text:
HOOFDSTUK I.
 Artikel    1 . Er wordt een Europees Comité inzake de voorkoming van folteringen en onmenselijke of vernederende behandelingen of bestraffingen (hierna te noemen : " het Comité " ) ingesteld. Het Comité onderzoekt, door middel van bezoeken, de behandeling van personen die van hun vrijheid zijn beroofd, teneinde de bescherming van deze personen tegen foltering en onmenselijke of vernederende behandeling, indien noodzakelijk, te versterken.
 Art.    2 . Elke Partij laat, in overeenstemming met dit Verdrag, bezoeken toe aan elke plaats binnen haar rechtsmacht waar personen van hun vrijheid zijn beroofd door een overheidsinstantie.
 Art.    3 . Bij de toepassing van dit Verdrag werken het Comité en de bevoegde nationale instanties van de betrokken Partij met elkaar samen.
 HOOFDSTUK II.
 Art.    4 . 1. Het Comité bestaat uit een aantal leden dat gelijk is aan het aantal Partijen.
2. De leden van het Comité worden gekozen uit personen van hoogstaand zedelijk karakter bekend wegens hun bekwaamheid op het gebied van de rechten van de mens of met beroepservaring op de gebieden vallende onder dit Verdrag.
3. Geen twee leden van het Comité mogen onderdaan zijn van dezelfde Staat.
4. De leden treden op in hun persoonlijke hoedanigheid, zijn onafhankelijk en onpartijdig zijn beschikbaar om het Comité doeltreffend van dienst te zijn.
 Art.    5 . 1. De leden van het Comité worden bij absolute meerderheid van stemmen gekozen door het Comité van Ministers van de Raad van Europa uit een lijst met namen opgesteld door het Bureau van de Raadgevende Vergadering van de Raad van Europa; elke nationale afvaardiging van de Partijen in de Raadgevende Vergadering draagt drie kandidaten voor, van wie er ten minste twee haar nationaliteit dienen te bezitten.
(Bij verkiezing van een lid van het Comité voor een niet-Lidstaat van de Raad van Europa, verzoekt het Bureau van de Raadgevende Vergadering het parlement van die Staat drie kandidaten voor te dragen, van wie er ten minste twee zijn nationaliteit dienen te bezitten. De verkiezing door het Comité van Ministres vindt plaats na overleg met de betrokkken Partij.) <V 1993-11-04/38, art. 1, 002;   Inwerkingtreding :    onbepaald>
2. Dezelfde procedure wordt gevolgd bij het vervullen van tussentijdse vacatures.
3. De leden van het Comité worden gekozen voor een periode van vier jaar. (Zij kunnen tweemaal worden herkozen). Van de leden die bij de eerste verkiezing zijn gekozen, loopt de ambtstermijn van drie leden echter na twee jaar af. De leden wier ambtstermijn na de beginperiode van twee jaar afloopt, worden bij loting aangewezen door de Secretaris-Generaal van de Raad van Europa onmiddellijk nadat de eerste verkiezing heeft plaatsgevonden. <V 1993-11-04/39, art. 1, 1, 003;   Inwerkingtreding :    onbepaald>
(4. teneinde te bewerkstelligen dat, voor zover mogelijk, de helft van de leden van het Comité om de twee jaar wordt vervangen, kan het Comité van Ministers, alvorens tot een volgende verkiezing over te gaan, besluiten dat de ambtstermijn van een of meerdere te kiezen leden een andere zal zijn dan vier jaar, doch ten hoogste zes jaar en ten minste twee jaar.
5. In gevallen waarin meer dan een lid moet worden gekozen en het Comité van Ministers het voorgaande lid toepast, geschiedt de toedeling van de zittingstermijnen door middel van loting door de Secretaris-Generaal, zulks onmiddellijk na de verkiezing.) <V 1993-11-04/39, art. 1, 2, 003;   Inwerkingtreding :    onbepaald>
 Art.    6 . 1. Het Comité komt achter gesloten deuren bijeen. Het quorum wordt gevormd door de meerderheid van zijn leden. De besluiten van het Comité worden genomen bij meerderheid van stemmen van de aanwezige leden, onder voorbehoud van de bepalingen van artikel 10, tweede lid.
2. Het Comité stelt zijn eigen reglement van orde op.
3. Het Secretariaat van het Comité wordt geleverd door de Secretaris-Generaal van de Raad van Europa.
 HOOFDSTUK III.
 Art.    7 . 1. Het Comité regelt bezoeken aan de in artikel 2 bedoelde plaatsen. Behalve periodieke bezoeken kan het Comité ook andere bezoeken regelen die het onder de omstandigheden vereist lijken.
2. Als algemene regel worden deze bezoeken door ten minste twee leden van het Comité afgelegd. Het Comité kan, indien het zulks noodzakelijk acht, zich laten bijstaan door deskundigen en tolken.
 Art.    8 . 1. Het Comité stelt de Regering van de betrokken Partij in kennis van haar voornemen een bezoek af te leggen. Na deze kennisgeving mag zij op elk tijdstip de in artikel 2 bedoelde plaatsen bezoeken.
2. Een Partij verstrekt het Comité de volgende faciliteiten om zijn taak te vervullen :
a) toegang tot haar grondgebied en het recht om zonder beperking te reizen;
b) volledige inlichtingen omtrent de plaatsen waar personen die van hun vrijheid zijn beroofd, vast worden gehouden;
c) onbeperkte toegang tot elke plaats waar personen vast worden gehouden, met inbegrip van het recht van onbelemmerde bewegingsvrijheid binnen deze plaatsen;
d) andere inlichtingen waarover de Partij beschikt en die noodzakelijk zijn voor het Comité om zijn taak te vervullen. Bij het inwinnen van deze inlichtingen dient het Comité de van toepassing zijnde voorschriften van het nationale recht en de beroepsethiek in acht te nemen.
3. Het Comité mag personen die van hun vrijheid zijn beroofd, ondervragen zonder getuige.
4. Het Comité mag vrijelijk in contact treden met ieder die naar zijn mening van belang zijnde inlichtingen kan verstrekken.
5. Zo nodig kan het Comité onmiddellijk zijn nevindingen aan de bevoegde autoriteiten van de betrokken Partij mededelen.
 Art.    9 . 1. In buitengewone omstandigheden kunnen de bevoegde autoriteiten van de betrokken Partij bij het Comité bezwaar maken tegen de door het Comité voorgestelde tijd of bepaalde plaats. Dit bezwaar kan uitsluitend worden gemaakt op grond van de nationale verdediging, de openbare veiligheid, ernstige ongeregeldheden in de plaatsen waar personen van hun vrijheid zijn beroofd, de medische toestand van een persoon of het feit dat er een dringend noodzakelijke ondervraging in verband met een ernstig misdrijf plaatsvindt.
2. Na het indienen van dergelijke bezwaren plegen het Comité en de Partij onmiddellijk overleg teneinde de situatie te verduidelijken en te trachten overeenstemming te bereiken omtrent regelingen die het Comité in staat stellen zijn functies vlot te vervullen. Deze regelingen kunnen tevens inhouden dat een persoon die het Comité van plan is te bezoeken, naar een andere plaats wordt overgebracht. Totdat het bezoek heeft plaatsgevonden, dient de Partij inlichtingen over elke betrokkene te verstrekken aan het Comité.
 Art.    10 . 1. Na elk bezoek stelt het Comité een verslag op over de tijdens het bezoek geconstateerde feiten, rekening houdend met alle opmerkingen die eventueel door de betrokken Partij zijn gemaakt. Het zendt zijn verslag, waarin vervat alle door het Comité noodzakelijk geachte aanbevelingen, aan deze laatste toe. Het Comité kan overleg plegen met de Partij, teneinde zo nodig voorstellen te doen voor verbeteringen van de bescherming van de personen die van hun vrijheid zijn beroofd.
2. Indien een Partij geen medewerking verleent of weigert in de zin van de aanbevelingen van het Comité de situatie te verbeteren, kan het Comité, nadat de Partij in de gelegenheid is gesteld haar opvattingen kenbaar te maken, bij een meerderheid van tweederde van het aantal leden besluiten een openbare verklaring over deze zaak af te leggen.
 Art.    11 . 1. De door het Comité verzamelde inlichtingen met betrekking tot een bezoek, zijn verslag en zijn overleg met de betrokken Partij zijn vertrouwelijk.
2. Het Comité publiceert zijn verslag, te samen met alle commentaar van de betrokken Partij, telkens wanneer deze Partij haar daarom heeft verzocht.
3. Er mogen echter geen persoonlijke gegevens openbaar worden gemaakt zonder de uitdrukkelijke toestemming van de betrokken persoon.
 Art.    12 . <V 1993-11-04/38, art. 2, 002;   Inwerkingtreding :    onbepaald> Met inachtneming van de regels inzake de vertrouwelijkheid in artikel 11, brengt het Comité elk jaar aan het Comité van Ministers een algemeen verslag over zijn werkzaamheden uit, dat wordt toegezonden aan de Raadgevende Vergadering en aan elke niet-Lidstaat van de Raad van Europa die Partij is bij het Verdrag, en dat openbaar wordt gemaakt.
 Art.    13 . De leden van het Comité, de deskundigen en de andere personen die het Comité bijstaan, zijn verplicht gedurende en na hun ambtstermijn, tot geheimhouding van de feiten of inlichtingen die tijdens de vervulling van hun functie te hunner kennis zijn gekomen.
 Art.    14 . 1. De namen van de personen die het Comité bijstaan, dienen te worden vermeld in de kennisgeving, bedoeld in artikel 8, eerste lid.
2. De deskundigen handelen op last en gezag van het Comité. Zij dienen bijzondere kennis en ervaring op de onder dit Verdrag vallende gebieden te bezitten en zijn gebonden door dezelfde verplichtingen van onafhankelijkheid, onpartijdigheid en beschikbaarheid als de leden van het Comité.
3. Een Partij kan, bij wijze van uitzondering, verklaren dat een deskundige of een andere persoon die het Comité bijstaat, niet wordt toegestaan deel te nemen aan een bezoek aan een plaats binnen haar rechtsmacht.
 HOOFDSTUK IV.
 Art.    15 . Elke Partij stelt het Comité in kennis van de naam en het adres van de autoriteit die bevoegd is kennisgevingen aan haar Regering te ontvangen, alsmede van een eventueel door haar aan te wijzen contactpersoon.
 Art.    16 . Het Comité, zijn leden en de in artikel 7, tweede lid, bedoelde deskundigen genieten de voorrechten en immuniteiten die in de Bijlage bij dit Verdrag zijn vastgesteld.
 Art.    17 . 1. Dit Verdrag maakt geen inbreuk op de bepalingen van nationaal recht of van een internationale overeenkomst, die grotere bescherming bieden aan personen die van hun vrijheid zijn beroofd.
2. Niets in dit Verdrag mag worden uitgelegd op zodanige wijze, dat daardoor de bevoegdheden van de organen van het Europese Verdrag tot bescherming van de rechten van de mens en de fundamentele vrijheden of de door de Partijen krachtens dat Verdrag aanvaarde verplichtingen worden beperkt of aangetast.
3. Het Comité brengt geen bezoek aan plaatsen die door vertegenwoordigers en gedelegeerden van de Beschermde Mogendheden of van het Internationale Comité van het Rode Kruis geregeld en op doeltreffende wijze worden bezocht krachtens de Verdragen van Genève van 12 augustus 1949 en de Aanvullende Protocollen daarop van 8 juni 1977.
 HOOFDSTUK V.
 Art.    18 . (1.) Dit Verdrag staat open voor ondertekening door de Lidstaten van de Raad van Europa. Het dient te worden bekrachtigd, aanvaard of goedgekeurd. De akten van bekrachtiging, aanvaarding of goedkeuring worden nedergelegd bij de Secretaris-Generaal van de Raad van Europa. <V 1993-11-04/38, art. 3, 002;   Inwerkingtreding :    onbepaald>
(2. Het Comité van Ministers van de Raad van Europa kan elke niet-Lidstaat van de Raad van Europa uitnodigen tot het Verdrag toe te treden.) <V 1993-11-04/38, art. 3, 002;   Inwerkingtreding :    onbepaald>
 Art.    19 . 1. Dit Verdrag treedt in werking op de eerste dag van de maand volgend op het verstrijken van een periode van drie maanden na de datum waarop zeven Lidstaten van de Raad van Europa hun instemming tot uiting hebben gebracht door dit Verdrag gebonden te worden in overeenstemming met artikel 18.
2. Met betrekking tot elke (...)staat die daarna zijn instemming door dit Verdrag gebonden te worden tot uiting heeft gebracht, treedt het Verdrag in werking op de eerste dag van de maand volgend op het verstrijken van een periode van drie maanden na de datum van nederlegging van de akte van bekrachtiging, aanvaarding (, goedkeuring of toetreding). <V 1993-11-04/38, art. 4, 002;   Inwerkingtreding :    onbepaald>
 Art.    20 . 1. Elke Staat kan, ten tijde van ondertekening of bij nederlegging van zijn akte van bekrachtiging, aanvaarding (, goedkeuring of toetreding), aangeven op welk gebied of op welke gebieden dit Verdrag van toepassing is. <V 1993-11-04/38, art. 5, 002;   Inwerkingtreding :    onbepaald>
2. Elke Staat kan op elk later tijdstip, door middel van een aan de Secretaris-Generaal van de Raad van Europa gerichte verklaring, de toepassing van dit Verdrag uitbreiden tot elk ander gebied dat in de verklaring wordt aangegeven. Ten aanzien van dit gebied treedt het Verdrag in werking op de eerste dag van de maand volgend op het verstrijken van een periode van drie maanden na de datum van ontvangst van deze verklaring door de Secretaris-Generaal.
3. Een verklaring die ingevolge de beide voorgaande leden is afgegeven, kan, met betrekking tot een in die verklaring aangegeven gebied, worden ingetrokken door middel van een aan de Secretaris-Generaal gerichte kennisgeving. De intrekking wordt van kracht op de eerste dag van de maand volgend op het verstrijken van een periode van drie maanden na de datum van ontvangst van deze kennisgeving door de Secretaris-Generaal.
 Art.    21 . Er mag geen voorbehoud worden gemaakt ten aanzien van de bepalingen van dit Verdrag.
 Art.    22 . 1. Elke Partij kan te allen tijde dit Verdrag opzeggen door middel van een aan de Secretaris-Generaal van de Raad van Europa gerichte kennisgeving.
2. Deze opzegging wordt van kracht op de eerste dag van de maand volgend op het verstrijken van een periode van twaalf maanden na de datum van ontvangst van de kennisgeving door de Secretaris-Generaal.
 Art.    23 . (De Secretaris-Generaal van de Raad van Europa stelt de Lidstaten en elke niet-Lidstaat van de Raad van Europa die Partij is bij het Verdrag in kennis van :) <V 1993-11-04/38, art. 6, 1, 002;   Inwerkingtreding :    onbepaald>
a. elke ondertekening;
b. de nederlegging van elke akte van bekrachtiging, aanvaarding (, goedkeuring of toetreding); <V 1993-11-04/38, art. 6, 2, 002;   Inwerkingtreding :    onbepaald>
c. elke datum van inwerkingtreding van dit Verdrag in overeenstemming met de artikelen 19 en 20;
d. elke andere handeling, kennisgeving of mededeling met betrekking tot dit Verdrag, met uitzondering van de actie ondernomen krachtens het bepaalde in de artikelen 8 en 10.
Dit Verdrag werd ondertekend door de volgende Staten :
België, Cyprus, Denemarken, Duitsland (Bondsrepubliek), Frankrijk, Griekenland, Ierland, Ysland, Italië, Liechtenstein, Luxemburg, Malta, Nederland, Noorwegen, Oostenrijk, Portugal, Spanje, Turkije, Verenigd Koninkrijk, Zweden, Zwitserland.
 BIJLAGE.
 Art.  N. Voorrechten en immuniteiten. (Art. 16).
1. Voor de toepassing van deze Bijlage worden verwijzingen naar leden van het Comité geacht tevens verwijzingen naar de in artikel 7, tweede lid, bedoelde deskundigen te omvatten.
2. De leden van het Comité genieten, tijdens de uitoefening van hun functies en gedurende reizen gemaakt in de uitoefening van hun functies, de volgende voorrechten en immuniteiten :
a) immuniteit van persoonlijke arrestatie of gevangenhouding en van inbeslagneming van hun persoonlijke bagage en, met betrekking tot in hun officiële hoedanigheid gesproken of geschreven woorden of verrichte handelingen, vrijstelling van gerechtelijke vervolging van welke aard ook;
b) vrijstelling van alle beperkingen ten aanzien van hun bewegingsvrijheid bij het verlaten van of de terugkeer naar het land van hun gewone verblijfplaats en bij het binnenkomen en verlaten van het land waarin zij hun functies uitoefenen, alsmede van vreemdelingenregistratie in het land dat zij bezoeken of waar zij doorreizen in de uitoefening van hun functies.
3. Gedurende de reizen die de leden van het Comité in de uitoefening van hun functies maken, ontvangen zij, wat de douane- en deviezencontrole betreft,
a) van hun eigen Regering dezelfde faciliteiten als die welke worden toegekend aan hoge ambtsdragers die met een tijdelijke, officiële opdracht naar het buitenland reizen;
b) van de Regeringen van de andere Partijen dezelfde faciliteiten als die welke worden toegekend aan de vertegenwoordigers van buitenlandse Regeringen met een tijdelijk, officiële opdracht.
4. Documenten en papieren van het Comité zijn onschendbaar, voor zover zij betrekking hebben op de aangelegenheden van het Comité.
De officiële correspondentie en andere officiële mededelingen van het Comité mogen niet worden opgehouden of aan censuur worden onderworpen.
5. Teneinde de voor leden van het Comité volledige vrijheid van spreken en onafhankelijkheid bij de uitoefening van hun taak te verzekeren, blijft de immuniteit van rechtsvervolging met betrekking tot door hen gesproken en geschreven woorden en alle door hen in de uitoefening van hun functie verrichte handelingen toegekend, niettegenstaande het feit dat de betrokken persoon niet langer is belast met de uitoefening van dergelijke taken.
6. Voorrechten en immuniteiten worden aan de leden van het Comité toegekend niet voor het persoonlijk voordeel van de individuen zelf, doch ter waarborging van de onafhankelijke uitoefening van hun functie. Het Comité is bevoegd afstand te doen van de immuniteit van zijn leden; het heeft niet alleen het recht, maar ook de plicht afstand te doen van de immuniteit van een van zijn leden, in elk geval waar, naar zijn oordeel, de immuniteit de loop van het recht zou belemmeren en waar er afstand van kan worden gedaan zonder schade te berokkenen aan het doel waarvoor de immuniteit wordt toegekend.

