text:
Artikel    1 . De Regeering van Zijne Majesteit de Koning der Belgen en de Regeering van de Turksche Republiek verbinden zich tot de wederzijdsche uitlevering, in de omstandigheden en de voorwaarden door dit Verdrag vastgesteld, en met uitzondering van hunne onderdanen, der personen vervolgd of veroordeeld voor een misdrijf begaan op het grondgebied der verzoekende Partij en gevonden op het grondgebied der andere Partij.
Wanneer echter de strafbare daden, die aanleiding geven tot de vraag om uitlevering, buiten het grondgebied van het verzoekende land begaan werden, kan er aan deze vraag gevolg gegeven worden, indien de wetgeving van het aangezochte land de vervolging toelaat van dezelfde misdrijven buiten zijn grondgebied begaan.
 Art.    2 . De daden die tot uitlevering aanleiding geven zijn :
1° dooding bestaande in moord, doodslag, vadermoord, kindermoord of vergiftiging;
2° vrijwillige slagen of verwondingen die een blijvende gebrekkelijkheid, een bestendige onbekwaamheid tot arbeid of een zware verminking van een lichaamsdeel of -orgaan of den dood zonder het oogmerk om te dooden, veroorzaakt hebben;
3° vrijwillige vruchtafdrijving;
4° verkrachting, aanranding van de eerbaarheid gepleegd met geweld of bedreiging; aanranding van de eerbaarheid gepleegd zonder geweld noch bedreiging, voor zoover het slachtoffer minder dan vijftien jaar oud is;
5° aanslag tegen de zeden door een persoon minder dan 18 jaar oud tot ontucht, bederf of prostitutie aan te hitsen, ze te bevorderen of te begunstigen, ten einde eens anders driften te voldoen, alsmede de misdrijven voorzien door de Internationale Overeenkomsten van 4 Mei 1910 betreffende de onderdrukking van den handel in blanke slavinnen, van 30 September 1921 voor de onderdrukking van den handel in vrouwen en kinderen en van 11 October 1933 voor de bestrijding van den handel in meerderjarige vrouwen;
6° schaking van minderjarigen en ontvoering van personen, strafbaar door de wetten van beide landen;
7° vrijwillige brandstichting;
8° vrijwillige belemmering van het verkeer van een trein op een spoorweg, van aard om een ramp te veroorzaken of het gevaar van een ramp te doen ontstaan;
9° vernieling van onroerende of roerende eigendommen voor zoover de wetten, van beide landen de uitlevering uit hoofde van deze misdrijven toelaten;
10° zeemisdrijven die, volgens de wetten van beide landen, aanleiding tot uitlevering kunnen geven;
11° diefstal, rooverij, afpersing;
12° valsche munt, met inbegrip der feiten bedoeld door het Internationaal Verdrag op 20 April 1929 te Genève gesloten tot bestraffing van de valsche munterij; vervalsching of schennis van postzegels, stempels, merken of zegels van den Staat of van openbare bureelen, bedrieglijk gebruik van gezegde vervalschte of geschonden voorwerpen, of hun invoer, uitgifte of in omloop brengen met bedrieglijk opzet; bedrieglijk gebruik of misbruik van authentieke stempels, zegels, merken;
13° valschheid in openbare of private geschriften, vervalsching van openbare bescheiden of handelspapieren; bedrieglijk gebruik van dergelijke vervalschte of nagemaakte bescheiden;
14° verduistering van publieke penningen;
15° oplichting, misbruik van vertrouwen;
16° verheling;
17° valsche getuigenis en valsche verklaring vanwege deskundigen of tolken; verleiding van getuigen, deskundigen of tolken;
18° meineed;
19° misdadige handelingen gepleegd in strijd met de wetten van beide landen betreffende de afschaffing van de slavernij en van den slavenhandel;
20° te vondeling leggen of verlaten van kinderen of weerlooze personen;
21° omkooping van ambtenaren, knevelarij;
22° bedrieglijke bankbreuk;
23° vereeniging van boosdoeners;
24° schuldige toediening, maar zonder het oogmerk om te dooden, van zelfstandigheden die den dood kunnen teweegbrengen, of de gezondheid zwaar kunnen krenken;
25° verduistering van burgerlijken staat; verwisseling en onderschuiving van kinderen, die volgens de wetten van beide landen tot uitlevering aanleiding kunnen geven.
Zijn onder voorgaande omschrijvingen begrepen, de medeplichtigheid, de poging, de opstoking en het feit de misdrijven te begunstigen, wanneer zij door de wetten van beide landen worden gestraft.
In alle gevallen kan de uitlevering slechts geschieden, wanneer het gelijkaardige feit strafbaar is krachtens de wetgeving van het land waaraan de vraag wordt gericht.
 Art.    3 . De uitlevering zal niet geschieden :
1° indien, sedert de ten laste gelegde feiten, de jongste daad van vervolging of veroordeeling, de verjaring der strafvordering of der straf verkregen is, volgens de wetten van het land waarin de beklaagde de wijk genomen heeft, op het tijdstip dat de uitlevering zou kunnen geschieden;
2° wanneer de vraag om uitlevering gemotiveerd zal zijn door hetzelfde feit waarvoor de opgevraagde persoon vervolgd en buiten zaak gesteld werd, of nog vervolgd wordt of reeds gevonnisd werd, in het land waaraan de uitlevering gevraagd wordt.
 Art.    4 . Indien de opgevraagde persoon in het aangezochte land vervolgd wordt of veroordeeld is voor een ander misdrijf dan dit waarvoor de vraag om uitlevering gedaan werd, kan zijne uitlevering uitgesteld worden tot aan het einde der vervolging en, in geval van veroordeeling, tot dat hij zijn straf zal ondergaan hebben.
Ingeval de opgevraagde persoon in het aangzochte land vervolgd of in hechtenis gehouden wordt uit hoofde van verplichtingen aangegaan jegens particulieren, zal zijn uitlevering niettemin geschieden, onder het voorbehoud dat deze laatsten nadien hun rechten voor de bevoegde overheid doen gelden.
 Art.    5 . De uitlevering zal niet worden verleend, indien het misdrijf, waarvoor zij gevraagd wordt door de aangezochte partij beschouwd wordt als zijnde een politiek misdrijf of een met een dergelijke misdrijf samenhangend feit, of indien het een misdrijf is van fiskalen aard, of van uitsluitend militairen aard enkel door de militaire wetten gestraft, of nog een persmisdrijf.
De vreemdeling, wiens uitlevering is toegestaan, zal niet door een buitengewone rechtbank mogen gevonnisd worden.
Hij zal niet vervolgd noch gestraft mogen worden voor eenig misdrijf vóór de uitlevering gepleegd.
Wordt niet als politiek misdrijf, noch als feit samenhangend met dergelijk misdrijf beschouwd, de aanslag tegen een Staatshoofd of tegen leden zijner familie, zoo die aanslag bestaat in doodslag, moord of vergiftiging.
De uitgeleverde persoon mag echter wegens een ander misdrijf dan dit waarop zijn uitlevering gegrond werd, worden vervolgd of gestraft op tegenspraak, in de volgende gevallen :
1° indien hij gevraagd heeft terecht te staan of zijn straf te ondergaan, in welk geval zijn verzoek medegedeeld wordt aan de Regeering die hem uitgeleverd heeft;
2° indien hij binnen de maand, die op zijn definitieve vrijlating volgt, het land waaraan hij uitgeleverd werd, niet heeft verlaten;
3° indien het misdrijf binnen te termen van het Verdrag valt en indien de Regeering waaraan hij uitgeleverd werd, vooraf de toestemming heeft bekomen van de Regeering die de uitlevering heeft toegestaan.
Deze laatste mag, zoo zij het gepast acht, de overlegging vergen van een der bescheiden vermeld in artikel 7 van onderhavig Verdrag.
Heruitlevering aan een derde land is aan dezelfde regelen onderworpen.
 Art.    6 . Het verzoek om uitlevering moet steeds langs diplomatieken weg worden ingediend.
 Art.    7 . De uitlevering zal worden toegestaan op overlegging van het origineel of van de authentieke uitgifte hetzij van het vonnis of van het arrest tot veroordeeling, hetzij van het bevel tot aanhouding of van elke andere akte die dezelfde kracht heeft, door de bevoegde rechterlijke overheid afgeleverd. Deze akten zullen de juiste vermelding bevatten van het feit waarvoor zij werden afgeleverd of zullen vergezeld zijn van een uiteenzetting der feiten.
Deze bescheiden zullen door de bevoegde overheid van den verzoekenden Staat en, in voorkomend geval, door den diplomatieken of consulairen ambtenaar van gezegden Staat gelegaliseerd worden. Zij zullen vergezeld zijn van een afschrift van den wetstekst die op het beklaagde feit toepasselijk is en, in voorkomend geval, van een vertaling in de Fransche taal, en zooveel mogelijk van de beschrijving van den opgevraagden persoon of van elke andere aanwijzing welke zijn identiteit kan doen vaststellen.
 Art.    8 . In spoedeischende gevallen zal de voorloopige aanhouding geschieden op het per post of telegraaf verzonden bericht van het bestaan van een der onder artikel 7 vermelde documenten, mits dit bericht op regelmatige wijze aan het Ministerie van Buitenlandsche Zaken van het aangezochte land gegeven wordt.
Deze aanhouding zal ook kunnen geschieden indien het verzoek rechtstreeks bij een rechterlijke of administratieve overheid van een van beide landen binnengekomen is.
De voorloopige aanhouding zal geschieden in de vormen en volgens de regels door de wetgeving der aangezochte Regeering vastgesteld. Zij zal niet verder gehandhaafd worden, indien de verdachte binnen dertig volle dagen te rekenen van het oogenblik waarop zij heeft plaats gehad, geen mededeeling heeft ontvangen van een der in artikel 7 van deze Overeenkomst vermelde documenten.
 Art.    9 . Wanneer er tot uitlevering aanleiding bestaat, zullen al de voorwerpen voortkomende van het misdrijf of kunnende dienen als stukken van overtuiging, die in het bezit van den opgevraagden persoon zullen gevonden worden op het oogenblik zijner aanhouding of die nadien ontdekt zullen worden, aangeslagen en aan den verzoekenden Staat overhandigd worden, indien de bevoegde overheid van den aangezochten Staat er bevel toe geeft.
Deze overhandiging zal zelfs kunnen geschieden, wanneer de uitlevering ten gevolge van de ontvluchting of den dood van den opgevraagden persoon niet voltrokken kan worden.
Zijn echter voorbehouden de rechten die derde personen zouden verkregen hebben op gezegde voorwerpen, welke hun in voorkomend geval, na afloop van het rechtsgeding, zonder kosten zullen moeten teruggegeven worden.
 Art.    10 . De kosten van aanhouding, onderhoud en vervoer van den persoon wiens uitlevering toegestaan is, alsmede de kosten van consignatie en van vervoer der voorwerpen, welke, naar luid van het vorig artikel, moeten teruggegeven of overhandigd worden, blijven ten laste van beide Staten, binnen de grenzen van hun wederzijds grondgebied.
De kosten van vervoer of andere op het grondgebied der tusschenliggende Staten, zijn ten laste van den aanzoekenden Staat.
 Art.    11 . De uitlevering in doorvoer over de respectieve grondgebieden der Verdragsluitende Partijen, van een niet tot het land van doorvoer behoorende persoon zal toegestaan worden op eenvoudige overlegging, in origineel of in authentiek afschrift, van een der in artikel 7 vermelde stukken, mits het feit, dat tot grondslag voor de uitlevering dient, in onderhavig Verdrag begrepen is en niet valt onder de voorzieningen van artikels 3 en 5.
De doorvoerkosten zullen ten laste der verzoekende partij vallen.
 Art.    12 . Wanneer, bij de vervolging van een niet politieke strafzaak, het verhoor van personen die zich in een van beide landen bevinden of elke andere daad van onderzoek noodig wordt geoordeeld, zal te dien einde een rogatoire opdracht, desnoods vergezeld van een vertaling in de Fransche taal, langs diplomatieken weg, ingediend worden en, tenzij de aangezochte Regeering de onmogelijkheid vaststelt ze te doen uitvoeren, zal er gevolg aan worden gegeven met inachtneming der wetten van het land waarin het verhoor of de daad van onderzoek moet plaats hebben.
Echter zullen de rogatoire opdrachten, die ten doel hebben te doen overgaan hetzij tot een huiszoeking, hetzij tot de inbeslagneming van het stoffelijk voorwerp van het misdrijf of van stukken van overtuiging, slechts ten uitvoer kunnen gelegd worden voor een der in artikel 2 opgesomde feiten en onder het voorbehoud uitgedrukt in de laatste paragraaf van bovenstaand artikel 9.
De kosten voortvloeiend uit de tenuitvoerlegging der rogatoire opdrachten in strafzaken, zelfs wanneer het een onderzoek door deskundigen geldt, zijn ten laste van de aangezochte Regeering.
 Art.    13 . Wanneer in een niet politieke strafzaak, de Regeering van een van beide landen het noodig acht een akte van rechtspleging of een vonnis aan een op het grondgebied van het andere land verblijvenden persoon te beteekenen, zal het document, overgemaakt langs diplomatieken weg en desnoods vergezeld van een vertaling in de Fransche taal, door toedoen van een bevoegden ambtenaar aan den betrokken persoon beteekend worden op verzoek van het Openbaar Ministerie der verblijfplaats, en het origineel waarbij de beteekening vastgesteld wordt, zal langs denzelfden weg aan de verzoekende Regeering, zonder terugbetaling der kosten, teruggezonden worden.
 Art.    14 . Wanneer in een niet politieke strafzaak de persoonlijke verschijning van een getuige noodig is, zal de regeering van het land waar de getuige verblijft, hem aansporen gevolg te geven aan de uitnoodiging die hem zal gezonden worden.
Wat de aan den getuige te verleenen vergoeding betreft, zal er in elk afzonderlijk geval een regeling getroffen worden tusschen de verzoekende en de aangezochte Regeering.
Geen getuige, welke zijne nationaliteit ook weze, die, in een van beide landen gedagvaard, vrijwillig voor de rechters van het andere land zal verschijnen, mag er vervolgd noch gevangen gehouden worden, voor vroegere crimineele feiten of veroordeelingen, noch onder voorwendsel van medeplichtigheid in de feiten die het voorwerp uitmaken van het proces waarin hij als getuige optreedt.
 Art.    15 . Wanneer, in een niet politieke strafzaak in een van beide landen behandeld, de mededeeling van stukken van overtuiging of van documenten, die zich in de handen van overheden van het ander land bevinden, noodig of nuttig geoordeeld wordt, zal het desbetreffende verzoek langs diplomatieken weg geschieden en zal men er gevolg aan geven, tenzij bijzonder ernstige overwegingen er zich tegen verzetten en onder verplichting de stukken en documenten terug te zenden.
De kosten, die binnen de grenzen hunner respectieve grondgebieden voortvloeien uit de verzending en de teruggave van stukken van overtuiging en documenten, zijn ten laste van de aangezochte Regeering.
 Art.    16 . Beide Regeeringen verbinden er zich toe aan elkaar kennis te geven, zonder terugbetaling der kosten, van de veroordeelingen wegens misdrijven van allen aard, die door de rechtbanken van een van beide Staten tegen nationalen van den anderen uitgesproken werden.
Deze kennisgeving zal geschieden door toezending langs diplomatieken weg, van een bulletin of uittreksel, in voorkomend geval vergezeld van een vertaling in de Fransche taal, van de definitieve beslissing, aan de Regeering van het land waartoe de veroordeelde behoort.
 Art.    17 . Onderhavig Verdrag zal bekrachtigd worden en de bekrachtigingen er van zullen zoo spoedig mogelijk te Ankara uitgewisseld worden.
Het zal in werking treden twee maanden na de uitwisseling der bekrachtigingen.
Het is niet van toepassing op de kolonie van Belgisch Congo noch op de grondgebieden van Roeanda-Oeroendi, waarover België, in naam van den Volkenbond, een mandaat uitoefent.
Elk van beide Verdragsluitende Partijen zal het te allen tijde kunnen opzeggen mits de andere Partij zes maanden vooraf van haar voornemen te verwittigen.
Ter oorkonde waarvan de respectieve Gevolmachtigden dit Verdrag onderteekend en er hun zegels op aangebracht hebben.
Gedaan in duplo te Brussel, den 9n Februari 1938.
 Bijlage.
 Art.  N. De uitwisseling der akten van bekrachtiging heeft op 10 Juli 1939, te Ankara, plaats gehad.


