text:
Artikel    1 .  Vrijstelling van vertaalvereisten
(1) Elke Staat die Partij is bij dit Verdrag en een officiële taal heeft die tevens een van de officiële talen van het Europees Octrooibureau is, verleent vrijstelling van de vertaalvereisten voorzien in artikel 65, eerste lid, van het Europese Octrooiverdrag.
(2) Elke Staat die Partij is bij dit Verdrag en geen officiële taal heeft die tevens een van de officiële talen van het Europees Octrooibureau is, ziet af van de vertaalvereisten voorzien in artikel 65, eerste lid, van het Europese Octrooiverdrag, indien het Europese octrooi is verleend in de door die Staat voorgeschreven officiële taal van het Europees Octrooibureau, of in die taal is vertaald en verstrekt overeenkomstig de in artikel 65, eerste lid, van het Europese Octrooiverdrag, genoemde voorwaarden.
(3) De in het tweede lid bedoelde Staten behouden het recht te eisen dat een vertaling van de conclusies in een van hun officiële talen wordt verstrekt overeenkomstig de in artikel 65, eerste lid, van het Europese Octrooiverdrag genoemde voorwaarden.
(4) Niets in dit Verdrag wordt uitgelegd als een beperking van het recht van de Staten die Partij bij dit Verdrag zijn om af te zien van vertaalvereisten of om minder strikte vertaalvereisten toe te passen dan die bedoeld in het tweede en derde lid.
 Art.    2 .  Vertaling in geval van geschil
Niets in dit Verdrag wordt uitgelegd als een beperking van het recht van de Staten die Partij zijn bij dit Verdrag om voor te schrijven dat, in geval van een geschil inzake een Europees octrooi, de houder van het octrooi, voor eigen rekening,
a) op het verzoek van een vermeende inbreukpleger een volledige vertaling verstrekt in een officiële taal van de Staat waarin de vermeende inbreuk heeft plaatsgevonden,
b) op het verzoek van de bevoegde rechterlijke instantie of semirechterlijke instantie in de loop van rechtsgedingen, een volledige vertaling verstrekt in een officiële taal van de betrokken Staat.
 Art.    3 .  Ondertekening - Bekrachtiging
(1) Dit Verdrag staat open voor ondertekening door elke Verdragsluitende Staat bij het Europese Octrooiverdrag tot 30 juni 2001.
(2) Dit Verdrag dient te worden bekrachtigd. Akten van bekrachtiging dienen te worden nedergelegd bij de regering van de Bondsrepubliek Duitsland.
 Art.    4 .  Toetreding
Dit Verdrag staat, na het verstrijken van de in artikel 3, eerste lid, genoemde termijn voor ondertekening, open voor toetreding door elke Verdragsluitende Staat bij het Europese Octrooiverdrag en elke Staat die gerechtigd is toe te treden tot dat Verdrag. Akten van toetreding worden nedergelegd bij de regering van de Bondsrepubliek Duitsland.
 Art.    5 .  Verbod van voorbehouden
Geen Staat die Partij is bij dit Verdrag kan hierbij voorbehouden maken.
 Art.    6 .  Inwerkingtreding
(1) Dit Verdrag treedt in werking op de eerste dag van de vierde maand na de nederlegging van de laatste akte van bekrachtiging of toetreding door acht Verdragsluitende Staten bij het Europese Octrooiverdrag, met inbegrip van de drie Staten waarin in 1999 de meeste Europese octrooien van kracht zijn geworden.
(2) Elke bekrachtiging of toetreding na de inwerkingtreding van dit Verdrag wordt van kracht op de eerste dag van de vierde maand na de nederlegging van de akte van bekrachtiging of toetreding.
 Art.    7 .  Duur van het Verdrag
Dit Verdrag wordt voor onbeperkte tijd gesloten.
 Art.    8 .  Opzegging
Elke Staat die Partij is bij dit Verdrag kan haar te allen tijde opzeggen, zodra zij gedurende drie jaar van kracht is geweest. De opzegging wordt medegedeeld aan de regering van de Bondsrepubliek Duitsland. De opzegging wordt van kracht een jaar na de ontvangst van deze mededeling. In dit geval wordt er geen afbreuk gedaan aan de rechten die verworven werden voor de opzegging van kracht is geworden.
 Art.    9 .  Toepassingsgebied
Dit Verdrag is van toepassing op Europese octrooien ten aanzien waarvan de vermelding van de verlening openbaar is gemaakt in het Europees Octrooiblad nadat het Verdrag voor de betrokken Staat in werking is getreden.
 Art.    10 .  Talen van het Verdrag
Dit Verdrag wordt opgesteld in één exemplaar in de Duitse, de Engelse en de Franse taal, dat wordt nedergelegd bij de regering van de Bondsrepubliek Duitsland, zijnde de drie teksten gelijkelijk authentiek.
 Art.    11 .  Toezendingen en mededelingen
(1) De regering van de Bondsrepubliek Duitsland vervaardigt van dit Verdrag voor eensluidend gewaarmerkte afschriften en zendt deze toe aan de regeringen van alle Staten die haar hebben ondertekend of hiertoe zijn toegetreden.
(2) De regering van de Bondsrepubliek Duitsland doet aan de regeringen van de in het eerste lid bedoelde Staten mededeling van:
a) elke ondertekening;
b) de nederlegging van elke akte van bekrachtiging of toetreding;
c) de datum van inwerkingtreding van dit Verdrag;
d) elke ingevolge artikel 8 ontvangen opzegging en de datum waarop deze van kracht wordt.
(3) De regering van de Bondsrepubliek Duitsland laat dit Verdrag registeren bij het Secretariaat van de Verenigde Naties.
 BIJLAGE.
 Art.  N. Lijst Gebonden staten

 Staten  Datum Ondertekening  Type Instemming  Datum Instemming  Inwerkingtreding Albanië    Toetreding  31/05/2013  01/09/2013 België    Toetreding  02/05/2019  01/09/2019 Denemarken  17/10/2000  Bekrachtiging  18/01/2008  01/05/2008 Finland    Toetreding  25/07/2011  01/11/2011 Frankrijk  29/06/2001  Bekrachtiging  29/01/2008  01/05/2008 Duitsland  17/10/2000  Bekrachtiging  19/02/2004  01/05/2008 Hongarije    Toetreding  28/09/2010  01/01/2011 Ierland    Toetreding  25/11/2013  01/04/2014 IJsland    Toetreding  31/08/2004  01/05/2008 Kroatië    Toetreding  31/10/2007  01/05/2008 Letland    Toetreding  05/04/2005  01/05/2008 Liechtenstein  17/10/2000  Bekrachtiging  23/11/2006  01/05/2008 Litouwen    Toetreding  22/01/2009  01/05/2009 Luxemburg  20/03/2001  Bekrachtiging  18/09/2007  01/05/2008 Voormalige Joegoslavische Republiek Macedonië    Toetreding  20/10/2011  01/02/2012 Monaco  17/10/2000  Bekrachtiging  12/11/2003  01/05/2008 Nederland  17/10/2000  Bekrachtiging  05/10/2006  01/05/2008 Noorwegen    Toetreding  26/09/2014  01/01/2015 Slovenië    Toetreding  18/09/2002  01/05/2008 Zweden  17/10/2000  Bekrachtiging  29/04/2008  01/05/2008 Zwitserland  17/10/2000  Bekrachtiging  12/06/2006  01/05/2008 Verenigd Koninkrijk  17/10/2000  Bekrachtiging  15/08/2005  01/05/2008 Voormalige Joegoslavische Republiek Macedonië    Toetreding  20/10/2011  01/02/2012 Monaco  17/10/2000  Bekrachtiging  12/11/2003  01/05/2008 Nederland  17/10/2000  Bekrachtiging  05/10/2006  01/05/2008 Noorwegen    Toetreding  26/09/2014  01/01/2015 Slovenië    Toetreding  18/09/2002  01/05/2008 Zweden  17/10/2000  Bekrachtiging  29/04/2008  01/05/2008 Zwitserland  17/10/2000  Bekrachtiging  12/06/2006  01/05/2008 Verenigd Koninkrijk  17/10/2000  Bekrachtiging  15/08/2005  01/05/2008


