type: legislation

jurisdiction: Belgium

text:
DEEL EEN.  - Gemeenschappelijke regels betreffende de internationale postdienst.
 ENIG HOOFDSTUK.  - Algemene bepalingen.
 Artikel    1 . Universele postdienst.
1. Om de idee van de enigheid van het postgebied van de Vereniging te versterken, waken de lid-Staten ervoor dat alle gebruikers/klanten het recht genieten op een universele postdienst die overeenstemt met een aanbod van postdiensten met een basiskwaliteit, die tegen betaalbare prijzen permanent worden verstrekt op elk punt van hun grondgebied.
2. Daartoe stellen de lid-Staten in het kader van hun nationale postwetgeving of via andere gebruikelijke middelen, de reikwijdte van de betrokken postdiensten vast alsook de voorwaarden inzake kwaliteit en betaalbaarheid, rekening houdende met zowel de behoeften van de bevolking als hun nationale omstandigheden.
3. De lidstaten zorgen ervoor dat het aanbod van postdiensten en de kwaliteitsnormen worden nageleefd door de operatoren die belast zijn met het verlenen van de universele postdienst.
 Art.    2 . Vrijheid van doorvoer.
1. Het principe van de vrijheid van doorvoer wordt uiteengezet in artikel 1 van de Stichtingsakte. Het brengt voor elk postbestuur de verplichting met zich om de gesloten brievenmalen en de open verzonden brievenpostzendingen die een ander postbestuur eraan bezorgt, steeds te verzenden langs de snelste wegen en via de veiligste middelen die het voor zijn eigen verzendingen gebruikt.
2. De lidstaten die niet deelnemen aan de uitwisseling van brieven die bederfelijke, biologische of radioactieve stoffen bevatten, mogen de doorvoer van zulke open verzonden zendingen over hun grondgebied weigeren. Hetzelfde geldt voor brievenpostzendingen, andere dan brieven, briefkaarten en blindenschrift, waarvoor niet werd voldaan aan de wettelijke bepalingen die de publicatie- en verkeersvoorwaarden in het doorkruiste land regelen.
3. Voor de te land en over zee te verzenden postpakketten is de vrijheid van doorvoer beperkt tot het grondgebied van de landen die aan deze dienst meewerken.
4. De vrijheid van doorvoer van luchtpostpakketten is gewaarborgd binnen het gehele grondgebied van de Vereniging. Nochtans kunnen de lidstaten die niet deelnemen aan de dienst van de postpakketten niet verplicht worden luchtpostpakketten over land/zee te verzenden.
5. Indien een lidstaat de bepalingen inzake de vrijheid van doorvoer niet naleeft, hebben de andere lid-Staten het recht om de postdiensten met dit land af te schaffen.
 Art.    3 . Eigendomsrecht van de postzendingen.
1. Zolang een postzending niet aan de rechthebbende werd afgeleverd, blijft die het eigendom van de afzender, behalve indien deze zending in beslag werd genomen krachtens de wetgeving van het land van bestemming.
 Art.    4 . Oprichting van een nieuwe dienst.
1. In onderling overleg mogen de postbesturen een nieuwe dienst oprichten waarin niet uitdrukkelijk door de Akten van de Vereniging is voorzien. De tarieven voor de nieuwe dienst worden door elk betrokken bestuur vastgesteld met inachtneming van de exploitatiekosten.
 Art.    5 . Munteenheid.
1. De munteenheid, bepaald in artikel 7 van de Stichtingsakte en gebruikt in de Conventie en de overige Akten van de Vereniging, is het speciale trekkingsrecht (STR).
 Art.    6 . Postzegels.
1. Enkel de postbesturen geven de postzegels uit die het bewijs zijn van de betaling van port volgens de Akten van de Vereniging. Frankeerstempels, afdrukken van frankeermachines en afdrukken gemaakt door drukpersen of andere druk- of stempelprocedures conform de bepalingen van het Reglement van de brievenpost, mogen uitsluitend met de toestemming van het postbestuur worden gebruikt.
2. De onderwerpen en de motieven van de postzegels moeten beantwoorden aan de geest van de inleiding van de Stichtingsakte van de UPU en de beslissingen die door de organen van die Vereniging werden genomen.
 Art.    7 . Tarieven.
1. De tarieven betreffende de verschillende internationale en bijzondere postdiensten worden door de postbesturen vastgelegd overeenkomstig de normen vastgesteld in de Conventie en de Reglementen. Ze moeten in principe gekoppeld zijn aan de kosten voor de levering van die diensten.
2. De toegepaste tarieven, met inbegrip van die welke ter informatie in de Akten zijn vermeld, dienen op zijn minst gelijk te zijn aan die welke worden toegepast voor de zendingen in binnenlandse dienst die dezelfde karakteristieken vertonen (categorie, volume, verwerkingstermijn, enz.).
3. Het is de postbesturen toegestaan om alle in de Akten vermelde tarieven te overschrijden, ook die welke niet ter informatie zijn vermeld :
3.1. indien de tarieven die ze toepassen voor dezelfde diensten in hun binnenlandse dienst hoger zijn dan de vastgelegde;
3.2. indien dit nodig is om de exploitatiekosten van hun diensten te dekken of om een andere aanvaardbare reden.
4. Boven de minimumgrens van de in punt 2 vastgelegde tarieven, mogen de postbesturen verlaagde tarieven toestaan op basis van hun binnenlandse wetgeving voor de in hun land afgegeven brievenpostzendingen. Zij kunnen met name voorkeurtarieven verlenen aan hun klanten met een aanzienlijk postverkeer.
5. Het is verboden om van de cliënteel om het even welke andere posttarieven te vorderen dan die bepaald in de Akten.
6. Behalve de gevallen waarin de Akten voorzien, behoudt elk postbestuur de tarieven die het heeft geïnd.
 Art.    8 . Portvrijdom.
1. Principe
1.1. De gevallen van portvrijdom worden uitdrukkelijk in de Conventie vermeld.
2. Postdienst
2.1. De brievenpostzendingen met betrekking tot de postdienst die door de postbesturen of hun kantoren worden verzonden, hetzij per vliegtuig, hetzij over land/zee of nog over land/zee en vervoerd per vliegtuig (SAL), zijn vrijgesteld van alle posttarieven.
2.2. Zijn vrijgesteld van alle posttarieven, met uitzondering van de luchtposttoeslagen, de brievenpostzendingen met betrekking tot de postdienst :
2.2.1. uitgewisseld tussen de organen van de Wereldpostvereniging en de organen van de Beperkte Verenigingen;
2.2.2. uitgewisseld tussen de organen van deze Verenigingen;
2.2.3. verzonden door de voornoemde organen aan de postbesturen of aan hun kantoren.
2.3. Alle pakketten met betrekking tot de postdienst zijn vrijgesteld van alle posttarieven indien ze uitgewisseld worden tussen :
2.3.1. de postbesturen;
2.3.2. de postbesturen en het Internationaal Bureau;
2.3.3. de postkantoren van de lid-Staten;
2.3.4. de postkantoren en de postbesturen.
2.4. De luchtpostpakketten, met uitzondering van die van het Internationaal Bureau, zijn niet onderworpen aan luchtposttoeslagen.
3. Krijgsgevangenen en burgerlijk geïnterneerden
3.1. De brievenpostzendingen, de postpakketten en de zendingen van de financiële postdiensten gericht aan of verzonden door krijgsgevangenen, hetzij rechtstreeks hetzij via de kantoren vermeld in het Reglement van de brievenpost, zijn vrijgesteld van alle port, met uitzondering van de luchtposttoeslagen. De in een neutraal land opgenomen en geïnterneerde oorlogvoerenden worden met gewone krijgsgevangenen gelijkgesteld voor de toepassing van de voornoemde bepalingen.
3.2. De bepalingen van 3.1 gelden eveneens voor de brievenpostzendingen, de postpakketten en de zendingen van de financiële postdiensten die afkomstig zijn uit andere landen en geadresseerd aan of verzonden door de geïnterneerde burgers, bedoeld in de op 12 augustus 1949 te Genève gesloten Conventie betreffende de bescherming van burgers in oorlogstijd, hetzij rechtstreeks, hetzij via de in het Reglement van de brievenpost vermelde kantoren.
3.3. De in het Reglement van de brievenpost vermelde kantoren genieten eveneens portvrijdom voor de brievenpostzendingen, de postpakketten en de zendingen van de financiële postdiensten betreffende de in 3.1 en 3.2 bedoelde personen, voor zowel het verzenden als het ontvangen, hetzij rechtstreeks, hetzij door bemiddeling.
3.4. Pakketten worden portvrij aangenomen tot een gewicht van 5 kilogram. Het maximumgewicht wordt op 10 kilogram gebracht voor zendingen waarvan de inhoud ondeelbaar is en voor degene die, met het oog op de verdeling onder de gevangenen, aan een kamp of zijn vertrouwenspersonen worden gericht.
4. Blindenschrift
4.1. Blindenschrift is vrijgesteld van elk posttarief, met uitzondering van de luchtposttoeslagen.
 Art.    9 . Veiligheid van de post.
1. De postbesturen nemen een actiebeleid aan inzake veiligheid en voeren dit uit op alle niveaus van de postexploitatie, om het vertrouwen van de cliënteel in de postdiensten te behouden en te vergroten en op die manier een concurrentieel voordeel op de markt te verwerven.
2. Dat beleid moet erop gericht zijn :
2.1. de kwaliteit te verbeteren van de exploitatiedienst in zijn geheel;
2.2. de werknemers bewuster te maken van het belang van veiligheid;
2.3. veiligheidsdiensten op te richten of te versterken;
2.4. te zorgen voor de verdeling, te gelegener tijd, van inlichtingen over de exploitatie, de veiligheid en de onderzoeken die terzake worden verricht;
2.5. het voorstellen aan de wetgevers aan te moedigen van wetten, reglementen en specifieke maatregelen bestemd voor de verbetering en versterking van de veiligheid van de postdiensten in de wereld.
 DEEL TWEE.  - Regels van toepassing op de brievenpost en op de postpakketten.
 HOOFDSTUK I.  - Dienstenaanbod.
 Art.    10 . Basisdiensten.
1. De postbesturen zorgen voor de aanvaarding, de verwerking, het vervoer en de distributie van de brievenpostzendingen. Zij doen ook dezelfde verrichtingen voor de postpakketten, waarbij zij ofwel de bepalingen van de Conventie volgen, ofwel in geval van uitgaande pakketten en na bilaterale overeenkomst, gebruik maken van elk ander middel dat voor hun klanten voordeliger is.
2. Brievenpostzendingen worden gerangschikt volgens één van de twee volgende systemen. Ieder postbestuur is vrij om het systeem te kiezen dat het voor zijn uitgaand verkeer wil toepassen.
3. Het eerste systeem is gebaseerd op de verwerkingssnelheid van de zendingen. Die zendingen worden onderverdeeld in :
3.1. prioritaire zendingen : zendingen die met voorrang langs de snelste weg worden vervoerd (per luchtpost of over land/zee) : maximumgewicht : meestal 2 kilogram, maar 5 kilogram in de betrekkingen tussen de besturen die zendingen van deze categorie van hun klanten toelaten, 5 kilogram voor zendingen die boeken en brochures bevatten (facultatieve dienst), 7 kilogram voor blindenschrift;
3.2. niet-prioritaire zendingen : zendingen waarvoor de afzender een lager tarief heeft gekozen, wat de besteltermijn verlengt : maximumgewicht : identiek als in 3.1.
4. Het tweede systeem is gebaseerd op de inhoud van de zendingen. Deze laatste worden onderverdeeld in :
4.1. brieven en briefkaarten, gezamenlijk " LC " genoemd; maximumgewicht : 2 kilogram, maar 5 kilogram in de betrekkingen tussen de besturen die zendingen van deze categorie van hun klanten toelaten;
4.2. drukwerken, blindenschrift en pakjes, gezamenlijk " AO " genoemd; maximumgewicht : 2 kilogram voor pakjes, maar 5 kilogram in de betrekkingen tussen de besturen die zendingen van deze categorie van hun klanten toelaten, 5 kilogram voor drukwerken, 7 kilogram voor blindenschrift.
