type: legislation

jurisdiction: Belgium

text:
Artikel    1 . Deze ordonnantie regelt een aangelegenheid als bedoeld in artikel 39 van de Grondwet.
 Art.  2. Het Akkoord tussen het Koninkrijk België en de Staten van Guernsey inzake de uitwisseling van inlichtingen met betrekking tot belastingaangelegenheden, gedaan te Brussel op 24 april 2014 en te Saint Peter Port op 7 mei 2014, zal volkomen gevolg hebben.


text:
Artikel    1 . Deze ordonnantie regelt een aangelegenheid als bedoeld in artikel 39 van de Grondwet.
 Art.    2 . Instemming wordt verleend met het samenwerkingsakkoord tussen het Brussels Hoofdstedelijk Gewest en de federale Staat tot uitvoering van artikel 306, § 2, van het besluit van 19 april 2014 betreffende het administratief statuut van het operationeel personeel van de hulpverleningszones.
 Art.    3 . Deze ordonnantie treedt in werking de dag waarop het in het Belgisch Staatsblad wordt bekendgemaakt.
 BIJLAGE.
 Art.  N. Samenwerkingsakkoord tussen het Brussels Hoofdstedelijk Gewest en de federale Staat tot uitvoering van artikel 306, § 2, van het koninklijk besluit van 19 april 2014 betreffende het administratief statuut van het operationeel personeel van de hulpverleningszones
(Voor het Akkoord, zie :  2017-03-27/14 )