type: legislation

jurisdiction: Belgium

text:
Artikel    1 . De Staten die partij zijn, verbieden de verkoop van kinderen, kinderprostitutie en kinderpornografie overeenkomstig de bepalingen van dit Protocol.
 Art.    2 . Voor de toepassing van dit Protocol wordt verstaan onder :
a) de verkoop van kinderen : iedere handeling of transactie waarbij een kind wordt overgedragen door een persoon of groep personen aan een andere persoon of groep personen tegen betaling of een andere vorm van vergoeding;
b) kinderprostitutie : het gebruik van een kind bij seksuele handelingen tegen betaling of een andere vorm van vergoeding;
c) kinderpornografie : elke afbeelding, op welke wijze dan ook, van een kind dat betrokken is bij, werkelijke of gesimuleerde, expliciete seksuele gedragingen of elke afbeelding van de geslachtsorganen van een kind voor primair seksuele doeleinden.
 Art.    3 . 1. Iedere Staat die partij is, waarborgt dat zijn strafrecht volledig van toepassing is op tenminste de volgende handelingen en gedragingen, ongeacht of deze strafbare feiten in eigen land dan wel grensoverschrijdende, of individueel dan wel in georganiseerd verband worden gepleegd :
a) in het kader van de verkoop van kinderen als omschreven in artikel 2 :
i) het aanbieden, afleveren of aanvaarden van een kind, ongeacht op welke wijze, met als doel :
a. de seksuele uitbuiting van het kind;
b. de overdracht met winstoogmerk van organen van het kind;
c. het onderwerpen van het kind aan gedwongen arbeid;
ii) het als tussenpersoon onrechtmatig verkrijgen van toestemming voor de adoptie van een kind in strijd met toepasselijke internationale juridische instrumenten inzake adoptie;
b) het aanbieden, verwerven, aanwerven of ter beschikking stellen van een kind voor kinderprostitutie als omschreven in artikel 2;
c) het vervaardigen, distribueren, verspreiden, importeren, exporteren, aanbieden, verkopen of bezitten voor bovengenoemde doeleinden van kinderpornografie als omschreven in artikel 2.
2. Onverminderd de bepalingen van het nationale recht van een Staat die partij is, geldt hetzelfde voor een poging tot het plegen van een van de bedoelde handelingen, alsmede voor medeplichtigheid of deelneming aan deze handelingen.
3. Iedere Staat die partij is, stelt op deze feiten passende straffen die rekening houden met de ernst ervan.
4. Onverminderd de bepalingen van zijn nationale recht, neemt iedere Staat die partij is waar nodig maatregelen om de aansprakelijkheid van rechtspersonen te vestigen voor de in het eerste lid van dit artikel omschreven strafbare feiten. Met inachtneming van de rechtsbeginselen van de Staat die partij is, kan deze aansprakelijkheid van rechtspersonen strafrechtelijk, privaatrechtelijk of bestuursrechtelijk zijn.
5. De Staten die partij zijn, nemen alle passende juridische en bestuurlijke maatregelen om te waarborgen dat alle personen die betrokken zijn bij de adoptie van een kind handelen in overeenstemming met toepasselijke internationale juridische instrumenten.
 Art.    4 . 1. Iedere Staat die partij is, neemt de nodige maatregelen om zijn rechtsmacht te vestigen ten aanzien van de strafbare feiten bedoeld in artikel 3, eerste lid, wanneer de feiten zijn gepleegd op zijn grondgebied of aan boord van een in die Staat geregistreerd schip of luchtvaartuig.
2. Iedere Staat die partij is, kan de nodige maatregelen nemen om zijn rechtsmacht te vestigen ten aanzien de strafbare feiten bedoeld, in artikel 3, eerste lid, indien :
a) de vermoedelijke dader een onderdaan is van die Staat of een persoon die zijn vaste woon- of verblijfplaats op zijn grondgebied heeft;
b) het slachtoffer een onderdaan is van die Staat.
3. Iedere Staat die partij is, neemt tevens de nodige maatregelen om zijn rechtsmacht te vestigen ten aanzien van de voornoemde strafbare feiten wanneer de vermoedelijke dader zich op zijn grondgebied bevindt en hij hem niet uitlevert aan een andere Staat die partij is op grond van het feit dat het strafbare feit door een van diens onderdanen is gepleegd.
4. Dit Protocol sluit geen strafrechtelijke rechtsmacht uit die wordt uitgeoefend in overeenstemming met het nationale recht.
 Art.    5 . 1. De strafbare feiten, bedoeld in artikel 3, eerste lid, worden geacht te zijn beschouwd als uitleveringsdelicten in elk tussen de Staten die partij zijn bestaand uitleveringsverdrag en worden opgenomen als uitleveringsdelicten in elk later tussen hen te sluiten uitleveringsverdrag, in overeenstemming met de in die verdragen genoemde voorwaarden.
2. Indien een Staat die partij is de uitlevering afhankelijk stelt van het bestaan van een verdrag, en een verzoek om uitlevering wegens deze strafbare feiten ontvangt van een andere Staat die partij is waarmee hij geen uitleveringsverdrag heeft gesloten, kan hij dit Protocol beschouwen als juridische grondslag voor uitlevering. De uitlevering is onderworpen aan de voorwaarden waarin het recht van de aangezochte Staat voorziet.
3. De Staten die partij zijn en de uitlevering niet afhankelijk stellen van het bestaan van een verdrag, erkennen deze strafbare feiten onderling als uitleveringsdelicten, onderworpen aan de voorwaarden waarin het recht van de aangezochte Staat voorziet.
4. Voor uitlevering tussen de Staten die partij zijn, worden deze strafbare feiten beschouwd niet alleen te zijn begaan op de plaats waar zij zijn gepleegd, maar ook op het grondgebied van de Staten die overeenkomstig artikel 4 rechtsmacht dienen te vestigen.
5. Wanneer een verzoek om uitlevering wordt gedaan ter zake van een in artikel 3, eerste lid, omschreven strafbaar feit en de aangezochte Staat die partij is niet uitlevert of wenst uit te leveren op grond van de nationaliteit van de dader, neemt die Staat passende maatregelen om de zaak over te dragen aan zijn bevoegde autoriteiten ten behoeve van vervolging.
 Art.    6 . 1. De Staten die partij zijn, verlenen elkaar de ruimst mogelijke bijstand in verband met onderzoeken of bij strafrechtelijke of uitleveringsprocedures ter zake van de in artikel 3, eerste lid, genoemde strafbare feiten, met inbegrip van rechtshulp ter verkrijging van bewijsmateriaal waarover zij beschikken en dat nodig is voor de procedure.
2. De Staten die partij zijn, komen hun verplichtingen uit hoofde van het eerste lid van dit artikel na in overeenstemming met verdragen of andere regelingen inzake wederzijdse rechtshulp die tussen hen bestaan. Indien dergelijke verdragen of regelingen ontbreken, verlenen de Staten die partij zijn elkaar rechtshulp in overeenstemming met hun nationale wetgeving.
 Art.    7 . Onverminderd de bepalingen van hun nationale recht :
a) nemen de Staten die partij zijn maatregelen ten behoeve van het, indien nodig, in beslag nemen van en beslag leggen op :
i) zaken zoals documenten, vermogensbestanddelen en andere hulpmiddelen die zijn gebruikt voor het plegen of bevorderen van strafbare feiten als bedoeld in dit Protocol;
ii) opbrengsten afkomstig van dergelijke strafbare feiten;
b) geven de Staten die partij zijn uitvoering aan verzoeken van een andere Staat die partij is tot beslagneming van of beslaglegging op de in onderdeel a. bedoelde zaken of opbrengsten;
c) nemen de Staten die partij zijn maatregelen gericht op het, tijdelijk of definitief, sluiten van panden die zijn gebruikt voor het plegen van dergelijke strafbare feiten.
 Art.    8 . 1. De Staten die partij zijn, nemen passende maatregelen om de rechten en belangen van kinderen die het slachtoffer zijn van de uit hoofde van dit Protocol verboden praktijken tijdens alle fasen van de strafrechtelijke procedure te beschermen, in het bijzonder door :
a) de kwetsbaarheid van kinderslachtoffers te erkennen en procedures aan te passen teneinde hun speciale behoeften, met inbegrip van hun speciale behoeften als getuige, te erkennen;
b) kinderslachtoffers te informeren over hun rechten en hun rol in en de omvang, planning en voortgang van de procedure en de uitspraak in hun zaak;
c) op een wijze die in overeenstemming is met de procesregels van het nationale recht mogelijk te maken dat de opvattingen, behoeften en zorgen van kinderslachtoffers naar voren worden gebracht en onderzocht in de procedure wanneer hun persoonlijke belangen in het geding zijn;
d) gedurende de gehele gerechtelijke procedure passende ondersteunende diensten te bieden aan kinderslachtoffers;
e) indien nodig de persoonlijke levenssfeer en identiteit van kinderslachtoffers te beschermen en maatregelen te nemen in overeenstemming met het nationale recht om verspreiding van informatie te voorkomen die zou kunnen leiden tot de identificatie van kinderslachtoffers;
f) in daarvoor in aanmerking komende gevallen zorg te dragen voor de bescherming van zowel kinderslachtoffers als hun gezinnen en van ten behoeve van hen optredende getuigen, tegen intimidatie en represailles;
g) onnodige vertraging wat betreft het wijzen van het vonnis en wat betreft de uitvoering van rechterlijke bevelen of beschikkingen inzake de toekenning van schadeloosstelling aan kinderslachtoffers te voorkomen.
