text:
TITEL I.  - Algemene bepaling.
 Artikel    1 . Deze wet regelt een aangelegenheid als bedoeld in artikel 78 van de Grondwet.
 TITEL II.  - Sociale zaken.
 HOOFDSTUK I.  - Bepalingen met betrekking tot de huisartsgeneeskunde
 Art.    2 . Artikel 28, § 2, zesde lid, van de wet betreffende de verplichte verzekering voor geneeskundige verzorging en uitkeringen, gecoördineerd op 14 juli 1994, wordt aangevuld als volgt :
" De Koning bepaalt na advies van de nationale commissie geneesheren-ziekenfondsen de aangelegenheden waarvoor de beslissingen in de Technische geneeskundige raad door ten minste de helft van de stemgerechtigde huisartsen of de stemgerechtigde geneesheren-specialisten moeten worden goedgekeurd.
Dit advies wordt geacht te zijn gegeven indien het niet is geformuleerd binnen een maand na verzoek. "
 Art.    3 . Artikel 36bis van dezelfde wet, ingevoegd bij de wet van 10 december 1997, wordt aangevuld met een § 3, luidend als volgt :
" § 3. De Koning bepaalt, volgens de in § 1 bedoelde procedure, de voorwaarden en de nadere regels van een regeling waarbij aan sommige geneesheren een voordeel wordt toegekend indien zij beantwoorden aan kwalitatieve of kwantitatieve vereisten van medische praktijkvoering zoals bepaald door de Nationale Raad voor kwaliteitspromotie bij het verrichten of voorschrijven van verstrekkingen inzake geneeskundige verzorging. Hij kan bepalen dat daartoe de forfaitaire tegemoetkoming bedoeld in artikel 50, § 6, laatste lid, wordt verhoogd. "
 Art.    4 . Een artikel 36quinquies, luidend als volgt, wordt in dezelfde wet ingevoegd :
" Art. 36quinquies. De Koning bepaalt de voorwaarden en de nadere regels overeenkomstig dewelke de verplichte verzekering voor geneeskundige verzorging en uitkeringen een beschikbaarheidshonorarium betaalt aan de geneesheren die deelnemen aan georganiseerde wachtdiensten.
Het besluit wordt genomen op voorstel van de Nationale commissie geneesheren-ziekenfondsen. De minister kan vragen dat de commissie een voorstel formuleert binnen de termijn van een maand. Indien het voorstel niet binnen die termijn wordt geformuleerd of indien de minister er zich niet kan bij aansluiten kan hij zijn eigen voorstel aan de commissie voorleggen, die er haar advies over geeft binnen de termijn van een maand : dat advies wordt geacht te zijn gegeven indien het niet is geformuleerd binnen die termijn. "
 Art.    5 . Een artikel 36sexies, luidend als volgt, wordt in dezelfde wet ingevoegd :
" Art. 36sexies. De Koning bepaalt de voorwaarden en de nadere regels overeenkomstig dewelke de verplichte verzekering voor geneeskundige verzorging en uitkeringen een financiële tegemoetkoming verleent aan de geneesheren voor het gebruik van telematica en het elektronisch beheer van medische dossiers.
Het besluit wordt genomen op voorstel van de Nationale commissie geneesheren-ziekenfondsen. De minister kan vragen dat de commissie een voorstel formuleert binnen de termijn van een maand. Indien het voorstel niet binnen die termijn wordt geformuleerd of indien de minister er zich niet kan bij aansluiten kan hij zijn eigen voorstel aan de commissie voorleggen, die er haar advies over geeft binnen de termijn van een maand : dat advies wordt geacht te zijn gegeven indien het niet is geformuleerd binnen die termijn. "
 Art.    6 . Een artikel 36septies, luidend als volgt, wordt in dezelfde wet ingevoegd :
" Art. 36septies. Onverminderd de bepalingen van artikel 35, §§ 1 en 2, kan de Koning de voorwaarden en de nadere regels bepalen overeenkomstig dewelke de verplichte verzekering voor geneeskundige verzorging en uitkeringen aan de erkende huisarts een honorarium betaalt voor het beheer van het globaal medisch dossier. "
 Art.    7 . Artikel 50, § 2, vierde lid, van dezelfde wet, gewijzigd bij de wetten van 29 december 1994, 20 december 1995 en 10 december 1997, wordt aangevuld als volgt :
" In de akkoorden tussen de geneesheren en de verzekeringsinstellingen kunnen de aangelegenheden bepaald worden waarvoor de in dit lid bedoelde meerderheden van de leden die het geneesherenkorps vertegenwoordigen al naargelang het geval de helft van de leden die zetelen als algemeen geneeskundige of als geneesheer-specialist moeten bevatten. "
 HOOFDSTUK II.  - Klinische biologie, medische beeldvorming en dialyse.
 Art.    8 . In artikel 16, § 1, 1°, van dezelfde wet worden de woorden " de globale begrotingen van de financiële middelen ter goedkeuring aan de Minister voor; " vervangen door de woorden " de globale budgetten van de financiële middelen, bedoeld in artikel 69, § 4 en § 5 ter goedkeuring aan de minister voor. "
 Art.    9 . Artikel 59, eerste lid, van dezelfde wet wordt aangevuld door het volgende lid :
" Het forfaitair honorarium betaalbaar per daghospitalisatie maakt deel uit van het budget voor de verstrekkingen verleend aan een in een ziekenhuis opgenomen rechthebbende. "
 Art.    10 . In titel III, hoofdstuk V, van dezelfde wet wordt een afdeling XIV-bis ingevoegd die luidt als volgt :
" Afdeling XIVbis. - Tegemoetkoming in de kosten voor hemodialyse, in de kosten voor peritoneale dialyse thuis en in de kosten voor dialyse in een dienst voor collectieve autodialyse.
Art. 71bis. § 1. De Koning stelt, na advies van het Comité van de verzekering voor geneeskundige verzorging, de voorwaarden vast waaronder de verzekering voor geneeskundige verzorging tegemoetkomt in de kosten voor hemodialyse thuis en peritoneale dialyse thuis en in de kosten voor dialyse in een dienst voor collectieve autodialyse. Hij stelt eveneens de hoegrootheid vast van deze tegemoetkoming.
§ 2. De Koning stelt, na advies van de Commissie voor het afsluiten van de Nationale overeenkomst tussen de verpleeginrichtingen en de verzekeringsinstellingen, de voorwaarden vast waaronder de verzekering voor geneeskundige verzorging tegemoetkomt in de kosten voor de hemodialyse, verricht in een door de bevoegde overheid erkend centrum voor chronische hemodialyse. Hij stelt eveneens de hoegrootheid vast van deze tegemoetkoming. "
 HOOFDSTUK III.  - Referentiebedragen.
 Art.    11 . Een artikel 56ter, luidend als volgt, wordt in dezelfde wet ingevoegd :
" Art. 56ter. § 1. In afwijking van de bepalingen van deze wet en haar uitvoeringsbesluiten worden jaarlijks referentiebedragen per opneming toegepast voor de verzekeringstegemoetkoming verleend aan rechthebbenden in een ziekenhuis met betrekking tot de groepen van verstrekkingen bedoeld in § 8 voor zover deze behoren tot de in § 9 bedoelde APR-DRG-groepen. Onder APR-DRG-groepen wordt verstaan : de classificatie van patiënten in diagnosegroepen zoals beschreven in het handboek " All Patient Refined Diagnosis Related Groups, Definition manuel, version 15.0 ".
§ 2. Deze referentiebedragen worden berekend voor de in § 1 bedoelde APR-DRG-groepen voor de klassen 1 en 2 van klinische ernst en na weglating van de " outliers " type 2 bedoeld in de besluiten genomen in uitvoering van artikel 87 van de wet op de ziekenhuizen, gecoördineerd op 7 augustus 1987.
§ 3. De betrokken referentiebedragen zijn gelijk aan het gemiddelde van de jaarlijkse uitgaven per opneming, vermeerderd met 10 % en steunen op de gegevens bedoeld in artikel 206, § 2, van deze wet en artikel 156, § 2, tweede lid, van de wet 29 april 1996 houdende sociale bepalingen.
§ 4. De betrokken referentiebedragen worden jaarlijks berekend door de Technische Cel, bedoeld in artikel 155 van hogervermelde wet van 29 april 1996 op basis van de in § 3 bedoelde gegevens met betrekking tot de in § 1 bedoelde verstrekkingen, alsmede voor advies voorgelegd aan de in artikel 153 van de wet van 29 april 1996 houdende sociale bepalingen bedoelde multipartite-structuur inzake ziekenhuisbeleid.
De jaarlijkse referentiebedragen per opneming worden voor de eerste maal vastgesteld voor het jaar 2003 en worden berekend op basis van de in het eerste lid bedoelde gegevens met betrekking tot de opnames die na 1 oktober 2002 en voor 31 december 2003 worden beëindigd.
§ 5. Wanneer de werkelijke uitgaven voor het geheel van de in § 1 bedoelde opnames in een ziekenhuis de overeenkomstig § 4 berekende referentieuitgaven met ten minste 10 % overtreffen wordt het verschil door de dienst voor de centrale inning van de honoraria, bedoeld in artikel 135 en artikel 136 van de wet op de ziekenhuizen, gecoördineerd op 7 augustus 1987, in mindering gebracht van de aan de verzekering aangerekende honoraria. De Koning bepaalt de termijnen en de nadere regels van vaststelling en bekendmaking van de betreffende bedragen, de wijze waarop ze door de dienst voor de centrale inning van de honoraria in mindering worden gebracht en de boeking ervan door de verzekeringsinstellingen. Deze verrekening wordt tot de door de Koning vastgestelde datum beperkt tot APR-DRG-groepen, bedoeld in § 9, 1°.
De ziekenhuisbeheerder en de ziekenhuisgeneesheren hebben een gedeelde verantwoordelijkheid conform het reglement zoals bedoeld in artikel 135, 1°, tweede lid, of in artikel 136, eerste lid, van de wet op de ziekenhuizen, gecoördineerd op 7 augustus 1987, gewijzigd bij de wet van 14 januari 2002.
De Dienst voor administratieve controle wordt belast met het toezicht op de toepassing van de bepalingen van het eerste lid.
§ 6. De Koning bepaalt de nadere regels en de wijze van aanrekening van de in § 5 bedoelde bedragen met het oog op de afsluiting van de rekeningen van de verzekering voor geneeskundige verzorging en van de toepassing van de bepalingen inzake de financiële verantwoordelijkheid van de verzekeringsinstellingen.
§ 7. Wanneer de werkelijke uitgaven voor het geheel van de in § 1 bedoelde opnames de uitgaven van de overeenkomstig § 4 berekende referentieuitgaven met 10 % overtreffen voor meer dan de helft van de in het ziekenhuis voorkomende APR-DRG-groepen, bedoeld in § 9, worden de gegevens over de betrokken instellingen, nadat deze instellingen in de gelegenheid werden gesteld hun opmerkingen aan de multipartitestructuur bedoeld in artikel 153 van hogervermelde wet van 29 april 1996 te hebben bezorgd met het oog op eventuele correcties van de gegevens. en onverminderd de toepassing van § 5, door het Instituut bekend gemaakt op het adres http ://www.riziv.fgov.be.
§ 8. Volgende groepen van verstrekkingen worden in aanmerking genomen :
1° De verstrekkingen opgenomen in artikel 3, § 1, A, II en C, I, artikel 18, § 2, B, e) en artikel 24, § 1, uitgezonderd de forfaitaire vergoedingen, van de bijlage bij het koninklijk besluit van 14 september 1984 tot vaststelling van de nomenclatuur van de geneeskundige verstrekkingen inzake de verplichte ziekte en invaliditeitsverzekering;
2° De verstrekkingen opgenomen in artikel 17, § 1, 1°, 2°, 3°, 4°, 5°, 6°, 7°, 8°, 9°, 10°, 11°, 12°, 17bis en 17ter, uitgezonderd de forfaitaire vergoedingen en de angiografieën, van de bijlage bij hogervermeld koninklijk besluit van 14 september 1984;
3° De verstrekkingen opgenomen in artikel 3, uitgezonderd de verstrekkingen inzake klinische biologie, artikel 7, artikel 11, artikel 20 en artikel 22 van de bijlage bij hogervermeld koninklijk besluit van 14 september 1984.
