text:
DEEL I.  - Algemene bepalingen.
 Artikel     1 . 1. In dit Verdrag wordt :
a) onder de term " voorgeschreven " verstaan bepaald bij of krachtens 's lands wetgeving;
b) onder de term " verblijfplaats " verstaan de gewone verblijfplaats op het grondgebied van het Lid en onder de term " verblijvende persoon " de persoon die gewoonlijk op het grondgebied van het Lid verblijft;
c) onder de term " echtgenote " verstaan een echtgenote die ten laste van haar echtgenoot is;
d) onder de term " weduwe " verstaan een vrouw die ten laste van haar echtgenoot was toen deze overleed;
e) onder de term " kind " verstaan een kind beneden de leeftijd waarop de schoolplicht een einde neemt of een kind beneden de vijftien jaar, volgens wat is voorgeschreven;
f) onder de term " stage " verstaan hetzij een bijdrageperiode, hetzij een tewerkstellingsperiode, hetzij een verblijfperiode, hetzij een combinatie van om het even welke dezer periodes, volgens wat is voorgeschreven.
2. Onder de term " verstrekkingen " in artikel 10, de term " vergoeding " in artikel 34 en de term " verstrekkingen " in artikel 49, wordt verstaan, hetzij rechtstreeks verstrekte zorgen, hetzij niet rechtstreekse tegemoetkomingen welke bestaan in een terugbetaling van de door de betrokkene gedragen kosten.
 Art.    2 . Elk Lid waarvoor dit Verdrag van kracht is zal :
a) moeten toepassen :
i) Deel I;
ii) minstens drie van Delen II, III, IV, V, VI, VII, VIII, IX en X, omvattende minstens een van Delen IV, V, VI, IX en X;
iii) de overeenstemmende bepalingen van Delen XI, XII en XIII;
iv) Deel XIV;
b) in zijn bekrachtiging moeten specificeren voor welke delen van Delen II tot X hij de verplichtingen welke uit het Verdrag voortvloeien aanvaardt.
 Art.    3 . 1. Een Lid waarvan de economie en de medische hulpbronnen niet voldoende ontwikkeld zijn, mag, zo de bevoegde overheid het wenst en zolang zij het nodig acht, beroep doen op het voordeel, door een bij zijn bekrachtiging gevoegde verklaring, van de tijdelijke afwijkingen welke in volgende artikelen voorkomen : 9 d); 12 (2); 15 d); 18 (2); 21 c); 27 d); 33 b); 34 (3); 41 d; 48 c; 55 d en 61 d).
2. Elk Lid dat overeenkomstig § 1 van dit artikel een verklaring heeft afgelegd moet, in het jaarverslag betreffende de toepassing van dit Verdrag, welk het krachtens artikel 22 van het Statuut der Internationale Arbeidsorganisatie moet indienen, ter aanleiding van elk der afwijkingen op welker voordeel het heeft beroep gedaan, kennis geven :
a) dat de redenen om aldus te handelen steeds bestaan of
b) dat het van een bepaalde datum af verzaakt op deze afwijking beroep te doen.
 Art.    4 . 1. Een Lid dat dit Verdrag bekrachtigd heeft kan daarna aan de Directeur-generaal van het Internationaal Arbeidsbureau laten weten dat het de verplichtingen voortvloeiende uit het Verdrag betreffende een der Delen II tot X welke in zijn bekrachtiging niet reeds worden gespecificeerd, of verscheidene er van aanvaardt.
2. De bij § 1 van dit artikel voorziene verbintenissen zullen geacht worden volledig deel uit te maken van de bekrachtiging en zullen van de datum van de kennisgeving er van dezelfde uitwerking hebben.
 Art.    5 . Wanneer een Lid met het oog op de toepassing van om het even welk der Delen II tot X van dit Verdrag, welke bij zijn bekrachtiging beoogd worden, gehouden is de voorgeschreven categorieën van personen, welke in totaal minstens een bepaald percentage van loonarbeiders of verblijvende personen uitmaken, te beschermen, moet dit Lid alvorens er zich toe te verbinden dit Deel toe te passen zich er van vergewissen dat het percentage ter zake bereikt is.
 Art.    6 . Om Delen II, III, IV, V, VIII (betreffende de medische zorgen), IX of X van dit Verdrag toe te passen, mag een Lid de bescherming in rekening nemen welke voortvloeit uit verzekeringen die, krachtens 's land wetgeving, niet verplicht zijn voor de beschermende personen, wanneer deze verzekeringen :
a) door de openbare overheden gecontroleerd of gemeenschappelijk door de werkgevers en de werknemers beheerd worden overeenkomstig voorgeschreven normen;
b) een aanzienlijk gedeelte dekken van de personen wier verdiensten niet die van de geschoolde arbeider overschrijden;
c) aan de bepalingen van het Verdrag die er op betrekking hebben, zo nodig samen met de andere vormen van bescherming, voldoen.
 DEEL II.  - Medische zorgen.
 Art.    7 . Elk Lid waarvoor dit Deel van het Verdrag van kracht is moet de toekenning van verstrekkingen aan beschermde personen waarborgen wanneer hun toestand medische zorgen van voorkomend of genezend kenmerk noodwendig maakt, overeenkomstig onderstaande artikelen van dit Deel.
 Art.    8 . De gedekte eventualiteit moet elke ziekelijke toestand, welke er ook de oorzaak van is, de zwangerschap, de bevalling en de gevolgen ervan omvatten.
 Art.    9 . De beschermende personen moeten omvatten :
a) hetzij voorgeschreven categorieën van loonarbeiders, welke in totaal minstens 50 ten honderd van al de loonarbeiders uitmaken, alsmede de echtgenoten en de kinderen van de loonarbeiders van deze categorieën;
b) hetzij voorgeschreven categorieën van de werkende bevolking, welke in totaal minstens 20 ten honderd van al de verblijvende personen uitmaken, alsmede de echtgenoten en de kinderen van de leden dezer categorieën;
c) hetzij voorgeschreven categorieën van verblijvende personen, welke in totaal minstens 50 ten honderd van al de verblijvende personen uitmaken;
d) hetzij, wanneer er in toepassing van artikel 3 een verklaring werd afgelegd, voorgeschreven categorieën van loonarbeiders, welke in totaal minstens 50 ten honderd uitmaken van al de loonarbeiders die in nijverheidsondernemingen werken met minstens 20 personen, alsmede de echtgenoten en de kinderen van de loonarbeiders van deze categorieën.
 Art.    10 . 1. De verstrekkingen moeten minstens omvatten :
a) in geval van ziekelijke toestand :
i) de zorgen van practici van algemene geneeskunde, de bezoeken ten huize inbegrepen;
ii) de zorgen van specialisten verleend in ziekenhuizen aan al dan niet opgenomen personen en de zorgen van specialisten die buiten de ziekenhuizen kunnen verleend worden;
iii) de levering van essentiële pharmaceutische producten op voorschrift van een dokter of van een andere gequalificeerde practicus;
iv) de opneming in een ziekenhuis wanneer het nodig is;
b) in geval van zwangerschap, bevalling en de gevolgen ervan :
i) de zorgen vóór de geboorte, de zorgen tijdens de bevalling en de zorgen na de geboorte, verleend hetzij door een dokter, hetzij door een gediplomeerde vroedvrouw;
ii) de opneming in een ziekenhuis wanneer het nodig is.
2. De gerechtigde of zijn gezinssteun mag gehouden zijn in de kosten van medische zorgen, die in geval van ziekelijke toestand verleend werden, te dragen; de redenen betreffende deze tussenkomst dienen derwijze vastgesteld dat zij geen te zware last veroorzaken.
3. De overeenkomstig dit artikel verleende verstrekkingen moeten er toe dienen de gezondheid van de beschermde persoon, alsmede zijn geschiktheid tot werken, voor te behoeden, te herstellen of te verbeteren en in zijn persoonlijke behoeften te voorzien.
4. De Regeringsdepartementen of de instellingen welke verstrekkingen toekennen moeten de beschermde personen door alle middelen, welke als gepast kunnen aangezien worden, aanmoedigen op de door de openbare overheden of de door andere door de openbare overheden erkende organismen te hunner beschikking gestelde algemene gezondheidsdiensten beroep te doen.
 Art.    11 . De in artikel 10 vermelde verstrekkingen moeten, in de gedekte eventualiteit, minstens gewaarborgd worden aan de beschermde personen die of wier gezinssteun een stage volbracht hebben welke als nodig kan aangezien worden om misbruiken te vermijden.
 Art.    12 . 1. De in artikel 10 vermelde verstrekkingen moeten verleend worden tijdens de gehele duur van de gedekte eventualiteit, met deze uitzondering dat in geval van ziekelijke toestand de duur van de verstrekkingen tot 26 weken per geval kan beperkt worden; de medische verstrekkingen mogen evenwel niet geschorst worden zolang er een ziektevergoeding wordt betaald en er dienen schikkingen getroffen om het voormeld perk te verhogen wanneer het gaat om ziekten voorzien bij 's lands wetgeving en waarvoor er erkend wordt dat langdurige zorgen noodzakelijk zijn.
2. Wanneer er in toepassing van artikel 3 een verklaring afgelegd werd zal de duur der verstrekkingen op 13 weken per geval kunnen beperkt worden.
 DEEL III.  - Ziektevergoedingen.
 Art.    13 . Elk Lid waarvoor dit Deel van het Verdrag van kracht is, moet, overeenkomstig onderstaande artikelen van dit Deel, aan de beschermde personen de toekenning van ziektevergoedingen waarborgen.
 Art.    14 . De gedekte eventualiteit moet de ongeschiktheid tot werken wegens een ziekelijke toestand en die de schorsing van de verdiensten ten gevolge heeft zoals zij bij 's lands wetgeving wordt bepaald, omvatten.
 Art.    15 . De beschermde personen moeten omvatten :
a) hetzij voorgeschreven categorieën van loonarbeiders welke in totaal minstens 50 ten honderd van al de loonarbeiders uitmaken;
b) hetzij voorgeschreven categorieën van de werkende bevolking, welke in totaal minstens 20 ten honderd van al de verblijvende personen uitmaken;
c) hetzij al de verblijvende personen wier bestaansmiddelen tijdens de eventualiteit de overeenkomstig de bepalingen van artikel 67 voorgeschreven perken niet overschrijden.
d) hetzij, wanneer er in toepassing van artikel 3 een verklaring afgelegd werd, voorgeschreven categorieën van loonarbeiders welke in totaal minstens 50 ten honderd uitmaken van al de loonarbeiders die in nijverheidsondernemingen werken met minstens 20 personen.
 Art.    16 . 1. Wanneer categorieën van loonarbeiders of categorieën van de werkende bevolking beschermd zijn, zal de verstrekking een periodieke betaling uitmaken berekend overeenkomstig de bepalingen van hetzij artikel 65, hetzij van artikel 66.
2. Wanneer al de verblijvende personen wier inkomsten tijdens de eventualiteit de voorgeschreven perken niet overschrijden beschermd zijn, zal de verstrekking een periodieke betaling uitmaken berekend overeenkomstig de bepalingen van artikel 67.
 Art.    17 . De in artikel 16 vermelde verstrekking moet in de gedekte eventualiteit minstens gewaarborgd worden aan de beschermde personen die een stage volbracht hebben welke als nodig kan aangezien worden om misbruiken te vermijden.
 Art.    18 . 1. De in artikel 16 vermelde verstrekking moet verleend worden tijdens de gehele duur van de eventualiteit, mits de duur van de verstrekking tot 26 weken per geval van ziekte kan beperkt worden, met de mogelijkheid de verstrekking niet uit te keren voor de eerste drie dagen der schorsing van de verdiensten.
2. Wanneer er in toepassing van artikel 3 een verklaring afgelegd werd, kan de duur van de verstrekking beperkt worden tot :
a) hetzij zulk een periode dat het totaal aantal dagen waarvoor de ziektevergoeding tijdens een jaar wordt verleend niet lager weze dan tienmaal het gemiddeld aantal personen die tijdens hetzelfde jaar beschermd werden;
b) hetzij 13 weken per geval van ziekte, met de mogelijkheid de verstrekking niet uit te keren voor de drie eerste dagen van de schorsing der verdiensten.
 DEEL IV.  - Werkloosheidsvergoedingen.
 Art.    19 . Elk Lid waarvoor dit Deel van het Verdrag van kracht is moet overeenkomstig onderstaande artikelen van dit Deel aan de beschermde personen de toekenning van werkloosheidsvergoedingen waarborgen.
 Art.    20 . De gedekte eventualiteit moet omvatten : de schorsing van de verdiensten - zoals zij bij 's lands wetgeving wordt bepaald - welke te wijten is aan de onmogelijkheid een behoorlijke betrekking te vinden in het geval van een beschermde persoon die geschikt is tot werken en voor de arbeid beschikbaar is.
 Art.    21 . De beschermde personen moeten omvatten :
a) hetzij voorgeschreven categorieën van loonarbeiders, welke in totaal minstens 50 ten honderd van al de loonarbeiders uitmaken;
b) hetzij al de verblijvende personen wier bestaansmiddelen tijdens de eventualiteit en de overeenkomstig de bepalingen van artikel 67 voorgeschreven perken niet overschrijden;
c) hetzij, wanneer er in toepassing van artikel 3 een verklaring werd afgelegd, voorgeschreven categorieën van loonarbeiders, welke in totaal minstens 50 ten honderd uitmaken van al de loonarbeiders die in nijverheidsondernemingen werken met minstens 20 personen.
