text:
Artikel    M1 . Neerlegging van de toetredingsoorkonde van Vietnam : 9 juli 1981 (inwerkingtreding : 7 september 1981).
De toetredingsoorkonde bevat het volgende voorbehoud :
(Vertaling) :
"1. De Socialistische Republiek Vietnam acht zich niet gebonden door het bepaalde in artikel IX van het Verdrag, waarin wordt gesteld dat geschillen tussen de Verdragsluitende Partijen, de interpretatie, toepassing of tenuitvoerlegging van dit Verdrag betreffende, op verzoek van een der bij het geschil betrokken Partijen worden voorgelegd aan het Internationaal Gerechtshof. In verband met de rechtsmacht van het Internationaal Gerechtshof in de geschillen bedoeld in artikel IX van het Verdrag, in de Socialistische Republiek Vietnam van oordeel dat de instemming van alle bij een geschil betrokken Partijen - behalve degene die het misdrijf heeft gepleegd - een absoluut vereiste is opdat de zaak voor beslechting bij het Internationaal Gerechtshof aanhangig kan worden gemaakt.
2. De Socialistische Republiek Vietnam aanvaardt niet het bepaalde in artikel XII van het Verdrag en meent dat alle bepalingen van het Verdrag ook van toepassing zouden moeten zijn op de niet-zelfbesturende gebieden, met inbegrip van de Voogdijgebieden.
3. De Socialistische Republiek Vietnam is van oordeel dat het bepaalde in artikel XI een discriminatie inhoudt omdat het bepaalde Staten mogelijkheid ontneemt Partij te worden bij het Verdrag en beklemtoont dat het Verdrag voor toetreding open zou moeten staan voor alle Staten.".
 Art.    M2 . Neerlegging van de toetredingsoorkonde van Luxemburg : 7 oktober 1981 (inwerkingtreding : 5 januari 1982).
 Art.  M3. Neerlegging van de toetredingsoorkonde van Sint-Vincent-en-de Grenadines : 9 november 1981 (inwerkingtreding 7 februari 1982).