text:
Artikel    1 . Deze ordonnantie regelt een aangelegenheid als bedoeld in artikel 39 van de Grondwet.
 Art.    2 . Na artikel 16 van de ordonnantie van 22 november 1990 betreffende de organisatie van het openbaar vervoer in het Brussels Hoofdstedelijk Gewest, wordt een artikel 16/1 ingevoegd, luidend als volgt :
" Art. 16/1. § 1. Ten gunste van de Maatschappij wordt een wettelijke erfdienstbaarheid van openbaar nut gevestigd voor de behoeften van de installatie en de exploitatie van het ondergronds openbaar vervoersnet van de metro en premetro, en hun aanhorigheden in de ondergrond en op de bovengrond.
In de zin van huidig artikel en de artikelen 16/2 en 16/3, wordt verstaan onder premetro, het deel van het primaire netwerk van openbaar vervoer op hetwelke de wagons van de trams volledig ondergronds circuleren, met inbegrip van de inkomende en uitgaande delen van de sporen die dat deel van het netwerk verbinden met het bovengronds netwerk.
De erfdienstbaarheid strekt zich uit tot bebouwde en niet bebouwde erven, onder, op, boven, steunend op en boven op het openbaar domein van het Brussels Hoofdstedelijk Gewest, van haar gemeenten en van elke overheid of rechtspersoon van publiek recht die eronder ressorteert, evenals onder, op, boven, steunend op en boven op private eigendommen alsook van het privaat domein van de eerder genoemde overheden en rechtspersonen van publiek recht.
§ 2. De erfdienstbaarheid mag geen totale buitenbezitstelling van het bezwaarde erf of eigendomsberoving met zich meebrengen.
§ 3. De erfdienstbaarheid laat de Maatschappij toe :
1° permanent dragers en verankeringen aan te brengen voor kabels, bovengrondse elektrische lijnen en bijhorende uitrustingen in de muren en gevels die op de openbare weg uitgeven ;
2° kabels, elektrische lijnen en bijhorende uitrustingen onder of boven openbare eigendommen te laten installeren zonder verbinding, noch aanraking ;
3° op eigen kosten de boomtakken te verwijderen in de nabijheid van de installaties en die kortsluitingen zouden kunnen veroorzaken of de installaties zouden kunnen beschadigen ;
4° alle bouwwerken en uitrustingen te vestigen, te installeren of aan te leggen met alle middelen, met inbegrip van hun toebehoren en de ondersteuningsactiviteiten van de openbare dienstopdrachten van de Maatschappij, de lijnen, wagons, tunnels, doorgangen en installaties, nodig voor de realisatie en de exploitatie van het ondergronds openbaar vervoersnet van de metro en premetro, er het toezicht over verzekeren en de werken uit te voeren die nodig zijn voor de werking en het onderhoud ervan.
§ 4. De tenuitvoerlegging van de erfdienstbaarheid, voor zover dit betrekking heeft op de werken vermeld in §  3, 4°,  is onderworpen aan de voorafgaandelijke toelating van de Regering, die de voorwaarden en de omvang van de erfdienstbaarheid bepaalt op basis van het dossier ingediend door de Maatschappij.
Dit besluit kan zones van non aedificandi vaststellen rond de werken en uitrustingen opgetrokken ten behoeve van de erfdienstbaarheid.
De Regering neemt haar besluit over de aanvraag tot toelating binnen de 60 kalenderdagen vanaf de ontvangst van het volledige dossier van de aanvraag. Deze termijn wordt opgeschort tussen 15 juli en 15 augustus.
Deze termijn wordt met 60 kalenderdagen verlengd wanneer de Regering het advies bedoeld in artikel 16/2, § 2, moet inwinnen.
Het besluit van de Regering waarbij de tenuitvoerlegging van de erfdienstbaarheid wordt toegestaan wordt bekendgemaakt in het Belgisch Staatsblad en aan de eigenaar ter kennis gebracht.
Binnen vijftien dagen na deze kennisgeving zenden de eigenaars van de goederen waarop de erfdienstbaarheid betrekking heeft een kopie ervan aan iedere bezitter of titularis van zakelijke of persoonlijke rechten op dat goed.
In iedere akte van overdracht of van vestiging van een zakelijk of persoonlijk recht of een huur van meer dan negen jaar, vermeldt de notaris het bestaan van het besluit, zijn datum en zijn voorwaarden.
De Regering bepaalt de procedure voor de toelating beoogd in § 4, onder meer de vorm van de aanvraag en de documenten die het dossier moeten vergezellen.
§ 5. De erfdienstbaarheid bedoeld in artikel 16/1, §   1, brengt het verbod met zich mee van elke handeling die van aard is de bouwwerken, uitrustingen of hun toebehoren die nodig zijn voor de installatie, de exploitatie of het onderhoud van het vervoersnet van de metro en premetro te schaden.
