text:
HOOFDSTUK I.  - Toepassingsgebied en algemene bepalingen
 Artikel     1 . 1. Dit Verdrag regelt de factoringovereenkomsten en de in dit Hoofdstuk omschreven overdrachten van schuldvorderingen.
2. In de zin van dit Verdrag wordt verstaan onder " factoringovereenkomst " een overeenkomst afgesloten tussen een partij (de leverancier) en een andere partij (de factoringsonderneming, hierna de overnemer genoemd) naar luid waarvan :
a) de leverancier schuldvorderingen voortvloeiende uit verkoopovereenkomsten voor goederen afgesloten tussen de leverancier en zijn klanten (schuldenaars) aan de overnemer kan of moet overdragen, met uitzondering evenwel van de verkoopovereenkomsten die betrekking hebben op goederen aangekocht in eigen naam voor persoonlijk, familiaal of huishoudelijk gebruik :
b) de overnemer ten minste twee van de volgende factoren moet overnemen :
- de financiering van de leverancier, inzonderheid de lening of de voorafbetaling;
- het bijhouden van de rekeningen in verband met de schuldvorderingen;
- het incasseren van de schuldvorderingen;
- de bescherming tegen de schuldenaars die in gebreke blijven.
c) de overdracht aan de schuldenaars moet worden betekend.
3. Ter zake van dit Verdrag zijn de bepalingen die gelden voor goederen en de verkoop ervan ook van toepassing op diensten en op de levering van die diensten.
4. Voor de toepassing van dit Verdrag :
a) moet een schriftelijke betekening niet worden ondertekend, maar vermelden door wie of namens wie zij werd gedaan;
b) heeft het begrip " schriftelijke betekening " ook betrekking op telegrammen, telexen alsmede op alle andere middelen van telecommunicatie die van aard zijn een materieel spoor na te laten;
c) is een schriftelijke betekening gedaan zodra de geadresseerde ze heeft ontvangen.
 Art.    2 . 1. Dit Verdrag is van toepassing als de op grond van een factoringovereenkomst overgedragen schuldvorderingen voortvloeien uit een verkoopovereenkomst voor goederen tussen een leverancier en een schuldenaar die in verschillende Staten zijn gevestigd en als :
a) deze Staten, alsook de Staat waarin de overnemer is gevestigd Verdragsluitende Staten zijn; of
b) de wetgeving van de Verdragsluitende Staat van toepassing is op de verkoopovereenkomst voor goederen en op de factoringovereenkomst.
2. Indien een van de partijen meer dan een vestiging heeft, is de vestiging aan welke in dit Verdrag wordt gerefereerd diegene die het nauwst betrokken was bij bedoelde overeenkomst en bij de uitvoering ervan, gelet op de omstandigheden die door de partijen gekend waren of overwogen werden op een willekeurig tijdstip voor of tijdens het afsluiten van de overeenkomst.
 Art.    3 . 1. De toepassing van dit Verdrag kan ter zijde worden gesteld :
a) door de partijen bij de factoringovereenkomst; of
b) door de partijen bij de verkoopovereenkomst voor goederen ten aanzien van de schuldvorderingen ontstaan op het tijdstip van of na de schriftelijke betekening van bedoelde weigering aan de overnemer.
2. Als, conform het bepaalde in de vorige paragraaf, de toepassing van dit Verdrag ter zijde wordt gesteld, geldt zulks uitsluitend voor het volledige Verdrag.
 Art.    4 . 1. Ter zake van de uitlegging van dit Verdrag zal rekening worden gehouden met het voorwerp ervan, met de in de Preambule omschreven doelstellingen, met het internationale karakter van het Verdrag, met de noodzaak een eenvormige werking ervan te bevorderen en de eerbiediging van de goede trouw in de internationale handel te vrijwaren.
2. De vraagstukken inzake de onderwerpen die door dit Verdrag worden beheerst en welke er niet uitdrukkelijk worden door opgelost, worden geregeld met inachtneming van de algemene beginselen die aan het Verdrag ten grondslag liggen, of bij ontstentenis van die beginselen, overeenkomstig de wetgeving die van toepassing is krachtens de regels van het internationaal privaat recht.
 HOOFDSTUK II.  - Rechten en verplichtingen van de partijen
 Art.    5 . In het kader van de betrekkingen tussen de partijen bij de factoringovereenkomst :
a) is een bepaling van de factoringovereenkomst die voorziet in de overdracht van bestaande of toekomstige schuldvorderingen geldig, zelfs wanneer zij niet afzonderlijk werden aangeduid, op voorwaarde dat die schuldvorderingen op het tijdstip van het afsluiten van de overeenkomst of op het tijdstip van hun ontstaan bepaalbaar zijn, zelfs wanneer zij niet afzonderlijk werden aangeduid;
b) regelt een bepaling van de factoringovereenkomst op grond waarvan toekomstige schuldvorderingen worden overgedragen, de overdracht aan de overnemer zodra de vorderingen ontstaan, zonder dat een nieuwe overdrachtsakte moet worden opgemaakt.
 Art.    6 . 1. De leverancier kan de schuldvordering aan de overnemer overdragen ongeacht het bestaan tussen de leverancier en de schuldenaar van overeenkomsten waarbij een dergelijk overdracht wordt verboden.
2. Voornoemde overdracht heeft evenwel geen gevolgen ten aanzien van de schuldenaar die, op het tijdstip van het afsluiten van de verkoopovereenkomst voor goederen, is gevestigd in een Verdragsluitende Staat die de verklaring bedoeld in artikel 18 van dit Verdrag heeft afgelegd.
3. Het bepaalde in paragraaf 1 doet geen afbreuk aan de verplichting van de leverancier ten aanzien van de schuldenaar zijn goede wil te tonen, noch aan zijn verantwoordelijkheid ten aanzien van de schuldenaar, uit hoofde van een overdracht die geschiedde in overtreding met het bepaalde in de verkoopovereenkomst voor goederen.
 Art.    7 . In de betrekkingen tussen de partijen bij de factoringovereenkomst, kan die overeenkomst geldig voorzien in de overdracht, rechtstreeks of aan de hand van een nieuwe akte, van alle of van een deel van de rechten van de leverancier voortvloeiende uit de verkoop van goederen, met inbegrip van het voordeel van het bepaalde in de verkoopovereenkomst voor goederen waarbij de eigendom van de goederen de leverancier wordt voorbehouden of hem andere waarborgen worden toegekend.
 Art.    8 . 1. De schuldenaar dient de overnemer te betalen, wanneer hij geen kennis had van een voorkeurrecht en wanneer de schriftelijke betekening van de overdracht :
a) aan de schuldenaar werd gegeven door de leverancier of door de overnemer, op grond van een door de leverancier gegeven volmacht;
b) de overgedragen schuldvorderingen en de overnemer aan wie of voor rekening van wie de schuldenaar dient te betalen voldoende duidelijk omschrijft;
c) betrekking heeft op de schuldvorderingen die voortvloeien uit een verkoopovereenkomst voor goederen die werd afgesloten het zij voor, dan wel op het tijdstip waarop de kennisgeving wordt gedaan;
2. De betaling van de overnemer door de schuldenaar is bevrijdend als zij wordt gedaan conform het bepaalde in de vorige paragraaf, onverminderd iedere andere vorm van betaling die eveneens bevrijdend is.
 Art.    9 . 1. Ingeval de overnemer de schuldenaar vraagt een schuldvordering voortvloeiende uit een verkoopovereenkomst voor goederen te betalen, kan de schuldenaar tegen de overnemer alle verweermiddelen aanwenden die voortvloeien uit de overeenkomst die hij had kunnen tegenwerpen indien het verzoek door de leverancier zou zijn geformuleerd.
2. De schuldenaar kan tegen de overnemer eveneens ieder recht op schuldvergelijking uitoefenen op het stuk van de bestaande rechten of vorderingen ten aan zien van de leverancier ten gunste van wie de schuldvordering is ontstaan, recht waarop hij een beroep kan doen op het tijdstip van de schriftelijke betekening van de overdracht, overeenkomstig het bepaalde in artikel 8, eerste paragraaf.
 Art.    10 . 1. Onverminderd de rechten die de schuldenaar naar luid van artikel 9 worden toegekend, biedt de niet-uitvoering, dan wel de gebrekkige of de laattijdige uitvoering van de verkoopovereenkomst de schuldenaar niet de mogelijkheid om, als hij over een recht op terugvordering van de aan de leverancier betaalde betalingen beschikt, de betaling die hij aan de overnemer heeft gedaan terug te vorderen.
2. De schuldenaar die ten aanzien van de leverancier over een dergelijk recht beschikt, kan de betaling die hij aan de overnemer heeft gedaan evenwel terugvorderen voor zover :
a) de overnemer zijn verplichting om de overgedragen schuldvorderingen aan de leverancier te betalen niet is nagekomen; of
b) de overnemer betaald heeft op een tijdstip waarop hij kennis had van de niet-uitvoering, dan wel de gebrekkige of laattijdige uitvoering door de leverancier van de verkoopovereenkomst voor goederen waarvoor de schuldenaar hem heeft betaald.
