text:
Artikel    1 . Voor de toepassing van dit Verdrag worden als cultuurgoederen beschouwd, de goederen die in het kader van hun religieuze of wereldlijke hoedanigheid door iedere Staat worden aangewezen als zijnde belangrijk voor de archeologie, de prehistorie, de literatuur, de kunst of de wetenschappen en deel uitmaken van de hierna genoemde categorieën :
1. zeldzame collecties en specimen van fauna, flora, mineralen en anatomie, van voorwerpen die paleontologische waarde hebben;
2. goederen in verband met de geschiedenis, daaronder begrepen de geschiedenis van de wetenschappen en de techniek, de militaire en de sociale geschiedenis, alsmede het leven van nationale bewindslieden, denkers, geleerden en kunstenaars, alsmede gebeurtenissen van nationaal belang;
3. voortbrengselen van (reguliere en clandestiene) archeologische opgravingen en archeologische ontdekkingen;
4. bestanddelen van artistieke en historische monumenten of delen van archeologische vindplaatsen die zijn ontmanteld;
5. antiquiteiten die meer dan honderd jaar oud zijn, zoals gebeitelde inscripties, munten of stempels;
6. etnologisch materieel;
7. goederen van artistiek belang, zoals :
a. schilderijen, schilderingen en tekeningen die volledig met de hand zijn gemaakt op alle dragers en uit alle materialen (met uitsluiting van industriële tekeningen en eindproducten die met de hand zijn gedecoreerd);
b. originele voortbrengselen van de beeldhouw- en de sculptuurkunst in alle materialen;
c. originele etsen, gegraveerde prenten en lithografieën;
d. originele artistieke assemblages en constructies in alle materialen;
8. zeldzame manuscripten en wiegendrukken, oude boeken, oude documenten en publicaties van bijzonder belang (historisch, artistiek, wetenschappelijk, literair, etc...), apart of in collecties;
9. postzegels, fiscale zegels en soortgelijke zegels, apart of in collecties;
10. archief, daaronder begrepen fonografisch, fotografisch en cinematografisch archief;
11. meubilair dat meer dan honderd jaar oud is en oude muziekinstrumenten.
 Art.    2 . 1. De Verdragsluitende Staten erkennen dat de ongeoorloofde invoer, uitvoer en overdracht van eigendom van cultuurgoederen een van de voornaamste oorzaken vormen van de verarming van het cultureel erfgoed van de landen van herkomst ervan en dat internationale samenwerking een van de meest doeltreffende middelen is om hun onderscheiden cultuurgoederen te beschermen tegen alle risico's die daaruit volgen.
2. Bijgevolg verbinden de Verdragsluitende Staten zich ertoe deze praktijken te bestrijden met de middelen waarover zij beschikken, inzonderheid door de oorzaken ervan weg te werken, het bestaan ervan een halt toe te roepen en te helpen de vereiste herstellingen uit te voeren.
 Art.    3 . De invoer, uitvoer en overdracht van eigendom van cultuurgoederen die geschieden in strijd met de bepalingen die de Verdragsluitende Staten hebben genomen overeenkomstig dit Verdrag zijn ongeoorloofd.
 Art.    4 . Voor de toepassing van dit Verdrag erkennen de Verdragsluitende Partijen dat de cultuurgoederen die deel uitmaken van de hierna genoemde categorieën tot het cultureel erfgoed van iedere Staat behoren :
a) cultuurgoederen ontsproten uit het individuele of het collectieve talent van onderdanen van de betrokken Staat, alsmede cultuurgoederen die belangrijk zijn voor de betrokken Staat, gecreëerd op het grondgebied van die Staat door buitenlandse onderdanen of door staatlozen die op het grondgebied van die Staat verblijven;
b) cultuurgoederen die op het nationale grondgebied zijn aangetroffen;
c) cultuurgoederen verworven door archeologische, etnologische of natuurwetenschappelijke onderzoeksteams, met de instemming van de bevoegde autoriteiten van het land van herkomst van deze goederen;
d) cultuurgoederen die op vrije wijze zijn uitgewisseld;
e) cultuurgoederen die zijn geschonken of op wettige wijze zijn gekocht met de instemming van de bevoegde autoriteiten van het land van herkomst van deze goederen.
 Art.    5 . Teneinde hun cultuurgoederen te beschermen tegen ongeoorloofde invoer, uitvoer en overdracht van eigendom verbinden de Verdragsluitende Partijen zich ertoe om in omstandigheden aangepast aan ieder land, op hun grondgebied te voorzien in een dienst of in meer diensten, voor zover zij nog niet bestaan, belast met de bescherming van het cultureel erfgoed met bevoegd en voldoende personeel om de hierna genoemde opdrachten op doeltreffende wijze te verrichten :
a) bijdragen tot de uitwerking van ontwerpen van wetteksten en regelgevingen die strekken tot de bescherming van het cultureel erfgoed, inzonderheid de bestraffing van de ongeoorloofde invoer, uitvoer en overdracht van de eigendom van belangrijke cultuurgoederen;
b) opmaken en bijhouden, op grond van een nationale beschermingsinventaris, van de lijst met belangrijke openbare en particuliere cultuurgoederen waarvan de uitvoer een aanzienlijke verarming van het nationale culturele erfgoed zou betekenen;
c) bevorderen van de ontwikkeling of van de oprichting van wetenschappelijke en technische instellingen (musea, bibliotheken, archief, laboratoria, ateliers, etc...) die vereist zijn om de bewaring en de waardering van de cultuurgoederen te verzekeren;
d) toezicht organiseren op archeologische opgravingen, de bewaring in situ verzekeren van bepaalde cultuurgoederen en bepaalde zones beschermen bestemd voor toekomstige archeologische opgravingen;
e) ten behoeve van belanghebbende personen (conservators, verzamelaars, antiquairs, etc.) regels uitwerken overeenkomstig de ethische beginselen geformuleerd in dit Verdrag en toezien op de naleving ervan;
f) educatieve maatregelen nemen teneinde eerbied voor het cultureel erfgoed van alle Staten aan te moedigen en te verzekeren en de kennis van het bepaalde in dit Verdrag op ruime grondslag te verspreiden;
g) erop toezien dat gepaste bekendheid wordt gegeven aan de verdwijning van een cultuurgoed.
 Art.    6 . De Verdragsluitende Partijen verbinden zich ertoe :
a) te voorzien in een gepaste vergunning waarin het uitvoerland stelt dat het heeft ingestemd met de uitvoer van bedoeld cultuurgoed of van bedoelde cultuurgoederen. Die vergunning moet als bijlage gaan bij het cultuurgoed dat of de cultuurgoederen die op regelmatige wijze worden uitgevoerd;
b) de uitvoer te verbieden van cultuurgoederen die niet vergezeld gaan van voornoemde vergunning;
c) dit verbod op gepaste wijze ter kennis te brengen van het publiek en in het bijzonder van de personen die cultuurgoederen zouden kunnen invoeren en uitvoeren.
