text:
Artikel    1 . 1. Dit Verdrag is van toepassing op mannelijke en vrouwelijke arbeiders die verantwoordelijk zijn voor hun afhankelijke kinderen, wanneer zodanige verantwoordelijkheid hen beperkt in hun mogelijkheden tot voorbereiding op, toegang tot, deelneming aan of ontplooiing in economische bedrijvigheid.
2. De bepalingen van dit Verdrag worden tevens toegepast op mannelijke en vrouwelijke arbeiders met verantwoordelijkheid jegens andere directe familieleden, die duidelijk hun zorg of steun behoeven, wanner zodanige verantwoordelijkheid hen beperkt in hun mogelijkheden tot voorbereiding op, toegang tot, deelneming aan of ontplooiing in economische bedrijvigheid.
3. Voor de toepassing van dit Verdrag worden onder "afhankelijk kind" en "andere direct familielid dat duidelijk zorg of steun behoeft" verstaan personen die in ieder land op één van de in artikel 9 van dit Verdrag genoemde wijzen als zodanig worden omschreven.
4. De onder het eerste en tweede lid van dit artikel vallende arbeiders worden hierna genoemd "arbeiders met gezinsverantwoordelijkheid".
 Art.    2 .  Dit Verdrag is van toepassing op alle takken van economische bedrijvigheid en alle categorieën arbeiders.
 Art.    3 .  1. Teneinde werkelijke gelijkheid van kansen voor en gelijke behandeling van mannelijke en vrouwelijke arbeiders te bewerkstelling, stelt ieder Lid zich in zijn nationale beleid ten doel personen met gezinsverantwoordelijkheid, die een betrekking vervullen of wensen te vervullen, in staat te stellen hun recht om zulks te doen uit te oefenen, zonder aan discriminatie te worden blootgesteld en, voor zover mogelijk, zonder dat de verantwoordelijkheid ten aanzien van hun werk in botsing komt met hun gezinsverantwoordelijkheid.
2. Voor de toepassing van het eerste lid van dit artikel wordt onder "discriminatie" verstaan discriminatie in arbeid en beroep, zoals omschreven in de artikelen 1 en 5 van het Verdrag betreffende discriminatie (arbeid en beroep), 1958.
 Art.    4 .  Teneinde werkelijke gelijkheid van kansen voor en gelijke behandeling van mannelijke en vrouwelijke arbeiders te bewerkstellingen, dienen alle met de nationale omstandigheden en mogelijkheden verenigbare maatregelen te worden getroffen teneinde:
(a) arbeiders met gezinsverantwoordelijkheid in staat te stellen hun recht op vrije beroepskeuze uit te oefenen; en
(b) rekening te houden met hun behoeften wat arbeidsvoorwaarden en sociale zekerheid betreft.
 Art.    5 .  Voorst dienen alle met de nationale omstandigheden en mogelijkheden verenigbare maatregelen te worden getroffen teneinde:
(a) rekening te houden met de behoeften van arbeiders met gezinsverantwoordelijkheid bij het opzetten van collectieve voorzieningen; en
(b) hetzij van overheidswege, hetzij op particulier initiatief, gemeenschapsvoorzieningen te ontwikkelen of te bevorderen, zoals diensten en voorzieningen voor kinderopvang en gezinshulp.
 Art.    6 .  De bevoegde autoriteit en instanties in ieder land nemen passende maatregelen ter bevordering van de voorlichting en educatie van het publiek, opdat meer begrip wordt gekweekt voor het beginsel van gelijkheid van kansen voor en gelijke behandeling van mannelijke en vrouwelijke arbeiders en voor de problemen van arbeiders met gezinsverantwoordelijkheid, en een publieke opinie te vormen die bijdraagt tot het oplossen van deze problemen.
 Art.    7 .  Alle met de nationale omstandigheden en mogelijkheden verenigbare maatregelen dienen te worden getroffen, met inbegrip van maatregelen op het gebied van beroepskeuze en -opleiding, teneinde arbeiders met gezinsverantwoordelijkheid in staat stellen aan het arbeidsproces te gaan deelnemen, eraan te blijven deelnemen en er opnieuw aan te gaan deelnemen na een aan deze verantwoordelijkheid toe te schrijven afwezigheid.
 Art.    8 .  Gezinsverantwoordelijkheid vormt als zodanig geen geldige reden voor beëindiging van het dienstverband.
 Art.    9 .  De bepalingen van dit Verdrag kunnen worden toegepast door middel van wetten of voorschriften, collectieve arbeidsovereenkomsten, bedrijfsvoorschriften, scheidsrechterlijke vonnissen, rechterlijke beslissingen of een combinatie van deze middelen, of op enigerlei andere passende, met de nationale gebruiken verenigbare wijze, hierbij rekening houdend met de nationale omstandigheden.
 Art.    10 .  1. De bepaling van dit Verdrag kunnen zo nodig in fasen worden toegepast, daarbij rekening houdend met de nationale omstandigheden; met dien verstande dat de getroffen uitvoeringsmaatregelen in ieder geval van toepassing dienen te zijn op alle onder artikel 1, eerste lid, vallende arbeiders.
2. Elk Lid dat dit Verdrag bekrachtigt, is gehouden in het eerste verslag over de toepassing van dit Verdrag ingediend overeenkomstig artikel 22 van het Statuut van de Internationale Arbeidsorganisatie, aan te geven in welk opzicht het eventueel voornemens is gebruik te maken van de in het eerste lid van dit artikel geboden mogelijkheid en dient in de volgende verslagen te vermelden in hoeverre het dien aanzien aan het Verdrag uitvoering heeft gegeven of voornemens is te geven.
 Art.    11 .  Organisaties van werkgevers en van werknemers hebben het recht op een op de nationale omstandigheden en gebruiken afgestemde wijze deel te nemen aan het ontwerpen en toepassen van maatregelen die erop zijn gericht uitvoering te geven aan de bepalingen van dit Verdrag.
 Art.    12 .  De officiële bekrachtigingen van dit verdrag worden medegedeeld aan de Directeur-Generaal van het Internationale Arbeidsbureau en door hem geregistreerd.
 Art.    13 .  1. Dit Verdrag is slechts verbindend voor die Leden van de Internationale Arbeidsorganisatie die hun bekrachtigingen door de Directeur-Generaal hebben doen registeren.
2. Het treedt in werking twaalf maanden na de datum waarop de bekrachtigingen van twee Leden door de Directeur-Generaal zijn geregistreerd.
3. Vervolgens treedt dit Verdrag voor ieder Lid in werking twaalf maanden na de datum waarop zijn bekrachtiging is geregistreerd.
 Art.    14 .  1. Ieder Lid dat dit Verdrag heeft bekrachtigd, kan het opzeggen na afloop van een termijn van tien jaar na de datum waarop het Verdrag in werking is getreden, door middel van een aan de Directeur-Generaal van het Internationale Arbeidsbureau gerichte en door deze geregistreerde verklaring. De opzegging wordt eerst van kracht een jaar na de datum waarop zij is geregistreerd.
2. Ieder Lid dat dit Verdrag heeft bekrachtigd en niet binnen een jaar na afloop van de termijn van tien jaar, als bedoeld in het vorige lid, gebruik maakt van de bevoegdheid tot opzegging voorzien in dit artikel, is voor een nieuwe termijn van tien jaar gebonden en kan daarna dit Verdrag opzeggen na afloop van elke termijn van tien jaar op de voorwaarden voorzien in dit artikel.
 Art.    15 .  1. De directeur-Generaal van het Internationale Arbeidsbureau stelt alle Leden van de Internationale Arbeidsorganisatie in kennis van de registratie van alle bekrachtigingen en opzeggingen die hem door de Leden van de Organisatie zijn medegedeeld.
2. Bij de kennisgeving aan de Leden van de Organisatie van de registratie van de tweede hem medegedeelde bekrachtiging vestigt de Directeur-Generaal de aandacht van de Leden van de Organisatie op de datum waarop dit Verdrag in werking treedt.
 Art.    16 .  De Directeur-Generaal van het Internationale Arbeidsbureau doet aan de Secretaris-Generaal van de Verenigde Naties mededeling, ter registratie overeenkomstig het bepaalde in artikel 102 van het Handvest der Verenigde Naties van de volledige bijzonderheden omtrent alle bekrachtigingen en opzeggingen die hij overeenkomstig de bepalingen van de voorgaande artikelen heeft geregistreerd.
 Art.    17 .  De Raad van Beheer van het Internationale Arbeidsbureau brengt, telkens wanner deze dit noodzakelijk acht aan de Algemene Conferentie verslag uit over de toepassing van dit Verdrag en onderzoekt of het wenselijk is de gehele of gedeeltelijke herziening ervan op de agenda van de Conferentie te plaatsen.
 Art.    18 .  1. Indien de Conferentie een nieuw Verdrag aanneemt houdende gehele of gedeeltelijke herziening van dit Verdrag, zal, tenzij het nieuw Verdrag anders bepaalt:
(a) bekrachtiging door een Lid van het nieuw Verdrag, houdende herziening, ipso jure onmiddellijke opzegging van dit Verdrag ten gevolg hebben, niettegenstaande het bepaalde in artikel 14 hierboven, onder voorbehoud evenwel dat het nieuwe Verdrag, houdende herziening, in werking is getreden;
(b) met ingang van de datum waarop het nieuwe Verdrag, houdende herziening, in werking is getreden, kan dit Verdrag niet langer door de Leden worden bekrachtigd.
2. Dit Verdrag blijft echter naar vorm en inhoud van kracht voor de Leden die het hebben bekrachtigd, en die het nieuwe Verdrag, houdende herziening, niet hebben bekrachtigd.
 Art.    19 .  De Engelse en de Franse tekst van dit Verdrag zijn gelijkelijk gezaghebbend.
De voorgaande tekst is de authentieke tekst van het Verdrag, naar behoren aangenomen door de Algemene Conferentie van de Internationale Arbeidsorganisatietijdens haar zevenenzestigste zitting, welke werd gehouden te Genève en voor gesloten werd verklaard op de vierentwintigste juni 1981.
 BIJLAGE.
 Art.  N.
 LAND  Type instemming  Instemming datum  Datum inwerkingtreding ALBANIE  Bekrachtiging  11/10/2007  11/10/2008 ARGENTINIE  Bekrachtiging  17/03/1988  17/03/1989 AUSTRALIE  Bekrachtiging  30/03/1990  30/03/1991 AZERBEIDZJAN  Bekrachtiging  29/10/2010  29/10/2011 België  Bekrachtiging  10/01/2015  10/01/2016 BELIZE  Bekrachtiging  22/06/1999  22/06/2000 BOLIVIA, Plurinationale Staat  Bekrachtiging  01/09/1998  01/09/1999 BOSNIE EN HERZEGOVINA  Bekrachtiging  02/06/1993  02/06/1994 BULGARIJE  Bekrachtiging  03/04/2006  03/04/2007 CHILI  Bekrachtiging  14/10/1994  14/10/1995 ECUADOR  Bekrachtiging  08/02/2013  08/02/2014 EL SALVADOR  Bekrachtiging  12/10/2000  12/10/2001 ETHIOPIE  Bekrachtiging  28/01/1991  28/01/1992 FINLAND  Bekrachtiging  09/02/1983  09/02/1984 FRANKRIJK  Bekrachtiging  16/03/1989  16/03/1990 GRIEKENLAND  Bekrachtiging  10/06/1988  10/06/1989 GUATEMALA  Bekrachtiging  06/01/1994  06/01/1995 GUINEA  Bekrachtiging  16/10/1995  16/10/1996 IJSLAND  Bekrachtiging  22/06/2000  22/06/2001 JAPAN  Bekrachtiging  09/06/1995  09/06/1996 KAZACHSTAN  Bekrachtiging  17/01/2013  17/01/2014 KOREA (ZUID)  Bekrachtiging  29/03/2001  29/03/2002 KROATIE  Bekrachtiging  08/10/1991  08/10/1992 LITOUWEN  Bekrachtiging  06/05/2004  06/05/2005 NOORD-MACEDONIE  Bekrachtiging  17/11/1991  17/11/1992 MAURITIUS  Bekrachtiging  05/04/2004  05/04/2005 MONTENEGRO  Bekrachtiging  03/06/2006  03/06/2007 NEDERLAND  Bekrachtiging  24/03/1988  24/03/1989 NIGER  Bekrachtiging  05/06/1985  05/06/1986 NOORWEGEN  Bekrachtiging  22/06/1982  11/08/1983 OEKRAINE  Bekrachtiging  11/04/2000  11/04/2001 PARAGUAY  Bekrachtiging  21/12/2007  21/12/2008 PERU  Bekrachtiging  16/06/1986  16/06/1987 PORTUGAL  Bekrachtiging  02/05/1985  02/05/1986 RUSLAND  Bekrachtiging  13/02/1998  13/02/1999 SAN MARINO  Bekrachtiging  19/04/1988  19/04/1999 SERVIE  Bekrachtiging  24/11/2000  24/11/2001 SLOVAKIJE  Bekrachtiging  14/06/2002  14/06/2003 SLOVENIE  Bekrachtiging  29/05/1992  29/05/1993 SPANJE  Bekrachtiging  11/09/1985  11/09/1986 SWEDEN  Bekrachtiging  11/08/1982  11/08/1983 URUGUAY  Bekrachtiging  16/11/1989  16/11/1990 VENEZUELA  Bekrachtiging  27/11/1984  27/11/1985 YEMEN  Bekrachtiging  13/03/1989  13/03/1990