 HOOFDSTUK III.  - Opeenvolgende overdrachten
 Art.    11 . 1. Wanneer, op grond van een door dit Verdrag beheerste factoringovereenkomst, door een leverancier een schuldvordering aan een overnemer wordt overgedragen :
a) zijn, onder voorbehoud van het bepaalde in lid b) van deze paragraaf, de regels uiteengezet in de artikelen 5 tot 10 van toepassing op alle opeenvolgende overdrachten van een schuldvordering door de overnemer of door een opeenvolgende overnemer;
b) is het bepaalde in de artikelen 8 tot 10 van toepassing alsof de opeenvolgende overnemer de factoringonderneming was.
2. Voor de toepassing van dit Verdrag geldt de betekening van de opeenvolgende overdracht aan de schuldenaar ook als betekening van de overdracht aan de factoringonderneming.
 Art.    12 . Dit Verdrag is niet van toepassing op een opeenvolgende overdracht die krachtens de factoringovereenkomst verboden is.
 HOOFDSTUK IV.  - Slotbepalingen
 Art.    13 . 1. Dit Verdrag staat voor ondertekening open op de slotzitting van de Diplomatieke Conferentie voor de goedkeuring van de Unidroit Verdragen inzake de internationale factoring en de internationale leasing en blijft te Ottawa voor ondertekening door iedere Staat openstaan tot 31 december 1990.
2. Dit Verdrag dient te worden bekrachtigd, aanvaard of goedgekeurd door de Staten die het hebben ondertekend.
3. Dit Verdrag staat, met ingang van de datum waarop het voor ondertekening is opengesteld, open voor de toetreding door iedere Staat die het Verdrag nog niet heeft ondertekend.
4. De bekrachtiging, de aanvaarding, de goedkeuring of de toetreding geschieden door nederlegging bij de depositaris van een ter zake in de behoorlijke vorm gestelde akte.
 Art.    14 . 1. Dit Verdrag treedt in werking de eerste dag van de maand na afloop van een periode van zes maanden volgend op de datum waarop de derde akte van bekrachtiging, aanvaarding, goedkeuring of toetreding is neergelegd.
2. Voor iedere Staat die dit Verdrag bekrachtigt, aanvaardt of goedkeurt of tot dit Verdrag toetreedt nadat de derde akte van bekrachtiging, aanvaarding, goedkeuring of toetreding is neergelegd, treedt het Verdrag in werking de eerste dag van de maand na afloop van een periode van zes maanden volgende op de datum van de nederlegging van de akte van bekrachtiging, van aanvaarding, van goedkeuring of van toetreding.
 Art.    15 . Dit Verdrag heeft geen voorrang op een Verdrag dat reeds is afgesloten of nog moet worden afgesloten.
 Art.    16 . 1. Iedere Verdragsluitende Staat die uit twee of meer territoriale eenheden bestaat waarin, ter zake van de door dit Verdrag beheerste onderwerpen verschillende rechtsstelsels worden toegepast, kan ten tijde van de ondertekening, van de bekrachtiging, van de aanvaarding, van de goedkeuring of van de toetreding, verklaren dat dit Verdrag op alle, dan wel op een of meer territoriale eenheden van toepassing is, als ook deze verklaring te allen tijde wijzigen door middel van een nieuwe verklaring.
2. Van de verklaringen die de territoriale eenheden waarop het Verdrag van toepassing is uitdrukkelijk aanwijzen, dient kennis te worden gegeven aan de depositaris.
3. Indien dit Verdrag, krachtens een conform dit artikel gedane verklaring, van toepassing is op een of meer, maar niet op alle territoriale eenheden van een Verdragsluitende Staat en een partij in deze Staat gevestigd is, wordt die vestiging voor de toepassing van dit Verdrag niet beschouwd als zich bevindende in een Verdragsluitende Staat, tenzij die vestiging zich bevindt in een territoriale eenheid waarop het Verdrag van toepassing is.
4. Indien een Verdragsluitende Staat geen verklaring aflegt krachtens paragraaf 1, is het Verdrag van toepassing op het volledige grondgebied van die Staat.
 Art.    17 . 1. Twee of meer Verdragsluitende Staten die, ter zake van de door dit Verdrag beheerste onderwerpen, volkomen gelijke of verwante rechtsregels toepassen, kunnen te allen tijde verklaren dat dit Verdrag niet van toepassing is indien de leverancier, de overnemer en de schuldenaar in die Staten gevestigd zijn. Dergelijke verklaringen kunnen gezamenlijk, dan wel eenzijdig onder wederkerige titel worden afgelegd.
2. Iedere Verdragsluitende Staat die, ter zake van de door dit Verdrag beheerste onderwerpen, rechtsregels toepast die volkomen gelijk of verwant zijn met de regels die worden toegepast door een of meer Staten die geen Verdragsluitende Staten zijn, kan te allen tijde verklaren dat het Verdrag niet van toepassing is als de leverancier, de overnemer en de schuldenaar in deze Staten gevestigd zijn.
3. Als een Staat ten aanzien waarvan, krachtens voorgaande paragraaf, een verklaring werd gedaan, een Verdragsluitende Staat wordt, zal bedoelde verklaring, met ingang van de datum waarop dit Verdrag ten aanzien van de nieuwe Verdragsluitende Staat in werking treedt, de uitwerking hebben van een overeenkomstig paragraaf 1 afgelegde verklaring, op voorwaarde dat de nieuwe Verdragsluitende Staat zich daarbij aansluit, dan wel een eenzijdige verklaring onder wederkerige titel aflegt.
 Art.    18 . Een Verdragsluitende Staat kan te allen tijde verklaren dat, conform het bepaalde in artikel 6, paragraaf 2, een overdracht gedaan overeenkomstig artikel 6, paragraaf 1, geen gevolgen heeft voor de schuldenaar die in die Staat gevestigd was op het tijdstip van het afsluiten van de verkoopovereenkomst voor goederen.
 Art.    19 . 1. De verklaringen die op het tijdstip van de ondertekening krachtens dit Verdrag worden gedaan, moeten worden bevestigd naar aanleiding van de bekrachtiging, de aanvaarding of de goedkeuring ervan.
2. De verklaringen en de bevestiging van de verklaringen geschieden schriftelijk en de depositaris wordt er formeel van in kennis gesteld.
3. De verklaringen gaan in de dag waarop het Verdrag in werking treedt ten aanzien van de Staat die de verklaring aflegt. De verklaringen van welke aan de depositaris formeel kennis werd gegeven na die datum, worden evenwel van kracht de eerste dag van de maand na afloop van een periode van zes maanden volgende op de datum waarop de depositaris de verklaringen ontvangen heeft. De eenzijdige verklaringen onder wederkerige titel die overeenkomstig artikel 17 zijn gedaan, krijgen effect de eerste dag van de maand na afloop van een periode van zes maanden volgende op de datum waarop de depositaris de laatste verklaring heeft ontvangen.
4. Iedere Staat die krachtens dit Verdrag een verklaring heeft gedaan, kan die verklaring te allen tijde intrekken door middel van een formele kennisgeving die schriftelijk tot de depositaris wordt gericht. Het intrekken van de verklaring wordt van kracht de eerste dag van de maand na afloop van een periode van zes maanden volgende op de dag waarop de depositaris de kennisgeving heeft ontvangen.
5. Het intrekken van een krachtens artikel 17 gedane verklaring heeft voor gevolg dat, met ingang van de dag waarop zij van kracht wordt, iedere gezamenlijke of eenzijdige en wederkerige verklaring die door een andere Staat krachtens dit artikel is gedaan, ten aanzien van voornoemde Staat vervalt.
 Art.    20 . Een ander dan uitdrukkelijk door dit Verdrag toegestaan voorbehoud is niet toegestaan.
 Art.    21 . Dit Verdrag is van toepassing indien schuldvorderingen, overgedragen op grond van een factoringovereenkomst, voortvloeien uit een verkoopovereenkomst voor goederen afgesloten na de inwerkingtreding van het Verdrag in de Verdragsluitende Staten bedoeld in artikel 2, paragraaf 1, lid a), dan wel in de Verdragsluitende Staat of Staten bedoeld in paragraaf 1, lid b) van voornoemd artikel, op voorwaarde dat :
a) de factoringovereenkomst na die datum werd afgesloten; of dat
b) de partijen bij de factoringovereenkomst overeengekomen zijn dat het Verdrag van toepassing is.
 Art.    22 . 1. Dit Verdrag kan door iedere Verdragsluitende Staat te allen tijde worden opgezegd, vanaf de datum waarop het ten aanzien van bedoelde Staat in werking is getreden.
2. De opzegging geschiedt door middel van de nederlegging van een ter zake doende akte bij de depositaris.
3. De opzegging wordt van kracht in de eerste dag van de maand na afloop van een periode van zes maanden volgende op de dag waarop de akte van opzegging bij de depositaris werd neergelegd. Indien in de akte van opzegging wat de inwerkingtreding van de opzegging betreft een langere periode is bepaald, gaat zij in nadat de bedoelde termijn, na de nederlegging van de akte van opzegging bij de depositaris, is afgelopen.
 Art.    23 . 1. Dit Verdrag wordt nedergelegd bij de regering van Canada.
