type: legislation

jurisdiction: Belgium

text:
HOOFDSTUK I.  - Doelstellingen, beginsel van non-discriminatie en begripsomschrijvingen
 Artikel     1 . Doelstellingen
1. De doelstellingen van dit Verdrag zijn :
a. het voorkomen en bestrijden van seksuele uitbuiting en seksueel misbruik van kinderen;
b. het beschermen van de rechten van kinderen die het slachtoffer zijn van seksuele uitbuiting en seksueel misbruik;
c. het bevorderen van nationale en internationale samenwerking bij de bestrijding van seksuele uitbuiting en seksueel misbruik van kinderen.
2. Teneinde de doeltreffende uitvoering van de bepalingen door de Partijen te waarborgen, wordt bij dit Verdrag een specifiek mechanisme voor toezicht ingesteld.
 Art.    2 . Beginsel van non-discriminatie
De uitvoering van de bepalingen van dit Verdrag door de Partijen, met name het genot van maatregelen ter bescherming van de rechten van slachtoffers, wordt gewaarborgd zonder enige discriminatie op welke grond dan ook, zoals geslacht, ras, kleur, taal, godsdienst, politieke of andere mening, nationale of maatschappelijke afkomst, het behoren tot een nationale minderheid, vermogen, geboorte, seksuele geaardheid, gezondheid, handicap of andere status.
 Art.    3 . Begripsomschrijvingen
Voor de toepassing van dit Verdrag wordt verstaan onder :
a. kind " iedere persoon jonger dan achttien jaar;
b. seksuele uitbuiting en seksueel misbruik van kinderen " het gedrag zoals bedoeld in de artikelen 18 tot en met 23 van dit Verdrag;
c. slachtoffer " elk kind dat onderworpen is aan seksuele uitbuiting of seksueel misbruik.
 HOOFDSTUK II.  - Preventieve maatregelen
 Art.    4 . Beginselen
Elke Partij neemt de wetgevende of andere maatregelen die nodig zijn om alle vormen van seksuele uitbuiting en seksueel misbruik van kinderen te voorkomen en om kinderen te beschermen.
 Art.    5 . Werving, training en bewustmaking van personen die tijdens
hun werk met kinderen in aanraking komen
1. Elke Partij neemt de wetgevende of andere maatregelen die nodig zijn om bij personen die regelmatig met kinderen in aanraking komen in de sectoren onderwijs, gezondheidszorg, sociale bescherming, justitie en rechtshandhaving en op gebieden die verband houden met sport, cultuur en recreatie, bewustzijn te stimuleren inzake de bescherming en rechten van kinderen.
2. Elke Partij neemt de wetgevende of andere maatregelen die nodig zijn om te waarborgen dat de in het eerste lid bedoelde personen toereikende kennis bezitten op het gebied van seksuele uitbuiting en seksueel misbruik van kinderen, van de wijzen om dit vast te stellen en van de mogelijkheid genoemd in artikel 12, eerste lid.
3. Elke Partij neemt de wetgevende of andere maatregelen, in overeenstemming met haar nationale recht, die nodig zijn om ervoor te zorgen dat in de voorwaarden voor toegang tot de beroepen waarbij men regelmatig in aanraking komt met kinderen waarborgen zijn ingebouwd dat de kandidaten voor deze beroepen nooit zijn veroordeeld wegens seksuele uitbuiting of seksueel misbruik van kinderen.
 Art.    6 . Voorlichting voor kinderen
Elke Partij neemt de wetgevende of andere maatregelen die nodig zijn om te waarborgen dat kinderen, tijdens het basisonderwijs en voortgezet onderwijs, informatie krijgen over de gevaren van seksuele uitbuiting en seksueel misbruik, alsmede over de middelen om zichzelf te beschermen, aangepast aan hun ontwikkelingsniveau. Deze informatie, die, in voorkomend geval, in samenwerking met ouders wordt gegeven, wordt geplaatst in een bredere context van informatie over seksualiteit en besteedt in het bijzonder aandacht aan risicosituaties, met name die waarbij het gebruik van nieuwe informatie- en communicatietechnologieën een rol speelt.
 Art.    7 . Preventieve interventieprogramma's en -maatregelen
Elke Partij waarborgt dat personen die vrezen dat zij mogelijk een van de overeenkomstig dit Verdrag strafbaar gestelde feiten zullen plegen, toegang hebben, in voorkomend geval, tot effectieve interventieprogramma's of -maatregelen bedoeld om het risico dat de feiten worden gepleegd te evalueren en te voorkomen.
 Art.    8 . Maatregelen gericht op het algemene publiek
1. Elke Partij voert bewustwordingscampagnes uit, of bevordert deze, gericht op het algemene publiek waarin informatie wordt gegeven over het verschijnsel seksuele uitbuiting en seksueel misbruik van kinderen en over preventieve maatregelen die kunnen worden genomen.
2. Elke Partij neemt de wetgevende of andere maatregelen die nodig zijn om de verspreiding van materiaal waarin de overeenkomstig dit Verdrag strafbaar gestelde feiten worden gepromoot, te voorkomen of te verbieden.
 Art.    9 . Participatie van kinderen, de particuliere sector,
de media en het maatschappelijk middenveld
1. Elke Partij bevordert de participatie van kinderen, al naargelang hun ontwikkelingsniveau, in de ontwikkeling en uitvoering van beleid, programma's of andere initiatieven met betrekking tot het bestrijden van seksuele uitbuiting en seksueel misbruik van kinderen.
2. Elke Partij moedigt de particuliere sector, met name de informatie- en communicatietechnologiesector, de toerisme- en reissector en de bancaire en financiële sector, alsmede het maatschappelijk middenveld, aan te participeren in de uitwerking en uitvoering van beleid ter voorkoming van seksuele uitbuiting en seksueel misbruik van kinderen en interne normen in te voeren via zelfregulering en co-regulering.
3. Elke Partij moedigt de media aan passende informatie te geven over alle aspecten van seksuele uitbuiting en seksueel misbruik van kinderen, met zorgvuldige inachtneming van de onafhankelijkheid van de media en de persvrijheid.
4. Elke Partij bevordert de financiering, onder andere, in voorkomend geval, door het instellen van fondsen, van projecten en programma's die worden uitgevoerd door het maatschappelijk middenveld en gericht zijn op het voorkomen en het beschermen van kinderen tegen seksuele uitbuiting en seksueel misbruik.
 HOOFDSTUK III.  - Gespecialiseerde autoriteiten en coördinerende instanties
 Art.    10 . Nationale maatregelen inzake coördinatie en samenwerking
1. Elke Partij neemt de maatregelen die nodig zijn om de coördinatie op nationaal of lokaal niveau te waarborgen tussen de verschillende instellingen die verantwoordelijk zijn voor de bescherming tegen, voorkoming en bestrijding van de seksuele uitbuiting en het seksueel misbruik van kinderen, met name de sectoren onderwijs, gezondheid en sociale dienstverlening en de rechtshandhavende en gerechtelijke autoriteiten.
2. Elke Partij neemt de wetgevende of andere maatregelen die nodig zijn om het volgende in te stellen of aan te wijzen :
a. onafhankelijke bevoegde nationale of lokale instellingen voor de bevordering en bescherming van de rechten van het kind, waarbij gewaarborgd wordt dat deze over specifieke middelen en verantwoordelijkheden beschikken;
b. mechanismen voor het verzamelen van gegevens of aanspreekpunten, op nationaal of lokaal niveau en in samenwerking met het maatschappelijk middenveld, met als doel het onderzoeken en evalueren van het verschijnsel seksuele uitbuiting en seksueel misbruik van kinderen, met inachtneming van de vereisten inzake de bescherming van persoonsgegevens.
3. Elke Partij moedigt de samenwerking aan tussen de bevoegde overheidsinstanties, het maatschappelijk middenveld en de particuliere sector, met als doel effectievere preventie en bestrijding van seksuele uitbuiting en seksueel misbruik van kinderen.
 HOOFDSTUK IV.  - Beschermende maatregelen en hulp aan slachtoffers
 Art.    11 . Beginselen
1. Elke Partij stelt effectieve sociale programma's en multidisciplinaire structuren in om slachtoffers, hun naaste familie en elke persoon aan wiens zorg zij zijn toevertrouwd de noodzakelijke ondersteuning te bieden.
2. Elke Partij neemt de wetgevende of andere maatregelen die nodig zijn om te waarborgen dat, wanneer er onzekerheid bestaat over de leeftijd van het slachtoffer en er gronden zijn om aan te nemen dat het slachtoffer een kind is, aan het betreffende slachtoffer de beschermende maatregelen en hulp waarin voor kinderen is voorzien worden verleend, in afwachting van verificatie van zijn leeftijd.
 Art.    12 . Melden van de verdenking van seksuele uitbuiting of seksueel misbruik
1. Elke Partij neemt de wetgevende of andere maatregelen die nodig zijn om te waarborgen dat de regels inzake vertrouwelijkheid die door het nationale recht worden opgelegd aan bepaalde beroepsbeoefenaars die in het kader van hun werk met kinderen in aanraking komen, geen belemmering vormen voor de mogelijkheid, voor deze beroepsbeoefenaars, bij de diensten die voor de bescherming van kinderen verantwoordelijk zijn melding te maken van elke situatie van een kind ten aanzien waarvan zij redelijke gronden hebben om aan te nemen dat het slachtoffer is van seksuele uitbuiting of seksueel misbruik.
2. Elke Partij neemt de wetgevende of andere maatregelen die nodig zijn om elke persoon die op de hoogte is van, of, te goeder trouw, het vermoeden heeft van seksuele uitbuiting of seksueel misbruik van kinderen, aan te moedigen deze feiten bij de bevoegde diensten te melden.
 Art.    13 . Hulplijnen
Elke Partij neemt de wetgevende of andere maatregelen die nodig zijn om de instelling van informatiediensten, zoals telefonische lijnen en internethulplijnen, die bellers informatie geven, zelfs op basis van vertrouwelijkheid of met inachtneming van hun anonimiteit, aan te moedigen en te ondersteunen.
