vervangen door de volgende bepaling :
"Art. 411. Na invordering van de aanslag in de mate bepaald in artikel 410 behoudt het uitvoerend beslag zijn uitwerking ten opzichte van het overschot van de belasting of van de voorheffing in hoofdsom, opcentiemen en verhogingen, van de interesten en de kosten.
Voor de toepassing van de artikelen 409 en 410 omvat de rechtsvordering met betrekking tot de betwiste aanslag de eerste aanleg, het hoger beroep en de cassatie.".
 Art.    39 . In titel VII, hoofdstuk VIII, van hetzelfde Wetboek, wordt het opschrift van afdeling IV vervangen door het volgende opschrift :
"Afdeling IV. - Betaaltermijn van voorheffingen en belastingen.".
 Art.    40 . Artikel 412 van hetzelfde Wetboek, gewijzigd bij de wet van 28 juli 1992, wordt aangevuld met het volgende lid :
"Gedwongen tenuitvoerlegging met betrekking tot de voorheffingen vermeld in het eerste tot vijfde lid moet evenwel worden voorafgegaan door opneming ervan in kohieren overeenkomstig artikel 304.".
 Art.    41 . Artikel 413 van hetzelfde Wetboek wordt vervangen door de volgende bepaling :
"Art. 413. De krachtens artikel 304 ten kohiere gebrachte directe belastingen en onroerende voorheffing zijn opeisbaar op de datum van uitvoerbaarverklaring van het kohier. Zij moeten betaald worden binnen twee maanden na de toezending van het aanslagbiljet.
De belastingen en de voorheffingen moeten over hun geheel onverwijld worden vereffend wanneer de rechten van de Schatkist in het gedrang komen.
Wanneer de belastingschuldige betwist dat de rechten van de Schatkist in gevaar verkeren, wordt er over de betwisting uitspraak gedaan zoals in kort geding door de beslagrechter van de plaats van het kantoor waar de belasting moet worden geïnd.".
 Art.    42 . (In artikel 414 van hetzelfde Wetboek, gewijzigd bij
de wet van 22 decmber 1998, worden de volgende wijzigingen aangebracht :
1° in § 1 wordt het tweede lid vervangen door het volgende lid :) <W 2000-02-17/36, art. 2, 002;   Inwerkingtreding :   1999-01-01>
"Die interest wordt voor elke aanslag per kalendermaand berekend op de nog verschuldigde som, afgerond op het lagere duizendtal, hetzij vanaf de eerste dag van de maand volgend op de vervaldag, hetzij vanaf de eerste dag van de maand volgend op de vorige betaling voor zover een som werd aangerekend op de hoofdsom van de schuld, tot op de laatste dag van de maand waarin de betaling plaatsgrijpt.";
2° § 2 wordt vervangen door de volgende bepaling :
"§ 2. Geschiedt de kennisgeving van de in artikel 375, § 1, bedoelde beslissing niet binnen zes maanden na de datum van de ontvangst van het bezwaarschrift, dan is de in § 1 bedoelde nalatigheidsinterest niet verschuldigd voor het gedeelte van de aanslag dat hoger is dan het overeenkomstig artikel 410 vastgestelde bedrag, gedurende het tijdperk dat begint op de eerste van de maand die volgt op die waarin de termijn van zes maanden verstrijkt en afloopt op het einde van de maand waarin een vordering overeenkomstig artikel 1385undecies van het Gerechtelijk Wetboek wordt ingesteld en, bij ontstentenis van een dergelijke vordering, op het einde van de maand waarin de voormelde beslissing ter kennis is gebracht.".
 Art.    43 . In artikel 418 van hetzelfde Wetboek (, gewijzigd bij de wet van 22 december 1998,) worden de volgende wijzigingen aangebracht : <W 2000-02-17/36, art. 3, a), 002;   Inwerkingtreding :   1999-01-01>
1° in het eerste lid worden de woorden "Bij terugbetaling van belastingen worden moratoriuminteresten toegekend" vervangen door de woorden "Bij terugbetaling van belastingen, voorheffingen, voorafbetalingen, nalatigheidsinterest, belastingverhogingen of administratieve boeten, wordt moratoriuminterest toegekend";
2° (in het tweede lid) worden de woorden "Die interesten worden berekend" vervangen door de woorden "Die interest wordt per kalendermaand berekend". <W 2000-02-17/36, art. 3, b), 002;   Inwerkingtreding :   1999-01-01>
 Art.    44 . Artikel 419 van hetzelfde Wetboek, gewijzigd bij de wet van 28 december 1992, wordt vervangen door de volgende bepaling :
"Art. 419. Geen moratoriuminterest wordt toegekend :
1° wanneer hij geen 200 frank per maand bedraagt;
2° wanneer de terugbetaling voortvloeit uit de kwijtschelding of de vermindering van een boete of een belastingverhoging toegekend als genademaatregel;
3° in geval van terugbetaling van het overschot van bedrijfsvoorheffing, roerende voorheffing of voorafbetalingen aan de verkrijger van de inkomsten, uiterlijk op het einde van de tweede maand die volgt op de maand waarin de aanslagtermijn vermeld in artikel 359 of in artikel 353 is verstreken;
4° in geval van terugbetaling van als roerende voorheffing of als bedrijfsvoorheffing gestorte bedragen aan de in de artikelen 261 en 270 bedoelde schuldenaars ervan;
5° in geval van terugbetaling van voorafbetalingen, met toepassing van artikel 376, § 4.
