text:
Artikel    1 . Aan de Gemeenschappen worden overeenkomstig de in de volgende artikelen vastgelegde regels eigen middelen toegekend voor de financiering van de algemene begroting van de Europese Unie overeenkomstig artikel 269 van het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap (hierna het " EG-Verdrag " genoemd) en artikel 173 van het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap voor Atoomenergie (hierna het " Euratom-Verdrag " genoemd).
De algemene begroting van de Europese Unie wordt, onverminderd andere ontvangsten, volledig uit de eigen middelen van de Gemeenschappen gefinancierd.
 Art.    2 . 1. De op de algemene begroting van de Europese Unie opgevoerde eigen middelen worden gevormd door de ontvangsten uit :
a) de heffingen, premies, extra bedragen of compenserende bedragen, aanvullende bedragen of aanvullende elementen, rechten van het gemeenschappelijk douanetarief en de overige door de instellingen van de Gemeenschappen ingevoerde of in te voeren rechten op het handelsverkeer met nietlidstaten, de douanerechten op de onder het vervallen Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap voor Kolen en Staal vallende producten, alsmede de bijdragen en andere heffingen die in het kader van de gemeenschappelijke ordening der markten in de sector suiker zijn vastgesteld;
b) onverminderd het bepaalde in lid 4, tweede alinea, de toepassing van een voor alle lidstaten geldend uniform percentage op de BTW-grondslag die op uniforme wijze is vastgesteld volgens communautaire voorschriften. De hiertoe in aanmerking te nemen grondslag mag niet meer bedragen dan 50 % van het bni van elke lidstaat, als omschreven in lid 7;
c) onverminderd het bepaalde in lid 5, tweede alinea, de toepassing van een, met inachtneming van alle andere ontvangsten, in het kader van de begrotingsprocedure vast te stellen uniform percentage op de som van het bni van alle lidstaten.
2. De ontvangsten uit andere belastingen die in het kader van een gemeenschappelijk beleid overeenkomstig het EGVerdrag of het Euratom-Verdrag worden ingesteld, voor zover de procedure van artikel 269 van het EG-Verdrag of van artikel 173 van het Euratom-Verdrag is gevolgd, vormen eveneens eigen middelen die op de algemene begroting van de Europese Unie worden opgevoerd.
3. De lidstaten houden 25 % van de in lid 1, onder a), bedoelde bedragen in als inningskosten.
4. Het in lid 1, onder b), bedoelde uniforme percentage bedraagt 0,30 %.
Het afdrachtpercentage van de btw-bron voor alleen de periode 2007-2013 wordt voor Oostenrijk vastgesteld op 0,225 %, voor Duitsland op 0,15 % en voor Nederland en Zweden op 0,10 %.
5. Het in lid 1, onder c), bedoelde uniform percentage is van toepassing op het bni van elke lidstaat.
Voor alleen de periode 2007-2013 zal de jaarlijkse bni-bijdrage van Nederland worden verminderd met een brutobedrag van 605 miljoen EUR en de jaarlijkse bni-bijdrage van Zweden met een brutobedrag van 150 miljoen EUR, uitgedrukt in prijzen van 2004. Deze bedragen worden in actuele prijzen omgerekend door toepassing van de door de Commissie meegedeelde, meest recente bbp-deflator voor de Europese Unie in euro, die beschikbaar is bij de opstelling van het voorontwerp van begroting. Deze brutoverminderingen worden toegestaan nadat overeenkomstig de artikelen 4 en 5 van dit besluit de korting voor het Verenigd Koninkrijk is berekend en de financiering ervan is vastgesteld, en hebben daarop geen invloed.
6. Indien de begroting bij het begin van het begrotingsjaar niet is vastgesteld, blijven de bestaande btw- en bni-afdrachtpercentages van toepassing tot de inwerkingtreding van de nieuwe percentages.
7. Voor de toepassing van dit besluit wordt onder bni verstaan : bruto nationaal inkomen voor het betrokken jaar tegen marktprijzen, zoals bepaald door de Commissie krachtens het ESR 95, overeenkomstig Verordening (EG) nr. 2223/96.
Indien wijzigingen van het ESR 95 resulteren in significante veranderingen in het bni, zoals bepaald door de Commissie, besluit de Raad, op voorstel van de Commissie en na raadpleging van het Europees Parlement, met eenparigheid van stemmen of deze wijzigingen gelden voor de toepassing van dit besluit.
 Art.    3 . 1. Het totale bedrag van de aan de Gemeenschappen ter dekking van de jaarlijkse betalingskredieten toegewezen eigen middelen is niet hoger dan 1,24 % van de som van de bni's van alle lidstaten.
2. De jaarlijks in de algemene begroting van de Europese Unie opgevoerde vastleggingskredieten bedragen niet meer dan 1,31 % van de som van het bni's van alle lidstaten.
Er wordt een gepaste verhouding tussen de vastleggingskredieten en de betalingskredieten in acht genomen om ervoor te zorgen dat zij verenigbaar zijn en om in de volgende jaren de hand te kunnen houden aan het in lid 1 vermelde maximum.
3. Bij wijzigingen van het ESR 95 die leiden tot significante veranderingen van het bni die voor de toepassing van dit besluit relevant zijn, worden de in de leden 1 en 2 vastgestelde maxima voor vastleggingskredieten en betalingskredieten door de Commissie opnieuw berekend volgens de volgende formule :

 BNIt-2 + BNIt-1 + BNIt ESR huidig
1,24 % (1,31 %) x -----------------------------------

BNIt-2 + BNIt-1 + BNIt ESR gewijzigd
waarbij t het laatste volledige jaar is waarvoor gegevens uit hoofde van Verordening (EG, Euratom) nr. 1287/2003 van de Raad van 15 juli 2003 betreffende de harmonisatie van het bruto nationaal inkomen tegen marktprijzen (" BNI-verordening ") (6) (" de bni-verordening ") beschikbaar zijn.
 Art.    4 . 1. Aan het Verenigd Koninkrijk wordt een correctie voor begrotingsonevenwichtigheden toegestaan.
Deze correctie wordt bepaald :
a) door het verschil in het voorafgaande begrotingsjaar te berekenen tussen :
- het procentuele aandeel van het Verenigd Koninkrijk in de som van de niet-afgetopte BTW-grondslagen, en
- het procentuele aandeel van het Verenigd Koninkrijk in de totale toegewezen uitgaven;
b) door het aldus verkregen verschil te vermenigvuldigen met de totale toegewezen uitgaven;
c) door het resultaat van b) te vermenigvuldigen met 0,66;
d) door van het resultaat van c) de effecten af te trekken die de overgang naar de afgetopte BTW en de in artikel 2, lid 1, onder c), bedoelde afdrachten voor het Verenigd Koninkrijk met zich brengen, dat wil zeggen het verschil tussen :
- het bedrag dat door het Verenigd Koninkrijk zou zijn afgedragen voor de bedragen gefinancierd uit de middelen bedoeld in artikel 2, lid 1, onder b), en c), indien het uniforme percentage was toegepast op de niet-afgetopte BTW-grondslagen, en
- de uit de toepassing van artikel 2, lid 1, onder b) en c), voortvloeiende afdrachten van het Verenigd Koninkrijk;
e) door van het resultaat van d) de nettovoordelen voor het Verenigd Koninkrijk af te trekken die het gevolg zijn van de verhoging van het percentage van de in artikel 2, lid 1, onder a), bedoelde middelen dat door de lidstaten ter dekking van hun inningskosten en verwante kosten wordt ingehouden;
f) door bij elke uitbreiding van de Europese Unie het resultaat van e) aan te passen om de Britse korting zodanig te verlagen dat de uitgaven waarvoor thans geen correctie geldt ook na de uitbreiding niet worden gecorrigeerd. De aanpassing zal geschieden door de totale toegewezen uitgaven te verlagen met een bedrag dat gelijk is aan de jaarlijkse pretoetredingsuitgaven in de toetredende landen. Alle aldus berekende bedragen worden overgedragen naar het volgende jaar en worden jaarlijks aangepast door toepassing van de door de Commissie meegedeelde, jongst beschikbare bbp-deflator voor de Europese Unie in euro. Dit punt geldt niet meer vanaf de korting die voor het eerst in 2014 in de begroting wordt opgenomen;
g) door de berekening aan te passen en op de totale toegewezen uitgaven de totale toegewezen uitgaven in de lidstaten die na 30 april 2004 tot de Europese Unie zijn toegetreden in mindering te brengen, behalve de rechtstreekse landbouwbetalingen en marktgerelateerde uitgaven, alsmede het gedeelte van de uitgaven voor plattelandsontwikkeling dat afkomstig is uit het EOGFL, afdeling Garantie.
Deze vermindering wordt geleidelijk doorgevoerd volgens het onderstaande schema :
Britse correctie die voor het eerst |

Percentage van de uitgaven in
in de begroting wordt opgenomen in
|
 verband met de uitbreiding (zie

| omschrijving hierboven) dat buiten

|

 de berekening van de Britse

|

correctie wordt gehouden
------------------------------------|------------------------------------

