text:
Artikel    1 . (Wijziging van artikel 8) Beperkte Verenigingen. Speciale overeenkomsten.
1. De Lidlanden, of hun Postbesturen, indien de nationale wetgeving van deze landen zich daartegen niet verzet, mogen beperkte Verenigingen vormen en speciale overeenkomsten afsluiten in verband met de internationale postdienst, op voorwaarde echter dat er geen bepalingen in voorkomen die voor het publiek minder gunstig zijn dan deze van de Akten die de Lidlanden ondertekend hebben.
2. De beperkte Verenigingen mogen waarnemers sturen naar de Congressen, Conferenties en vergaderingen van de Vereniging, naar de Administratieve Raad alsmede naar de Raad voor Postexploitatie.
3. De Vereniging mag waarnmemers sturen naar de Congressen, Conferenties en vergaderingen van de beperkte Verenigingen.
 Art.    2 . (Wijziging van artikel 13) Organen van de Vereniging.
1. De organen van de Vereniging zijn het Congres, de Administratieve Raad, de Raad voor Postexploitatie en het Internationaal Bureau.
2. De vaste organen van de Vereniging zijn de Administratieve Raad, de Raad voor Postexploitatie en het Internationaal Bureau.
 Art.    3 . (Wijziging van artikel 17) Administratieve Raad.
1. Tussen twee Congressen in verzekert de Administratieve Raad (CA) de continuïteit van de werkzaamheden van de Vereniging, overeenkomstig de bepalingen van de Akten van de Vereniging.
2. De leden van de Administratieve Raad oefenen hun functies uit in naam en in het belang van de Vereniging.
 Art.    4 . (Wijziging van artikel 18) Raad voor Postexploitatie.
De Raad voor Postexploitatie (CEP) is belast met de aangelegenheden inzake exploitatie, of van commerciële, technische of economische aard die van belang zijn voor de postdienst.
 Art.    5 . (Wijziging van artikel 20) Internationaal Bureau.
Een centraal bureau dat in de zetel van de Vereniging werkt onder de benaming Internationaal Bureau van de Wereldpostvereniging, geleid wordt door een Directeur-generaal en dat onder het toezicht staat van de Administratieve Raad, dient tot uitvoerings-, steun-, verbindings-, inlichtings-, advies- en raadplegingsorgaan.
 Art.    6 . (Wijziging artikel 22) Akten van de Vereniging.
1. De Constitutie is de basisakte van de Vereniging. Ze bevat de organieke regels van de Vereniging.
2. Het Algemeen Reglement bevat de bepalingen die de toepassing van de Constitutie en de werking van de Vereniging verzekeren. Het is bindend voor alle Lidlanden.
3. De Wereldpostconventie en haar Uitvoeringsreglement bevatten de gemeenschappelijke regels die van toepassing zijn op de internationale postdienst en de bepalingen met betrekking tot de diensten van de brievenpost. Deze Akten zijn bindend voor alle Lidlanden.
4. De Overeenkomsten van de Vereniging en de Uitvoeringsreglementen ervan regelen tussen de Lidlanden die ze ondertekend hebben de andere diensten dan die van de brievenpost. Ze zijn alleen voor deze landen bindend.
5. De Uitvoeringsreglementen, die de uitvoeringsregels bevatten voor de Conventie en de Overeenkomsten, worden uitgevaardigd door de Raad voor Postexploitatie, rekening houdend met de door het Congres genomen beslissingen.
6. De eventuele Slotprotocollen die bij de in paragrafen 3, 4 en 5 bedoelde Akten van de Vereniging gevoegd zijn, maken voorbehoud in verband met deze Akten.
 Art.    7 . (Wijziging van artikel 25) Ondertekening, waarmerking, ratificatie en andere goedkeuringswijzen van de Akten van de Vereniging.
1. De uit het Congres voortkomende Akten van de Vereniging worden ondertekend door de gevolmachtigden van de Lidlanden.
2. De Uitvoeringsreglementen worden gewaarmerkt door de Voorzitter en de Secretaris-generaal van de Raad voor Postexploitatie.
3. De Constitutie wordt zo vlug mogelijk door de ondertekenende landen geratificeerd.
4. De goedkeuring van de Akten van de Vereniging, andere dan de Constitutie, wordt bepaald door de constitutionele regels van elk ondertekenend land.
5. Wanneer een land de Constitutie of de andere Akten die het ondertekende niet ratificeert of goedkeurt, zijn de Constitutie en de andere Akten daarom niet minder toepasselijk voor de landen die ze geratificeerd of goedgekeurd hebben.
 Art.    8 . Toetreding tot het bijkomend Protocol en de overige Akten van de Vereniging.
1. De Lidlanden die dit Protocol niet hebben ondertekend mogen te allen tijde toetreden.
2. De Lidlanden die belang hebben bij de door het Congres hemieuwde Akten, doch deze niet hebben ondertekend, zijn eraan gehouden om zo vlug mogelijk toe te treden.
3. De toetredingsdocumenten betreffende de in de paragrafen 1 en 2 bedoelde gevallen moeten toegestuurd worden aan de Directeur-generaal van het Internationaal Bureau. Deze stelt de Regeringen van de Lidlanden hiervan in kennis.
 Art.    9 . Tenuitvoerlegging en duur van het Protocol ter aanvulling van de Constitutie van de Wereldpostvereniging.
Dit bijkomend Protocol wordt ten uitvoer gelegd op 1 januari 1996 en blijft voor een onbeperkte duur van kracht.
Ter oorkonde hiervan hebben de Gevolmachtigden van de Regeringen van de Lidlanden dit bijkomend Protocol opgesteld, dat dezelfde rechtskracht en dezelfde waarde heeft als waren de bepalingen ervan in de tekst zelf van de Constitutie opgenomen, en ze hebben het op één exemplaar ondertekend dat neergelegd wordt bij de Directeur-generaal van het Internationaal Bureau. Een afschrift hiervan zal door de Regering van de Lidland-zetel van het Gongres aan elke Partij worden toegezonden.
Gedaan te Seoel, op 14 september 1994.
 Bijlagen.
 Art.    N1 . Bijlage 1. Lijst van de gebonden Staten.
LIJST VAN STATEN

DATUM VAN NEERLEGGING
DATUM VAN

 VAN DE

 TENUITVOERLEGGING

 BEKRACHTIGINGS-

 OORKONDE (B), DE

 TOETREDINGS- (T)

 OF AANVAARDINGS- (X)
BANGLADESH

 6 februari 1997 (B)

1 januari 1996
BELGIE

 7 september 1998 (B)
 1 januari 1996
BOLIVIA

 29 september 1998 (B)
 1 januari 1996
BOSNIE-HERZEGOVINA

19 december 1996 (T)

1 januari 1996
BULGARIJE

 11 april 1996 (B)

 1 januari 1996
BURUNDI

 28 januari 1997 (B)

 1 januari 1996
CAMBODJA

23 mei 1996 (B)

 1 januari 1996
KAMEROEN

23 oktober 1996 (B)

 1 januari 1996
CANADA

12 mei 1997 (B)

 1 januari 1996
CHILI

 27 oktober 1997 (B)

 1 januari 1996
CHINA

 31 juli 1997 (B)

1 januari 1996
CUBA

12 augustus 1998 (B)

1 januari 1996
CYPRUS

 9 juli 1997 (B)

1 januari 1996
DENEMARKEN

17 maart 1995 (B)

 1 januari 1996
EL SALVADOR

 25 maart 1998 (B)

 1 januari 1996
ERITHREA

22 juni 1995 (B)

1 januari 1996
FINLAND

6 februari 1997 (B)

1 januari 1996
FRANKRIJK

6 augustus 1998 (B)

1 januari 1996
GHANA

1 mei 1997 (B)

 1 januari 1996
GROOT-BRITTANNIE

23 juni 1997 (B)

1 januari 1996
Overzeese gebieden waar de

23 juni 1997 (B)

1 januari 1996
 internationale betrekkingen
 worden waargenomen door de
 Regering van het Verenigd
 Koninkrijk van Groot-Brittannie
 en Noord-Ierland
HONGARIJE

 25 mei 1998 (B)

 1 januari 1996
INDONESIE

 14 augustus 1996 (B)

1 januari 1996
ISRAEL

23 december 1996 (B)

1 januari 1996
ITALIE

19 juni 1997 (B)

1 januari 1996
JAPAN

 28 juli 1995 (B)

1 januari 1996
JORDANIE

 5 december 1995 (B)

1 januari 1996
KENIA

 12 juni 1997 (B)

1 januari 1996
KOEWEIT

 12 oktober 1995 (B)

 1 januari 1996
KOREA

4 december 1995 (B)

1 januari 1996
LAOS

12 maart 1998 (T)

 1 januari 1996
LETLAND

 29 september 1995 (B)
 1 januari 1996
LIBANON

 12 april 1996 (B)

 1 januari 1996
LIBIE

8 september 1998 (B)
 1 januari 1996
LIECHTENSTEIN

2 oktober 1996 (B)

 1 januari 1996
MALEISIE

 3 juni 1998 (B)

1 januari 1996
MEXICO

11 december 1997 (B)

1 januari 1996
MOLDOVA

3 juli 1997 (B)

1 januari 1996
MONACO

11 juli 1996 (B)

1 januari 1996
NAMIBIE

3 oktober 1995 (T)

 1 januari 1996
NEDERLAND (Nederlandse Antillen
 18 juli 1996 (B)

1 januari 1996
 en Aruba)
NIEUW-ZEELAND

 14 oktober 1996 (B)

 1 januari 1996
NIGER

9 december 1996 (T)

1 januari 1996
NOORWEGEN

 30 april 1997 (B)

 1 januari 1996
OMAN

21 augustus 1996 (B)

1 januari 1996
PANAMA

27 september 1996 (B)
 1 januari 1996
POLEN

 11 oktober 1996 (B)

 1 januari 1996
ROEMENIE

 1 september 1997 (B)
 1 januari 1996
RUSSISCHE FEDERATIE

 12 september 1996 (B)
 1 januari 1996
SAN MARINO

23 september 1998 (B)
 1 januari 1996
SAOEDI-ARABIE

 21 augustus 1997 (B)

1 januari 1996
SEYCHELLEN

24 juli 1995 (B)

1 januari 1996
SINGAPORE

 23 januari 1996 (B)

 1 januari 1996
SPANJE

20 juni 1997 (B)

1 januari 1996
SYRIE

 25 juni 1996 (B)

1 januari 1996
TADJIKISTAN

5 maart 1997 (B)

 1 januari 1996
THAILAND

17 januari 1996 (B)

 1 januari 1996
TRINIDAD & TOBAGO

 27 september 1995 (T)
 1 januari 1996
TSJECHISCHE REPUBLIEK

 17 juni 1996 (B)

1 januari 1996
TUNESIE

 29 juli 1996 (B)

1 januari 1996
VATICAAN STAAT

13 november 1997 (B)

1 januari 1996
VERENIGDE STATEN

20 mei 1998 (B)

 1 januari 1996
VERENIGDE ARABISCHE EMIRATEN

 3 april 1997 (B)

 1 januari 1996
VIETNAM

 10 juni 1996 (B)

1 januari 1996
VOORMALIGE JOEGOSLAVISCHE

4 december 1996 (B)

1 januari 1996
 REPUBLIEK MACEDONIE
YEMEN

 11 april 1996 (B)

 1 januari 1996
ZWEDEN

26 maart 1996 (B)

 1 januari 1996
ZWITSERLAND

 28 november 1995 (B)

1 januari 1996
 Art.  N2. Bijlage 2. Inhoudsopgave.
Art.
I.

 (wijziging van art. 8)
 Beperkte Verenigingen. Speciale

 overeenkomsten
II.

(wijziging van art. 13)
Organen van de Vereniging
III.
 (wijziging van art. 17)
Administratieve Raad
IV.

(wijziging van art. 18)
Raad voor Postexploitatie
V.

 (wijziging van art. 20)
Internationaal Bureau
VI.

(wijziging van art. 22)
Akten van de Vereniging
VII.
 (wijziging van art. 25)
Ondertekening, waarmaking, ratificatie en

 andere goedkeuringswijze van de Akten

 van de Vereniging
VIII.

 Toetreding tot het bijkomend Protocol en

 de overige Akten van de Vereniging
IX.