§ 9. De diagnosegroepen worden gevormd op grond van de " All Patients Refined Diagnosis Related Groups, Definitions Manual, Version 15.0 " :
1° APR-DRG 73 - Ingrepen op de lens met of zonder vitrectomie, APR-DRG 97 - Adenoidectomie en amygdalectomie, APR-DRG 179 - Onderbinden en strippen van venen, APR-DRG 225 - Appendectomie, APR-DRG 228 - Ingrepen voor hernia inguinalis en cruris, APR-DRG 263 - Laparoscopische cholecystectomie, APR-DRG 302 - Majeure ingrepen op gewrichten en heraanhechtingen onderste ledematen behalve bij trauma indien nomenclatuurcode 289085 - Arthroplastiek van de heup met totale prothese (acetabulum en femurkop) werd aangerekend, APR-DRG 302 - Majeure ingrepen op gewrichten en heraanhechtingen onderste ledematen behalve bij trauma indien nomenclatuurcode 290286 - Femorotibitiale arthroplastiek met gelede prothese werd aangerekend, APR-DRG 313 - Ingrepen onderste extremiteiten knie en onderbeen, behalve voet, indien nomenclatuurcode 300344 - Therapeutische arthroscopieën (partiële of totale meniscectomie) werd aangerekend, APR-DRG 318 - Verwijderen van inwendige fixatoren, APR-DRG 482 - Transurethrale prostatectomie, APR-DRG 513 - Ingrepen op uterus/adnexen voor carcinoom in situ en benigne aandoeningen, indien nomenclatuurcode 431281 - Totale hysterectomie, langs abdominale weg werd aangerekend, APR-DRG 513 - Ingrepen op uterus/adnexen voor carcinoom in situ en benigne aandoeningen, indien nomenclatuurcode 431325 - Totale hysterectomie, langs vaginale weg werd aangerekend, APR-DRG 516 - Laparascopie en onderbreken tubae, APR-DRG 540 - Keizersnede en APR-DRG 560 - Vaginale bevalling;
2° APR-DRG 45 - CVA met herseninfarct, APR-DRG 46 - Niet gespecifieerd CVA en precerebrale occlusie zonder herseninfarct, APR-DRG 47 - Transient ischemia, APR-DRG 134 - Longembolie, APR-DRG 136 - Nieuwvormingen van het ademhalingsstelsel, APR-DRG 139 - Gewone pneumonie, APR-DRG 190 - Circulatoire aandoeningen met acuut myocardinfarct, APR-DRG - 202 Angina pectoris, APR-DRG 204 - Syncope en collaps, APR-DRG 244 - Diverticulitis en diverticulosis, APR-DRG 464 - Urinaire stenen en ultrasona lithotripsie en APR-DRG 465 - Urinaire stenen zonder ultrasona lithotripsie.
§ 10. De Koning kan, bij een besluit vastgesteld na overleg in de Ministerraad, ten einde rekening te houden met evoluties in de medische praktijkvoering en in de medische praktijkverschillen na advies van de multipartite-structuur bedoeld in artikel 15 van hogervermelde wet van 29 april 1996, de verstrekkingen bedoeld in § 8 en de APR-DRG-groepen bedoeld in § 9 aanpassen. "
 HOOFDSTUK IV.  - Experimenten inzake voorschrijven
 Art.    12 . In artikel 56, § 2, 1°, van dezelfde wet wordt het woord " voorschrijven, " ingevoegd na de woorden " bijzondere modellen van ".
 HOOFDSTUK V.  - Administratieve geldboeten
 Art.    13 . Artikel 168, derde lid, van dezelfde wet, gewijzigd bij de wetten van 20 december 1995 en 24 december 1999, wordt vervangen door volgende bepaling :
" Onverminderd de bepalingen van artikel 52 van de wet van 14 februari 1961 van economische expansie, sociale vooruitgang en financieel herstel, worden administratieve geldboetes, opgelegd aan de geneesheren en tandheelkundigen die de honoraria en de andere bedragen niet naleven die voortvloeien uit de bepalingen van artikel 50, § 11, en aan de vroedvrouwen, kinesitherapeuten, verpleegkundigen, paramedische medewerkers en de beheerders van verzorgingsinstellingen die de honoraria en prijzen niet naleven die voortvloeien uit de bepalingen van artikel 49, § 5.
Dezelfde administratieve geldboete wordt opgelegd aan de zorgverlener die is toegetreden tot het akkoord of de overeenkomst en die de daarin bepaalde honoraria en prijzen niet naleeft.
Het bedrag van de administratieve geldboete is gelijk aan driemaal het bedrag van de overschrijding met een minimum van 125 EUR. "
 Art.    14 . Artikel 168bis, eerste en tweede lid, van dezelfde wet, ingevoegd bij de wet van 10 augustus 2001, wordt vervangen als volgt :
" In geval van overtreding van de bepalingen van artikel 72bis, § 2, wordt een administratieve geldboete opgelegd door de Dienst voor administratieve controle aan de onderneming die de betrokken farmaceutische specialiteit of verpakking(en) in de handel brengt en ten laste van wie de overtreding is vastgesteld.
De Koning bepaalt het bedrag van de geldboeten waarvan het minimum niet lager mag zijn dan 5 000 eur en waarvan het maximum niet hoger mag zijn dan 100 pct van de omzet die verwezenlijkt is op de Belgische markt voor de betreffende specialiteit of verpakking(en) gedurende het jaar voorafgaand aan dat waarin de overtreding werd begaan. Hij bepaalt tevens de nadere regels tot toepassing van die sanctie. "
 HOOFDSTUK VI.  - Financiële bepalingen.
 Art.    15 . In artikel 40 van dezelfde wet worden de volgende wijzigingen aangebracht :
1° In § 1, gewijzigd bij de wetten van 25 januari 1999, 24 december 1999, 14 januari 2002 en bij de koninklijke besluiten van 10 december 1996 en 25 april 1997, wordt het vierde lid vervangen door de volgende bepaling :
" Vanaf 2002 kan de Algemene Raad van het Instituut, jaarlijks, na advies van het Verzekeringscomité en van de Commissie voor de begrotingscontrole, bepalen welke uitzonderlijke of bijzondere uitgaven niet opgenomen worden in de berekeningsbasis voor de toepassing van deze maximale groeinorm. De voorstellen van de Algemene Raad zijn enkel goedgekeurd indien zij de meerderheid van de stemmen halen van de stemgerechtigde leden, met inbegrip van de stemmen van alle leden van de groep bedoeld in artikel 15, eerste lid, a). "
2° Er wordt een § 3bis ingevoegd, luidend als volgt :
" Onverminderd de bevoegdheden van het Verzekeringscomité en de Algemene Raad kan de Koning, bij een besluit vastgesteld na overleg in de Ministerraad, de globale jaarlijkse begrotingsdoelstelling en de partiële begrotingsdoelstellingen aanpassen wanneer bepaalde verstrekkingen of specifieke opdrachten worden ten laste genomen door het budget van financiële middelen vastgesteld met toepassing van artikel 87 van de wet op de ziekenhuizen. "
 Art.    16 . In artikel 136 van dezelfde wet worden volgende wijzigingen aangebracht :
1° Paragraaf 1, vervangen bij de wet van 24 december 1999 en gewijzigd bij de wet van 12 augustus 2000, wordt aangevuld met volgend lid :
" De Koning legt de regels vast waarop de bedragen, die met toepassing van de internationale rechtsorde ten laste vallen van de verzekering, en die betrekking hebben op het in artikel 87 van de wet op de ziekenhuizen bedoeld budget van financiële middelen voor de ziekenhuizen, worden vastgelegd, aangerekend, teruggevorderd en geboekt; "
2° Een § 5 wordt toegevoegd, luidend als volgt :
" § 5. De Koning legt de regels vast waarop het gedeelte van de schadeloosstelling of de terugvordering, dat betrekking heeft op het in artikel 87 van de wet op de ziekenhuizen bedoeld budget van financiële middelen voor de ziekenhuizen, en dat begrepen is in de bedragen die door de verzekeringsinstellingen in twaalfden worden uitbetaald, wordt vastgelegd, aangerekend, teruggevorderd en geboekt. "
 Art.    17 . Artikel 164, tweede lid, van dezelfde wet, gewijzigd bij de wetten van 20 december 1995 en 24 december 1999, wordt aangevuld als volgt :
" De Koning legt de regels vast waarop de ten onrechte uitbetaalde prestaties, die betrekking hebben op het in artikel 87 van de wet op de ziekenhuizen bedoeld budget van financiële middelen voor de ziekenhuizen, en die begrepen zijn in de bedragen die door de verzekeringsinstellingen in twaalfden worden uitbetaald, worden vastgelegd, aangerekend, teruggevorderd en geboekt. "
 Art.    18 . In artikel 191, eerste lid, van dezelfde wet, vervangen bij het koninklijk besluit van 12 augustus 1994 en gewijzigd bij de wetten van 20 december 1995, 26 juli 1996, 22 februari 1998, 15 januari 1999, 25 januari 1999, 4 mei 1999, 24 december 1999, 12 augustus 2000, 2 januari 2001 en 10 augustus 2001 en bij het koninklijk besluit van 25 april 1997, worden volgende wijzigingen aangebracht :
1° In het 15°, (...) eerste lid, de woorden " lijsten die gevoegd zijn bij het koninklijk besluit van 2 september 1980 tot bepaling van de voorwaarden waaronder de verplichte ziekte- en invaliditeitsverzekering tegemoetkomt in de kosten van de farmaceutische verstrekkingen en gelijkgestelde producten " vervangen door de woorden " lijst van de vergoedbare farmaceutische specialiteiten "; <W 2002-12-24/31, art. 229, 002;   Inwerkingtreding :   10-01-2003 (theoretisch; de wijziging is in feite een erratum)>
2° in het 15°, quater, § 2, wordt het eerste lid vervangen als volgt :
" In afwachting van de vaststelling van de aanvullende heffing, bedoeld in § 1, eerste lid, met betrekking tot de eventuele overschrijding van de uitgaven van het jaar 2002 is in 2002 door de betrokken farmaceutische firma's een voorschot verschuldigd gelijk aan 1,35 % van de omzet van het jaar 2001. Een eerste deel van het voorschot gelijk aan 1 % van de omzet van het jaar 2001 wordt op het rekeningnummer 001-1950023-11 van het Rijksinstituut voor ziekte- en invaliditeitsverzekering gestort vóór 1 juli 2002 met de vermelding " eerste voorschot aanvullende heffing dienstjaar 2002 ". Een tweede deel van het voorschot gelijk aan 0,35 % van de omzet van het jaar 2001 wordt op het rekeningnummer 001-1950023-11 van het Rijksinstituut voor ziekte- en invaliditeitsverzekering gestort vóór 15 december 2002 met de vermelding " tweede voorschot aanvullende heffing dienstjaar 2002 "; "
3° er wordt een 15°, quinquies ingevoegd, luidend als volgt :
" Voor het jaar 2002 wordt een bijkomende heffing van 1,5 pct van de omzet die in 2001 is verwezenlijkt, ingesteld onder de voorwaarden en volgens de nadere regels bepaald in 15°.
De aangifte bedoeld in het vierde lid van 15° dient te worden ingediend vóór 1 november 2002.
De heffing dient te worden gestort vóór 1 december 2002 op rekening nr. 001-1950023-11 van het Rijksinstituut voor ziekte- en invaliditeitsverzekering, met de vermelding " bijkomende heffing omzet 2001 ".
De ontvangsten die volgen uit deze bijkomende heffing zullen in de rekening van de verplichte verzekering voor geneeskundige verzorging opgenomen worden in het boekjaar 2002. "
 Art.    19 . In artikel 195, § 1, 2°, van dezelfde wet, vervangen bij het koninklijk besluit van 25 april 1997 en gewijzigd bij de wet van 22 februari 1998, worden de volgende wijzigingen aangebracht :
1° het derde lid wordt vervangen als volgt :
" In 2002 worden deze bedragen vastgelegd op 732 075 000 EUR voor de vijf landsbonden en op 12 603 000 EUR voor de Kas voor geneeskundige verzorging van de Nationale Maatschappij der Belgische Spoorwegen. Deze bedragen worden jaarlijks door de Koning, bij een besluit vastgesteld na overleg in de Ministerraad, aangepast, rekening houdend met :
- de evolutie van het gemiddeld dagloon op basis van de gegevens van het Federaal Planbureau vastgesteld in de sector van krediet en verzekeringen en van de Overheid over de laatste drie jaren die voorafgaan aan het opstellen van de begrotingen;
- de helft van de evolutie van de reële groeinorm van de uitgaven voor geneeskundige verzorging, zoals bedoeld in artikel 40, § 1, tweede lid, en van het aantal vergoede dagen in de sector van de uitkeringsverzekering volgens een weging van tweederden en éénderde, vastgesteld over dezelfde periode.
Dit bedrag kan eveneens worden aangepast teneinde rekening te houden met nieuwe wettelijke opdrachten waarmee de verzekeringsinstellingen worden belast. ";
2° in het vierde lid wordt het woord " aanpassing " vervangen door het woord " bedragen ";
3° het aldus gewijzigde vierde lid wordt aangevuld met de volgende woorden :
" In 2002 en 2003 bedraagt dit gedeelte respectievelijk 49 578 700 EUR en 61 973 370 EUR voor de vijf landsbonden en respectievelijk 852 760 EUR en 1 065 950 EUR voor de Kas voor geneeskundige verzorging van de Nationale Maatschappij der Belgische Spoorwegen.