type: legislation

jurisdiction: Belgium

text:
Artikel    1 . 1. Dit verdrag is van toepassing op ieder persoon, in dienst werkzaam aan boord van een schip, geen oorlogsschip zijnde, dat ingeschreven is in een gebied, waarvoor dit verdrag van kracht is, en dat gewoonlijk gebezigd wordt voor de zeevaart.2. Elk lid der Internationale Organisatie van den Arbeid zal echter in zijn nationale wetgeving die uitzonderingen kunnen vaststellen welke het noodig acht, voor zoover betreft :a) de personen in dienst werkzaam aan boord van :1° schepen, toebehoorende aan een openbare autoriteit, wanneer die schepen niet voor den handel gebezigd worden;2° vaartuigen voor de kustvisscherij;3° vaartuigen met een bruto-tonnenmaat van minder dan 25 ton;4° houten vaartuigen van een primitieve constructie, zooals "dhows" en jonken;b) de personen in dienst werkzaam aan boord voor rekening van een anderen werkgever dan den reeder;c) de personen in dienst werkzaam uitsluitend in de havens voor het herstellen, het laden en lossen van de schepen;d) de leden van het gezin van den reeder;e) de loodsen.
 Art.    2 . 1. De verplichtingen van den reeder moeten dekken de risico's van :a) ziekte ontstaan of ongeval overkomen tusschen den datum in de arbeidsovereenkomst vastgesteld voor het begin van den dienst en het einde van de arbeidsovereenkomst;b) dood, tengevolge van een zoodanige ziekte of ongeval.2. De nationale wetgeving mag echter uitzonderingen bepalen voor :a) het ongeval dat den betrokkene overkomen is niet in dienst van het schip;b) het ongeval of de ziekte, toe te schrijven aan opzet of een opzettelijke fout of wangedrag van den zieke, gewonde of overledene;c) voor de ziekte of invaliditeit, welke bij het aangaan van de overeenkomst opzettelijk verzwegen werd.3. De nationale wetgeving kan bepalen, dat de verplichtingen van den reeder niet van toepassing zullen zijn ten aanzien van ziekte, noch ten aanzien van dood, direct toe te schrijven aan de ziekte, wanneer de in dienst zijnde persoon geweigerd heeft, zich bij het aangaan van de overeenkomst aan een geneeskundig onderzoek te onderwerpen.
 Art.    3 . Voor de toepassing van dit verdrag omvat de "onderstand", waarvan de kosten ten laste van den reeder komen :a) de geneeskundige behandeling en het verstrekken van geneesmiddelen en andere therapeutische middelen van voldoende hoedanigheid en in voldoende hoeveelheid;b) voedsel en logies.
 Art.    4 . 1. De kosten van den "onderstand" moeten ten laste van den reeder zijn tot aan het herstel van den zieke of gewonde, of tot dat het blijvend karakter van de ziekte of van de ongeschiktheid is vastgesteld.2. Echter kan de nationale wetgeving bepalen, dat de aansprakelijkheid van den reeder voor den onderstand beperkt zal zijn tot een tijdvak, dat niet korter mag zijn dan zestien weken te rekenen van den dag van het ongeval of het begin van de ziekte.3. Bovendien kan, indien er in het gebied, waar het schip is ingeschreven, een verplichte ziekteverzekering, een verplichte ongevallenverzekering of een regeling betreffende schadeloosstelling van arbeidsongevallen bestaat, welke van toepassing is op zeelieden, de nationale wetgeving bepalen :a) dat de aansprakelijkheid van den reeder ten aanzien van een zieke of gewonde zal ophouden op het oogenblik, waarop die persoon recht heeft op geneeskundige verzorging krachtens dat verzekeringsstelsel of krachtens die schadeloosstellingsregeling;b) dat de aansprakelijkheid van den reeder zal ophouden op het oogenblik waarop, krachtens de wet betreffende de toekenning van geneeskundige verzorging of betreffende de regeling der schadeloosstelling voor hen, die onder bedoelde regelingen vallen, het recht op geneeskundige verzorging ingaat, zelfs indien de zieke of gewonde niet zelf onder bedoelde regelingen valt, op voorwaarde dat die persoon niet uitgezonderd is op grond van bepalingen, die in het bijzonder de vreemde arbeiders of arbeiders die niet verblijf houden in het gebied, waar het schip is ingeschreven, uitsluiten.
 Art.    5 . 1. Ingeval de ziekte of het ongeval arbeidsongeschiktheid medebrengen, moet de reeder betalen :a) zoolang de zieke of gewonde aan boord blijft, het volle loon;b) van het oogenblik, dat de zieke of gewonde aan land is gegaan, indien de zieke of gewonde personen heeft die van hem afhankelijk zijn, het volle loon of een gedeelte daarvan, overeenkomstig de door de nationale wetgeving vast te stellen voorwaarden, tot het herstel of totdat het blijvend karakter van de ziekte of van de ongeschiktheid is vastgesteld.2. Echter kan de nationale wetgeving bepalen, dat de aansprakelijkheid van den reeder voor de betaling van het geheele loon of van een deel daarvan aan den persoon, die aan land gegaan is, beperkt zal zijn tot een tijdvak, dat niet korter mag zijn dan zestien weken te rekenen van den dag van het ongeval of het begin der ziekte.3. Bovendien kan, indien er in het gebied, waar het schip is ingeschreven een verplichte ziekteverzekering, een verplichte ongevallenverzekering of een regeling betreffende schadeloosstelling van arbeidsongevallen bestaat, welke van toepassing is op zeelieden, de nationale wetgeving bepalen :a) dat de aansprakelijkheid van den reeder ten aanzien van een zieke of gewonde zal ophouden op het oogenblik, waarop die persoon recht heeft op uitkeering krachtens dat verzekeringsstelsel of krachtens die schadeloosstellingsregeling;b) dat de aansprakelijkheid van den reeder zal ophouden op het oogenblik waarop, krachtens de wet betreffende het toekennen van geldelijke uitkeeringen, krachtens een stelsel van verzekering of een schadeloosstellingsregeling voor hen, die onder die regeling vallen, het recht op geldelijke uitkeering ingaat, zelfs indien de zieke of gewonde niet zelf onder bedoelde regelingen valt, op voorwaarde dat die persoon niet uitgezonderd is op grond van bepalingen, die in het bijzonder vreemde arbeiders of arbeiders die niet verblijf houden in het gebied, waar het schip is ingeschreven, uitsluiten.
 Art.    6 . 1. De reeder moet de kosten van repatrieering van elken zieke of gewonde, die gedurende de reis tengevolge van een ziekte of ongeval aan land is gegaan, dragen.2. De haven van repatrieering moet zijn :a) of de haven, waar de overeenkomst werd aangegaan;b) of de haven van vertrek van het schip;c) of een haven van het eigen land van den zieke of den gewonde of van het land, waartoe de zieke of de gewonde behoort;d) of een andere haven in gemeen overleg vastgesteld door den belanghebbende en den kapitein of den reeder, met goedkeuring van de bevoegde autoriteit.3. De kosten van repatrieering moeten alle uitgaven van het vervoer, logies en voeding van den zieke of gewonde gedurende de reis omvatten, alsmede de kosten van onderhoud van den zieke of gewonde tot aan het oogenblik vastgesteld voor zijn vertrek.4. Indien de zieke of gewonde tot arbeiden in staat is, kan de reeder zich van de prestatie van repatrieering, welke te zijnen laste komt, kwijten door hem een behoorlijke betrekking te verschaffen aan boord van een schip dat zich begeeft naar een der bestemmingsplaatsen, bedoeld in het tweede lid van dit artikel.
 Art.    7 . 1. De reeder moet de begrafeniskosten dragen in geval van overlijden aan boord en in geval van overlijden aan land, indien op het oogenblik van den dood de overledene recht had op onderstand ten laste van den reeder.2. De nationale wetgeving kan een voorziening treffen inhoudende dat de kosten, welke door den reeder betaald zijn, teruggegeven worden door een verzekeringsinstelling, wanneer ter zake van het overlijden krachtens een systeem van sociale verzekering of een schadeloosstellingsregeling begrafeniskosten worden uitbetaald.
 Art.    8 . De nationale wetgeving moet den reeder of zijn vertegenwoordiger verplichten om maatregelen te nemen ter bescherming van de aan boord achtergelaten goederen van den zieke, gewonde of den overledene, bedoeld in dit verdrag.
 Art.    9 . De nationale wetgeving moet bepalingen vaststellen, die een snelle en weinig kostbare oplossing verzekeren van geschillen, waartoe de verplichtingen van den reeder in geval van ziekte, ongeval of overlijden aanleiding kunnen geven.
 Art.    10 . De reeder kan van de verplichtingen gesteld in de artikelen 4, 6 en 7 van dit verdrag ontheven worden, voor zoover die verplichtingen door de openbare machten op zich genomen zijn.
 Art.    11 . Dit verdrag en de nationale wetgeving, betreffende prestaties verschuldigd krachtens dit verdrag, moeten zoodanig uitgelegd en toegepast worden, dat gelijkheid van behandeling van alle zeelieden, zonder onderscheid van nationaliteit, verblijf of ras verzekerd wordt.
 Art.    12 . Niets in dit verdrag zal afbreuk doen aan een wet, een beslissing, een gewoonte of een tusschen de reeders en de zeelieden gesloten overeenkomst waarbij gunstiger voorwaarden dan die in dit verdrag zijn voorzien, verzekerd wordden.
 Art.    13 . 1. Voor zooveel betreft de gebieden, bedoeld in artikel 35 van de Grondwet van de Internationale Organisatie van den Arbeid, moet elk lid der Organisatie, die dit Verdrag bekrachtigt, zijn bekrachtiging doen vergezellen van een verklaring, waaruit blijkt :a) in welke gebieden het zich verbindt, om de bepalingen van dit Verdrag zonder wijzigingen toe te passen;b) in welke gebieden het zich verbindt, om de bepalingen van dit Verdrag met wijzigingen toe te passen en waaruit die wijzigingen bestaan;c) op welke gebieden het Verdrag niet toegepast kan worden en, in die gevallen, de redenen, waarom het niet toegepast kan worden;d) voor welke gebieden het zich zijn beslissing voorbehoudt.2. De verbintenissen, bedoeld onder a) en b) van het eerste lid van dit artikel zullen worden beschouwd als een integreerend deel uit te maken van de bekrachtiging van dit Verdrag en zullen gelijke gevolgen hebben.3. Elk lid zal bij een nieuwe verklaring afstand kunnen doen van alle of van een deel der voorbehouden, in zijn vorige verklaring neergelegd, overeenkomstig het bepaalde sub b), c) of d) van het eerste lid van dit artikel.
 Art.    14 . De officieele bekrachtigingen van dit Verdrag zullen worden medegedeeld aan den Secretaris-Generaal van den Volkenbond en door hem worden ingeschreven.
 Art.    15 . 1. Dit verdrag zal slechts verbindend zijn voor de leden van de Internationale Organisatie van den Arbeid, die hunne bekrachtigingen door den Secretaris-Generaal hebben doen inschrijven.2. Het zal van kracht worden twaalf maanden nadat de bekrachtigingen van twee leden door den Secretaris-Generaal zullen zijn ingeschreven.3. Vervolgens zal dit Verdrag voor ieder der andere leden in werking treden twaalf maanden na den datum, waarop de bekrachtiging van dat lid zal zijn ingeschreven.
 Art.    16 . Zoodra de bekrachtigingen van twee leden der Internationale Organisatie van den Arbeid zijn ingeschreven, zal de Secretaris-Generaal van den Volkenbond van dit feit mededeeling doen aan alle leden van de Internationale Organisatie van den Arbeid. Hij zal hen eveneens in kennis stellen met de inschrijvingen van de bekrachtigingen, die hem later door andere leden der Organisatie zullen worden medegedeeld.
 Art.    17 . 1. Ieder lid, dat dit Verdrag heeft bekrachtigd, kan het opzeggen na verloop van een termijn van tien jaren na den datum, waarop dit Verdrag van kracht begint te worden, zulks bij een verklaring toegezonden aan den Secretaris-Generaal van den Volkenbond en door dezen in te schrijven. De opzegging wordt eerst van kracht een jaar nadat zij door het Secretariaat is ingeschreven.2. Ieder lid, dat dit Verdrag heeft bekrachtigd, hetwelk binnen den termijn van een jaar na verloop van den termijn van tien jaar, bedoeld in het vorig lid, geen gebruik maakt van de bevoegdheid tot opzegging voorzien in dit artikel, zal voor een nieuwen termijn van tien jaren gebonden zijn en zal in het vervolg dit Verdrag kunnen opzeggen na verloop van elken termijn van tien jaren, onder de voorwaarden bedoeld in dit artikel.
 Art.    18 . Telkens na verloop van een termijn van tien jaren, te rekenen van den datum waarop dit Verdrag van kracht is geworden, moet de raad van beheer van het Internationaal Arbeidsbureau aan de Algemeene Conferentie een verslag uitbrengen over de toepassing van dit Verdrag en beslissen of het wenschelijk is de geheele of gedeeltelijke herziening van dit Verdrag op de agenda der Conferentie te plaatsen.
 Art.    19 . 1. Indien de Conferentie een nieuw Verdrag aanneemt, houdende geheele of gedeeltelijke wijziging van dit Verdrag, zal, tenzij het nieuwe Verdrag anders bepaalt :a) de ratificatie door een lid van het nieuwe Verdrag, houdende herziening, vanzelf medebrengen, onmiddellijke opzegging van dit Verdrag, niettegenstaande het bepaalde in artikel 17, onder voorbehoud evenwel dat het nieuwe Verdrag, houdende herziening, van kracht geworden is;b) met ingang van den datum, waarop het nieuwe Verdrag, houdende herziening, van kracht geworden is, het onderhavige Verdrag niet langer door de leden bekrachtigd kunnen worden.2. Het onderhavige Verdrag zal echter naar vorm en inhoud, van kracht blijven voor die leden, die het bekrachtigd hebben en die het nieuwe Verdrag, houdende herziening, niet bekrachtigen.
 Art.  20. Zoowel de Fransche als de Engelsche tekst van dit Verdrag is authentiek.


