text:
HOOFDSTUK I.  - Algemene bepaling.
 Artikel    1 . Deze wet regelt een aangelegenheid als bedoeld in artikel 77 van de Grondwet.
 HOOFDSTUK II.  - Wijzigingen in het Gerechtelijk Wetboek.
 Art.    2 . Artikel 404 van het Gerechtelijk Wetboek wordt aangevuld met het volgende lid :
" De tuchtstraffen bedoeld in dit hoofdstuk kunnen tevens worden opgelegd aan personen die de taken van hun ambt verwaarlozen en zodoende afbreuk doen aan de goede werking van de justitie of aan het vertrouwen in die instelling. "
 Art.    3 . Artikel 405 van hetzelfde Wetboek wordt vervangen als volgt :
" Art. 405. § 1. De lichte tuchtstraffen zijn :
- waarschuwing;
- berisping.
§ 2. De zware tuchtstraffen zijn :
1° eerste graad :
- inhouding van wedde;
- tuchtschorsing;
- intrekking van het mandaat bedoeld in artikel 58bis ;
- tuchtschorsing met intrekking van het mandaat bedoeld in artikel 58bis ;
2° tweede graad :
- ontslag van ambtswege;
- ontzetting uit het ambt of afzetting.
§ 3. De inhouding van wedde wordt toegepast gedurende ten hoogste twee maanden en mag die bepaald in artikel 23, tweede lid, van de wet van 12 april 1965 betreffende de bescherming van het loon der werknemers niet te boven gaan.
De tuchtschorsing wordt uitgesproken voor een periode van ten minste een maand en ten hoogste een jaar.
De tuchtschorsing heeft zolang zij duurt een verlies van 20 % van de brutowedde tot gevolg.
Gedurende de tuchtschorsing kan de betrokkene zijn aanspraken op bevordering of verhoging in weddeschaal niet doen gelden.
De intrekking van het mandaat bedoeld in artikel 58bis heeft tot gevolg dat de betrokkene, behoudens in geval van eerherstel of herziening bedoeld in de artikelen 427ter en 427quater , zich geen kandidaat meer kan stellen voor een mandaat bedoeld in artikel 58bis.
Het ontslag van ambtswege heeft het verlies van de hoedanigheid van lid van de Rechterlijke Orde of van lid van het personeel van de griffies en van de parketsecretariaten tot gevolg.
De ontzetting uit het ambt en de afzetting hebben het verlies van de hoedanigheid van lid van de Rechterlijke Orde of van lid van het personeel van de griffies en van de parketsecretariaten en het verlies van het rustpensioen tot gevolg.
Iedere definitieve zware tuchtstraf brengt, behoudens in het geval van eerherstel of herziening bedoeld in de artikelen 427ter en 427quater , het verbod mee zich kandidaat te stellen voor de Hoge Raad voor de Justitie. "
 Art.    4 . In hetzelfde Wetboek wordt een artikel 405bis ingevoegd, luidende :
" Art. 405bis . Wanneer de betrokkene verscheidene tuchtrechtelijke tekortkomingen worden toegerekend, wordt tegen hem een enkele tuchtprocedure gevoerd die slechts aanleiding kan geven tot een enkele tuchtstraf.
Wanneer hem tijdens de tuchtprocedure een nieuwe tekortkoming wordt toegerekend, wordt een nieuwe tuchtprocedure ingeleid evenwel zonder dat de reeds lopende procedure wordt onderbroken.
In geval van samenhang wordt deze nieuwe tekortkoming evenwel behandeld en berecht tijdens de lopende procedure. "
 Art.    5 . In hetzelfde Wetboek wordt een artikel 405ter ingevoegd, luidende :
" Art. 405ter . De overheid bevoegd om een tuchtprocedure in te stellen brengt de Koning of de Minister van Justitie onverwijld op de hoogte van het feit dat een tuchtprocedure werd ingesteld. "
 Art.    6 . In hetzelfde Wetboek wordt een artikel 405quater ingevoegd, luidende :
" Art. 405quater . Zodra een tuchtprocedure is ingesteld, wordt het onderzoek van het verzoek tot ontslag gericht aan de Koning of aan de Minister van Justitie geschorst tot de tuchtprocedure is beëindigd. "
 Art.    7 . Artikel 406 van hetzelfde Wetboek wordt vervangen als volgt :
" Art. 406. § 1. Ingeval de betrokkene wordt vervolgd wegens een misdaad of een wanbedrijf of tuchtrechtelijk wordt vervolgd, kan hij in het belang van de dienst, op grond van een ordemaatregel uit zijn ambt worden geschorst voor de duur van de vervolging en tot de eindbeslissing is genomen.
De tuchtoverheid bevoegd om een lichte straf op te leggen spreekt de ordemaatregel uit voor de duur van een maand. De maatregel kan vervolgens van maand tot maand worden verlengd tot de eindbeslissing. De maatregel kan een inhouding van 20 % van de brutowedde meebrengen.
Er kan geen ordemaatregel worden genomen zonder dat de betrokkene voorafgaandelijk is gehoord overeenkomstig de procedure bedoeld in artikel 423.
Evenwel kan bij uiterst dringende noodzakelijkheid of bij betrapping op heterdaad een voorlopige ordemaatregel worden genomen zonder voorafgaand verhoor van de betrokkene. De betrokkene wordt na het toepassen van de voorlopige ordemaatregel onverwijld gehoord. Deze voorlopige ordemaatregel vervalt na tien dagen, tenzij de overheid die de maatregel genomen heeft, hem binnen deze termijn heeft bekrachtigd.
§ 2. Wanneer een tuchtstraf met inhouding van wedde wordt uitgesproken tegen een persoon die het voorwerp is geweest van een ordemaatregel met vermindering van wedde, heeft de tuchtstraf ten vroegste uitwerking op de dag waarop de ordemaatregel is ingegaan.
Het tijdens de ordemaatregel ingehouden bedrag van wedde wordt afgetrokken van het bedrag van verlies van wedde dat voortvloeit uit de tuchtstraf met inhouding van wedde. Als het bedrag van de ingehouden wedde hoger is dan het bedrag van het verlies van wedde dat voortvloeit uit de tuchtstraf met inhouding van wedde, wordt het verschil aan de betrokkene uitbetaald.
De ingehouden bedragen worden aan de betrokkene uitbetaald wanneer de ordemaatregel niet gevolgd wordt door een tuchtstraf of een strafrechtelijke veroordeling wegens dezelfde feiten, of wanneer de strafvordering vervallen is, dan wel aanleiding heeft gegeven tot een beschikking van buitenvervolgingstelling of tot een seponering. "
 Art.    8 . In deel II, boek II, titel V, van hetzelfde Wetboek, wordt het opschrift van het hoofdstuk III, dat de artikelen 409 tot 416 bevat, vervangen als volgt :
"HOOFDSTUK III. - Bevoegde overheden
 Art.    9 . In deel II, boek II, titel V, Hoofdstuk III, van hetzelfde Wetboek, wordt afdeling 1 die de artikelen 409 tot 413 bevat, vervangen als volgt :
 Afdeling I.  - De Nationale Tuchtraad " Art. 409. § 1. Er wordt een Nationale Tuchtraad ingesteld die bevoegd is voor het onderzoeken van feiten die in aanmerking komen om te worden gestraft met een zware tuchtstraf en het uitbrengen van een niet bindend advies over de in dat geval op te leggen straf.
De Nationale Tuchtraad oefent zijn bevoegdheid uit ten aanzien van de magistraten, van de referendarissen bij het Hof van Cassatie, van de referendarissen en van de parketjuristen bedoeld in artikel 156ter , van de attachés van de dienst voor documentatie en overeenstemming der teksten bij het Hof van Cassatie, van de griffiers, van de secretarissen en van het personeel van griffies en parketten.
§ 2. De Nationale Tuchtraad bestaat uit een Nederlandstalige kamer en uit een Franstalige kamer. Bij elke kamer is een secretaris-verslaggever die de beraadslaging bijwoont maar niet deelneemt aan de besluitvorming.
Wanneer de krachtens de taalwetgeving bevoegde kamer van de Nationale Tuchtraad haar bevoegdheid moet uitoefenen ten aanzien van een magistraat, van een referendaris bij het Hof van Cassatie, van een attaché van de dienst voor documentatie en overeenstemming der teksten bij het Hof van Cassatie, van een referendaris of van een parketjurist bedoeld in artikel 156ter , is zij samengesteld uit drie leden van de zittende magistratuur, twee magistraten van het openbaar ministerie en twee leden die niet tot de rechterlijke orde behoren. Deze laatsten worden gekozen onder advocaten en universiteitsprofessoren die het recht doceren.
Wanneer de krachtens de taalwetgeving bevoegde kamer van de Nationale Tuchtraad haar bevoegdheid moet uitoefenen ten aanzien van een griffier, een secretaris of een personeelslid van de griffies en parketten, is zij samengesteld uit twee leden van de zittende magistratuur, een magistraat van het openbaar ministerie, een griffier, een secretaris en twee leden die niet tot de rechterlijke orde behoren. Deze laatsten worden gekozen onder advocaten en universiteitsprofessoren die het recht doceren.
In geval van wettige verhindering wordt een beroep gedaan op plaatsvervangers.
De Koning bepaalt het aantal plaatsvervangers en de regels die bij de vervanging van de vaste leden in acht moeten worden genomen.
§ 3. De magistraten die in aanmerking komen om zitting te hebben in de Nationale Tuchtraad en hun plaatsvervangers worden door hun algemene vergadering of hun korpsvergadering voor vier jaar verkozen onder de magistraten die sedert ten minste tien jaar het ambt van magistraat hebben uitgeoefend, die geen tuchtstraf hebben opgelopen en die zich kandidaat stellen voor de functie.
De griffiers en de secretarissen die in aanmerking komen om zitting te hebben in de Nationale Tuchtraad en hun plaatsvervangers worden door de Minister van Justitie voor vier jaar aangewezen onder de griffiers en de secretarissen die sedert ten minste tien jaar in dienst zijn, die geen tuchtstraf hebben opgelopen en die zich kandidaat stellen voor de functie.
De leden die niet tot de rechterlijke orde behoren die in aanmerking komen om zitting te hebben in de Nationale Tuchtraad en hun plaatsvervangers worden door de raad van de Orde aangewezen onder de advocaten die een beroepservaring aan de balie van ten minste tien jaar hebben en geen tuchtstraf hebben opgelopen, en door de raad van bestuur van de universiteiten van de Vlaamse Gemeenschap en van de Franse Gemeenschap onder de professoren die het recht doceren, die ten minste tien jaar beroepservaring als universiteitsprofessor hebben, die geen tuchtstraf hebben opgelopen en die zich kandidaat stellen voor de functie.
Bij loting wordt vervolgens bepaald welke magistraten, griffiers, secretarissen en leden die niet tot de rechterlijke orde behoren, hetzij als vast lid, hetzij als plaatsvervanger, deel zullen uitmaken van de Nationale Tuchtraad voor een periode van vier jaar.
De magistraten die blijk geven van kennis van de Duitse taal, aangewezen door hun algemene vergadering en door hun korpsvergadering en die niet door loting zijn aangewezen als vaste leden of plaatsvervangers worden opgenomen in een reserve gelet op de toepassing van § 5, eerste lid.
§ 4. Het lidmaatschap van de Nationale Tuchtraad is onverenigbaar met de uitoefening van een politiek mandaat en met de hoedanigheid van lid van de Hoge Raad voor de Justitie.
Artikel 828 is van toepassing op de vaste leden en de plaatsvervangers van de Nationale Tuchtraad.
Het mandaat van een vast of een plaatsvervangd lid kan om ernstige redenen worden beëindigd door de Nationale Tuchtraad die daarover beslist met een meerderheid van de uitgebrachte stemmen in elke kamer. Tegen deze beslissingen staat geen enkel rechtsmiddel open. Het mandaat kan niet worden beëindigd dan nadat het vast of het plaatsvervangend lid is gehoord over de aangevoerde redenen.
Ten minste vijf werkdagen vóór de hoorzitting wordt de betrokkene opgeroepen bij ter post aangetekende brief met opgave van tenminste :
1° de aangevoerde ernstige redenen;
2° het feit dat de beëindiging van het mandaat overwogen wordt;
3° de plaats, dag en uur van de hoorzitting;
4° het recht van de betrokkene om zich te laten bijstaan door een persoon naar zijn keuze;
5° de plaats waar het dossier kan worden ingezien;
6° het recht om getuigen op te roepen.
Vanaf de oproeping tot de dag voor de hoorzitting kunnen de betrokkene en de persoon die hem bijstaat het dossier raadplegen.
Van de hoorzitting wordt een proces-verbaal opgesteld.
Vanaf het ogenblik dat het dossier aanhangig is gemaakt, kan de samenstelling van de bevoegde kamer van de Nationale Tuchtraad niet meer veranderen.
De leden van wie het mandaat een einde neemt blijven zitting houden tot het advies of de beslissing uitgesproken is.
Wanneer een lid tijdens het onderzoek van het dossier wegens wettelijke verhindering wordt vervangen, hervat de kamer het onderzoek van bij het begin.
§ 5. Wanneer in de Nationale Tuchtraad als vast lid of als plaatsvervanger geen magistraat zitting heeft die overeenkomstig de wet van 15 juni 1935 betreffende het gebruik der talen in gerechtszaken blijk geeft van kennis van de Duitse taal en de persoon tegen wie tuchtvervolging is ingesteld, vraagt zich in de Duitse taal te mogen uitdrukken, wordt de jongste magistraat vervangen door een uit de reserve bedoeld in § 3, vijfde lid, bij loting aangewezen magistraat die blijk geeft van kennis van de Duitse taal.
Bij gebrek aan een magistraat die blijk geeft van kennis van de Duitse taal, wordt een beroep gedaan op een tolk.
Het algemeen reglement op de gerechtskosten in strafzaken vastgesteld bij het koninklijk besluit van 28 december 1950 is van toepassing op de tolken op wie een beroep wordt gedaan door de kamer die een zaak in de Duitse taal behandelt.
§ 6. De Koning bepaalt de nadere regels inzake de verkiezingen, de loting en de aanwijzingen, alsook het aantal bij loting aan te wijzen leden.
§ 7. De vaste leden van elke kamer kiezen uit hun midden een lid van de zittende magistratuur als voorzitter.
De beslissingen van de kamers worden bij gewone meerderheid genomen.
De Nationale Tuchtraad legt zijn huishoudelijk reglement ter goedkeuring voor aan de Minister van Justitie.
§ 8. De minister van Justitie stelt aan de Nationale Tuchtraad de secretarissen-verslaggevers en in voorkomend geval het administratief personeel ter beschikking dat nodig is voor de goede werking ervan.
§ 9. De Nationale Tuchtraad houdt zijn zittingen in de gebouwen van het Hof van Cassatie.
§ 10. De leden van de Nationale Tuchtraad hebben recht op de terugbetaling van hun reiskosten en hun verblijfkosten overeenkomstig de bepalingen die van toepassing zijn op de rijksambtenaren. Voor de verblijfskosten worden zij gelijkgesteld aan de ambtenaren van rang 13. Daarenboven hebben zij recht op presentiegeld waarvan het bedrag door de Koning wordt bepaald. "
 Art.    10 . In deel II, boek II, titel V, Hoofdstuk III, van hetzelfde Wetboek wordt afdeling II die het artikel 414 bevat, vervangen als volgt :
"Afdeling II. - Overheden bevoegd om een tuchtprocedure in te stellen
Art. 410. § 1. De tuchtoverheden bevoegd om een tuchtprocedure in te stellen zijn :
1° ten aanzien van de zittende magistraten, met uitzondering van de magistraten van het Hof van Cassatie :
- de eerste voorzitter van het Hof van Cassatie ten aanzien van de eerste voorzitters van de hoven van beroep en van de eerste voorzitters van de arbeidshoven;
- de eerste voorzitter van het hof van beroep ten aanzien van de leden van dat hof, van de voorzitters van de rechtbanken van eerste aanleg en van de voorzitters van de rechtbanken van koophandel, van de toegevoegde rechters bij de rechtbank van eerste aanleg en van de toegevoegde rechters bij de rechtbank van koophandel van het betrokken rechtsgebied;
- de eerste voorzitter van het arbeidshof ten aanzien van de leden van dat hof, met inbegrip van de raadsheren in sociale zaken, alsook ten aanzien van de voorzitters van de arbeidsrechtbanken en van de toegevoegde rechters bij de arbeidsrechtbank van het betrokken rechtsgebied;
- de voorzitter van de rechtbank van eerste aanleg ten aanzien van de leden van die rechtbank, van de vrederechters, van de rechters in de politierechtbanken, van de toegevoegde vrederechters en van de toegevoegde rechters bij de politierechtbanken;