Vanaf 2004 worden deze bedragen vastgelegd op 10 % van het jaarlijks bedrag van de administratiekosten. "
 Art.    20 . In artikel 200, § 1, van dezelfde wet, vervangen bij de wet van 21 december 1994, wordt een tweede lid toegevoegd, luidend als volgt :
" De uitgaven die in deze rekeningen zijn opgenomen, en die door de verzekeringsinstellingen zijn geboekt op basis van facturatiegegevens die door de zorgverleners, in het kader van de in artikel 53 bedoelde derdebetalersregeling, zijn verstrekt met aflevering van magnetische dragers, worden door de verzekeringsinstellingen toegewezen aan de maand van de ontvangst van de aanvaarde magnetische drager. Deze toewijzing dient te gebeuren nadat de uitgaven onderworpen zijn geweest aan de nodige validiteitscontroles. "
 Art.    21 . Artikel 217, eerste lid, van dezelfde wet wordt aangevuld als volgt :
" De boekhoudkundige bewijsstukken die deze in twaalfden uitbetaalde bedragen staven, worden gevormd door de betalingsopdrachten die de minister, of de instantie die hij daarvoor aanwijst, aan de verzekeringsinstellingen bezorgt op basis van de gegevens en de verdeelsleutels die zijn vastgesteld in de wet op de ziekenhuizen, gecoördineerd op 7 augustus 1987. Indien deze betalingsopdrachten door de verzekeringsinstellingen niet worden of niet kunnen worden uitgevoerd binnen de termijn vastgesteld door de minister die de vaststelling van het budget van financiële middelen onder zijn bevoegdheid heeft, kunnen door de verpleeginrichtingen verwijlinteresten worden aangerekend aan de verzekeringsinstellingen. De hoegrootheid ervan stemt overeen met het rentetarief van de depositofaciliteit van de Europese Centrale bank op de datum dat de betalingstermijn verstrijkt. De last van die verwijlinteresten wordt geboekt op de administratiekosten van de Dienst voor geneeskundige verzorging van het Instituut als de vertraging toe te schrijven is aan het ontoereikend of te laat overmaken van de in artikel 202 bedoelde voorschotten. De Koning kan nadere regelen bepalen met betrekking tot de verwijlintresten in het geval de reële uitgaven groter zijn dan de begrotingsdoelstelling. In het tegenovergestelde geval worden die verwijlintresten door de verzekeringsinstellingen vergoed ten laste van het bedrag aan administratiekosten bedoeld in artikel 195. Deze betalingsopdrachten zijn voor betaling niet onderworpen aan de regels van de betaling volgens de chronologische inschrijving in het inkomend factuurboek, behoudens voor de betalingen uitgevoerd voor de laatste dag van de betalingstermijn. "
 HOOFDSTUK VII.  - Financiering verzorgingsinstellingen bejaarden.
 Art.    22 . In artikel 69, § 4, van dezelfde wet, gewijzigd bij het koninklijk besluit van 24 maart 1997, worden volgende wijzigingen aangebracht :
1° In het eerste lid worden de woorden " artikel 34, 11° en 12° " vervangen door de woorden " artikel 34, eerste lid, 11°, wat de rust- en verzorgingstehuizen en/of de centra voor dagverzorging betreft, en/of 12° ";
2° Het tweede lid wordt vervangen als volgt :
" De Koning kan, op voorstel of na advies van de bevoegde overeenkomstencommissie binnen dertig dagen na het verzoek van de minister, de nadere regels en de criteria bepalen voor de berekening van een budget van financiële middelen en van een tegemoetkoming per verblijfdag voor een instelling, bedoeld in artikel 34, eerste lid, 11°, wat de rust- en verzorgingstehuizen en/of de centra voor dagverzorging betreft, en/of voor een instelling bedoeld in artikel 34, eerste lid, 12°. In geval een instelling tegelijkertijd erkend is als rust- en verzorgingstehuis en/of als centrum voor dagverzorging en/of voor het uitvoeren van de verstrekkingen die bepaald zijn in artikel 34, eerste lid, 12°, kan de Koning de nadere regels en criteria bepalen voor de berekening van een budget van financiële middelen en van een tegemoetkoming per verblijfdag voor deze ganse instelling. Opdat dit budget van financiële middelen niet wordt overschreden kan de Koning bijkomende nadere regels en criteria bepalen waarbij rekening kan gehouden worden met het aantal bedden waarvoor die instelling is erkend, met zijn bezettingsgraad, met een quotum van verblijfdagen en/of met het globaal budget zoals bedoeld in het vorig lid. ";
3° De bepalingen van het derde lid en vierde lid worden opgeheven.
 HOOFDSTUK VIII.  - Vertegenwoordiging in de RIZIV-organen.
 Art.    23 . Artikel 21, § 1, van dezelfde wet, gewijzigd bij de wetten van 10 december 1997 en 24 december 1999, wordt aangevuld met het volgende lid :
" Een vertegenwoordiger van de Controledienst, bedoeld in artikel 49 van de wet van 6 augustus 1990 betreffende de ziekenfondsen en de landsbonden van ziekenfondsen, woont de vergadering van het Comité bij met raadgevende stem. "
 Art.    24 . Artikel 79 van dezelfde wet, wordt aangevuld met het volgende lid :
" Een vertegenwoordiger van de Controledienst bedoeld in artikel 49 van de wet van 6 augustus 1990 betreffende de ziekenfondsen en de landsbonden van ziekenfondsen, woont de vergaderingen van het Comité bij met raadgevende stem. "
 Art.    25 . In artikel 86, § 3, dezelfde wet, wordt het volgende lid ingevoegd tussen het vierde en het vijfde lid :
" Een vertegenwoordiger van de Controledienst bedoeld in artikel 49 van de wet van 6 augustus 1990 betreffende de ziekenfondsen en de landsbonden van ziekenfondsen, woont de vergaderingen van het Comité bij met raadgevende stem. "
 HOOFDSTUK IX.  - Podologen en diëtisten.
 Art.    26 . In artikel 2, m), van dezelfde wet, gewijzigd bij de wet van 24 december 1999, worden na de woorden " de orthoptisten, " de woorden " de diëtisten, de podologen, " toegevoegd.
 Art.    27 . In artikel 23 § 2, tweede lid, van dezelfde wet, gewijzigd bij de wet van 25 januari 1999 en het koninklijk besluit van 25 april 1997, worden de woorden " de nomenclatuur van de in artikel 34, 7° bedoelde revalidatieverstrekkingen " vervangen door de woorden " de nomenclatuur van de in artikel 34, eerste lid, 7°, 7°ter en 7°quater bedoelde revalidatieverstrekkingen ".
 Art.    28 . In artikel 34, eerste lid, van dezelfde wet, gewijzigd bij de wetten van 21 december 1994, 20 december 1995, 22 februari 1998, 25 januari 1999, 24 december 1999, 12 augustus 2000, 2 januari 2001 en 10 augustus 2001, worden een 7°ter en een 7°quater ingevoegd, luidend als volgt :
" 7°ter door podologen verleende hulp; "
" 7°quater door diëtisten verleende hulp; ".
 Art.    29 . In artikel 37, § 1, van dezelfde wet worden de volgende wijzigingen aangebracht :
1° in het eerste lid wordt de verwijzing " artikel 34, 1°, en 7°bis " vervangen door de verwijzing " artikel 34, eerste lid, 1°, 7°bis, 7°ter en 7°quater, ";
2° in het vierde lid worden de woorden " in de kosten van de logopedie-, kinesitherapie- en fysiotherapieverstrekkingen " vervangen door de woorden " in de kosten van de logopedie-, kinesitherapie-, fysiotherapie-, podologie- en diëtetiekverstrekkingen ".
 HOOFDSTUK X.  - Diverse bepalingen.
 Art.    30 . In artikel 35, § 1, van dezelfde wet, gewijzigd bij de wet van 24 december 1999 en vervangen bij de wet van 10 augustus 2001 worden volgende wijzigingen aangebracht :
1° In het tweede lid wordt in de derde zin de vermelding " 19° " ingevoegd tussen de woorden " en 5°, a), " en de vermelding " en 20° " en wordt in de vierde zin de vermelding " 19° " ingevoegd tussen de woorden " voor zover het om implantaten gaat, " en de vermelding " en 20° ".
2° In het laatste lid worden telkens de woorden " 15°, 19° en 20° " toegevoegd na de woorden " artikel 34, eerste lid, 5°, a) ".
 Art.    31 . In artikel 37quater van dezelfde wet, ingevoegd bij de wet van 30 december 2001, worden de volgende wijzigingen aangebracht :
1° In het eerste lid worden de woorden " indien wordt vastgesteld dat deze verstrekker op significante wijze het evaluatie-instrument, dat mede dient om de tegemoetkoming vanwege de verplichte verzekering voor geneeskundige verzorging voor één of meerdere rechthebbenden vast te stellen, verkeerd toepast " vervangen door de woorden " indien wordt vastgesteld dat het evaluatie-instrument, dat mede dient om de tegemoetkoming vanwege de verplichte verzekering voor geneeskundige verzorging voor eén of meerdere rechthebbenden vast te stellen, op significante wijze verkeerd wordt toegepast ";
2° In het tweede lid, b), van de Franstalige tekst worden de woorden " à mauvais escient " vervangen door het woord " erronément ".
 Art.    32 . Artikel 37sexies, eerste lid, van dezelfde wet, ingevoegd bij de wet van 5 juni 2002, wordt aangevuld als volgt :
" Als persoonlijk aandeel wordt eveneens beschouwd de door het ziekenhuis gevorderde bijdrage van de patiënten die zich aanmelden in een eenheid voor spoedgevallenzorg, overeenkomstig artikel 107quater van de wet van 7 augustus 1987 op de ziekenhuizen.
De Koning onderwerpt de regeling twee jaar na de inwerkingtreding ervan aan een evaluatie en dient terzake bij de federale Wetgevende Kamers een verslag in. "
 Art.    33 . Artikel 51, § 2, vijfde lid, van dezelfde wet wordt aangevuld als volgt :
" Deze verminderingen kunnen bestaan uit een beperking van de indexering, bedoeld in artikel 207bis, zonder dat rekening wordt gehouden met de door de Koning ter uitvoering van dat artikel bepaalde nadere toepassingsregelen. "
 Art.    34 . In artikel 153 van dezelfde wet, gewijzigd bij de wetten van 20 december 1995 en 24 december 1999 en bij het koninklijk besluit van 25 april 1997, wordt het eerste lid vervangen door volgende leden :
" De adviserend geneesheren hebben tot taak in te staan, overeenkomstig de bepalingen van deze wet, voor de geneeskundige controle op de primaire arbeidsongeschiktheid en op de geneeskundige verstrekkingen.
Ze zenden, onder de voorwaarden en binnen de termijnen die de Koning vaststelt, de in artikel 94, eerste lid, bedoelde verslagen naar de Geneeskundige raad voor invaliditeit, en oefenen de bevoegdheden uit die hun zijn toegewezen krachtens de artikelen 23, § 1, en 94, tweede lid.
Zij verifiëren eveneens of alle in de artikelen 35, vierde lid, en 37, §§ 12 en 13, bedoelde voorwaarden zijn vervuld en brengen van de vastgestelde inbreuken verslag uit aan de betrokken organen, namelijk :
1° de Dienst voor administratieve controle voor de aanwezigheid en de bezoldigingsvoorwaarden van het personeel;
2° de Dienst voor geneeskundige controle voor het daadwerkelijk verlenen van de verzorging die is gedekt door de in artikel 37, §§ 12 en 13, bedoelde tegemoetkomingen;
3° de Dienst voor geneeskundige verzorging voor de andere vastgestelde onregelmatigheden.
De Koning kan, op voorstel van het Verzekeringscomité, voor de uitvoering van controletaken voor de in artikel 34, 1ste lid, 1°, b), bedoelde verstrekkingen en de in artikel 34, 1ste lid, 11° en 12° bedoelde instellingen die zijn opgedragen aan de adviserend geneesheren, een Nationaal college van adviserend geneesheren instellen, alsook lokale colleges die onder het toezicht van hogervermeld Nationaal college worden geplaatst en die naast ten minste één verantwoordelijke adviserend geneesheer, ook door adviserend geneesheren gemandateerde verpleegkundigen van de verzekeringsinstellingen kunnen omvatten. De Koning bepaalt, op voorstel van het Verzekeringscomité, de samenstelling, de werking en de opdrachten van dat Nationaal College en van die lokale colleges. "
 Art.    35 . In artikel 155, § 1, eerste lid, 2°, van dezelfde wet, vervangen bij de wet van 28 december 1999, worden de woorden " en naar de verzekeringsregelen of naar de richtlijnen van het comité, " vervangen door de woorden " naar de verzekeringsregelen, naar de richtlijnen van het comité of naar de voorwaarden en de regelen vastgesteld met toepassing van artikel 115, § 3, van de wet op de ziekenhuizen, gecoördineerd op 7 augustus 1987, ".
 Art.    36 . In artikel 165, elfde lid, van dezelfde wet, worden de woorden " dat uitwerking heeft op 1 juli 1983 " geschrapt.
 Art.    37 . In artikel 59, § 1, van de wet van 10 augustus 2001 houdende maatregelen inzake gezondheidszorg wordt het tweede streepje vervangen als volgt :
" - de artikelen 2 tot 10 en de artikelen 14, 16, 20, 22 die uitwerking hebben met ingang van 1 januari 2002, met dien verstande dat artikel 6 in werking treedt onverminderd de toepassing van artikel 23. "
 TITEL III.  - Sociale Zaken en Volksgezondheid.
 HOOFDSTUK I.  - Wijzigingen van de wet op de ziekenhuizen, gecoördineerd op 7 augustus 1987.