text:
Artikel    1 . 1. Dit Verdrag is van toepassing op elk vaartuig, ingeschreven in een gebied, waarvoor dit verdrag van kracht is, in gebruik voor de zeevaart, met uitzondering van :a) oorlogsschepen;b) Staatsschepen en schepen in dienst van een openbare administratie, niet gebezigd voor den handel;c) houten schepen van een primitieve constructie, zooals "dhows" en jonken.2. De nationale wetgeving kan echter geheele of gedeeltelijke afwijkingen toestaan voor schepen met een bruto-tonnenmaat van minder dan 200 ton.
 Art.    2 . Voor de toepassing van dit Verdrag moeten de volgende uitdrukkingen als volgt worden verstaan :a) "kapitein of schipper" : ieder persoon die het bevel over het schip voert;b) "stuurman, hoofd van de wacht" : ieder persoon, met uitzondering van een loods, die daadwerkelijk de navigatie of de manoeuvre van een schip leidt;c) "hoofdmachinist" : ieder persoon, die voortdurend verantwoordelijk is voor de werktuigelijke voortbeweging van een schip;d) "machinist, hoofd van de wacht" : ieder persoon, die daadwerkelijk belast is met de zorg voor de machines, welke het schip voortbewegen.
 Art.    3 . 1. Niemand mag aan boord van een schip, waarop dit Verdrag van toepassing is, optreden als kapitein of schipper, stuurman-hoofd van de wacht, hoofdmachinist en machinisthoofd van de wacht, of daartoe in dienst genomen worden, die niet in het bezit is van een bewijs, afgegeven of goedgekeurd door de openbare autoriteit van het gebied, waar het schip is ingeschreven, en inhoudende dat hij bevoegd is die functie uit te oefenen.2. Van de bepalingen van dit artikel mag alleen in geval van overmacht afgeweken worden.
 Art.    4 . 1. Aan niemand mag een bekwaamheidsbewijs worden afgegeven, tenzij :a) hij den minimum leeftijd bereikt heeft, vereischt voor de afgifte van dat bewijs;b) zijn beroepservaring den minimum duur, vereischt voor de afgifte van dat bewijs, heeft;c) hij met goed gevolg heeft afgelegd de examens, ingesteld door de bevoegde autoriteit en waarop die autoriteit toezicht uitoefent, waarbij geconstateerd wordt, of de candidaat de noodige geschiktheid heeft op te treden in de functie, waarvoor hij een bewijs wenscht te verkrijgen.2. De nationale wetgeving moet :a) den minimum leeftijd en den minimum duur van de beroepservaring vaststellen, welke van de candidaten voor elke soort van bewijzen van bekwaamheid vereischt wordt;b) regelen treffen voor het instellen van een of meer examens, om te constateeren of de candidaten voor de bewijzen van bekwaamheid de geschiktheid, vereischt om op te treden in de functies, waarvoor zij een bewijs wenschen te verkrijgen, bezitten en voor het instellen van een toezicht door de bevoegde autoriteit daarop.3. Elk lid van de Organisatie kan, gedurende een tijdvak van drie jaar, te rekenen van den datum van zijn bekrachtiging, bewijzen van bekwaamheid afgeven aan personen, die niet aan de examens, ingesteld krachtens het bepaalde in lid 2, b), van dit artikel voldaan hebben, mits :a) die personen inderdaad een voldoende practische ervaring hebben, om op te treden in de functies, waarvoor de desbetreffende bewijzen gelden;b) geen ernstige technische fout tegen die personen aan het licht gekomen is.
 Art.    5 . 1. Ieder lid, dat dit Verdrag bekrachtigt, moet de toepassing daarvan verzekeren, door middel van een doeltreffend toezicht.2. De nationale wetgeving moet de gevallen voorzien, waarin de autoriteiten van een lid een schip, dat in zijn gebied is ingeschreven, kunnen aanhouden voor overtredingen van de bepalingen van dit Verdrag.3. Wanneer de autoriteiten van een lid, dat dit Verdrag bekrachtigd heeft, een overtreding van de bepalingen van het Verdrag op een schip, dat ingeschreven is in het gebied van een ander lid, dat eveneens het Verdrag bekrachtigd heeft, vaststellen, zullen die autoriteiten daarvan mededeeling moeten doen aan den consul van het lid, in wiens gebied het schip ingeschreven is.
 Art.    6 . 1. De nationale wetgeving moet de maatregelen van strafrechtelijken of disciplinairen aard vaststellen, toe te passen in de gevallen, waarin de bepalingen van dit Verdrag niet nageleefd zijn.2. Die maatregelen van strafrechtelijken of disciplinairen aard moeten in het bijzonder voorzien worden tegen :a) den reeder of zijn agent, den kapitein of schipper, die een persoon in dienst neemt, die niet het door dit Verdrag vereischte bewijs van bekwaamheid bezit;b) den kapitein of schipper, die een der functies, genoemd in artikel 2 van dit Verdrag, laat uitoefenen door een persoon, die niet het desbetreffend bewijs van bekwaamheid of van een hoogeren rang bezit;c) den persoon, die door bedrog of valsche papieren een overeenkomst, om op te treden in een der functies, genoemd in artikel 2 van dit Verdrag, verkregen heeft, zonder houder te zijn van het desvereischte bewijs van bekwaamheid.
 Art.    7 . 1. Voor zooveel betreft de gebieden, bedoeld in artikel 35 van de Grondwet van de Internationale Organisatie van den Arbeid, moet elk lid der Organisatie, dat dit Verdrag bekrachtigt, zijn bekrachtiging doen vergezellen van een verklaring, waaruit blijkt :a) in welke gebieden het zich verbindt, om de bepalingen van dit Verdrag zonder wijzigingen toe te passen;b) in welke gebieden het zich verbindt, om de bepalingen van dit Verdrag met wijzigingen toe te passen en waaruit die wijzigingen bestaan;c) op welke gebieden het Verdrag niet toegepast kan worden en, in die gevallen, de redenen, waarom het niet toegepast kan worden;d) voor welke gebieden het zich zijn beslissing voorbehoudt.2. De verbintenissen, bedoeld onder a) en b) van het eerste lid van dit artikel zullen worden beschouwd als een integreerend deel uit te maken van de bekrachtiging van dit Verdrag en zullen gelijke gevolgen hebben.3. Elk lid zal bij een nieuwe verklaring afstand kunnen doen van alle of van een deel der voorbehouden, in zijn vorige verklaring neergelegd, overeenkomstig het bepaalde sub b), c) of d) van het eerste lid van dit artikel.
 Art.    8 . De officieele bekrachtigingen van dit Verdrag zullen worden medegedeeld aan den Secretaris-Generaal van den Volkenbond en door hem worden ingeschreven.
 Art.    9 . 1. Dit verdrag zal slechts verbindend zijn voor de leden van de Internationale Organisatie van den Arbeid, die hunne bekrachtigingen door den Secretaris-Generaal hebben doen inschrijven.2. Het zal van kracht worden twaalf maanden nadat de bekrachtigingen van twee leden door den Secretaris-Generaal zullen zijn ingeschreven.3. Vervolgens zal dit Verdrag voor ieder der andere leden in werking treden twaalf maanden na den datum, waarop de bekrachtiging van dat lid zal zijn ingeschreven.
 Art.    10 . Zoodra de bekrachtigingen van twee leden der Internationale Organisatie van den Arbeid zijn ingeschreven, zal de Secretaris-Generaal van den Volkenbond van dit feit mededeeling doen aan alle leden van de Internationale Organisatie van den Arbeid. Hij zal hen eveneens in kennis stellen met de inschrijvingen van de bekrachtigingen, die hem later door andere leden der Organisatie zullen worden medegedeeld.
 Art.    11 . 1. Ieder lid, dat dit Verdrag heeft bekrachtigd, kan het opzeggen na verloop van een termijn van tien jaren na den datum, waarop dit Verdrag van kracht begint te worden, zulks bij een verklaring toegezonden aan den Secretaris-Generaal van den Volkenbond en door dezen in te schrijven. De opzegging wordt eerst van kracht een jaar nadat zij door het Secretariaat is ingeschreven.2. Ieder lid, dat dit Verdrag heeft bekrachtigd, hetwelk binnen den termijn van een jaar na verloop van den termijn van tien jaar, bedoeld in het vorig lid, geen gebruik maakt van de bevoegdheid tot opzegging voorzien in dit artikel, zal voor een nieuwen termijn van tien jaren gebonden zijn en zal in het vervolg dit Verdrag kunnen opzeggen na verloop van elken termijn van tien jaren, onder de voorwaarden bedoeld in dit artikel.
 Art.    12 . Telkens na verloop van een termijn van tien jaren, te rekenen van den datum waarop dit Verdrag van kracht is geworden, moet de raad van beheer van het Internationaal Arbeidsbureau aan de Algemeene Conferentie een verslag uitbrengen over de toepassing van dit Verdrag en beslissen of het wenschelijk is de geheele of gedeeltelijke herziening van dit Verdrag op de agenda der Conferentie te plaatsen.
 Art.    13 . 1. Indien de Internationale Arbeidsconferentie een nieuw Verdrag aanneemt, houdende geheele of gedeeltelijke wijziging van dit Verdrag, zal, tenzij het nieuwe Verdrag anders bepaalt :a) de ratificatie door een lid van het nieuwe Verdrag, houdende herziening, vanzelf medebrengen, onmiddellijke opzegging van dit Verdrag, niettegenstaande het bepaalde in artikel 11, onder voorbehoud evenwel dat het nieuwe Verdrag, houdende herziening, van kracht geworden is;b) met ingang van den datum, waarop het nieuwe Verdrag, houdende herziening, van kracht geworden is, het onderhavige Verdrag niet langer door de leden bekrachtigd kunnen worden.2. Het onderhavige Verdrag zal echter naar vorm en inhoud, van kracht blijven voor de leden, die het bekrachtigd hebben en die het nieuwe Verdrag, houdende herziening, niet bekrachtigen.
 Art.  14. Zoowel de Fransche als de Engelsche tekst van dit Verdrag is authentiek.