type: legislation

jurisdiction: Belgium

text:
HOOFDSTUK I.  - Werkingssfeer van de Overeenkomst.
 Artikel    1 . Personen op wie de overeenkomst van toepassing is.
Deze Overeenkomst is van toepassing op personen die inwoners zijn van een overeenkomstsluitende Staat of van beide overeenkomstsluitende Staten.
 Art.    2 . Belastingen waarop de Overeenkomst van toepassing is.
1. Deze Overeenkomst is van toepassing op belastingen naar het inkomen die, ongeacht de wijze van heffing, worden geheven ten behoeve van een overeenkomstsluitende Staat.
2. Als belastingen naar het inkomen worden beschouwd alle belastingen die worden geheven naar het gehele inkomen of naar bestanddelen van het inkomen, daaronder begrepen belastingen naar inkomsten of voordelen verkregen uit de vervreemding van roerende of onroerende goederen.
3. De bestaande belastingen waarop de Overeenkomst van toepassing is, zijn met name :
a) voor Nieuw-Zeeland :
de inkomstenbelasting (the income tax) en de belastingen op overdreven winstreserveringen (the excess retention tax), (hierna te noemen "Nieuw-Zeelandse belasting");
b) voor België :
(i) de personenbelasting;
(ii) de vennootschapsbelasting;
(iii) de rechtspersonenbelasting;
(iv) de belasting der niet-verblijfhouders;
(v) de uitzonderlijke en tijdelijke solidariteitsbijdrage;
met inbegrip van de voorheffingen, de opdeciemen en opcentiemen op die belastingen en voorheffingen, en de aanvullende belastingen op de personenbelasting (hierna te noemen "Belgische belasting").
4. De Overeenkomst is ook van toepassing op alle gelijke of in wezen gelijksoortige belastingen die na de datum van de ondertekening van de Overeenkomst naast of in de plaats van de bestaande belastingen worden geheven. De bevoegde autoriteiten van de overeenkomstsluitende Staten delen elkaar alle wezenlijke wijzigingen die in hun onderscheiden belastingwetten zijn aangebracht, mede.
5. Niettegenstaande de bepalingen van de paragrafen 1 en 2 is de Overeenkomst niet van toepassing :
a) voor Nieuw-Zeeland :
(i) op de belasting op bonus-uitkeringen (the bonus issue tax);
(ii) op de belasting op grondspeculatie (the property speculation tax);
b) voor België, op de vennootschapsbelasting in zoverre als die belasting volgens de Belgische wet door een vennootschap die inwoner is van België is verschuldigd in geval van inkoop door die vennootschap van haar eigen aandelen of delen of naar aanleiding van de verdeling van haar maatschappelijk vermogen.
 HOOFDSTUK II.  - Begripsbepalingen.
 Art.    3 . Algemene bepalingen.
1. Voor de toepassing van deze Overeenkomst, tenzij het zinsverband anders vereist :
a) (i) betekent de uitdrukking "Nieuw-Zeeland", in aardrijkskundig verband gebruikt, het Nieuw-Zeelandse moederland (met inbegrip van de daarvoor gelegen eilanden) maar omvat niet de Cook Eilanden, Niue of Tokelau; zij omvat ook de aan de territoriale wateren van het Nieuwzeelandse moederland (met inbegrip van de daarvoor gelegen eilanden) grenzende gebieden die volgens de Nieuwzeelandse wetgeving en in overeenstemming met het internationale recht, zijn of later zullen worden aangeduid als gebieden waarover Nieuw-Zeeland soevereine rechten heeft met betrekking tot het onderzoek ervan of met betrekking tot het onderzoek, de ontginning, de instandhouding en het beheer van de natuurlijke rijkdommen van de zee, of van de zeebodem en de ondergrond;
(ii) betekent de uitdrukking "België", in aardrijkskundig verband gebruikt, het nationale grondgebied alsmede elk gebied buiten de territoriale wateren van België waarin volgens Belgische wetgeving en in overeenstemming met het internationale recht, de rechten van België met betrekking tot de zeebodem en de ondergrond en de natuurlijke rijkdommen daarvan kunnen worden uitgeoefend;
b) betekenen de uitdrukkingen "een overeenkomstsluitende Staat" en "de andere overeenkomstsluitende Staat" Nieuw-Zeeland of België, al naar het zinsverband vereist;
c) omvat de uitdrukking "persoon" een natuurlijke persoon, een vennootschap en elke andere vereniging van personen;
d) betekent de uitdrukking "vennootschap" elke rechtspersoon of elke andere eenheid die in de overeenkomstsluitende Staat waarvan zij inwoner is, voor de belastingheffing als een rechtspersoon wordt behandeld;
e) betekenen de uitdrukkingen "onderneming van een overeenkomstsluitende Staat" en "onderneming van de andere overeenkomstsluitende Staat" onderscheidenlijk een onderneming gedreven door een inwoner van een overeenkomstsluitende Staat en een onderneming gedreven door een inwoner van de andere overeenkomstsluitende Staat;
f) betekent de uitdrukking "onderdaan" :
(i) met betrekking tot Nieuw-Zeeland, elke natuurlijke persoon die het Nieuw-Zeelandse staatsburgerschap bezit en elke rechtspersoon, personenvennootschap of vereniging die zijn of haar rechtspositie als zodanig ontleent aan de wetgeving die in Nieuw Zeeland van kracht is;
(ii) met betrekking tot België, elke natuurlijke persoon die de Belgische nationaliteit bezit en elke rechtspersoon, personenvennootschap of vereniging die zijn of haar rechtspositie als zodanig ontleent aan de wetgeving die in België van kracht is;
g) betekent de uitdrukking "internationaal verkeer" elk vervoer door een schip of luchtvaartuig dat door een onderneming die haar plaats van werkelijke leiding in een overeenkomstsluitende Staat heeft, wordt geëxploiteerd, behalve indien het schip of het luchtvaartuig slechts tussen in de andere overeenkomstsluitende Staat gelegen plaatsen wordt geëxploiteerd;
h) betekent de uitdrukking "bevoegde autoriteit" :
(i) in Nieuw-Zee1and, de "Commissioner of Inland Revenu" of zijn bevoegde vertegenwoordiger;
(ii) in België, de Directeur-generaal der directe belastingen of zijn bevoegde vertegenwoordiger.
2. Wanneer voor de toepassing van de artikelen 10, 11 of 12 moet worden uitgemaakt of de uiteindelijk gerechtigde tot dividenden, interest of royalty's inwoner is van Nieuw-Zeeland, worden dividenden, interest of royalty's ter zake waarvan een trustee in Nieuw-Zeeland aan belasting is onderworpen, geacht door die trustee als uiteindelijk gerechtigde te zijn verkregen.
3. In de Overeenkomst omvatten de uitdrukkingen "Nieuw-Zeelandse belasting" en "Belgische belasting" niet lasten die als boete worden geheven op grond van de wet van een van de overeenkomstsluitende Staten met betrekking tot de belastingen waarop de Overeenkomst krachtens artikel 2 van toepassing is.
4. Voor de toepassing van de Overeenkomst door een overeenkomstsluitende Staat heeft, tenzij het zinsverband anders vereist, elke niet erin omschreven uitdrukking de betekenis welke die uitdrukking heeft volgens de wetgeving van die Staat met betrekking tot de belastingen waarop de Overeenkomst van toepassing is.
 Art.    4 . Inwoner.
1. Voor de toepassing van deze Overeenkomst betekent de uitdrukking "inwoner van een overeenkomstsluitende Staat" iedere persoon die, ingevolge de wetgeving van die overeenkomstsluitende Staat, aldaar aan belasting is onderworpen op grond van zijn woonplaats, verblijf, plaats van leiding of enige andere, soortgelijke omstandigheid. Die uitdrukking omvat ook een vennootschap naar Belgisch recht, niet zijnde een vennootschap op aandelen, zelfs indien zij de aanslag van haar winsten in de personenbelasting heeft gekozen. Die uitdrukking omvat echter niet personen die in die Staat enkel ter zake van inkomsten uit in die Staat gelegen bronnen aan belasting zijn onderworpen.
2. Indien een natuurlijke persoon ingevolge de bepalingen van paragraaf 1 inwoner van beide overeenkomstsluitende Staten is, wordt zijn toestand op de volgende wijze geregeld :
a) hij wordt geacht inwoner te zijn van de Staat waar hij een duurzaam tehuis tot zijn beschikking heeft; indien hij in beide Staten een duurzaam tehuis tot zijn beschikking heeft, wordt hij geacht inwoner te zijn van de Staat waarmede zijn persoonlijke en economische betrekkingen het nauwst zijn (middelpunt van de levensbelangen);
b) indien niet kan worden bepaald in welke Staat hij het middelpunt van zijn levensbelangen heeft of indien hij in geen van de Staten een duurzaam tehuis tot zijn beschikking heeft, wordt hij geacht inwoner te zijn van de Staat waar hij gewoonlijk verblijft;
c) indien hij in beide Staten of in geen van beide gewoonlijk verblijft, wordt hij geacht inwoner te zijn van de Staat waarvan hij onderdaan is;
d) indien hij onderdaan is van beide Staten of van geen van beide, regelen de bevoegde autoriteiten van de overeenkomstsluitende Staten de aangelegenheid in onderlinge overeenstemming.
3. Indien een andere dan een natuurlijke persoon ingevolge de bepalingen van paragraaf 1 inwoner is van beide overeenkomstsluitende Staten, wordt hij geacht inwoner te zijn van de Staat waar de plaats van zijn werkelijke leiding is gelegen.
 Art.    5 . Vaste inrichting.
1. Voor de toepassing van deze Overeenkomst betekent de uitdrukking "vaste inrichting" een vaste bedrijfsinrichting met behulp waarvan de werkzaamheden van een onderneming geheel of gedeeltelijk worden uitgeoefend.
2. De uitdrukking "vaste inrichting" omvat in het bijzonder :
a) een plaats waar leiding wordt gegeven;
b) een filiaal;
c) een kantoor;
d) een fabriek;
e) een werkplaats, en
f) een mijn, een olie- of gasbron, een steengroeve of enige andere plaats waar natuurlijke rijkdommen worden gewonnen.
3. De plaats van uitvoering van een bouwwerk of van een constructie- of montagewerkzaamheden is slechts dan een vaste inrichting indien de duur daarvan twaalf maanden overschrijdt.
4. Niettegenstaande de voorgaande bepalingen van dit artikel wordt een vaste inrichting niet aanwezig geacht indien :
a) gebruik wordt gemaakt van inrichtingen, uitsluitend voor de opslag, uitstalling of aflevering van aan de onderneming toebehorende goederen;
b) een voorraad van aan de onderneming toebehorende goederen wordt aangehouden, uitsluitend voor de opslag, uitstalling of aflevering;
c) een voorraad van aan de onderneming toebehorende goederen wordt aangehouden, uitsluitend voor de bewerking of verwerking door een andere onderneming;
d) een vaste bedrijfsinrichting wordt aangehouden, uitsluitend om voor de onderneming goederen aan te kopen of inlichtingen in te winnen;
e) een vaste bedrijfsinrichting wordt aangehouden, uitsluitend om voor de onderneming andere werkzaamheden die van voorbereidende aard zijn of het karakter van hulpwerkzaamheden hebben, te verrichten;
f) een vaste bedrijfsinrichting wordt aangehouden; uitsluitend om verscheidene van de in de leden a) tot e) vermelde werkzaamheden te verrichten, op voorwaarde dat het geheel van de werkzaamheden van de vaste bedrijfsinrichting van voorbereidende aard is of het karakter van hulpwerkzaamheden heeft.
5. Een onderneming van een overeenkomstsluitende Staat wordt geacht een vaste inrichting in de andere overeenkomstsluitende Staat te bezitten indien :
a) zij in die andere Staat gedurende meer dan twaalf maanden werkzaamheden van toezicht verricht met betrekking tot een bouwwerk of constructie- of montagewerkzaamheden die in die andere Staat worden uitgevoerd; of
b) in die andere Staat gedurende meer dan twaalf maanden gebruik van zwaar materieel of van zware werktuigen wordt gemaakt door of voor de onderneming of ingevolge een contract dat de onderneming heeft afgesloten.
6. Indien een persoon - niet zijnde een onafhankelijke vertegenwoordiger op wie paragraaf 7 van toepassing is - voor een onderneming werkzaam is en in een overeenkomstsluitende Staat een machtiging bezit om namens de onderneming overeenkomsten af te sluiten en dit recht aldaar gewoonlijk uitoefent, wordt die onderneming, niettegenstaande de bepalingen van de paragrafen 1 en 2, geacht een vaste inrichting in die Staat te hebben voor alle werkzaamheden welke deze persoon voor de onderneming verricht, tenzij de werkzaamheden van die persoon beperkt blijven tot de aankoop van goederen voor de onderneming.
7. Een onderneming wordt niet geacht een vaste inrichting in een overeenkomstsluitende Staat te bezitten op grond van de enkele omstandigheid dat zij aldaar zaken doet door middel van een makelaar, een algemeen commissionair of enige andere onafhankelijke vertegenwoordiger, op voorwaarde dat deze personen in de normale uitoefening van hun bedrijf handelen.