2. De Staten die partij zijn, waarborgen dat onzekerheid ten aanzien van de feitelijke leeftijd van het slachtoffer geen beletsel vormt voor het instellen van strafrechtelijke onderzoeken, met inbegrip van onderzoeken ten behoeve van het vaststellen van de leeftijd van het slachtoffer.
3. De Staten die partij zijn, waarborgen dat bij de behandeling door het strafrechtssysteem van kinderen die het slachtoffer zijn van de in dit Protocol omschreven strafbare feiten, de belangen van het kind de eerste overweging vormen.
4. De Staten die partij zijn, nemen maatregelen om te zorgen voor passende scholing, in het bijzonder op het gebied van recht en psychologie, voor de personen die werken met slachtoffers van de uit hoofde van dit Protocol verboden strafbare feiten.
5. In de daarvoor in aanmerking komende gevallen nemen de Staten die partij zijn maatregelen teneinde de veiligheid en integriteit van de personen en/of organisaties die betrokken zijn bij de voorkoming en/of bescherming en rehabilitatie van slachtoffers van deze strafbare feiten te beschermen.
6. Geen enkele bepaling van dit artikel wordt zodanig uitgelegd dat deze schadelijk is voor of onverenigbaar met de rechten van de verdachte op een eerlijk en onpartijdig proces.
 Art.    9 . 1. De Staten die partij zijn, zullen ter voorkoming van de in dit Protocol bedoelde strafbare feiten wettelijke en bestuurlijke maatregelen en sociaal beleid en programma's aannemen of aanscherpen, toepassen en bekendmaken. Specifieke aandacht wordt geschonken aan de bescherming van kinderen die in het bijzonder kwetsbaar zijn voor deze praktijken.
2. De Staten die partij zijn, bevorderen de kennis van het grote publiek, met inbegrip van kinderen, door middel van informatie met alle passende middelen, onderwijs en opleiding inzake de preventieve maatregelen en schadelijke gevolgen van de in dit Protocol bedoelde strafbare feiten. Bij de nakoming van hun verplichtingen uit hoofde van dit artikel moedigen de Staten die partij zijn de deelname aan van de gemeenschap en, in het bijzonder, van kinderen en kinderslachtoffers, aan de informatieve, educatieve en opleidingsprogramma's, mede op internationaal niveau.
3. De Staten die partij zijn, nemen alle uitvoerbare maatregelen teneinde alle passende bijstand aan de slachtoffers van deze strafbare feiten te waarborgen, waaronder hun volledige herintegratie in de maatschappij en hun volledige lichamelijke en geestelijke herstel.
4. De Staten die partij zijn, waarborgen dat alle kinderslachtoffers van de in dit Protocol omschreven strafbare feiten toegang hebben tot adequate procedures om zonder onderscheid des persoons schadeloosstelling te vorderen van degenen die juridisch aansprakelijk zijn.
5. De Staten die partij zijn, nemen alle passende maatregelen gericht op het doeltreffend verbieden van de vervaardiging en verspreiding van materiaal dat de in dit Protocol omschreven strafbare feiten propageert.
 Art.    10 . 1. De Staten die partij zijn, nemen alle nodige stappen om de internationale samenwerking te intensiveren door multilaterale, regionale en bilaterale regelingen ten behoeve van voorkoming, opsporing, onderzoek, vervolging en bestraffing van hen die verantwoordelijk zijn voor handelingen met betrekking tot de verkoop van kinderen, kinderprostitutie, kinderpornografie en kindersekstoerisme. De Staten die partij zijn, bevorderen ook de internationale samenwerking en coördinatie tussen hun autoriteiten, nationale en internationale non-gouvernementele organisaties en internationale organisaties.
2. De Staten die partij zijn, bevorderen de internationale samenwerking om kinderslachtoffers bij te staan bij hun lichamelijke en geestelijke herstel, reïntegratie in de maatschappij en repatriëring.
3. De Staten die partij zijn, bevorderen de intensivering van internationale samenwerking teneinde de hoofdoorzaken, zoals armoede en onderontwikkeling, aan te pakken die ten grondslag liggen aan en bijdragen tot de kwetsbaarheid van kinderen voor de verkoop van kinderen, kinderprostitutie, kinderpornografie en kindersekstoerisme.
4. De Staten die partij zijn, verlenen, voorzover zij daartoe in staat zijn, financiële, technische of andere bijstand door middel van bestaande multilaterale, regionale, bilaterale of andere programma's.
 Art.    11 . Geen enkele bepaling van dit Protocol tast bepalingen aan die meer bijdragen tot de verwezenlijking van de rechten van het kind en die vervat kunnen zijn in :
a) het recht van een Staat die partij is;
b) het in die Staat geldende internationale recht.
 Art.    12 . 1. Iedere Staat die partij is, brengt, binnen twee jaar na de inwerkingtreding van dit Protocol voor die Staat aan het Comité voor de Rechten van het Kind verslag uit met uitgebreide informatie over de maatregelen die hij heeft genomen voor de toepassing van de bepalingen van het Protocol.
2. Na het uitbrengen van het uitgebreide verslag, neemt iedere Staat die partij is in de verslagen die hij in overeenstemming met artikel 44 van het Verdrag uitbrengt aan het Comité voor de Rechten van het Kind alle verdere informatie op met betrekking tot de toepassing van het Protocol. De andere Staten die partij zijn bij het Protocol brengen iedere vijf jaar verslag uit.
3. Het Comité voor de Rechten van het Kind kan de Staten die partij zijn verzoeken om nadere informatie die relevant is voor de toepassing van dit Protocol.
 Art.    13 . 1. Dit Protocol staat open voor ondertekening door iedere Staat die partij is bij het Verdrag of die het ondertekend heeft.
2. Dit Protocol dient te worden bekrachtigd en staat open voor toetreding door iedere Staat die partij is bij het Verdrag of die het ondertekend heeft. De akten van bekrachtiging of toetreding dienen te worden nedergelegd bij de Secretaris-Generaal van de Verenigde Naties.
 Art.    14 . 1. Dit Protocol treedt in werking drie maanden na de nederlegging van de tiende akte van bekrachtiging of toetreding.
2. Voor iedere Staat die dit Protocol bekrachtigt of ertoe toetreedt nadat het in werking is getreden, treedt het Protocol een maand na de datum van nederlegging van zijn akte van bekrachtiging of toetreding in werking.
 Art.    15 . 1. Iedere Staat die partij is, kan dit Protocol te allen tijde opzeggen door een schriftelijke kennisgeving aan de Secretaris-Generaal van de Verenigde Naties, die vervolgens de andere Staten die partij zijn bij het Verdrag en alle Staten die het Verdrag hebben ondertekend in kennis stelt. De opzegging wordt van kracht een jaar na de datum van ontvangst van de kennisgeving door de Secretaris-Generaal.
2. Een dergelijke opzegging heeft niet tot gevolg dat de Staat die partij is, wordt ontslagen van zijn verplichtingen uit hoofde van dit Protocol met betrekking tot strafbare feiten gepleegd voorafgaand aan de datum waarop de opzegging van kracht wordt. Evenmin tast een dergelijke opzegging op enigerlei wijze de voortzetting van het onderzoek aan van een aangelegenheid die reeds wordt bestudeerd door het Comité voorafgaand aan de datum waarop de opzegging van kracht wordt.
 Art.    16 . 1. Iedere Staat die partij is, kan een wijziging voorstellen en deze indienen bij de Secretaris-Generaal van de Verenigde Naties. De Secretaris-Generaal deelt de voorgestelde wijziging vervolgens mede aan de Staten die partij zijn met het verzoek hem te berichten of zij een conferentie verlangen van de Staten die partij zijn teneinde de voorstellen te bestuderen en in stemming te brengen. Indien, binnen vier maanden na de datum van deze mededeling, ten minste een derde van de Staten die partij zijn een dergelijke conferentie verlangt, roept de Secretaris-Generaal de vergadering bijeen onder auspiciën van de Verenigde Naties. Iedere wijziging die wordt aangenomen door een meerderheid van de ter conferentie aanwezige Staten die partij zijn en die hun stem uitbrengen, wordt ter goedkeuring voorgelegd aan de algemene Vergadering.
2. Een wijziging die in overeenstemming met het eerste lid van dit artikel wordt aangenomen, treedt in werking wanneer zij is goedgekeurd door de algemene Vergadering van de Verenigde Naties en is aanvaarddoor een meerderheid van tweederde van de Staten die partij zijn.
3. Wanneer een wijziging in werking treedt, is zij bindend voor de Staten die partij zijn en haar hebben aanvaard, terwijl de andere Staten die partij zijn gebonden zullen blijven door de bepalingen van dit Protocol en door iedere voorgaande wijziging die zij hebben aanvaard.
 Art.    17 . 1. Dit Protocol, waarvan de Arabische, de Chinese, de Engelse, de Franse, de Russische en de Spaanse tekst gelijkelijk authentiek zijn, wordt nedergelegd in het archief van de Verenigde Naties.
2. De Secretaris-Generaal van de Verenigde Naties zendt gewaarmerkte afschriften van dit Protocol toe aan alle Staten die partij zijn bij het Verdrag en alle Staten die het Verdrag hebben ondertekend.
 BIJLAGEN.
 Art.    N1 . Lijst der Staten.