 Art.    7 . De Verdragsluitende Staten verbinden zich ertoe :
a) alle vereiste maatregelen te nemen, die conform de nationale wetgeving zijn, teneinde te voorkomen dat musea of andere gelijksoortige instellingen op hun grondgebied cultuurgoederen verwerven die afkomstig zijn uit een andere Verdragsluitende Staat en illegaal zouden zijn uitgevoerd na de inwerkingtreding van het Verdrag; voor zover zulks mogelijk is, de Staat van herkomst die partij is bij het Verdrag te informeren over het aanbod van dergelijke cultuurgoederen die illegaal uit deze Staat zijn uitgevoerd na het tijdstip van inwerkingtreding van dit Verdrag ten aanzien van beide betrokken Staten;
b) i) de invoer te verbieden van cultuurgoederen gestolen in een museum, in een burgerlijk of religieus openbaar monument of in een soortgelijke instelling die zich bevindt op het grondgebied van een andere Verdragsluitende Staat na de inwerkingtreding van het Verdrag ten aanzien van de betrokken Staten, op voorwaarde dat wordt bewezen dat het cultuurgoed of de cultuurgoederen voorkomen op de inventaris van die instelling;
ii) gepaste maatregelen te nemen om op verzoek van de Staat van herkomst die partij is bij het Verdrag alle cultuurgoederen aldus gestolen en ingevoerd na de inwerkingtreding van dit Verdrag ten aanzien van beide betrokken Staten in beslag te nemen en terug te geven, op voorwaarde dat de verzoekende Staat een billijke vergoeding stort aan de persoon die het goed te goeder trouw heeft verworven of de wettige eigenaar ervan is. De verzoeken met betrekking tot het beslag en de teruggave moeten langs diplomatieke weg aan de aangezochte Staat worden bezorgd. De verzoekende Staat moet op zijn kosten alle bewijsmiddelen leveren ter staving van het verzoek houdende beslag of teruggave. De Verdragsluitende Staten heffen geen douanerechten of andere heffingen op cultuurgoederen die overeenkomstig dit artikel worden teruggegeven. Alle uitgaven inherent aan de teruggave van het betrokken cultuurgoed of van de betrokken cultuurgoederen zijn ten laste van de verzoekende Staat.
 Art.    8 . De Verdragsluitende Staten verbinden zich ertoe iedere persoon die aansprakelijk is voor een inbreuk op de verbodsbepalingen bedoeld in de artikelen 6 b) en 7 b) strafrechtelijke of administratief straffen.
 Art.    9 . Iedere Verdragsluitende Staat waarvan het cultureel erfgoed in gevaar wordt gebracht door bepaalde archeologische of etnologische plunderingen kan een beroep doen op de Staten die daarbij betrokken zijn. De Verdragsluitende Staten verbinden zich ertoe in die omstandigheden mee te werken aan ieder internationaal overlegd optreden teneinde de vereiste concrete maatregelen te nemen en toe te passen, daaronder begrepen toezicht op de invoer, uitvoer en overdracht van de specifieke betrokken cultuurgoederen. In afwachting van een akkoord en voor zover zulks mogelijk is, neemt iedere betrokken Staat voorlopige maatregelen om onherstelbare schade aan het cultureel erfgoed van de verzoekende Staat te voorkomen.
 Art.    10 . De Verdragsluitende Staten verbinden zich ertoe :
1. door opvoeding, voorlichting en waakzaamheid de overdracht te beperken van uit Verdragsluitende Staten illegaal uitgevoerde cultuurgoederen en, in de omstandigheden aangepast aan ieder land, de antiquairs op straffe van strafrechtelijke of administratieve straffen te verplichten een register te houden waarin opgave wordt gedaan van de herkomst van ieder cultuurgoed, van de naam en van het adres van de leverancier, van de omschrijving en van de prijs van ieder verkocht goed, alsmede de koper van het cultuurgoed te informeren over het uitvoerverbod dat op dat goed van toepassing kan zijn;
2. door middel van opvoeding inspanningen te leveren en te ontwikkelen om het publiek bewust te maken van de waarde van cultuurgoederen en van het risico dat diefstal, clandestiene opgravingen en ongeoorloofde uitvoer vormen voor het cultureel erfgoed.
 Art.    11 . De gedwongen uitvoer en overdracht van eigendom van cultuurgoederen die rechtstreeks of onrechtstreeks voortvloeien uit de bezetting van een land door een vreemde mogendheid worden als onrechtmatig beschouwd.
 Art.    12 . De Verdragsluitende Partijen verbinden zich ertoe het cultureel erfgoed te eerbiedigen in de gebieden waarvan zijn de internationale betrekkingen verzekeren en alle gepaste maatregelen te nemen om de ongeoorloofde invoer, uitvoer en overdracht van eigendom van cultuurgoederen in die gebieden te verbieden en te voorkomen.
 Art.    13 . Overigens verbinden de Verdragsluitende Staten zich ertoe om in het kader van de wetgeving van iedere Staat :
a) door alle gepaste middelen de overdracht van eigendom van cultuurgoederen te voorkomen die ertoe strekt de ongeoorloofde invoer of uitvoer van deze goederen te bevorderen;
b) alles in het werk te stellen opdat hun bevoegde diensten samenwerken teneinde zo spoedig mogelijk de teruggave aan de rechthebbende te vergemakkelijken van de illegaal uitgevoerde cultuurgoederen;
c) in te stemmen met een vordering tot teruggave van verloren of gestolen cultuurgoederen die door de rechtmatige eigenaar of in zijn naam wordt uitgeoefend;
d) het onverjaarbare recht van iedere Verdragssluitende Partij te erkennen om bepaalde cultuurgoederen te klasseren en als onvervreemdbaar aan te merken, welke bijgevolg niet kunnen worden uitgevoerd, alsmede de recuperatie van dergelijke goederen door de betrokken Staat te vergemakkelijken in de gevallen waarin zij toch zouden zijn uitgevoerd.
 Art.    14 . Teneinde ongeoorloofde uitvoer te voorkomen en de verplichtingen na te komen die volgen uit de uitvoering van het bepaalde in dit Verdrag, moet iedere Verdragsluitende Staat, rekening houdend met zijn mogelijkheden, aan de nationale diensten bevoegd voor de bescherming van het cultureel erfgoed toereikende middelen toekennen en, indien zulks vereist is, daartoe een fonds oprichten.
 Art.    15 . Niets in dit Verdrag belet de Verdragsluitende Staten om onderling bijzondere overeenkomsten te sluiten of de uitvoering verder te zetten van reeds gesloten overeenkomsten over de teruggave van cultuurgoederen die, ongeacht de reden, uit het grondgebied van herkomst zijn uitgevoerd voor de inwerkingtreding van dit Verdrag ten aanzien van de betrokken Staten.
 Art.    16 . In de periodieke verslagen die de Verdragsluitende Staten voorleggen aan de Algemene Vergadering van UNESCO, op de tijdstippen en op de wijze die zij bepaalt, wordt opgave gedaan van de wettelijke en regelgevende bepalingen en van de andere maatregelen die zij hebben goedgekeurd met het oog op de toepassing van dit Verdrag en worden tevens nadere gegevens verstrekt over de deskundigheid die zij terzake hebben verworven.
 Art.    17 . 1. De Verdragsluitende Staten kunnen een beroep doen op de technische bijstand van UNESCO, inzonderheid met betrekking tot :
a) voorlichting en opvoeding;
b) overleg en deskundigenonderzoek;
c) coördinatie en goede diensten.
2. UNESCO kan uit eigen beweging onderzoek verrichten naar en studies bekend maken over de problemen die verband houden met de ongeoorloofde handel in cultuurgoederen.
3. Daartoe kan UNESCO tevens een beroep doen op de medewerking van bevoegde niet-goevernementele organisaties.
4. UNESCO kan uit eigen beweging voorstellen doen aan de Verdragsluitende Staten met betrekking tot de toepassing van dit Verdrag.
5. Op verzoek van ten minste twee Verdragsluitende Staten die een geschil hebben over de uitvoering van het Verdrag, kan UNESCO goede diensten aanbieden teneinde tussen beide Staten een vergelijk te bereiken.
 Art.    18 . Dit Verdrag is gesteld in de Engelse, de Spaanse, de Franse en de Russische taal, de vier teksten zijnde gelijkelijk authentiek.