- de voorzitter van de rechtbank van koophandel ten aanzien van de leden van die rechtbank, met inbegrip van de rechters in handelszaken;
- de voorzitter van de arbeidsrechtbank ten aanzien van de leden van die rechtbank, met inbegrip van de rechters in sociale zaken;
2° ten aanzien van de magistraten van het openbaar ministerie, met uitzondering van de magistraten bij het Hof van Cassatie :
- de procureur-generaal bij het Hof van Cassatie ten aanzien van de procureurs-generaal bij de hoven van beroep en van de federale procureur;
- de procureur-generaal bij het hof van beroep ten aanzien van de leden van het parket-generaal bij het hof van beroep, van de leden van het auditoraat-generaal bij het arbeidshof, van de procureurs des Konings, van de arbeidsauditeurs, van de toegevoegde substituten procureur des Konings en de toegevoegde substituten arbeidsauditeur;
- de procureur des Konings ten aanzien van de leden van het parket van de procureur des Konings;
- de arbeidsauditeur ten aanzien van de leden van het arbeidsauditoraat;
- de federale procureur ten aanzien van de federale magistraten;
- de tuchtoverheid bevoegd voor het ambt waarin zij werden benoemd ten aanzien van de bijstandsmagistraten;
3° ten aanzien van de magistraten van het Hof van Cassatie :
- de algemene vergadering van het Hof van Cassatie ten aanzien van de eerste voorzitter van het Hof van Cassatie;
- de eerste voorzitter van het Hof van Cassatie ten aanzien van de zittende magistraten in het Hof van Cassatie;
- de Minister van Justitie ten aanzien van de procureur-generaal bij het Hof van Cassatie;
- de procureur-generaal bij het Hof van Cassatie ten aanzien van de eerste advocaat-generaal en de advocaten-generaal bij het Hof van Cassatie;
4° ten aanzien van de referendarissen bij het Hof van Cassatie :
- de eerste voorzitter van het Hof van Cassatie ten aanzien van de referendarissen die de raadsheren bijstaan;
- de procureur-generaal bij het Hof van Cassatie ten aanzien van de referendarissen die de leden van parket bijstaan;
5° ten aanzien van de referendarissen en van de parketjuristen :
- de eerste voorzitter van het hof van beroep ten aanzien van de referendarissen bij dat hof;
- de voorzitter van de rechtbank van eerste aanleg ten aanzien van de referendarissen bij die rechtbank;
- de procureur-generaal bij het hof van beroep ten aanzien van de parketjuristen bij het parket-generaal;
- de procureur des Konings ten aanzien van de parketjuristen bij het parket van de rechtbank van eerste aanleg;
6° ten aanzien van de attachés van de dienst voor documentatie en overeenstemming der teksten bij het Hof van Cassatie, de procureur-generaal bij dat Hof;
7° ten aanzien van de griffiers, de secretarissen en van het personeel van de griffies en parketten :
- de procureur-generaal bij het Hof van Cassatie ten aanzien van de hoofdgriffier van het Hof van Cassatie en de hoofdsecretaris van het parket-generaal bij het Hof van Cassatie;
- de procureur-generaal bij het hof van beroep ten aanzien van de hoofdgriffier van het hof van beroep en van het arbeidshof en van de hoofdsecretaris van het parket-generaal bij het hof van beroep en bij het arbeidshof;
- de procureur des Konings ten aanzien van de hoofdgriffier van de rechtbank van eerste aanleg, van de hoofdgriffier van de rechtbank van koophandel, van de hoofdgriffier van de politierechtbank, van de hoofdgriffier van het vredegerecht en van de hoofdsecretaris van het parket van de procureur des Konings;
- de arbeidsauditeur ten aanzien van de hoofdgriffier van de arbeidsrechtbank en van de hoofdsecretaris van het arbeidsauditoraat;
- de hoofdgriffier ten aanzien van de griffiers-hoofden van dienst, van de griffiers en van de adjunct-griffiers, van de opstellers en van de griffiebeambten;
- de hoofdsecretaris ten aanzien van de secretarissen-hoofden van dienst, van de secretarissen, van de adjunct-secretarissen, van de vertalers, van de opstellers en van de parketbeambten;
- de federale procureur ten aanzien van de hoofdsecretaris van het federaal parket;
- de hoofdsecretaris ten aanzien van de secretaris-hoofd van dienst, van de secretarissen, van de adjunct-secretarissen, van de vertalers, van de opstellers en de beambten van het federaal parket.
§ 2. De magistraat, of ingeval van fout of nalatigheid begaan tijdens de zitting, de voorzitter van de zitting, stelt ten aanzien van de griffiers een tuchtprocedure in wegens fouten of nalatigheden begaan bij het verlenen van bijstand aan de rechter.
§ 3. De tuchtoverheid bevoegd om een tuchtprocedure in te stellen neemt kennis van de klachten van iedere belanghebbende over tekortkomingen aan de verplichtingen bedoeld in artikel 404 begaan door personen onderworpen aan haar tuchtbevoegdheid.
Om ontvankelijk te zijn moeten de klachten schriftelijk, ondertekend en gedagtekend zijn en de volledige identiteit van de klager bevatten.
De tuchtoverheid bevoegd voor het instellen van een tuchtprocedure geeft de persoon die het voorwerp uitmaakt van een klacht kennis van het bestaan van die klacht, van de identiteit van de klager en van de feiten die hem worden ten laste gelegd voor zover de klacht ontvankelijk wordt verklaard.
§ 4. Het openbaar ministerie kan een tuchtprocedure aanhangig maken bij elke tuchtoverheid bedoeld in dit artikel. "
 Art.    11 . In deel II, boek II, titel V, hoofdstuk III, van hetzelfde Wetboek worden de afdelingen IIbis en IIter die de artikelen 414bis en 414ter bevatten, opgeheven.
 Art.    12 . In deel II, boek II, titel V, hoofdstuk III, van hetzelfde Wetboek wordt afdeling III die het artikel 415 bevat, vervangen als volgt :
" Afdeling III. - Overheden bevoegd voor het onderzoek
Art. 411. § 1. Behoudens de magistraat bedoeld in artikel 410, § 2, die de zaak overzendt aan de tuchtoverheid van de betrokken griffier, voeren de bevoegde tuchtoverheid bedoeld in artikel 410, § 1, of een persoon van minstens gelijke rang die zij in hun eigen korps aanwijzen of de korpschef van het hogere niveau, het tuchtonderzoek met betrekking tot de feiten die in aanmerking komen om te worden gestraft met een lichte straf.
§ 2. Ingeval de overheid die bevoegd is om lichte straffen op te leggen na onderzoek oordeelt dat een zware straf moet worden opgelegd, moet zij de zaak aanhangig maken bij de krachtens de taalwetgeving bevoegde kamer van de Nationale Tuchtraad. "
 Art.    13 . In deel II, boek II, titel V, hoofdstuk III, van hetzelfde Wetboek wordt afdeling IV die het artikel 416 bevat, vervangen als volgt :
" Afdeling IV. - Overheden bevoegd om een straf op te leggen
Art. 412. § 1. De tuchtoverheden bedoeld in artikel 410, § 1, zijn bevoegd om een lichte straf op te leggen.
In afwijking van het bepaalde in het vorige lid, is de tuchtoverheid bevoegd om een lichte straf op te leggen :
- de procureur-generaal bij het Hof van Cassatie ten aanzien van de referendarissen die de raadsheren in het Hof van Cassatie bijstaan;
- de procureur-generaal bij het hof van beroep ten aanzien van de referendarissen bij de hoven van beroep;
- de procureur des Konings ten aanzien van de referendarissen bij de rechtbanken van eerste aanleg.
§ 2. De tuchtoverheid bevoegd om een zware straf op te leggen is :
1° ten aanzien van de zittende magistraten met uitzondering van de magistraten van het Hof van Cassatie :
- de eerste kamer van het hof van beroep ten aanzien van de voorzitters van de rechtbanken van eerste aanleg en de voorzitters van de rechtbanken van koophandel, van de leden van de rechtbanken van eerste aanleg, van de rechtbanken van koophandel, daaronder begrepen de rechters in handelszaken, de toegevoegde rechters in de rechtbanken van eerste aanleg en van koophandel, de vrederechters, de toegevoegde vrederechters, de rechters in de politierechtbanken en de toegevoegde rechters bij de politierechtbanken;
- de eerste kamer van het arbeidshof ten aanzien van de voorzitters van de arbeidsrechtbanken, van de leden van de arbeidsrechtbanken, daaronder begrepen de rechters in sociale zaken en de toegevoegde rechters bij de arbeidsrechtbanken;
- de eerste kamer van het Hof van Cassatie ten aanzien van de eerste voorzitters van de hoven van beroep, en van de arbeidshoven, van de leden van de hoven van beroep en van de arbeidshoven, daaronder begrepen de raadsheren in sociale zaken.
2° de algemene vergadering van het Hof van Cassatie ten aanzien van de eerste voorzitter van het Hof van Cassatie en de leden van de zittende magistratuur van dat hof.
3° ten aanzien van de leden van het openbaar ministerie :
- ten aanzien van de procureur-generaal bij het Hof van Cassatie, de Koning voor de afzetting en het ontslag van ambtswege en de Minister van Justitie voor de andere zware straffen;
- ten aanzien van de eerste advocaat-generaal bij het Hof van Cassatie, de advocaten-generaal bij het Hof van Cassatie, de procureurs-generaal bij de hoven van beroep en de federale procureur, de Koning voor de afzetting en het ontslag van ambtswege en de procureur-generaal bij het Hof van Cassatie voor de andere zware straffen;
- ten aanzien van de federale magistraten, de Koning voor de afzetting en het ontslag van ambtswege en de federale procureur voor de andere zware straffen;
- ten aanzien van de andere magistraten van het openbaar ministerie, hierbij inbegrepen de toegevoegde substituten procureur des Konings en de toegevoegde substituten arbeidsauditeur, de Koning voor de afzetting en het ontslag van ambtswege en de procureur-generaal bij het hof van beroep voor de andere zware straffen.
4° ten aanzien van de referendarissen bij het Hof van Cassatie, de attachés van de dienst voor documentatie en overeenstemming der teksten bij het Hof van Cassatie, de hoofdgriffier van het Hof van Cassatie, de griffiers-hoofden van dienst, de griffiers, de adjunct-griffiers bij het Hof van Cassatie, daaronder begrepen wegens fouten begaan bij het verlenen van bijstand aan de rechter, van de hoofdsecretarissen van het parket van het Hof van Cassatie, de secretarissen-hoofden van dienst, de secretarissen en adjunct-secretarissen bij het parket van het Hof van Cassatie, de Koning voor de afzetting en het ontslag van ambtswege en de procureur-generaal bij het Hof van Cassatie voor de andere zware straffen.
5° ten aanzien van de referendarissen niet begrepen in 4° en de parketjuristen, de Koning voor de afzetting en het ontslag van ambtswege en de procureur-generaal bij het hof van beroep voor de andere zware straffen.
6° ten aanzien van de griffiers, daaronder begrepen wegens fouten begaan bij het verlenen van bijstand aan de rechter en de secretarissen niet begrepen in 4°, de Koning voor de afzetting en het ontslag van ambtswege en naar gelang van het geval de procureur-generaal bij het hof van beroep of de federale procureur voor de andere zware straffen.
7° ten aanzien van de vertalers, van de opstellers en van de parket- en griffiebeambten, de minister van Justitie voor de afzetting en het ontslag van ambtswege en naar gelang van het geval, de procureur-generaal bij het Hof van Cassatie of de procureur-generaal bij het hof van beroep, of de federale procureur voor de andere zware straffen. "
 Art.    14 . In deel II, boek II, titel V, hoofdstuk III van hetzelfde Wetboek wordt een afdeling V ingevoegd die de artikelen 413 en 414 bevat, luidende :
" Afdeling V. - Gemeenschappelijke bepalingen.
Art. 413. De personen die binnen of buiten een gerecht, een parket, een griffie of een parketsecretariaat een ander ambt uitoefenen dan dat waarin ze zijn benoemd, blijven ressorteren onder de tuchtoverheid van het ambt waarin ze zijn benoemd.
Art. 414. De plaatsvervangende magistraten ressorteren in deze hoedanigheid onder dezelfde tuchtoverheden als de werkende magistraten. "
 Art.    15 . In deel II, boek II, titel V, hoofdstuk III, van hetzelfde Wetboek wordt een afdeling VI ingevoegd dat het artikel 415 bevat, luidende :
" Afdeling VI. - Beroepsinstanties.
Art. 415. § 1. De algemene vergadering van het Hof van Cassatie neemt kennis van het hoger beroep ingesteld tegen :
1° de lichte straffen opgelegd aan de zittende magistraten van het Hof van Cassatie met uitzondering van de eerste voorzitter van dat Hof;
2° de zware straffen opgelegd :
- aan de eerste voorzitters van de hoven van beroep;
- aan de eerste voorzitters van de arbeidshoven.
§ 2. De verenigde kamers van het Hof van Cassatie nemen kennis van het hoger beroep ingesteld tegen de zware straffen opgelegd :
- aan de leden van de hoven van beroep;
- aan de leden van de arbeidshoven, met inbegrip van de raadsheren in sociale zaken;
- aan de voorzitters van de rechtbanken van eerste aanleg;
- aan de voorzitters van de arbeidsrechtbanken;
- aan de voorzitters van de rechtbanken van koophandel;
- aan de leden van de rechtbanken van eerste aanleg met inbegrip van de toegevoegde rechters in de rechtbanken van eerste aanleg;
- aan de leden van arbeidsrechtbanken met inbegrip van de toegevoegde rechters in de arbeidsrechtbanken en de rechters in sociale zaken;
- aan de leden van de rechtbanken van koophandel met inbegrip van de toegevoegde rechters in de rechtbanken van koophandel en de rechters in handelszaken;
- aan de vrederechters en aan de toegevoegde vrederechters;
- aan de rechters in de politierechtbanken en aan de toegevoegde rechters in de politierechtbanken.
§ 3. De eerste kamer van het Hof van Cassatie neemt kennis van het hoger beroep ingesteld tegen de lichte straffen opgelegd :
- aan de eerste voorzitters van de hoven van beroep;
- aan de eerste voorzitters van de arbeidshoven;
- aan de leden van de hoven van beroep;
- aan de leden van de arbeidshoven met inbegrip van de raadsheren in sociale zaken;
- aan de voorzitters van de rechtbanken van eerste aanleg;
- aan de voorzitters van de arbeidsrechtbanken;
- aan de voorzitters van de rechtbanken van koophandel.
§ 4. De eerste kamer van het hof van beroep neemt kennis van het hoger beroep ingesteld tegen de lichte straffen opgelegd :
- aan de leden van de rechtbanken van eerste aanleg met inbegrip van de toegevoegde rechters in de rechtbanken van eerste aanleg;
- aan de leden van de rechtbanken van koophandel met inbegrip van de toegevoegde rechters in de rechtbanken van koophandel en de rechters in handelszaken;
- aan de vrederechters en aan de toegevoegde vrederechters;
- aan de rechters in de politierechtbanken en aan de toegevoegde rechters in de politierechtbanken.
§ 5. De eerste kamer van het arbeidshof neemt kennis van het hoger beroep ingesteld tegen de lichte straffen opgelegd aan de leden van de arbeidsrechtbanken met inbegrip van de toegevoegde rechters in de arbeidsrechtbanken en de rechters in sociale zaken.
§ 6. De Minister van Justitie neemt kennis van het hoger beroep ingesteld tegen :
1° de lichte straffen opgelegd :
- aan de eerste advocaat-generaal en aan de advocaten-generaal bij het Hof van Cassatie;
- aan de procureurs-generaal bij de hoven van beroep;
- aan de federale procureur;
- aan de referendarissen bij het Hof van Cassatie;
- aan de attachés van de dienst voor documentatie en overeenstemming der teksten bij het Hof van Cassatie;
- aan de hoofdgriffier van het Hof van Cassatie;
- aan de hoofdsecretaris van het parket-generaal bij het Hof van Cassatie.
2° de zware straffen met uitzondering van de afzetting en het ontslag van ambtswege, opgelegd :
- aan de leden van het openbaar ministerie met uitzondering van de procureur-generaal bij het Hof van Cassatie;
- aan de referendarissen bij het Hof van Cassatie;