Lijst der gebonden Staten
Staten

Datum van de neerlegging Datum van inwerkingtreding

van de

bekrachtigingsoorkonde
Belgie

23 juli 1991

 1 november 1991
Cyprus

3 april 1989

 1 augustus 1989
Denemarken

2 mei 1989

 1 september 1989
Duitsland (Bondsrep.)
 21 februari 1990

 1 juni 1990
Finland

 20 december 1990

 1 april 1991
Frankrijk

 9 januari 1989

 1 mei 1989
Griekenland

 2 augustus 1991

1 december 1991
Ierland

 14 maart 1988

1 februari 1989
Ijsland

 19 juni 1990

 1 oktober 1990
Italie

29 december 1988

 1 april 1989
Luxemburg

 6 september 1988

 1 februari 1989
Malta

 7 maart 1988

 1 februari 1989
Nederland (1)

 12 oktober 1988

1 februari 1989
Noorwegen

 21 april 1989

1 augustus 1989
Oostenrijk

6 januari 1989

 1 mei 1989
Portugal

29 maart 1990

1 juli 1990
San Marino

31 januari 1990

1 mei 1990
Spanje

2 mei 1989

 1 september 1989
Turkije

 26 februari 1988

 1 februari 1989
Verenigd Koninkrijk (2) 24 juni 1988

 1 februari 1989
Zweden

21 juni 1988

 1 februari 1989
Zwitserland

 7 oktober 1988

 1 februari 1989
(1) Voor het Koninkrijk in Europa, de Nederlandse Antillen en Aruba.
(2) Voor het Verenigd Koninkrijk van Groot-Brittannie en Noord-Ierland,

het Baljuwschap Jersey en het Eiland Man.