§ 6. Geen enkele heffing of vergoeding, van welke aard ook, kan door de Regering aan de Maatschappij opgelegd worden in ruil voor de toestemmingsprocedure bedoeld in §  4, de toekenning van de toestemming of haar weigering.
§ 7. De Maatschappij is eigenaar van de bouwwerken, uitrustingen en hun toebehoren, opgetrokken ten behoeve van de erfdienstbaarheid.
Ze kan op deze goederen zakelijke of persoonlijke rechten vestigen die verenigbaar zijn met de openbare bestemming ervan.
§ 8. De Maatschappij staat, op haar kosten, in voor het onderhoud van de bouwwerken, de uitrustingen, en de toebehoren ervan, die ze heeft opgetrokken, geïnstalleerd of heeft doen optrekken of installeren.
§ 9. De Maatschappij is bevoegd om tijdelijk, louter voor de noden van de bouwwerven van het netwerk van de metro en premetro, het openbaar domein van het Gewest, haar gemeenten en iedere rechtspersoon van publiek recht die eronder ressorteert, evenals de private eigendommen of het privaat domein van de overheden en eerder genoemde rechtspersonen te gebruiken.
Het gebruik van een goed mag niet gepaard gaan met een onomkeerbare beschadiging, afbraak of totaal verlies van genot van dat goed.
Bij het beëindigen van de werf stelt de Maatschappij op haar kosten het in gebruik genomen goed terug in zijn oorspronkelijke staat. ".
 Art.    3 . In dezelfde ordonnantie, na het nieuwe artikel 16/1, wordt een artikel 16/2 ingevoegd, luidend als volgt :
" Art. 16/2. §  1. De volgende bepalingen zijn toepasselijk op de erfdienstbaarheid gevestigd op grond van artikel 16/1, §  1, voor zover ze betrekking heeft op het openbaar domein van het Brussels Hoofdstedelijk Gewest, haar gemeenten en iedere overheid of rechtspersoon van publiek recht die eronder ressorteert.
§ 2. Indien de aanvraag tot toelating bedoeld in artikel 16/1, §  4, geheel of gedeeltelijk betrekking heeft op het openbaar domein van een andere overheid of publiekrechtelijke rechtspersoon dan het Gewest, beslist de Regering na het advies van de beheerder van het betrokken openbaar domein te hebben ingewonnen.
Dit advies wordt verleend binnen de 60 kalenderdagen na ontvangst van de adviesaanvraag. Deze termijn wordt opgeschort tussen 15 juli en 15 augustus. Na het verstrijken van deze termijn wordt het advies als gunstig beschouwd. Als zij afwijkt van dit advies, moet de Regering haar beslissing bijzonder motiveren.
§ 3. De in artikel 16/1, §  1, bedoelde erfdienstbaarheid blijft precair in de mate dat ze betrekking heeft op het openbaar domein.
Ze mag op het openbare domein slechts gevestigd worden op voorwaarde dat ze niet onverenigbaar is met de openbare bestemming van het domein, haar openbaar gebruik niet belemmert, en geen afbreuk doet aan het recht van de beheerder om dit gebruik te regelen rekening houdend met de noden en de belangen van de gemeenschap.
§ 4. De in artikel 16/1, §  1, bedoelde erfdienstbaarheid tast geenszins de bevoegdheden van de bestuurlijke overheden op het gebied van de politie van openbare orde of de aanleg van het grondgebied aan.  ".
 Art.  4. In dezelfde ordonnantie, na het nieuwe artikel 16/2, wordt een artikel 16/3 ingevoegd, luidend als volgt :
" Art. 16/3. §  1. De volgende bepalingen zijn toepasselijk op de erfdienstbaarheid gevestigd op grond van artikel 16/1, §  1, voor zover ze betrekking heeft op het privaat domein en de private eigendommen.
§ 2. In de gevallen beoogd in artikel 16/1, §  3, 4°,  en indien de uitoefening van de erfdienstbaarheid een beperking van het genot met zich meebrengt, keert de Maatschappij een billijke vergoeding uit aan de eigenaar van het met de erfdienstbaarheid bezwaarde erf of, indien er zijn, aan de titularissen van zakelijke rechten of genotsrechten die aan dit erf verbonden zijn.
De vergoeding maakt het voorwerp uit van een enige betaling of van een jaarlijkse vergoeding, volgens de door de Regering bepaalde modaliteiten.
De vergoeding is vastgesteld op proportionele wijze, rekening houdend met de omvang van de grondinneming en van de beperking van het genot, alsook van de eventuele minderwaarde van het goed waarop de erfdienstbaarheid rust, onder meer op grond van de verordenende bestemming van de bovengrondse zone en mits naleving van de door de Regering bepaalde beginselen.
§ 3. De Regering bepaalt in een besluit de manier van berekenen en betalen van de vergoedingen die bedoeld zijn in §  2, de indexeringswijze en de invorderbaarheidsmodaliteiten.  ".