- aan de attachés van de dienst voor documentatie en overeenstemming der teksten bij het Hof van Cassatie;
- aan de referendarissen;
- aan de parketjuristen;
- aan de griffiers, de secretarissen en het personeel van griffies en parketsecretariaten.
§ 7. De procureur-generaal bij het Hof van Cassatie neemt kennis van het hoger beroep ingesteld tegen de lichte straffen, opgelegd :
- aan de leden van het parket-generaal bij de hoven van beroep;
- aan de leden van het auditoraat-generaal bij de arbeidshoven;
- aan de procureurs des Konings;
- aan de arbeidsauditeurs;
- aan de federale magistraten;
- aan de toegevoegde substituten procureur des Konings;
- aan de toegevoegde substituten arbeidsauditeur;
- aan de bijstandsmagistraten;
- aan de referendarissen bij de hoven van beroep;
- aan de parketjuristen bij het parket-generaal bij de hoven van beroep;
- aan de griffiers en aan het personeel van de griffies bij de hoven van beroep en de arbeidshoven;
- aan de secretarissen en aan het personeel van de secretariaten van het parket bij de hoven van beroep, de arbeidshoven en het federaal parket.
§ 8. De procureur-generaal bij het hof van beroep neemt kennis van het hoger beroep ingesteld tegen de lichte straffen, opgelegd :
- aan de leden van de parketten bij de rechtbanken van eerste aanleg;
- aan de leden van het arbeidsauditoraat;
- aan de referendarissen bij de rechtbanken van eerste aanleg;
- aan de parketjuristen bij het parket bij de rechtbanken van eerste aanleg;
- aan de griffiers en aan het personeel van de griffies van de rechtbanken van eerste aanleg, de arbeidsrechtbanken, de rechtbanken van koophandel, de politierechtbanken en de vredegerechten;
- aan de secretarissen en aan het personeel van de secretariaten van het parket bij de rechtbanken van eerste aanleg.
§ 9. De overheden in beroep kunnen lichtere of zwaardere straffen opleggen dan diegene die zijn uitgesproken of geen straf opleggen.
De overheid bevoegd om kennis te nemen van het hoger beroep tegen lichte straffen kan geen zware straf uitspreken dan na het verkrijgen van een advies van de Nationale Tuchtraad.
§ 10. Tegen tuchtstraffen in eerste en tweede aanleg opgelegd door organen van de rechterlijke orde staat geen beroep bij de Raad van State open.
§ 11. De voorzieningen in cassatie bedoeld in de artikelen 608, 609 en 612 worden uitgesloten.
§ 12. Het openbaar ministerie beschikt over een recht op hoger beroep ten aanzien van elke tuchtstraf.
§ 13. Er kan hoger beroep worden ingesteld door de betrokkene en door het openbaar ministerie tegen de ordemaatregelen bedoeld in artikel 406. Het hoger beroep wordt gebracht voor de tuchtoverheid die ten aanzien van de betrokkene bevoegd is om kennis te nemen van het hoger beroep tegen een lichte straf. "
 Art.    16 . Artikel 416 van hetzelfde Wetboek, gewijzigd bij de wetten van 25 april 1983, 17 februari en 20 mei 1997, wordt opgeheven.
 Art.    17 . Artikel 418 van hetzelfde Wetboek wordt vervangen als volgt :
" Art. 418. De tuchtprocedure wordt ingesteld binnen zes maanden nadat de tuchtoverheid bevoegd om de tuchtprocedure in te stellen kennis heeft gekregen van de feiten. "
 Art.    18 . Artikel 419 van hetzelfde Wetboek wordt vervangen als volgt :
" Art. 419. De overheid belast met het onderzoek kan aan de procureur-generaal bij het hof van beroep toegang tot het strafdossier vragen.
De overheid belast met het onderzoek kan alle nuttige daden stellen.
De betrokkene wordt gehoord tijdens het onderzoek. Hij kan zich laten bijstaan of vertegenwoordigen door een persoon naar zijn keuze.
De overheid belast met het onderzoek kan de persoonlijke verschijning van de betrokkene bevelen.
Het onderzoeksdossier wordt ten minste 15 dagen voor de verschijning voor het onderzoeksorgaan ter beschikking gesteld van de betrokkene en de persoon naar zijn keuze.
De eventuele klacht en de bijlagen worden gevoegd bij het onderzoeksdossier.
Elk lid van de rechterlijke orde en van het personeel van de griffies en van de parketsecretariaten moet loyaal meewerken aan de tuchtonderzoeken die niet ten laste van hem zijn of kunnen worden ingesteld. Met het oog op de vaststelling van eventuele tuchtinbreuken verleent het lid zijn medewerking aan de daden van het tuchtrechtelijk onderzoek die niet ten laste van hem zijn of kunnen worden gevoerd, en hij antwoordt nauwgezet op de gestelde vragen.
In alle gevallen waarin een zaak bij de Nationale Tuchtraad aangebracht werd, maakt hij deze aanhangig bij de overheid bevoegd om een zware straf van de eerste graad op te leggen en bezorgt deze tuchtoverheid het dossier en zijn advies aangaande de eventueel op te leggen straf.
In alle gevallen waarin bij haar een zaak aanhangig werd gemaakt, moet de overheid, bevoegd voor het opleggen van een zware straf van de eerste graad, de betrokkene horen.
Er kan geen hoger beroep worden ingesteld tegen de beslissing van een overheid bevoegd om een zware straf van de eerste graad op te leggen, om de overheid te vatten die bevoegd is om een zware straf van de tweede graad op te leggen.
Indien de overheid bevoegd voor het opleggen van een zware straf van de eerste graad van oordeel is dat een zware straf van de tweede graad moet worden opgelegd, zendt zij het dossier over aan de overheid bevoegd om een zware straf van de tweede graad op te leggen. ".
 Art.    19 . Artikel 420 van hetzelfde Wetboek wordt vervangen als volgt :
" Art. 420. De eerste kamer van het Hof van Cassatie en de eerste kamers van de hoven van beroep en van de arbeidshoven kunnen de betrokkene alleen straffen met ontslag van ambtswege, met ontzetting uit het ambt of afzetting met een meerderheid van twee derde van de stemmen. "
 Art.    20 . Artikel 421 van hetzelfde Wetboek wordt vervangen als volgt :
" Art. 421. De betrokkene kan zich voor de tuchtoverheid laten bijstaan of vertegenwoordigen door een persoon naar zijn keuze.
Behalve op uitdrukkelijk andersluidend verzoek van de betrokkene vindt het verhoor plaats in openbare terechtzitting.
De tuchtoverheid kan de persoonlijke verschijning van de betrokkene bevelen. ".
 Art.    21 . Artikel 422 van hetzelfde Wetboek wordt vervangen als volgt :
" Art. 422. Het tuchtdossier wordt ten minste 15 dagen voor de dag van de verschijning ter beschikking gesteld van de betrokkene en van de persoon naar zijn keuze. Een afschrift van het dossier kan kosteloos worden verkregen.
Het tuchtdossier omvat de eventuele klacht, het onderzoeksdossier, in voorkomend geval het advies van de Nationale Tuchtraad, een kopie van de oproepingsbrief en het bewijs van aangetekende zending. "
 Art.    22 . Artikel 423 van hetzelfde Wetboek wordt vervangen als volgt :
" Art. 423. Een straf kan enkel worden opgelegd nadat de betrokkene is gehoord of behoorlijk opgeroepen.
De betrokkene wordt opgeroepen bij een aangetekende brief waarin de reden van de oproeping, de ten laste gelegde feiten, de plaats waar en de termijn waarbinnen het dossier kan worden geraadpleegd, alsook de plaats en datum van verschijning zijn vermeld. "
 Art.    23 . Artikel 424 van hetzelfde Wetboek wordt vervangen als volgt :
" Art. 424. Van de met redenen omklede beslissing wordt naargelang van het geval door de griffie of het secretariaat bij ter post aangetekende brief, binnen een maand te rekenen van de uitspraak door de bevoegde tuchtoverheid kennis gegeven aan de betrokkene en in geval van een straf opgelegd door een overheid bevoegd om een zware straf op te leggen, aan de overheid die op grond van artikel 412 bevoegd is om een lichte straf op te leggen.
Wanneer de Koning de beslissing heeft genomen, geschiedt de kennisgeving door de Minister van Justitie.
De beslissing maakt melding van het recht om hoger beroep in te stellen, de beroepstermijn en de te respecteren procedure.
Wanneer de tuchtstraf het direct gevolg is van een klacht, wordt de klager in kennis gesteld van het dispositief van de beslissing. ".
 Art.    24 . Artikel 425 van hetzelfde Wetboek wordt vervangen als volgt :
" Art. 425. Het hoger beroep bedoeld in artikel 415 wordt door de betrokkene ingesteld bij de overheden bevoegd om kennis te nemen van het hoger beroep, binnen een maand te rekenen vanaf de kennisgeving van de beslissing.
Op straffe van nietigheid van het hoger beroep wordt in de bij ter post aangetekende brief de uiteenzetting van de grieven vermeld.
Indien betrokkene tijdens de beroepstermijn overlijdt, heeft de straf geen uitwerking. ".
 Art.    25 . Artikel 426 van hetzelfde Wetboek wordt vervangen als volgt :
" Art. 426. Wanneer de betrokkene niet verschijnt of zich niet laat vertegenwoordigen wordt hij bij verstek gevonnist.
De termijn voor verzet tegen de beslissing bij verstek bedraagt een maand te rekenen van de kennisgeving, ingeval de niet verschijnende partij bewijst dat hij onmogelijk kon verschijnen.
Op straffe van nietigheid moeten de redenen waarom de betrokkene niet kon verschijnen of zich laten vertegenwoordigen worden uiteengezet in de ter post aangetekende brief.
Indien de persoonlijke verschijning bevolen wordt en de betrokkene, aan wie niet wordt toegestaan om zich wegens uitzonderlijke omstandigheden te laten vertegenwoordigen, niet verschijnt, wordt hij bij verstek veroordeeld. "
 Art.    26 . Artikel 427 van hetzelfde Wetboek wordt vervangen als volgt :
" Art. 427. Alle tuchtbeslissingen moeten door de tuchtoverheid die ze heeft opgelegd, worden overgezonden aan de Minister van Justitie.
De minister van Justitie richt een gegevensbank op betreffende de rechtspraak in tuchtzaken waarin met inachtneming van de anonimiteit, alle beslissingen genomen op grond van de artikelen 404 tot 407 worden gecentraliseerd.
De gegevensbank kan worden geraadpleegd door alle magistraten, door de referendarissen bij het Hof van Cassatie, door de referendarissen en door de parketjuristen bedoeld in artikel 156ter, door de attachés van de dienst voor documentatie en overeenstemming der teksten bij het Hof van Cassatie, door de griffiers, door de secretarissen, door de personeelsleden van de griffies en van de parketten, door de tuchtoverheden, door de Nationale tuchtraad en door de leden van de Hoge Raad voor de Justitie.
De gegevensbank kan eveneens op schriftelijk verzoek van de gevolmachtigde, die is aangewezen door de persoon die het voorwerp uitmaakt van een tuchtprocedure om hem bij te staan of te vertegenwoordigen, worden geraadpleegd, indien hij daartoe werd gemachtigd door de Minister van Justitie. "
 Art.    27 . In deel II, boek II, titel V, van hetzelfde Wetboek wordt een nieuw hoofdstuk V ingevoegd, waarvan de titel luidt als volgt :
"HOOFDSTUK V. - Uitwissing, eerherstel en herziening"
 Art.    28 . In hetzelfde Wetboek, wordt er een artikel 427bis ingevoegd luidende :
" Art. 427bis . Lichte straffen worden na drie jaren automatisch uitgewist.
Uitwissing geldt voor de toekomst. ".
 Art.    29 . Er wordt een artikel 427ter ingevoegd luidende :
" Art. 427ter . Iedere persoon gestraft met een andere zware straf dan ontslag van ambtswege, ontzetting uit het ambt of afzetting kan na een proeftijd van 6 jaar te rekenen van de datum van de beslissing of het arrest een met redenen omkleed verzoek tot eerherstel richten aan de tuchtoverheid die de straf heeft uitgesproken.
De betrokkene voegt daarbij elk nuttig stuk ter staving van zijn vraag tot eerherstel.
De tuchtoverheid waarbij de zaak aanhangig is gemaakt, doet uitspraak na de betrokkene gehoord of behoorlijk opgeroepen te hebben. Deze laatste kan zich laten bijstaan door een persoon naar zijn keuze.
De met redenen omklede beslissing van de bevoegde tuchtoverheid moet worden genomen binnen drie maanden te rekenen van het verzoek, na het advies van de korpsoverste, van het korps waarin de betrokkene zijn ambt uitoefent op het moment van zijn verzoek tot eerherstel, te hebben ontvangen. Het advies van de korpsoverste dient te worden gegeven binnen de maand na het verzoek van de bevoegde overheid. Bij gebrek aan advies binnen de termijn voor advies wordt het advies noch als positief noch als negatief beschouwd.
De beslissing is niet vatbaar voor hoger beroep of voorziening in Cassatie.
Een nieuw verzoek kan worden ingediend telkens als de betrokkene beschikt over nieuwe en voor zijn verzoek tot eerherstel dienende stukken.
Het eerherstel heeft enkel uitwerking voor de toekomst. ".
 Art.    30 . In hetzelfde Wetboek, wordt er een artikel 427quater ingevoegd luidende :
" Art. 427quater . Iedere persoon gestraft met een tuchtstraf kan een verzoek tot herziening richten aan de tuchtoverheid die hem heeft gestraft indien hij aantoont over een nieuw element te beschikken.
De betrokkene voegt bij zijn verzoek een volledig verslag over de redenen en de bewijzen waarover hij beschikt om de herziening van de uitgesproken beslissing of het uitgesproken arrest te verkrijgen.
De tuchtoverheid kan bij een met redenen omklede beslissing waarvan aan de betrokken kennis is gegeven binnen drie maanden te rekenen van het verzoek, beslissen dat het verzoek van de betrokkene niet ontvankelijk is bij gebrek aan redenen of bewijzen, zonder de betrokkene vooraf te hebben gehoord.
De tuchtoverheid waarbij de zaak aanhangig is gemaakt, doet uitspraak na de betrokkene te hebben gehoord of behoorlijk opgeroepen. Deze laatste kan zich laten bijstaan door een persoon naar zijn keuze.
De met redenen omklede beslissing van de tuchtoverheid moet worden genomen binnen drie maanden te rekenen van het verzoek.
Een nieuw verzoek kan worden ingediend telkens als de betrokkene meent te beschikken over het bewijs dat zijn dossier herziening verantwoordt. "
 HOOFDSTUK III.  - Wijziging van de wet van 22 december 1998 betreffende de verticale integratie van het openbaar ministerie, het federaal parket en de raad van de procureurs des Konings.
 Art.    31 . Artikel 23 van de wet van 22 december 1998 betreffende de verticale integratie van het openbaar ministerie, het federaal parket en de raad van de procureurs des Konings wordt opgeheven.
 HOOFDSTUK IV.  - Opheffingsbepaling.
 Art.    32 . De wet van 7 mei 1999 tot wijziging, wat het tuchtrecht voor de leden van de Rechterlijke Orde betreft, van het Gerechtelijk Wetboek wordt ingetrokken.
 HOOFDSTUK V.  - Overgangsbepalingen.
 Art.    33 . In afwijking van artikel 409, § 3, van het Gerechtelijk Wetboek worden de magistraten, de griffiers, de secretarissen en hun plaatsvervangers bij de instelling van de Nationale Tuchtraad voor de eerste maal aangewezen voor een periode van zes jaar.
 Art.    34 . Met uitzondering van artikel 405, blijven de artikelen 404 tot 427 van het Gerechtelijk Wetboek, zoals van toepassing voor de volledige inwerkingtreding van deze wet, van toepassing op alle tuchtvorderingen waarin de betrokkene werd gehoord vóór dat deze wet inwerking trad.
 HOOFDSTUK VI.  - Slotbepaling.
 Art.  35. Deze wet treedt in werking op de datum bepaald door de Koning en ten laatste (30 maanden) na de publicatie in het Belgisch Staatsblad , behalve wat artikel 32 betreft, dat in werking treedt op de dag van de bekendmaking in het Belgisch Staatsblad. <W 2003-12-22/53, art. 25, 002;   Inwerkingtreding :   10-01-2004>
(NOTA : Inwerkingtreding van artikel 9 vastgesteld op 31-03-2003 door KB 2003-03-18/36, art. 41, in de mate dat het de §§ 2, 3, 4, 6 en 10 invoegt in artikel 409 van het Gerechtelijk Wetboek)
Gegeven te Brussel, 7 juli 2002.
ALBERT
Van Koningswege :
De Minister van Justitie,
M. VERWILGHEN
Met 's Lands zegel gezegeld :
De Minister van Justitie,
M. VERWILGHEN.