 Art.    19 . 1. Dit Verdrag wordt ter bekrachtiging of ter aanvaarding voorgelegd aan de lidstaten van UNESCO, zulks conform hun onderscheiden grondwettelijke procedures.
2. De akten van bekrachtiging of van aanvaarding worden neergelegd bij de directeur-generaal van UNESCO.
 Art.    20 . 1. Dit Verdrag staat open voor toetreding door iedere Staat die geen lid is van UNESCO en die door de Uitvoerende Raad van de Organisatie wordt verzocht tot het Verdrag toe te treden.
2. De toetreding geschiedt door middel van de neerlegging van een akte van toetreding bij de directeur-generaal van UNESCO.
 Art.    21 . Dit Verdrag treedt in werking drie maanden te rekenen van de datum van neerlegging van de derde akte van bekrachtiging, aanvaarding of toetreding, maar enkel ten aanzien van de Staten die hun akte van bekrachtiging, aanvaarding of goedkeuring op dat tijdstip of voordien hebben neergelegd. Ten aanzien van andere Staten treedt het Verdrag in werking drie maanden na de neerlegging van hun akte van bekrachtiging, aanvaarding of toetreding.
 Art.    22 . De Verdragsluitende Staten erkennen dat het Verdrag niet enkel toepasselijk is op het moederland, maar ook op de gebieden waarvan zij de internationale betrekkingen waarnemen; zij verbinden zich ertoe om indien zulks nodig is de regeringen of andere bevoegde autoriteiten van voornoemde gebieden te raadplegen op het tijdstip van bekrachtiging, aanvaarding of toetreding, dan wel voordien, met het oog op de toepassing van het Verdrag op die grondgebieden, alsmede aan de directeur-generaal van UNESCO kennis te geven van de gebieden waarop het Verdrag van toepassing zal zijn. Bedoelde bekrachtiging treedtin werking drie maanden na het tijdstip van ontvangst van bedoelde kennisgeving.
 Art.    23 . 1. Iedere Verdragsluitende Staat kan dit Verdrag opzeggen in zijn eigen naam of in naam van ieder gebied waarvan hij de internationale betrekkingen waarneemt.
2. Van de opzegging wordt door middel van een schriftelijke akte kennis gegeven aan de directeur-generaal van UNESCO.
3. De opzegging wordt van kracht twaalf maanden na de ontvangst van de akte van opzegging.
 Art.    24 . De directeur-generaal van UNESCO informeert de lidstaten van de Organisatie, de Staten die geen lid zijn bedoeld in artikel 20, alsmede de Organisatie van de Verenigde Naties van de neerlegging van de akten van bekrachtiging, aanvaarding of toetreding bedoeld in de artikelen 19 en 20, alsmede van de kennisgevingen en de opzeggingen bedoeld in de artikelen 22 en 23.
 Art.    25 . 1. Dit Verdrag kan worden herzien door de Algemene Vergadering van UNESCO. De herziening bindt evenwel enkel de Staten die partij worden bij het verdrag houdende herziening van het oorspronkelijke verdrag.
2. Ingeval de Algemene Vergadering haar goedkeuring hecht aan een nieuw verdrag houdende volledige of gedeeltelijke herziening en in het nieuwe verdrag niet anders is bepaald, staat dit Verdrag met ingang van het tijdstip van inwerkingtreding van het nieuwe verdrag houdende herziening van het eerstgenoemde verdrag niet langer open voor bekrachtiging, aanvaarding of toetreding.
 Art.    26 . Overeenkomstig artikel 102 van het Handvest van de Verenigde Naties wordt dit Verdrag op verzoek van de directeur-generaal van UNESCO geregistreerd op het secretariaat van de Organisatie van de Verenigde Naties.
Gedaan te Parijs, op zeventien november 1970, in twee authentieke exemplaren die zijn ondertekend door de Voorzitter van de Algemene Vergadering, in vergadering bijeen in zestiende zitting, en door de directeur-generaal van UNESCO, welke exemplaren worden neergelegd in het archief van UNESCO en waarvan voor eensluidend verklaarde exemplaren worden overhandigd aan alle Staten bedoeld in de artikelen 19 en 20, alsmede aan de Organisatie van de Verenigde Naties.
De tekst die voorafgaat is de authentieke tekst van het Verdrag dat naar behoren is goedgekeurd door de Algemene Vergadering van UNESCO tijdens de zestiende zitting ervan, welke is gehouden te Parijs en op veertien november 1970 gesloten is verklaard.
Ten blijke waarvan daarop vandaag zeventien november 1970 hun handtekening hebben aangebracht.

 BIJLAGE.
 Art.  N. Bijlage. - Lijst van de gebonden staten

 Staten/Organisatie  Datum Authentificatie Type instemming Datum instemming Datum interne
inwerkingtreding
 AFGHANISTAN   Aanvaarding 08/09/2005 08/12/2005
 ALBANIE   Bekrachtiging 13/06/2002 13/09/2002
 ALGERIJE   Bekrachtiging 24/06/1974 24/09/1974
 ANGOLA   Bekrachtiging 07/11/1991 07/02/1992
 ARGENTINIE   Bekrachtiging 11/01/1973 11/04/1973
 ARMENIE   Statenopvolging 05/09/1993 28/07/1988
 AUSTRALIE   Aanvaarding 30/10/1989 30/01/1990
 AZERBEIDZJAN   Bekrachtiging 25/08/1999 25/11/1999
 BAHAMAS, DE   Bekrachtiging 09/10/1997 09/01/1998
 BANGLADESH   Bekrachtiging 09/12/1987 09/03/1988
 BARBADOS   Aanvaarding 10/04/2002 10/07/2002
 BELARUS   Bekrachtiging 28/04/1988 28/07/1988
 BELIZE   Bekrachtiging 26/01/1990 26/04/1990
 BHOUTAN   Bekrachtiging 26/09/2002 26/12/2002
 BOLIVIA   Bekrachtiging 04/10/1976 04/01/1977
 BOSNIÓ EN HERZEGOVINA   Statenopvolging 12/07/1993 03/01/1973
 BRAZILIE   Bekrachtiging 16/02/1973 16/05/1973
 BULGARIJE   Bekrachtiging 15/09/1971 24/04/1972
 BURKINA FASO   Bekrachtiging 07/04/1987 07/07/1987
 BELGIE   Bekrachtiging 31/03/2009 30/06/2009
 CAMBODJA   Bekrachtiging 26/09/1972 26/12/1972
 CANADA   Aanvaarding 28/03/1978 28/06/1978
 CENTRAALAFRIKAANSE REPUBLIEK   Bekrachtiging 01/02/1972 01/05/1972