 Art.    22 . 1. Wanneer categorieën van loonarbeiders beschermd zijn, zal de vergoeding bestaan uit een periodieke betaling berekend overeenkomstig de bepalingen hetzij van artikel 65, hetzij van artikel 66.2. Wanneer al de verblijvende personen, wier bestaansmiddelen tijdens de eventualiteit de voorgeschreven perken niet overschrijden, beschermd zijn, zal de vergoeding bestaan in een periodieke betaling berekend overeenkomstig de bepalingen van artikel 67.
 Art.    23 . De in artikel 22 vermelde vergoeding moet in de gedekte eventualiteit minstens gewaarborgd zijn aan de beschermde personen die een stage volbracht hebben welke als nodig kan aangezien worden om misbruiken te vermijden.
 Art.    24 . 1. De in artikel 22 vermelde vergoeding moet verleend worden tijdens de gehele duur van de eventualiteit, met deze uitzondering dat de vergoedingsduur kan beperkt worden :
a) wanneer categorieën van loonarbeiders beschermd worden, tot 13 weken in de loop van een periode van 12 maanden;
b) wanneer al de verblijvende personen beschermd worden wier bestaansmiddelen tijdens de eventualiteit de voorgeschreven perken niet overschrijden, tot 26 weken in de loop van een periode van 12 maanden.
2. Wanneer de vergoedingsduur krachtens 's lands wetgeving zou bepaald worden volgens de duur van de storting der bijdrage of volgens de vergoedingen welke voorheen ontvangen werden in de loop van een voorgeschreven periode, worden de bepalingen van lid a) van § 1 als voldaan geacht zo de gemiddelde vergoedingsduur minstens 13 weken in de loop van een periode van 12 maanden omvat.
3. De vergoeding mag niet uitgekeerd worden tijdens een wachttijd die in elk geval van schorsing der verdiensten op de eerste zeven dagen vastgesteld is, door de dagen van werkloosheid vóór en na een tijdelijke betrekking, welke niet een voorgeschreven duur te boven gaat, te rekenen als deel uitmakende van hetzelfde geval van schorsing der verdiensten.
4. Wanneer het om seizoenarbeiders gaat, mogen de vergoedingsduur en de wachttijd aan de tewerkstellingsvoorwaarden worden aangepast.
 DEEL V.  - Ouderdomsuitkeringen.
 Art.    25 . Elk Lid waarvoor dit Deel van het Verdrag van kracht is moet overeenkomstig onderstaande artikelen van dit Deel aan de beschermde persoon de toekenning van ouderdomsuitkeringen waarborgen.
 Art.    26 . 1. De gedekte eventualiteit zal de overleving boven een voorgeschreven leeftijd zijn.
2. De voorgeschreven leeftijd zal de 65 jaar niet mogen overschrijden. De bevoegde overheden zullen evenwel een hogere leeftijd mogen vaststellen met het oog op de geschiktheid tot werken van de bejaarde personen in het desbetreffend land.
3. Bij 's lands wetgeving zullen de uitkeringen kunnen geschorst worden zo de persoon, die er anders recht zou op hebben sommige voorgeschreven bezoldigde bedrijvigheden uitvoert, of zullen de uitkeringen, waarvoor er bijdragen betaald worden, kunnen verminderd worden wanneer de verdiensten van de gerechtigden een voorgeschreven bedrag te boven gaan, en zullen de uitkeringen, waarvoor er geen bijdragen betaald worden, kunnen verminderd worden wanneer de verdiensten van de gerechtigde, of zijn andere bestaansmiddelen of de twee tegelijk, een voorgeschreven bedrag overschrijden.
 Art.    27 .  De beschermde personen moeten omvatten :
a) hetzij voorgeschreven categorieën van loonarbeiders, welke in totaal minstens 50 ten honderd van al de loonarbeiders uitmaken;
b) hetzij voorgeschreven categorieën van de werkende bevolking, welke in totaal minstens 20 ten honderd van al de verblijvende personen uitmaken;
c) hetzij al de verblijvende personen wier bestaansmiddelen tijdens de eventualiteit de overeenkomstig de bepalingen van artikel 67 voorgeschreven perken niet overschrijden;
d) hetzij, wanneer er in toepassing van artikel 3 een verklaring afgelegd werd, voorgeschreven categorieën van loonarbeiders welke in totaal minstens 50 ten honderd van al de loonarbeiders uitmaken die in nijverheidsondernemingen werken met minstens 20 personen.
 Art.    28 . De uitkering zal bestaan in een periodieke betaling berekend als volgt :
a) overeenkomstig de bepalingen hetzij van artikel 65, hetzij van artikel 66, wanneer categorieën van loonarbeiders of categorieën der werkende bevolking beschermd worden;
b) overeenkomstig de bepalingen van artikel 67, wanneer al de verblijvende personen, wier bestaansmiddelen tijdens de eventualiteit de voorgeschreven perken niet overschrijden, beschermd worden.
 Art.    29 . 1. De in artikel 28 vermelde uitkering moet in de gedekte eventualiteit gewaarborgd worden :
a) aan een beschermde persoon die vóór de eventualiteit, volgens voorgeschreven regelen, een stage volbracht heeft die hetzij in 30 jaren bijdrage of tewerkstelling, hetzij in 20 jaren verblijf mag bestaan;
b) wanneer principieel al de werkende personen beschermd zijn, aan een beschermde persoon die een voorgeschreven stage van bijdrage volbracht heeft en op wiens naam er, in de loop van de werkende periode van zijn leven, bijdragen gestort werden waarvan het jaarlijks gemiddeld aantal een voorgeschreven cijfer bereikt.
2. Wanneer de toekenning van de in § 1 vermelde uitkering afhangt van het volbrengen van een minimumperiode bijdrage of tewerkstelling, moet er minstens een verminderde uitkering gewaarborgd worden :
a) aan een beschermd persoon die vóór de eventualiteit, volgens voorgeschreven regelen, een stage van 15 jaar bijdrage of tewerkstelling volbracht heeft;
b) wanneer principieel al de werkende personen beschermd zijn, aan een beschermd persoon die een voorgeschreven stage van bijdrage volbracht heeft en op wiens naam er, in de loop van de werkende periode zijns levens, de helft van het voorgeschreven jaarlijks gemiddeld aantal bijdragen, waarnaar lid b) van § 1 van dit artikel verwijst gestort werd.
3. Er zal beschouwd worden dat aan de bepalingen van § 1 van dit artikel voldaan is wanneer minstens aan ieder beschermde persoon die, volgens voorgeschreven regelen, hetzij 10 jaar bijdrage of tewerkstelling, hetzij 5 jaar verblijf volbracht heeft, een uitkering gewaarborgd wordt, berekend overeenkomstig Deel XI, maar volgens een percentage dat 10 eenheden lager is dan dit welk bij dit Deel gevoegde tabel voor de modelgerechtigde vermeld is.
4. Een proportionele vermindering van het percentage vermeld in de bij Deel XI gevoegde tabel is mogelijk wanneer de stage voor de uitkering welke met het verminderd percentage overeenstemt langer dan 10 jaar bijdrage of tewerkstelling, maar niet langer dan 30 jaar bijdrage of tewerkstelling duurde. Wanneer deze stage langer duurde dan 15 jaar, zal er overeenkomstig § 2 van dit artikel een verminderde uitkering toegekend worden.
5. Wanneer de toekenning van de in §§ 1, 3 of 4 van dit artikel vermelde uitkeringen afhangt van het volbrengen van een minimumperiode bijdrage of tewerkstelling, moet er onder de voorgeschreven voorwaarden een verminderde uitkering worden gewaarborgd aan ieder beschermde persoon die, wegens alleen de gevorderde leeftijd die hij had bereikt toen de bepalingen, waarbij dit Deel van het Verdrag kon toegepast worden, in werking traden, de overeenkomstig § 2 van dit artikel voorgeschreven voorwaarden niet heeft kunnen vervullen, tenzij er aan een dergelijke persoon op een hogere leeftijd dan de normale leeftijd een uitkering toegekend wordt overeenkomstig de bepalingen van §§ 1, 3 of 4 van dit artikel.
 Art.    30 . De in artikelen 28 en 29 vermelde uitkeringen moeten tijdens de gehele duur van de eventualiteit verleend worden.
 DEEL VI.  - Vergoedingen wegens arbeidsongevallen en beroepsziekten.
 Art.    31 . Elk Lid waarvoor dit Deel van het Verdrag van kracht is moet aan de beschermde personen de toekenning van vergoedingen wegens arbeidsongevallen en beroepsziekten waarborgen overeenkomstig onderstaande artikelen van dit Deel.
 Art.    32 . De gedekte eventualiteiten moeten de volgende omvatten wanneer zij te wijten zijn aan voorgeschreven arbeidsongevallen of beroepsziekten :
a) ziekelijke toestand;
b) ongeschiktheid tot werken wegens een ziekelijke toestand en die de schorsing van de verdiensten, zoals bepaald in 's lands wetgeving, meesleept;
c) totaal verlies van het vermogen om te verdienen of gedeeltelijk verlies van het vermogen om te verdienen boven een bepaalde graad, wanneer het waarschijnlijk is dat dit totaal of gedeeltelijk verlies zal blijvend zijn, of overeenstemmende vermindering van de lichamelijke gaafheid;
d) verlies van bestaansmiddelen ondergaan door de weduwe of de kinderen wegens het overlijden van het gezinshoofd; wat de weduwen aangaat kan het recht op vergoeding afhangen van het vermoeden, overeenkomstig 's lands wetgeving, dat zij niet in staat is in haar eigen behoeften te voorzien.
 Art.    33 . De beschermde personen moeten omvatten :
a) hetzij voorgeschreven categorieën van loonarbeiders, welke in totaal minstens 50 ten honderd van al de loonarbeiders uitmaken en, voor de vergoedingen waarop het overlijden van de gezinssteun recht geeft, insgelijks de echtgenoten en de kinderen van de loonarbeiders van deze categorieën;
b) hetzij, wanneer in toepassing van artikel 3 een verklaring afgelegd werd, voorgeschreven categorieën van loonarbeiders, welke in totaal minstens 50 ten honderd uitmaken van al de loonarbeiders die in nijverheidsondernemingen werken met minstens 20 personen en, voor de vergoedingen waarop het overlijden van de gezinssteun recht geeft, insgelijks de echtgenoten en de kinderen van de loonarbeiders van deze categorieën.
 Art.    34 . 1. Wanneer het gaat om een ziekelijke toestand, moeten in de vergoeding de in §§ 2 en 3 van dit artikel vermelde medische zorgen begrepen zijn.
2. De medische zorgen moeten omvatten :
a) de zorgen van practici der algemene geneeskunde en van specialisten aan al dan niet in ziekenhuizen opgenomen personen, de bezoeken ten huize inbegrepen;
b) de tandverzorging;
c) de zorgen van verpleegsters, hetzij ten huize, hetzij in een ziekenhuis of in een andere medische instelling;
d) het onderhoud in een ziekenhuis, in een tehuis voor herstelling, in een sanatorium of in een andere medische instelling;
e) de levering van tanden, farmaceutische producten en van andere medische of heelkundige behoeften, inbegrepen de protheses en het onderhoud ervan, alsmede de brillen;
f) de zorgen welke verstrekt worden door een lid van een ander beroep welke wettig is erkend als aanverwant aan het medisch beroep, onder toezicht van een dokter of van een tandarts.
3. Wanneer er in toepassing van artikel 3 een verklaring afgelegd werd, moeten de medische zorgen minstens omvatten :
a) de zorgen van practici der algemene geneeskunde, de bezoeken ten huize inbegrepen;
b) de zorgen van specialisten verleend in ziekenhuizen aan al dan niet opgenomen personen, en de zorgen van specialisten die buiten de ziekenhuizen kunnen verstrekt worden;
c) de levering van essentiële farmaceutische producten, op voorschrift van een dokter of van een andere gekwalificeerde practicus;
d) de opneming in een ziekenhuis wanneer het nodig is.
4. De overeenkomstig vorige paragrafen verstrekte medische zorgen moeten ertoe dienen de gezondheid van de beschermde persoon, alsmede zijn geschiktheid tot werken voor te behoeden, te herstellen of te verbeteren en in zijn persoonlijke behoeften te voorzien.
 Art.    35 . 1. De Regeringsdepartementen of instellingen welke met het verlenen van de medische zorgen belast zijn moeten, wanneer het gepast is, met de algemene diensten voor vakherscholing medewerken ten einde de personen met verminderde geschiktheid aan een gepast werk weder aan te passen.
2. Bij 's lands wetgeving kunnen deze departementen of instellingen gemachtigd worden maatregelen te treffen om de personen met verminderde geschiktheid te herscholen.
 Art.    36 . 1. Betreffende de ongeschiktheid tot werken, of het totaal verlies van het vermogen om te verdienen wanneer het waarschijnlijk is dat dit verlies blijvend zal zijn, of de overeenstemmende vermindering van de lichamelijke gaafheid, of het overlijden van de gezinssteun, zal de vergoeding bestaan in een periodieke betaling berekend overeenkomstig de bepalingen hetzij van artikel 65, hetzij van artikel 66.
2. In geval van gedeeltelijk verlies van het vermogen om te verdienen wanneer het waarschijnlijk is dat dit verlies zal blijvend zijn, of in geval van overeenstemmende vermindering van de lichamelijke gaafheid, zal de vergoeding, wanneer zij verschuldigd is, bestaan in een periodieke betaling welke vastgesteld is op een behoorlijke verhouding van die welke voorzien is in geval van totaal verlies van het vermogen om te verdienen of van een overeenstemmende vermindering van de lichamelijke gaafheid.