 Staten

Datum

Type

 Datum

 Datum

 authenti-
 instemming

instemming
 interne

ficatie

inwerking-

treding

-

-

 -

 -

 -
AFGHANISTAN

 Toetreding

 19/09/2002
19/10/2002
ANDORRA

 07/09/2000
Bekrachtiging
30/04/2001
18/01/2002
ANGOLA

Toetreding

 24/03/2005
24/04/2005
ANTIGUA EN BARBUDA

18/12/2001
Bekrachtiging
30/04/2002
30/05/2002
ARGENTINIE

01/04/2002
Bekrachtiging
25/09/2003
25/10/2003
ARMENIE

 24/09/2003
Bekrachtiging
30/06/2005
30/07/2005
AUSTRALIE

 18/12/2001
AZERBEIDZJAN

08/09/2000
Bekrachtiging
03/07/2002
03/08/2002
BAHREIN

 Toetreding

 21/09/2004
21/10/2004
BANGLADESH

06/09/2000
Bekrachtiging
06/09/2000
18/01/2002
BELARUS

 Toetreding

 23/01/2002
23/02/2002
BELGIE

06/09/2000
Bekrachtiging
17/03/2006
17/04/2006
BELIZE

06/09/2000
Bekrachtiging
01/12/2003
01/01/2004
BENIN

 22/02/2001
Bekrachtiging
31/01/2005
28/02/2005
BHOUTAN

 15/09/2005
BOLIVIA

 10/11/2001
Bekrachtiging
03/06/2003
03/07/2003
BOSNIA EN HERZEGOVINA

 07/09/2000
Bekrachtiging
04/09/2002
04/10/2002
BOTSWANA

Toetreding

 24/09/2003
24/10/2003
BRAZILIE

06/09/2000
Bekrachtiging
27/01/2004
27/02/2004
BULGARIJE

 08/06/2001
Bekrachtiging
12/02/2002
12/03/2002
BURKINA FASO

16/11/2001
CAMBODJA

27/06/2000
Bekrachtiging
30/05/2002
30/06/2002
CANADA

10/11/2001
Bekrachtiging
14/09/2005
14/10/2005
CHILI

 28/06/2000
Bekrachtiging
06/02/2003
06/03/2003
CHINA

 06/09/2000
Bekrachtiging
03/12/2002
03/01/2003
COLOMBIA

06/09/2000
Bekrachtiging
11/11/2003
11/12/2003
CONGO (DEMOCRAT. REP.)