 CHINA   Aanvaarding 28/11/1989 28/02/1990
 COLOMBIA   Aanvaarding 24/05/1988 24/08/1988
 CONGO (DEMOCRATISCHE REP.)   Bekrachtiging 23/09/1974 23/12/1974
 COSTA RICA   Bekrachtiging 06/03/1996 06/06/1996
 CUBA   Bekrachtiging 30/01/1980 30/04/1980
 CYPRUS   Bekrachtiging 19/10/1979 19/01/1980
 DENEMARKEN   Bekrachtiging 26/03/2003 26/06/2003
 DOMINICAANSE REPUBLIEK   Bekrachtiging 07/03/1973 07/06/1973
 DUITSLAND   Bekrachtiging 30/11/2007 01/03/2008
 ECUADOR   Aanvaarding 24/03/1971 24/04/1972
 EGYPTE   Aanvaarding 05/04/1973 05/07/1973
 EL SALVADOR   Bekrachtiging 20/02/1978 20/05/1978
 ESTLAND   Bekrachtiging 27/10/1995 27/01/1996
 FINLAND   Bekrachtiging 14/06/1999 14/09/1999
 FRANKRIJK   Bekrachtiging 07/01/1997 07/04/1997
 GABON   Aanvaarding 29/08/2003 29/11/2003
 GEORGIE   Statenopvolging 04/11/1992 28/07/1988
 GRENADA   Aanvaarding 10/09/1992 10/12/1992
 GRIEKENLAND   Bekrachtiging 05/06/1981 05/09/1981
 GUATEMALA   Bekrachtiging 14/01/1985 14/04/1985
 GUINEA   Bekrachtiging 18/03/1979 18/06/1979
 HONDURAS   Bekrachtiging 19/03/1979 19/06/1979
 HONGARIJE   Bekrachtiging 23/10/1978 23/01/1979
 IJSLAND   Bekrachtiging 09/11/2004 09/02/2005
 INDIA   Bekrachtiging 24/01/1977 24/04/1977
 IRAK   Aanvaarding 12/02/1973 12/05/1973
 IRAN   Aanvaarding 27/01/1975 27/04/1975
 ITALIE   Bekrachtiging 02/10/1978 02/01/1979
 IVOORKUST   Bekrachtiging 30/10/1990 30/01/1991
 JAPAN   Aanvaarding 09/09/2002 09/12/2002
 JORDANIE   Bekrachtiging 15/03/1974 15/06/1974
 KAMEROEN   Bekrachtiging 24/05/1972 24/08/1972
 KIRGIZISTAN   Aanvaarding 03/07/1995 03/10/1995
 KOEWEIT   Aanvaarding 22/06/1972 22/09/1972
 KOREA (NOORD)   Bekrachtiging 13/05/1983 13/08/1983
 KOREA (ZUID)   Aanvaarding 14/02/1983 14/05/1983
 KROATIE   Statenopvolging 06/07/1992 03/01/1973
 LIBANON   Bekrachtiging 25/08/1992 25/11/1992
 LIBIE   Bekrachtiging 09/01/1973 09/04/1973
 LITOUWEN   Bekrachtiging 27/07/1998 27/10/1998
 MACEDONIE (VOORMALIGE JOEGOSLAVISCHE REP.)   Statenopvolging 30/04/1997 03/01/1973
 MADAGASCAR   Bekrachtiging 21/06/1989 21/09/1989
 MALI   Bekrachtiging 06/04/1987 06/07/1987
 MAROKKO   Bekrachtiging 03/02/2003 03/05/2003
 MAURITANIE   Bekrachtiging 27/04/1977 27/07/1977
 MAURITIUS   Aanvaarding 27/02/1978 27/05/1978
 MEXICO   Aanvaarding 04/10/1972 04/01/1973
 MOLDAVIÓ   Bekrachtiging 14/09/2007 14/12/2007
 MONGOLIE   Aanvaarding 23/05/1991 23/08/1991
 MONTENEGRO   Statenopvolging 26/04/2007 13/08/1983
 NEPAL   Bekrachtiging 23/06/1976 23/09/1976
 NICARAGUA   Bekrachtiging 19/04/1977 19/07/1977
 NIEUW-ZEELAND   Aanvaarding 01/02/2007 01/05/2007
 NIGER   Bekrachtiging 16/10/1972 16/01/1973
 NIGERIA   Bekrachtiging 24/01/1972 24/04/1972
 NOORWEGEN   Bekrachtiging 16/02/2007 16/05/2007
 OEKRAINE   Bekrachtiging 28/04/1988 28/07/1988
 OEZBEKISTAN   Bekrachtiging 15/03/1996 15/06/1996
 OMAN   Aanvaarding 02/06/1978 02/09/1978
 PAKISTAN   Bekrachtiging 30/04/1981 30/07/1981
 PANAMA   Aanvaarding 13/08/1973 13/11/1973
 PARAGUAY   Bekrachtiging 09/11/2004 09/02/2005
 PERU   Aanvaarding 24/10/1979 24/01/1980
 POLEN   Bekrachtiging 31/01/1974 30/04/1974
 PORTUGAL   Bekrachtiging 09/12/1985 09/03/1986
 QATAR   Aanvaarding 20/04/1977 20/07/1977
 ROEMENIE   Bekrachtiging 06/12/1993 06/03/1994
 RUSLAND   Bekrachtiging 28/04/1988 28/07/1988
 RWANDA   Bekrachtiging 25/09/2001 25/12/2001
 SAUDI-ARABIE   Aanvaarding 08/09/1976 08/12/1976
 SENEGAL   Bekrachtiging 09/12/1984 09/03/1985
 SERVIÓ   Statenopvolging 11/09/2001 13/08/1983
 SEYCHELLEN   Bekrachtiging 28/05/2004 28/08/2004
 SLOVAKIJE   Statenopvolging 31/03/1993 14/05/1977
 SLOVENIE   Statenopvolging 05/11/1992 03/01/1973
 SPANJE   Bekrachtiging 10/01/1986 10/04/1986
 SRI LANKA   Aanvaarding 07/04/1981 07/07/1981
 SYRIE   Aanvaarding 21/02/1975 21/05/1975
 TADZJIKISTAN   Bekrachtiging 28/08/1992 28/11/1992
 TANZANIA   Bekrachtiging 02/08/1977 02/11/1977
 TSJAAD   Bekrachtiging 17/06/2008 17/09/2008
 TSJECHISCHE REP.   Statenopvolging 26/03/1993 14/05/1977
 TUNESIE   Bekrachtiging 10/03/1975 10/06/1975
 TURKIJE   Bekrachtiging 21/04/1981 21/07/1981
 URUGUAY   Bekrachtiging 09/08/1977 09/11/1977
 VENEZUELA   Aanvaarding 21/03/2005 21/06/2005
 VERENIGD KONINKRIJK   Bekrachtiging 01/08/2002 01/11/2002
 VERENIGDE STATEN   Aanvaarding 02/09/1983 02/12/1983
 VIETNAM   Bekrachtiging 20/09/2005 20/12/2005
 ZAMBIA   Bekrachtiging 21/06/1985 21/09/1985
 ZIMBABWE   Bekrachtiging 30/05/2006 30/08/2006
 ZUID-AFRIKA   Aanvaarding 18/12/2003 18/03/2004
 ZWEDEN   Bekrachtiging 13/01/2003 13/04/2003
 ZWITSERLAND   Aanvaarding 03/10/2003 03/01/2004
Verklaring
" Voor België moet de notie " cultuurgoederen " geïnterpreteerd worden als beperkt tot de goederen bedoeld in de bijlage van de Verordening (EEG) nr. 3911/92 van de Raad van 9 december 1992 betreffende de uitvoer van cultuurgoederen, zoals gewijzigd, en de bijlage van de Richtlijn 93/7/EEG van de Raad van 15 maart 1993 betreffende de teruggave van cultuurgoederen die op onrechtmatige wijze buiten het grondgebied van een Lidstaat zijn gebracht, zoals gewijzigd. "
De Minister van Buitenlandse Zaken,
K. DE GUCHT


type: legislation

jurisdiction: Belgium

text:
Artikel    M . Toepassingsmodaliteiten voor de beperking van de Belgische belasting op dividenden.
1° Individuele aanvraag
De procedure voor de vermindering van de roerende voorheffing op grond van een individuele aanvraag ingediend door middel van een formulier 276 Div.-Aut blijft zoals vroeger van toepassing.