5. De speciale zakken die drukwerken (nieuwsbladen, tijdschriften, boeken en andere) bevatten en die gericht zijn aan dezelfde geadresseerde op dezelfde bestemming worden in beide systemen " M-zakken " genoemd; maximumgewicht : 30 kilogram.
6. De uitwisseling van pakketten met een eenheidsgewicht van meer dan 20 kilogram is facultatief, met een maximaal eenheidsgewicht van 50 kilogram.
7. In het algemeen worden de pakketten binnen de kortst mogelijke termijn aan de geadresseerden besteld, overeenkomstig de bepalingen die in het land van bestemming van kracht zijn. Wanneer pakketten niet aan huis worden besteld, dienen de geadresseerden, tenzij dit niet mogelijk is, onverwijld over de ontvangst ervan te worden ingelicht.
8. Elk land waarvan het postbestuur zich niet belast met het vervoer van de pakketten mag de bepalingen van de Conventie door de vervoersondernemingen doen uitvoeren. Het mag die dienst meteen ook beperken tot de pakketten afkomstig uit of bestemd voor plaatsen die door deze ondernemingen worden bediend. Het postbestuur blijft verantwoordelijk voor de uitvoering van de Conventie en het Reglement betreffende de postpakketten.
 Art.    11 . Porten en luchtposttoeslagen.
1. Het bestuur van origine bepaalt de port voor het vervoer van de brievenpostzendingen voor het hele grondgebied van de Vereniging. De port omvat de afgifte van de zendingen ten huize van de geadresseerde voorzover de besteldienst voor de betrokken zending wordt georganiseerd in het land van bestemming.
2. De tarieven die van toepassing zijn op de prioritaire brievenpostzendingen omvatten alle eventuele toegevoegde kosten van een snelle overbrenging.
3. De besturen die het systeem toepassen dat op de inhoud van de brievenpostzendingen gebaseerd is, zijn gemachtigd om :
3.1. toeslagen te heffen voor de luchtpostzendingen van de brievenpost;
3.2. voor de zendingen over land/zee vervoerd per vliegtuig met beperkte voorrang " SAL " toeslagen te innen die minder bedragen dan diegene die zij innen voor de luchtpostzendingen;
3.3. gecombineerde tarieven vast te stellen voor de frankering van de luchtpostzendingen en van de SAL-post, rekening houdend met de kosten voor hun postale dienstverlening en de kosten die dienen te worden betaald voor het luchtvervoer.
4. De besturen bepalen de te heffen toeslagen voor de luchtpostpakketten.
5. De toeslagen dienen in verhouding te staan tot de kosten van het luchtvervoer en moeten voor ten minste het gehele grondgebied van elk land van bestemming uniform zijn, ongeacht de gebruikte verzendingswijze; voor de berekening van de toeslag die op een luchtpostzending van de brievenpost wordt toegepast, mogen de besturen rekening houden met het gewicht van de eventueel bijgevoegde formulieren ten behoeve van het publiek;
6. Het bestuur van origine heeft het recht om voor de brievenpostzendingen met als inhoud :
6.1. dagbladen of tijdschriften die in zijn land worden uitgegeven, een korting toe te staan die in principe niet hoger mag zijn dan 50 % van het tarief dat wordt toegepast op deze categorie van zendingen;
6.2. boeken en brochures, muziekpartituren en landkaarten die geen enkele andere publiciteit of reclame bevatten dan degene die voorkomt op de omslag of de schutbladen ervan, dezelfde korting toe te staan als in 6.1.
7. Het bestuur van origine mag voor de niet-genormaliseerde zendingen andere tarieven toepassen dan diegene die van toepassing zijn op de genormaliseerde zendingen die in het Reglement van de brievenpost gedefinieerd zijn.
8. De tariefverminderingen overeenkomstig 6 worden eveneens toegepast op luchtpostzendingen, maar er wordt geen vermindering toegestaan op het gedeelte van de port die bestemd is voor het dekken van de kosten van dat vervoer.
 Art.    12 . Speciale heffingen.
1. Er mag van de geadresseerde geen heffing voor overhandiging worden gevorderd voor pakjes die minder dan 500 gram wegen. Wanneer pakjes die meer dan 500 gram wegen in de binnenlandse dienst onderhevig zijn aan een heffing voor overhandiging, mag die ook worden gevorderd voor pakjes vanuit het buitenland.
2. De postbesturen zijn gemachtigd om in de navolgende gevallen dezelfde heffingen te vorderen als voor de binnenlandse dienst.
2.1. Heffing voor afgifte van een brievenpostzending op het uiterste tijdstip, gevorderd van de afzender.
2.2.. Heffing voor afgifte buiten de normale openingsuren van de loketten, gevorderd van de afzender.
2.3. Heffing voor afhalen op het adres van de afzender, gevorderd van deze laatste.
2.4. Heffing voor afhalen van een brievenpostzending buiten de normale openingsuren van de loketten, gevorderd van de geadresseerde.
2.5. Heffing voor poste restante, gevorderd van de geadresseerde; in geval van terugzending van een pakket aan de afzender of bij nazending, mag het bedrag van de terugname het bedrag vastgesteld in het Reglement betreffende de postpakketten niet overschrijden.
2.6. Bewaarheffing op alle brievenpostzendingen die meer dan 500 gram wegen en op alle pakjes die de geadresseerde niet binnen de voorgeschreven termijnen in ontvangst heeft genomen. Die heffing is niet van toepassing op blindenschrift. Voor pakketten wordt die heffing gevorderd door het bestuur dat de aflevering uitvoert ten voordele van de besturen waarvan de diensten de pakketten langer bewaard hebben dan de toegestane termijn; in geval van terugzending van het pakket aan de afzender of bij nazending, mag het bedrag van de terugname het bedrag vastgesteld in het Reglement betreffende de postpakketten niet overschrijden.
3. Indien een pakket normaal op het adres van de geadresseerde wordt afgeleverd, is deze laatste geen enkele heffing voor aflevering verschuldigd. Indien normaal niet is voorzien in de aflevering op het adres van de geadresseerde, wordt het bericht van aankomst van het pakket gratis afgegeven. Wanneer dan in antwoord op het bericht van aankomst de aflevering op het adres van de geadresseerde facultatief wordt aangeboden, mag van deze laatste een heffing voor aflevering worden geïnd. Die heffing moet dezelfde zijn als degene die in binnenlandse dienst wordt toegepast.
4. De postbesturen die bereid zijn de risico's te dekken die uit een geval van overmacht kunnen voortvloeien, mogen een heffing voor overmacht vorderen waarvan het maximumbedrag vastgesteld is in de Reglementen.
 Art.    13 . Aangetekende zendingen.
1. Brievenpostzendingen kunnen aangetekend worden verzonden.
2. De heffing voor aangetekende zendingen dient vooraf te worden voldaan. Zij bestaat uit het port en een vast aantekenrecht waarvan het maximumbedrag door het Reglement van de brievenpost is vastgesteld.
3. Indien uitzonderlijke veiligheidsmaatregelen noodzakelijk zijn, mogen de postbesturen van de afzenders of de geadresseerden behalve de heffing vermeld onder 2, de speciale heffingen vorderen die in hun binnenlandse wetgeving zijn vastgelegd.
 Art.    14 . Zendingen met bewijs van afgifte.
1. Brievenpostzendingen kunnen worden verzonden door de dienst voor zendingen met bewijs van afgifte in de betrekkingen tussen de besturen die zich met die dienst belasten.
2. De heffing voor zendingen met bewijs van afgifte moet vooraf worden vereffend. Zij is samengesteld uit het port en uit een door het bestuur van origine vastgestelde heffing voor aflevering met bewijs van afgifte. Die heffing moet minder bedragen dan het aantekenrecht.
 Art.    15 . Zendingen met aangegeven waarde.
1. Prioritaire en niet-prioritaire zendingen en brieven die waardepapieren, waardevolle documenten of waardevolle voorwerpen bevatten, alsook pakketten kunnen worden uitgewisseld met verzekering van de inhoud voor de waarde die de afzender aangeeft. Die uitwisseling is beperkt tot de betrekkingen tussen de postbesturen die overeengekomen zijn om die zendingen te aanvaarden in hun wederzijds verkeer of in één enkele richting.
2. In principe is het bedrag van de waardeaangifte onbeperkt. Elk bestuur mag voor zich de waardeaangifte beperken tot een bedrag dat niet lager mag zijn dan dat vastgesteld in de Reglementen. Nochtans wordt de limiet van de aangegeven waarde die aanvaard wordt in de binnenlandse dienst slechts toegepast indien zij gelijk is aan of hoger dan het bedrag van de schadeloosstelling vastgelegd voor het verlies van een aangetekende zending of van een pakket dat 1 kilogram weegt. Het maximumbedrag wordt in STR aan de lidstaten van de Vereniging meegedeeld.
3. De heffing voor zendingen met aangegeven waarde dient vooraf te worden voldaan. Zij bestaat :
3.1. voor brievenpostzendingen, uit de port, het vast aantekenrecht bepaald in artikel 13.2 en een heffing voor verzekering;
3.2. voor pakketten, uit het hoofdtarief, een facultatieve heffing voor verzending en een gewone heffing voor verzekering; luchtposttoeslagen en de heffingen voor bijzondere diensten worden eventueel aan het hoofdtarief toegevoegd; de heffing voor verzending mag niet meer bedragen dan het aantekenrecht van de brievenpostzendingen.
4. In plaats van het vaste aantekenrecht mogen de postbesturen de overeenkomstige heffing in hun binnenlandse dienst vorderen, of uitzonderlijk, een heffing waarvan het maximumbedrag vastgesteld is in het Reglement van de brievenpost.
5. Het maximumbedrag van de heffing voor verzekering wordt vastgesteld in de Reglementen.
5.1. Voor brievenpost is die heffing van toepassing ongeacht het land van bestemming, zelfs in de landen die zich belasten met de risico's die uit overmacht kunnen voortvloeien.
5.2 Voor pakketten wordt de eventuele heffing voor overmacht zo bepaald dat de totale som van die heffing en de gewone heffing voor verzekering het maximumbedrag van de heffing voor verzekering niet overschrijdt.
6. Indien uitzonderlijke veiligheidsmaatregelen noodzakelijk zijn, mogen de besturen van de afzenders of de geadresseerden naast de heffingen vermeld in 3, 4 en 5, de in hun binnenlandse wetgeving vastgelegde speciale heffingen vorderen.
7. De postbesturen hebben het recht om aan hun klanten een dienst voor zendingen met aangegeven waarde te verstrekken die aan andere specificaties voldoet dan aan degene die in dit artikel zijn vastgesteld.
 Art.    16 . Rembourszendingen.
Sommige brievenpostzendingen en pakketten mogen onder rembours worden verstuurd. De uitwisseling van rembourszendingen vereist het voorafgaande akkoord vanwege het bestuur van origine en dat van bestemming.
 Art.    17 . Spoedzendingen.
1. Op verzoek van de afzender worden de zendingen in de landen waar het bestuur die dienst verstrekt, zo vlug mogelijk na hun aankomst in het kantoor van aflevering door een speciale drager besteld. Elk bestuur heeft het recht om die dienst te beperken tot prioritaire zendingen, tot luchtpostzendingen of, wanneer dit de enige verzendingsweg is die tussen twee besturen wordt gebruikt, tot LC-zendingen over land/zee.
2. Besturen die verschillende circuits gebruiken voor de verzending van brievenpost, dienen de spoedzendingen na de aankomst van de binnenkomende post in het uitwisselingskantoor, via het snelste interne circuit te laten doorstromen en ze nadien op de vlugst mogelijke manier te behandelen.
3. Spoedzendingen zijn, behalve aan port, ook aan een heffing onderworpen die ten minste even hoog is als de port van een gewone prioritaire/niet-prioritaire zending, naar gelang van het geval, of van een gewone brief met enkelvoudige port en ten hoogste even hoog als het bedrag vastgesteld in de Reglementen. Die heffing moet volledig vooraf worden betaald. Voor de pakketten is die verschuldigd, zelfs indien het pakket niet met spoed kan worden besteld maar alleen het bericht van aankomst.