3. De periodieke betalingen zullen kunnen omgezet worden in een ineens te storten kapitaal :
a) hetzij wanneer de graad van ongeschiktheid gering is;
b) hetzij wanneer aan de bevoegde overheden de waarborg van een oordeelkundige aanwending zal gegeven worden.
 Art.    37 . De in artikelen 34 en 36 vermelde vergoedingen moeten, in de gedekte eventualiteit, minstens gewaarborgd worden aan de beschermde personen die op het ogenblik van het ongeval of op het ogenblik waarop de ziekte werd opgedaan als loonarbeiders op het grondgebied van het Lid tewerkgesteld waren en, wanneer het gaat om periodieke betalingen wegens het overlijden van de gezinssteun, aan de weduwe en aan zijn kinderen.
 Art.    38 . De in artikelen 34 en 36 vermelde vergoedingen moeten verleend worden tijdens de gehele duur van de eventualiteit; wat de ongeschiktheid tot werken aangaat zal evenwel de vergoeding niet mogen uitgekeerd worden voor de eerste drie dagen in elk geval van schorsing der verdiensten.
 DEEL VII.  - Gezinsuitkeringen.
 Art.    39 . Elk lid waarvoor dit Deel van het Verdrag van kracht is moet overeenkomstig onderstaande artikelen van dit Deel aan de beschermde personen de toekenning van gezinsuitkeringen en waarborgen.
 Art.    40 . De gedekte eventualiteit zal de last van kinderen zijn volgens wat voorgeschreven is.
 Art.    41 . De beschermde personen moeten omvatten :
a) hetzij voorgeschreven categorieën van loonarbeiders, welke in totaal minstens 50 ten honderd van al de loonarbeiders uitmaken;
b) hetzij voorgeschreven categorieën van de werkende bevolking welke in totaal minstens 20 ten honderd van al de verblijvende personen uitmaken;
c) hetzij al de verblijvende personen wier bestaansmiddelen tijdens de eventualiteit voorgeschreven perken niet overschrijden;
d) hetzij, wanneer er in toepassing van artikel 3 een verklaring afgelegd werd, voorgeschreven categorieën van loonarbeiders, welke in totaal minstens 50 ten honderd uitmaken van al de loonarbeiders die in nijverheidsondernemingen werken met minstens 20 personen.
 Art.    42 . De uitkeringen moeten omvatten :
a) hetzij een periodieke betaling toegekend aan ieder beschermde persoon die de voorgeschreven stage volbracht heeft;
b) hetzij de verstrekking aan de kinderen, of voor de kinderen, van voedsel, klederen, huisvesting, vacantieverblijf of huishoudelijke bijstand;
c) hetzij een combinatie van de onder a) en b) beoogde uitkeringen.
 Art.    43 . De in artikel 42 vermelde uitkeringen moeten minstens gewaarborgd worden aan een beschermde persoon die in de loop van een voorgeschreven periode een stage volbracht heeft die kan bestaan in drie maand bijdrage of tewerkstelling, hetzij in een jaar verblijf volgens wat er voorgeschreven is.
 Art.    44 . De totale waarde van de overeenkomstig artikel 42 verleende uitkeringen aan de beschermde personen zal zo groot moeten zijn dat zij neerkomt op :
a) hetzij 3 % van het loon van een gewone volwassen hulparbeider vastgesteld overeenkomstig de in artikel 66 geponeerde regelen, vermenigvuldigd met het totaal aantal kinderen van al de beschermde personen;
b) hetzij 1,5 % van voormeld loon vermenigvuldigd met het aantal kinderen van al de verblijvende personen.
 Art.    45 . Wanneer de uitkeringen bestaan in een periodieke betaling, moeten zij tijdens de gehele duur van de eventualiteit verleend worden.
 DEEL VIII.  - Verstrekking bij moederschap.
 Art.    46 . Elk lid waarvoor dit Deel van het Verdrag van kracht is, moet overeenkomstig onderstaande artikelen van dit Deel aan de beschermde personen de toekenning van verstrekkingen bij moederschap waarborgen.
 Art.    47 . De gedekte eventualiteit zal zijn de zwangerschap, de bevalling en de gevolgen ervan, en de schorsing van verdiensten die er uit voortvloeit, zoals zij bij 's lands wetgeving wordt bepaald.
 Art.    48 . De beschermde personen moeten omvatten :
a) hetzij al de vrouwen die tot voorgeschreven categorieën van loonarbeiders behoren, welker categorieën in totaal minstens 50 ten honderd van al de loonarbeiders uitmaken en, betreffende de medische verstrekkingen in geval van moederschap, insgelijks de echtgenoten van de mannen die tot deze zelfde categorieën behoren;
b) hetzij al de vrouwen die tot voorgeschreven categorieën van de werkende bevolking, behoren, welker categorieën in totaal minstens 20 ten honderd van al de verblijvende personen uitmaken en, betreffende de medische verstrekkingen in geval van moederschap, insgelijks de echtgenoten van de mannen die tot deze zelfde categorieën behoren.
c) hetzij, wanneer er in toepassing van artikel 3 een verklaring werd afgelegd, al de vrouwen die tot voorgeschreven categorieën van loonarbeiders behoren, welker categorieën in totaal minstens 50 ten honderd uitmaken van al de loonarbeiders die in nijverheidsondernemingen werken met minstens 20 personen en, betreffende de medische verstrekkingen in geval van moederschap, insgelijks de echtgenoten van de mannen die tot deze zelfde categorieën behoren.
 Art.    49 . 1. Wat de zwangerschap, de bevalling en de gevolgen ervan aangaat, moeten de medische verstrekkingen bij moederschap de in §§ 2 en 3 van dit artikel vermelde medische zorgen omvatten.
2. De medische zorgen moeten minstens omvatten :
a) de zorgen vóór de geboorte, de zorgen tijdens de bevalling en de zorgen na de geboorte, verleend hetzij door een dokter, hetzij door een gediplomeerde vroedvrouw;
b) de opneming in een hospitaal wanneer het nodig is.
3. De in § 2 van dit artikel vermelde medische zorgen moeten dienen om de gezondheid van de beschermde vrouw, alsmede haar geschiktheid tot werken voor te behoeden, te herstellen of te verbeteren en in haar persoonlijke behoeften te voorzien.
4. De Regeringsdepartementen of instellingen die in geval van moederschap medische verstrekkingen verlenen, moeten de beschermde vrouwen door alle middelen welke als gepast kunnen beschouwd worden, aanmoedigen op de algemene gezondheidsdiensten welke door de openbare overheden of door andere organismen die door de openbare overheden erkend zijn te hunner beschikking gesteld worde beroep te doen.
 Art.    50 . Wat de schorsing van de verdiensten wegens zwangerschap, bevalling en de gevolgen ervan aangaat, zal de verstrekking bestaan in een periodieke betaling berekend overeenkomstig de bepalingen van hetzij artikel 65, hetzij van artikel 66. Het bedrag van de periodieke betaling kan in de loop van de eventualiteit verschillen onder voorwaarde dat het gemiddeld bedrag met voormelde bepalingen overeenstemt.
 Art.    51 . De in artikelen 49 en 50 vermelde verstrekkingen moeten, in de gedekte eventualiteit, minstens gewaarborgd worden aan een vrouw die tot de beschermde categorieën behoort en die een stage volbracht heeft welke als nodig kan aangezien worden om misbruiken te vermijden; de in artikel 49 vermelde verstrekkingen dienen insgelijks gewaarborgd aan de echtgenoten van de mannen der beschermde categorieën, wanneer deze de voorziene stage volbracht hebben.
 Art.    52 . De in artikelen 49 en 50 vermelde verstrekkingen moeten tijdens de gehele duur van de gedekte eventualiteit verleend worden; de periodieke betalingen kunnen evenwel tot 12 weken beperkt worden, tenzij erbij 's lands wetgeving een langere periode van werkverzuim opgelegd of toegelaten wordt, in dit geval zullen de betalingen niet op een periode van kortere duur mogen beperkt worden.
 DEEL IX.  - Invaliditeitsuitkeringen.
 Art.    53 . Elk Lid waarvoor dit Deel van het Verdrag van kracht is, moet overeenkomstig onderstaande artikelen van dit Deel de toekenning van invaliditeitsuitkeringen aan de beschermde personen waarborgen.
 Art.    54 . De gedekte eventualiteit bestaat in ongeschiktheid van een voorgeschreven graad, om een beroepsbedrijvigheid uit te oefenen, ingeval deze ongeschiktheid waarschijnlijk blijvend zal zijn of zal voortbestaan nadat de ziektevergoeding niet meer uitgekeerd wordt.
 Art.    55 . De beschermde personen moeten omvatten :
a) hetzij voorgeschreven categorieën van loonarbeiders, die minstens 50 ten honderd van al de loonarbeiders uitmaken;
b) hetzij voorgeschreven categorieën van de werkende bevolking, die minstens 20 ten honderd van al de verblijvende personen uitmaken;
c) hetzij alle verblijvende personen wier bestaansmiddelen tijdens de eventualiteit de overeenkomstig de bepalingen van artikel 67 voorgeschreven perken niet overschrijdt;
d) hetzij, wanneer bij toepassing van artikel 3 een verklaring werd afgelegd, voorgeschreven categorieën van loonarbeiders die in totaal minstens 50 ten honderd uitmaken van al de loonarbeiders die in nijverheidsondernemingen werken met minstens 20 arbeiders.
 Art.    56 . De uitkering zal bestaan in een periodieke betaling, berekend als volgt :
a) overeenkomstig de bepalingen hetzij van artikel 65, hetzij van artikel 66, wanneer categorieën van loonarbeiders of categorieën van de werkende bevolking beschermd worden.
b) overeenkomstig de bepalingen van artikel 67, wanneer al de verblijvende personen wier bestaansmiddelen tijdens de eventualiteit de voorgeschreven perken niet overschrijden, beschermd worden.
 Art.    57 . 1. De bij artikel 56 beoogde uitkering dient in de gedekte eventualiteit, minstens gewaarborgd :
a) aan een beschermd persoon die overeenkomstig voorgeschreven regelen en vóór de eventualiteit een stage volbracht heeft, die kan bestaan in hetzij 15 jaar bijdrage of tewerkstelling, hetzij 10 jaar verblijf;
b) indien principieel alle werkende personen beschermd zijn, aan een beschermd persoon die een stage van 3 jaar bijdrage volbracht heeft en op wiens naam, tijdens de werkende periode zijns levens, bijdragen gestort werden waarvan het jaarlijks gemiddeld aantal een voorgeschreven cijfer bereikt.
2. Zo de toekenning van de bij § 1 beoogde uitkering afhangt van het volbrengen van een minimumperiode van bijdrage of tewerkstelling, dient een verminderde uitkering gewaarborgd minstens :
a) aan een beschermd persoon die vóór de eventualiteit, volgens voorgeschreven regelen een stage van 5 jaar bijdrage of tewerkstelling volbracht heeft;
b) indien principieel alle werkende personen beschermd zijn, aan een beschermd persoon die een stage van 3 jaar bijdrage volbracht heeft, en op wiens naam, tijdens de werkende periode zijns levens, de helft van het voorgeschreven jaarlijks gemiddeld aantal bijdragen, waarnaar lid b) van § 1 van dit artikel verwijst, gestort werd.
3. Er zal beschouwd worden dat aan de bepalingen van § 1 van dit artikel voldaan is wanneer minstens aan ieder beschermde persoon die volgens voorgeschreven regelen 5 jaar bijdrage, tewerkstelling of verblijf volbracht heeft, een uitkering gewaarborgd wordt, berekend overeenkomstig Deel XI, doch volgens een percentage dat 11 eenheden lager is dan dit van de bij bedoeld Deel gevoegde tabel betreffende de modelgerechtigden.
4. Een proportionele vermindering van het percentage der bij Deel XI gevoegde tabel is mogelijk zo de stage voor de uitkering die met het verminderd percentage overeenstemt langer dan 5 jaar bijdrage of tewerkstelling duurde, doch geen 15 jaar bijdrage of tewerkstelling duurde. Er zal overeenkomstig § 2 van dit artikel een verminderde uitkering toegekend worden.
 Art.    58 . De bij artikelen 56 en 57 vermelde uitkeringen dienen toegekend tijdens de volledige duur der eventualiteit of tot zij vervangen worden door een ouderdomsuitkering.
 DEEL X.  - Overlevingsuitkeringen.
 Art.    59 . Elk Lid waarvoor dit Deel van het Verdrag van kracht is moet de toekenning der overlevingsuitkeringen overeenkomstig navermelde artikelen van dit Deel aan de beschermde personen waarborgen.
 Art.    60 . 1. De gedekte eventualiteit moet het verlies van bestaansmiddelen door de weduwe of de kinderen ingevolge het overlijden van de gezinssteun omvatten; in het geval van de weduwe kan het recht op de uitkering, overeenkomstig 's lands wetgeving, afhangen van het vermoeden dat zij niet in staat is in haar eigen onderhoud te voorzien.
2. De uitkering zal bij 's lands wetgeving kunnen geschorst worden zo de persoon die erop zou gerechtigd geweest zijn bepaalde voorgeschreven bezoldigde bedrijvigheden uitoefent; zo zij door middel van bijdragen gevestigd werd, zal zij op dezelfde wijze kunnen verminderd worden indien de verdiensten van de gerechtigde een voorgeschreven bedrag te boven gaat; werd zij integendeel zonder bijdragen gevestigd, dan zal zij eveneens kunnen verminderd worden, zo de verdiensten van de gerechtigde, of zijn andere bestaansmiddelen, of allebei samen een bepaald bedrag te boven gaat.
 Art.    61 . De beschermde personen moeten omvatten :
