text:
TITEL I.  - TOEPASSING VAN ARTIKEL 3 VAN HET VERDRAG.
 Toestand van de werknemers die tijdelijk van het ene land naar  het andere land worden gedetacheerd.
 Artikel    1 . 1. Wanneer de werknemers of de ermede gelijkgestelden in een ander land dan dat van hun gewone verblijfplaats zijn tewerkgesteld door een onderneming, die in het land van die verblijfplaats een inrichting heeft waarvan de betrokkenen normaal afhangen en op wie de in het land van hun gewone tewerkstelling van kracht zijnde wetgeving toepasselijk blijft overeenkomstig artikel 3, § 2, a, van het Verdrag, zijn de navolgende bepalingen van toepassing :
1° de werkgever en de betrokkenen regelen rechtstreeks elke kwestie betreffende hun sociale zekerheidsbijdragen met de Nationale Kas voor Maatschappelijke Zekerheid, waarbij de verzekerde is aangesloten ingevolge de diensten in de onderneming die hem detacheert wanneer het land van de gewoonlijke arbeidsplaats Tunesië is, en met de Rijksdienst voor maatschappelijke zekerheid, wanneer dit land België is;
2° de bevoegde instellingen van het land van de gewoonlijke arbeidsplaats geven aan elke betrokkene een getuigschrift, waarvan het model in gemeen overleg werd opgemaakt en waarbij bevestigd wordt dat de betrokkene voort onder de sociale-zekerheidsregeling van dit land valt. Dit getuigschrift moet door de aangestelde van de werkgever in het andere land, als zulke aangestelde bestaat, zoniet door de werknemer zelf, worden voorgelegd;
3° de omstandigheid dat de tewerkstelling van de werknemer voor een bepaald seizoen geldt, kan niet worden aangehouden om de toepassing van de regelen bepaald bij 1°, en 2°, voormeld, te beletten.
2. Onder bevoegde instellingen in de zin van 1, 2°, wordt er, in België, de Rijksdienst voor maatschappelijke zekerheid en in Tunesië, " De Nationale Kas voor Maatschappelijke Zekerheid " verstaan.
 Toestand van de werknemers, onderdanen van één van de landen,  die in de diplomatieke of consulaire posten van dit land bij het andere land tewerkgesteld.
 Art.    2 . 1. Het keuzerecht, bepaald bij artikel 4, § 2 van het Verdrag, kan worden uitgeoefend binnen zes maanden na de datum waarop de werknemer in de diplomatieke of consulaire post dan wel in persoonlijke dienst van agenten van deze post in dienst is getreden.
Voor de werknemers die op de datum van het van kracht worden van deze Schikking in een diplomatieke of consulaire post of door een agent van deze post tewerkgesteld waren, gaat de termijn van zes maanden in te rekenen van deze datum.
2. De keuze heeft uitwerking te rekenen van de eerste dag van de maand die volgt op die tijdens dewelke de keuze van de betrokkene aan de bevoegde instelling, aangeduid onder 3, werd betekend. Zolang de keuze geen uitwerking heeft, alsook indien er geen keuze werd uitgeoefend, is het bepaalde bij artikel 4, § 2, eerste lid van het Verdrag van toepassing.
3. De werknemer oefent zijn keuzerecht uit door zijn keuze bij ter post aangetekende brief aan de Rijksdienst voor maatschappelijke zekerheid of aan de Nationale Kas voor Maatschappelijke Zekerheid te betekenen, naar gelang hij de toepassing van de Belgische dan wel van de Tunesische wetgeving verkiest. Hij stelt zijn werkgever dadelijk daarvan in kennis.
4. Indien de werknemer de wetgeving van zijn land van herkomst kiest, overhandigt de onder 3 aangeduide instelling hem een getuigschrift luidens hetwelk hij, gedurende zijn tewerkstelling in de diplomatieke of consulaire post, of bij een agent van die post, onder de wetgeving valt die zij toepast.
 TITEL II.  - GEMENE BEPALINGEN VOOR VERSCHILLENDE RISICO'S.
 Art.    3 . Voor de ingang van het recht op de prestaties, worden de verzekeringsperiodes volbracht onder elke regeling en de periodes die gelijkwaardig aan verzekeringsperiodes overeenkomstig deze regelen worden erkend, met inachtneming van de navolgende regelen samengeteld :
1° bij de verzekeringsperiodes en de periodes die overeenkomstig de wetgeving van één van de landen als gelijkwaardig worden erkend, worden de periodes die onder de wetgeving van het andere land werden volbracht of als gelijkwaardig werden erkend, gevoegd voor zover het nodig is er beroep op te doen om de verzekeringsperiodes of als gelijkwaardig erkende periodes van eerstgenoemd land, zonder overlapping, aan te vullen;
2° wanneer een werknemer ten laste van de instellingen van beide landen aanspraak heeft op prestaties, wordt de onder 1° hierboven vastgestelde regel in elk land afzonderlijk toegepast.
De verzekeringsperiodes en de gelijkwaardige periodes komen in aanmerking zoals zij voortvloeien uit de wetgeving onder dewelke zij werden volbracht.
De arbeidsperiodes die geacht worden ondergronds te zijn volbracht onder de bijzondere mijnwerkersregeling van één van de landen, komen in aanmerking als periodes van ondergrondse arbeid ten aanzien van de bijzondere mijnwerkersregeling van het andere land.
Wanneer overeenkomstig de wetgeving van een land, het in aanmerking nemen van bepaalde verzekeringsperiodes of gelijkwaardige periodes afhankelijk is gesteld van de voorwaarde dat zij binnen een bepaalde termijn zijn volbracht, is deze voorwaarde eveneens van toepassing op zulke periodes die overeenkomstig de wetgeving van het andere land werden volbracht.
 Art.    4 . Elke periode die zowel overeenkomstig de Tunesische als overeenkomstig de Belgische wetgeving als gelijkwaardig met een verzekeringstijdvak wordt erkend, komt voor de uitbetaling van de uitkeringen door de instellingen van het land waar de betrokkene het laatst verzekerd is geweest vóór bewuste periode in aanmerking.
Wanneer de betrokkene vóór deze periode niet verzekerd is geweest, wordt deze periode door de instellingen van het land waarin hij voor het eerst heeft gewerkt, in aanmerking genomen.
Wanneer een verzekeringsperiode, bij toepassing van de wetgeving van een land, samenvalt met een periode die als gelijkwaardig met een verzekeringsperiode bij toepassing van de wetgeving van het andere land wordt erkend, komt enkel de verzekeringsperiode in aanmerking.
 Art.    5 . Wanneer de verzekeringsperiodes of gelijkwaardige periodes, die overeenkomstig de wetgeving van één land werden volbracht, in andere eenheden worden uitgedrukt dan die welke in de wetgeving van het andere land worden gebruikt, wordt de omrekening, noodzakelijk voor de samentelling, volgens de navolgende regelen verricht :
a) één dag is gelijkwaardig met acht uren en andersom;
b) zes dagen zijn gelijkwaardig met een week en andersom;
c) zesentwintig dagen zijn gelijkwaardig met één maand, en andersom;
d) drie maanden of dertien weken of achtenzeventig dagen zijn gelijkwaardig met één kwartaal, en andersom;
e) voor de omrekening van de weken in maanden, en andersom, worden de weken en maanden in dagen omgezet;
f) de toepassing van de regelen bepaald onder a, b, c, d en e mag niet tot gevolg hebben dat voor de gezamenlijke periodes die tijdens een kalenderjaar werden volbracht, een hoger totaal wordt aangehouden dan driehonderdentwaalf dagen of tweeënvijftig weken of twaalf maanden of vier kwartalen.
 Art.    6 . Wanneer overeenkomstig de wetgeving van één van beide landen, de uitkering naar verhouding van het loon of van de gestorte bijdragen wordt berekend wordt deze prestatie bepaald op grond van de in dat éne land ontvangen lonen of gestorte bijdragen.
Wanneer, overeenkomstig de wetgeving van één van beide landen, het bedrag van de uitkeringen verschilt naargelang van het bestaan of van het aantal leden van het gezin, houdt de bevoegde instelling, voor de berekening van de prestaties, eveneens rekening met de gezinsleden die verblijven op het grondgebied van het andere land dan datgene waar deze instelling zich bevindt.
De term " gezinsleden " doelt op de als zodanig bepaalde of aanvaarde personen, dan wel op de personen die door de wetgeving van het land waar zij verblijven als leden van het gezin worden aangeduid; indien deze wetgeving nochtans enkel als familieleden of als gezinsleden beschouwt, de personen die onder het dak van de werknemer leven, wordt, in de gevallen dat er op dit artikel beroep kan worden gedaan, geacht aan deze voorwaarde te zijn voldaan wanneer deze personen ten laste van die werknemer zijn.
 TITEL III.  - BIJZONDERE BEPALINGEN.
 HOOFDSTUK I.  - Ziekte- en moederschapsverzekering.
 Afdeling 1.  - Samentelling van de verzekeringsperiodes voor de ingang van het recht op de prestaties.
 Art.    7 . 1. Wanneer een werknemer of ermede gelijkgestelde, die zich van het ene naar het andere land begeeft, om prestaties te verkrijgen zijn aanspraken op de toepassing van het Verdrag moet doen gelden, is hij ertoe gehouden de bevoegde instelling van het land van de nieuwe arbeidsplaats, aan dewelke de prestaties worden gevraagd, een getuigschrift over te leggen ten blijke van de verzekeringsperiodes die hij in het andere land heeft volbracht; dit getuigschrift, waarvan het model in gemeen overleg wordt vastgesteld, wordt door de verzekeringsinstelling uitgereikt waarbij de werknemer in het eerstgenoemde land aangesloten is of aangesloten is geweest.
2. Indien de werknemer het getuigschrift niet voorlegt, is de instelling van het land van de nieuwe arbeidsplaats verplicht, ter inwinning van de gevraagde inlichtingen, zelf het formulier aan de instelling van het andere land toe te zenden. De formulieren worden naar de Tunesische bevoegde instelling verzonden door bemiddeling van de Nationale Kas voor Maatschappelijke Zekerheid.