 2009

 |

 20

 2009

 |

 20

 2010

 |

 70

 2010

 |

 70

 2011

 |

 100

 2011

 |

 100  2.
De aanvullende bijdrage van het Verenigd Koninkrijk als gevolg van de in lid 1, onder g), bedoelde vermindering van de toegewezen uitgaven mag in de periode 2007-2013 in totaal niet meer bedragen dan 10,5 miljard EUR in prijzen van 2004. De Commissie zal zich er jaarlijks van vergewissen of de gecumuleerde aanpassingen van de correctie niet boven dat bedrag uitkomen. Voor deze berekening zullen de bedragen in actuele prijzen worden omgerekend in prijzen van 2004, door toepassing van de door de Commissie meegedeelde, jongst beschikbare bbp-deflator voor de Europese Unie in euro. Indien het maximum van 10,5 miljard EUR wordt overschreden, wordt de bijdrage van het Verenigd Koninkrijk naar evenredigheid verlaagd.
Het bedrag van 10,5 miljard EUR zal bovendien naar boven worden aangepast in geval van een nieuwe uitbreiding vóór 2013.
 Art.    5 . 1. De financiële last van de correctie wordt als volgt door de overige lidstaten gedragen :
a) de verdeling van de last wordt eerst berekend volgens het aandeel van iedere lidstaat in de in artikel 2, lid 1, onder c), bedoelde afdrachten, waarbij het Verenigd Koninkrijk en de in artikel 2, lid 5, bedoelde brutoverminderingen van de bijdragen op basis van het bni van Nederland en Zweden buiten beschouwing worden gelaten;
b) vervolgens wordt de verdeling zodanig aangepast dat het aandeel in de financiering van Duitsland, Nederland, Oostenrijk en Zweden tot een vierde van hun normale aandeel wordt beperkt.
2. De correctie wordt aan het Verenigd Koninkrijk toegekend in de vorm van een vermindering van zijn afdrachten ten gevolge van de toepassing van artikel 2, lid 1, onder c). De door de overige lidstaten gedragen financiële last wordt toegevoegd aan hun afdrachten ten gevolge van de toepassing voor elke lidstaat van artikel 2, lid 1, onder c).
3. De Commissie voert de voor de toepassing van artikel 2, lid 5, artikel 4 en dit artikel vereiste berekeningen uit.
4. Indien de begroting aan het begin van het begrotingsjaar niet is vastgesteld, blijven de correctie ten behoeve van het Verenigd Koninkrijk en de door de overige lidstaten gedragen financiële last van toepassing zoals zij in de laatste definitief vastgestelde begroting waren opgenomen.
 Art.    6 . De in artikel 2 bedoelde ontvangsten dienen zonder onderscheid te worden gebruikt voor de financiering van alle uitgaven die op de algemene begroting van de Europese Unie zijn opgevoerd.
 Art.    7 . Het eventuele overschot van de ontvangsten van de Gemeenschappen ten opzichte van de totale werkelijke uitgaven gedurende een begrotingsjaar wordt naar het volgende begrotingsjaar overgedragen.
 Art.    8 . 1. De in artikel 2, lid 1, onder a), bedoelde eigen middelen van de Gemeenschappen worden door de lidstaten geïnd overeenkomstig de nationale wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen, die waar nodig aan de communautaire voorschriften worden aangepast.
De Commissie onderzoekt regelmatig de nationale bepalingen waarvan de lidstaten haar in kennis stellen, deelt de lidstaten de aanpassingen mee die zij noodzakelijk acht om deze bepalingen in overeenstemming te brengen met de communautaire voorschriften, en brengt verslag uit aan de begrotingsautoriteit.
De lidstaten stellen de in artikel 2, lid 1, onder a), b) en c), bedoelde middelen ter beschikking van de Commissie.
2. De Raad stelt overeenkomstig de procedure van artikel 279, lid 2, van het EG-Verdrag en artikel 183 van het Euratom-Verdrag de bepalingen vast die nodig zijn voor de uitvoering van dit besluit, alsmede de bepalingen betreffende het toezicht op de inning, de terbeschikkingstelling aan de Commissie en de betaling van de in de artikelen 2 en 5 bedoelde ontvangsten.
 Art.    9 . De Commissie stelt binnen het kader van de volledige, alomvattende en brede evaluatie van alle aspecten van de EU-uitgaven, met inbegrip van het GLB, en van de EU-inkomsten, met inbegrip van de korting voor het Verenigd Koninkrijk, waarover zij in 2008/2009 verslag uitbrengt, een algemeen onderzoek naar het stelsel van eigen middelen in.
 Art.    10 . 1. Behoudens het bepaalde in lid 2, wordt Besluit 2000/597/EG, Euratom op 1 januari 2007 ingetrokken. Verwijzingen naar Besluit 70/243/EGKS, EEG, Euratom van de Raad van 21 april 1970 betreffende de vervanging van de financiële bijdragen van de lidstaten door eigen middelen van de Gemeenschappen (7), Besluit 85/257/EEG, Euratom van de Raad van 7 mei 1985 betreffende het stelsel van eigen middelen van de Gemeenschappen (8), Besluit 88/376/EEG, Euratom van de Raad van 24 juni 1988 betreffende het stelsel van eigen middelen van de Gemeenschappen (9), Besluit 94/728/EG, Euratom van de Raad van 31 oktober 1994 betreffende het stelsel van eigen middelen van de Europese Gemeenschappen (10) of Besluit 2000/597/EG, Euratom worden beschouwd als verwijzingen naar het onderhavige besluit.
2. De artikelen 2, 4 en 5 van Besluit 88/376/EEG, Euratom, Besluit 94/728/EG, Euratom en Besluit 2000/597/EG, Euratom blijven van toepassing op de berekening en de aanpassing van de ontvangsten die voortvloeien uit de toepassing van een voor alle lidstaten geldend uniform percentage op de BTW-grondslag die op uniforme wijze is vastgesteld en beperkt tot 50 % en 55 % van het bnp of bni van elke lidstaat, al naargelang het jaar, en op de berekening van de correctie voor begrotingsonevenwichtigheden ten behoeve van het Verenigd Koninkrijk voor de jaren 1988 tot 2006.
3. Op de in artikel 2, lid 1, onder a), bedoelde bedragen die vóór 28 februari 2001 door de lidstaten beschikbaar hadden moeten worden gesteld overeenkomstig de geldende communautaire voorschriften, wordt door de lidstaten 10 % als inningskosten ingehouden.
 Art.    11 . Dit besluit wordt door de secretaris-generaal van de Raad ter kennis van de lidstaten gebracht.
De lidstaten stellen de secretaris-generaal van de Raad onverwijld in kennis van de voltooiing van de volgens hun grondwettelijke bepalingen voor de aanneming van dit besluit vereiste procedures.
Dit besluit treedt in werking op de eerste dag van de maand volgende op de datum van ontvangst van de laatste van de in de tweede alinea bedoelde kennisgevingen.
Het is van kracht met ingang van 1 januari 2007.
 Art.    12 . Dit besluit wordt bekendgemaakt in het Publicatieblad van de Europese Unie.
Luxemburg, 7 juni 2007.
Voor de Raad :
De voorzitter
M. GLOS
 BIJLAGE.
 Art.  N. Lijst van de Lid-Staten.

 |
 Datum

|

 Type

 |
 Datum

|
 Datum
Staten/Organisatie
 |
authen-
 |
instemming
| instemming |
interne

 | tificatie
|

|

| inwerking-

 |

|

|

|
treding
---------------------|------------|--------------|------------|------------
BULGARIJE

| 07/06/2007 | Kennisgeving | 19/11/2008 | 01/03/2009
BELGIE

 | 07/06/2007 | Kennisgeving | 09/02/2009 | 01/03/2009
CYPRUS

 | 07/06/2007 | Kennisgeving | 11/01/2008 | 01/03/2009
DENEMARKEN

 | 07/06/2007 | Kennisgeving | 14/02/2008 | 01/03/2009
DUITSLAND

| 07/06/2007 | Kennisgeving | 16/09/2008 | 01/03/2009
ESTLAND

| 07/06/2007 | Kennisgeving | 04/07/2008 | 01/03/2009
FINLAND

| 07/06/2007 | Kennisgeving | 24/01/2008 | 01/03/2009
FRANKRIJK

| 07/06/2007 | Kennisgeving | 01/08/2008 | 01/03/2009
GRIEKENLAND

| 07/06/2007 | Kennisgeving | 21/10/2008 | 01/03/2009
HONGARIJE

| 07/06/2007 | Kennisgeving | 20/06/2008 | 01/03/2009
IERLAND

| 07/06/2007 | Kennisgeving | 08/04/2008 | 01/03/2009
ITALIE

 | 07/06/2007 | Kennisgeving | 22/02/2008 | 01/03/2009
LETLAND

| 07/06/2007 | Kennisgeving | 05/11/2007 | 01/03/2009
LITOUWEN

 | 07/06/2007 | Kennisgeving | 24/09/2008 | 01/03/2009
LUXEMBURG

| 07/06/2007 | Kennisgeving | 12/01/2009 | 01/03/2009
MALTA

| 07/06/2007 | Kennisgeving | 29/05/2008 | 01/03/2009
NEDERLAND

| 07/06/2007 | Kennisgeving | 21/10/2008 | 01/03/2009
OOSTENRIJK

 | 07/06/2007 | Kennisgeving | 19/12/2007 | 01/03/2009
POLEN

| 07/06/2007 | Kennisgeving | 10/11/2008 | 01/03/2009
PORTUGAL

 | 07/06/2007 | Kennisgeving | 15/10/2008 | 01/03/2009
ROEMENIE

 | 07/06/2007 | Kennisgeving | 09/12/2008 | 01/03/2009
SLOVAKIJE

| 07/06/2007 | Kennisgeving | 02/04/2008 | 01/03/2009
SLOVENIE

 | 07/06/2007 | Kennisgeving | 27/11/2007 | 01/03/2009
SPANJE

 | 07/06/2007 | Kennisgeving | 24/01/2008 | 01/03/2009
TSJECHISCHE REP.

 | 07/06/2007 | Kennisgeving | 25/02/2008 | 01/03/2009
VERENIGD KONINKRIJK
| 07/06/2007 | Kennisgeving | 25/02/2008 | 01/03/2009
ZWEDEN

 | 07/06/2007 | Kennisgeving | 26/06/2008 | 01/03/2009


type: legislation

jurisdiction: Belgium

text:
Artikel   M. - Stabilisatie- en Associatieovereenkomst tussen de Europese Gemeenschappen en hun lidstaten, enerzijds, en de Republiek Montenegro, anderzijds
 (Overeenkomst niet opgenomen om technische redenen, zie B.St. van 02-06-2010, p. 33071-33470)
- Protocol 1 inzake de handel tussen de Gemeenschap en Montenegro in bewerkte landbouwproducten
(Protocol niet opgenomen om technische redenen, zie B.St. van 02-06-2010, p. 33900-33959)
- Protocol 2 betreffende wederzijdse preferentiële handelsconcessies voor bepaalde wijnen, de wederzijdse erkenning, bescherming en controle van benamingen van wijnen, gedistilleerde dranken en gearomatiseerde wijnen
(Protocol niet opgenomen om technische redenen, zie B.St. van 02-06-2010, p. 33960-34090)
- Protocol 3 betreffende de definitie van het begrip "producten van oorsprong" en regelingen voor administratieve samenwerking in verband met de toepassing van de overeenkomst tussen de Gemeenschap en Montenegro
(Protocol niet opgenomen om technische redenen, zie B.St. van 02-06-2010, p. 34091-34251)
- Protocol 4. Vervoer over land
(Protocol niet opgenomen om technische redenen, zie B.St. van 02-06-2010, p. 34252-34273)
- Protocol 5. Staatssteun voor de ijzer- en staalindustrie
(Protocol niet opgenomen om technische redenen, zie B.St. van 02-06-2010, p. 34274-34277)
- Protocol 6. Wederzijdse administratieve bijstand in douanezaken
(Protocol niet opgenomen om technische redenen, zie B.St. van 02-06-2010, p. 34278-34292)
- Protocol 7. Beslechting van geschillen
(Protocol niet opgenomen om technische redenen, zie B.St. van 02-06-2010, p. 34293-34311)
- Protocol 8. Algemene beginselen voor de deelname van Montenegro aan communautaire programma's
(Protocol niet opgenomen om technische redenen, zie B.St. van 02-06-2010, p. 34312-34315)
- Slotakte
(Slotakte niet opgenomen om technische redenen, zie B.St. van 02-06-2010, p. 34325-34344)