a) hetzij de echtgenoten en kinderen van de personen die gezinssteun zijn en tot voorgeschreven categorieën van loonarbeiders behoren, zo deze categorieën in totaal minstens 50 ten honderd van al de loonarbeiders uitmaken;
b) hetzij de echtgenoten en kinderen van de personen die gezinssteun zijn en die tot voorgeschreven categorieën van de werkende bevolking behoren, zo deze categorieën in totaal minstens 20 ten honderd van al de verblijvende personen uitmaken;
c) hetzij, zo zij de hoedanigheid van verblijvende persoon bezitten, alle weduwen en kinderen die hun gezinssteun verloren hebben en wier bestaansmiddel tijdens de gedekte eventualiteit de bij de bepalingen van artikel 67 voorgeschreven perken niet overschrijden.
d) hetzij, zo er bij toepassing van artikel 3 een verklaring werd afgelegd, de echtgenoten en kinderen van personen die gezinssteun zijn en tot voorgeschreven categorieën van loonarbeiders behoren die in totaal minstens 50 ten honderd uitmaken van al de loonarbeiders die in nijverheidsondernemingen werken met minstens 20 arbeiders.
 Art.    62 . De uitkering zal bestaan in een als volgt te berekenen periodieke betaling :
a) overeenkomstig de bepalingen hetzij van artikel 65, hetzij van artikel 66, wanneer de categorieën van loonarbeiders of categorieën van de werkende bevolking beschermd zijn;
b) overeenkomstig de bepalingen van artikel 67, wanneer al de verblijvende personen wier bestaansmiddelen tijdens de eventualiteit de voorgeschreven perken niet overschrijden, beschermd worden.
 Art.    63 . 1. De bij artikel 62 beoogde uitkering dient, zo de eventualiteit gedekt is, minstens gewaarborgd :
a) aan een beschermd persoon wiens gezinssteun overeenkomstig voorgeschreven regelen een stage volbracht heeft die kan bestaan in hetzij 15 jaar bijdrage of tewerkstelling, hetzij 10 jaar verblijf;
b) indien principieel vrouwen en kinderen van alle werkende personen beschermd zijn, aan een beschermd persoon wiens gezinssteun een stage van 3 jaar bijdrage volbracht heeft, op voorwaarde dat op de naam van bedoelde gezinssteun tijdens de werkende periode zijns levens, bijdragen gestort werden waarvan het jaarlijks gemiddeld aantal een voorgeschreven cijfer bereikt.
2. Indien de bij § 1 beoogde uitkering slechts wordt toegekend na het volbrengen van een minimumperiode van bijdrage of tewerkstelling, dient een verminderde uitkering minstens gewaarborgd :
a) aan een beschermd persoon wiens gezinssteun volgens voorgeschreven regelen een stage van 5 jaar bijdrage of tewerkstelling volbracht heeft;
b) indien principieel de vrouwen en kinderen van alle werkende personen beschermd zijn, aan een beschermd persoon wiens gezinssteun een stage van 3 jaar bijdrage volbracht heeft, op voorwaarde dat op naam van die gezinssteun, tijdens de werkende periode zijns levens, de helft van het voorgeschreven jaarlijks gemiddeld aantal bijdragen, waarnaar lid b) van § 1 van dit artikel verwijst, gestort werd.
3. Er zal beschouwd worden dat aan de bepalingen van § 1 van dit artikel voldaan is wanneer minstens aan ieder beschermde persoon wiens gezinssteun volgens voorgeschreven regelen 5 jaar bijdrage, tewerkstelling of verblijf volbracht heeft, een uitkering gewaarborgd wordt, berekend overeenkomstig Deel XI, doch volgens een percentage dat 10 eenheden lager is dan dit van de bij bedoeld Deel gevoegde tabel betreffende de modelgerechtigde.
4. Een proportionele vermindering van het percentage der bij Deel XI gevoegde tabel is mogelijk zo de stage voor de uitkering die met het verminderd percentage overeenstemt langer dan 5 jaar bijdrage of tewerkstelling doch niet langer dan 15 jaar bijdrage of tewerkstelling duurde. Er zal overeenkomstig § 2 van dit artikel een verminderde uitkering toegekend worden.
5. Opdat een weduwe zonder kind, van wie vermoed wordt dat zij niet in staat is in haar eigen onderhoud te voorzien, zou recht hebben op een overlevingsuitkering, kan een minimum-huwelijksduur voorgeschreven worden.
 Art.    64 . De bij artikel 62 en 63 vermelde uitkeringen dienen tijdens de volledige duur der eventualiteit verleend.
 DEEL XI.  - Berekening van de periodieke betalingen.
 Art.    65 . 1. Voor elke periodieke betaling waarop dit artikel van toepassing is, zal het bedrag van de uitkering, verhoogd met het bij dit Deel gevoegde tabel, en voor de eventualiteit ter zake, minstens gelijk weze aan het in die tabel vermelde percentage met betrekking tot het totaal van de vroegere verdienste van de gerechtigde of van zijn gezinssteun, en van het bedrag van de kinderbijslag betaald aan een beschermde persoon die dezelfde gezinslasten heeft als modelgerechtigde.
2. De vroegere verdienste van de gerechtigde of van zijn gezinssteun zal berekend worden overeenkomstig voorgeschreven regelen en, wanneer de beschermde persoon of hun gezinssteun in klassen ingedeeld zijn volgens hun verdiensten, zal de vroegere verdienste kunnen berekend worden volgens de grondverdiensten van de klassen waartoe zij behoord hebben.
3. Er zal een maximum kunnen voorgeschreven worden voor het bedrag van de uitkering of voor de verdienste welke in de berekening van de uitkering in aanmerking wordt genomen onder voorbehoud dat dit maximum derwijze vastgesteld weze dat aan de bepalingen van § 1 van dit artikel voldaan is wanneer de vroegere verdienste van de gerechtigde of van zijn gezinssteun lager is dan of gelijk aan het loon van een geschoolde arbeider.
4. De vroegere verdienste van de gerechtigde of van zijn gezinssteun, het loon van de geschoolde arbeider, de uitkering en de kinderbijslag zullen op dezelfde grondtijden berekend worden.
5. Voor de andere gerechtigden zal de uitkering derwijze vastgesteld worden, dat zij in redelijk verband staat met die van de modelgerechtigde.
6. Voor de toepassing van dit artikel zal een geschoolde arbeider zijn :
a) hetzij een bankwerker of een draaier in de andere mechanische bedrijven dan de bedrijven voor electrische machines;
b) hetzij een geschoolde modelarbeider bepaald overeenkomstig de beschikkingen van volgende paragraaf;
c) hetzij een persoon wiens verdienste gelijk is aan of hoger is dan de verdiensten van 75 percent van al de beschermde personen. Deze verdiensten worden bepaald op een jaarlijkse grondslag of op grondslag van een kortere periode, volgens wat zal voorgeschreven zijn;
d) hetzij een persoon waarvan de verdienste gelijk is aan 125 percent van de gemiddelde verdienste van al de beschermde personen.
7. De voor de toepassing van lid b) van vorige paragraaf geschoolde modelarbeiders zal gekozen worden in de klasse waarin het grootst aantal mannen, die voor de beoogde eventualiteit beschermd zijn, of de gezinssteun van beschermde personen werken, in de tak waarin zelf het grootst aantal van deze beschermde personen of hun gezinssteun tewerkgesteld zijn, daartoe zal internationale modelindeling, per nijverheid, van al de economische bedrijvigheidstakken gebruikt worden welke aangenomen werd door de Economische en Sociale Raad van de Verenigde Naties in zijn zevende zitting op 27 augustus 1948, en die als bijlage van dit Verdrag weergegeven wordt, rekening gehouden met elke wijziging welke erin zou kunnen aangebracht worden.
8. Wanneer de uitkeringen van het een tot het ander gewest verschillen, zal er in elk deze gewesten een geschoolde arbeider kunnen gekozen worden overeenkomstig de bepalingen van §§ 6 en 7 van dit artikel.
9. Het loon van de geschoolde arbeider zal bepaald worden op grond van het loon voor een normaal aantal werkuren vastgesteld hetzij bij collectieve overeenkomsten, hetzij, gebeurlijk, bij 's lands wetgeving of krachtens deze, hetzij door de gewoonte, de toelagen voor levensduurte indien er zijn inbegrepen; wanneer de aldus bepaalde lonen van het een tot het ander gewest verschillen en dat § 8 van dit artikel niet toegepast is zal het gemiddeld loon genomen worden.
10. De bedragen van de lopende periodieke betalingen welke toegekend worden voor ouderdom, arbeidsongevallen en beroepsziekten (uitgezonderd die voor de ongeschiktheid tot werken), invaliditeit en overlijden van de gezinssteun zullen herzien worden ten gevolge van merkbare schommelingen van het algemeen peil der verdiensten welke voortvloeien uit merkbare schommelingen van de bestaanskosten.
 Art.    66 . 1. Voor elke periodieke betaling waarop dit artikel van toepassing is, zal het bedrag van de uitkering, verhoogd met het bedrag van de kinderbijslag betaald tijdens de eventualiteit derwijze moeten zijn dat het voor de in de bij dit Deel gevoegde tabel beoogde modelgerechtigde minstens gelijk is, voor de eventualiteit ter zake, aan het in deze tabel vermelde percentage met betrekking tot het totaal van het loon van de gewone volwassen hulparbeider, en van het bedrag van de kinderbijslag betaald aan een beschermde persoon die dezelfde gezinslasten heeft als de modelgerechtigde.
2. Het loon van de gewone volwassen hulparbeider, de uitkering en de kinderbijslag zullen op dezelfde grondtijden berekend worden.
3. Voor de andere gerechtigden zal de uitkering derwijze vastgesteld worden dat zij in een redelijk verband met die van de modelgerechtigde staat.
4. Voor de toepassing van dit artikel zal de gewone hulparbeider zijn :
a) hetzij een modelhulparbeider in de andere mechanische bedrijven dan de bedrijven voor electrische machines;
b) hetzij een modelhulparbeider bepaald overeenkomstig de bepalingen van de volgende paragraaf.
5. De voor de toepassing van lid b) van vorige paragraaf modelhulparbeider zal gekozen worden in de klasse waarin het grootst aantal mannen, of de gezinssteun van beschermde personen werken, in de tak waarin zelf het grootst aantal van deze beschermde personen of hun gezinssteun tewerkgesteld zijn daartoe zal de internationale modelindeling, per nijverheid, van al de economische bedrijvigheidstakken gebruikt worden, welke aangenomen werd door de Economische en Sociale Raad van de Verenigde Naties in zijn zevende zitting, op 27 augustus 1948, en die als bijlage van dit Verdrag weergegeven wordt, rekening gehouden met elke wijziging welke er in zou kunnen aangebracht worden.
6. Wanneer het bedrag der uitkeringen van het een tot het ander gewest verschillen, zal een gewone volwassen hulparbeider in elk der gewesten kunnen gekozen worden overeenkomstig de bepalingen van §§ 4 en 5 van dit artikel.
7. Het loon van de gewone volwassen hulparbeider zal bepaald worden op grondslag van het loon voor een normaal aantal arbeidsuren vastgesteld hetzij bij collectieve overeenkomsten, hetzij, gebeurlijk, bij 's lands wetgeving of krachtens ervan, hetzij door de gewoonte, de toelagen voor levensduurte wanneer er zijn inbegrepen, wanneer de aldus vastgestelde lonen van het een tot het ander gewest verschillen en dat § 6 van dit artikel niet toegepast wordt, zal het gemiddeld loon worden genomen.
8. De bedragen van de lopende periodieke betalingen toegekend voor ouderdom, arbeidsongevallen en beroepsziekten (uitgezonderd die welke de ongeschiktheid tot werken dekken), invaliditeit en overlijden van de gezinssteun zullen herzien worden ten gevolge van merkbare schommelingen van het algemeen peil der verdiensten welke voortvloeien uit merkbare schommelingen van de bestaanskosten.
 Art.    67 . Voor elke periodieke betaling waarop dit artikel van toepassing is :
a) moet het bedrag van de uitkering bepaald worden volgens een voorgeschreven schaal, of volgens een door de bevoegde openbare overheden overeenkomstig voorgeschreven regelen vastgestelde schaal;
b) mag het bedrag van de uitkering slechts verminderd worden in de mate waarin de andere bestaansmiddelen van het gezin van de gerechtigde de door de bevoegde openbare overheden overeenkomstig voorgeschreven of vastgestelde aanzienlijke bedragen te boven gaan;
c) het totaal van de uitkering en van de andere bestaansmiddelen, na aftrekking van de bij voormeld lid b) beoogde aanzienlijke bedragen, moet toereikend zijn om aan het gezin van de gerechtigde gezonde en behoorlijke bestaansvoorwaarden te verzekeren en mag niet lager zijn dan het bedrag van de overeenkomstig de bepalingen van artikel 66 berekende uitkeringen;
d) er zal beschouwd worden dat aan de bepalingen van lid c) voldaan is wanneer het totaal bedrag van de krachtens het Deel terzake betaalde uitkeringen met minstens 30 ten honderd het totaal bedrag der uitkeringen overschrijdt dat zou bekomen worden door toepassing van artikel 66 en van de bepalingen van :
i) lid b) van artikel 15 voor Deel III;
ii) lid b) van artikel 27 voor Deel V;
iii) lid b) van artikel 55 voor Deel IX;
iv) lid b) van artikel 61 voor Deel X.