type: legislation

jurisdiction: Belgium

text:
Artikel    1 .
1. De verdragsluitende Staten verbinden zich te erkennen :
a) het eigendomsrecht op luchtvaartuigen;
b) het recht voor de houder van een luchtvaartuig om door de koop de eigendom daarvan te verkrijgen;
c) het recht om een luchtvaartuig te gebruiken op grond van een huurovereenkomst, gesloten voor de duur van tenminste zes maanden;
d) de hypotheek, de " mortgage " en elk soortgelijk recht op een luchtvaartuig gevestigd door overeenkomst als zekerheid voor betaling van een schuld, mits zodanige rechten :
1. zijn gevestigd overeenkomstig de wet van verdragsluitende Staat, waar het luchtvaartuig tijdens die vestiging was ingeschreven, en
2. op regelmatige wijze zijn geregistreerd in het openbaar register van de verdragsluitende Staat, waar het luchtvaartuig is ingeschreven.
De regelmatigheid van de opeenvolgende registraties in verschillende verdragsluitende Staten wordt beoordeeld naar de wet van de verdragsluitende Staat, waar het luchtvaartuig is ingeschreven ten tijde van elke registratie.
2. Geen bepaling van dit verdrag belet de verdragsluitende Staten op grond van hun nationale Wet de geldigheid te erkennen van andere rechten op luchtvaartuigen. De verdragsluitende Staten zullen echter geen recht, hetwelk voorrang heeft boven de rechten, vermeld in lid 1 van dit artikel, toelaten noch erkennen.
 Art.    2 .
1. Alle registraties, een bepaald luchtvaartuig betreffende, worden in hetzelfde register opgenomen.
2. Tenzij in dit Verdrag anders is bepaald, zullen de gevolgen ten opzichte van derden van de registratie van een der rechten, bedoeld in lid 1 van artikel 1, worden bepaald overeenkomstig de wet van de verdragsluitende Staat, waar dit recht is geregistreerd.
3. Elke verdragsluitende Staat kan de registratie van een recht op een luchtvaartuig weigeren, wanneer dat recht volgens zijn nationale wet niet geldig zou kunnen worden gevestigd.
 Art.    3 .
1. Het adres van de dienst, belast met het houden van het register, wordt aangetekend op het bewijs van inschrijving van elk luchtvaartuig.
2. Eenieder kan zich door deze dienst doen afgeven voor eensluidend gewaarmerkte afschriften of uittreksels, die behoudens tegenbewijs, het bewijs leveren van de inhoud van het register.
3. Indien de wet van een verdragsluitende Staat bepaalt, dat het deponeren van een stuk ter registratie gelijk staat met de registratie zelf, heeft dit deponeren met betrekking tot dit Verdrag dezelfde rechtsgevolgen als de registratie. In dat geval zullen maatregelen worden getroffen om te verzekeren, dat het publiek inzage van dit stuk kan krijgen.
4. Redelijke tarieven kunnen worden geheven voor alle verrichtingen van de dienst, belast met het houden van het register.
 Art.    4 .
1. De verdragsluitende Staten erkennen, dat de vorderingen inzake :
a) de vergoedingen, verschuldigd voor berging van het luchtvaartuig, of
b) de buitengewone kosten, onontbeerlijk voor het behoud van het luchtvaartuig,
voorrang hebben boven alle andere rechten en vorderingen op het luchtvaartuig, mits zij preferent zijn en kunnen worden vervolgd in welke handen het luchtvaartuig zich ook bevindt ingevolge de wet van de verdragsluitende Staat, alwaar de handelingen tot berging of behoud zijn beëindigd.
2. De in lid 1 van dit artikel bedoelde rechten hebben rang in omgekeerd-chronologische volgorde van de gebeurtenissen, waardoor zij zijn ontstaan.
3. Deze rechten kunnen binnen drie maanden, te rekenen van de beëindiging van de handelingen af, waardoor zij zijn ontstaan, in het register worden aangetekend.
4. Bedoelde rechten zullen na afloop van de in lid 3 vermelde termijn van drie maanden in de andere verdragsluitende Staten niet worden erkend, ten zij binnen genoemde termijn :
a) de bevoorrechte vordering in het register is aangetekend overeenkomstig het bepaalde in lid 3 en;
b) het bedrag der vordering hetzij in der minne is vastgesteld, hetzij een rechtsvordering ter zake is ingesteld. In het laatste geval worden de gronden voor stuiting en schorsing van deze termijn van drie maanden bepaald door de wet van het gerecht, voor hetwelk de rechtsvordering wordt aangebracht.
5. De bepalingen van dit artikel zijn van toepassing niettegenstaande het bepaalde in artikel 1, lid 2.
 Art.    5 . De voorrang, verbonden aan de rechten vermeld in artikel 1, lid 1, onder d), strekt zich uit tot alle verzekerde bedragen.
Evenwel zal de rente slechts bevoorrecht zijn, voor zover deze vervallen is gedurende de executieprocedure en in de drie jaren daaraan voorafgaande.
 Art.    6 . In geval van beslag op of executoriale verkoop van een luchtvaartuig of van een recht op een luchtvaartuig zijn de verdragsluitende Staten niet verplicht ten nadele van hetzij de beslagleggende of executerende schuldeiser, hetzij van de verkrijger de vestiging of overdracht van een der in artikel 1, lid 1 vermelde rechten te erkennen, indien deze vestiging of overdracht is tot stand gebracht door degenen, tegen wie de verkoop- of executiemaatregelen zijn gericht en deze hiervan kennis droeg.
 Art.    7 . _
1. De rechtsgang voorgeschreven voor executoriale verkoop van een luchtvaartuig wordt bepaald door de wet van de verdragsluitende Staat, waar de verkoop plaatsvindt.
2. De volgende bepalingen moeten evenwel in acht worden genomen :
a) de datum en plaats van de verkoop zullen tenminste zes weken tevoren worden vastgesteld;
b) de beslagleggende schuldeiser moet aan de rechterlijke instanties of aan een andere bevoegde autoriteit een gewaarmerkt uittreksel overleggen van de registraties, het luchtvaartuig betreffende. Hij moet de verkoop ten minste één maand vóór de daarvoor vastgestelde dag openbaar doen aankondigen ter plaatse, waar het luchtvaartuig is ingeschreven overeenkomstig de bepalingen der aldaar geldende wet en tegelijkertijd bij aangetekende, zo mogelijk per luchtpost, te verzenden brief, de eigenaar en de rechthebbenden op de in het register vermelde rechten en de houder van volgens artikel 4, lid 3, in het register ingeschreven preferente vorderingen, hiervan verwittigen aan hun op het register aangegeven adressen.
3. De gevolgen van het niet inachtnemen der bepalingen van lid 2 worden geregeld door de wet van de verdragsluitende Staat, waar de verkoop plaatsheeft. Echter kan elke verkoop, geschied in strijd met de in dat lid gegeven voorschriften, worden nietig verklaard binnen de zes maanden in te stellen vordering, te rekenen van de datum van de verkoop, van eenieder, die als gevolg van deze overtreding schade geleden heeft.
4. Geen executoriale verkoop kan plaatshebben, tenzij alle rechten, die overeenkomstig dit Verdrag voorrang hebben boven de vordering van de beslaglegger en waarvan de geldigheid voor de bevoegde autoriteiten aannemelijk is gemaakt, uit de koopprijs voldaan kunnen worden of door de koper op zich genomen worden.
5. Wanneer in het gebied van de verdragsluitende Staat, waar de verkoop plaatsheeft, schade op het aardoppervlak is toegebracht, door een luchtvaartuig, waarop als zekerheid voor een vordering een der rechten vermeld in artikel 1 rust, kan de nationale wet van deze verdragsluitende Staat in geval van beslag op dit luchtvaartuig of op enig ander luchtvaartuig, dat aan dezelfde eigenaar toebehoorden waarop een soortgelijk recht rust ten behoeve van dezelfde schuldeiser, bepalen :
a) dat de bepalingen van lid 4 niet toepasselijk zijn t.a.v. de benadeelden of hun rechtverkrijgenden, wanneer deze beslagleggers zijn;
b) dat de in artikel 1 vermelde rechten, die als zekerheid voor een vordering op het luchtvaartuig rusten, aan de benadeelden of hun rechtverkrijgenden slechts kunnen worden tegengeworpen tot een bedrag van 80 % van de verkoopprijs.
De bepalingen van dit lid zijn evenwel niet toepasselijk, wanneer de op het aardoppervlak veroorzaakte schade behoorlijk en voldoende door of namens de exploitant bij een Staat of een verzekeringsmaatschappij in enige Staat is verzekerd.
Indien in de wet van de verdragsluitende Staat, waar de executoriale verkoop plaatsheeft, geen andere limiet is aangegeven, zal de verzekering in de zin van dit lid worden geacht voldoende te zijn indien de verzekerde som gelijk is aan de waarde van het beslagen luchtvaartuig toen dit nieuw was.
6. De volgens de wet van de verdragsluitende Staat waar de verkoop plaatsheeft, wettig in rekening te brengen kosten, die in het gezamenlijk belang der schuldeisers in de loop van de executie-procedure met het oog op de verkoop gemaakt zijn, zullen uit de koopprijs worden betaald vóór alle andere vorderingen, daaronder begrepen degenen, die bevoorrecht zijn ingevolge artikel 4.
 Art.    8 . De executoriale verkoop van een luchtvaartuig, overeenkomstig de bepalingen van artikel 7, doet de eigendom van het luchtvaartuig overgaan, vrij van alle niet door de verkrijger op zich genomen rechten.
 Art.    9 . Behoudens in het geval van executoriale verkoop overeenkomstig de bepalingen van artikel 7, kan geen overdracht van inschrijving of registratie ten aanzien van een luchtvaartuig plaatsvinden van het register van een verdragsluitende Staat naar dat van een andere verdragsluitende Staat, zonder dat geregistreerde rechten van te voren zijn doorgehaald, of de rechthebbenden in de overdracht hebben toegestemd.
 Art.    10 .
1. Indien overeenkomstig de wet van de verdragsluitende Staat, waar een luchtvaartuig is ingeschreven, een der rechten op luchtvaartuigen, vermeld in artikel 1, volgens de geldende voorschriften geregistreerd en gevestigd tot zekerheid voor een shuld, zich uitstrekt tot reservedelen, opgeslagen in een of meer nader aangeduide plaatsen, wordt deze uitbreiding erkend door alle verdragsluitende Staten, voor zover deze reservedelen op voornoemde plaats bewaard blijven, mits een geëigende op die plaats door middel van aanplakking te verwezenlijken publicatie derden op voldoende wijze in kennis stelt van aard en omvang van het recht, waarmede deze reservedelen zijn bezwaard en aanwijst het register waar het is geregistreerd zomede naam en adres van de rechthebbende.
2. Een inventaris, waarin de aard en het globale aantal van deze reservedelen is opgegeven, zal worden gehecht aan of opgenomen in het geregistreerde document. Deze reservedelen kunnen worden vervangen door gelijksoortige delen zonder dat hierdoor het recht van de schuldeiser wordt aangetast.
3. De bepalingen van artikel 7, lid 1 en 4 en van artikel 8 zijn van toepassing op de executoriale verkoop van de reservedelen. Indien evenwel de beslaglegger geen zakelijke zekerheid voor zijn vordering heeft, worden de bepalingen van artikel 8, lid 4 geacht zo te luiden, dat de toewijzing plaats mag hebben, wanneer een bod is gedaan van twee derden van de waarde der reservedelen, zoals deze is vastgesteld door deskundigen, benoemd door de met de verkoop belaste autoriteit. Bovendien kan bij de verdeling van de opbrengst de met de verkoop belaste autoriteit ten gunste van de beslaglegger het bedrag, betaalbaar aan schuldeisers van hogere rang, beperken tot twee derden van de opbrengst na aftrek van de kosten, bedoeld in artikel 7, lid 6.
4. Voor de toepassing van dit artikel wordt onder de uitdrukking reservedelen verstaan onderdelen van het luchtvaartuig, motoren, propellers, radiotoestellen, instrumenten, de uitrusting, de inrichting, onderdelen hiervan en meer in het algemeen alle andere voorwerpen van welke aard ook, die worden bewaard om onderdelen van het luchtvaartuig te vervangen.
 Art.    11 .
1. De bepalingen van dit Verdrag zijn in elke verdragsluitende Staat slechts toepasselijk op luchtvaartuigen ingeschreven in een andere verdragsluitende Staat.
2. Evenwel zullen de verdragsluitende Staten t.a.v. de in hun gebied ingeschreven luchtvaartuigen toepassen :
a) de bepalingen van de artikelen 2, 3 en 4, en
b) de bepalingen van artikel 4, tenzij de handelingen van berging of behoud zijn geëindigd in hun eigen gebied.
 Art.    12 . De bepalingen van dit verdrag doen in geen enkel opzicht afbreuk aan het recht van de verdragsluitende Staten om t.a.v. een luchtvaartuig (die) maatregelen te nemen ter verzekering van de naleving van de nationale wetten, welke betrekking hebben op immigratie, douane of luchtvaart.
 Art.    13 . Dit Verdrag is niet toepasselijk op militaire, douane- of politieluchtvaartuigen.
 Art.    14 . Voor de toepassing van dit Verdrag kunnen de bevoegde rechterlijke en administratieve autoriteiten der verdragsluitende Staten, tenzij haar nationale wet het tegendeel bepaalt, zich rechtstreeks met elkander in verbinding stellen.
 Art.    15 . De verdragsluitende Staten verbinden zich de noodzakelijke maatregelen te nemen om de uitvoering van de bepalingen van dit Verdrag te verzekeren en deze onverwijld ter kennis te brengen van de Secretaris-Generaal van de Internationale Burgerlijke Luchtvaart Organisatie.
 Art.    16 . In de zin van dit Verdrag wordt onder het woord " luchtvaartuig " begrepen het casco, de motoren, propellers, radiotoestellen en alle andere voorwerpen bestemd voor gebruik in het luchtvaartuig, onverschillig of zij er deel van uitmaken dan wel er tijdelijk van gescheiden zijn.
 Art.    17 . Indien een afzonderlijk inschrijvingsregister wordt gehouden in een gebied, voor welks buitenlandse betrekkingen een verdragsluitende Staat verantwoordelijk is, wordt elke verwijzing in dit Verdrag naar de wet van de verdragsluitende Staat beschouwd als een verwijzing naar de wet van dat gebied.
 Art.    18 . Dit Verdrag staat open ter ondertekening, totdat het in werking treedt overeenkomstig de bepalingen van artikel 20.
 Art.    19 .
1. Dit Verdrag zal worden bekrachtigd door de Staten, die het ondertekend hebben.
2. De akten van bekrachtiging zullen worden nedergelegd in de archieven van de Internationale Burgerlijke Luchtvaartorganisatie, die van de datum van de nederlegging kennis zal geven aan elke Staat, die heeft ondertekend of is toegetreden.
 Art.    20 .
1. Zodra twee der Staten, die ondertekend hebben, hun akten van bekrachtiging van het Verdrag hebben nedergelegd, zal dit tussen hen in werking treden op de negentigste dag na de nederlegging van de tweede akte van bekrachtiging. Het treedt in werking voor elke Staat, die na deze datum zijn akte van bekrachtiging nederlegt, op de negentigste dag na de nederlegging van die akte.
2. De Internationale Burgerlijke Luchtvaart Organisatie zal aan elke Staat, die heeft ondertekend, mededeling doen van de datum, waarop dit Verdrag in werking treedt.
3. Dit Verdrag zal, zodra het in werking treedt, worden geregistreerd bij de Verenigde Naties door toedoen van de Secretaris-Generaal van de Internationale Burgerlijke Luchtvaart Organisatie.
 Art.    21 .
1. Dit Verdrag zal, nadat het in werking is getreden, voor Staten, die niet ondertekend hebben, ter toetreding openstaan.
2. De toetreding heeft plaats door de nederlegging van een akte van toetreding in de archieven van de Internationale Burgerlijke Luchtvaart Organisatie, die van de datum van deze nederlegging mededeling zal doen aan elke Staat, die heeft ondertekend of is toegetreden.
3. De toetreding wordt van kracht op de negentigste dag na de nederlegging van de akte van toetreding in de archieven van de Internationale Burgerlijke Luchtvaart Organisatie.
 Art.    22 .
1. Elke verdragsluitende Staat kan dit Verdrag opzeggen door mededeling daarvan te doen aan de Internationale Burgerlijke Luchtvaart Organisatie, welke elke Staat, die heeft ondertekend of is toegetreden, mededeling zal doen van de datum van ontvangst van deze kennisgeving.
2. De opzegging wordt van kracht zes maanden na de datum van ontvangst van de kennisgeving der opzegging door de Internationale Burgerlijke Luchtvaart Organisatie.
 Art.    23 .
1. Iedere Staat kan ten tijde van de nederlegging van zijn akte van bekrachtiging of van toetreding verklaren, dat zijn aanvaarding van dit Verdrag niet van toepassing is op een of meer gebieden, voor welker buitenlandse betrekkingen hij verantwoordelijk is.
2. De Internationale Burgerlijke Luchtvaart Organisatie zal van een dergelijke verklaring mededeling doen aan elke Staat, die heeft ondertekend of is toegetreden.
3. Met uitzondering van de gebieden, met betrekking tot welke een verklaring is afgelegd overeenkomstig lid 1 van dit artikel, is dit Verdrag van toepassing op alle gebieden, voor welker buitenlandse betrekkingen een verdragsluitende Staat verantwoordelijk is.
4. Iedere Staat kan afzonderlijk tot dit Verdrag toetreden namens alle of namens een der gebieden, met betrekking tot welke hij een verklaring heeft afgelegd overeenkomstig lid 1 van dit artikel; in dat geval zijn de bepalingen van de leden 2 en 3 van artikel 21 van toepassing op deze toetreding.
5. Iedere verdragsluitende Staat kan dit Verdrag, overeenkomstig de bepalingen van artikel 22, afzonderlijk opzeggen voor alle of voor een der gebieden, voor welker buitenlandse betrekkingen hij verantwoordelijk is.
Ten blijke waarvan de ondergetekende gevolmachtigden, daartoe behoorlijk gemachtigd, dit Verdrag hebben ondertekend.
Gedaan te Genève op de negentiende dag van de maand juni van het jaar negentienhonderd achtenveertig in de Engelse, Franse en Spaanse taal, waarvan de teksten gelijkelijk authentiek zijn.
Dit Verdrag zal worden nedergelegd in de archieven van de Internationale Burgerlijke Luchtvaart Organisatie, waar het overeenkomstig artikel 18 open zal staan ter ondertekening.
 BIJLAGE.
 Art.  N. Dit Verdrag werd ondertekend door volgende Staten :
Argentinië, Australië, België, Brazilië, Chili, China, Colombia, Cuba, Denemarken, Dominikaanse Republiek, Frankrijk, Griekenland, Ierland, Ijsland, Iran, Italië, Mexico, Nederland, Noorwegen, Pakistan, Peru, Portugal, Venezuela, Verenigde Staten, Verenigd Koninkrijk, Zweden, Zwitserland.

 Lijst der gebonden Staten

Staten

Datum van de

Datum van de

 neerlegging van de

inwerkingtreding

 bekrachtigings- of

 toetredingsoorkonde
Algerije

10 augustus 1964

 8 november 1964
Argentinie

31 januari 1958

1 mei 1958
Bangladesh

 6 januari 1988

5 april 1988
Belgie

22 oktober 1993

 20 januari 1994
Brazilie

 3 juli 1953

 1 oktober 1953
Centraal-Afrikaanse Republiek

2 juni 1969

31 augustus 1969
Chili

 19 december 1955

18 maart 1956
Cuba

20 juni 1961

18 september 1961
Denemarken

18 januari 1963

 18 april 1963
Duitsland

7 juli 1959

 5 oktober 1959
Ecuador

 14 juli 1958

12 oktober 1958
Egypte

10 september 1969

9 december 1969
El Salvador

 14 augustus 1958

12 november 1958
Ethiopie

 7 juni 1979

 5 september 1979
Filippijnen

 22 februari 1978

23 mei 1978
Frankrijk

 27 februari 1964

27 mei 1964
Gabon

 14 januari 1970

 14 april 1970
Grenada

 28 augustus 1985

26 november 1985
Griekenland

 23 februari 1971

24 mei 1971
Guatemala

9 augustus 1988

 7 november 1988
Guinea

13 augustus 1980

11 november 1980
Haiti

 24 maart 1961

 22 juni 1961
Hongarije

 21 mei 1993

 19 augustus 1993
Ijsland

6 februari 1967

 7 mei 1967
Irak

12 januari 1981

 12 april 1981
Italie

 6 december 1960

 6 maart 1961
Ivoorkust

 23 augustus 1965

21 november 1965
Joegoslavie

 16 oktober 1991

 14 januari 1992
Kameroen

23 juli 1969

21 oktober 1969
Koeweit

 27 november 1979

25 februari 1980
Kongo

3 mei 1982

1 augustus 1982
Kroatie

5 oktober 1993

8 oktober 1991
Laos (Dem. Volksrep.)