8. De enkele omstandigheid dat een vennootschap die inwoner is van een overeenkomstsluitende Staat een vennootschap beheerst of door een vennootschap wordt beheerst die inwoner is van de andere overeenkomstsluitende Staat, of die in die andere Staat zaken doet (hetzij met behulp van een vaste inrichting hetzij op andere wijze), stempelt één van beide vennootschappen niet tot een vaste inrichting van de andere.
 HOOFDSTUK III.  - Belastingheffing naar het inkomen.
 Art.    6 . Inkomsten uit onroerende goederen.
1. Inkomsten die een inwoner van een overeenkomstsluitende Staat verkrijgt uit in de andere overeenkomstsluitende Staat gelegen onroerende goederen (inkomsten uit landbouw- of bosbedrijven daaronder begrepen), mogen in die andere Staat worden belast.
2. De uitdrukking "onroerende goederen" heeft de betekenis die daaraan wordt toegekend door het recht van de overeenkomstsluitende Staat waar de desbetreffende goederen zijn gelegen.
De uitdrukking omvat in ieder geval de goederen die bij de onroerende goederen behoren, levende en dode have van landbouw- en bosbedrijven, rechten waarop de bepalingen van het privaatrecht betreffende de grondeigendom van toepassing zijn, vruchtgebruik van onroerende goederen en rechten op veranderlijke of vaste vergoedingen ter zake van de exploitatie, of het recht tot exploitatie, van minerale aardlagen, bronnen en andere natuurrijkdommen; schepen en luchtvaartuigen worden niet als onroerende goederen beschouwd.
3. De bepaling van paragraaf 1 is van toepassing op inkomsten verkregen uit de rechtstreekse exploitatie of uit het rechtstreeks genot, uit het verhuren of verpachten, of uit elke andere vorm van exploitatie van onroerende goederen.
4. De bepalingen van de paragrafen 1 en 3 zijn ook van toepassing op inkomsten uit onroerende goederen van een onderneming en op inkomsten uit onroerende goederen gebezigd voor de uitoefening van een zelfstandig beroep.
 Art.    7 . Ondernemingswinst.
1. Winsten van een onderneming van een overeenkomstsluitende Staat zijn slechts in die Staat belastbaar, tenzij de onderneming in de andere overeenkomstsluitende Staat haar bedrijf uitoefent met behulp van een aldaar gevestigde vaste inrichting. Indien de onderneming aldus haar bedrijf uitoefent, mogen de winsten van de onderneming in de andere Staat worden belast, maar slechts in zoverre als zij aan die vaste inrichting kunnen worden toegerekend.
2. Onverminderd de bepalingen van paragraaf 3 worden, indien een onderneming van een overeenkomstsluitende Staat in de andere overeenkomstsluitende Staat haar bedrijf uitoefent met behulp van een aldaar gevestigde vaste inrichting, in elke overeenkomstsluitende Staat aan die vaste inrichting de winsten toegerekend die zij geacht zou kunnen worden te behalen, indien zij een onafhankelijke onderneming zou zijn, die dezelfde of soortgelijke werkzaamheden zou uitoefenen onder dezelfde of soortgelijke omstandigheden en die geheel onafhankelijk zou handelen.
3. Bij het bepalen van de winsten van een vaste inrichting worden in aftrek toegelaten kosten, daaronder begrepen kosten van leiding en algemene beheerskosten, die ten behoeve van de vaste inrichting zijn gemaakt, hetzij in de Staat waar de vaste inrichting is gevestigd, hetzij elders.
4. Voor zover het in een overeenkomstsluitende Staat gebruikelijk is de aan een vaste inrichting toe te rekenen winsten te bepalen op basis van een verdeling van de totale winst van de onderneming over haar verschillende delen, belet paragraaf 2 die overeenkomstsluitende Staat niet de te belasten winsten te bepalen volgens de gebruikelijke verdeling, de gevolgde methode van verdeling moet echter zodanig zijn dat het resultaat in overeenstemming is met de in dit artikel neergelegde beginselen.
5. Geen winsten worden aan een vaste inrichting toegerekend enkel op grond van aankoop door die vaste inrichting van goederen voor de onderneming.
6. Voor de toepassing van de voorgaande paragrafen worden de aan de vaste inrichting toe te rekenen winsten van jaar tot jaar volgens dezelfde methode bepaald, tenzij er een goede en genoegzame reden bestaat om hiervan af te wijken.
7. Indien in de winsten inkomstenbestanddelen zijn begrepen die afzonderlijk in andere artikelen van deze Overeenkomst worden behandeld, worden de bepalingen van die artikelen niet aangetast door de bepalingen van dit artikel.
 Art.    8 . Zeevaart en luchtvaart.
1. Winsten uit de exploitatie van schepen of luchtvaartuigen in internationaal verkeer zijn slechts belastbaar in de overeenkomstsluitende Staat waar de plaats van de werkelijke leiding van de onderneming is gelegen.
2. Indien de plaats van de werkelijke leiding van een scheepvaartonderneming zich aan boord van een schip bevindt, wordt deze plaats geacht te zijn gelegen in de overeenkomstsluitende Staat waar het schip zijn thuishaven heeft, of, indien er geen thuishaven is, in de overeenkomstsluitende Staat waarvan de exploitant van het schip inwoner is.
3. De bepalingen van paragraaf 1 zijn ook van toepassing op winsten verkregen uit de deelneming aan een pool, een gemeenschappelijk bedrijf of een internationaal bedrijfslichaam.
 Art.    9 . Verwante ondernemingen.
Indien :
a) een onderneming van een overeenkomstsluitende Staat onmiddellijk of middellijk deelneemt aan de leiding van, aan het toezicht op, dan wel in het kapitaal van een onderneming van de andere overeenkomstsluitende Staat, of
b) dezelfde personen onmiddellijk of middellijk deelnemen aan de leiding van, aan het toezicht op, dan wel in het kapitaal van een onderneming van een overeenkomstsluitende Staat en van een onderneming van de andere overeenkomstsluitende Staat, en in het ene of in het andere geval tussen de twee ondernemingen in hun handelsbetrekkingen of financiële betrekkingen, voorwaarden worden aanvaard of opgelegd die afwijken van die welke zouden worden aanvaard tussen onafhankelijke ondernemingen, mogen de winsten die één van de ondernemingen zonder deze voorwaarden zou hebben behaald maar ten gevolge van die voorwaarden niet heeft behaald, worden begrepen in de winsten van die onderneming en dienovereenkomstig worden belast.
 Art.    10 . Dividenden.
1. Dividenden betaald door een vennootschap die inwoner is van een overeenkomstsluitende Staat aan een inwoner van de andere overeenkomstsluitende Staat, mogen in die andere Staat worden belast.
2. Deze dividenden mogen echter ook in de overeenkomstsluitende Staat waarvan de vennootschap die de dividenden betaalt inwoner is, overeenkomstig de wetgeving van die Staat worden belast, maar indien de uiteindelijk gerechtigde tot de dividenden inwoner is van de andere overeenkomstsluitende Staat, mag de aldus geheven belasting niet hoger zijn dan 15 percent van het brutobedrag van de dividenden. De bevoegde autoriteiten van de overeenkomstsluitende Staten regelen in onderlinge overeenstemming de wijze van toepassing van deze beperking.
Deze paragraaf laat onverlet de belastingheffing van de vennootschap ter zake van de winsten waaruit de dividenden worden betaald.
3. De uitdrukking "dividenden", zoals gebezigd in dit artikel, betekent inkomsten uit aandelen en andere inkomsten die door de belastingwetgeving van de overeenkomstsluitende Staat, waarvan de uitkerende vennootschap inwoner is, met inkomsten uit aandelen worden gelijkgesteld. Met betrekking tot België betekent die uitdrukking ook inkomsten - zelfs indien zij worden betaald in de vorm van interest - die belastbaar zijn als inkomsten van belegde kapitalen van vennoten in vennootschappen, niet zijnde vennootschappen op aandelen, die inwoner zijn van België.
4. De bepalingen van de paragrafen 1 en 2 zijn niet van toepassing indien de uiteindelijk gerechtigde tot de dividenden, die inwoner is van een overeenkomstsluitende Staat, in de andere overeenkomstsluitende Staat waarvan de vennootschap die de dividenden betaalt inwoner is, een bedrijf met behulp van een aldaar gevestigde vaste inrichting of een zelfstandig beroep door middel van een aldaar gevestigde vaste basis uitoefent en het aandelenbezit uit hoofde waarvan de dividenden worden betaald, met die vaste inrichting of vaste basis wezenlijk is verbonden. In een zodanig geval zijn de bepalingen van artikel 7 of van artikel 14, naar het geval, van toepassing.
5. Indien een vennootschap die inwoner is van een overeenkomstsluitende Staat winsten of inkomsten verkrijgt uit de andere overeenkomstsluitende Staat, mag die andere Staat geen belasting heffen op dividenden die door de vennootschap aan een inwoner van de eerstbedoelde Staat worden betaald, behalve voor zover het aandelenbezit uit hoofde waarvan de dividenden worden betaald wezenlijk is verbonden met een in die andere Staat gelegen vaste inrichting of vaste basis, noch de niet-uitgedeelde winst van de vennootschap onderwerpen aan een belasting op niet-uitgedeelde winst, zelfs indien de betaalde dividenden of de niet-uitgedeelde winst geheel of gedeeltelijk bestaan uit winsten of inkomsten die uit die andere Staat afkomstig zijn.
 Art.    11 . Interest.
1. Interest afkomstig uit een overeenkomstsluitende Staat en betaald aan een inwoner van de andere overeenkomstsluitende Staat, mag in die andere Staat worden belast.
2. Deze interest mag echter ook in de overeenkomstsluitende Staat waaruit hij afkomstig is overeenkomstig de wetgeving van die Staat worden belast, maar indien de uiteindelijk gerechtigde tot de interest inwoner is van de andere overeenkomstsluitende Staat, mag de aldus geheven belasting niet hoger zijn dan 10 percent van het brutobedrag van de interest. De bevoegde autoriteiten van de overeenkomstsluitende Staten regelen in onderlinge overeenstemming de wijze van toepassing van deze beperking.
3. De uitdrukking "interest", zoals gebezigd in dit artikel betekent inkomsten uit schuldvorderingen van welke aard ook, al dan niet gewaarborgd door hypotheek en al dan niet aanspraak gevend op een aandeel in de winst van de schuldenaar, en in het bijzonder inkomsten uit overheidsleningen en obligaties, met inbegrip van premies en loten op die effecten. Deze uitdrukking omvat echter niet inkomsten als bedoeld in artikel 10. Voor de toepassing van dit artikel worden boeten voor laattijdige betaling niet als interest behandeld.
4. De bepalingen van de paragrafen 1 en 2 zijn niet van toepassing, indien de uiteindelijk gerechtigde tot de interest, die inwoner is van een overeenkomstsluitende Staat, in de andere Overeenkomstsluitende Staat waaruit de interest afkomstig is, een bedrijf met behulp van een aldaar gevestigde vaste inrichting of een zelfstandig beroep door middel van een aldaar gevestigde vaste basis uitoefent en de schuldvordering uit hoofde waarvan de interest is verschuldigd, met die vaste inrichting of vaste basis wezenlijk is verbonden. In een zodanig geval zijn de bepalingen van artikel 7 of van artikel 14, naar het geval, van toepassing.
5. Interest wordt geacht uit een overeenkomstsluitende Staat afkomstig te zijn indien de schuldenaar die Staat zelf is, een staatkundig onderdeel of een plaatselijke gemeenschap daarvan, of een inwoner van die Staat. Indien evenwel de schuldenaar van de interest, ongeacht of hij inwoner van een overeenkomstsluitende Staat is of niet, in een overeenkomstsluitende Staat een vaste inrichting of een vaste basis heeft waarvoor de schuld, ter zake waarvan de interest wordt betaald werd aangegaan, en de interest ten laste komt van die vaste inrichting of die vaste basis, wordt de interest geacht afkomstig te zijn uit de Staat waar de vaste inrichting of de vaste basis is gevestigd.
6. Indien, ten gevolge van een bijzondere verhouding tussen de schuldenaar en de uiteindelijk gerechtigde of tussen hen beiden en een derde, het bedrag van de interest, gelet op de schuldvordering waarvoor hij wordt betaald, hoger is dan het bedrag dat zonder zulk een verhouding door de schuldenaar en de uiteindelijk gerechtigde zou zijn overeengekomen, zijn de bepalingen van dit artikel slechts op het laatstbedoelde bedrag van toepassing. In een zodanig geval is het daarboven uitgaande deel van de betalingen belastbaar overeenkomstig de wetgeving van elke overeenkomstsluitende Staat, met inachtneming van de overige bepalingen van deze Overeenkomst.
 Art.    12 . Royalty's.
1. Royalty's afkomstig uit een overeenkomstsluitende Staat en betaald aan een inwoner van de andere overeenkomstsluitende Staat, mogen in die andere Staat worden belast.