TABEL (bijlage van Deel XI).
Periodieke betalingen aan de model-gerechtigden.
Deel

EVENTUALITEIT

MODEL-GERECHTIGDEN

 Percentage
III

 Ziekte

 Man met een echtgenote en 2

45

 kinderen.
IV

Werkloosheid

 Man met een echtgenote en 2

45

 kinderen.
V

 Ouderdom

 Man met een echtgenote op

 pensioenleeftijd.

40
VI

Arbeidsongevallen en

beroepsziekten :

Ongeschiktheid tot
 Man met een echtgenote en 2

50

werken.

kinderen.

Invaliditeit

 Man met een echtgenote en 2

50

 kinderen.

Overlevenden

 Weduwe met 2 kinderen

40
VIII

Moederschap

Vrouw

45
IX

Invaliditeit

 Man met een echtgenote en

40

 kinderen.
X

 Overlevenden

 Weduwe met 2 kinderen.

 40
 DEEL XII.  - Gelijkheid van behandeling der verblijvende personen die geen onderdanen zijn.
 Art.    68 . 1. De verblijvende personen die geen onderdanen zijn moeten dezelfde rechten hebben als de verblijvende personen die onderdanen zijn. Wat de uitkeringen of de gedeelten van uitkeringen aangaat welke uitsluitend of overwegend door openbare fondsen worden gefinancierd en wat de overgangsstelsels aangaat, mogen er evenwel bijzondere bepalingen ten opzichte van de niet-onderdanen en ten opzichte van de onderdanen die buiten het grondgebied van het Lid geboren zijn, voorgeschreven worden.
2. In de stelsels van sociale zekerheid waarvoor er bijdragen moeten betaald worden en waarvan de bescherming op de loonarbeiders van toepassing is, moeten de beschermde personen die onderdanen zijn van een ander Lid dat de verplichtingen aanvaard heeft welke voortvloeien uit het overeenstemmend Deel van het Verdrag, ten opzichte van dit Deel, dezelfde rechten hebben als de onderdanen van het betrokken Lid. De toepassing van deze paragraaf zal evenwel kunnen afhangen van het bestaan van een bilateraal of multilateraal akkoord waarbij een wederkerigheid voorzien wordt.
 DEEL XIII.  - Gemeenschappelijke bepalingen.
 Art.    69 . Een verstrekking waarop een beschermde persoon zou recht hebben gehad in toepassing van om het even welke der Delen II tot X van dit Verdrag, kan geschorst worden in een mate welke kan voorgeschreven worden :
a) zolang de betrokkene zich niet op het grondgebied van het Lid bevindt;
b) zolang er in het onderhoud van de betrokkene voorzien wordt met openbare fondsen of ten koste van een instelling of van een dienst voor sociale zekerheid; zo de verstrekking de kosten van dit onderhoud te boven gaat, moet het verschil toegekend worden aan de personen die ten laste van de gerechtigde zijn;
c) zolang de betrokkene in geld een andere uitkering van sociale zekerheid ontvangt met uitzondering van een familieuitkering, en tijdens de gehele periode gedurende dewelke hij voor dezelfde eventualiteit door een derde partij vergoed wordt, onder voorbehoud dat het gedeelte van de uitkering welke geschorst wordt niet de andere uitkering of de vergoeding welke van een derde partij voorkomt, te boven gaat;
d) wanneer de betrokkene getracht heeft een verstrekking bedrieglijk te bekomen;
e) wanneer de eventualiteit door een misdaad of een misdrijf begaan door de betrokkene veroorzaakt werd;
f) wanneer de eventualiteit veroorzaakt werd door de opzettelijke schuld van de betrokkene;
g) in de gepaste gevallen, wanneer de betrokkene verwaarloost op de medische diensten of de wederaanpassingsdiensten die te zijner beschikking staan beroep te doen of de regelen niet naleeft welke voorgeschreven zijn om na te gaan of de eventualiteit bestaat of voor het gedrag van de gerechtigden op de verstrekkingen.
h) wat de werkloosheidsvergoeding aangaat, wanneer de betrokkene verwaarloost beroep te doen op de diensten voor arbeidsbemiddeling te zijner beschikking;
i) wat de werkloosheidsvergoeding aangaat, wanneer de betrokkene zijn betrekking verloren heeft wegens de stopzetting van het werk te wijten aan een beroepsgeschil, of wanneer hij vrijwillig zijn betrekking verlaten heeft zonder wettige redenen;
j) wat de overlevingsuitkering aangaat, zolang de weduwe ongehuwd met een man samenleeft.
 Art.    70 . 1. Ieder verzoeker moet het recht hebben beroep in te stellen wanneer de verstrekking geweigerd wordt of wanneer er betreffende de hoedanigheid of de hoeveelheid ervan betwisting bestaat.
2. Wanneer er voor de toepassing van dit Verdrag het verlenen van medische zorgen toevertrouwd wordt aan een Regeringsdepartement dat tegenover een parlement verantwoordelijk is, kan het in § 1 van dit artikel voorzien recht van beroep vervangen worden door het recht om door de bevoegde overheid elke klacht betreffende de weigering van de medische zorgen of de hoedanigheid van de verkregen medische zorgen te doen onderzoeken.
3. Wanneer de verzoekschriften bij rechtbanken welke speciaal ingesteld zijn om de kwesties van sociale zekerheid te behandelen en waarin om de beschermde personen vertegenwoordigd zijn aanhangig gemaakt worden, mag het recht van beroep niet verleend worden.
 Art.    71 . 1. De kosten van de in toepassing van dit Verdrag toegekende verstrekkingen en de kosten voor het verlenen van deze verstrekkingen moeten collectief gefinancierd worden door middel van bijdragen of belastingen, of door allebei samen, volgens modaliteiten waarbij er vermeden wordt dat personen met geringe bestaansmiddelen een te grote last moeten dragen en waarbij wordt rekening gehouden met de economische toestand van het Lid en van die der categorieën van beschermde personen.
2. Het totaal van de verzekeringsbijdrage ten laste van de beschermde loonarbeiders mag niet 50 % van het totaal der geldmiddelen voor de bescherming van de loonarbeiders, van hun echtgenoten en kinderen te boven gaan. Om te bepalen of deze voorwaarde vervuld is, zullen de door het Lid in toepassing van het Verdrag verleende verstrekkingen in hun geheel kunnen beschouwd worden, met uitzondering van de gezinsuitkeringen en met uitzondering van de vergoedingen voor arbeidsongevallen en beroepsziekten, wanneer laatstgenoemde onder een bijzondere tak vallen.
3. Het lid moet een algemene verantwoordelijkheid op zich nemen betreffende het verlenen van de in toepassing van dit Verdrag toegekende verstrekkingen en alle nodige maatregelen treffen om dit doel te bereiken; het moet, zo nodig, er zich van vergewissen dat de nodige actuariële studies en berekeningen betreffende het financieel evenwicht periodiek worden verricht en in elk geval vóór elke wijziging in de verstrekkingen in het bedrag van de verzekeringsbijdragen of in de belastingen welke dienen om de desbetreffende eventualiteiten te dekken.
 Art.    72 . 1. Wanneer de administratie niet verzekerd wordt door een instelling welke door de openbare overheden gereglementeerd is of door een Regeringsdepartement welke tegenover een parlement verantwoordelijk is, moeten vertegenwoordigers van de beschermde personen aan de administratie deelnemen of er aan verbonden worden met adviserende bevoegdheid onder voorgeschreven voorwaarden; bij 's lands wetgeving mag ook de deelneming van vertegenwoordigers der werkgevers en der openbare eenheden voorzien worden.
2. Het Lid moet voor de goede administratie van de instellingen en diensten welke tot de toepassing van dit Verdrag bijdragen een algemene verantwoordelijkheid op zich nemen.
 DEEL XIV.  - Allerlei bepalingen.
 Art.    73 . Dit Verdrag zal niet van toepassing zijn :
a) op de eventualiteiten welke van vóór het in werking treden van overeenstemmend Deel van het Verdrag voor het betrokken Lid dagtekent;
b) op de verstrekkingen welke verleend werden voor eventualiteiten die op het in werking treden van het overeenstemmend Deel van het Verdrag voor het betrokken Lid volgden, in de mate waarin de rechten op deze verstrekkingen voortkomen van perioden vóór de datum van deze inwerkingtreding.
 Art.    74 . Dit Verdrag mag niet aangezien worden als houdende herziening van om het even welke der bestaande verdragen.
 Art.    75 . Wanneer er aldus in een later door de Conferentie aangenomen verdrag zal beschikt worden en betreffende een of verscheidene zaken welke in dit Verdrag behandeld worden, zullen de bepalingen van dit Verdrag welke in het nieuw verdrag zullen opgenomen worden ophouden van toepassing te zijn op elk Lid dat dit bekrachtigd heeft, van de datum af der inwerkingtreding ervan voor het betrokken Lid.
 Art.    76 . 1. Elk Lid dat dit Verdrag bekrachtigd verbindt er zich toe in het jaarverslag dat het moet indienen over de toepassing van het Verdrag, overeenkomstig artikel 22 van het Statuut der Internationale Arbeidsorganisatie, te verstrekken :
a) volledige inlichtingen over de wetgeving waarbij aan de bepalingen van het Verdrag uitwerking wordt gegeven;
b) de bewijzen dat het voldaan heeft aan de statistische eisen gesteld in :
i) artikelen 9 a), b), c) of d); 15 a), b) of d); 21 a) of c); 27 a, b of d; 33 a of b); 41 a), b) of d); 48 a), b) of c); 55 a, b of d; 61 a), b) of d) betreffende het aantal beschermde personen;
ii) artikelen 44, 65, 66 of 67 betreffende het bedrag der verstrekkingen;
iii) lid a) van § 2 van artikel 18 betreffende de duur van de storting der ziektevergoeding;
iv) paragraaf 2 van artikel 24 betreffende de duur van de storting der werkloosheidsvergoedingen;
v) paragraaf 2 van artikel 71 betreffende de verhouding van de geldmiddelen welke van de verzekeringsbijdragen der beschermde loonarbeiders voortkomen.
Deze bewijzen moeten verstrekt worden door zich wat het voorleggen aangaat te gedragen naar de suggesties van de Bestuursraad van het internationaal Arbeidsbureau met het oog op een grotere overeenstemming op dit gebied.
2. Elk Lid dat dit Verdrag bekrachtigt zal aan de Directeur-generaal van het Internationaal Arbeidsbureau op gepaste tussenpozen, volgens wat de Bestuursraad zal beslissen, verslagen toesturen over de toestand van zijn wetgeving en van de toepassing ervan betreffende de bepalingen van elk der Delen II tot X van het Verdrag welke niet reeds werden vermeld in de bekrachtiging van het desbetreffend Lid of in een in toepassing van artikel 4 gedane kennisgeving.
 Art.    77 . 1. Dit Verdrag is noch op de zeelieden, noch op de zeevissers van toepassing; bepalingen voor de bescherming van de zeelieden en van de zeevissers werden door de Internationale Arbeidsconferentie aangenomen in het Verdrag betreffende de sociale zekerheid van de zeelieden, 1946, en in het Verdrag betreffende de pensioenen van de zeelieden, 1946.
2. Een Lid kan de zeelieden en de zeevissers uitsluiten van het aantal, hetzij loonarbeiders, hetzij personen van de werkende bevolking, hetzij verblijvende personen, in aanmerking genomen voor de berekening van het percentage der loonarbeiders of verblijvende personen die beschermd zijn in toepassing van om het even welk der Delen II tot X gedekt door de bekrachtiging.
 DEEL XV.  - Slotbepalingen.
 Art.    78 . De formele bekrachtigingen van dit Verdrag zullen medegedeeld worden aan de Directeur-generaal van het Internationaal Arbeidsbureau en zullen door hem geregistreerd worden.
 Art.    79 . 1. Bij dit Verdrag zullen slechts de Leden van de Internationale Arbeidsorganisatie verbonden worden waarvan de bekrachtiging door de Directeur-generaal zal geregistreerd zijn.
2. Het zal in werking treden twaalf maand nadat de bekrachtigingen van twee Leden door de Directeur-generaal zullen geregistreerd zijn.
3. Daarna zal dit Verdrag voor elk Lid in werking treden twaalf maand na de datum waarop zijn bekrachtiging zal geregistreerd zijn.
 Art.    80 . 1. De verklaringen welke aan de Directeur-generaal van het Internationaal Arbeidsbureau zullen medegedeeld worden, overeenkomstig § 2 van artikel 35 van het Statuut der Internationale Arbeidsorganisatie, zullen moeten kennis geven van :
a) de gebiedsdelen waarvoor het betrokken Lid zich verbindt dat de bepalingen van het Verdrag of van sommige der Delen er van zonder wijziging toegepast worden;
b) de gebiedsdelen waarvoor het zich verbindt dat de bepalingen van het Verdrag of van sommige van de Delen ervan met wijzigingen toegepast worden, en waarin deze wijzigingen bestaan;
c) de gebiedsdelen waarop het Verdrag niet toepasselijk is en in dit geval de redenen waarom zij niet toepasselijk is;
d) de gebiedsdelen waarvoor het zijn beslissing voorbehoudt in afwachting van een grondiger onderzoek van de toestand ten opzichte dezer gebiedsdelen.
2. De in lid a) en b) van § 1 van dit artikel vermelde verbintenissen zullen geacht worden volledig deel uit te maken van de bekrachtiging en zullen dezelfde uitwerking hebben.
3. Elk Lid zal door een nieuwe verklaring kunnen afzien van het volledig voorbehoud of een gedeelte van het voorbehoud vervat in zijn vroeger verklaring krachtens lid b), c) en d) van § 1 van dit artikel.
4. Elk Lid zal tijdens de perioden in de loop waarvan dit Verdrag kan opgezegd worden overeenkomstig de bepalingen van artikel 82, aan de Directeur-generaal een nieuwe verklaring kunnen laten toekomen waarbij in elk ander opzicht de termen van elke vroegere verklaring worden gewijzigd en van de toestand in de bepaalde gebiedsdelen wordt kennis gegeven.
 Art.    81 . 1. In de aan de Directeur-generaal van het Internationaal Arbeidsbureau overeenkomstig §§ 4 en 5 van artikel 35 van het Statuut der Internationale Arbeidsorganisatie medegedeelde verklaringen moet er aangegeven worden of de bepalingen van het Verdrag of van de Delen waarnaar zij verwijzen in het grondgebied met al dan niet wijzigingen zullen toegepast worden; wanneer er in de verklaring wordt vermeld dat de bepalingen van het Verdrag of van sommige der Delen ervan van toepassing zijn mits wijzigingen, moet er in gespecifieerd worden waaruit deze wijzigingen bestaan.
2. Het Lid of de Leden of de internationale overheid die betrokken zijn, zullen door een latere verklaring volledig of gedeeltelijk kunnen afzien van het recht om een wijziging welke in een vroegere verklaring voorkomt in te roepen.
3. Het Lid of de Leden of de internationale overheid die betrokken zijn zullen tijdens de perioden in de loop waarvan het Verdrag overeenkomstig de bepalingen van artikel 82 zal kunnen opgezegd worden, aan de Directeur-generaal een nieuwe verklaring mededelen waarbij in elk ander opzicht de termen van een vroegere verklaring worden gewijzigd en van de toestand betreffende de toepassing van dit Verdrag wordt kennis gegeven.
 Art.    82 . 1. Elk Lid dat dit Verdrag bekrachtigd heeft kan, bij het verstrijken van een periode van tien jaar na de datum van de oorspronkelijke inwerkingtreding van het Verdrag, het Verdrag of een der Delen II tot X of verscheidene ervan opzeggen door een akte welke aan de Directeur-generaal van het Internationaal Arbeidsbureau wordt medegedeeld en door deze geregistreerd. De opzegging zal slechts uitwerking hebben één jaar nadat zij werd geregistreerd.
2. Elk Lid dat dit Verdrag bekrachtigd heeft en dat binnen de termijn van één jaar na het verstrijken van de in vorige paragraaf vermelde periode van tien jaar geen gebruik zal gemaakt hebben van het recht der bij dit artikel voorziene opzegging zal voor een nieuwe periode van tien jaar verbonden zijn en zal daarna het Verdrag of een van de Delen II tot X of verscheidene ervan kunnen opzeggen bij het verstrijken van elke periode van tien jaar onder de bij dit artikel voorziene voorwaarden.
 Art.    83 . 1. De Directeur-generaal van het Internationaal Arbeidsbureau zal aan de Leden van de Internationale Arbeidsorganisatie kennis geven van de registratie van al de bekrachtigingen, verklaringen en opzeggingen welke hem door de Leden van de Organisatie zullen medegedeeld worden.
2. Bij de kennisgeving aan de Leden van de Organisatie van de registratie der tweede bekrachtiging welke hem zal medegedeeld zijn, zal de Directeur-generaal de aandacht van de Leden der Organisatie vestigen op de datum waarop dit Verdrag in werking zal treden.
 Art.    84 . De Directeur-generaal van het Internationaal Arbeidsbureau zal aan de Secretaris-generaal van de Verenigde Naties, ter registratie, overeenkomstig artikel 102 van het Handvest der Verenigde Naties, volledige inlichtingen laten geworden betreffende al de bekrachtigingen, al de verklaringen en al de opzeggingsakten die hij overeenkomstig vorige artikelen zal geregistreerd hebben.
 Art.    85 . Telkens hij het zal nodig achten, zal de Bestuursraad van het Internationaal Arbeidsbureau bij de Algemene Conferentie een verslag indienen betreffende de toepassing van dit Verdrag en onderzoeken of er aanleiding toe bestaat de kwestie van de gehele of de gedeeltelijke herziening ervan op de agenda van de Conferentie te stellen.
 Art.    86 . 1. Ingeval de Conferentie een nieuw Verdrag zou aannemen houdende gehele of gedeeltelijke herziening van dit Verdrag, en tenzij in het nieuw Verdrag anders beschikt wordt :
a) zou de bekrachtiging door een Lid van het nieuw Verdrag houdende herziening van rechtswege, niettegenstaande voormeld artikel 82, de onmiddellijke opzegging van dit Verdrag ten gevolge hebben, onder voorbehoud dat het nieuw Verdrag houdende herziening in werking getreden is;
b) zou dit Verdrag vanaf de datum der inwerkingtreding van het nieuw Verdrag houdende herziening ophouden ter bekrachtiging van de Leden te liggen.
2. Dit Verdrag zou in elk geval in zijn vorm en inhoud van kracht blijven voor de Leden die het zouden bekrachtigd hebben en die het Verdrag houdende herziening niet zouden bekrachtigen.
 Art.    87 . De Franse en Engelse versies van de tekst van dit Verdrag zijn gelijkelijk rechtsgeldig.
 BIJLAGE.
 Art.  N. Lijst der landen die gebonden zijn.
De volgende landen legden, overeenkomstig artikel 2 van dit Verdrag, hun bekrachtigingsoorkonde neer :
Bondsrepubliek Duitsland, op 21 februari 1958 (met de delen II tot X).
België, op 26 november 1959 (met de delen II tot X).
Denemarken, op 15 augustus 1955 (met de delen II, IV, V en IX).
Groot-Brittannië en Noord-Ierland, op 27 april 1954 (met de delen II tot V, VII en X).
Griekenland, op 16 juni 1955 (met de delen II tot VI, VIII tot X).
Israël, op 16 december 1955 (met de delen V, VI en X).
Italië, op 8 juni 1956 (met de delen V, VII en VIII).
Noorwegen, op 30 september 1954 (met de delen II tot VII).
Zweden, op 12 augustus 1953 (met de delen IV, VI en VII).
Joegoslavië, op 20 december 1954 (met de delen II tot VI, VIII en X).
Bij het neerleggen van de Belgische bekrachtigingsoorkonde is er, overeenkomstig artikel 80, verklaard geworden dat dit Verdrag niet op Belgisch-Congo en Ruanda-Urundi van toepassing is.