2° Collectieve aanvraag
De Belgische administratie heeft een nieuw " collectief " formulier nr. 276 Coll. (USA) opgemaakt waardoor inwoners van de Verenigde Staten die dividenden uit Belgische bronnen ontvangen, vermindering van de roerende voorheffing kunnen bekomen. Dit nieuwe formulier zal mogen worden gebruikt door de banken die optreden voor rekening van hun cliënten die inwoner zijn van de Verenigde Staten. Het collectieve formulier mag uitsluitend worden gebruikt om een vermindering van de roerende voorheffing tot 15 % te bekomen (toepassing van artikel 10, § 2, b) , van de Belgisch-Amerikaanse Overeenkomst) en uitsluitend door terugbetaling van het teveel geheven bedrag. De personen die het tarief van 5 % wensen te genieten dat is voorbehouden voor belangrijke deelnemingen (toepassing van artikel 10, § 2, a) , van de Belgisch-Amerikaanse Overeenkomst) of die de toepassing wensen van de procedure van onmiddellijke beperking bij de bron moeten een individuele aanvraag om vermindering indienen door middel van het formulier nr. 276 Div.-Aut.
Een collectief formulier mag worden gebruikt door ten minste 10 en ten hoogste 200 uiteindelijk gerechtigden.
De bank vult op eigen verantwoordelijkheid de collectieve aanvraag in drievoud in, waarbij een afzonderlijk formulier wordt gebruikt per Belgische vennootschap die de inkomsten verschuldigd is. De bank bewaart een exemplaar van de aanvraag en zendt de twee andere exemplaren naar het Centraal Taxatiekantoor Brussel-Buitenland, Jan Jacobsplein 10, te 1000 Brussel, vóór het verstrijken van een termijn van drie jaar, aanvangend op 1 januari van het jaar dat volgt op dat van de betaalbaarstelling van de dividenden.
Voor elke uiteindelijk gerechtigde die is vermeld in de collectieve aanvraag moet een door de Amerikaanse belastingautoriteiten verstrekt (individueel of collectief) woonplaatsattest bij de aanvraag worden gevoegd.
Met betrekking tot effecten aan toonder moeten bij de aanvraag om vermindering bewijsstukken worden gevoegd, zoals couponborderellen, waarin is vastgelegd dat de personen vermeld in het formulier de uiteindelijk gerechtigden tot de dividenden zijn en waarin het bedrag van de eventueel geheven roerende voorheffing wordt vermeld.
Het nieuwe formulier nr. 276 Coll. (USA) wordt hierna weergegeven.
Het zal binnenkort beschikbaar zijn op de website http://finform.fgov.be van het Ministerie van Financiën die is voorbehouden voor elektronische formulieren en zal kosteloos in PDF formaat kunnen worden opgevraagd.
 BIJLAGE.
 Art.  N. (Formulieren niet opgenomen om technische redenen. Zie B.S. 20-07-2002, p. 32805-32816).


text: Artikel  M. Daar dit Akkoord door België op 2 december 1989 is opgezegd, zal dit op 1 januari 1990 ophouden uitwerking te hebben, overeenkomstig artikel 10.


text:
HOOFDSTUK I.  - Speciale vervoermiddelen.
 Artikel     1 . In het internationaal vervoer van aan bederf onderhevige levensmiddelen mogen vervoermiddelen niet worden aangeduid als "geisoleerde", "niet-mechanisch gekoelde", "mechanisch gekoelde" of "verwarmde" vervoermiddelen, tenzij zij beantwoorden aan de definities en normen vervat in Bijlage 1 bij deze Overeenkomst.
 Art.    2 . De Overeenkomstsluitende Partijen nemende nodige maatregelen op dat de in artikel 1 genoemde vervoermiddelen, overeenkomstig het bepaalde in de aanhangsels 1, 2, 3 en 4 van Bijlage 1 bij deze Overeenkomst, worden gecontroleerd en wordt nagegaan of deze aan bedoelde normen beantwoorden. Elke Overeenkomstsluitende Partij erkent de geldigheid van certificaten van goedkeuring die, overeenkomstig het bepaalde in Bijlage 1 bij deze Overeenkomst, aanhangsel 1, vierde lid, zijn afgegeven door de bevoegde instantie van een andere Overeenkomstsluitende Partij. Elke Overeenkomstsluitende Partij kan de geldigheid erkennen van certificaten van goedkeuring die, overeenkomstig het bepaalde in Bijlage 1 bij deze Overeenkomst, aanhangsel 1 en 2, zijn afgegeven door de bevoegde instantie van een Staat niet zijnde een Overeenkomstsluitende Partij.
 HOOFDSTUK II.  - Het gebruik van speciale vervoermiddelen bij het internationaal vervoer van bepaalde aan bederf onderhevige levensmiddelen.
 Art.    3 . 1. Het bepaalde in artikel 4 van deze Overeenkomst geldt voor alle vormen van vervoer, zowel voor rekening van anderen als voor eigen rekening, dat - onder voorbehoud van het bepaalde in het tweede lid van dit artikel - uitsluitend per spoor of over de weg, of in een combinatie van beide, wordt uitgevoerd, van
- diepbevroren of bevroren levensmiddelen,
- levensmiddelen genoemd in Bijlage 3 van deze Overeenkomst, ook indien zij niet diepbevroren of bevroren zijn,
indien de plaats waar de goederen of het vervoermiddel dat deze goederen bevat worden geladen in een spoorwagen of een wegvervoermiddel en de plaats waar de goederen of het vervoermiddel dat deze goederen bevat worden uitgeladen in twee verschillende Staten zijn gelegen en de plaats waar de goederen worden uitgeladen is gelegen op het grondgebied van een Overeenkomstsluitende Partij.
Ingeval het vervoer een of meer zeereizen omdat, anders dan die welke zijn bedoeld in het tweede lid van dit artikel, dient elk vervoer over land afzonderlijk te worden beschouwd.
2. Het in het eerste lid van dit artikel bepaalde is eveneens van toepassing op zeereizen van minden dan 150 km, mits de goederen zonder tussentijdse verlading worden verscheept in het (de) voor het vervoer over land gebruikte vervoermiddel(en), en deze zeereizen voorafgaan aan en/of volgen op vervoer over land als bedoeld in het eerste lid van dit artikel.
3. Niettegenstaande het bepaalde in het eerste en tweede lid van dit artikel, behoeven de Overeenkomstsluitende Partijen het in artikel 4 van deze Overeenkomst bepaalde niet toe te passen op het vervoer van niet voor menselijke consumptie bestemd voedsel.
 Art.    4 . 1. Voor het vervoer van aan bederf onderhevige levensmiddelen als aangegeven in de Bijlagen 2 en 3 bij deze Overeenkomst dient gebruik te worden gemaakt van de in artikel 1 van deze Overeenkomst bedoelde vervoermiddelen, tenzij de voor de gehele duur van het vervoer te verwachten temperaturen deze eis beslist onnodig maken om de temperaturen, als vastgelegd in de Bijlagen 2 en 3 bij deze Overeenkomst, te kunnen handhaven. De keuze en het gebruik van het vervoermiddel dient zodanig te zijn dat het mogelijk is de in deze Bijlagen vastgelegde temperaturen te handhaven tijdens de gehele duur van het vervoer. Tevens dienen alle nodige maatregelen te worden genomen, in het bijzonder wat betreft de temperaturen van de levensmiddelen bij inlading, de ijsvoorziening bij de aanvang van het vervoer en onderweg of andere noodzakelijke handelingen. Niettemin is het in dit lid bepaalde uitsluitend van toepassing voor zover het niet strijdig is met internationale verplichtingen met betrekking tot internationaal vervoer, die door de Overeenkomstsluitende Partijen zijn aangegaan op grond van verdragen welke op het tijdstip van de inwerkingtreding van deze Overeenkomst van kracht waren, of van daarvoor in de plaats gekomen verdragen.