text: Artikel  M. Op 4 september 2003 heeft Zijne Excellentie Clemencio F. Montesa Buitengewoon en Gevolmachtigd Ambassadeur van de Republiek Filippijnen, voornoemd Protocol ondertekend onder voorbehoud van bekrachtiging.


text: Artikel  M. Op 8 december 1997 is op het Ministerie van Buitenlandse Zaken, Buitenlandse Handel en Ontwikkelingssamenwerking van België een brief van het Ministerie van Buitenlandse Zaken van Kroatië ingekomen, waarbij er kennisgeving van wordt gedaan dat met betrekking tot dit Protocol de Kroatische Regering met ingang van 8 oktober 1991, zijnde de datum waarop Kroatië onafhankelijk is geworden, in de rechten en plichten treedt die voordien ten aanzien van de voormalige Socialistische Federatieve Republiek Joegoslavië bestonden.


text: Artikel  M. Op 24 juni 1999 heeft Zijne Excellentie Manuel Rodriguez Arriaga, Buitengewoon en Gevolmachtigd Ambassadeur, voornoemd Protocol ondertekend onder voorbehoud van bekrachtiging.


text:
Artikel  M. Op 10 augustus 2000 is bij het Ministerie van Buitenlandse Zaken, Buitenlandse Handel en Internationale Samenwerking van België de akte van bekrachtiging van de Verenigde Mexicaanse Staten van bovengenoemd Protocol ingekomen waarvan België depositaris is.
De nederlegging van de akte van bekrachtiging is gebeurd overeenkomstig het bepaalde in artikel 2 van het Protocol.
Het Protocol is ten aanzien van de Verenigde Mexicaanse Staten op 10 augustus 2000 in werking getreden.


text:
Artikel  M. Op 30 december 1997 heeft Zijne Excellentie Song Minjiang, Ambassadeur van de Volksrepubliek China, voornoemd Protocol ondertekend.
De ondertekening is van toepassing op de gehele Volksrepubliek China, met inbegrip van het grondgebied van Hong Kong.
Overeenkomstig artikel 2 van het Protocol, treedt het Protocol ten aanzien van China en de administratieve regio Hong Kong, op 30 december 1997 in werking


text:
Artikel   M. Op 26 juli 2013 is bij de Federale Overheidsdienst Buitenlandse Zaken, Buitenlandse Handel en Ontwikkelingssamenwerking van België, het instrument van bekrachtiging van het Groothertogdom Luxemburg betreffende voornoemde internationale Akte neergelegd.
De neerlegging van het instrument van bekrachtiging is gebeurd overeenkomstig het bepaalde in artikel 2 van het Protocol.
Het Protocol is ten aanzien van het Groothertogdom Luxemburg op 26 juli 2013 in werking getreden.


text: Artikel  M. Op 2 september 2003 heeft Zijne Excellentie don Ricardo Brodsky Baudet, Ambassadeur van de Republiek Chili, voornoemd Protocol ondertekend onder voorbehoud van bekrachtiging.


text:
Artikel  M. Op 21 januari 2005 is bij de Federale Overheidsdienst Buitenlandse Zaken, Buitenlandse Handel en Ontwikkelingssamenwerking van België, het instrument van bekrachtiging van de Republiek Chili betreffende voornoemde internationale Akte neergelegd.
De neerlegging van het instrument van bekrachtiging is gebeurd overeenkomstig het bepaalde in artikel 2 van het Protocol.
Het protocol is ten aanzien van de Republiek Chili op 21 januari 2005 in werking getreden.


text: Artikel  M. Op 19 november 1996 is op het Ministerie van Buitenlandse Zaken, Buitenlandse Handel en Ontwikkelingssamenwerking een brief van de heer Davorin Kracun, Minister van Buitenlandse Zaken van Slovenië ingekomen, waarbij er kennisgeving van wordt gedaan dat met betrekking tot dit Protocol de Sloveense Regering, met ingang van 25 juni 1991, zijnde de datum waarop Slovenië onafhankelijk is geworden, in de rechten en plichten treedt die voordien ten aanzien van de voormalige Socialistische Federatieve Republiek Joegoslavië bestonden.


text:
Artikel    1 . <Wijzigingsbepaling van art. 2 van het V 1901-10-26/30>
 Art.    2 . Het onderhavig verdrag zal worden beschouwd als een integreerend deel van gezegd uitleveringsverdrag van 26 October 1901 en artikel II van dit laatste verdrag zal worden beschouwd alsof de daarin voorkomende lijst van misdaden en wanbedrijven reeds in den beginne de bijkomende misdaden en wanbedrijven had behelsd die bepaald en opgesomd worden onder nrs 15 en 16 in het eerste artikel van het onderhavige verdrag.
 Art.    3 . Dit verdrag zal door de Hooge Verdragsluitende Partijen overeenkomstig hun respectieve grondwettelijke methode bekrachtigd worden en zal in werking treden een maand na de uitwisseling der bekrachtigingen, die zoo spoedig mogelijk te Brussel zal plaats hebben.
Ter oorkonde waarvan de voornoemde gevolmachtigden het onderhavige verdrag, dat in de Fransche en in de Engelsche taal opgemaakt werd, onderteekend en met hun zegels bekleed hebben.
 Bijlage.
 Art.  N. De uitwisseling der bekrachtigingen heeft den 7n October 1935, te Brussel, plaats gehad.


text:
Artikel    1 . Voor de toepassing van dit Verdrag worden onder "schepen" verstaan alle vaartuigen, van welke soort ook, toebehoorende aan de overheid dan wel aan bijzondere personen, in gebruik voor de zeevaart, met uitzondering van oorlogsschepen.
 Art.    2 . 1. Kinderen beneden vijftien jaar mogen niet gebruikt worden voor arbeid aan boord van schepen, tenzij daarop uitsluitend leden van een gezin werkzaam zijn.2. De Nationale wetgeving kan echter toestaan, dat certificaten worden afgegeven, welke toestaan dat kinderen, die tenminste veertien jaar oud zijn, gebruikt worden in de gevallen, dat een schoolautoriteit of een andere passende autoriteit, daartoe aangewezen door de nationale wetgeving, er zich van vergewist heeft, na behoorlijk gelet te hebben op den lichamelijken toestand van het kind en zoowel op de toekomstige voordeelen als op het onmiddellijk voordeel, dat de bedoelde arbeid voor het kind kan meebrengen, dat die arbeid in het belang van het kind is.
 Art.    3 . Het bepaalde in artikel 2 is niet van toepassing op arbeid van kinderen aan boord van opleidingsschepen, mits die arbeid wordt verricht met goedkeuring en onder toezicht van de overheid.
 Art.    4 . Ter bevordering van het toezicht op de naleving van de bepalingen van dit Verdrag is ieder gezagvoerder verplicht een arbeidsregister of bemanningsrol bij te houden, waarop de namen en geboortedata vermeld zijn van alle aan boord werkzame personen beneden zestien jaar.
 Art.    5 . Dit Verdrag zal eerst in werking treden, nadat door de Internationale Conferentie van den Arbeid aangenomen is een Ontwerp-Verdrag houdende herziening van het Verdrag tot vaststelling van den minimum leeftijd van toelating van kinderen tot het verrichten van arbeid in nijverheidsondernemingen (1919) en van een Ontwerp-Verdrag houdende herziening van het Verdrag betreffende den leeftijd van toelating van kinderen tot het verrichten van niet industrieele werkzaamheden (1932).
 Art.    6 . De officieele bekrachtigingen van dit Verdrag zullen worden medegedeeld aan den Secretaris-Generaal van den Volkenbond en door hem worden ingeschreven.
 Art.    7 . 1. Dit verdrag zal slechts verbindend zijn voor de leden van de Internationale Organisatie van den Arbeid, die hunne bekrachtigingen door den Secretaris-Generaal hebben doen inschrijven.2. Onder voorbehoud van het bepaalde in artikel 5 hiervoren zal het van kracht worden twaalf maanden nadat de bekrachtigingen van twee leden door den Secretaris-Generaal van den Volkenbond zullen zijn ingeschreven.3. Vervolgens zal dit Verdrag voor ieder der andere leden in werking treden twaalf maanden na den datum, waarop de bekrachtiging van dat lid door het secretariaat zal zijn ingeschreven.
 Art.    8 . Zoodra de bekrachtigingen van twee leden der Internationale Organisatie van den Arbeid door het secretariaat zijn ingeschreven, zal de Secretaris-Generaal van den Volkenbond van dit feit mededeeling doen aan alle leden van de Internationale Organisatie van den Arbeid. Hij zal hen eveneens in kennis stellen met de inschrijvingen van de bekrachtigingen, die hem later door andere leden der Organisatie zullen worden medegedeeld.
 Art.    9 . 1. Ieder lid, dat dit Verdrag heeft bekrachtigd, kan het opzeggen na verloop van een termijn van tien jaren na den datum, waarop dit Verdrag van kracht begint te worden, zulks bij een verklaring toegezonden aan den Secretaris-Generaal van den Volkenbond en door dezen ingeschreven. De opzegging wordt eerst van kracht een jaar nadat zij door het Secretariaat is ingeschreven.2. Ieder lid, dat dit Verdrag heeft bekrachtigd, hetwelk binnen den termijn van een jaar na verloop van den termijn van tien jaar, bedoeld in het vorig lid, geen gebruik maakt van de bevoegdheid tot opzegging voorzien in dit artikel, zal voor een nieuwen termijn van tien jaren gebonden zijn en zal in het vervolg dit Verdrag kunnen opzeggen na verloop van elken termijn van tien jaren, onder de voorwaarden bedoeld in dit artikel.
 Art.    10 . Telkens na verloop van een termijn van tien jaren, te rekenen van den datum waarop dit Verdrag van kracht is geworden, moet de raad van beheer van het Internationaal Bureau van den Arbeid aan de Algemeene Conferentie een verslag uitbrengen over de toepassing van dit Verdrag en beslissen of het wenschelijk is de geheele of gedeeltelijke herziening van dit Verdrag op de agenda der Conferentie te plaatsen.
 Art.    11 . 1. Indien de Internationale Arbeidsconferentie een nieuw Verdrag aanneemt, houdende geheele of gedeeltelijke herziening van dit Verdrag, zal, tenzij het nieuwe Verdrag anders bepaalt :a) de raticatie door elk lid van het nieuwe Verdrag, houdende herziening, vanzelf medebrengen, onmiddellijke opzegging van dit Verdrag, niettegenstaande het bepaalde in artikel 9, onder voorbehoud evenwel dat het nieuwe Verdrag, houdende herziening, van kracht geworden is;b) met ingang van den datum, waarop het nieuwe Verdrag, houdende herziening, van kracht geworden is, het onderhavige Verdrag niet langer door de leden geratificeerd kunnen worden.2. Het onderhavige Verdrag zal echter naar vorm en inhoud, van kracht blijven voor die leden, die het geratificeerd hebben en die het nieuwe Verdrag, houdende herziening, niet ratificeeren.
 Art.  12. Zoowel de Fransche als de Engelsche tekst van dit Verdrag is authentiek.