type: legislation

jurisdiction: Belgium

text: Artikel  M. Neerlegging van toetredingsoorkonde van de Seychellen : 15 september 1980 (inwerkingtreding : 14 december 1980).


text:
Artikel    M1 . Op 18 augustus 1964 werden bij het Belgisch Ministerie van Buitenlandse Zaken en Buitenlandse Handel de toetredingsoorkonde van de Republiek Algerië betreffende dit Verdrag neergelegd.
 Art.  M2. Overeenkomstig artikel 13 van het Verdrag, zal dit Verdrag van kracht worden voor Algerië op 18 februari 1965.


text: Artikel  M. Neerlegging van toetredingsoorkonde van Koeweit : 27 november 1979 (inwerkingtreding : 25 februari 1980).


text:
Artikel  M. Op 28 november 1995, werd bij het Ministerie van Buitenlandse Zaken, Buitenlandse Handel en Ontwikkelingssamenwerking van België de notificatie van toetreding van Roemenië tot de voornoemde internationale overeenkomsten nedergelegd.
Deze Verdagen treden in werking ten aanzien van Roemenië op 28 mei 1996, overeenkomstig artikel 13 van het Verdrag sub 1°, artikel 9 van het Verdrag sub 2° en artikel 15 van het Verdrag sub 3°.


text:
Artikel  M. 1. Op 21 december 1995 werd bij het Ministerie van Buitenlandse Zaken, Buitenlandse Handel en Ontwikkelingssamenwerking van België, de akte van bekrachtiging van Finland met betrekking tot het voornoemde Verdrag neergelegd.
2. Overeenkomstig artikel 14b zal dit Verdrag ten aanzien van Finland in werking treden op 21 juni 1996.


text:
Artikel  M. Op 12 december 1994 is op het Ministerie van Buitenlandse Zaken, Buitenlandse Handel en Ontwikkelingssamenwerking van België de akte van toetreding van de Republiek Guinea met betrekking tot het voornoemde Verdrag nedergelegd.
2. Overeenkomstig artikel 15 zal dit Verdrag ten aanzien van de Republiek Guinea in werking treden op 12 juni 1995.


text:
Artikel  M. 1. Op 1 november 1994 is op het Ministerie van Buitenlandse Zaken, Buitenlandse Handel en Ontwikkelingssamenwerking van België de akte van bekrachtiging van Noorwegen met betrekking tot het voornoemde Verdrag nedergelegd.
2. Overeenkomstig artikel 14, b), zal dit Verdrag ten aanzien van Noorwegen in werking treden op (1 mei 1995). (Erratum, zie B.St. 16-02-1995, p. 3461)


text:
Artikel  M. Op 14 maart 1986 werd op het Belgisch Ministerie van Buitenlandse Zaken, Buitenlandse Handel en Ontwikkelingssamenwerking van België, de toetredingsoorkonde van Polen neergelegd, betreffende de bovengenoemde Akte.
(Dit Verdrag treedt wat Polen betreft in werking op 14 september 1986 (cfr. artikel 13 van het Verdrag).) <Erratum, zie B.St. 19-07-1986, p. 10356>


text: Artikel  M. Op 17 juli 1967 werd bij de Belgische Regering de toetredingsoorkonde neergelegd van de Democratische Republiek Kongo betreffende dit verdrag. Inwerkingtreding : 17 januari 1968.


text: Artikel  M. Op 7 november 1963 heeft de Bondsrepubliek Nigeria haar toetredingsoorkonde neergelegd betreffende deze overeenkomst die, ten opzichte van dit land, op 7 mei 1964 is van kracht geworden.


text:
Artikel  M. Op 25 juli 1967 werd bij het Belgische Ministerie van Buitenlandse Zaken en Buitenlandse Handel de bekrachtigingsoorkonde van de Socialistische Bondsrepubliek Zuidslavië betreffende dit Verdrag neergelegd.
Deze oorkonde bevat volgende reserve :
"... overeenkomstig artikel 10 van gezegd Verdrag, het recht voorbehoudend om de bepalingen van dit Verdrag niet toe te passen op het beslag op een schip voor een zeevordering bedoeld in artikel één onder o en de nationale wet op dit beslag toe te passen."
Overeenkomstig zijn artikel 14b, zal dit Verdrag ten opzichte van Zuidslavië op 25 januari 1968 in werking treden.


text:
Artikel  M. Op 22 november 1967 werden bij de Belgische regering de toetredingsoorkonde neergelegd van Paraguay betreffende dit verdrag.
Inwerkingtreding : 22 mei 1968.


text:
Artikel  M. Op 22 november 1967 werd bij de Belgische regering de toetredingsoorkonde neergelegd van Paraguay betreffende dit verdrag.
Inwerkingtreding : 22 mei 1968.


text:
Artikel  M. Op 17 juli 1967 werd bij de Belgische Regering de toetredingsoorkonde neergelegd van de Democratische Republiek Kongo betreffende dit verdrag.
Inwerkingtreding : 17 januari 1968.


text:
Artikel  M. Op 18 februari 1991 is op het Ministerie van Buitenlandse Zaken, Buitenlandse Handel en Ontwikkelingssamenwerking de akte van toetreding van het Groothertogdom Luxemburg tot deze internationale akte nedergelegd.
Inwerkingtreding : 18 augustus 1991 (zie art. 13 van het Verdrag).


text:
Artikel    M1 . Op 11 juli 1990 werd bij het Ministerie van Buitenlandse Zaken, Buitenlandse Handel en Ontwikkelingssamenwerking van België de akte van toetreding van Marokko tot voornoemde internationale overeenkomst nedergelegd.
 Art.  M2. Dit Verdrag treedt in werking ten aanzien van Marokko op 11 januari 1991, overeenkomstig artikel 13 van het Verdrag.


text:
Artikel    M1 . Op 17 oktober 1989 werden bij het Ministerie van Buitenlandse Zaken, Buitenlandse Handel en Ontwikkelingssamenwerking van België de akte van toetreding van Ierland tot voornoemde internationale overeenkomst neergelegd.
 Art.  M2. Dit Verdrag treedt in werking voor Ierland op 17 april 1990, overeenkomstig artikel 13 van het genoemde Verdrag.


text:
Artikel  M. Op 11 juli 1990 werd bij het Ministerie van Buitenlandse Zaken, Buitenlandse Handel en Ontwikkelingssamenwerking van België de akte van toetreding van Marokko tot de voornoemde internationale overeenkomst nedergelegd.
Dit Verdrag treedt in werking ten aanzien van Marokko op 11 januari 1991, overeenkomstig artikel 9 van het Verdrag.


text:
Artikel  M. 1. Op 17 oktober 1989 werden bij het Ministerie van Buitenlandse Zaken, Buitenlandse Handel en Ontwikkelingssamenwerking van België de akten van toetreding van Ierland tot voornoemde internationale overeenkomst neergelegd.
2. De akte van toetreding tot het Internationaal Verdrag betreffende het conservatoir beslag op zeeschepen, ondertekend te Brussel op 10 mei 1952, gaat vergezeld van volgend voorbehoud :
(Vertaling) : Ierland behoudt zich het recht voor de bepalingen van dit Verdrag niet toe te passen op oorlogsschepen of schepen die aan een Staat toebehoren of ten dienste staan van een Staat.
3. Dit Verdrag treedt in werking op Ierland op 17 april 1990, overeenkomstig artikel 15 van het genoemd Verdrag.


text:
Artikel  M. Op 11 juli 1990 werden bij het Ministerie van Buitenlandse Zaken, Buitenlandse Handel en Ontwikkelingssamenwerking van België de akten van toetreding van Marokko tot voornoemd internationale overeenkomst nedergelegd.
Dit Verdrag treedt in werking ten aanzien van Marokko op 11 januari 1991, overeenkomstig artikel 15 van het Verdrag.


text:
Artikel  M. 1. Op 17 mei 1993 is op het Ministerie van Buitenlandse Zaken, Buitenlandse Handel en Ontwikkelingssamenwerking van België de akte van toetreding van Letland met betrekking tot het voornoemde Verdrag nedergelegd.
2. Overeenkomstig artikel 15 zal dit Verdrag ten aanzien van Letland in werking treden op 17 november 1993.