 Tenuitvoerlegging en duur van het Protocol

 ter aanvulling van de Constitutie van

 de Wereldpostvereniging


type: legislation

jurisdiction: Belgium

text:
Artikel  M. Op 22 december 2004 is bij de Federale Overheidsdienst Buitenlandse Zaken, Buitenlandse Handel en Ontwikkelingssamenwerking van België, het instrument van bekrachtiging van de Slovaakse Republiek betreffende voornoemde international Akte neergelegd.
De neerlegging van het instrument van bekrachtiging is gebeurd overeenkomstig het bepaalde in artikel 3, lid a van het Akkoord.
Het Akkoord is ten aanzien van de Slovaakse Republiek op 22 december 2004 in werking getreden.


text: Artikel  M. Op 25 mei 1999 heeft de permanente vertegenwoordiger van de Tsjechische Republiek bij de NAVO en de WEU te Brussel de bovengenoemde internationale Akte ondertekend.


text: Artikel  M. Op 15 juni 2004, heeft de heer Borut Trekman, Ambassadeur van de Republiek Slovenië voormelde internationale Akte ondertekend.


text:
Deel 1.  - Gemeenschappelijke regels betreffende de internationale postdienst.
 HOOFDSTUK I.  - Enig hoofdstuk. Algemene bepalingen.
 Artikel    1 . Vrijheid van doorvoer.
1. Het principe van de vrijheid van doorvoer wordt uiteengezet in artikel 1 van de Constitutie. Het brengt voor elk Postbestuur de verplichting met zich om de gesloten brievenmalen en de open verzonden brievenpostzendingen die een ander Bestuur eraan bezorgt, steeds te verzenden langs de snelste wegen en via de veiligste middelen die het voor zijn eigen verzendingen gebruikt.
2. De Lidlanden die niet deelnemen aan de uitwisseling van brieven met bederfelijke, biologische of radioactieve stoffen, mogen de doorvoer van zulke open verzonden zendingen over hun grondgebied weigeren. Hetzelfde geldt voor zendingen van de brievenpost, andere dan brieven, postkaarten en brailleschrift, waarvoor niet werd voldaan aan de wettelijke bepalingen die de publikatie- en verkeersvoorwaarden in het doorkruiste land regelen.
3. Voor de te land en over zee te verzenden postcolli is de vrijheid van doorvoer beperkt tot het grondgebied van de landen die aan die dienst meewerken.
4. Vrijheid van doorvoer van luchtpostcolli is gewaarborgd binnen het gehele grondgebied van de Vereniging. Nochtans kunnen de Lidlanden die niet tot de Overeenkomst inzake postcolli zijn toegetreden, niet verplicht worden om mee te werken aan de verzending van de luchtpostcolli over land.
5. Indien een Lidland de bepalingen inzake de vrijheid van doorvoer niet naleeft, hebben de andere Lidlanden het recht om de postdiensten met dit land af te schaffen.
 Art.    2 . Eigendomsrecht van de postzendingen.
1. Zolang ze niet aan de rechthebbende werd afgeleverd blijft elke postzending het eigendom van de afzender, behalve indien deze zending in beslag werd genomen uit hoofde van de wetgeving van het land van bestemming.
 Art.    3 . Oprichting van een nieuwe dienst.
1. In onderling overleg mogen de Besturen een nieuwe dienst oprichten waarin niet uitdrukkelijk door de Akten van de Vereniging is voorzien. De taksen betreffende de nieuwe dienst worden door elk betrokken Bestuur vastgesteld met inachtneming van de uitbatingskosten.
 Art.    4 . Munteenheid.
1. De munteenheid, bepaald in artikel 7 van de Constitutie en gebruikt in de Conventie en de Overeenkomsten, als in de Uitvoeringsreglementen, is het speciale trekkingsrecht (STR).
 Art.    5 . Postzegels. 1. Volgens de Akten van de Vereniging geven uitsluitend de Postbesturen de voor frankering bestemde postzegels uit. De frankeerstempels, de afdrukken van frankeermachines en de afdrukken voor de drukpersen of andere druk- of stempelwijzen die conform de bepalingen van het Reglement zijn, mogen uitsluitend met de toestemming van het Postbestuur worden gebruikt.
2. De onderwerpen en de motieven van de postzegels moeten beantwoorden aan de geest van de inleiding van de Constitutie van de Wereldpostvereniging en de beslissingen die door de organen van die Vereniging werden genomen.
 Art.    6 . Taksen. 1. De taksen betreffende de verschillende internationale postdiensten worden vastgelegd in de Conventie en de Overeenkomsten. Deze vastlegging van de taksen dient in principe te gebeuren in verhouding tot de kosten van de dienstleveringen.
2. De toegepaste taksen, met inbegrip van die welke ter informatie in de Akten zijn vermeld, dienen op zijn minst gelijk te zijn aan die welke worden toegepast voor de zendingen in binnenlands beheer die dezelfde karakteristieken vertonen (categorie, volume, verwerkingstermijn, enz.).
3. Het is de Postbesturen toegestaan om alle in de Conventie en de Overeenkomsten voorkomende taksen te overschrijden, ook die welke niet ter informatie zijn vermeld :
3.1. indien de taksen die ze toepassen voor dezelfde diensten in hun binnenlands beheer hoger zijn dan de vastgelegde;
3.2. indien dit nodig is om de uitbatingskosten van hun diensten te dekken of wegens een andere aanvaardbare reden.
4. Het is verboden om van de cliënteel eender welke andere posttaksen te vorderen dan die waarin voorzien is in de Conventie en de Overeenkomsten.
5. Behalve de gevallen die door de Conventie en de Overeenkomst werden voorzien, behoudt elk Postbestuur de taksen die ze heeft geïnd.
 Art.    7 . Portvrijdom.
1. Principe.
1.1. De gevallen van portvrijdom worden uitdrukkelijk in de Conventie en de Overeenkomsten vermeld.
2. Postdienst.
2.1. De zendingen van de brievenpost met betrekking tot de postdienst en die door de Postbesturen of hun kantoren worden verzonden, genieten portvrijdom.
2.2. Zijn vrijgesteld van alle port, met uitzondering van de extra luchtrechten, de zendingen van de brievenpost met betrekking tot de postdienst :
2.2.1. Uitwisselingen tussen de organen van de Wereldpostvereniging en de Beperkte Verenigingen;
2.2.2. Uitwisselingen tussen de organen van deze Verenigingen;
2.2.3. Zendingen van voornoemde organen aan de Postbesturen of aan hun kantoren.
3. Krijgsgevangenen en burgerlijk geïnterneerden.
3.1. Zijn vrijgesteld van alle port, met uitzondering van de extra luchtrechten, de zendingen van de brievenpost, de postcolli en de zendingen van de financiële postdiensten aan krijgsgevangenen, of door dezen verzonden, hetzij rechtstreeks hetzij door bemiddeling van de in het Reglement vermelde kantoren. De in een neutraal land opgenomen en geïnterneerde oorlogvoerenden worden met de eigenlijke krijgsgevangenen gelijkgesteld voor de toepassing van voornoemde bepalingen.
3.2. De bepalingen van 3.1 gelden eveneens voor de brievenzendingen, de postcolli en de zendingen van de financiële postdiensten die afkomstig zijn uit andere landen en geadresseerd aan de geïnterneerde burgers, bedoeld in de op 12 augustus 1949 te Genève gesloten Conventie betreffende de bescherming van burgers in oorlogstijd, of door deze verzonden, hetzij rechtstreeks, hetzij door bemiddeling van de in het Reglement vermelde kantoren.
3.3. De in het Reglement vermelde kantoren genieten eveneens portvrijdom voor de brievenpostzendingen, de postcolli en de zendingen van de financiële postdiensten betreffende de in 3.1 en 3.2 bedoelde personen, voor zowel het verzenden als het ontvangen, hetzij rechtstreeks, hetzij door bemiddeling.
3.4. De colli tot 5 kilogram worden in portvrijdom aangenomen. Het maximumgewicht wordt op 10 kilogram gebracht voor zendingen waarvan de inhoud ondeelbaar is en voor degene die, met het oog op de verdeling onder de gevangenen, aan een kamp of zijn vertrouwenspersoon worden gericht.
4. Blindenschrift.
4.1. Blindenschrift is vrijgesteld van elk port, met uitzondering van de extra luchtrechten.
 Deel 2.  - Bepalingen betreffende de brievenpost : dienstenaanbod.
 HOOFDSTUK I.  - Basisdiensten.
 Art.    8 . Brievenpostzendingen.
1. De zendingen van de brievenpost worden gerangschikt volgens één van de twee volgende systemen. Ieder Postbestuur is vrij om het systeem te kiezen dat het voor zijn buitengaand verkeer wil toepassen.
2. Het eerste systeem is gebaseerd op de verwerkingssnelheid van de zendingen. Deze laatste wordt onderverdeeld in :
2.1. prioritaire zendingen : zendingen die met voorrang langs de snelste weg worden vervoerd (per luchtpost of over land en/of zee) :
maximumgewicht : meestal 2 kg, 5 kg voor zendingen die boeken en brochures bevatten (facultatieve dienst), 7 kg voor blindenschrift;
2.2. niet prioritaire zendingen : zendingen waarvoor de afzender een lager tarief heeft gekozen, wat de uitreikingstermijn verlengt : maximum gewicht : identiek als in 2.1.
3. Het tweede systeem is gebaseerd op de inhoud van de zendingen. Deze laatste wordt onderverdeeld in :
3.1. brieven en briefkaarten, gezamenlijk " LC " genoemd; maximumgewicht : 2 kg;
3.2. drukwerken, blindenschrift en pakjes, gezamenlijk " AO " genoemd; maximumgewicht 2 kg voor pakjes, 5 kg voor drukwerken, 7 kg voor blindenschrift.
4. In het klassement gebaseerd op de inhoud :
4.1. worden de brievenpostzendingen die met voorrang per vliegtuig worden vervoerd, " luchtpostzendingen " genoemd;
4.2. worden de zendingen over land en/of zee die met beperkte voorrang per vliegtuig worden vervoerd, " SAL-zendingen " genoemd.
5. Elk Bestuur heeft het recht om er mee in te stemmen dat de prioritaire zendingen en de luchtpostzendingen bestaan uit een blad papier dat behoorlijk gevouwd is en aan alle zijden dichtgeplakt is. Zulke zendingen worden " luchtpostbladen " genoemd.
6. Post die is samengesteld uit brievenpostzendingen die in groten getale door dezelfde afzender wordt afgegeven, en die wordt ontvangen in één of in verspreide afgiften zoals bepaald in het Reglement, wordt " afgifte in groten getale " genoemd.
7. Met de benaming " M-zakken " worden de speciale zakken aangeduid die nieuwsbladen, tijdschriften, boeken en andere drukwerken bevatten en die gericht zijn aan dezelfde bestemmeling en aan dezelfde bestemming; maximumgewicht : 30 kg.
8. De maximumafmetingen en de voorwaarden tot aanvaarding, alsmede de bijzonderheden met betrekking tot het maximumgewicht, worden bepaald in het Reglement.
 Art.    9 . Frankeertaksen.
1. Het Bestuur van het land van herkomst bepaalt de frankeertaksen voor het vervoer van de brievenpostzendingen voor het hele grondgebied van de Vereniging. De frankeertaksen bevatten de afgifte van de zendingen ten huize van de bestemmelingen, voor zover de uitreikingsdienst voor de betrokken zending wordt georganiseerd in het land van bestemming. De toepassingsvoorwaarden worden in het Reglement bepaald.
2. De indicatieve frankeertaksen worden in onderstaande tabel vermeld :
Zendingen

 Gewichtsschijven

 Indicatieve

taksen

1

2

 3

STR
2.1. Taksen voor het systeem gebaseerd op de snelheid :
Prioritaire zendingen tot 20 g