text:
TITEL 1.  - Algemene bepalingen
 Artikel     1 . Definities
1. Voor de toepassing van deze Schikking :
a) verstaat men onder "Overeenkomst" de Overeenkomst betreffende de gezondheidszorgenverzekering tussen het Koninkrijk België en Australië, gedaan te Canberra, op 10 augustus 2006;
b) verstaat men onder "Schikking" de Administratieve Schikking voor de toepassing van de Overeenkomst betreffende de gezondheidszorgenverzekering tussen het Koninkrijk België en Australië.
2. De termen die in deze Schikking worden gebruikt, hebben de betekenis die hun werd toegekend in artikel 1 van de Overeenkomst.
 Art.    2 . Bevoegde organen
De bevoegde organen die worden aangeduid voor de toepassing van de Overeenkomst zijn :
1. In België :
a) voor het toekennen van de verstrekkingen :
i) in de regel : de verzekeringsinstelling waarbij de persoon is aangesloten;
ii) voor de zeevarenden : de Hulp- en voorzorgskas voor zeevarenden, Antwerpen;
b) voor de financiële bepalingen : het Rijksinstituut voor ziekte- en invaliditeitsverzekering, Brussel, voor rekening van de verzekeringsinstellingen of de Hulp- en voorzorgskas voor zeevarenden;
2. in Australië :
Het Departement van Gezondheid en Veroudering, Medicare Australia en de Medicare-kantoren, naargelang het geval.
 Art.    3 . Verbindingsorganen
De verbindingsorganen die worden aangeduid voor de toepassing van de Overeenkomst zijn :
In België :
a) in de regel : het Rijksinsitituut voor ziekte- en invaliditeitsverzekering, Brussel;
b) voor de zeevarenden : de Hulp- en voorzorgskas voor zeevarenden, Antwerpen;
In Australië :
Het Departement van Gezondheid en Veroudering.
 TITEL 2.  - Bijzondere bepalingen
 Art.    4 . Verstrekkingen in natura in geval van een bezoek op het grondgebied van de andere overeenkomstsluitende Partij
Om de verstrekkingen in natura zoals bepaald in artikel 5 van de Overeenkomst te verkrijgen, dient men als volgt te werk te gaan :
In België dient de betrokken persoon uit Australië aan het Belgische bevoegde orgaan het bewijs voor te leggen dat hij of zij recht heeft op verstrekkingen in natura. Het bewijs wordt op aanvraag van de persoon door het Australische bevoegde orgaan afgeleverd onder de vorm van een geldige Medicare-kaart. Wanneer de betrokken persoon geen bewijs van het recht op verstrekkingen in natura kan voorleggen, vraagt het Belgische bevoegde orgaan dit aan bij het Australische bevoegde orgaan, indien nodig via het verbindingsorgaan. Op het bewijs van het recht op verstrekkingen in natura afgeleverd door het Australische bevoegde orgaan staat, indien van toepassing, de maximumperiode vermeld gedurende dewelke verstrekkingen in natura mogen worden verleend onder de Australische wetgeving.
In Australië dient de betrokken persoon uit België aan het Australische bevoegde orgaan het bewijs voor te leggen dat hij of zij recht heeft op verstrekkingen in natura. Het bewijs wordt op aanvraag van de persoon door het Belgische bevoegde orgaan afgeleverd onder de vorm van een getuigschrift dat bevestigt dat de persoon recht heeft op verstrekkingen in natura. Wanneer de betrokken persoon geen getuigschrift van het recht op verstrekkingen in natura kan voorleggen, vraagt het Australische bevoegde orgaan dit aan bij het Belgische bevoegde orgaan, indien nodig via het verbindingsorgaan. Op het bewijs van het recht op verstrekkingen in natura afgeleverd door het Belgische bevoegde orgaan staat, indien van toepassing, de maximumperiode vermeld gedurende dewelke verstrekkingen in natura mogen worden verleend onder de Belgische wetgeving.
 Art.    5 . Verstrekkingen in natura in geval van verblijf op het grondgebied van de andere overeenkomstsluitende Partij
1. Om de verstrekkingen in natura zoals bepaald in artikels 6 en 7 van de Overeenkomst te verkrijgen, dient men als volgt te werk te gaan :
In België dient de betrokken persoon uit Australië zichzelf en de hem of haar vergezellende gezinsleden in te schrijven bij het Belgische bevoegde orgaan, daartoe legt hij of zij een Medicare-kaart voor die bewijst dat hij of zij en zijn of haar gezin recht hebben op verstrekkingen. De Medicare-kaart wordt afgeleverd door het Australische bevoegde orgaan. Wanneer de betrokken persoon, of de hem of haar vergezellende gezinsleden, geen Medicare-kaart kan (kunnen) voorleggen, vraagt het Belgische bevoegde orgaan dit zelf aan bij het Australische bevoegde orgaan, indien nodig via het verbindingsorgaan.
In Australië dient de betrokken persoon uit België zichzelf en de hem of haar vergezellende gezinsleden in te schrijven bij het Australische bevoegde orgaan, daartoe legt hij of zij een getuigschrift voor dat bewijst dat hij of zij en zijn of haar gezin recht hebben op verstrekkingen in natura. Het getuigschrift wordt afgeleverd door het Belgische bevoegde orgaan. Wanneer de betrokken persoon, of de hem of haar vergezellende gezinsleden, geen getuigschrift kunnen voorleggen, vraagt het Australische bevoegde orgaan dit zelf aan bij het Belgische bevoegde orgaan, indien nodig via het verbindingsorgaan.
2. Het getuigschrift waarnaar in vorige paragraaf wordt verwezen, blijft geldig tot wanneer het bevoegde orgaan van de verblijfplaats op de hoogte wordt gebracht van de intrekking ervan.
3. Voor elke aanvraag voor verstrekkingen in natura, dient de betrokken persoon de bewijsstukken voor te leggen die vereist zijn onder de wetgeving van de overeenkomstsluitende Partij op het grondgebied waarvan hij of zij aanwezig is.
 TITEL 3.  - Diverse bepalingen
 Art.    6 . De modellen van de getuigschriften of formulieren nodig voor de toepassing van de Overeenkomst en van deze Schikking worden in onderling overleg goedgekeurd door de verbindingsorganen van beide overeenkomstsluitende Partijen, rekening houdend met de goedkeuring door de bevoegde autoriteiten.
 Art.  7. Deze Schikking treedt in werking op dezelfde datum als de overeenkomst. Ze zal dezelfde duur hebben als de Overeenkomst.
Ondertekend te Canberra, op 28 juni 2007 in tweevoud, in de Engelse, de Franse en de Nederlandse taal, de drie teksten zijne gelijkelijk rechtsgeldig.