 Afdeling 2.  - Toepassing van de artikelen 9 tot 12 van het Verdrag. - Toepassing van artikel 9 van het Verdrag. - Rechthebbenden.
 Art.    8 . 1. Onder " rechthebbenden ", in de zin van artikel 9 van het Verdrag worden verstaan, de leden van het gezin, zoals zij in het derde lid van artikel 6 nader zijn bepaald.
2. Om aanspraak te hebben op de verstrekkingen in het land van verblijf, zijn de rechthebbenden, beoogd bij artikel 9 van het Verdrag, verplicht zich bij de instelling van de woonplaats te laten inschrijven, op vertoon van de navolgende bewijsstukken :
1° een getuigschrift, waarvan het model in gemeen overleg wordt vastgesteld en dat door de bevoegde instelling van het land van aansluiting van de werknemer werd uitgereikt, ten blijke waarvan diens recht op de verstrekkingen bestaat;
2° de overige bewijsstukken dan die welke betrekking hebben op de ingang van het recht die normaal door de wetgeving van het land van verblijf worden vereist voor de toekenning van de verstrekkingen.
3. Voor de rechthebbenden die in Tunesië wonen, wordt het oorspronkelijk getuigschrift beoogd bij 2, 1°, hierboven, in viervoud opgemaakt door de Belgische verzekeringsinstelling bij dewelke de werknemer aangesloten of ingeschreven is.
Een exemplaar wordt aan de werknemer overhandigd; drie exemplaren worden door de Belgische verzekeringsinstelling aan de Nationale Kas voor Maatschappelijke Zekerheid gericht die twee exemplaren ervan, na aanvulling, aan de Belgische verzekeringsinstelling terugzendt die één exemplaar overmaakt aan het Rijksinstituut voor ziekte- en invaliditeitsverzekering.
Het getuigschrift is geldig te rekenen van de erop vermelde datum.
Wanneer aan de gestelde voorwaarden niet meer is voldaan, maakt de Belgische verzekeringsinstelling een einde aan de geldigheid van het getuigschrift; het recht op de prestaties houdt slechts op te rekenen van de dertigste dag na de verzending van de betekening aan de Nationale Kas voor Maatschappelijke Zekerheid; de poststempel is daarbij bepalend.
4. Voor de rechthebbenden, die in België wonen, wordt het getuigschrift aangeduid bij 2, 1° hiervoren, in viervoud door de Tunesische verzekeringsinstelling opgemaakt.
Een exemplaar wordt aan de werknemer overhandigd; drie exemplaren worden, via de Tunesische instelling, aan het Rijksinstituut voor ziekte- en invaliditeitsverzekering toegezonden, dat één ervan na aanvulling, aan de Rijksdienst voor Maatschappelijke Zekerheid doorgeeft.
Het getuigschrift is geldig vanaf de erop vermelde datum.
Wanneer er aan de gestelde voorwaarden niet meer is voldaan, maakt de Tunesische verzekeringsinstelling een einde aan de geldigheid van het getuigschrift; het recht op de prestaties houdt slechts op te rekenen van de dertigste dag na de verzending van de betekening aan het Rijksinstituut voor ziekte- en invaliditeitsverzekering; de poststempel is daarbij bepalend.
5. De werknemer of de rechthebbenden zijn verplicht de instelling van de woonplaats van laatstgenoemden in kennis te stellen van elke verandering in hun toestand, die een wijziging van het recht van de rechthebbenden op de verstrekkingen tot gevolg kan hebben.
Indien de ingetreden wijziging van die aard is dat er een recht voor rechthebbenden door ontstaat of te niet gaat is de instelling van het land van verblijf ertoe verplicht zulks dadelijk aan de bevoegde instelling van het andere land ter kennis te brengen.
6. De instelling van een land kan, te allen tijde, de bevoegde instelling van het andere land vragen haar inlichtingen te verschaffen omtrent de aansluiting of het recht op prestaties van de werknemer of omtrent de toestand van een rechthebbende.
7. Onder " bevoegde instelling " wordt, voor de toepassing van 5 en 6 hiervoren, verstaan :
a) in België : het Rijksinstituut voor ziekte- en invaliditeitsverzekering (R.I.Z.I.V.) samen met de verzekeringsinstellingen;
b) in Tunesië : de Nationale Kas voor Maatschappelijke Zekerheid.
 Onderafdeling 1.  - Toepassing van artikel 10 van het Verdrag. - Verstrekkingen aan de werknemers en aan de rechthebbenden, in geval van tijdelijk verblijf in het andere verdragsluitende land dan het land van aansluiting.
 A.  Tijdelijk verblijf in Tunesië.
 Art.    9 . Om overeenkomstig artikel 10 van het Verdrag, tijdens een verblijf in Tunesië dat geen zestig dagen overschrijdt, aanspraak te hebben op de verstrekkingen van de ziekte- en moederschapsverzekering van de Tunesische regeling, overhandigen de werknemers of ermede gelijkgestelden, alsook de gerechtigden op een pensioen of op een Belgische invaliditeits-, ouderdoms- of overlevingsuitkering die bij de Belgische regeling verzekeringsplichtig zijn, aan de bevoegde Tunesische instelling van de verblijfplaats, een getuigschrift, waarvan het model in gemeen overleg door de bevoegde administratieve autoriteiten van beide landen wordt bepaald.
Dit getuigschrift wordt uitgereikt door de Belgische verzekeringsinstelling, bij dewelke de verzekerden aangesloten zijn, vóór het vertrek van de betrokkenen naar Tunesië.
Dit document vermeldt de duur van de periode gedurende dewelke deze verstrekkingen kunnen worden verleend.
Het bepaalde bij dit artikel is van toepassing op de rechthebbenden van de personen, vermeld in het eerste lid, tijdens een verblijf in Tunesië dat geen zestig dagen overschrijdt.
Behalve de bepalingen betreffende de duur van het verblijf, zijn de bepalingen van dit artikel eveneens van toepassing op de werknemers, vermeld bij artikel 3, § 2 en bij artikel 4, § 2, tweede lid van het Verdrag, alsook op hun rechthebbenden, wanneer deze werknemers op het Tunesische grondgebied zijn tewerkgesteld en onder de Belgische wetgeving vallen.
 Art.    10 . Op vertoon van het document vermeld bij artikel 9, kent de Nationale Kas voor Maatschappelijke Zekerheid, aan de verzekerden ingevolge de Belgische regeling, de verstrekkingen van de Tunesische regeling toe.
Zo wegens redenen onafhankelijk van de wil van de verzekerde, de bij het eerste lid voorziene formaliteiten niet konden vervuld worden tijdens het verblijf in Tunesië, worden de gedane kosten op zijn verzoek terugbetaald door de Belgische verzekeringsinstelling, volgens de terugbetalingstarieven die door de Tunesische instelling van de verblijfplaats worden toegepast.
De instelling van de verblijfplaats is er toe gehouden aan de bevoegde instelling die hierom verzoekt, de nodige inlichtingen betreffende deze tarieven mede te delen.
 B.  Tijdelijk verblijf in België.
 Art.    11 . Om, overeenkomstig artikel 10 van het Verdrag, tijdens een verblijf in België dat geen zestig dagen overschrijdt, aanspraak te hebben op de verstrekkingen van de ziekte- en moederschapsverzekering van de Belgische regeling, overhandigen de werknemers of ermede gelijkgestelden, alsook de gerechtigden op een Tunesisch invaliditeits-, ouderdoms- of overlevingspensioen, die onder de Tunesische sociale-zekerheidsregeling vallen, aan een Belgische verzekeringsinstelling een getuigschrift waarvan het model in gemeen overleg door de bevoegde administratieve autoriteiten van beide landen wordt bepaald.
Dit getuigschrift wordt uitgereikt door de Nationale Kas voor Maatschappelijke Zekerheid, waarbij de verzekerden, vóór hun vertrek naar België, aangesloten zijn.
Dit document vermeldt de duur van de periode tijdens dewelke deze prestaties kunnen worden toegekend.
De bepalingen van dit artikel zijn van toepassing op de rechthebbenden van de personen vermeld bij het eerste lid, tijdens een verblijf in België dat geen zestig dagen overschrijdt.
Met uitzondering van de bepalingen betreffende de duur van het verblijf, zijn de bepalingen van dit artikel eveneens van toepassing op de werknemers vermeld bij artikel 3, § 2 en bij artikel 4, § 2, tweede lid, van het Verdrag, alsook op hun rechthebbenden, wanneer deze werknemers op het Belgisch grondgebied zijn tewerkgesteld en onder de Tunesische wetgeving vallen.
 Art.    12 . Op vertoon van het document vermeld bij artikel 11, kent de Belgische verzekeringsinstelling aan de verzekerden ingevolge de Tunesische regeling, de verstrekkingen van de Belgische regeling toe.
Zo wegens redenen onafhankelijk van de wil van de verzekerde, de bij het eerste lid voorziene formaliteiten niet konden vermeld worden tijdens het verblijf in België, worden de gedane kosten op zijn verzoek terugbetaald door de Tunesische instelling, volgens de terugbetalingstarieven die door de Belgische verzekeringsinstelling van de verblijfplaats worden toegepast.
De instelling van de verblijfplaats is er toe gehouden aan de bevoegde instelling die hierom verzoekt, de nodige inlichtingen betreffende deze tarieven mede te delen.
 Onderafdeling 2.  - Toepassing van artikel 11 van het Verdrag. - Werknemers en rechthebbenden, die prestaties van de ziekteverzekering genieten en ertoe gemachtigd werden hun verblijfplaats naar het grondgebied van het andere verdragsluitende land over te brengen.
 A.  Werknemers en rechthebbenden die ertoe gemachtigd werden hun verblijfplaats naar Tunesië over te brengen.
 Art.    13 . 1. Om het voordeel van de prestaties in Tunesië te behouden, zijn de werknemer of de rechthebbenden, vermeld bij artikel 11 van het Verdrag verplicht aan de Nationale Kas voor Maatschappelijke Zekerheid een getuigschrift te overhandigen, waarbij de Belgische verzekeringsinstelling hen machtigt het voordeel van de prestaties na de overbrenging van hun verblijfplaats te behouden. Dit getuigschrift vermeldt de duur van de periode tijdens dewelke de verstrekkingen kunnen worden toegekend.