type: legislation

jurisdiction: Belgium

text:
Artikel    1 . Deze wet regelt een aangelegenheid bedoeld in artikel 74, 3° van de Grondwet.
 TITEL I.  - Diensten van algemeen bestuur van de Staat Begrotingsjaar 1998.
 HOOFDSTUK I.  - Vastleggingen gedaan ter uitvoering van de begroting (Tabel A).
§ 1. Vaststelling van de vastleggingen.
 Art.    2 . De vastleggingen van uitgaven uitgevoerd ten laste van de vastleggingskredieten van het begrotingsjaar 1998 belopen 49 257 955 983.-F.
De ten laste van de vastleggingsmachtigingen aangerekende vastleggingen van het begrotingsjaar 1998 belopen 741 464 479.-F.
§ 2. Vaststelling van de vastleggingskredieten.
 Art.    3 . De vastleggingskredieten beschikbaar ten behoeve van de ministeriële departementen voor de vastleggingen van het begrotingsjaar 1998 belopen in totaal 60 853 500 000.-F.
Dit bedrag omvat :
1) oorspronkelijke vastleggingskredieten toegestaan

bij de begrotingswetten

36 015 300 000.-F
2) de aanpassingen van de kredieten :

24 838 200 000.-F

 (netto-resultaat)