type: legislation

jurisdiction: Belgium

text:
Artikel    1 .  Toepassingsgebied
1. De overeenkomstsluitende Staten verlenen elkander, in overeenstemming met de bepalingen van deze Overeenkomst, rechtshulp bij alles wat betrekking heeft op de opsporing, de vervolging en de bestraffing van misdrijven.
1bis. a)  Rechtshulp wordt ook verleend aan een nationale administratieve autoriteit die, krachtens een specifieke administratieve of regelgevende bevoegdheid om dergelijke onderzoeken te doen, gedragingen onderzoekt met het oog op strafvervolging of verwijzing van dergelijke gedragingen naar autoriteiten die bevoegd zijn deze te onderzoeken of strafrechtelijk te vervolgen. Rechtshulp kan onder vergelijkbare omstandigheden ook worden verleend aan andere administratieve autoriteiten. Rechtshulp wordt niet verleend in aangelegenheden waarin de administratieve autoriteit op voorhand verklaart dat geen vervolging of, voorzover van toepassing, verwijzing zal plaatsvinden.
b) Verzoeken om rechtshulp uit dit lid worden verzonden tussen de centrale autoriteiten die zijn aangewezen krachtens artikel 17 van deze Overeenkomst, of tussen andere autoriteiten die door de centrale autoriteiten zijn overeengekomen.
2. De rechtshulp heeft meer bepaald betrekking op :
a) de lokalisatie of identificatie van personen;
b) de mededeling van stukken;
c) de mededeling van gegevens en de overlegging van voorwerpen, daaronder begrepen dossiers, stukken en bewijsmateriaal;
d) het verhoor van getuigen en de overlegging van stukken;
e) de uitvoering van verzoeken tot huiszoeking en inbeslagneming;
f) de overbrenging van in hechtenis genomen personen met het oog op hun verhoor als getuige of tot andere doeleinden;
g) de lokalisatie, de opsporing, het immobiliseren, de inbeslagneming en de verbeurdverklaring van wederrechtelijk verkregen winsten; en
h) de teruggave van hun goederen aan de slachtoffers van een misdrijf.
3. Tenzij deze Overeenkomst het anders bepaalt wordt de rechtshulp verleend voor elk misdrijf dat door de wetten van de verzoekende Staat wordt bestraft.
4. Deze Overeenkomst beoogt enkel de rechtshulp tussen de overeenkomstsluitende Staten. Ze kent geen enkel nieuw recht toe aan de particuliere personen wat het bekomen, het achterhouden en het uitsluiten van bewijzen betreft; ze biedt hen evenmin de mogelijkheid zich tegen de uitvoering van een verzoek te verzetten.
 Art.    2 .  Lokalisatie of identificatie van personen
De aangezochte Staat doet al het mogelijke om de in het verzoek vermelde personen te lokaliseren of te identificeren.
 Art.    3 .  Mededeling van stukken
1. De aangezochte Staat zorgt voor de mededeling van elke gerechtelijke akte of stuk hiertoe door de verzoekende Staat toegezonden.
2. Elk verzoek tot mededeling van een stuk, waarin om de verschijning van een persoon voor een overheid in de verzoekende Staat wordt verzocht, wordt verzonden binnen een redelijke termijn voor de datum vastgelegd voor de verschijning.
3. De aangezochte Staat zendt als bewijs van de mededeling een ontvangstbewijs terug, ondertekend en gedagtekend door de geadresseerde, ofwel een verklaring ondertekend door de ambtenaar die de mededeling heeft gedaan, die de vorm en de datum van de mededeling vermeldt.
 Art.    4 .  Verschijning van getuigen en deskundigen in de verzoekende Staat
1. Indien de verzoekende Staat oordeelt dat de verschijning in persoon van een getuige of van een deskundige voor zijn rechterlijke overheden in het bijzonder nodig is, kan hij hiervan melding maken in het verzoek en de aangezochte Staat verzoekt deze getuige of deskundige om te verschijnen. De aangezochte Staat laat onmiddellijk het antwoord van de getuige of van de deskundige weten aan de verzoekende Staat.
2. De getuige of de deskundige ontvangt, vanwege de verzoekende Staat, op passende wijze, terugbetaling van de reis- en verblijfkosten die werden gemaakt om aan het verzoek te voldoen. Indien de getuige of de deskundige hierom verzoekt kan de verzoekende Staat hem een voorschot betalen op de reis- en verblijfkosten; dit voorschot kan hem worden betaald door de Ambassade van deze Staat in de aangezochte Staat.
3. De getuige of deskundige die een dagvaarding om te verschijnen, waarvan de mededeling werd gevraagd, niet is nagekomen, kan aan geen enkele straf of dwangmaatregel worden onderworpen in de aangezochte Staat, zelfs niet wanneer deze dagvaarding een verplichting om te verschijnen bevat.
 Art.    5 .  Mededeling van inlichtingen en overlegging van voorwerpen,
in het bezit van overheidsbesturen of -instellingen
Op verzoek en tot doeleinden van deze Overeenkomst :
a) verstrekt de aangezochte Staat elke inlichting en alle voorwerpen, daaronder begrepen de stukken of dossiers, in het bezit van een overheidsbestuur of -instelling en die voor het publiek toegankelijk zijn;
b) kan de aangezochte Staat elke inlichting en alle voorwerpen verstrekken, daaronder begrepen de stukken of dossiers, in het bezit van een overheidsbestuur of -instelling en die niet voor het publiek toegankelijk zijn, in dezelfde mate en onder dezelfde voorwaarden als diegene die van toepassing zijn op zijn eigen rechterlijke overheden of overheden die belast zijn met de toepassing van de wet. De aangezochte Staat kan het verzoek geheel of gedeeltelijk afwijzen zonder dat ze deze beslissing met redenen moet omkleden.
 Art.    6 .  Het horen van getuigen en de overlegging van stukken in de aangezochte Staat
1. Iedere persoon van wie bewijsmateriaal wordt verlangd wordt, indien nodig, gedagvaard om te verschijnen teneinde te getuigen of voorwerpen over te leggen, daaronder begrepen stukken, dossiers of bewijsmateriaal, in dezelfde mate als in geval van een aan de gang zijnd onderzoek of een lopende procedure in de aangezochte Staat. Rechten tot verschoning van het afleggen van getuigenissen krachtens de wetten van de verzoekende Staat worden niet in aanmerking genomen bij de uitvoering van verzoeken op grond van dit artikel; niettemin, indien deze worden ingeroepen, wordt er melding van gemaakt in het proces-verbaal.
2. De aangezochte Staat vermeldt op verzoek datum en plaats van het getuigenverhoor.
3. De aangezochte Staat stemt, bij de uitvoering van een verzoek, in met de aanwezigheid van de beschuldigde, de raadsman van de beschuldigde en van iedere andere in het verzoek vermelde belanghebbende.
4. De overheid die het verzoek uitvoert geeft iedere persoon wiens aanwezigheid is toegestaan de mogelijkheid om vragen te laten stellen aan de persoon wiens getuigenis gevraagd is. De vragen worden gesteld volgens de procedure die van toepassing is in de aangezochte Staat.
 Art.    7 .  Uitvoering van verzoeken tot huiszoeking en inbeslagneming
1. De aangezochte Staat geeft, voor zover zijn wetgeving zulks toelaat, gevolg aan een verzoek tot huiszoeking of tot inbeslagneming, alsmede tot overdracht aan de verzoekende Staat van alle voorwerpen, daaronder begrepen stukken, dossiers en bewijsmateriaal, op voorwaarde dat het verzoek gegevens bevat die een dergelijke handeling rechtvaardigen ten aanzien van de wetten van de aangezochte Staat. De huiszoeking en de inbeslagneming worden uitgevoerd overeenkomstig de wet van de aangezochte Staat.
2. De aangezochte Staat kan de overdracht van voorwerpen afhankelijk stellen van de voorwaarde dat de verzoekende Staat voldoende waarborgen geeft dat ze zo spoedig mogelijk zullen worden teruggegeven aan de aangezochte Staat. Wanneer een dergelijke voorwaarde niet werd uitgedrukt bestaat er geen enkele verplichting om de voorwerpen aan de aangezochte Staat terug te geven. De aangezochte Staat kan de overdracht van voorwerpen ook verdagen indien ze in deze Staat als bewijs moeten dienen.
3. De rechten van derden op deze voorwerpen worden behoorlijk gevrijwaard.
 Art.    8 .  Procedures betreffende de toelaatbaarheid van het bewijs
1. De verzoekende Staat kan vragen dat de aangezochte Staat bijzondere procedures volgt bij de uitvoering van een verzoek bepaald in de artikelen 5, 6 of 7, teneinde de toelaatbaarheid van de overgelegde of in beslag genomen voorwerpen te verzekeren; de aangezochte Staat volgt deze procedures op voorwaarde dat ze niet verboden zijn door zijn recht.
2. De in België in beslag genomen goederen worden onder de bewaring geplaatst van de griffie van de rechtbank nadat er vooraf een inventaris van werd opgemaakt. Deze voorwerpen worden door de griffie ter beschikking gehouden van de autoriteiten van de Verenigde Staten van Amerika. Deze griffie levert op verzoek, tegelijkertijd met de overgelegde voorwerpen, attesten af die in overeenstemming zijn met het formulier dat bij deze Overeenkomst in bijlage is gevoegd. Deze attesten worden opgemaakt door iedere persoon die het voorwerp in zijn bezit heeft gehad vanaf het ogenblik van de inbeslagneming. Deze attesten worden in de Verenigde Staten van Amerika aanvaard als bewijs van de erin vermelde feiten; er wordt geen enkel ander attest vereist.
3. Indien de omstandigheden dit vereisen plegen de Centrale Overheden met elkaar overleg aangaande de modaliteiten voor de te volgen bijzondere procedures.
 Art.    9 .  Overbrenging naar de verzoekende Staat van personen die in de aangezochte Staat in hechtenis verkeren
1. Iedere persoon die in de aangezochte Staat in hechtenis verkeert en waarvan de aanwezigheid in de verzoekende Staat noodzakelijk is voor de rechtshulp waarin deze Overeenkomst voorziet, wordt naar de verzoekende Staat overgebracht op voorwaarde dat deze persoon daarmee instemt en dat de aangezochte Staat geen redenen heeft om deze overbrenging te weigeren.
2. De aangezochte Staat kan de uitvoering van het verzoek uitstellen zolang de aanwezigheid van deze persoon noodzakelijk is, in deze Staat voor een onderzoek of een procedure.
3. De verzoekende Staat heeft de bevoegdheid en is verplicht de persoon in hechtenis te houden, tenzij de aangezochte Staat zijn invrijheidstelling heeft bevolen.
4. Zodra de omstandigheden het toestaan, tenzij anders werd overeengekomen, levert de verzoekende Staat elke persoon die niet krachtens § 3 in vrijheid werd gesteld terug over aan de bewaring van de aangezochte Staat. De verzoekende Staat kan niet weigeren een overgebrachte persoon terug te zenden om reden dat deze persoon een onderdaan van die Staat is.
 Art.    10 .  Overbrenging naar de aangezochte Staat van personen die in de verzoekende Staat in hechtenis verkeren
1. De verzoekende Staat kan vragen, met het oog op de rechtshulp waarin deze Overeenkomst voorziet, dat een persoon die hij in hechtenis houdt, wordt overgebracht naar de aangezochte Staat op voorwaarde dat deze persoon daarmee instemt en dat de aangezochte Staat geen redenen heeft om deze overbrenging te weigeren.
2. De aangezochte Staat heeft de bevoegdheid en is verplicht deze persoon in hechtenis te houden tenzij de verzoekende Staat zijn invrijheidstelling heeft bevolen.
3. Zodra de omstandigheden het toestaan, tenzij anders werd overeengekomen, levert de aangezochte Staat elke persoon die niet krachtens § 2 in vrijheid werd gesteld terug over aan de bewaring van de verzoekende Staat. De aangezochte Staat kan niet weigeren de overgebrachte persoon terug te zenden om reden dat deze persoon een onderdaan van die Staat is.
 Art.    11 .  Toepassing van de artikelen 9 en 10
1. In geval van toepassing van de artikelen 9 en 10 :
a) de hechtenis ondergaan in de Staat naar dewelke de persoon werd overgebracht wordt afgetrokken van de duur van de vrijheidsbeneming die in de andere Staat nog moet worden ondergaan;
b) de overgebrachte persoon kan in de Staat naar dewelke hij werd overgebracht niet worden vervolgd, in hechtenis gehouden, of aan enige andere vrijheidsbeperking worden onderworpen voor feiten of veroordelingen welke voorafgingen aan zijn overbrenging;
c) de in letter b)  van dit artikel bedoelde immuniteit neemt een einde wanneer de overgebrachte persoon :
(i) hoewel hij gedurende vijftien opeenvolgende dagen de mogelijkheid had de Staat naar dewelke hij werd overgebracht te verlaten, daar gebleven is; of
(ii) na deze Staat te hebben verlaten, er is teruggekeerd.
2. In geval van vlucht van de overgebrachte persoon neemt de Staat naar dewelke deze persoon werd overgebracht alle maatregelen die tot zijn aanhouding kunnen leiden.
3. Elke persoon die krachtens de artikelen 9 of 10 is overgebracht wordt teruggebracht zonder dat de uitleveringsprocedure moet worden aangewend.
 Art.    12 .  Wederrechtelijk verkregen winsten en restitutie aan de slachtoffers
1. Iedere overeenkomstsluitende Staat verbindt zich ertoe, voor zover zijn intern recht toepasselijk op het ogenblik van het verzoek zulks toestaat, de hulp toe te kennen waardoor het mogelijk is :
a) over te gaan tot de lokalisatie, de opsporing, het immobiliseren, de inbeslagneming en de verbeurdverklaring van op wederrechtelijke wijze bekomen winsten; en
b) te zorgen voor de teruggave van hun goederen aan slachtoffers van een misdrijf.
2. De Centrale Overheid van een overeenkomstsluitende Staat die redenen heeft om aan te nemen dat de andere Staat op wederrechtelijke wijze bekomen winsten kunnen worden ontdekt, brengt de Centrale Overheid van deze Staat hiervan op de hoogte. Deze laatste oordeelt welk gevolg er aan deze informatie dient gegeven te worden en laat zo spoedig mogelijk weten welke maatregelen werden getroffen.
 Art.    12bis . Identificatie van bankgegevens
1. a) Op verzoek van de verzoekende staat onderzoekt de aangezochte staat terstond, in overeenstemming met dit artikel, of de op zijn grondgebied gevestigde banken weten of een met name genoemde natuurlijke of rechtspersoon die verdacht wordt van of in staat van beschuldiging is gesteld wegens een strafbaar feit, houder is van een of meer bankrekeningen. De aangezochte staat deelt het resultaat van zijn onderzoek terstond aan de verzoekende staat mee.
b) De onder a)  omschreven handelingen kunnen ook worden uitgevoerd teneinde :
i) gegevens over veroordeelde of anderszins bij een strafbaar feit betrokken natuurlijke of rechtspersonen te achterhalen;
ii) gegevens die in het bezit zijn van andere financiële instellingen dan banken te achterhalen; of
iii) niet aan rekeningen gebonden financiële transacties op te sporen.
2. Als aanvulling op de vereisten uit artikel 15 (1) van deze Overeenkomst, omvat een verzoek zoals omschreven in lid 1 van dit artikel de volgende gegevens :
a) de identiteit van de natuurlijke of rechtspersoon die van belang is om rekeningen en transacties op te sporen; en
b) voldoende gegevens op grond waarvan de bevoegde autoriteit van de aangezochte staat :
i) redelijkerwijs kan vermoeden dat de betrokken natuurlijke of rechtspersoon bij een strafbaar feit is betrokken en dat banken en niet-bancaire instellingen op het grondgebied van de aangezochte staat over de verlangde gegevens zouden kunnen beschikken; en
ii) kan vaststellen dat de verlangde gegevens betrekking hebben op het strafrechtelijk onderzoek of de strafvervolging.
c) voorzover mogelijk, gegevens over de mogelijk betrokken bank of andere niet-bancaire financiële instelling, en andere gegevens die dienstig kunnen zijn om de reikwijdte van het onderzoek te kunnen beperken.
3. Tenzij achteraf gewijzigd door middel van een diplomatieke notawisseling tussen de Europese Unie en de Verenigde Staten van Amerika, worden verzoeken om rechtshulp volgens dit artikel overgemaakt tussen :
a) het Belgische Ministerie van Justitie; en
b) voor de Verenigde Staten van Amerika, de voor België bevoegde attaché van het :