2. Indien gedurende een transport dat onderworpen is aan de bepalingen van deze Overeenkomst aan het bepaalde in het eerste lid van dit artikel niet is voldaan,
a) mag niemand de levensmiddelen na beëindiging van het vervoer binnen het grondgebied van een Overeenkomstsluitende Partij van de hand doen, tenzij de bevoegde instanties van die Overeenkomstsluitende Partij het verenigbaar achten met de eisen van de volksgezondheid daartoe machtiging te verlenen, mits in dat geval aan de bij het verlenen van bedoelde machtiging door die instanties eventueel te stellen voorwaarden wordt voldaan;
b) mag elke Overeenkomstsluitende Partij, met het oog op de volksgezondheid of het voorkomen van dierenziekten en voor zover dit niet strijdig is met de andere in de laatste zin van het eerste lid van dit artikel bedoelde internationale verplichtingen, de invoer van de levensmiddelen binnen haar grondgebied verbieden of deze invoer binden aan door haar vast te stellen voorwaarden.
3. Vervoerders die voor rekening van derden vervoersopdrachten uitvoeren zijn gehouden te handelen overeenkomstig het in het eerste lid van dit artikel bepaalde, slechts voor zover zij zich verbonden hebben prestaties te leveren of te doen leveren, die zijn gericht op het naleven daarvan en voor zover zulks afhankelijk is van het leveren van die prestaties. Indien andere personen, natuurlijke personen of rechtspersonen, zich hebben verbonden prestaties te leveren of te doen leveren, die zijn gericht op het naleven van de bepalingen van deze Overeenkomst, zijn zij gehouden de naleving daarvan te waarborgen, voor zover deze afhankelijk is van de prestaties welke zij op zich genomen hebben, te leveren of te doen leveren.
4. Voor de duur van een transport dat wordt uitgevoerd overeenkomstig de bepalingen van deze Overeenkomst en waarbij de plaats van inlading op het grondgebied van een Overeenkomstsluitende Partij is gelegen, berust de verantwoordelijkheid voor het naleven van het in het eerste lid van dit artikel bepaalde, met inachtneming van het bepaalde in het derde lid van dit artikel.
- in het geval het vervoer betreft dat wordt uitgevoerd voor rekening van derden, bij de persoon, een natuurlijke persoon dan wel een rechtspersoon, die, volgens het vervoerbewijs, de afzender is of, zo een vervoerbewijs ontbreekt, bij de persoon, een natuurlijke persoon dan wel een rechtspersoon, die de vervoerovereenkomst met de vervoerder heeft aangegaan;
- in de overige gevallen bij de persoon, een natuurlijke persoon dan wel een rechtspersoon, die het transport uitvoert.
 HOOFDSTUK III.  - Diverse bepalingen.
 Art.    5 . De bepalingen van deze Overeenkomst zijn niet van toepassing op vervoer over land dat zonder tussentijdse verlading van de goederen met gebruikmaking van laadkisten geschiedt, mits deze transporten voorafgegaan of gevolgd worden door zeereizen, anders dan die welke bedoeld zijn in het tweede lid van artikel 3 van deze Overeenkomst.
 Art.    6 . 1. Elke Overeenkomstsluitende Partij neemt alle gewenste maatregelen ter waarborging van de naleving van de bepalingen van deze Overeenkomst. De bevoegde instanties van de Overeenkomstsluitende Partij houden elkaar op de hoogte van de met dit doel genomen algemene maatregelen.
2. Indien een Overeenkomstsluitende Partij een inbreuk vaststelt gemaakt door een persoon die op het grondgebied van een andere Overeenkomstsluitende Partij woont, of die persoon een boete oplegt, geeft de bevoegde instantie van de eerste Partij de bevoegde instantie van de andere Partij kennis van de vastgestelde inbreuk en van de opgelegde boete.
 Art.    7 . De Overeenkomstsluitende Partijen behouden het recht bilaterale of multilaterale overeenkomsten aan te gaan waarin bepaald wordt dat de bepalingen, van toepassing op zowel speciale vervoermiddelen als op de temperaturen die bij het vervoer van bepaalde aan bederf onderhevige levensmiddelen dienen te worden gehandhaafd, strenger mogen zijn dan de bepalingen van deze Overeenkomst, met name vanwege bijzondere klimatologische omstandigheden. Deze bepalingen zijn slechts van toepassing op internationaal vervoer dat wordt verricht tussen de Overeenkomstsluitende Partijen die bilaterale of multilaterale overeenkomsten als bedoeld in dit artikel hebben gesloten. Van deze overeenkomst dient kennisgeving te worden gedaan aan de Secretaris-Generaal van de Verenigde Naties die de Overeenkomstsluitende Partijen die deze overeenkomsten niet hebben ondertekend daarvan mededeling doet.
 Art.    8 . Het niet nakomen van de bepalingen van deze Overeenkomst tast niet het bestaan of de geldigheid aan van voor het uitvoeren van het vervoer afgesloten overeenkomsten.
 HOOFDSTUK IV.  - Slotbepalingen.
 Art.    9 . 1. Staten die lid zijn van de Economische Commissie voor Europa en Staten, die, overeenkomstig het bepaalde in paragraaf 8 van het mandaat van de Commissie, met raadgevende stem tot de Commissie zijn toegelaten, kunnen partij worden bij deze Overeenkomst,
a) door haar te ondertekenen;
b) door haar te bekrachtigen na naar onder voorbehoud van bekrachtiging te hebben ondertekend; of
c) door ertoe toe te treden.
2. Staten die, overeenkomstig het bepaalde in paragraaf 11 van het mandaat van de Economische Commissie voor Europa, aan bepaalde werkzaamheden van de Commissie kunnen deelnemen, kunnen bij deze Overeenkomst partij worden door na de inwerkingtreding ervan tot de Overeenkomst toe te treden.
3. Deze Overeenkomst staat ter ondertekening open tot en met 31 mei 1971. Van die datum af staat zij open voor toetreding.
4. Bekrachtiging of toetreding geschiedt door nederlegging van een akte bij de Secretaris-Generaal van de Verenigde Naties.
 Art.    10 . 1. Elke Staat kan op het tijdstip dat hij deze Overeenkomst zonder voorbehoud van bekrachtiging ondertekent of zijn akte van bekrachtiging of toetreding nederlegt, alsmede op elk later tijdstip door middel van een aan de Secretaris-Generaal van de Verenigde Naties gerichte kennisgeving verklaren, dat deze Overeenkomst niet van toepassing is op vervoer binnen al zijn buiten Europa gelegen grondgebieden of één daarvan.
Indien deze kennisgeving is gedaan na de inwerkingtreding van de Overeenkomst voor de Staat die deze kennisgeving doet, is de Overeenkomst na verloop van negentig dagen na de datum waarop de Secretaris-Generaal deze kennisgeving heeft ontvangen niet langer van toepassing op vervoer binnen het (de) in deze kennisgeving aangegeven grondgebied(en).
2. Een Staat die een verklaring als bedoeld in het eerste lid van dit artikel heeft afgelegd mag op elk later tijdstip door middel van een aan de Secretaris-Generaal gerichte kennisgeving verklaren, dat de Overeenkomst van toepassing is op vervoer binnen een overeenkomstig het eerste lid van dit artikel aangewezen grondgebied en dat de Overeenkomst honderd en tachtig dagen na de datum van ontvangst van deze kennisgeving door de Secretaris-Generaal van toepassing wordt op vervoer binnen genoemd grondgebied.
 Art.    11 . 1. Deze Overeenkomst treedt in werking een jaar nadat vijf van de in artikel 9, eerste lid, genoemde Staten haar zonder voorbehoud van bekrachtiging hebben ondertekend of hun akten van bekrachtiging of toetreding hebben nedergelegd.