4. Wanneer de overhandiging van een spoedbestelling bijzondere lasten met zich brengt, mag daarvoor een aanvullende heffing worden gevorderd volgens de bepalingen voor gelijksoortige zendingen in binnenlandse dienst. Voor de pakketten blijft die aanvullende heffing verschuldigd, zelfs indien het pakket naar de afzender wordt teruggestuurd of nagezonden; in die gevallen echter mag het bedrag van de terugname het maximum vastgesteld in het Reglement betreffende de postpakketten niet overschrijden.
5. Indien de reglementering van het bestuur van bestemming het toestaat, mogen de geadresseerden het kantoor van aflevering verzoeken om de voor hen bestemde zendingen met spoed te bestellen. In dat geval mag het bestuur van bestemming op het ogenblik van de bestelling de in de binnenlandse dienst toepasselijke heffing vorderen.
 Art.    18 . Bericht van ontvangst.
1. De afzender van een aangetekende zending, van een zending met bewijs van afgifte, van een pakket of van een zending met aangegeven waarde, kan bij de terpostbezorging een bericht van ontvangst vragen tegen betaling van een heffing waarvan het maximumbedrag in de Reglementen is vastgesteld. Het bericht van ontvangst wordt op de snelst mogelijke manier naar de afzender teruggestuurd (luchtpost of over land/zee).
2. Voor de pakketten kunnen de besturen die dienst nochtans beperken tot de pakketten met aangegeven waarde wanneer in die beperking is voorzien in hun binnenlandse dienst.
 Art.    19 . Overhandiging aan de geadresseerde zelf.
1. Op verzoek van de afzender en in het verkeer tussen de postbesturen die daarmee hebben ingestemd, worden aangetekende zendingen, zendingen met bewijs van afgifte en zendingen met aangegeven waarde aan de geadresseerde zelf overhandigd. De besturen mogen overeenkomen om die mogelijkheid slechts toe te staan voor dergelijke zendingen die vergezeld zijn van een bewijs van afgifte. Voor elk van die gevallen betaalt de afzender een heffing voor overhandiging aan de geadresseerde zelf waarvan het maximumbedrag is vastgesteld in het Reglement van de brievenpost.
 Art.    20 . Van heffingen en rechten vrijgestelde zendingen.
1. In het verkeer tussen de postbesturen die daarmee hebben ingestemd, kunnen de afzenders, door middel van een voorafgaande verklaring bij het kantoor van origine, het volledige bedrag van de heffingen en rechten waarmee brievenpostzendingen en postpakketten bij de aflevering worden bezwaard, voor hun rekening nemen. Zolang een brievenpostzending niet bij de geadresseerde is besteld, kan de afzender na de terpostbezorging vragen om de zending vrij van heffingen en rechten af te leveren.
2. De afzender moet zich ertoe verbinden om de sommen te betalen die het kantoor van bestemming zou kunnen vorderen. Eventueel moet hij een voorlopige betaling verrichten.
3. Het bestuur van origine vordert van de afzender een heffing waarvan het maximumbedrag is vastgesteld in de Reglementen en behoudt die als vergoeding voor de in het land van origine geleverde diensten.
4. Wanneer een verzoek na de terpostbezorging van een brievenpostzending wordt ingediend, vordert het bestuur van origine bovendien een toeslag waarvan het maximumbedrag is vastgesteld in het Reglement.
5. Het bestuur van bestemming mag een commissieheffing vorderen waarvan het maximumbedrag in de Reglementen is vastgesteld. Die heffing is onafhankelijk van de heffing voor voorlegging aan de douane. Zij wordt van de afzender gevorderd ten voordele van het bestuur van bestemming.
6. Elk postbestuur heeft het recht om de dienst van de zendingen die van heffingen en rechten vrijgesteld zijn te beperken tot de aangetekende brievenpostzendingen en de brievenpostzendingen met aangegeven waarde.
 Art.    21 . Dienst handelscorrespondentie internationaal antwoord.
1. De postbesturen kunnen onderling overeenkomen om mee te werken aan een facultatieve dienst " handelscorrespondentie internationaal antwoord " (HBIA). Wel zijn alle besturen verplicht om de dienst van de terugzending van de HBIA-zendingen te verstrekken.
 Art.    22 . Internationale antwoordcoupons.
1. De postbesturen mogen de door het Internationaal Bureau uitgegeven internationale antwoordcoupons verkopen en de verkoop ervan beperken overeenkomstig hun binnenlandse wetgeving.
2. De waarde van een antwoordcoupon is vastgesteld in het Reglement van de brievenpost. De verkoopprijs die de betrokken postbesturen vaststellen mag niet lager zijn dan die waarde.
3. De antwoordcoupons kunnen in elke lidstaat voor postzegels worden geruild en, indien de binnenlandse wetgeving van het land van inwisseling er zich niet tegen verzet ook voor poststukken met zegelafdruk of tegen andere postmerken of frankeerafdrukken, ten belope van het bedrag van het minimumport voor een gewone prioritaire zending of voor een gewone luchtpostbrief die naar het buitenland wordt verzonden.
4. Bovendien kan het postbestuur van een lid-Staat de gelijktijdige terpostbezorging eisen van de antwoordcoupons en de te frankeren zendingen die in ruil voor die antwoordcoupons werden ontvangen.
 Art.    23 . Breekbare pakketten. - Omvangrijke pakketten.
1. Pakketten die breekbare voorwerpen bevatten en die met een bijzondere omzichtigheid dienen te worden behandeld, worden " breekbare pakketten " genoemd.
2. De volgende pakketten worden " omvangrijke pakketten " genoemd :
2.1. pakketten waarvan de afmetingen de grenzen overschrijden die in het Reglement betreffende de postpakketten zijn voorgeschreven of die de besturen onderling kunnen bepalen;
2.2. pakketten die wegens hun vorm of hun structuur niet gemakkelijk samen met andere pakketten kunnen worden geladen of die bijzondere voorzorgen vereisen.
3. Breekbare en omvangrijke pakketten zijn onderhevig aan een toeslag waarvan het maximumbedrag is vastgesteld in het Reglement betreffende de postpakketten. Is het pakket breekbaar en omvangrijk, dan wordt die toeslag slechts eenmaal geïnd. Nochtans worden luchtposttoeslagen met betrekking tot die pakketten niet verhoogd.
4. De uitwisseling van breekbare en omvangrijke pakketten is beperkt tot het verkeer tussen de besturen die deze zendingen aannemen.
 Art.    24 . Groepagedienst " Consignment ".
1. Voor de samengevoegde zendingen van eenzelfde afzender naar het buitenland mogen de postbesturen onderling overeenkomen om mee te werken aan een facultatieve groepagedienst, " Consignment " genoemd.
2. In de mate van het mogelijke zal die dienst geïdentificeerd worden door het logo omschreven in het Reglement betreffende de postpakketten.
3. De details betreffende die dienst worden wederzijds door het bestuur van origine en dat van bestemming vastgelegd op grond van de bepalingen van de Raad voor Postexploitatie.
 Art.    25 . Niet-toegestane zendingen. Verbodsbepalingen.
1. Zendingen die niet voldoen aan de in de Conventie en in het Reglement vereiste voorwaarden zijn niet toegestaan.
2. Behalve de uitzonderingen vastgesteld in de Reglementen, is het insluiten van volgende voorwerpen in alle categorieën van zendingen verboden :
2.1. verdovende middelen en psychotrope stoffen;
2.2. ontplofbare, ontvlambare of andere gevaarlijke stoffen alsook radioactieve stoffen;
2.2.1. vallen niet onder dit verbod :
2.2.1.1. de biologische stoffen verzonden in de in artikel 44 bedoelde brievenpostzendingen;
2.2.1.2. radioactieve stoffen verzonden in de brievenpostzendingen en de postpakketten bedoeld in artikel 26;
2.3. obscene en immorele voorwerpen;
2.4. levende dieren, behalve de uitzonderingen van punt 3;
2.5. voorwerpen waarvan de invoer of de verspreiding in het land van bestemming verboden is;
2.6. voorwerpen die door hun aard of hun verpakking gevaar kunnen opleveren voor het personeel en die andere zendingen of de postuitrusting kunnen bevuilen of beschadigen;
2.7. documenten die het karakter van een actuele en persoonlijke briefwisseling dragen, uitgewisseld tussen andere personen dan de afzender en de geadresseerde of de personen die met hen samenwonen.
3. Worden evenwel toegestaan :
3.1. in de brievenpostzendingen, andere dan brieven met aangegeven waarde :
3.1.1. bijen, bloedzuigers en zijdewormen;
3.1.2. parasieten en verdelgers van schadelijke insecten, bestemd voor de bestrijding van die insecten en verzonden tussen officieel erkende instellingen;
3.2. in de pakketten, levende dieren waarvan het vervoer via de post door de postreglementering van de betrokken landen wordt toegestaan.
4. De insluiting van de hierna bedoelde voorwerpen is verboden in postpakketten :
4.1. documenten die het karakter van een actuele en persoonlijke briefwisseling dragen, uitgewisseld tussen de afzender en de geadresseerde of de personen die met hen samenwonen;
4.2. allerhande briefwisseling die wordt uitgewisseld tussen andere personen dan de afzender en de geadresseerde of de personen die met hen samenwonen.
5. Het is verboden geldstukken, bankbiljetten, muntbiljetten of om het even welke andere waarden aan toonder, reischeques, al dan niet bewerkt platina, goud of zilver, edelstenen, juwelen en andere waardevolle voorwerpen in te sluiten :
5.1. in de brievenpostzendingen zonder aangegeven waarde; indien de binnenlandse wetgeving van het land van origine en het land van bestemming het evenwel toestaat, mogen die voorwerpen worden verzonden in een gesloten omslag als aangetekende zending;
5.2. in pakketten zonder aangegeven waarde uitgewisseld tussen twee landen die de aangegeven waarde toestaan; bovendien kan elk bestuur het insluiten van goudstaven verbieden in zendingen met of zonder aangegeven waarde, afkomstig van of bestemd voor zijn grondgebied of in doorvoer over zijn grondgebied; het kan de werkelijke waarde van die zendingen beperken.
6. De drukwerken en blindenschriften :
6.1. mogen generlei aantekeningen dragen, noch stukken bevatten die het karakter zouden hebben van een actuele en persoonlijke briefwisseling;
6.2. mogen geen al dan niet afgestempelde postzegels of andere frankeermiddelen, noch enigerlei ander waardepapier bevatten.
7. De behandeling van de ten onrechte ontvangen zendingen wordt geregeld door de Reglementen. De zendingen die de in 2.1, 2.2 en 2.3 vermelde voorwerpen bevatten, worden nochtans in geen geval naar de bestemming verzonden, noch afgeleverd aan de geadresseerde, noch teruggezonden naar de plaats van origine.
 Art.    26 . Radioactieve stoffen.
1. Radioactieve stoffen die overeenkomstig de respectieve bepalingen van de Reglementen zijn gereedgemaakt en verpakt worden enkel aangenomen in het verkeer tussen de postbesturen die ermee hebben ingestemd die zendingen toe te laten, hetzij in hun wederzijdse betrekkingen, hetzij in één enkele richting.
2. Wanneer die in brievenpostzendingen worden verzonden, zijn zij onderworpen aan het tarief van prioritaire zendingen of aan het tarief van brieven en aan de aantekening.
3. De radioactieve stoffen in de brievenpostzendingen of in de postpakketten moeten via de snelste weg worden vervoerd, normaal gezien via luchtpost, op voorwaarde dat de overeenkomstige luchtposttoeslagen worden betaald.
4. Radioactieve stoffen mogen enkel door behoorlijk gemachtigde afzenders worden afgegeven.
 Art.    27 . Nazending.
1. In geval van adresverandering van de geadresseerde, worden de zendingen onmiddellijk nagezonden volgens de voorwaarden die door de Reglementen zijn voorgeschreven.
2. De zendingen worden evenwel niet nagezonden :
2.1. wanneer de afzender de nazending verboden heeft door een aantekening in een in het land van bestemming bekende taal;
2.2. wanneer ze boven het adres van de geadresseerde de vermelding " of aan de bewoner " dragen.