- " U.S. Department of Justice, Drug Enforcement Administration ", voor aangelegenheden die tot de bevoegdheid ervan behoren;
- " U.S. Department of Homeland Security, Bureau of Immigration and Customs Enforcement ", voor aangelegenheden die tot de bevoegdheid ervan behoren;
- " U.S. Department of Justice, Federal Bureau of Investigation ", voor alle andere aangelegenheden.
4. Het Koninkrijk België en de Verenigde Staten van Amerika verlenen rechtshulp met betrekking tot witwaspraktijken en terroristische activiteiten die in beide staten strafbaar zijn gesteld en met betrekking tot andere criminele activiteiten waarvan zij elkaar in kennis kunnen stellen.
5. De aangezochte staat beantwoordt een verzoek tot het overleggen van stukken betreffende de rekeningen of transacties die conform dit artikel zijn geïdentificeerd, in overeenstemming met de overige bepalingen van deze Overeenkomst.
 Art.    12ter . Gemeenschappelijke onderzoeksteams
1. Gemeenschappelijke onderzoeksteams kunnen worden ingesteld en functioneren op het grondgebied van respectievelijke de Verenigde Staten van Amerika en het Koninkrijk België met als doel het vergemakkelijken van strafrechtelijke onderzoeken of strafvervolgingen waarbij een of meer lidstaten van de Europese Unie en de Verenigde Staten van Amerika betrokken zijn, voorzover het Koninkrijk België en de Verenigde Staten van Amerika dit nodig achten.
2. De procedures voor het functioneren van het team, zoals samenstelling, duur, plaats, organisatie, functies en doel, en de voorwaarden voor deelneming van leden van het team aan onderzoekshandelingen op het grondgebied van een andere staat, worden overeengekomen tussen de bevoegde autoriteiten belast met het onderzoeken en vervolgen van strafbare feiten die door de respectieve betrokken staten zijn bepaald.
3. De bevoegde autoriteiten aangewezen door de respectieve staten treden rechtstreeks met elkaar in contact met het oog op de instelling en de werking van het team. Echter wanneer vanwege de uitzonderlijke complexiteit, de grote omvang of andere omstandigheden een meer centrale coördinatie nodig wordt geacht voor bepaalde of voor alle aspecten, kunnen de staten overeenkomen daartoe andere passende communicatiekanalen te gebruiken.
4. Wanneer het gemeenschappelijk onderzoeksteam het noodzakelijk acht dat in een van de staten die het team hebben ingesteld, onderzoekshandelingen plaatsvinden, kan een uit die staat afkomstig lid van het team zijn eigen bevoegde autoriteiten vragen die handelingen te verrichten zonder dat de andere staten daartoe een verzoek om rechtshulp behoeven in te dienen. Aan de toepassing van de maatregel in die staat zullen dezelfde juridische eisen worden gesteld als aan nationale onderzoekshandelingen.
 Art.    12quater . Videoconferenties
1. De gebruikmaking van een videoverbinding wordt beschikbaar gesteld tussen het Koninkrijk België en de Verenigde Staten van Amerika om personen die zich in de aangezochte staat bevinden als getuige of deskundige in een procedure waarin rechtshulp wordt verstrekt, te horen. Voorzover niet specifiek in dit artikel bepaald, gelden voor die procedure de voorwaarden zoals elders in deze Overeenkomst is voorzien.
2. De verzoekende en de aangezochte staat kunnen met elkaar in overleg treden om de oplossing van juridische, technische of logistieke kwesties die zich bij de uitvoering van het verzoek kunnen voordoen, te vergemakkelijken.
3. Onverminderd de rechtsmacht krachtens de wet van de verzoekende staat, dient het met opzet afleggen van een valse verklaring of een ander wangedrag van de persoon die als getuige of deskundige tijdens de videoconferentie wordt gehoord, door de aangezochte staat op dezelfde wijze gestraft als in het kader van nationale procedures zou gebeuren.
4. Dit artikel doet niet af aan het gebruik van andere middelen die krachtens het toepasselijke verdrag of de toepasselijke wet beschikbaar zijn om getuigen te horen.
5. De aangezochte Staat kan gebruik van videoconferenties voor andere doelen dan de in lid 1 van dit artikel aangegeven doelen toestaan, daaronder begrepen ten behoeve van de identificatie van personen of voorwerpen of het afnemen van verklaringen in het kader van een onderzoek.
 Art.    13 .  Beperkingen van de rechtshulp
1. De Centrale Overheid van de aangezochte Staat kan weigeren gevolg te geven aan een verzoek in de mate waarin :
a) de uitvoering van het verzoek een aantasting zou zijn van de soevereiniteit, de veiligheid of andere wezenlijke algemene belangen van de aangezochte Staat;
b) het verzoek betrekking heeft op een overtreding van de militaire wetten die geen misdrijf naar de gewone strafwet is; of
c) het verzoek niet in overeenstemming is met de bepalingen van deze Overeenkomst.
2. De Centrale Overheid van de aangezochte Staat kan eveneens weigeren gevolg te geven aan een verzoek indien deze betrekking heeft op een politiek misdrijf. Deze paragraaf is niet van toepassing op de misdrijven voor dewelke de overeenkomstsluitende Staten de mogelijkheid hebben ze niet als politiek te beschouwen naar luid van elk ander verdrag of elke andere Overeenkomst waarbij ze partij zijn.
3. Indien, in overeenstemming met dit artikel, een beslissing tot weigering wordt overwogen, plegen de Centrale Overheden voorafgaand overleg om te bepalen onder welke voorwaarden de rechtshulp eventueel kan worden toegekend. Indien de verzoekende Staat de hulp onder deze voorwaarden aanvaardt verbindt hij zich ertoe deze te eerbiedigen.
4. De Centrale Overheid van de aangezochte Staat kan de uitvoering van een verzoek uitstellen of er slechts gevolg aan geven onder bepaalde voorwaarden indien de uitvoering een aan de gang zijnd onderzoek of een lopende wettelijke procedure in die Staat kan belemmeren.
5. De Centrale Overheid van de aangezochte Staat licht de Centrale Overheid van de verzoekende Staat zo spoedig mogelijk in over de reden van de weigering of van het uitstel van de uitvoering van het verzoek.
 Art.    13bis . Gebruiksbeperkingen met het oog op bescherming van persoons- en andere gegevens
1. De verzoekende staat kan van de aangezochte staat verkregen bewijsmateriaal en gegevens gebruiken :
a) ten behoeve van zijn strafrechtelijke onderzoeken en strafprocedures;
b) ter voorkoming van een onmiddellijke, ernstige bedreiging van zijn openbare veiligheid;
c) voor zijn niet-strafrechtelijke gerechtelijke en administratieve procedures die rechtstreeks verband houden met onderzoeken of procedures :
i) als bedoeld onder a) ; of
ii) waarvoor rechtshulp is verstrekt krachtens artikel 1 (1.bis ) van deze Overeenkomst;
d) voor enig ander doel, indien de gegevens of het bewijsmateriaal openbaar zijn gemaakt in het kader van een procedure waarvoor ze zijn verstrekt, of in enige andere situatie als beschreven onder a), b)  en c), en
e) voor enig ander doel, uitsluitend na voorafgaande toestemming van de aangezochte staat.
2. a) Dit artikel laat onverlet de mogelijkheid van de aangezochte staat om in een concrete zaak nadere voorwaarden te stellen, zoals voorzien in deze Overeenkomst, wanneer het concrete rechtshulpverzoek bij gebreke van die voorwaarden niet kan worden nagekomen. Wanneer uit hoofde van dit punt nadere voorwaarden zijn gesteld, kan de aangezochte staat van de verzoekende staat verlangen dat deze inlichtingen verstrekt over het gebruik dat wordt gemaakt van het bewijsmateriaal of de informatie.
b) Algemene beperkingen met betrekking tot de rechtsregels van de verzoekende staat voor het verwerken van persoonsgegevens mogen door de aangezochte staat echter niet als een voorwaarde uit hoofde van lid 2, onder a), worden verbonden aan het verschaffen van bewijsmateriaal of gegevens.
3. Indien de aangezochte staat, nadat hij het verlangde bewijsmateriaal en de gegevens aan de verzoekende staat heeft verstrekt, op de hoogte raakt van omstandigheden die in een concreet geval aanleiding zouden geven aanvullende voorwaarden te stellen, kan de aangezochte staat met de verzoekende staat overleggen om te bepalen in hoeverre het bewijsmateriaal en de gegevens kunnen worden beschermd.
 Art.    14 .  Bescherming van de vertrouwelijke aard
De aangezochte Staat stelt alles in het werk, indien de verzoekende Staat dit wenst, om de vertrouwelijke aard van een verzoek en van de inhoud ervan te vrijwaren.
Indien er geen gevolg kan worden gegeven aan het verzoek zonder aantasting van het gevraagde vertrouwelijk karakter, dan brengt de Centrale Overheid van de aangezochte Staat dit ter kennis van de Centrale Overheid van de verzoekende Staat die dient te beslissen of het verzoek niettemin mag worden uitgevoerd.
 Art.    15 .  Inhoud van de verzoeken
1. Een verzoek om rechtshulp vermeldt :
a) de naam van de overheid die het onderzoek of de procedure waarop het verzoek betrekking heeft, leidt;
b) het onderwerp en de aard van het onderzoek of van de procedure;
c) een beschrijving van de gewenste gegevens of van het gezochte voorwerp of van de te verrichten tussenkomst; en
d) het doel waartoe de gegevens, het voorwerp of de tussenkomst worden gevraagd.
2. Voor zover noodzakelijk, en in de mate van het mogelijke, houdt het verzoek in :
a) de beschikbare gegevens betreffende de identiteit en de lokalisatie van een op te sporen persoon;
b) de identiteit en de lokalisatie van de persoon voor wie een stuk bestemd is, zijn betrokkenheid bij de procedure en de wijze waarop de mededeling moet geschieden;
c) de identiteit en de lokalisatie van personen van wie bewijsmateriaal wordt verlangd;
d) een beschrijving van de wijze waarop een getuigenis dient te worden afgenomen en opgetekend;
e) een lijst van de te beantwoorden vragen;
f) een nauwkeurige beschrijving van de plaats waar de huiszoeking moet worden verricht en van de voorwerpen die in beslag moeten worden genomen;
g) een beschrijving van iedere bijzondere procedure die moet worden gevolgd bij de uitvoering van het verzoek; en
h) gegevens betreffende de vergoedingen waarop de getuige of de deskundige, die in de verzoekende Staat moeten verschijnen, recht zouden kunnen hebben.
 Art.    16 .  Uitvoering van het verzoek en terugzending van de voorwerpen
1. De Centrale Overheid van de aangezochte Staat geeft zo spoedig mogelijk gevolg aan het verzoek of verzendt het, indien nodig, voor uitvoering aan de bevoegde overheid die, in de mate van het mogelijke, het verzoek uitvoert. De rechterlijke overheden van de aangezochte Staat zijn bevoegd voor het uitreiken van dagvaardingen om te verschijnen, van huiszoekingsbevelen of van andere beschikkingen die nodig zijn voor de uitvoering van het verzoek.
2. De verzoeken worden uitgevoerd in overeenstemming met het intern recht en de interne procedures van de aangezochte Staat, tenzij deze Overeenkomst er anders over beschikt. De in het verzoek aangegeven procedures worden nageleefd, zelfs indien zij in de aangezochte Staat ongebruikelijk zijn, voor zover zij niet uitdrukkelijk verboden zijn door de wetten van die Staat.
3. De aangezochte Staat kan afschriften van de stukken verstrekken, daaronder begrepen documenten, dossiers en bewijsmateriaal, verkregen ter uitvoering van het verzoek. De aangezochte Staat verstrekt, op verzoek van de verzoekende Staat, in de mate van het mogelijke de originelen.
4. De verzoekende Staat zendt, onverminderd de bepalingen van artikel 7, alle voorwerpen die verstrekt werden voor de uitvoering van het verzoek tot rechtshulp zo snel mogelijk terug, tenzij de aangezochte Staat er afstand van doet.
 Art.    17 .  Centrale Overheden
1. Behalve indien anders is voorzien, worden alle verzoeken om rechtshulp ingediend en uitgevoerd door tussenkomst van een Centrale Overheid voor elk van de overeenkomstsluitende Staten. Deze Centrale Overheden onderhouden rechtstreeks contact met elkaar met het oog op de toepassing van de bepalingen van deze Overeenkomst.
2. In deze Overeenkomst wordt verstaan onder Centrale Overheid :
a) voor het Koninkrijk België, de Minister van Justitie, zijn vertegenwoordiger of zijn gemachtigde;
b) voor de Verenigde Staten van Amerika, de Attorney General of de door hem aangewezen vertegenwoordigers.
3. Verzoeken om rechtshulp, en mededelingen dienaangaande, kunnen worden gedaan met behulp van snelle communicatietechnieken, daaronder begrepen faxapparatuur of elektronische post, gevolgd door een formele bevestiging wanneer de aangezochte staat zulks vereist. De aangezochte staat kan het verzoek met behulp van zulke snelle communicatietechnieken beantwoorden.
 Art.    18 .  Kosten en vertalingen
1. De aangezochte Staat verleent hulp aan de verzoekende Staat zonder financiële tussenkomst van deze Staat, met uitzondering van de erelonen van particuliere deskundigen indien het verzoek toestaat op deze deskundigen een beroep te doen.
2. De verzoekende Staat draagt alle kosten met betrekking tot de overbrenging, op grond van de artikelen 9 en 10, van een persoon in hechtenis.
2bis. Tenzij de verzoekende en de aangezochte staat anders zijn overeengekomen, draagt de verzoekende staat de kosten van het totstandbrengen en het functioneren van de videoverbinding volgens artikel 12quater. De overige kosten die voortvloeien uit de uitvoering van de maatregel (met inbegrip van de reiskosten van de deelnemers in de aangezochte staat) worden gedragen in overeenstemming met de overige bepalingen van dit artikel.
3. Indien in de loop van de uitvoering van het verzoek duidelijk blijkt dat uitzonderlijke kosten moeten gemaakt worden om er gevolg aan te geven, dan plegen de Centrale Overheden overleg met elkaar wat de modaliteiten en voorwaarden betreft volgens dewelke de uitvoering van het verzoek kan worden verdergezet.
4. De door deze Overeenkomst bedoelde verzoeken worden opgesteld in de Engelse taal en in de Franse of de Nederlandse taal; de begeleidende brieven uitgaande van een Centrale Overheid hoeven echter niet te worden vertaald. Indien nodig worden de bij deze verzoeken gevoegde stukken vertaald door de verzoekende Staat. De verzoekende Staat is belast met de vertaling van de stukken die verstrekt worden ter uitvoering van de verzoeken.
 Art.    19 .  Andere overeenkomsten en intern recht
De uit deze Overeenkomst voortvloeiende rechtshulp en procedures vormen geen belemmering voor de rechtshulp en procedures waarin voorzien is door andere internationale overeenkomsten of akkoorden, alsmede door het intern recht en de interne praktijk van de overeenkomstsluitende Staten.
 Art.    20 .  Opzegging
Iedere overeenkomstsluitende Staat kan deze Overeenkomst opzeggen door middel van een schriftelijke kennisgeving aan de andere overeenkomstsluitende Staat. De opzegging wordt effectief zes maanden na de datum van de kennisgeving.
 BIJLAGE.
 Art.  N. Formulier
Ik ondergetekende, naam . . . . .
voornamen . . . . .
woonplaats . . . . .
hoedanigheid of functie . . . . .
bevestig op straffe van strafrechtelijke vervolgingen uit hoofde van een valse getuigenis of van valsheid in geschriften,
- op . . . . . te . . . . .
te zijn over-gegaan tot de inbeslagneming van (*)
- op . . . . . te . . . . .
onder mijn bewaring te hebben ontvangen van (naam) . . . . .
de (*)
hieronder beschreven voorwerpen : . . . . .
Ik verklaar op . . . . . te . . . . .
deze voorwerpen te hebben toevertrouwd aan de bewaring van naam . . . . .
voornamen . . . . .
woonplaats . . . . .
hoedanigheid of functie . . . . .
Ik verklaar dat, terwijl ze onder mijn bewaring waren,
- deze voorwerpen geen enkele verandering hebben ondergaan (*)
- deze voorwerpen de hierna aangeduide verandering hebben ondergaan : (*)
Gedaan op . . . . . te . . . . .
Handtekening
(*) de overbodige vermeldingen schrappen.