 0,37

boven

 20 g
tot

 100 g

0,88

boven

100 g
tot

 250 g

1,76

boven

250 g
tot

 500 g

3,38

boven

500 g
tot

 1 000 g

5,88

boven

1 000 g
tot

 2 000 g

9,56

per aanvullende schijf van

1 000 g

4,78

(facultatief)
Niet-prioritaire

tot 20 g

 0,18
 zendingen

boven

 20 g
tot

 100 g

0,40

boven

100 g
tot

 250 g

0,74

boven

250 g
tot

 500 g

1,32

boven

500 g
tot

 1 000 g

2,21

boven

1 000 g
tot

 2 000 g

3,09

per aanvullende schijf van

1 000 g

1,54

(facultatief)
2.2. Taksen voor het systeem gebaseerd op de inhoud :
Brieven

 tot 20 g

 0,37

boven

 20 g
tot

 100 g

0,88

boven

100 g
tot

 250 g

1,76

boven

250 g
tot

 500 g

3,38

boven

500 g
tot

 1 000 g

5,88

boven

1 000 g
tot

 2 000 g

9,56
Briefkaarten

 0,26
Drukwerken

tot 20 g

 0,18

boven

 20 g
tot

 100 g

0,40

boven

100 g
tot

 250 g

0,74

boven

250 g
tot

 500 g

1,32

boven

500 g
tot

 1 000 g

2,21

boven

1 000 g
tot

 2 000 g

3,09
Pakjes

boven

 20 g
tot

 100 g

0,40

boven

100 g
tot

 250 g

0,74

boven

250 g
tot

 500 g

1,32

boven

500 g
tot

 1 000 g

2,21

boven

1 000 g
tot

 2 000 g

3,09
3. De Raad voor Postexploitatie is gemachtigd om, onder voorbehoud van de goedkeuring door de Administratieve Raad, de indicatieve taksen vermeld onder 2 te herzien en te wijzigen tijdens de periode tussen twee Congressen in. De gemiddelde waarde van de taksen die door de leden van de Vereniging werden vastgesteld voor de in hun land afgegeven internationale zendingen, dient als basis voor de herziene taksen.
4. Het Bestuur van herkomst heeft het recht om voor de brievenpostzendingen met als inhoud :
4.1. dagbladen of tijdschriften die in zijn land worden uitgegeven, een korting toe te staan die niet hoger mag zijn dan 50 % van het tarief dat wordt toegepast op deze categorie zendingen;
4.2. boeken en brochures, muziekpartituren en landkaarten die geen enkele andere publiciteit of reclame bevatten dan degene die voorkomt op de omslag of de schutbladen van de zending, een zelfde korting als in 4.1 toe te staan.
5. Het port dat op de M-zakken wordt toegepast wordt berekend per schijf van 1 kilogram ten belope van het totale gewicht van elke zak. Het Bestuur van herkomst kan voor dergelijke zakken een portvermindering toestaan die tot 20 % mag bedragen van het port dat voor deze categorie verzendingen gebruikelijk is. De korting staat eventueel los van de onder 4 vermelde kortingen.
6. Het Bestuur van herkomst mag voor de niet-genormaliseerde zendingen een port toepassen dat verschilt van het port dat van toepassing is op genormaliseerde zendingen. De genormaliseerde zendingen worden in het Reglement gedefinieerd.
7. In het systeem dat gebaseerd is op de inhoud is het samenvoegen in één enkele zending van voorwerpen waarop verschillende porten van toepassing zijn toegelaten, voor zover het totale gewicht niet meer bedraagt dan het maximumgewicht voor de categorie met de hoogste gewichtsgrens. Het port voor een dergelijke zending is, afhankelijk van het Bestuur van herkomst, dat van de categorie met het hoogste tarief of is gelijk aan de som van de verschillende porten die voor elk onderdeel van de zending van toepassing zijn. Deze zendingen dragen de vermelding " Gemengde zendingen ".
 Art.    10 . Tarifering volgens de verzendingswijze of snelheid.
1. De porten die van toepassing zijn op de prioritaire zendingen, die steeds via de snelste weg (luchtvervoer of land/zee) worden vervoerd, omvatten alle eventueel toegevoegde kosten van een snelle overbrenging.
2. De Besturen die het op de inhoud gebaseerde systeem toepassen zijn gemachtigd om :
2.1. luchtrechten te heffen voor de luchtpostzendingen. Deze luchtrechten dienen te beantwoorden aan de kosten van het luchtvervoer en moeten voor ten minste het gehele grondgebied van elk land van bestemming uniform zijn, ongeacht de gebruikte verzendingsweg. Voor de berekening van het op een luchtpostzending toepasselijke luchtrecht, mogen de Besturen rekening houden met het gewicht van de eventueel bijgevoegde formulieren ten behoeve van het publiek;
2.2. voor de SAL-zendingen luchtrechten te innen die minder bedragen dan deze welke zij innen voor de luchtpostzendingen;
2.3. samengestelde rechten vast te stellen voor de frankering van de luchtpostzendingen en van de SAL-post, rekening houdend met de kosten voor hun postale dienstverlening en de kosten die dienen te worden betaald voor het luchtvervoer.
3. De portverminderingen overeenkomstig de artikelen 9.4 en 9.5 worden eveneens toegepast op door de lucht vervoerde zendingen, doch geen enkele vermindering wordt toegestaan op het gedeelte van de taks dat bestemd is voor het dekken van de kosten van dat vervoer.
 Art.    11 . Voorkeurtarieven.
1. Boven de minimumgrens van de in artikel 6.2 vastgelegde taksen, mogen de Postbesturen, steunend op hun binnenlandse wetgeving, portverminderingen toestaan voor de in hun land afgegeven brievenpostzendingen. Zij kunnen met name voorkeurtarieven verlenen aan hun klanten met een aanzienlijk postverkeer.
 Art.    12 . Speciale taksen.
1. Voor pakjes die meer dan 500 gram wegen mag van de bestemmeling geen enkele overhandigingstaks worden gevorderd.
2. Wanneer pakjes die minder dan 500 gram wegen in het binnenlands stelsel onderhevig zijn aan een overhandigingstaks, mag dezelfde taks worden geheven voor pakjes afkomstig uit het buitenland.
3. De Besturen zijn gemachtigd om in de navolgende gevallen dezelfde taksen te innen als voor het binnenlands stelsel :
3.1. Taks voor afgifte op het uiterste tijdstip, gevorderd van de afzender.
3.2. Taks voor afgifte buiten de normale openingsuren van de loketten, gevorderd van de afzender.
3.3. Taks voor afhaling ten huize van de afzender, gevorderd van deze laatste.
3.4. Taks voor afhaling buiten de normale openingsuren van de loketten, gevorderd van de bestemmeling.
3.5. Taks voor poste-restante zendingen, gevorderd van de bestemmeling.
3.6. Bewaartaks op alle brievenpostzendingen die meer dan 500 gram wegen en die door de bestemmeling niet werden afgehaald binnen de termijn gedurende dewelke zij kosteloos te zijner beschikking worden gehouden. Deze taks geldt niet voor het blindenschrift.
 Art.    13 . Frankering.
1. In het algemeen moeten de brievenpostzendingen volledig door de afzender worden gefrankeerd. De nadere regels inzake frankering worden bepaald in het Reglement.
2. Het Bestuur van herkomst mag de niet- of ontoereikend gefrankeerde brievenpostzendingen aan de afzenders terugbezorgen opdat zij de frankering aanvullen.
3. Het Bestuur van herkomst mag er zich ook mee belasten om niet- of ontoereikend gefrankeerde brievenpostzendingen te frankeren of de frankering te vervolledigen en het ontbrekende bedrag te innen bij de afzender. In dit geval is het gemachtigd om eveneens een taks van ten hoogste 0,33 STR te vorderen. De ontbrekende frankering wordt voorgesteld volgens één van de regels die in het Reglement worden vastgelegd.
4. Ingeval de bevoegdheden die werden beschreven in 2 en 3 niet worden toegepast, zal voor de niet- of ontoereikend gefrankeerde zendingen op de bestemmeling, of op de afzender, indien het een teruggezonden zending betreft, een speciale taks worden verhaald waarvan de berekening in het Reglement is vastgelegd.
 Art.    14 . Frankering van de brievenpostzendingen aan boord van schepen.
1. Zendingen afgegeven aan boord van een schip tijdens het oponthoud op de beide uiterste punten van de reis of op één der tussengelegen aanlegplaatsen, dienen te worden gefrankeerd met postzegels en volgens het tarief van het land in wiens wateren het schip zich bevindt.
2. Geschiedt de afgifte aan boord of in volle zee, dan mogen de zendingen, behoudens speciale afspraak tussen de betrokken Besturen, worden gefrankeerd met postzegels en volgens het tarief van het land waartoe dat schip behoort of waarvan het afhangt. De in deze omstandigheden gefrankeerde zendingen moeten zo vlug mogelijk na de aankomst van het schip in het postkantoor van de aanlegplaats worden afgegeven.
 Art.    15 . Internationale antwoordcoupons.
1. De Postbesturen mogen de door het Internationaal Bureau uitgegeven internationale antwoordcoupons verkopen en de verkoop ervan, overeenkomstig hun binnenlandse wetgeving, beperken.
2. De waarde van een antwoordcoupon bedraagt 0,74 STR. De door de betrokken Besturen vastgestelde verkoopprijs mag niet lager zijn dan deze waarde.
3. De antwoordcoupons zijn in elk Lidland inwisselbaar tegen één of meer postzegels ten belope van het bedrag van het minimumport voor een gewone prioritaire zending of voor een gewone luchtpostbrief die naar het buitenland wordt verzonden. Indien de binnenlandse wetgeving van het land van inwisseling er zich niet tegen verzet, mogen de antwoordcoupons eveneens worden ingewisseld tegen poststukken met zegelopdruk of tegen andere postmerken of frankeerafdrukken.
4. Bovendien kan het Bestuur van een Lidland de gelijktijdige afgifte eisen van de antwoordcoupons en de te frankeren zendingen die hiervoor in ruil werden ontvangen.
 HOOFDSTUK II.  - Bijzondere diensten.
 Art.    16 . Aangetekende zendingen.
1. De brievenpostzendingen kunnen aangetekend worden verzonden.
2. De taks voor aangetekende zendingen dient vooraf te worden vodaan. Hij bestaat uit het port volgens het klassement en de categorie van de zending en een vast aantekenrecht van ten hoogste 1,31 STR. In plaats van een eenheidstaks, heffen de Besturen voor een M-zak een globale taks die niet hoger mag zijn dan vijf maal de eenheidstaks.
3. In de gevallen dat uitzonderlijke veiligheidsmaatregelen noodzakelijk zijn, mogen de Besturen bij de afzenders of de geadresseerden bovenop de taks vermeld onder 2, in hun binnenlandse wetgeving vastgelegde speciale taksen heffen.
4. De Postbesturen die bereid zijn om de risico's, die uit gevallen van overmacht kunnen voortvloeien, op zich te nemen, mogen voor elke aangetekende zending een speciale taks van ten hoogste 0,13 STR heffen.
 Art.    17 . Taksen voor zendingen met bewijs van afgifte.
1. Voor het verkeer tussen de Besturen die zich daarmee belasten, kunnen de brievenpostzendingen worden verzonden onder het stelsel van de zendingen met bewijs van afgifte.
2. De taks voor een zending met bewijs van afgifte moet vooraf worden vereffend. Hij is samengesteld uit het port volgens het klassement en de categorie van de zending en uit een door het Bestuur van herkomst vastgesteld uitreikloon. Deze taks dient minder te bedragen dan het aantekenrecht.
 Art.    18 . Zendingen met aangegeven waarde.
1. Prioritaire en niet-prioritaire zendingen en brieven waarvan de inhoud bestaat uit waardepapieren, documenten of voorwerpen van waarde worden " zendingen met aangegeven waarde " genoemd en kunnen worden uitgewisseld met verzekering van de inhoud voor de door de afzender opgegeven waarde. Deze uitwisseling is beperkt tot de betrekkingen tussen de Postbesturen die overeengekomen zijn om deze zendingen te aanvaarden in hun wederzijds verkeer of in één enkele richting.
2. In principe is het bedrag van de waardeaangifte onbeperkt. Nochtans mag elk Bestuur, wat het betreft, de waardeaangifte beperken tot een bedrag van ten minste 4 000 STR. Nochtans zal de limiet worden toegepast voor de waardeaangifte die voor het binnenlands verkeer wordt aanvaard, wanneer deze lager is dan dit bedrag.
3. De taks voor de zendingen met aangegeven waarde dient vooraf te worden voldaan. Hij bestaat uit het gewone port, het vast aantekenrecht zoals bepaald in artikel 16.2 en een verzekeringstaks.
4. In plaats van het vast aantekenrecht mogen de Postbesturen de met hun binnenlandse dienst overeenkomstige taks heffen, of uitzonderlijk, een taks van ten hoogste 3,27 STR.