 Art.    38 . § 1. Artikel 4 van de wet op de ziekenhuizen, gecoördineerd op 7 augustus 1987, gewijzigd bij de wet van 14 januari 2002, wordt vervangen door de volgende bepaling :
" Art. 4. Met het oog op de toepassing van deze gecoördineerde wet worden als universitaire ziekenhuizen beschouwd ziekenhuizen die, gelet op hun eigen functie op het gebied van de verzorging, het onderwijs en het toegepast wetenschappelijk onderzoek, voldoen aan de voorwaarden gesteld door de Koning en als dusdanig door Hem worden aangewezen op voorstel van de academische overheid van een Belgische universiteit. "
§ 2. Met ingang van een door de Koning te bepalen datum en uiterlijk op 31 maart 2003, wordt artikel 4 van dezelfde wet, zoals gewijzigd bij § 1, vervangen door de volgende bepaling :
" Met het oog op de toepassing van deze gecoördineerde wet worden als universitaire ziekenhuizen, universitaire ziekenhuisdiensten, universitaire ziekenhuisfuncties of universitaire zorgprogramma's beschouwd, deze welke, gelet op hun eigen functie op het gebied van patiëntenverzorging, het klinisch onderricht, het toegepast wetenschappelijk onderzoek, de ontwikkeling van nieuwe technologieën en de evaluatie van de medische activiteiten, voldoen aan de voorwaarden gesteld door de Koning en door Hem als dusdanig worden aangewezen op voorstel van de academische overheid van een Belgische universiteit met een faculteit geneeskunde met volledig leerplan.
Met toepassing van het eerste lid kan slechts één ziekenhuis per universiteit met een faculteit geneeskunde met volledig leerplan worden aangewezen. "
 Art.    39 . Artikel 18 van dezelfde wet wordt aangevuld met het volgende lid :
" De bevoegdheden van de Nationale Raad voor Ziekenhuisvoorzieningen, zoals bedoeld in deze wet, worden uitgeoefend, onder voorbehoud van de toepassing van de artikelen 154 en 154ter van de wet van 29 april 1996 houdende sociale bepalingen. "
 Art.    40 . In artikel 86, tweede lid, van dezelfde wet, gewijzigd bij de wet van 12 augustus 2000, worden de woorden " de ambtenaren of de beambten " vervangen door de woorden " de ambtenaren, aangestelden of adviserend geneesheren ".
 Art.    41 . In dezelfde wet wordt een artikel 86ter ingevoegd, luidend als volgt :
" Art. 86ter. § 1. In de schoot van de Federale Overheidsdienst Volksgezondheid, Veiligheid Voedselketen en Leefmilieu, kan een Commissie voor de controle van de registratie der gegevens die verband houden met de medische activiteit in het ziekenhuis en voor de evaluatie van het verantwoord opnamebeleid worden opgericht, hierna " de Commissie " genaamd.
§ 2. De Koning bepaalt de werkingsregelen, de samenstelling, alsmede het aantal werkende en plaatsvervangende leden van de Commissie.
De in het eerste lid bedoelde leden worden door de Koning benoemd.
De Commissie wordt voorgezeten door de Directeur-generaal van het Bestuur van de Gezondheidszorgen.
§ 3. De Commissie brengt op eigen initiatief of op verzoek van de minister die de Volksgezondheid onder zijn bevoegdheid heeft of van de Voorzitter van de Commissie of van de Voorzitter van de Multipartite-structuur wat de punten 1° tot 3° betreft, voorstellen uit inzake de volgende aangelegenheden :
1° de methodologie voor de controle van de gegevens die betrekking hebben op de medische activiteit in het ziekenhuis, zoals bedoeld in artikel 86;
2° de methodologie voor de evaluatie van het opnamebeleid;
3° de organisatie en de uitvoering van de controle en evaluatie bedoeld in 1° en 2°;
4° de aan de Commissie voorgelegde problemen inzake juistheid en volledigheid van de registraties bedoeld in 1°, en dit ingevolge de vaststellingen of bevindingen van de ambtenaren, aangestelden of adviserend geneesheren bedoeld in artikel 115, enerzijds en inzake de evaluatie van het opnamebeleid, bedoeld in 2° anderzijds;
5° de aan de Commissie voorgelegde problemen inzake de opmerkingen van de betrokkenen ingevolge de mededeling van een proces-verbaal, zoals bedoeld in artikel 115, § 2, of ingevolge de mededeling van een correctie of van een inhouding met betrekking tot het budget van financiële middelen, zoals bedoeld in artikel 107, § 4, voor zover deze documenten betrekking hebben op een registratie van gegevens die verband houden met de medische activiteit in het ziekenhuis.
De bevoegdheden bedoeld in het eerste lid, 4° en 5° worden enkel door de Commissie uitgeoefend voor zover de bedoelde problemen door de Directeur-generaal van het Bestuur van de Gezondheidszorgen zijn voorgelegd. De Commissie oefent bedoelde bevoegdheden uit aan de hand van anonieme dossiers per ziekenhuis.
§ 4. De in § 3, 1° en 2°, bedoelde methodologie wordt vastgesteld door de Koning. "
 Art.    42 . In artikel 99, tweede lid, van dezelfde wet worden de woorden " De minister die de Volksgezondheid onder zijn bevoegdheid heeft " vervangen door de woorden " De Koning ".
 Art.    43 . Artikel 107 van dezelfde wet, vervangen bij de wet van 14 januari 2002, wordt aangevuld met de §§ 3 en 4, luidend als volgt :
" § 3. In het geval dat door de personen bedoeld in artikel 115 wordt vastgesteld dat de registratie van gegevens die verband houden met de medische activiteit, zoals bedoeld in artikel 86, niet overeenstemt met de werkelijkheid of niet volledig is, wordt elk gevolg inzake financiering bij toepassing van deze wet en de wet betreffende de verplichte verzekering geneeskundige verzorging en uitkeringen, gecoördineerd op 14 juli 1994, ambtshalve verbeterd.
Te dien einde meldt de Directeur-generaal van het Bestuur van de Gezondheidszorgen elke vastgestelde inbreuk aan de Administrateur-Generaal van het Rijksinstituut voor Ziekte-en Invaliditeitsverzekering.
De Koning kan regelen en modaliteiten bepalen met betrekking tot de toepassing van deze paragraaf.
§ 4. Alvorens de bepalingen bedoeld in §§ 1 en 3 worden toegepast, wordt het betrokken ziekenhuis hiervan in kennis gebracht.
Binnen een termijn van vier weken na de kennisgeving kan het ziekenhuis aan de Directeur-generaal van het Bestuur van de Gezondheidszorgen schriftelijk zijn opmerkingen laten gelden. "
 Art.    44 . In dezelfde wet wordt in hoofdstuk V van Titel II een artikel 107quater ingevoegd, luidend als volgt :
" § 1. Een forfaitaire bijdrage van de patiënten die zich aanmelden in een eenheid voor spoedgevallenzorg, kan enkel door het ziekenhuis worden gevorderd overeenkomstig de voorwaarden bepaald door de Koning, bij een besluit vastgesteld na overleg in de Ministerraad. De Koning bepaalt het bedrag van die bijdrage, bij een besluit vastgesteld na overleg in de Ministerraad.
§ 2. De Koning onderwerpt deze regeling twee jaar na de inwerkingtreding ervan aan een evaluatie en dient terzake bij de federale Wetgevende Kamers een verslag in. "
(NOTA : bij arrest nr 49/2004 van 24-03-2004 (B.St. 29-04-2004, p. 35561), heeft het Arbitragehof artikel 107 quater, § 1, van de W 1987-08-07/32, ingevoegd bij W 2002-08-22/39, art. 44, vernietigd)
 Art.    45 . In artikel 115 van dezelfde wet, gewijzigd bij de wet van 14 januari 2002, worden de volgende wijzigingen aangebracht :
1° In § 2 wordt het woord " drie " vervangen door het woord " tien ";
2° § 2, wordt aangevuld met een tweede lid, luidend als volgt :
" Binnen een termijn van vier weken na de kennisgeving kunnen de in het eerste lid bedoelde overtreders schriftelijk hun opmerkingen laten gelden aan de Directeur-generaal van het Bestuur van de Gezondheidszorgen. ";
3° het artikel wordt aangevuld met een § 3, luidend als volgt :
" § 3. Voor het toezicht op de registratie van de gegevens die verband houden met de medische activiteit, zoals bedoeld in artikel 86, kunnen de in het eerste lid bedoelde ambtenaren of aangestelden zich laten bijstaan door adviserend geneesheren van de verzekeringsinstellingen, bedoeld in artikel 154 van de wet betreffende de verplichte verzekering voor geneeskundige verzorging en uitkeringen, gecoördineerd op 14 juli 1994, die door de Koning worden aangewezen op voorstel van het Intermutualistisch College.
De in het eerste lid bedoelde adviserend geneesheren hebben voor het vervullen van hun opdracht bedoeld in het eerste lid, toegang tot de medische dossiers, bedoeld in artikel 15.
De Koning bepaalt de voorwaarden en regelen waaraan de in het eerste lid bedoelde adviserend geneesheren moeten beantwoorden. Deze voorwaarden en regelen kunnen ondermeer betrekking hebben op onverenigbaarheden met de opdracht bedoeld in deze paragraaf en de termijn gedurende welke zij voor deze opdracht ter beschikking worden gesteld.
Elke onregelmatigheid door een adviserend geneesheer gepleegd bij de uitoefening van zijn opdracht, wordt door de Directeur-generaal van het Bestuur van de Gezondheidszorgen gemeld aan het Comité van de Dienst voor geneeskundige evaluatie en controle van het Rijksinstituut voor Ziekte- en Invaliditeitsverzekering, en dit met het oog op de toepassing van artikel 155, § 1, van hogervermelde wet, gecoördineerd op 14 juli 1994. "
 Art.    46 . In dezelfde wet wordt Titel IV, Hoofdstuk I, aangevuld met een Afdeling 3 luidend als volgt :
" Afdeling 3. - Financiële doorzichtigheid.
Art. 129bis. § 1. Met het oog op de financiële doorzichtigheid van de geldstromen binnen het ziekenhuis dient er regelmatig overleg te zijn tussen de beheerder en de medische raad.
Ten dien einde wordt er in elk ziekenhuis een financiële commissie opgericht, behoudens indien het Permanent overlegcomité, reeds werd opgericht en de opdrachten van de financiële commissie reeds uitvoert.
§ 2. De financiële commissie is paritair samengesteld uit enerzijds een delegatie van de beheerder en anderzijds een delegatie van de medische raad. De delegaties bestaan uit respectievelijk leden van het beheer en de in artikel 12 bedoelde directeur, waaronder ten minste één beheerder en ziekenhuisgeneesheren aangewezen door de medische raad.
Deze laatsten kunnen zich laten bijstaan door een financieel deskundige.
§ 3. De financiële commissie beschikt over alle gegevens zoals bepaald in artikel 128bis.
§ 4. De financiële commissie bespreekt ten minste :
- de jaarlijkse begrotingsramingen;
- de jaarrekening;
- het verslag van de bedrijfsrevisor bedoeld in de artikelen 82 en 84;
- de aard van de aangerekende kosten.
§ 5. Indien er naar aanleiding van de in § 4, bedoelde besprekingen in consensus regelingen worden voorgesteld, zijn de leden van financiële commissie gehouden deze te verdedigen bij de beheerder enerzijds en bij de medische raad anderzijds.
§ 6. De gegevens zoals bepaald in § 3 kunnen door de afgevaardigde van de medische raad worden medegedeeld aan de medische raad. "
 Art.    47 . Artikel 137 van dezelfde wet, wordt aangevuld met de volgende leden, luidend als volgt :
" Het reglement bedoeld in artikel 135, 1°, tweede lid, of in artikel 136, eerste lid, bepaalt ondermeer op welke wijze het verschil tussen de werkelijke uitgaven en de referentieuitgaven dat in mindering wordt gebracht van de door de dienst voor centrale inning aan de verplichte verzekering geneeskundige verzorging aangerekende bedragen, zoals bedoeld in artikel 56ter van de wet betreffende de verplichte verzekering voor geneeskundige verzorging en uitkeringen gecoördineerd op 14 juli 1994, ten aanzien van de individuele ziekenhuisgeneesheren wordt verrekend.
Zolang de regeling, bedoeld in het vorige lid, niet in bedoeld reglement is opgenomen, geschiedt de verrekening ten aanzien van de ziekenhuisgeneesheren volgens het relatief aandeel van elke ziekenhuisgeneesheer in de honorariamassa van de groep van verstrekkers waartoe hij behoort in de drie maanden voorafgaand aan de verrekening, waarbij het te verrekenen bedrag van de betrokken groep van ziekenhuisgeneesheren wordt vastgesteld op basis van het relatief aandeel van deze groep in de vastgestelde overschrijding, hierbij rekening houdend met de aanwending van bedoelde honoraria met toepassing van artikel 140, met uitzondering van § 1, 2°, en § 2. In het geval voor de betrokken honoraria de toepassing van artikel 140, § 1, 1°, aanleiding geeft tot een " pool " van vergoedingen per prestaties, wordt het aandeel hiervan ook proportioneel aangerekend ten aanzien van deze " pool " en volgens de geldende regels verrekend ten aanzien van de individuele ziekenhuisgeneesheren.
Voor de toepassing van het derde lid wordt er geen rekening gehouden met de aanwending bedoeld in artikel 140, § 1, 3°, en § 3, voor zover de dekking van de kosten wordt uitgedrukt op basis van bewezen en reële kosten in akkoord met de medische raad; in elk ander geval geschiedt bedoelde verrekening ten laste van de ziekenhuisgeneesheer ten belope van 75 pct en van de ziekenhuisbeheerder ten belope van 25 pct. "
 Art.    48 . Artikel 127 van de wet van 14 januari 2002 houdende maatregelen inzake gezondheidszorg, wordt aangevuld met een tweede lid, luidend als volgt :
" Artikel 114 houdt op uitwerking te hebben twee jaar na de inwerkingtreding van deze wet. "
 HOOFDSTUK II.  - Wijzigingen van de wet van 29 april 1996 houdende sociale bepalingen.