text:
HOOFDSTUK I.  WERKINGSSFEER VAN DE OVEREENKOMST
 Artikel     1 . Personen op wie de Overeenkomst van toepassing is
Deze Overeenkomst is van toepassing op personen die inwoner zijn van een overeenkomstsluitende Staat of van beide overeenkomstsluitende Staten.
 Art.    2 . Belastingen waarop de Overeenkomst van toepassing is
1. Deze Overeenkomst is van toepassing op belastingen naar het inkomen en naar het vermogen die, ongeacht de wijze van heffing, worden geheven ten behoeve van een overeenkomstsluitende Staat, van de staatkundige onderdelen of plaatselijke gemeenschappen daarvan.
2. Als belastingen naar het inkomen en naar het vermogen worden beschouwd alle belastingen die worden geheven naar het gehele inkomen, naar het gehele vermogen, of naar bestanddelen van het inkomen of van het vermogen, daaronder begrepen belastingen naar voordelen verkregen uit de vervreemding van roerende of onroerende goederen, belastingen naar het totale bedrag van de door ondernemingen betaalde lonen of salarissen, alsmede belastingen naar waardevermeerdering.
3. De bestaande belastingen waarop de Overeenkomst van toepassing is, zijn met name:
a) In Bahrein: de inkomstenbelasting die verschuldigd is ingevolge Amiri Besluit (Amiri Decree) nr. 22 van 1979
(hierna te noemen "Bahreinse belasting");
b) in België:
(i) de personenbelasting;
(ii) de vennootschapsbelasting;
(iii) de rechtspersonenbelasting;
(iv) de belasting van niet-inwoners naar inkomsten uit Belgische bron;
(v) de aanvullende crisisbijdrage;
met inbegrip van de voorheffingen en de opcentiemen op die belastingen en voorheffingen,
(hierna te noemen "Belgische belasting").
4. De Overeenkomst is ook van toepassing op alle gelijke of in wezen gelijksoortige belastingen die na de datum van de ondertekening van de Overeenkomst naast of in de plaats van de bestaande belastingen worden geheven. De bevoegde autoriteiten van de overeenkomstsluitende Staten delen elkaar alle belangrijke wijzigingen mede die in hun belastingwetten zijn aangebracht.
 HOOFDSTUK II.  BEGRIPSBEPALINGEN
 Art.    3 . Algemene bepalingen
1. Voor de toepassing van deze Overeenkomst, tenzij het zinsverband anders vereist:
a) (i) betekent de uitdrukking "Bahrein" het grondgebied van het Koninkrijk Bahrein alsmede de maritieme zones, de zeebodem en de ondergrond daarvan waarover Bahrein in overeenstemming met het internationaal recht, soevereine rechten en jurisdictie uitoefent; en
(ii) betekent de uitdrukking "België" het Koninkrijk België; in aardrijkskundig verband gebruikt, betekent zij het grondgebied van het Koninkrijk België, daaronder begrepen de territoriale zee en de maritieme zones en de luchtgebieden waarover het Koninkrijk België, in overeenstemming met het internationaal recht, soevereine rechten of zijn jurisdictie uitoefent;
b) betekenen de uitdrukkingen "een overeenkomstsluitende Staat" en "de andere overeenkomstsluitende Staat" België of Bahrein, al naar het zinsverband vereist;
c) omvat de uitdrukking "persoon" een natuurlijke persoon, een vennootschap en elke andere vereniging van personen;
d) betekent de uitdrukking "vennootschap" elke rechtspersoon of elke entiteit die als een rechtspersoon wordt behandeld in de overeenkomstsluitende Staat waarvan zij inwoner is;
e) betekent de uitdrukking "internationaal verkeer" elk vervoer door een schip of door een luchtvaartuig dat wordt geëxploiteerd door een onderneming die haar plaats van werkelijke leiding in een overeenkomstsluitende Staat heeft, behalve indien het schip of luchtvaartuig enkel wordt geëxploiteerd tussen in de andere overeenkomstsluitende Staat gelegen plaatsen;
f) betekent de uitdrukking "bevoegde autoriteit":
(i) in Bahrein, de Minister van Financiën of zijn bevoegde vertegenwoordiger; en
(ii) in België, de Minister van Financiën of zijn bevoegde vertegenwoordiger;
g) betekent de uitdrukking "onderdaan" met betrekking tot een overeenkomstsluitende Staat:
(i) elke natuurlijke persoon die de nationaliteit of het staatsburgerschap van die overeenkomstsluitende Staat bezit; en
(ii) elke rechtspersoon, personenvennootschap of vereniging die zijn of haar rechtspositie als zodanig ontleent aan de wetgeving welke in die overeenkomstsluitende Staat van kracht is;
h) betekenen de uitdrukkingen "onderneming van een overeenkomstsluitende Staat" en "onderneming van de andere overeenkomstsluitende Staat" onderscheidenlijk een onderneming gedreven door een inwoner van een overeenkomstsluitende Staat en een onderneming gedreven door een inwoner van de andere overeenkomstsluitende Staat.
2. Voor de toepassing van de Overeenkomst op enig tijdstip door een overeenkomstsluitende Staat heeft, tenzij het zinsverband anders vereist, elke niet erin omschreven uitdrukking de betekenis welke die uitdrukking op dat tijdstip heeft volgens de wetgeving van die Staat met betrekking tot de belastingen waarop de Overeenkomst van toepassing is. Elke betekenis overeenkomstig de toepasselijke belastingwetgeving van die Staat heeft voorrang op een betekenis welke die uitdrukking heeft overeenkomstig de andere wetten van die Staat.
 Art.    4 . Inwoner
1. Voor de toepassing van deze Overeenkomst betekent de uitdrukking "inwoner van een overeenkomstsluitende Staat":
a) wat Bahrein betreft, een natuurlijke persoon die onderdaan is van Bahrein en tijdens het betrokken belastingjaar in Bahrein verblijft gedurende een tijdvak of tijdvakken die in totaal ten minste 183 dagen bedragen, een vennootschap of een andere rechtspersoon die in Bahrein is opgericht of die aldaar haar plaats van leiding heeft, en omvat zij tevens het Koninkrijk Bahrein en elk staatkundig onderdeel of plaatselijke gemeenschap daarvan; en
b) wat België betreft, iedere persoon die, ingevolge de wetgeving van België, aldaar aan belasting is onderworpen op grond van zijn woonplaats, verblijf, plaats van leiding of oprichting of enige andere soortgelijke omstandigheid, en omvat zij tevens het Koninkrijk België en elk staatkundig onderdeel of plaatselijke gemeenschap daarvan. Die uitdrukking omvat echter niet personen die in België enkel aan belasting onderworpen zijn ter zake van inkomsten uit in die Staat gelegen bronnen of ter zake van aldaar gelegen vermogen.
2. Indien een natuurlijke persoon ingevolge de bepalingen van paragraaf 1 inwoner van beide overeenkomstsluitende Staten is, wordt zijn toestand op de volgende wijze geregeld:
a) hij wordt geacht alleen inwoner te zijn van de Staat waar hij een duurzaam tehuis tot zijn beschikking heeft; indien hij in beide Staten een duurzaam tehuis tot zijn beschikking heeft, wordt hij geacht alleen inwoner te zijn van de Staat waarmee zijn persoonlijke en economische betrekkingen het nauwst zijn (middelpunt van de levensbelangen);
b) indien niet kan worden bepaald in welke Staat hij het middelpunt van zijn levensbelangen heeft, of indien hij in geen van de Staten een duurzaam tehuis tot zijn beschikking heeft, wordt hij geacht alleen inwoner te zijn van de Staat waar hij gewoonlijk verblijft;
c) indien hij in beide Staten of in geen van beide gewoonlijk verblijft, wordt hij geacht alleen inwoner te zijn van de Staat waarvan hij onderdaan is;
d) indien hij onderdaan is van beide Staten of van geen van beide, regelen de bevoegde autoriteiten van de overeenkomstsluitende Staten de aangelegenheid in onderlinge overeenstemming.
3. Indien een andere dan een natuurlijke persoon ingevolge de bepalingen van paragraaf 1 inwoner is van beide overeenkomstsluitende Staten, wordt hij geacht enkel inwoner te zijn van de Staat waar zijn plaats van werkelijke leiding is gelegen.
 Art.    5 . Vaste inrichting
1. Voor de toepassing van deze Overeenkomst betekent de uitdrukking "vaste inrichting" een vaste bedrijfsinrichting met behulp waarvan de werkzaamheden van een onderneming geheel of gedeeltelijk worden uitgeoefend.
2. De uitdrukking "vaste inrichting" omvat in het bijzonder:
a) een plaats waar leiding wordt gegeven;
b) een filiaal;
c) een kantoor;
d) een fabriek;
e) een werkplaats;
f) een mijn, een olie- of gasbron, een steengroeve of enige andere plaats waar natuurlijke rijkdommen worden gewonnen;
g) een raffinaderij;
h) een verkooppunt, en
i) een magazijn met betrekking tot een persoon die opslagruimte ter beschikking van derden stelt.
3. De plaats van uitvoering van een bouwwerk of van constructie- of installatiewerkzaamheden is slechts dan een vaste inrichting indien de duur daarvan 12 maanden overschrijdt.
4. Niettegenstaande de voorgaande bepalingen van dit artikel wordt een "vaste inrichting" niet aanwezig geacht indien:
a) gebruik wordt gemaakt van inrichtingen, uitsluitend voor de opslag, uitstalling of levering van aan de onderneming toebehorende goederen;
b) een voorraad van aan de onderneming toebehorende goederen wordt aangehouden, uitsluitend voor opslag, uitstalling of levering;
c) een voorraad van aan de onderneming toebehorende goederen wordt aangehouden, uitsluitend voor de bewerking of verwerking door een andere onderneming;
d) een vaste bedrijfsinrichting wordt aangehouden, uitsluitend om voor de onderneming goederen aan te kopen of inlichtingen in te winnen;
e) een vaste bedrijfsinrichting wordt aangehouden, uitsluitend om voor de onderneming andere werkzaamheden die van voorbereidende aard zijn of het karakter van hulpwerkzaamheden hebben, te verrichten;
f) een vaste bedrijfsinrichting wordt aangehouden, uitsluitend om verscheidene van de in de subparagrafen a) tot e) vermelde werkzaamheden te verrichten, op voorwaarde dat het geheel van de werkzaamheden van de vaste bedrijfsinrichting van voorbereidende aard is of het karakter van hulpwerkzaamheden heeft.
5. Indien een persoon - niet zijnde een onafhankelijke vertegenwoordiger op wie paragraaf 6 van toepassing is - voor een onderneming werkzaam is en in een overeenkomstsluitende Staat een machtiging bezit om namens de onderneming overeenkomsten af te sluiten en dit recht aldaar gewoonlijk uitoefent, wordt die onderneming, niettegenstaande de bepalingen van de paragrafen 1 en 2, geacht een vaste inrichting in die Staat te hebben voor alle werkzaamheden welke deze persoon voor de onderneming verricht, tenzij de werkzaamheden van die persoon beperkt blijven tot de in paragraaf 4 vermelde werkzaamheden die, indien zij met behulp van een vaste bedrijfsinrichting zouden worden verricht, die vaste bedrijfsinrichting niet tot een vaste inrichting zouden stempelen ingevolge de bepalingen van die paragraaf.
6. Een onderneming wordt niet geacht een vaste inrichting in een overeenkomstsluitende Staat te bezitten op grond van de enkele omstandigheid dat zij aldaar zaken doet door middel van een makelaar, een algemeen commissionair of enige andere onafhankelijke vertegenwoordiger, op voorwaarde dat deze personen in de normale uitoefening van hun bedrijf handelen.
7. De enkele omstandigheid dat een vennootschap die inwoner is van een overeenkomstsluitende Staat, een vennootschap beheerst of wordt beheerst door een vennootschap die inwoner is van de andere overeenkomstsluitende Staat of die in die andere Staat zaken doet (hetzij met behulp van een vaste inrichting, hetzij op andere wijze), stempelt één van beide vennootschappen niet tot een vaste inrichting van de andere.
 HOOFDSTUK III.  BELASTINGHEFFING NAAR HET INKOMEN
 Art.    6 . Inkomsten uit onroerende goederen
1. Inkomsten die een inwoner van een overeenkomstsluitende Staat verkrijgt uit in de andere overeenkomstsluitende Staat gelegen onroerende goederen (inkomsten uit landbouw- of bosbedrijven daaronder begrepen) mogen in die andere Staat worden belast.
2. De uitdrukking "onroerende goederen" heeft de betekenis die daaraan wordt toegekend door het recht van de overeenkomstsluitende Staat waar de desbetreffende goederen zijn gelegen. De uitdrukking omvat in ieder geval de goederen die bij de onroerende goederen behoren, levende en dode have van landbouw- en bosbedrijven, rechten waarop de bepalingen van het privaatrecht betreffende de grondeigendom van toepassing zijn, vruchtgebruik van onroerende goederen en rechten op veranderlijke of vaste vergoedingen ter zake van de exploitatie, of het recht tot exploitatie, van minerale aardlagen, bronnen en andere bodemrijkdommen; schepen en luchtvaartuigen worden niet als onroerende goederen beschouwd.