5. De verzekeringstaks bedraagt maximaal 0,33 STR per 65,34 STR of per aangegeven gedeelte van 65,34 STR, of 0,5 % per aangegeven waardeschijf. Deze taks is van toepassing voor eender welk land van bestemming, zelfs in de landen die zich belasten met de risico's die uit overmacht kunnen voortvloeien.
6. in de gevallen waarin uitzonderlijke veiligheidsmaatregelen noodzakelijk zijn, mogen de Postbesturen van de afzenders of de bestemmelingen bovenop de taksen vermeld in 3, 4 en 5, de in hun binnenlandse wetgeving vastgelegde speciale taksen vorderen.
 Art.    19 . Spoedzendingen.
1. In de landen waarvan de Besturen zich met de dienst belasten, worden de brievenpostzendingen op verzoek van de afzenders zo vlug mogelijk na hun aankomst in het uitreikingskantoor door een speciale bode uitgereikt. Elk Bestuur heeft het recht om die dienst te beperken tot de luchtpostzendingen en de prioritaire zendingen, alsmede de LC-zendingen over land en/of zee wanneer dit de enige verzendingsweg is die tussen de Besturen wordt gebruikt. De spoedzendingen kunnen op een andere wijze worden behandeld, voor zover het algemeen kwaliteitsniveau van de aan de bestemmeling geboden dienstverlening minstens even hoog is als dat wat wordt verkregen wanneer op een speciale bode een beroep wordt gedaan.
2. Indien de zendingen na de gebruikelijk laatste uitreiking van de dag in het uitreikingskantoor toekomen, worden ze diezelfde dag door een speciale bode uitgereikt onder dezelfde voorwaarden als degene die worden toegepast volgens de binnenlandse dienst van de landen die deze dienst aanbieden;
3. De Besturen die verschillende manieren gebruiken voor de verzending van de brievenpost, dienen de spoedzendingen na hun aankomst in het wisselkantoor, via de snelste interne weg te laten doorstromen om ze nadien op de vlugst mogelijke manier te behandelen.
4. De spoedzendingen zijn, behalve aan de normale frankeertaks, tevens onderworpen aan een taks die ten minste even hoog is als de frankeertaks van, naar gelang van het geval, een gewone prioritaire/niet-prioritaire zending, of van een gewone brief met enkelvoudig port en met een maximum van 1,63 STR. Voor elke M-zak heffen de Besturen, in plaats van de eenheidstaks, een globale taks die niet hoger mag zijn dan vijf maal de eenheidstaks. Deze taks moet volledig vooraf worden betaald.
5. Wanneer de afgifte van een spoedbestelling bijkomende lasten met zich brengt, mag een aanvullende taks worden geheven volgens de bepalingen voor gelijkaardige zendingen in binnenlandse dienst.
6. Indien de reglementering van het Bestuur van bestemming dit toelaat, mogen de geadresseerden het uitreikingskantoor verzoeken om de voor hen bestemde zendingen per expresse uit te reiken. In dit geval mag het Bestuur van bestemming op het ogenblik van de uitreiking de in het binnenverkeer toepasselijke taks heffen.
 Art.    20 . Zendingen met bericht van ontvangst.
1. De afzender van een aangetekende zending, van een zending met bewijs van afgifte of van een zending met aangegeven waarde, kan bij de afgifte een bericht van ontvangst vragen tegen betaling van een taks van ten hoogste 0,98 STR. Het bericht van ontvangst wordt op de snelst mogelijke manier naar de afzender teruggestuurd (luchtpost of over land/zee).
2. Indien de afzender navraag doet naar een bericht van ontvangst dat hij niet binnen de normale termijn heeft ontvangen, wordt geen tweede taks geheven.
 Art.    21 . Aan de geadresseerde eigenhandig af te geven zendingen.
1. Op verzoek van de afzender en in het verkeer tussen de Besturen die daarmee hun instemming hebben betuigd, worden de aangetekende zendingen, de zendingen met bewijs van afgifte en de zendingen met aangegeven waarde eigenhandig aan de geadresseerde overhandigd. De Besturen mogen overeenkomen om deze mogelijkheid slechts toe te staan voor dergelijke zendingen die vergezeld zijn van een bewijs van afgifte. Voor elk van deze gevallen dient de afzender een taks voor eigenhandige afgifte te betalen van ten hoogste 0,16 STR.
 Art.    22 . Taks- en rechtvrije zendingen.
1. In het verkeer tussen de Postbesturen die daarover zijn overeengekomen, kunnen de afzenders, door middel van een voorafgaande verklaring bij het kantoor van herkomst, het totaal bedrag van de taksen en rechten waarmee zendingen bij de aflevering worden bezwaard, voor hun rekening nemen. Zolang een zending niet bij de geadresseerde werd besteld, kan de afzender na de terpostbezorging vragen dat de zending vrij van taksen zou worden afgeleverd.
2. In de onder 1 bepaalde gevallen moeten de afzenders zich ertoe verbinden om de sommen te betalen die het kantoor van bestemming zou kunnen vorderen. In een dergelijk geval dienen zij een voorlopige betaling te doen.
3. Het Bestuur van herkomst vordert van de afzender een taks van ten hoogste 0,98 STR en bewaart deze als vergoeding voor de in het land van herkomst geleverde diensten.
4. Wanneer een verzoek na de terpostbezorging wordt ingediend, heft het Bestuur van herkomst voor elk verzoek bovendien een aanvullende taks van ten hoogste 1,31 STR. Wanneer het verzoek via telecommunicatie dient overgezonden te worden, dient de afzender eveneens de daarmee overeenkomstige taks te betalen.
5. Het Bestuur van bestemming is gemachtigd om per zending een commissietaks van ten hoogste 0,98 STR te heffen. Deze taks is onafhankelijk van de douanetaks. Hij wordt van de afzender gevorderd ten voordele van het Bestuur van bestemming.
6. Elk Bestuur heeft het recht om de dienst van de taks- en rechtvrije zendingen te beperken tot de aangetekende zendingen en de zendingen met aangegeven waarde.
 Art.    23 . Dienst handelscorrespondentie - internationaal antwoord.
1. De Besturen kunnen onderling overeenkomen om mee te werken aan een facultatieve dienst " handelscorrespondentie - internationaal antwoord " (HBIA).
2. De Besturen die deze dienst verzekeren dienen de door het Reglement vastgelegde bepalingen na te leven.
3. De Besturen kunnen evenwel bilateraal overeenkomen om onderling een ander systeem in te voeren.
4. De Besturen mogen een vereffeningssysteem invoeren dat rekening houdt met de gedragen kosten.
 Art.    24 . Bederfelijke biologische stoffen. Radioactieve stoffen.
1. Bederfelijke biologische en radioactieve stoffen, vervaardigd en verpakt volgens de respectieve bepalingen van het Reglement, zijn onderworpen aan het tarief van de prioritaire of de aangetekende zendingen. De aanvaarding ervan is beperkt tot het verkeer tussen de Postbesturen die zich akkoord hebben verklaard om deze zendingen aan te nemen, hetzij in hun wederzijds verkeer, hetzij in één enkele richting. Dergelijke zendingen worden via de vlugst mogelijke weg, normaliter de luchtweg, verzonden onder voorbehoud van de betaling van de overeenkomstige luchtrechten.
2. Bederfelijke biologische stoffen mogen slechts worden uitgewisseld tussen officieel erkende bevoegde laboratoria, terwijl radioactieve stoffen slechts door behoorlijk gemachtigde afzenders mogen worden afgegeven.
 HOOFDSTUK III.  - Bijzondere bepalingen.
 Art.    25 . Afgifte van brievenpostzendingen in het buitenland.
1. Geen enkel Lidland is verplicht brievenpostzendingen te verzenden of aan de bestemmelingen uit te reiken, die de op zijn grondgebied gedomicilieerde afzenders in het buitenland afgeven of laten afgeven met de bedoeling de voordeligere tarieven te genieten die er worden toegepast.
2. De beschikkingen onder 1 worden zonder onderscheid toegepast, hetzij op brievenpostzendingen die in het land van de afzender worden voorbereid om vervolgens over de grens te worden vervoerd, hetzij op de brievenpostzendingen die door een vreemd land worden klaargemaakt.
3. Het Bestuur van bestemming heeft het recht om van de afzender, of van het Bestuur van herkomst, de betaling te eisen van de binnenlandse tarieven. Indien noch de afzender, noch het Bestuur van herkomst deze taksen binnen een door het Bestuur van bestemming gestelde termijn hebben betaald, mag dit de zendingen ofwel terugsturen naar het Bestuur van herkomst met het recht een terugzendingsvergoeding te vragen, ofwel ze conform aan zijn eigen wetgeving behandelen.
4. Geen enkel Lidland hoeft de brievenpostzendingen die de afzenders massaal in een ander land dan dat waar ze verblijven hebben afgegeven of laten afgeven, te verzenden of aan de geadresseerden uit te reiken zonder daarvoor een passende vergoeding te ontvangen. Het Bestuur van bestemming heeft het recht om van het Bestuur van herkomst een vergoeding te eisen die overeenstemt met de gedragen kosten. Deze mag evenwel niet hoger zijn dan het hoogste bedrag van de twee volgende formules : hetzij 80 % van het binnenlands tarief dat op soortgelijke zendingen wordt toegepast, hetzij 0,14 STR per zending plus 1 STR per kilogram. Indien het Bestuur van herkomst weigert om het aangerekende bedrag binnen een door het Bestuur van bestemming gestelde termijn te betalen, mag dit laatste ofwel de zendingen terugsturen naar het Bestuur van herkomst met het recht om te worden vergoed voor de verzendingskosten, hetzij ze conform zijn eigen wetgeving behandelen.
 Art.    26 . Niet toegestane zendingen, verbodsbepalingen.
1. Zendingen die niet voldoen aan de in de Conventie en in het Reglement vereiste voorwaarden zijn niet toegestaan.
2. Zendingen, andere dan de zendingen met aangegeven waarde, mogen geen geldstukken, bankbiljetten, muntbiljetten of om het even welke andere waarden aan toonder, reischeques, al dan niet bewerkt platina, goud of zilver, edelstenen, juwelen of andere waardevolle voorwerpen bevatten. Wanneer de eigen wetgeving van het Bestuur van herkomst en het Bestuur van bestemming dit toestaat, mogen deze voorwerpen evenwel aangetekend onder gesloten omslag worden verzonden.
3. De brieven mogen generlei documenten bevatten die het karakter zouden hebben van een actuele en persoonlijke briefwisseling tussen andere personen dan de afzender en de bestemmeling of de bij hen inwonende personen. Indien het er de aanwezigheid van vaststelt, zal het Bestuur van herkomst of van bestemming ze volgens zijn eigen wetgeving behandelen.
4. Behalve de in het Reglement voorziene uitzonderingsgevallen, mogen drukwerken en blindenschrift :
4.1. generlei aantekeningen dragen, noch stukken bevatten die het karakter zouden hebben van een actuele en persoonlijke briefwisseling;
4.2. geen al dan niet afgestempelde postzegels of andere frankeermiddelen, noch enigerlei ander waardevertegenwoordigend papier bevatten.
5. Het insluiten van volgende voorwerpen in brievenpostzendingen is verboden :
5.1. verdovende middelen en psychotropische stoffen;
5.2. ontplofbare, ontvlambare of andere gevaarlijke stoffen. Vallen echter niet onder deze verbodsbepaling, de in artikel 24 bedoelde bederfelijke biologische stoffen en radioactieve stoffen;
5.3. obscene en immorele voorwerpen;
5.4. voorwerpen waarvan de invoer of de verspreiding in het land van bestemming verboden is.
6. Het insluiten van levende dieren in brievenpostzendingen is verboden.
6.1. Worden evenwel toegelaten in de brievenpostzendingen, andere dan brieven met aangegeven waarde :
6.1.1. bijen, bloedzuigers en zijdewormen;
6.1.2. parasieten en verdelgers van schadelijke insekten, bestemd voor de controle over deze insekten en verzonden tussen officieel erkende instellingen;
7. Zendingen die ten onrechte voor verzending werden aangenomen, worden behandeld volgens het Reglement. Zendingen die de in 5.1, 5.2 en 5.3 bedoelde voorwerpen bevatten, worden evenwel niet naar de bestemming verzonden, noch uitgereikt aan de geadresseerde, noch teruggestuurd naar de plaats van herkomst.
 Art.    27 . Nazending.
1. Ingeval van adresverandering van de bestemmeling, worden de brievenpostzendingen onmiddellijk en op de door de binnenlandse dienst voorgeschreven wijze nagezonden.
2. De zendingen worden evenwel niet nagezonden :
2.1. wanneer de afzender de nazending verboden heeft door een op de adreszijde aangebrachte aanwijzing in een in het land van bestemming gekende taal;