Wanneer de terugbetaling plaatsheeft na het verstrijken van de in het eerste lid, 3°, vastgestelde termijn, is de moratoriuminterest verschuldigd vanaf de dag volgend op die termijn.".
 Art.    45 . In artikel 427, tweede lid, van hetzelfde Wetboek, gewijzigd bij het koninklijk besluit van 12 december 1996, worden de woorden "de datum van de eisbaarheid" vervangen door de woorden "de vervaldag ".
 Art.    46 . In artikel 445 van hetzelfde Wetboek, gewijzigd bij de wet van 22 juli 1993, worden de volgende wijzigingen aangebracht :
1° in het tweede lid worden tussen de woorden "wordt" en "ingevorderd" de woorden "gevestigd en" ingevoegd;
2° het derde lid wordt opgeheven.
 Art.    47 . Artikel 462, enig lid, van hetzelfde Wetboek, wordt opgeheven.
 Art.    48 . Artikel 469, vierde lid, van hetzelfde Wetboek wordt opgeheven.
 Onderafdeling 2.  - Wijzigingen aangebracht in het Wetboek van de met de inkomstenbelastingen gelijkgestelde belastingen.
 Art.    49 . In artikel 2, eerste lid, van het Wetboek van de met de inkomstenbelastingen gelijkgestelde belastingen, gecoördineerd bij het koninklijk besluit van 23 november 1965, en vervangen bij artikel 1 van het koninklijk besluit van 29 maart 1994, worden de woorden "de artikelen 297 en 298, 300 tot 302, 337, 354 tot 359, 365 tot 367, 370 tot 392" vervangen door de woorden "de artikelen 298, 300 tot 302, 307, 337, 354 tot 359, 365 tot 378".
 Afdeling 2.  - Belasting over de toegevoegde waarde.
 Art.    50 . Artikel 62bis van het Wetboek van de belasting over de toegevoegde waarde, ingevoegd door de wet van 28 december 1992, wordt aangevuld met de woorden ", afgeleverd met de gezamenlijke toestemming van de Administrateur-generaal van de belastingen en van de Adjunct-administrateur-generaal van de belastingen".
 Art.    51 . Artikel 74, § 4, van hetzelfde Wetboek wordt opgeheven.
 Art.    52 . Artikel 81 van hetzelfde Wetboek, gewijzigd bij de wet van 22 december 1977 en bij de wet van 8 augustus 1980, wordt vervangen door de volgende bepaling :
"Art. 81. De vordering tot voldoening van de belasting, van de interesten en van de administratieve geldboeten begint te verjaren vanaf de dag dat deze vordering ontstaat.".
 Art.    53 . Een als volgt luidend artikel 81bis wordt in hetzelfde Wetboek ingevoegd :
"Art. 81bis. § 1. Er is verjaring voor de vordering tot voldoening van de belasting, van de interesten en van de administratieve geldboeten, na het verstrijken van het derde kalenderjaar volgend op dat waarin de oorzaak van opeisbaarheid van die belasting, interesten en administratieve geldboeten zich heeft voorgedaan.
In afwijking van het eerste lid, is er evenwel verjaring na het verstrijken van het vijfde kalenderjaar volgend op dat waarin de oorzaak van opeisbaarheid van de belasting, van de interesten en van de administratieve geldboeten zich heeft voorgedaan, zodra de overtreding bedoeld in de artikelen 70 of 71 begaan is met bedrieglijk opzet of met het oogmerk te schaden.