text:
Artikel    1 . Deze ordonnantie regelt een aangelegenheid als bedoeld in artikel 39 van de Grondwet.
 Art.  2. Zullen volkomen gevolg hebben :
1° de Overeenkomst tussen de Regering van het Koninkrijk België en de Regering van de Staat Qatar tot het vermijden van dubbele belasting en tot het voorkomen van het ontgaan van belasting inzake belastingen naar het inkomen, gedaan te Doha op 6 november 2007 ;
2° het Protocol, gedaan te Doha op 22 maart 2015, tot wijziging van de Overeenkomst tussen de Regering van het Koninkrijk België en de Regering van de Staat Qatar tot het vermijden van dubbele belasting en tot het voorkomen van het ontgaan van belasting inzake belastingen naar het inkomen, gedaan te Doha op 6 november 2007.


text:
Artikel    1 . Deze ordonnantie regelt een aangelegenheid als bedoeld in artikel 39 van de Grondwet.
 Art.  2. Het Akkoord tussen het Koninkrijk België en de Caymaneilanden inzake de uitwisseling van inlichtingen met betrekking tot belastingaangelegenheden, gedaan te George Town op 24 april 2014, zal volkomen gevolg hebben.


text:
Artikel    1 . Deze ordonnantie regelt een aangelegenheid als bedoeld in artikel 39 van de Grondwet.
 Art.  2. Zullen volkomen gevolg hebben :
1° de Overeenkomst tussen het Koninkrijk België en de Republiek Turkije tot het vermijden van dubbele belasting inzake belastingen naar het inkomen, ondertekend te Ankara op 2 juni 1987, zoals gewijzigd door het Protocol van 9 juli 2013 ;
2° het Protocol, gedaan te Brussel op 9 juli 2013, tot wijziging van de Overeenkomst tussen het Koninkrijk België en de Republiek Turkije tot het vermijden van dubbele belasting inzake belastingen naar het inkomen, ondertekend te Ankara op 2 juni 1987.