2.2. wanneer ze boven het adres van de bestemmeling de vermelding " of aan de bewoner " dragen.
3. De Besturen die voor de verzoeken om nazending in hun binnendienst een taks heffen, mogen dit eveneens doen in internationale dienst.
4. Voor de nazending van brievenpostzendingen van land tot land wordt, behoudens de in het Reglement bepaalde uitzonderingen, geen aanvullende taks geheven. De Besturen die in hun binnendienst een taks voor nazending heffen, mogen diezelfde taks evenwel heffen voor de internationale brievenpostzendingen die ze in hun eigen dienst nazenden.
5. De voorwaarden voor nazending worden in het Reglement bepaald.
 Art.    28 . Onbestelbare zendingen.
1. Worden als onbestelbare zendingen beschouwd, degene welke wegens één of andere reden niet aan de bestemmeling kunnen worden uitgereikt.
2. De terugzending van onbestelbare zendingen en de bewaartermijn worden bepaald in het Reglement.
3. Onbestelbare zendingen die naar het land van herkomst worden teruggezonden zijn niet aan een aanvullende taks onderworpen, behalve voor de in het Reglement bepaalde uitzonderingsgevallen. De Besturen die in hun binnendienst een taks voor terugzending heffen, mogen deze evenwel ook heffen voor internationale brievenpostzendingen die hen worden teruggezonden.
 Art.    29 . Terugvordering. Adreswijziging of -verbetering op verzoek van de afzender
1. De afzender van een brievenpostzending kan deze uit de dienst laten terugtrekken, het adres ervan laten wijzigen of verbeteren voor zover deze zending :
1.1. niet reeds aan de bestemmeling is afgeleverd;
1.2. niet wegens inbreuk op artikel 26 door de bevoegde overheid werd verbeurd verklaard of vernietigd;
1.3. niet krachtens de wetgeving van het land van bestemming in beslag is genomen.
2. Indien de wetgeving dit toelaat, is elk Bestuur verplicht de verzoeken tot terugvordering, tot adreswijziging of -verbetering betreffende elke brievenpostzending die werd afgegeven in de diensten van een ander Bestuur, te aanvaarden.
3. Voor elk verzoek dient de afzender een speciale taks van maximaal 1,31 STR te betalen.
4. Het verzoek wordt op kosten van de afzender via de post of via telecommunicatiemiddelen overgezonden. De overbrengingsvoorwaarden en de bepalingen met betrekking tot het gebruik van telecommunicatie zijn in het Reglement bepaald.
5. Voor elk verzoek tot terugvordering, tot adreswijziging of -verbetering betreffende meerdere zendingen die gelijktijdig in één kantoor door dezelfde afzender aan eenzelfde bestemmeling zijn afgegeven, worden de in 3 en 4 vermelde taksen slechts eenmaal geïnd.
 Art.    30 . Navragen. 1. De navragen worden aangenomen binnen de termijn van één jaar, te rekenen vanaf de dag volgend op de dag van afgifte van de zending.
2. Gedurende deze periode worden de navragen aanvaard zodra het probleem door de afzender of de bestemmeling wordt bekend gemaakt. Wanneer het een klacht van een afzender betreft over een niet bestelde zending en de voorziene uitreikingstermijn nog niet verstreken is, dient de afzender hiervan evenwel te worden verwittigd.
3. Elk Bestuur is verplicht om de navragen betreffende elke zending die in diensten van andere Besturen werd afgegeven te aanvaarden.
4. De behandeling van de navragen gebeurt kosteloos. Nochtans, wanneer het gebruik van telecommunicatiemiddelen of de EMS-dienst wordt gevraagd, komen de bijkomende kosten in principe ten laste van de verzoeker. De bepalingen terzake gaan uit van het Reglement.
 HOOFDSTUK IV.  - Douanekwesties.
 Art.    31 . Douanecontrole.
1. Het Postbestuur van het land van herkomst en dat van het land van bestemming zijn gemachtigd om, krachtens hun wetgevingen, de brievenpostzendingen aan de douanecontrole te onderwerpen.
 Art.    32 . Taks bij voorlegging aan de douane.
1. Zendingen die, naar gelang van het geval, ter controle aan de douane van het land van bestemming of het land van herkomst dienen te worden voorgelegd, kunnen door de post worden belast met een bijzondere taks van maximaal 2,61 STR. Voor elke M-zak kan die taks oplopen tot maximaal 3,27 STR. Deze taks wordt slechts bij de voorlegging aan de douane of voor inklaring geheven voor de zendingen die belast worden met douane- of met soortgelijke rechten.
 Art.    33 . Douane- en andere rechten.
1. De Postbesturen zijn gemachtigd om, naar gelang van het geval, bij de afzenders of de geadresseerden van de zendingen de douane- of andere eventuele rechten te innen.
 HOOFDSTUK V.  - Verantwoordelijkheid.
 Art.    34 . Verantwoordelijkheid van de Postbesturen. Vergoedingen.
1. Algemeenheden.
1.1. Behalve in de gevallen van artikel 35, zijn de Postbesturen verantwoordelijk voor :
1.1.1. het verlies, diefstal of beschadiging van aangetekende zendingen of zendingen met aangegeven waarde;
1.1.2. het verlies van zendingen met bewijs van afgifte.
1.2. De Postbesturen kunnen zich ertoe verbinden om de risico's te dekken die kunnen voortvloeien uit een geval van overmacht.
2. Aangetekende zendingen.
2.1. Bij het verlies van zijn zending, heeft de afzender van een aangetekende zending recht op een vergoeding.
2.1.1. De vergoeding voor het verlies van een aangetekende zending bedraagt 30 STR, met inbegrip van de waarde van de taksen die bij afgifte van de zending werden betaald;
2.1.2. De vergoeding voor het verlies van een aangetekende M-zak bedraagt 150 STR, met inbegrip van de waarde van de taksen die bij afgifte van de M-zak werden betaald.
2.2. De afzender van een aangetekende zending heeft recht op een vergoeding wanneer de inhoud van zijn zending werd ontvreemd of beschadigd. De verpakking moet evenwel als degelijk genoeg zijn erkend om de inhoud op efficiënte wijze te beschermen tegen de toevallige risico's van diefstal of beschadiging.
2.2.1. De vergoeding voor een ontvreemde of beschadigde aangetekende zending is in principe gelijk aan het werkelijke bedrag. Ze mag echter in geen geval de bedragen bepaald in 2.1.1 en 2.1.2 overschrijden. Onrechtstreekse schade, of gederfde winsten worden echter niet in aanmerking genomen.
3. Zendingen met bewijs van afgifte.
3.1. Bij verlies van een zending met bewijs van afgifte, heeft de afzender recht op de terugbetaling van de gekweten taksen.
3.2. De afzender heeft eveneens recht op de terugbetaling van de gekweten taksen indien de inhoud geheel ontvreemd of beschadigd werd. De verpakking dient evenwel degelijk genoeg te worden bevonden om de inhoud doeltreffend tegen toevallige risico's van diefstal of beschadiging te beschermen.
4. Zendingen met aangegeven waarde.
4.1. Bij verlies, diefstal of beschadiging van een zending met aangegeven waarde, heeft de afzender recht op een vergoeding die in principe overeenstemt met het werkelijke bedrag van de schade. Onrechtstreekse schade, of gederfde winsten worden niet in aanmerking genomen. De vergoeding mag evenwel niet hoger zijn dan het in STR uitgedrukte bedrag van de aangegeven waarde.
4.2. De vergoeding wordt berekend volgens de in STR omgezette marktprijs van gelijkaardige waardevoorwerpen op de plaats en het tijdstip dat ze voor vervoer werden aangenomen. Indien er geen marktprijs bestaat, wordt de vergoeding berekend volgens de gewone waarde van de op dezelfde basis geschatte voorwerpen.
4.3. Wanneer bij verlies, volledige ontvreemding of totale beschadiging van een zending met aangegeven waarde een vergoeding is verschuldigd, heeft, naar gelang van het geval, de afzender of de bestemmeling bovendien het recht op de terugbetaling van de gekweten taksen en rechten. De verzekeringstaks wordt echter in geen enkel geval terugbetaald en blijft toebehoren aan het Bestuur van herkomst.
5. In afwijking van de beschikkingen van 2.1 en 4.1 heeft de bestemmeling recht op een vergoeding na in ontvangstname van een ontvreemde of beschadigde aangetekende zending of een zending met aangegeven waarde.
6. Het Bestuur van herkomst heeft, volgens de in zijn land geldende wetgeving op de aangetekende zendingen, de mogelijkheid om aan de afzenders in zijn land vergoedingen uit te betalen, op voorwaarde dat deze niet lager zijn dan die bepaald in 2.1. Ditzelfde geldt voor het Bestuur van bestemming wanneer de vergoeding aan de bestemmeling wordt betaald. De bedragen die in 2.1 worden bepaald blijven evenwel van toepassing :
6.1. indien tegen het aansprakelijk gestelde Bestuur beroep wordt aangetekend;
6.2. indien de afzender ten voordele van de bestemmeling afziet van zijn rechten of omgekeerd.
 Art.    35 . Niet-verantwoordelijkheid van de Postbesturen.
1. De Postbesturen zijn niet meer verantwoordelijk voor de aangetekende zendingen, de zendingen met bewijs van afgifte en de zendingen met aangegeven waarde die ze hebben uitgereikt volgens de voorschriften van hun reglementen inzake dergelijke zendingen. De verantwoordelijkheid blijft evenwel behouden :
1.1. indien diefstal of beschadiging wordt vastgesteld, hetzij voor, hetzij tijdens de aflevering van de zending;
1.2. indien de bestemmeling, of bij terugzending eventueel de afzender, zijn voorbehoud te kennen geeft bij de in ontvangstname van een ontvreemde of beschadigde zending, wanneer de binnenlandse reglementering dit toestaat;
1.3. indien, wanneer de binnenlandse reglementering dit toelaat, de aangetekende zending werd afgeleverd in een brievenbus en de bestemmeling verklaart deze niet te hebben ontvangen in de loop van de navraagprocedure;
1.4. wanneer, niettegenstaande de aftekening voor ontvangst op regelmatige wijze gebeurde, de bestemmeling, of ingeval van terugzending, de afzender van een zending met aangegeven waarde, bij het Bestuur dat hem de zending heeft uitgereikt onverwijld aangifte doet dat hij een beschadiging heeft vastgesteld. Hij dient het bewijs voor te leggen dat de diefstal of de beschadiging niet na de levering gebeurde.
2. De Postbesturen zijn niet verantwoordelijk :
2.1. in gevallen van overmacht, onder voorbehoud van artikel 34.1.2;
2.2. wanneer ze, zonder dat het bewijs van hun verantwoordelijkheid op een andere manier werd geleverd, van de zendingen geen rekenschap kunnen geven wegens vernieling van de dienstbescheiden tengevolge van overmacht;
2.3. wanneer de beschadiging werd veroorzaakt door de fout of de nalatigheid van de afzender of voortspruit uit de aard van de inhoud;
2.4. wanneer het zendingen betreft waarvan de inhoud vatbaar is voor de verbodsbepalingen van artikel 26, en voor zover deze zendingen wegens hun inhoud door de bevoegde overheid werden vernietigd of verbeurd verklaard;
2.5. bij een door het Bestuur van het land van bestemming aangekondigde inbeslagname, krachtens de aldaar geldende wetten;
2.6. wanneer het gaat om zendingen met aangegeven waarde met een bedrieglijke waardeaangifte die hoger is dan de werkelijke waarde van de inhoud;
2.7. wanneer de afzender binnen de termijn van één jaar, te rekenen vanaf de dag volgend op de dag van afgifte, geen klacht heeft ingediend.
3. De Postbesturen dragen geen verantwoordelijkheid uit hoofde van de douaneaangiften, welk ook de vorm moge zijn waarin ze werden verricht, noch uit hoofde van de beslissingen die door de douanediensten werden genomen bij het onderzoek van de aan de douanecontrole onderworpen zendingen.
 Art.    36 . Verantwoordelijkheid van de afzender.
1. De afzender van een brievenpostzending is verantwoordelijk voor elke beschadiging aan andere postzendingen die te wijten zijn aan het verzenden van ongeoorloofde voorwerpen of door het negeren van de aannemingsvoorwaarden.
2. De afzender is verantwoordelijk binnen dezelfde grenzen als de Postbesturen.
3. De afzender blijft verantwoordelijk, zelfs indien het kantoor van afgifte de zending aanvaardt.
4. De afzender is niet verantwoordelijk wanneer er sprake is van een fout of zorgeloosheid van de Besturen of de vervoerders.
 Art.    37 . Betaling van de vergoeding.