De Belgische verzekeringsinstelling richt twee afschriften van dit getuigschrift aan de Nationale Kas voor Maatschappelijke Zekerheid.
De Belgische verzekeringsinstelling mag, na de overbrenging van de verblijfplaats van de werknemer of van de rechthebbenden, en op hun aanvraag, het getuigschrift afleveren, wanneer het om redenen van overmacht niet vroeger kon worden opgemaakt.
2. Op aanvraag van de Belgische verzekeringsinstelling, doet de Nationale Kas voor Maatschappelijke Zekerheid haar, binnen dertig dagen, onder vertrouwelijke omslag, een geneeskundig verslag geworden. De verdere ten lasteneming van de geneeskundige verzorging door de Belgische verzekeringsinstelling is van de volbrenging van deze formaliteit afhankelijk gesteld.
3. Wanneer de Nationale Kas voor Maatschappelijke Zekerheid beslist dat de werknemer in staat is om de arbeid te hervatten, betekent zij hem de datum waarop deze hervatting moet plaatshebben en, richt zij dadelijk in tweevoud, een afschrift van deze betekening aan de Belgische verzekeringsinstelling. De uitkeringen worden niet meer gestort te rekenen van de datum die voor de werkhervatting door de Nationale Kas voor Maatschappelijke Zekerheid werd vastgesteld.
4. Wanneer de Belgische verzekeringsinstelling op grond van de ontvangen inlichtingen beslist dat de werknemer in staat is om de arbeid te hervatten, betekent zij haar beslissing aan de Nationale Kas voor Maatschappelijke Zekerheid, di, onverwijld, de werknemer ervan in kennis stelt. De uitkeringen zijn niet meer verschuldigd te rekenen van de vijftiende dag na de betekening bij ter post aangetekende brief aan voornoemde Tunesische instelling; die termijn gaat in de dag na de datum van de poststempel op de verzending.
5. De beslissing vermeld in de zinsleden 3 en 4, moet de beroepsmiddelen vermelden over dewelke de werknemer beschikt.
6. Wanneer, in eenzelfde geval, twee verschillende data voor de werkhervatting werden bepaald, respectievelijk door de Tunesische instelling en door de Belgische verzekeringsinstelling, geldt de datum die laatstgenoemde instelling heeft vastgesteld.
7. De Belgische verzekeringsinstelling stort de uitkeringen, bij middel van een internationale postwissel, aan de werknemer op diens laatste adres in Tunesië.
Een kwartaalborderel van de rechtstreeks gedane betalingen wordt door het Rijksinstituut voor ziekte- en invaliditeitsverzekering aan de Nationale Kas voor Maatschappelijke Zekerheid gericht.
8. De bepalingen van dit artikel zijn bij analogie, van toepassing op de werknemer of op de rechthebbenden, die in Tunesië, tijdens het verblijf vermeld bij artikel 9, ziek werden, wanneer zij, ingevolge hun gezondheidstoestand, bij het verstrijken van de termijn bepaald in dit artikel, niet naar België kunnen terugkeren.
Deze ongeschiktheid tot het ondernemen van de terugreis naar België wordt geconstateerd door de geneeskundige diensten van de Nationale Kas voor Maatschappelijke Zekerheid, die, te dien einde, een omstandig geneeskundig verslag opmaakt; deze instelling richt dit verslag onmiddellijk tot de Belgische verzekeringsinstelling.
Daarenboven is de werknemer, vermeld bij artikel 10 van het Verdrag, bij het begin van de arbeidsongeschiktheid, verplicht zich dadelijk tot de Nationale Kas voor Maatschappelijke Zekerheid te richten en alleszins binnen vijf dagen na het begin van deze ongeschiktheid, en aan deze een getuigschrift van arbeidsongeschiktheid, afgeleverd door de huisarts, voor te leggen. Hij vermeldt zijn adres in Tunesië, alsook de benaming en het adres van de Belgische verzekeringsinstelling. Deze instelling doet, zodra mogelijk, en alleszins binnen vijftien dagen na de datum op dewelke de werknemer zich tot haar heeft gericht, overgaan tot een geneeskundige controle van de werknemer door één van haar geneesheren-controleurs en zendt het verslag van die geneesheer, dat de vermoedelijke duur van de arbeidsongeschiktheid vermeldt, aan de Belgische verzekeringsinstelling. Binnen acht dagen na de ontvangst van dit verslag, geeft de Belgische verzekeringsinstelling kennis van haar beslissing, aan de Nationale Kas voor Maatschappelijke Zekerheid die deze aan de werknemer ter kennis brengt.
Het bepaalde bij het vorige lid is eveneens van toepassing op de werknemers vermeld bij artikel 9, vijfde lid.
 B.  Werknemers en rechthebbenden die ertoe gemachtigd werden hun verblijfplaats naar België over te brengen.
 Art.    14 . 1. Om het voordeel van de prestaties in België te behouden, zijn de werknemers of de rechthebbenden, vermeld bij artikel 11 van het Verdrag, verplicht aan de Belgische verzekeringsinstelling een getuigschrift voor te leggen, waarbij de Nationale Kas voor Maatschappelijke Zekerheid hen ertoe machtigt het voordeel van de prestaties na de overbrenging van hun verblijfplaats te behouden. Dit getuigschrift vermeldt de duur van de periode tijdens dewelke de verstrekkingen kunnen worden toegekend.
De Nationale Kas voor Maatschappelijke Zekerheid richt twee afschriften van dit getuigschrift aan het Rijksinstituut voor ziekte- en invaliditeitsverzekering.
De Nationale Kas voor Maatschappelijke Zekerheid mag, na de overbrenging van de verblijfplaats van de werknemer of van de rechthebbenden en op hun aanvraag, het getuigschrift afleveren, wanneer het om redenen van overmacht niet vroeger kon worden opgemaakt.
2. Op aanvraag van de Nationale Kas voor Maatschappelijke Zekerheid doet de Belgische verzekeringsinstelling haar, binnen dertig dagen, onder vertrouwelijke omslag een geneeskundig verslag geworden. De verdere ten lastneming van de geneeskundige verzorging door de Nationale Kas voor Maatschappelijke Zekerheid is van de volbrenging van deze formaliteit afhankelijk gesteld.
3. Wanneer de Belgische verzekeringsinstelling beslist dat de werknemer in staat is om de arbeid te hervatten, betekent zij hem de datum waarop deze hervatting moet plaatshebben en richt zij dadelijk in tweevoud, een afschrift van deze betekening aan de Tunesische instelling. De verstrekkingen worden niet meer gestort te rekenen van de datum die door de Belgische verzekeringsinstelling voor de werkhervatting werd bepaald.
4. Wanneer de Nationale Kas voor Maatschappelijke Zekerheid, op grond van de ontvangen inlichtingen beslist dat de werknemer in staat is de arbeid te hervatten, betekent zij haar beslissing aan de Belgische verzekeringsinstelling die, onverwijld, de werknemer hiervan in kennis stelt. De uitkeringen zijn niet meer verschuldigd te rekenen van de vijftiende dag na de betekening bij ter post aangetekende brief aan de Belgische verzekeringsinstelling; die termijn gaat in de datum van de poststempel op de verzending.
5. De beslissing vermeld in de zinsleden 3 en 4, moet de beroepsmiddelen aanduiden over dewelke de werknemer beschikt.
6. Wanneer, in eenzelfde geval, twee verschillende data voor de werkhervatting werden vastgesteld, respectievelijk door de Belgische verzekeringsinstelling en door de Tunesische instelling, geldt de datum die door laatstgenoemde instelling werd vastgesteld.
7. De Tunesische instelling stort de uitkeringen aan de werknemer bij middel van een internationaal postmandaat.
Een kwartaalborderel van de rechtstreeks gedane betalingen wordt door de Nationale Kas voor Maatschappelijke Zekerheid aan het Rijksinstituut voor ziekte- en invaliditeitsverzekering gericht.
8. Het bepaalde bij dit artikel is, bij analogie, van toepassing op de werknemer en op de rechthebbenden, die in België ziek zijn geworden tijdens het verblijf beoogd bij artikel 9, wanneer zij, ingevolge hun gezondheidstoestand, bij het verstrijken van de termijn bepaald bij dit artikel, niet naar Tunesië kunnen terugkeren.
Deze ongeschiktheid tot het ondernemen van de terugreis naar Tunesië, wordt geconstateerd door de adviserend geneesheer van de Belgische verzekeringsinstelling, die, te dien einde, een omstandig geneeskundig verslag opmaakt; die instelling richt dit verslag, dadelijk tot de Nationale Kas voor Maatschappelijke Zekerheid.
Daarenboven, is de werknemer vermeld bij artikel 10 van het Verdrag, bij de aanvang van de arbeidsongeschiktheid verplicht zich onmiddellijk en alleszins binnen vijf dagen na deze ongeschiktheid, tot een Belgische verzekeringsinstelling te richten en aan deze een getuigschrift van arbeidsongeschiktheid, afgeleverd door de huisarts, voor te leggen. Hij vermeldt zijn adres in België, alsook de benaming en het adres van de Tunesische instelling. Zodra zulks mogelijk is, en alleszins binnen vijftien dagen na de datum waarop de werknemer zich tot de Belgische verzekeringsinstelling heeft gericht, doet deze een geneeskundige controle van de werknemer door één van haar adviserend geneesheren uitvoeren en doet hij aan de Nationale Kas voor Maatschappelijke Zekerheid het verslag van die geneesheer geworden, met vermelding van de vermoedelijke duur van de arbeidsongeschiktheid. Binnen acht dagen na de ontvangst van dit verslag, geeft de Nationale Kas voor Maatschappelijke Zekerheid kennis van haar beslissing aan de Belgische verzekeringsinstelling, die deze ter kennis van de werknemer brengt.
Het bepaalde bij het voorgaande lid is eveneens van toepassing op de werknemers vermeld bij artikel 11, vijfde lid.
 Onderafdeling 3.  - Toepassing van artikel 12 van het Verdrag.