text:
Artikel    1 . Deze ordonnantie regelt een aangelegenheid als bedoeld in artikel 39 van de Grondwet.
 Art.  2. Het Akkoord tussen het Koninkrijk België en het Koninkrijk der Nederlanden, voor Aruba, inzake de uitwisseling van inlichtingen met betrekking tot belastingen, gedaan te Den Haag op 24 april 2014, zal volkomen gevolg hebben.


text:
Artikel    1 . Deze ordonnantie regelt een aangelegenheid als bedoeld in artikel 39 van de Grondwet.
 Art.  2. De Overeenkomst tussen de Belgische Regering en de Macedonische Regering tot het vermijden van dubbele belasting inzake belastingen naar het inkomen en naar het vermogen en tot het voorkomen van het ontduiken van belasting, en het daarbij horende Protocol, gedaan te Brussel op 6 juli 2010, zullen volkomen gevolg hebben.


text:
Artikel    1 . Deze ordonnantie regelt een aangelegenheid als bedoeld in artikel 39 van de Grondwet.
 Art.  2. De Overeenkomst tussen het Koninkrijk België en Jersey inzake de uitwisseling van inlichtingen met betrekking tot belastingaangelegenheden, gedaan te Londen op 13 maart 2014, zal volkomen gevolg hebben.


text:
Artikel    1 . Deze ordonnantie regelt een aangelegenheid als bedoeld in artikel 39 van de Grondwet.
 Art.  2. Het Akkoord tussen het Koninkrijk België en Bermuda inzake de uitwisseling van inlichtingen met betrekking tot belastingaangelegenheden, gedaan te Brussel op 11 april 2013 en te Hamilton op 23 mei 2013, zal volkomen gevolg hebben.


text:
Artikel    1 . Deze ordonnantie regelt een aangelegenheid als bedoeld in artikel 39 van de Grondwet.
 Art.  2. De Overeenkomst tussen het Koninkrijk België en de Republiek ten Oosten van de Uruguay tot het vermijden van dubbele belasting inzake belastingen naar het inkomen en naar het vermogen en tot het voorkomen van het ontduiken van belasting, en het daarbij horende Protocol, ondertekend te Montevideo op 23 augustus 2013, zullen volkomen gevolg hebben.


text:
Artikel    1 . Deze ordonnantie regelt een aangelegenheid als bedoeld in artikel 39 van de Grondwet.
 Art.  2. Zullen volkomen gevolg hebben :
1° de Overeenkomst tussen het Koninkrijk België en de Verenigde Mexicaanse Staten tot het vermijden van dubbele belasting en tot het voorkomen van het ontgaan van belasting inzake belastingen naar het inkomen, ondertekend te Mexico op 24 november 1992, zoals gewijzigd door het Protocol van 26 augustus 2013 ;
2° het Protocol, ondertekend te Mexico op 26 augustus 2013, tot wijziging van de Overeenkomst tussen het Koninkrijk België en de Verenigde Mexicaanse Staten tot het vermijden van dubbele belasting en tot het voorkomen van het ontgaan van belasting inzake belastingen naar het inkomen, ondertekend te Mexico op 24 november 1992.


text:
Artikel    1 . Deze ordonnantie regelt een aangelegenheid als bedoeld in artikel 39 van de Grondwet.
 Art.  2. Zullen volkomen gevolg hebben :
1° de Overeenkomst tussen het Koninkrijk België en de Helleense Republiek tot het vermijden van dubbele belasting en tot het voorkomen van het ontgaan van belasting inzake belastingen naar het inkomen, ondertekend te Athene op 25 mei 2004, zoals gewijzigd door het Protocol van 16 maart 2010 ;
2° het Protocol, gedaan te Brussel op 16 maart 2010, tot wijziging van de Overeenkomst tussen het Koninkrijk België en de Helleense Republiek tot het vermijden van dubbele belasting en tot het voorkomen van het ontgaan van belasting inzake belastingen naar het inkomen, ondertekend te Athene op 25 mei 2004.