 Art.    49 . Het opschrift van Hoofdstuk XII van de wet van 29 april 1996 houdende sociale bepalingen, wordt vervangen door het volgend opschrift :
" HOOFDSTUK XII. - Multipartite-structuur betreffende het ziekenhuisbeleid ".
 Art.    50 . Artikel 153, § 1, van dezelfde wet, wordt vervangen door de volgende bepaling :
" Art. 153. § 1. Bij de Federale Overheidsdienst Volksgezondheid, Veiligheid Voedselketen en Leefmilieu en het Rijksinstituut voor Ziekte- en Invaliditeitsverzekering, wordt een multipartite-structuur betreffende het ziekenhuisbeleid, hierna " Multipartite-structuur " genoemd, opgericht. "
 Art.    51 . Artikel 154 van dezelfde wet wordt vervangen door de volgende bepaling :
" Art. 154. De ministers bevoegd voor de Volksgezondheid en Sociale Zaken, kunnen de Multipartite-structuur om advies verzoeken over :
1° elke reglementering inzake het gebruik en het verspreiden van de gegevens inzake de ziekenhuisactiviteit die worden gekoppeld door de Technische cel, bedoeld in artikel 155 van deze wet;
2° de registratie, de verzameling, de verwerking en het gebruik van de statistische gegevens die verband houden met de medische activiteiten, als bedoeld in artikel 86 van de wet op de ziekenhuizen, gecoördineerd op 7 augustus 1987;
3° de maatregelen die moeten worden genomen om de betrouwbaarheid en het vertrouwelijk karakter van de sub 2° bedoelde gegevens te verzekeren, ondermeer betreffende de methodologie bedoeld in artikel 86ter, § 3, 1°, van de wet op de ziekenhuizen, gecoördineerd op 7 augustus 1987;
4° het aanbod, de erkenningsnormen en de financiering met betrekking tot de ziekenhuisactiviteiten, onverminderd de procedures tot vaststelling en wijziging van de nomenclatuur van de geneeskundige verstrekkingen, als bedoeld in artikel 35 van de wet betreffende de verplichte verzekering voor geneeskundige verzorging en uitkeringen, gecoördineerd op 14 juli 1994;
5° het instellen van financiële reglementeringen en stimuli tot bevordering van de doelmatigheid van de activiteiten van het ziekenhuis en van de ziekenhuisgeneesheren, onverminderd de procedures tot vaststelling en wijziging van de nomenclatuur van de geneeskundige verstrekkingen, als bedoeld in artikel 35 van de wet betreffende de verplichte verzekering voor geneeskundige verzorging en uitkeringen, gecoördineerd op 14 juli 1994.
Voor zover een advies, bedoeld in 4° en 5°, van het eerste lid, is goedgekeurd met een meerderheid van elk der categorieën van leden, bedoeld in artikel 159, 2°, 3°, en 4°, van deze wet, dan dient, in afwijking van andere wettelijke bepalingen terzake, geen enkel ander orgaan bedoeld in de wet op de ziekenhuizen, nog een advies te verlenen. "
 Art.    52 . In dezelfde wet wordt een artikel 154bis ingevoegd, luidend als volgt :
" Art. 154bis. De Multipartite-structuur heeft een opdracht tot evaluatie van, en informatie aangaande, de medische praktijk in de ziekenhuizen, voor zover deze verband houdt met het genereren van de uitgaven.
Zij kan, voor de evaluatie bedoeld in het eerste lid, kennis nemen van gegevens per ziekenhuis, op het vlak van de verstrekkingen en behandelde aandoeningen.
Zij stelt jaarlijks een verslag op ten behoeve van de ministers die bevoegd zijn voor Volksgezondheid en voor Sociale Zaken, waarin de regeling inzake de referentiebedragen wordt geëvalueerd.
De Koning kan voorwaarden en regelen bepalen krachtens welke aan de Multipartite-structuur gegevens worden bezorgd waarbij de identiteit van het betrokken ziekenhuis bekend is.
De in het eerste lid bedoelde evaluatie kan ondermeer aanleiding geven tot een informatie- en sensibiliseringsactie vanwege de Multipartite-structuur ten aanzien van de ziekenhuizen.
De resultaten van de evaluaties, bedoeld in dit artikel, kunnen worden bezorgd aan de Dienst voor geneeskundige evaluatie en controle van het Rijksinstituut voor Ziekte- en Invaliditeitsverzekering.
Ingevolge de evaluaties, bedoeld in dit artikel, kan de Multipartite-structuur voorstellen uitbrengen ten aanzien van de ministers die de Volksgezondheid en Sociale Zaken onder hun bevoegdheid hebben, met betrekking tot maatregelen teneinde onverantwoorde verschillen inzake medische praktijk te verminderen.
De Multipartite-structuur kan met betrekking tot de bedoelde evaluatie opdrachten toevertrouwen aan de organisatorische structuren bedoeld in artikel 15, § 2, van de wet op de ziekenhuizen, gecoördineerd op 7 augustus 1987.
De Koning kan met betrekking tot de uitvoering van dit artikel nadere regels bepalen. "
 Art.    53 . In dezelfde wet wordt een artikel 154ter ingevoegd, luidend als volgt :
" Art. 154ter. § 1. De Multipartite-structuur brengt, met betrekking tot het ziekenhuisbeleid, advies uit in de volgende aangelegenheden :
1° het instellen of wijzigen van reglementeringen op financieel vlak, voor zover deze gelijktijdig aanleiding geven tot een financiering door zowel het budget van financiële middelen, bedoeld in artikel 87 van de wet op de ziekenhuizen, gecoördineerd op 7 augustus 1987, als door de nomenclatuur van geneeskundige verstrekkingen, bedoeld in artikel 35 van de wet betreffende de verplichte verzekering geneeskundige verzorging en uitkeringen, gecoördineerd op 14 juli 1994, en dit onverminderd de procedures tot vaststelling en wijziging van de nomenclatuur van de geneeskundige verstrekkingen, zoals bedoeld in artikel 35 van de wet betreffende de verplichte verzekering voor geneeskundige verzorging en uitkeringen, gecoördineerd op 14 juli 1994;
2° het bepalen van de regelen inzake het vaststellen van referentiebedragen bij standaardingrepen, zoals bedoeld in artikel 56ter van hogervermelde wet van 14 juli 1994;
3° de vergoeding van het geneesmiddelenverbruik met betrekking tot de gehospitaliseerde patiënt;
4° de algemene regelen betreffende de financiering van het endoscopisch en viscerosynthesemateriaal en alle andere medische producten in het ziekenhuis;
5° de methodologie voor de evaluatie van het opnamebeleid.
Voor zover een advies, bedoeld in 1°, 4° en 5°, van het eerste lid, goedgekeurd is met een meerderheid van elk der categorieën van leden, bedoeld in artikel 159, 2°, 3°, en 4°, van deze wet, dan dient, in afwijking van andere wettelijke bepalingen terzake geen enkel ander orgaan bedoeld in de wet op de ziekenhuizen nog een advies te verlenen.
Twee jaar na de benoeming van de leden van de Commissie, bedoeld in artikel 86ter van de wet op de ziekenhuizen, gecoördineerd op 7 augustus 1987, brengt de multipartite-structuur een evaluatieverslag uit met betrekking tot de functie van de verzekeringsinstellingen inzake de controles op de registratie, het opnamebeleid en de medische praktijk. "
 Art.    54 . In dezelfde wet wordt een artikel 154quater ingevoegd, luidend als volgt :
" Art. 154quater. De multipartite-structuur heeft tot taak een overleg op gang te brengen, in haar midden, hetzij op verzoek van tenminste één van hogervermelde ministers, hetzij op eigen initiatief, over alle vraagstukken die verband houden met de samenhang van de activiteiten, adviezen en beslissingen van de organen van de Federale Overheidsdienst enerzijds en van het Instituut anderzijds, wat het ziekenhuisbeleid betreft. "
 Art.    55 . In artikel 159 van dezelfde wet, worden de volgende wijzigingen aangebracht :
1° In 1° worden tussen de woorden " een voorzitter " en het woord " benoemd " de woorden " en een ondervoorzitter " ingevoegd;
2° In 2°, 3° en 4°, wordt telkens het woord " acht " vervangen door het woord " zes ";
3° In 5° wordt het woord " vier " telkens vervangen door het woord " vijf ";
4° In 5° wordt de bepaling " - één werkend lid en plaatsvervanger die lid zijn van de Commissie voor de bescherming van de persoonlijke levenssfeer " vervangen als volgt :
" - twee werkende leden en plaatsvervangende leden, waarvan telkens één de Federale Overheidsdienst en het Instituut vertegenwoordigen ";
5° In 5° wordt de bepaling " - één werkend lid, zijnde voorzitter of zijn afgevaardigde van de Commissie voor het toezicht op en de evaluatie van de statistische gegevens betreffende de medische activiteiten in de ziekenhuizen en één plaatsvervanger die lid is van dezelfde commissie ", opgeheven;
6° Het artikel wordt aangevuld met een tweede lid, luidend als volgt :
" Van de totaliteit der leden bedoeld in 2°, 3°, en 4°, dienen tenminste twee derden lid te zijn van hetzij de Nationale Raad voor Ziekenhuisvoorzieningen, hetzij van de Nationale Commissie geneesheren-ziekenfondsen. Laatst bedoelde leden dienen geneesheren-specialisten te zijn. "
 Art.    56 . Artikel 162 van dezelfde wet, wordt aangevuld met de volgende bepalingen :
" De Koning kan nadere regels bepalen inzake de administratieve onderbouwing van de Multipartite-structuur en diens afdelingen, alsmede inzake de financiering ervan.
De Koning kan binnen de Multipartite-structuur afdelingen inrichten, die ieder onder delegatie en toezicht van de multipartite-structuur een gedeelte van de bevoegdheden bedoeld in artikel 154, 154bis, 154ter en 154quater uitoefenen. De multipartite-structuur bepaalt in het huishoudelijk reglement de regelen inzake samenstelling van de afdelingen. "
 Art.    57 . Artikel 164 van dezelfde wet, ingevoegd bij de wet van 22 februari 1998, wordt als volgt vervangen :
" Artikel 164. De Koning kan nadere regels bepalen inzake de werking van de Multipartite-structuur. "
 Art.    58 . In de artikelen 141 en 153 tot 162 worden de woorden " het Ministerie van Sociale zaken, Volksgezondheid en Leefmilieu ", de woorden " het Ministerie " en het woord " Ministerie " telkens vervangen door respectievelijk de woorden " de Federale Overheidsdienst Volksgezondheid, Veiligheid Voedselketen en Leefmilieu ", de woorden " de Federale Overheidsdienst " en het woord " Federale Overheidsdienst ".
 Art.    59 . § 1. In hoofdstuk XII van dezelfde wet wordt het woord " overlegstructuur " telkens vervangen door het woord " Multipartite-structuur ".
§ 2. In de Wet op de ziekenhuizen, gecoördineerd op 7 augustus 1987, wordt het woord " Overlegstructuur " telkens vervangen door het woord " Multipartite-structuur ".
 TITEL IV.  - Inwerkingtreding.
 Art.  60. Deze wet treedt in werking op de dag waarop deze in het Belgisch Staatsblad wordt bekendgemaakt, met uitzondering van :
- artikel 4 dat in werking treedt op 1 september 2002;
- de artikelen 9, 20 en 37 die uitwerking hebben met ingang van 1 januari 2002;
- artikel 11 dat in werking treedt op 1 oktober 2002;
- de artikelen 38 en 48 die uitwerking hebben met ingang van 22 februari 2002;
- artikel 22 dat in werking treedt op een door de Koning bepaalde datum.
Kondigen deze wet af, bevelen dat zij met 's Lands zegel zal worden bekleed en door het Belgisch Staatsblad zal worden bekendgemaakt.
Gegeven te Châteauneuf-de-Grasse, 22 augustus 2002.
ALBERT
Van Koningswege :
De Minister van Volksgezondheid,
Mevr. M. AELVOET
De Minister van Sociale Zaken,
F. VANDENBROUCKE
Met 's Lands zegel gezegeld :
De Minister van Justitie,
M. VERWILGHEN


type: legislation

jurisdiction: Belgium

text:
HOOFDSTUK I.  - Inleidende bepaling.
 Artikel    1 . Deze wet regelt een aangelegenheid als bedoeld in artikel 78 van de Grondwet.
Zij zet onder meer bepalingen om van de richtlijn 2000/26/EG van het Europees Parlement en de Raad van 16 mei 2000 inzake de onderlinge aanpassing van de wetgevingen van de lidstaten betreffende de verzekering tegen de wettelijke aansprakelijkheid waartoe deelneming aan het verkeer van motorrijtuigen aanleiding kan geven en houdende wijziging van de richtlijnen 73/239/EEG en 88/357/EEG van de Raad (Vierde richtlijn motorrijtuigenverzekering).
 HOOFDSTUK II.  - Wijzigingen aan de wet van 21 november 1989 betreffende de verplichte aansprakelijkheidsverzekering inzake motorrijtuigen.