2. De regering van Canada :
a) geeft alle Staten die tot dit Verdrag zijn toegetreden of het ondertekend hebben, alsook de voorzitter van het Internationaal Instituut voor de eenmaking van het privaatrecht (UNIDROIT) kennis van :
i) iedere nieuwe ondertekening of iedere nederlegging van een akte van bekrachtiging, aanvaarding, goedkeuring of toetreding, alsmede van de data waarop voornoemde ondertekening of nederlegging zich hebben voorgedaan;
ii) iedere gedane verklaring krachtens de artikelen 16, 17 en 18;
iii) het intrekken van een verklaring op grond van artikel 19, paragraaf 4;
iv) de datum van de inwerkingtreding van dit Verdrag;
v) de nederlegging van alle akte houdende de opzegging van dit Verdrag, alsmede van de datum van de nederlegging en de datum waarop de opzegging van kracht wordt;
b) richt voor eensluidend verklaarde afschriften van dit Verdrag aan alle ondertekenende Staten en aan alle Staten die tot het Verdrag zijn toegetreden, alsook aan de voorzitter van de Internationaal Instituut voor de eenmaking van het privaatrecht (UNIDROIT).
TEN BLIJKE WAARVAN, de ondergetekende Gevolmachtigden, daartoe behoorlijk gemachtigd door hun onderscheiden Regeringen, dit Verdrag hebben ondertekend.

GEDAAN te Ottawa, op achtentwintig mei negentienhonderd achtentachtig, in een enkel exemplaar, de Engelse en de Franse tekst zijnde gelijkelijk authentiek.
 BIJLAGE.
 Art.  N. Lijst der Lidstaten

 Staten Datum Authentificatie Type instemming Datum instemming Datum interne inwerkingtreding
 BELGIE 21/12/1990 Bekrachtiging 18/03/2010 01/10/2010
 DUITSLAND 21/12/1990 Bekrachtiging 20/05/1998 01/12/1998
 FILIPPIJNEN 28/05/1988 Onbepaald
 FINLAND 30/11/1990 Onbepaald
 FRANKRIJK 07/11/1989 Goedkeuring 23/09/1991 01/05/1995
 GHANA 28/05/1988 Onbepaald
 GUINEA 28/05/1988 Onbepaald
 HONGARIJE   Toetreding 07/05/1996 01/12/1996
 ITALIE 13/12/1990 Bekrachtiging 29/11/1993 01/05/1995
 LETLAND   Toetreding 06/08/1997 01/03/1998
 MAROKKO 04/07/1988 Onbepaald
 NIGERIA 28/05/1988 Bekrachtiging 25/10/1994 01/05/1995
 OEKRAINE   Toetreding 05/12/2006 01/07/2007
 SLOVAKIJE 16/05/1990 Onbepaald
 TANZANIA 28/05/1988 Onbepaald
 TSJECHISCHE REP. 16/05/1990 Onbepaald
 VERENIGD KONINKRIJK 31/12/1990 Onbepaald
 VERENIGDE STATEN 28/12/1990 Onbepaald

VERKLARING VAN BELGIE
Verwijzend naar artikel 18 van de Unidroit-Overeenkomst inzake de internationale factoring, gedaan te Ottawa op 28 mei 1988, verklaart de Belgische regering dat, conform de bepalingen van artikel 6, paragraaf 2, een overdracht gedaan overeenkomstig artikel 6, paragraaf 1, geen gevolgen heeft voor de schuldenaar die in België gevestigd was op het tijdstip van het afsluiten van de verkoopovereenkomst voor goederen.

VERKLARING VAN FRANKRIJK
Conform artikel 18 van de Overeenkomst, verklaart de Franse regering dat een overdracht overeenkomstig artikel 6, paragraaf 1, geen gevolgen heeft voor de schuldenaar die op het grondgebied van de Franse Republiek gevestigd was op het tijdstip van het afsluiten van de verkoopovereenkomst voor goederen.

VERKLARING VAN LETLAND
Conform artikel 18 van de UNIDROIT-Overeenkomst inzake de internationale factoring, verklaart de Republiek Letland dat een overdracht gedaan overeenkomstig artikel 6.1, geen gevolgen heeft voor de schuldenaar die op het grondgebied van de Republiek Letland gevestigd was tijdens het afsluiten van de verkoopovereenkomst voor goederen.


type: legislation

jurisdiction: Belgium

text:
Artikel    1 . Artikel 2 van het gewijzigde Verdrag van 22 november 1928 wordt aangevuld met een tweede lid, waarvan de tekst als volgt luidde :
"Ongeacht de naam die door de organisatoren aan een tentoonstelling wordt gegeven wordt in dit Verdrag onderscheid gemaakt tussen ingeschreven tentoonstellingen en erkende tentoonstellingen."
 Art.    2 . Artikel 3 van Hoofdstuk I en de artikelen 4 en 5 die het Hoofdstuk II vormen van het gewijzigde Verdrag van 22 november 1928, worden opgeheven en vervangen door de volgende bepalingen die het nieuwe Hoofdstuk II vormen, waarvan het opschrift gewijzigd wordt in (1) : "Algemene voorwaarden voor het organiseren van internationale tentoonstellingen".
 Art.    3 . Voor inschrijving door het Internationaal Tentoonstellingsbureau, bedoeld in artikel 25 hieronder, komen in aanmerking de internationale tentoonstellingen die voldoen aan de volgende voorwaarden :
A. de duur ervan mag niet minder dan zes weken en niet meer dan zes maanden bedragen :
B. de voorwaarden voor het gebruik van de tentoonstellingsgebouwen door de deelnemende Staten worden vastgelegd in het algemene tentoonstellingsreglement. Indien volgens de van kracht zijnde wetgeving in de uitnodigende Staat onroerendgoedbelasting wordt geheven, komt deze belasting ten laste van de organisatoren. Alleen de diensten die daadwerkelijk worden verleend op grond van de door het Bureau goedgekeurde reglementen mogen worden vergoed;
C. met ingang van 1 januari 1995 is de tijdruimte tussen twee ingeschreven tentoonstellingen ten minste vijf jaar, waarbij de eerste tentoonstelling kan plaatsvinden in 1995. Het Internationaal Tentoonstellingsbureau kan evenwel aanvaarden dat het tijdstip dat voortvloeit uit de voorgaande bepaling, met ten hoogste 1 jaar wordt vervroegd om de viering of herdenking van een bijzondere gebeurtenis van internationaal belang mogelijk te maken, zonder dat daardoor de tijdruimte van vijfjaar, die is vastgesteld in het oorspronkelijke tijdschema, wordt gewijzigd.
 Art.    4 . A. Voor erkenning door het Internationaal Tentoonstellingsbureau komen in aanmerking de internationale tentoonstellingen die voldoen aan de volgende voorwaarden :
1. de duur ervan mag niet minder dan drie weken en niet meer dan drie maanden bedragen;
2. zij moeten een nauwkeurig bepaald thema tot onderwerp hebben;
3. de totale oppervlakte ervan mag niet meer dan 25 hectare bedragen;
4. de deelnemende Staten moeten hiervoor de beschikking krijgen over tentoonstellingsruimten die zijn gebouwd door de organisator en waarvoor uitgezonderd vergoedingen voor verleende diensten, geen huur, lasten, belastingen of andere kosten verschuldigd zijn; de grootste ruimte die aan een Staat wordt toegewezen, mag niet groter zijn dan 1 000 m2. Het Internationaal Tentoonstellingsbureau kan evenwel een afwijking toestaan van de verplichting tot kosteloosheid, indien de economische en financiële situatie van de organiserende Staat zulks rechtvaardigt;
5. van de op grond van deze paragraaf A erkende tentoonstellingen mag er slechts één worden gehouden tussen twee ingeschreven tentoonstellingen;
6. van de op grond van deze paragraaf A ingeschreven of erkende tentoonstellingen mag er slechts één worden gehouden in de loop van één en hetzelfde jaar.
B. Het Internationaal Tentoonstellingsbureau kan eveneens zijn erkenning verlenen :
1. aan de tentoonstelling van decoratieve kunst en moderne architectuur van de Triennale van Milaan, Omdat zij reeds lang bestaat en voor zover zij haar oorspronkelijke kenmerken behoudt;
2. aan tuinbouwtentoonstellingen van het type A1, erkend door de Internationale Tuindersvereniging, mits zij in verschillende Staten worden gehouden met een tussentijd van ten minste tien jaar,
die gehouden worden tussen twee ingeschreven tentoonstellingen in.
 Art.    5 . De data van opening en sluiting van een tentoonstelling en de algemene kenmerken ervan worden vastgelegd bij de inschrijving of de erkenning ervan en mogen slechts met toestemming van het Internationaal Tentoonstellingsbureau worden gewijzigd.
 Art.    3 . De artikelen 14 en 15 van het gewijzigde Verdrag van 22 november 1928 worden opgeheven.
 Art.    4 . In de eerste zin van artikel 8 van het gewijzigde Verdrag van 22 november 1928 wordt "artikel 4" vervangen door "artikel 5".
 Art.    5 . 1. In artikel 12 van het gewijzigde Verdrag van 22 november 1928 moet tussen de woorden "een algemene tentoonstellingscommissaris benoemen" en de woorden "die tot taak heeft" worden ingevoegd : "indien het een ingeschreven tentoonstelling betreft of een tentoonstellingscommissaris indien het een erkende tentoonstelling betreft".
2. In de eerste zin van artikel 13 moet tussen de woorden "een algemene afdelingscommissaris benoemen" en de woorden "die haar vertegenwoordigt" worden ingevoegd : "indien het een ingeschreven tentoonstelling betreft of een afdelingscommissaris indien het een erkende tentoonstelling betreft".