3. De postbesturen die voor de verzoeken om nazending in hun binnenlandse dienst een heffing vorderen, mogen dit eveneens doen in de internationale dienst.
4. Voor de nazending van brievenpostzendingen van land tot land wordt, behoudens de in het Reglement bepaalde uitzonderingen, geen toeslag geheven. De besturen die in hun binnenlandse dienst een heffing voor nazending vorderen, mogen diezelfde heffing evenwel vorderen voor de internationale brievenpostzendingen die ze in hun eigen dienst nazenden.
 Art.    28 . Onbestelbare zendingen.
1. De postbesturen zorgen voor de terugzending van de zendingen die om welke reden ook niet aan de geadresseerden afgegeven konden worden.
2. De bewaartermijn van de zendingen wordt bepaald door de Reglementen.
3. Elk pakket dat niet aan de geadresseerde kan worden afgeleverd, of dat van ambtswege werd ingehouden, wordt, binnen de grenzen die door het Reglement betreffende de postpakketten zijn voorgeschreven, behandeld volgens de richtlijnen die door de afzender werden verstrekt.
4. Indien een afzender een pakket heeft achtergelaten dat niet aan de geadresseerde kon worden besteld, wordt dat pakket door het bestuur van bestemming volgens zijn eigen wetgeving behandeld. Noch de afzender noch andere postbesturen zijn verplicht de posttarieven, douanerechten of andere te betalen die eventueel op het pakket verschuldigd zijn.
5. Enkel voorwerpen die in een pakket steken en waarvan men binnen een korte termijn beschadiging of bederf vreest, mogen onmiddellijk worden verkocht zonder voorafgaand bericht of juridische formaliteiten. De verkoop geschiedt ten voordele van de rechthebbende, zelfs onderweg, bij het vertrek of de terugkomst. Indien de verkoop onmogelijk is, worden de beschadigde of bedorven voorwerpen vernietigd.
6. Voor onbestelbare zendingen die naar het land van origine worden teruggezonden wordt geen toeslag gevorderd, behalve voor de in het Reglement bepaalde uitzonderingen. De besturen die in hun binnenlandse dienst een heffing voor terugzending vorderen, mogen die evenwel ook vorderen voor internationale brievenpostzendingen die hen worden teruggezonden.
7. Ondanks de bepalingen van punt 6 mag een bestuur dat voor terugzending naar de afzender zendingen ontvangt die in het buitenland zijn afgegeven door klanten die op het grondgebied daarvan verblijven, van de afzender(s) per zending een heffing voor behandeling vorderen die niet meer bedraagt dan de port die zou zijn gevorderd indien de zending bij het betreffende bestuur was afgegeven.
7.1. Voor de toepassing van de bepalingen van punt 7 wordt onder afzender de personen of entiteiten verstaan waarvan de naam op het adres of de retouradressen vermeld staat.
 Art.    29 . Terugvordering. Adreswijziging of -verbetering op verzoek van de afzender.
1. De afzender van een brievenpostzending kan die uit de dienst laten terugtrekken of het adres ervan laten wijzigen of verbeteren onder de voorwaarden door het Reglement voorgeschreven.
2. Indien de wetgeving dit toestaat, is elk postbestuur verplicht de verzoeken tot terugvordering, tot adreswijziging of -verbetering betreffende elke brievenpostzending die werd afgegeven in de dienst van een ander bestuur, te aanvaarden.
3. Voor elk verzoek dient de afzender een speciale heffing te betalen waarvan het maximumbedrag door de Reglementen wordt vastgesteld.
4. De afzender van een pakket kan vragen om het terug te zenden of het adres ervan te laten wijzigen. Hij dient in te staan voor de betaling van de bedragen die voor elke nieuwe verzending kunnen worden geëist.
5. Het staat de besturen nochtans vrij om de verzoeken bedoeld in 4 af te wijzen wanneer ze die ook niet in hun binnenlandse dienst aanvaarden.
 Art.    30 . Bezwaren.
1. De bezwaren worden aangenomen binnen de termijn van zes maanden, te rekenen vanaf de dag volgend op de dag van afgifte van de zending.
2. Elk postbestuur is verplicht om de bezwaren betreffende elke zending die in de dienst van een ander bestuur werd afgegeven te aanvaarden.
3. Voor gewone pakketten en pakketten met aangegeven waarde moeten er aparte bezwaren worden ingediend.
4. De behandeling van de bezwaren is kosteloos. Nochtans, wanneer het gebruik van de EMS-dienst wordt gevraagd, komen de bijkomende kosten in principe ten laste van de verzoeker.
 Art.    31 . Douanecontrole.
1. Het postbestuur van het land van origine en dat van het land van bestemming zijn gemachtigd om, krachtens hun wetgevingen, de zendingen aan de douanecontrole te onderwerpen.
2. De aan douanecontrole onderworpen zendingen kunnen door de post worden bezwaard met een heffing voor voorlegging aan de douane waarvan het maximumbedrag door de Reglementen wordt vastgesteld. Die heffing wordt slechts geïnd bij de voorlegging aan de douane en de inklaring van de zendingen die werden bezwaard met de douanerechten of elk ander soortgelijk recht.
 Art.    32 . Heffing voor inklaring.
1. Postbesturen die de toestemming hebben gekregen om namens hun klanten zendingen in te klaren, mogen van de klanten een heffing vorderen die gebaseerd is op de werkelijke kosten van de verrichting.
 Art.    33 . Douane- en andere rechten.
1. De postbesturen zijn gemachtigd om, naar gelang van het geval, bij de afzenders of de geadresseerden van de zendingen de douane- of andere eventuele rechten te innen.
 HOOFDSTUK 2.  - Aansprakelijkheid.
 Art.    34 . Aansprakelijkheid van de postbesturen. Schadeloosstellingen.
1. Algemeen.
1.1. Behalve in de gevallen van artikel 35, zijn de postbesturen aansprakelijk voor :
1.1.1. het verlies, de diefstal of de beschadiging van aangetekende zendingen, gewone pakketten en zendingen met aangegeven waarde;
1.1.2. het verlies van zendingen met bewijs van afgifte.
1.2. Wanneer het verlies, de algehele diefstal of de algehele beschadiging van een aangetekende zending, van een gewoon pakket of van een zending met aangegeven waarde te wijten is aan een geval van overmacht waarvoor geen schadeloosstelling dient te worden uitgekeerd, heeft de afzender recht op de terugbetaling van de betaalde heffingen, met uitzondering van de heffing voor verzekering.
2. Aangetekende zendingen.
2.1. Bij verlies, algehele diefstal of algehele beschadiging van een aangetekende zending, heeft de afzender recht op een schadeloosstelling vastgesteld in het Reglement van de brievenpost. Indien de afzender een lager bedrag vraagt dan het bedrag dat in het Reglement van de brievenpost is vastgesteld, mogen de besturen dat lagere bedrag betalen en op die basis worden terugbetaald door de overige, eventueel betrokken besturen.
2.2. Bij gedeeltelijke diefstal of gedeeltelijke beschadiging van een aangetekende zending, heeft de afzender recht op een schadeloosstelling, die in principe gelijk is aan het werkelijke bedrag van de gestolen of beschadigde zending. Die schadeloosstelling mag echter in geen geval het bedrag overschrijden dat in het Reglement van de brievenpost is vastgesteld in geval van verlies, algehele diefstal of algehele beschadiging. Onrechtstreekse schade of gederfde winst wordt niet in aanmerking genomen.
3. Zendingen met bewijs van afgifte.
3.1. Bij verlies, algehele diefstal of algehele beschadiging van een zending met bewijs van afgifte, heeft de afzender recht op de terugbetaling van de betaalde heffingen.
4. Gewone pakketten.
4.1. Bij verlies, algehele diefstal of algehele beschadiging van een gewoon pakket, heeft de afzender recht op een schadeloosstelling vastgesteld door het Reglement betreffende de postpakketten.
4.2. Bij gedeeltelijke diefstal of gedeeltelijke beschadiging van een gewoon pakket, heeft de afzender recht op een schadeloosstelling, die in principe gelijk is aan het werkelijke bedrag van de gestolen of beschadigde zending. De schadeloosstelling mag echter in geen geval het bedrag overschrijden dat in het Reglement van de brievenpost is vastgesteld in geval van verlies, algehele diefstal of algehele beschadiging. Onrechtstreekse schade of gederfde winst wordt niet in aanmerking genomen.
4.3. De postbesturen kunnen overeenkomen om in hun onderling verkeer het bedrag per pakket vastgesteld in het Reglement betreffende de postpakketten toe te passen, ongeacht het gewicht van het pakket.
5. Zendingen met aangegeven waarde.
5.1. Bij verlies, algehele diefstal of algehele beschadiging van een zending met aangegeven waarde, heeft de afzender recht op een schadeloosstelling die, in principe, overeenkomt met het bedrag, in STR, van de aangegeven waarde.
5.2. Bij gedeeltelijke diefstal of gedeeltelijke beschadiging van een zending met aangegeven waarde, heeft de afzender recht op een schadeloosstelling, die in principe gelijk is aan het werkelijke bedrag van de gestolen of beschadigde zending. Die schadeloosstelling mag echter in geen geval het bedrag van de aangegeven waarde, in STR, overschrijden. Onrechtstreekse schade of gederfde winst wordt niet in aanmerking genomen.
6. In de onder 4 en 5 bedoelde gevallen, wordt de schadeloosstelling berekend volgens de in STR omgerekende marktprijs van de voorwerpen of goederen van gelijke aard op de plaats en het tijdstip waarop de zending voor vervoer werd aangenomen. Is er geen marktprijs, dan wordt de vergoeding berekend volgens de op dezelfde grondslagen geschatte gewone waarde van de voorwerpen of goederen.
7. Wanneer een schadeloosstelling verschuldigd is voor het verlies, de algehele diefstal of de algehele beschadiging van een aangetekende zending, van een gewoon pakket of van een zending met aangegeven waarde, heeft de afzender, of naar gelang van het geval, de geadresseerde bovendien recht op de terugbetaling van de betaalde heffingen en rechten, met uitzondering van het aantekenrecht of de heffing voor verzekering. Dit geldt tevens voor de aangetekende zendingen, de gewone pakketten of de zendingen met aangegeven waarde die wegens de slechte toestand waarin ze verkeren door de geadresseerde worden geweigerd, indien die toestand te wijten is aan de postdienst en deze hiervoor aansprakelijk wordt gesteld.
8. In afwijking van de bepalingen onder 2, 4 en 5, heeft de geadresseerde het recht op de schadeloosstelling nadat hij een gestolen of beschadigde aangetekende zending, gewoon pakket of zending met aangegeven waarde in ontvangst heeft genomen.
9. Het bestuur van origine heeft het recht om aan afzenders in zijn land de in zijn interne wetgeving voorgeschreven schadeloosstellingen te betalen voor aangetekende zendingen en pakketten zonder aangegeven waarde, op voorwaarde dat die niet lager zijn dan in 2.1 en 4.1 werd bepaald. Hetzelfde geldt voor het bestuur van bestemming indien de schadeloosstelling aan de geadresseerde wordt betaald. De bedragen die in 2.1 en 4.1 zijn bepaald, blijven echter van toepassing :
9.1. in geval van verhaal op het aansprakelijke bestuur;
9.2. wanneer de afzender afstand doet van zijn rechten ten voordele van de geadresseerde of vice versa.
 Art.    35 . Niet-aansprakelijkheid van de postbesturen.