 A.  In Tunesië wonende gerechtigden op een Belgisch ouderdoms-, invaliditeits- of overlevingspensioen of een Belgische rente ingevolge arbeidsongeval of beroepsziekte.
 Art.    15 . 1. Om overeenkomstig artikel 12, § 2, eerste lid van het Verdrag, de verstrekkingen van de ziekte- en moederschapsverzekering te genieten, laten de gerechtigden op een Belgisch pensioen of invaliditeits-, ouderdoms- of overlevingsuitkering, alsook de gerechtigden op een Belgische rente ingevolge arbeidsongeval of beroepsziekte, die invalide erkend zijn in de zin van de ziekte- en invaliditeitsverzekering, die in Tunesië wonen, zich inschrijven bij de Nationale Kas voor Maatschappelijke Zekerheid op vertoon van een getuigschrift, opgesteld in viervoud door de Belgische verzekeringsinstelling waarbij de gerechtigde is aangesloten of ingeschreven.
Na de vier exemplaren te hebben aangevuld, zendt te Tunesische instelling twee ervan aan de Belgische verzekeringsinstelling die er één van overmaakt aan het Rijksinstituut voor ziekte- en invaliditeitsverzekering.
2. In geval van afschaffing of schorsing van het recht op de verstrekkingen, betekent het Rijksinstituut voor ziekte- en invaliditeitsverzekering of de bevoegde Belgische verzekeringsinstelling zulks aan de bevoegde Tunesische instelling bij middel van een in tweevoud opgemaakt formulier. De prestaties worden niet meer toegekend te rekenen van de dertigste dag van de verzending van de betekening, waarbij de poststempel bepalend is, of te rekenen van de overlijdensdatum.
 B.  In België wonende gerechtigden op een Tunesisch ouderdoms-, invaliditeits- of overlevingspensioen of op een Tunesische rente ingevolge arbeidsongeval of beroepsziekte.
 Art.    16 . 1. Om overeenkomstig artikel 12, § 2, eerste lid van het Verdrag, de verstrekkingen van de ziekteverzekering te genieten, laten de gerechtigden op een Tunesisch pensioen of invaliditeits-, ouderdoms- of overlevingsrente alsook de gerechtigden op een Tunesische rente ingevolge arbeidsongeval of beroepsziekte, die invalide zijn erkend in de zin van de ziekte- en invaliditeitsverzekering, en die in België wonen, zich bij een Belgische verzekeringsinstelling inschrijven op vertoon van een getuigschrift opgemaakt in drievoud door de Nationale Kas voor Maatschappelijke Zekerheid.
De gerechtigde overhandigt de drie exemplaren aan de Belgische verzekeringsinstelling die, na ze te hebben aangevuld, één exemplaar toezendt aan de Nationale Kas voor Maatschappelijke Zekerheid en één exemplaar aan het Rijksinstituut voor ziekte- en invaliditeitsverzekering.
2. In geval van afschaffing of schorsing van het recht op de verstrekkingen, betekent de Nationale Kas voor Maatschappelijke Zekerheid zulks bij middel van een in tweevoud opgemaakt formulier waarvan één aan het Rijksinstituut voor ziekte- en invaliditeitsverzekering en het andere aan de Belgische verzekeringsinstelling van de woonplaats wordt toegezonden. De prestaties worden niet meer toegekend te rekenen van de dertigste dag na de verzending van de betekening, waarbij de poststempel bepalend is, of vanaf de overlijdensdatum.
 Afdeling 3.  - Financiële bepalingen.
 Art.    17 . De verstrekkingen die toegekend worden aan de personen, vermeld bij de artikelen 1, 2, 9, 11, 13 en 14 worden jaarlijks door de bevoegde instelling terugbetaald aan de instelling die ze heeft toegekend, op vertoon van een individuele steekkaart van de uitgaven, waarvan het model in gemeen overleg wordt bepaald. De verstrekkingen toegekend aan de personen vermeld bij de artikelen 1 en 2 worden integraal terugbetaald.
De bewijsstukken met betrekking daarop worden in de zetel van de instellingen die de prestaties hebben toegekend, bewaard; in individuele gevallen, nochtans, worden deze documenten, op aanvraag, aan de instelling van het andere land, in mededeling, toegezonden.
 Art.    18 . 1. Voor de toepassing van artikel 9, derde lid, van het Verdrag, worden de uitgaven met betrekking tot de verstrekkingen toegekend aan de rechthebbenden, voor ieder kalenderjaar forfaitair geraamd.
2. Het forfaitair bedrag wordt bekomen door de jaarlijkse gemiddelde kostprijs per gezin te vermenigvuldigen met het aantal in aanmerking komende gezinnen; de bestanddelen van de berekening worden op de navolgende wijze bepaald :
a) de jaarlijkse gemiddelde kostprijs per gezin wordt, voor ieder land, vastgesteld door de jaarlijkse uitgaven voor het gezamenlijk aantal verstrekkingen die, eensdeels door de Nationale Kas voor Maatschappelijke Zekerheid en anderdeels, door de Belgische verzekeringsinstellingen, worden toegekend aan de gezamenlijke rechthebbenden van hun verzekerden, die onder de wetgeving van dit land ressorteren, te delen door het jaarlijks gemiddeld aantal van hun verzekerden die onder deze wetgeving vallen en die rechthebbenden hebben die aanspraak kunnen maken op de prestaties;
b) het aantal gezinnen en maanden, voor dewelke het forfaitair bedrag verschuldigd is, wordt in een jaarlijkse samenvattende opgave vermeld. Deze opgave wordt, binnen zes maanden na het dienstjaar waarop zij betrekking heeft, eensdeels aan het Rijksinstituut voor ziekte- en invaliditeitsverzekering en, anderdeels aan de Nationale Kas voor Maatschappelijke Zekerheid toegezonden.
 Art.    19 . 1. Voor de toepassing van artikel 12, § 3 van het Verdrag, worden de uitgaven voor verstrekkingen, die toegekend worden aan de pensioengerechtigden en aan de rechthebbenden, forfaitair voor ieder kalenderjaar geraamd.
2. Het forfaitair bedrag wordt bekomen door de jaarlijkse gemiddelde kostprijs per pensioengerechtigde te vermenigvuldigen met het aantal in aanmerking komende pensioengerechtigden; de bestanddelen van de berekening worden op de navolgende wijze bepaald :
a) de jaarlijkse gemiddelde kostprijs per pensioengerechtigde wordt, voor ieder verdragsluitend land, vastgesteld door de jaarlijkse uitgaven die betrekking hebben op de verstrekkingen, die, eensdeels, door de Tunesische instelling en, anderdeels, door de Belgische verzekeringsinstellingen, aan de gezamenlijke pensioengerechtigden die onder die instellingen ressorteren, alsook aan de leden van hun gezin, werden toegekend, te delen door het jaarlijks gemiddeld aantal voornoemde gerechtigden;
b) het aantal pensioengerechtigden en maanden, voor dewelke het forfaitair bedrag verschuldigd is, wordt in een samenvattende opgave vermeld. Deze opgave wordt, binnen zes maand na het dienstjaar waarop zij betrekking heeft, eensdeels, aan het Rijksinstituut voor ziekte- en invaliditeitsverzekering en, anderdeels, aan de Nationale Kas voor Maatschappelijke Zekerheid toegezonden.
 Art.    20 . Voor de berekening van het aantal in aanmerking komende maanden, worden de bepalingen van de artikelen 18 en 19 overeenkomstig de navolgende regelen toegepast :
1° de datum die als uitgangspunt dient voor de verrekening van de forfaitaire bedragen is de datum van ingang van de rechten op de prestaties;
2° het aantal maanden wordt bekomen door de kalendermaand als een eenheid aan te rekenen, waarbinnen de datum valt die als uitgangspunt dient voor de verrekening van de forfaitaire bedragen; de kalendermaand tijdens dewelke het recht een einde heeft genomen wordt niet medegeteld, behalve wanneer deze maand volledig is of wanneer het recht in die maand is ingegaan.
 Art.    21 . De bevoegde autoriteiten van beide landen kunnen, in gemeen overleg, andere nadere ramingsregelen voor de terug te betalen bedragen bepalen.
 HOOFDSTUK II.  - Andere invaliditeitsprestaties dan deze toegekend bij arbeidsongevallen of bij beroepsziekten.
 Art.    22 . De indiening van de aanvraag in één land, geldt als indiening in het andere land. De instelling die de aanvraag in de eerste plaats heeft ontvangen, deelt deze aan de overeenstemmende instelling van het andere land mede, onder vermelding van de datum van indiening en van alle bestanddelen van deze aanvraag.
 Art.    23 . Bij de raming van de invaliditeitsgraad, nemen de instellingen van ieder land de geneeskundige constataties in aanmerking, alsook de administratieve informatie die door de instellingen van het andere land werden ingewonnen.
Die instellingen behouden nochtans het recht om betrokkene door een geneesheer van hun keuze, in het land van de woonplaats, te doen onderzoeken.
 Art.    24 . <V 2001-05-09/37, art. 1, 003;   Inwerkingtreding :   01-07-2001> De invaliditeitspensioenen of - uitkeringen worden door de instellingen die deze verschuldigd zijn rechtstreeks aan de gerechtigden uitbetaald, ongeacht of deze in Tunesië of in België wonen.
De betaling geschiedt bij middel van een internationale postwissel op de vervaldagen bepaald door de wetgevingen die deze instellingen toepassen. Wanneer het pensioen in Tunesië betaalbaar is, wordt de internationale postwissel naar het laatste adres in Tunesië gezonden.
De betaling kan eveneens, op verzoek van de gerechtigde, geschieden op een persoonlijke rekening geopend bij een financiële instelling die is gevestigd op het grondgebied van het land van verblijf.
De bevoegde instellingen wisselen onderling een kwartaalborderel met de verrichte betalingen uit.
De betaling kan nochtans op verzoek van de instelling, die de prestaties verschuldigd is eveneens worden verricht via de instelling van het land van de woonplaats.
 Art.    25 . De administratieve en geneeskundige controle van de in België wonende gerechtigden op Tunesische invaliditeitspensioenen of -uitkeringen, wordt verricht door het Rijksinstituut voor ziekte- en invaliditeitsverzekering, op aanvraag van de Nationale Kas voor Maatschappelijke Zekerheid.