2. Deze royalty's mogen echter ook in de overeenkomstsluitende Staat waaruit zij afkomstig zijn overeenkomstig de wetgeving van die Staat worden belast, maar indien de uiteindelijk gerechtigde tot de royalty's inwoner is van de andere overeenkomstsluitende Staat, mag de aldus geheven belasting niet hoger zijn dan 10 percent van het brutobedrag van de royalty's. De bevoegde autoriteiten van de overeenkomstsluitende Staten regelen in onderlinge overeenstemming de wijze van toepassing van deze beperking.
3. De uitdrukking "royalty's", zoals gebezigd in dit artikel, betekent betalingen van welke aard ook als vergoeding voor het gebruik van, of voor het recht van gebruik van, een auteursrecht op een werk op het gebied van letterkunde, kunst of wetenschap, daaronder begrepen bioscoopfilms, films of beeldbanden voor televisie-uitzendingen of geluidsbanden voor radio-uitzendingen, van een octrooi, een fabrieks- of handelsmerk, een tekening, een model, een plan, een geheim recept of een geheime werkwijze alsmede voor het gebruik van, of voor het recht van gebruik van, nijverheids- of handelsuitrusting of wetenschappelijke uitrusting, of voor inlichtingen omtrent ervaringen op het gebied van nijverheid, handel of wetenschap.
4. De bepalingen van de paragrafen 1 en 2 zijn niet van toepassing, indien de uiteindelijk gerechtigde tot de royalty's, die inwoner is van een overeenkomstsluitende Staat, in de andere overeenkomstsluitende Staat waaruit de royalty's afkomstig zijn, een bedrijf met behulp van een aldaar gevestigde vaste inrichting of een zelfstandig beroep door middel van een aldaar gevestigde vaste basis uitoefent en het recht of het goed uit hoofde waarvan de royalty's verschuldigd zijn, met die vaste inrichting of vaste basis wezenlijk is verbonden. In een zodanig geval zijn de bepalingen van artikel 7 of van artikel 14, naar het geval, van toepassing.
5. Royalty's worden geacht uit een overeenkomstsluitende Staat afkomstig te zijn indien de schuldenaar die Staat zelf is, een staatkundig onderdeel, een plaatselijke gemeenschap of een inwoner van die Staat. Indien evenwel de schuldenaar van de royalty's, ongeacht of hij inwoner van een overeenkomstsluitende Staat is of niet, in een overeenkomstsluitende Staat een vaste inrichting of een vaste basis heeft waarvoor de verbintenis uit hoofde waarvan de royalty's worden betaald werd aangegaan, en de royalty's ten laste komen van die vaste inrichting of die vaste basis, worden die royalty's geacht afkomstig te zijn uit de Staat waar de vaste inrichting of de vaste basis is gevestigd.
6. Indien, ten gevolge van een bijzondere verhouding tussen de schuldenaar en de uiteindelijk gerechtigde of tussen hen beiden en een derde, het bedrag van de royalty's, gelet op het gebruik, het recht of de inlichtingen waarvoor zij worden betaald, hoger is dan het bedrag dat zonder zulk een verhouding door de schuldenaar en de uiteindelijk gerechtigde zou zijn overeengekomen, zijn de bepalingen van dit artikel slechts op het laatstbedoelde bedrag van toepassing. In een zodanig geval is het daarboven uitgaande deel van de betalingen belastbaar overeenkomstig de wetgeving van elke overeenkomstsluitende Staat, met inachtneming van de overige bepalingen van deze Overeenkomst.
 Art.    13 . Vervreemding van goederen.
1. Inkomsten of voordelen die een inwoner van een overeenkomstsluitende Staat verkrijgt uit de vervreemding van onroerende goederen zoals bedoeld in artikel 6 die in de andere overeenkomstsluitende Staat zijn gelegen, mogen in die andere Staat worden belast.
2. Inkomsten of voordelen verkregen uit de vervreemding van roerende goederen die deel uitmaken van het bedrijfsvermogen van een vaste inrichting die een onderneming van een overeenkomstsluitende Staat in de andere overeenkomstsluitende Staat heeft, of van roerende goederen die behoren tot een vaste basis die een inwoner van een overeenkomstsluitende Staat in de andere overeenkomstsluitende Staat tot zijn beschikking heeft voor de uitoefening van een zelfstandig beroep, daaronder begrepen inkomsten of voordelen verkregen uit de vervreemding van die vaste inrichting (alleen of tezamen met de gehele onderneming) of van die vaste basis, mogen in die andere Staat worden belast.
3. Inkomsten of voordelen verkregen uit de vervreemding van schepen of luchtvaartuigen die in internationaal verkeer worden geëxploiteerd of van roerende goederen die bij de exploitatie van die schepen of luchtvaartuigen worden gebruikt, zijn slechts belastbaar in de overeenkomstsluitende Staat waar de plaats van de werkelijke leiding van de onderneming is gelegen.
4. Inkomsten of voordelen verkregen uit de vervreemding van alle andere goederen dan die vermeld in de paragrafen 1, 2 en 3 zijn slechts belastbaar in de overeenkomstsluitende Staat waarvan de vervreemder inwoner is.
 Art.    14 . Zelfstandige beroepen.
1. Inkomsten verkregen door een inwoner van een overeenkomstsluitende Staat in de uitoefening van een vrij beroep of ter zake van andere werkzaamheden van zelfstandige aard zijn slechts in die Staat belastbaar, tenzij die werkzaamheden in de andere overeenkomstsluitende Staat worden verricht, en
a) de natuurlijke persoon in de andere Staat voor het verrichten van zijn werkzaamheden verblijft gedurende een tijdvak of tijdvakken die in het desbetreffende inkomstenjaar of in het desbetreffende belastbaar tijdperk, naar het geval, een totaal van 183 dagen te boven gaan, of
b) de natuurlijke persoon in de andere Staat voor het verrichten van zijn werkzaamheden geregeld over een vaste basis beschikt.
In die gevallen mogen de inkomsten in die andere Staat worden belast, maar slechts in zoverre als zij kunnen worden toegerekend aan werkzaamheden die met die vaste basis zijn verbonden of die gedurende dat tijdvak of die tijdvakken worden verricht.
2. De uitdrukking "vrij beroep" omvat in het bijzonder zelfstandige werkzaamheden op het gebied van wetenschap, letterkunde, kunst, opvoeding of onderwijs, alsmede de zelfstandige werkzaamheden van artsen, advocaten, ingenieurs, architecten, tandartsen en accountants.
 Art.    15 . Niet-zelfstandige beroepen.
1. Onder voorbehoud van de bepalingen van de artikelen 16 18, 19, 20 en 21, zijn lonen, salarissen en andere, soortgelijke beloningen verkregen door een inwoner van een overeenkomstsluitende Staat ter zake van een dienstbetrekking slechts in die Staat belastbaar, tenzij de dienstbetrekking in de andere overeenkomstsluitende Staat wordt uitgeoefend. Indien de dienstbetrekking aldaar wordt uitgeoefend, mogen de ter zake daarvan verkregen beloningen in die andere Staat worden belast.
2. Niettegenstaande de bepalingen van paragraaf 1 zijn beloningen verkregen door een inwoner van een overeenkomstsluitende Staat ter zake van een in de andere overeenkomstsluitende Staat uitgeoefende dienstbetrekking slechts in de eerstbedoelde Staat belastbaar, indien :
a) de genieter in de andere Staat verblijft gedurende een tijdvak of tijdvakken die in het desbetreffende inkomstenjaar of in het desbetreffende belastbaar tijdperk, naar het geval, een totaal van 183 dagen niet te boven gaan, en
b) de beloningen worden betaald door of namens een werkgever die niet inwoner van de andere Staat is, en
c) de beloningen niet ten laste komen van een vaste inrichting of een vaste basis, die de werkgever in de andere Staat heeft.
3. Niettegenstaande de voorgaande bepalingen van dit artikel mogen beloningen verkregen ter zake van een dienstbetrekking uitgeoefend aan boord van een schip of luchtvaartuig dat in internationaal verkeer wordt geëxploiteerd, worden belast in de overeenkomstsluitende Staat waar de plaats van de werkelijke leiding van de onderneming is gelegen.
 Art.    16 . Tantièmes.
Tantièmes, presentiegelden en soortgelijke beloningen verkregen door een inwoner van een overeenkomstsluitende Staat in zijn hoedanigheid van lid van de raad van beheer of van toezicht van een vennootschap die inwoner is van de andere overeenkomstsluitende Staat, mogen in die andere Staat worden belast. Met betrekking tot de beloning die een lid van de raad van beheer of van toezicht van een vennootschap van die vennootschap verkrijgt ter zake van de uitoefening van dagelijkse werkzaamheden van beheer of van technische aard, zijn de bepalingen van artikel 15 van toepassing alsof het zou gaan om de beloning van een werknemer ter zake van een dienstbetrekking en alsof de werkgever de vennootschap zou zijn.
 Art.    17 . Artiesten en sportbeoefenaars.
1. Niettegenstaande de bepalingen van de artikelen 14 en 15 mogen inkomsten die een inwoner van een overeenkomstsluitende Staat verkrijgt uit zijn persoonlijke werkzaamheden die hij in de andere overeenkomstsluitende Staat verricht in de hoedanigheid van artiest, zoals toneelspeler, film-, radio- of televisieartiest of musicus of in de hoedanigheid van sportbeoefenaar, in die andere Staat worden belast.
2. Indien inkomsten uit werkzaamheden die een artiest of een sportbeoefenaar persoonlijk en als zodanig verricht, niet worden toegekend aan de artiest of aan de sportbeoefenaar zelf maar aan een andere persoon, mogen die inkomsten, niettegenstaande de bepalingen van de artikelen 7, 14 en 15, worden belast in de overeenkomstsluitende Staat waar de werkzaamheden van de artiest of de sportbeoefenaar worden verricht.
 Art.    18 . Pensioenen.
Onder voorbehoud van de bepalingen van artikel 19, paragraaf 2, zijn pensioenen en andere, soortgelijke beloningen betaald aan een inwoner van een overeenkomstsluitende Staat ter zake van een vroegere dienstbetrekking, slechts in die Staat belastbaar.
 Art.    19 . Overheidsfuncties.
1. a) Beloningen, niet zijnde pensioenen, betaald door een overeenkomstsluitende Staat of een staatkundig onderdeel of plaatselijke gemeenschap daarvan aan een natuurlijke persoon ter zake van diensten bewezen aan die Staat of aan dat onderdeel of die gemeenschap, zijn slechts in die Staat belastbaar.
b) Die beloningen zijn evenwel slechts in de andere overeenkomstsluitende Staat belastbaar indien de diensten in die Staat worden bewezen en de natuurlijke persoon inwoner van die Staat is en
(i) onderdaan van die Staat is of
(ii) niet uitsluitend met het oog op het bewijzen van de diensten inwoner van die Staat is geworden.
2. a) Pensioenen door een overeenkomstsluitende Staat of een staatkundig onderdeel of plaatselijke gemeenschap daarvan, hetzij rechtstreeks, hetzij uit door hen in het leven geroepen fondsen, betaald aan een natuurlijke persoon ter zake van diensten bewezen aan die Staat of aan dat onderdeel of die gemeenschap, zijn slechts in die Staat belastbaar.
b) Die pensioenen zijn evenwel slechts in de andere overeenkomstsluitende Staat belastbaar indien de natuurlijke persoon inwoner van die Staat en onderdaan van die Staat is.
3. De bepalingen van de artikelen 15, 16 en 18 zijn van toepassing op beloningen en pensioenen ter zake van diensten bewezen in het kader van een bedrijf uitgeoefend door een overeenkomstsluitende Staat of een staatkundig onderdeel of plaatselijke gemeenschap daarvan.
 Art.    20 . Hoogleraren, leraren en onderwijzers.
Beloningen verkregen door een hoogleraar of leraar die inwoner is van een overeenkomstsluitende Staat en die tijdelijk in de andere overeenkomstsluitende Staat verblijft om aldaar gedurende een tijdvak van ten hoogste twee jaar aan een universiteit, hogeschool, school of andere onderwijsinrichting onderwijs te geven, zijn in die andere Staat vrijgesteld van belasting.
 Art.    21 . Studenten.
Bedragen die een student of een voor een beroep in opleiding zijnde persoon, die onmiddellijk voor zijn bezoek aan een overeenkomstsluitende Staat inwoner van de andere overeenkomstsluitende Staat is of was en die uitsluitend voor zijn studie of opleiding in de eerstbedoelde Staat verblijft, ontvangt ten behoeve van zijn onderhoud, studie of opleiding, zijn in die Staat niet belastbaar, op voorwaarde dat die bedragen afkomstig zijn uit bronnen buiten die Staat.
 Art.    22 . Andere inkomsten.
Bestanddelen van het inkomen van een inwoner van een overeenkomstsluitende Staat die niet uitdrukkelijk in de voorgaande artikelen van deze Overeenkomst zijn vermeld, zijn slechts in die Staat belastbaar, maar indien zulk inkomen wordt verkregen uit bronnen in de andere overeenkomstsluitende Staat mag het ook in die andere Staat worden belast.
 HOOFDSTUK IV.  - Bepalingen tot vermijding van dubbele belasting.
 Art.    23 . 1. In Nieuw-Zeeland wordt dubbele belasting op de volgende wijze vermeden :