 Art.    14 . Hulp aan slachtoffers
1. Elke Partij neemt de wetgevende of andere maatregelen die nodig zijn om slachtoffers te helpen, op de korte en lange termijn, bij hun fysieke en psychosociale herstel. Bij de uit hoofde van dit lid genomen maatregelen wordt zorgvuldig rekening gehouden met de opvattingen, behoeften en zorgen van het kind.
2. Elke Partij neemt maatregelen, onder de voorwaarden voorzien in haar nationale recht, om samen te werken met niet-gouvernementele organisaties, andere relevante organisaties of onderdelen van het maatschappelijk middenveld die zich bezighouden met hulp aan slachtoffers.
3. Wanneer de ouders of verzorgers betrokken zijn bij de seksuele uitbuiting of het seksueel misbruik van een kind, omvatten de ingevolge artikel 11, eerste lid, ingezette interventiemaatregelen, onder andere :
- de mogelijkheid de vermeende dader te verwijderen;
- de mogelijkheid het slachtoffer uit zijn gezinssituatie te verwijderen. De voorwaarden en duur van een dergelijke verwijdering worden vastgesteld in overeenstemming met de belangen van het kind.
4. Elke Partij neemt de wetgevende of andere maatregelen die nodig zijn om te waarborgen dat de naasten van het slachtoffer, in voorkomend geval, een beroep kunnen doen op therapeutische ondersteuning, met name acute psychische hulp.
 HOOFDSTUK V.  - Interventieprogramma's of -maatregelen
 Art.    15 . Algemene beginselen
1. Elke Partij voorziet in of bevordert, in overeenstemming met haar nationale recht, effectieve interventieprogramma's of -maatregelen voor de personen bedoeld in artikel 16, eerste en tweede lid, met het oog op het voorkomen en tot een minimum terugbrengen van het risico op herhaling van zedendelicten tegen kinderen. Dergelijke programma's of maatregelen dienen op elk tijdstip tijdens de procedure toegankelijk te zijn, zowel binnen als buiten penitentiaire inrichtingen, in overeenstemming met de in het nationale recht vastgelegde voorwaarden.
2. Elke Partij voorziet in of bevordert, in overeenstemming met haar nationale recht, de ontwikkeling van partnerschappen of andere vormen van samenwerking tussen de bevoegde autoriteiten, met name de gezondheidsdiensten en de sociale diensten, en de gerechtelijke autoriteiten en andere instanties die verantwoordelijk zijn voor het volgen van de personen bedoeld in artikel 16, eerste en tweede lid.
3. Elke Partij voorziet, in overeenstemming met haar nationale recht, in een beoordeling van het gevaar en de mogelijke risico's van recidive van de overeenkomstig dit Verdrag strafbaar gestelde feiten door de personen bedoeld in artikel 16, eerste en tweede lid, met als doel het vaststellen van passende programma's of maatregelen.
4. Elke Partij voorziet, in overeenstemming met haar nationale recht, in een beoordeling van de effectiviteit van de toegepaste programma's en maatregelen.
 Art.    16 . Personen voor wie de interventieprogramma's
en -maatregelen bedoeld zijn
1. Elke Partij waarborgt dat, in overeenstemming met haar nationale recht, personen die strafrechtelijk worden vervolgd wegens een van de overeenkomstig dit Verdrag strafbaar gestelde feiten toegang hebben tot de in artikel 15, eerste lid, genoemde programma's of maatregelen, onder voorwaarden die geen negatieve gevolgen hebben voor of in strijd zijn met de rechten van de verdediging en de vereisten van een eerlijk en onpartijdig proces, en met name met inachtneming van het beginsel van het vermoeden van onschuld.
2. Elke Partij waarborgt, in overeenstemming met haar nationale recht, dat personen die veroordeeld zijn wegens het plegen van een van de overeenkomstig dit Verdrag strafbaar gestelde feiten, toegang kunnen krijgen tot de in artikel 15, eerste lid, genoemde programma's of maatregelen.
3. Elke Partij waarborgt, in overeenstemming met haar nationale recht, dat er interventieprogramma's of -maatregelen worden ontwikkeld voor of aangepast aan de ontwikkelingsbehoeften van kinderen die een zedendelict plegen, met inbegrip van degenen die onder de leeftijd zijn waarop zij strafrechtelijk aansprakelijk kunnen worden gesteld, met het oog op de behandeling van hun seksuele gedragsproblemen.
 Art.    17 . Informatie en toestemming
1. Elke Partij waarborgt, in overeenstemming met haar nationale recht, dat de in artikel 16 bedoelde personen aan wie interventieprogramma's of -maatregelen zijn voorgesteld volledig worden geïnformeerd over de redenen voor het voorstel en met volledige kennis van de feiten toestemmen in deelname aan het programma of de maatregel.
2. Elke Partij waarborgt dat, in overeenstemming met haar nationale recht, personen aan wie interventieprogramma's of -maatregelen zijn voorgesteld deze kunnen weigeren en, in het geval van veroordeelde personen, dat zij op de hoogte worden gesteld van de mogelijke gevolgen van deze weigering.
 HOOFDSTUK VI.  - Materieel strafrecht
 Art.    18 . Seksueel misbruik
1. Elke Partij neemt de wetgevende of andere maatregelen die nodig zijn om te waarborgen dat de volgende opzettelijke gedragingen strafbaar worden gesteld :
a. het aangaan van seksuele handelingen met een kind dat, volgens de relevante bepalingen van het nationale recht, nog niet de leeftijd van seksuele meerderjarigheid heeft bereikt;
b. het aangaan van seksuele handelingen met een kind wanneer :
- gebruik is gemaakt van dwang, geweld of bedreigingen; of
- misbruik wordt gemaakt van een erkende positie van vertrouwen, gezag of invloed jegens het kind, waaronder binnen de familie; of
- misbruik wordt gemaakt van de bijzonder kwetsbare situatie van het kind, met name vanwege een verstandelijke of lichamelijke handicap of een afhankelijkheidssituatie.
2. Voor de toepassing van het eerste lid van dit artikel bepaalt elke Partij de leeftijd waaronder het verboden is seksuele handelingen met een kind aan te gaan.
3. De bepalingen van het eerste lid, onderdeel a, zijn niet bedoeld als zijnde van toepassing op vrijwillige seksuele handelingen tussen minderjarigen.
 Art.    19 . Strafbare feiten met betrekking tot kinderprostitutie
1. Elke Partij neemt de wetgevende of andere maatregelen die nodig zijn om te waarborgen dat de volgende opzettelijke gedragingen strafbaar worden gesteld :
a. het werven van een kind voor prostitutie of ervoor zorgen dat een kind deelneemt aan prostitutie;
b. het dwingen van een kind tot prostitutie of daar voordeel uit trekken, dan wel anderszins een kind uitbuiten met een dergelijk oogmerk;
c. het toevlucht nemen tot kinderprostitutie.
Voor de toepassing van dit artikel wordt onder het begrip " kinderprostitutie " verstaan het feit dat een kind wordt gebruikt voor seksuele activiteiten waarbij bij wijze van betaling geld of een andere vorm van beloning of vergoeding wordt gegeven of beloofd, ongeacht of deze betaling, belofte of vergoeding aan het kind of een derde wordt gegeven of gedaan.
 Art.    20 . Strafbare feiten met betrekking tot kinderpornografie
1. Elke Partij neemt de wetgevende of andere maatregelen die nodig zijn om te waarborgen dat de volgende opzettelijke gedragingen, indien wederrechtelijk gepleegd, strafbaar worden gesteld :
a. het vervaardigen van kinderpornografie;
b. het aanbieden of ter beschikking stellen van kinderpornografie;
c. het verspreiden of uitzenden van kinderpornografie;
d. het, al dan niet voor een derde, verwerven van kinderpornografie;
e. het in bezit hebben van kinderpornografie;
f. het zich, door middel van informatie- en communicatietechnologie welbewust toegang verschaffen tot kinderpornografie.
2. Voor de toepassing van dit artikel wordt onder het begrip " kinderpornografie " verstaan elk materiaal dat een visuele weergave behelst van een kind dat betrokken is bij werkelijke of gesimuleerde expliciete seksuele gedragingen of elke afbeelding van de geslachtsorganen van een kind voor primair seksuele doeleinden.
Elke Partij kan zich het recht voorbehouden het eerste lid, onderdelen a en e, gedeeltelijk of geheel niet toe te passen op de vervaardiging en het bezit van pornografisch materiaal :
- dat uitsluitend bestaat uit gesimuleerde weergaven of realistische afbeeldingen van een niet-bestaand kind;
- waarbij kinderen betrokken zijn die de ingevolge artikel 18, tweede lid, vastgestelde leeftijd hebben bereikt, wanneer deze beelden met hun instemming door hen zijn vervaardigd en in hun bezit zijn en uitsluitend bestemd zijn voor hun eigen gebruik.
Elke Partij kan zich het recht voorbehouden het eerste lid, onderdeel f, gedeeltelijk of geheel niet toe te passen.
 Art.    21 . Strafbare feiten met betrekking tot de deelname
van een kind aan pornografische voorstellingen
1. Elke Partij neemt de wetgevende of andere maatregelen die nodig zijn om te waarborgen dat de volgende opzettelijke gedragingen strafbaar worden gesteld :
a. het werven van een kind voor deelname aan pornografische voorstellingen of ervoor zorgen dat een kind deelneemt aan dergelijke voorstellingen;
b. het dwingen van een kind tot deelname aan pornografische voorstellingen of daar voordeel uit trekken, dan wel anderszins een kind uitbuiten met een dergelijk oogmerk;
c. het welbewust bijwonen van pornografische voorstellingen waarbij kinderen betrokken zijn.
2. Elke Partij kan zich het recht voorbehouden de toepassing van het eerste lid, onderdeel c, te beperken tot gevallen waarin kinderen zijn geworven of gedwongen in overeenstemming met het eerste lid, onderdeel a of b.