Toetreding

 11/11/2001
18/01/2002
COSTA RICA

07/09/2000
Bekrachtiging
09/04/2002
09/05/2002
CUBA

13/10/2000
Bekrachtiging
25/09/2001
18/01/2002
CYPRUS

08/02/2001
DENEMARKEN

07/09/2000
Bekrachtiging
24/07/2003
24/08/2003
DOMINICA

Toetreding

 20/09/2002
20/10/2002
DUITSLAND

 06/09/2000
ECUADOR

 06/09/2000
Bekrachtiging
30/01/2004
28/02/2004
EGYPTE

Toetreding

 12/07/2002
12/08/2002
EL SALVADOR

 13/09/2002
Bekrachtiging
17/05/2004
17/06/2004
EQUATORIAAL GUINEA

Toetreding

 07/02/2003
07/03/2003
ERITREA

 Toetreding

 16/02/2005
16/03/2005
ESTLAND

 24/09/2003
Bekrachtiging
03/08/2004
03/09/2004
FIJI

16/09/2005
FILIPIJNEN

08/09/2000
Bekrachtiging
28/05/2002
28/06/2002
FINLAND

 07/09/2000
FRANKRIJK

 06/09/2000
Bekrachtiging
05/02/2003
05/03/2003
GABON

 08/09/2000
GAMBIA

21/12/2000
GEORGIE

 Toetreding

 28/06/2005
28/07/2005
GHANA

 24/09/2003
GRIEKENLAND

 07/09/2000
VERENIGD KONINKRIJK

 07/09/2000
GUATEMALA

 07/09/2000
Bekrachtiging
09/05/2002
09/06/2002
GUINEE-BISSAU

 08/09/2000
HAITI

 15/08/2002
HEILIGE STOEL

 10/10/2000
Bekrachtiging
24/10/2001
18/01/2002
HONDURAS

Toetreding

 08/05/2002
08/06/2002
HONGARIJE

 11/03/2002
IERLAND

 07/09/2000
IJSLAND

 07/09/2000
Bekrachtiging
09/07/2001
18/01/2002
INDIA

 15/11/2004
Bekrachtiging
16/08/2005
16/09/2005
INDONESIE

 24/09/2001
ISRAEL

14/11/2001
ITALIE

06/09/2000
Bekrachtiging
09/05/2002
09/06/2002
JAMAICA

 08/09/2000
JAPAN

 10/05/2002
Bekrachtiging
24/01/2005
24/02/2005
JEMEN

 Toetreding

 15/12/2004
15/01/2005
JORDANIE

06/09/2000
KAAPVERDISCHE (EILANDEN)

Toetreding

 10/05/2002
10/06/2002
KAMEROEN

05/10/2001
KAZACHSTAN

06/09/2000
Bekrachtiging
24/08/2001
18/01/2002
KENIA

 08/09/2000
KIRGIZISTAN

 Toetreding

 12/02/2003
12/03/2003
KOEWEIT

 Toetreding

 26/08/2004
26/09/2004
KOREA (REP.)

06/09/2000
Bekrachtiging
24/09/2004
24/10/2004
KROATIE

 08/05/2002
Bekrachtiging
13/05/2002
13/06/2002
LESOTHO

 06/09/2000
Bekrachtiging
24/09/2003
24/10/2003
LETLAND

 01/02/2002
Bekrachtiging
22/02/2006
22/03/2006
LIBANON

 10/10/2001
Bekrachtiging
08/11/2004
08/12/2004
LIBERIA

 22/09/2004
LIBIE

 Toetreding

 18/06/2004
18/07/2004
LIECHTENSTEIN

 08/09/2000
LITOUWEN

Toetreding

 05/08/2004
05/09/2004
LUXEMBURG

 08/09/2000
MACEDONIE (V.J. REP)