2. Ten aanzien van een Staat die deze Overeenkomst bekrachtigt of ertoe toetreedt nadat vijf Staten haar zonder voorbehoud van bekrachtiging hebben ondertekend of hun akten van bekrachtiging of toetreding hebben nedergelegd, treedt deze Overeenkomst een jaar nadat de betrokken Staat zijn akte van bekrachtiging of toetreding heeft nedergelegd, in werking.
 Art.    12 . 1. Elke Overeenkomstluitende Partij kan deze Overeenkomst opzeggen door hiervan aan de Secretaris-Generaal van de Verenigde Naties kennisgeving te doen.
2. De opzegging wordt van kracht vijftien maanden na de datum waarop de Secretaris-Generaal kennisgeving van de opzegging heeft ontvangen.
 Art.    13 . Deze Overeenkomst houdt op van kracht te zijn indien het aantal Overeenkomstsluitende Partijen gedurende een aaneengesloten periode van twaalf maanden na haar inwerkingtreding minder dan vijf bedraagt.
 Art.    14 . 1. Elke Staat kan op het tijdstip dat hij deze Overeenkomst zonder voorbehoud van bekrachtiging ondertekent of zijn akte van bekrachtiging of toetreding nederlegt, of op elk later tijdstip, door middel van een aan de Secretaris-Generaal van de Verenigde Naties gerichte kennisgeving, verklaren dat deze Overeenkomst eveneens zal gelden voor alle gebieden of één of meer daarvan, voor de internationale betrekkingen waarvan die Staat verantwoordelijk is. Deze Overeenkomst geldt voor het gebied of de gebieden genoemd in deze kennisgeving, met ingang van de negentigste dag na ontvangst van de kennisgeving door de Secretaris-Generaal of, indien de Overeenkomst op die dag nog niet in werking is getreden, met ingang van de datum van haar inwerkingtreding.
2. Een Staat die een verklaring als bedoeld in het eerste lid van dit artikel heeft afgelegd, waardoor deze Overeenkomst eveneens geldt voor een gebied voor welks internationale betrekkingen hij verantwoordelijk is, kan deze Overeenkomst, overeenkomstig het bepaalde in artikel 12, ten aanzien van dat gebied afzonderlijk opzeggen.
 Art.    15 . 1. Geschillen tussen twee of meer Overeenkomstsluitende Partijen, de uitlegging of toepassing van deze Overeenkomst betreffende, worden, indien mogelijk, door middel van onderlinge onderhandeling geregeld.
2. Elk geschil dat niet door middel van onderhandeling wordt geregeld, wordt op verzoek van een der bij het geschil betrokken Overeenkomstsluitende Partijen, aan een scheidsrechterlijke beslissing onderworpen en dienovereenkomstig aan één of meer in onderlinge overeenstemming tussen die Partijen gekozen scheidsmannen ter beslissing voorgelegd.
Indien binnen drie maanden na de datum van het verzoek om een scheidsrechterlijke beslissing de bij het geschil betrokken Partijen niet tot overeenstemming kunnen komen aangaande de keuze van een scheidsman of van scheidsmannen, kan elk van die Partijen de Secretaris-Generaal van de Verenigde Naties verzoeken één enkele scheidsman aan te wijzen, aan wie het geschil ter beslissing zal worden voorgelegd.
3. De beslissing van de overeenkomstig het bepaalde in het voorgaande lid aangewezen scheidsman of scheidsmannen is bindend ten aanzien van de bij het geschil betrokken Overeenkomstsluitende Partijen.
 Art.    16 . 1. Elke Staat kan op het tijdstip van ondertekening of bekrachtiging van of toetreding tot deze Overeenkomst verklaren dat hij zich niet gebonden acht door het tweede en het derde lid van artikel 15 van deze Overeenkomst. De andere Overeenkomstsluitende Partijen zijn tegenover een Overeenkomstsluitende Partij die een dergelijk voorbehoud heeft gemaakt, niet gebonden door deze leden.
2. Elke Overeenkomstsluitende Partij die overeenkomstig het bepaalde in het eerste lid van dit artikel een voorbehoud heeft gemaakt, kan dit voorbehoud te allen tijde door middel van een aan de Secretatis-Generaal van de Verenigde Naties gerichte kennisgeving intrekken.
3. Met uitzondering van het voorbehoud voorzien in het eerste lid van dit artikel, kan geen enkel voorbehoud ten aanzien van deze Overeenkomst worden toegestaan.
 Art.    17 . 1. Nadat deze Overeenkomst drie jaar van kracht is geweest kan elke Overeenkomstsluitende Partij, door middel van een aan de Secretaris-Generaal van de Verenigde Naties gerichte kennisgeving, verzoeken een conferentie bijeen te roepen met het doel deze Overeenkomst aan een onderzoek te onderwerpen. De Secretaris-Generaal stelt alle Overeenkomstsluitende Partijen van dit verzoek in kennis en, indien binnen een termijn van vier maanden, gerekend vanaf de datum waarop de Secretaris-Generaal de kennisgeving heeft verzonden, niet minder dan één derde der Overeenkomstsluitende Partijen van hun instemming met dit verzoek hebben blijk gegeven, roept de Secretaris-Generaal een conferentie ter bestudering van deze Overeenkomst bijeen.
2. Indien overeenkomstig het bepaalde in het eerste lid van dit artikel een conferentie bijeen wordt geroepen, stelt de Secretaris-Generaal alle Overeenkomstsluitende Partijen daarvan in kennis en verzoekt hun binnen een termijn van drie maanden de voorstellen in te dienen, die zij door de conferentie behandeld wensen te zien. Ten minste drie maanden voor de aanvang van de conferentie doet de Secretaris-Generaal alle Overeenkomstsluitende Partijen, te zamen met de tekst van bovengenoemde voorstelen, de voorlopige agenda van de conferentie toekomen.
3. De Secretaris-Generaal nodigt alle in artikel 9, eerste lid, van deze overeenkomst genoemde Staten, te zamen met de Staten die, overeenkomstig het bepaalde in artikel 9, tweede lid, partij bij deze Overeenkomst zijn geworden, uit de op grond van dit artikel bijeen te roepen conferenties bij te wonen.
 Art.    18 . 1. Elke Overeenkomstsluitende Partij kan één of meer wijzigingen op deze Overeenkomst voorstellen. De tekst van een voorgestelde wijziging dient ter kennis van de Secretaris-Generaal van de Verenigde Naties te worden gebracht, die deze ter kennis brengt van alle Overeenkomstsluitende Partijen en alle andere in artikel 9, eerste lid, van deze Overeenkomst genoemde Staten.
2. Binnen een tijdsbestek van zes maanden gerekend van de datum waarop de Secretaris-Generaal mededeling doet van de voorgestelde wijziging, kan elke Overeenkomstsluitende Partij de Secretaris-Generaal berichten.
a) dat zij bezwaar maakt tegen de voorgestelde wijziging, of
b) dat, hoewel zij voornemens is het voorstel te aanvaarden, in haar land aan de voor de aanvaarding noodzakelijk voorwaarden nog niet is voldaan.
3. Indien een Overeenkomstsluitende Partij de Secretaris-Generaal een kennisgeving zendt als voorzien in het tweede lid, letter b, van dit artikel, kan zij, zolang de Secretaris-Generaal geen bericht van aanvaarding van de voorgestelde wijziging heeft gezonden, binnen een tijdsbestek van negen maanden, gerekend van de datum af, waarop de termijn van zes maanden, als voorgeschreven met betrekking tot de eerste kennisgeving, is verstreken, bezwaar tegen de voorgestelde wijziging maken.
4. Indien overeenkomstig het bepaalde in het tweede en derde lid van dit artikel bezwaar wordt gemaakt tegen de voorgestelde wijziging, wordt de wijziging geacht niet te zijn aanvaard en wordt zij niet van kracht.