3. De bepalingen van paragraaf 1 zijn van toepassing op inkomsten verkregen uit de rechtstreekse exploitatie of het rechtstreekse genot, uit het verhuren of verpachten, of uit elke andere vorm van exploitatie van onroerende goederen.
4. De bepalingen van de paragrafen 1 en 3 zijn ook van toepassing op inkomsten uit onroerende goederen van een onderneming en op inkomsten uit onroerende goederen die worden gebezigd voor de uitoefening van een zelfstandig beroep.
 Art.    7 . Ondernemingswinst
1. Winst van een onderneming van een overeenkomstsluitende Staat is slechts in die Staat belastbaar, tenzij de onderneming in de andere overeenkomstsluitende Staat haar bedrijf uitoefent met behulp van een aldaar gevestigde vaste inrichting. Indien de onderneming aldus haar bedrijf uitoefent, mag de winst van de onderneming in de andere Staat worden belast, maar slechts in zoverre als zij aan die vaste inrichting kan worden toegerekend.
2. Onder voorbehoud van de bepalingen van paragraaf 3 wordt, indien een onderneming van een overeenkomstsluitende Staat in de andere overeenkomstsluitende Staat haar bedrijf uitoefent met behulp van een aldaar gevestigde vaste inrichting, in elke overeenkomstsluitende Staat aan die vaste inrichting de winst toegerekend die zij geacht zou kunnen worden te behalen indien zij een onafhankelijke onderneming zou zijn, die dezelfde of soortgelijke werkzaamheden zou uitoefenen onder dezelfde of soortgelijke omstandigheden en die geheel onafhankelijk zou handelen.
3. Bij de bepaling van de winst van een vaste inrichting worden in aftrek toegelaten kosten, daaronder begrepen kosten van leiding en algemene beheerskosten, die ten behoeve van de vaste inrichting zijn gemaakt, hetzij in de Staat waar de vaste inrichting is gevestigd, hetzij elders.
4. Voor zover het in een overeenkomstsluitende Staat gebruikelijk is de aan een vaste inrichting toe te rekenen winst te bepalen op basis van een verdeling van de totale winst van de onderneming over haar verschillende delen, belet paragraaf 2 die overeenkomstsluitende Staat niet de te belasten winst te bepalen volgens de gebruikelijke verdeling; de gevolgde methode van verdeling moet echter zodanig zijn dat het resultaat in overeenstemming is met de in dit artikel neergelegde beginselen.
5. Geen winst wordt aan een vaste inrichting toegerekend enkel op grond van aankoop door die vaste inrichting van goederen voor de onderneming.
6. Voor de toepassing van de voorgaande paragrafen wordt de aan de vaste inrichting toe te rekenen winst van jaar tot jaar volgens dezelfde methode bepaald, tenzij er een goede en genoegzame reden bestaat om hiervan af te wijken.
7. Indien in de winst inkomstenbestanddelen zijn begrepen die afzonderlijk in andere artikelen van deze Overeenkomst worden behandeld, worden de bepalingen van die artikelen niet aangetast door de bepalingen van dit artikel.
 Art.    8 . Zeevaart en luchtvaart
1. Winst uit de exploitatie van schepen of luchtvaartuigen in internationaal verkeer is slechts belastbaar in de overeenkomstsluitende Staat waar de plaats van de werkelijke leiding van de onderneming is gelegen.
2. Voor de toepassing van dit artikel omvat winst uit de exploitatie van schepen of luchtvaartuigen in internationaal verkeer in het bijzonder:
a) winst verkregen uit de verhuring met volledige uitrusting, bemanning en voorraden van schepen of luchtvaartuigen die worden ingezet in internationaal verkeer;
b) winst verkregen uit de verhuring van onbemande schepen of luchtvaartuigen, indien die verhuring een bijkomende activiteit is voor de onderneming die zich bezighoudt met internationaal verkeer;
c) winst verkregen uit de verhuring van laadkisten, indien die verhuring een bijkomende activiteit is voor de onderneming die zich bezighoudt met internationaal verkeer.
3. Indien de plaats van de werkelijke leiding van een zeescheepvaartonderneming zich aan boord van een schip bevindt, wordt deze plaats geacht te zijn gelegen in de overeenkomstsluitende Staat waar het schip zijn thuishaven heeft, of, indien er geen thuishaven is, in de overeenkomstsluitende Staat waarvan de exploitant van het schip inwoner is.
4. De bepalingen van paragraaf 1 zijn ook van toepassing op winst verkregen uit de deelneming in een pool, een gemeenschappelijk bedrijf of een internationaal bedrijfslichaam.
 Art.    9 . Afhankelijke ondernemingen
1. Indien
a) een onderneming van een overeenkomstsluitende Staat onmiddellijk of middellijk deelneemt aan de leiding van, aan het toezicht op, dan wel in het kapitaal van een onderneming van de andere overeenkomstsluitende Staat, of
b) dezelfde personen onmiddellijk of middellijk deelnemen aan de leiding van, aan het toezicht op, dan wel in het kapitaal van een onderneming van een overeenkomstsluitende Staat en van een onderneming van de andere overeenkomstsluitende Staat,
en, in het ene of in het andere geval, tussen de twee ondernemingen in hun handelsbetrekkingen of financiële betrekkingen, voorwaarden worden overeengekomen of opgelegd die afwijken van die welke zouden worden overeengekomen tussen onafhankelijke ondernemingen, mag winst die één van de ondernemingen zonder deze voorwaarden zou hebben behaald maar ten gevolge van die voorwaarden niet heeft behaald, worden begrepen in de winst van die onderneming en dienovereenkomstig worden belast.
2. Indien een overeenkomstsluitende Staat in de winst van een onderneming van die Staat winst opneemt - en dienovereenkomstig belast - ter zake waarvan een onderneming van de andere overeenkomstsluitende Staat in die andere Staat is belast, en de aldus opgenomen winst winst is die de onderneming van de eerstgenoemde Staat zou hebben behaald indien tussen de twee ondernemingen zodanige voorwaarden zouden zijn overeengekomen als tussen onafhankelijke ondernemingen zouden zijn overeengekomen, herziet de andere Staat op de wijze welke die Staat passend acht het bedrag aan belasting dat aldaar over die winst is geheven. Bij deze herziening wordt rekening gehouden met de overige bepalingen van deze Overeenkomst en, indien nodig, plegen de bevoegde autoriteiten van de overeenkomstsluitende Staten overleg met elkaar.
 Art.    10 . Dividenden
1. Dividenden betaald door een vennootschap die inwoner is van een overeenkomstsluitende Staat aan een inwoner van de andere overeenkomstsluitende Staat, mogen in die andere Staat worden belast.
2. Deze dividenden mogen echter ook in de overeenkomstsluitende Staat waarvan de vennootschap die de dividenden betaalt inwoner is overeenkomstig de wetgeving van die Staat worden belast, maar indien de uiteindelijk gerechtigde tot de dividenden inwoner is van de andere overeenkomstsluitende Staat, mag de aldus geheven belasting niet hoger zijn dan 10 percent van het brutobedrag van de dividenden.
Niettegenstaande de voorgaande bepalingen van deze paragraaf worden dividenden niet belast in de overeenkomstsluitende Staat waarvan de vennootschap die de dividenden betaalt inwoner is indien de uiteindelijk gerechtigde tot de dividenden een vennootschap is die inwoner is van de andere overeenkomstsluitende Staat en die op het tijdstip waarop de dividenden worden betaald gedurende een ononderbroken tijdperk van ten minste twaalf maanden aandelen in haar bezit heeft die onmiddellijk ten minste 10 percent vertegenwoordigen van het kapitaal van de vennootschap die de dividenden betaalt.
Deze paragraaf laat onverlet de belastingheffing van de vennootschap ter zake van de winst waaruit de dividenden worden betaald.
3. De uitdrukking "dividenden", zoals gebezigd in dit artikel, betekent inkomsten uit aandelen, winstaandelen of winstbewijzen, mijnaandelen, oprichtersaandelen of andere rechten op een aandeel in de winst, met uitzondering van schuldvorderingen, alsmede inkomsten die volgens de belastingwetgeving van de Staat waarvan de uitkerende vennootschap inwoner is op dezelfde wijze als inkomsten uit aandelen in de belastingheffing worden betrokken.
4. De bepalingen van de paragrafen 1 en 2 zijn niet van toepassing indien de uiteindelijk gerechtigde tot de dividenden, die inwoner is van een overeenkomstsluitende Staat, in de andere overeenkomstsluitende Staat waarvan de vennootschap die de dividenden betaalt inwoner is, een nijverheids- of handelsbedrijf met behulp van een aldaar gevestigde vaste inrichting of een zelfstandig beroep door middel van een aldaar gevestigde vaste basis uitoefent en het aandelenbezit uit hoofde waarvan de dividenden worden betaald met die vaste inrichting of die vaste basis wezenlijk is verbonden. In dat geval zijn de bepalingen van artikel 7 of van artikel 14, naar het geval, van toepassing.
5. Indien een vennootschap die inwoner is van een overeenkomstsluitende Staat winst of inkomsten verkrijgt uit de andere overeenkomstsluitende Staat, mag die andere Staat geen belasting heffen op dividenden die door de vennootschap worden betaald, behalve voor zover die dividenden aan een inwoner van die andere Staat worden betaald of voor zover het aandelenbezit uit hoofde waarvan de dividenden worden betaald wezenlijk is verbonden met een in die andere Staat gelegen vaste inrichting of vaste basis, noch de niet-uitgedeelde winst van de vennootschap onderwerpen aan een belasting op niet-uitgedeelde winst, zelfs indien de betaalde dividenden of de niet-uitgedeelde winst geheel of gedeeltelijk bestaan uit winst of inkomsten die uit die andere Staat afkomstig zijn.
6. Niettegenstaande de bepalingen van paragraaf 2 zijn dividenden die afkomstig zijn uit een overeenkomstsluitende Staat en betaald worden aan de Regering van de andere overeenkomstsluitende Staat of aan een plaatselijke gemeenschap, een publiekrechtelijk lichaam of een inrichting daarvan, of aan de Nationale Bank van die andere Staat of aan een vennootschap die volledig in het bezit is van die andere Staat, vrijgesteld van belasting in de eerstbedoelde overeenkomstsluitende Staat.
 Art.    11 . Inkomsten uit schuldvorderingen
1. Inkomsten uit schuldvorderingen die afkomstig zijn uit een overeenkomstsluitende Staat en betaald worden aan een inwoner van de andere overeenkomstsluitende Staat, mogen in die andere Staat worden belast.
2. Die inkomsten mogen echter ook in de overeenkomstsluitende Staat waaruit zij afkomstig zijn overeenkomstig de wetgeving van die Staat worden belast, maar indien de uiteindelijk gerechtigde tot de inkomsten inwoner is van de andere overeenkomstsluitende Staat, mag de aldus geheven belasting niet hoger zijn dan 5 percent van het brutobedrag van de inkomsten.
3. Niettegenstaande de bepalingen van paragraaf 2 zijn inkomsten uit schuldvorderingen vrijgesteld in de overeenkomstsluitende Staat waaruit zij afkomstig zijn indien het gaat om:
a) inkomsten uit handelsschuldvorderingen (met inbegrip van vorderingen vertegenwoordigd door handelspapier) wegens termijnbetaling van leveringen van koopwaar, goederen of diensten door een onderneming;
b) inkomsten die werden betaald uit hoofde van een lening die is toegestaan, gewaarborgd of verzekerd, of een krediet dat is verleend, gewaarborgd of verzekerd in het kader van een stelsel dat door een overeenkomstsluitende Staat of een staatkundig onderdeel of plaatselijke gemeenschap daarvan werd georganiseerd voor het bevorderen van de uitvoer;
c) inkomsten uit (niet door effecten aan toonder vertegenwoordigde) schuldvorderingen of leningen van welke aard ook, door een onderneming betaald aan een bankonderneming;
d) interest van gelddeposito's die worden geplaatst bij een bankonderneming;
e) inkomsten betaald aan de andere overeenkomstsluitende Staat, aan een staatkundig onderdeel of plaatselijke gemeenschap daarvan, een publiekrechtelijk lichaam of een inrichting daarvan, aan de Nationale Bank van die Staat of aan een vennootschap die volledig in het bezit is van die Staat.
4. De uitdrukkingen "inkomsten uit schuldvorderingen" of "inkomsten", zoals gebezigd in dit artikel, betekenen inkomsten uit schuldvorderingen van welke aard ook, al dan niet gewaarborgd door hypotheek en al dan niet aanspraak gevend op een aandeel in de winst van de schuldenaar, en in het bijzonder inkomsten uit overheidsleningen en obligaties, daaronder begrepen premies en loten op die effecten. Voor de toepassing van dit artikel omvatten voormelde uitdrukkingen echter niet boeten voor laattijdige betaling noch inkomsten die overeenkomstig artikel 10, paragraaf 3, als dividenden worden behandeld.