In afwijking van het eerste en tweede lid is de bedoelde verjaring er bovendien na het verstrijken van het zevende kalenderjaar volgend op dat waarin de oorzaak van opeisbaarheid zich heeft voorgedaan, wanneer :
1° een inlichting, een onderzoek of een controle aantoont dat belastbare handelingen niet werden aangegeven in België of dat er onrechtmatige belastingaftrekken werden toegepast en de inlichting werd medegedeeld of verzocht of het onderzoek of de controle werd uitgevoerd of verzocht door, hetzij een andere Lid-Staat van de Europese Unie, overeenkomstig de regels daartoe bepaald in dit Wetboek of in de regelgeving van deze Unie, hetzij een bevoegde overheid van enig ander land waarmee België een overeenkomst heeft gesloten tot het vermijden van dubbele belasting, in verband met de belasting waarop die overeenkomst van toepassing is;
2° een rechtsvordering aantoont dat, in België, belastbare handelingen niet werden aangegeven of belastingaftrekken werden toegepast met overtreding van de wettelijke en verordeningsbepalingen die erop van toepassing zijn;
3° bewijskrachtige gegevens, waarvan de administratie kennis heeft gekregen, aantonen dat belastbare handelingen niet werden aangegeven in België of dat er belastingaftrekken werden toegepast met overtreding van de wettelijke en verordeningsbepalingen die daarop van toepassing zijn.
§ 2. Indien de in artikel 59, § 2, bedoelde procedure uitwijst dat de belasting over een ontoereikende maatstaf werd voldaan, verjaart de vordering tot voldoening van de aanvullende belasting, van de interesten, van de administratieve geldboeten en van de procedurekosten, door verloop van twee jaar te rekenen van de laatste daad in die procedure.".
 Art.    54 . Artikel 82 van hetzelfde Wetboek, gewijzigd bij de wet van 8 augustus 1980, wordt vervangen door de volgende bepaling :
"Art. 82. De vordering tot teruggaaf van de belasting, van de interesten en van de administratieve geldboeten begint te verjaren vanaf de dag dat deze vordering ontstaat.".
 Art.    55 . Een als volgt luidend artikel 82bis wordt in hetzelfde Wetboek ingevoegd :
"Art. 82bis. Er is verjaring voor de vordering tot teruggaaf van de belasting, van de interesten en van de administratieve geldboeten, na het verstrijken van het derde kalenderjaar volgend op dat waarin de oorzaak van teruggaaf van die belasting, interesten en administratieve geldboeten zich heeft voorgedaan.".
 Art.    56 . In artikel 83 van hetzelfde Wetboek, gewijzigd bij de wet van 8 augustus 1980, worden de volgende wijzigingen aangebracht :
1° het eerste en tweede lid worden respectievelijk §§ 1 en 2;
2° paragraaf 1, nieuw, wordt aangevuld met de volgende leden :
"Elk rechtsgeding met betrekking tot de toepassing of de invordering van de belasting dat wordt ingesteld door de Belgische Staat, door de schuldenaar van deze belasting of door ieder ander persoon die gehouden is tot de betaling van de schuld op grond van dit Wetboek, van de besluiten genomen ter uitvoering ervan of van het gemeen recht, schorst de verjaring.
De schorsing vangt aan met de akte van rechtsingang en eindigt wanneer de rechterlijke beslissing in kracht van gewijsde is gegaan.";
3° in § 2, nieuw, worden de woorden "de in het vorige lid bedoelde stuiting" vervangen door de woorden "de in § 1, eerste lid, van dit artikel, bedoelde stuiting".
 Art.    57 . In artikel 84, tweede lid, van hetzelfde Wetboek vervallen de woorden "beslist ook over verzoeken om kwijtschelding van administratieve geldboeten en".
 Art.    58 . Een als volgt luidend artikel 84ter wordt in hetzelfde Wetboek ingevoegd :
"Art. 84ter. Indien zij voornemens is de verjaringstermijn bepaald in artikel 81bis, § 1, tweede lid, toe te passen, moet de administratie bevoegd voor de belasting over de toegevoegde waarde, op straffe van nietigheid van de rechtszetting, voorafgaandelijk aan de betrokkene schriftelijk en nauwkeurig kennis geven van de vermoedens van belastingontduiking die tegen hem bestaan in de betreffende periode.".
 Art.    59 . Artikel 89, tweede en derde lid, van hetzelfde Wetboek wordt vervangen door de volgende bepaling :
"De tenuitvoerlegging van het dwangbevel kan slechts worden gestuit door een vordering in rechte.".
 Art.    60 . Artikel 90 van hetzelfde Wetboek wordt opgeheven.
 Art.    61 . Artikel 92 van hetzelfde Wetboek wordt vervangen door de volgende bepaling :
"Art. 92. In geval van beroep tegen het vonnis dat de door de schuldenaar ingestelde eis heeft verworpen, kan de ontvanger van de belasting op de toegevoegde waarde, gelet op de concrete gegevens van het dossier, met inbegrip van de financiële toestand van de schuldenaar, deze laatste kennisgeven bij een ter post aangetekende brief van een verzoek tot het in consignatie geven van het geheel of een gedeelte van de verschuldigde bedragen. Aan de schuldenaar kan worden toegestaan dat die consignatie wordt vervangen door een zakelijke of persoonlijke zekerheid die wordt aangenomen door de administratie bevoegd voor de belasting over de toegevoegde waarde.