 Art.    22 . Corrumperen van kinderen
Elke Partij neemt de wetgevende of andere maatregelen die nodig zijn voor het strafbaar stellen van het opzettelijk getuige laten zijn, voor seksuele doeleinden, van een kind dat de ingevolge artikel 18, tweede lid, vastgestelde leeftijd niet heeft bereikt, van seksueel misbruik of seksuele activiteiten, ook zonder dat het kind daaraan moet deelnemen.
 Art.    23 . Benaderen van kinderen voor seksuele doeleinden
Elke Partij neemt de wetgevende of andere maatregelen die nodig zijn voor het strafbaar stellen van het doen van een voorstel, door middel van informatie- en communicatietechnologie, door een volwassene aan een kind dat de ingevolge artikel 18, tweede lid, vastgestelde leeftijd niet heeft bereikt, tot een ontmoeting met als vooropgezet doel het plegen van een overeenkomstig artikel 18, eerste lid, onderdeel a, of artikel 20, eerste lid, onderdeel a, strafbaar gesteld feit tegen hem of haar, wanneer dit voorstel is gevolgd door materiële handelingen die tot een dergelijke ontmoeting leiden.
 Art.    24 . Medeplichtigheid of uitlokking en poging
1. Elke Partij neemt de wetgevende of andere maatregelen die nodig zijn om medeplichtigheid aan of uitlokking van een van de overeenkomstig dit Verdrag strafbaar gestelde feiten, indien zulks opzettelijk geschiedt, strafbaar te stellen.
2. Elke Partij neemt de wetgevende of andere maatregelen die nodig zijn om een poging tot het plegen van een van de overeenkomstig dit Verdrag strafbaar gestelde feiten, indien zulks opzettelijk geschiedt, strafbaar te stellen.
3. Elke Partij kan zich het recht voorbehouden het tweede lid gedeeltelijk of geheel niet toe te passen op de overeenkomstig artikel 20, eerste lid, onderdelen b, d, e en f, artikel 21, eerste lid, onderdeel c, en de artikelen 22 en 23 strafbaar gestelde feiten.
 Art.    25 . Rechtsmacht
1. Elke Partij neemt de wetgevende of andere maatregelen die nodig zijn om haar rechtsmacht te vestigen met betrekking tot een overeenkomstig dit Verdrag strafbaar gesteld feit, indien dit strafbare feit wordt gepleegd :
a. op haar grondgebied; of
b. aan boord van een schip dat onder de vlag van die Partij vaart; of
c. aan boord van een luchtvaartuig dat overeenkomstig de wetgeving van die Partij staat ingeschreven; of
d. door een van haar onderdanen; of
e. door een persoon die op het grondgebied van die Partij zijn of haar vaste verblijfplaats heeft.
2. Elke Partij streeft ernaar de wetgevende of andere maatregelen te nemen die nodig zijn om haar rechtsmacht te vestigen met betrekking tot een van de overeenkomstig dit Verdrag strafbaar gestelde feiten wanneer het feit gepleegd is tegen een van haar onderdanen of een persoon die op het grondgebied van die Partij zijn of haar vaste verblijfplaats heeft.
3. Elke Partij kan, op het tijdstip van ondertekening of bij de neerlegging van haar akte van bekrachtiging, aanvaarding of goedkeuring of toetreding, door middel van een verklaring gericht aan de secretaris-generaal van de Raad van Europa verklaren dat zij zich het recht voorbehoudt de regels betreffende rechtsmacht vastgesteld in het eerste lid, onderdeel e, van dit artikel, niet toe te passen of slechts in specifieke gevallen of omstandigheden toe te passen.
4. Voor de vervolging van de ingevolge de artikelen 18, 19, 20, eerste lid, onderdeel a, en 21, eerste lid, onderdelen a en b, van dit Verdrag strafbaar gestelde feiten, neemt elke Partij de wetgevende of andere maatregelen die nodig zijn om te waarborgen dat haar rechtsmacht uit hoofde van het eerste lid, onderdeel d, niet afhankelijk wordt gesteld van de voorwaarde dat de feiten strafbaar zijn op de plaats waar zij zijn gepleegd.
5. Elke Partij kan, op het tijdstip van ondertekening of bij de neerlegging van haar akte van bekrachtiging, aanvaarding, goedkeuring of toetreding, door middel van een verklaring gericht aan de secretaris-generaal van de Raad van Europa verklaren dat zij zich het recht voorbehoudt de toepassing van het vierde lid van dit artikel, met betrekking tot overeenkomstig artikel 18, eerste lid, onderdeel b, tweede en derde liggende streepje, strafbaar gestelde feiten te beperken tot gevallen waarin haar onderdaan zijn vaste verblijfplaats op het grondgebied van die Partij heeft.
6. Voor de vervolging van de ingevolge de artikelen 18, 19, 20, eerste lid, onderdeel a, en 21 van dit Verdrag strafbaar gestelde feiten, neemt elke Partij de wetgevende of andere maatregelen die nodig zijn om te waarborgen dat haar rechtsmacht uit hoofde van het eerste lid, onderdelen d en e, niet afhankelijk wordt gesteld van de voorwaarde dat vervolging slechts kan worden ingesteld na een aangifte van het slachtoffer of een aanklacht door de Staat van de plaats waar het feit is gepleegd.
7. Elke Partij neemt de wetgevende of andere maatregelen die nodig zijn om haar rechtsmacht te vestigen met betrekking tot de overeenkomstig dit Verdrag strafbaar gestelde feiten, in gevallen waarin een vermoedelijke dader zich op haar grondgebied bevindt en zij die persoon niet uitlevert aan een andere Partij, uitsluitend op grond van zijn nationaliteit.
8. Wanneer meer dan een Partij rechtsmacht opeist met betrekking tot een vermoedelijk overeenkomstig dit Verdrag strafbaar gesteld feit, raadplegen de betrokken Partijen, in voorkomend geval, elkaar teneinde te bepalen wiens rechtsmacht het meest effectief is ten behoeve van strafvervolging.
9. Onverminderd de algemene regels van het internationale recht, sluit dit Verdrag geen enkele rechtsmacht uit die een Partij in overeenstemming met haar nationale recht uitoefent.
 Art.    26 . Aansprakelijkheid van rechtspersonen
1. Elke Partij neemt de wettelijke en andere maatregelen die nodig zijn om te waarborgen dat een rechtspersoon aansprakelijk kan worden gesteld voor een overeenkomstig dit Verdrag strafbaar gesteld feit, wanneer dit te zijner voordeel wordt gepleegd door een natuurlijke persoon, individueel handelend of als lid van een orgaan van de rechtspersoon, die binnen die rechtspersoon een leidinggevende functie vervult die gebaseerd is op
a. de bevoegdheid om de rechtspersoon te vertegenwoordigen;
b. de bevoegdheid om in naam van de rechtspersoon beslissingen te nemen;
c. de bevoegdheid om binnen de rechtspersoon controle uit te oefenen.
2. Afgezien van de reeds in het eerste lid voorziene gevallen, neemt elke Partij de wetgevende of andere maatregelen die nodig zijn om te waarborgen dat een rechtspersoon aansprakelijk kan worden gesteld, wanneer het gebrek aan toezicht of controle van de zijde van een natuurlijke persoon als bedoeld in het eerste lid het plegen van een overeenkomstig dit Verdrag strafbaar gesteld feit ten voordele van genoemde rechtspersoon door een aan diens gezag onderworpen natuurlijke persoon mogelijk heeft gemaakt.
3. Afhankelijk van de rechtsbeginselen van de Partij, kan de aansprakelijkheid van een rechtspersoon strafrechtelijk, burgerrechtelijk of bestuursrechtelijk zijn.
4. Deze aansprakelijkheid geldt onverminderd de strafrechtelijke aansprakelijkheid van de natuurlijke personen die het strafbare feit hebben gepleegd.
 Art.    27 . Sancties en maatregelen
1. Elke Partij neemt de wetgevende of andere maatregelen die nodig zijn om te waarborgen dat op de overeenkomstig dit Verdrag strafbaar gestelde feiten doeltreffende, evenredige en afschrikkende straffen worden gesteld, rekening houdend met de ernst van de feiten. Deze sancties omvatten straffen die vrijheidsbeneming met zich kunnen brengen en tot uitlevering kunnen leiden.
2. Elke Partij neemt de wetgevende of andere maatregelen die nodig zijn om te waarborgen dat rechtspersonen die aansprakelijk worden gesteld overeenkomstig artikel 26 onderworpen worden aan doeltreffende, evenredige en afschrikkende straffen, met inbegrip van strafrechtelijke of niet-strafrechtelijke boetes, en kunnen andere maatregelen omvatten, met name :
a. uitsluiting van het recht op overheidsvoorzieningen of -steun;
b. een tijdelijk of permanent verbod op het uitoefenen van commerciële activiteiten;
c. plaatsing onder gerechtelijk toezicht;
d. gerechtelijke maatregel tot liquidatie.
3. Elke Partij neemt de wetgevende of andere maatregelen die nodig zijn om :
a. te voorzien in de inbeslagneming en verbeurdverklaring van :
- goederen, documenten en andere hulpmiddelen die zijn gebruikt bij het plegen van de overeenkomstig dit Verdrag strafbaar gestelde feiten of bij het vergemakkelijken van het plegen daarvan;
- de opbrengsten afkomstig van dergelijke strafbare feiten of bezittingen waarvan de waarde overeenkomt met dergelijke opbrengsten;
b. de tijdelijke of permanente sluiting mogelijk te maken van vestigingen die zijn gebruikt voor het plegen van de overeenkomstig dit Verdrag strafbaar gestelde feiten, onverminderd de rechten van derden te goeder trouw zijn, of om de dader tijdelijk of permanent te verbieden de activiteit uit te oefenen, hetzij beroepsmatig, hetzij vrijwillig, waarbij hij of zij met kinderen in aanraking komt en tijdens welke het strafbaar feit is gepleegd.
4. Elke Partij kan andere maatregelen nemen met betrekking tot daders, zoals het ontnemen van de ouderlijke macht of het controleren van of toezicht houden op veroordeelde personen.
5. Elke Partij mag vaststellen dat de opbrengsten van strafbare feiten of de in overeenstemming met dit artikel geconfisqueerde bezittingen worden toegewezen aan een speciaal fonds ter financiering van preventie- en hulpprogramma's voor slachtoffers van de overeenkomstig dit Verdrag strafbaar gestelde feiten.