 Art.    2 . In artikel 4, § 1, tweede lid, van de wet van 21 november 1989 betreffende de verplichte aansprakelijkheidsverzekering inzake motorrijtuigen worden de bepalingen onder het tweede, derde, vierde en vijfde streepje opgeheven.
 Art.    3 . Artikel 5 van dezelfde wet wordt opgeheven.
 Art.    4 . In artikel 9 van dezelfde wet worden de volgende wijzigingen aangebracht :
1° het eerste lid wordt opgeheven;
2° in het derde lid van de Nederlandse tekst wordt het woord "ook" ingevoegd tussen de woorden "kan" en "regels".
 Art.    5 . In artikel 10, § 1, vierde lid, van dezelfde wet, worden de woorden "die artikel 50 van de wet van 9 juli 1975 betreffende de controle der verzekeringsondernemingen" vervangen door de woorden "die artikel 19bis -11, § 1, 3°) en 4°)".
 Art.    6 . Hoofdstuk IV van dezelfde wet, bestaande uit de artikelen 12 tot 19, wordt vervangen als volgt :
" Hoofdstuk IV. - Vordering van de benadeelde tegenover de verzekeraar en de schaderegelaar
Afdeling 1. - De schaderegelaar.
Art. 12. § 1. Iedere verzekeringsonderneming die bij toepassing van artikel 5 van de wet van 9 juli 1975 betreffende de controle der verzekeringsondernemingen toegelaten is om de risico's te dekken die zijn ingedeeld bij tak 10 van bijlage I bij het koninklijk besluit van 22 februari 1991 houdende algemeen reglement betreffende de controle der verzekeringsondernemingen, uitgezonderd de aansprakelijkheid van de vervoerder, wijst in iedere andere Staat van de Europese Economische Ruimte dan België, een schaderegelaar aan.
Deze schaderegelaar wordt belast met de behandeling en afwikkeling van verzoeken tot schadevergoeding ten gevolge van een ongeval voorgekomen op het grondgebied van een land waarvan het Nationaal Bureau aangesloten is bij het groenekaartsysteem en wanneer het een voertuig betreft dat gewoonlijk gestald is in een Staat van de Europese Economische Ruimte, dat verzekerd is voor burgerrechtelijke aansprakelijkheid motorrijtuigen door de onderneming die hem heeft aangewezen. De schaderegelaar heeft zijn woonplaats of vestiging in de Staat waar hij is aangewezen.
§ 2. De keuze van de schaderegelaar wordt overgelaten aan het oordeel van de verzekeringsonderneming.
§ 3. De schaderegelaar kan voor rekening van een of meer verzekeringsondernemingen optreden.
§ 4. De schaderegelaar verzamelt, met betrekking tot de verzoeken tot schadevergoeding, alle inlichtingen die nodig zijn om deze te kunnen afhandelen en neemt alle passende maatregelen om over een afwikkeling te onderhandelen. De vereiste om een schaderegelaar aan te wijzen doet geen afbreuk aan het recht van de benadeelde, of diens verzekeringsonderneming, om rechtstreeks degene die het ongeval heeft veroorzaakt, of diens verzekeringsonderneming, in rechte aan te spreken.
§ 5. De schaderegelaar beschikt over voldoende bevoegdheden om de verzekeringsonderneming ten aanzien van de benadeelden te vertegenwoordigen en om hun verzoeken tot schadevergoeding volledig af te handelen. Hij moet in staat zijn de zaak in de officiële taal of talen van de Staat van de woonplaats van de benadeelde te behandelen.
§ 6. De aanwijzing van een schaderegelaar wordt op zich niet beschouwd als de opening van een bijkantoor in de zin van artikel 2, § 6, 3°, van de wet van 9 juli 1975 betreffende de controle der verzekeringsondememingen.
De schaderegelaar wordt niet beschouwd als een vestiging in de zin van :
- artikel 2, § 1, van voornoemde wet van 9 juli 1975;
- het Verdrag betreffende de rechterlijke bevoegdheid en de tenuitvoerlegging van beslissingen in burgerlijke en handelszaken, goedgekeurd bij de wet van 27 november 1996, het Protocol nr. 1 betreffende enkele onderwerpen van bevoegdheid, wijze van procederen en tenuitvoerlegging, het Protocol nr. 2 betreffende de eenheid, in de uitlegging van het Verdrag, het Protocol nr. 3 betreffende de toepassing van artikel 57, de drie Verklaringen, en de Slotakte, opgemaakt te Lugano op 16 september 1988, en de Verordening (EG) nr. 44/2001 van de Raad van 22 december 2000 betreffende de rechterlijke bevoegdheid, de erkenning en de tenuitvoerlegging van beslissingen in burgerlijke en handelszaken.
Afdeling 2. - Bepalingen betreffende het instellen en het vervolgen van de vordering
Art. 13. § 1. Binnen een termijn van drie maanden na de datum waarop de benadeelde zijn verzoek tot schadevergoeding heeft ingediend, moet de verzekeringsonderneming van degene die het ongeval heeft veroorzaakt of de verzekeringsonderneming van de eigenaar, de houder of de bestuurder van het motorrijtuig betrokken in het ongeval in de zin van artikel 29bis , § 1, eerste lid, of haar schaderegelaar, een met redenen omkleed voorstel tot schadevergoeding voorleggen, wanneer
- de aansprakelijkheid of de toepassing van artikel 29bis niet wordt betwist en
- de schade niet wordt betwist en gekwantificeerd werd.
Wanneer de schade niet volledig gekwantificeerd werd maar kwantificeerbaar is, moet de verzekeringsonderneming of haar schaderegelaar een voorstel tot voorschot voorleggen. Het voorschot heeft betrekking op de reeds gemaakte kosten, de aard van de letsels, het ondergane leed en het nadeel van de reeds verstreken periodes van tijdelijke ongeschiktheid. Het voorschot heeft ook betrekking op het meest waarschijnlijke nadeel voor de toekomst. Dit mag, voor de toekomst, beperkt worden tot het meest waarschijnlijke nadeel voor de drie maanden na de datum waarop de benadeelde zijn verzoek tot schadevergoeding heeft ingediend.
§ 2. Indien geen voorstel tot schadevergoeding is voorgelegd binnen de termijn van drie maanden bedoeld in § 1, is de verzekeraar van rechtswege gehouden tot betaling van een bijkomend bedrag, berekend tegen de wettelijke interestvoet, toegepast op de door hem voorgestelde of door de rechter aan de benadeelde toegewezen vergoeding, gedurende een termijn die ingaat op de dag na het verstrijken van genoemde termijn van drie maanden tot de dag volgend op de ontvangst van het voorstel door de benadeelde of, in voorkomend geval, tot de dag waarop het vonnis of arrest waarbij de vergoeding wordt toegewezen, in kracht van gewijsde is gegaan.
Dezelfde sanctie is van toepassing wanneer het bedrag vermeld in het in § 1 bedoelde voorstel, niet betaald wordt binnen dertig werkdagen die volgen op de aanvaarding van dit voorstel door de benadeelde persoon. In dit geval loopt de termijn vanaf de dag volgend op de aanvaarding tot de dag waarop het bedrag aan de benadeelde persoon is gestort.
Dezelfde sanctie is van toepassing wanneer het bedrag vermeld in het in § 1 bedoelde voorstel kennelijk ontoereikend is. De intrest wordt berekend op het verschil tussen het bedrag zoals vermeld in het voorstel en het bedrag dat vermeld is in het vonnis of in het arrest in verband met dit voorstel en dat kracht van gewijsde heeft. De termijn loopt vanaf de dag na het verstrijken van genoemde termijn van drie maanden tot de dag van het vonnis of het arrest.
Art. 14. § 1. Binnen een termijn van drie maanden na de datum waarop de benadeelde zijn verzoek tot schadevergoeding heeft ingediend, moet de verzekeringsonderneming van degene die het ongeval heeft veroorzaakt of de verzekeringsonderneming van de eigenaar, de houder of de bestuurder van het motorrijtuig betrokken in het ongeval in de zin van artikel 29bis , § 1, eerste lid of haar schaderegelaar, een met redenen omkleed antwoord geven op de elementen die in de aanvraag vermeld worden, wanneer :
- de aansprakelijkheid of de toepassing van artikel 29bis wordt betwist of niet duidelijk werd vastgesteld,
of wanneer
- de schade wordt betwist of niet volledig is gekwantificeerd of kwantificeerbaar is.
§ 2. Indien geen met redenen omkleed antwoord is gegeven binnen de termijn van drie maanden bedoeld in § 1, moet de verzekeraar van rechtswege een forfaitair bedrag van 250 EUR per dag betalen.
Dit bedrag is verschuldigd vanaf een van de volgende twee dagen die zich het vroegste voordoet :
1°) de dag waarop de benadeelde persoon, per aangetekende brief of om het even welk ander gelijkgesteld middel, de verzekeraar aan de vervaldag van de termijn bedoeld in § 1 heeft herinnerd;
2°) de dag waarop de verzekeraar in toepassing van artikel 19bis -13, § 1, tweede lid, 1 °), door het Gemeenschappelijk Waarborgfonds werd verwittigd.
Dit bedrag is niet meer verschuldigd de dag volgend op de dag van de ontvangst van het met redenen omkleed antwoord of van het gemotiveerde voorstel tot schadevergoeding door de benadeelde persoon.
Art. 15. Voor de toepassing van de bepalingen van deze wet kan de verzekeraar in België door de benadeelde worden gedagvaard, hetzij voor de rechter van de plaats van het feit waaruit de schade is ontstaan, hetzij voor de rechter van de woonplaats van de benadeelde, hetzij voor de rechter van de zetel van de verzekeraar.
Art. 16. Onverminderd het bepaalde in afdeling 3 van dit hoofdstuk kan geen uit de wet of uit de verzekeringsovereenkomst voortvloeiende nietigheid, verweer of verval door een verzekeraar aan een benadeelde worden tegengeworpen.
Elke verzekeringsovereenkomst met het oog op de uitvoering van deze wet gesloten, wordt, ten opzichte van de benadeelde, van rechtswege geacht elk risico te dekken dat verplicht verzekerd moet zijn.
Afdeling 3. - Gevallen waarin gebeurtenissen of bedingen die de verzekeringsovereenkomst beëindigen of schorsen, dan wel de door de overeenkomst geboden dekking schorsen, tegen benadeelden kunnen worden ingeroepen
Art. 17. § 1. In geval van overdracht van de eigendom van het motorrijtuig kunnen de bedingen van de verzekeringsovereenkomst die ertoe strekken door het loutere feit van de overdracht een einde te maken aan de verzekering betreffende dit motorrijtuig, tegen de benadeelde worden ingeroepen.
§ 2. In afwijking van § 1, blijft, gedurende zestien dagen te rekenen vanaf de overdracht en voor zover geen andere verzekering hetzelfde risico dekt, de verzekeraar van het motorrijtuig waarvan de eigendom werd overgedragen, evenwel gehouden tegenover de benadeelde persoon.
De verzekeraar is met toepassing van het eerste lid tegenover de benadeelde persoon enkel gehouden indien de schade werd veroorzaakt door :
1° het motorrijtuig waarvan de eigendom is overgedragen, als het, zelfs op ongeoorloofde wijze, aan het verkeer deelneemt onder de kentekenplaat die het voor de overgang droeg;
2° het motorrijtuig, gebruikt ter vervanging van dat waarvan de eigendom is overgedragen, als het, zelfs op ongeoorloofde wijze, aan het verkeer deelneemt onder de kentekenplaat die dit laatste voor de overdracht droeg.
Art. 18. Artikel 17, § 2, tweede lid, is niet toepasselijk op bromfietsen.
Art. 19. Wanneer een motorrijtuig door een burgerlijke of militaire autoriteit in eigendom of in huur wordt opgevorderd, dekt de publiekrechtelijke persoon in wiens naam de opvordering is geschied, door dat feit zelf en voor de duur van de ingebruikneming, alleen en volgens de regels van artikel 10, § 1, de aansprakelijkheid waartoe het opgevorderde rijtuig aanleiding kan geven. ".
 Art.    7 . Tussen hoofdstuk IV en hoofdstuk V van dezelfde wet wordt een hoofdstuk IVbis ingevoegd, luidende :
" Hoofdstuk IVbis. - Regels met betrekking tot de vergoeding van bepaalde schade veroorzaakt door motorrijtuigen
Afdeling 1. - Algemene bepalingen.
Art. 19bis-1. De Koning laat, onder de voorwaarden die Hij bepaalt, een nationaal verzekeringsbureau, hierna het Belgisch Bureau genoemd, toe met als opdracht overeenkomstig de wetgeving betreffende de verplichte aansprakelijkheidsverzekering inzake motorrijtuigen de schade te vergoeden, in België veroorzaakt door motorrijtuigen die gewoonlijk in het buitenland gestald zijn.
Het Belgisch Bureau, toegelaten met toepassing van artikel 79, § 1, van de wet van 9 juli 1975 betreffende de controle der verzekeringsondernemingen, blijft toegelaten zolang de Koning geen uitvoering heeft gegeven aan het eerste lid.
Art. 19bis-2. De Koning laat, onder de voorwaarden die Hij bepaalt, een Gemeenschappelijk Waarborgfonds, hierna het Fonds benoemd, toe met als opdracht :
1°) aan de benadeelden van verkeersongevallen de bij afdeling 2 bedoelde inlichtingen te verstrekken,
2°) de schade te vergoeden door een motorrijtuig veroorzaakt in de bij Afdeling 3 vermelde gevallen.