text:
Artikel    M1 . Op 9 november 1979 werd op het Belgisch Ministerie van Buitenlandse Zaken, Buitenlandse Handel en Ontwikkelingssamenwerking de bekrachtigingsoorkonde van Italië neergelegd, betreffende bovengenoemde akte.
 Art.  M2. Dit Verdrag treedt wat Italië betreft in werking op 9 mei 1980; (zie art. 12 b) van het vermeld Verdrag).


text: Artikel  M. Op 1 augustus 1974 is op het Ministerie van Buitenlandse Zaken, Buitenlandse Handel en Ontwikkelingssamenwerking van België de akte van toetreding van de Syrische Arabische Republiek betreffende de bovenvermelde internationale akte nedergelegd.


text:
Artikel  M. 1. Op 30 april 1993 is op het Ministerie van Buitenlandse Zaken, Buitenlandse Handel en Ontwikkelingssamenwerking van België de akte van toetreding van Zweden met betrekking tot het voornoemde Verdrag nedergelegd.
2. Overeenkomstig artikel 15 zal dit Verdrag ten aanzien van Zweden in werking treden op 30 oktober 1993.


text:
Artikel  M. 1. Op 20 januari 1983 is op het Ministerie van Buitenlandse Zaken, Buitenlandse Handel en Ontwikkelingssamenwerking van België Nederlandse akte van bekrachtiging met betrekking tot het voornoemde Verdrag nedergelegd. Deze akte geldt voor het Koninkrijk in Europa en voor de Nederlandse Antillen.
2. Deze akte van bekrachtiging gaat vergezeld van de navolgende voorbehouden, gemaakt in overeenstemming met artikel 10, leden a en b :
- De bepalingen van het voornoemde Verdrag worden niet toegepast op het beslag dat op een schip wordt gelegd terzake van een van de zeerechtelijke vorderingen bedoeld in de letters o en p van artikel 1, in welk geval de Nederlandse wet wordt toegepast;
- De bepalingen van het eerste lid van artikel 3 worden niet toegepast op het beslag dat binnen het grondgebied van het Koninkrijk der Nederlanden is gelegd wegens vorderingen als bedoeld in letter q van artikel 1.
3. In overeenstemming met artikel 14b zal dit Verdrag voor Nederland in werking treden op 20 juli 1983.


text:
Artikel    M1 . Op 6 oktober zijn op het Belgisch Ministerie van Buitenlandse Zaken, Buitenlandse Handel en Ontwikkelingssamenwerking de bekrachtigingsoorkonde van de Bondsrepubliek Duitsland neergelegd, betreffende de hiernavermelde overeenkomst.
 Art.    M2 . Voor de Bondsrepubliek Duitsland treedt dit Verdrag in werking op 6 april 1973 (zie artikel 12, b, van het Verdrag).
 Art.  M3. Anderzijds is bij deze gelegenheid een brief afgegeven, gedateerd van 6 oktober 1972 en getekend door de Zaakgelastigde a. i. van de Bondsrepubliek Duitsland, waarbij de bekrachtiging van bovenstaande akte door de Bondsrepubliek Duitsland wordt uitgebreid tot het Land Berlijn; die uitbreiding wordt eveneens op 6 april 1973 van kracht.


text:
Artikel    M1 . Op 15 maart 1965 werden bij het Belgisch Ministerie van Buitenlandse Zaken en Buitenlandse Handel de bekrachtigingsoorkonde van het Koninkrijk Griekenland betreffende dit Verdrag neergelegd.
 Art.  M2. Overeenkomstig artikel 13 van het Verdrag, zal dit Verdrag van kracht worden voor Griekenland op 15 juni 1965.


text: Artikel  M. Op 17 september 1981 is op het Ministerie van Buitenlandse Zaken, Buitenlandse Handel en Ontwikkelingssamenwerking een verklaring van voortgezette gebondenheid ingekomen betreffende voornoemde akte, waarin verklaard wordt dat de Regering van de Salomons-eilanden zich gebonden acht door voornoemd verdrag en dat zij, met ingang van de datum van de onafhankelijkheid van de Salomons-eilanden, namelijk 7 juli 1978, in de rechten en verplichtingen treedt die voordien ten aanzien van het Verenigd Koninkrijk bestonden.


text: Artikel  M. Op 13 oktober 1993 is op het Ministerie van Buitenlandse Zaken, Buitenlandse Handel en Ontwikkelingssamenwerking van België een nota-verbaal ingekomen waarbij de Republiek Slovenië er kennisgeving van doet dat zij zich gebonden acht door bovenvermeld Verdrag en met ingang van 25 juni 1991, zijnde de datum waarop Slovenië onafhankelijk is geworden, in de rechten en plichten is getreden die voordien ten aanzien van de Socialistische Federatieve Republiek Joegoslavië bestonden.


text:
Artikel  M. Op 21 maart 1990 is op het Belgische Ministerie van Buitenlandse Zaken, Buitenlandse Handel en Ontwikkelingssamenwerking een verklaring ingekomen, gedagtekend 9 maart 1990, waarbij een verklaring die de Eerste Minister van Sint-Lucia op 14 maart 1979 aan de Secretaris-Generaal van de Verenigde Naties heeft afgegeven, zich gebonden acht door bovenvermelde internationale akte, die door het Verenigd Koninkrijk van Groot-Brittannië en Noord-Ierland toepasselijk waren verklaard op zijn grondgebied.
Deze internationale akte was op Sint-Lucia toepasselijk verklaard op 12 mei 1965.


text:
Artikel  M. Op 21 maart 1990 is op het Belgische Ministerie van Buitenlandse Zaken, Buitenlandse Handel en Ontwikkelingssamenwerking een verklaring ingekomen, gedagtekend 9 maart 1990, waarbij een verklaring die de Eerste Minister van Sint-Lucia op 14 maart 1979 aan de Secretaris-Generaal van de Verenigde Naties heeft afgegeven, zich gebonden acht door bovenvermelde internationale akte, die door het Verenigd Koninkrijk van Groot-Brittannië en Noord-Ierland toepasselijk was verklaard op zijn grondgebied.
De internationale akte op Sint-Lucia toepasselijk verklaard op 12 mei 1965.


text: Artikel  M. Op 30 juli 1992 is op het Ministerie van Buitenlandse Zaken, Buitenlandse Handel en Ontwikkelingssamenwerking van België een nota-verbaal ingekomen waarbij de Republiek Kroatië er kennisgeving van doet dat zij zich gebonden acht door bovenvermeld Verdrag en met ingang van 8 oktober 1991, zijnde de datum waarop Kroatië onafhankelijk is geworden, in de rechten en plichten is getreden die voordien ten aanzien van de Socialistische Federatieve Republiek Joegoslavië bestonden.


text:
Artikel    M1 . <Zie B.St. 28-11-1962> Op 18 maart 1959 werd bij de Belgische Regering de bekrachtigingsoorkonde nedergelegd van het Verenigd Koninkrijk van Groot-Brittannië en Noord-Ierland inzake de hierbovenstaande akte.
In haar mededeling van 25 augustus 1962, ontvangen op 28 augustus 1962, heeft de Britse Ambassade te Brussel, op last van haar Regering verklaard dat genoemd Verdrag zal toepasselijk zijn op Sarawak.
Overeenkomstig artikel 16 (a) van het Verdrag, wordt deze uitbreiding van kracht vanaf 28 februari 1963.
 Art.    M2 . <Zie B.St. 08-06-1963, p. 5975> Op 18 maart 1959 werd bij de Belgische Regering de bekrachtigingsoorkonde van het Koninkrijk van Groot-Brittannië en Noord-Ierland nedergelegd betreffende deze internationale akte.
Bij kennisgeving van 28 maart 1963, ontvangen op 29 maart 1963, heeft de Britse Ambassade te Brussel, op instructie van haar Regering, verklaard dat gezegd Verdrag zal van toepassing zijn op Brits-Guyana, Fidji, Gibraltar, Hong-Kong, Mauritius, Noord-Borneo, de Seychellen.
Overeenkomstig artikel 16 (a) van het Verdrag zal deze uitbreiding uitwerking hebben vanaf 29 september 1963.
 Art.    M3 . <Zie B.St. 28-06-1963, p. 6753> Op 18 maart 1959 werd bij de Belgische Regering de bekrachtigingsoorkonde van het Koninkrijk van Groot-Brittannië en Noord-Ierland nedergelegd betreffende deze internationale akte.
Bij kennisgeving van 27 mei 1963, ontvangen op 29 mei 1963, heeft de Britse Ambassade te Brussel, op instructie van haar Regering, verklaard dat gezegd Verdrag zal van toepassing zijn op de Britse Maagden-eilanden.
Overeenkomstig artikel 16 a) van het Verdrag zal deze uitbreiding uitwerking hebben vanaf 29 november 1963.
 Art.    M4 . <Zie B.St. 02-07-1963, p. 6853> Op 18 maart 1959 werd bij de Belgische regering de bekrachtigingsoorkonde van het Koninkrijk van Groot-Brittannië en Noord-Ierland nedergelegd betreffende deze internationale akte.
Bij kennisgeving van 28 mei 1963, ontvangen op 30 mei 1963, heeft de Britse Ambassade te Brussel, op instructie van haar regering verklaard dat gezegd verdrag zal van toepassing zijn op de Bermuden.
Overeenkomstig artikel 16 a) van het verdrag zal deze uitbreiding uitwerking hebben vanaf 30 november 1963.
 Art.    M5 . <Zie B.St. 02-12-1965> Uitbreiding tot volgende gebieden :
Brits Honduras, protectoraat van de Britse Salomons-eilanden, kolonie van de Gilbert- en Ellice-eilanden, Turkse- en Caïcos-eilanden.
Op 18 maart 1959 werd bij de Belgische Regering de bekrachtigingsoorkonde van het Verenigd Koninkrijk van Groot-Brittannië en Noord-Ierland betreffende deze internationale akte nedergelegd.
Bij kennisgeving van 20 september 1965, ontvangen op 21 september 1965, heeft de Britse Ambassade te Brussel, op instructie van haar Regering, verklaard dat gezegd Verdrag zal van toepassing zijn op de hierboven vermelde gebieden.
Overeenkomstig artikel 16 (a) van het Verdrag zal deze uitbreiding uitwerking hebben vanaf 21 maart 1966.
 Art.    M6 . <Zie B.St. 09-07-1965> Uitbreiding tot volgende gebieden :
Antigua, de eilanden Cayman, Bahama, Dominico, Grenada, Montserrat, Sint-Christopher-Nevis-Anguilla, Sinte-Helena, Sinte-Lucia en Sint-Vincent.
Op 18 maart 1959 werd bij de Belgische Regering de bekrachtigingsoorkonde van het Verenigd Koninkrijk van Groot-Brittannië en Noord-Ierland betreffende deze internationale akte nedergelegd.
Bij kennisgeving van 11 mei 1965, ontvangen op 12 mei 1965, heeft de Britse Ambassade te Brussel, op instructie van haar Regering, verklaard dat gezegd Verdrag zal van toepassing zijn op de hierboven vermelde gebieden.
Overeenkomstig artikel 16 (a) van het Verdrag zal deze uitbreiding uitwerking hebben vanaf 12 november 1965.
 Art.    M7 . <Zie B.St. 24-12-1966> Op 18 maart 1959 werd bij de Belgische Regering de bekrachtigingsoorkonde van het Verenigd Koninkrijk van Groot-Brittannië en Noord-Ierland betreffende deze internationale akte nedergelegd.
Bij kennisgeving van 30 november 1966, ontvangen op 8 december 1966, heeft de Britse Ambassade te Brussel, op instructie van haar Regering, verklaard dat gezegd Verdrag zal van toepassing zijn op Guernsey.
Overeenkomstig artikel 16 a) van het Verdrag zal deze uitbreiding uitwerking hebben vanaf 6 juni 1967.
 Art.    M8 . <Zie B.St. 11-02-1970, p. 1338> Op 18 maart 1959 werd bij de Belgische Regering de bekrachtigingsoorkonde van het Verenigd Koninkrijk van Groot-Brittannië en Noord-Ierland betreffende deze internationale akte nedergelegd.
Bij kennisgeving van 15 oktober 1969, ontvangen op 17 oktober 1969, heeft de Britse Ambassade te Brussel, op instructie van haar Regering, verklaard dat gezegd Verdrag zal van toepassing zijn op de Falkland-eilanden.
Overeenkomstig artikel 16 (a) van het Verdrag zal deze uitbreiding uitwerking hebben vanaf 15 april 1970.
 Art.  M9. <Zie B.St. 23-06-1993, p. 15241> Op 14 april 1993 is op het Ministerie van Buitenlandse Zaken, Buitenlandse Handel en Ontwikkelingssamenwerking de kennisgeving ingekomen waarbij het Verenigd Koninkrijk van Groot-Brittannië en Noord-Ierland kennisgeving doet van de uitbreiding van bovenvermeld Verdrag tot het Eiland Man.
Dit Verdrag treedt ten aanzien van het Eiland Man in werking op 14 oktober 1993, zulks in overeenstemming met artikel 16, lid (a) van het vermeld Verdrag.


text: Artikel  M. Op 13 oktober 1993 is op het Ministerie van Buitenlandse Zaken, Buitenlandse Handel en Ontwikkelingssamenwerking van België een nota-verbaal ingekomen waarbij de Republiek Slovenië er kennisgeving van doet dat zij zich geboden acht door bovenvermeld Verdrag en met ingang van 25 juni 1991, zijnde de datum waarop Slovenië onafhankelijk is geworden, in de rechten en plichten is getreden die voordien ten aanzien van de Socialistische Federatieve Republiek Joegoslavië bestonden.