1. Onder voorbehoud van verhaal op het verantwoordelijke Bestuur, dient de vergoeding, naar gelang van het geval, door het Bestuur van herkomst, of het Bestuur van bestemming te worden betaald. De verplichting tot terugbetaling van de taksen voor zendingen met bewijs van afgifte, komt toe aan het Bestuur van herkomst.
2. De afzender mag ten voordele van de bestemmeling afzien van zijn vergoedingsrechten Anderzijds mag de bestemmeling van zijn recht op vergoeding afzien ten voordele van de afzender. De afzender of de bestemmeling mag een derde persoon machtigen om de vergoeding te ontvangen, voor zover de interne wetgeving dit toestaat.
3. Het Bestuur van herkomst of van bestemming, naar gelang van het geval, mag de rechthebbende schadeloos stellen voor rekening van het Bestuur dat aan het vervoer heeft deelgenomen en op een regelmatige manier omtrent de zaak werd ingelicht en dat twee maanden heeft laten verlopen zonder voor de zaak een definitieve oplossing te bieden of zonder te hebben gemeld dat :
3.1. de schade klaarblijkelijk te wijten is aan een geval van overmacht;
3.2. de zending wegens haar inhoud door de bevoegde overheid werd ingehouden, verbeurd verklaard of vernietigd of uit hoofde van de wetgeving van het land van bestemming in beslag werd genomen.
4. Naar gelang van het geval, is het Bestuur van herkomst of dat van bestemming eveneens gemachtigd om de rechthebbende schadeloos te stellen wanneer het navraagformulier onvolledig werd ingevuld en ter vervollediging diende teruggezonden te worden, waardoor de in 3 vastgestelde termijn werd overschreden.
 Art.    38 . Gebeurlijke terugvordering van de vergoeding van de afzender of van de geadresseerde.
1. Wordt, nadat de vergoeding is betaald, een tevoren als verloren beschouwde aangetekende zending of een zending met aangegeven waarde, of een gedeelte van de inhoud teruggevonden, dan wordt de afzender, of naar gelang van het geval, de bestemmeling, ervan op de hoogte gebracht dat de zending gedurende een periode van drie maanden te zijner beschikking wordt gehouden tegen terugbetaling van het bedrag van de uitbetaalde vergoeding. Tevens wordt hem gevraagd aan wie de zending dient te worden afgegeven. In geval van weigering of wanneer er niet binnen de gestelde termijn wordt geantwoord, wordt eenzelfde poging ondernomen bij de bestemmeling of, naar gelang van het geval, bij de afzender.
2. Zien de afzender of de bestemmeling van de zending af, dan wordt ze eigendom van het Bestuur, of eventueel van de Besturen die de schade hebben gedragen.
3. Wordt een zending met aangegeven waarde later teruggevonden en blijkt de waarde van zijn inhoud lager te zijn dan het bedrag van de uitbetaalde vergoeding, dan dient de afzender tegen afgifte van de zending het bedrag van deze vergoeding terug te betalen, onverminderd de gevolgen die voortvloeien uit de bedrieglijke waardeaangifte.
 HOOFDSTUK VI.  - Elektronische post.
 Art.    39 . Algemene bepalingen.
1. De Postbesturen kunnen onderling overeenkomen om deel te nemen aan de diensten van de elektronische post.
2. De elektronische post is een postdienst die gebruik maakt van de telecommunicatie om conform het origineel en in enkele seconden, berichten die onder fysische of elektronische vorm van de afzender werden ontvangen, onder fysische of elektronische vorm aan de bestemmeling over te zenden. Ingeval van afgifte onder fysieke vorm, zal de informatie doorgaans via elektronische weg over de grootst mogelijke afstand worden verzonden om onder fysieke vorm zo dicht mogelijk bij de bestemmeling te worden gereproduceerd. Berichten onder fysische vorm worden als brievenpostzending onder omslag aan de bestemmeling bezorgd.
3. De tarieven met betrekking tot de elektronische post worden bepaald door de Besturen, rekening houdend met de marktkosten en -eisen.
 Art.    40 . Telefaxdiensten.
1. Het gamma der diensten van het bureaufax-type maakt het mogelijk om teksten en afbeeldingen, conform het origineel, per telefax door te zenden.
 Art.    41 . Telexdiensten.
1. Het dienstenpakket maakt het mogelijk om teksten en afbeeldingen, die door informatieverwerkende installaties werden gegenereerd, door te zenden (PC, centrale computer).
 Deel 3.  - Bepalingen aangaande de brievenpost : betrekkingen tussen de Postbesturen.
 HOOFDSTUK I.  - Behandeling van de brievenpostzendingen.
 Art.    42 . Doelstellingen inzake de kwaliteit van de dienstverlening.
1. De Besturen dienen een behandelingstermijn vast te stellen voor de prioritaire en luchtpostzendingen, voor de niet-prioritaire zendingen en voor de zendingen over land/zee die ofwel voor hun land bestemd, ofwel ervan afkomstig zijn. Deze termijn mag niet minder gunstig zijn dan die welke wordt toegepast voor vergelijkbare zendingen in hun binnenlandse dienst.
2. De Besturen van herkomst dienen hun doelstellingen bekend te maken aangaande de kwaliteit van de dienstverlening voor de prioritaire en de luchtpostzendingen naar het buitenland met als vergelijkingspunt de termijnen die door de Besturen van herkomst en van bestemming werden vastgelegd, inbegrepen de vervoertijd.
3. De Postbesturen dienen periodiek de naleving van de vastgestelde termijnen te controleren, hetzij in het kader van de onderzoeken die door het Internationaal Bureau of door de Beperkte Verenigingen worden georganiseerd, hetzij op basis van bilaterale akkoorden.
4. Het is eveneens wenselijk dat de Postbesturen periodiek de naleving van de vastgestelde termijnen controleren door middel van andere controlesystemen, meer bepaald inwendige controles.
5. De Besturen dienen de controlesystemen op de kwaliteit van de dienstverlening zo vaak mogelijk toe te passen voor de internationale afgiften (zowel bij aankomst als vertrek); het betreft hier een evaluatie die in de mate van het mogelijke vanaf de afgifte tot aan de uitreiking (van het begin tot het einde) wordt doorgevoerd.
6. Alle Lidlanden bezorgen het Internationaal Bureau geactualiseerde inlichtingen betreffende de uiterste termijnen voor toelating, die als referentie zullen dienen voor de exploitatie van hun internationale postdienst.
7. Betreffende de stroom van prioritaire en niet-prioritaire zendingen dienen zo vaak mogelijk afzonderlijke gegevens te worden verstrekt.
 Art.    43 . Uitwisseling van zendingen.
1. Gesloten of open brievenmalen kunnen door de Besturen onderling, door tussenkomst van één of meer onder hen, worden verzonden volgens de noodwendigheden en de afspraken van de dienst.
2. Wanneer het Bestuur van het doorkruiste land niet tussenkomt in het vervoer van de post, dient het hiervan op voorhand te worden verwittigd. Het Bestuur van het doorkruiste land hoeft voor deze vorm van vervoer geen verantwoordelijkheid te dragen.
3. De Besturen hebben de mogelijkheid om met een beperkte prioriteit de zendingen over land/zee per vliegtuig te verzenden, onder voorbehoud van de toestemming van de Besturen die deze brievenmalen in de luchthavens van hun land ontvangen.
4. De uitwisselingen verlopen volgens de bepalingen van het Reglement.
 Art.    44 . Uitwisseling van gesloten brievenmalen met militaire eenheden.
1. De gesloten brievenmalen kunnen worden uitgewisseld door bemiddeling van de land-, zeevaart- of luchtvaartdiensten van andere landen :
1.1. tussen de postkantoren van één der Lidlanden en de bevelhebbers van de aan de Verenigde Naties beschikbaar gestelde militaire eenheden;
1.2. tussen de bevelhebbers van deze militaire eenheden;
1.3. tussen de postkantoren van één der Lidlanden en de bevelhebbers van zee- of luchtvlootafdelingen, oorlogsschepen of militaire vliegtuigen van hetzelfde land die zich in het buitenland ophouden;
1.4. tussen de bevelhebbers van zee- of luchtvlootafdelingen, oorlogsschepen of militaire vliegtuigen van hetzelfde land.
2. Brievenpostzendingen opgenomen in de brievenmalen waarvan sprake in 1 dienen uitsluitend geadresseerd te zijn aan, of afkomstig te zijn van de leden van de militaire eenheden of van de generale staven en van de bemanningsleden van de schepen of vliegtuigen van bestemming of die de brievenmalen verzenden. De daarvoor geldende tarieven en verzendingsmodaliteiten worden volgens zijn binnenlandse reglementering vastgesteld door het Postbestuur van het land dat de militaire eenheid ter beschikking heeft gesteld, of waartoe de schepen of vliegtuigen behoren.
3. Tenzij daaromtrent anders werd overeengekomen, is het Bestuur van het land dat de militaire eenheid ter beschikking heeft gesteld, of waartoe de oorlogsschepen of militaire vliegtuigen behoren, aan de betrokken besturen de doorvoervergoedingen, de eindrechten en de kosten voor het luchtvervoer verschuldigd.
 Art.    45 . Tijdelijke opschorting van de diensten.
1. Wanneer buitengewone omstandigheden een Postbestuur verplichten om zijn diensten tijdelijk volledig of gedeeltelijk op te schorten, dient het de betrokken Postbesturen hiervan onverwijld in kennis te brengen.
 HOOFDSTUK II.  - Behandeling van de verantwoordelijkheden.
 Art.    46 . Bepaling van de verantwoordelijkheid tussen de Postbesturen.
1. Tot het tegendeel wordt bewezen, berust de verantwoordelijkheid op het Postbestuur dat, na de zending zonder opmerkingen te hebben aangenomen en in het bezit te zijn gesteld van alle reglementaire nasporingsmiddelen, noch de afgifte aan de geadresseerde, noch, indien daartoe aanleiding bestond, de verzending op regelmatige wijze naar een ander Bestuur kan bewijzen.
2. Wanneer het verlies, de beroving of de beschadiging heeft plaatsgevonden tijdens het vervoer zonder dat het land, op wiens grondgebied of in wiens dienst de feiten plaatsvonden, kan worden aangewezen, wordt de schade gelijkmatig onder de in gebreke bevonden Besturen verdeeld.
3. Een Bestuur kan ten overstaan van de andere Besturen in geen geval verantwoordelijk worden gesteld voor een hoger bedrag dan het maximum voor de waardeaangifte die het heeft bepaald.
4. De Postbesturen die geen dienst voor verzendingen met aangegeven waarde verzekeren, nemen voor het vervoer van dergelijke gesloten zendingen de voorziene verantwoordelijkheid voor de aangetekende zendingen op zich. Die bepaling is eveneens van toepassing wanneer de Postbesturen de verantwoordelijkheid niet opnemen voor de waarden in verband met het vervoer aan boord van de schepen of vliegtuigen die ze gebruiken.
5. Indien het verlies, de beroving of de beschadiging zich heeft voorgedaan op het grondgebied of binnen de dienst van een bemiddelend Bestuur dat geen dienst van zendingen met aangegeven waarde verzekert, draagt het Bestuur van herkomst de schade die niet door het bemiddelend Bestuur wordt gedekt. Dezelfde regel is van toepassing indien het schadebedrag hoger is dan het maximum van de aangegeven waarde die door het bemiddelend Bestuur werd aangenomen.
6. Douane- en andere rechten, waarvan de annulering niet kon worden bekomen, komen ten laste van de Besturen die voor het verlies, de beroving of de beschadiging verantwoordelijk zijn.
7. Het Bestuur dat de vergoeding heeft uitbetaald, treedt, ten belope van die vergoeding, in de rechten van de persoon die ze heeft ontvangen, voor eventueel verhaal tegen de bestemmeling, tegen de afzender of tegen derden.
 HOOFDSTUK III.  - Doorvoervergoedingen en eindrechten.
 Art.    47 . Doorvoervergoedingen.
1. Onder voorbehoud van artikel 50 zijn de gesloten brievenmalen die tussen twee Besturen of tussen twee kantoren van hetzelfde land via de diensten van één of meer andere Besturen (derde diensten) worden uitgewisseld, onderworpen aan de betaling van doorvoervergoedingen. Deze vormen een vergoeding voor de dienstverlening inzake territoriale en maritieme doorvoer.
2. Open zendingen kunnen eveneens aan doorvoervergoedingen onderworpen worden. De toepassingsmodaliteiten worden bepaald door het Reglement.
 Art.    48 . Schalen van de doorvoervergoedingen.
1. De doorvoervergoedingen worden berekend volgens de in volgende tabel aangegeven schalen :
Traject