text:
Artikel    1 . Voor de toepassing van dit Protocol wordt onder " interterritoriale samenwerking " verstaan, elk onderling afgestemd optreden met het oogmerk relaties te leggen tussen territoriale gemeenschappen of autoriteiten van twee of meer Overeenkomstsluitende Partijen, die verschillend zijn van de relaties inzake grensoverschrijdende samenwerking tussen de naburige gemeenschappen, met inbegrip van het sluiten van overeenkomsten met de territoriale gemeenschappen of autoriteiten van andere Staten.
 Art.    2 . 1. Elke Overeenkomstsluitende Partij erkent en eerbiedigt het recht van territoriale gemeenschappen of autoriteiten binnen haar rechtsmacht, waarnaar wordt verwezen in de artikelen 1 en 2 van de Europese Kaderovereenkomst inzake grensoverschrijdende samenwerking tussen territoriale gemeenschappen of autoriteiten (hierna " de Kaderovereenkomst " genoemd), om relaties in stand te houden en overeenkomsten tot interterritoriale samenwerking te sluiten op vergelijkbare beleidsterreinen, overeenkomstig de in hun regelgeving neergelegde procedures, conform het nationale recht en voor zover deze overeenkomsten in overeenstemming zijn met de internationale verplichtingen van deze overeenkomstsluitende Partij.
2. Een overeenkomst inzake interterritoriale samenwerking heeft alleen betrekking op de verantwoordelijkheden van de territoriale gemeenschappen of autoriteiten die die overeenkomst hebben gesloten.
 Art.    3 . De Overeenkomstsluitende Partijen van dit Protocol passen, mutatis mutandis, de Overeenkomst inzake interterritoriale samenwerking toe.
 Art.    4 . De Overeenkomstsluitende Partijen van dit Protocol die eveneens Overeenkomstsluitende Partijen zijn bij het Aanvullend Protocol bij de Kaderovereenkomst (hierna " het Aanvullend Protocol " genoemd), passen, mutatis mutandis, dit Protocol inzake interterritoriale samenwerking toe.
 Art.    5 . In de zin van dit Protocol betekent de uitdrukking " mutatis mutandis " dat in de Kaderovereenkomst en het Aanvullend Protocol de term " grensoverschrijdende samenwerking " gelezen moet worden als " interterritoriale samenwerking " en dat de artikelen van de Kaderovereenkomst en het Aanvullend Protocol van toepassing zullen zijn, behoudens een andere bepaling hierover in dit Protocol.
 Art.    6 . 1. Elke Overeenkomstsluitende Partij van de Kaderovereenkomst en het Aanvullend Protocol verklaart, bij ondertekening van dit Protocol of bij nederlegging van de akte van bekrachtiging, aanvaarding of goedkeuring, of zij de bepalingen van de artikelen 4 en 5 van het Aanvullend Protocol of van slechts één van deze artikelen toepast, overeenkomstig de bepalingen van artikel 4 van dit Protocol.
2. Deze verklaring kan vervolgens te allen tijde worden gewijzigd door een verklaring gericht aan de Secretaris-generaal van de Raad van Europa.
 Art.    7 . Ten aanzien van de bepalingen van dit Protocol kunnen geen voorbehouden worden gemaakt.
 Art.    8 . 1. Dit Protocol staat open voor ondertekening voor de Staten die de Kaderovereenkomst hebben ondertekend; zij kunnen aangeven of zij ermee instemmen gebonden te worden door middel van :
a. ondertekening zonder voorbehoud van bekrachtiging, aanvaarding of goedkeuring; of
b. ondertekening onder voorbehoud van bekrachtiging, aanvaarding of goedkeuring, gevolgd door bekrachtiging, aanvaarding of goedkeuring.
2. Een Lidstaat van de Raad van Europa kan dit Protocol niet ondertekenen zonder voorbehoud van bekrachtiging, aanvaarding of goedkeuring, of een akte van bekrachtiging, aanvaarding of goedkeuring nederleggen, indien deze Staat niet reeds een akte van bekrachtiging, aanvaarding of goedkeuring van de Kaderovereenkomst heeft nedergelegd of deze gelijktijdig nederlegt.
3. De akte van bekrachtiging, aanvaarding of goedkeuring wordt neergelegd bij de Secretaris-generaal van de Raad van Europa.
 Art.    9 . 1. Dit Protocol treedt in werking drie maanden na de datum waarop vier Lidstaten van de Raad van Europa hun instemming door het Protocol te worden gebonden tot uitdrukking hebben gebracht, overeenkomstig het bepaalde in artikel 8.
2. Voor iedere Lidstaat die nadien zijn instemming door dit Protocol te worden gebonden tot uitdrukking brengt, treedt het in werking drie maanden na de datum van ondertekening of nederlegging van de akte van bekrachtiging, aanvaarding of goedkeuring.
 Art.    10 . 1. Na de inwerkingtreding van dit Protocol kan iedere Staat die is toegetreden tot de Kaderovereenkomst tevens toetreden tot het Protocol.
2. Toetreding geschiedt door middel van nederlegging van een akte van toetreding bij de Secretaris-generaal van de Raad van Europa en wordt drie maanden na de datum van nederlegging daarvan van kracht.
 Art.    11 . 1. Iedere Overeenkomstsluitende Partij kan dit Protocol te allen tijd opzeggen door middel van een kennisgeving gericht aan de Secretaris-generaal van de Raad van Europa.
2. De opzegging wordt van kracht zes maanden na de datum van ontvangst van de kennisgeving door de Secretaris-generaal van de Raad van Europa.
 Art.    12 . De Secretaris-generaal van de Raad van Europa geeft de lidstaten van de Raad van Europa en iedere Staat die tot dit Protocol is toegetreden, kennis van
a. iedere verklaring door de Overeenkomstsluitende Partijen ingediend ingevolge artikel 6;
b. iedere ondertekening van dit Protocol;
c. de nederlegging van iedere akte van bekrachtiging, aanvaarding, goedkeuring of toetreding;
d. iedere datum van inwerkingtreding van dit Protocol ingevolge artikel 9 of artikel 10 ervan;
e. iedere andere maatregel, kennisgeving of mededeling die op dit Protocol betrekking heeft.
Ten blijke waarvan de ondergetekenden, hiertoe naar behoren gemachtigd, dit Protocol hebben ondertekend.
Gedaan te Straatsburg, de vijfde mei 1998, in de Engelse en Franse taal, zijnde beide teksten gelijkelijk authentiek, in een enkel exemplaar dat zal worden nedergelegd in het archief van de Raad van Europa. De Secretaris-generaal van de Raad van Europa doet een gewaarmerkt afschrift toekomen aan iedere Lidstaat van de Raad van Europa en aan iedere Staat die is uitgenodigd tot dit Protocol toe te treden.
 BIJLAGEN.
 Art.    N1 . Bijlage 1. - Lijst der Lidstaten