De gevorderde bedragen dienen in consignatie te worden gegeven of de zekerheid dient te worden gevestigd binnen twee maanden vanaf de kennisgeving.
Bij gebreke van het in consignatie geven van de bedragen of het vestigen van de zekerheid binnen de bepaalde termijn, dient de rechtsinstantie waarbij de voorziening aanhangig is gemaakt, binnen drie maanden te rekenen vanaf het verstrijken van die termijn, de voorziening niet-ontvankelijk te verklaren, tenzij zij, op grond van een met redenen omkleed verzoekschrift ingediend door de schuldenaar binnen twee maanden vanaf de kennisgeving bedoeld in het eerste lid, besluit, binnen dezelfde termijn van drie maanden, dat het door de met de invordering belaste ambtenaar gedane verzoek niet gegrond is.".
 Art.    62 . In hetzelfde Wetboek wordt een artikel 92bis ingevoegd, luidende :
"Art. 92bis. De termijnen van verzet, hoger beroep en cassatie, alsmede het verzet, het hoger beroep en de voorziening in cassatie schorsen de tenuitvoerlegging van de gerechtelijke beslissing.".
 Art.    63 . Artikel 93 van hetzelfde Wetboek wordt vervangen door de volgende bepaling :
"Art. 93. De voorziening in cassatie wordt bij verzoekschrift ingediend dat, op straffe van nietigheid, een bondige uiteenzetting van de middelen en de aanduiding van de geschonden wetten bevat. Het verzoekschrift mag voor de eiser en door een advocaat ondertekend en neergelegd worden.".
 Afdeling 3.  - Registratie-, hypotheek- en griffierechten.
 Art.    64 . Artikel 205 van het Wetboek der registratie-, hypotheek- en griffierechten wordt opgeheven.
 Art.    65 . Artikel 207septies, § 4, van hetzelfde Wetboek wordt opgeheven.
 Art.    66 . Artikel 219 van hetzelfde Wetboek, gewijzigd bij de wet van 4 augustus 1986, wordt vervangen door de volgende bepaling :
"Art. 219. De moeilijkheden die in verband met de heffing van de registratierechten vóór het inleiden der gedingen kunnen oprijzen, worden door de minister van Financiën opgelost.
De minister van Financiën gaat dadingen met de belastingplichtigen aan, voor zover zij geen vrijstelling of vermindering van belasting in zich sluiten.
Binnen de door de wet gestelde grenzen, wordt het bedrag van de proportionele fiscale boeten en de vermeerderingen vastgesteld in dit Wetboek of in de teruitvoering ervan genomen besluiten, bepaald volgens een schaal waarvan de trappen door de Koning worden vastgesteld. Deze bepaling geldt niet voor het bedrag van de proportionele fiscale boeten bepaald in de artikelen 203, eerste lid, en 204, behalve wanneer de overtreder hetzij uit eigen beweging en voordat het bestuur iets gevorderd heeft, de overtreding aan het bestuur bekent, hetzij overleden is.".
 Art.    67 . Artikel 221 van hetzelfde Wetboek, vervangen bij de wet van 13 augustus 1947 en gewijzigd bij de wet van 22 december 1989, wordt vervangen door de volgende bepaling :
"Art. 221. De tenuitvoerlegging van het dwangbevel kan slechts worden gestuit door een vordering in rechte.".
 Art.    68 . Artikel 222 van hetzelfde Wetboek, gewijzigd bij de wetten van 13 augustus 1947 en 22 december 1989 wordt opgeheven.
 Art.    69 . Artikel 224 van hetzelfde Wetboek, gewijzigd bij de wet van 13 augustus 1947, wordt opgeheven.
 Art.    70 . In hetzelfde Wetboek wordt een artikel 225bis ingevoegd, luidende :
"Art. 225bis. De termijnen van verzet, hoger beroep en cassatie, alsmede het verzet, het hoger beroep en de voorziening in cassatie schorsen de tenuitvoerlegging van de gerechtelijke beslissing.".
 Art.    71 . In hetzelfde Wetboek wordt een artikel 225ter ingevoegd, luidende :
"Art. 225ter. De voorziening in cassatie wordt ingesteld bij verzoekschrift dat, op straffe van nietigheid, een bondige uiteenzetting van de middelen en de aanduiding van de geschonden wetten bevat. Het verzoekschrift mag voor de eiser door een advocaat ondertekend en neergelegd worden.".
 Afdeling 4.  - Successierechten.
 Art.    72 . Artikel 133nonies, § 4, van het Wetboek der successierechten wordt opgeheven.