17/07/2001
Bekrachtiging
17/10/2003
17/11/2003
MADAGASCAR

07/09/2000
Bekrachtiging
22/09/2004
22/10/2004
MALAWI

07/09/2000
MALDIVEN

10/05/2002
Bekrachtiging
10/05/2002
10/06/2002
MALI

Toetreding

 16/05/2002
16/06/2002
MALTA

 07/09/2000
MAROKKO

 08/09/2000
Bekrachtiging
02/10/2001
18/01/2002
MAURITIUS

 11/11/2001
MEXICO

07/09/2000
Bekrachtiging
15/03/2002
15/04/2002
MICRONESIE

08/05/2002
MOLDOVA

 08/02/2002
MONACO

26/06/2000
MONGOLIE

12/11/2001
Bekrachtiging
27/06/2003
27/07/2003
MOZAMBIQUE

Toetreding

 06/03/2003
06/04/2003
NAMIBIE

 08/09/2000
Bekrachtiging
16/04/2002
16/05/2002
NAURU

 08/09/2000
NEDERLAND

 07/09/2000
Bekrachtiging
23/08/2005
23/09/2005
NEPAL

 08/09/2000
Bekrachtiging
20/01/2006
20/02/2006
NICARAGUA

 Toetreding

 02/12/2004
02/01/2005
NIEUW-ZEELAND

 07/09/2000
NIGER

 27/03/2002
Bekrachtiging
26/10/2004
26/11/2004
NIGERIA

 08/09/2000
NOORWEGEN

 13/06/2000
Bekrachtiging
02/10/2001
18/01/2002
OEKRAINE

07/09/2000
Bekrachtiging
03/07/2003
03/08/2003
OMAN

Toetreding

 17/09/2004
17/10/2004
OOSTENRIJK

06/09/2000
Bekrachtiging
06/05/2004
06/06/2004
PAKISTAN

26/09/2001
PANAMA

31/10/2000
Bekrachtiging
09/02/2001
18/01/2002
PARAGUAY

13/09/2000
Bekrachtiging
18/08/2003
18/09/2003
PERU

01/11/2000
Bekrachtiging
08/05/2002
08/06/2002
POLEN

 13/02/2002
Bekrachtiging
04/02/2005
04/03/2005
PORTUGAL

06/09/2000
Bekrachtiging
16/05/2003
16/06/2003
QATAR

 Toetreding

 14/12/2001
18/01/2002
ROEMENIE

06/09/2000
Bekrachtiging
18/10/2001
18/01/2002
RWANDA

Toetreding

 14/03/2002
14/04/2002
SAINT VINCENT EN GRENADE

Toetreding

 15/09/2005
15/10/2005
SAN MARINO

05/06/2000
SENEGAL

 08/09/2000
Bekrachtiging
05/11/2003
05/12/2003
SERVIE-MONTENEGRO

 08/10/2001
Bekrachtiging
10/10/2002
10/11/2002
SEYCHELLEN

23/01/2001
SIERRA LEONE

08/09/2000
Bekrachtiging
17/09/2001
18/01/2002
SLOVAKIJE

 30/11/2001
Bekrachtiging
25/06/2004
25/07/2004
SLOVENIE

08/09/2000
Bekrachtiging
23/09/2004
23/10/2004
SPANJE

06/09/2000
Bekrachtiging
18/12/2001
18/01/2002
SRI LANKA

 08/05/2002
SUDAN

 Toetreding

 02/11/2004
02/12/2004
SURINAME

10/05/2002
SYRIE

 Toetreding

 15/05/2003
15/06/2003
TADZJIKISTAN

Toetreding

 05/08/2002
05/09/2002
TANZANIA

Toetreding

 24/04/2003
24/05/2003
THAILAND

Toetreding

 11/01/2006
11/02/2006
TIMOR-LESTE

 Toetreding

 16/04/2003
16/05/2003
TOGO

15/11/2001
Bekrachtiging
02/07/2004
02/08/2004
TSJAAD

08/05/2002
Bekrachtiging
28/08/2002
28/09/2002
TSJECHISCHE REPUBLIEK

 26/01/2005
TUNESIE

 22/04/2002
Bekrachtiging
13/09/2002
13/10/2002
TURKIJE

 08/09/2000
Bekrachtiging
19/08/2002
19/09/2002
TURKMENISTAN

Toetreding

 28/03/2005
28/04/2005
UGANDA

Toetreding

 30/11/2001
18/01/2002
URUGUAY

 07/09/2000
Bekrachtiging
03/07/2003
03/08/2003
VANUATU

 16/09/2005
VENEZUELA

 07/09/2000
Bekrachtiging
08/05/2002
08/06/2002
VERENIGDE STATEN

05/07/2000
Bekrachtiging
23/12/2002
23/01/2003
VIETNAM

 08/09/2000
Bekrachtiging
20/12/2001
18/01/2002
ZUID-AFRIKA

 Toetreding

 30/06/2003
30/07/2003
ZWEDEN

08/09/2000
ZWITSERLAND

 07/09/2000
 Art.  N2. Verklaring van België.
Onder de uitdrukking " kinderpornografie " wordt verstaan de visuele afbeelding van een kind dat betrokken is bij werkelijke of gesimuleerde seksuele gedragingen of de afbeelding van de geslachtsorganen van een kind wanneer het overheersende kenmerk een voorstelling met seksuele doeleinden is.