De administratieve en geneeskundige controle van de in Tunesië wonende gerechtigden op Belgische invaliditeitspensioenen of -uitkeringen, wordt verricht door bemiddeling van de Nationale Kas voor Maatschappelijke Zekerheid, op aanvraag van de bevoegde Belgische instelling.
 Art.    26 . Voor de toepassing van artikel 25 op de gerechtigden op een invaliditeitspensioen of op een -uitkering, doen de Nationale Kas voor Maatschappelijke Zekerheid en het Rijksinstituut voor ziekte- en invaliditeitsverzekering, overeenkomstig de bepalingen van de wetgeving van het land dat de prestaties verschuldigd is, overgaan tot onderzoekingen om de invaliditeitsgraad van de betrokkene te ramen voor het behoud, de herziening, de schorsing of de afschaffing van het invaliditeitspensioen of van de invaliditeitsuitkering of voor de indeling in een andere categorie.
De resultaten van deze onderzoekingen worden, onverwijld, door de bevoegde instelling van het land van de woonplaats, medegedeeld aan de instelling die de prestaties verschuldigd is.
 Art.    27 . De administratieve verificaties, inzonderheid die betreffende de arbeid van de invaliden, worden verricht :
- in Tunesië : door de Nationale Kas voor Maatschappelijke Zekerheid;
- in België : door het Rijksinstituut voor ziekte- en invaliditeitsverzekering.
De resultaten van de administratieve verificaties worden, eensdeels, aan de Nationale Kas voor Maatschappelijke Zekerheid en, anderdeels, aan het Rijksinstituut voor ziekte- en invaliditeitsverzekering medegedeeld.
 Art.    28 . _ De instellingen die de prestaties verschuldigd zijn moeten, aan de hand van de geneeskundige onderzoekingen en van de administratieve verificaties, de vereiste beslissing treffen.
 Art.    29 . In geval van werkhervatting in België door de gerechtigde op een Tunesisch invaliditeitspensioen, richt het Rijksinstituut voor ziekte- en invaliditeitsverzekering een verslag tot de Nationale Kas voor Maatschappelijke Zekerheid met vermelding van de aard van de verrichte arbeid en van het bedrag van de inkomsten van de betrokken werknemer alsmede van het geneeskundig verslag.
 Art.    30 . In geval van werkhervatting in Tunesië door de gerechtigde op een Belgisch invaliditeitspensioen of -uitkering, richt de Nationale Kas voor Maatschappelijke Zekerheid een verslag tot het Rijksinstituut voor ziekte- en invaliditeitsverzekering met vermelding van de aard van de verrichte arbeid en van het bedrag van de inkomsten van de betrokken werknemer, alsmede van het geneeskundig verslag.
 Art.    31 . Wanneer de gerechtigde op een invaliditeitspensioen of -uitkering ten laste van één van de landen, gerechtigd is op enig pensioen in het andere land, meldt dit land zulks aan het land dat het invaliditeitspensioen of de invaliditeitsuitkering verschuldigd is, en preciseert daarbij de aard van het pensioen, het jaarbedrag ervan, alsmede de benaming van de instelling die de prestatie verschuldigd is.
Deze onderlinge mededelingen worden verricht door toedoen van de Nationale Kas voor Maatschappelijke Zekerheid en van het Rijksinstituut voor ziekte- en invaliditeitsverzekering.
 Art.    32 . Wanneer een verzekerde, na schorsing of afschaffing van het invaliditeitspensioen of van de invaliditeitsuitkering, overeenkomstig artikel 15 van het Verdrag, zijn recht op het invaliditeitspensioen of op de invaliditeitsuitkering opnieuw verkrijgt, terwijl hij steeds woont in het andere land dan datgene dat de prestatie verschuldigd is, delen de Nationale Kas voor Maatschappelijke Zekerheid en het Rijksinstituut voor ziekte- en invaliditeitsverzekering alle nuttige inlichtingen voor de hervatting van de betalingen mede; deze inlichtingen worden verschaft bij middel van een formulier waarvan het model in gemeen overleg wordt bepaald.
 Art.    33 . De kosten voor geneeskundige onderzoekingen, voor het in observatie plaatsen, voor verplaatsingen van geneeskundigen en van gerechtigden, voor de administratieve en geneeskundige enquêtes, alsook de administratiekosten, vereist voor de uitvoering van de controle, worden voor de in Tunesië wonende invaliden door de Nationale Kas voor Maatschappelijke Zekerheid en voor de in België wonende invaliden, door het Rijksinstituut voor ziekte- en invaliditeitsverzekering gedragen.
Deze kosten worden door de instelling die ze uitbetaalt, op grond van haar tarief vastgesteld en door de instelling die ze verschuldigd is, terugbetaald op vertoon van een omstandige nota van de verrichte uitgaven.
Een latere Schikking kan nochtans andere nadere uitbetalingsregelen en inzonderheid forfaitaire terugbetalingen vaststellen.
 Art.    34 . Ten aanzien van de invaliditeits pensioenen van de bijzondere mijnwerkersregelingen, zijn de navolgende instellingen bevoegd :
in België : het Nationaal Pensioenfonds voor mijnwerkers;
in Tunesië : de Nationale Kas voor Maatschappelijke Zekerheid.
Deze instellingen passen de principes vermeld in de artikelen 36 tot 54, exclusief artikel 52, derde lid, toe.
Voor de indiening en het onderzoek van de aanvragen om invaliditeitspensioenen voor mijnwerkers en voor de uitbetaling van die pensioenen, worden de bepalingen van hoofdstuk III, hierna, betreffende de ouderdoms- en overlijdensverzekering (pensioen) toegepast.
 HOOFDSTUK III.  - Ouderdoms- en overlijdensverzekering (pensioen).
 Afdeling 1.  - Bevoegde instellingen.
 Art.    35 . De bevoegde instelling om de aanvragen te ontvangen en te onderzoeken, om de verbindingsformulieren met betrekking tot het onderzoek van deze aanvragen door te zenden en te ontvangen en om de beslissingen die in verband met die aanvragen werden getroffen te betekenen, is :
in België : de Rijksdienst voor werknemerspensioenen (R.W.P.) te Brussel;
in Tunesië : de Nationale Kas voor Maatschappelijke Zekerheid.
 Afdeling 2.  - Indiening van de aanvragen.
 Art.    36 . 1. De in Tunesië of in België wonende verzekerde, die een aanvraag indient tot het bekomen van een ouderdomspensioen overeenkomstig artikel 17 van het Verdrag, richt zijn aanvraag, in de vorm en binnen de termijn bepaald door de wetgeving van het land van de woonplaats, aan de instelling of aan de autoriteit die overeenkomstig die wetgeving bevoegd is.
De verzekerde moet zoveel mogelijk, in het aanvraagformulier, de instelling of instellingen voor ouderdomsverzekering van de landen bij dewelke hij verzekerd is geweest, vermelden.
De datum van uitwerking van de aanvraag om prestaties is deze bepaald bij de wetgeving van het land van aansluiting.
2. Voor de toepassing van artikel 20, § 2, van het Verdrag, geldt de aanvraag die geldig door één der weduwen wordt ingediend, eveneens en definitief ten opzichte van de overige gerechtigden, onder de voorwaarden bepaald bij het statuut van de verzekerde.
 Art.    37 . Het bepaalde bij artikel 36 is van toepassing op de in België wonende verzekerde, die een pensioen aanvraagt dat uitsluitend op grond van de Tunesische wetgeving wordt berekend of op de in Tunesie wonende verzekerde die een pensioen aanvraagt dat uitsluitend op grond van de Belgische wetgeving wordt berekend.
In dat geval, moet de bevoegde instelling, onverwijld de aanvragen aan de bevoegde instelling aan het andere land doorzenden en hem de datum ter kennis brengen op dewelke de aanvragen werden ingediend.
 Art.    38 . Voor het onderzoek van de pensioenaanvragen door samentelling van de verzekeringsperiodes en gelijkgestelde periodes, gebruiken de bevoegde Tunesische en Belgische instellingen een formulier dat in gemeen overleg werd goedgekeurd.
Dit formulier bevat inzonderheid de vereiste inlichtingen betreffende de burgerlijke staat, de opgave en de samenvattende opgave van de verzekeringsperiodes en gelijkgestelde periodes.
De doorzending van dit formulier aan de instellingen van het andere land, vervangt de doorzending van de bewijsstukken.
 Afdeling 3.  - Onderzoek van de aanvragen ingediend door in België wonende de personen.
 Art.    39 . De instelling die de in België ingediende aanvraag onderzoekt, zendt aan de bevoegde Tunesische instelling het formulier bepaald bij artikel 38, in tweevoud door.
De bevoegde Tunesische instelling bepaalt de verzekeringsperiodes die ten aanzien van de Tunesische wetgeving geldig zijn.
Voor de periodes die ten aanzien van de Tunesische wetgeving niet geldig worden geacht, houdt de bevoegde Tunesische instelling rekening met de verzekeringsperiodes en gelijkgestelde periodes die ten aanzien van de Belgische wetgeving geldig zijn.
Deze instelling telt de overeenkomstig voornoemde regelen bepaalde periodes samen en bepaalt de rechten die overeenkomstig de Tunesische wetgeving ingaan.
 Art.    40 . De bevoegde Tunesische instelling bepaalt, voor order, het bedrag van de prestatie op dewelke de betrokkene aanspraak zou hebben, indien de gezamenlijke periodes vermeld bij het vierde lid van artikel 39 uitsluitend onder de Tunesische wetgeving verricht waren geworden en bepaalt het bedrag van de verschuldigde prestatie naar verhouding van de duur van de verzekeringsperiodes en gelijkgestelde periodes die ten aanzien van de Tunesische wetgeving geldig zijn.
 Art.    41 . De bevoegde Tunesische instelling zendt aan de bevoegde Belgische instelling een exemplaar terug van het formulier vermeld bij artikel 38, aangevuld met de vermelding van de opgave van de verzekeringsperiodes en gelijkgestelde periodes die ten aanzien van de Tunesische wetgeving geldig zijn en notificeert haar de verhoudingsgewijs verschuldigde prestatie, die overeenkomstig artikel 40 werd bepaald.