 Art.    73 . In artikel 141, tweede lid, van hetzelfde Wetboek worden de woorden "Hij beslist over de verzoekschriften tot kwijtschelding van fiscale boeten en" vervangen door de woorden "De minister van Financiën".
 Art.    74 . Een artikel 142-3, luidend als volgt, wordt in hetzelfde Wetboek ingevoegd :
"Art. 142-3. De termijnen van verzet, hoger beroep en cassatie, alsmede het verzet, het hoger beroep en de voorziening in cassatie schorsen de tenuitvoerlegging van de gerechtelijke beslissing.".
 Art.    75 . In hetzelfde Wetboek wordt een artikel 142-4 ingevoegd, luidende :
"Art. 142-4. De voorziening in cassatie wordt ingesteld bij verzoekschrift dat, op straffe van nietigheid, een bondige uiteenzetting van de middelen en de aanduiding van de geschonden wetten bevat. Het verzoekschrift mag voor de eiser door een advocaat ondertekend en neergelegd worden.".
 Afdeling 5.  - Zegelrechten.
 Art.    76 . Artikel 67nonies, § 4, van het Wetboek der zegelrechten wordt opgeheven.
 Art.    77 . In artikel 74, tweede lid, van hetzelfde Wetboek worden de woorden "Hij beslist over de verzoekschriften tot kwijtschelding van fiscale boeten en" vervangen door de woorden "De minister van Financiën".
 Art.    78 . Artikel 76 van hetzelfde Wetboek wordt vervangen door de volgende bepaling :
"Art. 76. De tenuitvoerlegging van het dwangbevel kan slechts worden gestuit door een vordering in rechte.".
 Art.    79 . Artikel 77 van hetzelfde Wetboek wordt opgeheven.
 Art.    80 . Artikel 79 van hetzelfde Wetboek wordt vervangen door de volgende bepaling :
"Art. 79. De termijnen van verzet, hoger beroep en cassatie, alsmede het verzet, het hoger beroep en de voorziening in cassatie schorsen de tenuitvoerlegging van de gerechtelijke beslissing.".
 Art.    81 . In hetzelfde Wetboek wordt een artikel 79bis ingevoegd, luidende :
"Art. 79bis. De voorziening in cassatie wordt ingesteld bij verzoekschrift dat, op straffe van nietigheid, een bondige uiteenzetting van de middelen en de aanduiding van de geschonden wetten bevat. Het verzoekschrift mag voor de eiser door een advocaat ondertekend en neergelegd worden.".
 Afdeling 6.  - Met het zegel gelijkgestelde taksen.
 Art.    82 . Artikel 202-3 van het Wetboek der met het zegel gelijkgestelde taksen, ingevoegd bij de wet van 27 maart 1936, wordt opgeheven.
 Art.    83 . In artikel 202-4, tweede lid, van hetzelfde Wetboek worden de woorden "Hij beslist over de verzoekschriften tot kwijtschelding van fiscale boeten en" vervangen door de woorden "De minister van Financiën".
 Art.    84 . Artikel 202-6 van hetzelfde Wetboek, ingevoegd bij de wet van 13 juni 1951, wordt vervangen door de volgende bepaling :
"Art. 202-6. De tenuitvoerlegging van het dwangbevel kan slechts worden gestuit door een vordering in rechte.".
 Art.    85 . Artikel 202-7 van hetzelfde Wetboek, waarvan het eerste lid werd ingevoegd bij de wet van 13 juni 1951 en het tweede lid bij de wet van 24 december 1965, wordt opgeheven.
 Art.    86 . Artikel 207nonies, § 4, van hetzelfde Wetboek wordt opgeheven.
 Art.    87 . Artikel 210 van hetzelfde Wetboek, opgeheven bij de wet van 10 juli 1969, wordt opnieuw opgenomen in de volgende lezing :
"Art. 210. De termijnen van verzet, hoger beroep en cassatie, alsmede het verzet, het hoger beroep en de voorziening in cassatie schorsen de tenuitvoerlegging van de gerechtelijke beslissing.".
 Art.    88 . In hetzelfde Wetboek wordt een artikel 210bis ingevoegd, luidende :
"Art. 210bis. De voorziening in cassatie wordt ingesteld bij verzoekschrift dat, op straffe van nietigheid, een bondige uiteenzetting van de middelen en de aanduiding van de geschonden wetten bevat. Het verzoekschrift mag voor de eiser door een advocaat ondertekend en neergelegd worden.".
 Afdeling 7.  - Douane- en accijnsrechten.
 Art.    89 . De artikelen 213, derde lid, 215 en 216 van de algemene wet inzake douane en accijnzen worden opgeheven.
 Afdeling 8.  - Kijk- en luistergeld.