 60 853 500 000.-F
 Art.    4 . De in totaal voor het begrotingsjaar 1998 verleende vastleggingskredieten worden verminderd met de aan het eind van het begrotingsjaar beschikbare en definitief geannuleerde vastleggingskredieten : 11 595 544 017.-F.
 Art.    5 . Ingevolge de bepalingen vervat in de bovengenoemde artikelen 3 en 4 worden de definitieve vastleggingskredieten van het begrotingsjaar 1998 vastgesteld op 49 257 955 983.-F.
Deze som is gelijk aan de ten laste van de begrotingskredieten van het begrotingsjaar 1998 geboekte vastleggingen.
§ 3. Vaststelling van de vastleggingsmachtigingen.
 Art.    6 . De vastleggingsmachtigingen beschikbaar ten behoeve van de ministeriële departementen voor het begrotingsjaar 1998 belopen in totaal 750 000 000.-F.
Dit bedrag komt overeen met de oorspronkelijke vastleggingsmachtigingen toegestaan bij de begrotingswetten.
 Art.    7 . De in totaal voor het begrotingsjaar 1998 verleende vastleggingsmachtigingen worden verminderd met de beschikbaar gebleven vastleggingsmachtigingen die definitief geannuleerd moeten worden : 8 535 521.-F.
 Art.    8 . Ingevolge de bepalingen vervat in bovengenoemde artikelen 6 en 7 worden de definitieve vastleggingsmachtigingen van het begrotingsjaar 1998 vastgesteld op : 741 464 479.-F.
Deze som is gelijk aan de ten laste van de vastleggingsmachtigingen van het begrotingsjaar 1998 geboekte vastleggingen.
 HOOFDSTUK II.  - Ontvangsten en uitgaven gedaan ter uitvoering van de begroting.
§ 1. Vaststelling van de ontvangsten (Tabel B).
 Art.    9 . De op het begrotingsjaar 1998 ten behoeve van de Staat vastgestelde rechten bedragen 3 275 709 802 809.-F.
Dit bedrag is vastgesteld als volgt :
- lopende ontvangsten

 2 007 178 232 702.-F
- kapitaalontvangsten

70 848 894 940.-F
- opbrengst der leningen :

1 197 682 675 167.-F
 Art.    10 . De op hetzelfde begrotingsjaar aangerekende ontvangsten worden vastgesteld op 2 784 079 530 822.-F.
Dit bedrag is vastgesteld als volgt :
- lopende ontvangsten

 1 532 768 924 425.-F
- kapitaalontvangsten

53 627 931 230.-F
- opbrengst der leningen :

1 197 682 675 167.-F
 Art.    11 . De vastgestelde rechten nog te innen bij de afsluiting van het begrotingsjaar bedragen 491 630 271 987.-F.
Deze som wordt onderverdeeld als volgt :
a) geannuleerde of in onbepaald uitstel gebrachte

rechten :
- lopende ontvangsten :

 3 416 411 598.-F
- kapitaalontvangsten :

 4 602 173 980.-F
Totaal

8 018 585 578.-F
b) naar het volgende begrotingsjaar overgedragen

rechten :
- lopende ontvangsten :

 470 992 896 679.-F
- kapitaalontvangsten :

12 618 789 730.-F
Totaal

483 611 686 409.-F
§ 2. Vaststelling van de uitgaven (Tabel C).
 Art.    12 . De tijdens het begrotingsjaar 1998 aangerekende verrichtingen worden vastgesteld als volgt :
a) Ordonnanceringskredieten
- prestaties van de vorige jaren :

2 498 833 377.-F
- prestaties van het lopend jaar :

 51 023 797 900.-F

 53 522 631 277.-F
b) niet-gesplitste kredieten
- prestaties van de vorige jaren :

 44 407 940 801.-F
- prestaties van het lopend jaar :

1 956 100 967 421.-F

2 000 508 908 222.-F
c) Variabele kredieten
- prestaties van de vorige jaren :

260 561 129.-F
- prestaties van het lopend jaar :

546 151 255 233.-F

546 411 816 362.-F
TOTAAL VAN DE UITGAVEN

2 600 443 355 861.-F
De ten laste van het begrotingsjaar 1998 uitgevoerde betalingen, verantwoord of geregulariseerd, belopen : 2 584 146 191 895.-F.
 Art.    13 . (Tabel D).
De ten laste van de begroting aangerekende betalingen waarvan bij toepassing van artikel 32 van de wet van 28 juni 1963, de verantwoording of de regularisatie naar een volgend jaar wordt verwezen, belopen 16 297 163 966.-F.
§ 3. Vaststelling van de kredieten.
 Art.    14 . De kredieten geopend ten behoeve van de ministeriële departementen voor het begrotingsjaar 1998 belopen in totaal 3 138 845 000 161.-F.
Dit bedrag omvat :
1° een som van kredieten toegestaan bij de begrotingswetten, samengesteld als volgt :
a) oorspronkelijke begroting
Ordonnanceringskredieten

 34 562 200 000.-F
Niet-gesplitste kredieten

 2 226 982 400 000.-F
Variabele kredieten

 544 647 880 398.-F
b) aanpassing van de kredieten (nettoresultaat)
Ordonnanceringskredieten

 22 888 800 000.-F
Niet-gesplitste kredieten

31 796 600 000.-F
2° overgedragen gefusioneerde kredieten :
Variabele kredieten

18 136 968 446.-F
3° desaffectatie van bestemde ontvangsten
Variabele kredieten

 - 4 922 500.-F
Kredieten van het jaar en gelijkgestelde (1°, 2° en
 3° te samen)
Ordonnanceringskredieten

 57 451 000 000.-F
Niet-gesplitste kredieten

 2 258 779 000 000.-F
Variabele kredieten

 562 779 926 344.-F
4° overgedragen niet-gefusioneerde kredieten
Niet-gesplitste kredieten

 259 835 073 817.-F
Totaal van de kredieten :
Ordonnanceringskredieten

 57 451 000 000.-F
Niet-gesplitste kredieten

 2 518 614 073 817.-F
Variabele kredieten

 562 779 926 344.-F

3 138 845 000 161.-F
 Art.    15 . Het bedrag van de voor het begrotingsjaar 1998 verleende kredieten wordt verminderd met :
1° naar het jaar 1999 over te dragen, kredieten, samengesteld als volgt :
* te fusioneren kredieten
Variabele kredieten

16 368 109 982.-F
* niet te fusioneren kredieten
Niet-gesplitste kredieten

 293 422 748 553.-F
Totaal :

309 790 858 535.-F
2° de aan het eind van het begrotingsjaar beschikbare kredieten die te annuleren zijn :
Ordonnanceringskredieten

3 928 471 641.-F
Niet-gesplitste kredieten

 224 696 006 612.-F
De overdrachten en annulaties van kredieten
 bedragen :
Ordonnanceringskredieten

3 928 471 641.-F
Niet-gesplitste kredieten

 518 118 755 165.-F
Variabele kredieten

16 368 109 982.-F
Totaal :

538 415 336 788.-F
 Art.    16 . (Tabel E).
Tot dekking van de uitgaven van het begrotingsjaar 1998 gedaan boven of buiten de kredieten uitgetrokken voor de dienst van de begrotingen, worden aanvullende kredieten toegekend als volgt :
Ordonnanceringskredieten

102 918.-F
Niet-gesplitste kredieten

13 589 570.-F
Totaal :

 13 692 488.-F
 Art.    17 . Ten gevolge van de bepalingen vervat in de artikelen 14, 15 en 16 worden de definitieve kredieten van het begrotingsjaar 1998 vastgesteld als volgt :
Ordonnanceringskredieten

 53 522 631 277.-F
Niet-gesplitste kredieten

 2 000 508 908 222.-F
Variabele kredieten

 546 411 816 362.-F
Totaal

2 600 443 355 861.-F
§ 4. Vaststelling van het resultaat van de begroting van het begrotingsjaar 1998 (Tabel F).
 Art.    18 . Het resultaat van de begroting van het begrotingsjaar 1998 wordt definitief vastgesteld als volgt :
Totaal van de ontvangsten

 2 784 079 530 822.-F
Totaal van de uitgaven

2 600 443 355 861.-F
Overschot voor het jaar 1998

183 636 174 961.-F
Dit bedrag komt in mindering van het gecumuleerd
 tekort dat bestond bij het afsluiten van het
 begrotingsjaar 1997 :

2 443 113 199 397.-F

2 259 477 024 436.-F
En daar een bedrag van 1 004 300 000.-F in rekening moet gebracht worden, sluit het begrotingsjaar 1998 af met een gecumuleerd tekort van : 2 260 481 324 436.-F.
Dit laatste bedrag zal naar de rekening van het begrotingsjaar 1999 worden overgedragen.
 HOOFDSTUK III.  - Ontvangsten en uitgaven gedaan in uitvoering van de begroting van de terugbetalings- en toewijzingsfondsen en van de begrotingen van de Staatsdiensten met afzonderlijk beheer (Tabel G).
§ 1. Terugbetalings- en toewijzingsfondsen.
 Art.    19 . De eindregeling van de begroting van de terugbetalings- en toewijzingsfondsen wordt voor het jaar 1998 vastgesteld als volgt :
1. Ontvangsten

1 545 691 184 226.-F
2. Uitgaven

 1 538 905 357.401.-F
De verantwoording of regularisatie van een gedeelte van die uitgaven, groot 668 958 147 823.-F wordt, bij toepassing van artikel 32 van de wet van 28 juni 1963 naar een volgend jaar verwezen.
3. Ontvangstenexcedent :

6 785 826 825.-F
Dit ontvangstenexcedent komt in meerdering van het overschot vastgesteld bij het afsluiten van het voorgaande begrotingsjaar, zijnde : 9 023 001 565.-F.
Het aldus bekomen eindresultaat, zijnde : 15 808 828 390.-F.
wordt overgedragen naar de rekening van het begrotingsjaar 1999.
§ 2. Staatsdiensten met afzonderlijk beheer.
 Art.    20 . De eindregeling van de begrotingen van de staatsdiensten met afzonderlijk beheer wordt voor het jaar 1998 vastgesteld als volgt (zonder de verrichtingen van het Muntfonds) :
1. Ontvangsten

4 977 380 438.-F
2. Uitgaven

 4 508 573 323.-F
De verantwoording of regularisatie van een gedeelte van die uitgaven, groot 4 268 964 847.-F wordt, bij toepassing van artikel 32 van de wet van 28 juni 1963 naar een volgend jaar verwezen.
3. Ontvangstenexcedent :

468 807 115.-F
Dit ontvangstenexcedent komt in meerdering van het overschot vastgesteld bij het afsluiten van het voorgaande begrotingsjaar, zijnde : 1 897 408 418.-F.
Het aldus bekomen eindresultaat, zijnde : 2 366 215 533.-F wordt overgedragen naar de rekening van het begrotingsjaar 1999.
 TITEL II.  - Verrichtingen gedaan ter uitvoering van de begroting der Staatsdienst met afzonderlijk beheer " Muntfonds ".
 Art.    21 . Het Muntfonds (opgericht bij artikel 3 van de wet van 12 juni 1930 tot oprichting van een Muntfonds).
Dienst belast met de financiering en met het waarborgen van de deelmunten en met de financiering van de Koninklijke Munt van België door middel van voorschotten en leningen.
De eindregeling van de begroting van het " Muntfonds " is voor het begrotingsjaar 1998 vastgesteld als volgt :
a) de ontvangsten :
De ontvangsten die geboekt worden in de rekening opgesteld onder het gezag van de Minister van Financiën en die bepaald zijn bij artikel 4-01-1 van de wet van 5 juli 1998 houdende de tweede aanpassing van de algemene uitgavenbegroting voor het begrotingsjaar 1998 belopen zoals blijkt uit bijgevoegde tabel H de som van 5 419 011 253.-F.
b) de uitgaven :
De uitgaven die in deze rekening opgenomen werden, binnen de perken van de betalingskredieten :
1. toegekend bij artikel 4-01-1 van de wet van

5 juli 1998 :

 5 136 657 392.-F
2. toe te kennen voor de uitgaven die de kredieten

overschrijden :

 1 429 333 869.-F
samen :

 6 565 991 261.-F
De betalingskredieten die de uitgaven overtreffen, zegge 42.608.-F worden geannuleerd.
c) Uitslag van de begroting :
De eindcijfers van de begroting voor het jaar 1998 worden vastgesteld als volgt :
- ontvangsten :

 5 419 011 253.-F
- uitgaven :

6 565 991 261.-F
uitgavenexcedent op 31 december 1998 :

1 146 980 008.-F
dat, gevoegd bij het excedent van de ontvangsten op de uitgaven, vastgesteld bij het afsluiten van het vorige beheersjaar 3 293 974 497.-F, brengt het begrotingsoverschot op 31 december 1998 op 2 146 994 489.-F.
Gegeven te Brussel, 10 juli 2002.
ALBERT
Van Koningswege :
De Minister van Financiën,
D. REYNDERS
Met 's Lands zegel gezegeld :
De Minister van Justitie,
M. VERWILGHEN
 TABELLEN.
 Art.  N. Tabellen.
Tabel A : Vastleggingen.
(Tabel niet opgenomen om technische redenen. Zie B.St. 28-08-2002, p. 37838).
Tabel B : Ontvangsten.
(Tabel niet opgenomen om technische redenen. Zie B.St. 28-08-2002, p. 37839).
Tabel C : Uitgaven.
(Tabel niet opgenomen om technische redenen. Zie B.St. 28-08-2002, p. 37840).
Tabel D : Uitgaven waarvan de verantwoording of de regularisatie naar een volgend jaar wordt verwezen.
(Tabel niet opgenomen om technische redenen. Zie B.St. 28-08-2002, p. 37841).
Tabel E : Uitgaven die de begrotingskredieten overschrijden of waarvoor geen enkel krediet goedgekeurd werd.
(Tabel niet opgenomen om technische redenen. Zie B.St. 28-08-2002, p. 37842).
Tabel F : Rekening van de begroting 1998 - samenvatting.
(Tabel niet opgenomen om technische redenen. Zie B.St. 28-08-2002, p. 37843 tot 37846).
Tabel G : Terugbetalings- en toewijzingsfondsen en Staatsdiensten met afzonderlijk beheer.
(Tabel niet opgenomen om technische redenen. Zie B.St. 28-08-2002, p. 37847 tot 37848).
Tabel H : Staatsdienst met afzonderlijk beheer : Muntfonds.
(Tabel niet opgenomen om technische redenen. Zie B.St. 28-08-2002, p. 37849).