a) Met inachtneming van de alsdan geldende bepalingen van de wetgeving van Nieuw-Zeeland die betrekking hebben op de verrekening van belasting die in een grondgebied buiten Nieuw-Zeeland betaald is, met de Nieuw-Zeelandse belasting (welke bepalingen het algemeen beginsel van het hierna volgende niet mogen aantasten), wordt de Belgische belasting die, overeenkomstig de Belgische wetgeving en in overeenstemming met deze Overeenkomst, hetzij rechtstreeks hetzij door inhouding is bepaald ter zake van inkomsten die door een inwoner van Nieuw-Zeeland uit bronnen in België zijn verkregen (daaronder, in het geval van dividend, niet begrepen belasting die is betaald ter zake van de winst waaruit het dividend is betaald), verrekend met de Nieuw-Zeelandse belasting die over die inkomsten is verschuldigd.
b) Voor de toepassing van dit artikel worden winst, inkomsten of voordelen van een inwoner van Nieuw-Zeeland die in België volgens de Overeenkomst worden belast, geacht afkomstig te zijn uit bronnen in België.
2. In België wordt dubbele belasting op de volgende wijze vermeden :
a) Indien een inwoner van België inkomsten verkrijgt die volgens de bepalingen van de Overeenkomst in Nieuw-Zeeland mogen worden belast en waarop de bepalingen van de subparagrafen b), c) en d) hierna niet van toepassing zijn, stelt België die inkomsten vrij van belasting maar om het bedrag van de belasting over het overige inkomen van die inwoner te berekenen, mag België het belastingtarief toepassen dat van toepassing zou zijn indien die inkomsten niet waren vrijgesteld.
b) Verkrijgt een inwoner van België :
- dividenden als bedoeld in artikel 10, § 2, en waarop subparagraaf d) hierna niet van toepassing is;
- interest als bedoeld in artikel 11, § 2 of 6,
- royalty's als bedoeld in artikel 12, § 2 of 6,
dan verleent België een vermindering op de Belgische belasting ten bedrage van het forfaitaire gedeelte van buitenlandse belasting waarin de Belgische wetgeving voorziet, onder de voorwaarden en volgens het tarief van die wetgeving.
c) Indien een inwoner van België inkomsten verkrijgt die overeenkomstig de bepalingen van artikel 22 in Nieuw-Zeeland werden belast, mag het bedrag van de Belgische belasting met betrekking tot die inkomsten niet hoger zijn dan het bedrag dat overeenkomstig de Belgische wetgeving zou verschuldigd zijn indien die inkomsten zouden worden belast als inkomsten die werden verkregen uit bronnen buiten België en die aan buitenlandse belasting werden onderworpen.
d) Indien een vennootschap die inwoner is van België, aandelen bezit van een vennootschap op aandelen die inwoner is van Nieuw-Zeeland en aan de Nieuw-Zeelandse belasting op haar inkomsten is onderworpen, worden de dividenden die haar door de laatstbedoelde vennootschap worden betaald en die volgens artikel 10, § 2, in Nieuw-Zeeland mogen worden belast, in België vrijgesteld van de vennootschapsbelasting in zoverre als vrijstelling zou worden verleend indien beide vennootschappen inwoner zouden zijn van België.
e) Indien volgens de Belgische wetgeving verliezen van een onderneming gedreven door een inwoner van België die aan een in Nieuw-Zeeland gelegen vaste inrichting kunnen worden toegerekend, voor de belastingheffing van die onderneming in België werkelijk in mindering van de winsten werden gebracht, is de in subparagraaf a) bepaalde vrijstelling in België niet van toepassing op de winsten van andere belastbare tijdperken die aan die inrichting kunnen worden toegerekend, in zoverre als deze winsten in Nieuw-Zeeland door een aftrek uit hoofde van die verliezen eveneens van belasting werden vrijgesteld.
 HOOFDSTUK V.  - Bijzondere bepalingen.
 Art.    24 . Regeling voor onderling overleg.
1. Indien een inwoner van een overeenkomstsluitende Staat van oordeel is dat de maatregelen van een overeenkomstsluitende Staat of van beide overeenkomstsluitende Staten voor hem leiden of zullen leiden tot een belastingheffing die niet in overeenstemming is met de bepalingen van deze Overeenkomst, kan hij, onverminderd de rechtsmiddelen waarin het interne recht van die Staten voorziet, zijn geval voorleggen aan de bevoegde autoriteit van de overeenkomstsluitende Staat waarvan hij inwoner is. Het geval moet worden voorgelegd binnen drie jaar nadat de maatregel die een belastingheffing ten gevolge heeft die niet in overeenstemming is met de bepalingen van de Overeenkomst, voor het eerst te zijner kennis is gebracht.
2. De bevoegde autoriteit tracht, indien het bezwaar haar gegrond voorkomt en indien zij niet zelf in staat is tot een bevredigende oplossing ervan te komen, de aangelegenheid in onderlinge overeenstemming met de bevoegde autoriteit van de andere overeenkomstsluitende Staat op te lossen, ten einde een belastingheffing die niet in overeenstemming is met de Overeenkomst, te vermijden.
3. De bevoegde autoriteiten van de overeenkomstsluitende Staten trachten moeilijkheden of twijfelpunten die mochten rijzen met betrekking tot de interpretatie of de toepassing van de Overeenkomst, in onderlinge overeenstemming op te lossen.
4. De bevoegde autoriteiten van de overeenkomstsluitende Staten kunnen zich rechtstreeks met elkaar in verbinding stellen ten einde uitvoering te geven aan de bepalingen van de Overeenkomst.
 Art.    25 . Uitwisseling van inlichtingen.
1. De bevoegde autoriteiten van de overeenkomstsluitende Staten wisselen de inlichtingen uit die nodig zijn om uitvoering te geven aan de bepalingen van deze Overeenkomst of aan die van de nationale wetgeving van de overeenkomstsluitende Staten met betrekking tot de belastingen waarop de Overeenkomst van toepassing is, voor zover de heffing van die belastingen niet in strijd is met de Overeenkomst, en ook om het ontgaan van belastingen te voorkomen. De uitwisseling van inlichtingen wordt niet beperkt door artikel 1. De door een overeenkomstsluitende Staat verkregen inlichtingen worden op dezelfde wijze geheim gehouden als de inlichtingen die onder de nationale wetgeving van die Staat zijn verkregen en worden alleen ter kennis gebracht van personen of autoriteiten (daaronder begrepen rechterlijke instanties en administratieve lichamen) die betrokken zijn bij de vestiging of de invordering van, de tenuitvoerlegging of vervolging ter zake van, of de beslissing in beroepszaken betrekking hebbende op de belastingen waarop de Overeenkomst van toepassing is. Deze personen of autoriteiten mogen deze inlichtingen slechts voor die doeleinden gebruiken. Zij mogen van deze inlichtingen melding maken tijdens openbare rechtszittingen of in rechterlijke beslissingen.
2. In geen geval mogen de bepalingen van § 1 aldus worden uitgelegd, dat zij een overeenkomstsluitende Staat de verplichting opleggen :
a) administratieve maatregelen te nemen die afwijken van de wetgeving en de administratieve praktijk van die of van de andere overeenkomstsluitende Staat;
b) bijzonderheden te verstrekken die niet verkrijgbaar zijn volgens de wetgeving of in de normale gang van de administratieve werkzaamheden van die of van de andere overeenkomstsluitende Staat;
c) inlichtingen te verstrekken die een handels-, bedrijfs-, nijverheids- of beroepsgeheim of een handelswerkwijze zouden onthullen, dan wel inlichtingen waarvan het verstrekken in strijd zou zijn met de openbare orde.
 Art.    26 . Diplomatieke vertegenwoordigers en consulaire ambtenaren.
1. De bepalingen van deze Overeenkomst tasten in geen enkel opzicht de fiscale voorrechten aan die diplomatieke of consulaire ambtenaren ontlenen aan de algemene regelen van het volkenrecht of aan de bepalingen van bijzondere internationale overeenkomsten.
2. Voor de toepassing van de Overeenkomst worden personen die deel uitmaken van een diplomatieke of consulaire vertegenwoordiging van een overeenkomstsluitende Staat in de andere overeenkomstsluitende Staat of in een derde Staat en die de nationaliteit van de Zendstaat bezitten, geacht inwoner te zijn van de Zendstaat indien zij aldaar aan diezelfde verplichtingen inzake belastingen naar het inkomen zijn onderworpen als de inwoners van die Staat.
3. De Overeenkomst is niet van toepassing op internationale organisaties, op organen of ambtenaren daarvan, noch op personen die deel uitmaken van een diplomatieke of consulaire vertegenwoordiging van een derde Staat, indien deze in een overeenkomstsluitende Staat verblijven en in geen van beide overeenkomstsluitende Staten aan dezelfde verplichtingen inzake belastingheffing naar hun totaal wereldinkomen zijn onderworpen als de inwoners van die Staat.
 Art.    27 . Uitbreiding tot andere gebieden.
1. Deze Overeenkomst kan, hetzij in haar geheel, hetzij met de noodzakelijke wijzigingen, worden uitgebreid tot elk gebied voor de internationale betrekkingen waarvan één van beide overeenkomstsluitende Staten verantwoordelijk is en dat in wezen gelijksoortige belastingen heft als de belastingen waarop de Overeenkomst van toepassing is. Een zodanige uitbreiding zal van kracht worden met ingang van de dag en met inachtneming van de wijzigingen en voorwaarden (daaronder begrepen voorwaarden met betrekking tot de beëindiging van de toepassing) zoals deze tussen de overeenkomstsluitende Staten nader zullen worden overeengekomen bij diplomatieke notawisseling of op enige andere wijze in overeenstemming met hun grondwettelijke bepalingen.
2. Tenzij door de twee overeenkomstsluitende Staten anders is overeengekomen, zal de opzegging van de Overeenkomst door een van hen op grond van artikel 29 op de in dat artikel bepaalde voorwaarden ook een einde stellen aan de toepassing van de Overeenkomst met betrekking tot elk gebied waartoe zij ingevolge dit artikel is uitgebreid.
3. Artikel 2, § 4 zal van toepassing zijn op alle belastingen die door elk gebied waartoe de Overeenkomst ingevolge dit artikel is uitgebreid, worden geheven.
 HOOFDSTUK VI.  - Slotbepalingen.
 Art.    28 . Inwerkingtreding.
1. Deze Overeenkomst zal worden bekrachtigd en de akten van bekrachtiging zullen zo spoedig mogelijk te Wellington worden uitgewisseld.
2. De Overeenkomst zal in werking treden op de vijftiende dag die volgt op de dag van de uitwisseling van de akten van bekrachtiging en haar bepalingen zullen toepassing vinden :
a) in Nieuw-Zeeland :
op inkomsten die belastbaar zijn voor enig inkomstenjaar dat aanvangt op of na 1 april van het kalenderjaar dat onmiddellijk volgt op dat waarin de Overeenkomst in werking treedt;
b) in België :
(i) op alle bij de bron verschuldigde belastingen op inkomsten die zijn toegekend of betaalbaar gesteld op of na 1 januari van het kalenderjaar dat onmiddellijk volgt op dat waarin de Overeenkomst in werking treedt;
(ii) op alle andere dan bij de bron verschuldigde belastingen op inkomsten van belastbare tijdperken die eindigen op of na 31 december van het kalenderjaar dat onmiddellijk volgt op dat waarin de Overeenkomst in werking treedt.
3. Het Akkoord tussen België en Nieuw-Zeeland gesloten bij wisseling van nota's gedagtekend op 23 december 1975 en 20 januari 1976, betreffende de wederzijdse belastingvrijstelling met betrekking tot de exploitatie van schepen in internationaal verkeer zal geen uitwerking hebben voor enig tijdperk waarvoor artikel 8 van deze Overeenkomst van toepassing is.
 Art.  29. Beëindiging.
Deze Overeenkomst blijft voor onbepaalde tijd van kracht, maar elke overeenkomstsluitende Staat kan, tot en met de 30e juni van elk kalenderjaar dat aanvangt na het verstrijken van 5 jaar vanaf de datum van haar inwerkingtreding aan de andere overeenkomstsluitende Staat langs diplomatieke weg een schriftelijke opzegging doen toekomen; in dat geval houdt de Overeenkomst op van toepassing te zijn :
a) In Nieuw-Zeeland :
op inkomsten die belastbaar zijn voor enig inkomstenjaar dat aanvangt op of na 1 april van het kalenderjaar dat onmiddellijk volgt op dat waarin de opzegging is gedaan;
b) in België :
(i) op alle bij de bron verschuldigde belastingen op inkomsten die zijn toegekend of betaalbaar gesteld op of na 1 januari van het kalenderjaar dat onmiddellijk volgt op dat waarin de opzegging is gedaan;
(ii) op alle andere dan bij de bron verschuldigde belastingen op inkomsten van belastbare tijdperken die eindigen op of na 31 december van het kalenderjaar dat onmiddellijk volgt op dat waarin de opzegging is gedaan.
Ten blijke waarvan de ondergetekenden, daartoe behoorlijk gevolmachtigd, deze Overeenkomst hebben ondertekend.
Gedaan in tweevoud te Brussel, op 15 september 1981, in de Nederlandse, de Franse en de Engelse taal, zijnde de drie teksten gelijkelijk authentiek.
Voor de Regering van België :
(get.) Charles-Ferdinand NOTHOMB
Voor de Regering van Nieuw-Zeeland :
(get.) J.G. Mac ARTHUR