text:
Artikel    1 . Deze ordonnantie regelt een aangelegenheid als bedoeld in artikel 135 van de Grondwet.
 Art.    2 . Voor de toepassing van deze ordonnantie dient te worden verstaan onder :
1° ordonnantie van 24 april 2008 : de ordonnantie van de Gemeenschappelijke Gemeenshapscommissie van 24 april 2008 betreffende de voorzieningen voor opvang of huisvesting van bejaarde personen ;
2° Verenigd College : het Verenigd College van de Gemeenschappelijke Gemeenschapscommissie.
 Art.    3 . §  1. Geen voorziening als bedoeld in artikel 2, 4°,  c) of f), van de ordonnantie van 24 april 2008 kan een bijkomende specifieke vergunning tot ingebruikneming en exploitatie zoals bedoeld in artikel 6 van de ordonnantie van 24 april 2008 krijgen.
§ 2. Een bijkomend bed in een voorziening als bedoeld in artikel 2, 4°,  c) of f), van de ordonnantie van 24 april 2008 kan enkel het voorwerp uitmaken van een erkenning zoals bedoeld in artikel 11 van de ordonnantie van 24 april 2008 voor zover dat betrekking heeft op :
a) hetzij bedden die reeds het voorwerp uitmaken van een specifieke vergunning tot ingebruikneming en exploitatie, bedoeld in artikel 6 van de ordonnantie van 24 april 2008, bij de inwerkingtreding van deze ordonnantie ;
b) hetzij bedden die het voorwerp uitmaken van een voorafgaand principieel akkoord, vóór 1 januari 2015 toegekend door een bevoegde overheid, voor zover de instelling, enerzijds, dit principieel akkoord nog genoot op het ogenblik waarop ze aan de Gemeenschappelijke Gemeenschapscommissie heeft ter kennis gebracht dat ze niet meer uitsluitend behoorde tot de ene of de andere gemeenschap en waarvoor, anderzijds, de bepaling van artikel 48/1, § 1, tweede of vierde lid, van de Bijzondere wet van 16 januari 1989 betreffende de financiering van de Gemeenschappen en de Gewesten werd toegepast.
 Art.    4 . §  1. Geen enkel nieuw bed gevestigd in een rust- en verzorgingstehuis dat gevestigd is in een erkend rustoord voor bejaarden of in een ziekenhuis of gedeelte van een ziekenhuis dat omgeschakeld is tot verblijfsdienst voor de opneming van personen die behoefte hebben aan zorgverlening, zoals bedoeld in artikel 170, §  1, van de gecoördineerde wet van 10 juli 2008 op de ziekenhuizen en andere zorgvoorzieningen, kan nog een specifieke vergunning tot ingebruikneming of exploitatie krijgen.
§ 2. Elk bijkomend bed in een rust- en verzorgingstehuis dat gevestigd is in een erkend rustoord voor bejaarden of in een ziekenhuis of gedeelte van een ziekenhuis dat omgeschakeld is tot verblijfsdienst voor de opneming van personen die behoefte hebben aan zorgverlening, zoals bedoeld in artikel 170, §  1, van de gecoördineerde wet van 10 juli 2008 op de ziekenhuizen en andere zorgvoorzieningen, kan enkel nog het voorwerp uitmaken van een bijzondere erkenning voor zover het gaat om :
a) hetzij bedden die reeds het voorwerp uitmaken van een specifieke vergunning tot ingebruikneming en exploitatie bij de inwerkingtreding van deze ordonnantie ;
b) hetzij bedden die het voorwerp uitmaken van een voorafgaand principieel akkoord, vóór 1 januari 2015 toegekend door een bevoegde overheid en voor zover de voorziening, enerzijds, dit principieel akkoord nog genoot op het ogenblik waarop ze aan de Gemeenschappelijke Gemeenschapscommissie ter kennis heeft gebracht niet meer uitsluitend te behoren tot de ene of de andere gemeenschap en waarvoor, anderzijds, de bepaling van artikel 48/1, § 1, tweede of vierde lid, van de Bijzondere wet van 16 januari 1989 betreffende de financiering van de Gemeenschappen en de Gewesten werd toegepast.
 Art.    5 . Het Verenigd College mag afwijken van de artikelen 3, § 1, en 4, §  1, van deze ordonnantie, in het kader van een overdracht van bedden of plaatsen tussen voorzieningen van hetzelfde type in overeenstemming met artikel 6 van de ordonnantie van 24 april 2008.
 Art.    6 . Het Verenigd College mag afwijken van de artikelen 3, § 1, en 4, §  1, van deze ordonnantie, voor zover de vergunning van nieuwe bedden voor rust- en verzorgingstehuis of voor centra voor kortverblijf, gepaard gaat met een gelijktijdige en gelijkwaardige vermindering van rusthuisbedden. Het Verenigd College bepaalt de voorwaarden van deze afwijking en omschrijft de voornoemde gelijktijdige en gelijkwaardige vermindering.
Het Verenigd College kan onder meer voor de uitvoering van het eerste lid, een maximaal aantal bedden bepalen die in aanmerking komen voor de vergunning tot ingebruikneming en exploitatie, voor de erkenning of voor de bijzondere erkenning als bed voor rust- en verzorgingstehuis of als bed voor centra voor kortverblijf.
Het Verenigd College stelt de criteria vast inzake voorrang voor het geval het aantal gevraagde bedden voor reconversie dit maximum aantal overschrijdt. Het Verenigd College bepaalt het gedeelte van dit aantal bedden, toegekend in het kader van de reconversie in toepassing van dit artikel, dat uitgebaat wordt door private en publiekrechtelijke personen zonder winstoogmerk ; wetende dat minstens een meerderheid van deze bedden uitgebaat wordt door de bedoelde rechtspersonen.
Artikel 7, § 3, van de ordonnantie van 24 april 2008 is niet van toepassing op de vergunningen verleend met toepassing van dit artikel.
 Art.  7. Deze ordonnantie treedt in werking op de datum van diens bekendmaking in het Belgisch Staatsblad en houdt op uitwerking te hebben op een door het Verenigd College vastgestelde datum.