 Staten/Organisatie Datum Authentificatie Type instemming Datum instemming Datum interne
inwerkingtreding
 ALBANIE 07/05/1999 Bekrachtiging 11/12/2001 12/03/2002
 ANDORRA   Onbepaald
 ARMENIE 03/04/2002 Bekrachtiging 31/10/2003 01/02/2004
 AZERBEIDZJAN 05/01/2004 Bekrachtiging 30/03/2004 01/07/2004
 BOSNIE EN HERZEGOVINA 30/04/2004 Bekrachtiging 07/10/2008 08/01/2009
 BULGARIJE 02/12/2004 Bekrachtiging 30/06/2005 01/10/2005
 België 02/03/2004 Bekrachtiging 12/06/2009 13/09/2009
 CYPRUS   Onbepaald
 DENEMARKEN   Onbepaald
 DUITSLAND 02/10/2001 Bekrachtiging 02/10/2001 03/01/2002
 ESTLAND   Onbepaald
 FINLAND   Onbepaald
 FRANKRIJK 20/05/1998 Bekrachtiging 07/05/2007 08/08/2007
 GEORGIE 02/11/2005 Onbepaald
 GRIEKENLAND   Onbepaald
 HONGARIJE   Onbepaald
 IERLAND   Onbepaald
 IJSLAND 15/06/1999 Onbepaald
 ITALIE   Onbepaald
 KROATIE   Onbepaald
 LETLAND   Onbepaald
 LIECHTENSTEIN   Onbepaald
 LITOUWEN 30/03/2001 Bekrachtiging 26/11/2002 27/02/2003
 LUXEMBURG 05/05/1998 Bekrachtiging 02/07/1999 01/02/2001
 MACEDONIE   Onbepaald
 (VOORMALIGE JOEGOSLAVISCHE REP.)
 MALTA   Onbepaald
 MOLDAVIE 27/06/2001 Bekrachtiging 27/06/2001 28/09/2001
 MONACO 18/09/2007 Bekrachtiging 18/09/2007 19/12/2007
 MONTENEGRO   Onbepaald
 NEDERLAND 04/03/1999 Bekrachtiging 11/08/1999 01/02/2001
 NOORWEGEN   Onbepaald
 OEKRAINE 03/11/1998 Bekrachtiging 04/11/2004 05/02/2005
 OOSTENRIJK 19/10/2005 Bekrachtiging 22/09/2006 23/12/2006
 POLEN   Onbepaald
 PORTUGAL 05/05/1998 Onbepaald
 ROEMENIE 05/05/1998 Onbepaald
 RUSLAND 04/10/2006 Bekrachtiging 27/11/2008 28/02/2009
 SAN MARINO   Onbepaald
 SERVIE   Onbepaald
 SLOVAKIJE 01/02/2000 Bekrachtiging 31/10/2000 01/02/2001
 SLOVENIE 20/10/1998 Bekrachtiging 17/09/2003 18/12/2003
 SPANJE   Onbepaald
 TSJECHISCHE REP.   Onbepaald
 TURKIJE   Onbepaald
 VERENIGD KONINKRIJK   Onbepaald
 ZWEDEN 05/05/1998 Bekrachtiging 05/05/1998 01/02/2001
 ZWITSERLAND 29/11/2001 Bekrachtiging 26/02/2003 27/05/2003
 Art.  N2. Bijlage 2. - Verklaring
" Het Koninkrijk België verklaart dat het de bepalingen van de artikelen 4 en 5 van het Protocol zal toepassen, overeenkomstig artikel 6, paragraaf 1 van het Protocol nr. 2 ".