5. De bepalingen van de paragrafen 1, 2 en 3 zijn niet van toepassing indien de uiteindelijk gerechtigde tot de inkomsten, die inwoner is van een overeenkomstsluitende Staat, in de andere overeenkomstsluitende Staat waaruit de inkomsten afkomstig zijn, een nijverheids- of handelsbedrijf met behulp van een aldaar gevestigde vaste inrichting of een zelfstandig beroep door middel van een aldaar gevestigde vaste basis uitoefent en de schuldvordering uit hoofde waarvan de inkomsten verschuldigd zijn, wezenlijk verbonden is met die vaste inrichting of die vaste basis. In dat geval zijn de bepalingen van artikel 7 of van artikel 14, naar het geval, van toepassing.
6. Inkomsten uit schuldvorderingen worden geacht uit een overeenkomstsluitende Staat afkomstig te zijn indien de schuldenaar een inwoner van die Staat is. Indien evenwel de schuldenaar van de inkomsten, ongeacht of hij inwoner van een overeenkomstsluitende Staat is of niet, in een overeenkomstsluitende Staat een vaste inrichting of een vaste basis heeft waarvoor de schuld ter zake waarvan de inkomsten worden betaald is aangegaan, en die inkomsten ten laste komen van die vaste inrichting of die vaste basis, worden die inkomsten geacht afkomstig te zijn uit de Staat waar de vaste inrichting of de vaste basis is gevestigd.
7. Indien, ten gevolge van een bijzondere verhouding tussen de schuldenaar en de uiteindelijk gerechtigde of tussen hen beiden en een derde, het bedrag van de inkomsten, gelet op de schuldvordering waarvoor zij worden betaald, hoger is dan het bedrag dat zonder zulk een verhouding door de schuldenaar en de uiteindelijk gerechtigde zou zijn overeengekomen, zijn de bepalingen van dit artikel slechts op het laatstbedoelde bedrag van toepassing. In dat geval blijft het daarboven uitgaande deel van de betalingen belastbaar overeenkomstig de wetgeving van elke overeenkomstsluitende Staat en met inachtneming van de overige bepalingen van deze Overeenkomst.
 Art.    12 . Royalty's
1. Royalty's afkomstig uit een overeenkomstsluitende Staat en betaald aan een inwoner van de andere overeenkomstsluitende Staat, zijn slechts in die andere Staat belastbaar indien die inwoner de uiteindelijk gerechtigde tot de royalty's is.
2. De uitdrukking "royalty's", zoals gebezigd in dit artikel, betekent vergoedingen van welke aard ook voor het gebruik van, of voor het recht van gebruik van, een auteursrecht op een werk op het gebied van letterkunde, kunst of wetenschap, daaronder begrepen software alsmede bioscoopfilms en films of banden voor televisie of radio, van een octrooi, een fabrieks- of handelsmerk, een tekening, een model, een plan, een geheim recept of een geheime werkwijze, of voor inlichtingen omtrent ervaringen op het gebied van nijverheid, handel of wetenschap.
3. De bepalingen van paragraaf 1 zijn niet van toepassing indien de uiteindelijk gerechtigde tot de royalty's, die inwoner is van een overeenkomstsluitende Staat, in de andere overeenkomstsluitende Staat waaruit de royalty's afkomstig zijn een nijverheids- of handelsbedrijf met behulp van een aldaar gevestigde vaste inrichting of een zelfstandig beroep door middel van een aldaar gevestigde vaste basis uitoefent en het recht of het goed uit hoofde waarvan de royalty's verschuldigd zijn wezenlijk verbonden is met die vaste inrichting of die vaste basis. In dat geval zijn de bepalingen van artikel 7 of van artikel 14, naar het geval, van toepassing.
4. Royalty's worden geacht uit een overeenkomstsluitende Staat afkomstig te zijn indien de schuldenaar een inwoner van die Staat is. Indien evenwel de schuldenaar van de royalty's, ongeacht of hij inwoner van een overeenkomstsluitende Staat is of niet, in een overeenkomstsluitende Staat een vaste inrichting of een vaste basis heeft waarvoor de verbintenis, uit hoofde waarvan de royalty's worden betaald is aangegaan en die de last van de royalty's draagt, worden die royalty's geacht afkomstig te zijn uit de Staat waar de vaste inrichting of de vaste basis is gevestigd.
5. Indien, ten gevolge van een bijzondere verhouding tussen de schuldenaar en de uiteindelijk gerechtigde of tussen hen beiden en een derde, het bedrag van de royalty's, gelet op het gebruik, het recht of de inlichtingen waarvoor zij worden betaald, hoger is dan het bedrag dat zonder zulk een verhouding door de schuldenaar en de uiteindelijk gerechtigde zou zijn overeengekomen, zijn de bepalingen van dit artikel slechts op het laatstbedoelde bedrag van toepassing. In dat geval blijft het daarboven uitgaande deel van de betalingen belastbaar overeenkomstig de wetgeving van elke overeenkomstsluitende Staat en met inachtneming van de overige bepalingen van deze Overeenkomst.
 Art.    13 . Vermogenswinst
1. Voordelen die een inwoner van een overeenkomstsluitende Staat verkrijgt uit de vervreemding van onroerende goederen zoals bedoeld in artikel 6 die in de andere overeenkomstsluitende Staat zijn gelegen, mogen in die andere Staat worden belast.
2. Voordelen verkregen uit de vervreemding van roerende goederen die deel uitmaken van het bedrijfsvermogen van een vaste inrichting die een onderneming van een overeenkomstsluitende Staat in de andere overeenkomstsluitende Staat heeft, of van roerende goederen die behoren tot een vaste basis die een inwoner van een overeenkomstsluitende Staat in de andere overeenkomstsluitende Staat tot zijn beschikking heeft voor de uitoefening van een zelfstandig beroep, daaronder begrepen voordelen verkregen uit de vervreemding van die vaste inrichting (alleen of te zamen met de gehele onderneming) of van die vaste basis, mogen in die andere Staat worden belast.
3. Voordelen verkregen uit de vervreemding van schepen of luchtvaartuigen die in internationaal verkeer worden geëxploiteerd of van roerende goederen die bij de exploitatie van zulke schepen of luchtvaartuigen worden gebruikt, zijn slechts belastbaar in de overeenkomstsluitende Staat waar de plaats van werkelijke leiding van de onderneming gelegen is.
4. Voordelen verkregen uit de vervreemding van alle andere goederen dan die vermeld in de paragrafen 1, 2 en 3, zijn slechts belastbaar in de overeenkomstsluitende Staat waarvan de vervreemder inwoner is.
 Art.    14 . Zelfstandige beroepen
1. Inkomsten verkregen door een inwoner van een overeenkomstsluitende Staat in de uitoefening van een vrij beroep of ter zake van andere werkzaamheden van zelfstandige aard zijn slechts in die Staat belastbaar, tenzij die inwoner in de andere overeenkomstsluitende Staat voor het verrichten van zijn werkzaamheden geregeld over een vaste basis beschikt. Indien hij over zulk een vaste basis beschikt, mogen de inkomsten in de andere Staat worden belast, maar slechts in zoverre als zij aan die vaste basis kunnen worden toegerekend.
2. De uitdrukking "vrij beroep" omvat in het bijzonder zelfstandige werkzaamheden op het gebied van wetenschap, letterkunde, kunst, opvoeding of onderwijs, alsmede de zelfstandige werkzaamheden van artsen, advocaten, ingenieurs, architecten, tandartsen en accountants.
 Art.    15 . Inkomsten uit een dienstbetrekking
1. Onder voorbehoud van de bepalingen van de artikelen 16, 18 en 19, zijn lonen, salarissen en andere soortgelijke beloningen verkregen door een inwoner van een overeenkomstsluitende Staat ter zake van een dienstbetrekking slechts in die Staat belastbaar, tenzij de dienstbetrekking in de andere overeenkomstsluitende Staat wordt uitgeoefend. Indien de dienstbetrekking aldaar wordt uitgeoefend, mogen de ter zake daarvan verkregen beloningen in die andere Staat worden belast.
2. Niettegenstaande de bepalingen van paragraaf 1 zijn beloningen verkregen door een inwoner van een overeenkomstsluitende Staat ter zake van een in de andere overeenkomstsluitende Staat uitgeoefende dienstbetrekking slechts in de eerstbedoelde Staat belastbaar indien:
a) de verkrijger in de andere Staat verblijft gedurende een tijdvak of tijdvakken die tijdens enig tijdperk van twaalf maanden dat aanvangt of eindigt tijdens het betrokken belastbaar tijdperk een totaal van 183 dagen niet te boven gaan; en
b) de beloningen worden betaald door of namens een werkgever die geen inwoner van de andere Staat is; en
c) de beloningen niet ten laste komen van een vaste inrichting of van een vaste basis die de werkgever in de andere Staat heeft.
3. Niettegenstaande de voorgaande bepalingen van dit artikel mogen beloningen verkregen ter zake van een dienstbetrekking uitgeoefend aan boord van een schip of een luchtvaartuig dat in internationaal verkeer wordt geëxploiteerd, worden belast in de overeenkomstsluitende Staat waar de plaats van werkelijke leiding van de onderneming gelegen is.
 Art.    16 . Vennootschapsleiding
1. Tantièmes, presentiegelden en andere soortgelijke beloningen, verkregen door een inwoner van een overeenkomstsluitende Staat in zijn hoedanigheid van lid van de raad van bestuur of van toezicht of van een gelijkaardig orgaan van een vennootschap die inwoner is van de andere overeenkomstsluitende Staat, mogen in die andere Staat worden belast.
De voorgaande bepaling is ook van toepassing op beloningen verkregen ter zake van de uitoefening van werkzaamheden die, volgens de wetgeving van de overeenkomstsluitende Staat waarvan de vennootschap inwoner is, worden behandeld als werkzaamheden van soortgelijke aard als die welke worden verricht door een persoon als bedoeld in de genoemde bepaling.
2. Beloningen die een persoon op wie paragraaf 1 van toepassing is verkrijgt van een vennootschap die inwoner is van een overeenkomstsluitende Staat ter zake van de uitoefening van dagelijkse werkzaamheden van leidinggevende, technische, commerciële of financiële aard en beloningen die een inwoner van een overeenkomstsluitende Staat verkrijgt ter zake van zijn dagelijkse werkzaamheid als vennoot in een vennootschap, niet zijnde een vennootschap op aandelen, die inwoner is van een overeenkomstsluitende Staat, zijn overeenkomstig de bepalingen van artikel 15 belastbaar alsof het ging om beloningen die een werknemer ter zake van een dienstbetrekking verkrijgt en alsof de werkgever de vennootschap was.
 Art.    17 . Artiesten en sportbeoefenaars
1. Niettegenstaande de bepalingen van de artikelen 14 en 15 mogen inkomsten die een inwoner van een overeenkomstsluitende Staat verkrijgt uit de persoonlijke werkzaamheden die hij of zij in de andere overeenkomstsluitende Staat verricht in de hoedanigheid van artiest, zoals toneelspeler, film-, radio- of televisieartiest, of musicus, of in de hoedanigheid van sportbeoefenaar, in die andere Staat worden belast.
2. Indien inkomsten uit werkzaamheden die een artiest of een sportbeoefenaar persoonlijk en als zodanig verricht niet worden toegekend aan de artiest of aan de sportbeoefenaar zelf maar aan een andere persoon, mogen die inkomsten, niettegenstaande de bepalingen van de artikelen 7, 14 en 15, worden belast in de overeenkomstsluitende Staat waar de werkzaamheden van de artiest of de sportbeoefenaar worden verricht.
 Art.    18 . Pensioenen
Onder voorbehoud van de bepalingen van artikel 19, paragraaf 2, zijn pensioenen en andere soortgelijke beloningen, betaald aan een inwoner van een overeenkomstsluitende Staat ter zake van een vroegere dienstbetrekking, slechts in die Staat belastbaar. Die pensioenen en andere soortgelijke beloningen mogen evenwel ook worden belast in de andere overeenkomstsluitende Staat indien ze uit die Staat afkomstig zijn. Deze bepaling is ook van toepassing op pensioenen en andere soortgelijke beloningen die worden betaald overeenkomstig de socialezekerheidswetgeving van een overeenkomstsluitende Staat of in het kader van een algemeen stelsel dat door die Staat is georganiseerd ter aanvulling van de voordelen waarin zijn socialezekerheidswetgeving voorziet.
 Art.    19 . Overheidsfuncties
1. a) Lonen, salarissen en andere soortgelijke beloningen, betaald door een overeenkomstsluitende Staat of een staatkundig onderdeel of plaatselijke gemeenschap daarvan aan een natuurlijke persoon, ter zake van diensten bewezen aan die Staat of aan dat onderdeel of die gemeenschap, zijn slechts in die Staat belastbaar.
b) Die lonen, salarissen en andere soortgelijke beloningen zijn evenwel slechts in de andere overeenkomstsluitende Staat belastbaar indien de diensten in die Staat worden bewezen en de natuurlijke persoon inwoner van die Staat is, die:
(i) onderdaan is van die Staat; of