4 juni 1956

 2 september 1956
Libanon

 11 april 1969

 10 juli 1969
Libie

5 maart 1973

4 juni 1973
Luxemburg

 16 december 1975

15 maart 1976
Madagascar

 9 januari 1979

9 april 1979
Mali

28 december 1961

28 maart 1962
Mauritanie

23 juli 1962

21 oktober 1962
Mauritius

 17 april 1991

 16 juli 1991
Mexico

 5 april 1950

 17 september 1953
Nederland

1 september 1959

 30 november 1959
Niger

 27 december 1962

27 maart 1963
Noorwegen

5 maart 1954

3 juni 1954
Oman

19 maart 1992

 17 juni 1992
Pakistan

19 juni 1953

17 september 1953
Paraguay

26 september 1969

 25 december 1969
Portugal

12 december 1985

12 maart 1986
Rwanda

17 mei 1971

 15 augustus 1971
Seychellen

16 januari 1979

 16 april 1979
Thailand

10 oktober 1967

8 januari 1968
Togo

 2 juli 1980

30 september 1980
Tsjaad

14 februari 1974

15 mei 1974
Tunesie

4 mei 1966

2 augustus 1966
Turkmenistan

16 september 1993

 15 december 1993
Uruguay

 21 augustus 1985

19 november 1985
Verenigde Staten

 6 september 1949

 17 september 1953
Zimbabwe

 6 februari 1987

 7 mei 1987
Zweden

16 november 1955

14 februari 1956
Zwitserland

3 oktober 1960

1 januari 1961


text:
Artikel    M1 . Uit inlichtingen overgemaakt door het Rechtskundig Departement van de Organisatie der Verenigde Naties blijkt dat de oorkonde der toetreding, door Ierland, tot deze internationale akten op 29 November 1956 werd neergelegd.
Deze toetredingsoorkonde behelst de volgende verklaringen en reserves :
1. De Regering van Ierland verklaart dat de uitdrukking " gebeurtenissen die vóór 1 Januari 1951 hebben plaats gehad, " welke voorkomt in artikel 1, sectie A, zal verstaan worden als hebbende betrekking op " de gebeurtenissen die vóór 1 Januari 1951 in Europa of elders hebben plaats gehad ".
2. De Regering van Ierland beschouwt dat in de Engelse tekst van het Verdrag, de woorden " public order " voorkomend in § 1 van artikel 32, en de woorden " in accordance with due process of law ", voorkomend in § 2 van artikel 32, respectievelijk betekenen " public policy " en " in accordance with a procedure provided by law ".
3. Wat artikel 17 betreft, verbindt de Regering van Ierland er zich niet toe, aan de vluchtelingen, wat de uitoefening van een bezoldigde beroepsbezigheid aangaat, gunstiger rechten dan die welke vreemdelingen over het algemeen genieten, toe te staan.
4. De Regering van Ierland verbindt er zich slechts toe, aan de bepalingen van artikel 25 uitwerking te verlenen in de mate waarin zij dit krachtens de Ierse wetgeving kan en mag doen.
5. Wat § 1 van artikel 29 betreft verbindt de Regering van Ierland er zich niet toe, aan de vluchtelingen een gunstiger behandeling dan die welke vreemdelingen over het algemeen genieten, toe te staan met betrekking tot :
a) het zegelrecht dat in Ierland geïnd wordt naar aanleiding van het vervreemden, het afstaan en het verhuren van gronden, gebouwen of erfgoederen;
b) de vermindering van de belasting op de bladtabak benuttigd in fabrieken geëxploiteerd door Ierse onderhorigen die in het land verblijven, en
c) de inkomstenbelasting (met inbegrip van de surtaxe).
 Art.  M2. Mededeling. <Zie B.St. 31/12/1968, p. 12674, Ed : 23-10-1968> Door een mededeling ontvangen op 23 oktober 1968 op het secretariaat-generaal van de Organisatie der Verenigde Naties, heeft de Ierse Regering twee van de voorbehouden ingetrokken die zij gemaakt had met betrekking tot § 1 van artikel 29, te weten de voorbehouden vervat in leden a) en b) van § 5 van de voorbehouden die in de Ierse toetredingsoorkonde voorkwamen.