text:
DEEL I.
 Artikel    M . De Partijen aanvaarden als doel van hun beleid dat zij met alle passende middelen zullen nastreven, zowel op nationaal als internationaal terrein, het scheppen van voorwaarden waaronder de volgende rechten en beginselen doeltreffend kunnen worden verwezenlijkt :
1. Alle werknemers hebben recht op gelijke kansen en gelijke behandeling ten aanzien van werkgelegenheid en beroepsuitoefening zonder discriminatie naar geslacht.
2. Werknemers hebben recht op informatie en overleg binnen de onderneming.
3. Werknemers hebben het recht deel te nemen aan de vaststelling en de verbetering van de werkomstandigheden en werkomgeving binnen de onderneming.
4. Iedere oudere heeft recht op sociale bescherming.
 DEEL II.  - De Partijen verbinden zich, overeenkomstig het bepaalde in Deel III, zich gebonden te achten door de verplichtingen, vervat in de volgende artikelen :
 Art.    1 . Recht op gelijke kansen en gelijke behandeling ten aanzien van werkgelegenheid en beroepsuitoefening zonder discriminatie naar geslacht
1. Ten einde de doeltreffende uitoefening te waarborgen van het recht op gelijke kansen en gelijke behandeling ten aanzien van werkgelegenheid en beroepsuitoefening zonder discriminatie naar geslacht verbinden de Partijen zich ertoe dat recht te erkennen en passende maatregelen te nemen om de toepassing ervan op de volgende gebieden te waarborgen of te bevorderen :
- toegang tot de arbeidsmarkt, bescherming tegen ontslag, beroepsmatige herintreding;
- beroepsvoorlichting en -opleiding, herscholing en heraanpassing;
- arbeidsvoorwaarden en werkomstandigheden, met inbegrip van salariëring;
- loopbaanontwikkeling, met inbegrip van promotie.
2. De bepalingen betreffende de bescherming van de vrouw, met name wat betreft de zwangerschap, de bevalling en de postnatale periode, worden niet beschouwd als discriminatie in de zin van het eerste lid van dit artikel.
3. Het eerste lid van dit artikel vormt geen beletsel voor het nemen van specifieke maatregelen om feitelijke ongelijkheden uit de weg te ruimen.
4. Beroepsactiviteiten die vanwege hun aard of de omstandigheden waaronder zij worden verricht, slechts kunnen worden toevertrouwd aan personen van een bepaald geslacht, kunnen worden uitgesloten van de werkingssfeer van dit artikel of van bepaalde bepalingen ervan.
 Art.    2 . Recht op informatie en overleg.
1. Ten einde de doeltreffende uitoefening te waarborgen van het recht van de werknemers op informatie en overleg binnen de onderneming verbinden de Partijen zich ertoe maatregelen te nemen of te bevorderen waardoor de werknemers of hun vertegenwoordigers, overeenkomstig de nationale wetgeving en praktijk, in staat worden gesteld om :
a) regelmatig of te gelegener tijd op een begrijpelijke wijze te worden geïnformeerd over de economische en financiële toestand van de onderneming waarbij zij in dienst zijn, met dien verstande dat de openbaarmaking van bepaalde informatie, waardoor de onderneming zou kunnen worden benadeeld, kan worden geweigerd of dat er kan worden geëist dat deze informatie vertrouwelijk wordt behandeld; en
b) tijdig te worden geraadpleegd over voorgestelde beslissingen die de belangen van de werknemers aanzienlijk zouden kunnen beïnvloeden en met name over beslissingen die grote gevolgen zouden kunnen hebben voor de werkgelegenheid binnen de onderneming.
2. De Partijen kunnen van de werkingssfeer van het eerste lid van dit artikel die ondernemingen uitsluiten waar minder dan een bij de nationale wetgeving of praktijk bepaald aantal personen in dienst zijn.
 Art.    3 . Recht deel te nemen aan de vaststelling en de verbetering van de werkomstandigheden en werkomgeving.
1. Ten einde de doeltreffende uitoefening te waarborgen van het recht van de werknemers deel te nemen aan de vaststelling en de verbetering van de werkomstandigheden en werkomgeving binnen de onderneming, verbinden de Partijen zich ertoe maatregelen te nemen of te bevorderen waardoor de werknemers of hun vertegenwoordigers, overeenkomstig de nationale wetgeving en praktijk, in staat worden gesteld bij te dragen aan :
a) de vaststelling en de verbetering van de werkomstandigheden, de werkindeling en de werkomgeving;
b) de bescherming van de gezondheid en de veiligheid binnen de onderneming;
c) de organisatie van sociale en sociaal-culturele diensten en voorzieningen binnen de onderneming;
d) toezicht op de naleving van de voorschriften op deze gebieden.
2. De Partijen kunnen van de werkingssfeer van het eerste lid van dit artikel die ondernemingen uitsluiten die minder dan een bij de nationale wetgeving of praktijk bepaald aantal personeelsleden in dienst hebben.
 Art.    4 . Recht van ouderen op sociale bescherming.
Ten einde de doeltreffende uitoefening te waarborgen van het recht van ouderen op sociale bescherming, verbinden de Partijen zich ertoe, hetzij rechtstreeks, hetzij in samenwerking met openbare of particuliere instanties, passende maatregelen te nemen of te bevorderen die er met name op zijn gericht :
1. Ouderen in staat te stellen zolang mogelijk volledig lid te blijven van de maatschappij, door middel van :
a) voldoende middelen om hen in staat te stellen een fatsoenlijk bestaan te leiden en actief deel te nemen aan het openbare, maatschappelijke en culturele leven;
b) verschaffing van informatie over de diensten en voorzieningen beschikbaar voor ouderen en de mogelijkheden voor hen om hiervan gebruik te maken;
2. Ouderen in staat te stellen vrijelijk hun levensstijl te kiezen en een onafhankelijk bestaan te leiden in hun gewone omgeving zolang zij dit wensen en kunnen, door middel van :
a) het beschikbaarstellen van huisvesting aangepast aan hun behoeften en hun gezondheidstoestand, dan wel van passende bijstand bij de aanpassing van hun woning;
b) de gezondheidszorg en diensten die in verband met hun toestand nodig zijn;
3. Ouderen die in tehuizen wonen passende hulp, met respect voor het privé-leven, en deelname aan de vaststelling van de leefomstandigheden in het tehuis te verzekeren.
 DEEL III.
 Art.    5 . Verbintenissen.
1. Ieder der Partijen verbindt zich ertoe :
a) Deel I van dit Handvest te beschouwen als een verklaring van de doelstellingen die zij, overeenkomstig de inleidende alinea van dat Deel, met alle daarvoor in aanmerking komende middelen zal nastreven :
b) zich gebonden te achten door een of meer artikelen van Deel II van dit Protocol.
2. De overeenkomstig het bepaalde onder letter b) van het eerste lid van dit artikel gekozen artikel(en) worden aan de Secretaris-Generaal van de Raad van Europa medegedeeld door de verdragsluitende Staat bij de nederlegging van zijn akte van bekrachtiging, aanvaarding of goedkeuring.
3. Ieder der Partijen kan op een later tijdstip door kennisgeving aan de Secretaris-Generaal verklaren dat zij zich gebonden acht door ieder ander artikel in Deel II van dit Protocol dat zij nog niet had aanvaard overeenkomstig het bepaalde in het eerste lid van dit artikel. Deze later aanvaarde verplichtingen worden geacht een integrerend deel van de bekrachtiging, de aanvaarding of de goedkeuring te zijn en hebben hetzelfde rechtsgevolg met ingang van de 30ste dag na de datum van kennisgeving.
 DEEL IV.
 Art.    6 . Toezicht op de naleving van de aangegane verbintenissen.
De Partijen leggen rapporten over omtrent de toepassing van de bepalingen in Deel II van dit Protocol die zij hebben aanvaard in de rapporten bedoeld in artikel 21 van het Handvest.
 DEEL V.
 Art.    7 . Uitvoering van de aangegane verbintenissen.
1. Aan de relevante bepalingen in de artikelen 1 tot en met 4 van Deel II van dit Protocol kan uitvoering worden gegeven door :
a) wet- of regelgeving;
b) overeenkomsten tussen werkgevers of werkgeversorganisaties en werknemersorganisaties;
c) een combinatie van deze twee methoden; of
d) andere passende middelen.
2. De verbintenissen voortvloeiend uit de artikelen 2 en 3 van Deel II van dit Protocol worden geacht te zijn nagekomen zodra deze bepalingen worden toegepast, overeenkomstig het eerste lid van dit artikel, op de absolute meerderheid van de betrokken werknemers.
 Art.    8 . Betrekkingen tussen het Handvest en dit Protocol.
1. De bepalingen van dit Protocol laten de bepalingen van het Handvest onverlet.
2. De artikelen 22 tot en met 32 en 36 van het Handvest zijn mutatis mutandis van toepassing op dit Protocol.
 Art.    9 . Territoriale toepassing.
1. Dit Protocol is van toepassing op het grondgebied van het moederland van elke Partij. Elke Staat kan bij de ondertekening of bij de nederlegging van zijn akte van bekrachtiging, aanvaarding of goedkeuring, het grondgebied dat voor de toepassing van dit Protocol als moederland dient te worden beschouwd nader aangeven in een aan de Secretaris-Generaal van de Raad van Europa gerichte verklaring.
2. Iedere verdragsluitende Staat kan op het tijdstip van bekrachtiging, aanvaarding of goedkeuring van dit Protocol, of op elk ander tijdstip daarna, in een aan de Secretaris-Generaal van de Raad van Europa gerichte kennisgeving verklaren dat het Protocol, geheel of gedeeltelijk, van toepassing zal zijn op één of meer in bedoelde verklaring aangegeven gebieden buiten het moederland, waarvan hij de internationale betrekkingen behartigt of waarvoor hij de internationale verantwoordelijkheid aanvaardt. Hij dient in deze verklaring aan te geven welke van de in Deel II van dit Protocol vervatte artikelen hij als bindend aanvaardt ten aanzien van de in de verklaring vermelde gebieden.
3. Dit Protocol treedt in werking ten aanzien van het gebied of de gebieden vermeid in de in het vorige lid bedoelde verklaring op de dertigste dag na de datum waarop de Secretaris-Generaal de kennisgeving van deze verklaring heeft ontvangen.
4. Elke Partij kan daarna te allen tijde in een aan de Secretaris-Generaal van de Raad van Europa gerichte kennisgeving verklaren dat zij, ten aanzien van één of meer gebieden waarop dit Protocol krachtens het tweede lid van dit artikel van toepassing is, ieder artikel als bindend aanvaardt, dat zij nog niet ten aanzien van dat gebied of die gebieden had aanvaard. Deze nadere verbintenissen worden geacht een integrerend deel te vormen van de oorspronkelijke verklaring ten aanzien van het betrokken gebied en hebben hetzelfde rechtsgevolg vanaf de dertigste dag na de datum waarop de Secretaris-Generaal de kennisgeving van deze verklaring heeft ontvangen.
 Art.    10 . Ondertekening, bekrachtiging, aanvaarding, goedkeuring en inwerkingtreding.
1. Dit Protocol staat open voor ondertekening door de Lidstaten van de Raad van Europa die het Handvest hebben ondertekend. Het dient te worden bekrachtigd, aanvaard of goedgekeurd. Een Lidstaat van de Raad van Europa kan dit Protocol niet bekrachtigen, aanvaarden of goedkeuren zonder gelijktijdige of voorafgaande bekrachtiging van het Handvest. De akten van bekrachtiging, aanvaarding of goedkeuring worden nedergelegd bij de Secretaris-Generaal van de Raad van Europa.
2. Dit Protocol treedt in werking op de dertigste dag na de datum van nederlegging van de derde akte van bekrachtiging, aanvaarding of goedkeuring.
3. Ten aanzien van iedere ondertekenende Staat die het later bekrachtigt, treedt dit Protocol in werking op de dertigste dag na de datum van nederlegging van zijn akte van bekrachtiging, aanvaarding of goedkeuring.
 Art.    11 . Opzegging.
1. Een Partij kan dit Protocol slechts opzeggen aan het einde van een periode van vijf jaar na de datum waarop het Protocol voor haar in werking is getreden, of aan het einde van elke volgende periode van twee jaar en in elk van deze gevallen dient de opzegging met inachtneming van een termijn van zes maanden ter kennis te worden gebracht van de Secretaris-Generaal van de Raad van Europa. Deze opzegging tast de geldigheid van het Protocol niet aan ten opzichte van de andere Partijen, mits hun aantal nooit minder dan drie bedraagt.
2. Iedere Partij kan overeenkomstig het bepaalde in het vorige lid ieder door haar aanvaard artikel van Deel II van dit Protocol opzeggen, mits het aantal artikelen waaraan deze Partij gebonden is, nooit minder dan één bedraagt.
3. Iedere Partij kan dit Protocol of ieder artikel van Deel II van het Protocol overeenkomstig de bepalingen van het eerste lid van dit artikel opzeggen ten aanzien van elk grondgebied waarop dit Protocol van toepassing is krachtens een overeenkomstig het tweede en vierde lid van artikel 9 afgelegde verklaring.
4. Iedere door het Handvest en in dit Protocol gebonden Partij die het Handvest opzegt overeenkomstig de bepalingen van het eerste lid van artikel 37 daarvan, wordt geacht ook het Protocol te hebben opgezegd.
 Art.    12 . Kennisgevingen.
De Secretaris-Generaal van de Raad van Europa stelt de Lid-Staten van de Raad en de Directeur-Generaal van het Internationaal Arbeidsbureau in kennis van :
a) iedere ondertekening;
b) de nederlegging van iedere akte van bekrachtiging, aanvaarding of goedkeuring;
c) iedere datum van inwerkingtreding van dit Protocol overeenkomstig de artikelen 9 en 10;
d) iedere andere handeling, kennisgeving of mededeling met betrekking tot dit Protocol.
 Art.    13 . Bijlage.
De Bijlage bij dit Protocol vormt hiervan een integrerend deel.
Ten blijke waarvan de daartoe behoorlijk gemachtigde ondergetekenden dit Protocol hebben ondertekend.
Gedaan te Straatsburg op 5 mei 1988 in de Franse en de Engelse taal, waarbij beide teksten gelijkelijk gezaghebbend zijn, in een exemplaar, dat zal worden nedergelegd in het archief van de Raad van Europa. De Secretaris-Generaal van de Raad van Europa zendt een voor eensluidend gewaarmerkt afschrift aan ieder van de lidstaten van de Raad van Europa.
(Voor de Wet, zie %%1996-09-26/49%%).
 BIJLAGEN.
 Art.    N1 . Werkingssfeer van het Protocol met betrekking tot de te beschermen personen.
1. Onder de in de artikelen 1 tot en met 4 van dit protocol bedoelde personen vallen slechts buitenlanders voorzover zij onderdaan zijn van andere Partijen en legaal verblijven of werken op het grondgebied van de betrokken Partij, met dien verstande dat bovengenoemde artikelen dienen te worden uitgelegd in het licht van de bepalingen van de artikelen 18 en 19 van het Handvest.
Deze uitlegging sluit een uitbreiding van overeenkomstige rechten tot andere personen door een der partijen niet uit.
2. Elke Partij doet vluchtelingen als gedefinieerd in het Verdrag van Genève van 28 juli 1951 betreffende de status van vluchtelingen en het protocol van 31 januari 1967, die legaal op haar grondgebied verblijven, een zo gunstig mogelijke behandeling toekomen en in elk geval een niet minder gunstige dan waartoe zij zich heeft verbonden krachtens genoemd verdrag en protocol, alsmede krachtens alle andere bestaande internationale overeenkomsten toepasselijk ten aanzien van deze vluchtelingen.
3. Iedere partij doet staatlozen als gedéfinieerd in het verdrag van New York van 28 september 1954 betreffende de status van staatlozen, die legaal op haar grondgebied verblijven, een zo gunstig mogelijke behandeling toekomen en in elk geval een niet minder gunstige dan waartoe zij zich heeft verbonden krachtens genoemd verdrag, alsmede krachtens alle andere bestaande internationale overeenkomsten toepasselijk ten aanzien van deze staatlozen.
* Artikel 1.
Het is wel verstaan dat zaken betreffende de sociale zekerheid alsmede bepalingen betreffende werkloosheidsuitkeringen ouderdomsuitkeringen en uitkeringen aan nagelaten betrekkingen worden uitgesloten van de werkingssfeer van dit artikel.
* Artikel 1, vierde lid.
Deze bepaling mag niet zo worden uitgelegd dat de Partijen worden verplicht om in wet- of regelgeving een lijst met beroepen op te nemen die vanwege hun aard of de omstandigheden waaronder zij worden verricht, kunnen worden voorbehouden aan werknemers van een bepaald geslacht.
* Artikel. 2 en 3.
1. Voor de toepassing van deze artikelen wordt verstaan onder " vertegenwoordigers van de werknemers " personen die als zodanig zijn erkend door de nationale wetgeving of praktijk.
2. Onder " nationale wetgeving en praktijk " wordt, naar gelang van het geval, verstaan, behalve de wet- en regelgeving, de collectieve overeenkomsten, andere overeenkomsten tussen de werkgevers en de vertegenwoordigers van de werknemers, de gebruiken en relevante gerechtelijke beslissingen.
3. Voor de toepassing van deze artikelen wordt onder " onderneming " verstaan een geheel van materiële en immateriële bestanddelen, met of zonder rechtspersoonlijkheid, bestemd voor het produceren van goederen of het leveren van diensten, met winstoogmerk, en met de bevoegdheid het eigen marktbeleid te bepalen.
4. Het is wel verstaan dat religieuze gemeenschappen en hun instellingen kunnen worden uitgesloten van de toepassing van deze artikelen ook wanneer deze instellingen ondernemingen zijn in de zin van het derde lid. Instellingen die werkzaamheden verrichten geïnspireerd door bepaalde idealen of geleid door bepaalde morele opvattingen, idealen en opvattingen die worden beschermd door de nationale wetgeving, kunnen worden uitgesloten van de toepassing van deze artikelen voor zover zulks noodzakelijk is om de gerichtheid van de onderneming te beschermen.
5. Het is wel verstaan dat wanneer in een Staat de rechten bedoeld in de artikelen 2 en 3 worden uitgeoefend in de verschillende vestigingen van de onderneming, de betrokken partij moet worden geacht te voldoen aan de uit deze bepalingen voortvloeiende verplichtingen.
* Artikel. 3.
Deze bepaling tast noch de bevoegdheden en verplichtingen van de Staten met betrekking tot het aannemen van gezondheids- en veiligheidsvoorschriften met betrekking tot de werkplaatsen, noch de bevoegdheid en de verantwoordelijkheid van de lichamen belast met het toezicht op de toepassing ervan aan.
Onder " sociale en sociaal-culturele diensten en voorzieningen " wordt verstaan diensten en voorzieningen van sociale en/of culturele aard die door sommige ondernemingen aan werknemers worden geboden, zoals sociale hulpverlening, sportterreinen, ruimte voor zogende moeders, bibliotheken, vakantiekampen voor kinderen, enz.
* Artikel. 4, eerste lid.
Voor de toepassing van dit lid heeft de uitdrukking " zolang mogelijk " betrekking op de fysieke, psychische en intellectuele vermogens van de oudere.
* Artikel. 7.
Het is wel verstaan dat de werknemers die zijn uitgesloten overeenkomstig het tweede lid van artikel 2 en het tweede lid van artikel 3, niet worden medegeteld bij de vaststelling van het aantal betrokken werknemers.
 Art.    N2 . Aangezien België dit Protocol nog niet bekrachtigd heeft, is het nog niet inwerking getreden voor België. In een later bericht zal de datum van neerlegging van de bekrachtigingsoorkonde, de datum van de inwerkingtreding en de lijst met de gebonden Staten gepubliceerd worden.
 Art.  N3. Lijst met de gebonden Staten. <ingevoegd bij Addendum, M.B. 18.11.2003, p. 55463-55464>
LIJST VAN DE STATEN