text:
Artikel    1 . Deze wet regelt een aangelegenheid als bedoeld in artikel 78 van de Grondwet.
 Art.    2 . In artikel 59 van de wet betreffende de verplichte verzekering voor geneeskundige verzorging en uitkeringen, gecoördineerd op 14 juli 1994, gewijzigd door de wetten van 12 augustus 2000, 2 januari 2001, 19 juli 2001, 30 december 2001 en 14 januari 2002, worden de volgende wijzigingen aangebracht :
1° de laatste volzin van het tweede lid wordt vervangen als volgt : " In 2002 wordt vanaf 1 juli daarenboven de helft toegevoegd van het bedrag dat overeenkomt met het algebraïsch verschil tussen het globaal budget van de financiële middelen en de door de verzekeringsinstellingen geboekte uitgaven voor de desbetreffende verstrekkingen vastgesteld in het jaar 2001; de andere helft wordt toegevoegd in de eerste zes maanden van 2003. De verrekening van het verschil, vastgesteld in 2001, wordt, in afwijking van de bepalingen voorzien in het vijfde lid, doorgevoerd op de forfaitaire bedragen per voorschrift aan niet in een ziekenhuis opgenomen rechthebbenden, zoals vastgesteld door het Comité van de verzekering voor geneeskundige verzorging; de hoegrootheid van de aanpassingen wordt bepaald door de Algemene Raad, na advies van de Commissie voor begrotingscontrole, en ambtshalve uitgevoerd. Vanaf 2003 wordt jaarlijks in de laatste zes maanden de helft toegevoegd van het algebraïsch verschil vastgesteld in het vorig jaar; de andere helft wordt toegevoegd in de eerste zes maanden van het daaropvolgend jaar ";
2° het derde lid wordt vervangen als volgt : " Aan het gedeelte dat betrekking heeft op de in een ziekenhuis opgenomen rechthebbenden wordt in 2002 het bedrag toegevoegd dat overeenkomt met het algebraïsch verschil tussen het globaal budget van de financiële middelen en de door de verzekeringsinstellingen geboekte uitgaven voor de desbetreffende verstrekkingen vastgesteld in de jaren 1999 en 2000. Daarenboven wordt vanaf 1 juli 2002 de helft toegevoegd van het bedrag dat overeenkomt met het algebraïsch verschil vastgesteld in het jaar 2001; de andere helft wordt toegevoegd in de eerste zes maanden van 2003. De verrekening van het verschil, vastgesteld in 2001, wordt, in afwijking van de bepalingen voorzien in het vijfde lid, verrekend in de forfaitaire bedragen per dag en per opname voor de in een ziekenhuis opgenomen rechthebbenden, zoals vastgesteld door het Comité van de verzekering voor geneeskundige verzorging; de hoegrootheid van de aanpassingen wordt bepaald door de Algemene raad, na advies van de Commissie voor begrotingscontrole, en ambtshalve uitgevoerd. Vanaf 2003 wordt jaarlijks in de laatste zes maanden de helft toegevoegd van het algebraïsch verschil vastgesteld in het vorig jaar; de andere helft wordt toegevoegd in de eerste zes maanden van het daaropvolgend jaar. ".
 Art.    3 . Artikel 69, § 1, tweede lid, laatste volzin, van dezelfde wet, gewijzigd bij de wetten van 20 december 1995 en van 19 juli 2001, wordt vervangen als volgt :
" Vanaf 2002 wordt jaarlijks aan de opgesplitste budgetten in de laatste zes maanden de helft toegevoegd van het algebraïsch verschil vastgesteld in het vorig jaar; de andere helft wordt toegevoegd in de eerste zes maanden van het daaropvolgend jaar. Voor de verrekening van de verschillen vastgesteld in 2001, is dezelfde procedure van toepassing als degene die van toepassing is op de verrekening van de verschillen vastgesteld in 2001 voor de klinische biologie. "
 Art.  4. De bepalingen van deze wet zijn voor de eerste maal van toepassing op de algebraïsche verschillen van 2001.
Kondigen deze wet af, bevelen dat zij met 's Lands zegel zal worden bekleed en door het Belgisch Staatsblad zal worden bekendgemaakt.
Gegeven te Brussel, 10 juli 2002.
ALBERT
Van Koningswege :
De Minister van Sociale Zaken en Pensioenen,
F. VANDENBROUCKE
Met s' Lands zegel gezegeld :
De Minister van Justitie,
M. VERWILGHEN.


text:
HOOFDSTUK I.  - Algemene bepaling.
 Artikel    1 . Deze wet regelt een aangelegenheid als bedoeld in artikel 78 van de Grondwet.
 HOOFDSTUK II.  - Wijziging van de wet van 23 maart 1989 betreffende de verkiezing van het Europees Parlement.
 Art.    2 . Artikel 21bis van de wet van 23 maart 1989 betreffende de verkiezing van het Europees Parlement, ingevoegd door de wet van 24 mei 1994 en gewijzigd bij de wet van 26 juni 2000, wordt vervangen als volgt :
" Art. 21bis. Op elk van de lijsten mag het verschil tussen het aantal kandidaten van elk geslacht niet groter zijn dan één.
De eerste twee kandidaten van elk van de lijsten moeten van een verschillend geslacht zijn. "
 HOOFDSTUK III.  - Overgangsbepaling.
 Art.    3 . <W 2003-03-11/41, art. 11, 002;   Inwerkingtreding :   27-04-2003> Bij de eerste verkiezing van het Europees Parlement na de inwerkingtreding van deze wet, mogen noch de eerste drie kandidaat-titularissen, noch de eerste drie kandidaat-opvolgers van hetzelfde geslacht zijn.
Bovendien mag op elk van de lijsten noch het verschil tussen het aantal kandidaat-titularissen van elk geslacht, noch het verschil tussen het aantal kandidaat-opvolgers van elk geslacht groter zijn dan één.
 HOOFDSTUK IV.  - Slotbepaling.
 Art.  4. De Kamer van volksvertegenwoordigers gaat binnen zes maanden na de verkiezing van het Europees Parlement over tot een evaluatie van de invloed van deze wet op het aantal vrouwelijke verkozenen in dat parlement.
Kondigen deze wet af, bevelen dat zij met 's Lands zegel zal worden bekleed en door het Belgisch Staatsblad zal worden bekendgemaakt.
Gegeven te Brussel, 17 juni 2002.
ALBERT
Van Koningswege :
De Vice-Eerste Minister, Minister van Werkgelegenheid en Minister van Gelijke Kansen,
Mevr. L. ONKELINX
De Minister van Binnenlandse Zaken,
A. DUQUESNE
Met 's Lands zegel gezegeld :
De Minister van Justitie,
M. VERWILGHEN.