Het Fonds, toegelaten met toepassing van artikel 79, § 2, van de voornoemde wet van 9 juli 1975, blijft toegelaten zolang de Koning geen uitvoering heeft gegeven aan het eerste lid.
Art. 19bis-3. De Koning keurt de statuten goed en reglementeert de controle op de activiteit van het Belgisch Bureau en het Fonds. Hij wijst de handelingen aan die in het Belgisch Staatsblad moeten worden bekendgemaakt. Zo nodig stelt de Koning het Belgisch Bureau of het Fonds in.
Art. 19bis-4. De verzekeringsondernemingen, die de verplichte verzekering van de burgerlijke aansprakelijkheid inzake motorrijtuigen beoefenen, zijn hoofdelijk gehouden aan het Belgisch Bureau en het Fonds de stortingen te doen die nodig zijn voor het volbrengen van hun opdrachten en om hun werkingskosten te dragen.
Indien het Belgisch Bureau of het Fonds door de Koning zijn ingesteld, legt een koninklijk besluit jaarlijks de regels vast voor het berekenen van de stortingen die door de verzekeringsondernemingen moeten worden gedaan.
Art. 19bis-5. De toelating wordt ingetrokken indien het Belgisch Bureau of het Fonds niet handelen overeenkomstig de wetten, verordeningen of hun statuten.
In dat geval kan de Koning alle passende maatregelen nemen ter vrijwaring van de rechten van de verzekeringsnemers, de verzekerden en de benadeelden.
Zolang de vereffening van hun verrichtingen duurt, blijven die instellingen aan de controle onderworpen.
De Koning benoemt voor deze vereffening een bijzonder vereffenaar.
Zolang die vereffening duurt, blijft artikel 19bis -4 van toepassing.
Afdeling 2. - Informatieopdracht van het Fonds.
Art. 19bis-6. § 1. Het Fonds houdt een register bij dat de volgende gegevens bevat :
1°) wat de voertuigen betreft die gewoonlijk op het Belgisch grondgebied zijn gestald,
a) het inschrijvingsnummer, de datum van de laatste inschrijving en de geldigheidsduur van de inschrijving van het voertuig in het repertorium van de voertuigen;
b) de naam, de eerste voornaam of de benaming van de titularis van de kentekenplaat en het adres van de houder van de kentekenplaat;
c) de aard van het voertuig of van de inschrijving;
d) het merk, het type, het chassisnummer, het controlenummer, het vermogen of de cylinderinhoud van de motor, de maximum toegelaten massa en de datum van de eerste inverkeersstelling van het voertuig;
2°) de nummers van de verzekeringspolissen waardoor het gebruik van de voertuigen bedoeld in 1°) wordt gedekt voor de risico's vermeld in tak 10 van bijlage I van het koninklijk bésluit van 22 februari 1991 houdende algemeen reglement betreffende de controle op de verzekeringsondernemingen, uitgezonderd de burgerrechtelijke aansprakelijkheid van de vervoerder en, indien de polis is verstreken, de datum waarop de dekking is geëindigd;
3°) de verzekeringsondernemingen die het gebruik van de voertuigen dekken voor de risico's vermeld in tak 10 van bijlage I van het voornoemde koninklijk besluit van 22 februari 1991, uitgezonderd de burgerrechtelijke aansprakelijkheid van de vervoerder, en de schaderegelaars die deze verzekeringsondernemingen hebben aangesteld overeenkomstig artikel 12, § 1;
4°) de lijst van de voertuigen waarvoor overeenkomstig artikel 10 wordt afgeweken van de verplichte verzekering;
5°) met betrekking tot voertuigen als bedoeld in 4°), de naam en het adres van de overheden of de instellingen die zijn belast met de schadevergoeding aan de benadeelden;
6°) de naam en het adres van de in iedere Staat van de Europese Economische Ruimte aangewezen schaderegelaar.
§ 2. De in § 1 genoemde gegevens moeten gedurende zeven jaar na het verstrijken van de inschrijving van het voertuig of van de verzekeringsovereenkomst worden bewaard.
§ 3. De Koning bepaalt, op voorstel van de ministers die de economische zaken en de inschrijving van de voertuigen onder hun bevoegdheid hebben, de gegevens die de directie van de inschrijvingen bij het Bestuur van Wegverkeer en Infrastructuur en die de verzekeringsondernemingen en de in artikel 10 bedoelde overheden en instellingen, aan het Fonds dienen te verstrekken.
Art. 19bis-7. Het Fonds mag, op basis van een wederzijds samenwerkingsakkoord, gegevens ontvangen, doorgeven of uitwisselen met gelijkaardige buitenlandse informatiecentra.
Art. 19bis-8. § 1. Elke bij een verkeersongeval betrokken persoon, alsmede zijn rechthebbenden en iedere natuurlijke of rechtspersoon evenals iedere instelling die of ieder organisme dat beschikt over een wettelijk of conventioneel recht van indeplaatsstelling of over een eigen recht ingevolge dat ongeval, kan bij het Fonds de hierna volgende inlichtingen betreffende de bij het ongeval betrokken motorrijtuigen bekomen :
1°) de naam en het adres van de verzekeringsonderneming;
2°) het nummer van de verzekeringspolis;
3°) de naam en het adres van de schaderegelaar van de verzekeringsonderneming in de staat van de woonplaats van de benadeelde;
4°) indien de aanvrager aantoont dat hij er rechtmatig belang bij heeft, de naam en het adres van de eigenaar, in voorkomend geval de gebruikelijke bestuurder of de ingeschreven houder van het motorrijtuig;
5°) indien het gaat om een voertuig voor hetwelk gebruik werd gemaakt van de vrijstelling bedoeld in artikel 10 of van een gelijkaardige bepaling van het recht van een andere Staat van de Europese Economische Ruimte, de naam en het adres van de overheid of van de instelling die aangeduid werd ter afwikkeling van de ongevallen die zich daar hebben voorgedaan.
§ 2. Het verzoek om inlichtingen is slechts ontvankelijk in zover :
1°) het verzoek betrekking heeft op motorrijtuigen die gewoonlijk gestald zijn op het grondgebied van een Staat van de Europese Economische Ruimte;
2°) het ongeval zich heeft voorgedaan op het grondgebied van een Staat van de Europese Economische Ruimte of van een derde Staat waarvan het nationaal bureau van verzekeraars bij het groene kaartsysteem aangesloten is;
3°) het verzoek aan het Fonds werd gericht binnen een termijn van zeven jaar na het ongeval.
De Koning kan de vorm en inhoud van het verzoek om inlichtingen bepalen.
Art. 19bis-9. De leden van de Raad van Bestuur van het Fonds, alsook de personen die krachtens een wettelijke of een statutaire opdracht gemachtigd zijn om deel te nemen aan de vergaderingen van deze Raad, de personeelsleden van het Fonds, alsook de personen die voorheen bedoelde functies hebben uitgeoefend, zijn gebonden door het beroepsgeheim en mogen de gegevens waarvan zij kennis hebben gekregen op grond van de in dit hoofdstuk bedoelde opdrachten aan geen enkele persoon of autoriteit bekendmaken, behalve wanneer zij worden opgeroepen om getuigenis in rechte in strafzaken af te leggen.
Art. 19bis-10. Artikel 19bis -9 doet geen afbreuk aan :
1°) de mogelijkheid tot mededeling, in beknopte of samengevoegde vorm, van gegevens over verzekeringsondernemingen of verzekeringsnemers, voor zover de individuele gegevens over die verzekeringsondernemingen of verzekeringsnemers niet kunnen worden geïdentificeerd;
2°) de mogelijkheid voor het Fonds, wanneer het de identiteit van de verzekeringsonderneming van een motorrijtuig niet onmiddellijk kan vaststellen, de betrokken houder van de kentekenplaat om inlichtingen te verzoeken aangaande de verzekeringsstatus van zijn rijtuig;
3°) de mogelijkheid voor het Fonds om op basis van een wederzijds samenwerkingsakkoord met een gelijkaardig informatiecentrum van een andere Lidstaat van de Europese Unie, gegevens te ontvangen, door te geven of uit te wisselen;
4°) de mogelijkheid voor het Fonds om op basis van een wederzijds samenwerkingsakkoord met een gelijkaardig informatiecentrum van een derde Staat, gegevens te ontvangen, door te geven of uit te wisselen, voor zover dit centrum gebonden is aan een gelijkwaardig beroepsgeheim als bedoeld in artikel 19bis -9.
Afdeling 3. - Vergoedingsopdracht van het Fonds.
Art. 19bis-11. § 1. Elke benadeelde kan van het Fonds de vergoeding bekomen van de schade die door een motorrijtuig is veroorzaakt :
1°) wanneer de verzekeringsonderneming failliet verklaard is;
2°) wanneer de vergoedingen verschuldigd zijn door een verzekeringsonderneming, die na afstand of intrekking van de toelating in België of na het, met toepassing van artikel 71, §§ 1, derde lid, en 2, van de wet van 9 juli 1975 betreffende de controle op de verzekeringsondernemingen, opgelegde verbod van activiteit, haar verplichtingen niet nakomt;
3°) wanneer geen enkele verzekeringsonderneming tot die vergoeding verplicht is om reden van een toevallig feit waardoor de bestuurder van het voertuig dat het ongeval veroorzaakte, vrijuit gaat;
4°) wanneer in geval van diefstal, geweldpleging of heling, de burgerrechtelijke aansprakelijkheid waartoe het motorrijtuig aanleiding kan geven, niet verzekerd is, overeenkomstig de wettelijk geoorloofde uitsluiting;
5°) indien binnen drie maanden na de datum waarop hij zijn verzoek tot schadevergoeding heeft ingediend bij de verzekeringsonderneming van het voertuig waarmee, door deelneming aan het verkeer, het ongeval is veroorzaakt of bij haar schaderegelaar, die verzekeringsonderneming of haar schaderegelaar hem geen met redenen omkleed antwoord op de diverse punten in het verzoek heeft verstrekt;
6°) indien de verzekeringsonderneming heeft nagelaten om een schaderegelaar aan te wijzen;
7°) indien het motorrijtuig dat het ongeval heeft veroorzaakt, niet kan worden geïdentificeerd; in dat geval wordt het Fonds in de plaats gesteld van de aansprakelijke persoon;
8°) wanneer geen enkele verzekeringsonderneming tot die vergoeding verplicht is hetzij omdat de verzekeringsplicht niet nageleefd werd, hetzij de verzekeringsonderneming binnen twee maanden na het ongeval niet kan geïdentificeerd worden.
§ 2. In afwijking van 7°) van de voorgaande paragraaf, indien verscheidene voertuigen bij het ongeval zijn betrokken en indien het niet mogelijk is vast te stellen welk voertuig het ongeval heeft veroorzaakt, wordt de schadevergoeding van de benadeelde persoon in gelijke delen verdeeld onder de verzekeraars die de burgerrechtelijke aansprakelijkheid van de bestuurders van deze voertuigen dekken, met uitzondering van degenen wier aansprakelijkheid ongetwijfeld niet in het geding komt.
Art. 19bis-12. Een verzoek tot schadevergoeding met toepassing van artikel 19bis -11, § 1, kan door de benadeelde bij het Fonds worden ingediend. Dat verzoek is slechts ontvankelijk indien :
1°) het ongeval zich heeft voorgedaan op het Belgisch grondgebied voor wat betreft de gevallen bedoeld bij in artikel 19bis -11, § 1, 1°) tot 4°);
2°) het ongeval zich heeft voorgedaan op het grondgebied van een Lidstaat van de Europese Unie of van een derde Staat waarvan het nationaal bureau van verzekeraars is aangesloten bij het groene kaartsysteem, op voorwaarde dat het betrokken voertuig gewoonlijk gestald is in een van de Staten van de Europese Economische Ruimte, voor wat betreft de gevallen bedoeld bij 5°), 6°) en 8°) van artikel 19bis -11, § 1;
3°) het ongeval zich heeft voorgedaan op het grondgebied van een Staat van de Europese Economische Ruimte, voor wat betreft de gevallen bedoeld bij 7°) van artikel 19bis -11, § 1;
4°) de benadeelde die, in het geval bedoeld in artikel 19bis -11, § 1, 6°), een verzoek tot schadevergoeding rechtstreeks heeft ingediend bij de verzekeringsonderneming van het voertuig waarmee het ongeval is veroorzaakt, binnen drie maanden na de indiening van het verzoek geen met redenen omkleed antwoord ontvangen heeft;
5°) in de gevallen bedoeld in artikel 19bis -11, § 1, 5°) en 6°), de benadeelde geen rechtsvordering rechtstreeks tegen de verzekeringsonderneming ingesteld heeft.
Art. 19bis-13. § 1. In de gevallen bedoeld in artikel 19bis -11, § 1, 5°) en 6°), treedt het Fonds op binnen twee maanden nadat de benadeelde zijn verzoek tot schadevergoeding heeft ingediend, maar staakt zijn optreden indien de verzekeringsonderneming of haar schaderegelaar binnen deze termijn een met redenen omkleed antwoord op het verzoek heeft gegeven.