 Art.    90 . Artikel 26, derde en vierde lid, van de wet van 13 juli 1987 betreffende het kijk- en luistergeld wordt vervangen door de volgende bepaling :
"De tenuitvoerlegging van het dwangbevel kan slechts worden gestuit door een vordering in rechte.".
 Afdeling 9.  - Provincie- en gemeentebelastingen.
 Art.    91 . Artikel 9 van de wet van 24 december 1996 betreffende de wijziging en de invordering van de provincie- en gemeentebelastingen wordt opnieuw opgenomen in de volgende lezing :
"Art. 9. De belastingplichtige kan een bezwaar tegen een provincie- of gemeentebelasting indienen respectievelijk bij de gouverneur of bij het college van burgemeester en schepenen, die als bestuursoverheid handelen.
De Koning bepaalt de op dit bezwaar toepasselijke procedure.".
 Art.    92 . Artikel 10 van dezelfde wet wordt opnieuw opgenomen in de volgende lezing :
"Art. 10. Tegen de beslissing genomen door de in artikel 9 bedoelde overheden kan beroep ingesteld worden bij de rechtbank van eerste aanleg van het rechtsgebied waarin de belasting gevestigd werd.
Bij ontstentenis van beslissing wordt het bezwaar geacht gegrond te zijn. De artikelen 1385decies en 1385undecies van het Gerechtelijk Wetboek zijn van toepassing.
Tegen het vonnis van de rechtbank van eerste aanleg kan verzet of beroep ingesteld worden.
Tegen het arrest van het hof van beroep kan voorziening in cassatie ingesteld worden.".
 Art.    93 . Artikel 11 van dezelfde wet wordt opnieuw opgenomen in de volgende lezing :
"Art. 11. De vormen, de termijnen evenals de rechtspleging die toepasselijk zijn op de in artikel 10 bedoelde beroepen worden geregeld zoals inzake Rijksinkomstenbelastingen en gelden voor alle betrokken partijen.".
 Art.    94 . In artikel 12 van dezelfde wet wordt het nummer 8 vervangen door het nummer 7.
 Afdeling 10.  - Bepalingen met betrekking tot de bevoegdheid van de ambtenaren van de Administratie van de ondernemings- en inkomensfiscaliteit.
 Art.    95 . Artikel 87 van de wet van 8 augustus 1980 betreffende de budgettaire voorstellen 1979-1980, wordt vervangen door de volgende bepaling :
"Art. 87. De Administratie van de bijzondere belastinginspectie en de Administratie van de ondernemings- en inkomensfiscaliteit en hun ambtenaren hebben de bevoegdheden die door de wettelijke en reglementaire bepalingen inzake belastingen, rechten en taksen worden verleend aan de fiscale administraties en aan hun ambtenaren.".
 HOOFDSTUK III.  - Wijziging van het koninklijk besluit nr. 185 van 9 juli 1935.
 Art.    96 . Artikel 38bis van het koninklijk besluit nr. 185 van 9 juli 1935, ingevoegd bij artikel 153, 1°, van de wet van 22 maart 1993, wordt vervangen door de volgende tekst :
"Art. 38bis. De Commissie voor het bank- en financiewezen is niet bevoegd inzake belastingaangelegenheden.
De Commissie voor het bank- en financiewezen doet evenwel bij het gerecht aangifte van de bijzondere mechanismen die door een kredietinstelling of een beleggingsonderneming die onder haar toezicht staat, zijn opgezet met als doel of gevolg fiscale fraude door derden te bevorderen, wanneer zij er kennis van heeft dat deze bijzondere mechanismen voor de kredietinstelling of beleggingsonderneming zelf, als dader, mededader of medeplichtige, een onder het strafrecht vallend fiscaal misdrijf vormen.".
 HOOFDSTUK IV.  - Inwerkingtreding.
 Art.    97 . Voor zover zij de procedureregels wijzigen :
- treden de artikelen 11, 20 tot 32, 42 tot 44 en 49 van deze wet in werking vanaf het aanslagjaar 1999;
- zijn de artikelen 56 en 58 tot 62 van deze wet van toepassing op de belastingen, interesten en fiscale boeten wanneer de oorzaak van eisbaarheid zich heeft voorgedaan ten vroegste op 1 januari 1999.
In de mate dat deze wet met de artikelen 24 en 33 een recht van bezwaar of van het ter kennis brengen van overbelastingen, bedoeld in artikel 376 van het Wetboek van de inkomstenbelastingen 1992, toekent aan de feitelijk gescheiden echtgenoot op wiens goederen de aanslag, gevestigd op naam van de andere echtgenoot, wordt ingevorderd, treden deze bepalingen in werking met ingang van de publicatie van de wet.