 Kost per

 bruto kg

 1

2
1.1. Traject te land, uitgedrukt in kilometers

 STR
Tot 100 km

 0,14
Vanaf

 100
 tot

200

 0,17

200

300

 0,20

300

400

 0,22

400

500

 0,24

500

600

 0,26

600

700

 0,27

700

800

 0,29

800

900

 0,31

900

1 000

 0,32

1 000

1 100

 0,34

1 100

1 200

 0,35

1 200

1 300

 0,37

1 300

1 500

 0,39

1 500

2 000

 0,43

2 000

2 500

 0,49

2 500

2 750

 0,53

2 750

3 000

 0,56

3 000

4 000

 0,62

4 000

5 000

 0,72

5 000

6 000

 0,81

6 000

7 000

 0,89

7 000

8 000

 0,97

8 000

9 000

 1,05

9 000

 10 000

 1,12

 10 000

 11 000

 1,19

 11 000

 12 000

 1,26

 12 000

 13 000

 1,32

 13 000

 14 000

 1,39

 14 000

1,45
Traject

Kost

per

bruto

kg

 1

 2
1.2. Maritiem traject

 uitgedrukt in kilometers na

uitgedrukt in

herleiding op basis van

zeemijlen

1 zeemijl = 1,852 km
Tot 100 zeemijlen

 Tot 185 km

0,17
Vanaf

 100 tot

200
vanaf

 185 tot

370

0,19

200

300

370

556

0,21

300

400

556

741

0,22

400

500

741

926

0,23

500

600

926

1 111

0,24

600

700

1 111

1 296

0,24

700

800

1 296

1 482

0,25

800

900

1 482

1 667

0,25

900

1 000

1 667

1 852

0,26

1 000

1 100

1 852

2 037

0,26

1 100

1 200

2 037

2 222

0,27

1 200

1 300

2 222

2 408

0,27

1 300

1 500

2 408

2 778

0,28

1 500

2 000

2 778

3 704

0,29

2 000

2 500

3 704

4 630

0,31

2 500

2 750

4 630

5 093

0,32

2 750

3 000

5 093

5 556

0,32

3 000

4 000

5 556

7 408

0,34

4 000

5 000

7 408

9 260

0,36

5 000

6 000

9 260

 11 112

0,38

6 000

7 000

 11 112

 12 964

0,40

7 000

8 000

 12 964

 14 816

0,41

8 000

9 000

 14 816

 16 668

0,42

9 000

 10 000

 16 668

 18 520

0,43

 10 000

 11 000

 18 520

 20 372

0,45

 11 000

 12 000

 20 372

 22 224

0,46

 12 000

 13 000

 22 224

 24 076

0,47

 13 000

 14 000

 24 076

 25 928

0,48

 14 000

25 928

 0,49
2. De Raad voor Postexploitatie mag de onder 1 opgegeven schalen herzien of wijzigen tijdens de periode tussen twee Congressen in. De herziening wordt gedaan dankzij een methode die een rechtvaardige vergoeding aan de Besturen die deze doorvoer-operaties verzekert en moet steunen op betrouwbare en representatieve economische en financiële gegevens. De eventuele wijziging waartoe kan besloten worden zal in voege treden op een tijdstip dat door de Raad voor Postexploitatie wordt bepaald.
 Art.    49 . Eindrechten.
1. Onder voorbehoud van artikel 50 heeft elk Bestuur dat van een ander Bestuur brievenpostzendingen ontvangt, het recht om van het Bestuur van verzending een vergoeding te vragen voor de door de ontvangen internationale post gemaakte kosten.
2. Vergoeding.
2.1. De vergoeding voor de brievenpostzendingen, met uitsluiting van de M- zakken bedraagt 3,427 STR het kilogram.
2.2. Voor de M-zakken, bedraagt het toe te passen tarief 0,653 STR het kilogram.
2.2.1. Voor de vergoeding van de eindrechten worden de M-zakken van minder dan 5 kilogram beschouwd als 5 kilogram wegend.
3. Herzieningsmechanisme.
3.1. Wanneer in een bepaalde betrekking, een Bestuur dat jaarlijks een stroom briefwisseling van meer dan 150 ton (M-zakken uitgesloten) verzendt of ontvangt, vaststelt dat het gemiddeld aantal zendingen in één kilogram post, hetzij bij de verzending, hetzij bij de ontvangst, afwijkt van het wereldgemiddelde van 17,26 zendingen, kan het een herziening van de tarieven bekomen, indien in verhouding tot dit wereldgemiddelde :
3.1.1. het aantal zendingen hoger is dan 21 of
3.1.2. het aantal zendingen lager is dan 14.
3.1.3. In het geval onder 3.1.2 is de herziening niet van toepassing indien de stroom in kwestie bestemd is voor een ontwikkelingsland dat voorkomt op de lijst die daartoe door het Congres in aanmerking wordt genomen.
3.1.4. Wanneer een Bestuur de onder 3 vermelde toepassing van de herziening vraagt, mag het overeenkomstig Bestuur dit eveneens doen, zelfs indien de stroom in tegengestelde richting lager is dan 150 ton per jaar.
3.1.4.1. De onder 3.1.4 vastgelegde bepalingen zijn niet van toepassing op de ontwikkelingslanden die voorkomen op de lijst die daartoe door het Congres in aanmerking wordt genomen.
3.2. De herziening wordt verwezenlijkt volgens de bepalingen die in het Reglement zijn vastgelegd.
4. Grote afgiften.
4.1. Het Bestuur van bestemming kan voor de grote afgiften een specifieke vergoeding vragen volgens één van de volgende formules :
4.1.1. de toepassing van de gemiddelde wereldtarieven van 0,14 STR per zending en 1 STR per kilogram;
4.1.2. de toepassing van de tarieven per zending en per kilogram die de verwerkingskosten in het land van bestemming weerspiegelt. Deze kosten moeten in verhouding zijn tot de binnenlandse tarieven volgens de voorwaarden die in het Reglement bepaald zijn.
4.2. Indien een Bestuur van bestemming, onder voorbehoud van de in 3.1.3 vermelde bepalingen, om een specifieke vergoeding voor grote afgiften verzoekt, is het Bestuur van verzending bevoegd om te vragen dat de rest van de grote afgiften zou onderworpen worden aan de onder 3.1 vermelde herziening.
5. Tijdens de periode tussen twee Congressen in is de raad voor Postexploitatie gemachtigd om de vergoedingen, die onder 2 en 4.1.1 worden vermeld, te wijzigen. De mogelijke herziening moet steunen op betrouwbare en representatieve economische en financiële gegevens. De mogelijke wijziging waartoe zou kunnen worden beslist treedt in werking op de datum die door de Raad voor Postexploitatie wordt bepaald. Deze laatste is eveneens gemachtigd om de uitvoeringsmodaliteiten te bepalen van het in 4.1.2 vermelde vergoedingssysteem.
6. Elk Bestuur mag geheel of gedeeltelijk afzien van de onder 1 bepaalde vergoeding.
7. Mits een bilateraal of multilateraal akkoord mogen de betrokken Besturen via andere vergoedingssystemen hun eindrechten verrekenen.
 Art.    50 . Vrijstelling van doorvoervergoedingen en eindrechten.
1. De brievenpostzendingen met betrekking tot de in artikel 7.2.2 vermelde postdienst, de niet-uitgereikte postzendingen die in gesloten brievenmalen naar de oorsprong worden teruggezonden, alsook de verzending van lege postzakken zijn vrijgesteld van doorvoervergoedingen over land en zee en van eindrechten.
 Art.    51 . Afrekening van de doorvoervergoedingen en de eindrechten.
1. Doorvoervergoedingen.
1.1. De afrekening van de doorvoervergoedingen voor over land en/of zee vervoerde post wordt, voor elk Bestuur van herkomst, jaarlijks door het Bestuur van doorvoer opgemaakt. Zij baseert zich op het gewicht van de gedurende het betrokken jaar in doorvoer ontvangen en verzonden brievenmalen. De in artikel 46 vastgelegde schalen worden toegepast.
1.2. De doorvoervergoedingen zijn ten laste van het Bestuur van herkomst van de brievenmalen. Onder voorbehoud van de in 1.4 bepaalde uitzondering, dienen ze betaald te worden aan de Besturen van de doorkruiste landen of waarvan de diensten tussenkomen in het territoriaal of maritiem vervoer van de brievenmalen.
1.3. Wanneer het Bestuur van het doorkruiste land niet meewerkt aan het territoriaal of maritiem vervoer van de brievenmalen, worden de overeenkomstige doorvoervergoedingen aan het Bestuur van bestemming betaald indien dit de kosten voor het vervoer op zich neemt.
1.4. De kosten voor het maritiem vervoer van brievenmalen kunnen rechtstreeks tussen de Postbesturen van herkomst van de brievenmalen en de scheepvaartmaatschappijen of hun vertegenwoordigers worden geregeld. Het Postbestuur van de betrokken inschepingshaven dient hiermee voorafgaandelijk akkoord te gaan.
1.5. Het Bestuur dat moet betalen wordt van de betaling van de doorvoerrechten vrijgesteld wanneer het jaarlijks saldo niet hoger ligt dan 163,35 STR.
2. Eind rechten.
2.1. Met uitzondering van de M-zakken wordt de verrekening van de eindrechten voor de brievenpostzendingen jaarlijks door het schuldeisend Bestuur opgemaakt volgens het reëel gewicht van de in dat jaar ontvangen brievenmalen. De in artikel 49 vastgelegde tarieven worden toegepast.
2.2. Voor de M-zakken wordt de afrekening van de eindrechten jaarlijks door het schuldeisend Bestuur opgemaakt aan de hand van het gewicht dat, krachtens de voorwaarden van artikel 49, aan eindrechten onderworpen is.
2.3. Teneinde het jaarlijks gewicht te kunnen vaststellen, dienen de Besturen van herkomst van de brievenmalen voor elke zending telkens het volgende op te geven :
- het gewicht van de zendingen (M-zakken niet inbegrepen);
- het gewicht van de M-zakken van meer dan 5 kg;
- het aantal M-zakken tot 5 kg.
2.4. Indien het noodzakelijk blijkt om het aantal en het gewicht voor de grote afgiften te bepalen, dienen de in het Reglement vermelde modaliteiten voor dit soort zendingen te worden toegepast.
2.5. De betrokken Besturen mogen overeenkomen om de eindrechten door middel van verschillende statistische methoden in hun onderling verkeer te verrekenen. Zij mogen tevens een andere periodiciteit overeenkomen dan die waarin in het Reglement voor de statistische periode wordt voorzien.
2.6. Het Bestuur dat schulden heeft is vrijgesteld van de betaling van de eindrechten wanneer het jaarlijks saldo niet hoger ligt dan 326,70 STR.
3. Elk Bestuur mag de jaarlijkse resultaten, die volgens hem te zeer van de werkelijkheid zouden afwijken, aan het oordeel van een Commissie van scheidsrechters voorleggen. Deze scheidsrechterlijke tussenkomst wordt geregeld zoals voorgeschreven bij artikel 128 van het Algemeen Reglement. De scheidsrechters mogen het bedrag van de te betalen doorvoervergoedingen of de eindrechten naar recht en billijkheid bepalen.
 HOOFDSTUK IV.  - Kosten voor luchtvervoer.
 Art.    52 . Algemene principes.
1. De kosten voor vervoer over het hele luchttraject zijn ten laste van :
1.1. het Bestuur van herkomst wanneer het gesloten brievenmalen betreft;
1.2. het Bestuur dat de zendingen aan een ander Bestuur bezorgt, wanneer het open prioritaire en luchtpostzendingen in doorvoer betreft, met inbegrip van degene die verkeerd werden verzonden.
2. Dezelfde regelingen zijn van toepassing op de luchtpostbrievenmalen, de prioritaire zendingen en de open luchtpostzendingen in doorvoer die vrijgesteld zijn van doorvoervergoedingen.
3. Elk Bestuur van bestemming dat binnen de grenzen van zijn eigen land het luchtvervoer van internationale luchtpostzendingen verricht, heeft het recht op de terugbetaling van de bijkomende kosten voor dit vervoer, mits de evenwichtige gemiddelde afstand van het afgelegde traject meer dan 300 km bedraagt. Behoudens overeenkomst omtrent kosteloos vervoer, moeten de kosten uniform zijn voor al de uit het buitenland afkomstige prioritaire en luchtpostbrievenmalen, ongeacht het al dan niet doorzenden ervan via de luchtweg.
4. Ondertussen wordt geen enkele bijkomende terugbetaling voor binnenlandse luchtvervoerkosten verricht wanneer de vereffening van de eindrechten die het Bestuur van bestemming ontvangt specifiek gebaseerd is op de kosten of op de binnenlandse tarieven.
5. Met het oog op de berekening van de evenwichtige gemiddelde afstand, sluit het Bestuur van bestemming het gewicht uit van alle brievenmalen waarvoor de berekening van de vergoeding van de eindrechten specifiek gebaseerd is op de kosten of op de binnenlandse tarieven van het Bestuur van bestemming.
6. Behoudens een bijzondere afspraak tussen de betrokken Besturen, is artikel 48 van toepassing op alle luchtpostbrievenmalen voor het eventuele territoriale of maritieme traject. Geven evenwel geen aanleiding tot doorvoervergoeding :
6.1. het overladen van de luchtpostbrievenmalen tussen twee luchthavens die één en dezelfde stad bedienen;
6.2. het vervoer van de brievenmalen tussen een luchthaven die een stad bedient en een in dezelfde stad gelegen opslagplaats, en de terugzending van deze brievenmalen met het oog op de doorzending ervan.
 Art.    53 . Basistarief en berekening van de kosten voor het luchtvervoer.
1. Het basistarief voor luchtvervoer dat bij de afrekening tussen de Besturen moet worden toegepast wordt goedgekeurd door de Raad voor Postexploitatie. Het wordt door het internationaal Bureau volgens een in het Reglement bepaalde formule berekend.
2. De berekening van de kosten voor luchtvervoer van de gesloten brievenmalen, de prioritaire zendingen en de open luchtpostzendingen in doorvoer, alsook de daaraan verbonden afrekeningswijzen, worden door het Reglement bepaald.
 HOOFDSTUK V.  - Telematica.
 Art.    54 . Algemene bepalingen.
1. De Postbesturen kunnen overeenkomen om telematica-verbindingen tot stand te brengen tussen henzelf en met andere partners.
2. De betrokken Postbesturen zijn vrij om hun leveranciers te kiezen alsmede de technische ondersteuning (hard- en software) die dient om de gegevensuitwisseling te verwezenlijken.
3. De Besturen komen in overleg met de leverancier van de netwerkdiensten wederzijds bindend overeen aangaande de betalingswijze voor die dienstverlening.
4. De Postbesturen zijn noch financieel, noch juridisch verantwoordelijk wanneer een ander Bestuur de betalingen niet verricht die verschuldigd zijn uit hoofde van de dienstverlening die aan de uitvoering van de telematische uitwisselingen verbonden is.
 HOOFDSTUK VI.  - Verschillende bepalingen.
 Art.    55 . Vereffening van de rekeningen.
1. De vereffeningen tussen de Postbesturen van de uit het postverkeer voortvloeiende internationale rekeningen mogen als gewone transacties worden beschouwd en overeenkomstig de gewone internationale verplichtingen der betrokken Lidlanden geschieden, indien daaromtrent akkoorden bestaan. Bij ontstentenis van zulke akkoorden gebeuren deze vereffeningen overeenkomstig de bepalingen van het Reglement.
 Art.    56 . Bezorgen van inlichtingen, publikaties door het Internationaal Bureau, bewaring van de documenten, formulieren.
1. De beschikkingen met betrekking tot het bezorgen van inlichtingen betreffende de uitvoering van de postdienst, de publikaties door het Internationaal Bureau, het bewaren van de documenten en tot de te gebruiken formulieren, worden door het Reglement bepaald.
 Deel 4.  - EMS-dienst.
 Art.    57 . EMS-dienst.
1. De EMS-dienst is de snelste postdienst met fysieke middelen. De dienst bestaat erin, om binnen een zeer korte termijn zendingen, documenten of goederen op te halen, te verzenden en uit te reiken.
2. De EMS-dienst wordt gereglementeerd door wederzijdse akkoorden. De aspecten die niet uitdrukkelijk door deze laatste worden geregeld zijn onderworpen aan de overeenkomstige bepalingen van de Akten van de Vereniging.
3. In de mate van het mogelijke is die dienst herkenbaar aan het logo van onderstaand model, dat uit volgende elementen is samengesteld :
- een oranje vleugel;
- de letters EMS in het blauw;
- drie horizontale oranje strepen.
Het logotype mag worden aangevuld met de benaming van de nationale dienst. (Logo niet opgenomen om technische redenen. Zie B.St. 18/08/1999, p.
30623)
4. De tarieven van die dienst worden door het Bestuur van herkomst vastgesteld, rekening houdend met de marktkosten en -vereisten.
 Deel 5.  - Slotbepalingen.
 Art.    58 . Verbintenissen inzake strafmaatregelen.
1. De Regeringen van de Lidlanden verbinden zich ertoe om de nodige maatregelen te treffen of ze voor te stellen bij de wetgevende macht van hun land :
1.1. om de namaak van postzegels, zelfs indien deze niet meer in omloop zijn, en van internationale antwoordcoupons te bestraffen;
1.2. de bestraffing van het gebruik of het in omloop brengen van :
1.2.1. nagemaakte postzegels ( zelfs buiten omloop gestelde) of reeds gebruikte postzegels, alsmede van nagemaakte of reeds gebruikte afdrukken van frankeermachines of van drukpersen;
1.2.2. van nagemaakte internationale antwoordcoupons;
1.3. om te verbieden en te beteugelen : het met bedrieglijk oogmerk vervaardigen en in omloop brengen van bij de postdienst in gebruik zijnde vignetten en zegels, die dusdanig zijn nagemaakt of nagebootst dat zij kunnen verward worden met de door het Postbestuur van één der Lidlanden uitgegeven vignetten en zegels;
1.4. om te verhinderen en in voorkomend geval te bestraffen : het insluiten van verdovende middelen en psychotropische stoffen, alsmede van ontplofbare, ontvlambare en andere gevaarlijke stoffen in postzendingen waarvoor die insluiting niet uitzonderlijk door de Conventie en de Overeenkomst wordt toegestaan.
 Art.    59 . Vereisten voor goedkeuring van voorstellen betreffende de Conventie en haar Uitvoeringsreglement.
1. Opdat de bij het Congres ingediende voorstellen betreffende onderhavige Conventie en haar Reglement uitvoerbaar zouden zijn, dienen zij te worden goedgekeurd door de meerderheid der aanwezige en stemmende Lidlanden. Ten minste de helft van de op het Congres vertegenwoordigde Lidlanden dienen op het ogenblik van de stemming aanwezig te zijn.
2. Opdat de voorstellen met betrekking tot het Reglement, die door het Congres voor beslissing naar de Raad voor Postexploitatie zijn verwezen of die tussen twee Congressen in werden ingediend, uitvoerbaar zouden zijn, dienen zij te worden goedgekeurd door de meerderheid van de leden van de Raad voor Postexploitatie.
3. Opdat de tussen twee Congressen in ingediende voorstellen betreffende onderhavige Conventie uitvoerbaar zouden zijn, dienen zij te hebben bekomen :
3.1. twee derde van de stemmen waarbij ten minste de helft van de Lidlanden van de Vereniging op de raadpleging heeft geantwoord indien het wijzigingen betreft aan de artikelen één tot 7 (eerste deel), 8 tot 11, 16 tot 18, 24 tot 26, 34 tot 38 (tweede deel), 43.2, 44 tot 51, 55 (derde deel), 58 tot 60 (vijfde deel) van de Conventie en aan alle artikelen van haar Slotprotocol;
3.2. de meerderheid der stemmen waarbij ten minste de helft van de Lidlanden van de Vereniging op de raadpleging heeft geantwoord voor wijzigingen ten gronde en aan andere bepalingen dan die welke onder 3.1 worden vermeld;
3.3. de meerderheid der stemmen voor :
3.3.1. redactionele wijzigingen van andere bepalingen van de Conventie dan degene die onder 3.1 worden vermeld;
3.3.2. de interpretatie van de bepalingen van de Conventie en van haar Slotprotocol.
4. Niettegenstaande de in 3.1 vermelde bepalingen, heeft elk Lidland waarvan de nationale wetgeving nog steeds onverenigbaar is met de voorgestelde wijziging het recht om bij de Directeur-generaal van het Internationaal Bureau een schriftelijke verklaring neer te leggen waarin gemeld wordt dat het onmogelijk is om die wijziging te aanvaarden binnen de negentig dagen nadat ze ter kennis werd gebracht.
 Art.    60 . Inwerkingtreding en duur van de Conventie.
1. Onderhavige Conventie wordt uitvoerbaar op 1 januari 1996 en zal van kracht blijven tot de tenuitvoerlegging van de Akten van het volgende Congres.
Ter oorkonde hiervan hebben de Gevolmachtigden van de Regeringen van de Lidlanden deze Conventie ondertekend op één exemplaar dat neergelegd wordt bij de Directeur-generaal van het Internationaal Bureau. Een afschrift hiervan zal door de Regering van de Lidland-zetel van het Congres aan elke Partij worden toegezonden.
Gedaan te Seoel, op 14 september 1994.
 Bijlage.
 Art.  N. Bijlage. Inhoudsopgave.