1. De postbesturen zijn niet meer aansprakelijk voor de aangetekende zendingen, de zendingen met bewijs van afgifte en de pakketten en zendingen met aangegeven waarde die ze hebben besteld volgens de voorschriften van hun reglementering inzake dergelijke zendingen. De aansprakelijkheid blijft evenwel behouden :
1.1. indien diefstal of beschadiging wordt vastgesteld, hetzij vóór, hetzij tijdens de aflevering van de zending;
1.2. indien de geadresseerde, of bij terugzending eventueel de afzender, zijn voorbehoud te kennen geeft wanneer hij een gestolen of beschadigde zending in ontvangst neemt, indien de binnenlandse reglementering dit toestaat;
1.3. indien, voorzover toegestaan door de binnenlandse reglementering, de aangetekende zending werd afgeleverd in een brievenbus en de geadresseerde in de loop van de bezwaarprocedure verklaart die niet te hebben ontvangen;
1.4. indien de geadresseerde, of in geval van terugzending, de afzender van een zending met aangegeven waarde, bij het bestuur dat hem de zending heeft bezorgd onverwijld aangeeft dat hij een beschadiging heeft vastgesteld, ook al had hij op regelmatige wijze voor ontvangst afgetekend; hij dient het bewijs voor te leggen dat de diefstal of de beschadiging niet na de levering gebeurde.
2. De postbesturen zijn niet aansprakelijk :
2.1. in geval van overmacht, onder voorbehoud van artikel 12.4;
2.2. wanneer ze, zonder dat het bewijs van hun aansprakelijkheid op een andere manier werd geleverd, van de zendingen geen rekenschap kunnen geven wegens vernietiging van de dienststukken ten gevolge van overmacht;
2.3. wanneer de beschadiging werd veroorzaakt door de fout of de nalatigheid van de afzender of voortspruit uit de aard van de inhoud;
2.4. wanneer het zendingen betreft waarvan de inhoud onder de verbodsbepalingen valt van artikel 25, en voorzover die zendingen wegens hun inhoud door de bevoegde overheid werden vernietigd of verbeurd verklaard;
2.5. in geval van inbeslagneming krachtens de wetgeving van het land van bestemming, zoals gemeld door het bestuur van dat land;
2.6. wanneer het gaat om zendingen met aangegeven waarde met een bedrieglijke waardeaangifte die hoger is dan de werkelijke waarde van de inhoud;
2.7. wanneer de afzender binnen de termijn van zes maanden, te rekenen vanaf de dag volgend op de dag van afgifte, geen bezwaar heeft ingediend;
2.8. voor pakketten van krijgsgevangenen en burgerlijk geïnterneerden.
3. De postbesturen aanvaarden geen aansprakelijkheid voor de douaneaangiften, ongeacht de vorm waarin ze werden verricht, noch voor de beslissingen die door de douanediensten werden genomen bij het onderzoek van de aan de douanecontrole onderworpen zendingen.
 Art.    36 . Aansprakelijkheid van de afzender.
1. De afzender van een brievenpostzending is aansprakelijk voor elke beschadiging aan andere postzendingen die te wijten zijn aan het verzenden van ongeoorloofde voorwerpen of door het negeren van de aannemingsvoorwaarden.
2. De afzender is aansprakelijk binnen dezelfde grenzen als de postbesturen.
3. De afzender blijft aansprakelijk, zelfs indien het afgiftekantoor een dergelijke zending aanvaardt.
4. Anderzijds is de afzender niet aansprakelijk wanneer er sprake is van een fout of nalatigheid vanwege de postbesturen of de vervoerders.
 Art.    37 . Betaling van de schadeloosstelling.
1. Onder voorbehoud van verhaal op het aansprakelijke bestuur, is, naar gelang van het geval, het bestuur van origine of het bestuur van bestemming verplicht de schadeloosstelling te betalen en de heffingen en de rechten terug te betalen.
2. De afzender mag ten voordele van de geadresseerde afzien van zijn rechten op schadeloosstelling. Anderzijds mag de geadresseerde van zijn recht op schadeloosstelling afzien ten voordele van de afzender. De afzender of de geadresseerde mag een derde persoon machtigen om de schadeloosstelling te ontvangen, voorzover de interne wetgeving dit toestaat.
3. Het bestuur van origine of van bestemming, naar gelang van het geval, mag de rechthebbende schadeloosstellen voor rekening van het bestuur dat, na aan het vervoer te hebben deelgenomen en op een regelmatige manier over de zaak te zijn ingelicht, twee maanden heeft laten verlopen en dertig dagen, indien de zaak per fax of een ander elektronisch middel is gesignaleerd aan de hand waarvan de ontvangst van het bezwaar kan worden bevestigd zonder voor de zaak een definitieve oplossing te bieden of zonder te hebben gemeld dat :
3.1. de schade klaarblijkelijk te wijten is aan een geval van overmacht;
3.2. de zending wegens haar inhoud door de bevoegde overheid werd ingehouden, verbeurd verklaard of vernietigd of krachtens de wetgeving van het land van bestemming in beslag werd genomen.
4. Naar gelang van het geval, is het bestuur van origine of dat van bestemming eveneens gemachtigd om de rechthebbende schadeloos te stellen wanneer het bezwaarformulier onvolledig werd ingevuld en ter vervollediging diende teruggezonden te worden, waardoor de in 3 vastgestelde termijn werd overschreden.
5. Bij een klacht met betrekking tot een rembourszending is het bestuur van origine gemachtigd de rechthebbende ten belope van het bedrag van de terugbetaling schadeloos te stellen voor rekening van het bestuur van bestemming, dat, na op regelmatige wijze te zijn ingelicht, een termijn van twee maanden heeft laten verlopen zonder een definitieve oplossing aan de zaak te hebben gegeven.
 Art.    38 .
Eventuele terugvordering van de schadeloosstelling van de afzender of van de geadresseerde.
1. Wordt, nadat de schadeloosstelling is betaald, een tevoren als verloren beschouwde aangetekende zending, een pakket of een zending met aangegeven waarde, of een gedeelte van de inhoud teruggevonden, wordt de afzender, of naar gelang van het geval, de geadresseerde, ervan op de hoogte gebracht dat de zending gedurende een periode van drie maanden te zijner beschikking wordt gehouden tegen terugbetaling van het bedrag van de uitbetaalde schadeloosstelling. Tevens wordt hem gevraagd aan wie de zending dient te worden afgegeven. In geval van weigering of wanneer er niet binnen de gestelde termijn wordt geantwoord, worden dezelfde stappen gezet bij de geadresseerde of, naar gelang van het geval, bij de afzender.
2. Ziet de afzender of de geadresseerde van de zending af, dan wordt ze eigendom van het bestuur, of eventueel van de besturen die de schade hebben gedragen.
3. Wordt een zending met aangegeven waarde later teruggevonden en blijkt de waarde van haar inhoud lager te zijn dan het bedrag van de uitbetaalde schadeloosstelling, dan dient de afzender of de geadresseerde tegen afgifte van de zending het bedrag van die schadeloosstelling terug te betalen, onverminderd de gevolgen die voortvloeien uit de bedrieglijke waardeaangifte.
 Art.    39 . Uitwisseling van zendingen.
1. De besturen mogen onderling, door tussenkomst van één of meer onder hen, zowel gesloten of open brievenmalen verzenden op basis van de bepalingen van de Reglementen.
2. Wanneer buitengewone omstandigheden een postbestuur verplichten om zijn diensten tijdelijk volledig of gedeeltelijk op te schorten, dient het de betrokken besturen hiervan onverwijld in kennis te brengen.
3. Wanneer het postbestuur van het land van doorvoer niet tussenbeide komt in het vervoer van de post, dient het hiervan op voorhand te worden verwittigd. Het postbestuur van het land van doorvoer draagt voor die vorm van doorvoer geen aansprakelijkheid.
4. De besturen hebben de mogelijkheid om met een beperkte prioriteit de brievenmalen met zendingen over land/zee per vliegtuig te verzenden, onder voorbehoud van de toestemming van de besturen die die brievenmalen in de luchthavens van hun land ontvangen.
 Art.    40 . Uitwisseling van gesloten brievenmalen met militaire eenheden.
1. Gesloten brievenmalen kunnen worden uitgewisseld via de land-, zeevaart- of luchtvaartdiensten van andere landen :
1.1. tussen de postkantoren van één der lid-Staten en de bevelhebbers van de aan de Verenigde Naties beschikbaar gestelde militaire eenheden;
1.2. tussen de bevelhebbers van die militaire eenheden;
1.3. tussen de postkantoren van één der lidstaten en de bevelhebbers van zee- of luchtvlootafdelingen, oorlogsschepen of militaire vliegtuigen van hetzelfde land die in het buitenland gestationeerd zijn;
1.4. tussen de bevelhebbers van zee- of luchtvlootdivisies, oorlogsschepen of militaire vliegtuigen van hetzelfde land.
2. Brievenpostzendingen ingesloten in de brievenmalen waarvan sprake in 1 mogen uitsluitend geadresseerd zijn aan, of afkomstig zijn van de leden van de militaire eenheden of van de generale staven en van de bemanningsleden van de schepen of vliegtuigen van bestemming of die de brievenmalen verzenden. De daarvoor geldende tarieven en verzendingsvoorwaarden worden vastgesteld volgens de binnenlandse reglementering van het postbestuur van het land dat de militaire eenheid ter beschikking heeft gesteld, of waartoe de schepen of vliegtuigen behoren.
3. Tenzij daaromtrent anders werd overeengekomen, is het postbestuur van het land dat de militaire eenheid ter beschikking heeft gesteld, of waartoe de oorlogsschepen of militaire vliegtuigen behoren, aan de betrokken besturen de doorvoervergoedingen, de eindrechten en de kosten voor het luchtvervoer verschuldigd.
 Art.    41 . Bepaling van de aansprakelijkheid tussen de postbesturen.
1. Tot het tegendeel wordt bewezen, berust de aansprakelijkheid op het postbestuur dat, na de zending zonder opmerkingen te hebben ontvangen en in het bezit te zijn gesteld van alle reglementaire onderzoeksmiddelen, geen bewijs kan leveren van de afgifte aan de geadresseerde, noch, indien daartoe aanleiding bestond, van de verzending op regelmatige wijze naar een ander bestuur.
2. Wanneer het verlies, de diefstal of de beschadiging heeft plaatsgevonden tijdens het vervoer zonder dat kan worden aangetoond, op het grondgebied of in de dienst van welk land het feit zich heeft voorgedaan, wordt de schade gelijkmatig door de betrokken besturen gedragen. Wanneer het evenwel een gewoon pakket betreft en het bedrag van de schadeloosstelling het in artikel 34.4.1 vastgestelde bedrag voor een zending van 1 kilogram niet overschrijdt, wordt dit bedrag in gelijke delen gedragen door de besturen van origine en bestemming, met uitsluiting van de besturen ertussen.
3. Voor pakketten met aangegeven waarde kan een bestuur ten opzichte van andere besturen in geen geval aansprakelijk worden gesteld voor een hoger bedrag dan het maximum van de waardeaangifte dat het heeft aangenomen.
4. De postbesturen die geen dienst voor verzendingen met aangegeven waarde verstrekken, nemen voor het vervoer van dergelijke gesloten brievenmalen de vastgelegde aansprakelijkheid voor de aangetekende zendingen, respectievelijk voor gewone pakketten op zich. Die bepaling is eveneens van toepassing wanneer de postbesturen de aansprakelijkheid niet aanvaarden voor de waarden in verband met het vervoer aan boord van de schepen of vliegtuigen die ze gebruiken.
5. Indien het verlies, de diefstal of de beschadiging van een zending met aangegeven waarde zich heeft voorgedaan op het grondgebied of binnen de dienst van een tussenkomend bestuur dat geen dienst van zendingen met aangegeven waarde verstrekt, draagt het bestuur van origine de schade die niet door het tussenkomend bestuur wordt gedekt. Dezelfde regel is van toepassing indien het schadebedrag hoger is dan het maximum van de aangegeven waarde die door het tussenkomend bestuur werd aangenomen.
6. Douane- en andere rechten die niet konden worden geannuleerd, komen ten laste van de besturen die voor het verlies, de diefstal of de beschadiging aansprakelijk zijn.
7. Het bestuur dat de schadeloosstelling heeft uitbetaald, wordt ten belope van het bedrag van die schadeloosstelling, in de rechten gesteld van de persoon die ze heeft ontvangen, voor eventueel verhaal tegen de geadresseerde, tegen de afzender of tegen derden.
 HOOFDSTUK 3.  - Bepalingen eigen aan de brievenpost.
 Art.    42 . Doelstellingen inzake kwaliteit van de dienstverlening.