 Art.    28 . Verzwarende omstandigheden
Elke Partij neemt de wetgevende of andere maatregelen die nodig zijn om te waarborgen dat de volgende omstandigheden, voor zover deze niet reeds tot de bestanddelen van het strafbare feit behoren, in aanmerking kunnen worden genomen, overeenkomstig de relevante bepalingen van het nationale recht, als verzwarende omstandigheden bij het bepalen van de sancties met betrekking tot de overeenkomstig dit Verdrag strafbaar gestelde feiten :
a. het strafbare feit heeft de lichamelijke en geestelijke gezondheid van het slachtoffer ernstig geschaad;
b. het strafbare feit werd voorafgegaan door of ging gepaard met folteringen of ernstige geweldpleging;
c. het strafbare feit werd gepleegd tegen een bijzonder kwetsbaar slachtoffer;
d. het strafbare feit werd gepleegd door een familielid, een persoon die met het kind samenwoont of een persoon die zijn of haar gezag heeft misbruikt;
e. het strafbare feit werd gepleegd door verschillende gezamenlijk optredende personen;
f. het strafbare feit werd gepleegd in het kader van een criminele organisatie;
g. de dader is eerder wegens soortgelijke feiten veroordeeld.
 Art.    29 . Eerdere veroordelingen
Elke Partij neemt de wettelijke of andere maatregelen die nodig zijn om te voorzien in de mogelijkheid bij het bepalen van de straf rekening te houden met onherroepelijke vonnissen die door een andere Partij zijn gewezen met betrekking tot de overeenkomstig dit Verdrag strafbaar gestelde feiten.
 HOOFDSTUK VII.  - Onderzoek, vervolging en procesrecht
 Art.    30 . Beginselen
1. Elke Partij neemt de wetgevende of andere maatregelen die nodig zijn om te waarborgen dat onderzoeken en strafrechtelijke procedures worden uitgevoerd in het belang van het kind en met inachtneming van zijn rechten.
2. Elke Partij zorgt voor een op bescherming gerichte benadering van slachtoffers, daarbij waarborgend dat het onderzoek en de strafrechtelijke procedure de traumatische ervaring die het kind heeft ondergaan niet verergeren en dat het strafrechtelijk optreden waar nodig wordt gevolgd door steun.
3. Elke Partij waarborgt dat de onderzoeken en strafrechtelijke procedures prioriteit krijgen en zonder onnodige vertraging worden uitgevoerd.
4. Elke Partij waarborgt dat de uit hoofde van dit hoofdstuk toepasselijke maatregelen niet in strijd zijn met de rechten van de verdediging en de vereisten van een eerlijk en onpartijdig proces, in overeenstemming met artikel 6 van het Verdrag tot bescherming van de rechten van de mens en de fundamentele vrijheden.
5. Elke Partij neemt de wetgevende of andere maatregelen, in overeenstemming met de fundamentele beginselen van haar nationale recht :
- om een doeltreffend onderzoek en doeltreffende vervolging te waarborgen van de overeenkomstig dit Verdrag strafbaar gestelde feiten, waarbij, wanneer van toepassing, dient te worden voorzien in de mogelijkheid van geheime operaties;
- om eenheden of onderzoeksdiensten in staat te stellen de slachtoffers van de overeenkomstig artikel 20 strafbaar gestelde feiten te identificeren, met name door analyse van kinderpornografisch materiaal, zoals foto's of audiovisuele opnamen die zijn uitgezonden of beschikbaar zijn gesteld door het gebruik van informatie- en communicatietechnologieën.
 Art.    31 . Algemene beschermende maatregelen
1. Elke Partij neemt de wetgevende of andere maatregelen die nodig zijn om de rechten en belangen van slachtoffers te beschermen, met inbegrip van hun bijzondere behoeften als getuigen, tijdens alle fasen van het onderzoek en de strafrechtelijke procedure, en met name door :
a. hen op de hoogte te stellen van hun rechten en de diensten waarover zij kunnen beschikken, tenzij zij dergelijke informatie niet wensen te ontvangen, de navolging die aan hun aangifte is gegeven, de tenlastelegging, de algemene voortgang van het onderzoek of de procedure en hun rol daarin alsmede de uiteindelijke uitkomst van hun zaak;
b. te waarborgen, in elk geval in de gevallen waarin de slachtoffers en hun familie in gevaar zouden kunnen zijn, dat zij zo nodig op de hoogte worden gesteld van het feit dat de vervolgde of veroordeelde persoon tijdelijk of permanent in vrijheid is gesteld;
c. hen in staat te stellen, op een wijze die verenigbaar is met de procedureregels van het nationale recht, te worden gehoord, bewijzen aan te dragen en de wijze te kiezen waarop hun opvattingen, behoeften en punten van zorg kenbaar worden gemaakt, rechtstreeks of via een tussenpersoon, en in aanmerking worden genomen;
d. hen te voorzien van passende ondersteuning zodat hun rechten en belangen naar behoren kenbaar worden gemaakt en worden meegewogen;
e. hun privacy, identiteit en beeltenis te beschermen en door maatregelen te nemen, in overeenstemming met het nationale recht, ter voorkoming van de publieke verspreiding van elke informatie die tot hun identificatie zou kunnen leiden;
f. hen, alsmede hun familie en de getuigen ten laste, te beschermen tegen intimidatie, vergelding en de mogelijkheid dat zij opnieuw slachtoffer worden;
g. te waarborgen dat contact tussen slachtoffers en daders in de gerechtsgebouwen en de wetshandhavingsdiensten wordt voorkomen, tenzij de bevoegde autoriteiten anderszins bepalen in het belang van het kind of wanneer het onderzoek of de procedure een dergelijk contact vereisen.
2. Elke Partij waarborgt dat slachtoffers, vanaf het eerste contact met de bevoegde autoriteiten, toegang hebben tot informatie over relevante gerechtelijke en administratieve procedures.
3. Elke Partij waarborgt dat slachtoffers toegang hebben tot rechtsbijstand, die wanneer gerechtvaardigd kosteloos wordt verstrekt, wanneer zij de status van partij in de strafrechtelijke procedure kunnen verkrijgen.
4. Elke Partij voorziet in de mogelijkheid dat de gerechtelijke autoriteiten een bijzondere vertegenwoordiger van het slachtoffer aanwijzen wanneer, ingevolge het nationale recht, deze de status van partij in de strafrechtelijke procedure kan verkrijgen en wanneer degenen die de ouderlijke verantwoordelijkheid dragen worden belet het kind in een dergelijke procedure te vertegenwoordigen vanwege belangenconflicten tussen hen en het slachtoffer.
5. Elke Partij voorziet, door middel van wetgevende of andere maatregelen, in overeenstemming met de voorwaarden voorzien in haar nationale recht, in de mogelijkheid voor groepen, stichtingen, verenigingen of gouvernementele of niet-gouvernementele organisaties slachtoffers met hun instemming bij te staan en/of te ondersteunen tijdens de strafrechtelijke procedure met betrekking tot de overeenkomstig dit Verdrag strafbaar gestelde feiten.
6. Elke Partij waarborgt dat de informatie die in overeenstemming met de bepalingen van dit artikel aan de slachtoffers wordt verstrekt, is aangepast aan hun leeftijd en ontwikkelingsniveau en in een taal is gesteld die zij begrijpen.
 Art.    32 . Instelling van de procedure
Elke Partij neemt de wetgevende of andere maatregelen die nodig zijn om te waarborgen dat het onderzoek naar of de vervolging van de overeenkomstig dit Verdrag strafbaar gestelde feiten niet afhankelijk is van de aangifte of beschuldiging door een slachtoffer en dat de procedure kan worden voortgezet zelfs al trekt het slachtoffer zijn verklaring in.
 Art.    33 . Verjaringstermijn
Elke Partij neemt de wetgevende of andere maatregelen die nodig zijn om te waarborgen dat de verjaringstermijn voor het instellen van een procedure met betrekking tot de overeenkomstig de artikelen 18, 19, eerste lid, onderdelen a en b, en 21, eerste lid, onderdelen a en b, strafbaar gestelde feiten een zodanige duur heeft dat het mogelijk is de procedure op doeltreffende wijze in te stellen nadat het slachtoffer meerderjarig is geworden, waarbij deze termijn evenredig is aan de zwaarte van het desbetreffende strafbare feit.
 Art.    34 . Onderzoek
1. Elke Partij neemt de maatregelen die nodig kunnen zijn om te waarborgen dat de met onderzoek belaste personen, eenheden of diensten gespecialiseerd zijn op het gebied van de bestrijding van seksuele uitbuiting en seksueel misbruik van kinderen of dat de personen hiervoor worden opgeleid. Dergelijke eenheden of diensten dienen over toereikende financiële middelen te beschikken.
2. Elke Partij neemt de wetgevende of andere maatregelen die nodig kunnen zijn om te waarborgen dat onzekerheid over de feitelijke leeftijd van het slachtoffer het instellen van een strafrechtelijk onderzoek niet zal verhinderen.
 Art.    35 . Het verhoor van kinderen
1. Elke Partij neemt de wetgevende of andere maatregelen die nodig zijn om te waarborgen dat :
a. het verhoor van het kind plaatsvindt zonder ongerechtvaardigde vertraging nadat de feiten aan de bevoegde autoriteiten zijn gemeld;
b. het verhoor van het kind plaatsvindt, waar nodig, in speciaal daartoe ontworpen of aangepaste ruimten;
c. het kind wordt verhoord door daartoe opgeleide vakmensen;
d. alle verhoren van het kind, indien mogelijk en voor zover nodig, door telkens dezelfde personen worden uitgevoerd;
e. het aantal verhoren zoveel mogelijk beperkt wordt tot hetgeen strikt noodzakelijk is voor de strafrechtelijke procedure;
f. het kind vergezeld mag worden door zijn juridische vertegenwoordiger, of, wanneer van toepassing, een door hem gekozen volwassene, tenzij een gemotiveerde beslissing daartegen is genomen met betrekking tot deze persoon.