text:
Artikel    1 . 1. Voor de toepassing dezer Overeenkomst zullen als "nijverheidsinrichtingen" worden beschouwd :
a) allerlei mijnen, groeven en uitdelvingsbedrijven;
b) de bedrijven waarin voortbrengselen voor den verkoop worden vervaardigd, gewijzigd, gereinigd, hersteld, versierd, voltooid, bereid of waar de stoffen eene omzetting ondergaan; met inbegrip van den scheepsbouw, de bedrijven voor afbraak van materieel, alsmede het voortbrengen, omzetten en overbrengen van drijfkracht in het algemeen en van electriciteit;
c) het bouwen, herbouwen, onderhouden, herstellen, wijzigen of afbreken van allerlei gebouwen, spoorwegen, tramwegen, havens, dokken, havendammen, vaarten, instellingen voor de binnenvaart, wegen, tunnels, bruggen, viaducten, moerriolen, gewone riolen, putten, telegraphische of telephonische inrichtingen, electrische inrichtingen, gasfabrieken, waterleiding of andere bouwwerken, alsook de voorbereidings- en fundeeringswerken die aan bovenvermelde werken voorafgaan.
2. In elk land zal de bevoegde overheid de grenslijn vaststellen tusschen de nijverheid, eenerzijds, den handel en den landbouw, anderzijds.
 Art.    2 . 1. Voor de toepassing dezer Overeenkomst moet door het woord "nacht" verstaan worden een tijdruimte van ten minste elf achtereenvolgende uren, waarin begrepen is de tijd verloopen tusschen tien uur 's avonds en vijf uur 's morgens.
2. Indien er zich echter bijzondere omstandigheden voordoen ten aanzien van de arbeiders werkzaam in een bepaald bedrijf of in een bepaalde streek, zal de bevoegde overheid, na raadpleging der belanghebbende werkgevers- en arbeidsorganisaties, kunnen besluiten dat voor de vrouwen in dit bedrijf of in die streek werkzaam, de tijdruimte tusschen elf uur 's avonds en zes uur 's morgens in de plaats kan worden gesteld van de tijdruimte tusschen tien uur 's avonds en vijf uur 's morgens.
3. In de landen waar geen openbaar reglement van toepassing is op het gebruik van vrouwen gedurende den nacht in nijverheidsinrichtingen, zal door het woord "nacht" voorloopig en voor een tijdruimte van hoogstens drie jaar mogen verstaan worden, naar goedvinden der regeering, een tijdruimte van slechts tien uren, waarin begrepen is de tijd verloopen tusschen tien uur 's avonds en vijf uur 's morgens.
 Art.    3 . Geen vrouwen, welke ook hun leeftijd zij zullen mogen gebruikt worden gedurende den nacht in eenige openbare of private nijverheidsinrichting, noch in eenige aanhoorigheid van eene deze inrichtingen met uitzondering van de inrichtingen waar alleen leden van een zelfde gezin gebruikt worden.
 Art.    4 . Art. 3. zal niet worden toegepast :
a) in geval van overmacht, wanneer er in eene onderneming eene onvoorzienbare en niet periodieke bedrijfsonderbreking plaats heeft;
b) ingeval de arbeid toegepast wordt, hetzij op in bewerking zijnde stoffen die aan zeer snel bederf onderhevig zouden zijn, wanneer zulks noodzakelijk is om het onvermijdelijk verlies van die stoffen te voorkomen.
 Art.    5 . In Indië en in Siam zal de toepassing van artikel 3 dezer Overeenkomst door de Regeering mogen geschorst worden, behalve wat betreft de fabrieken (factories) zooals zij door de wet van het land bepaald zijn. Van elke der vrijgestelde nijverheden zal aan het Internationaal Arbeidsbureel kennis worden gegeven.
 Art.    6 . In de nijverheidsbedrijven die aan den invloed der jaargetijden onderworpen zijn, en in al de gevallen waarin uitzonderlijke omstandigheden het vereischen, zal, gedurende zestig dagen per jaar, de in artikel 2 aangeduide nachttijdruimte op tien uren mogen verminderd worden.
 Art.    7 . In de landen waar het klimaat den dagarbeid bijzonder lastig maakt, mag de nachttijdruimte korter zijn dan deze vastgesteld door de bovenvermelde artikels, op voorwaarde dat gedurende den dag een compenseerende rusttijd worde verleend.
 Art.    8 . Deze Overeenkomst is niet toepasselijk op vrouwen die leidende posten bekleeden, welke een verantwoordelijkheid met zich brengen en die normaal geen handenarbeid verrichten.
 Art.    9 . De officieele bekrachtigingen van deze Overeenkomst zullen aan den Secretaris-Generaal van den Volkenbond medegedeeld en door dezen laatste geregistreerd worden.
 Art.    10 . 1. Deze Overeenkomst zal slechts bindend zijn voor de leden van de Internationale Arbeidsorganisatie wier bekrachtiging door den Secretaris-Generaal werd geregistreerd.
2. Zij zal in werking treden twaalf maanden nadat de bekrachtigingen van twee Leden door den Secretaris-Generaal geregistreerd werden.
3. Later zal deze Overeenkomst voor elk Lid in werking treden twaalf maanden na den datum waarop zijn bekrachtiging geregistreerd werd.
 Art.    11 . Zoodra de bekrachtigingen van twee leden der Internationale Arbeidsorganisatie op het Secretariaat zullen geregistreerd zijn, zal de Secretaris-Generaal van den Volkenbond daarvan kennis geven aan al de leden van de Internationale Arbeidsorganisatie. Hij zal hun eveneens kennis geven van de registreering der bekrachtigingen, die hem naderhand door alle andere Leden der Organisatie zullen worden medegedeeld.
 Art.    12 . 1. Elk Lid dat deze Overeenkomst bekrachtigd heeft, mag ze opzeggen na verloop van een tijdperk van tien jaar na den datum van het aanvankelijk in werking treden der Overeenkomst, bij eene aan den Secretaris-Generaal van den Volkenbond medegedeelde en door hem geregistreerde akte. De opzegging zal slechts uitwerking hebben na verloop van één jaar nadat zij op het Secretariaat geregistreerd werd.
2. Elk Lid dat deze Overeenkomst bekrachtigd heeft en dat binnen den termijn van één jaar na het verstrijken van het in voorgaande paragraaf vermelde tijdperk van tien jaar, geen gebruik zal maken van het door onderhavig artikel voorziene recht van opzegging, zal voor een nieuw tijdperk van tien jaar gebonden zijn en zal daarna deze Overeenkomst kunnen opzeggen bij het verstrijken van elk tijdperk van tien jaar onder de in onderhavig artikel voorziene voorwaarden.
 Art.    13 . Bij het verstrijken van elk tijdperk van tien jaar te rekenen van de inwerkingtreding dezer Overeenkomst, zal de Raad van Bestuur van het Internationaal Arbeidsbureel bij de Algemene Conferentie een verslag over de toepassing van onderhavige Overeenkomst moeten indienen en zal hij beslissen of de kwestie van hare geheele of gedeeltelijke herziening op de agenda der Conferentie dient gebracht te worden.
 Art.    14 . 1. Ingeval de Conferentie een nieuwe Overeenkomst zou aannemen houdende geheele of gedeeltelijke herziening van onderhavige Overeenkomst en tenzij de nieuwe Overeenkomst andersluidende bepalingen bevat :
a) zou de bekrachtiging door een Lid van de nieuwe Overeenkomst houdende herziening, van rechtswege, ondanks bovenstaand artikel 12 onmiddellijke opzegging met zich brengen van onderhavige Overeenkomst, mits de nieuwe Overeenkomst houdende herziening in werking is getreden;
b) zou de onderhavige Overeenkomst ophouden geopend te zijn voor bekrachtiging door de Leden, te rekenen van den datum van inwerkingtreding der nieuwe Overeenkomst houdende herziening.
2. Onderhavige Overeenkomst zou in ieder geval van kracht blijven naar vorm en inhoud voor de Leden die ze bekrachtigd zouden hebben en die de Overeenkomst houdende herziening niet zouden bekrachtigen.
 Art.  15. De Fransche en de Engelsche tekst dezer Overeenkomst zullen beide rechtsgeldig zijn.
Wat voorafgaat is de authentieke tekst van het ontwerp van Overeenkomst, behoorlijk aangenomen door de Algemeene Conferentie van de Internationale Arbeidsorganisatie tijdens haar achttiende zitting, die gehouden werd te Genève en die op 23 Juni 1934 gesloten werd verklaard.


text:
Artikel    1 . <Wijzigingsbepaling van artikel 29 van het V 1950-11-04/30>
 Art.    2 . <Wijzigingsbepaling van artikel 30 van het V 1950-11-04/30>
 Art.    3 . <Wijzigingsbepaling van artikel 34 van het V 1950-11-04/30>
 Art.    4 . 1. Dit Protocol is opengesteld voor ondertekening door de Lid-Staten van de Raad van Europa die het Verdrag hebben ondertekend. Deze kunnen Partij worden bij het Protocol door :
(a) ondertekening zonder voorbehoud van bekrachtiging of aanvaarding;
(b) ondertekening onder voorbehoud van bekrachtiging of aanvaarding, gevolgd door bekrachtiging of aanvaarding.
De akten van bekrachtiging of aanvaarding dienen te worden nedergelegd bij de Secretaris-Generaal van de Raad van Europa.
2. Dit Protocol treedt in werking zodra alle Staten die Partij zijn bij het Verdrag, overeenkomstig het bepaalde in het eerste lid van dit artikel Partij bij het Protocol zijn geworden.
3. De Secretaris-Generaal van de Raad van Europa stelt alle Staten die lid zijn van de Raad in kennis van :
(a) elke ondertekening zonder voorbehoud van bekrachtiging of aanvaarding;
(b) elke ondertekening onder voorbehoud van bekrachtiging of aanvaarding;
(c) de nederlegging van elke akte van bekrachtiging of aanvaarding;
(d) de datum waarop dit Protocol overeenkomstig het tweede lid van dit artikel in werking treedt.
 BIJLAGEN.
 Art.    N1 . Lijst der gebonden Staten.
BELGIE

 21.09.1970

Bekrachtiging
CYPRUS

 22.01.1969

Bekrachtiging
DENEMARKEN

 06.05.1963

Ondertekening
DUITSLAND

03.01.1969

Bekrachtiging

 Met inbegrip Berlijn.
FRANKRIJK

03.05.1974

Bekrachtiging

 %%1963-05-06/3

 03.05.1977

Verklaring

%%1963-05-06/3
GRIEKENLAND

08.01.1975

Bekrachtiging

 %%1963-05-06/3
IERLAND

12.09.1963

Bekrachtiging
IJSLAND

16.11.1967

Bekrachtiging
ITALIE

 03.04.1967

Bekrachtiging
LUXEMBURG

27.10.1965

Bekrachtiging
MALTA

23.01.1967

Bekrachtiging
NEDERLAND

11.10.1966

Bekrachtiging

 Met inbegrip Suriname en de Nederlandse Antillen.
NOORWEGEN

12.06.1964

Bekrachtiging
OOSTENRIJK

 29.05.1967

Bekrachtiging
PORTUGAL

 09.11.1978

Bekrachtiging

 %%1963-05-06/4
TURKIJE

25.03.1968

Bekrachtiging
VERENIGD KONINKRIJK

06.05.1963

Ondertekening
ZWEDEN

 13.06.1964

Bekrachtiging
ZWITSERLAND

28.11.1974

Bekrachtiging

 %%1963-05-06/3
 Art.  N2. Overeenkomstig artikel 5, lid 2, is dit Protocol 21 september 1970 in werking getreden.


text: Artikel  M. Uit mededelingen overgemaakt door de Ambassade van Italië te Brussel blijkt dat, ten gevolge van de bemoeiingen die door de Italiaanse Regering werden gedaan, er beslist werd dit verdrag met de Bondsrepubliek Duitsland opnieuw in werking te stellen vanaf 1 Mei 1952, tussen België, Brazilië, Denemarken, Italië, Noorwegen en Nederland.


text: Artikel  M. Uit een bericht medegedeeld door de ambassade van Italië te Brussel blijkt, dat de regering van Niger, op 9 oktober 1964 haar toetredingsoorkonde betreffende deze internationale overeenkomst heeft neergelegd.


text: Artikel  M. Uit een bericht medegedeeld door de ambassade van Italië te Brussel blijkt dat de regering van de Islamitische Republiek Mauretanië onderscheidenlijk op 4 augustus 1962 tot deze internationale akte is toegetreden.


text: Artikel  M. Uit een inlichting medegedeeld door de Ambassade van Italië te Brussel blijkt, dat de Regering van de Republiek Mali op datum van 20 december 1961 haar toetredingsoorkonde betreffende deze internationale akte heeft neergelegd. Overeenkomstig het bepaalde in artikel 13, 3°, van de Overeenkomst zal deze ten aanzien van de Republiek Mali uitwerking hebben op 20 maart 1962.


text:
Artikel  M. Uit inlichtingen medegedeeld door de Ambassade van Italië te Brussel, blijkt, dat de oorkonden der bekrachtiging van dit internationaal verdrag, door de Zwitserse Regering de 15 December 1949, te Rome, neergelegd werden.
Dit verdrag is in werking getreden, wat Zwitserland betreft, op de negentigste dag te rekenen van de datum van neerlegging van deze bekrachtigingsoorkonden.


text: Artikel  M. Uit een bericht medegedeeld door de ambassade van Italië te Brussel blijkt dat de regeling van de Republiek Kongo onderscheidenlijk op 9 augustus 1962 tot deze internationale akte is toegetreden.


text:
Artikel  M. Akte van bekrachtiging dezer overeenkomst werd neergelegd door het volgende land :
Noorwegen, 22 Juni 1939.


text: Artikel  M. Uit inlichtingen verstrekt door de Ambassade van Italië te Brussel blijkt dat het Gezantschap van Finland te Rome op 30 October 1953 de toetredingsakten van zijn Regering betreffende deze overeenkomst, heeft overhandigd.


text: Artikel  M. Uit een inlichting, medegedeeld door de Italiaanse Ambassade te Brussel, blijkt, dat de Regering van de Republiek Haïti op 19 januari 1961 haar oorkonde van toetreding tot deze internationale akte heeft neergelegd.


text:
Artikel  M. Akte van bekrachtiging dezer overeenkomst werd neergelegd door het volgende land :
Roemenië, 23 Maart 1935.


text:
Artikel  M. Akte van bekrachtiging dezer overeenkomst werd neergelegd door het volgende land :
Guatemala, 6 Juli 1939.


text:
Artikel  M. Akte van bekrachtiging dezer overeenkomst werd neergelegd door het volgende land :
Spaanse zone van Marokko, 28 Juni 1934.


text:
Artikel  M. Akte van bekrachtiging dezer overeenkomst werd neergelegd door het volgende land :
Spanje, 28 Juni 1934.