text:
Artikel    1 . Deze ordonnantie regelt een aangelegenheid als bedoeld in artikel 39 van de Grondwet.
 Art.    2 . In artikel 2 van de wet van 20 juli 2001 tot bevordering van buurtdiensten en -banen, laatst gewijzigd bij de wet van 22 juni 2012, worden de volgende wijzigingen aangebracht :
1° in paragraaf 1, 1° ), worden de woorden "  de Staat  " vervangen door de woorden "  het Brussels Hoofdstedelijk Gewest  " ;
2° in paragraaf 1, 2° ), worden de woorden "  het na een offerteaanvraag door de Rijksdienst voor Arbeidsvoorziening aangewezen  " geschrapt ;
3° in paragraaf 1, wordt punt 4° ) aangevuld met de woorden "  die hun hoofdverblijfplaats in het Brussels Hoofdstedelijk Gewest hebben  " ;
4° in paragraaf 1, wordt punt 7°,  opgeheven door de wet van 22 december 2008, als volgt hersteld :
" 7° ) het bestuur : het door de Brusselse Hoofdstedelijke Regering aangewezen bevoegde bestuur.  " ;
5° in paragraaf 2, e, worden de woorden "  de Rijksdienst voor Arbeidsvoorziening  " vervangen door de woorden "   het Brussels Hoofdstedelijk Gewest, om welke reden ook  " ;
6° in paragraaf 2, g, worden de woorden "  de RVA   " vervangen door de woorden "  het bestuur  " ;
7° een paragraaf 3 wordt toegevoegd, luidend :
" §  3. De onderneming die erkend is, hetzij in het Waals Gewest, hetzij in het Vlaams Gewest, verzoekt om haar erkenning in het Brussels Hoofdstedelijk Gewest volgens de vereenvoudigde procedure vastgelegd door een samenwerkingsakkoord of door de Brusselse Hoofdstedelijke Regering. De onderneming moet evenwel voldoen aan de verplichtingen bepaald bij of krachtens artikel 2, §  2.
De Brusselse Hoofdstedelijke Regering kan, al naargelang de nadere regels die zij bepaalt of via een samenwerkingsakkoord, de onderneming ervan vrijstellen aan te tonen dat ze aan deze verplichtingen voldoet.
De Regering kan, al naargelang de nadere regels die zij bepaalt, of via een samenwerkingsakkoord, de onderneming volledig of gedeeltelijk vrijstellen van de verplichtingen bepaald bij of krachtens artikel 2bis. ".
 Art.    3 . In artikel 2bis van dezelfde wet, gewijzigd bij de wet van 22 juni 2012, worden de volgende wijzigingen aangebracht :
1° paragraaf 1 wordt vervangen als volgt :
" §  1. De onderneming stort een borgsom aan het bestuur.
De Brusselse Hoofdstedelijke Regering bepaalt het bedrag, de voorwaarden en de nadere regels met betrekking tot de storting en de bestemming van de borgsom, alsook wat er met deze borgsom gebeurt in geval van een faillissement.
Zij kan deze borgsom ook schrappen of aanpassen al naargelang de onderneming erkend is, of een erkenning heeft aangevraagd, in één Gewest of in meerdere Gewesten die zo'n borgsom eisen in het kader van het verlenen van een erkenning. " ;
2° in paragraaf 2 worden de volgende wijzigingen aangebracht :
a) in het eerste, tweede en vierde lid worden de woorden " van de federale Staat "  telkens vervangen door de woorden "  van het Gewest  " ;
b) in het tweede en derde lid worden de woorden " de Rijksdienst voor Arbeidsvoorziening  " telkens vervangen door de woorden "  het bestuur  ".
 Art.    4 . In dezelfde wet wordt een artikel 2ter ingevoegd, luidend :
" Artikel 2ter. In het geval van fusie of splitsing van ondernemingen, inbreng van een algemeenheid of bedrijfsafdeling, afstand van algemeenheid of bedrijfsafdeling, bedoeld in boek XI van het Wetboek van vennootschappen, evenals in de gevallen bedoeld in de wet van 31 januari 2009 betreffende de continuïteit van de ondernemingen, als de bedrijvigheid die bestaat uit het verlenen van buurtwerken of -diensten bedoeld in artikel 2, §  1, 3° ), in het Brussels Hoofdstedelijk Gewest voortgezet wordt door de begunstigde onderneming van de overdracht van het geheel of een deel van het patrimonium van de erkende overdragende onderneming, wordt de erkenning van deze laatste overgedragen aan de begunstigde onderneming.
Voor het behoud van de erkenning dient de begunstigde onderneming alle erkenningsvoorwaarden bedoeld bij of krachtens deze wet na te leven, met uitzondering, voor de onderneming die vóór 1 januari 2013 al begunstigde was van een erkenning die werd overgedragen vanaf een erkende overdragende onderneming, van de voorwaarden die bedoeld zijn bij of krachtens de artikelen 2, § 2, h), en 2bis.
De begunstigde onderneming dient het bestuur in te lichten over de besloten operaties als bedoeld in het eerste lid.
De Brusselse Hoofdstedelijke Regering kan de nadere toepassingsregels bepalen. ".
 Art.    5 . In artikel 3 van dezelfde wet, gewijzigd door de wetten van 22 december 2003 en 9 juli 2004, worden de volgende wijzigingen aangebracht :
1° in het derde lid worden de woorden "  uitkeringsgerechtigd volledig werklozen, werklozen met een inschakelingsuitkering  " vervangen door de woorden "  niet-werkende of deeltijds werkende werkzoekenden  " ;
2° in het vijfde lid worden de woorden "  De Rijksdienst voor Arbeidsvoorziening  " vervangen door de woorden "  Het bestuur  " ;
3° in het laatste lid wordt het woord "  vierde  " vervangen door het woord "  vijfde  ".
 Art.    6 . In artikel 3bis van dezelfde wet, gewijzigd bij de wet van 4 juli 2011, worden de volgende wijzigingen aangebracht :