2. Elke Partij neemt de wetgevende of andere maatregelen die nodig zijn om te waarborgen dat alle verhoren van het slachtoffer, of, wanneer van toepassing, van een kind dat als getuige optreedt, op video kunnen worden vastgelegd en dat deze video-opnamen als bewijs in het proces kunnen worden ingebracht, in overeenstemming met de regels van haar nationale recht.
3. Wanneer er onzekerheid bestaat over de leeftijd van het slachtoffer en er gronden zijn om aan te nemen dat het slachtoffer een kind is, zijn de in het eerste en tweede lid vastgestelde maatregelen van toepassing, in afwachting van verificatie van diens leeftijd.
 Art.    36 . Strafproces
1. Elke Partij neemt de wetgevende of andere maatregelen die nodig zijn, met inachtneming van de regels inzake de onafhankelijkheid van beoefenaars van juridische beroepen, om te waarborgen dat opleiding inzake de rechten van kinderen en seksuele uitbuiting en seksueel misbruik van kinderen beschikbaar is voor alle personen die bij het proces betrokken zijn, met name rechters, procureurs des Konings en advocaten.
2. Elke Partij neemt de wetgevende of andere maatregelen die nodig zijn om te waarborgen, in overeenstemming met de regels van haar nationale recht, dat :
a. de rechter kan bevelen dat de behandeling van de zaak achter gesloten deuren plaatsvindt;
b. het slachtoffer in de rechtszaal kan worden gehoord zonder daar aanwezig te zijn, met name door toepassing van geschikte communicatietechnologieën.
 HOOFDSTUK VIII.  - Vastleggen en opslaan van gegevens
 Art.    37 . Vastleggen en opslaan van nationale gegevens over veroordeelde zedendelinquenten
1. Ten behoeve van het voorkomen en vervolgen van de overeenkomstig dit Verdrag strafbaar gestelde feiten, neemt elke Partij de wetgevende of andere maatregelen die nodig zijn voor het verzamelen en opslaan, in overeenstemming met de desbetreffende bepalingen inzake de bescherming van persoonsgegevens en andere toepasselijke regels en waarborgen die in het nationale recht zijn voorzien, van gegevens met betrekking tot de identiteit en het genetisch profiel (DNA) van personen die veroordeeld zijn wegens de overeenkomstig dit Verdrag strafbaar gestelde feiten.
2. Elke Partij stelt de secretaris-generaal van de Raad van Europa op het tijdstip van ondertekening of bij de neerlegging van haar akte van bekrachtiging, aanvaarding, goedkeuring of toetreding in kennis van de naam en het adres van de uit hoofde van het eerste lid aangewezen autoriteit.
3. Elke Partij neemt de wetgevende of andere maatregelen die nodig zijn om te waarborgen dat de in het eerste lid bedoelde informatie aan de bevoegde autoriteit van een andere Partij kan worden gezonden, in overeenstemming met de voorwaarden zoals vastgelegd in haar nationale recht en in de relevante internationale instrumenten.
 HOOFDSTUK IX.  - Internationale samenwerking
 Art.    38 . Algemene beginselen en maatregelen ten aanzien van internationale samenwerking
1. De Partijen werken, overeenkomstig de bepalingen van dit Verdrag en door toepassing van relevante toepasselijke internationale en regionale instrumenten, regelingen die zijn overeengekomen op basis van uniforme of wederkerige wetgeving en overeenkomstig hun nationale recht, in zo ruim mogelijke mate met elkaar samen ten behoeve van :
a. het voorkomen en bestrijden van seksuele uitbuiting en seksueel misbruik van kinderen;
b.het beschermen van en verlenen van hulp aan slachtoffers;
c. het onderzoek of de procedures met betrekking tot de krachtens dit Verdrag strafbaar gestelde feiten.
2. Elke Partij neemt de wetgevende of andere maatregelen die nodig zijn om te waarborgen dat slachtoffers van een overeenkomstig dit Verdrag strafbaar gesteld feit gepleegd op het grondgebied van een Partij anders dan de Partij op het grondgebied waarvan zij wonen, aangifte kunnen doen bij de bevoegde autoriteiten van de Staat waarin zij wonen.
3. Indien een Partij die wederzijdse rechtshulp in strafzaken of uitlevering afhankelijk maakt van het bestaan van een verdrag, een verzoek om wederzijdse rechtshulp of uitlevering ontvangt van een Partij waarmee zij een dergelijk verdrag niet heeft gesloten, kan zij dit Verdrag beschouwen als de juridische grondslag voor wederzijdse rechtshulp in strafzaken of uitlevering ter zake van de overeenkomstig dit Verdrag strafbaar gestelde feiten.
4. Elke Partij streeft ernaar de voorkoming en bestrijding van seksuele uitbuiting en seksueel misbruik van kinderen te integreren, wanneer van toepassing, in ontwikkelingshulpprogramma's ten behoeve van derde staten.
 HOOFDSTUK X.  - Toezichtsmechanisme
 Art.    39 . Comité van de Partijen
1. Het Comité van de Partijen is samengesteld uit vertegenwoordigers van de Partijen bij het Verdrag.
2. Het Comité van de Partijen wordt bijeengeroepen door de secretaris-generaal van de Raad van Europa. De eerste vergadering ervan vindt plaats binnen een jaar nadat het Verdrag in werking treedt ten aanzien van de tiende ondertekenaar die het Verdrag heeft bekrachtigd. Daarna komt het bijeen telkens wanneer ten minste een derde van de Partijen of de secretaris-generaal daarom verzoekt.
3. Het Comité van de Partijen stelt zijn eigen huishoudelijke reglement vast.
 Art.    40 . Andere vertegenwoordigers
1. De Parlementaire Vergadering van de Raad van Europa, de Commissaris voor de rechten van de mens, de Europese Commissie voor Strafrechtelijke Vraagstukken (CDPC), alsmede overige relevante intergouvernementele comités van de Raad van Europa, benoemen elk een vertegenwoordiger bij het Comité van de Partijen.
2. Na overleg met het Comité van Partijen kan het Comité van ministers andere organen van de Raad van Europa uitnodigen een vertegenwoordiger bij het Comité van de Partijen te benoemen.
3. Vertegenwoordigers van het maatschappelijk middenveld, in het bijzonder niet-gouvernementele organisaties, kunnen als waarnemer worden toegelaten bij het Comité van de Partijen volgens de procedure die door de desbetreffende regels van de Raad van Europa is vastgelegd.
4. De vertegenwoordigers benoemd ingevolge het eerste, tweede en derde lid van dit artikel, nemen zonder stemrecht deel aan de zittingen van het Comité van de Partijen.
 Art.    41 . Taken van het Comité van de Partijen
1. Het Comité van de Partijen ziet toe op de uitvoering van dit Verdrag. Het huishoudelijk reglement van het Comité van de Partijen bepaalt de procedure voor toetsing van de uitvoering van dit Verdrag.
2. Het Comité van de Partijen vergemakkelijkt het verzamelen, analyseren en uitwisselen van informatie, ervaringen en goede praktijken tussen de Staten ter verbetering van hun mogelijkheden om seksuele uitbuiting en seksueel misbruik van kinderen te voorkomen en te bestrijden.
3. Het Comité van de Partijen is, wanneer van toepassing, tevens belast met het :
a. vergemakkelijken van de doeltreffende werking en toepassing van dit Verdrag, met inbegrip van het identificeren van problemen en de gevolgen van verklaringen of voorbehouden die uit hoofde van dit Verdrag zijn afgelegd respectievelijk zijn gemaakt;
b. geven van advies omtrent enige vraag betreffende de toepassing van dit Verdrag en het vergemakkelijken van de uitwisseling van informatie over belangrijke juridische, beleidsmatige of technologische ontwikkelingen.
4. Het Comité van de Partijen krijgt bij de uitvoering van zijn taken ingevolge dit artikel ondersteuning van het Secretariaat van de Raad van Europa.
5. De Europese Commissie voor Strafrechtelijke Vraagstukken (CDPC) wordt regelmatig op de hoogte gehouden over de in het eerste, tweede en derde lid van dit artikel genoemde activiteiten.
 HOOFDSTUK XI.  - Verhouding tot andere internationale instrumenten
 Art.    42 . Verhouding tot het Verdrag inzake de rechten van het kind en het Facultatief Protocol daarbij inzake de verkoop van kinderen,kinderprostitutie en kinderpornografie
Dit Verdrag laat de rechten en verplichtingen die voortvloeien uit de bepalingen van het Verdrag inzake de rechten van het kind en het Facultatief Protocol daarbij inzake de verkoop van kinderen, kinderprostitutie en kinderpornografieonverlet en beoogt de bescherming die door deze instrumenten wordt geboden te verbeteren en de erin vastgestelde normen aan te vullen.
 Art.    43 . Verhouding tot andere internationale instrumenten
1. Dit Verdrag laat de rechten en verplichtingen onverlet die voortvloeien uit de bepalingen van andere internationale instrumenten waarbij de Partijen bij dit Verdrag partij zijn of zullen worden en die bepalingen bevatten inzake door dit Verdrag geregelde aangelegenheden en die een grotere bescherming van en meer hulp aan kinderen die het slachtoffer van seksuele uitbuiting en seksueel misbruik zijn, waarborgen.
2. De Partijen bij het Verdrag kunnen met elkaar bilaterale of multilaterale verdragen sluiten inzake de aangelegenheden die in dit Verdrag worden behandeld teneinde de bepalingen van dit Verdrag aan te vullen of aan te scherpen of de toepassing van de in dit Verdrag vervatte beginselen te vergemakkelijken.
3. Partijen die lid zijn van de Europese Unie passen in hun wederzijdse betrekkingen regels van de Gemeenschap en de Europese Unie toe, voor zover op het desbetreffende specifieke onderwerp en in het specifieke geval regels van de Gemeenschap en de Europese Unie van toepassing zijn, onverminderd het voorwerp en het doel van dit Verdrag en onverminderd de volledige toepassing ervan ten opzichte van andere Partijen.