text:
Artikel    1 . 1. De Verdragsluitende Partijen verbinden zich ertoe samen te werken op het vlak van de voorkoming, de vervolging en de bestraffing van de georganiseerde criminaliteit, alsmede op dat van de voorkoming van bedreigingen van de openbare orde en veiligheid, inzonderheid betreffende :
1) de identificatie van de personen die strafbare feiten hebben gepleegd;
2) de opsporing van de personen die ervan worden verdacht strafbare feiten te hebben gepleegd;
3) de opsporing van voorwerpen die voortkomen uit strafbare feiten.
2. De samenwerking bedoeld in paragraaf 1 betreft inzonderheid de voorkoming, de vervolging en de bestraffing van de volgende strafbare feiten :
1) misdrijven tegen het leven en de gezondheid van personen, inzonderheid ernstig lichamelijk letsel;
2) vrijheidsberoving, gijzeling of opsluiting;
3) strafbare feiten die verband houden met de productie van en de sluikhandel in verdovende middelen, psychotrope stoffen en precursoren;
4) proxenetisme, mensenhandel en seksuele uitbuiting van minderjarigen en in het bijzonder de productie met het oog op de verdeling en de verdeling van pornografisch materiaal waarbij minderjarigen zijn betrokken;
5) illegale migratie en mensenhandel;
6) chantage, daaronder begrepen afpersing van geld met het oog op bescherming;
7) illegale productie en diefstal van, illegale handel in kernmateriaal, radioactief materiaal en andere gevaarlijke stoffen, alsmede het onverantwoord gebruik ervan en de bedreiging op onverantwoorde wijze gebruik ervan te maken;
8) diefstal van en sluikhandel in wapens, munitie en springstoffen, alsmede de illegale productie ervan;
9) vervalsing of vervorming van betaalmiddelen en waardepapieren, het gebruik en het in omloop brengen ervan;
10) vervalsing of vervorming van officiële documenten, het gebruik en het in omloop brengen ervan;
11) illegale economische bedrijvigheid;
12) witwassen van opbrengsten van strafbare feiten;
13) corruptie;
14) diefstal van, sluikhandel en illegale handel in kunstwerken, historische voorwerpen en andere goederen die tot het cultureel patrimonium behoren;
15) diefstal van, sluikhandel in en illegale handel in motorvoertuigen;
16) strafbare feiten van gemeen recht die verband houden met terroristische activiteiten.
 Art.    2 . De Verdragsluitende Partijen verbinden zich tevens ertoe samen te werken op het vlak van :
1) opsporing van personen die zich onttrekken aan de tenuitvoerlegging van de straf die hen wegens het plegen van strafbare feiten is opgelegd;
2) opsporing van verdwenen personen, identificatie van niet-geïdentificeerde personen, controle van de identiteit van de personen van wie de identiteit dubieus is, alsmede identificatie van de onbekende lijken.
 Art.    3 . 1. Verdragsluitende Partijen verlenen elkaar bijstand en voorzien in een nauwe en voortdurende samenwerking. Zij wisselen inzonderheid alle relevante en belangrijke gegevens uit.
2. samenwerking kan de vorm aannemen van permanent contact via verbindingsofficieren die daartoe in iedere Verdragsluitende Partij moeten worden aangewezen.
 Art.    4 . Teneinde de samenwerking bedoeld in de artikelen 1 tot 3 te verwezenlijken,
1) In de Verdragsluitende Partijen over tot de uitwisseling van :
a) gegevens en materiaal betreffende :
- de personen die zijn betrokken bij de strafbare feiten bedoeld in artikel 1;
- de structuur, de modus operandi en het resultaat van de criminele analyses van de criminele organisaties;
- de resultaten van de ingestelde vorderingen of rechtsplegingen;
- de resultaten van onderzoek en van criminalistiek deskundigenonderzoek;
- de strafrechtelijke bepalingen met betrekking tot de strafbare feiten;
b) vergelijkende monsters gebruikt in het kader van criminalistiek deskundigenonderzoek;
c) modellen van de documenten waarin toestemming wordt verleend om de grens te overschrijden, de afdrukken van de stempels die op deze documenten worden aangebracht, alsmede de diverse categorieën van visa en de symbolen ervan;
2) voorzien de Verdragsluitende Partijen zonder onverantwoorde vertraging in een passend politieel optreden dat is gecoördineerd en waarover overleg is gevoerd, voorzover dergelijk optreden of de uitvoering ervan krachtens het nationaal recht van de aangezochte Verdragsluitende Partij niet is voorbehouden aan de gerechtelijke autoriteiten, dan wel de uitvoering ervan niet de toepassing van dwangmaatregelen door de aangezochte Verdragsluitende Partij onderstelt;
3) verlenen de Verdragsluitende Partijen elkaar onderlinge hulp bij de voorbereiding van de tenuitvoerlegging van de verzoeken om rechtshulp overeenkomstig de internationale juridische instrumenten die terzake van toepassing zijn.
 Art.    5 . 1. Op het vlak van de wetenschappelijke samenwerking en van de technische bijstand gaan de Verdragsluitende Partijen over tot de uitwisseling van :
1) ervaringen en gegevens, in het bijzonder inzake de methoden tot bestrijding van de georganiseerde criminaliteit en van nieuwe vormen van criminele activiteiten;
2) resultaten van wetenschappelijk onderzoek inzake criminalistiek, criminologie en rechtswetenschappen welke verband houden met de bestrijding van de georganiseerde criminaliteit;
3) gegevens inzake voorwerpen gerelateerd aan de strafbare feiten;
4) deskundigen met het oog op bijscholing, in het bijzonder in het kader van de criminalistische technieken en de wijzen tot bestrijding van de criminaliteit, van professionele publicaties en van andere publicaties die verband houden met dit Verdrag.
2. Binnen de grenzen bepaald in paragraaf 1 stellen de Verdragsluitende Partijen de technische uitrusting bestemd voor de bestrijding van de criminaliteit ter beschikking van de organen belast met de samenwerking bedoeld in dit Verdrag.
3. Het technisch materiaal dat door de ene Verdragsluitende Partij ter beschikking wordt gesteld van de andere Verdragsluitende Partij kan enkel met de instemming van de Partij die het bezorgt ter beschikking van derden worden gesteld.
4. De wijze waarop technische bijstand en bijscholing wordt verleend, wordt omschreven in overeenkomsten tussen de bevoegde autoriteiten van de Verdragsluitende Partijen.
 Art.    6 . In bijzondere gevallen kan iedere Verdragsluitende Partij zonder een daartoe strekkend verzoek aan de andere Verdragsluitende Partij gegevens meedelen die voor laatstgenoemde belangrijk kunnen zijn met het oog op bijstand ter voorkoming en bestraffing van de strafbare feiten bedoeld in artikel 1 van dit Verdrag of ter voorkoming van bedreigingen van de openbare orde en veiligheid.
 Art.    7 . Ieder gegeven verstrekt door de aangezochte Verdragsluitende Partij kan door de verzoekende Verdragsluitende Partij enkel als bewijs in rechte worden aangewend nadat krachtens de terzake geldende internationale juridische instrumenten een verzoek om rechtshulp in strafzaken is ingediend.
 Art.    8 . 1. Alle contacten die strekken tot de toepassing van dit Verdrag geschieden rechtstreeks tussen de bevoegde centrale organen van de Verdragsluitende Partijen. De verzoeken om bijstand en de antwoorden daarop, alsmede alle andere gegevens worden schriftelijk toegezonden.
Deze organen zijn :
- Voor de Republiek Polen :
a) de Minister bevoegd voor Binnenlandse Zaken;
b) het Hoofd van de Dienst Bescherming van de Staat;
c) de Bevelhebber van de Politie;
d) de Bevelhebber van de Grenswacht;
- Voor het Koninkrijk België :
De afdeling Internationale Politiële Samenwerking van de Algemene Politiesteundienst.
2. Indien de formele procedure bij de centrale organen bedoeld in paragraaf 1 het optreden ter voorkoming en bestraffing van de strafbare feiten in het gedrang kan brengen, kunnen de bevoegde diensten van de verzoekende Verdragsluitende Partij het, bij wijze van uitzondering en enkel in dringende gevallen, rechtstreeks wenden tot de bevoegde diensten van de aangezochte Verdragsluitende Partij. Deze diensten kunnen daarop rechtstreeks antwoorden.
3. In de uitzonderlijke gevallen bedoeld in paragraaf twee, moet de bevoegde verzoekende dienst het bevoegde centrale orgaan van zijn eigen Staat zo spoedig mogelijk in kennis stellen van het rechtstreekse verzoek en de dringende aard ervan met redenen omkleden.
4. De in paragraaf 2 bedoelde uitwisseling van gegevens kan mondeling geschieden, op voorwaarde dat zij nadien zo spoedig mogelijk schriftelijk wordt bevestigd.
5. De Verdragsluitende Partijen delen elkaar langs diplomatieke weg de wijzigingen mee inzake de bevoegdheden of de benaming van de centrale organen bedoeld in paragraaf 1.
6. Onverminderd de bevoegdheden van de gemengde commissie ingesteld krachtens artikel 11 van dit Verdrag, kunnen de organen en diensten die een in dit Verdrag bedoelde taak uitvoeren of functie vervullen, in het kader van hun bevoegdheden en overeenkomstig hun nationaal recht, overeenkomsten sluiten houdende toepassing van dit Verdrag en strekkende tot nadere omschrijving van de wijze van samenwerking.
 Art.    9 . 1. In het kader van de uitwisseling van gegevens tussen de Verdragsluitende Partijen moet iedere Verdragsluitende Partij dezelfde graad van vertrouwelijkheid waarborgen die de andere Verdragsluitende Partij aan de overgezonden gegevens heeft toegekend. De Verdragsluitende Partijen stellen elkaar in kennis van de graden van vertrouwelijkheid die op nationaal vlak gelden en van de maatregelen die zijn genomen om de inachtneming ervan te waarborgen.