 Art.    42 . Voor de periodes die ten aanzien van de Belgische wetgeving niet geldig worden geacht, houdt de bevoegde Belgische instelling rekening met de verzekeringsperiodes en gelijkgestelde periodes die ten aanzien van de Tunesische wetgeving geldig zijn.
Deze instelling telt de overeenkomstig voornoemde regelen bepaalde periodes samen en bepaalt de rechten die ingevolge de Belgische wetgeving ingaan.
 Art.    43 . De bevoegde Belgische instelling bepaalt de prestatie die ten aanzien van de Belgische wetgeving verschuldigd is door, naargelang van het geval, de bepalingen van artikel 17 van het Verdrag toe te passen.
 Art.    44 . De bevoegde Belgische instelling betekent aan de aanvrager, bij aangetekende brief, alle beslissingen die werden getroffen in verband met de prestaties berekend in uitvoering van de bepaling van het Verdrag.
De betekening moet de aanvrager in kennis stellen van de middelen van beroep bepaald bij ieder van de wetgeving.
De bevoegde Belgische instelling richt een afschrift van de betekening aan de bevoegde Tunesische instelling.
 Afdeling 4.  - Onderzoek van de aanvragen van de in Tunesië wonende personen.
 Art.    45 . De bevoegde Tunesische instelling zendt aan de bevoegde Belgische instelling het formulier toe, bepaald bij artikel 38, opgemaakt in tweevoud. De bevoegde Belgische instelling bepaalt welke verzekeringsperiodes en gelijkgestelde periodes ten aanzien van de Belgische wetgeving geldig zijn.
Voor de periodes die ten aanzien van de Belgische wetgeving niet geldig worden geacht, houdt de bevoegde Belgische instelling rekening met de verzekeringsperiodes en gelijkgestelde periodes die ten aanzien van de Tunesische wetgeving geldig zijn.
Deze instelling telt de overeenkomstig de hiervoren bepaalde regelen vastgestelde periodes samen en bepaalt de rechten die ten aanzien van de Belgische wetgeving ingaan.
 Art.    46 . De bevoegde Belgische instelling bepaalt de prestatie die ten aanzien van de Belgische wetgeving verschuldigd is door, naargelang van het geval, de bepalingen van artikel 17 van het Verdrag toe te passen.
 Art.    47 . De bevoegde Belgische instelling zendt aan de bevoegde Tunesische instelling een exemplaar terug van het formulier beoogd bij artikel 38, aangevuld met de vermelding van de opgave van de verzekeringsperiodes en gelijkgestelde periodes, die ten aanzien van de Belgische wetgeving geldig zijn en betekent haar de prestatie die overeenkomstig artikel 46 werd vastgesteld.
 Art.    48 . Voor de periodes die ten aanzien van de Tunesische wetgeving niet geldig worden geacht, houdt de bevoegde Tunesische instelling rekening met de verzekeringsperiodes en gelijkgestelde periodes die ten aanzien van de Belgische wetgeving geldig zijn.
Deze instelling telt de overeenkomstig de voornoemde regelen bepaalde periodes samen en bepaalt de rechten die ingevolge de Tunesische wetgeving ingaan.
 Art.    49 . De bevoegde Tunesische instelling bepaalt, voor order, het bedrag van de prestatie op dewelke de betrokkene recht zou hebben indien de gezamenlijke periodes vermeld in het derde lid van artikel 45 uitsluitend onder de Tunesische wetgeving waren volbracht geworden en bepaalt het bedrag van de prestatie die verschuldigd is naar verhouding van de duur van de verzekeringsperiodes en gelijkgestelde periodes, die ten aanzien van de Tunesische wetgeving geldig zijn.
 Art.    50 . _ De bevoegde Tunesische instelling betekent aan de aanvrager, bij aangetekende brief, alle beslissingen die werden getroffen in verband met de prestaties, berekend in uitvoering van de bepalingen van het Verdrag.
De betekening moet de aanvrager in kennis stellen van de middelen van beroep welke ieder van de wetgevingen bepaalt.
Deze instelling richt een afschrift van de betekening aan de bevoegde Belgische instelling.
 Afdeling 5.  - Toepassing van de bepalingen van artikel 17, § 6 van het Verdrag.
 Art.    51 . 1. Voor de toepassing van artikel 17, § 6, 1° van het Verdrag, zullen de verzekeringsperiodes volbracht onder de wetgeving van een van beide landen, ten aanzien van België, uitsluitend in het raam van het kalenderjaar worden beschouwd om te bepalen of zij een recht op de prestaties, vastgesteld bij het bepaalde van die wetgeving, doen ingaan.
2. Wanneer de toepassing van voornoemd artikel 17, § 6, 1°, tot gevolg heeft dat de instellingen van beide landen ontlast worden van elke verplichting, dan is de verzekeringsperiode met de langste duur bepalend voor de instelling die het minimumbedrag, dat de waardering uitdrukt van de rechten van de verzekerde in het raam van de nationale wetgeving, die door deze instelling wordt toegepast, ten hare laste zal nemen. Bij gelijke duur van de verzekeringsperiodes in ieder van de landen, is die last voor rekening van de instelling van het land waarin de laatste verzekeringsperiode werd volbracht.
 Afdeling 6.  - Uitbetaling van de pensioenen.
 Art.    52 . <V 2001-05-09/37, art. 2, 003;   Inwerkingtreding :   01-07-2001> De rustpensioenen worden door de instellingen die ze verschuldigd zijn, rechtstreeks aan de gerechtigden uitbetaald, ongeacht of deze in Tunesië of in België wonen.
De uitbetaling geschiedt bij middel van een internationale postwissel, op de vervaldagen die bepaald zijn door de wetgevingen die deze instellingen toepassen. Wanneer het pensioen in Tunesië betaalbaar is, wordt de internationale postwissel naar het laatste adres in Tunesië gezonden.
De betaling kan eveneens op verzoek van de rechthebbende geschieden op een persoonlijke rekening geopend bij een financiële instelling die gevestigd is op het grondgebied van het land van verblijf.
De bevoegde instellingen wisselen onderling een kwartaalborderel met de verrichte betalingen uit.
De bevoegde instelling voor de uitbetaling van het pensioen is :
In België : de Rijksdienst voor Pensioenen
In Tunesië : de Nationale Kas voor Sociale Zekerheid.
 Art.    53 . 1. De instelling van de woonplaats is ermede belast na te gaan of de gerechtigden, die overeenkomstig één van de wetgevingen of reglementeringen van het andere land, een volledig of gedeeltelijk rustpensioen hebben bekomen, binnen de perken van deze wetgeving, iedere beroepsactiviteit hebben gestaakt.
De Tunesische instelling waakt er eveneens over dat aan deze voorwaarde wordt voldaan door de echtgenote van de gerechtigden op een " gezinspensioen ".
De instelling, die de prestaties verschuldigd is, geeft aan de bevoegde instelling van het andere land, kennis van de namen en adressen van die gerechtigden.
2. De gerechtigden vermeld in 1, zijn verplicht vooraf de bevoegde instelling van de woonplaats in kennis te stellen van hun inzicht om een andere beroepsactiviteit te hervatten dan de activiteit die toegelaten is bij de wetgeving of reglementering van het land van de instelling, die de prestaties verschuldigd is.
Een gelijkaardige verplichting geldt voor de gerechtigden op een " gezinspensioen " in geval van begin of hervatting van zulke beroepsactiviteit door hun echtgenote.
3. Wanneer er door de instelling van de woonplaats wordt geconstateerd dat de gerechtigde op één van de prestaties vermeld in dit hoofdstuk en, in voorkomend geval zijn echtgenote, tewerkgesteld is of tewerkgesteld is geweest, waar hij aanspraak had op deze prestaties of waar zijn bestaansmiddelen de gestelde grens overschreden, richt deze instelling een verslag aan de instelling die de prestaties verschuldigd is. Het verslag vermeldt de aard en de omvang van de verrichte arbeid, alsmede het bedrag van de winsten of inkomsten die de betrokkene of zijn echtgenote heeft ontvangen.
De instelling van de woonplaats geeft, onverwijld kennis aan de instelling, die de prestaties verschuldigd is, van de werkhervatting door een gerechtigde op prestaties of, in het geval vermeld in het tweede lid van 2 van dit artikel, door diens echtgenote.
 Art.    54 . Voor de toepassing van artikel 5 van het Verdrag, stellen de bevoegde autoriteiten van beide verdragsluitende Staten, in gemeen overleg, de nadere regelen vast overeenkomstig dewelke de instellingen vermeld bij de artikelen 34 en 52, elkander elke wijziging mededelen in het bedrag van het pensioen dat wordt toegekend aan de gerechtigden die eveneens aanspraak hebben op een pensioen dat door de andere verdragsluitende Staat wordt betaald.
 Afdeling 7.  - Overlevingspensioenen.
 Art.    55 . De bepalingen van dit hoofdstuk zijn eveneens op de overlevingspensioenen van toepassing.
 HOOFDSTUK IV.  - Familiale prestaties. - Toepassing van artikel 24, § 2 van het Verdrag.
 Afdeling 1.  - In België tewerkgestelde Tunesische werknemers.
 Art.    56 . De in België tewerkgestelde Tunesische werknemers, wier kinderen in Tunesië worden opgevoed, hebben recht op de eigenlijke kinderbijslag, ter uitsluiting van iedere bijzondere of verhoogde bijslag voorkomend uit de Belgische wetgeving.
De categorieën rechtgevende kinderen, de toekenningsvoorwaarden en de bedragen van de kinderbijslag, alsook de periodes voor dewelke deze bijslagen worden toegekend, zijn in artikel 57 vermeld.
 Art.    57 . 1. De bijslagen worden toegekend voor de eigen kinderen van de werknemer, voor de gemeenschappelijke kinderen van de werknemer en zijn echtgenote en voor de eigen kinderen van de echtgenote; het aantal rechtgevende kinderen is nochtans beperkt tot ten hoogste vier, wanneer het werknemers betreft vermeld bij 4° van 4.