text:
Artikel  M. Uit een mededeeling der Ambassade van Italië te Brussel, blijkt dat de Zaakgelastigde van Nederland te Rome, op 28 Januari 1938, overgegaan is tot de nederlegging van de akten der bekrachtiging, door Hare Majesteit de Koningin der Nederlanden, van het Internationaal Verdrag tot het brengen van eenheid in eenige bepalingen in zake conservatoir beslag op luchtvaartuigen, geteekend te Rome, op 29 Mei 1933.
Voormelde bekrachtiging strekt zich niet uit tot de overzeesche Nederlandsche grondgebieden.
Dit Verdrag zal, wat Nederland betreft, met ingang van 27 April 1938, in werking treden, overeenkomstig artikel 11 van gezegd Verdrag.


text:
Artikel  M. Uit een mededeeling van de Ambassade van Italië te Brussel blijkt dat de heer Gezant van Denemarken te Rome op 31 Januari 1939 overgegaan is tot het neerleggen der bekrachtigingen, door Zijne Majesteit den Koning van Denemarken, van het Internationaal Verdrag tot het brengen van eenheid in eenige bepalingen inzake conservatoir beslag op luchtvaartuigen, geteekend te Rome, den 29n Mei 1933.
Dit Verdrag zal, wat Denemarken betreft, met ingang van 1 Mei 1939 in werking treden, overeenkomstig artikel 11, nr 2.
Deze bekrachtiging geldt niet voor Groenland.


text:
Artikel  M. Uit een mededeeling van de Ambassade van Italië te Brussel blijkt dat de Minister van Hongarije te Rome, op 15 Mei 1937 overgegaan is tot de nederlegging der bekrachtigingen van de Hongaarsche Regeering op het internationaal Verdrag tot het brengen van eenheid in eenige bepalingen in zake conservatoir beslag op luchtvaartuigen, geteekend te Rome, op 29 Mei 1933.
Het verdrag zal, wat Hongarije betreft, op 13 Augustus 1937 in werking treden, overeenkomstig artikel 11 van het verdrag.


text:
Artikel    1 . De Hooge Verdragsluitende Partijen verbinden zich de noodige maatregelen te nemen ten einde de in dit Verdrag gestelde regels tot gelding te brengen.
 Art.    2 . (1) In den zin van dit Verdrag verstaat men onder conservatoir beslag elke handeling, hoe ook genaamd, waardoor een luchtvaartuig in een particulier belang door tusschenkomst van gerechtsdienaren of van dienaren van het openbaar bestuur, hetzij ten behoeve van een schuldeischer, hetzij ten behoeve van den eigenaar van of de rechthebbende op een op het luchtvaartuig rustend zakelijk recht, in beslag wordt genomen, zonder dat de beslaglegger een tevoren, langs den gewonen rechtsweg verkregen, voor ten uitvoerlegging vatbaar vonnis of een gelijkwaardigen executorialen titel kan inroepen.
(2) In geval de van toepassing zijnde wet aan den schuldeischer, die het luchtvaartuig zonder toestemming van den houder onder zich houdt, een referentierecht toekent, wordt de uitoefening van dat recht voor de toepassing van dit Verdrag gelijkgesteld met conservatoir beslag en onderworpen aan het door dit Verdrag voorziene stelsel.
 Art.    3 . (1) Voor een conservatoir beslag zijn niet vatbaar :
a) De luchtvaartuigen, welke bij uitsluiting zijn bestemd voor een Staatsdienst, met inbegrip van postvervoer, doch met uitsluiting van handelsdoeleinden;
b) De luchtvaartuigen, welke daadwerkelijk in dienst zijn gesteld op een geregelde luchtlijn van openbaar vervoer en de daardoor onontbeerlijke reserve-luchtvaartuigen;
c) Elk ander luchtvaartuig, dat dient voor het vervoer van personen of goederen tegen betaling, wanneer het gereed staat voor zulk een vervoer te vertrekken, behalve ingeval het beslag wordt gelegd voor een schuld, aangegaan ten behoeve van de reis, welke het luchtvaartuig op het punt staat te ondernemen, of een vordering, welke tijdens de reis is ontstaan.
(2) De bepalingen van dit artikel zijn niet van toepassing ten aanzien van conservatoir beslag, hetwelk wordt gelegd door den eigenaar, wien door een onrechtmatige handeling het bezit van zijn luchtvaartuig is ontnomen.
 Art.    4 . (1) Ingeval het beslag niet verboden is of wanneer, in geval van onvatbaarheid van het luchtvaartuig voor beslag, de houder zich daarop niet beroept, verhindert een voldoende zekerheidsstelling het conservatoir beslag en geeft die recht op onmiddelllijke opheffing.
(2) De zekerheidsstelling is voldoende, indien zij het bedrag der schuldvordering en de kosten dekt en uitsluitend is bestemd voor de betaling van den schuldeischer, of indien zij de waarde van het luchtvaartuig dekt, ingeval deze geringer is dan het bedrag van de schuld en de kosten.
 Art.    5 . In alle gevallen zal door een eenvoudigen en snellen rechtsgang worden beslist over het verzoek om opheffing van het conservatoir beslag.
 Art.    6 . (1) Indien is overgegaan tot beslag op een luchtvaartuig, dat volgens de bepalingen van dit Verdrag niet vatbaar is voor beslag of indien de schuldenaar een zekerheid heeft moeten stellen om er het beslag van het verhinderen of daarvan opheffing te verkrijgen, is de beslaglegger, volgens de wet van de plaats van den rechtsgang aansprakelijk voor de schade, welke daaruit voor den houder of den eigenaar voortspruit.
(2) Dezelfde regel is van toepassing ingeval zonder gegronde reden conservatoir beslag is gelegd.
 Art.    7 . Dit Verdrag is niet van toepassing noch ten aanzien van conservatoire maatregelen ter zaken van faillissement, noch ten aanzien van conservatoire maatregelen, welke in geval van overtreding van douane-, straf- of politievoorschriften worden toegepast.
 Art.    8 . Dit Verdrag vormt geen beletstel tegen de toepassing tusschen de Hooge Verdragsluitende Partijen van internationale verdragen, welke een ruimere onvatbaarheid voor beslag voorzien.
 Art.    9 . (1) Dit Verdrag is van toepassing op het grondgebied van elke der Hooge Verdragsluitende Partijen ten aanzien van elk luchtvaartuig, dat binnen het grondgebied van een andere Hooge Verdragsluitende Partij is ingeschreven.
(2) De uitdrukking " grondgebied van een Hooge Verdragsluitende Partij " omvat elk grondgebied, dat is onderworpen aan het souverein gezag, de suzereiniteit, het protectoraat, het mandaat of het gezag van die Hooge Verdragsluitende Partij, en voor hetwelk laatstbedoelde bij dit Verdrag partij is.
 Art.    10 . Dit Verdrag is gesteld in de Fransche taal in één enkel exemplaar, dat zal blijven berusten in de archieven van het Ministerie van Buitenlandsche Zaken van het Koninkrijk Italië en waarvan een voor eensluidend gewaarmerkt afschrift door de zorg der Regeering van het Koninkrijk Italië aan elk der belanghebbende Regeeringen zal worden overgelegd.
 Art.    11 . Dit Verdrag zal bekrachtigd worden. De bekrachtigingsoorkonden zullen worden nedergelegd in de archieven van het Ministerie van Buitenlandsche Zaken van het Koninkrijk Italië, dat van die nederlegging kennis zal geven aan elke der belanghebbende Regeeringen.
(2) Zoodra vijf bekrachtigingen zullen zijn nedergelegd, zal het Verdrag tusschen de Hooge Verdragsluitende Partijen, welke het hebben bekrachtigd, in werking treden op den negentigsten dag na de nederlegging van de vijfde bekrachtiging. Elke bekrachtiging waarvan de nederlegging later geschiedt, zal negentig dagen na die nederlegging van kracht worden.
(3) De Regeering van het Koninkrijk Italië behoort aan elk der belanghebbende Regeeringen kennis te geven van den datum van inwerkingtreding van dit Verdrag.
 Art.    12 . (1) Dit Verdrag zal na zijn inwerkingtreding voor toetreding zijn opengesteld.
(2) De toetreding heeft plaats door een kennisgeving, gericht tot de Regeering van het Koninkrijk Italië, welke daarvan mededeeling zal doen aan elke der belanghebbende Regeeringen.
(3) De toetreding wordt van kracht te rekenen van den negentigsten dag na de aan de Regeering van het Koninkrijk Italië gedane kennisgeving.
 Art.    13 . (1) Elke der Hooge Verdragsluitende Partijen kan dit Verdrag opzeggen door eene kennisgeving, gedaan aan de Regeering van het Koninkrijk Italië, welke daarvan onmiddellijk mededeeling zal doen aan elke der belanghebbende Regeeringen.
(2) De opzegging wordt van kracht zes maanden na de kennisgeving van de opzegging en enkel ten aanzien van de Partij, welke daartoe is overgegaan.
 Art.    14 . (1) De Hooge Verdragsluitende Partijen kunnen ten tijde van de onderteekening, van de nederlegging van de bekrachtigingsoorkonde of van haar toetreding, verklaren, dat het aanvaarden van dit Verdrag niet geldt ten aanzien van het geheel of van een gedeelte van hare koloniën, protectoraten, overzeesche gebieden, mandaatsgebieden of eenig ander gebied, onderworpen aan hare souvereniteit, gezag of suzereiniteit.
(2) De Hooge Verdragsluitende Partijen kunnen later aan de Regeering van het Koninkrijk Italië kennis geven, dat zij de bedoeling hebben dit Verdrag van toepassing te doen zijn ten aanzien van het geheel of een gedeelte van hare koloniën, protectoraten, overzeesche gebieden, mandaatsgebieden, of eenig ander gebied, onderworpen aan haar souvereiniteit, gezag, of suzereiniteit, dat aldus niet begrepen was onder haar oorspronkelijke verklaring.
(3) Zij kunnen op elk oogenblik aan de Regeering van het Koninkrijk Italië kennis geven, dat zij de bedoeling hebben de toepassing van dit Verdrag ten aanzien van het geheel of een gedeelte van haar koloniën, protectoraten, overzeesche gebiedsdeelen, mandaatsgebieden of eenig ander gebied, onderworpen aan haar souverainiteit, gezag of suzerainiteit te doen ophouden.
(4) De Regeering van het Koninkrijk Italië zal elke der belanghebbende Regeeringen in kennis stellen van de kennisgevingen, welke overeenkomstig de beide voorafgaande alinea's zijn gedaan.
 Art.    15 . Elke der Hooge Verdragsluitende Partijen heeft de bevoegdheid, maar zulks niet eerder dan twee jaar na de inwerkingtreding van het Verdrag, het bijeenkomen van een nieuwe Internationale Conferentie uit te lokken, met het doel de verbeteringen na te gaan, welke in dit Verdrag zouden kunnen worden aangebracht. Zij zal zich te dien einde wenden tot de Regeering der Fransche Republiek, welke de maatregelen zal treffen noodig om die Conferentie voor te bereiden.
Dit Verdrag, gesloten te Rome op den 29n Mei 1933, blijft open voor onderteekening tot den 1n Januari 1934.
 BIJLAGEN.
 Art.  N1. De nederlegging van de akte der bekrachtiging door België van deze overeenkomst heeft te Rome plaats gehad op 14 October 1936.
Lijst der gebonden landen.
STATEN

DATUM VAN

DATUM VAN

BEKRACHTIGING
 (B)

INWERKING

ZIE CN-NUMMER

OF TOETREDING
 (T)

 TREDING
---------------------------------------------------------------------------
ALGERIJE

23.07.1964

(T)

21.10.1964
 %%1933-05-29/50%%
BELGIE

14.10.1936

(B)

12.01.1937
 %%1933-05-29/30%%
BONDSREP. DUITSLAND (wederinwerkingstelling) 01.05.1952
 %%1933-05-29/43%%
BRAZILIE

19.08.1938

(B)

17.11.1938
 %%1933-05-29/33%%
CENTRAALAFRIKAANSE REP. 10.06.1969

(T)

08.09.1969
 %%1933-05-29/55%%
DENEMARKEN

31.01.1939

(B)

01.05.1939
 %%1933-05-29/34%%
EGYPTE

07.06.1971

(T)

05.09.1971
 %%1933-05-29/56%%
FINLAND

 30.10.1953

(T)

28.01.1954
 %%1933-05-29/42%%
GUATEMELA

 06.07.1939

(B)

04.10.1939
 %%1933-05-29/37%%
HAITI

 19.01.1961

(T)

19.04.1961
 %%1933-05-29/44%%
HONGARIJE

 15.05.1937

(B)

13.08.1937
 %%1933-05-29/31%%
ISLAM. REP. MAURITANIE
04.08.1962

(T)

02.11.1962
 %%1933-05-29/47%%
IVOORKUST

 23.08.1965

(T)

21.11.1965
 %%1933-05-29/53%%
MALI

20.12.1960

(T)

20.03.1962
 %%1933-05-29/45%%
NEDERLAND

 28.01.1938

(B)

27.04.1938
 %%1933-05-29/32%%
NIGER

 09.10.1964

(T)

07.01.1965
 %%1933-05-29/48%%
NOORWEGEN

 22.06.1939

(B)

20.09.1939
 %%1933-05-29/38%%
POLEN

 31.08.1937

(B)

29.11.1937
 %%1933-05-29/39%%
REP. KONGO

09.08.1962

(T)

07.11.1962
 %%1933-05-29/46%%
ROEMENIE

23.03.1935

(B)