Behalve voor de toepassing van het Wetboek van de inkomstenbelastingen 1992, van het Wetboek van de met de inkomstenbelastingen gelijkgestelde belastingen en van het Wetboek van de belasting over de toegevoegde waarde, zullen de verhalen voor de hoven, de rechtbanken en de andere instanties vanaf 1 januari 1999 worden ingesteld overeenkomstig de bepalingen inzake de procedure zoals zij zijn gewijzigd door deze wet. De procedures die nog niet afgehandeld zijn op 31 december 1998 zullen evenwel worden voortgezet en afgehandeld overeenkomstig de op die datum geldende regels.
De artikelen 347 tot 350 van het Wetboek van de inkomstenbelastingen 1992, zoals zij bestonden alvorens te zijn opgeheven door de artikelen 14 tot 17 van deze wet, blijven van toepassing met betrekking tot de berichten van wijziging of de berichten van aanslag van ambtswege waarvoor de procedure van raadpleging van de fiscale commissie of van het comité van advies nog niet is beëindigd.
Artikel 13 van deze wet is van toepassing vanaf het aanslagjaar 1999.
De akkoorden die zijn gesloten op grond van artikel 343 van het Wetboek van de inkomstenbelastingen 1992, zoals het bestond alvorens door artikel 13 van deze wet te zijn opgeheven, behouden evenwel hun volle uitwerking voor de latere aanslagjaren, onverminderd de toepassing van § 3 van genoemd artikel 343 en van artikel 368 van hetzelfde Wetboek zoals het was opgesteld vóór de opheffing ervan door artikel 26 van deze wet.
De artikelen 81 en 82 van het Wetboek van de belasting over de toegevoegde waarde, zoals zij bestonden alvorens zij respectievelijk zijn gewijzigd door de artikelen 52 en 54 van deze wet, blijven van toepassing op de vorderingen tot voldoening en de vorderingen tot teruggaaf van de belasting, van de interesten en van de administratieve boeten die zijn ontstaan vóór 1 januari 1999.
Artikel 95 heeft uitwerking met ingang van 2 juli 1997.
Artikel 34 van deze wet, voor zover het de artikelen 377 tot 392 van het Wetboek van de inkomstenbelastingen 1992 opheft, treedt in werking op 1 maart 1999. De artikelen 377 tot 392 van het Wetboek van de inkomstenbelastingen 1992, zoals ze bestonden vóór hun opheffing door artikel 34 van deze wet, blijven evenwel van toepassing op de beroepen die vóór deze datum zijn ingeleid. De artikelen 462 van het Wetboek van de inkomstenbelastingen 1992, 74, § 4, van het Wetboek van de belasting over de toegevoegde waarde, 207septies, § 4, van het Wetboek der registratie-, hypotheek- en griffierechten, 133nonies, § 4, van het Wetboek der successierechten, 67nonies, § 4, van het Wetboek der zegelrechten en 207nonies, § 4, van het Wetboek der met het zegel gelijkgestelde taksen, zoals ze bestonden voor hun opheffing bij respectievelijk de artikelen 47, 51, 65, 72, 76 en 86, van deze wet, blijven van toepassing, ingeval een rechter bij wie de strafvordering aanhangig is, met toepassing van een van die bepalingen besloten heeft de uitspraak over een of meerdere tenlasteleggingen uit te stellen.
(In afwijking van het derde lid van dit artikel, blijven de bezwaren tegen provincie- of gemeentebelastingen waarover de bestendige deputatie of het rechtscollege van het Brussels Hoofdstedelijk Gewest nog geen uitspraak heeft gedaan op het ogenblik van de inwerkingtreding van deze wet, geregeld door de bepalingen inzake bezwaren en beroepen die van toepassing waren vóór 6 april 1999.) <W 2000-02-17/36, art. 4, 002;   Inwerkingtreding :   2000-04-01>
 HOOFDSTUK V.  - Diverse bepalingen.
 Art.    98 . De directeur van de belastingen of de door hem gedelegeerde ambtenaar beslist over de bezwaarschriften in zijn hoedanigheid van administratieve overheid.
 Art.  99. De Koning is bij een in Ministerraad overlegd besluit gemachtigd de federale fiscale wetgevingen te wijzigen teneinde de verwijzingen die deze wetgeving maakt naar de benamingen van de fiscale administraties, de functies en de graden van bepaalde ambtenaren van het ministerie van Financiën, te wijzigen.
De krachtens het eerste lid genomen koninklijke besluiten, zullen in de vorm van een ontwerp van bekrachtigingswet onmiddellijk aan de wetgevende Kamers worden voorgelegd en worden ingediend bij de Kamer van volksvertegenwoordigers.
Kondigen deze wet af, bevelen dat zij met 's Lands zegel zal worden bekleed en door het Belgisch Staatsblad zal worden bekendgemaakt.