(ii) niet uitsluitend met het oog op het bewijzen van de diensten inwoner van die Staat is geworden.
2. a) Niettegenstaande de bepalingen van paragraaf 1 zijn pensioenen of andere soortgelijke beloningen die door een overeenkomstsluitende Staat of een staatkundig onderdeel of plaatselijke gemeenschap daarvan, hetzij rechtstreeks hetzij uit door hen in het leven geroepen fondsen, worden betaald aan een natuurlijke persoon ter zake van diensten bewezen aan die Staat of aan dat onderdeel of die gemeenschap, slechts in die Staat belastbaar.
b) Die pensioenen of andere soortgelijke beloningen zijn evenwel slechts in de andere overeenkomstsluitende Staat belastbaar indien de natuurlijke persoon inwoner en onderdaan is van die Staat.
3. De bepalingen van de artikelen 15, 16, 17 en 18 zijn van toepassing op lonen, salarissen, pensioenen en andere soortgelijke beloningen, betaald ter zake van diensten bewezen in het kader van een nijverheids- of handelsbedrijf dat wordt uitgeoefend door een overeenkomstsluitende Staat of een staatkundig onderdeel of plaatselijke gemeenschap daarvan.
 Art.    20 . Studenten
Bedragen die een student of een voor een beroep of bedrijf in opleiding zijnde persoon die inwoner is, of onmiddellijk vóór zijn bezoek aan een overeenkomstsluitende Staat inwoner was, van de andere overeenkomstsluitende Staat, en die uitsluitend voor zijn studie of opleiding in de eerstbedoelde Staat verblijft, ontvangt ten behoeve van zijn onderhoud, studie of opleiding, zijn in die Staat niet belastbaar, op voorwaarde dat die bedragen afkomstig zijn uit bronnen buiten die Staat.
 Art.    21 . Andere inkomsten
1. Ongeacht de afkomst ervan zijn bestanddelen van het inkomen van een inwoner van een overeenkomstsluitende Staat die niet in de voorgaande artikelen van deze Overeenkomst worden behandeld, slechts in die Staat belastbaar.
2. De bepaling van paragraaf 1 is niet van toepassing op inkomsten, niet zijnde inkomsten uit onroerende goederen als omschreven in artikel 6, paragraaf 2, indien de verkrijger van die inkomsten, die inwoner is van een overeenkomstsluitende Staat, in de andere overeenkomstsluitende Staat een nijverheids- of handelsbedrijf met behulp van een aldaar gevestigde vaste inrichting of een zelfstandig beroep door middel van een aldaar gevestigde vaste basis uitoefent en het recht of het goed dat de inkomsten oplevert wezenlijk is verbonden met die vaste inrichting of die vaste basis. In dat geval zijn de bepalingen van artikel 7 of van artikel 14, naar het geval, van toepassing.
3. Niettegenstaande de bepalingen van de paragrafen 1 en 2, mogen bestanddelen van het inkomen van een inwoner van een overeenkomstsluitende Staat die niet in de voorgaande artikelen van de Overeenkomst worden behandeld en die uit de andere overeenkomstsluitende Staat afkomstig zijn, ook in die andere Staat worden belast indien die bestanddelen niet in de eerstbedoelde Staat zijn belast.
 HOOFDSTUK IV.  BELASTINGHEFFING NAAR HET VERMOGEN
 Art.    22 . Vermogen
1. Vermogen bestaande uit onroerende goederen als omschreven in artikel 6, die een inwoner van een overeenkomstsluitende Staat bezit en die in de andere overeenkomstsluitende Staat zijn gelegen, mag in die andere Staat worden belast.
2. Vermogen bestaande uit roerende goederen die deel uitmaken van het bedrijfsvermogen van een vaste inrichting die een onderneming van een overeenkomstsluitende Staat in de andere overeenkomstsluitende Staat heeft of uit roerende goederen die behoren tot een vaste basis die een inwoner van een overeenkomstsluitende Staat in de andere overeenkomstsluitende Staat tot zijn beschikking heeft voor de uitoefening van een zelfstandig beroep, mag in die andere Staat worden belast.
3. Vermogen bestaande uit schepen en luchtvaartuigen die in internationaal verkeer worden geëxploiteerd, alsmede uit roerende goederen die bij de exploitatie van die schepen of luchtvaartuigen worden gebruikt, is slechts belastbaar in de overeenkomstsluitende Staat waar de plaats van de werkelijke leiding van de onderneming is gelegen.
4. Alle andere bestanddelen van het vermogen van een inwoner van een overeenkomstsluitende Staat zijn slechts in die Staat belastbaar.
 HOOFDSTUK V.  WIJZE WAAROP DUBBELE BELASTING WORDT VERMEDEN
 Art.    23 . 1. In Bahrein wordt dubbele belasting op de volgende wijze vermeden:
a) Indien een inwoner van Bahrein inkomsten verkrijgt die in overeenstemming met de bepalingen van deze Overeenkomst in België mogen worden belast, verleent Bahrein een vermindering op de belasting naar het inkomen van die inwoner tot een bedrag dat gelijk is aan de in België betaalde belasting naar het inkomen. Deze vermindering mag echter niet meer bedragen dan het deel van de belasting naar het inkomen, zoals deze is berekend vóór het verlenen van de vermindering, dat kan worden toegerekend aan het inkomen dat in België mag worden belast.
b) Indien een inwoner van Bahrein inkomsten verkrijgt die ingevolge de bepalingen van de Overeenkomst in Bahrein van belasting zijn vrijgesteld, mag Bahrein evenwel, om het bedrag van de belasting op het overige inkomen van die inwoner te berekenen, de vrijgestelde inkomsten in aanmerking nemen.
2. In België wordt dubbele belasting op de volgende wijze vermeden:
a) Indien een inwoner van België inkomsten verkrijgt, niet zijnde dividenden, interest of royalty's, of vermogensbestanddelen bezit die ingevolge de bepalingen van deze Overeenkomst in Bahrein mogen worden belast en aldaar zijn belast, stelt België deze inkomsten of deze vermogensbestanddelen vrij van belasting, maar om het bedrag van de belasting op het overige inkomen of vermogen van die inwoner te berekenen, mag België het belastingtarief toepassen dat van toepassing zou zijn indien die inkomsten of die vermogensbestanddelen niet waren vrijgesteld.
Niettegenstaande de bepalingen van deze subparagraaf en van elke andere bepaling van deze Overeenkomst, houdt België, voor het berekenen van de aanvullende belastingen die worden geheven door de Belgische gemeenten en agglomeraties, rekening met de beroepsinkomsten die overeenkomstig deze subparagraaf vrijgesteld zijn van belasting in België. Die aanvullende belastingen worden berekend op de belasting die in België verschuldigd zou zijn indien de desbetreffende beroepsinkomsten uit Belgische bronnen waren behaald.
b) Dividenden die een vennootschap die inwoner is van België verkrijgt van een vennootschap die inwoner is van Bahrein, worden in België vrijgesteld van de vennootschapsbelasting op de voorwaarden en binnen de grenzen die in de Belgische wetgeving zijn bepaald.
c) Onder voorbehoud van de bepalingen van de Belgische wetgeving betreffende de verrekening van in het buitenland betaalde belastingen met de Belgische belasting, wordt, indien een inwoner van België inkomsten verkrijgt die deel uitmaken van zijn samengetelde inkomen dat aan de Belgische belasting is onderworpen en die bestaan uit interest of uit royalty's, de op die inkomsten geheven Bahreinse belasting in mindering gebracht van de Belgische belasting op die inkomsten.
d) Indien verliezen die een onderneming gedreven door een inwoner van België in een in Bahrein gelegen vaste inrichting heeft geleden, voor de belastingheffing van die onderneming in België overeenkomstig de Belgische wetgeving werkelijk in mindering van de winst van die onderneming zijn gebracht, is de vrijstelling ingevolge subparagraaf a) in België niet van toepassing op de winst van andere belastbare tijdperken die aan die inrichting kan worden toegerekend, in zoverre als deze winst ook in Bahrein van belasting is vrijgesteld door de verrekening van die verliezen.
 HOOFDSTUK VI.  BIJZONDERE BEPALINGEN
 Art.    24 . Non-discriminatie
1. Onderdanen van een overeenkomstsluitende Staat worden in de andere overeenkomstsluitende Staat niet onderworpen aan enige belastingheffing of daarmede verband houdende verplichting, die anders of zwaarder is dan de belastingheffing en daarmede verband houdende verplichtingen waaraan onderdanen van die andere Staat onder gelijke omstandigheden, inzonderheid met betrekking tot de woonplaats, zijn of kunnen worden onderworpen. Niettegenstaande de bepalingen van artikel 1 is deze bepaling ook van toepassing op personen die geen inwoner zijn van een overeenkomstsluitende Staat of van beide overeenkomstsluitende Staten.
2. Staatlozen die inwoner zijn van een overeenkomstsluitende Staat, worden noch in de ene noch in de andere overeenkomstsluitende Staat onderworpen aan enige belastingheffing of daarmede verband houdende verplichting, die anders of zwaarder is dan de belastingheffing en daarmede verband houdende verplichtingen waaraan onderdanen van de desbetreffende Staat onder gelijke omstandigheden, inzonderheid met betrekking tot de woonplaats, zijn of kunnen worden onderworpen.
3. De belastingheffing van een vaste inrichting die een onderneming van een overeenkomstsluitende Staat in de andere overeenkomstsluitende Staat heeft, is in die andere Staat niet ongunstiger dan de belastingheffing van ondernemingen van die andere Staat die dezelfde werkzaamheden uitoefenen. Deze bepaling mag niet aldus worden uitgelegd dat zij een overeenkomstsluitende Staat verplicht aan inwoners van de andere overeenkomstsluitende Staat bij de belastingheffing de persoonlijke aftrekken, tegemoetkomingen en verminderingen uit hoofde van de gezinstoestand of gezinslasten te verlenen die hij aan zijn eigen inwoners verleent.
4. Behalve indien de bepalingen van artikel 9, paragraaf 1, artikel 11, paragraaf 7, of artikel 12, paragraaf 5, van toepassing zijn, worden inkomsten uit schuldvorderingen, royalty's en andere uitgaven die door een onderneming van een overeenkomstsluitende Staat worden betaald aan een inwoner van de andere overeenkomstsluitende Staat, bij het bepalen van de belastbare winst van die onderneming op dezelfde voorwaarden in mindering gebracht als wanneer zij aan een inwoner van de eerstbedoelde Staat zouden zijn betaald. Schulden van een onderneming van een overeenkomstsluitende Staat tegenover een inwoner van de andere overeenkomstsluitende Staat worden, bij het bepalen van het belastbare vermogen van die onderneming, eveneens op dezelfde voorwaarden in mindering gebracht, alsof die schulden tegenover een inwoner van de eerstbedoelde Staat zouden zijn aangegaan.
5. Ondernemingen van een overeenkomstsluitende Staat, waarvan het kapitaal geheel of ten dele, onmiddellijk of middellijk, in het bezit is van, of wordt beheerst door één of meer inwoners van de andere overeenkomstsluitende Staat, worden in de eerstbedoelde Staat niet aan enige belastingheffing of daarmede verband houdende verplichting onderworpen die anders of zwaarder is dan de belastingheffing en daarmede verband houdende verplichtingen waaraan andere, soortgelijke ondernemingen van de eerstbedoelde Staat zijn of kunnen worden onderworpen.
6. Niettegenstaande de bepalingen van artikel 2 zijn de bepalingen van dit artikel van toepassing op belastingen van elke soort en benaming.
 Art.    25 . Regeling voor onderling overleg
1. Indien een persoon van oordeel is dat de maatregelen van een overeenkomstsluitende Staat of van beide overeenkomstsluitende Staten voor hem leiden of zullen leiden tot een belastingheffing die niet in overeenstemming is met de bepalingen van deze Overeenkomst, kan hij, onverminderd de rechtsmiddelen waarin het interne recht van die Staten voorziet, zijn geval voorleggen aan de bevoegde autoriteit van de overeenkomstsluitende Staat waarvan hij inwoner is, of indien zijn geval onder artikel 24, paragraaf 1, ressorteert, aan die van de overeenkomstsluitende Staat waarvan hij de nationaliteit bezit. Het geval moet worden voorgelegd binnen drie jaar nadat de maatregel die een belastingheffing ten gevolge heeft die niet in overeenstemming is met de bepalingen van de Overeenkomst, voor het eerst te zijner kennis is gebracht.
2. De bevoegde autoriteit tracht, indien het bezwaar haar gegrond voorkomt en indien zij niet zelf in staat is tot een bevredigende oplossing ervan te komen, de aangelegenheid in onderlinge overeenstemming met de bevoegde autoriteit van de andere overeenkomstsluitende Staat te regelen, teneinde een belastingheffing die niet in overeenstemming is met de Overeenkomst te vermijden. Elke overeengekomen regeling wordt uitgevoerd ongeacht de termijnen waarin het interne recht van de overeenkomstsluitende Staten voorziet.