2. De kinderbijslag wordt toegekend tot de leeftijd van 14 jaar of tot de leeftijd van 25 jaar wanneer het kinderen betreft die kursussen volgen in de voorwaarden bepaald bij de Belgische wetgeving.
3. De kinderbijslag wordt toegekend voor de periodes van werkelijke tewerkstelling en voor de ermede gelijkgestelde periodes overeenkomstig artikel 41 van de geordende wetten betreffende de kinderbijslag voor werknemers.
4. De kinderbijslag wordt aan de navolgende bedragen toegekend :
1° ondergrondse mijnwerkers in de Belgische steenkolennijverheid, werknemers die ondergronds zijn tewerkgesteld in andere mijnen dan die van de steenkolennijverheid en in de groeven die ondergronds worden geëxploiteerd en die beoogd zijn bij de wetgeving betreffende het rust- en overlevingspensioen voor mijnwerkers en gelijkgestelden :
Bedrag van de gewone algemene schaal, met uitsluiting van elke bijzondere of verhoogde bijslag voortvloeiend uit de Belgische wetgeving;
2° werknemers vermeld onder 1° die tijdelijk of vast bovengronds in deze mijnen of groeven zijn tewerkgesteld, op voorwaarde dat zij, wegens ziekte, verwonding of arbeidsongeschiktheid, hun arbeid ondergronds niet meer kunnen voortzetten :
Bedrag van de gewone algemene schaal, met uitsluiting van elke bijzondere of verhoogde bijslag voortvloeiend uit de Belgische wetgeving;
3° bovengrondse mijnwerkers die in de Belgische steenkolennijverheid zijn tewerkgesteld :
Bedrag van de gewone algemene schaal, van kracht op 1 oktober 1959, zoals het werd verhoogd ingevolge de koppeling aan de schommelingen van het indexcijfer van de kleinhandelsprijzen, met uitsluiting van elke bijzondere of verhoogde bijslag voortvloeiend uit de Belgische wetgeving;
(4° Andere werknemers dan deze beoogd in 1°, 2° en 3°, die in het bezit zijn van een geldige arbeidsvergunning; de bijslagen worden echter toegekend vanaf de datum van tewerkstelling :
voor het 1e kind : 20,62 EUR per maand zijnde 832 BEF
voor het 2e kind : 21,91 EUR per maand zijnde 884 BEF
voor het 3e kind : 23,20 EUR per maand zijnde 936 BEF
voor het 4e kind : 24,49 EUR per maand zijnde 988 BEF.) <V 2001-05-09/37, art. 3, 003;   Inwerkingtreding :   01-07-2001>
5° werknemers vermeld onder 3° en 4° :
Bedrag van de Belgische schaal voor de zes maanden vóór de aankomst in België van de rechtgevende kinderen, wanneer deze aankomst gelegen is binnen twaalf maanden na het begin van de tewerkstelling in België.
(6° Overeenkomstig de Belgische wetgeving die voorziet in de koppeling van de sociale uitkeringen aan het indexcijfer van de consumptieprijzen, worden de bedragen die voorzien zijn in deze paragraaf systematisch herzien overeenkomstig de voormelde index. Deze zijn gekoppeld aan het spilindexcijfer 103,14 (basis 1996 = 100).) <V 2001-05-09/37, art. 3, 003;   Inwerkingtreding :   01-07-2001>
 Art.    58 . Het vereiste schoolbezoek van het behoud, binnen de grenzen van de Belgische wetgeving, van de kinderbijslag ten gunste van kinderen die hun studiën na de leeftijd van veertien jaar voortzetten, wordt geconstateerd aan de hand van een schoolgetuigschrift, volgens het formulier dat in gemeen overleg door de bevoegde Tunesische en Belgische administratieve autoriteiten wordt bepaald; dit getuigschrift wordt doorgezonden aan de instelling die belast is met de uitbetaling van de kinderbijslag door toedoen van de Nationale Kas voor Maatschappelijke Zekerheid, die waarborgt dat deze kinderen kursussen van algemene of professionele dagleergangen met volledig leerplan, volgen.
 Art.    59 . De betaling in Tunesië van de kinderbijslag verschuldigd voor kinderen van in België tewerkgestelde Tunesische werknemers, wordt overeenkomstig de navolgende procedure verricht :
1° de Belgische Fondsen, die de uitkeringen verschuldigd zijn, betalen rechtstreeks aan de bijslagtrekkende in Tunesië, bij middel van een internationale postwissel het bedrag van de kinderbijslag verschuldigd voor de beschouwde kalendermaand;
2° de bijslagtrekkende, die houder is van een bankrekening in Tunesië, kan aan het Belgische Fonds, dat de uitkeringen verschuldigd is, vragen haar kinderbijslag rechtstreeks op die rekening over te schrijven;
3° voor elke referentiekalendermaand, zendt het Belgisch Fonds dat de uitkeringen verschuldigd is, door bemiddeling van de Rijksdienst voor kinderbijslag voor werknemers, aan de Nationale Kas voor Maatschappelijke Zekerheid, een afschrift van de officiële betalingsborderellen toe.
 Afdeling 2.  - In Tunesië tewerkgestelde Belgische werknemers.
 Art.    60 . 1. De in Tunesië tewerkgestelde Belgische werknemers, wier kinderen in België worden opgevoed, hebben recht op de kinderbijslag bepaald bij de Tunesische wetgeving.
De categorieën van rechtgevende kinderen, de toekenningsvoorwaarden en de bedragen van de kinderbijslag, alsook de periodes voor dewelke deze kinderbijslag wordt toegekend, zijn die bepaald bij de Tunesische wetgeving van het gebied van de kinderbijslag.
2. Het vereiste schoolbezoek voor het behoud, binnen de perken van de Tunesische wetgeving, van de kinderbijslag ten gunste van de kinderen die hun studie na de leeftijd van veertien jaar voortzetten, wordt geconstateerd aan de hand van een schoolgetuigschrift volgens het formulier dat, in gemeen overleg, door de bevoegde autoriteiten wordt bepaald. Dit getuigschrift wordt aan de Nationale Kas voor Maatschappelijke Zekerheid die met de uitbetaling van de kinderbijslag belast is, toegezonden door toedoen van de Rijksdienst voor kinderbijslag voor werknemers, die waarborgt dat die kinderen kursussen van algemene of professionele dagleergangen met volledig leerplan, volgen.
3. De kinderbijslag wordt, per kwartaal, rechtstreeks aan de werknemer, na vervallen termijn betaald.
 Afdeling 3.  - Over de gerechtigden op een ouderdoms- of invaliditeitspensioen of op een rente ingevolge arbeidsongeval of beroepsziekte en over de wezen.
 Art.    61 . De kinderbijslag ten gunste van de Tunesische of Belgische gerechtigden op een pensioen of een rente ingevolge ouderdom, invaliditeit, arbeidsongeval of beroepsziekte, worden toegekend overeenkomstig de navolgende regelen, ongeacht het grondgebied van beide landen waarop de pensioengerechtigden of de rentehouders of de kinderen wonen :
1° aan de gerechtigde op een pensioen of op een rente, verschuldigd uit hoofde van de wetgeving van één van beide landen overeenkomstig de wetgeving van dat land;
2° aan de gerechtigde op pensioenen of renten verschuldigd uit hoofde van de wetgevingen van beide landen : overeenkomstig de wetgeving van het land op wiens grondgebied hij woont, indien het recht op de kinderbijslag er is ingegaan uit hoofde van de wetgeving van dat land, eventueel mits inachtneming van artikel 24, § 1 van het Verdrag.
 Art.    62 . De kinderbijslag wordt toegekend overeenkomstig de navolgende regelen, ongeacht het grondgebied van beide landen waarop de wees of de persoon die er de werkelijke last van draagt, woont :
1° voor de wees van de overleden werknemer die onder de wetgeving van één van beide landen viel : overeenkomstig de wetgeving van dat land;
2° voor de wees van een overleden werknemer die onder de wetgeving van beide landen viel : overeenkomstig de wetgeving van het land op wiens grondgebied de wees woont, indien het recht op de kinderbijslag ingaat uit hoofde van de wetgeving van dat land, eventueel mits inachtneming van artikel 24, § 1 van het Verdrag.
De wetgeving van het land die van toepassing is voor de betaling van de kinderbijslag, vermeld bij artikel 61 ten gunste van kinderen van een gerechtigde op pensioenen of renten, blijft, nochtans na het overlijden van die gerechtigde, van toepassing voor de betaling van de kinderbijslag aan de wezen.
 Art.    63 . De kinderbijslag vermeld bij de artikelen 61 en 62 wordt toegekend voor de eigen kinderen van de pensioengerechtigde of van de rentehouder of van de overleden werknemer, voor de gemeenschappelijke kinderen van de pensioengerechtigde of van de rentehouder of van de overleden werknemer en zijn echtgenote en voor de eigen kinderen van de echtgenote.
De kinderbijslag wordt toegekend tot de leeftijd van 14 jaar of tot de leeftijd van 25 jaar wanneer het kinderen betreft die kursussen volgen in de voorwaarden vastgesteld door de wetgeving va het contracterende land dat de last van de kinderbijslag draagt.
Het aantal rechthebbende kinderen wordt beperkt tot vier kinderen ten hoogste.
(Het bedrag van de kinderbijslag is vastgesteld als volgt :
1° Indien verschuldigd door een Belgische instelling :
voor het 1e kind : 20,62 EUR per maand zijnde 832 BEF
voor het 2e kind : 21,91 EUR per maand zijnde 884 BEF
voor het 3e kind : 23,20 EUR per maand zijnde 936 BEF
voor het 4e kind : 24,49 EUR per maand zijnde 988 BEF
Overeenkomstig de Belgische wetgeving die voorziet in de koppeling van de sociale uitkeringen aan het indexcijfer van de consumptieprijzen, worden de bedragen die voorzien zijn in deze paragraaf systematisch herzien overeenkomstig de voormelde index. Deze zijn gekoppeld aan het spilindexcijfer 103,14 (basis 1996 = 100).