In de tweede zin van artikel 13 moet tussen de woorden "de algemene afdelingscommissaris" en de woorden "is als enige belast" worden ingevoegd : "of de afdelingscommissaris".
In de derde zin van artikel 13 moet tussen de woorden "de algemene tentoonstellingscommissaris" en de woorden "in over de samenstelling" worden ingevoegd : "of de tentoonstellingscommissaris".
3. In artikel 17 moet tussen de woorden "algemene commissarissen" en de woorden "zijn ingericht" worden ingevoegd : "of commissarissen".
4. In de eerste paragraaf van artikel 18 moet tussen de woorden "algemene afdelingscommissaris" en de woorden "die de regering" worden ingevoegd : "of de afdelingscommissaris".
In de tweede paragraaf van artikel 18 moet tussen de woorden "de algemene tentoonstellingscommissaris" en de woorden "wat deze verdragsluitende" worden ingevoegd : "of de tentoonstellingscommissaris".
5. In de tweede paragraaf van artikel 19 moet tussen de woorden "de algemene commissarissen" en de woorden "van de andere betrokken Staten" worden ingevoegd : "of de commissarissen".
In het derde lid van artikel 19 moet tussen de woorden "de algemene afdelingscommissarissen" en de woorden "arbitrerend op" worden ingevoegd : "of de commissarissen".
6. Onder letter c in de eerste paragraaf van artikel 20 moet tussen de woorden "de algemene commissarissen" en de woorden "binnen hun respectieve afdelingen" worden ingevoegd : "of de commissarissen".
In de tweede paragraaf van artikel 20 moet tussen de woorden "algemene tentoonstellingscommissaris" en de woorden "neemt alle maatregelen" worden ingevoegd : "of de tentoonstellingscommissaris".
7. In artikel 21 moet tussen de woorden "algemene tentoonstellingscommissaris" en de woorden "neemt alle binnen" worden ingevoegd : "of de tentoonstellingscommissaris".
 Art.  6. 1. Na de woorden "de inschrijving" moeten de woorden "of de erkenning" worden ingevoegd in :
- artikel 6, eerste paragraaf, tweede zin,
- artikel 6, vierde paragraaf,
- artikel 7, eerste paragraaf,
- artikel 8, eerste zin.
2. Na de woorden "van de inschrijving" moeten de woorden "of van de erkenning" worden ingevoegd in :
- artikel 11, derde paragraaf,
- artikel 20, eerste paragraaf.
3. Na de woorden "van inschrijving" moeten de woorden "of van erkenning" worden ingevoegd in :
- artikel 6, tweede paragraaf,
- artikel 6, derde paragraaf,
- artikel 30, tweede paragraaf, letter b.
4. Na de woorden "deze inschrijving" moeten de woorden "of van deze erkenning" worden ingevoegd in artikel 8, eerste zin.
5. Na de woorden "van zijn inschrijving" moeten de woorden "of van zijn erkenning" worden ingevoegd in artikel 6, eerste paragraaf, eerste zin.
6. Na de woorden "nopens de inschrijving" moeten de woorden "of nopens de erkenning" worden ingevoegd in artikel 27a.
7. Na het woord "ingeschreven" moeten de woorden "of erkend" worden ingevoegd in :
- artikel 9, eerste paragraaf,
- artikel 9, tweede paragraaf,
- artikel 28, derde paragraaf, letter e.
De bekrachtigingsoorkonde van België werd neergelegd op 15 juli 1991. Deze wijzigingen zijn nog niet in werking getreden. De datum van inwerkingtreding alsmede de lijst van de gebonden Staten zullen later gepubliceerd worden.


text:
Artikel  M. 1 Voor de toepassing van dit verdrag worden de bepalingen betreffende de rechterlijke bevoegdheid, de erkenning of tenuitvoerlegging van beslissingen in bijzondere zaken, welke bepalingen in besluiten van de Instellingen van de Europese Gemeenschappen zijn of zullen worden vervat, op gelijke voet gesteld met de in artikel 57, eerste lid, van dit verdrag bedoelde verdragen.
2. Wanneer volgens een Verdragsluitende Staat een bepaling in een besluit van de Instellingen van de Europese Gemeenschappen niet verenigbaar is met het verdrag, beraden de Verdragsluitende Staten zich onverwijld over een wijziging van dit verdrag overeenkomstig artikel 66, onverminderd de toepassing van de bij protocol 2 ingestelde procedure.


text:
I.  REIKWIJDTE EN BEGRIPSOMSCHRIJVINGEN
 Artikel     1 . 1. Dit Verdrag is van toepassing op alle bouw-activiteiten, namelijk op bouwwerkzaamheden, weg- en waterbouwkundige werkzaamheden en montage- en sloopwerkzaamheden, met inbegrip van alle procédé's, verrichtingen of transport op een bouwterrein, vanaf het bouwrijp maken van het terrein tot de voltooiing van het project.
2. Een Lid dat dit Verdrag bekrachtigt, kan, na overleg met de meest representatieve organisaties van de betrokken werkgevers en werknemers, voor zover deze bestaan, bepaalde takken van economische bedrijvigheid of bepaalde activiteiten met betrekking waartoe bijzondere, omvangrijke problemen rijzen, uitsluiten van de toepassing van het Verdrag of van bepaalde bepalingen daarvan, mits steeds wordt gezorgd voor een veilige, gezonde werkomgeving.
3. Dit Verdrag is tevens van toepassing op in de nationale wetgeving nader aan te duiden zelfstandige ondernemers.
 Art.    2 . Voor de toepassing van dit Verdrag
a) dekt de term "bouw":
i) bouwwerkzaamheden, met inbegrip van grondwerk en de bouw, verbouwing, renovatie, reparatie, onderhoud (met inbegrip van schoonmaak- en schilderwerkzaamheden) en sloop van alle soorten gebouwen ofbouwwerken;
ii) weg- en waterbouwkundige werkzaamheden, met inbegrip van grondwerk en de bouw, verbouwing, reparatie, onderhoud en afbraak van bijvoorbeeld luchthavens, dokken, havens, binnenwaterwegen, dammen, rivierdijken en zeeweringen en beveiligingsvoorzieningen tegen lawines, wegen en snelwegen, spoorwegen, bruggen, tunnels, viaducten en werken verband houdend met voorzieningen voor communicatie, afwatering, riolering, water, energie e.d.,
iii) het monteren en afbreken van geprefabriceerde gebouwen en bouwwerken, alsmede het vervaardigen van geprefabriceerde elementen op het bouwterrein;
b) betekent de term "het bouwterrein": iedere plaats waarop een van de in letter a hierboven omschreven werkzaamheden of verrichtingen plaatsvindt;
c) betekent de term "arbeidsplaats": elke plaats waar werknemers zich moeten bevinden of waarheen zij zich moeten begeven wegens hun werk en die onder toezicht staat van een werkgever, zoals omschreven in letter e hieronder;
d) betekent de term "werknemer": iedereen die is betrokken bij bouwwerkzaamheden;
e) betekent de term" werkgever":
(i) iedere natuurlijke persoon of rechtspersoon die een of meer werknemers op een bouwterrein in dienst heeft; en
(ii) naar het zinsverband vereist, de hoofdaannemer, de aannemer of de onderaannemer;
f) betekent de term "deskundig persoon": een persoon die beschikt over toereikende bekwaamheden, zoals een passende opleiding en voldoende kennis, ervaring en vaardigheden voor het veilig verrichten van specifieke werkzaamheden. De bevoegde autoriteiten kunnen passende normen vaststellen, aan de hand waarvan zodanige personen kunnen worden aangewezen en zij kunnen bepalen welke taken aan die personen kunnen worden toebedeeld;
g) betekent de term "steiger": iedere tijdelijke constructie, al dan niet vast, opgehangen of beweegbaar, en de ondersteunende delen daarvan, gebruikt om werknemers en materialen te dragen of om toegang te verkrijgen tot een zodanig bouwwerk en dat niet kan worden aangemerkt als "hijs- of hefwerktuig", zoals omschreven onder letter h hieronder;
h) betekent de term "hijs- of hefwerktuig": ieder vast of beweegbaar toestel, dat wordt gebruikt om personen of goederen omhoog of omlaag te verplaatsen;
i) betekent de term .Jrijsgereedschap" : alle apparatuur of middelen, met behulp waarvan een lading kan worden bevestigd aan een hijs- of hefwerktuig, maar die geen integrerend deel van het werktuig of de lading vormt.
 II.  ALGEMENE BEPALINGEN
 Art.    3 . De meest representatieve organisaties van de betrokken werkgevers en werknemers moeten worden geraadpleegd over maatregelen om de bepalingen van dit Verdrag ten uitvoer te leggen.
 Art.    4 . leder Lid dat dit Verdrag bekrachtigt, verbindt zich, op basis van een evaluatie van de bestaande gevaren voor de veiligheid en de gezondheid, wetgeving aan te nemen en te handhaven die de toepassing van de bepalingen van dit Verdrag waarborgt.
 Art.    5 . 1. De ingevolge artikel 4 hierboven aangenomen wetgeving kan erin voorzien dat zij in de praktijk moet worden toegepast door middel van technische normen of gebruiksvoorschriften of andere passende methoden, die verenigbaar zijn met de nationale omstandigheden en praktijk.