text:
Artikel    1 . Voor zover zij in de hierna volgende strafrechterlijke bepalingen worden omschreven of in internationale Overeenkomsten, waarvan beide Staten Partij zijn, werden opgenomen, zijn de misdrijven die het voorwerp uitvallen van artikel 2 van de Overeenkomst de volgende :

Misdrijven
 1. Doodslag.
 2. Lichamelijk letsel en schade aan de gezondheid.
 3. Aanslag op de persoonlijke vrijheid en op de onschendbaarheid

van de woning.
 4. Vervalsing van munten en andere waarden.
 5. Valsheid in geschriften en gebruik ervan.
 6. Vals getuigenis.
 7. Omkoping, verduistering begaan door ambtenaren, knevelarij.
 8. Vereniging van misdadigers.
 9. Dubbel huwelijk.
10. Kinderverlating.
11. Ontvoering en verbergen van een minderjarige.
12. Verkrachting.
13. Openbare Zedenschennis.
14. Souteneurschap en bederf van minderjarigen.
15. Diefstal, oplichting en afpersing.
16. Misbruik van vertrouwen.
17. Vernieling of beschadiging van goederen.
18. Misdrijven tegen de veiligheid van het spoorverkeer.
19. Onwettige verhandeling van verdovende middelen.
20. Heling van goederen bekomen door middel van een misdrijf dat

overeenkomstig de Overeenkomst aanleiding geeft tot uitlevering.
21. Misdrijven in verband met de zeevaart.

Roemeense wetgeving
 1. S.W. art. 174 tot 177.
 2. S.W. art. 182 en 183.
 3. S.W. art. 192, al. 2, en art. 266 tot 268.
 4. S.W. art. 282 tot 287.
 5. S.W. art. 288 tot 293.
 6. S.W. art. 260 en 261.
 7. S.W. art. 168, 223, 242, al. 1 en 3, 254, 255 en 272.
 8. S.W. art. 323.
 9. S.W. art. 303.
10. S.W. art. 314.
11. S.W. art. 189 en 306.
12. S.W. art. 197, al. 2 tot 5.
13. S.W. art. 198, 202 en 321.
14. S.W. art. 329.
15. S.W. art. 194, 208, 209, 211, 214, 215, 224, 225, 228, 229 en 257.
16. S.W. art. 227.
17. S.W. art. 217, al. 2 tot 5, 218, 219, al. 3 en 4, 231, 232 en art. 43

 van de Wet nr. 7/1974.
18. S.W. art. 273 tot 276.
19. S.W. art. 312 en art. 17 van de Wet nr. 73/1969.
20. S.W. art. 221 en 234.
21. S.W. art. 113, 115, 117, 118 en 123 van het Decreet nr. 443/172.