 HOOFDSTUK XII.  - Wijzigingen van het Verdrag
 Art.    44 . Wijzigingen
1. Elk voorstel tot wijziging van dit Verdrag dat door een Partij wordt ingediend, wordt medegedeeld aan de secretaris-generaal van de Raad van Europa en door hem of haar toegezonden aan de lidstaten van de Raad van Europa, elke ondertekenaar, elke Staat die Partij is, de Europese Gemeenschap, elke Staat die overeenkomstig de bepalingen van artikel 45, eerste lid, is uitgenodigd dit Verdrag te ondertekenen en aan elke Staat die overeenkomstig de bepalingen van artikel 46, eerste lid, is uitgenodigd tot dit Verdrag toe te treden.
2. Elke door een Partij voorgestelde wijziging wordt medegedeeld aan de Europese Commissie voor Strafrechtelijke Vraagstukken (CDPC) die haar oordeel over de voorgestelde wijziging voorlegt aan het Comité van ministers.
3. Het Comité van ministers onderzoekt de voorgestelde wijziging en het door de CDPC voorgelegde oordeel en kan, na raadpleging van de Staten die geen Partij zijn bij dit Verdrag, de wijziging aannemen.
4. De tekst van elke wijziging aangenomen door het Comité van ministers overeenkomstig het derde lid van dit artikel, wordt toegezonden aan de Partijen voor aanvaarding.
5. Iedere overeenkomstig het derde lid van dit artikel aangenomen wijziging treedt in werking op de eerste dag van de maand na het verstrijken van een periode van een maand na de datum waarop alle Partijen de secretaris-generaal hebben medegedeeld dat zij haar hebben aanvaard.
 HOOFDSTUK XIII.  - Slotbepalingen
 Art.    45 . Ondertekening en inwerkingtreding
1. Dit Verdrag staat open voor ondertekening door de lidstaten van de Raad van Europa, door Staten die geen lid van de Raad zijn en die hebben deelgenomen aan de opstelling ervan en door de Europese Gemeenschap.
2. Dit Verdrag dient te worden bekrachtigd, aanvaard of goedgekeurd. De akten van bekrachtiging, aanvaarding of goedkeuring worden neergelegd bij de secretaris-generaal van de Raad van Europa.
3. Dit Verdrag treedt in werking op de eerste dag van de maand die volgt op het verstrijken van een periode van drie maanden na de datum waarop vijf ondertekenende Staten, waaronder ten minste drie lidstaten van de Raad van Europa, hun instemming door het Verdrag te worden gebonden tot uitdrukking hebben gebracht overeenkomstig het bepaalde in het voorgaande lid.
4. Ten aanzien van iedere in het eerste lid bedoelde Staat of de Europese Gemeenschap, die daarna het feit dat hij of zij ermee instemt door dit Verdrag te worden gebonden, tot uitdrukking brengt, treedt het Verdrag in werking op de eerste dag van de maand na het verstrijken van een periode van drie maanden na de datum van de neerlegging van de akte van bekrachtiging, aanvaarding of goedkeuring.
 Art.    46 . Toetreding tot het Verdrag
1. Na de inwerkingtreding van dit Verdrag kan het Comité van ministers van de Raad van Europa, na raadpleging en verkrijging van unanieme instemming van de Partijen bij dit Verdrag, elke Staat die geen lid is van de Raad van Europa en die niet heeft deelgenomen aan de opstelling van het Verdrag, uitnodigen tot dit Verdrag toe te treden, door een door de meerderheid als voorzien in artikel 20, onderdeel d, van het Statuut van de Raad van Europa genomen besluit en door de unanieme stemming door de vertegenwoordigers van de Verdragsluitende Staten die recht hebben op een zetel in het Comité van ministers.
2. Ten aanzien van elke toetredende Staat treedt het Verdrag in werking op de eerste dag van de maand die volgt op het verstrijken van een periode van drie maanden na de datum van neerlegging van de akte van toetreding bij de secretaris-generaal van de Raad van Europa.
 Art.    47 . Territoriale toepassing
1. Elke Staat of de Europese Gemeenschap kan, op het tijdstip van de ondertekening of bij de neerlegging van zijn of haar akte van bekrachtiging, aanvaarding, goedkeuring of toetreding, het grondgebied of de grondgebieden waarop dit Verdrag van toepassing is nader aanduiden.
2. Elke Partij kan op een later tijdstip door middel van een verklaring gericht aan de secretaris-generaal van de Raad van Europa de toepassing van dit Verdrag uitbreiden tot ieder ander grondgebied dat in de verklaring wordt genoemd en voor de internationale betrekkingen van welk grondgebied zij verantwoordelijk is of namens welk grondgebied zij bevoegd is verbintenissen aan te gaan. Ten aanzien van een dergelijk grondgebied treedt het Verdrag in werking op de eerste dag van de maand die volgt op het verstrijken van een periode van drie maanden na de datum van ontvangst van die verklaring door de secretaris-generaal.
3. Iedere krachtens de twee voorgaande leden gedane verklaring kan, met betrekking tot elk in die verklaring nader aangeduid grondgebied, worden ingetrokken door middel van een aan de secretaris-generaal van de Raad van Europa gerichte kennisgeving. De intrekking wordt van kracht op de eerste dag van de maand die volgt op het verstrijken van een periode van drie maanden na de datum van ontvangst van de kennisgeving door de secretaris-generaal.
 Art.    48 . Voorbehouden
Ten aanzien van de bepalingen van dit Verdrag kunnen geen voorbehouden worden gemaakt, met uitzondering van de uitdrukkelijk vastgestelde voorbehouden. Voorbehouden kunnen te allen tijde worden ingetrokken.
 Art.    49 . Opzegging
1. Elke Partij kan dit Verdrag te allen tijde opzeggen door middel van een kennisgeving gericht aan de secretaris-generaal van de Raad van Europa.
2. Deze opzegging wordt van kracht op de eerste dag van de maand die volgt op het verstrijken van een periode van drie maanden na de datum van ontvangst van de kennisgeving door de secretaris-generaal.
 Art.    50 . Kennisgeving
De secretaris-generaal van de Raad van Europa stelt de lidstaten van de Raad van Europa, alle ondertekenende Staten, alle Staten die Partij zijn, de Europese Gemeenschap, alle Staten die overeenkomstig de bepalingen van artikel 45 zijn uitgenodigd dit Verdrag te ondertekenen en alle Staten die overeenkomstig de bepalingen van artikel 46 zijn uitgenodigd tot dit Verdrag toe te treden in kennis van :
a. elke ondertekening;
b. de neerlegging van elke akte van bekrachtiging, aanvaarding, goedkeuring of toetreding;
c. elke datum van inwerkingtreding van dit Verdrag in overeenstemming met de artikelen 45 en 46;
d. elke wijziging die overeenkomstig artikel 44 is aangenomen en de datum waarop een dergelijke wijziging in werking treedt;
e. elk voorbehoud gemaakt ingevolge artikel 48;
f. elke opzegging uit hoofde van de bepalingen van artikel 49;
g. elk ander besluit, kennisgeving of mededeling met betrekking tot dit Verdrag.
Ten blijke waarvan de ondergetekenden, daartoe naar behoren gemachtigd, dit Verdrag hebben ondertekend.
Gedaan te Lanzarote, op 25 oktober 2007, in de Engelse en de Franse taal, zijnde beide teksten gelijkelijk authentiek, in een enkel exemplaar dat zal worden neergelegd in het archief van de Raad van Europa. De secretaris-generaal van de Raad van Europa doet een gewaarmerkt afschrift toekomen aan iedere lidstaat van de Raad van Europa, aan de Staten die geen lid zijn van de Raad die hebben deelgenomen aan de opstelling van dit Verdrag, aan de Europese Gemeenschap en aan elke Staat die is uitgenodigd tot dit Verdrag toe te treden.
 BIJLAGEN.
 Art.    N1. . Bijlage 1. - Lijst van de Lid-Staten.