2. Bij de tenuitvoerlegging van artikel 4 en het eerste lid van dit artikel dient ieder Lid naar behoren rekening te houden met de ter zake dienende, door erkende internationale organisaties op het gebied van de standaardisatie aangenomen normen.
 Art.    6 . Er dienen maatregelen te worden getroffen om te waarborgen dat werkgevers en werknemers samenwerken, in overeenstemming met in de nationale wetgeving vast te stellen regelingen, ten einde de veiligheid en de gezondheid op bouwterreinen te bevorderen.
 Art.    7 . In de nationale wetgeving dient te worden bepaald dat werkgevers en zelfstandig werkenden verplicht zijn zich te houden aan de voorgeschreven veiligheids- en gezondheidsmaatregelen op de arbeidsplaats.
 Art.    8 . I. Wanneer twee of meer werkgevers te gelijker tijd werkzaamheden verrichten op een bouwterrein:
a) is de hoofdaannemer of een ander persoon of instantie die daadwerkelijk toezicht houdt op of de eerst verantwoordelijke is voor het geheel der werkzaamheden op het bouwterrein, verantwoordelijk voor het coördineren van de voorgeschreven veiligheids- en gezondheidsmaatregelen en, voor zover dit verenigbaar is met de nationale wetgeving, voor het verzekeren van de naleving van zodanige maatregelen;
b) dient de hoofdaannemer of een ander persoon of instantie die daadwerkelijk toezicht houdt op of de eerst verantwoordelijke is voor het geheel der werkzaamheden op het bouwterrein, wanneer hij niet op het terrein aanwezig is, voor zover zulks verenigbaar is met de nationale wetgeving, een deskundig persoon of instantie op het bouwterrein aan te wijzen, die over de benodigde bevoegdheden en middelen beschikt om namens hem te zorgen voor de coördinatie en de naleving van de maatregelen, vervat in letter a hierboven;
c) blijft iedere werkgever ten opzichte van de onder zijn gezag geplaatste werknemers verantwoordelijk voor de toepassing van de voorgeschreven maatregelen.
2. Wanneer werkgevers of zelfstandig werkenden te gelijker tijd werkzaamheden verrichten op een bouwterrein, zijn zij verplicht samen te werken bij de toepassing van veiligheids- en gezondheidsmaatregelen zoals vastgelegd in de nationale wetgeving.
 Art.    9 . Degene die zich bezighouden met het ontwerpen en plannen van een bouwproject dienen rekening te houden met de veiligheid en de gezondheid van de werknemers op het bouwterrein overeenkomstig de nationale wetgeving en praktijk.
 Art.    10 . In de nationale wetgeving dient te worden bepaald dat werknemers het recht en de plicht hebben op iedere arbeidsplaats een actieve bijdrage te leveren aan de zorg voor veilige arbeidsomstandigheden, voor zover zij zeggenschap hebben over het materieel en de werkwijzen, en hun mening te geven over de te volgen arbeidsprocedures, voor zover deze van invloed zijn op de veiligheid en de gezondheid.
 Art.    11 . In de nationale wetgeving dient te worden bepaald dat werknemers de plicht hebben:
a) zo nauw mogelijk samen te werken met hun werkgever bij de toepassing van de voorgeschreven veiligheids- en gezondheidsmaatregelen;
b) in redelijke mate zorg te dragen voor hun eigen veiligheid en gezondheid en die van anderen, op wie hun doen en laten in het werk van invloed zou kunnen zijn;
c) gebruik te maken van de hun ter beschikking gestelde middelen en geen verkeerd gebruik te maken van alles dat ter bescherming van henzelf of van derden ter beschikking is gesteld;
d) iedere situatie die naar hun mening gevaar zou kunnen opleveren en waaraan zij zelf niet naar behoren het hoofd kunnen bieden onverwijld te melden aan hun rechtstreekse meerdere en aan de werknemersvertegenwoordiger die is belast met het toezicht op de veiligheid, zo die er is;
e) zich te houden aan de voorgeschreven veiligheids- en gezondheidsmaatregelen.
 Art.    12 . 1. In de nationale wetgeving dient te worden bepaald dat een werknemer het recht heeft zich te verwijderen van een gevaar, wanneer hij goede redenen heeft om aan te nemen dat er een dreigend en ernstig gevaar voor zijn veiligheid of gezondheid bestaat en dat hij verplicht is zijn meerdere hiervan onverwijld in kennis te stellen.
2. Wanneer er gevaar dreigt voor de veiligheid van de werknemers dient de werkgever onverwijld stappen te ondernemen om het werk stop te zetten, en waar nodig, zijn werknemers te evacueren.
 III.  PREVENTIEVE EN BESCHERMENDE MAATREGELEN
 VEILIGHEID OP DE ARBEIDSPLAATS
 Art.    13 . I. Er dienen alle passende voorzorgsmaatregelen te worden getroffen om te waarborgen dat elke arbeidsplaats veilig is en geen gevaar oplevert voor de veiligheid en de gezondheid van de werknemers.
2. Er dient te worden gezorgd voor de aanleg en onderhoud van veilige voorzieningen voor het betreden en verlaten van iedere arbeidsplaats en waar passend, dienen deze te zijn aangeduid.
3. Er dienen alle passende voorzorgsmaatregelen te worden getroffen om personen die zich bevinden op of in de nabijheid van een bouwterrein te beschermen tegen alle gevaren die zich op dit terrein zouden kunnen voordoen.
 STEIGERS EN LADDERS
 Art.    14 . 1. Wanneer er op ofvanaf de grond ofvanaf een gedeelte van een gebouw of een ander permanent bouwwerk niet veilig kan worden gewerkt, dient er een veilige, voor de uitvoering van de werkzaamheden geschikte steiger te worden aangebracht en onderhouden, of moeten andere, even veilige en passende voorzieningen worden getroffen.
2. Wanneer er geen andere veilige middelen voorhanden zijn om toegang te verkrijgen tot een arbeidsplaats op een verhoogd niveau, dient te worden gezorgd voor passende, deugdelijke ladders. Deze moeten naar behoren worden vastgezet, zodat zij bestand zijn tegen onverwachte bewegingen.
3. Alle steigers en ladders dienen te worden gebouwd en gebruikt in overeenstemming met de nationale wetgeving.
4. Steigers dienen op in de nationale wetgeving voor te schrijven gevallen en tijdstippen te worden geïnspecteerd door een bevoegd persoon.
 HIJS- OF HEFWERKTUIGEN EN HIJSGEREEDSCHAP
 Art.    15 . 1. Alle hijs- ofhefwerktuigen en hijsgereedschap, met inbegrip van de samenstellende delen daarvan, de toebehoren, verankeringen en steunen, dienen:
a) van een goed ontwerp en een degelijke constructie te zijn, te zijn vervaardigd uit deugdelijk materiaal en sterk genoeg te zijn voor het doel waarvoor zij worden gebruikt;
b) naar behoren te worden geïnstalleerd en gebruikt;
c) in goede staat te worden gehouden;
d) op in de nationale wetgeving voor te schrijven gevallen en tijdstippen te worden onderzocht en beproefd door een bevoegd persoon; de uitkomsten van deze onderzoeken en proeven dienen te worden geregistreerd;
e) te worden bediend door werknemers die hiertoe naar behoren zijn opgeleid in overeenstemming met de nationale wetgeving.
2. Een hijs- of hefwerktuig mag alleen dan worden gebruikt voor het omhoog of omlaag brengen, danwel het vervoeren van personen, indien het voor dat doel is gebouwd, geïnstalleerd en wordt gebruikt in overeenstemming met de nationale wetgeving of indien dat niet het geval is, in een noodsituatie ter voorkoming van ernstig persoonlijk letselof een dodelijk ongeval wanneer het hijs- afhefwerktuig hiertoe veilig is te gebruiken.
 VERVOERMIDDELEN EN MATERIEEL VOOR GRONDVERZET EN TRANSPORT VAN MATERIALEN
 Art.    16 . 1. Alle vervoermiddelen en materieel voor grondverzet of transport van materialen dienen:
a) van een goed ontwerp en een degelijke constructie te zijn, waarbij voorzover mogelijk rekening dient te zijn gehouden met ergonomische beginselen:
b) in goede staat te worden gehouden;
c) op de juiste wijze te worden gebruikt;
d) te worden bediend door werknemers die hiervoor een passende opleiding hebben ontvangen in overeenstemming met de nationale wetgeving.
2. Op alle bouwterreinen waarop voertuigen en materieel voor grondverzet of transport van materialen worden gebruikt,
a) dienen daarvoor veilige en passende toegangswegen te worden aangelegd; en
b) dient het verkeer zodanig te zijn georganiseerd en te worden gecontroleerd dat het veilig gebruik van deze voertuigen en dit materieel is gewaarborgd.
 INSTALLATIES, MACHINERIEEN, MATERIEEL EN HANDGEREEDSCHAPPEN
 Art.    17 . 1. Installaties, machinerieën en materieel, met inbegrip van handgereedschappen, al dan niet machinaal aangedreven, dienen
a) van een goed ontwerp en een degelijke constructie te zijn, waarbij voor zover mogelijk rekening dient te zijn gehouden met ergonomische beginselen;
b) in goede staat te worden gehouden;
c) uitsluitend te worden gebruikt voor werkzaamheden waarvoor zij zijn ontworpen, tenzij een bevoegd persoon tot de slotsom is gekomen dat zij veilig kunnen worden gebruikt voor andere doeleinden dan de oorspronkelijk voorziene;
d) te worden bediend door werknemers die hiervoor een passende opleiding hebben ontvangen.