text:
Artikel   M. Op 6 mei 2021 werd het toetredingsinstrument van de Republiek San Marino met betrekking tot voornoemde Akte in ontvangst genomen bij de Federale Overheidsdienst Buitenlandse Zaken, Buitenlandse Handel en Ontwikkelingssamenwerking van België (FOD).
Overeenkomstig de bepalingen van artikel 15 van bovenvermeld verdrag treedt deze toetreding ten aanzien van de Republiek San Marino in werking op 6 november 2021, dit wil zeggen zes maanden na de datum van ontvangst van de kennisgeving door de Belgische regering.


text: Artikel  M. Op 17 september 1981 is op het Ministerie van Buitenlandse Zaken, Buitenlandse Handel en Ontwikkelingssamenwerking de verklaring van voortgezette gebondenheid ingekomen betreffende voornoemde akte, waarin verklaard wordt dat de Regering van de Salomons-eilanden zich gebonden acht door voornoemd verdrag en dat zij, met ingang van de datum van de onafhankelijkheid van de Salomons-eilanden, namelijk 7 juli 1978, in de rechten en verplichtingen treedt die voordien ten aanzien van het Verenigd Koninkrijk bestonden.


text: Artikel  M. Op 29 oktober 2001 is op het Ministerie van Buitenlandse Zaken, Buitenlandse Handel en Internationale Samenwerking van België een brief ingekomen van de Heer Louis Straker, Minister van Buitenlandse Zaken van Saint-Vincent en de Grenadines, waarbij er kennis van wordt gegeven dat de Regering van Saint-Vincent en de Grenadines met ingang van 28 oktober 1979, zijnde de datum van onafhankelijkheid van Saint-Vincent en de Grenadines, de eerder door het Verenigd Koninkrijk aangegane rechten en verplichtingen overneemt met betrekking tot de drie bovengenoemde Verdragen waarvan België depositaris is.


text:
Artikel   M. Op 28 maart 2011 werd bij de Federale Overheidsdienst Buitenlandse Zaken, Buitenlandse Handel en Ontwikkelingssamenwerking van België de opzegging van het Koninkrijk Spanje betreffende voormelde internationale Akte neergelegd.
Overeenkomstig de bepalingen van artikel 17 van het Verdrag, zal deze opzegging ten aanzien van het Koninkrijk Spanje op 28 maart 2012 in werking treden.


text:
Artikel  M. Op 14 maart 2002 werd de akte van toetreding tot voornoemd Internationaal Verdrag door de Republiek Namibië neergelegd bij het Belgisch Ministerie van Buitenlandse Zaken, Buitenlandse Handel en Internationale Samenwerking.
Overeenkomstig het bepaalde in artikel 15 van het Verdrag treedt deze toetreding ten aanzien van de Republiek Namibië op 14 september 2002 in werking.


text:
Artikel  M. Op 29 april 2002 werd de akte van toetreding tot voornoemd Internationaal Verdrag door de Republiek Litouwen neergelegd bij het Belgisch Ministerie van Buitenlandse Zaken, Buitenlandse Handel en Internationale Samenwerking.
Overeenkomstig het bepaalde in artikel 15 van het Verdrag treedt deze toetreding ten aanzien van de Republiek Litouwen op 29 oktober 2002 in werking.


text:
Artikel   M. Op 16 november 2011 werd bij de Federale Overheidsdienst Buitenlandse Zaken, Buitenlandse Handel en Ontwikkelingssamenwerking van België het toetredingsinstrument van Oekraïne betreffende voormelde internationale Akte neergelegd.
Dit instrument gaat vergezeld van volgend voorbehoud :
" Ukraine reserves the right not to apply provisions of the Convention in respect of the warships and other government ships operated for non-commercial purposes " (Niet-officiële vertaling : Oekraïne behoudt zich het recht voor om de bepalingen van het Verdrag niet toe te passen voor wat de oorlogsbodems en andere regeringsschepen opererend voor niet-commerciële doeleinden betreft).
Overeenkomstig de bepalingen van artikel 15 van het Verdrag, zal deze toetreding ten aanzien van Oekraïne op 16 mei 2012 in werking treden.


text:
Artikel  M. Overeenkomstig de gezamenlijke verklaring van de Regering van de Volksrepubliek China en de Regering van de Portugese Republiek betreffende de kwestie Macao, oefent de Volksrepubliek China haar soevereiniteit over Macao met ingang van 20 december 1999 opnieuw uit.
Met ingang van deze datum wordt Macao een speciale administratieve regio van de Volksrepubliek China. De Regering van de Volksrepubliek China bracht de Belgische regering op 6 december 1999 ervan in kennis dat ze de internationale verplichtingen en rechten voortvloeiend uit de toepassing in Macao van de bovengenoemde 2 Verdragen inzake zeerecht op zich neemt.


text:
Artikel    M1 . Op 14 februari 1979 is op het Ministerie van Buitenlandse Zaken, Buitenlandse Handel en Ontwikkelingssamenwerking van België de kennisgeving van toetreding van de Duitse Democratische Republiek tot het vermeld Verdrag ingeschreven. Deze kennisgeving ging vergezeld van volgend voorbehoud :
Voorbehoud nopens artikel 9 :
(Vertaling) :
" De Duitse Democratische Republiek acht zich niet gebonden door de bepalingen van artikel 9 van het Verdrag volgens welke een geschil dat uit de uitlegging of de toepassing van het Verdrag kan ontstaan en dat niet via onderhandelingen werd beslecht, op verzoek van een der bij dat geschil betrokken verdragsluitende partijen aan arbitrage dient te worden onderworpen.
Dienaangaande is de Duitse Democratische Republiek van oordeel dat in ieder afzonderlijk geval de instemming van alle bij een geschil betrokken verdragsluitende partijen vereist is om het geschil door middel van arbitrage te beslechten. "
 Art.  M2. Overeenkomstig artikel 13, derde lid, van dit Verdrag treedt het verdrag ten opzichte van de Duitse Democratische Republiek in werking op 14 augustus 1979.


text: Artikel  M. Op 13 oktober 1993 is op het Ministerie van Buitenlandse Zaken, Buitenlandse Handel en Ontwikkelingssamenwerking van België een nota-verbaal ingekomen waarbij de Republiek Slovenië er kennisgeving van doet dat zij zich gebonden acht door bovenvermelde Verdrag en met ingang van 25 juni 1991, zijnde de datum waarop Slovenië onafhankelijk is geworden, in de rechten en plichten is getreden die voordien ten aanzien van de Socialistische Federatieve Republiek Joegoslavië bestonden.


text:
Artikel  M. Op 29 april 1999 werd de akte van toetreding tot voornoemd internationaal Verdrag door de Russische Federatie nedergelegd bij het Belgisch Ministerie van Buitenlandse Zaken, Buitenlandse Handel en Ontwikkelingssamenwerking.
Overeenkomstig het bepaalde in artikel 15 van het Verdrag treedt deze toetreding ten aanzien van de Russische Federatie op 29 oktober 1999 in werking.
Deze akte gaat vergezeld van de volgende voorbehouden :
" De Russische Federatie behoudt zich het recht voor de voorschriften van het internationaal Verdrag tot het vaststellen van enige eenvormige regels betreffende het conservatoir beslag op zeeschepen van 10 mei 1952 niet toe te passen op oorlogsschepen, logistieke militaire schepen en andere schepen die eigendom zijn van de Staat of die door de Staat worden geëxploiteerd en uitsluitend voor niet-commerciële doeleinden worden gebruikt. ";
" Overeenkomstig de punten a en b van artikel 10 van het internationaal Verdrag tot het vaststellen van enige eenvormige regels betreffende het conservatoir beslag op zeeschepen van 10 mei 1952 behoudt de Russische Federatie zich het recht voor :
- de regels van voormeld Verdrag niet toe te passen op het conservatoir beslag dat op een zeeschip wordt gelegd terzake van een van de vorderingen als bedoeld onder de letters (o) en (p) van punt 1, artikel 1 van het Verdrag en om op dat beslag de wetgeving van de Russische Federatie toe te passen;
- punt 1 van artikel 3 van voormeld Verdrag niet toe te passen op het conservatoir beslag dat binnen het rechtsgebied van de Russische Federatie is gelegd voor vorderingen als bedoeld onder letter (q), punt 1 van artikel 1 van het Verdrag. ".


text: Artikel  M. Het Secretariaat-Generaal van de Raad van Europa heeft medegedeeld dat, bij verklaring afgelegd overeenkomstig artikel 46 van het Verdrag tot bescherming van de Rechten van de Mens en de fundamentele vrijheden, ondertekend te Rome op 4 november 1950, de Zweedse Regering, vanaf 13 mei 1976 voor een nieuwe periode van vijf jaar en op voorwaarde van wederkerigheid, de verplichte rechtsmacht van het Europese Hof voor de Rechten van de Mens erkent in alle zaken welke betrekking hebben op de uitlegging en de toepassing van dit Verdrag, alsook van het Aanvullend Protocol, ondertekend te Parijs op 20 maart 1952, en van het vierde Protocol, ondertekend te Straatsburg op 16 september 1963.


text: Artikel  M. Uit een bericht medegedeeld door het Secretariaat-Generaal van de Raad van Europa blijkt dat de Zweedse Regering, voor een nieuwe periode van vijf jaar te rekenen van 13 mei 1971, de verklaring heeft vernieuwd waarbij zij, op voorwaarde van wederkerigheid, de verplichte rechtsmacht van het Europese Hof voor de rechten van de mens erkent voor alle zaken betreffende de uitlegging en de toepassing van het voornoemde protocol.


text: Artikel  M. Uit inlichtingen verstrekt door de Secretaris-Generaal van de Raad van Europa blijkt, dat de bekrachtigingsakten van Italië betreffende deze internationale akten op 26 October 1955 werden neergelegd.


text:
Artikel  M. Uit een inlichting toegezonden door de Secretaris-Generaal van de Raad van Europa, blijkt dat de Vaste Afgevaardigde van het Groot-Hertogdom Luxemburg, op 24 april 1961, volgende verklaringen heeft neergelegd : a) de verklaing van de Luxemburgse Regering van 5 april 1961 betreffende artikel 25 van het Verdrag en waardoor genoemde regering eiste dat, vanaf 28 april 1961 en dit voor een periode van vijf jaar, een verzoekschrift gericht aan de Secretaris-Generaal van de Raad van Europa door iedere natuurlijke persoon, iedere niet-gouvernementele organisatie of iedere groep particulieren die beweert slachtoffer te zijn van een schending der rechten erkend in genoemd Verdrag alsook in het daarbijgevoegde protocol dat op 20 maart 1952 is ondertekend, aanhangig zal kunnen gemaakt worden bij de Europese commissie voor de Rechten van de Mens.
b) de verklaring van de Luxemburgse Regering van 28 april 1961 betreffende artikel 46 van het Verdrag waardoor genoemde regering eist dat de jurisdictie van het Europese Hof voor de Rechten van de Mens van rechtswege bindend zal zijn, en dit zonder speciale overeenkomst, ten aanzien van iedere andere verdragsluitende partij die dezelfde verplichting aanvaardt, voor alle zaken met betrekking tot de uitlegging en de toepassing van genoemd Verdrag alsook ten aanzien van het daarbijgevoegd protocol dat op 20 maart 1952 te Parijs is ondertekend.


text: Artikel  M. Uit aanvullende inlichtingen blijkt dat de vaste Vertegenwoordiger van het Koninkrijk der Nederlanden bij de Raad van Europa, bij brief van 29 November 1955, ingeschreven op 1 December 1955 op het Secretariaat-generaal van de Raad van Europa heeft bekendgemaakt dat zijn Regering besloten had het toepassingsgebied van deze akten tot Suriname en tot de Nederlandse Antillen uit te breiden, met uitzondering van artikel 6, alinea 3, c, van gezegd verdrag wat betreft het recht op bijstand in criminele zaken.


text: Artikel  M. Uit een bericht medegedeeld door het secretariaat-generaal van de Raad van Europa blijkt, dat de regering van Cyprus op 6 oktober 1962 haar bekrachtigingsoorkonde betreffende deze internationale akte heeft neergelegd.


text:
Artikel    M . Neerlegging van de bekrachtigingsoorkonden van Frankrijk : 3 mei 1974 (inwerkingtreding : 3 mei 1974).
Voorbehouden en verklaringen geformuleerd door Frankrijk :
 Art.  1M. Additioneel Protocol bij het Verdrag tot bescherming van de rechten van de mens en de fundamentele vrijheden.
(Uittreksel uit de bekrachtigingsoorkonde neergelegd op 3 mei 1974.)
Bij de nederlegging van de akte van bekrachtiging verklaart de Regering van de Republiek dat het onderhavig Protocol toepassing vindt, op gans het gebied van de Republiek, maar dat voor de overzeese gebieden, de plaatselijke toestanden worden in acht genomen zoals is bepaald in artikel 63 van het Verdrag tot bescherming van de rechten van de mens en van de fundamentele vrijheden.


text: Artikel  M. Bij brief van 3 mei 1977 verklaart de Regering van de Franse Republiek, overeenkomstig artikel 46 van het Verdrag tot bescherming van de Rechten van de Mens en de fundamentele vrijheden, ondertekend te Rome op 4 november 1950, dat zij, op voorwaarde van wederkerigheid ten aanzien van enige andere hogere verdragsluitende partij en voor een termijn van drie jaar ingaand op 3 mei 1977, ipso facto en zonder nadere overeenkomst de rechtsmacht van het Europees Hof voor de Rechten van de Mens aanvaardt in alle zaken betrekking hebbend op de uitlegging aan de toepassing van zijn Additioneel Protocol d.d. 20 maart 1952.