 %%1933-05-29/40%%
RWANDA

01.12.1964

(T)

01.03.1965
 %%1933-05-29/52%%
SPAANSE ZONE MAROKKO

28.06.1934

(B)

 %%1933-05-29/36%%
SPANJE

28.06.1934

(B)

 %%1933-05-29/35%%
SENEGAL

 01.09.1964

(T)

01.12.1964
 %%1933-05-29/51%%
TUNESIE

 05.05.1966

(T)

03.08.1966
 %%1933-05-29/54%%
ZWEDEN

31.01.1939

(T)

01.05.1939
 %%1933-05-29/49%%
ZWITSERLAND

 15.12.1949

(B)

15.03.1949
 %%1933-05-29/41%%


text: Artikel  M. Neerlegging van de toetredingsoorkonde van de Centraalafrikaanse Republiek : 10 juni 1969.


text:
Artikel    1 . De Hooge Verdragsluitende Partijen verbinden zich tot wederzijdsche uitlevering, op aanvraag, onder de door dit Verdrag vastgestelde voorwaarden, der personen die, vervolgd of veroordeeld zijnde door de Rechtbanken van den verzoekenden Staat voor een feit op het grondgebied van dien Staat bedreven, op het grondgebied van den aangezochten Staat zullen gevonden worden.
De uitlevering zal onder dezelfde voorwaarden worden toegestaan, wanneer het feit bedreven werd buiten het grondgebied van den verzoekenden Staat en van den aangezochten Staat, indien de wetten van den aangezochten Staat de vervolging van een dergelijk misdrijf, zelfs in het buitenland begaan, toelaten.
Beiderzijds zullen slechts personen worden uitgeleverd, die ten volle 18 jaar oud zijn op het oogenblik van het misdrijf.
België levert geen Belgische onderhoorigen uit.
Polen levert geen Poolsche onderhoorigen uit, noch die van de Vrije Stad Dantzig.
Wanneer dit Verdrag verwijst naar de wetgeving van Polen, dan dient daaronder verstaan eene der wetgevingen die van kracht zijn, al ware het slechts in eene der provincies van dezen Staat.
 Art.    2 . De uitlevering zal slechts worden toegestaan voor de misdrijven in dit artikel voorzien en voor zoover de in beide Staten van kracht zijnde wetgeving ze als misdaad of wanbedrijf bestempelt.
De misdrijven die tot uitlevering aanleiding geven zijn :
1. Moord, doodslag, oudermoord, kindermoord, vergiftiging;
2. Slagen of verwondingen, vrijwillig toegebracht die eene ongeneesbaar schijnende ziekte, een bestendige onbekwaamheid tot persoonlijk werk, het verlies van het volle gebruik van een orgaan, een zware verminking of den dood zonder het oogmerk om te dooden, veroorzaakt hebben;
3. Vruchtafdrijving;
4. Verkrachting;
5. Aanranding van de eerbaarheid, met geweld of bedreigingen gepleegd;
Aanranding van de eerbaarheid, zelfs zonder geweld of bedreigingen gepleegd, op voorwaarde dat, met betrekking tot de kunne en den ouderdom van den persoon die er het voorwerp van geweest is en de andere aan het geval eigen zijnde omstandigheden, een dergelijke aanranding als midaad wordt gestraft volgens de wetgeving van beide Hooge Verdragsluitende Partijen;
6. Aanslag tegen de zeden door een minderjarige van de eene of de andere kunne tot ontucht, bederf of prostitutie aan te hitsen, of ze te bevorderen of te begunstigen; verronseling, verleiding of vervreemding van een meerderjarige vrouw of een meerderjarig meisje tot het plegen van ontucht, wanneer het feit begaan werd door bedrog of door geweld, bedreiging, misbruik van gezag of door elk ander dwangmiddel, tot einde eens anders driften te voldoen; ophouding van een persoon in een ontuchthuis tegen haar wil in; dwang op een meerderjarige persoon tot het plegen van ontucht;
7. Ontvoering van minderjarigen;
8. Ontvoering, heling, verduistering, verwisseling of onderschuiving van kinderen;
9. Dubbel huwelijk;
10. Vrijwillig te vondeling leggen of verlaten van kinderen;
11. Deelname aan een bende die voor doel heeft aanslagen te plegen op het leven of den eigendom van anderen;
12. Diefstal, diefstal met geweld (roof);
13. Afpersing;
14. Bedrieglijke wegmaking, verduistering, misbruik van vertrouwen;
15. Oplichting, bedrog, strafbare geldelijke oneerlijkheid;
16. Bedrieglijke bankbreuk, bedrog gepleegd in faillissementen;
17. Bedreiging een misdaad te plegen tegen den persoon of de eigendommen van anderen;
18. Aanslag op de persoonlijke vrijheid en op de onschendbaarheid van de woning, gepleegd door privaatpersonen;
19. Valschheid in geschriften of vervalsching van openbare geschriften, handels- or private geschriften, vervalsching van telegrammen, gebruikmaking van valsche of vervalschte schriften;
20. Vervalsching of bedrieglijke wijziging van officieele akten uitgaande van de Regeering of van de openbare overheid, bedrieglijk gebruik van aldus gewijzigde of vervalschte akten;
21. Vervaardiging van valsche munt, namaking of vervalsching van titels of rentecoupons van de Staatsschuld, van nationale of vreemde bankbriefjes, van papieren geld of van andere openbare waarden, van stempels, zegels, keurijzers, merken van den Staat of van de openbare besturen; in omloop brengen of bedrieglijk gebruik der hierboven vermelde vervalschte of nagemaakte voorwerpen;
22. Meineed;
23. Valsche getuigenis, valsche verklaring vanwege deskundigen of tolken; verleiding van getuigen,deskundigen of tolken;
24. Knevelarij, verduistering gepleegd door openbare ambtenaren, omkooping van openbare ambtenaren;
25. Vrijwillige brandstichting;
26. Vrijwillige vernieling of verstoring van een spoorweg of van telegrafische of telephonische verbindingen;
27. Vrijwillige daden, waarbij aanslag gedaan wordt op de veiligheid van het verkeer op de spoorwegen;
28. Vernieling of vrijwillige beschadiging van gebouwen of roerende goederen, als misdaad of wanbedrijf bestempeld door de wetgeving van beide Hooge Verdragsluitende Partijen;
29. Verlating door den kapitein, buiten de gevallen voorzien door de wet van beide landen, van een schip of vaartuig bestemd voor den handel of de vischvangst;
30. Stranding, verlies, vernieling door den kapitein of de officieren en de bemanning; ontvreemding door den kapitein van een schip of vaartuig bestemd voor den handel of de vischvangst; over boord werping of vernieling zonder noodzakelijkheid van de geheele of gedeeltelijke lading, van de levensmiddelen of van de benoodigdheden van het schip; wankoers, ontleening zonder noodzakelijkheid op de romp, de bevoorrading of de uitrusting van het schip, of inpandstelling of verkoop der koopwaren of levensmiddelen, of gebruik van averijen of van verzonnen uitgaven in de rekeningen; verkoop van het schip zonder bijzondere machtiging, buiten het geval van onzeewaardigheid; diefstal gepleegd aan boord; beschadiging van levensmiddelen of van koopwaren gepleegd aan boord door vermenging met schadelijke stoffen; aanval of weerstand met geweld en dadelijkheden tegenover den kapitein door meer dan een derde der bemanning; weigering van gehoorzaamheid aan de bevelen van den kapitein of den scheepsofficier voor het behoud van het schip of de lading, met slagen en verwondingen, samenzwering tegen de veiligheid, de vrijheid of het gezag van den kapitein; verovering van het schip door de matrozen of de passagiers door bedrog of geweld tegenover den kapitein;
31. Slavenhandel;
32. Heling der voorwerpen voortkomend van misdaden of wanbedrijven.
De uitlevering zal eveneens worden toegestaan in de gevallen van medeplichtigheid aan de in dit artikel opgesomde misdrijven, alsmede in de gevallen van poging om ze te begaan, wanneer de medeplichtigheid of de poging gestraft worden door de wetten van beide Partijen.
De lijst der misdrijven die aanleiding geven tot uitlevering zal in gemeen overleg kunnen gewijzigd of aangevuld worden door verklaringen van beide Regeeringen.
 Art.    3 . De uitlevering zal niet worden toegestaan :
1. Indien, volgens de wet van den aangezochten Staat, de overheid van dien Staat bevoegd is om de strafvordering in te stellen en deze niet uit handen kan geven ten voordeele van de overheden van den verzoekenden Staat;
2. Indien, volgens de wetgeving van den aangezochten Staat, in Polen volgens de wetten van kracht in al de provincies, er verjaring bestaat van de vordering of van de straf op het oogenblik der uitlevering;
3. Indien, in den aangezochten Staat, de gerechtelijke vervolging voor hetzelfde misdrijf tegen den persoon waarvan de uitlevering gevraagd werd, reeds wettelijk geëindigd is; het vonnis van vrijspraak ofwel het afzien van de vervolging verhinderen de uitlevering niet, indien daartoe slechts besloten werd omdat de feiten bedreven werden op het grondgebied van een vreemden Staat.
 Art.    4 . De uitlevering kan geweigerd worden indien de persoon, wiens uitlevering gevraagd wordt, in den aangezochten Staat vervolgd wordt voor de feiten die tot grondslag dienen van de vraag om uitlevering.
 Art.    5 . Indien de opgevraagde persoon in den aangezochten Staat vervolgd wordt of veroordeeld werd voor een andere misdrijf dan dit waarvoor de vraag om uitlevering gedaan wordt, kan zijne uitlevering uitgesteld worden tot aan het einde der vervolging en, in geval van veroordeeling, tot op het oogenblik waarop hij zijne straf zal ondergaan hebben of begenadigd zal zijn.
Ingeval de opgevraagde persoon in den aangezochten Staat vervolgd of in hechtenis gehouden werd uit hoofde van verplichtingen aangegaan jegens partikulieren, zal zijne uitlevering kunnen geschieden onder voorbehoud voor deze laatsten dat zij hunne rechten kunnen doen gelden voor de bevoegde overheid.
 Art.    6 . De uitlevering zal niet toegestaan worden indien het feit waarvoor zij gevraagd wordt door den aangezochten Staat beschouwd wordt als een politiek misdrijf of als een met dergelijk misdrijf samenhangend feit.
Wordt niet als politiek misdrijf noch als een met dergelijk misdrijf samenhangend feit beschouwd, de aanslag tegen den persoon van een Staatshoofd of tegen dien der leden zijner familie, wanneer bedoelde aanslag bestaat in moord, doodslag of vergiftiging, de poging daartoe of de deelname aan dergelijke misdrijven.
 Art.    7 . Indien de uitlevering van een persoon terzelfder tijd gevraagd wordt door verschillende Staten, zal de aangezochte Staat vrijelijk besluiten aan welken Staat de uitlevering zal worden toegestaan.
 Art.    8 . De vraag om uitlevering, met de documenten die haar rechtvaardigen, moet steeds langs diplomatieken weg worden toegezonden.
 Art.    9 . De vraag om uitlevering moet vergezeld zijn hetzij van het vonnis van veroordeeling, hetzij van het gerechtelijk bevel tot aanhouding of van elke andere akte der gerechtelijke overheid, gelijkwaardig met het bevel tot aanhouding.
Deze documenten moeten nauwkeurig het misdrijf vermelden waarvoor de uitlevering wordt gevraagd, een uiteenzetting bevatten der feiten waarop de vraag gegrond is, alsmede een afschrift der toepasselijke bepalingen van het strafrecht. Indien het een daad betreft tegen het eigendom van anderen, zullen de documenten het bedrag bepalen der geleden of vermoedelijke schade.
De vraag om uitlevering zal, indien mogelijk vergezeld gaan van een beschrijving van den opgevraagden persoon of van alle andere aanwijzingen van aard om zijne identiteit vast te stellen.
De in dit artikel vermelde documenten moeten worden verstrekt in origineel of in afschrift gelijkluidend verklaard en gelegaliseerd door het Ministerie van Buitenlandsche Zaken van den verzoekenden Staat of door een diplomatieken of consulairen vertegenwoordiger van dezen Staat.
Bij de in dit artikel vermelde documenten moeten gelijkvormig verklaarde vertalingen in de officieele taal van den verzoekenden Staat worden gevoegd, indien zij niet in deze taal zijn opgesteld. Dit voorschrift is eveneens van toepassing op elke andere correspondentie betreffende de uitlevering.
De vertalingen worden echtverklaard gelijk de documenten waarop zij betrekking hebben.
De Fransche taal wordt geacht de officieele taal te zijn voor België en de Poolsche taal voor Polen.
 Art.    10 . In spoedeischende gevallen zal de persoon opgezocht voor een in artikel 2 vermeld feit voorloopig worden aangehouden, op het verzoek schriftelijk of per telegram gericht tot den Minister van Buitenlandsche Zaken van den aangezochten Staat door den Minister van Buitenlandsche Zaken van den verzoekenden Staat, of door zijnen diplomatieken vertegenwoordiger, op voorwaarde dat dit verzoek het bestaan aangeeft van een der in artikel 9, alinea 1, vermelde documenten.
De voorloopige aanhouding kan ook verricht worden indien het verzoek aan de bevoegde overheid van den verzoekenden Staat rechtstreeks ingekomen is bij een rechterlijke of bestuurlijke overheid van den aangezochten Staat.
De voorloopige aanhouding zal plaats hebben in de vormen door de wetgeving van den aangezochten Staat vastgesteld.