 Staten/Organisaties Datum Authentificatie Type instemming Datum instemming Datum interne inwerkingtreding ALBANIE 17/12/2008 Bekrachtiging 14/04/2009 01/07/2010 ANDORRA 29/06/2012 Onbepaald     ARMENIE 29/09/2010 Onbepaald     AZERBEIDZJAN 17/11/2008 Onbepaald     BOSNIE EN HERZEGOVINA 12/10/2011 Bekrachtiging 14/11/2012 01/03/2013 BULGARIJE 25/10/2007 Bekrachtiging 15/12/2011 01/04/2012 België 25/10/2007 Bekrachtiging 08/03/2013 01/07/2013 CYPRUS 25/10/2007 Onbepaald     DENEMARKEN 20/12/2007 Bekrachtiging 18/11/2009 01/07/2010 DUITSLAND 25/10/2007 Onbepaald     ESTLAND 17/09/2008 Onbepaald     FINLAND 25/10/2007 Aanvaarding 09/06/2011 01/10/2011 FRANKRIJK 25/10/2007 Bekrachtiging 27/09/2010 01/01/2011 GEORGIE 12/03/2009 Onbepaald     GRIEKENLAND 25/10/2007 Bekrachtiging 10/03/2009 01/07/2010 HONGARIJE 29/11/2010 Onbepaald     IERLAND 25/10/2007 Onbepaald     IJSLAND 04/02/2008 Bekrachtiging 20/09/2012 01/01/2013 ITALIE 07/11/2007 Bekrachtiging 03/01/2013 01/05/2013 KROATIE 25/10/2007 Bekrachtiging 21/09/2011 01/01/2012 LETLAND 07/03/2013 Ontbepaald     LIECHTENSTEIN 17/11/2008 Onbepaald     LITOUWEN 25/10/2007 Bekrachtiging 09/04/2013 01/08/2013 LUXEMBURG 07/07/2009 Bekrachtiging 09/09/2011 01/01/2012 MACEDONIE (VOORMALIGE JOEGOSLAVISCHE REP.) 25/10/2007 Bekrachtiging 11/06/2012 01/10/2012 MALTA 06/09/2010 Bekrachtiging 06/09/2010 01/01/2011 MOLDAVIE 25/10/2007 Bekrachtiging 12/03/2012 01/07/2012 MONACO 22/10/2008 Onbepaald     MONTENEGRO 18/06/2009 Bekrachtiging 25/11/2010 01/03/2011 NEDERLAND 25/10/2007 Bekrachtiging 01/03/2010 01/07/2010 NOORWEGEN 25/10/2007 Onbepaald     OEKRAINE 14/11/2007 Bekrachtiging 27/08/2012 01/12/2012 OOSTENRIJK 25/10/2007 Bekrachtiging 25/02/2011 01/06/2011 POLEN 25/10/2007 Onbepaald     PORTUGAL 25/10/2007 Bekrachtiging 23/08/2012 01/12/2012 ROEMENIE 25/10/2007 Bekrachtiging 17/05/2011 01/09/2011 RUSLAND 01/10/2012 Ontbepaald     SAN MARINO 25/10/2007 Bekrachtiging 22/03/2010 01/07/2010 SERVIE 25/10/2007 Bekrachtiging 29/07/2010 01/11/2010 SLOVAKIJE 09/09/2009 Onbepaald     SLOVENIE 25/10/2007 Onbepaald     SPANJE 12/03/2009 Bekrachtiging 05/08/2010 01/12/2010 TURKIJE 25/10/2007 Bekrachtiging 07/12/2011 01/04/2012 VERENIGD KONINKRIJK 05/05/2008 Onbepaald     ZWEDEN 25/10/2007 Onbepaald     ZWITSERLAND 16/06/2010 Onbepaald
 Art.  N2. Bijlage 2. - Verdrag van de Raad van Europa inzake de bescherming van kinderen tegen seksuele uitbuiting en seksueel misbruik, ondertekend te Lanzarote op 25 oktober 2007
KONINKRIJK BELGIE
Verklaring
Overeenkomstig artikel 37, 2e lid, van het Verdrag, duidt België als uit hoofde van artikel 37, 1e lid, van het Verdrag aangewezen autoriteit, volgende autoriteit aan :
Nationaal Instituut voor Criminalistiek en Criminologie
ALGEMENE DIRECTIE en Operationele Directie Criminalistiek
Vilvoordsesteenweg 100
B-1120 Brussel
Tel : +32 2-240 05 00
Fax : + 32 2-241 61 05
nicc-incc@just.fgov.be
Voorbehoud
Overeenkomstig artikel 24, 3e lid, van het Verdrag, behoudt België zich het recht voor het 2de lid van artikel 24 betreffende de bestraffing van de poging tot het plegen van overeenkomstig het Verdrag strafbaar gestelde feiten niet toe te passen, op de overeenkomstig artikel 20, 1e lid, e) en f), artikel 21, 1e lid, c),en artikel 23, strafbaar gestelde feiten.

Brussel, 20 februari 2013.
De Vice-Eerste Minister en
Minister van Buitenlandse Zaken,
D. REYNDERS


text:
Artikel    1 . Toepassingsgebied van de Overeenkomst
1. Mogen op grond van wederkerigheid betaalde werkzaamheden verrichten in de Ontvangende Staat :
a) de echtgeno(o)te en de ongehuwde kinderen ten laste jonger dan achttien jaar van een diplomatieke agent of een consulair personeelslid van de Zendstaat die zijn aangesteld :
(i) bij de Ontvangende Staat, dan wel
(ii) bij internationale organisaties met een zetel in de Ontvangende Staat;
b) evenzo, de echtgeno(o)te van een ander personeelslid van de zending van de Zendstaat of van een ander personeelslid van de consulaire post van deze Staat.
Zoals bepaald in artikel 1 van de Verdragen van Wenen inzake diplomatiek verkeer (1961) en consulair verkeer (1963).
2. De toestemming om betaalde werkzaamheden te verrichten wordt verleend door de autoriteiten van de Ontvangende Staat overeenkomstig de aldaar van kracht zijnde wetgeving en voorschriften en overeenkomstig het bepaalde in deze Overeenkomst.
3. Deze toestemming geldt niet de ingezetenen van de Ontvangende Staat of de vaste verblijfhouders op zijn grondgebied.
4. Tenzij de Ontvangende Staat anderszins beslist, wordt geen toestemming verleend aan de begunstigde die, na betaalde werkzaamheden te hebben aanvaard, niet langer deel uitmaakt van het gezin van de in het eerste lid van dit artikel bedoelde personen.
5. De toestemming is geldig voor de periode dat de in het eerste lid van dit artikel bedoelde personen zijn aangesteld bij de diplomatieke zending of de consulaire post van de Zendstaat op het grondgebied van de Ontvangende Staat, en vervalt op zijn laatst wanneer de aanstelling eindigt.
 Art.    2 . Procedures
1. Een verzoek om toestemming voor het verrichten van betaalde werkzaamheden wordt uit naam van de begunstigde door de ambassade van de Zendstaat gestuurd naar de Directie Protocol van het Ministerie van Buitenlandse Zaken van de Republiek Chili dan wel naar de Directie Protocol van de Federale Overheidsdienst Buitenlandse Zaken, Buitenlandse Handel en Ontwikkelingssamenwerking van het Koninkrijk België.
Na verificatie of de persoon ten laste is van een agent voorzien in het toepassingsgebied van het artikel 1, § 1, en na onderzoek van het officiële verzoek, zal de regering van de Ontvangende Staat de ambassade van de Zendstaat ervan in kennis stellen dat de persoon ten laste de betaalde werkzaamheid mag uitoefenen.
2. De gevolgde procedures worden dusdanig toegepast dat de begunstigde van de toestemming zo snel mogelijk betaalde werkzaamheden kan verrichten; alle voorschriften inzake werkvergunningen en soortgelijke formaliteiten worden welwillend toegepast.
3. Toestemming om betaalde werkzaamheden te verrichten betekent niet dat de begunstigde wordt vrijgesteld van de vereisten of voorschriften die gewoonlijk van toepassing zijn op persoonsgegevens, professionele of andere kwalificaties waarvan de werknemer het bewijs dient te leveren voor het verrichten van de betaalde werkzaamheden.
 Art.    3 . Civiel- en administratiefrechtelijke voorrechten en immuniteiten
Ingeval de begunstigde van een toestemming om betaalde werkzaamheden te verrichten civiel- en administratiefrechtelijke immuniteit van rechtsmacht geniet in de Ontvangende Staat, overeenkomstig de bepalingen van de Verdragen van Wenen inzake diplomatiek en consulair verkeer, dan wel enig ander internationaal verdrag, is deze immuniteit niet van toepassing op handelingen die voortvloeien uit het verrichten van betaalde werkzaamheden welke onder het burgerlijk en administratief recht van de Ontvangende Staat vallen. De Zendstaat zal afstand doen van de immuniteit van tenuitvoerlegging van alle gerechtelijke uitspraken die met betrekking tot dergelijke handelingen worden uitgesproken.
 Art.    4 . Immuniteit ten aanzien van strafzaken
Ingeval de begunstigde van de toestemming voor het verrichten van betaalde werkzaamheden immuniteit geniet ten aanzien van de rechtsmacht in strafzaken van de Ontvangende Staat, overeenkomstig de bepalingen van de bovengenoemde Verdragen van Wenen, dan wel van enig ander internationaal verdrag :
a) doet de Zendstaat afstand van de immuniteit van de rechtsmacht in strafzaken die de begunstigde van de toestemming ten aanzien van de Ontvangende Staat geniet met betrekking tot elk handelen of nalaten dat voortvloeit uit de betaalde werkzaamheden, behalve in bijzondere gevallen wanneer de Zendstaat van mening is dat het doen van afstand in strijd zou kunnen zijn met zijn belangen;
b) het doen van afstand van immuniteit ten aanzien van de rechtsmacht in strafzaken wordt niet geacht mede betrekking te hebben op de immuniteit ten aanzien van de tenuitvoerlegging van de gerechtelijke uitspraken, waarvan uitdrukkelijk afstand moet worden gedaan. In dergelijk geval neemt de Zendstaat het verzoek van de Ontvangende Staat ernstig in overweging.
 Art.    5 . Belasting- en sociale zekerheidsstelsels
In overeenstemming met de bepalingen van de bovengenoemde Verdragen van Wenen dan wel krachtens enig ander toepasselijk internationaal verdrag zijn de begunstigden van de toestemming voor het verrichten van betaalde werkzaamheden onderworpen aan de belasting- en sociale zekerheidsstelsels van de Ontvangende Staat, ten aanzien van alles wat verband houdt met het verrichten van bedoelde werkzaamheden in deze Staat.
 Art.    6 . Duur en beëindiging
Deze Overeenkomst blijft van kracht voor onbepaalde duur, met dien verstande dat elk van de Partijen ze te allen tijde kan beëindigen door hiervan zes maanden van te voren schriftelijk kennis te geven aan de andere Partij.
 Art.    7 . Inwerkingtreding
Deze Overeenkomst treedt in werking op de zestigste dag volgend op de uitwisseling van de laatste kennisgeving van de voltooiing van de grondwettelijke en wettelijke procedures.
Ten blijke waarvan de ondergetekende vertegenwoordigers, daartoe naar behoren gemachtigd door hun respectieve regeringen, deze Overeenkomst hebben ondertekend.
Gedaan te Brussel, op 6 december 2007, in twee originele exemplaren, in de Franse, de Nederlandse en de Spaanse taal, zijnde alle teksten gelijkelijk authentiek.
 BIJLAGE.
 Art.  N. Deze Overeenkomst treedt in werking op 14 februari 2010, overeenkomstig haar artikel 7.


text:
Artikel   M. Bij de ondertekening van de Overeenkomst tussen het Koninkrijk België en de Republiek Chili tot het vermijden van dubbele belasting en tot het voorkomen van het ontgaan van belasting inzake belastingen naar het inkomen en naar het vermogen, zijn de ondertekenaars overeengekomen dat de volgende bepalingen een integrerend deel van de Overeenkomst vormen.