text:
HOOFDSTUK I.  - Algemene bepaling.
 Artikel     1 . Deze wet regelt een aangelegenheid als bedoeld in artikel 78 van de Grondwet.
 HOOFDSTUK II.  - Wijziging van de wet van 4 augustus 1996 betreffende het welzijn van de werknemers bij de uitvoering van hun werk.
 Art.    2 . Artikel 2, § 4, van de wet van 4 augustus 1996 betreffende het welzijn van de werknemers bij de uitvoering van hun werk wordt vervangen als volgt :
" § 4. Deze wet is niet van toepassing op de dienstboden en het andere huispersoneel en hun werkgevers met uitzondering van de afdelingen 1 en 3 van Hoofdstuk Vbis . "
 Art.    3 . Artikel 4, § 1, tweede lid, van dezelfde wet, gewijzigd bij de wet van 7 april 1999, wordt aangevuld als volgt :
" 8° de bescherming van de werknemers tegen geweld, pesterijen en ongewenst seksueel gedrag op het werk. "
 Art.    4 . Artikel 6, tweede lid, van dezelfde wet, wordt aangevuld als volgt :
" 7° op positieve wijze bijdragen tot het preventiebeleid dat wordt tot stand gebracht in het kader van de bescherming van de werknemers tegen geweld, pesterijen en ongewenst seksueel gedrag op het werk, zich onthouden van iedere daad van geweld, pesterijen of ongewenst seksueel gedrag op het werk en zich onthouden van elk wederrechtelijk gebruik van de klachtenprocedure. "
 Art.    5 . In dezelfde wet wordt een hoofdstuk Vbis ingevoegd, luidende :
"
HOOFDSTUK Vbis . - Bijzondere bepalingen betreffende geweld, pesterijen en ongewenst seksueel gedrag op het werk
Afdeling 1. - Algemene bepaling en definitie
Art. 32bis. De werkgevers en de werknemers alsmede de daarmee gelijkgestelde personen bedoeld in artikel 2, § 1 en de andere dan de bij artikel 2, § 1 bedoelde personen die in contact komen met de werknemers bij de uitvoering van hun werk, zijn ertoe gehouden zich te onthouden van iedere daad van geweld, pesterijen of van ongewenst seksueel gedrag op het werk.
Art. 32ter. Voor de toepassing van deze wet wordt verstaan onder :
1° geweld op het werk : elke feitelijkheid waarbij een werknemer of een andere persoon waarop dit hoofdstuk van toepassing is, psychisch of fysiek wordt lastiggevallen, bedreigd of aangevallen bij de uitvoering van het werk;
2° pesterijen op het werk : elk onrechtmatig en terugkerend gedrag, buiten of binnen de onderneming of instelling, dat zich inzonderheid kan uiten in gedragingen, woorden, bedreigingen, handelingen, gebaren, en eenzijdige geschriften en dat tot doel of gevolg heeft dat de persoonlijkheid, de waardigheid of de fysieke of psychische integriteit van een werknemer of een andere persoon waarop dit hoofdstuk van toepassing is bij de uitvoering van het werk wordt aangetast, dat zijn betrekking in gevaar wordt gebracht of dat een bedreigende, vijandige, beledigende, vernederende of kwetsende omgeving wordt gecreëerd;
3° ongewenst seksueel gedrag op het werk : elke vorm van verbaal, niet-verbaal of lichamelijk gedrag van seksuele aard waarvan degene die zich er schuldig aan maakt, weet of zou moeten weten dat het afbreuk doet aan de waardigheid van vrouwen en mannen of het werk.
Alle functiebenamingen die gebruikt worden in dit hoofdstuk, zoals die van preventieadviseur of vertrouwenspersoon hebben zowel op vrouwen als op mannen betrekking.
Afdeling 2. - Preventiemaatregelen.
Art. 32quater. § 1. De werkgever bepaalt de maatregelen die getroffen moeten worden om de werknemers te beschermen tegen geweld, pesterijen en ongewenst seksueel gedrag op het werk.
Deze maatregelen, die aangepast dienen te zijn aan de aard van de activiteiten en de grootte van de onderneming, handelen ten minste over :
1° de materiële inrichting van de arbeidsplaatsen opdat geweld,
pesterijen en ongewenst seksueel gedrag op het werk zouden voorkomen worden;
2° de bepaling van de middelen waarover de slachtoffers beschikken om hulp te krijgen en de wijze om zich tot de preventieadviseur en de vertrouwenspersoon, aangewezen voor de feiten van geweld, pesterijen en ongewenst seksueel gedrag, op het werk, te richten;
3° het snelle en volledig onpartijdige onderzoek van de feiten van geweld, pesterijen en ongewenst seksueel gedrag op het werk;
4° het onthaal van, de hulp aan en de vereiste ondersteuning van de slachtoffers;
5° de maatregelen van opvang en van wedertewerkstelling van de slachtoffers;
6° de verplichtingen van de hiërarchische lijn in de voorkoming van feiten van geweld, pesterijen en ongewenst seksueel gedrag op het werk;
7° de voorlichting en de opleiding van de werknemers;
8° de voorlichting van het comité.
Deze maatregelen worden aan het comité voorgelegd voor voorafgaand akkoord.
§ 2. De Koning kan de voorwaarden en de nadere regels voor de toepassing van dit artikel vaststellen. Hij kan bovendien bijzondere maatregelen treffen om rekening te houden met specifieke of nieuwe risicosituaties of om rekening te houden met de specifieke toestand van de werknemer.
Voor de werkgevers op wie de wet van 5 december 1968 betreffende de collectieve arbeidsovereenkomsten en de paritaire comités van toepassing is, kunnen de in het eerste lid bedoelde voorwaarden, nadere regels en bijzondere maatregelen nochtans worden vastgesteld bij een in de Nationale Arbeidsraad gesloten collectieve arbeidsovereenkomst die algemeen verbindend is verklaard bij koninklijk besluit.
Art. 32quinquies. § 1. De werkgever waakt erover dat de werknemers die het slachtoffer zijn van een daad van geweld, pesterijen of ongewenst seksueel gedrag op het werk, een passende psychologische ondersteuning krijgen van gespecialiseerde diensten of instellingen.
§ 2. De Koning kan de voorwaarden en de nadere regels voor de toepassing van dit artikel vaststellen. Hij kan, bovendien, bijzondere maatregelen treffen om rekening te houden met specifieke of nieuwe risicosituaties of om rekening te houden met de specifieke toestand van de werknemer.
Voor de werkgevers op wie de wet van 5 december 1968 betreffende de collectieve arbeidsovereenkomsten en de paritaire comités van toepassing is, kunnen de in het eerste lid bedoelde voorwaarden, nadere regels en bijzondere maatregelen nochtans worden vastgesteld bij een in de Nationale Arbeidsraad gesloten collectieve arbeidsovereenkomst die algemeen verbindend is verklaard bij koninklijk besluit.
Art. 32sexies. § 1. De werkgever wijst, na het voorafgaand akkoord van alle leden-vertegenwoordigers van de personeelsleden binnen het comité :
1° een preventieadviseur aan die gespecialiseerd is in de psycho-sociale aspecten van het werk en van geweld, pesterijen en ongewenst seksueel gedrag op het werk;
2° in voorkomend geval, de vertrouwenspersonen aan die deze preventieadviseur bijstaan.
De preventieadviseur bedoeld in het eerste lid, 1° maakt deel uit van de interne dienst voor preventie en bescherming op het werk van de onderneming of instelling of van een externe dienst voor preventie en bescherming op het werk. Hij mag geen preventieadviseur zijn die bevoegd is voor de uitoefening van de arbeidsgeneeskunde.
§ 2. Indien het in § 1, eerste lid, bedoelde akkoord niet wordt bereikt of wanneer de werkgever minder dan vijftig werknemers tewerkstelt, doet hij een beroep op een preventieadviseur van een externe dienst voor preventie en bescherming op het werk, die gespecialiseerd is inzake de psycho-sociale aspecten van het werk en van het geweld, pesterijen en ongewenst seksueel gedrag op het werk.
§ 3. Indien er geen akkoord wordt bereikt over de vertrouwenspersonen die de preventieadviseur bijstaan, vraagt de werkgever het advies van de met het toezicht belaste ambtenaar bedoeld in artikel 80.
Deze ambtenaar hoort de betrokken partijen en poogt de standpunten met elkaar te verzoenen. Indien geen verzoening wordt bereikt, verstrekt deze ambtenaar een advies waarvan per aangetekend schrijven kennis wordt gegeven aan de werkgever. De werkgever stelt het comité in kennis van het advies van deze ambtenaar binnen een termijn van dertig dagen vanaf de kennisgeving ervan, vooraleer hij de beslissing over de aanwijzing neemt. Indien hij het advies van deze ambtenaar niet volgt, deelt hij eveneens de redenen hiervoor mee aan het comité.
§ 4. De Koning bepaalt de opdrachten en taken van de preventieadviseur en van de vertrouwenspersonen die deze bijstaan, alsmede de opleiding die nodig is voor de goede uitvoering van hun opdracht.
Art. 32septies. Wanneer feiten van geweld, pesterijen of ongewenst seksueel gedrag op het werk ter kennis worden gebracht van de werkgever, moet hij de geschikte maatregelen nemen overeenkomstig dit hoofdstuk. Indien de feiten van geweld, pesterijen of ongewenst seksueel gedrag op het werk doorgaan na de inwerkingtreding van de maatregelen of indien de werkgever nalaat de nodige maatregelen te treffen, wendt de preventieadviseur zich, in overleg met het slachtoffer, tot de ambtenaren belast met het toezicht op deze wet.
Art. 32octies. De maatregelen bedoeld in deze afdeling moeten worden opgenomen in het arbeidsreglement.
Daarnaast kan de werkgever de vastgestelde maatregelen met bijkomende communicatiemiddelen ter kennis brengen van de werknemers.
De werkgevers op wie de wet van 5 december 1968 betreffende de collectieve arbeidsovereenkomsten en de paritaire comités van toepassing is, kunnen de communicatiemiddelen bedoeld in het tweede lid bepalen in een in de Nationale Arbeidsraad gesloten collectieve arbeidsovereenkomst die algemeen verbindend is verklaard bij koninklijk besluit.
Afdeling 3. - Des bescherming van de werknemers tegen geweld, pesterijen en ongewenst seksueel gedrag op het werk.
Art. 32nonies. De werknemer die meent het slachtoffer te zijn van feiten van geweld, pesterijen of ongewenst seksueel gedrag op het werk kan zich ofwel richten tot de preventieadviseur of de vertrouwenspersonen die hem bijstaan ofwel tot de met het toezicht belaste ambtenaren bedoeld in artikel 80 en, in voorkomend geval, bij die personen een met redenen omklede klacht indienen volgens de voorwaarden en de nadere regels vastgesteld met toepassing van artikel 32quater, § 2.
Art. 32decies. Al wie een belang kan aantonen kan voor het bevoegde rechtscollege een vordering instellen om de naleving van de bepalingen van dit hoofdstuk af te dwingen.
Onverminderd de mogelijkheid tot toekenning van een schadevergoeding, kan het bevoegde rechtscollege het bevel opleggen aan diegene die zich schuldig maakt aan geweld, pesterijen of ongewenst seksueel gedrag op het werk, alsmede aan de werkgever om hieraan, binnen een door hem vastgestelde termijn, een einde te maken.
Art. 32undecies. Wanneer een persoon die een belang kan aantonen voor het bevoegde rechtscollege feiten aanvoert die het bestaan van geweld, pesterijen of ongewenst seksueel gedrag op het werk kunnen doen vermoeden, valt de bewijslast dat er zich geen geweld, pesterijen of ongewenst seksueel gedrag op het werk hebben voorgedaan ten laste van de verweerder.
Het eerste lid is niet van toepassing of de strafrechtspleging en doet geen afbreuk aan andere gunstigere wetsbepalingen inzake bewijslast.
Art. 32duodecies. Ter verdediging van de rechten van de personen op wie dit hoofdstuk van toepassing is, kunnen in alle geschillen waartoe de toepassing van dit hoofdstuk aanleiding zou kunnen geven, in rechte optreden :
1° de representatieve werknemers- en werkgeversorganisaties, zoals die bij artikel 3 van de wet van 5 december 1968 betreffende de collectieve arbeidsovereenkomsten en paritaire comités zijn bepaald;
2° de representatieve vakorganisaties in de zin van artikel 7 van de wet van 19 december 1974 tot regeling van de betrekkingen tussen de overheid en de vakbonden van haar personeel;
3° de representatieve vakorganisaties in het aangewezen orgaan van vakbondsoverleg voor de administraties, diensten en instellingen waarop de wet van 19 december 1974 tot regeling van de betrekkingen tussen de overheid en de vakbonden van haar personeel niet van toepassing is;
4° de instellingen van openbaar nut en verenigingen zonder winstoogmerk bedoeld bij de wet van 27 juni 1921 waarbij aan de verenigingen zonder winstgevend doel en aan de instellingen van openbaar nut rechtspersoonlijkheid wordt verleend, met ten minste drie jaar rechtspersoonlijkheid op de dag waarop de vordering wordt ingesteld, wanneer door de feiten van geweld, pesterijen of ongewenst seksueel gedrag afbreuk is gedaan aan hetgeen zij statutair nastreven.
De bevoegdheid van de in het eerste lid bedoelde organisaties doet geen afbreuk aan het recht van het slachtoffer om zelf op te treden of in het geding tussen te komen. Indien het slachtoffer gebruik maakt van dit recht, kunnen de in het eerste lid bedoelde organisaties hun bevoegdheid enkel uitoefenen mits akkoord van het slachtoffer.
De in het eerste lid, 4°, bedoelde organisaties kunnen hun bevoegdheid evenwel enkel uitoefenen mits het slachtoffer ermee akkoord gaat.
Art. 32tredecies. § 1. De werkgever die een werknemer tewerkstelt die, hetzij op het vlak van de onderneming of van de instelling die hem tewerkstelt, overeenkomstig de vigerende procedures, hetzij bij de met het toezicht belaste ambtenaren, een met redenen omklede klacht heeft ingediend of voor wie deze ambtenaren zijn opgetreden, of die een rechtsvordering instelt op grond van dit hoofdstuk, mag de arbeidsverhouding niet beëindigen, noch de arbeidsvoorwaarden eenzijdig wijzigen, behalve om redenen die vreemd zijn aan die klacht of aan die rechtsvordering.
§ 2. De bewijslast van de in § 1 bedoelde redenen berust bij de werkgever, wanneer de werknemer wordt ontslagen of de arbeidsvoorwaarden eenzijdig worden gewijzigd binnen twaalf maanden volgend op het indienen van de klacht of het afleggen van de getuigenverklaring. Deze bewijslast berust eveneens bij de werkgever in geval van ontslag of eenzijdige wijziging van de arbeidsvoorwaarden nadat een rechtsvordering werd ingesteld, en dit tot drie maanden na het in kracht van gewijsde gaan van het vonnis.
§ 3. Wanneer de werkgever de arbeidsverhouding beëindigt of de arbeidsvoorwaarden eenzijdig wijzigt in strijd met de bepalingen van § 1, kan de werknemer, of de werknemersorganisatie waarbij hij is aangesloten, verzoeken hem opnieuw in de onderneming of de instelling op te nemen onder de voorwaarden die bestonden voor de feiten die tot de klacht aanleiding hebben gegeven.
Het verzoek moet met een aangetekende brief gebeuren binnen dertig dagen volgend op de datum van de kennisgeving van de opzegging, van de beëindiging zonder opzegging of van de eenzijdige wijziging van de arbeidsvoorwaarden. De werkgever moet zich binnen dertig dagen volgend op de kennisgeving van de brief over het verzoek uitspreken.
De werkgever die de werknemer opnieuw in de onderneming of de instelling opneemt of hem zijn functie onder de voorwaarden die bestonden voor de feiten die tot de klacht aanleiding hebben gegeven laat uitoefenen, moet het wegens ontslag of wijziging van de arbeidsvoorwaarden gederfde loon betalen alsmede de werkgevers- en werknemersbijdragen op dat loon storten.
§ 4. Wanneer de werknemer na het in § 3, eerste lid bedoelde verzoek niet opnieuw wordt opgenomen of zijn functie niet onder de voorwaarden die bestonden voor de feiten die tot de klacht aanleiding hebben gegeven kan uitoefenen en de rechter geoordeeld heeft dat het ontslag of de eenzijdige wijziging van de arbeidsvoorwaarden indruist tegen de bepalingen van § 1, moet de werkgever aan de werknemer een vergoeding betalen die, naar keuze van de werknemer, gelijk is hetzij aan een forfaitair bedrag dat overeenstemt met het brutoloon voor zes maanden, hetzij aan de werkelijk door de werknemer geleden schade; in laatstgenoemd geval moet de werknemer de omvang van de geleden schade bewijzen.
§ 5. De werkgever is verplicht dezelfde vergoeding uit te betalen, zonder dat de werknemer het in § 3, eerste lid bedoelde verzoek moet indienen om opnieuw te worden opgenomen op zijn functie onder de voorwaarden die bestonden voor de feiten die tot de klacht aanleiding hebben gegeven te kunnen uitoefenen :
1° wanneer het bevoegde rechtscollege de feiten van geweld, pesterijen of ongewenst seksueel gedrag op het werk bewezen acht;
2° wanneer de werknemer de arbeidsovereenkomst verbreekt, omdat het gedrag van de werkgever in strijd is met de bepalingen van § 1, en in hoofde van de werknemer een reden is om de arbeidsovereenkomst zonder opzegging of voor het verstrijken van de termijn te verbreken;
3° wanneer de werkgever de werknemer heeft ontslagen om een dringende reden, op voorwaarde dat het bevoegde rechtscollege dit ontslag ongegrond verklaart en in strijd met de bepalingen van § 1.
§ 6. Wanneer een procedure op grond van een met redenen omklede klacht werd aangevat op het niveau van de onderneming of de instelling stelt de preventieadviseur de werkgever onmiddellijk op de hoogte van het feit dat de werknemer de bescherming bedoeld bij dit artikel geniet.
§ 7. De in dit artikel bedoelde bescherming is eveneens van toepassing op de werknemers die optreden als getuige in geschillen waartoe dit hoofdstuk aanleiding zou kunnen geven.
"
 Art.    6 . In dezelfde wet wordt een artikel 88bis ingevoegd, luidende :
" Art. 88bis . Onverminderd het bepaalde in de artikelen 269 tot 272 van het Strafwetboek worden gestraft met een gevangenisstraf van acht dagen tot een maand en met een geldboete van 26 tot 500 EUR of met één van die straffen alleen de personen die binnen de door het bevoegde rechtscollege krachtens artikel 32decies , vastgestelde termijn geen einde hebben gemaakt aan het geweld, pesterijen of ongewenst seksueel gedrag op het werk. "
 Art.    7 . In de artikelen 81 tot 89 van dezelfde wet wordt het woord " frank " vervangen door het woord " EUR ".
 Art.    8 . (Opgeheven) <W  2007-01-10/33 , art. 18, 002;   Inwerkingtreding :   16-06-2007>
 HOOFDSTUK III.  - Wijziging van de wet van 8 april 1965 tot instelling van de arbeidsreglementen.
 Art.    9 . Artikel 14, 2°, van de wet van 8 april 1965 tot instelling van de arbeidsreglementen, gewijzigd bij de wet van 12 augustus 2000, wordt aangevuld als volgt :
" s) de maatregelen getroffen om de werknemers te beschermen tegen geweld, pesterijen en ongewenst seksueel gedrag op het werk in de zin van Hoofdstuk Vbis van de wet van 4 augustus 1996 betreffende het welzijn van de werknemers bij de uitvoering van hun werk. "
 HOOFDSTUK IV.  - Slotbepalingen.
 Art.    10 . Binnen een termijn van twee jaar, te rekenen van de inwerkingtreding van deze wet, worden deze bepalingen onderworpen aan een evaluatie. Die evaluatie wordt toevertrouwd aan het Ministerie van Tewerkstelling en Arbeid, dat terzake handelt in samenwerking met het Ministerie van Justitie en met de Nationale Arbeidsraad.
 Art.  11. Deze wet treedt in werking op de eerste dag van de eerste maand na die waarin ze is bekendgemaakt in het Belgisch Staatsblad.
Kondigen deze wet af, bevelen dat zij met 's Lands zegel zal worden bekleed en door het Belgisch Staatsblad zal worden bekendgemaakt.
Gegeven te Brussel, 11 juni 2002.
ALBERT
Van Koningswege :
De Minister van Werkgelegenheid,
Mevr. L. ONKELINX
Met 's Lands zegel gezegeld :
De Minister van Justitie,
M. VERWILGHEN.