In dezelfde gevallen stelt het Fonds onmiddellijk de volgende personen in kennis van het verzoek tot schadevergoeding vanwege de benadeelde, met de mededeling dat het binnen twee maanden na de indiening ervan zal optreden :
1°) de verzekeringsonderneming van het voertuig waarmee, door deelneming aan het verkeer, het ongeval is veroorzaakt of de schaderegelaar;
2°) het schadevergoedingsorgaan in de Lidstaat van de vestiging van de verzekeringsonderneming die de polis heeft afgesloten;
3°) indien deze bekend is, de persoon die het ongeval heeft veroorzaakt.
§ 2. De omvang en de voorwaarden tot toekenning van het recht op vergoeding worden bepaald door de Koning.
§ 3. In het geval bedoeld bij artikel 19bis -11, § 1, 7°), kan de Koning de verplichtingen van het Fonds begrenzen tot de vergoeding van de schade voortvloeiend uit lichamelijke letsels.
Art. 19bis-14. § 1. In de gevallen bepaald in artikel 19bis -11, § 1, treedt het Fonds, in zoverre het de schade heeft vergoed, in de rechten van de benadeelde tegen de aansprakelijke personen en eventueel tegen hun verzekeraars.
§ 2. Indien het Fonds de benadeelde heeft vergoed, met toepassing van artikel 19bis -11, § 1, 5°) of 6°), heeft het Fonds het recht de uitbetaalde schadevergoeding te verhalen op het schadevergoedingsorgaan in de Staat van de vestiging van de verzekeringsonderneming die de polis heeft afgesloten.
§ 3. Het Fonds dat een schadevergoedingsorgaan van een andere Staat heeft terugbetaald bij toepassing van een bepaling die naar het recht van deze Staat gelijkaardig is aan artikel 19bis -11, § 1, 5°) of 6°), wordt in de plaats gesteld in de rechten van de benadeelde persoon tegen de persoon die het ongeval heeft veroorzaakt of diens verzekeringsonderneming, in de mate waarin het schadevergoedingsorgaan van de Lidstaat van de woonplaats van de benadeelde persoon deze heeft vergoed voor de opgelopen schade.
§ 4. Het Fonds dat de benadeelde persoon heeft vergoed, in toepassing van artikel 19bis-11, § 1, 7°) of 8°), kan zich verhalen :
1°) indien de verzekeringsonderneming niet kan worden geïdentificeerd : op het garantiefonds in de Staat van de Europese Economische Ruimte waar het voertuig gewoonlijk gestald is;
2°) indien het betrokken voertuig niet kan worden geïdentificeerd : op het garantiefonds van de Staat van de Europese Economische Ruimte waar het ongeval zich heeft voorgedaan;
3°) indien het gaat om een voertuig uit een derde Staat : op het garantiefonds van de Staat van de Europese Economische Ruimte waar het ongeval zich heeft voorgedaan.
Art. 19bis-15. Wanneer bij toepassing van de wet borg gesteld of zekerheid gestort is, treedt het Fonds ten aanzien van de borg of de zekerheid in de rechten van de benadeelden, die het heeft vergoed voor de schade door het motorrijtuig veroorzaakt. Hetzelfde geldt voor de opbrengst van de verkoop van het motorrijtuig, die tot vergoeding van de schade is aangewend.
De indeplaatsstelling mag geen afbreuk doen aan de rechten die benadeelden die samen met het Fonds opkomen, persoonlijk zouden kunnen doen gelden. Deze benadeelden, met uitsluiting van de in hun plaats gestelden, oefenen hun rechten uit bij voorkeur boven het Fonds.
In de gevallen bepaald in artikel 19bis -11, § 1, 1°) of 2°), kan het Fonds zich nochtans slechts verhalen op de aansprakelijke persoon, indien voldaan is aan de voorwaarden waaronder zodanig verhaal volgens de wet of het contract voor de verzekeraar zelf openstaat. Een vrijstelling kan bovendien door de Koning bepaald worden; in dat geval kan het Fonds zich verhalen op de aansprakelijke persoon tot beloop van die vrijstelling.
Art. 19bis-16. Het vonnis gewezen in een geschil terzake van door een motorrijtuig veroorzaakte schade, kan tegen het Fonds, tegen de aansprakelijke persoon of tegen de benadeelde slechts worden ingeroepen, indien zij in het geding partij zijn geweest of zijn geroepen. In de gevallen bepaald in artikel 19bis -11, § 1, 1°) of 2°), kan het vonnis wel tegen het Fonds worden ingeroepen, zelfs wanneer het in het geding noch partij is geweest, noch daarin is geroepen.
Wanneer een verzekeringsonderneming in België afstand heeft gedaan van de toelating of wanneer haar toelating is ingetrokken of wanneer in België een verbod van activiteit is opgelegd in toepassing van artikel 71, § 1, derde lid en § 2, van de wet van 9 juli 1975 betreffende de controle der verzekeringsondernemingen, kan het Fonds in elke stand van het geding tussenkomen in de rechtsvorderingen tegen die onderneming of tegen haar verzekerden.
Het Fonds kan de aansprakelijke persoon in het geding roepen, dat door de benadeelde tegen het Fonds wordt ingesteld.
Art. 19bis-17. Wanneer de burgerlijke vordering tot vergoeding van de door een motorrijtuig veroorzaakte schade wordt ingesteld voor het strafgerecht, kan het Fonds door de benadeelde in het geding worden geroepen en kan het ook vrijwillig tussenkomen onder dezelfde voorwaarden als wanneer de vordering voor het burgerlijk gerecht was gebracht. Wanneer, ingeval van niet-verzekering, het Fonds is overgegaan tot vergoeding van de schade, kan het zich burgerlijke partij stellen tegen de aansprakelijke persoon.
Het Fonds en de aansprakelijke persoon kunnen zich laten vertegenwoordigen onder dezelfde voorwaarden als de burgerlijk aansprakelijke partij.
Art. 19bis-18. Bij onenigheid tussen het Fonds en de toegelaten of van toelating vrijgestelde verzekeringsonderneming over de vraag wie van beide het slachtoffer moet vergoeden, vergoedt het Fonds in eerste instantie het slachtoffer. Indien uiteindelijk wordt besloten dat de verzekeringsonderneming de vergoeding of een gedeelte daarvan had moeten betalen, betaalt deze het bedrag van de schadevergoeding, vermeerderd met de wettelijke intresten, terug aan het Fonds. Die intresten lopen vanaf de betalingen van het Fonds aan het slachtoffer. ".
 Art.    8 . In dezelfde wet wordt een artikel 35 ingevoegd, luidend als volgt :
" De Koning kan de bepalingen van deze wet coördineren met bepalingen die daarin uitdrukkelijk of stilzwijgend wijzigingen hebben aangebracht tot het tijdstip van de coördinatie.
Daartoe kan Hij inzonderheid :
1°) de te coördineren bepalingen anders inrichten, inzonderheid opnieuw ordenen en vernummeren;
2°) de verwijzingen in de te coördineren bepalingen dienovereenkomstig vernummeren;
3°) de te coördineren bepalingen met het oog op onderlinge overeenstemming en eenheid van terminologie herschrijven, zonder te raken aan de erin neergelegde beginselen.
De coördinaties zullen het opschrift dragen bepaald door de Koning. ".
 HOOFDSTUK III.  - Wijzigingen aan de wet van 25 juni 1992 op de landverzekeringsovereenkomst.
 Art.    9 . In artikel 35 van de wet van 25 juni 1992 op de landverzekeringsovereenkomst wordt een § 3bis ingevoegd, luidende :
" § 3bis. Stuiting of schorsing van de verjaring van de rechtsvordering van de benadeelde tegen een verzekerde heeft stuiting of schorsing van de verjaring van zijn rechtsvordering tegen de verzekeraar tot gevolg. Stuiting of schorsing van de verjaring van de rechtsvordering van de benadeelde tegen de verzekeraar heeft stuiting of schorsing van de verjaring van zijn rechtsvordering tegen de verzekerde tot gevolg. ".
 Art.    10 . Artikel 86 van dezelfde wet wordt aangevuld met het volgende lid :
" Indien er meer dan één benadeelde is en het totaal bedrag van de verschuldigde schadeloosstellingen de verzekerde som overschrijdt, worden de rechten van de benadeelden tegen de verzekeraar naar evenredigheid verminderd ten belope van deze som. Niettemin blijft de verzekeraar die, onbekend met het bestaan van vorderingen van andere benadeelden, te goeder trouw aan een benadeelde een groter bedrag dan het aan deze toekomende deel heeft uitgekeerd, jegens die anderen slechts gehouden tot het beloop van het overblijvende gedeelte van de verzekerde som. ".
 Art.    11 . In artikel 87, § 1, eerste lid, van dezelfde wet wordt het woord "vrijstellingen," ingevoegd tussen het woord "excepties," en de woorden "de nietigheid".
 HOOFDSTUK IV.  - Wijzigingen aan de wet van 9 juli 1975 betreffende de controle der verzekeringsondernemingen.
 Art.    12 . Artikel 79 van de wet van 9 juli 1975 betreffende de controle der verzekeringsondernemingen, gewijzigd bij de koninklijke besluiten van 8 januari 1993 en 12 augustus 1994 en artikel 80 van dezelfde wet, gewijzigd bij de koninklijke besluiten van 8 januari 1993, 12 augustus 1994 en 19 februari 1997, worden opgeheven.
 HOOFDSTUK V.  - Inwerkingtreding.
 Art.  13. Deze wet treedt in werking op 19 januari 2003. In afwijking van het eerste lid :
- treedt artikel 2 van deze wet in werking de dag waarop zij in het Belgisch Staatsblad wordt bekendgemaakt;
- treedt artikel 19bis -11, § 2, van de wet van 21 november 1989 betreffende de verplichte aansprakelijkheidsverzekering inzake motorrijtuigen in werking, de dag waarop deze wet in het Belgisch Staatsblad wordt bekendgemaakt;
- voor wat betreft de ongevallen die zich hebben voorgedaan op het grondgebied van een andere Staat van de Europese Economische Ruimte of van een derde Staat waarvan het nationaal bureau is aangesloten bij het groenekaartsysteem, treden de artikelen 19bis -11 tot 19bis -18 van voornoemde wet van 21 november 1989 evenwel pas in werking op een door de Koning te bepalen datum.
Kondigen deze wet af, bevelen dat zij met 's Lands zegel zal worden bekleed en door het Belgisch Staatsblad zal worden bekendgemaakt.
Gegeven te Châteauneuf-de-Grasse, 22 augustus 2002.
ALBERT
Van Koningswege :
De Minister van Economie,
Ch. PICQUE
De Minister van Justitie,
M. VERWILGHEN
Met 's Lands zegel gezegeld :
De Minister van Justitie,
M. VERWILGHEN.


text:
Artikel    1 . Deze wet regelt een aangelegenheid als bedoeld in artikel 77 van de Grondwet.
 Art.    2 . Het Verdrag tussen de Regering van het Koninkrijk België en de Regering van de Republiek Bulgarije inzake politiesamenwerking, ondertekend te Oostende op 24 juni 1998, zal volkomen gevolg hebben.
 Art.    3 . Het Protocol, ondertekend te Sofia op 27 november 2000, betreffende artikel 1 van het Verdrag tussen de Regering van het Koninkrijk België en de Regering van de Republiek Bulgarije inzake politiesamenwerking, ondertekend te Oostende, België, op 24 juni 1998, zal volkomen gevolg hebben.
Kondigen deze wet af, bevelen dat zij met 's Lands zegel zal worden bekleed en door het Belgisch Staatsblad zal worden bekendgemaakt.
Gegeven te Brussel, 7 oktober 2002.
ALBERT
Van Koningswege :
De Minister van Buitenlandse Zaken,
L. MICHEL
De Minister van Binnenlandse Zaken,
A. DUQUESNE
De Minister van Justitie,
M. VERWILGHEN
Met 's Lands zegel gezegeld :
De Minister van Justitie,
M. VERWILGHEN
 BIJLAGEN.
 Art.    N1 . Verdrag tussen de Regering van het Koninkrijk België en de Regering van de Republiek Bulgarije inzake politiesamenwerking.
(Voor het Verdrag, zie %%1998-06-24/51%%).
 Art.  N2. Protocol, ondertekend te Sofia op 27 november 2000, betreffende artikel 1 van het Verdrag tussen de Regering van het Koninkrijk België en de Regering van de Republiek Bulgarije inzake politiesamenwerking.
(Voor het Protocol, zie %%2000-11-27/37%%).


text:
Artikel    1 . Deze wet regelt een aangelegenheid als bedoeld in artikel 78 van de Grondwet.
 Art.  2. Het koninklijk besluit van 4 juli 2001 betreffende de erkenning van beroepsorganisaties van beoefenaars van een niet-conventionele praktijk of van een praktijk die in aanmerking kan komen om als niet-conventionele praktijk gekwalificeerd te worden, wordt bekrachtigd.
Kondigen deze wet af, bevelen dat zij met 's Lands zegel zal worden bekleed en door het Belgisch Staatsblad zal worden bekendgemaakt.
Gegeven te Châteauneuf-de-Grasse, 22 augustus 2002.
ALBERT
Van Koningswege :
De Minister van Consumentenzaken, Volksgezondheid en Leefmilieu,
Mevr. M. AELVOET
Met 's Lands zegel gezegeld :
De Minister van Justitie,
M. VERWILGHEN.