text:
Artikel    M . Uit mededelingen verstrekt door het Juridisch Departement van de Organisatie der Verenigde Naties blijkt dat de oorkonden der bekrachtiging, door Groot-Brittannië en Noord-Ierland, van deze internationale akten, op 11 maart 1954 werden neergelegd. Deze akten van bekrachtiging gelden in gelijke mate voor de Normandische Eilanden en voor het Eiland Man; zij waren vergezeld van de voorbehouden en van de verklaring die volgen (vertaling) :
 Art.    M1 . Voorbehoud van het Verenigd Koninkrijk Groot-Brittannië en Noord-Ierland.
Bij de bekrachtiging van het op 28 juli 1951 te Genève ondertekend Verdrag betreffende de status van vluchtelingen, heeft de Regering van het Verenigd Koninkrijk het nodig geoordeeld, overeenkomstig de bepalingen van het 1e lid van artikel 42 van gezegd Verdrag het volgende voorbehoud te maken :
i) Het Verenigd Koninkrijk Groot-Brittannië en Noord-Ierland acht zich door de artikelen 8 en 9 niet verhinderd om, in oorlogstijd of in andere ernstige en buitengewone omstandigheden, in het belang van 's lands veiligheid, maatregelen te nemen ten opzichte van een vluchteling uit hoofde van zijn nationaliteit. De bepalingen van artikel 8 zullen de Regering van het Verenigd Koninkrijk Groot-Brittannië en Noord-Ierland niet kunnen beletten zijn rechten uit te oefenen over de goederen of belangen die het als Geallieerde of Geassocieerde Mogendheid heeft kunnen verwerven of zal kunnen verworven hebben krachtens een vredesverdrag of krachtens enig ander akkoord of overeenkomst tot het herstel van de vrede, gesloten of te sluiten ten gevolge van de tweede wereldoorlog. Bovendien zullen de bepalingen van artikel 8 geen uitwerking hebben op het regime toepasselijk op de goederen of belangen die, op de datum van de inwerkingtreding van het Verdrag in het Verenigd Koninkrijk Groot-Brittannië en Noord-Ierland, onder het toezicht van de Regering van het Verenigd Koninkrijk Groot-Brittannië en Noord-Ierland geplaatst zijn ten gevolge van een tussen gezegde Regering en een andere Staat bestaande of bestaan hebbende staat van oorlog.
ii) De Regering van het Verenigd Koninkrijk Groot-Brittannië en Noord-Ierland aanvaardt het 2e lid van artikel 17 onder het voorbehoud dat in alinea a de woorden " vier jaar " in de plaats gesteld worden van de woorden " drie jaar " en dat alinea c weggelaten wordt.
iii) Wat diegene der in alinea b van het 1e lid van artikel 24 vermelde kwesties aangaat welke tot de bevoegdheid van de Nationale Dienst voor Volksgezondheid behoren, kan de Regering van het Verenigd Koninkrijk Groot-Brittannië en Noord-Ierland zich slechts verbinden de bepalingen van gezegd lid toe te passen binnen de bij de wet toegelaten perken; zij kan zich slechts verbinden de bepalingen van het 2e lid van hetzelfde artikel toe te passen binnen de bij de wet toegelaten perken.
iv) De Regering van het Verenigd Koninkrijk Groot-Brittannië en Noord-Ierland is niet in staat zich te verbinden tot het nakomen der in het 1e en het 2e lid van artikel 25 vermelde verplichtingen en zij kan zich slechts verbinden de bepalingen van het 3e lid toe te passen binnen de bij de wet toegelaten perken.
Commentaar.
Wat betreft alinea b van het 1e lid van artikel 24 betreffende sommige kwesties welke tot de bevoegdheid van de Nationale Dienst voor Volksgezondheid behoren, behelst de Wet van 1949 (amendement) in zake de Nationale Dienst voor Volksgezondheid bepalingen die het mogelijk maken de betaling te eisen voor zorgen ontvangen uit hoofde van gezegde dienst door personen die niet gewoonlijk in Groot-Brittannië zijn gevestigd (tot welke categorie de vluchtelingen behoren). Tot nu toe werd geen gebruik gemaakt van deze mogelijkheid, maar men zou kunnen genoodzaakt worden deze bepalingen in de toekomst toe te passen. In Noord-Ierland werken de sanitaire diensten uitsluitend voor personen die gewoonlijk in het land gevestigd zijn, behoudens regeling waarbij de werking van deze diensten ten gunste van andere personen wordt uitgebreid. Hoewel de Regering van het Verenigd Koninkrijk bereid is, zoals in het verleden, zich met de meeste welwillendheid met de toestand der vluchtelingen bezig te houden, ziet zij zich om deze redenen verplicht voorbehoud te maken ten opzichte van alinea b van het 1e lid van artikel 24 van het Verdrag.
Het stelsel der verzekeringen in zake arbeidsongevallen dat in Groot-Brittannië van kracht is, voldoet niet aan de voorwaarden uitgedrukt in het 2e lid van artikel 24 van het Verdrag. Wanneer een verzekerde ten gevolge van een arbeidsongeval of van een beroepsziekte sterft, kunnen zijn rechthebbenden die in het buitenland gevestigd zijn, over het algemeen geen schadeloosstelling ontvangen, tenzij zij gevestigd zijn in een gebiedsdeel van het Britse Commonwealth, in de Republiek Ierland of in een land waarmede het Verenigd Koninkrijk een wederzijdsakkoord heeft gesloten betreffende de betaling van schadeloosstellingen uit hoofde van arbeidsongevallen. Deze regel behelst een uitzondering ten gunste van de rechthebbenden van bepaalde zeelieden die komen te overlijden ten gevolge van arbeidsongevallen welke zich tijdens hun dienst op een Brits schip hebben voorgedaan. Vluchtelingen hebben in dit opzicht recht op dezelfde behandeling als Staatsburgers van het Verenigd Koninkrijk of van de koloniën en, krachtens het 3e en het 4e lid van artikel 24 van het Verdrag, kunnen de rechthebbenden van vluchtelingen zich beroepen op wederzijdse akkoorden die de betaling in andere landen voorzien van in het Verenigd Koninkrijk toegestane schadeloosstellingen wegens arbeidsongevallen. Krachtens het 3e en het 4e lid van artikel 24 zullen de vluchtelingen, uit hoofde van het stelsel der nationale verzekeringen en der verzekeringen in zake arbeidsongevallen, bepaalde rechten genieten welke Britse onderdanen die geen Staatsburgers zijn van het Verenigd Koninkrijk of van de koloniën, niet genieten.
Er bestaan in het Verenigd Koninkrijk geen bepalingen met betrekking tot de in artikel 25 voorziene administratieve bijstand en het werd niet nodig geoordeeld ten gunste van de vluchtelingen dergelijke maatregelen te nemen. Ingeval er documenten of verklaringen als vermeld in het 2e lid van gezegd artikel zouden nodig zijn, zullen onder ede bekrachtigde attesten als dusdanig gelden.
 Art.    M2 . Verklaring van het Verenigd Koninkrijk Groot-Brittannië en Noord-Ierland.
Met verwijzing naar de nota van heden waarin ik aan Uwe Excellentie, ter nederlegging, de oorkonden heb toegezonden van de bekrachtiging, door de Regering van het Verenigd Koninkrijk Groot-Brittannië en Noord-Ierland van het Verdrag betreffende de status van vluchtelingen, dat op 28 juli 1951 te Genève voor ondertekening opengesteld is geworden, heb ik de eer Uwe Excellentie te laten weten dat de Regering van Hare Majesteit in het Verenigd Koninkrijk op het ogenblik der bekrachtiging van het Verdrag, overeenkomstig de bepalingen van lid 1 van artikel 40 van gezegd Verdrag, een verklaring wenst af te leggen betreffende de toepassing van dit Verdrag op de Normandische eilanden en op het eiland Man.
Dienvolgens heeft de Minister van Buitenlandse Zaken van Hare Britse Majesteit mij gelast hierbij te verklaren, in naam van de Regering van het Verenigd Koninkrijk en overeenkomstig de bepalingen van lid 1 van artikel 40 van het bovengenoemd Verdrag, dat gezegd Verdrag van toepassing zal zijn op de Normandische eilanden en op het eiland Man, met de volgende voorbehouden, gemaakt overeenkomstig lid 1 van artikel 42 van het Verdrag :
i) De Regering van het Verengid Koninkrijk Groot-Brittannië en Noord-Ierland is van oordeel dat de artikelen 8 en 9 haar niet zouden beletten, in oorlogstijd of in andere ernstige en buitengewone omstandigheden, op het eiland Man en de Normandische eilanden, in het belang van 's lands veiligheid, maatregelen te nemen ten opzichte van een vluchteling op grond van dezes nationaliteit. De bepalingen van artikel 8 zullen de Regering van het Verenigd Koninkrijk Groot-Brittannië en Noord-Ierland niet kunnen beletten haar rechten uit te oefenen over de bezittingen of de belangen die het heeft kunnen verwerven of zal kunnen verwerven hebben in haar hoedanigheid van geallieerde of geassocieerde Mogendheid, krachtens een vredesverdrag of enig ander akkoord of overeenkomst tot het herstel van de vrede, dat of die na de tweede wereldoorlog gesloten werden of kunnen gesloten worden. Bovendien zullen de bepalingen van artikel 8 geen uitwerking hebben op het regime dat van toepassing is op de bezittingen en de belangen die, op de datum van de inwerkingtreding van het Verdrag op het eiland Man en op de Normandische eilanden, onder het toezicht van de Regering van het Verenigd Koninkrijk Groot-Brittannië en Noord-Ierland geplaatst zijn wegens een tussen die Regering en een andere Staat bestaande of bestaan hebbende staat van oorlog.
ii) De Regering van het Verenigd Koninkrijk Groot-Brittannië en Noord-Ierland stemt er mede in dat de bepalingen van lid 2 van artikel 17 zouden toegepast worden op het eiland Man en op de Normandische eilanden, onder het voorbehoud dat in alinea a de woorden " drie jaren " vervangen worden door de woorden " vier jaren ", en dat alinea c weggelaten wordt.
iii) De Regering van het Verenigd Koninkrijk Groot-Brittannië en Noord-Ierland kan zich slechts ertoe verbinden op de Normandische eilanden de bepalingen van alinea b van lid 1 van artikel 24 en die van lid 2 van hetzelfde artikel toe te passen binnen de door de wet toegelaten grenzen; evenzo zullen de bepalingen van gezegde alinea betreffende kwesties waarvoor de Gezondheidsdienst van het eiland Man bevoegd is, zomede de bepalingen van lid 2 van hetzelfde artikel op het eiland Man slechts van toepassing zijn binnen de door de wet toegelaten grenzen.
iv) De Regering van het Verenigd Koninkrijk Groot-Brittannië en Noord-Ierland is niet in staat de verbintenis aan te gaan dat de bepalingen van lid 1 en 2 van artikel 25 op het eiland Man en op de Normandische eilanden zullen toegepast worden en zij kan slechts de verbintenis aangaan dat de bepalingen van lid 3 op het eiland Man en de Normandische eilanden zullen toegepast worden binnen de door de wet toegelaten grenzen.
De gronden waarop sommige van deze voorbehouden steunen zijn dezelfde als die welke uiteengezet zijn in het memorandum betreffende de corresponderende voorbehouden welke voor het Verenigd-Koninkrijk gemaakt werden, welk memorandum gevoegd was bij de door mij aangehaalde nota.
 Art.    M3 . Uitbreiding. <Zie B.St. 24-02-1957,   Inwerkingtreding :   23-01-1957> Uit inlichtingen medegedeeld door het Juridisch Departement van de Organisatie der Verenigde Naties blijkt dat, bij een mededeling dd. 24 oktober 1956, ontvangen de 25, de Permanente Vertegenwoordiger van het Verenigd Koninkrijk Groot-Brittannië en Noord-Ierland met voorbehoud heeft kennis gegeven van de uitbreiding van dit verdrag tot sommige gebieden die de Regering van het Verenigd Koninkrijk op het internationaal plan vertegenwoordigd.
Gezegde mededeling luidde als volgt :
" a) Het verdrag zal gelden voor de volgende gebieden : Cyprus, Dominica, Falkland-eilanden, Fidzji-eilanden, Gambia, Gilbert en Ellice-eilanden, Grenada, Jamaïca, Kenya, Mauritius-eiland, Saint-Vincent, Seychellen-eilanden, Brits Protectoraat Salomons-eilanden en Protectoraat Brits-Somaliland, onder het volgende voorbehoud, gemaakt op grond van § 1 van artikel 42 van het Verdrag.
i) De Regering van het Verenigd Koninkrijk oordeelt dat de bepalingen der artikelen 8 en 9 voor gezegde gebieden geen belemmering vormen om, in tijd van oorlog of andere ernstige en buitengewone omstandigheden, in het belang van de nationale veiligheid maatregelen te nemen ten aanzien van een vluchteling op grond van zijn nationaliteit. De bepalingen van artikel 8 vormen voor de Regering van het Verenigd Koninkrijk geen belemmering tot het uitoefenen van alle rechten op goederen of belangen die zij als geallieerde of geassocieerde mogendheid heeft verworven of zou verwerven luidens een vredesverdrag of een ander akkoord of overeenkomst met betrekking tot het herstel van de vrede, gesloten of te sluiten ingevolge de tweede wereldoorlog. Bovendien brengen de bepalingen van artikel 8 geen verandering in de behandeling, toe te passen op welke goederen of belangen ook die, op de datum waarop het Verdrag ten opzichte van de voormelde gebieden in werking treedt, zich onder de controle van de Regering van het Verenigd Koninkrijk bevinden uit hoofde van de staat van oorlog die tussen hen en enige andere Staat bestaat of heeft bestaan.
ii) De Regering van het Verenigd Koninkrijk stemt ermede in dat de bepalingen van § 2 van artikel 17 op de voormelde gebieden worden toegepast, op voorwaarde dat in alinea a) de woorden " drie jaren " door de woorden " vier jaren " worden vervangen, en dat alinea c) wordt weggelaten.
iii) De Regering van het Verenigd Koninkrijk kan zich niet verbinden te zorgen voor de toepassing op de voormelde gebieden, van de bepalingen van alinea b) van § 1 van artikel 24 en van § 2 van gezegd artikel, tenzij in de mate waarin de wet het toelaat.
iv) De Regering van het Verenigd Koninkrijk kan zich niet verbinden te zorgen voor de toepassing, in de voormelde gebieden, van de bepalingen der §§ 1 en 2 van artikel 25; zij kan zich niet verbinden er te zorgen voor de toepassing van de bepalingen van § 3 van gezegd artikel, tenzij in de mate waarin de wet het toelaat.
b) Het verdrag zal gelden voor de gebieden Zanzibar en Sint-Helena met het voorbehoud gemaakt in de bovenstaande alinea's i), iii) en iv). "
 Art.    M4 . Uitbreiding. <Zie B.St. 01-11-1957,   Inwerkingtreding :   17-09-1957> Uit inlichtingen overgemaakt door het Rechtskundig Departement van de Organisatie der Verenigde Naties blijkt dat deze akten van toepassing zijn verklaard op Brits Honduras. Deze mededeling, die op 19 juni 1957 werd ontvangen, behelst het volgende voorbehoud, gemaakt overeenkomstig de bepalingen van § 1 van artikel 42 :
De Regering van het Verenigd Koninkrijk van Groot-Brittannië en Noord-Ierland is van mening dat de bepalingen van artikelen 8 en 9 gezegd territorium niet beletten, in oorlogstijd of in andere ernstige en buitengewone omstandigheden, in het belang van 's lands veiligheidsmaatregelen ten opzichte van een vluchteling te nemen, om reden van diens nationaliteit. De bepalingen van artikel 8 zullen de Regering van het Verenigd Koninkrijk niet verhinderen alle rechten uit te oefenen op goederen of belangen welke zij heeft verworven of mocht verwerven als geallieerde of geassocieerde Mogendheid, luidens de bewoordingen van een vredesverdrag of van elke andere overeenkomst of schikking betreffende het herstel van de vrede, die ingevolge de tweede wereldoorlog gesloten werd of mocht gesloten worden. Bovendien, zullen de bepalingen van artikel 8 geen wijziging teweegbrengen in de behandeling welke dient toegepast op enigerlei goederen of belangen die bij het in werking treden van het Verdrag op het voornoemde grondgebied, onder het toezicht van de Regering van het Verenigd Koninkrijk staan om reden dat deze met enige andere Mogendheid in staat van oorlog verkeert of heeft verkeerd.
 Art.    M5 . Uitbreiding. <Zie B.St. 24-09-1960,   Inwerkingtreding :   09-10-1960> Uit een inlichting medegedeeld door het Juridisch Departement van de Organisatie der Verenigde-Naties blijkt, dat de Permanente Vertegenwoordiger van het Verenigd-Koninkrijk van de uitbreiding van deze internationale akte tot de Federatie van Rhodesia en Niassaland op 11 juli 1960 heeft kennis gegeven.
Bij deze kennisgeving waren navolgende reserves gevoegd :
" De Regering van het Verenigd Koninkrijk van Groot-Brittannië en Noord-Ierland is van oordeel dat artikelen 8 en 9 er zich niet tegen verzetten dat zij in tijd van oorlog of in andere ernstige of uitzonderlijke omstandigheden, in voornoemd gebied, in het belang van 's lands veiligheid, ten opzichte van een staatloze maatregelen zou treffen om reden van zijn vroegere nationaliteit. De bepalingen van artikel 8 kunnen voor de Regering van het Verenigd Koninkrijk van Groot-Brittannië en Noord-Ierland geen beletsel vormen om haar rechten uit te oefenen op de goederen of de belangen die zij als geallieerde of geassocieerde Mogendheid krachtens een ingevolge de tweede wereldoorlog gesloten of nog te sluiten vredesverdrag of enige andere overeenkomst of regeling tot herstel van de vrede, verwierf of kan verwerven. Bovendien zullen de bepalingen van artikel 8 geen uitwerking hebben op het regime van de goederen of de belangen die op de datum der inwerkingtreding van het Verdrag, in voornoemd gebied onder het toezicht van de regering van het Verenigd Koninkrijk van Groot-Brittannië en Noord-Ierland zijn geplaatst doordat tussen gezegd gebied en een andere Staat, een staat van oorlog bestaat of heeft bestaan.
De Regering van het Verenigd-Koninkrijk aanvaardt dat lid 2 van artikel 17 wordt toegepast op voornoemd gebied, op voorwaarde dat in alinea a) de woorden " drie jaar " door " vier jaar " worden vervangen en dat alinea c) wegvalt.
De Regering van het Verenigd-Koninkrijk kan er zich slechts toe verbinden de bepalingen van alinea b), artikel 24, lid één, en die van lid 2 van gezegd artikel in voornoemd gebied toe te passen in de mate waarin de wet het veroorlooft.
De Regering van het Verenigd-Koninkrijk kan er zich slechts toe verbinden aan de verplichtingen vermeld in artikel 25 leden 1 en 2 in voornoemd gebied uitwerking te geven en de bepalingen van lid 3 in voornoemd gebied te doen toepassen in de mate waarin de wet het veroorlooft. "
Overeenkomstig de bepalingen van artikel 40, lid 2, zal het Verdrag voor de Federatie Rhodesia en Niassaland op 9 oktober 1960 uitwerking hebben.
 Art.    M6 . Uitbreiding. <Zie B.St. 16-02-1961,   Inwerkingtreding :   09-02-1961> Uit een inlichting medegedeeld door het Juridisch Departement van de Organisatie der Verenigde-Naties blijkt, dat de Permanente Vertegenwoordiger van het Verenigd-Koninkrijk bij de Verenigde Naties de uitbreiding van deze internationale akte tot de volgende gebieden op datum van 11 november 1960 heeft bekendgemaakt : Basutoland, het Protectoraat Bechuanaland en Swaziland.
Bij deze bekendmaking waren navolgende reserves gevoegd :
" De Regering van het Verenigd Koninkrijk van Groot-Brittannië en Noord-Ierland is van oordeel dat artikel 8 en artikel 9 haar niet kunnen beletten in tijd van oorlog of in andere ernstige of uitzonderlijke omstandigheden, in voornoemde gebieden, in het belang van 's Lands veiligheid, ten opzichte van een staatloze maatregelen te treffen om reden van zijn nationaliteit. De bepalingen van artikel 8 kunnen voor de Regering van het Verenigd Koninkrijk van Groot-Brittannië en Noord-Ierland geen beletsel vormen om haar rechten uit te oefenen op de goederen of de belangen die zij als geallieerde of geassocieerde mogendheid krachtens een ingevolge de tweede wereldoorlog gesloten of nog te sluiten vredesverdrag of enige andere overeenkomst of regeling tot herstel van de vrede, verwierf of kan verwerven. Bovendien, zullen de bepalingen van artikel 8 geen uitwerking hebben op het regime van de goederen of de belangen die op de datum der inwerkingtreding van het Verdrag, in de voornoemde gebieden, onder het toezicht van de regering van het Verenigd Koninkrijk van Groot-Brittannië en Noord-Ierland zullen zijn geplaatst doordat tussen de genoemde gebieden en een andere Staat, een staat van oorlog bestaat of heeft bestaan.
De Regering van het Verenigd Koninkrijk van Groot-Brittannië en Noord-Ierland aanvaardt dat lid 2 van artikel 17 wordt toegepast op de voornoemde gebieden, op voorwaarde dat in alinea a) de woorden " drie jaar " door " vier jaar " worden vervangen en dat alinea c) wegvalt.
De Regering van het Verengid Koninkrijk van Groot-Brittannië en Noord-Ierland kan er zich niet toe verbinden in de voornoemde gebieden uitwerking te geven aan de verplichtingen vermeld in artikel 25, leden 1 en 2, en zij kan er zich slechts toe verbinden de bepalingen van lid 3 in de voornoemde gebieden toe te passen in de mate waarin de wet het veroorlooft. "
 Art.    M7 . Opzegging. <Zie B.St. 06-07-1968, p. 7370,   Inwerkingtreding :   22-03-1969> Malawi : opzegging, 22 maart 1968.
 Art.    M8 . Uitbreiding. <Zie B.St. 21-12-1968,   Inwerkingtreding :   03-12-1968> Groot-Brittannië : uitbreiding tot Sinte-Lucia en Montserrat, 4 september 1968.
 Art.  M9. Uitbreiding. <Zie B.St. 03-09-1970, p. 8878,   Inwerkingtreding :   19-07-1970> Bij een kennisgeving ontvangen op het secretariaat-generaal van de O.V.N. op 20 april 1970 heeft de Regering van het Verenigd Koninkrijk medegedeeld dat het toepassingsgebied van het Verdrag en het Protocol zich zal uitbreiden tot de Bahama-eilanden, rekening houdend met volgend voorbehoud :
" (Vertaling.) Zolang zij de status van Bahamees niet hebben verworven, blijven de vluchtelingen en de personen te hunnen laste in de regel onderworpen aan dezelfde wetten en reglementen als die welke over het algemeen gelden voor de tewerkstelling van niet-Bahamezen in het Commonwealth van de Bahama-eilanden. "