Eerste deel

 Gemeenschappelijke regels die van toepassing zijn op de

internationale postdienst

Enig hoofdstuk

 Algemene bepalingen
Art.
 1.
 Vrijheid van doorvervoer
 2.
 Eigendomsrecht van de postzendingen
 3.
 Oprichting van een nieuwe dienst
 4.
 Munteenheid
 5.
 Postzegels
 6.
 Taksen
 7.
 Portvrijdom
 7.1. Principe
 7.2. Postdienst
 7.3. Krijgsgevangenen en burgerlijk geinterneerden
 7.4. Blindenschrift

Tweede deel

 Bepalingen betreffende de brievenpost : dienstenaanbod

Hoofdstuk I

 Basisdiensten
 8.
 Brievenpostzendingen
 9.
 Frankeertaksen
10.
 Tarifering volgens de verzendingswijze of de snelheid
11.
 Voorkeurtarieven
12.
 Speciale taksen
13.
 Frankering
14.
 Frankering van de brievenpostzendingen aan boord van schepen
15.
 Internationale antwoordcoupons

Hoofdstuk II

 Bijzondere diensten
16.
 Aangetekende zendingen
17.
 Zendingen met bewijs van afgifte
18.
 Zendingen met aangegeven waarde
19.
 Spoedzendingen
20.
 Zendingen met bericht van ontvangst
21.
 Aan de geadresseerde eigenhandig af te geven zendingen
22.
 Port- en rechtvrije zendingen
23.
 Dienst handelscorrespondentie - internationaal antwoord
24.
 Bederfelijke biologische stoffen. Radioactieve stoffen

Hoofdstuk III

 Bijzondere bepalingen
25.
 Afgifte van brievenpostzendingen in het buitenland
26.
 Niet toegestane zendingen, verbodsbepalingen
27.
 Nazending
28.
 Onbestelbare zendingen
29.
 Terugvordering. Adreswijziging of -verbetering op verzoek van de

 afzender
30.
 Navragen

Hoofdstuk IV

 Douanekwesties
31.
 Douanecontrole
32.
 Taks bij voorlegging aan de douane
33.
 Douane- en andere rechten

Hoofdstuk V

 Verantwoordelijkheid
34.
 Verantwoordelijkheid van de Postbesturen. Vergoedingen
34.1. Algemeenheden
34.2. Aangetekende zendingen
34.3. Zendingen met bewijs van afgifte
34.4. Brieven met aangegeven waarde
35.
 Niet-verantwoordelijkheid van de Postbesturen
36.
 Verantwoordelijkheid van de afzender
37.
 Betaling van de vergoeding
38.
 Gebeurlijke terugvordering van de vergoeding van de afzender of van

 de geadresseerde

Hoofdstuk VI

 Elektronische post
39.
 Algemene bepalingen
40.
 Telefaxdiensten
41.
 Telexdiensten

Derde deel

 Bepalingen aangaande de brievenpost :

betrekkingen tussen de Postbesturen

Hoofdstuk I

 Behandeling van de brievenpostzendingen
42.
 Doelstellingen inzake de kwaliteit van de dienstverlening
43.
 Uitwisseling van zendingen
44.
 Uitwisseling van gesloten brievenmalen met militaire eenheden
45.
 Tijdelijke opschorting van de dienstverlening

Hoofdstuk II

 Behandeling van de verantwoordelijkheden
46.
 Bepaling van de verantwoordelijkheid tussen de Postbesturen

Hoofdstuk III

 Doorvoervergoedingen en eindrechten
47.
 Doorvoervergoedingen
48.
 Schalen van de doorvoervergoedingen
49.
 Eindrechten
50.
 Vrijstelling van de doorvoervergoedingen en eindrechten
51.
 Afrekening van de doorvoervergoedingen en eindrechten
51.1. Doorvoervergoedingen
51.2. Eindrechten

Hoofdstuk IV

 Kosten voor luchtvervoer
52.
 Algemene principes
53.
 Basistarief en berekening van de kosten voor het luchtvervoer

Hoofdstuk V

 Telematica
54.
 Algemene bepalingen

Hoofdstuk VI

 Verschillende bepalingen
55.
 Vereffening van de rekeningen
56.
 Bezorgen van inlichtingen, publikaties door het Internationaal

 Bureau, bewaring van de documenten, formulieren

Vierde deel

 EMS-dienst
57.
 EMS-dienst

Vijfde deel

 Slotbepalingen
58.
 Verbintenissen inzake strafmaatregelen
59.
 Vereisten voor goedkeuring van voorstellen betreffende de Conventie

 en haar Uitvoeringsreglement
60.
 Inwerkingtreding en duur van de Conventie


text:
Artikel   M. Op 28 januari 2010 werd bij de Federale Overheidsdienst Buitenlandse Zaken, Buitenlandse Handel en Ontwikkelingssamenwerking van België, het instrument van bekrachtiging van de Republiek Kroatië betreffende voornoemde internationale Akte neergelegd.
De neerlegging van het instrument van bekrachtiging is gebeurd overeenkomstig het bepaalde in artikel 3, lid a) van het Akkoord.
Het Akkoord is ten aanzien van de Republiek Kroatië op 28 januari 2010 in werking getreden.


text:
Artikel  M. Op 18 november 2004 is bij de Federale Overheidsdienst Buitenlandse Zaken, Buitenlandse Handel en Ontwikkelingssamenwerking van België, het instrument van bekrachtiging van de Republiek Bulgarije betreffende voornoemde internationale Akte neergelegd.
De neerlegging van het instrument van bekrachtiging is gebeurd overeenkomstig het bepaalde in artikel 3, lid a van het Akkoord.
Het Akkoord is ten aanzien van de Republiek Bulgarije op 18 november 2004 in werking getreden.


text: Artikel  M. De heer Atis SLAKTERIS, Minister van Defensie van de Republiek Letland en Mevr. Ginte Damusis, Buitengewoon gevolmachtigd Ambassadeur van de Republiek Litouwen bij de Noord-Atlantische Verdragsorganisatie, hebben respectievelijk op 17 mei 2004 en 27 mei 2004 voormelde internationale Akte ondertekend.


text:
Artikel    M . Op 15 mei 2009 werd bij de Federale Overheidsdienst Buitenlandse Zaken, Buitenlandse Handel en Ontwikkelingssamenwerking van België, het aanvaardingsinstrument van de Republiek Albanië betreffende voornoemde internationale Akte neergelegd.
De neerlegging van het aanvaardingsinstrument is gebeurd overeenkomstig de bepalingen van artikel 3, lid a van het Akkoord.
Het Akkoord is ten aanzien van de Republiek Albanië op 15 mei 2009 in werking getreden.


text:
Artikel  M. Op 8 december 1997 is bij het Ministerie van Buitenlandse Zaken, Buitenlandse Handel en Ontwikkelingssamenwerking van België de akte van bekrachtiging van Italië inzake bovengenoemde akte ingekomen.
De nederlegging van de akte van bekrachtiging is overeenkomstig het bepaalde in artikel 3 van dit Verdrag gebeurd.
Het Verdrag treedt ten aanzien van Italië in werking op de datum van nederlegging van de akte, zijnde 8 december 1997.


text:
Artikel    1 . Met het oog op de toepassing van deze Overeenkomst betekent :
" Organisatie " : de Noordatlantische Verdragsorganisatie.
" Lidstaat " : een Staat die partij is bij het Noordatlantische Verdrag, gedaan te Washington op 4 april 1949.
" Derde Staat " : een Staat die geen partij is bij het Noordatlantisch Verdrag, gedaan te Washington op 4 april 1949, en die op de uitnodiging tot het Partnerschap voor de vrede is ingegaan en het Raamwerkdocument ervan heeft ondertekend, alsmede een Lidstaat van de Noordatlantische Samenwerkingsraad of om het even welke andere Staat die door de Noordatlantische Raad werd gevraagd een missie bij de Organisatie af te vaardigen.
 Art.    2 . a) De Lidstaat op wier grondgebied de Organisatie haar zetel heeft kent aan de missies van de Derde statuten bij de Organisatie en aan hun personeel de immuniteiten en voorrechten toe die de diplomatieke missies en hun personeel genieten.
b) Daarnaast kent de Lidstaat op wier grondgebied de Organisatie haar zetel heeft de gebruikelijke voorrechten en immuniteiten toe aan de vertegenwoordigers van Derde statuten, die een tijdelijke missie vervullen en niet onder het bepaalde in lid a) van dit artikel vallen, en wel voor de duur dat ze zich op zijn grondgebied bevinden voor de uitvoering van hun vertegenwoordigingsopdracht voor Derde Staten in het kader van de werkzaamheden van de Organisatie.
 Art.    3 . a) Deze Overeenkomst wordt ter ondertekening voorgelegd aan de Lidstaten en dient te worden bekrachtigd, aanvaard of goedgekeurd.
De akten van bekrachtiging, aanvaarding of goedkeuring worden nedergelegd bij de Regering van het Koninkrijk België, die alle ondertekenende staten in kennis stelt van de nederlegging van de akten.
b) Zodra ten minste twee ondertekenende statuten, met inbegrip van de Lidstaat op wier grondgebied de Organisatie haar zetel heeft, hun akte van bekrachtiging, aanvaarding of goedkeuring hebben nedergelegd, treedt de Overeenkomst voor deze Staten in werking. Voor de andere ondertekenende Staten treedt ze in werking op de dag van nederlegging van de akte.
 Art.    4 . a) Deze overeenkomst kan worden opgezegd door elk der Verdragssluitende Staten door middel van een schriftelijke kennisgeving van opzegging, gericht aan de Regering van het Koninkrijk België die alle ondertekenende staten in kennis stelt van bedoelde kennisgeving.
b) De opzegging gaat in een jaar na ontvangst van de kennisgeving door de Regering van het Koninkrijk België.
Ten blijke waarvan de ondergetekenden, daartoe behoorlijk gemachtigd, deze Overeenkomst hebben ondertekend, zijnde de Engelse en de Franse teksten gelijkelijk rechtsgeldig.
Gedaan te Brussel, op 14 september 1994.
 BIJLAGE.
 Art.  N. Lijst der gebonden staten.
Staten

 Datum van de neerleg-

 Datum van de

 ging van de toetredings-

inwerkingtreding

 (t), aanvaardings-(a) of

(art. 3 (b))

 de bekrachtigings- (R)

 oorkonde (art. 3 (a))

Belgie

 28 maart 1997

 28 maart 1997
Canada

 28 mei 1996 (R)

 28 maart 1997
Duitsland

1 maart 1996 (R) + verklaring

 28 maart 1997
Groot-Brittannie

 14 juni 1996 (R)

28 maart 1997
Nederland

24 april 1997 (R)

 24 april 1997
Noorwegen

1 augustus 1995 (R)

 28 maart 1997
Spanje

 31 januari 1996 (R)

 28 maart 1997
Turkije

16 februari (R)

 28 maart 1997
Verenigde Staten

 25 oktober 1995 (a)

 28 maart 1997
De bekrachtigingsoorkonde van België werd neergelegd op 28 maart 1997.
Overeenkomstig artikel 3 is deze Overeenkomst in werking getreden op 28 maart 1997.


text:
Artikel  M. Op 7 april 1998 is bij het Ministerie van Buitenlandse Zaken, Buitenlandse Handel en Ontwikkelingssamenwerking van België de akte van aanvaarding van Denemarken inzake bovengenoemde akte ingekomen.
De nederlegging van de akte van aanvaarding is overeenkomstig het bepaalde in artikel 3 van dit Verdrag gebeurd.
Het Verdrag treedt ten aanzien van Denemarken in werking op datum van nederlegging van de akte, zijnde 7 april 1998.


text:
Artikel    1 . Het Reglement van 20 mei 1843 ter uitvoering van artikel IX van het Tractaat van 19 april 1839 en van hoofdstuk 11, afdelingen 1 en 2, van het Tractaat van 5 november 1842, zoals gewijzigd, wordt vervangen door het reglement, zoals in de bijlage bij dit Verdrag gevoegd, verder te noemen het Scheldereglement.
 Art     2 . Dit Verdrag, alsmede het in de bijlage opgenomen Scheldereglement, kunnen in overeenstemming tussen de Verdragsluitende Partijen worden gewijzigd.
 Art.    3 . Dit Verdrag treedt in werking op de eerste dag van de derde maand na die waarin de Verdragsluitende Partijen elkaar hebben meegedeeld dat aan de voor hen terzake geldende constitutionele vereisten is voldaan.
Gedaan te Middelburg, op 11 januari 1995, in drie originele exemplaren.
 BIJLAGE.
 Art.    N . SCHELDEREGLEMENT. - Bijlage bij het Verdrag tussen het Koninkrijk België, het Vlaams Gewest en het Koninkrijk der Nederlanden tot herziening van het reglement ter uitvoering van artikel IX van het Tractaat van 19 april 1839 en van hoofdstuk II, afdelingen 1 en 2, van het Tractaat van 5 november 1842, zoals gewijzigd, voor wat betreft het loodswezen en het gemeenschappelijk toezicht daarop. (Voor het Reglement, zie %%1995-01-11/45%%).
 Art.  N1. Inwerkingtreding. <zie Erratum, B.St. 24-09-2002, p. 43059>
Overeenkomstig de bepalingen van artikel 13 treedt dit Verdrag in werking op 1 oktober 2002