2° Indien verschuldigd door de Tunesische Nationale Kas voor Sociale Zekerheid :
op het bedrag dat door de Tunesische wetgeving inzake kinderbijslag is bepaald.) <V 2001-05-09/37, art. 4, 003;   Inwerkingtreding :   01-07-2001>
 HOOFDSTUK V.  - Arbeidsongevallen en beroepsziekten.
 Art.    64 . 1. De Belgische onderdanen en de in België wonende Tunesische onderdanen die aanspraak hebben op de prestaties welke bij arbeidsongeval of bij beroepsziekte zijn verschuldigd uit hoofde van de Tunesische wetgeving, vermeld bij artikel 2 van het Verdrag, kunnen hun aanvraag aan het Ministerie van Sociale Voorzorg te Brussel richten, dat ze aan het Ministerie van Sociale Zaken te Tunis doorzendt.
De beslissing wordt rechtstreeks aan de aanvrager betekend; twee doorslagen worden aan het Ministerie van Sociale Voorzorg medegedeeld indien het een beslissing inzake beroepsziekten betreft.
2. De Tunesische onderdanen en de in Tunis wonende Belgische onderdanen die aanspraak op de prestaties hebben uit hoofde van de Belgische wetgeving betreffende de vergoeding van de schade voortvloeiend uit arbeidsongevallen of uit beroepsziekten, vermeld bij artikel 2 van het Verdrag, kunnen hun aanvraag aan het Ministerie van Sociale Zaken te Tunis richten, die ze aan het Ministerie van Sociale Voorzorg te Brussel doorzendt.
De beslissing wordt rechtstreeks aan de aanvrager betekend; indien het een beslissing inzake beroepsziekten betreft, wordt er een doorslag aan het Ministerie van Sociale Zaken te Tunis gericht.
 Art.    65 . 1. Het Ministerie van Sociale Voorzorg te Brussel doet, op aanvraag van het Ministerie van Sociale Zaken te Tunis, de enquêtes instellen die op Belgisch grondgebied moeten worden doorgevoerd, om de prestaties uit hoofde van de Tunesische wetgeving betreffende de vergoeding van de schade voortspruitende uit de arbeidsongevallen en uit de beroepsziekten vast te stellen.
2. Het Ministerie van Sociale Zaken te Tunis doet, op aanvraag van het Ministerie van Sociale Voorzorg te Brussel, de enquêtes instellen die op Tunesisch grondgebied moeten worden doorgevoerd om de prestaties uit hoofde van de Belgische wetgeving betreffende de vergoeding van de schade voortspruitende uit de arbeidsongevallen en uit de beroepsziekten vast te stellen.
3. De instelling die de enquête aanvraagt betaalt de kosten terug aan de instelling aan dewelke de enquête werd aangevraagd.
 Art.    66 . De vergoedingen, toelagen of renten inzake arbeidsongevallen en beroepsziekten worden op de in de respectieve wetgevingen vastgestelde vervaldagen rechtstreeks uitbetaald aan de Belgische of Tunesische onderdanen, welke in een ander land wonen dan het land dat deze uitbetalingen is verschuldigd.
De bevoegde administratieve autoriteiten delen elkaar een kwartaalborderel van de verrichte betalingen mede.
 Art.    67 . Om de verstrekkingen te bekomen overeenkomstig artikel 29 (3) van het Verdrag, moet de werknemer aan de instelling van de woonplaats een getuigschrift afleveren, waarvan het model, bij gemeen overleg, door de bevoegde autoriteiten van de beide contracterende landen is vastgesteld, bevestigend dat hij recht heeft op genoemde verstrekkingen.
Dit getuigschrift wordt door de bevoegde instelling afgeleverd en blijft geldig zolang de instelling van de woonplaats geen betekening van haar vernietiging heeft bekomen.
Elke aanvraag om verstrekkingen of om verlenging van deze moet van stavingsstukken vergezeld gaan die normaal vereist zijn overeenkomstig de wetgeving van de woonplaats voor de toekenning van zulke verstrekkingen.
De instelling bij dewelke de aanvraag is ingediend betekent haar beslissing aan de werknemer binnen de kortste termijnen.
Een doorslag van de beslissing wordt aan het Ministerie van Sociale Zaken te Tunis medegedeeld, indien de Tunesische wetgeving wordt toegepast, of aan het Ministerie van Sociale Voorzorg te Brussel, indien de Belgische wetgeving wordt toegepast.
Indien de verstrekkingen geweigerd of opgeschort worden, zal de beslissing de redenen van de weigering en de middelen van beroep over dewelke de werknemer beschikt, moeten vermelden.
In geval van opneming in een ziekenhuis, betekent de instelling van de woonplaats, overeenkomstig de hierbovenvermelde procedure, binnen een termijn van acht dagen na de datum waarop zij er kennis van heeft genomen, aan de bevoegde instelling de datum van opneming in de verplegingsinrichting en de vermoedelijke duur van de verpleging.
De werknemer is verplicht de instelling van de woonplaats omtrent iedere wijziging in zijn toestand in te lichten, inzonderheid nopens iedere overbrenging van de woonplaats of van de verblijfplaats. De bevoegde instelling stelt de instelling van de woonplaats eveneens in kennis van het einde van het recht op de prestaties van de werknemer.
De instelling van de woonplaats kan te allen tijde, aan de bevoegde instelling vragen om haar alle inlichtingen omtrent het recht op prestaties van de werknemer te verschaffen.
Voor de toepassing van dit artikel, zijn de instellingen van de woonplaats :
in België : voor de arbeidsongevallen : het Rijksinstituut voor ziekte- en invaliditeitsverzekering;
voor de beroepsziekten : het Fonds voor de beroepsziekten;
in Tunesië : het Ministerie van Sociale Zaken.
 Art.    68 . De verstrekkingen die overeenkomstig het bepaalde bij artikel 29 van het Verdrag worden verleend, worden door de bevoegde instellingen aan de instellingen die de bovenvermelde prestaties hebben verleend, terugbetaald.
De terugbetalingen geschieden halfjaarlijks op vertoon, door de instelling die de prestaties heeft verleend, van een individuele opgave van de uitgaven die deze instelling werkelijk heeft gedragen.
Komen voor de terugbetaling niet in aanmerking, hogere tarieven dan die welke worden toegepast op de verstrekkingen die worden verleend aan de werknemer, die onder de wetgeving valt, zoals toegepast door de instelling die de desbetreffende prestaties heeft verleend.
 Art.    69 . Op aanvraag van de bevoegde instelling, doet de instelling van de woonplaats van het andere land de geneeskundige onderzoekingen van de gerechtigden op een prestatie uit hoofde van een arbeidsongeval of beroepsziekte instellen in de voorwaarden bepaald bij haar eigen wetgeving, inzonderheid ter herziening van de arbeidsongeschiktheid.
De bevoegde instelling behoudt het recht de belanghebbenden door een geneeskundige van haar keuze en in de voorwaarden bepaald door hun eigen wetgeving, te laten onderzoeken.
De kosten van deze geneeskundige controles zijn voor rekening van de instelling op wier aanvraag deze geneeskundige controles worden doorgevoerd.
 HOOFDSTUK VI.  - Uitkeringen of toelagen voor begrafeniskosten.
 Art.    70 . Het recht op uitkeringen of op toelagen voor de begrafeniskosten, bij toepassing van artikel 31 van het Verdrag verschuldigd aan de in België wonende Tunesische verzekerden en aan de in Tunesië wonende Belgische verzekerden, kan worden vastgesteld door toedoen van het Rijksinstituut voor ziekte- en invaliditeitsverzekering, eensdeels, en door de Nationale Kas voor Maatschappelijke Zekerheid, anderdeels op vertoon van een dossier, waarvan de gegevens in gemeen overleg door de bevoegde Tunesische en Belgische administraties worden bepaald.
Wanneer het recht nochtans in het raam van de Tunesische regeling voor arbeidsongevallen en voor beroepsziekten is ingegaan, moet de aanvraag bij het Ministerie van Sociale Zaken te Tunis worden ingediend.
De ontvangstdatum van het dossier komt voor de toepassing van artikel 35 van het Verdrag in aanmerking.
De instellingen die in het eerste lid van dit artikel zijn vermeld zullen elkander de nodige formulieren voor de indiening van de aanvragen mededelen.
 HOOFDSTUK VII.  - Diverse bepalingen.
 Art.    71 . 1. De kosten van het beheer gespendeerd door de instellingen van de woonplaats of van de verblijfplaats voor de toepassing van de artikelen 9, 10, 11 en 12 van het Verdrag worden door de aansluitingsinstellingen gedragen.
Zulks geldt eveneens voor de kosten resulterend uit de geneeskundige controles verricht door toedoen van de instellingen van de woonplaats.
2. De kosten van beheer en de kosten van geneeskundige controle worden terugbetaald onder vorm van een verhoging toegepast op de uitgaven die forfaitair of op bewijsstukken worden terugbetaald.
De verhoging voor kosten van beheer is vastgesteld op 8 pct. van de bedragen die door de bevoegde instellingen moeten worden terugbetaald in uitvoering van artikel 17, 18 en 19 van deze Administratieve Schikking.
De verhoging voor kosten van geneeskundige controle is vastgesteld op 1 pct. van de bedragen die door de aansluitingsinstellingen moeten worden terugbetaald in uitvoering van artikel 17 van deze Administratieve Schikking.
 Art.    72 . De instellingen die de prestaties aan de rechthebbenden die op het grondgebied van de andere Staat wonen verschuldigd zijn, zullen zich geldig kwijten in de munt van hun Staat, aan de wisselkoers welke van kracht is op de dag van de betaling.
De bedragen van de terugbetalingen berekend op grond van de werkelijke uitgaven of op forfaitaire grondslagen zullen worden uitgedrukt in de munt van de Staat van de instelling die de prestaties heeft toegekend; de instelling die de betaling verschuldigd is zal zich ervan kwijten op grond van de wisselkoersen welke van kracht zijn op de dag van de uitbetaling.
 TITEL IV.  - SLOTBEPALINGEN.
 Art.  73. Deze Schikking wordt van kracht op de dag op dewelke zij wordt ondertekend. Zij heeft uitwerking op dezelfde datum als het Algemeen Verdrag betreffende de sociale zekerheid afgesloten tussen het Koninkrijk België en de Republiek Tunesië.