1. De besturen dienen een behandelingstermijn vast te stellen voor de prioritaire en luchtpostzendingen, voor de niet-prioritaire zendingen en voor de zendingen over land/zee die ofwel voor hun land bestemd, ofwel ervan afkomstig zijn. Die termijn mag niet minder gunstig zijn dan die welke wordt toegepast voor vergelijkbare zendingen in hun binnenlandse dienst.
2. De besturen van origine dienen hun doelstellingen bekend te maken aangaande de kwaliteit van de dienstverlening voor de prioritaire en de luchtpostzendingen naar het buitenland met als vergelijkingspunt de termijnen die door de besturen van origine en van bestemming werden vastgelegd, inbegrepen de vervoertijd.
3. De postbesturen proberen periodiek de naleving van de vastgestelde termijnen te controleren, hetzij in het kader van de onderzoeken die door het Internationaal Bureau of door de Beperkte Verenigingen worden georganiseerd, hetzij op basis van bilaterale akkoorden.
4. Het is eveneens wenselijk dat de postbesturen periodiek de naleving van de vastgestelde termijnen controleren door middel van andere controlesystemen, meer bepaald externe controles.
5. De besturen passen de controlesystemen op de kwaliteit van de dienstverlening zo vaak mogelijk toe voor de internationale brievenmalen (zowel bij aankomst als bij vertrek); het betreft hier een evaluatie die in de mate van het mogelijke vanaf de afgifte tot aan de bestelling (van het begin tot het einde) wordt doorgevoerd.
6. Alle lid-Staten bezorgen het Internationaal Bureau geüpdatete inlichtingen betreffende de uiterste uren van aankomst van het transportmiddel (LTAT) die als referentie zullen dienen voor de exploitatie van hun internationale postdienst. Zij brengen het Internationaal Bureau op de hoogte van de eventuele veranderingen zodra die zijn bepaald om die de mogelijkheid te bieden om die veranderingen mee te delen aan de postbesturen vooraleer die worden toegepast.
7. Er dienen zo vaak mogelijk afzonderlijk inlichtingen te worden verstrekt betreffende de stromen van prioritaire en niet-prioritaire zendingen.
 Art.    43 . Afgifte van brievenpostzendingen in het buitenland.
1. Geen enkele lid-Staat is verplicht brievenpostzendingen te verzenden of aan de geadresseerden te bezorgen, die de op zijn grondgebied gedomicilieerde afzenders in het buitenland afgeven of laten afgeven met de bedoeling de voordeligere tarieven te genieten die er worden toegepast.
2. De bepalingen onder 1 worden zonder onderscheid toegepast, hetzij op brievenpostzendingen die in het land van verblijf van de afzender worden voorbereid om vervolgens over de grens te worden vervoerd, hetzij op de brievenpostzendingen die door een vreemd land worden klaargemaakt.
3. Het bestuur van bestemming heeft het recht om van de afzender, en desnoods van het bestuur van afgifte de betaling te eisen van de binnenlandse tarieven. Indien noch de afzender, noch het bestuur van afgifte die tarieven willen betalen binnen een door het bestuur van bestemming gestelde termijn, mag dat bestuur de zendingen ofwel terugsturen naar het bestuur van afgifte met het recht op terugbetaling van de kosten voor terugzending, ofwel ze overeenkomstig zijn eigen wetgeving behandelen.
4. Geen enkele lid-Staat is verplicht de brievenpostzendingen die de afzenders massaal in een ander land dan dat waar ze verblijven hebben afgegeven of laten afgeven, te verzenden of aan de geadresseerden te bezorgen indien het bedrag van de te innen eindrechten lager blijkt te zijn dan het bedrag dat zou zijn geïnd indien de zendingen waren afgegeven in het land waar de afzenders verblijven. De besturen van bestemming hebben het recht om van het bestuur van afgifte een vergoeding te eisen die in verhouding staat tot de gedragen kosten. Die vergoeding mag evenwel niet hoger zijn dan het hoogste bedrag van de twee volgende formules : hetzij 80 % van het binnenlands tarief dat op soortgelijke zendingen wordt toegepast, hetzij 0,14 STR per zending plus 1 STR per kilogram. Indien het bestuur van afgifte weigert om het aangerekende bedrag binnen een door het bestuur van bestemming gestelde termijn te betalen, mag dit laatste ofwel de zendingen terugsturen naar het bestuur van afgifte met het recht op terugbetaling van de kosten voor terugzending, hetzij ze overeenkomstig zijn eigen wetgeving behandelen.
 Art.    44 . Toegelaten biologische stoffen.
1. Bederfelijke biologische stoffen, besmettelijke substanties en vast koolzuur (koolzuursneeuw), wanneer het wordt gebruikt om besmettelijke substanties te koelen, mogen maar met de post worden verstuurd in het kader van uitwisselingen tussen de officieel erkende gekwalificeerde laboratoria. Die gevaarlijke goederen mogen in de post worden aanvaard met het oog op het vervoer ervan per vliegtuig, op voorwaarde dat dit wordt toegestaan door de nationale wetgeving, de van kracht zijnde technische instructies van de Internationale Organisatie voor de burgerluchtvaart (ICAO) en de reglementen van de IATA betreffende gevaarlijke goederen.
2. Bederfelijke biologische stoffen en besmettelijke substanties, vervaardigd en verpakt volgens de respectieve bepalingen van de Reglementen, zijn onderworpen aan het tarief van de prioritaire zendingen of aan het tarief van aangetekende brieven. Het is toegestaan de postale behandeling van die zendingen te onderwerpen aan de betaling van een toeslag.
2.1. De aanvaarding van bederfelijke biologische stoffen en besmettelijke substanties is beperkt tot de lidstaten waarvan de postbesturen zich akkoord hebben verklaard om die zendingen aan te nemen, hetzij in hun wederzijds verkeer, hetzij in één enkele richting.
2.2. Die substanties of stoffen worden via de vlugst mogelijke weg, normaliter per vliegtuig, verzonden onder voorbehoud van de betaling van de overeenkomstige luchtposttoeslagen, en genieten voorrang bij de aflevering.
 Art.    45 . Elektronische post.
1. De postbesturen kunnen onderling overeenkomen om mee te werken aan de diensten van de elektronische post.
2. De elektronische post is een postdienst die gebruik maakt van telecommunicatie om conform het origineel en in enkele seconden, berichten die in fysische of elektronische vorm van de afzender werden ontvangen, in fysische of elektronische vorm aan de geadresseerde over te zenden. In geval van overhandiging in fysieke vorm, wordt de informatie doorgaans via elektronische weg over de grootst mogelijke afstand verzonden en in fysieke vorm zo dicht mogelijk bij de geadresseerde worden gereproduceerd. Berichten in fysische vorm worden als brievenpostzending in een omslag aan de geadresseerde bezorgd.
3. De tarieven met betrekking tot de elektronische post worden vastgesteld door de besturen rekening houdend met de kosten en de eisen van de markt.
 Art.    46 . Doorvoervergoedingen.
1. Onder voorbehoud van artikel 52 zijn de gesloten brievenmalen die worden uitgewisseld tussen twee besturen of tussen twee kantoren van hetzelfde land via de diensten van één of meer andere besturen (derde diensten), onderworpen aan de betaling van doorvoervergoedingen. Die vormen een vergoeding voor de dienstverlening inzake doorvoer over land, over zee en door de lucht.
2. Open zendingen kunnen eveneens aan doorvoervergoedingen onderworpen worden.
3. De toepassingsvoorwaarden en de tarieflijsten worden bepaald door het Reglement van de brievenpost.
 Art.    47 . Eindrechten. - Algemene bepalingen.
1. Onder voorbehoud van artikel 52 heeft elk bestuur dat van een ander bestuur brievenpostzendingen ontvangt, het recht om van het bestuur van verzending een vergoeding te vragen voor de kosten die voor de ontvangen internationale post zijn gemaakt.
2. Voor de toepassing van de bepalingen betreffende de vergoeding van de eindrechten, worden de postbesturen als " industrieland " of " ontwikkelingsland " gerangschikt, overeenkomstig de lijst die daartoe door het Congres is opgesteld.
3. De bepalingen van deze Conventie betreffende de betaling van de eindrechten zijn overgangsmaatregelen die leiden naar de aanneming van een betaalsysteem dat rekening houdt met de elementen die eigen zijn aan elk land.
4. Toegang tot de binnenlandse dienst
4.1. Elk bestuur stelt de overige besturen alle tarieven, termijnen en voorwaarden beschikbaar die het in zijn binnenlandse dienst aan zijn nationale klanten aanbiedt, onder identieke voorwaarden.
4.2. Een bestuur van verzending mag onder vergelijkbare voorwaarden aan het bestuur van een industrieland van bestemming vragen om dezelfde voorwaarden te genieten als diegene die deze laatste heeft vastgelegd met zijn nationale klanten voor gelijkwaardige zendingen.
4.3. De besturen van de ontwikkelingslanden moeten aangeven of zij de toegang tot de in punt 4.1 vermelde voorwaarden toestaan.
4.3.1. Wanneer een bestuur van een ontwikkelingsland verklaart dat het de toegang toestaat tot de in zijn binnenlandse dienst aangeboden voorwaarden, geldt die toestemming zonder enig onderscheid voor alle besturen van de Vereniging.
4.4. Het bestuur van bestemming moet beslissen of het bestuur van origine voldoet aan de voorwaarden voor de toegang tot zijn binnenlandse dienst.
5. De tarieven van de eindrechten van de massapost mogen niet hoger zijn dan de gunstigste tarieven die door het bestuur van bestemming worden toegepast op grond van bilaterale of multilaterale overeenkomsten betreffende de eindrechten. Het bestuur van bestemming moet oordelen of het bestuur van origine al of niet aan de toegangsvoorwaarden voldoet.
6. De Raad voor Postexploitatie mag de vergoedingen vermeld in de artikelen 48 tot 51 tussen twee Congressen in wijzigen. De eventuele herziening moet steunen op betrouwbare en representatieve economische en financiële gegevens en rekening houden met alle bepalingen inzake eindrechten van de Conventie en van het Reglement van de brievenpost. De eventuele wijziging waarover zou kunnen worden beslist, treedt in werking op een datum die door de Raad voor Postexploitatie wordt vastgesteld.
7. Elk bestuur mag geheel of gedeeltelijk afzien van de vergoeding waarvan sprake in punt 1.
8. De betrokken besturen mogen via een bilaterale of multilaterale overeenkomst andere vergoedingssystemen toepassen voor de vereffening van de rekeningen in verband met eindrechten.
 Art.    48 . Eindrechten. - Bepalingen van toepassing op de uitwisselingen tussen industrielanden.
1. De vergoeding voor brievenpostzendingen, met inbegrip van massapost, met uitzondering van M-zakken, wordt vastgesteld op grond van de toepassing van de tarieven per zending en per kilogram die de kosten van de behandeling in het land van bestemming weerspiegelen; die kosten moeten in verhouding staan tot de binnenlandse tarieven. De tarieven worden berekend volgens de voorwaarden die in het Reglement van de brievenpost zijn verduidelijkt.
2. Voor de jaren 2001 tot 2003 mogen de tarieven per zending en per kilogram niet hoger zijn dan diegene die berekend werden op basis van 60 % van het port voor een brief van 20 gram in binnenlandse dienst, en evenmin hoger liggen dan de volgende tarieven :
2.1. voor het jaar 2001, 0,158 STR per zending en 1,684 STR per kilogram;
2.2. voor het jaar 2002, 0,172 STR per zending en 1,684 STR per kilogram;
2.3. voor het jaar 2003, 0,215 STR per zending en 1,684 STR per kilogram;
3. Voor de jaren 2004 en 2005, zal de Raad voor Postexploitatie het eindpercentage van de tarieven bepalen dat gepast is voor elk industrieland afhankelijk van de verhoudingen tussen de kosten en de tarieven van elk land.
4. Voor de periode van 2001 tot 2005 mogen de toe te passen tarieven niet lager zijn dan 0,147 STR per zending en 1,491 STR per kilogram.