1. Overwegende dat het voornaamste doel van de Overeenkomst bestaat in het vermijden van internationale dubbele belasting, plegen de bevoegde autoriteiten van de overeenkomstsluitende Staten onderling overleg om specifieke wijzigingen aan te bevelen die in de Overeenkomst moeten worden aangebracht wanneer de bepalingen van de Overeenkomst op zulkdanige wijze worden gebruikt dat ze voordelen verschaffen die niet beoogd of gepland waren. De overeenkomstsluitende Staten gaan akkoord om elk van dergelijke aanbevelingen spoedig te onderzoeken en te bespreken, teneinde de Overeenkomst te wijzigen waar nodig.
2. Met betrekking tot artikel 3, paragraaf 1, d) :
Er is overeengekomen dat, voor de toepassing van de Overeenkomst, een persoon een vennootschap is wanneer die persoon wordt behandeld als een rechtspersoon voor de belastingheffing in de overeenkomstsluitende Staat waarvan hij inwoner is.
3. Met betrekking tot artikel 5, paragraaf 3 :
Om te voorkomen dat er misbruik wordt gemaakt van artikel 5, paragraaf 3, wordt, wanneer een onderneming die werkzaamheden uitoefent die in die paragraaf worden besproken, verbonden is met een andere onderneming (niet zijnde een onderneming uit de overeenkomstsluitende Staat waar de werkzaamheden worden uitgeoefend), de gezamenlijke duur van de werkzaamheden van beide ondernemingen in aanmerking genomen om de in deze paragraaf vastgelegde duur van de werkzaamheden te bepalen, behalve voor zover die werkzaamheden tegelijkertijd worden uitgeoefend. Een onderneming wordt beschouwd als zijnde verbonden met een andere onderneming wanneer de ene onderneming onmiddellijk of middellijk wordt beheerst door de andere of wanneer beide ondernemingen onmiddellijk of middellijk worden beheerst door een derde persoon of door derde personen.
4. Met betrekking tot artikel 5, paragraaf 6 :
Er is overeengekomen dat, indien de commerciële of financiële voorwaarden die worden overeengekomen of opgelegd tussen de makelaar of de vertegenwoordiger en de onderneming afwijken van die welke zouden worden overeengekomen tussen onafhankelijke personen, die makelaar of die vertegenwoordiger niet zal beschouwd worden als zijnde een onafhankelijke vertegenwoordiger zoals die wordt omschreven in artikel 5, paragraaf 6.
5. Met betrekking tot artikel 7, paragrafen 1 en 2 :
Wanneer een onderneming van een overeenkomstsluitende Staat in de andere overeenkomstsluitende Staat goederen verkoopt of een nijverheids- of handelsbedrijf uitoefent met behulp van een aldaar gevestigde vaste inrichting, wordt, om meer zekerheid te hebben bij de toepassing van artikel 7, paragrafen 1 en 2, de winst van die vaste inrichting niet bepaald op basis van het gehele bedrag dat de onderneming ontvangt maar enkel op basis van dat deel van de inkomsten van de onderneming dat kan worden toegerekend aan de werkzaamheden van de vaste inrichting met betrekking tot die verkopen of dat nijverheids- of handelsbedrijf.
In het bijzonder in het geval van contracten inzake de studie in verband met, de levering, de vestiging of de bouw van nijverheids-, handels- of wetenschappelijke uitrusting of lokalen, of van openbare werken, wordt, wanneer de onderneming een vaste inrichting heeft, de aan die vaste inrichting toe te rekenen winst niet bepaald op basis van het gehele bedrag van het contract maar op basis van dat deel van het contract dat door de vaste inrichting daadwerkelijk wordt uitgevoerd in de overeenkomstsluitende Staat waar zij gevestigd is. De winst die betrekking heeft op het deel van het contract dat niet wordt uitgevoerd door, of toegerekend aan, de vaste inrichting, wordt niet belast door de overeenkomstsluitende Staat waar die vaste inrichting gevestigd is. Het is algemeen aanvaard dat de overeenkomstsluitende Staten vrij zijn om gebruik te maken van elke methode waarover zij beschikken voor het bestrijden van het ontgaan van belastingen.
6. Met betrekking tot artikel 7, paragraaf 3 :
Onder voorbehoud van de bepalingen van artikel 24, paragrafen 2 en 3, is er overeengekomen dat de bepalingen van artikel 7, paragraaf 3 enkel van toepassing zijn indien de kosten aftrekbaar zijn volgens de bepalingen van de belastingwetten van de overeenkomstsluitende Staat waar de vaste inrichting gelegen is.
7. Met betrekking tot artikel 10, paragraaf 2 en artikel 24, paragraaf 5 :
Wat de toepassing van de Aanvullende belasting (Additional Tax) op grond van de wetgeving van Chili betreft is overeengekomen dat :
(i) indien de Belastingen van eerste categorie (First Category Tax) niet meer volledig verrekend kunnen worden bij het bepalen van het te betalen bedrag van de Aanvullende belasting; of
(ii) indien het opgelegde tarief van de Aanvullende belasting voor inwoners van België meer dan 42 percent bedraagt;
de overeenkomstsluitende Staten met elkaar overleg zullen plegen teneinde de Overeenkomst in die zin te wijzigen dat het evenwicht van de voordelen van de Overeenkomst hersteld wordt.
8. Met betrekking tot artikel 11, paragraaf 2 en artikel 12, paragraaf 2 :
Er is overeengekomen dat - indien er na de datum waarop deze Overeenkomst werd ondertekend enig akkoord of enige overeenkomst tussen Chili en een lidstaat van de Organisatie voor Europese Samenwerking en Ontwikkeling in werking treedt waarin wordt bepaald dat Chili belastingvrijstelling verleent voor interest of royalty's (hetzij algemeen, hetzij voor welomschreven soorten interest of royalty's) die afkomstig zijn uit Chili, of dat de belasting die in Chili van die interest of royalty's wordt geheven (hetzij algemeen, hetzij voor welomschreven soorten interest of royalty's) beperkt wordt tot een tarief dat lager is dan datgene dat is bepaald in artikel 11, paragraaf 2 of in artikel 12, paragraaf 2 van de Overeenkomst B die vrijstelling of dat lager tarief automatisch zal gelden voor interest of royalty's (hetzij algemeen, hetzij voor welomschreven soorten interest of royalty's) die afkomstig zijn uit Chili en waarvan de uiteindelijk gerechtigde een inwoner van België is en voor interest of royalty's die afkomstig zijn uit België en waarvan de uiteindelijk gerechtigde een inwoner van Chili is en dit onder dezelfde voorwaarden als waren die vrijstelling of dat lagere tarief in die paragrafen opgenomen. De bevoegde autoriteit van Chili stelt de bevoegde autoriteit van België onverwijld in kennis van het feit dat de voorwaarden voor de toepassing van deze paragraaf vervuld zijn.
9. Met betrekking tot artikel 12, paragraaf 3 :
Wanneer men bij de toepassing van artikel 12, paragraaf 3 te maken krijgt met vergoedingen die zowel voor know-how als voor het leveren van technische bijstand werden betaald, is het bij een gemengd contract in principe aangewezen om, op grond van de informatie die in het contract vervat is of door middel van een redelijke verdeling, het volledige bedrag van de vastgelegde vergoeding om te delen over de verschillende contractueel vastgelegde onderdelen en dan op elk aldus bepaald deel van de vergoeding het geschikte belastingstelsel toe te passen. Indien het voornaamste doel van het contract evenwel uit één van die contractueel vastgelegde onderdelen bestaat en de andere onderdelen slechts bijkomstig en beduidend minder belangrijk zijn, zou het belastingstelsel dat wordt toegepast op het belangrijkste onderdeel van het contract over het algemeen ook moeten worden toegepast op het gehele bedrag van de vergoeding.
10. Met betrekking tot artikel 15, paragraaf 1 :
Er is overeengekomen dat een dienstbetrekking wordt uitgeoefend in de plaats waar de werknemer fysiek aanwezig is tijdens het uitoefenen van de werkzaamheden waarvoor de inkomsten uit een dienstbetrekking worden betaald.
11. Met betrekking tot artikel 21 :
Wanneer beloningen die een in artikel 16 vermelde persoon die inwoner is van een overeenkomstsluitende Staat verkrijgt van een vennootschap die inwoner is van een overeenkomstsluitende Staat ter zake van de uitoefening van dagelijkse werkzaamheden van leidinggevende of van technische, commerciële of financiële aard en beloningen die een inwoner van een overeenkomstsluitende Staat verkrijgt ter zake van zijn dagelijkse werkzaamheid als vennoot in een vennootschap, niet zijnde een vennootschap op aandelen, die inwoner is van een overeenkomstsluitende Staat, niet behandeld worden in artikel 14, 15 of 16, mogen die beloningen niet overeenkomstig de bepalingen van artikel 21, maar overeenkomstig de bepalingen van artikel 15 worden belast, alsof het ging om beloningen die een werknemer ter zake van een dienstbetrekking verkrijgt en alsof de werkgever de vennootschap was.
12. Met betrekking tot artikel 25 :
De bevoegde autoriteiten van de overeenkomstsluitende Staten bereiken een akkoord over de administratieve maatregelen die nodig zijn voor de uitvoering van de bepalingen van de Overeenkomst en met name over de bewijsstukken die de inwoners van elke overeenkomstsluitende Staat moeten overleggen om in de andere Staat de bij de Overeenkomst bepaalde belastingvrijstellingen of Bverminderingen te verkrijgen.
13. Met betrekking tot artikel 26 :
Er is overeengekomen dat, indien een overeenkomstsluitende Staat om inlichtingen verzoekt volgens artikel 26, de andere overeenkomstsluitende Staat de inlichtingen waarop de aanvraag betrekking heeft op dezelfde manier inwint alsof het om zijn eigen belastingheffing ging, zelfs al heeft die andere Staat op dat tijdstip die inlichtingen niet nodig.

TEN BLIJKE WAARVAN de ondergetekenden, daartoe behoorlijk gevolmachtigd, dit Protocol hebben ondertekend.
GEDAAN in tweevoud te Brussel, op 6 december 2007, in de Spaanse, Franse, Nederlandse en Engelse taal, zijnde de vier teksten gelijkelijk authentiek. In geval van verschil tussen de teksten is de Engelse tekst beslissend.