Gegeven te Brussel, 15 maart 1999.
ALBERT
Van Koningswege :
De Minister van Justitie,
T. VAN PARYS
De Minister van Financiën,
J.-J. VISEUR
Met 's Lands zegel gezegeld :
De Minister van Justitie,
T. VAN PARIJS


text:
Artikel    1 . Deze wet regelt een aangelegenheid als bedoeld in artikel 77 van de Grondwet.
 Art.    2 . De Overeenkomst tussen het Koninkrijk België en het Koninkrijk Marokko inzake bijstand aan gedetineerde personen en overbrenging van gevonniste personen, ondertekend te Brussel op 7 juli 1997, zal volkomen gevolg hebben.
Kondigen deze wet af, bevelen dat zij met «s Lands zegel zal worden bekleed en door het Belgisch Staatsblad zal worden bekendgemaakt.
Gedaan te Brussel, 17 maart 1999.
ALBERT
Van Koningswege :
De Minister van Buitenlandse Zaken,
E. DERYCKE
De Minister van Justitie,
T. VAN PARYS
Met 's Lands zegel gezegeld :
De Minister van Justitie,
T. VAN PARYS
 BIJLAGE.
 Art.  N. Overeenkomst tussen het Koninkrijk België en het Koninkrijk Marokko inzake bijstand aan gedetineerde personen en overbrenging van gevonniste personen, ondertekend te Brussel op 7 juli 1997.
(Voor het Overeenkomst, zie %%1997-07-07/55%%).


text:
Artikel    1 . Deze wet regelt een aangelegenheid als bedoeld in artikel 77 van de Grondwet.
 Art.    2 . Artikel 6, § 1er, VIII, van de bijzondere wet van 8 augustus 1980 tot hervorming der instellingen, wordt aangevuld met een 4°, luidende :
"4° de voorwaarden waaronder en de wijze waarop binnengemeentelijke territoriale organen, bedoeld in artikel 41 van de Grondwet, kunnen worden opgericht.".
 Art.  3. In de aanhef van artikel 7 van dezelfde bijzondere wet worden de woorden "de gemeenten en de agglomeraties en federaties van gemeenten :" vervangen door de woorden "de agglomeraties en federaties van gemeenten, de gemeenten en de binnengemeentelijke territoriale organen, bedoeld in artikel 41 van de Grondwet :".
Kondigen deze wet af, bevelen dat zij met 's Lands zegel zal worden bekleed en door het Belgisch Staatsblad zal worden bekendgemaakt.
Gegeven te Brussel, 19 maart 1999.
ALBERT
Van Koningswege :
De Minister van Binnenlandse Zaken,
L. VAN DEN BOSSCHE
Met 's Lands zegel gezegeld :
De Minister van Justitie,
T. VAN PARYS


text:
Artikel    1 . Deze wet regelt een aangelegenheid als bedoeld in artikel 78 van de Grondwet.
 Art.    2 . Artikel 2071 van het Burgerlijk Wetboek wordt aangevuld met het volgende lid :
" Goederen die krachtens de wet niet vatbaar zijn voor overdracht, kunnen evenmin in pand worden gegeven. ".
 Art.  3. In artikel 1410, § 2, van het Gerechtelijk Wetboek, gewijzigd bij de wetten van 1 april 1969, 27 juni 1969, 12 mei 1971, 7 augustus 1974, 29 juni 1981 en 14 januari 1993, worden de volgende wijzigingen aangebracht :
A) de inleidende bepaling wordt vervangen door de volgende bepaling :
" § 2. De volgende schuldvorderingen zijn niet vatbaar voor overdracht of beslag ten laste van de rechthebbende : ";
B) de bepaling onder het 5° vervangen door de volgende bepaling :
" 5° de bedragen uit te keren :
1. aan de rechthebbende van geneeskundige verstrekkingen als tegemoetkoming ten laste van de verzekering voor geneeskundige verzorging en uitkeringen of krachtens de wet van 16 juni 1960 of de wetgeving betreffende de overzeese sociale zekerheid;
2. als kosten voor geneeskundige, heelkundige, farmaceutische en verplegingszorgen of als kosten voor prothesen en orthopedische toestellen aan een door een arbeidsongeval of een beroepsziekte getroffen persoon krachtens de wetgeving betreffende de arbeidsongevallen of de beroepsziekten. ".
Kondigen deze wet af, bevelen dat zij met 's Lands zegel zal worden bekleed en door het Belgisch Staatsblad zal worden bekendgemaakt.
Gegeven te Brussel, 18 maart 1999.
ALBERT
Van Koningswege :
De Minister van Justitie,
T. VAN PARYS
Met 's Lands zegel gezegeld :
De Minister van Justitie,
T. VAN PARYS