2. Zo nodig dienen door de fabrikant of de werkgever toereikende instructies voor het veilig gebruik ervan te worden gegeven, in een voor de gebruikers begrijpelijke vorm.
3. Drukinstallaties en -apparatuur dienen in op in de nationale wetgeving bepaalde gevallen en tijdstippen te worden onderzocht en beproefd door een bevoegd persoon.
 WERKZAAMHEDEN OP HOOGTE, MET INBEGRIP VANWERKZAAMHEDEN OP DAKEN
 Art.    18 . I. Daar waar het nodig is om te beschermen tegen gevaar ofwaar de hoogte van een bouwwerk of zijn helling de waarde bepaald in de nationale wetgeving overschrijdt, dienen voorzorgsmaatregelen te worden getroffen om te voorkomen dat werknemers en gereedschappen of andere voorwerpen of materialen naar beneden vallen.
2. Wanneer van werknemers wordt verlangd dat zij op of in de nabijheid van daken of andere met kwetsbare materialen bedekte plaatsen werken, waar zij doorheen zouden kunnen vallen, dienen voorzorgsmaatregelen te worden getroffen om te voorkomen dat zij per ongeluk op het breekbare materiaal stappen of er doorheen vallen.
 AFGRAVINGEN, SCHACHTEN, GRONDWERK, ONDERGRONDS WERK ELL TUNNELS
 Art.    19 . Bij afgravingen, in schachten, bij grondwerk, bij ondergronds werk of in tunnels dienen toereikende voorzorgen te worden getroffen:
a) door passende stempeling aan te brengen of anderszins te beveiligen tegen gevaar voor werknemers door het vallen of losraken van aarde, gesteente of ander materiaal;
b) om te beveiligen tegen gevaren die voortkomen uit het vallen van personen, materialen ofvoorwerpen of ontstaan doordat er water de afgraving, de schacht, het grondwerk, de ondergrondse werkplaats of de tunnel binnenstroomt;
c) om te voorzien in toereikende ventilatie op iedere arbeidsplaats, ten einde een atmosfeer te handhaven waarin normaal kan worden ademgehaald en alle rook, gassen, dampen, stof of andere onzuiverheden te beperken tot een niveau waarop zij niet gevaarlijk of schadelijk zijn voor de gezondheid en binnen de grenzen blijven, die door de nationale wetgeving zijn gesteld;
d) om de werknemers in staat te stellen zich in veiligheid te stellen in geval van brand of wanneer er water of materiaal binnenstroomt;
e) om gevaren te vermijden waaraan werknemers blootstaan door mogelijke ondergronds dreigende gevaren, zoals de stroming van vloeistoffen of de aanwezigheid van gasbellen, en wel door passend onderzoek te verrichten om deze te lokaliseren.
 KISTDAMMEN EN CAISSONS
 Art.    20 . 1. Iedere kistdam en caisson dient:
a) goed te zijn gebouwd van geschikt en deugdelijk materiaal en sterk genoeg te zijn;
b) te zijn uitgerust met toereikende voorzieningen opdat werknemers zich in veiligheid kunnen stellen ingeval er water of materiaal binnenstroomt.
2. Het bouwen, plaatsen, wijzigen of ontmantelen van een kistdam of caisson vindt alleen plaats onder rechtstreeks toezicht van een deskundig persoon.
3. Iedere kistdam en caisson dient met voorgeschreven tussenpozen door een bevoegd persoon te worden geïnspecteerd.
 WERKZAAMHEDEN ONDER OVERDRUK
 Art.    21 . 1. Werkzaamheden onder overdruk mogen alleen worden verricht in overeenstemming met door de nationale wetgeving voorgeschreven maatregelen.
2. Werkzaamheden onder overdruk mogen alleen worden verricht door werknemers wier lichamelijke geschiktheid door een medisch onderzoek is vastgesteld en wanneer er een deskundig persoon aanwezig is om toezicht uit te oefenen op de uitvoering van de werkzaamheden.
 ONDERSTEUNINGSCONSTRUCTIES EN BEKISTINGEN
 Art.    22 . I. Ondersteuningsconstructies en onderdelen daarvan, bekistingen, beschot en stempeling dienen alleen onder toezicht van een deskundig persoon te worden opgebouwd.
2. Er dienen toereikende voorzorgsmaatregelen te worden getroffen om te waken voor gevaar voor werknemers doordat een bouwwerk tijdelijk zwak of instabiel is.
3. Bekistingen, beschot en stempeling dienen zodanig te zijn ontworpen, gebouwd en onderhouden dat zij bestand zijn tegen elke belasting waaraan zij kunnen worden onderworpen.
 WERKZAAMHEDEN BOVEN WATER
 Art.    23 . Wanneer werkzaamheden worden verricht boven of in de nabijheid van water dienen toereikende maatregelen te worden getroffen om:
a) te voorkomen dat werknemers in het water vallen;
b) werknemers die dreigen te verdrinken, te redden;
c) voorzien in voldoende, veilige vervoermiddelen.
 SLOOPWERKZAAMHEDEN
 Art.    24 . Wanneer de sloop van een gebouw of een bouwwerk gevaar zou kunnen opleveren voor werknemers of het publiek:
a) dienen passende voorzorgen, methoden en procedures te worden gevolgd met inbegrip van die voor afvoer van afval- of reststoffen, in overeenstemming met de nationale wetgeving;
b) dienen de werkzaamheden alleen te worden gepland en ondernomen onder toezicht van een deskundig persoon.
 VERLICHTING
 Art.    25 . Op iedere arbeidsplaats en iedere andere plaats op het bouwterrein waar mogelijk een werknemer langskomt, dient toereikende, passende verlichting te worden aangebracht, met inbegrip van, zonodig, draagbare verlichtingsapparatuur.
 ELECTRICITEIT
 Art.    26 . 1. Alle electrische apparatuur en installaties dienen door een deskundig persoon te worden gebouwd, geïnstalleerd en onderhouden en zo te worden gebruikt dat zij geen gevaar opleveren.
2. Voordat met bouwwerkzaamheden wordt begonnen en gedurende de voortgang daarvan dienen passende maatregelen te worden genomen om vast te stellen of er zich onder of boven of op het werkterrein onder spanning staande kabels of elektrische apparaten bevinden en werknemers tegen de gevaren daarvan te beschermen.
3. Aanleg en onderhoud van elektrische kabels en apparaten op het bouwterrein dienen te beantwoorden aan de op nationaal niveau toegepaste technische regels en normen.
 EXPLOSIEVEN
 Art.    27 . Explosieven mogen niet worden opgeslagen, vervoerd, gehanteerd of gebruikt:
a) dan onder de in de nationale wetgeving voorgeschreven voorwaarden; en
b) dan door een deskundig persoon, die alle noodzakelijke maatregelen dient te treffen om te waarborgen dat werknemers en andere personen niet worden blootgesteld aan gevaar van verwonding.
 GEVAREN VOOR DE GZEONDHEID
 Art.    28 . 1. Wanneer een werknemer de kans loopt te worden blootgesteld aan chemische, natuurkundige ofbiologische stoffen, in een mate die gevaar zou kunnen opleveren voor de gezondheid, dienen passende maatregelen te worden getroffen om zulk een blootstelling te voorkomen.
2. De in het eerste lid hierboven bedoelde voorzorgsmaatregelen omvatten:
a) de vervanging van gevaarlijke stoffen door onschadelijke of minder gevaarlijke stoffen, waar dit mogelijk is; of
b) technische maatregelen van toepassing op installaties, machinerieën, materieel of processen; of
c) wanneer niet kan worden voldaan aan het gestelde in de letters a of b hierboven, andere doeltreffende maatregelen, waaronder het gebruik van beschermende persoonlijke uitrusting en beschermende kleding.
3. Wanneer werknemers zich moeten begeven in een ruimte waarin giftige of schadelijke stoffen aanwezig kunnen zijn of waarin een tekort aan zuurstofkan bestaan, danwel de atmosfeer brandgevaarlijk kan zijn, dienen toereikende maatregelen te worden getroffen om tegen gevaar te beschermen.
4. Afvalstoffen mogen niet worden vernietigd op een bouwterrein of ervan worden verwijderd op een wijze die gevaar zou kunnen opleveren voor de gezondheid.
 BRANDPREVENTIE
 Art.    29 . 1. De werkgever dient alle passende maatregelen te treffen om:
a) brandgevaar te vermijden;
b) een uitgebroken brand snel en doeltreffend te bestrijden;
c) personen snel en veilig te evacueren
2. Er dient te worden gezorgd voor voldoende, passende opslagruimte voor brandbare vloeistoffen, vaste stoffen en gassen.
 PERSOONLIJKE BESCHERMINGSMIDDELEN
 Art.    30 . I. Waar niet op andere wijze toereikende bescherming kan worden geboden tegen ongevallen of gevaren voor de gezondheid, met inbegrip van blootstelling aan ongunstige omstandigheden, dienen passende persoonlijke beschermingsmiddelen, rekening houdend met de aard der werkzaamheden en de gevaren, door de werkgever te worden verschaft en onderhouden zonder dat dit voor de werknemers kosten met zich meebrengt, zoals kan worden voorgeschreven door de nationale wetgeving.