5. Voor M-zakken bedraagt het toe te passen tarief 0,653 STR per kilogram.
5.1. M-zakken van minder dan 5 kilogram worden geacht 5 kilogram te wegen voor de vergoeding van de eindrechten.
6. Het bestuur van bestemming heeft het recht een extra vergoeding van 0,5 STR per zending te innen voor de bestelling van aangetekende zendingen en van 1 STR per zending voor de bestelling van zendingen met aangegeven waarde.
7. De bepalingen die onder industrielanden zijn vastgelegd zijn van toepassing op elk ontwikkelingsland dat verklaart bereid te zijn om zich ernaar te voegen en dat als industrieland wenst te worden beschouwd voor de uitwerking van de bepalingen van de artikelen 48 tot 50 en van die van het Reglement van de brievenpost die daarop betrekking hebben.
 Art.    49 . Eindrechten. Bepalingen van toepassing op de poststromen vanuit ontwikkelingslanden naar industrielanden.
1. Vergoeding
1.1. De vergoeding voor de brievenpostzendingen, met uitsluiting van de M-zakken, bedraagt 3,427 STR per kilogram.
1.2. Voor M-zakken bedraagt het toe te passen tarief 0,653 STR per kilogram.
1.2.1. M-zakken van minder dan 5 kilogram worden geacht 5 kilogram te wegen voor de vergoeding van de eindrechten.
1.3. Het bestuur van bestemming heeft het recht een extra vergoeding van 0,5 STR per zending te innen voor de bestelling van aangetekende zendingen en van 1 STR per zending voor de bestelling van zendingen met aangegeven waarde.
2. Mechanisme voor herziening
2.1. Een bestuur dat per jaar een poststroom van meer dan 150 ton verzendt kan een herziening krijgen van het onder 1.1 vermelde tarief wanneer het in een gegeven betrekking vaststelt dat het gemiddelde aantal zendingen in een kilogram verzonden post lager is dan 14.
2.2. Een bestuur dat per jaar een poststroom van meer dan 150 ton ontvangt kan een herziening krijgen van het onder 1.1 vermelde tarief wanneer het in een gegeven betrekking vaststelt dat het gemiddelde aantal zendingen in een kilogram ontvangen post hoger is dan 21.
2.3. De herziening geschiedt volgens de voorwaarden die in het Reglement van de brievenpost verduidelijkt zijn.
3. Mechanisme voor de harmonisatie van de systemen
3.1. Wanneer een bestuur dat een poststroom van meer dan 50 ton per jaar ontvangt, vaststelt dat het jaarlijkse gewicht van die stroom de drempel overschrijdt die berekend wordt volgens de voorwaarden die in het Reglement van de brievenpost verduidelijkt zijn, mag die op de post die de drempel overschrijdt het vergoedingssysteem van artikel 48 toepassen, op voorwaarde dat dat bestuur het mechanisme voor herziening niet heeft toegepast.
4. Massapost
4.1. De vergoeding voor massapost wordt vastgesteld volgens de toepassing van de tarieven per zending en per kilogram zoals bepaald in artikel 48.1.
 Art.    50 . Eindrechten. - Bepalingen van toepassing op de poststromen vanuit industrielanden naar ontwikkelingslanden.
1. Vergoeding
1.1. De vergoeding voor brievenpostzendingen, met uitsluiting van M-zakken, bedraagt 3,427 STR per kilogram.
1.1.1. De eindrechten die voortvloeien uit de toepassing van het onder 1.1 vermelde tarief worden met 7,5 % verhoogd ten behoeve van een fonds voor de financiering van de kwaliteitsverbetering van de dienst in de ontwikkelingslanden.
1.2. Voor M-zakken bedraagt het toe te passen tarief 0,653 STR per kilogram.
1.2.1. M-zakken van minder dan 5 kilogram worden geacht 5 kilogram te wegen voor de vergoeding van de eindrechten.
1.3. Het bestuur van bestemming heeft het recht een extra vergoeding van 0,5 STR per zending te innen voor de bestelling van aangetekende zendingen en van 1 STR per zending voor de bestelling van zendingen met aangegeven waarde.
2. Mechanisme voor herziening
2.1. Een bestuur dat per jaar een poststroom van meer dan 150 ton ontvangt, kan een herziening krijgen van het tarief wanneer het in een gegeven betrekking vaststelt dat het gemiddelde aantal zendingen in een kilogram ontvangen post hoger is dan 21.
2.2. De herziening geschiedt volgens de voorwaarden die in het Reglement van de brievenpost verduidelijkt zijn.
3. Massapost
3.1. Besturen die niet de toegang toestaan tot de voorwaarden die in de binnenlandse dienst worden aangeboden, mogen voor de ontvangen massapost een vergoeding vragen van 0,14 STR per zending en van 1 STR per kilogram.
3.2. Besturen die de toegang toestaan tot de voorwaarden die in de binnenlandse dienst worden aangeboden, mogen voor de ontvangen massapost een vergoeding vragen die overeenstemt met de binnenlandse tarieven, verhoogd met 9 %, die voor dergelijke zendingen aan de nationale klanten worden geboden zonder dat daarbij de tarieven van artikel 48.2 mogen worden overschreden.
 Art.    51 . Eindrechten. - Bepalingen van toepassing op de uitwisselingen tussen ontwikkelingslanden.
1. Vergoeding
1.1. De vergoeding voor de brievenpostzendingen, met uitsluiting van de M-zakken, bedraagt 3,427 STR per kilogram.
1.2. Voor M-zakken bedraagt het toe te passen tarief 0,653 STR per kilogram.
1.2.1. M-zakken van minder dan 5 kilogram worden geacht 5 kilogram te wegen voor de vergoeding van de eindrechten.
1.3. Het bestuur van bestemming heeft het recht een extra vergoeding van 0,5 STR per zending te innen voor de bestelling van aangetekende zendingen en van 1 STR per zending voor de bestelling van zendingen met aangegeven waarde.
2. Mechanisme voor herziening
2.1. Een bestuur dat per jaar een poststroom van meer dan 150 ton ontvangt, kan een herziening krijgen van het tarief wanneer het in een gegeven betrekking vaststelt dat het gemiddelde aantal zendingen in een kilogram ontvangen post hoger is dan 21.
2.2. De herziening geschiedt volgens de voorwaarden die in het Reglement van de brievenpost verduidelijkt zijn.
3. Massapost
3.1. Besturen die niet de toegang toestaan tot de voorwaarden die in de binnenlandse dienst worden aangeboden, mogen voor de ontvangen massapost een vergoeding vragen van 0,14 STR per zending en van 1 STR per kilogram.
3.2. Besturen die de toegang toestaan tot de voorwaarden die in de binnenlandse dienst worden aangeboden, mogen voor de ontvangen massapost een vergoeding vragen die overeenstemt met de binnenlandse tarieven, verhoogd met 9 %, die voor dergelijke zendingen aan de nationale klanten worden geboden zonder dat daarbij de tarieven van artikel 48.2 mogen worden overschreden.
 Art.    52 . Vrijstelling van doorvoervergoedingen en eindrechten.
1. De brievenpostzendingen met betrekking tot de in artikel 8.2.2 vermelde postdienst en de niet-bestelde postzendingen die in gesloten brievenmalen naar de oorsprong worden teruggezonden zijn vrijgesteld van doorvoervergoedingen over land/zee en van eindrechten. Zendingen van lege houders zijn vrijgesteld van eindrechten maar niet van de doorvoervergoedingen die moeten worden betaald door het postbestuur dat eigenaar is van de houders.
 Art.    53 . Kosten voor luchtvervoer.
1. De kosten voor vervoer over het hele luchttraject zijn ten laste van :
1.1. het bestuur van origine wanneer het gesloten brievenmalen betreft;
1.2. het bestuur dat de zendingen aan een ander bestuur bezorgt, wanneer het prioritaire zendingen en open luchtpostzendingen in doorvoer betreft, met inbegrip van degene die verkeerd werden verzonden.
2. Dezelfde regelingen zijn van toepassing op zendingen die vrijgesteld zijn van vergoedingen voor doorvoer over land of zee, krachtens artikel 52, als ze per vliegtuig worden vervoerd.
3. Elk bestuur van bestemming dat binnen de grenzen van zijn eigen land het luchtvervoer van internationale luchtpostzendingen verricht, heeft het recht op de terugbetaling van de bijkomende kosten voor dit vervoer, mits de gewogen gemiddelde afstand van het afgelegde traject meer dan 300 km bedraagt. Behoudens overeenkomst omtrent kosteloos vervoer, moeten de kosten uniform zijn voor alle prioritaire brievenmalen en luchtpostbrievenmalen die uit het buitenland afkomstig zijn, ongeacht het al dan niet doorzenden ervan per vliegtuig.
4. Wanneer de vergoeding van de eindrechten die het bestuur van bestemming ontvangt specifiek gebaseerd is op de kosten of op de binnenlandse tarieven, wordt echter geen bijkomende terugbetaling voor binnenlandse luchtvervoerkosten verricht.
5. Met het oog op de berekening van de gewogen gemiddelde afstand, sluit het bestuur van bestemming het gewicht uit van alle brievenmalen waarvoor de berekening van de vergoeding van de eindrechten specifiek gebaseerd is op de kosten of op de binnenlandse tarieven van het bestuur van bestemming.
6. Behoudens een bijzondere afspraak tussen de betrokken besturen, gelden de tarieflijsten van de doorvoervergoedingen die van toepassing zijn op de luchtpostbrievenmalen voor hun eventuele traject over land of over zee. Er wordt evenwel geen vergoeding betaald voor doorvoer over land voor :
6.1. het overladen van de luchtpostbrievenmalen tussen twee luchthavens die één en dezelfde stad bedienen;
6.2. het vervoer van die brievenmalen tussen een luchthaven die een stad bedient en een in dezelfde stad gelegen opslagplaats, en de terugzending van die brievenmalen met het oog op de doorzending ervan.
 Art.    54 . Basistarief en berekening van de kosten voor het luchtvervoer.
1. Het basistarief voor luchtvervoer dat bij de afrekening tussen de besturen moet worden toegepast, wordt goedgekeurd door de Raad voor Postexploitatie. Het wordt door het Internationaal Bureau volgens een in het Reglement van de brievenpost bepaalde formule berekend.
2. De berekening van de kosten voor luchtvervoer van de gesloten brievenmalen, de prioritaire zendingen en de open luchtpostzendingen in doorvoer, alsook de daaraan verbonden afrekeningswijzen, worden door het Reglement van de brievenpost bepaald.
 HOOFDSTUK 4.  - Bepalingen eigen aan de postpakketten.
 Art.    55 . Doelstellingen inzake kwaliteit van de dienstverlening.
1. De besturen van bestemming dienen een termijn vast te stellen voor de behandeling van de voor hun land bestemde luchtpostpakketten. Die termijn, verhoogd met de normale inklaringstijd mag niet minder gunstig uitvallen dan die welke geldt voor vergelijkbare zendingen in hun binnenlandse dienst.
2. De besturen van bestemming dienen in de mate van het mogelijke eveneens een termijn vast te stellen voor de behandeling van de voor hun land bestemde pakketten die over land/zee worden vervoerd.
3. De besturen van origine bepalen de doelstellingen inzake de kwaliteit van de voor het buitenland bestemde luchtpostpakketten en de pakketten over land/zee, en dienen zich hierbij te richten naar de termijnen die door de besturen van bestemming werden vastgesteld.
4. De besturen controleren de werkelijke resultaten met betrekking tot de doelstellingen die zij voor de kwaliteit van de dienstverlening hebben gesteld.
 Art.    56 . Aandeel van eindrechten voor binnenkomende landpost.
1. Pakketten die tussen twee postbesturen worden uitgewisseld zijn voor elk land en voor elk pakket onderworpen aan het aandeel van de eindrechten voor binnenkomende landpost dat wordt berekend door de richtwaarde per pakket en de richtwaarde per kilogram vastgesteld door het Reglement te combineren.
2. Rekening houdend met de hierboven vermelde richtwaarden stellen de besturen hun aandeel van de eindrechten voor binnenkomende landpost vast opdat het zou beantwoorden aan de kosten van hun dienst.