5. Indien overeenkomstig het bepaalde in het tweede en derde lid van dit artikel geen bezwaar is gemaakt tegen de voorgestelde wijziging, wordt de wijziging geacht te zijn aanvaard op de hierna te noemen datum:
a) indien geen enkele Overeenkomstsluitende Partij de Secretaris-Generaal, overeenkomstig het bepaalde in het tweede lid, letter b, van dit artikel, een kennisgeving heeft gezonden, na het verstrijken van de in het tweede lid van dit artikel genoemde termijn van zes maanden;
b) indien ten minste één Overeenkomstsluitende Partij de Secretaris-Generaal, overeenkomstig het bepaalde in het tweede lid, letter b, van dit artikel, een kennisgeving heeft gezonden, op één van de twee volgende data, en wel die datum welke het eerst valt:
- de datum waarop alle Overeenkomstsluitende Partijen die een dergelijke kennisgeving hebben ingezonden de Secretaris-Generaal van hun aanvaarding van het voorstel in kennis hebben gesteld, met dien verstande dat, indien alle kennisgevingen van aanvaarding worden ingezonden voor het verstrijken van de in het tweede lid van dit artikel genoemde termijn van zes maanden, deze datum zal worden aangemerkt als de datum waarop de bedoelde termijn van zes maanden verstrijkt;
- de datum waarop de in het eerste lid van dit artikel genoemde termijn van negen maanden verstrijkt.
6. Een als aanvaard geachte wijziging wordt zes maanden na de datum waarop zij werd geacht te zijn aanvaard van kracht.
7. De Secretaris-Generaal bericht ten spoedigste alle Overeenkomstsluitende Partijen of, overeenkomstig het bepaalde in het tweede lid, letter a, van dit artikel, bezwaar tegen de voorgestelde wijziging is gemaakt en of één of meer Overeenkomstsluitende Partijen hem een kennisgeving overeenkomstig het bepaalde in het tweede lid, letter b, van dit artikel hebben gezonden. Indien hem door één of meer Overeenkomstsluitende Partijen een dergelijke verklaring is gezonden, bericht hij vervolgens alle Overeenkomstsluitende Partijen of van de zijde van de Overeenkomstsluitende Partij of Partijen door wie een dergelijke kennisgeving is gezonden, tegen de voorgestelde wijziging bezwaar wordt gemaakt of dat deze wordt aanvaard.
8. Onafhankelijk van de gang van zaken met betrekking tot wijzigingen, als omschreven in het eerste tot en met het zesde lid van dit artikel, kunnen de Bijlagen en Aanhangsels van deze Overeenkomst worden gewijzigd in onderlinge overeenstemming tussen de bevoegde instanties van alle Overeenkomstsluitende Partijen. Indien de bevoegde instantie van een Overeenkomstsluitende Partij te kennen heeft gegeven dat, op grond van haar nationale recht, goedkeuring harentwege gebonden is aan een bijzondere machtiging of aan de goedkeuring van een wetgevend lichaam, wordt de goedkeuring van de betrokken Overeenkomstsluitende Partij met betrekking tot de wijziging van een Bijlage niet geacht te zijn gegevens alvorens de Overeenkomstsluitende Partij de Secretaris-Generaal ervan heeft verwittigd dat de vereiste machtiging of goedkeuring is verkregen. In de tussen de bevoegde instanties bereikte overeenstemming kan worden bepaald dat gedurende een overgangsperiode de oude Bijlagen, naast de nieuwe, geheel of gedeeltelijk van kracht zullen blijven. De Secretatis-Generaal bepaalt de datum waarop de uit dergelijke wijzigingen voortkomende nieuwe teksten van kracht worden.
 Art.    19 . Benevens zorg te dragen voor toezending van de kennisgevingen bedoeld in de artikelen 17 en 18 van deze Overeenkomst, doet de Secretaris-Generaal van de Verenigde Naties de in artikel 9, eerste lid, van deze Overeenkomst genoemde Staten en de overeenkomstige artikel 9, tweede lid, bij deze Overeenkomst partij geworden Staten, eveneens mededeling van:
a) iedere ondertekening, bekrachtiging en toetreding overeenkomstig artikel 9;
b) de data van inwerkingtreding van deze Overeenkomst ingevolge artikel 12;
c) iedere opzegging overeenkomstig artikel 12;
d) beëindiging van deze Overeenkomst overeenkomstig artikel 13;
e) kennisgeving ontvangen overeenkomstig de artikelen 10 en 14;
f) verklaringen en kennisgevingen ontvangen overeenkomstig het eerste en tweede lid van artikel 16:BR}g) de datum van inwerkingtreding van eventuele wijzigingen ingevolge artikel 18.
 Art.    20 . Na 31 mei 1971 wordt het origineel van deze Overeenkomst nedergelegd bij de Secretaris-Generaal van de Verenigde Naties, die een gewaarmerkt afschrift zal doen toekomen aan ieder der in artikel 9, eerste en tweede lid, van deze Overeenkomst genoemde Staten.
Ten blijke waarvan de ondergetekenden, daartoe behoorlijk gemachtigd, deze Overeenkomst hebben ondertekend.
Gedaan te Genève, de eerste september 1970, in een exemplaar, in de Engelse, de Franse en de Russische taal, zijnde deze drie teksten gelijkelijk authentiek.
 BIJLAGEN.
 Art.    N1 . Bijlage 1:
Definities van en normen voor speciale vervoermiddelen voor het vervoer van aan bederf onderhavige levensmiddelen (Wagons, vrachtwagens, aanhangwagens, opleggers, loodkeister en andere soortgelijke middelen van vervoer.
<Om technische reden werd deze bijlage niet opgenomen in het systeem; Zie B.St. 21-11-1979, p. 13344>
<Wijzigingen, zie B.St. 08-04-1983, p. 4368>
Bijlage 1 - Aanhangsel 1: Maatregelen met betrekking tot de controle op de naleving van de normen die gelden voor geisoleende, niet-mecanisch gekoelde, mechanisch gekoelde of verwarmde vervoermiddelen.
<Zie B.St. 21-11-1979, p. 13345>
<Wijzigingen, zie B.St. 08-04-1983, p. 4369>
Bijlage 1. - Aanhangsel 2: Werkwijzen en procedures voor het bepalen en bevroren van het isolerend vermogen en de doelmatigheid van de koel- of verwarmingsinstallaties van speciale vervoermiddelen voor het vervoer van aan bederf onderhevige levensmiddelen.
<Zie B.St. 21-11-1979, p. 13346>
<Wijzigingen, zie B.St. 08-04-1983, p. 4370>
Bijlage 1. - Aanhangsel 3: Formulier voor een certificaat van goedkeuring voor geïsoleerde, niet-mechanisch zowel als mechanisch gekoelde of verwarmde vervoermiddelen gebruikt bij het internationale vervoer over land van aan bederf onderhevige levensmiddelen.
<Zie B.St. 21-11-1979, p. 13360>
Bijlage 1. - Aanhangsel 4: Identificatietekens aan te brengen op speciale vervoermiddelen.
<Zie B.St. 21-11-1979, p. 13361>
<Wijzigingen: B.St. 08-04-1979, p. 4372>
 Art.    N2 . Bijlage 2:
Temperaturen waarop bevroren en diepbevroren levensmiddelen tijdens het vervoer dienen te worden gehouden.
<Zie B.St. 21-11-1979, p. 13362>
 Art.  N3. Bijlage 3:
Temperaturen waarop bepaalde levensmiddelen welke noch bevroren noch diepbevroren zijn tijdens het vervoer dienen te worden gehouden.
 <Zie B.St. 21-11-1979, p. 13362>