2. De werkgever dient de werknemers in staat te stellen gebruik te maken van de persoonlijke beschermingsmiddelen en erop toe te zien dat deze naar behoren worden gebruikt.
3. Persoonlijke beschermingsmiddelen dienen te voldoen aan de door de bevoegde autoriteit gestelde normen, waarbij voor zover mogelijk rekening wordt gehouden met ergonornisehe beginselen.
4. Van de werknemers wordt verlangd dat zij naar behoren gebruik maken van, en zorg dragen voor de hun verstrekte persoonlijke beschermingsmiddelen.
 EERSTE HULP
 Art.    31 . De werkgever dient er zorg voor te dragen dat er te allen tijde eerste hulp kan worden verleend en dat hiervoor opgeleid personeel beschikbaar is. Er dienen regelingen te worden getroffen om te verzekeren dat werknemers die een ongeval hebben gekregen of plotseling ziek worden, worden overgebracht naar elders voor medische behandeling.
 WELZIJN
 Art.    32 . 1. Op of in de nabijheid van ieder bouwterrein moet in voldoende mate drinkwater beschikbaar zijn.
2. Op of in de nabijheid van ieder bouwterrein dienen afhankelijk van het aantal werknemers en de duur van het werk, de volgende faciliteiten te worden geboden en onderhouden:
a) sanitaire voorzieningen en wasgelegenheid;
b) kleedruimten en ruimten voor het opbergen en het drogen van kleding;
c) ruimte voor het gebruiken van maaltijden en om te schuilen, wanneer het werk wordt onderbroken wegens slechte weersomstandigheden.
3. Mannelijke en vrouwelijke werknemers behoren de beschikking te hebben over aparte sanitaire voorzieningen en wasgelegenheid.
 VOORLICHTING EN OPLEIDING
 Art.    33 . Werknemers dienen voldoende en op passende wijze:
a) te worden voorgelicht omtrent mogelijke gevaren voor de veiligheid en de gezondheid waaraan zij op hun arbeidsplaats kunnen worden blootgesteld;
b) te worden geïnstrueerd en opgeleid in de toepassing van de beschikbare middelen ter voorkoming en beheersing van en ter bescherming tegen deze gevaren.
 MELDING VAN ONGEVALLEN EN ZIEKTEN
 Art.    34 . De nationale wetgeving dient te voorzien in de melding binnen een voorgeschreven tijdvak van bedrijfsongevallen en beroepsziekten aan de bevoegde autoriteit.
 IV.  TENUITVOERLEGGING
 Art.    35 . Ieder Lid dient:
a) alle noodzakelijke maatregelen te treffen, met inbegrip van passende straffen en corrigerende maatregelen, om te zorgen dat de bepalingen van het Verdrag daadwerkelijk worden toegepast;
b) te zorgen voor passende inspectiediensten om toezicht te houden op de toepassing van de ingevolge het Verdrag te nemen maatregelen en deze diensten de middelen te verschaffen die nodig zijn voor het vervullen van hun taak, ofzich ervan te vergewissen dat er een passende inspectie wordt verricht.
 V.  SLOTBEPALINGEN
 Art.    36 . Dit Verdrag herziet het Verdrag betreffende de veiligheidsvoorschriften in het Bouwbedrijf, 1937.
 Art.    37 . De formele bekrachtigingen van dit Verdrag worden medegedeeld aan de Directeur-Generaal van het Internationaal Arbeidsbureau en door hem geregistreerd.
 Art.    38 . 1. Dit Verdrag is slechts verbindend voor de Leden van de Internationale Arbeidsorganisatie, die hun bekrachtiging door de Directeur- Generaal hebben doen registreren.
2. Het treedt in werking twaalf maanden na de datum waarop de bekrachtiging van twee Leden door de Directeur-Generaal zijn geregistreerd.
3. Vervolgens treedt dit Verdrag voor ieder Lid in werking twaalf maanden na de datum waarop zijn bekrachtiging is geregistreerd.
 Art.    39 . I. Ieder Lid dat dit Verdrag heeft bekrachtigd, kan het opzeggen na afloop van een termijn van tienjaar na de datum waarop het Verdrag voor het eerst in werking is getreden, door middel van een aan de Directeur-Generaal van het Internationaal Arbeidsbureau gerichte en door deze geregistreerde verklaring. De opzegging wordt eerst van kracht een jaar na de datum waarop zij is geregistreerd.
2. Ieder Lid dat dit Verdrag heeft bekrachtigd en niet binnen een jaar na afloop van de termijn van tienjaar als bedoeld in het vorige lid, gebruik maakt van de bevoegdheid tot opzegging voorzien in dit artikel, is voor een nieuwe termijn van tien jaar gebonden en kan daarna dit Verdrag opzeggen na afloop van elke termijn van tien jaar op de voorwaarden, voorzien in dit artikel.
 Art.    40 . 1. De Directeur-Generaal van het Internationaal Arbeidsbureau stelt alle Leden van de Internationale Arbeidsorganisatie in kennis van de registratie van alle bekrachtigingen en opzeggingen die hem door de Leden van de Organisatie zijn medegedeeld.
2. Bij de kennisgeving aan de Leden van de Organisatie van de registratie van de tweede hem medegedeelde bekrachtiging, vestigt de Directeur-Generaal de aandacht van de Leden op de datum waarop dit Verdrag in werking treedt.
 Art.    41 . De Directeur-Generaal van het Internationaal Arbeidsbureau doet aan de Secretaris-Generaal van de Verenigde Naties mededeling, ter registratie in overeenstemming met het bepaalde in artikel 102 van het Handvest der Verenigde Naties, van de volledige bijzonderheden omtrent alle bekrachtigingen en opzeggingen die hij overeenkomstig de bepalingen van de voorgaande artikelen heeft geregistreerd.
 Art.    42 . De Raad van Beheer van het Internationaal Arbeidsbureau brengt, telkens wanneer deze dit noodzakelijk acht, aan de Algemene Conferentie verslag uit over de toepassing van dit Verdrag en onderzoekt of het wenselijk is de gehele of gedeeltelijke herziening ervan op de agenda van de Conferentie te plaatsen.
 Art.    43 . I. Indien de Conferentie een nieuw Verdrag aanneemt, houdende gehele of gedeeltelijke herziening van dit Verdrag, zal, tenzij het nieuwe Verdrag anders bepaalt:
a) bekrachtiging door een Lid van het nieuwe Verdrag, houdende herziening, van rechtswege onmiddellijke opzegging van dit Verdrag ten gevolge hebben, niettegenstaande het bepaalde in artikel 39 hierboven, onder voorbehoud evenwel dat het nieuwe Verdrag, houdende herziening, in werking is getreden:
b) met ingang van de datum waarop het nieuwe Verdrag, houdende herziening, in werking is getreden, kan dit Verdrag niet langer door de Leden worden bekrachtigd.
2. Dit Verdrag blijft echter naar vorm en inhoud van kracht voor de Leden die het hebben bekrachtigd en die het nieuwe Verdrag, houdende herziening, niet hebben bekrachtigd.
 Art.    44 . De Engelse en de Franse tekst van dit Verdrag zijn gelijkelijk gezaghebbend.
 BIJLAGE.
 Art.  N.
 Staten / Organisaties  Type instemming  Datum instemming  Datum inwerkingtreding Albanië  Bekrachtiging  24/04/2014  24/04/2015 Algerije  Bekrachtiging  06/06/2006  06/06/2007 Duitsland  Bekrachtiging  18/11/1993  18/11/1994 Wit-Rusland  Bekrachtiging  21/11/2001  21/11/2002 België  Bekrachtiging  08/06/2016  08/06/2017 Bolivia, Plurinationale State of  Bekrachtiging  10/02/2015  10/02/2016 Brazilië  Bekrachtiging  19/05/2006  19/05/2007 China  Bekrachtiging  07/03/2002  07/03/2003 Colombia  Bekrachtiging  06/09/1994  06/09/1995 Denemarken  Bekrachtiging  10/07/1995  10/07/1996 Dominicaanse Republiek  Bekrachtiging  04/06/1998  04/06/1999 Finland  Bekrachtiging  23/01/1997  23/01/1998 Gabon  Bekrachtiging  28/07/2015  28/07/2016 Guatemala  Bekrachtiging  07/10/1991  07/10/1992 Guinea  Bekrachtiging  25/04/2017  25/04/2018 Hongarije  Bekrachtiging  22/05/1989  17/09/1991 Irak  Bekrachtiging  17/09/1990  17/09/1991 Italië  Bekrachtiging  12/02/2003  12/02/2004 Kazachstan  Bekrachtiging  18/06/2008  18/06/2009 Lesotho  Bekrachtiging  27/01/1998  27/01/1999 Luxemburg  Bekrachtiging  08/04/2008  08/04/2009 Mexico  Bekrachtiging  05/10/1990  05/10/1991 Montenegro  Bekrachtiging  18/09/2015  18/09/2016 Noorwegen  Bekrachtiging  24/06/1991  24/06/1992 Panama  Bekrachtiging  31/01/2008  31/01/2009 Servië  Bekrachtiging  16/09/2009  16/09/2010 Slowakije  Bekrachtiging  01/01/1993  01/01/1994 Sweden  Bekrachtiging  07/10/1991  07/10/1992 Tsjechische Republiek  Bekrachtiging  01/01/1993  01/01/1994 Turkije  Bekrachtiging  23/03/2015  23/03/2016 Uruguay  Bekrachtiging  25/05/2005  25/05/2006


text:
Artikel.    1 . Ieder die in Luxemburg woonplaats heeft en met toepassing van artikel 5, nr. 1, voor een gerecht van een andere Verdragsluitende Staat is opgeroepen, kan de bevoegdheid van dit gerecht afwijzen. Dit gerecht verklaart zich ambtshalve onbevoegd indien de verweerder niet verschijnt.