De verzoekende overheid moet telegrafisch ingelicht worden over den datum en de plaats van de voorloopige aanhouding.
De aangezochte Staat kan den aangehouden persoon in vrijheid stellen, indien, binnen de drie weken te rekenen van het oogenblik waarop hij werd aangehouden, geen der in artikel 9, alinea 1, vermelde documenten hem werd genotificeerd.
 Art.    11 . Wanneer er aanleiding tot uitvoering zal bestaan, zullen al de voorwerpen voortkomende van het misdrijf of kunnende dienen als overtuigingsstukken, die in het bezit van den opgevraagden persoon op het oogenblik zijner aanhouding gevonden worden of die later ontdekt worden, krachtens een besluit der bevoegde overheden van den aangezochten Staat, in beslag genomen en aan den verzoekenden Staat overhandigd worden.
De overhandiging dezer voorwerpen zal kunnen geschieden op aanvraag van den verzoekenden Staat, zelfs indien de uitlevering van den verdachte, alhoewel toelaatbaar zijnde, tengevolge van zijn dood of zijne ontvluchting niet geschieden kan.
Blijven nochtans voorbehouden de rechten welke derden zouden verworven hebben op bedoelde voorwerpen, die hun, in voorkomend geval, zonder kosten na de sluiting der strafvervolging zullen moeten teruggegeven worden.
De aangezochte Staat kan deze voorwerpen tijdelijk terughouden indien hij ze noodig heeft voor een strafrechtpleging.
 Art.    12 . De uit te leveren persoon zal gevoerd worden naar de haven van den aangezochten Staat door de opvorderende Regeering aangeduid en ingescheept worden op het schip dat hem moet vervoeren.
Indien de verzoekende Staat vraagt dat de uitlevering langs den landweg geschiede, zal de aangezochte Staat den uitgeleverde aan een derden Staat overhandigen op het gemakkelijkste punt der gemeenschappelijke grens, indien hij zeker is dat de verdachte er zal ontvangen worden om in transito vervoerd te worden.
Ingeval het vervoer zou geschieden met een schip aan de aangezochte Partij toebehoorend, zal deze op aanvraag der verzoekende Partij een gewapend geleide verstrekken om den uitgeleverden persoon te bewaken totdat hij vervoerd is in een bepaalde haven van den verzoekenden Staat of van een derden Staat.
De kosten die op het grondgebied van den aangezochten Staat gemaakt werden voor de aanhouding, het onderhoud en het vervoer van den vervolgden persoon, alsmede voor de consignatie en de verzending der geleverde voorwerpen (art. 11) vallen ten laste der aangezochte Partij.
 Art.    13 . De uitgeleverde persoon zal slechts in de volgende gevallen vervolgd of gestraft mogen worden wegens een vóór de uitlevering gepleegd misdrijf, ander dan datgene dat aanleiding heeft gegeven tot de uitlevering :
1. Indien de Staat die hem uitgeleverd heeft er subsidiair in toestemt; een dergelijke toestemming moet worden gegeven indien men zich in de voorwaarden bevindt die, volgens deze Overeenkomst, de vraag om uitlevering rechtvaardigen;
2. Indien, behalve in zake politieke misdrijven, de uitgeleverde persoon er zelf in toestemt en een verklaring aflegt die hij onderteekent terzelfder tijd als de rechter of de procureur die haar ontvangt; een gelijkvormig verklaard afschrift van deze verklaring zal aan den aangezochten Staat die den misdadiger uitgeleverd heeft, moeten worden toegezonden;
3. Indien hij nagelaten heeft binnen den tijd van een maand te rekenen van het sluiten der gerechtelijke vervolging, of in geval van veroordeeling, na de uitvoering of de kwijtschelding der straf, het grondgebied te verlaten van den Staat waaraan hij werd uitgeleverd, ofwel indien hij er uit vrijen wil terugkeert.
De wederuitlevering aan een derde land is aan dezelfde regels onderworpen.
 Art.    14 . De uitlevering in transito door het grondgebied van eene der Verdragsluitende Partijen, van een aan de andere Partij door een derden Staat uitgeleverden persoon, zal worden toegestaan in de gevallen waarin de uitlevering kan worden toegestaan; de artikelen 1, 2, 3, 4, 6, 8, 9 en 12 van deze Overeenkomst zullen worden toegepast.
De doorvoerkosten zullen ten laste van den verzoekenden Staat zijn.
 Art.    15 . Wanneer, in eene op het grondgebied van een der Staten in gang zijnde strafzaak, het verhoor van personen, die zich op het grondgebied van den anderen Staat bevinden, of elke andere daad van onderzoek noodig zal worden geoordeeld, zal te dien einde een rogatoire commissie aan de rechterlijke overheden van dien Staat worden toegezonden.
De aangezochte Staat zal de uitvoering der rogatoire commissie kunnen weigeren :
1. Indien hij haar van aard acht afbreuk te doen aan zijne souvereiniteit of aan zijne veiligheid;
2. Indien het feit waarop de rogatoire commissie berust in den aangezochten Staat niet strafbaar is of hetzij een zuiver militair misdrijf is, hetzij, onder voorbehoud der uitzondering voorzien in artikel 6, alinea 2, een politiek misdrijf of een met dergelijk misdrijf samenhangend feit uitmaakt;
3. Indien de verdachte onderhoorige is van het aangezochte land, en zich niet op het grondgebied van den verzoekenden Staat bevindt;
4. Indien, in den aangezochten Staat, de daad waarvan de uitvoering gevraagd wordt, niet tot de bevoegdheid van de rechterlijke macht behoort;
5. Indien de rogatoire commissie er toe strekt een huiszoeking of een beslaglegging te doen verrichten voor een feit dat geen aanleiding tot uitlevering kan geven.
 Art.    16 . De overhandiging van gerechtelijke akten aan een persoon die zich op het grondgebied van den aangezochten Staat bevindt zal verricht worden door de bevoegde overheid van dezen Staat en het ontvangbewijs der overhandiging zal aan den verzoekenden Staat worden toegezonden. Het bewijs van de overhandiging zal verstrekt worden hetzij door middel van een door den geadresseerde gedateerd en onderteekend ontvangbewijs, hetzij door eene verklaring van de overheid van den aangezochten Staat waarbij de vorm en de datum der overhandiging worden vastgesteld.
De aangezochte Staat zal kunnen weigeren de dagvaarding te overhandigen, wanneer zij een bedreiging met sancties bevat in geval van niet-verschijning, tenzij het gaat om een eenvoudige verwittiging dat de strafrechtspleging haren loop zal volgen niettegenstaande de afwezigheid van den gedagvaarden persoon.
 Art.    17 . Indien hij daartoe wordt aangezocht, zal de Staat op wiens grondgebied de getuige of de deskundige zich bevindt dezen laatste aansporen gevolg te geven aan de uitnoodiging om persoonlijk voor den rechter of den procureur van den anderen Staat te verschijnen.
De uitnoodiging zelf zal een formeele belofte van teruggave der onkosten bevatten. Reis- en verblijfkosten, berekend van het oogenblik af van zijn vertrek, zullen worden toegekend aan den uitgenoodigden persoon, volgens de tarieven en reglementen van kracht in het land waar het verhoor zal moeten plaats hebben; op zijn verzoek zullen de reiskosten hem door de rechterlijke overheden zijner woonplaats geheel of gedeeltelijk kunnen voorgeschoten worden. Dit voorschot zal vervolgens door den verzoekenden Staat terugbetaald worden.
De getuige of de deskundige, welke ook zijne nationaliteit weze, die als gevolg op een uitnoodiging vrijwillig voor de overheden van den verzoekenden Staat zal verschijnen, zal er niet vervolgd noch gevangen gehouden mogen worden voor misdrijven begaan of veroordeelingen opgeloopen voor zijne verschijning, tenzij hij na afloop van het verhoor door zijne eigen schuld nalaat het grondgebied van den verzoekenden Staat binnen de zeven dagen te verlaten.
 Art.    18 . Wanneer bij gelegenheid van eene op het grondgebied van eene der Partijen in gang zijnde strafvordering, de mededeeling van overtuigingsstukken of van documenten die zich op het grondgebied der andere Partij bevinden zal worden noodig geoordeeld, zal de aangezochte Partij, tenzij bijzondere overwegingen er zich tegen verzetten, deze aan de verzoekende Partij, onder voorbehoud van teruggave, doen toekomen.
 Art.    19 . De vragen om overhandiging van documenten en de rogatoire commissies moeten op nauwkeurige wijze de voornamen, namen en nationaliteit der verdachten, hunne woonplaats of hunne verblijfplaats, de misdrijven waarvoor zij worden vervolgd, alsmede de toepasselijke strafbepalingen, vermelden.
De vraag moet worden opgesteld in de officieele taal van den verzoekenden Staat en voorzien zijn van het officieele zegel; het is niet noodig dat zij echtverklaard wordt. Indien de bijlagen niet opgesteld zijn in de officieele taal van den verzoekenden Staat of van den aangezochten Staat, moeten zij vergezeld zijn van een vertaling in een dezer talen, gelijkvormig verklaard door de verzoekende overheid of door een beëedigden vertaler.
De Fransche taal wordt geacht de officieele taal te zijn voor België en de Poolsche taal voor Polen.
 Art.    20 . De aangezochte overheid brengt de gevraagde verrichting ten uitvoer in den door hare wetten voorzienen vorm en past er dezelfde dwangmaatregelen op toe als voor de uitvoering der rogatoire commissies harer overheden.
Er zal evenwel voldaan worden aan den wensch van de verzoekende overheid om hierbij te werk te gaan volgens een specialen vorm, op voorwaarde dat deze vorm niet verboden wordt door de wetten van den aangezochten Staat.
Het antwoord en de gerechtelijke akten opgemaakt ter uitvoering van het verzoek zullen worden opgesteld in de taal van de aangezochte overheid en indien er gebruik werd gemaakt, volgens de van kracht zijnde voorschriften, van een andere taal dan de Fransche of de Poolsche, zal er een vertaling in een dezer talen worden bijgevoegd, door de aangezochte overheid of een beëedigden vertaler gelijkvormig verklaard.
 Art.    21 . De kosten veroorzaakt binnen de grenzen van den aangezochten Staat, ter uitvoering der artikelen 15 tot 20, zullen door dezen Staat gedragen worden, zonder dat hij de terugbetaling daarvan kan vragen aan den verzoekenden Staat, behalve wat betreft de voorschotten voor vergoedingen aan getuigen (art. 17, al. 2) en de kosten van een deskundigen-onderzoek, dat meer dan eene zitting heeft gevergd.
 Art.    22 . De definitieve beslissingen van veroordeeling uitgesproken door de rechtbank van een der Staten tegen de onderhoorigen van den anderen Staat voor alle misdaden en wanbedrijven zullen aan dezen Staat worden toegezonden zonder speciaal verzoek en zonder kosten, onder vorm van een bulletijn of van een uittreksel, onderteekend door de overheid waarvan zij uitgaan.
 Art.    23 . Alle mededeelingen tusschen beide Verdragsluitende Staten uit te wisselen in uitvoering van deze Overeenkomst behalve degene betreffende de vragen om uitlevering of om voorloopige aanhouding, zullen door rechtstreeksche briefwisseling tusschen de Ministeries van Justitie van beide Staten geschieden.
 Art.    24 . Deze Overeenkomst zal niet van toepassing zijn op de Congo-kolonie noch op de grondgebieden waarover België een mandaat van den Volkenbond uitoefent.
 Art.    25 . Deze Overeenkomst, opgesteld in de Fransche en de Poolsche taal, waarvan beide teksten rechtsgeldig zullen zijn, zal bekrachtigd worden en de uitwisseling der bekrachtigingsoorkonden zal binnen den kortst mogelijken tijd te Warschau plaats hebben.
Deze Overeenkomst zal bekendgemaakt worden op de wijze voorzien door de wetgeving van beide Partijen en in werking treden dertig dagen na de uitwisseling der bekrachtigingsoorkonden.
Elk der Partijen heeft het recht deze Overeenkomst op te zeggen, maar zij zal nog zes maanden na deze opzegging van kracht blijven.
Ter oorkonde waarvan de respectieve Gevolmachtigden deze Overeenkomst onderteekend en er hun zegel op aangebracht hebben.
Gedaan in dubbel exemplaar te Brussel, den 13n Mei 1931.
 Bijlage.
 Art.  N. De uitwisseling der bekrachtigingen heeft den 15n Juni 1932 te Warschau plaats gehad.


text:
Artikel  M. Akte van bekrachtiging dezer overeenkomst werd neergelegd door het volgende land :
Polen, 31 Augustus 1937.


text:
Artikel  M. Uit eene mededeeling der Ambassade van Italië, te Brussel, blijkt dat Zijne Excellentie de Ambassadeur van Brazilië te Rome, op 19 Augustus 1938, overgegaan is tot de nederlegging der bekrachtiging, door de Braziliaansche Regeering, van het Internationaal Verdrag tot het brengen van eenheid in eenige bepalingen inzake conservatoir beslag op luchtvaartuigen, geteekend op 29 Mei 1933, te Rome.
Het Verdrag waarvan sprake zal, wat Brazilië betreft, met ingang van 17 November 1938 in werking treden, overeenkomstig artikel 12, nr 3, van gezegd Verdrag.