text:
TITEL I.  - Algemene principes.
 Artikel    1 . De Italiaanse of Belgische loonarbeiders of de bij de in artikel 2 van deze overeenkomst opgesomde wetgevingen met loonarbeiders gelijkgestelden worden onderscheidelijk aan de in België of in Italië toepasselijk vermelde wetgevingen onderworpen en gemeten er van onder dezelfde voorwaarden als de onderhorigen van elk dezer landen.
Door loonarbeider dienen, voor de toepassing van deze overeenkomst zowel de bedienden als de werklieden verstaan.
 Art.    2 . § 1. - De wetgevingen betreffende de maatschappelijke zekerheid waarop deze overeenkomst toepasselijk is, zijn :
1° In Italië :
a) De wetgeving betreffende de algemene verzekering tegen invaliditeit, ouderdom en overleving;
b) De wetgeving betreffende de verzekering tegen de arbeidsongevallen en de beroepsziekten;
c) De wetgeving betreffende de verzekering tegen de tuberculose;
d) De wetgeving en de collectieve arbeidscontracten betreffende de verzekering en de steun in geval van ziekte;
e) De wetgeving betreffende de verzekering tegen de onvrijwillige werkloosheid bij gebrek aan werk;
f) De wetgeving betreffende de kindertoelagen.
(g) De wetgeving betreffende de lichamelijke en economische bescherming van de arbeidsters-moeders voor het gedeelte aangaande de zorgen en de prestaties van de verzekering bij bevalling.) <V 1952-08-01, art. 1>
2° In België :
a) De wetgeving betreffende de verzekering tegen ziekte-invaliditeit;
b) De wetgeving betreffende de verzekering van de werklieden en bedienden tegen de geldelijke gevolgen van ouderdom en vroegtijdige dood;
c) De speciale wetgeving betreffende het pensioenstelsel der mijnwerkers en er mee gelijkgestelden;
d) De wetgeving betreffende de kindertoelagen in verband met de loonarbeiders;
e) De wetgeving betreffende de arbeidsongevallen;
f) De wetgeving betreffende de beroepsziekten;
g) De wetgeving betreffende de steun aan de onvrijwillige werklozen.
§ 2. - Deze overeenkomst zal eveneens op al de wetgevende of reglementaire akten waarbij de in paragraaf 1 van dit artikel vermelde wetgevingen gewijzigd of aangevuld werden of zullen gewijzigd of aangevuld worden, van toepassing zijn.
Zij zal echter niet van toepassing zijn :
a) Op de wetgevende of reglementaire akten welke een nieuwe tak van de maatschappelijke zekerheid dekken tenzij tussen de contracterende landen daartoe een schikking zou worden getroffen;
b) Op de wetgevende of reglementaire akten waarbij de bestaande regimes tot nieuwe categorieën van gerechtigden worden uitgebreid, tenzij er daaromtrent, binnen een termijn van drie maand te rekenen van de officiële bekendmaking van bedoelde akten, vanwege de Regering van het betrokken land aan de Regering van het ander land geen verzet wordt aangetekend.
 Art.    3 . § 1. - De loonarbeiders of de bij de wetgevingen, in elk van de contracterende landen toepasselijk, met de loonarbeiders gelijkgestelden, die in een dezer landen werkzaam zijn, worden onderworpen aan de in de plaats, waar ze werken, van kracht zijnde wetgeving.
§ 2. - Het in paragraaf 1 van dit artikel gesteld principe behelst de volgende uitzondering :
a) de loonarbeiders of er mee gelijkgestelden, werkzaam in dat land van de twee contracterende landen, waarin ze hun gewoonlijke verblijfplaats niet hebben, door een onderneming welke in het land van die verblijfplaats een inrichting heeft, waarvan de betrokkenen normaal afhangen, blijven aan de wetgevingen onderworpen welke in het land waarin hun gewone werkplaats gelegen is van kracht zijn, in zover hun betrekking op het grondgebied van het tweede land niet langer dan zes maanden duurt; wanneer deze betrekking om voorziene redenen meer dan de eerst voorziene tijdsruimte zou duren en zes maanden zou overschrijden, mogen de in het land van de gewone werkplaats van kracht zijnde wetten in overeenstemming met de Regering van het land der toevallige werkplaats bij uitzondering van toepassing blijven;
b) de loonarbeiders of de daarmee gelijkgestelden van de openbare vervoerondernemingen van een der contracterende landen, werkzaam in het andere land, hetzij tijdelijk, hetzij voortdurend op lijnen van onderling verkeer, zijn aan de bepalingen onderworpen, welke in het land waar de onderneming haar zetel heeft van kracht zijn;
c) wat de ander dan onder letter b) bedoelde vervoerondernemingen betreft, die zich van een der contracterende landen tot het andere uitstrekken, zijn de personen die in de verplaatsbare gedeelten dier ondernemingen (reizend personeel) werkzaam zijn, uitsluitend aan de bepalingen onderworpen welke in het land, waar de onderneming haar zetel heeft, van kracht zijn;
§ 3. - De hoogste administratieve overheden van de contracterende landen mogen, in gemeen overleg, aan de in paragraaf 1 van dit artikel vermelde regels uitzonderingen voorzien.
Zij mogen tevens overeenkomen dat de in paragraaf 2 voorziene uitzonderingen in sommige bijzondere gevallen niet zullen worden toegepast.
 Art.    4 . De bepalingen van paragraaf 1 van artikel 3 zijn toepasselijk op de loonarbeiders of de daarmee gelijkgestelden onverschillig hun nationaliteit, en die in de Belgische of Italiaanse diplomatieke of consulaire posten werkzaam zijn of die in de persoonlijke dienst van agenten dezer posten te werk zijn gesteld.
Nochtans :
1) Zijn van de toepassing van dit artikel uitgesloten de consulaire en diplomatieke agenten van beroep, daarin de ambtenaren begrepen die tot het kader van de kanselarijen behoren;
2) De loonarbeiders of daarmee gelijkgestelden, die tot de nationaliteit van het door de diplomatieke of consulaire post vertegenwoordigd land behoren en die niet voorgoed in het land waar ze werken gevestigd zijn, mogen tussen de toepassing van de wetgeving van het land van hun werkplaats en die van de wetgeving van hun land van herkomst kiezen.
 Art.    5 . De als vergoedingen, tegemoetkomingen of renten, krachtens de wetten betreffende de vergoeding der schade voortspruitende uit arbeidsongevallen of beroepsziekten verleende prestaties, evenals die welke, inzake verzekering, uit de op de individuële rekening van de betrokkenen gekapitaliseerde stortingen voortvloeien, om 't even of ze periodiek of in kapitaal aan de gerechtigden of hun rechtverkrijgenden worden uitgekeerd, worden aan de onderhorigen van de twee contracterende landen, welk ook het land zij waar ze hun verblijfplaats hebben, uitbetaald.
 TITEL II.  - Bijzondere bepalingen.
 HOOFDSTUK I.  - Verzekering tegen ziekte en tuberculose bij moederschap en overlijden.
 Art.    6 . De loonarbeiders of daarmee gelijkgestelden die zich van België naar Italië of omgekeerd begeven, alsmede hun rechtverkrijgenden die in het land van de nieuwe werkplaats onder hun dak leven, genieten prestaties van verzekering tegen ziekte in België en van verzekeringen tegen ziekte en tuberculose in Italië, in zover dat :
1°) zij in dat land een bezoldigde arbeid of een daarmee gelijkgestelde arbeid hebben verricht;
2°) in zover dat de aandoening zich na hun aankomst op het grondgebied van dat land vertoond heeft, tenzij bij de wetgeving welke hun op hun nieuwe arbeidsplaats toepasselijk is, voordeliger voorwaarden voor het openen van rechten worden voorzien;
(3. zij de voorwaarden vervullen welke vereist zijn om volgens de wetgeving van het land van hun nieuwe werkplaats vermelde prestaties te genieten, rekening gehouden met de periode van inschrijving op het register in het land dat zij verlaten en met de periode na hun inschrijving op het register in het land van hun nieuwe werkplaats.) <V 1952-08-01, art. 2>
3°) dat zij de voorwaarden vervullen welke vereist zijn om volgens de wetgeving van het land van hun nieuwe werkplaats vermelde prestaties te genieten, of het bewijs leveren dat ze aan die welke bij de wetgeving van het land dat zij hebben verlaten vereist worden, hebben voldaan.
 Art.    7 . (De loonarbeiders of de daarmee gelijkgestelden die zich van België naar Italië begeven of omgekeerd, alsmede de rechtverkrijgenden, die in het land van de nieuwe werkplaats onder hun dak leven, genieten de prestaties van verzekering bij moederschap van dit land in zover :
1. zij in dit land een bezoldigde arbeid of een er mede gelijkgestelde arbeid verricht hebben;
2. zij de voorwaarden vervullen, welke vereist zijn om volgens de wetgeving van het land hunner nieuwe werkplaats vermelde prestaties te genieten, rekening gehouden met de periode van inschrijving op het register in het land dat zij verlaten, en met de periode na hun inschrijving op het register in het land van hun nieuwe werkplaats.
Nochtans worden de prestaties van verzekering bij moederschap gedragen door het organisme van het regime waarvan de verzekerde op de vermoedelijke datum van de bevruchting afhing. In dit geval worden :
De prestaties in natura betaald door het organisme van het land van verblijf volgens de wetgeving van dat land, maar worden door het organisme van het ander land, dat prestaties verschuldigd is, terugbetaald binnen de perken van de lasten welke door de toepassing van de wetgeving van dit laatste land zouden veroorzaakt zijn;
De prestaties in speciën rechtstreeks uitgekeerd door het organisme dat prestaties verschuldigd is en berekend volgens de wetgeving van dit land, met als grondslag te nemen het loon dat ontvangen werd vóór de datum waarop de betrokkene het land verliet welk prestaties verschuldigd is.) <V 1952-08-01, art. 3>
 Art.    8 . De loonarbeiders of daarmee gelijkgestelden die zich van België naar Italië of omgekeerd begeven, zullen op de bij de wetgeving van het land der nieuwe werkplaats voorziene begrafeniskosten recht hebben, in zover dat :
1°) zij in dat land een bezoldigde arbeid of een daarmee gelijkgestelde arbeid hebben verricht;
(2° zij de voorwaarden vervullen welke vereist zijn om volgens de wetgeving van het land van hun nieuwe werkplaats vermelde prestaties te genieten, rekening gehouden met de periode van de inschrijving op het register in het land dat zij verlaten en met de periode na hun inschrijving op het register in het land van hun nieuwe werkplaats.) <V 1952-08-01, art. 4>
 HOOFDSTUK II.  - Verzekering tegen de geldelijke gevolgen van ouderdom. - Overleving.
 Art.    9 . § 1. - Voor de Belgische en Italiaanse loonarbeiders of daarmee gelijkgestelden die achtereenvolgens of afwisselend in de twee contracterende landen bij een of verscheidene regimes van verzekering tegen de geldelijke gevolgen van ouderdom of van verzekering voor overleving waren aangesloten, worden de onder deze regimes volbrachte perioden of de perioden welke krachtens vermelde regimes als gelijkwaardig aan verzekeringsperiode zijn erkend, bijeengeteld, op voorwaarde dat ze zowel wat de bepaling van het recht op de prestaties als het handhaven of het terugverkrijgen van dit recht betreft, geen tweemaal worden aangerekend.
De periode waarin de betrokkene wegens ziekte, invaliditeit, arbeidsongeval of onvrijwillige werkloosheid heeft opgehouden met werken, worden evenwel voor de toepassing van de bepalingen van voorgaande alinea alleen als gelijkwaardig aan verzekeringsperioden erkend.
Elke periode, welke als gelijkwaardig aan een verzekeringsperiode wordt erkend, wordt slechts door het organisme van het land waar de betrokkene het laatst vóór bedoelde periode gewerkt heeft in aanmerking genomen.
§ 2. - Wanneer bij de wetgeving van een der contracterende landen sommige voordelen slechts worden verleend op voorwaarde dat de perioden in een aan een speciaal verzekeringsregime onderworpen beroep werden volbracht, dan worden, om bedoelde voordelen te kunnen genieten, slechts de perioden samengeteld, welke onder het er mee overeenstemmend speciaal regime of de er mee overeenstemmende speciale regimes van het ander land volbracht werden.
Indien voor een der contracterende landen, en voor het beroep geen speciaal regime bestaat, worden de verzekeringsperioden, welke in bedoeld beroep onder een van in bovenstaande paragraaf 1 beoogde regimes werden volbracht, niettemin bijeengeteld.
Bij ontstentenis in Italië van het speciaal regime betreffende het pensioenstelsel der mijnwerkers, kunnen slechts de in de Italiaanse mijnen volbrachte diensten, die in overeenstemming met technische akkoorden tussen de hoogste overheden van beide landen te nemen, met de onder het Belgisch speciaal regime volbrachte perioden worden bijeengeteld.
De Italiaanse ontginningen welke aan de speciale Belgische wetgeving zouden onderworpen zijn, indien deze in België waren gelegen, worden voor de toepassing van deze overeenkomst als mijnen beschouwd.
§ 3. - De voordelen, waarop een verzekerde vanwege elk van de betrokken organismen aanspraak mag maken, worden in principe bepaald door het bedrag van de voordelen, waarop hij recht mocht hebben indien het totaal van de in bovenstaande paragraaf 1 beoogde perioden bekomen was, onder het overeenstemmend regime te verminderen en zulks in verhouding van de duur der onder dit regime volbrachte perioden.
Elk organisme bepaalt volgens zijn eigen wetgeving en rekening gehouden met het totaal der verzekeringsperioden, zonder onderscheid van het contracterend land waar ze werden volbracht, of de belanghebbende aan de vereiste voorwaarden beantwoord om recht te hebben op de bij vermelde wetgeving voorziene voordelen.
Het bepaalt voor order het bedrag van de prestatie in speciën waarop de belanghebbende mocht recht hebben, indien al de bijeengetelde verzekeringsperioden uitsluitend onder de eigen wetgeving er van waren volbracht en vermindert bedoeld bedrag in verhouding tot de duur van de onder vermelde wetgeving volbrachte perioden.
Wat de mijnwerkers betreft, wordt er door een organisme geen prestatie ten laste genomen, wanneer de onder de wetgeving waarbij het beheerst wordt volbrachte perioden in het geheel geen jaar bereiken dat het bij deze wetgeving voorzien jaarlijks minimum van effectieve werkdagen of van met effectieve werkdagen gelijkgestelde dagen omvat.
 Art.    10 . Wanneer een verzekerde, rekening gehouden met het totaal der in paragraaf 1 van artikel 9 beoogde perioden op hetzelfde ogenblik de bij de wetgevingen van beide landen vereiste voorwaarden niet vervult, wordt zijn recht op pensioen volgens elke wetgeving vastgesteld, naarmate hij deze voorwaarden vervult.
 Art.    11 . § 1. - Ieder verzekerde, wanneer zijn recht op pensioen wordt geopend, mag van het voordeel van de bepalingen van artikel 9 dezer overeenkomst afzien. De voordelen waarop hij wegens elke van de nationale wetgevingen mag aanspraak maken, worden dan door de betrokken organismen buiten de verzekeringsperioden of de in het ander land als gelijkwaardige erkende volbrachte perioden afzonderlijk uitgekeerd.
§ 2. - De verzekerde heeft het recht opnieuw te kiezen tussen het voordeel van artikel 9 en dat van dit artikel, wanneer hij er belang bij heeft, hetzij ingevolge een wijziging in een van de nationale wetgevingen, hetzij ingevolge het overbrengen van zijn verblijfplaats van een land naar het andere, hetzij in het bij artikel 10 voorzien geval, op het ogenblik dat voor hen volgens een der wetgevingen welke op hem toepasselijk zijn een nieuw recht op pensioen wordt geopend.
 Art.    12 . De voorwaarden betreffende de verblijfplaats of ontoereikendheid van bestaansmiddelen, voorzien bij de nationale wetgevingen blijven van toepassing op de onderhorigen van elk der contracterende landen, wanneer deze in toepassing van artikel 11, van het bij de bepalingen van artikel 9 voorzien voordeel afzien.
 Art.    13 . § 1. - Bij afwijking van de bepalingen van artikel 9 wordt het toekennen aan de mijnwerkers van het bij de Belgische wetgeving voorzien vervroegd pensioen voorbehouden aan de belanghebbende die, rekening gehouden met hun diensten in de Belgische steenkolenmijnen alleen, de bij vermelde wetgeving vereiste voorwaarden vervullen.
§ 2. - Het recht om als mijnwerker een vervroegd pensioen of een Belgisch ouderdomspensioen samen met een mijnwerkersloon te genieten, wordt slechts erkend onder de bij de Belgische wetgeving vastgestelde voorwaarden en binnen de daarbij bepaalde grenzen aan de belanghebbende, die in de Belgische steenkolenmijnen blijven werken.
 HOOFDSTUK III.  - Verzekering tegen invaliditeit.
 Art.    14 . § 1. - Voor de Belgische en Italiaanse loonarbeiders of daarmee gelijkgestelden die achtereenvolgens of afwisselend in de twee contracterende landen bij een of verscheidene regimes van verzekering tegen invaliditeit waren aangesloten, worden de onder deze regimes volbrachte verzekeringsperioden of de perioden welke krachtens bedoelde regimes als gelijkwaardig aan verzekeringsperioden zijn erkend, onder de in paragrafen 1 en 2 van artikel 9 voorziene voorwaarden, zowel wat de bepalingen van recht op de prestaties in speciën of natura als het handhaven of het terug verkrijgen van dit recht betreft, bijeengeteld.