 DATUM VAN NEERLEGGING

DATUM VAN

 VAN DE

 INWERKINGTREDING

 BEKRACHTIGINGSOORKONDE
BELGIE

23 juni 2003

 22 juli 2003
DENEMARKEN

27 augustus 1996

 26 september 1996
FINLAND

 29 april 1991

 4 september 1992
GRIEKENLAND

 18 juni 1998

 17 juli 1998
ITALIE

26 mei 1994

25 juni 1994
KROATIE

 26 februari 2003

 28 maart 2003
NEDERLAND

5 augustus 1992

4 september 1992
NOORWEGEN

 10 december 1993

9 januari 1994
SLOVAKIJE

 22 juni 1998

 21 juli 1998
SPANJE

24 januari 2000

23 februari 2000
TSJECHIE

17 november 1999

 17 december 1999
ZWEDEN

 5 mei 1989

 4 september 1992
(NOTA : België heeft volgende verklaring afgelegd : "Overeenkomstig artikel 5, § 2, acht België zich niet gebonden door artikel 4").


text:
HOOFDSTUK 1.  - Van de rechters, plaatsvervangende rechters, advocaten-generaal, plaatsvervangende advocaten-generaal en griffiers.
 Artikel    1 . De ambtstermijn van een magistraat gaat in zodra de eed door hem is afgelegd.
 Art.    2 . De rangorde der magistraten wordt bepaald door hun anciënniteit in het Benelux-Gerechtshof. Deze anciënniteit volgt uit de datum van hun benoeming. Hebben zij dezelfde anciënniteit dan wordt hun rangorde bepaald volgens de anciënniteit die zij in hun nationale rechtscollege hebben. De anciënniteit van de Luxemburgse magistraten wordt bepaald door hun eerste benoeming in een van de beide in artikel 3 van het Verdrag vermelde nationale rechtscolleges.
 Art.    3 . 1. Het Hof komt in rang vóór het Parket en het Parket vóór de Griffie.
2. Voor de leden van het Hof geldt de rangorde : president, eerste vice-president, tweede vice-president, rechters volgens anciënniteit en plaatsvervangende rechters volgens anciënniteit.
3. Voor de leden van het Parket : hoofd van het Parket, advocaten-generaal volgens anciënniteit en plaatsvervangende advocaten-generaal volgens anciënniteit.
4. Voor de leden van de Griffie : hoofdgriffier en vervolgens de griffiers volgens anciënniteit; hebben zij dezelfde anciënniteit, dan geldt de volgorde van hun benoeming.
5. De persoonlijke rangorde is als volgt : president, hoofd van het Parket, eerste vice-president, tweede vice-president, rechters en advocaten-generaal volgens anciënniteit, plaatsvervangende rechters en plaatsvervangende advocaten-generaal volgens anciënniteit, en vervolgens hoofdgriffier en griffiers volgens anciënniteit.
 Art.    4 . 1. De leden van het Hof, van het Parket en van de Griffie leggen de eed of - zo hun nationale wetgeving daartoe de mogelijkheid biedt - desgewenst de belofte af : zij die de Belgische nationaliteit hebben in het Nederlands of in het Frans, overeenkomstig hun nationale wetgeving; zij die de Luxemburgse nationaliteit hebben in het Frans; zij die de Nederlandse nationaliteit hebben in het Nederlands.
2. Tijdens een algemene vergadering bijeengekomen in plenaire zitting legt de president de volgende eed of belofte af : " Ik zweer (beloof) dat ik mijn ambt eerlijk, nauwgezet en onpartijdig zal vervullen en het geheim van de raadkamer zal bewaren. ".
3. Nadat de president lezing heeft gegeven van de formule voor de eed of de belofte, zoals deze voor de leden van het Hof en van het Parket volgt uit artikel 4, lid 2, van het Verdrag en voor de griffiers uit artikel 4, lid 3, van het Verdrag, leggen de leden van het Hof, van het Parket en van de Griffie deze eed of deze belofte af.
4. De hoofdgriffier verstrekt aan de leden van het Hof, van het Parket en van de Griffie een naar vorm en inhoud door de president en het hoofd van het Parket vastgesteld identiteitsbewijs. Genoemde leden zijn ertoe gehouden dit identiteitsbewijs desgevorderd aan de bevoegde autoriteiten te tonen.
 Art.    5 . Wanneer het Hof overeenkomstig artikel 3, lid 3, van het Verdrag moet vaststellen of een rechter of plaatsvervangend rechter of een advocaat-generaal of plaatsvervangend advocaat-generaal die niet zijn ontslag heeft ingediend, niet langer voldoet aan de voorwaarden die gelden voor het uitoefenen van zijn functie bij het Hof, nodigt de president - of, wanneer het om een lid van het Parket gaat, het hoofd van het Parket - betrokkene uit in raadkamer te verschijnen ten einde zich te verantwoorden of, zo hij zulks prefereert, zijn verantwoording schriftelijk in te dienen. Het Hof houdt zitting met negen rechters, drie van elke nationaliteit. Het doet uitspraak na conclusie van een advocaat-generaal.
 Art.    6 . 1. De president, de vice-presidenten en de rechters maken van rechtswege deel uit van het Hof wanneer dit met negen rechters zitting houdt. De plaatsvervangende rechters worden aangewezen voor zover er rechters vervangen moeten worden.
2. De president wijst jaarlijks vice-presidenten, rechters en plaatsvervangende rechters aan voor de in artikel 5, leden 1 en 2, van het Verdrag bedoelde kamers.
3. De Kamer van het Hof die de bevoegdheden bedoeld in het Protocol inzake de rechtsbescherming uitoefent, wordt samengesteld volgens het bepaalde in artikel 2 van dat Protocol.
4. De advocaten-generaal en de plaatsvervangende advocaten-generaal treden op bij een van de kamers al naar gelang van de behoefte, te beoordelen door het hoofd van het Parket na overleg met zijn ambtgenoten. Zij nemen deel aan de zittingen van het Hof met negen rechters voor de zaken die hun zijn toegewezen. Bij voorkeur wordt een advocaat-generaal of plaatsvervangend advocaat-generaal aangewezen die behoort tot het land waar het bodemgeschil aanhangig is.
 HOOFDSTUK 2.  - Van de president en de vice-presidenten.
 Art.    7 .
1. De eerste periode van drie jaar, gedurende welke op grond van artikel 3, lid 5, van het Verdrag de functies van president en van eerste en tweede vice-president worden uitgeoefend, gaat in op 22 maart 1974, op welke datum het Hof zijn eerste algemene vergadering heeft gehouden.
2. Overeenkomstig de op grond van artikel 3, lid 5, laatste zin, van het Verdrag door het Hof tijdens zijn algemene vergadering van 22 maart 1974 genomen beslissing is de volgorde der nationaliteiten voor het bekleden van deze functies de volgende :
het presidentschap : eerste periode van drie jaar : Nederland; tweede periode van drie jaar : België; derde periode van drie jaar : Luxemburg;
het eerste vice-presidentschap : eerste periode van drie jaar : Luxemburg; tweede periode van drie jaar : Nederland; derde periode van drie jaar : België;
het tweede vice-presidentschap : eerste periode van drie jaar : België; tweede periode van drie jaar : Luxemburg; derde periode van drie jaar : Nederland.
Deze volgorde wordt vervolgens herhaald.
3. Onverminderd het bepaalde in artikel 3, lid 2, van het Verdrag blijven de president en de vice-presidenten hun functie uitoefenen zolang niet bij verkiezing in hun vervanging is voorzien.
 Art.    8 . De verkiezing van de president en de vice-presidenten geschiedt bij geheime stemming.
 Art.    9 . 1. De president leidt de werkzaamheden van het Hof; hij presideert de algemene vergaderingen, de zittingen en de beraadslagingen in raadkamer.
2. Bij afwezigheid of verhindering van de president of wanneer het presidentschap vacant is, wordt dit waargenomen door de eerste vice-president.
3. Bij gelijktijdige verhindering van de president en van de eerste vice-president, wordt het presidentschap waargenomen door de tweede vice-president of bij diens ontstentenis door een van de andere rechters volgens de in artikel 3 van dit Reglement vastgestelde rangorde.
 HOOFDSTUK 3.  - Van de advocaten-generaal en plaatsvervangende advocaten-generaal.
 Art.    10 . 1. De eerste periode van drie jaar, gedurende welke een advocaat-generaal de functie van hoofd van het Parket uitoefent, gaat in op de in artikel 7, lid 1, genoemde datum.
2. Bij afwezigheid of verhindering van het hoofd van het Parket wordt deze functie waargenomen door de advocaat-generaal met de hoogste anciënniteit en bij diens afwezigheid of verhindering door de volgende.
3. Overeenkomstig artikel 3, lid 6, van het Verdrag heeft het Hof tijdens zijn algemene vergadering van 22 maart 1974 vastgesteld dat de volgorde der nationaliteiten voor het bekleden van de functie van hoofd van het Parket de volgende is :
eerste periode van drie jaar : België;
tweede periode van drie jaar : Luxemburg;
derde periode van drie jaar : Nederland.
Deze volgorde wordt vervolgens herhaald.
 Art.    11 . Onverminderd de andere in het Reglement op de procesvoering nader omschreven taken, hebben de advocaten-generaal en plaatsvervangende advocaten-generaal in het bijzonder tot taak in alle onpartijdigheid een gemotiveerde conclusie te nemen over alle bij het Hof aanhangige zaken, ten einde het in de vervulling van zijn opdracht bij te staan. Deze conclusie wordt, naar gelang van het ter zake bepaalde in het Reglement op de procesvoering, mondeling voorgedragen ter openbare zitting, dan wel schriftelijk medegedeeld aan de leden van het Hof en, naar gelang van het geval, aan de ministers van justitie, aan de regeringen en aan de partijen.
 HOOFDSTUK 4.  - Van de zetel van het Hof en de plaats waar het zitting houdt. De samenstelling. - De zittingen.
 Art.    12 . Het Hof heeft zijn permanente zetel te Brussel. Het kan ingevolge een beslissing van de president, genomen na advies of op verzoek van het hoofd van het Parket, eveneens zitting houden in een andere in een der drie landen gelegen plaats.
 Art.    13 . 1. Het Hof houdt in beginsel zitting met negen rechters, van elk land drie. De president kan beslissen dat één of meer plaatsvervangende rechters de behandeling zullen bijwonen met het oog op de vervanging van een rechter die verhinderd is.
2. Onverminderd het bepaalde in artikel 2, lid 2, van het Protocol inzake de rechtsbescherming, is er een kamer, genaamd Kamer voor de procesvoering, samengesteld uit drie rechters, van elk land één, die de beslissingen inzake de procesvoering kan nemen, welke volgens het Reglement op de procesvoering door het Hof worden genomen.
 Art.    14 . 1. Het Hof houdt zitting op de data die, al naar gelang van de behoefte, worden vastgesteld door de president na advies van het hoofd van het Parket.
2. Behoudens in spoedgevallen houdt het Hof geen zitting in de periode van acht dagen vóór tot acht dagen na één januari, in de periode van acht dagen vóór tot acht dagen na Pasen en gedurende de maanden juli en augustus.
 Art.    15 . Het Hof neemt de erkende feestdagen in acht van de plaats waar het zijn permanente zetel heeft, alsmede de Nederlandse en de Luxemburgse nationale feestdagen.
 Art.    16 . 1. Gedurende bovengenoemde recesperiodes wordt het presidentschap uitgeoefend door de president of door de door hem aangewezen rechter, en de functie van hoofd van het Parket door het hoofd van het Parket of door de door hem aangewezen advocaat-generaal.
2. De president en het hoofd van het Parket nemen de nodige maatregelen opdat in spoedgevallen de dienst kan worden verzekerd.
3. Gedurende bovengenoemde recesperiodes wordt de leiding van de Griffie uitgeoefend door de hoofdgriffier of door de door hem aangewezen griffier.
 HOOFDSTUK 5.  - Van de beraadslaging van het Hof.
 Art.    17 . 1. Het Hof en de kamers beraadslagen in raadkamer. Aan de beraadslaging wordt alleen door negen respectievelijk drie rechters of plaatsvervangende rechters deelgenomen, die de behandeling van de zaak hebben bijgewoond.
2. Elke rechter of plaatsvervangend rechter draagt bij de beraadslaging zijn gevoelen met redenen omkleed voor, waarbij de omgekeerde volgorde van die van hun rang in acht wordt genomen.
3. De beslissing wordt bij meerderheid van stemmen genomen.
4. De beraadslaging van de Kamer voor de procesvoering kan ook schriftelijk of telefonisch plaatsvinden. In dat laatste geval wordt de beslissing schriftelijk bevestigd. De beslissing wordt geacht in raadkamer te zijn genomen op de in de beschikking vermelde datum.
 HOOFDSTUK 6.  - Van de algemene vergadering van het Hof.
 Art.    18 . 1. De algemene vergadering wordt bijeengeroepen door de president, hetzij ambtshalve, hetzij op verzoek van drie leden van het Hof, hetzij op verzoek van het hoofd van het Parket.
2. Zij wordt bijeengeroepen om te beraadslagen en te beslissen over de gevallen waarin het Verdrag voorziet, alsmede over alle andere onderwerpen die het statuut en de werkwijze van het Hof betreffen.
 Art.    19 . De algemene vergadering bestaat uit de president, de vice-presidenten, de rechters, de plaatsvervangende rechters, de advocaten-generaal en de plaatsvervangende advocaten-generaal. Ieder lid heeft stemrecht.
 Art.    20 . De algemene vergadering beraadslaagt slechts rechtsgeldig indien ten minste twee derde van de leden aanwezig is.
 Art.    21 . De hoofdgriffier en de griffiers wonen de algemene vergadering bij. Zij worden geraadpleegd over alle kwesties betreffende de Griffie. De hoofdgriffier of een door hem aangewezen griffier is belast met het opstellen van het proces-verbaal van de beraadslagingen van de algemene vergadering, dat hij tezamen met de president ondertekent.
 HOOFDSTUK 7.  - Van de Griffie en de vertaaldienst.
 Art.    22 . 1. De Griffie is geopend van maandag tot en met vrijdag tussen 9 en 12 uur en tussen 14 en 16 uur, behalve op de Belgische wettelijke feestdagen en op de Nederlandse en de Luxemburgse nationale feestdagen.
2. Buiten de uren waarop de Griffie geopend is, kunnen alle stukken en met name de processtukken worden gedeponeerd in de brievenbus van de Griffie. Deze bus wordt dagelijks bij het openen van de Griffie gelicht en de dienstdoende griffier vermeldt door middel van een stempel op alle stukken de datum van lichting.
 Art.    23 . De dossiers van de aanhangige zaken worden onder verantwoordelijkheid van de hoofdgriffier samengesteld en regelmatig bijgehouden.
 Art.    24 . De minuten van de arresten, beschikkingen en andere beslissingen worden door de griffier aan de bevoegde magistraten ter ondertekening voorgelegd.
 Art.    25 . Desgevraagd wordt voor alle bij de Griffie gedeponeerde processtukken een ontvangstbewijs afgegeven.
 Art.    26 . 1. De griffier staat de rechters en de advocaten-generaal bij in de uitoefening van hun functie.
2. De Griffie bewaart de minuten, registers en akten.
3. De griffier stelt op authentieke wijze de deponering en de datum vast van alle akten, documenten en andere stukken, waarin het Verdrag en de Protocollen, alsmede de Reglementen van het Hof voorzien.
4. De griffier draagt zorg voor de doorzending van de akten, documenten en andere stukken aan de regeringen, de ministers van justitie en de partijen en is belast met het verzenden van de in het Reglement op de procesvoering voorgeschreven mededelingen.
 Art.    27 . 1. De griffiers en het, door de hoofdgriffier aanvaarde, griffiepersoneel staan onder diens leiding en toezicht.
2. De hoofdgriffier verdeelt het werk tussen de griffiers en bepaalt de taken van het griffiepersoneel.
3. De president en het hoofd van het Parket oefenen een algemeen toezicht uit op de werkzaamheden van de Griffie en kunnen daartoe aan de hoofdgriffier richtlijnen verstrekken.
 Art.    28 . 1. De leden van de aan de Griffie verbonden vertaaldienst staan onder de leiding van de hoofdgriffier.
2. Van deze dienst maken deel uit de personen die daartoe aanvaard zijn door een commissie van drie leden, bestaande uit een rechter, een advocaat-generaal en de hoofdgriffier.
3. Zo nodig kan de hoofdgriffier voor vertalingen beroep doen op personen of diensten van buiten de Griffie. Behalve in een spoedgeval verzoekt de hoofdgriffier echter vooraf de instemming van de president of van het hoofd van het Parket.
 Art.    29 . De griffier geeft expedities, afschriften of uittreksels af van de arresten, beschikkingen en adviezen en legt de verschillende formaliteiten, waarvan de vervulling moet worden geconstateerd, schriftelijk vast.
 Art.    30 . 1. De Griffie houdt twee registers bij : het ene heeft betrekking op de verzoeken om uitleg bij wege van arrest of advies en het andere op de beroepen van personen, bedoeld in artikel 3 van het Protocol inzake de rechtsbescherming.
2. Voor elk verzoek en beroep wordt een dossier als bedoeld in artikel 23 samengesteld. Dit dossier ontvangt het in het register vermelde volgnummer.
3. De griffier schrijft in of vermeldt in het register de identiteit van de indiener van het verzoek of het beroep, de datum daarvan, alsmede de datum van ontvangst door of van deponering ten Parkette of ter Griffie van het Hof, de mededelingen van de Griffie, de deponering van de processtukken, de andere proceshandelingen, alsmede de beschikkingen, arresten en adviezen van het Hof.
 Art.    31 . De griffier maakt van elke openbare zitting een proces-verbaal op in de taal waarin het proces wordt gevoerd. In dit proces-verbaal worden vermeld :
- datum en uur van de zitting;
- het nummer van de zaak of zaken met een beknopte omschrijving;
- de namen van de aanwezige president, vice-presidenten, rechters, advocaat-generaal en griffier;
- de namen van de advocaten en van de door het Hof tot de pleidooien toegelaten personen;
- een beknopte aanduiding van de beslissing of van het advies.
 HOOFDSTUK 8.  - Van de publikaties van het Hof.
 Art.    32 . 1. Op verzoek van de hoofdgriffier worden binnen een maand in het Benelux Publikatieblad bekendgemaakt berichten, vermeldende de datum van inschrijving bij de Griffie van een op grond van de hoofdstukken III, IV en V van het Verdrag ingediend verzoek, alsmede de regering, het rechtscollege of het College van scheidsrechters dat het verzoek heeft ingediend en wat daarmede wordt beoogd. Hetzelfde geldt ten aanzien van de door het Hof, met toepassing van de hiervoren bedoelde bepalingen, gewezen arresten en gegeven adviezen.
2. De president en het hoofd van het Parket zien erop toe, dat alle of bepaalde arresten of adviezen worden gepubliceerd in juridische tijdschriften van de drie landen.
 Art.  33. De hoofdgriffier draagt zorg voor de publikatie in het Benelux Publikatieblad en doet mededeling aan de ministers van justitie van de drie landen - zulks met het oog op de publikatie in de officiële publikatiebladen - van :
a) alle benoemingen, verkiezingen, aanstellingen en ontslagen van de magistraten en de griffiers van het Hof;
b) het Reglement van Orde en het Reglement op de procesvoering, alsmede de daarin aangebrachte wijzigingen;
c) een model van het overeenkomstig artikel 4, lid 4, vastgestelde identiteitsbewijs.