Belgische wetgeving
 1. S.W. art. 393 tot 397.
 2. S.W. art. 400 tot 404 en 406 tot 410.
 3. S.W. art. 344bis, 434 tot 438, 440, 442.
 4. S.W. art. 160 tot 162, 168, 169, al. 1, 171 tot 177.
 5. S.W. art. 193 tot 197, 200 tot 202, al. 2 tot 4, 204, 206, al. 1,

 207 tot 209, 211, 212.
 6. S.W. art. 215 tot 218, 220 tot 224.
 7. S.W. art. 240, al. 1, 241, 243 tot 245, 247 tot 252.
 8. S.W. art. 322 tot 324.
 9. S.W. art. 391.
10. S.W. art. 355 tot 360.
11. S.W. art. 368 tot 370.
12. S.W. art. 375 tot 377.
13. S.W. art. 372, 372bis, 373, 376, 377, 385, al. 2, 386.
14. S.W. art. 379, 380, 380bis, 380ter.
15. S.W. art. 461, 463, 464, 467 tot 475, 496 en 497.
16. S.W. art. 491 en 493.
17. S.W. art. 510 tot 523, 525, 527 tot 532, 533, al. 2, 534 tot 536,

 538 en 547.
18. S.W. art. 406 tot 408 en 422, al. 2 en 3.
19. S.W. art. 2bis, 3 en 8, # 2, van de Wet van 24 februari 1921 betreffend

 het verhandelen van de giftstoffen, slaapmiddelen, verdovende

 middelen, ontsmettingsstoffen en antiseptica, gewijzigd bij de

 wet van 9 juli 1975.
20. S.W. art. 505 en 506.
21. S.W. art. 14, 18, 19, 20, al. 2, 21, 24, 26, al. 2, 28, 29, 31 tot 37,

 63 tot 69 van de wet van 5 juni 1928 houdende herziening van het

 Tucht- en Strafwetboek voor de koopvaardij en de zeevisscherij.
22. Elk misdrijf dat overeenkomstig de bepalingen van andere internationale

overeenkomsten waarvan beide Staten Partij zijn, aanleiding kan geven

tot uitlevering.
 Art.    2 . Beide Verdragsluitende Staten kunnen, met eenvoudige briefwisseling, overeenkomen de bepalingen van artikel 1 te wijzigen of dit Protocol op te heffen.
 Art.    3 . Dit protocool maakt volledig deel uit van de Overeenkomst. Het zal bekrachtigd worden. De uitwisseling der bekrachtigingsoorkonden van de Overeenkomst en van het Protocol zal gelijktijdig plaatshebben. Het Protocol en de Overeenkomst zullen tegelijk van kracht worden.
Opgemaakt in twee exemplaren te Brussel, op 26 maart 1982, in het Nederlands, het Frans en het Roemeens, de drie teksten zijn de even rechtskrachtig.
 Bijlage.
 Art.  N. Daar de uitwisseling van de bekrachtigingsoorkonden heeft plaatsgehad in Neptun (Roemenië), op 31 juli 1984, zijn deze Overeenkomst en dit Protocol in werking getreden op 1 september 1984, overeenkomstig de bepalingen van artikel 3 van het Protocol.


text:
Artikel    1 . Verplichting tot uitleveren.
1) De verdragsluitende Partijen verbinden er zich toe, overeenkomstig de regelen en de voorwaarden omschreven in de volgende artikelen, aan elkaar personen uit te leveren die zich op het grondgebied van een van beide Partijen bevinden en door de rechterlijke overheid van de andere Partij worden vervolgd voor een misdrijf of worden opgespoord met het oog op de tenuitvoerlegging van een straf of van een veiligheidsmaatregel.
2) Alleen die vrijheidsberovende maatregelen worden als veiligheidsmaatregelen in de zin van de voorliggende Overeenkomst aangezien die door een strafrechtsmacht zijn opgelegd tot aanvulling of vervanging van een straf.
 Art.    2 . Plaats van het misdrijf.
1) De aangezochte Partij kan de uitlevering weigeren van een persoon die gevraagd wordt wegens een misdrijf dat volgens de wetgeving van die Partij, geheel of gedeeltelijk gepleegd werd op haar grondgebied of op een plaats die met haar grondgebied gelijkgesteld wordt.
2) Wanneer het misdrijf waarvoor de uitlevering wordt gevraagd, buiten het grondgebied van de verzoekende Partij en dat van de aangezochte Partij is gepleegd, kan de uitlevering slechts geweigerd worden indien de wetgeving van de aangezochte Partij de vervolging van een soortgelijk, buiten haar grondgebied gepleegd misdrijf, niet toelaat.
 Art.    3 . Continentaal plat.
Wanneer de verzoekende Partij haar rechtsmacht aanwendt met betrekking tot misdrijven die gepleegd zijn hetzij tegen of aan boord van installaties of andere inrichtingen gelegen op of boven haar continentaal plat hetzij tegen inrichtingen verbonden met die installaties, dan wordt de uitlevering toegestaan als ware het misdrijf gepleegd op het grondgebied van de verzoekende Partij.
 Art.    4 . Feiten waarvoor uitlevering mogelijk is.
1) Aanleiding tot uitlevering zijn de feiten die overeenkomstig de wetten van de verzoekende en van de aangezochte Partij strafbaar zijn gesteld met een vrijheidsberovende straf of met een veiligheidsmaatregel waarvan de maximumduur hoger ligt dan een jaar. Wanneer echter op het grondgebied van de verzoekende Partij een veroordeling tot een straf is uitgesproken of een veiligheidsmaatregel werd opgelegd moet de duur van de uitgesproken sanctie ten minste vier maanden bedragen.
2) Wanneer de uitleveringsaanvraag verschillende feiten betreft die elk door de wetten van de verzoekende en door die van de aangezochte Partij strafbaar zijn gesteld met een vrijheidsberovende straf of met een veiligheidsmaatregel maar waarvan sommige niet voldoen aan de voorwaarde betreffende de strafmaat, kan de aangezochte Partij ook voor deze laatste de uitlevering toestaan.
3) Inzake taksen, belastingen, douane- en wisselaangelegenheden wordt onder de voorwaarden bepaald in deze Overeenkomst uitlevering toegestaan voor zover terzake van in het bijzonder aangeduide misdrijven of kategorieën van misdrijven bij middel van gewone briefwisseling daarover in die zin een beslissing zal zijn genomen.
4) Zonder afbreuk te doen aan de bepaling van artikel 26 is de aangezochte Partij slechts tot uitleveren verplicht voor misdrijven die hetzij overeenkomstig haar nationale wet hetzij overeenkomstig internationale verdragen aanleiding kunnen zijn tot uitlevering.
 Art.    5 . Niet uitlevering van eigen onderdanen of van verblijfhoudenden.
1) De verdragsluitende Partijen leveren hun eigen onderdanen niet uit. De hoedanigheid van eigen onderdaan wordt beoordeeld op het ogenblik van de feitelijke uitlevering.
2) De aangezochte Partij kan de uitlevering weigeren van personen die gedurende de drie jaren die de ontvangst van de uitleveringsaanvraag zijn voorafgegaan hun gewoon verblijf op haar grondgebied hebben gehad, behalve wanneer het eigen onderdanen van de verzoekende Partij betreft.
 Art.    6 . Politieke misdrijven en humanitaire beweegredenen.
1) De uitlevering wordt niet toegestaan indien het misdrijf waarvoor zij wordt gevraagd door de aangezochte Partij aangezien wordt als een politiek misdrijf of als een daarmee samenhangend misdrijf.
2) Deze regel vindt eveneens toepassing indien de aangezochte Partij ernstige redenen heeft om te geloven dat het verzoek om uitlevering hoewel als voorwerp hebbend een misdrijf van gewoon recht, in feite bedoeld was om een persoon te vervolgen of te bestraffen omwille van zijn ras, zijn godsdienstige overtuiging, zijn nationaliteit of zijn politieke opvattingen dan wel dat de toestand van deze persoon gevaar loopt te verslechteren wegens een van die redenen of wegens de politieke omstandigheden.
3) De uitlevering kan geweigerd worden indien de aangezochte Partij, rekening houdend met de aard van het misdrijf en met de belangen van de verzoekende Partij, van oordeel is dat zij fundamentele humanitaire overwegingen in aanmerking dient te nemen vooral wanneer het gaat om de leeftijd, de gezondheidstoestand of de familiale omstandigheden van de opgevraagde persoon.
4) Toepassing van dit artikel heeft geen weerslag op de verplichting waartoe de verdragsluitende Partijen zich hebben verbonden of zich in de toekomst zullen verbinden door enige Internationale Overeenkomst van multilaterale aard.
 Art.    7 . Militaire misdrijven.
1) Uitlevering wordt niet toegestaan voor militaire misdrijven die geen misdrijven van gemeen recht zijn.
2) Wanneer uitlevering wordt gevraagd voor een misdrijf dat overeenkomstig de wet van de aangezochte Partij, terzelfdertijd een militair misdrijf en een misdrijf van gemeen recht is, kan de uitgeleverde persoon voor het militair misdrijf niet vervolgd noch gevonnist noch gevangen gehouden worden.
 Art.    8 . Verjaring, non bis in idem, ingespannen vervolgingen voor dezelfde feiten.
1) Uitlevering wordt niet toegestaan wanneer :
a) de verjaring van de strafvordering of van de straf overeenkomstig de wetgeving van hetzij de aangezochte Partij hetzij de verzoekende Partij, is bereikt;
b) de opgevraagde persoon voor het misdrijf op grond waarvan de uitlevering is aangevraagd reeds definitief veroordeeld is in de aangezochte Staat.
2) De uitlevering kan geweigerd worden wanneer voor dezelfde feiten als deze waarvoor zij wordt gevraagd :
a) de opgevraagde persoon op het grondgebied van de aangezochte Partij het voorwerp is van vervolgingen of wanneer de bevoegde overheden van die Partij besloten hebben geen vervolgingen in te spannen of deze stop te zetten;
b) de opgevraagde persoon in een derde Staat werd gevonnist en, indien hij er tot een straf werd veroordeeld, hij deze heeft ondergaan of op grond van de wetgeving van die Staat, van de uitvoering ervan werd ontslagen ofwel wanneer de verjaring kan worden ingeroepen in zijn voordeel;
c) de opgevraagde persoon mogelijk zal worden gevonnist door een rechtsmacht die slechts op voorlopige wijze of in uitzonderlijke omstandigheden ermee belast is het misdrijf waarvoor de uitlevering is gevraagd, te behandelen. Hetzelfde geldt indien de uitlevering gevraagd is voor de uitvoering van een door dergelijke rechtsmacht uitgesproken straf.
 Art.    9 . Doodstraf.
Wanneer het misdrijf waarvoor de uitlevering is gevraagd, door de wet van de verzoekende Partij strafbaar is gesteld met de doodstraf, kan de aangezochte Partij als voorwaarde tot uitlevering stellen dat door haar als voldoende geachte waarborgen dat de doodstraf niet zal worden uitgevoerd door de verzoekende Partij, worden gegeven.
 Art.    10 . Verplichting tot vervolgen.
Wanneer de uitlevering niet werd toegestaan hetzij omwille van de nationaliteit of de verblijfplaats van de opgevraagde persoon hetzij om reden dat het misdrijf was gepleegd op het grondgebied van de aangezochte Partij, moet deze laatste, op aanvraag van de verzoekende Partij en overeenkomstig haar wetgeving alle passende maatregelen treffen om de zaak voor de terzake van strafvordering bevoegde overheden, te brengen. De verzoekende Partij wordt van de uitslag van de vervolgingen op de hoogte gebracht.
 Art.    11 . De specialiteitsregel.
1) De uitgeleverde persoon kan niet worden vervolgd, noch gevonnist, noch gevangen gehouden met het oog op de uitvoering van een straf of van een veiligheidsmaatregel, noch enige beperking van zijn persoonlijke vrijheid worden opgelegd wegens welk feit ook dat dagtekent van voor zijn uitlevering en niet ten grondslag aan die uitlevering behalve wanneer :
a) de Partij die hem heeft uitgeleverd erin toestemt. Daartoe moet een aanvraag ingediend worden vergezeld van de stukken waarvan sprake in artikel 14 en van een gerechtelijk proces-verbaal waarin de verklaringen van de uitgeleverde persoon zijn opgenomen betreffende de uitbreiding van de uitlevering en waarin melding gemaakt wordt van de gelegenheid die hem werd gegeven om een verzoekschrift aan de overheden van de aangezochte Partij te zenden.
De instemming met de uitbreiding van de uitlevering wordt gegeven indien het misdrijf waarvoor zij wordt gevraagd, volgens de voorliggende Overeenkomst zelf verplichting tot uitleveren meebrengt.
b) de uitgeleverde persoon binnen de vijfenveertig dagen volgend op zijn definitieve vrijlating, het grondgebied van de Partij aan wie hij werd uitgeleverd niet heeft verlaten hoewel hij daartoe de vrijheid had of wanneer hij er vrijwillig is teruggekeerd na het te hebben verlaten.
2) De verzoekende Partij kan evenwel de nodige maatregelen treffen met het oog op hetzij de stuiting van de verjaring overeenkomstig haar wetgeving met inbegrip van het gebruik van een verstekprocedure, hetzij een maatregel van uitwijzing uit haar grondgebied.
3) Wanneer de juridische omschrijving van het ten laste gelegde feit in de loop der rechtspleging gewijzigd wordt, zal de uitgeleverde persoon slechts vervolgd of gevonnist worden voor zover de bestanddelen van het nieuw omschreven misdrijf uitlevering toelaten.
 Art.    12 . Verderlevering aan een derde Staat.
Behalve wanneer de betrokkene op het grondgebied van de verzoekende Partij is gebleven in omstandigheden zoals in het vorige artikel omschreven of er in die voorwaarden is teruggekeerd, is de instemming van de aangezochte Partij vereist opdat de verzoekende Partij de haar uitgeleverde persoon kan verder uitleveren aan een derde Staat.
 Art.    13 . Samenloop van aanvragen.
1) Wanneer de uitlevering terzelfdertijd door verscheidene Staten wordt gevraagd hetzij voor hetzelfde feit, hetzij voor verschillende feiten, zal de aangezochte Partij daarover vrij kunnen beslissen met inachtneming van alle omstandigheden onder meer de nationaliteit van de opgevraagde persoon, de plaats en de zwaarte van het misdrijf alsmede de datum van de onderscheiden aanvragen.
2) In het bij de vorige paragraaf bedoelde geval kan de aangezochte Partij er tevens mee instemmen dat de verzoekende Partij de persoon, wiens uitlevering zij verkreeg, verder uitlevert aan de derde Staat die hem gelijktijdig had opgevraagd.
 Art.    14 . Het verzoek en de stukken tot staving.
1) De uitleveringsaanvraag wordt gedaan langs diplomatieke weg.
2) Tot staving van de aanvraag wordt voorgelegd wat volgt :
a) het origineel of een authentieke uitgifte hetzij van een uitvoerbare beslissing van veroordeling, hetzij van een aanhoudingsbevel of van elke andere akte met dezelfde rechtskracht, uitgevaardigd in de door de wet van de verzoekende Partij voorgeschreven vormen;
b) een uiteenzetting der feiten voor welke de uitlevering is gevraagd. Tijd en plaats waarop zij gepleegd werden, hun wettelijke omschrijving en de verwijzing naar de toepasselijke wetsbepalingen worden zo nauwkeurig mogelijk opgegeven;
c) een afschrift van de toepasselijke wetteksten;
d) de zo nauwkeurig mogelijke persoonsbeschrijving van de opgevraagde persoon en elke andere aanwijzing om zijn identiteit, zijn nationaliteit en zijn verblijfplaats vast te stellen.
 Art.    15 . Bijkomende inlichtingen.
1) Wanneer de door de verzoekende Partij meegedeelde inlichtingen voor de aangezochte Partij onvoldoende blijken te zijn om een beslissing te kunnen nemen met toepassing van deze Overeenkomst, kunnen de overheden van laatstgenoemde Partij de vereiste bijkomende inlichtingen vragen. Zij kunnen voor het bekomen van die inlichtingen een termijn stellen. Worden deze binnen de gestelde termijn niet verstrekt of worden zij als onvoldoende aangezien dan kan de uitlevering worden geweigerd.
2) Wanneer de persoon wiens uitlevering wordt gevraagd bij verstek is veroordeeld in de verzoekende Staat, kan de aangezochte Partij de uitlevering afhankelijk maken van de voorwaarde dat deze persoon het recht zal hebben op tegenspraak gevonnist te worden.
 Art.    16 . Voorlopige aanhouding.
1) In dringende gevallen kunnen de bevoegde overheden van de verzoekende Partij de voorlopige aanhouding van de opgespoorde persoon vragen; de bevoegde overheden van de aangezochte Partij spreken zich over dit verzoek uit overeenkomstig de wet van deze Partij.
2) Het verzoek tot voorlopige aanhouding wordt aan de bevoegde overheden van de aangezochte Partij toegezonden hetzij langs diplomatieke weg, hetzij langs Interpol (Organisation Internationale de Police criminelle).
3) Het verzoek tot voorlopige aanhouding vermeldt het bestaan van een der stukken waarvan sprake in artikel 14, paragraaf 2, letter a, en maakt melding van het inzicht om een verzoek tot uitlevering over te zenden. Ook het misdrijf waarvoor uitlevering wordt gevraagd alsmede plaats en tijd waarop het werd gepleegd benevens de zo nauwkeurig mogelijke persoonsbeschrijving van de opgevraagde persoon worden meegedeeld.
4) De verzoekende overheid wordt onverwijld in kennis gesteld van het gevolg dat aan haar verzoek wordt gegeven.
5) Er wordt een einde gesteld aan de voorlopige aanhouding indien binnen de 21 dagen na de aanhouding de aangezochte Partij het verzoek tot uitlevering en de in artikel 14 vermelde documenten niet heeft ontvangen.
Vooraleer genoemde termijn is verstreken kan de aangehoudene overeenkomstig de wet van de aangezochte Partij, in voorlopige vrijheid gesteld worden.
6) De invrijheidstelling is geen beletsel voor een nieuwe aanhouding en voor de uitlevering wanneer het verzoek tot uitlevering na die termijn toekomt.
 Art.    17 . De overhandiging van de aangehoudene.
1) De aangezochte Partij geeft langs diplomatieke weg aan de verzoekende Partij kennis van haar beslissing in verband met de uitlevering.
2) Elke gehele of gedeeltelijke weigering wordt met redenen omkleed.
3) In geval de uitlevering wordt toegestaan zal de verzoekende Partij bericht geven omtrent de plaats en de datum waarop de overhandiging zal plaatshebben en zal haar de duur van de hechtenis die de opgevraagde persoon met het oog op zijn uitlevering heeft ondergaan, meegedeeld worden.
4) Wanneer de opgevraagde persoon aangehouden is en binnen een termijn van twee weken te rekenen vanaf de vastgestelde datum niet overgenomen is door de verzoekende Partij, kan hij worden in vrijheid gesteld. Wordt hij niet overgenomen binnen een termijn van vier weken dan kan de aangezochte Partij weigeren hem voor hetzelfde feit nog uit te leveren.
5) In geval van uitzonderlijke omstandigheden die de overhandiging of de overname van de opgevraagde persoon onmogelijk maken, geeft de betrokken Partij daarvan bericht aan de andere Partij. Beide Partijen stellen zich dan akkoord over een nieuwe datum voor de overhandiging.
 Art.    18 . Verdaagde overhandiging.
1) Wanneer de opgevraagde persoon vervolgd wordt of veroordeeld is in de aangezochte Staat voor een ander misdrijf dan dat wat het voorwerp is van het uitleveringsverzoek zal de aangezochte Partij niettemin beslissen over dit verzoek en overeenkomstig het bepaalde in artikel 17 aan de verzoekende Partij haar beslissing betreffende de uitlevering doen kennen. De overhandiging van de opgevraagde persoon kan uitgesteld worden totdat deze zal hebben voldaan tegenover het gerecht van de aangezochte Partij.
2) De overhandiging zal plaatshebben op een overeenkomstig de bepalingen van artikel 17 vastgestelde datum.
 Art.    19 . Overhandiging van voorwerpen.
1) In geval van uitlevering zal de aangezochte Partij, voor zover haar wetgeving zulks toelaat, alle voorwerpen afkomstig van het misdrijf of die als overtuigingsstukken kunnen dienen en die in het bezit waren van de opgevraagde persoon op het ogenblik van zijn aanhouding of nadien werden ontdekt, in beslag nemen en overhandigen.
2) Die overhandiging kan geschieden zelfs indien de uitlevering niet kan doorgaan ten gevolge van de ontvluchting of de dood van de opgevraagde persoon.
3) De op die voorwerpen verworven rechten van de aangezochte Partij en van derden blijven evenwel voorbehouden. Wanneer zulke rechten bestaan moeten de voorwerpen zo vlug mogelijk en zonder kosten teruggegeven worden aan de aangezochte Partij.
4) Indien zij zulks noodzakelijk acht voor een strafrechtelijk geding kan de aangezochte Partij de aangeslagen voorwerpen hetzij tijdelijk onder zich houden, hetzij hen overhandigen op voorwaarde dat zij teruggegeven worden.
 Art.    20 . Transit.
De doorvoer over het grondgebied van een der verdragsluitende Partijen van een aan de andere Partij uit te leveren persoon wordt gevraagd langs diplomatieke weg. Hij kan geweigerd worden wegens in de wet van de voor de doorvoer aangezochte Partij voorziene regelen.
 Art.    21 . Te gebruiken talen.
Bij alle stukken die met toepassing van de voorliggende overeenkomst overgezonden of voorgelegd moeten worden en die bestemd zijn voor Noorwegen wordt een vertaling gevoegd in het Noors of in het Engels. De voor België bestemde stukken gaan vergezeld van een vertaling in het Frans of in het Nederlands.
 Art.    22 . Kosten.
1) De kosten die gepaard gaan met de uitlevering op het grondgebied van de aangezochte Partij vallen ten laste van deze Partij.
2) De kosten voor doorvoer over het grondgebied van de voor de doorvoer aangezochte Partij, vallen ten laste van de verzoekende Partij.
 Art.    23 . Procedure.
Behoudens andersluidende bepalingen in deze Overeenkomst, is alleen de wet van de aangezochte Partij van toepassing op de uitleveringsprocedure en op deze van de voorlopige aanhouding.
 SLOTBEPALINGEN.
 Art.    24 . Bij het van kracht van voorliggende Overeenkomst vervallen voor België en Noorwegen het Uitleveringsverdrag dat gesloten werd op 26 april 1870 tussen België, Zweden en Noorwegen alsmede de aanvullende akkoorden van dit verdrag.
 Art.    25 . Deze Overeenkomst is van toepassing op alle uitleveringsaanvragen die ingediend zijn na het van kracht worden ervan zelfs indien de feiten reeds vroeger gepleegd werden.
 Art.    26 . De verdragsluitende Partijen kunnen steeds en bij eenvoudige briefwisseling overeenkomen om de bepalingen van artikel 4, paragraaf 4, te wijzigen of op te heffen.
 Art.  27.
1) De voorliggende Overeenkomst zal geratificeerd worden. Zij zal van kracht worden de eerste dag van de tweede maand volgend op de uitwisseling van de bekrachtigingsoorkonden.
2) Zij houdt op te bestaan een jaar na de opzegging ervan door een der Verdragsluitende Partijen.