§ 2. - De prestaties in speciën van de verzekering tegen invaliditeit worden uitgekeerd overeenkomstig de bepalingen van de wetgeving, welke op de belanghebbende op het ogenblik van de eerste medische vaststelling van de ziekte of van het ongeval wat België betreft, en van de invaliditeit wat Italië aangaat, toepasselijk was, en krachtens deze wetgeving door het bevoegd organisme gedragen.
§ 3. - De invaliditeit die minder dan een jaar na de aankomst van de arbeider in een land wordt vastgesteld geeft evenwel tot geen enkele prestatie in speciën vanwege dit land aanleiding.
Indien de belanghebbende vroeger aan een regime van verzekering tegen invaliditeit in het ander land was onderworpen geniet hij de bij de wetgeving van dit land voorziene prestaties in speciën en zulks onder de voorwaarden van die wetgeving.
Deze bepalingen zijn slechts van toepassing wanneer de invaliditeit uit een ongeval voortvloeit.
 Art.    15 . Bij afwijking van de bepalingen van paragraaf 2 van artikel 14, worden de rechten op de prestaties van verzekering tegen invaliditeit der arbeiders die achtereenvolgens of afwisselend in Italiaanse of Belgische mijnen werden te werk gesteld bepaalt volgens de in paragraaf 3 van artikel 9 vastgestelde regels, wanneer, indien rekening gehouden met de bijeentelling, de perioden welke zij in deze mijnen hebben volbracht hun volgens het speciaal Belgisch regime van invaliditeit der mijnwerkers het recht op prestaties opent en wanneer de verzekeringsperioden, volbracht in het land waar de ziekte werd vastgesteld, het bij vermelde paragraaf 3 voorzien minimum van een jaar bereiken.
 Art.    16 . Wanneer de verzekerde, op de datum waarop de ziekte of het ongeval waaruit de invaliditeit voortvloeit, is overkomen in het ander land dan dat van het organisme-schuldenaar was te werk gesteld, wordt er voor de vaststelling van het pensioenbedrag of van de invaliditeitsvergoeding, rekening gehouden met het loon hetwelk in het land van het organisme-schuldenaar aan de arbeiders wordt verleend van de beroepscategorie waartoe de belanghebbende op dien datum behoorde.
 Art.    17 . Elk pensioen of invaliditeitsvergoeding kan slechts worden toegekend bij het verstrijken van de periode waarin de belanghebbende normaal op de bij vermelde wetgevingen voorziene primaire vergoeding voor ziekte aanspraak had kunnen maken.
 Art.    18 . Indien, na schorsing of afschaffing van het pensioen of de invaliditeitsvergoeding, de verzekerde zijn recht terugkrijgt, worden de prestaties opnieuw door het organisme-schuldenaar van het pensioen of van de aanvankelijk verleende vergoeding betaald, wanneer de invaliditeit aan de ziekte of het ongeval, waarbij het toekennen van dit pensioen of die vergoeding werd gemotiveerd, kon worden toegeschreven.
 Art.    19 . De hoogste administratieve overheden van de contracterende landen, zullen in gemeen overleg, de modaliteiten regelen volgens dewelke de medische onderzoekingen en de administratieve contrôle van de invaliden zullen gedaan worden.
 HOOFDSTUK IV.  - Kindertoelagen.
 Art.    20 . De loonarbeiders of de er mee gelijkgestelden onderhorigen van een der twee contracterende landen, die in het ander land worden te werk gesteld en wier kinderen in het land van herkomst worden opgebracht, hebben op de eigenlijke kindertoelagen recht.
Deze kindertoelagen worden verleend volgens de in de gewone algemene schaal voorziene bedragen, met uitzondering van elke verhoogde of speciale kindertoelage, welke uit de ene of de andere wetgeving voortvloeit, voor de eigen kinderen van de arbeider, voor de eigen kinderen van zijn echtgenote en voor de gemeenschappelijke kinderen van de echtgenoten en zulks tijdens de perioden van effectieve tewerkstelling en de bij de respectieve wetgeving er mee gelijkgestelde perioden; na het overlijden van de arbeider of na zijn vertrek uit het land, waar hij werkte, worden ze niet meer verleend.
 Art.    21 . Indien bij de nationale wetgeving het recht op kindertoelagen, waarvan in voorgaand artikel sprake, slechts geopend wordt naar gelang de arbeidsperioden of de er mee gelijkgestelde volbracht zijn, dan wordt er zowel met de in het ene als met de in het andere land volbrachte perioden rekening gehouden.
 Art.    22 . De hoogste administratieve overheden van de twee contracterende landen mogen, in gemeen overleg, de nodige maatregelen vaststellen om de onmiddellijke uitwisseling van de sommen welke voor kindertoelagen aan de betrokken arbeiders dienen gestort, te verzekeren.
 HOOFDSTUK V.  - Arbeidsongevallen.
 Art.    23 . Er mag tegen de onderhorigen van een der contracterende landen, op de in de wetgeving van het ander land bevatte bepalingen waarbij de rechten van de vreemdelingen worden beperkt, of waarbij tegen hen wegens de plaats van hun verblijf vervallen verklaringen ingebracht worden in zover die bepalingen de voor de schadeloosstelling uitbetaalde vergoedingen, tegemoetkomingen, renten of kapitalen beogen, geen beroep worden gedaan.
 Art.    24 . Elk arbeidsongeval dat een Belgisch arbeider in Italië of aan een Italiaans arbeider in België overkomt en dat ofwel de dood, ofwel een volledige of gedeeltelijke blijvende ongeschiktheid tot werken veroorzaakt of van aard is zulks te veroorzaken, moet door de werkgever aan de plaatselijke consulaire overheden van het land van de getroffene ter kennis gebracht worden.
Deze kennisgeving dient door de werkgever gedaan binnen dezelfde tijdstippen als die welke voor de aangifte van het ongeval aan de krachtens de nationale wetgeving bevoegde overheden of organismen voorzien zijn. Zij zal volgens het geval gepaard gaan met een afschrift van de documenten betreffende deze aangifte en van het medisch attest of van het verslag over het onderzoek.
 HOOFDSTUK VI.  - Beroepsziekten.
 Art.    25 . Wanneer de belanghebbende in het ander land verblijft dan dat welke verondersteld wordt de last der prestaties te dragen, zullen de aanvragen om schadeloosstelling als gevolg van beroepsziekte door het overeenstemmend verzekeringsorganisme van het ander land in ontvangst genomen worden; zij moeten ingediend worden binnen de termijnen welke door de wetgever van het land, dat als schuldenaar verondersteld wordt, voorzien zijn en door het organisme dat de aanvraag in de door de wetgeving van dit land vereiste vorm ontvangen heeft, opgemaakt worden.
 Art.    26 . De Nationale verzekeringsorganismen van de twee contracterende landen zullen zich onderlinge hulp verlenen voor het uitvoeren van de medische onderzoekingen en om de medische en administratieve contrôle der belanghebbende te verzekeren. Het organisme-schuldenaar zal door tussenkomst van het verzekeringsorganisme van het ander land het uitkeren van de prestatie in speciën of in natura aan de in dit land verblijvende gerechtigden verzekeren.
Deze prestaties zullen terugbetaald worden volgens modaliteiten welke, in gemeen overleg, tussen de betrokken organismen, met de goedkeuring van de hoogste administratieve overheden der beide landen zullen vastgesteld worden.
 Art.    27 . Indien een verzekerde, die schadeloosstelling voor een beroepsziekte in een der contracterende landen verkregen heeft, rechten op schadeloosstelling voor dezelfde ziekte in het ander land doet gelden, blijft de uitkering der prestaties ten laste van het verzekeringsorganisme van het eerste land.
 HOOFDSTUK VII.  - Steun der onvrijwillige Werklozen.
 Art.    28 . (De loonarbeiders of de daarmee gelijkgestelden die zich van België naar Italië of omgekeerd begeven, genieten in het land van hun nieuwe werkplaats de bij de wetgeving voorziene voordelen betreffende de steun aan onvrijwillige werklozen voor zover :
1. zij in het land een loonarbeid of er mede gelijkgestelde arbeid verricht hebben;
2. zij de voorwaarden vervullen om deze prestaties te genieten volgens de wetgeving van het land van hun nieuwe werkplaats, rekening gehouden met de periode van inschrijving op het register in het land dat zij verlaten en met de periode na hun inschrijving op het register in het land van hun nieuwe werkplaats.) <V 1952-08-01, art. 5>
 TITEL III.  - Algemene bepalingen en allerlei.
 HOOFDSTUK I.  - Administratieve hulpverlening.
 Art.    29 . § 1. - De overheden, alsmede de organismen der maatschappelijke zekerheid van de twee contracterende landen, zullen hun wederzijdse diensten verlenen, in dezelfde mate alsof het om de toepassing ging van hun eigen regime van maatschappelijke zekerheid en zullen te dien einde rechtstreeks overeenkomen.
§ 2. - Deze overheden en organismen kunnen desnoods en daartoe beroep doen op de tussenkomst der diplomatieke en consulaire overheden van het andere land.
§ 3. - De diplomatieke en consulaire overheden van een der twee contracterende landen zijn er toe gemachtigd rechtstreeks op te treden bij de overheden en organismen der maatschappelijke zekerheid van het andere land, ten einde alle nuttige inlichtingen in te winnen om de belangen van hun landgenoten te verdedigen.
 Art.    30 . § 1. De vrijstelling van registratie, griffie- en zegelrechten en van consulaire taxen, voorzien bij de wetgeving van één der contracterende landen, voor de stukken af te leveren aan de administraties of organismen der maatschappelijke zekerheid van dit land, wordt uitgebreid tot de overeenkomstige stukken af te leveren, in toepassing van deze overeenkomst, aan de administraties of organismen der maatschappelijke zekerheid van het andere land.
§ 2. Alle akten, documenten en soortgelijke stukken die dienen afgeleverd voor uitvoering van deze overeenkomst, zijn vrijgesteld van het visum voor echtverklaring der diplomatieke en consulaire overheden.
 Art.    31 . Bij toepassing van deze overeenkomst zullen de mededelingen der gerechtigden gezonden aan de organismen, overheden en rechtsmachten van de contracterende landen bevoegd inzake maatschappelijke zekerheid, opgesteld worden in een der officiële talen van het ene of het andere land.
 Art.    32 . De aanvragen en verzoekschriften die binnen een bepaalde termijn moesten ingediend worden bij een overheid of organismen van één der contracterende landen, bevoegd om deze aanvragen en verzoekschriften inzake maatschappelijke zekerheid te ontvangen, worden ontvankelijk verklaard indien ze in die zelfde tijdspanne ingediend werden bij een overeenstemmende overheid of organisme van het andere land. In dit geval zal deze laatste overheid of dit laatste organisme zonder verwijl deze aanvragen of deze verzoekschriften aan het bevoegd organisme dienen over te maken.
 Art.    33 . § 1. - De hoogste administratieve overheden der contracterende landen zullen onmiddellijk bijzondere maatregelen vaststellen tot uitvoering van deze overeenkomst, voor zoveel deze maatregelen een overleg vergen.
Dezelfde administratieve overheden zullen te gelegener tijd de wijzigingen mededelen die aangebracht werden aan de wetgeving of de reglementering van hun land, betreffende de in artikel 2 opgesomde regimes.
§ 2. - De andere schikkingen genomen tot uitvoering van deze overeenkomst in hun eigen land zullen door de overheden of bevoegde diensten van elk der contracterende landen medegedeeld worden.
 Art.    34 . Als hoogste administratieve overheid, in elk der contracterende landen, worden naar de zin van deze overeenkomst beschouwd, de Ministers die in artikel 2 opgesomde regimes onder hun bevoegdheid hebben.
 HOOFDSTUK II.  - Allerlei bepalingen.
 Art.    35 . § 1. - De organismen welke sociale prestaties verschuldigd zijn kunnen, indien de gerechtigde in het ander contracterend land gevestigd is of er zijn verblijfplaats naar overbrengt, het bevoegd organisme van dit land gelasten met de uitkering der prestaties onder de door rechtstreeks overleg tussen de betrokken organismen vastgestelde voorwaarden, inzonderheid wat de modaliteiten der verrekening betreft, dit overleg dient door de hoogste administratieve overheden der contracterende landen goedgekeurd.
§ 2. - De organismen welke krachtens deze overeenkomst sociale prestaties verschuldigd zijn zullen op geldige wijze met de munt van hun land kunnen betalen.
Ingeval er schikkingen zouden genomen zijn in het ene of het ander contracterend land om de deviezenhandel te beperken, zouden er onmiddellijk maatregelen getroffen worden, in overleg tussen de hoogste administratieve overheden van beide landen om in overeenstemming met de bepalingen van deze overeenkomst, de wederzijdse overdracht der verschuldigde sommen te verzekeren.
 Art.    36 . De verzekeringsinstelling welke renten of pensioenen verschuldigd is, waarvan het maandelijks bedrag kleiner is dan een som vastgesteld in gemeen overleg tussen de hoogste administratieve overheden der twee landen, door gewone uitwisseling van nota's, mag vermelde rente of pensioenen driemaandelijks, halfjaarlijks of jaarlijks uitbetalen.
Zij kan insgelijks, mits betaling van een som die met de kapitaalswaarde er van overeenkomt, de renten of pensioenen afkopen, waarvan het maandelijks bedrag kleiner is dan een zoals bovengestelde som.
 Art.    37 . _ Er wordt van de voorschriften, welke in de bij artikel 2 bedoelde regimes voorzien zijn, niet afgeweken voor de deelnemingsvoorwaarden der verzekerden aan de verkiezingen waartoe de werking der maatschappelijke zekerheid aanleiding geeft.
 Art.    38 . De formaliteiten, welke de wettelijke of reglementaire bepalingen van een der contracterende landen zouden kunnen voorzien, voor de uitkering van prestaties door de sociale verzekeringsorganismen, buiten hun grondgebied, zullen insgelijks, onder dezelfde voorwaarden als voor de burgers van het land zelf krachtens deze overeenkomst, op de prestaties gerechtigde personen, van toepassing zijn.
 Art.    39 . § 1. - Alle geschillen betreffende de toepassing van deze overeenkomst zullen in gemeen overleg door de Hoge administratieve overheden der contracterende landen geregeld worden.
§ 2. - Wordt er langs deze weg, geen oplossing bereikt, zal het geschil geregeld worden volgens een scheidsrechterlijke procedure ingericht door een tussen beide Regeringen tot stand gekomen regeling. Het scheidsrechterlijk orgaan zal het geschil oplossen overeenkomstig de grondbeginselen en de geest van deze overeenkomst.
 Art.    40 . § 1. - Deze overeenkomst zal bekrachtigd worden en de bekrachtigingsakten zullen, zo spoedig mogelijk te Rome gewisseld worden.
§ 2. - Zij zal van kracht worden de eerste van de maand volgende op de datum van wisseling der bekrachtigingsakten.
§ 3. - De prestaties welke geschorst waren of welke in toepassing der van kracht zijnde bepalingen in een der contracterende landen, niet konden toegekend worden, zullen van de eerste dag af der maand volgende op het inwerkingtreden dezer overeenkomst uitgekeerd worden.
§ 4. - Voor de toepassing van deze overeenkomst, dient er rekening gehouden met de verzekeringsperioden welke het van kracht worden er van voorafgaan, in dezelfde mate als daarmee zou rekening worden gehouden indien deze overeenkomst tijdens het volbrengen er van van kracht was.
§ 5. - Technische akkoorden zullen de voorwaarden en modaliteiten bepalen volgens dewelke de vroeger vereffende rechten alsmede die welke in toepassing van voorgaande paragraaf 3 terug werden ingevoerd of vereffend, zullen herzien worden ten einde hun vereffening met bepalingen van deze overeenkomst of vermelde akkoorden te laten overeenstemmen. Indien voorafgaande rechten vereffend werden en het voorwerp uitmaakten van een regeling in kapitaal, bestaat er geen aanleiding tot herziening.
 Art.    41 . § 1. - Deze overeenkomst werd gesloten voor de duur van een jaar. Zij zal stilzwijgend hernieuwd worden van jaar tot jaar, behoudens opzegging, die dient betekend drie maand voor het einde van de termijn.
§ 2. - Ingeval van opzegging blijven de bepalingen van deze overeenkomst toepasselijk op de verworven rechten, niettegenstaande de beperkende bepalingen welke zouden voorzien zijn door betrokken regimes voor verblijfsduur van de verzekerde in de vreemde.
§ 3. - Voor de nog niet ten volle verworven rechten, met betrekking op de verzekeringsperioden, welke volbracht werden vóór de datum waarop deze zal ophouden van kracht te zijn, zullen de bepalingen van deze overeenkomst toepasselijk blijven onder de voorwaarden die door aanvullende akkoorden dienen voorzien.
 BIJLAGE.
 Art.  N. Aanbeveling inzake ziekte en arbeidsongevallen.
De Hoge contracterende partijen, bezorgd om de toestand van zieke of door een ongeval getroffen arbeiders, waarvan de gezondheidstoestand het verblijf niet noodzakelijk maakt in het land, dat sociale prestaties verschuldigd is en die dienvolgens er toe gemachtigd werden zich in het andere land te vestigen, dienen aan de werkgever of het verzekeringsorganisme van het land dat de prestaties verschuldigd is, aan te zetten om het overeenkomstig verzekeringsorganisme van het ander land met het uitkeren der prestaties in natura te belasten; deze prestaties zullen in dit geval, op vertoon van stukken, voor zover de verplichtingen strekken welke uit de nationale wetgeving van het land dat de prestaties verschuldigd is voortvloeien, terugbetaald worden.