3. De bevoegde autoriteiten van de overeenkomstsluitende Staten trachten moeilijkheden of twijfelpunten die mochten rijzen met betrekking tot de interpretatie of de toepassing van de Overeenkomst in onderlinge overeenstemming op te lossen.
4. De bevoegde autoriteiten van de overeenkomstsluitende Staten plegen overleg omtrent de administratieve maatregelen die voor de uitvoering van de bepalingen van de Overeenkomst nodig zijn en met name omtrent de bewijsstukken die de inwoners van elke overeenkomstsluitende Staat moeten overleggen om in de andere Staat de bij de Overeenkomst bepaalde belastingvrijstellingen of -verminderingen te verkrijgen.
5. De bevoegde autoriteiten van de overeenkomstsluitende Staten stellen zich rechtstreeks met elkander in verbinding voor de toepassing van de Overeenkomst.
 Art.    26 . Uitwisseling van inlichtingen
1. De bevoegde autoriteiten van de overeenkomstsluitende Staten wisselen de inlichtingen uit waarvan verwacht kan worden dat ze relevant zijn om uitvoering te geven aan de bepalingen van deze Overeenkomst of voor de toepassing of de tenuitvoerlegging van de nationale wetgeving met betrekking tot belastingen van elke soort en benaming die worden geheven ten behoeve van de overeenkomstsluitende Staten, voor zover de heffing van die belastingen niet in strijd is met de Overeenkomst. De uitwisseling van inlichtingen wordt niet beperkt door de artikelen 1 en 2.
2. De inlichtingen die een overeenkomstsluitende Staat krachtens paragraaf 1 verkrijgt worden op dezelfde wijze geheim gehouden als de inlichtingen die onder de nationale wetgeving van die Staat zijn verkregen en worden alleen ter kennis gebracht van personen of autoriteiten (daaronder begrepen rechterlijke instanties en administratieve lichamen) die betrokken zijn bij de vestiging of invordering van de in paragraaf 1 vermelde belastingen, bij de tenuitvoerlegging of vervolging ter zake van die belastingen, bij de beslissing in beroepszaken die betrekking hebben op die belastingen of bij het toezicht op het voorafgaande. Deze personen of autoriteiten gebruiken deze inlichtingen slechts voor die doeleinden. Zij mogen van deze inlichtingen melding maken tijdens openbare rechtszittingen of in rechterlijke beslissingen. Niettegenstaande wat voorafgaat, mogen de door een overeenkomstsluitende Staat verkregen inlichtingen voor andere doeleinden worden gebruikt wanneer die inlichtingen volgens de wetgeving van beide Staten voor dergelijke andere doeleinden mag gebruikt worden en de bevoegde autoriteit van de Staat die de inlichtingen verstrekt zulk gebruik toelaat.
3. In geen geval mogen de bepalingen van de paragrafen 1 en 2 aldus worden uitgelegd dat zij een overeenkomstsluitende Staat de verplichting opleggen:
a) administratieve maatregelen te nemen die afwijken van de wetgeving en de administratieve praktijk van die of van de andere overeenkomstsluitende Staat;
b) inlichtingen te verstrekken die niet verkrijgbaar zijn volgens de wetgeving of in de normale gang van de administratieve werkzaamheden van die of van de andere overeenkomstsluitende Staat;
c) inlichtingen te verstrekken die een handels-, bedrijfs-, nijverheids- of beroepsgeheim of een handelswerkwijze zouden onthullen, dan wel inlichtingen waarvan het verstrekken in strijd zou zijn met de openbare orde;
d) inlichtingen te verstrekken die niet in het bezit zijn van zijn autoriteiten, noch in het bezit zijn van of worden beheerd door personen die zich binnen zijn territoriaal rechtsgebied bevinden.
4. Wanneer op basis van dit artikel door een overeenkomstsluitende Staat om inlichtingen is verzocht, gebruikt de andere overeenkomstsluitende Staat de middelen waarover hij beschikt om de gevraagde informatie te verkrijgen, zelfs al heeft die andere Staat die informatie niet nodig voor zijn eigen belastingheffing. De verplichting die in voorgaande zin vervat is, is onderworpen aan de beperkingen waarin paragraaf 3 voorziet, maar die beperkingen mogen in geen geval aldus worden uitgelegd dat zij een overeenkomstsluitende Staat toestaan het verstrekken van inlichtingen te weigeren omdat die Staat geen binnenlands belang heeft bij die inlichtingen.
 Art.    27 . Invorderingsbijstand
Binnen de grenzen van hun belastingstelsels verlenen de overeenkomstsluitende Staten elkaar hulp en bijstand voor de betekening en de invordering van de door artikel 2 beoogde belastingen, alsmede van de opcentiemen, verhogingen, vergoedingen voor laattijdige betaling, kosten en boeten van niet strafrechtelijke aard. De bevoegde autoriteiten van de overeenkomstsluitende Staten bepalen in onderlinge overeenstemming en binnen de grenzen van hun belastingstelsels de wijze van uitvoering van dit artikel.
 Art.    28 . Beperking van de voordelen
De bepalingen van de artikelen 10, 11 en 12 zijn niet van toepassing indien het belangrijkste doel of één van de belangrijkste doelstellingen van een persoon die betrokken is bij het creëren of het overdragen van een recht of een schuldvordering uit hoofde waarvan dividenden, inkomsten uit schuldvorderingen of royalty's verschuldigd zijn, erin bestond voordeel te halen uit die artikelen door middel van het creëren of overdragen van dat recht of die schuldvordering.
 Art.    29 . Leden van diplomatieke zendingen en van consulaire posten
1. De bepalingen van deze Overeenkomst tasten in geen enkel opzicht de fiscale voorrechten aan die leden van diplomatieke vertegenwoordigingen of van consulaire posten ontlenen aan de algemene regels van het volkenrecht of aan de bepalingen van bijzondere overeenkomsten.
2. Voor de toepassing van de Overeenkomst worden personen die deel uitmaken van diplomatieke vertegenwoordigingen of van consulaire posten van een overeenkomstsluitende Staat in de andere overeenkomstsluitende Staat of in een derde Staat en die de nationaliteit van de Zendstaat bezitten, geacht inwoners te zijn van de Zendstaat indien zij aldaar aan dezelfde verplichtingen inzake belastingen naar het inkomen en naar het vermogen zijn onderworpen als de inwoners van die Staat.
3. De Overeenkomst is niet van toepassing op internationale organisaties, hun organen of hun ambtenaren, noch op personen die lid zijn van diplomatieke vertegenwoordigingen of van consulaire posten van een derde Staat, indien deze in een overeenkomstsluitende Staat verblijven en inzake belastingen naar het inkomen of naar het vermogen in de ene of de andere overeenkomstsluitende Staat niet als inwoners worden behandeld.
 HOOFDSTUK VII.  SLOTBEPALINGEN
 Art.    30 . Inwerkingtreding
1. Elke overeenkomstsluitende Staat zal de andere overeenkomstsluitende Staat in kennis stellen van de voltooiing van de procedures die door zijn wetgeving voor de inwerkingtreding van deze Overeenkomst is vereist. De Overeenkomst zal in werking treden op de datum waarop de laatste van deze kennisgevingen werd ontvangen.
2. De bepalingen van de Overeenkomst zullen van toepassing zijn:
a) op de bij de bron verschuldigde belastingen op inkomsten die zijn toegekend of betaalbaar gesteld op of na 1 januari van het jaar dat onmiddellijk volgt op het jaar waarin de Overeenkomst in werking is getreden;
b) op de andere belastingen geheven naar inkomsten van belastbare tijdperken die aanvangen op of na 1 januari van het jaar dat onmiddellijk volgt op het jaar waarin de Overeenkomst in werking is getreden;
c) op belastingen naar het vermogen geheven van bestanddelen van het vermogen die bestaan op of na 1 januari van het jaar dat onmiddellijk volgt op het jaar waarin de Overeenkomst in werking is getreden.
 Art.    31 . Beëindiging
Deze Overeenkomst blijft van kracht totdat zij door een overeenkomstsluitende Staat is opgezegd. Elk van de overeenkomstsluitende Staten kan de Overeenkomst langs diplomatieke weg opzeggen door aan de andere overeenkomstsluitende Staat uiterlijk op 30 juni van elk kalenderjaar vanaf het vijfde jaar dat volgt op het jaar waarin de Overeenkomst in werking is getreden schriftelijk kennis te geven van de beëindiging. In geval van opzegging vóór 1 juli van zodanig jaar, houdt de Overeenkomst op van toepassing te zijn:
a) op de bij de bron verschuldigde belastingen op inkomsten die zijn toegekend of betaalbaar gesteld vanaf 1 januari van het jaar dat onmiddellijk volgt op dat waarin de kennisgeving van de beëindiging is gedaan;
b) op de andere belastingen geheven naar inkomsten van belastbare tijdperken die aanvangen op of na 1 januari van het jaar dat onmiddellijk volgt op dat waarin de kennisgeving van de beëindiging is gedaan;
c) op belastingen naar het vermogen geheven van bestanddelen van het vermogen die bestaan op of na 1 januari van het jaar dat onmiddellijk volgt op dat waarin de kennisgeving van de beëindiging is gedaan.
 BIJLAGE.
 Art.  N.  PROTOCOL
Bij de ondertekening van de Overeenkomst tussen het Koninkrijk België en het Koninkrijk Bahrein tot het vermijden van dubbele belasting en tot het voorkomen van het ontgaan van belasting inzake belastingen naar het inkomen en naar het vermogen, zijn de ondergetekenden de volgende bepalingen overeengekomen, die een integrerend deel van de Overeenkomst vormen.
1. Met betrekking tot artikel 3, paragraaf 2:
Bij de interpretatie van de bepalingen van de Overeenkomst die identiek of in hoofdzaak gelijk zijn aan de bepalingen van het OESO-Modelverdrag inzake belastingen volgen de belastingadministraties van de overeenkomstsluitende Staten de algemene beginselen van de commentaar bij het Modelverdrag, op voorwaarde dat de overeenkomstsluitende Staten in die commentaar geen bemerkingen lieten opnemen waaruit blijkt dat ze het niet eens zijn met die beginselen en voor zover de overeenkomstsluitende Staten niet instemmen met een afwijkende interpretatie in bijzondere omstandigheden.
2. Met betrekking tot artikel 4:
a) Wat Bahrein betreft verwijst de uitdrukking "inwoner van een overeenkomstsluitende Staat" ook naar de omstandigheid waarin er geen belasting naar het inkomen wordt geheven in hoofde van natuurlijke personen of vennootschappen die inwoner zijn van Bahrein. Mocht dergelijke belasting van natuurlijke personen of vennootschappen in de toekomst in werking treden, dan zou de omschrijving als volgt luiden:
"wat Bahrein betreft, iedere persoon die, ingevolge de wetgeving van Bahrein, aldaar aan belasting is onderworpen op grond van zijn woonplaats, verblijf, plaats van leiding of oprichting of enige andere soortgelijke omstandigheid, en omvat zij eveneens het Koninkrijk Bahrein en elk staatkundig onderdeel of plaatselijke gemeenschap daarvan. Die uitdrukking omvat echter niet personen die in Bahrein enkel aan belasting onderworpen zijn ter zake van inkomsten uit in die Staat gelegen bronnen of ter zake van aldaar gelegen vermogen;
b) Wat Bahrein en België betreft betekent de uitdrukking "inwoner van een overeenkomstsluitende Staat" ook een entiteit, een fonds, een instelling of een organisatie, naargelang het geval opgericht in overeenstemming met de wetgeving van Bahrein of van België, die als enig doel heeft ouderdomspensioenen toe te kennen, zelfs wanneer het betrokken fonds, de betrokken entiteit, instelling of organisatie vrijgesteld is van belasting in de Staat waar ze is gevestigd.
3. Met betrekking tot artikel 11, paragraaf 3:
Met betrekking tot België is overeengekomen dat de bepaling van subparagraaf b) in elk geval van toepassing is:
- op inkomsten uit een schuldvordering of een krediet waarvoor financiële steun werd verleend na advies van het Comité voor Financiële Steun aan de Export ("Finexpo");
- op inkomsten uit een schuldvordering die, of een krediet dat werd toegestaan door de Vereniging voor de Coördinatie van de Financiering op halflange termijn van Belgische Uitvoer ("Creditexport"); en
- op inkomsten uit een schuldvordering die, of een krediet dat is verzekerd door de Nationale Delcrederedienst.
4. Met betrekking tot artikel 15, paragraaf 1:
Er is overeengekomen dat een dienstbetrekking in een overeenkomstsluitende Staat wordt uitgeoefend wanneer de werkzaamheid waarvoor de lonen, salarissen en andere soortgelijke beloningen worden betaald daadwerkelijk in die Staat wordt uitgeoefend. De werkzaamheid wordt daadwerkelijk in die Staat uitgeoefend wanneer de werknemer fysiek aanwezig is in die Staat voor het uitoefenen van de werkzaamheid.