Een overeenkomst tot aanwijzing van een bevoegde rechter in de zin van artikel 17 heeft, ten opzichte van een persoon die in Luxemburg woonplaats heeft, slechts rechtsgevolg indien deze de overeenkomst uitdrukkelijk en in het bijzonder heeft aanvaard.
 Art.    1bis . 1. De Zwitserse Bondsstaat behoudt zich het recht voor om bij de nederlegging van zijn akte van bekrachtiging te verklaren dat een in een andere Verdragsluitende Staat gegeven beslissing in Zwitserland niet wordt erkend of ten uitvoer gelegd wanneer a) de bevoegdheid van het gerecht dat de beslissing heeft gegeven, alleen op artikel 5, nr. 1, van dit verdrag berust;
b) de verweerder op het tijdstip dat de procedure werd ingeleid, woonplaats had in Zwitserland; voor de toepassing van dit artikel wordt een vennootschap of rechtspersoon geacht woonplaats in Zwitserland te hebben wanneer de hoofdvestiging en het daadwerkelijke centrum van de activiteiten zich in Zwitserland bevinden, en
c) de verweerder bezwaar maakt tegen de erkenning of tenuitvoerlegging van de beslissing in Zwitserland, voor zover hij geen afstand gedaan heeft van zijn recht om de in dit lid bedoelde verklaring af te leggen.
2. Dit voorbehoud zal niet van toepassing zijn voor zover op het tijdstip waarop om erkenning of tenuitvoerlegging wordt verzocht, een uitzondering op artikel 59 van de Zwitserse Federale Grondwet zal zijn toegestaan. De Zwitserse Regering zal de ondertekenende en de toetredende Staten in kennis stellen van dergelijke uitzonderingen.
3. Dit voorbehoud heeft geen gevolg meer na 31 december 1999. Het kan te allen tijde worden ingetrokken.
 Art.    1ter . Elke Verdragsluitende Staat kan, door middel van een verklaring die wordt afgelegd bij de ondertekening of bij de nederlegging van zijn akte van bekrachtiging of toetreding, zich het recht voorbehouden om, in weerwil van het bepaalde in artikel 28, in de andere Verdragsluitende Staten gegeven beslissingen niet te erkennen en ten uitvoer te leggen wanneer de bevoegdheid van het gerecht in de Staat van herkomst overeenkomstig artikel 16, nr. 1, sub b), uitsluitend berust op de woonplaats van de verweerder in de Staat van herkomst en het onroerend goed gelegen is in de Staat die het voorbehoud heeft gemaakt.
 Art.    2 . Degenen die in een Verdragsluitende Staat woonplaats hebben en wegens een onopzettelijk gepleegd strafbaar feit vervolgd worden voor de gerechten van een andere Verdragsluitende Staat, waarvan zij geen onderdaan zijn, zijn, onverminderd aldaar geldende gunstigere bepalingen, bevoegd zich te doen verdedigen door daartoe bevoegde personen, zelfs indien zij niet persoonlijk verschijnen.
Het gerecht dat de zaak berecht, kan echter de persoonlijke verschijning bevelen; indien deze niet heeft plaatsgevonden behoort de beslissing, op de burgerlijke rechtsvordering gewezen zonder dat de betrokkene de gelegenheid heeft gehad zich te doen verdedigen, in de overige Verdragsluitende Staten niet te worden erkend, noch ten uitvoer te worden gelegd.
 Art.    3 . Ter zake van de procedure tot verlening van het verlof tot tenuitvoerlegging, wordt in de aangezochte Staat geen belasting, recht of heffing, evenredig aan het geldelijke belang der zaak, geheven.
 Art.    4 . De gerechtelijke en buitengerechtelijke stukken, opgemaakt op het grondgebied van een Verdragsluitende Staat, die medegedeeld of betekend moeten worden aan personen die zich op het grondgebied van een andere Verdragsluitende Staat bevinden, worden toegezonden op de wijze als is bepaald in tussen de Verdragsluitende Staten gesloten verdragen of overeenkomsten.
Tenzij de Staat van bestemming zich daartegen verzet bij een verklaring gedaan aan de Zwitserse Bondsraad, kunnen deze stukken ook rechtstreeks door de deurwaarders van de Staat waar de stukken zijn opgesteld, worden toegezonden aan de deurwaarders van de Staat op het grondgebied waarvan degene voor wie het stuk bestemd is, zich bevindt. In dat geval zendt de deurwaarder van de Staat van herkomst een afschrift van het stuk aan de deurwaarder, die in de aangezochte Staat bevoegd is het stuk uit te reiken aan degene voor wie het bestemd is. Deze uitreiking geschiedt volgens de door de wet van de aangezochte Staat voorgeschreven formaliteiten. De daarvan opgemaakte verklaring wordt rechtstreeks aan de deurwaarder van de Staat van herkomst toegezonden.
 Art.    5 . De rechterlijke bevoegdheid, bepaald in de artikelen 6, nr. 2, en 10, ten aanzien van de vordering tot vrijwaring of de vordering tot voeging of tussenkomst, kan in de Bondsrepubliek Duitsland, in Spanje, in Oostenrijk en in Zwitserland niet worden ingeroepen. Ieder die woonplaats heeft in een andere Verdragsluitende Staat, kan worden opgeroepen voor de gerechten van :
- de Bondsrepubliek Duitsland, met toepassing van de artikelen 68, 72, 73 en 74 van het Wetboek van Burgerlijke Rechtsvordering betreffende de litis denuntiatio;
- Spanje, met toepassing van artikel 1482 van het Burgerlijk Wetboek;
- Oostenrijk, overeenkomstig artikel 21 van het Wetboek van Burgerlijke Rechtsvordering (Zivilprozessordnung) betreffende de litis denuntiatio;
- de Zwitserse Bondsstaat, met toepassing van de bepalingen betreffende de litis denuntiatio in de kantonale wetboeken van burgerlijke rechtsvordering.
De in de overige Verdragsluitende Staten krachtens de artikelen 6, nr.
2 en 10, gegeven beslissingen worden in de Bondsrepubliek Duitsland, in Spanje, in Oostenrijk en in Zwitserland overeenkomstig titel III erkend en ten uitvoer gelegd. De gevolgen voor derden van de beslissingen welke in deze Staten met toepassing van het bepaalde in het voorgaande lid zijn gegeven, worden eveneens in de overige Verdragsluitende Staten erkend.
 Art.    5bis . Ten aanzien van onderhoudsverplichtingen worden onder de termen " rechter " en " gerecht " mede begrepen de Deense, IJslandse en Noorse administratieve autoriteiten.
Ten aanzien van burgerlijke en handelszaken worden onder de termen " rechter " en " gerecht " mede begrepen de Finse " ulosotonhaltija/överexekutor ".
 Art.    5ter . Bij geschillen tussen de kapitein en een bemanningslid van een in Denemarken, Griekenland, Ierland, IJsland, Noorwegen, Portugal of Zweden geregistreerd zeeschip over de beloning of andere arbeidsvoorwaarden moet het gerecht van een Verdragsluitende Staat nagaan of de ten aanzien van het schip bevoegde diplomatieke of consulaire vertegenwoordiger van het geschil in kennis is gesteld. Zolang deze vertegenwoordiger van het geschil niet van het geschil in kennis gesteld, moet het gerecht zijn uitspraak aanhouden. Het gerecht moet zich, zelfs ambtshalve, onbevoegd verklaren, indien deze vertegenwoordiger, na naar behoren van het geschil in kennis te zijn gesteld, gebruik heeft gemaakt van de bevoegdheden die hij krachtens een consulaire overeenkomst bezit, dan wel bij gebreke van een dergelijke overeenkomst, binnen de gestelde termijn bezwaren heeft gemaakt tegen de bevoegdheid.
 Art.    5quater . (Zonder voorwerp).
 Art.    5quinquies . Onverminderd de bevoegdheid van het Europees Octrooibureau volgens het op 5 oktober 1973 te Munchen ondertekende Europees Octrooiverdrag, zijn de gerechten van elke Verdragsluitende Staat, zonder acht te slaan op de woonplaats, bij uitsluiting bevoegd ter zake van inschrijving of geldigheid van een Europees octrooi dat voor die Staat is verleend en dat geen Gemeenschapsoctrooi is krachtens artikel 86 van het op 15 december 1975 te Luxemburg ondertekende Verdrag betreffende het Europees octrooi voor de gemeenschappelijke markt.
 Art.  6. De Verdragsluitende Staten zullen aan de Zwitserse Bondsraad mededeling doen van de tekst van hun wettelijke bepalingen, die verandering brengen hetzij in de in het verdrag vermelde artikelen uit hun wetgeving, hetzij in de aanwijzing van de gerechten in titel III, tweede afdeling, van het verdrag.