3. De onder 1 en 2 vermelde aandelen komen ten laste van het bestuur van het land van origine, tenzij deze Conventie in afwijkingen van dit principe voorziet.
4. Het aandeel van de eindrechten voor binnenkomende landpost moet eenvormig zijn voor het gehele grondgebied van elk land.
 Art.    57 . Aandeel van eindrechten voor landpost in doorvoer.
1. De pakketten die worden uitgewisseld tussen twee besturen of tussen twee kantoren van eenzelfde land door middel van de landdiensten van één of meer andere besturen zijn, ten voordele van de landen waarvan de diensten meewerken aan het landvervoer, onderworpen aan het aandeel van de eindrechten voor landpost in doorvoer dat volgens de toegepaste afstandsschaal in het Reglement is vastgesteld.
2. Voor open pakketten in doorvoer zijn de tussenkomende besturen gemachtigd het forfaitaire aandeel per zending, vastgesteld in het Reglement, te vragen.
3. De onder 1 en 2 vermelde aandelen komen ten laste van het bestuur van het land van origine, tenzij deze Conventie in afwijkingen van dit principe voorziet.
4. Tussen twee Congressen in is de Raad voor Postexploitatie gemachtigd het aandeel van de eindrechten voor landpost in doorvoer te herzien of te wijzigen. De herziening, die kan geschieden volgens een methode die een rechtvaardige vergoeding waarborgt voor de besturen die de doorvoerverrichtingen uitvoerden, moet steunen op betrouwbare en representatieve economische en financiële gegevens. De eventuele wijziging waartoe kan worden beslist, treedt in werking op de datum die door de Raad voor Postexploitatie wordt bepaald.
5. Er is geen aandeel van de eindrechten voor landpost in doorvoer verschuldigd voor :
5.1. de overlading van luchtpostbrieven-malen tussen twee luchthavens die eenzelfde stad bedienen;
5.2. het vervoer van die brievenmalen tussen een luchthaven die een stad bedient en een opslagplaats in diezelfde stad en de terugkeer van dezelfde brievenmalen met het oog op hun doorverzending.
 Art.    58 . Aandeel van rechten voor zeepost.
1. Elk land waarvan de diensten aan het zeevervoer van pakketten meewerken, mag de onder 2 bedoelde aandelen van de rechten voor zeepost eisen. Die aandelen zijn ten laste van het bestuur van het land van origine, tenzij deze Conventie voorziet in afwijkingen van dit principe.
2. Voor elke benuttigde zeevaartdienst wordt het aandeel van de rechten voor zeepost vastgesteld in het Reglement betreffende de postpakketten volgens de toegepaste afstandsschaal.
3. De postbesturen mogen volgens artikel 58.2 het berekende aandeel van de rechten voor zeepost met ten hoogste 50 % verhogen. Anderzijds mogen ze het naar goeddunken verlagen.
4. Tussen twee Congressen in is de Raad voor Postexploitatie gemachtigd om de aandelen van de rechten voor zeepost te herzien of te wijzigen. De herziening, die kan geschieden volgens een methode die een rechtvaardige vergoeding waarborgt voor de besturen die de doorvoerverrichtingen uitvoerden, moet steunen op betrouwbare en representatieve economische en financiële gegevens. De eventuele wijziging waartoe kan worden beslist, treedt in werking op de datum die door de Raad voor Postexploitatie wordt bepaald.
 Art.    59 . Kosten voor luchtvervoer.
1. Het toe te passen basistarief bij de afrekeningen tussen besturen voor luchtvervoer wordt goedgekeurd door de Raad voor Postexploitatie. Het wordt door het Internationaal Bureau berekend volgens de formule die in het Reglement van de brievenpost is vastgesteld.
2. De berekening van de kosten voor luchtvervoer van de gesloten brievenmalen en de open luchtpakketten in doorvoer, staat vermeld in het Reglement betreffende de postpakketten.
3. De overlading onderweg, in eenzelfde luchthaven, van luchtpostpakketten waarvoor achtereenvolgens verschillende afzonderlijke luchtdiensten benut worden, wordt niet vergoed.
 Art.    60 . Vrijstelling van aandelen in rechten.
1. Dienstpakketten en pakketten van krijgsgevangenen of burgerlijk geïnterneerden zijn aan geen enkel aandeel in rechten onderworpen, behalve voor de kosten voor luchtvervoer die op luchtpostpakketten van toepassing zijn.
 HOOFDSTUK 5.  - EMS-dienst.
 Art.    61 . EMS-dienst.
1. De EMS-dienst is de snelste postdienst met fysieke middelen en heeft in de uitwisselingen tussen besturen die beslist hebben om die dienst te verstrekken, voorrang op andere postzendingen. De dienst bestaat erin, om binnen een zeer korte termijn zendingen, documenten of goederen op te halen, te verzenden en te bestellen.
2. De EMS-dienst wordt gereglementeerd door bilaterale akkoorden. De aspecten die niet uitdrukkelijk door die laatste worden geregeld, zijn onderworpen aan de overeenkomstige bepalingen van de Akten van de Vereniging.
3. In de mate van het mogelijke is die dienst herkenbaar aan het logo van het onderstaande model, dat uit de volgende elementen is samengesteld :
- een oranje vleugel;
- de letters EMS in het blauw;
- drie horizontale oranje strepen.
Het logo mag worden aangevuld met de benaming van de nationale dienst.
4. De tarieven van die dienst worden door het bestuur van origine vastgesteld, rekening houdend met de kosten en vereisten van de markt.
 DEEL DRIE.  - Overgangs- en slotbepalingen.
 Art.    62 . Verplichting om de dienst van de postpakketten te verstrekken.
1. In afwijking van artikel 10.1 zijn de landen die vóór de inwerkingtreding van deze Conventie geen partij waren bij de Overeenkomst betreffende de postpakketten, niet verplicht om de dienst van de postpakketten te verstrekken.
 Art.    63 . Verbintenissen inzake strafmaatregelen.
1. De regeringen van de lidstaten verbinden zich ertoe om de nodige maatregelen te treffen of ze voor te stellen aan de wetgevende macht van hun land :
1.1. om de namaak van postzegels, zelfs indien die niet meer in omloop zijn, en van internationale antwoordcoupons te bestraffen;
1.2. om het gebruik of het in omloop brengen te bestraffen van :
1.2.1. nagemaakte postzegels (zelfs buiten omloop gestelde) of reeds gebruikte postzegels, alsmede van nagemaakte of reeds gebruikte afdrukken van frankeermachines of van drukpersen;
1.2.2. van nagemaakte internationale antwoordcoupons;
1.3. om het met bedrieglijk oogmerk vervaardigen en in omloop brengen van bij de postdienst in gebruik zijnde vignetten en zegels te verbieden en te beteugelen, die dusdanig zijn nagemaakt of nagebootst dat zij verward kunnen worden met de door het postbestuur van één der lid-Staten uitgegeven vignetten en zegels;
1.4. om het insluiten van verdovende middelen en psychotrope stoffen, alsook ontplofbare, ontvlambare en andere gevaarlijke stoffen in postzendingen waarvoor die insluiting niet uitdrukkelijk door de Conventie toegestaan is, te verhinderen en in voorkomend geval te bestraffen;
1.5. om het insluiten in postzendingen van voorwerpen met pedofiel of pornografisch karakter met afbeelding van kinderen te verhinderen en te bestraffen.
 Art.    64 . Vereisten voor goedkeuring van voorstellen betreffende de Conventie en de Reglementen
1. Opdat de bij het Congres ingediende voorstellen betreffende deze Conventie uitvoerbaar zouden zijn, dienen zij te worden goedgekeurd door de meerderheid der aanwezige en stemmende lidstaten. Ten minste de helft van de op het Congres vertegenwoordigde lidstaten dienen op het ogenblik van de stemming aanwezig te zijn.
2. Opdat de voorstellen met betrekking tot het Reglement van de brievenpost en het Reglement betreffende de postpakketten uitvoerbaar zouden zijn, dienen zij te worden goedgekeurd door de meerderheid van de leden van de Raad voor Postexploitatie.
3. Opdat de tussen twee Congressen in ingediende voorstellen betreffende deze Conventie en haar Slotprotocol uitvoerbaar zouden zijn, is het volgende quorum vereist :
3.1. twee derde van de stemmen waarbij ten minste de helft van de lidstaten van de Vereniging op de raadpleging heeft geantwoord indien het wijzigingen betreft;
3.2. de meerderheid van de stemmen indien het de interpretatie van de bepalingen betreft.
4. Niettegenstaande de in 3.1 vermelde bepalingen, heeft elke lidstaat waarvan de nationale wetgeving nog steeds onverenigbaar is met de voorgestelde wijziging de mogelijkheid om bij de Directeur-generaal van het Internationaal Bureau een schriftelijke verklaring neer te leggen waarin gemeld wordt dat het onmogelijk is om die wijziging te aanvaarden binnen de negentig dagen nadat ze ter kennis werd gebracht.
 Art.    65 . Tenuitvoerlegging en duur van de Conventie.
1. Deze Conventie wordt uitvoerbaar op 1 januari 2001 en zal van kracht blijven tot de tenuitvoerlegging van de Akten van het volgende Congres.
Ter staving hiervan hebben de gevolmachtigden van de regeringen van de lid-Staten deze Conventie ondertekend in één exemplaar dat neergelegd wordt bij de Directeur-generaal van het Internationaal Bureau. Een afschrift hiervan zal door de regering van de lidstaat waar het Congres zetelt aan elke partij worden toegezonden.
 BIJLAGE
 Art.  N. Lijst der gebonden staten. <Zie art. N6 de W  2004-09-21/53 > <Addendum 09.02.2005, Ed. 2, p. 4462, 4464-4466>
Gedaan te Peking op 15 september 1999.


text:
Artikel    1 . Beide Partijen bevestigen hun gehechtheid aan de Scheepvaartovereenkomst van 5 maart 1981 dat het scheepvaartverkeer tussen beide landen regelt.
 Art.    2 . De deelname van de rederijen aan het vervoer van de handelsproducten afkomstig van de buitenlandse handel tussen België en de Democratische Republiek Congo zoals geregeld bij het artikel 3 van de bestaande Scheepvaartovereenkomst is, wat betreft het zeevervoer binnen de conference, geregeld door het Verdrag van 5 april 1974 inzake de Gedragscode voor Lijnvaartconferences.
De uit het Akkoord voortvloeiende rechten voor de rederijen van België en Luxemburg gelden ook :
- voor de schepen van de rederijen die in andere lidstaten van de Europese Unie zijn gevestigd en,
- voor de onderdanen van de lidstaten die buiten de Europese Unie zijn gevestigd, indien hun schepen in een lidstaat zijn ingeschreven
- de scheepvaartmaatschappijen die buiten conferenceverband opereren mogen aan de trafiek deelnemen mits het beginsel van eerlijke concurrentie op een commerciële basis in acht wordt genomen.
 Art.    3 . De toegang tot de trafiek die voortvloeit uit de toepassing van het Scheepvaartakkoord wat betreft de rederijen van de Democratische Republiek Congo is onderworpen en wordt geregeld door de voorwaarden en bepalingen zoals uitgevaardigd door de bevoegde Congolese autoriteit.
 Art.  4. Dit Aanvullend Protocol zal in werking treden vanaf de wederzijdse kennisgeving door de Partijen dat aan de door hun respectievelijke wetgevingen vereiste formaliteiten is voldaan. Het blijft van kracht voor een onbepaalde duur.
Het kan te allen tijde schriftelijk en langs diplomatieke weg worden opgezegd, mits een opzegtermijn van 6 maanden.
Ten blijke waarvan, de ondergetekenden, daartoe behoorlijk gemachtigd, dit Protocol hebben ondertekend.
Gedaan te Kinshasa, op 8 juni 1999, in dubbel exemplaar in de Franse taal, beide teksten zijnde gelijkelijk rechtsgeldig.
Voor de Regering van het Koninkrijk België,
F. DE CONINCK
Ambassadeur
Voor de Regering van de Democratische Republiek Congo,
Hassan TASSINDA Uba TASSINDA
Vice-minister van de Internationale Samenwerking.