text:
Artikel  M. Door wisseling van brieven gedagtekend op 4 en 19 mei 1982 zijn de Belgische Regering en de Maleisische Regering overeengekomen als volgt :
De twee Staten erkennen wederzijds de geldige nationale rijbewijzen afgeleverd door de bevoegde autoriteiten van beide landen.
Ingeval de nationale reglementering in een uitwisseling van rijbewijzen voorziet, zal de houder van een rijbewijs afgeleverd door de bevoegde autoriteiten van een van de Staten een overeenkomstig rijbewijs van de andere Staat ontvangen, zonder dat het noodzakelijk is het theoretisch en praktisch rijexamen af te leggen.
De rijbewijzen geven uitsluitend het recht tot het besturen van de voertuigen van de categorieën voor dewelke zij geldig zijn krachtens de nationale wetgeving.
Het akkoord is van kracht geworden op datum van 19 mei 1982.


text:
Artikel  M. Bij Akkoord gesloten te Brussel op 10 mei 1982, hebben de Belgische en de Israëlitische Regeringen wederzijds de geldigheid van hun nationale rijbewijzen erkend.
Ingeval de nationale reglementering in een uitwisseling van rijbewijzen voorziet, zal de houder van een rijbewijs afgeleverd door de bevoegde autoriteiten van een van de Staten een overeenkomstig rijbewijs van de andere Staat ontvangen, zonder dat het noodzakelijk is het theoretisch en praktisch rijexamen af te leggen.
De rijbewijzen geven uitsluitend het recht tot het besturen van de voertuigen van de categorieën voor dewelke zij geldig zijn krachtens de nationale wetgeving.
Dit akkoord is op 10 mei 1982 in werking getreden.