text:
Artikel    1 . Deze wet regelt een aangelegenheid zoals bedoeld in artikel 74, 3° van de Grondwet.
 Art.    2 . De algemene uitgavenbegroting voor het begrotingsjaar 2001 wordt, voor wat betreft de Sectie 26 - " Sociale Zaken, Volksgezondheid en Leefmilieu ", aangepast overeenkomst de totalen van de programma's zoals vermeld in de bij deze wet gevoegde aangepaste krediettabellen.
 Art.    3 . De door deze wet geopende kredieten zullen door de algemene middelen van de Schatkist worden gedekt.
 Art.    4 . Deze wet treedt in werking de dag waarop zij in het Belgisch Staatsblad wordt bekendgemaakt.
Kondigen deze wet af, bevelen dat zij met 's Lands zegel zal worden bekleed en door het Belgisch Staatsblad zal worden bekendgemaakt.
Gegeven te Brussel, 14 juni 2002.
ALBERT
Van Koningswege :
De Minister van Begroting,
J. VANDE LANOTTE
De Minister van Consumentenzaken, Volksgezondheid en Leefmilieu,
Mevr. M. AELVOET
De Minister van Financiën,
D. REYNDERS
Met 's Lands zegel gezegeld :
De Minister van Justitie,
M. VERWILGHEN
 BIJLAGE.
 Art.  N. Tabel 2. Aangepaste departementale begrotingen
(Tabel niet opgenomen om technische redenen. Zie B.S. 11-07-2002, p. 31054-31060).


text:
Artikel    1 . Deze wet regelt een aangelegenheid als bedoeld in artikel 77 van de Grondwet.
 Art.    2 . De Overeenkomst tussen de Belgisch-Luxemburgse Economische Unie et de Regering van de Republiek El Salvador inzake de wederzijdse bevordering en bescherming van investeringen, gedaan te Brussel op 12 oktober 1999, zal volkomen gevolg hebben.
Kondigen deze wet af, bevelen dat zij met 's Lands zegel zal worden bekleed en door het Belgisch Staatsblad zal worden bekendgemaakt.
Gegeven te Brussel, 11 juni 2002.
ALBERT
Van Koningswege :
De Minister van Buitenlandse Zaken,
L. MICHEL
De Minister, toegevoegd aan de Minister van Buitenlandse Zaken,
Mevr. NEYTS-UYTTEBROECK
Gezien en met 's Lands zegel gezegeld :
De Minister van Justitie,
M. VERWILGHEN
 BIJLAGE.
 Art.  N. Overeenkomst tussen de Belgisch-Luxemburgse Economische Unie et de Regering van de Republiek El Salvador inzake de wederzijdse bevordering en bescherming van investeringen.
(Voor de Overeenkomst, zie %%1999-10-12/33%%).


text:
HOOFDSTUK I.  - Algemene bepaling.
 Artikel    1 . Deze wet regelt een aangelegenheid als bedoeld in artikel 78 van de Grondwet.
 HOOFDSTUK II.  - Recht op palliatieve zorg.
 Art.    2 .[ 1      Elke patiënt heeft, ongeacht zijn levensverwachting, recht op palliatieve zorg als hij zich bevindt in een vergevorderd of terminaal stadium van een ernstige evolutieve en levensbedreigende ziekte.
  Een voldoende ruim aanbod van palliatieve zorg en de criteria voor de terugbetaling van die zorg door de sociale zekerheid, staan er borg voor dat dit soort zorg voor alle patiënten even toegankelijk is, binnen het geheel van het zorgaanbod.
  Onder palliatieve zorg wordt verstaan: alle zorg die wordt verstrekt aan de patiënt die zich, ongeacht zijn levensverwachting, bevindt in een vergevorderd of terminaal stadium van een ernstige evolutieve en levensbedreigende ziekte. Voor een begeleiding van deze patiënten wordt multidisciplinaire totaalzorg gewaarborgd op fysiek, psychisch, sociaal, moreel, existentieel en desgevallend spiritueel vlak.
  Palliatieve zorg biedt de zieke en zijn naasten een zo groot mogelijke levenskwaliteit en een maximale autonomie. Palliatieve zorg is erop gericht de kwaliteit van het leven van de patiënt en zijn naasten en mantelzorgers voor een zo lang mogelijke periode te waarborgen en te optimaliseren.
  Palliatieve zorg wordt ingezet vanaf het ogenblik dat de patiënt als palliatief wordt geïdentificeerd tot en met de terminale fase. Palliatieve zorg kan eveneens reeds ingezet worden wanneer er nog ziektebehandeling plaatsvindt tot en met de zorg voor naasten en mantelzorgers tot na het overlijden. De inzet van palliatieve zorg verloopt idealiter progressief in functie van de zorgnoden en -wensen, onafhankelijk van de levensverwachting.
  De Koning bepaalt de nadere regels voor de verdere uitwerking van wetenschappelijke richtlijnen, die voor zowel de identificatie van de zieke als palliatief, als voor het inschatten van de zorgwensen en -noden worden gehanteerd.] 1
[ 2  De Koning stelt de criteria vast met als doel een zieke als palliatieve patiënt te identificeren.] 2
----------
( 1 )<W  2016-07-21/28 , art. 2, 002; Inwerkingtreding : 08-09-2016>
( 2 )<W  2017-08-11/05 , art. 55, 003; Inwerkingtreding : 07-09-2017>
 HOOFDSTUK III.  - Verbetering van het aanbod van palliatieve zorg.
 Art.    3 . De Koning bepaalt de erkennings-, programmatie- en financieringsnormen voor de kwalitatieve ontwikkeling van de palliatieve zorg binnen het geheel van het zorgaanbod.
 Art.    4 . Om het in de artikelen 2 en 3 beschreven doel te bereiken, leggen de ministers die bevoegd zijn voor Sociale Zaken en voor Volksgezondheid dienaangaande een jaarlijks vooruitgangsrapport, als wezenlijk onderdeel van hun beleidsnota, voor aan de wetgevende Kamers.
 Art.    5 . De Koning neemt, binnen een termijn van drie maanden vanaf de dag waarop deze wet in het Belgisch Staatsblad wordt bekendgemaakt, de nodige maatregelen om de uitwerking te coördineren van een aan de noden aangepaste palliatieve zorg.
 Art.    6 . De Koning neemt de maatregelen die nodig zijn om de gezondheidswerkers die in de uitoefening van hun functie geconfronteerd worden met de problematiek van het levenseinde, de steun van een team voor palliatieve zorg te bieden, alsook begeleidingsmogelijkheden en in de verzorgingsstructuur georganiseerde spreektijd en -ruimte.
 Art.    7 . Elke patiënt heeft recht op informatie over zijn gezondheidstoestand en de mogelijkheden van de palliatieve zorg. De behandelende arts deelt die informatie mee in de vorm en in de bewoordingen die hij passend acht, rekening houdend met de toestand van de patiënt, diens wensen en begripsvermogen.
Behoudens spoedgevallen, is voor alle onderzoeken of behandelingen steeds de vrije en geïnformeerde toestemming van de patiënt vereist.
 Art.    8 .De noden inzake palliatieve zorg en de kwaliteit van de gevonden oplossingen worden geregeld geëvalueerd door een evaluatiecel die de Koning opricht binnen [ 1  Sciensano] 1 .
Dit evaluatieverslag wordt om de twee jaar aan de wetgevende Kamers voorgelegd.
De Koning ziet erop toe dat de beroepsorganisaties van de palliatieve zorgverleners bij deze evaluatie worden betrokken.
----------
( 1 )<W  2018-02-25/02 , art. 74, 004; Inwerkingtreding : 01-04-2018>
 HOOFDSTUK IV.  - Wijzigingsbepalingen.
 Art.    9 . Artikel 1 van het koninklijk besluit nr. 78 van 10 november 1967 betreffende de uitoefening van de geneeskunst, de verpleegkunde, de paramedische beroepen en de geneeskundige commissies wordt vervangen als volgt :
" Artikel 1. De geneeskunst omvat de geneeskunde, de tandheelkunde inbegrepen, uitgeoefend ten aanzien van menselijke wezens, en de artsenijbereidkunde, onder hun preventief, curatief, continu en palliatief voorkomen. "
 Art.  10.In artikel 21quinquies , § 1, a) , van hetzelfde koninklijk besluit, worden tussen de woorden " het herstel van de gezondheid " en de woorden " of hem bij het sterven te begeleiden ", de woorden " de handelingen van palliatieve zorg te verrichten " ingevoegd.


text:
Artikel    1 . Deze wet regelt een aangelegenheid als bedoeld in artikel 78 van de Grondwet.
 Art.  2. In de nieuwe gemeentewet wordt een artikel 144bis ingevoegd, luidende :
" Art. 144bis. In afwijking van artikel 31 van de wet van 24 juli 1987 betreffende de tijdelijke arbeid, de uitzendarbeid en het ter beschikking stellen van werknemers ten behoeve van gebruikers, kunnen gemeentebesturen, ter behartiging van gemeentelijke belangen, werknemers die met hen met een arbeidsovereenkomst zijn verbonden ter beschikking stellen van een O.C.M.W., een sociale huisvestingsmaatschappij of een vereniging zonder winstoogmerk.
Om de in het eerste lid bedoelde mogelijkheid te genieten moet het bestuursorgaan van de sociale huisvestingsmaatschappij of van de vereniging zonder winstoogmerk ten minste één lid tellen dat door de gemeenteraad is aangewezen.
De terbeschikkingstelling van werknemers ten behoeve van gebruikers, toegelaten bij het eerste lid, is onderworpen aan volgende voorwaarden :
1° de terbeschikkingstelling moet een beperkte tijd hebben en betrekking hebben op een opdracht die rechtstreeks verband houdt met een gemeentelijk belang;
2° de arbeidsvoorwaarden en het loon, met inbegrip van de vergoedingen en voordelen, van de terbeschikkinggestelde werknemer mogen niet lager liggen dan deze die hij zou genieten mocht hij bij zijn werkgever zijn tewerkgesteld; gedurende de periode waarin de werknemer ter beschikking van de gebruiker wordt gesteld is de gebruiker verantwoordelijk voor de toepassing van de bepalingen van de wetgeving inzake de reglementering en de bescherming van de arbeid, die gelden op de plaats van het werk zoals bedoeld bij artikel 19 van voornoemde wet van 24 juli 1987;
3° de voorwaarden en de duur van de terbeschikkingstelling evenals de aard van de opdracht moeten worden vastgesteld in een geschrift, goedgekeurd door de gemeenteraad en ondertekend door de werkgever, de gebruiker en de werknemer nog voor het begin van de terbeschikkingstelling;
4° de terbeschikkingstelling van werknemers ten behoeve van een gebruiker, toegelaten bij het eerste lid, is maar mogelijk voorzover de gebruiker-zelf de werknemer had kunnen aanwerven onder de voorwaarden waaronder hij is aangeworven door het gemeentebestuur. "
Kondigen deze wet af, bevelen dat zij met 's Lands zegel zal worden bekleed en door het Belgisch Staatsblad zal worden bekendgemaakt.
Gegeven te Brussel, 12 juni 2002.
ALBERT
Van Koningswege :
De Minister van Werkgelegenheid,
Mevr. L. ONKELINX
Met 's Lands zegel gezegeld :
De Minister van Justitie,
M. VERWILGHEN.