text:
Artikel  M. Neerlegging van de toetredingsoorkonde van Somalië : 10 oktober 1978 (inwerkingtreding : 8 januari 1979).
Overeenkomstig artikel 1, afdeling B, 1, deelt de Regering van Somalië mede dat onder de woorden " gebeurtenissen welke vóór 1 januari 1951 hebben plaatsgevonden " in artikel 1, afdeling A, 2, dient te worden verstaan " gebeurtenissen welke vóór 1 januari 1951 in Europa of elders hebben plaatsgevonden ".
De Regering van Somalië heeft volgend voorbehoud gemaakt (Vertaling) :
" De Regering van de Democratische Republiek Somalië is toegetreden tot het Verdrag en het Protocol onder de voorwaarde dat niets uit bedoeld verdrag of uit bedoeld protocol zodanig wordt uitgelegd dat daardoor schade wordt berokkend of afbreuk wordt gedaan aan de nationale status of het politieke streven van personen die verwijderd werden uit Somalische gebiedsdelen welke zich onder vreemde overheersing bevinden.
In deze geest neemt de Democratische Republiek Somalië de verplichting op zich de clausules en bepalingen van genoemd verdrag en van genoemd protocol in acht te nemen. "


text:
Artikel    M1 . Botswana : toetreding, 6 januari 1969.
De akte van toetreding van de Regering van Botswana bepaalt dat de overeenkomst zal worden toegepast met uitzondering van de artikelen 7, 17, 26, 31, 32 en 34 en van paragraaf 1 van artikel 12, van het Verdrag.
 Art.  M2. Mededeling. <Zie B.St. 05-11-1983,   Inwerkingtreding :   21-01-1983> De Regering van Botswana heeft op 21 januari 1983 overeenkomstig artikel 1, afdeling B, 1, verklaart dat onder de woorden " gebeurtenissen welke vóór 1 januari 1951 hebben plaatsgevonden ", die voorkomen in artikel 1, afdeling A, dient te worden verstaan " gebeurtenissen welke vóór 1 januari 1951 in Europa of elders, hebben plaatsgevonden ".