2. Indien door één van de Verdragsluitende Staten als vertrouwelijk aangemerkte gegevens worden onthuld of indien het risico daarop bestaat, stelt de andere Verdragsluitende Partij eerstgenoemde Partij onverwijld in kennis van dat feit, van de omstandigheden en de gevolgen ervan, alsmede van de stappen die zij heeft genomen om dergelijke gevallen in de toekomst te voorkomen.
3. Onverminderd het bepaalde in artikel 15, mogen als vertrouwelijk aangemerkte gegevens die met toepassing van dit Verdrag aan één van de Verdragsluitende Partijen zijn meegedeeld, door de ontvangende Verdragsluitende Partij enkel aan derden worden overgezonden met de instemming van de bevoegde autoriteiten van de Verdragsluitende Partij die de informatie heeft verstrekt.
 Art.    10 . 1. De Verdragsluitende Partijen kunnen voor bepaalde of onbepaalde duur verbindingsofficieren detacheren van een Verdragsluitende Partij aan een andere Verdragsluitende Partij.
2. De detachering van verbindingsofficieren strekt ertoe de samenwerking tussen de Verdragsluitende Partijen te bevorderen en te bespoedigen, inzonderheid door de bijstand te vergemakkelijken op het stuk van :
1) de gegevensuitwisseling met het oog op de voorkoming en de bestrijding van de criminaliteit;
2) de tenuitvoerlegging van de verzoeken om rechtshulp in strafzaken, overeenkomstig de terzake geldende internationale juridische instrumenten;
3) de organisatie en de technische voorbereiding van het optreden van de organen bevoegd inzake de aangelegenheden bedoeld in dit Verdrag.
3. De taak van de verbindingsofficieren bestaat erin advies en bijstand te verlenen. Zij zijn niet bevoegd om autonoom politiemaatregelen uit te voeren. Zij verstrekken gegevens en voeren hun taken uit in het kader van de onderrichtingen die hen worden gegeven door de Verdragsluitende Partij van herkomst en door de Verdragsluitende Partij bij welke zij zijn gedetacheerd. Zij brengen op regelmatige tijdstippen verslag uit bij de bevoegde centrale organen van de Verdragsluitende Partij bij welke zij zijn gedetacheerd.
4. De Verdragsluitende Partijen kunnen overeenkomen dat de verbindingsofficieren van een Verdragsluitende Partij gedetacheerd bij derde Staten eveneens de belangen van de andere Verdragsluitende Staat vertegenwoordigen.
 Art.    11 . 1. De Verdragsluitende Partijen voorzien in de oprichting van een gemengde commissie samengesteld uit vertegenwoordigers van de Verdragsluitende Partijen. De Verdragsluitende Partijen stellen elkaar in kennis van de samenstelling van de gemengde commissie.
2. De gemengde commissie is ermee belast de krachtens dit Verdrag geregelde samenwerking te vergemakkelijken en te evalueren. Zij vergadert op verzoek van één van beide Partijen. De vergaderingen hebben beurtelings plaats in België en in Polen.
3. In geval van noodzaak kan de gemengde commissie permanente of occasionele gespecialiseerde werkgroepen oprichten.
 Art.    12 . 1. De gemengde commissie ingesteld krachtens artikel 11 vergemakkelijkt de regeling van de problemen die zouden kunnen ontstaan inzake de uitlegging of de toepassing van dit Verdrag.
2. Ieder geschil dat niet wordt opgelost door de gemengde commissie wordt opgelost langs diplomatieke weg.
 Art.    13 . Behoudens andersluidende bepalingen overeengekomen tussen de Verdragsluitende Partijen, staat iedere Verdragsluitende Partij in voor de kosten verbonden aan door haar ondernomen acties in toepassing van dit Verdrag.
 Art.    14 . 1. De verzoeken en de uitwisseling van gegevens worden aan de andere Verdragsluitende Partij overgezonden in één van de officiële talen van de Verdragsluitende Partijen en gaan in voorkomend geval, op verzoek, vergezeld van een vertaling in een werktaal die de Verdragsluitende Partijen gemeenschappelijk hebben bepaald.
2. De verzoeken en de uitwisseling van gegevens kunnen ook worden overgezonden in één van de werktalen van de Internationale Organisatie voor Criminele Politie.
 Art.    15 . 1. De verwerking van persoonsgegevens die verband houdt met dit Verdrag is onderworpen aan het respectievelijke nationale recht van de Verdragsluitende Staten.
2. Wat de verwerking van persoonsgegevens krachtens dit Verdrag betreft, verbinden de Verdragsluitende Staten zich ertoe een beschermingsniveau van de persoonsgegevens te realiseren dat overeenkomt met het bepaalde in het Verdrag van de Raad van Europa van 28 januari 1981 inzake de bescherming van personen ten opzichte van de geautomatiseerde verwerking van persoonsgegevens en in de Aanbeveling A (87) 15 van 17 september 1987 van het Comité van Ministers van de Raad van Europa die ertoe strekt het gebruik van persoonsgegevens voor politiële doeleinden te regelen.
3. Wat de verwerking van de krachtens dit Verdrag verstrekte persoonsgegevens betreft, moeten de Verdragsluitende Partijen de volgende regels naleven :
1) de ontvangende Verdragsluitende Partij mag de gegevens enkel gebruiken voor de doeleinden waarvoor zij krachtens het Verdrag worden verstrekt en onder de voorwaarden opgelegd door de Verdragsluitende Partij die de gegevens verstrekt;
2) de gegevens mogen enkel worden gebruikt door de gerechtelijke autoriteiten en de organen en diensten die een taak uitvoeren of een functie bekleden in het kader van de doeleinden omschreven in dit Verdrag; de mededeling van deze gegevens aan andere instanties kan enkel plaatshebben na de voorafgaande instemming van de Verdragsluitende Partij die de gegevens verstrekt;
3) de Verdragsluitende Partij die de gegevens verstrekt moet erop toezien dat zij juist en volledig zijn. Zij moet tevens waarborgen dat deze gegevens niet langer worden bewaard dan noodzakelijk is. Indien zij zelf of ten gevolge van een vraag van de betrokken persoon vaststelt dat de gegevens onjuist waren of niet hadden mogen worden verstrekt, stelt zij de ontvangende Verdragsluitende Partij daarvan onverwijld in kennis. Laatstgenoemde moet de gegevens verbeteren of vernietigen;
4) een Verdragsluitende Partij mag niet aanvoeren dat de andere Verdragsluitende Partij onjuiste gegevens heeft verstrekt om zich ten opzichte van de benadeelde persoon te onttrekken aan de aansprakelijkheid die haar krachtens het nationaal recht is opgelegd. Indien de ontvangende Verdragsluitende Partij tot herstel is gehouden door het gebruik van onjuiste verstrekte gegevens, moet de Verdragsluitende Partij die de gegevens heeft verstrekt de bedragen die de ontvangende Verdragsluitende Partij tot herstel heeft uitgekeerd integraal terugbetalen;
5) het verstrekken en de ontvangst van persoonsgegevens moeten worden geregistreerd;
6) de toegang tot de gegevens ressorteert onder het nationale recht van de Verdragsluitende Partij tot welke de betrokken persoon zijn verzoek richt. De Verdragsluitende Partij waarvan de gegevens niet afkomstig zijn mag informatie betreffende deze gegevens enkel meedelen met de voorafgaande instemming van de Verdragsluitende Partij die de gegevens verstrekt;
7) de ontvangende Verdragsluitende Partij stelt de Verdragsluitende Partij die de gegevens verstrekt desgewenst in kennis van het gebruik dat ervan is gemaakt en van de resultaten behaald op grond van de gegevens.
4. Iedere Verdragsluitende Partij wijst een controleautoriteit aan die overeenkomstig het nationaal recht op haar grondgebied onafhankelijke controle uitoefent op de verwerking van persoonsgegevens op grond van dit Verdrag en nagaat of bedoelde verwerkingen de rechten van de betrokken persoon niet schenden. Deze controleautoriteiten zijn tevens bevoegd om problemen te onderzoeken inzake de toepassing of de uitlegging van dit Verdrag op het stuk van de verwerking van persoonsgegevens. Deze controleautoriteiten kunnen overeenkomen samen te werken in het kader van de opdrachten die hen krachtens dit Verdrag worden opgelegd.
5. Ingeval persoonsgegevens worden verstrekt door toedoen van een verbindingsofficier bedoeld in artikel 10, is het bepaalde in dit artikel eveneens van toepassing.
 Art.    16 . 1. Iedere Verdragsluitende Partij weigert bijstand in geval van strafbare feiten die zij beschouwt als politieke of militaire delicten of als blijkt dat deze bijstand strijdig is met het nationale recht van deze Verdragsluitende Partij.
2. Iedere Verdragsluitende Partij kan bijstand weigeren, dan wel geheel of gedeeltelijk aan voorwaarden onderwerpen in geval van misdrijven die samenhangen met door haar als politieke of militaire misdrijven beschouwde strafbare feiten of wanneer het verlenen van bijstand de soevereiniteit, de veiligheid, de openbare orde of andere essentiële belangen van de Staat zou kunnen bedreigen.
 Art.    17 . Het toezicht op de uitvoering van dit Verdrag geschiedt met toepassing van het nationaal recht van iedere Verdragsluitende Partij.
 Art.    18 . 1. Deze Overeenkomst wordt goedgekeurd overeenkomstig het nationaal recht van de Verdragsluitende Partijen. Deze goedkeuring zal worden uitgewisseld via nota's die langs diplomatieke weg worden gezonden. Het Verdrag treedt in werking de eerste dag van de derde maand volgend op de datum van de nota die het laatst is overgezonden.
2. Dit verdrag wordt gesloten voor onbeperkte duur. Iedere Verdragsluitende Partij kan het Verdrag opzeggen door middel van een kennisgeving die langs diplomatieke weg aan de andere Verdragsluitende Partij wordt gericht. In dat geval treedt de opzegging in werking zes maanden na de datum van deze kennisgeving.
Ten blijke waarvan, de ondergetekenden, daartoe behoorlijk gemachtigd, dit Verdrag hebben ondertekend.
Gedaan te Brussel, op 13 november 2000, in twee oorspronkelijke exemplaren, ieder in de Nederlandse, de Franse en de Poolse taal, de drie teksten zijnde gelijkelijk authentiek.
 BIJLAGE.
 Art.  N. Dit Verdrag zal op 1 januari 2004 in werking treden.