text:
Artikel    M1 . Neerlegging van de toetredingsoorkonde van Costa Rica : 28 maart 1978 (inwerkingtreding : 26 juni 1978).
Overeenkomstig artikel 1, afdeling B 1), verklaart de Regering van Costa Rica dat voor de toepassing van de verplichtingen die zij krachtens dit Verdrag op zich neemt, onder de woorden " gebeurtenissen welke vóór 1 januari 1951 hebben plaats gevonden ", voorkomend in artikel 1, afdeling A, kan verstaan worden " gebeurtenissen welke vóór 1 januari 1951 in Europa of elders hebben plaatsgevonden ".
 Art.  M2. Neerlegging van de toetredingsoorkonde van Sao Tome-en-Principe : 1 februari 1978 (inwerkingtreding : 2 mei 1978).
Overeenkomstig artikel 1, afdeling B 1), verklaart de Regering van Sao Tome-en-Principe dat voor de toepassing van de verplichtingen die zij krachtens dit Verdrag op zich neemt, onder de woorden " gebeurtenissen welke vóór 1 januari 1951 hebben plaats gevonden ", voorkomend in artikel 1, afdeling A, kan verstaan worden " gebeurtenissen welke vóór 1 januari 1951 in Europa of elders hebben plaats gevonden ".


text:
Artikel  M. Malta : toetreding, 17 juni 1951.
De bovenvermelde toetredingsoorkonde gaat van de volende voorbehouden vergezeld (Vertaling) :
Artikel 7, lid 2, de artikelen 14, 23, 27 en 28 zijn niet toepasselijk op Malta, en de leden 3, 4 en 5 van artikel 7, de artikelen 8, 9, 11, 17, 18, 31, 32 en 34 zijn op Malta toepasselijk voor zover ze met de specifieke problemen en de bijzondere situatie en karakteristieken van Malta te verenigen zijn.
Bovendien gaat de bovenvermelde oorkonde vergezeld van een verklaring die overeenkomstig alinea 1) van de sectie B van het eerste artikel van het Verdrag is gedaan en luidens dewelke de woorden " gebeurtenissen, welke vóór 1 januari 1951 hebben plaatsgevonden " die in de sectie A van het bedoelde eerste artikel voorkomen, dienen te worden begrepen als betrekking hebbende op " gebeurtenissen, welke vóór 1 januari 1951 in Europa hebben plaatsgevonden ".