1° in het eerste en het derde lid worden de woorden "  De Rijksdienst voor Arbeidsvoorziening  " en "  de Rijksdienst voor Arbeidsvoorziening  " respectievelijk vervangen door de woorden "  Het bestuur  " en "  het bestuur  " ;
2° in het derde lid wordt het woord "  federale  " vervangen door het woord "  gewestelijke  ", en wordt in de Franse versie het woord "  son  " ingevoegd tussen het woord "  entreprise,  " en het woord "   préposé  ".
 Art.    7 . In artikel 4 van dezelfde wet, laatst gewijzigd bij de wet van 22 juni 2012, worden de volgende wijzigingen aangebracht :
1° in het eerste lid worden de woorden "  De Koning bepaalt bij een besluit vastgesteld na overleg in de Ministerraad :  " vervangen door de woorden "  De Brusselse Hoofdstedelijke Regering bepaalt :  " ;
2° in het eerste lid, 3°  worden de woorden "  de Rijksdienst voor Arbeidsvoorziening  " vervangen door de woorden "   het bestuur  " ;
3° het tweede lid wordt vervangen als volgt :
" Zij bepaalt ook de nadere regels voor de financiering van de dienstencheques volgens de middelen die jaarlijks beschikbaar zijn op de begroting van het Brussels Hoofdstedelijk Gewest. Met het oog op de financiering van de gewestelijke tegemoetkoming in de kosten van de dienstencheques, wordt een jaarlijkse voorafname toegepast op de beschikbare middelen in de algemene uitgavenbegroting van het Brussels Hoofdstedelijk Gewest. Het bedrag van deze voorafname is ingeschreven op de begroting van het bestuur, dat het uitgiftebedrijf betaalt.  ".
 Art.    8 . In artikel 4bis van dezelfde wet, ingevoegd bij de wet van 30 december 2009, worden de woorden " aan de FOD Werkgelegenheid, Arbeid en Sociaal Overleg  " vervangen door de woorden "  aan het bestuur  ".
 Art.    9 . In artikel 7 van dezelfde wet, gewijzigd door de wetten van 17 juni 2009, 4 juli 2011 en 22 juni 2012, worden de volgende wijzigingen aangebracht :
1° in het eerste lid worden de woorden "  De Rijksdienst voor Arbeidsvoorziening "  vervangen door de woorden "  Het bestuur  " ;
2° in het tweede lid worden de woorden "  van de federale staat "  vervangen door de woorden "  van het Gewest  ".
 Art.    10 . In artikel 9bis van dezelfde wet, ingevoegd bij de wet van 27 december 2006, worden de volgende wijzigingen aangebracht :
1° in het eerste lid van paragraaf 1 worden de woorden "   in het Brussels Hoofdstedelijk Gewest  " tussen het woord "  de  " en het woord "  erkende  " ingevoegd, en worden de woorden "  de Federale Overheidsdienst Werkgelegenheid, Arbeid en Sociaal Overleg  " vervangen door de woorden "  het bestuur  " ;
2° in dezelfde paragraaf 1 wordt het tweede lid als volgt vervangen :
" De Brusselse Hoofdstedelijke Regering bepaalt de criteria, de voorwaarden en de regels betreffende de aanvraag en de toekenning van deze gedeeltelijke terugbetaling.  " ;
3° paragraaf 2 wordt als volgt hersteld :
" §  2. Met het oog op de financiering van de gedeeltelijke terugbetaling van de opleidingskosten bedoeld in paragraaf 1, wordt een jaarlijkse voorafname toegepast op de beschikbare middelen in de algemene uitgavenbegroting van het Brussels Hoofdstedelijk Gewest.
Het bedrag bedoeld in het vorig lid is ingeschreven op de begroting van het bestuur dat de erkende onderneming zal terugbetalen. ".
 Art.    11 . n artikel 10 van dezelfde wet, ingevoegd bij de wet van 22 december 2003 en gewijzigd bij de wet van 22 december 2008, worden de volgende wijzigingen aangebracht :
1° in het eerste lid worden de woorden "  Vanaf het jaar 2005  " vervangen door de woorden "  Elk jaar  ", het woord "  (juni)  " wordt vervangen door het woord "  oktober  " en de woorden "  de voorzitter van de Kamer van volksvertegenwoordigers en aan de Ministerraad  " worden vervangen door de woorden "  het Brussels Hoofdstedelijk Parlement en aan de Brusselse Hoofdstedelijke Regering  " ;
2° het tweede lid wordt vervangen als volgt :
" Dit evaluatieverslag houdt rekening met de bijzonderheden van het Brussels Hoofdstedelijk Gewest en zal inzonderheid betrekking hebben op :
- het werkgelegenheidseffect van de maatregel ;
- de globale bruto en netto kostprijs van de maatregel ;
- de toepasselijke loons- en arbeidsvoorwaarden. ".
 Art.    12 . Het artikel 10ter van dezelfde wet, hersteld door de ordonnantie van 9 juli 2015, wordt aangevuld met een paragraaf 6, luidend :
" §  6. De erkende onderneming die onjuiste informatie verstrekt in het kader van de aanvragen om een gedeeltelijke terugbetaling van de opleidingskosten krijgt een administratieve boete van 10 tot 100 euro. Deze geldboete wordt vermenigvuldigd met het aantal betrokken werknemers.  ".
 Art.    13 . In het opschrift van Hoofdstuk IV/2 van dezelfde wet, ingevoegd bij de wet van 4 juli 2011, worden de woorden " tegen de beslissingen van de Rijksdienst voor Arbeidsvoorziening  " opgeheven.
 Art.    14 . In artikel 10octies van dezelfde wet, ingevoegd bij de wet van 4 juli 2011, worden de volgende wijzigingen aangebracht :
1° in het eerste lid worden de woorden "  de Rijksdienst voor Arbeidsvoorziening  " vervangen door de woorden "  het bestuur  ", en worden de woorden "  voor het rechtsgebied waar de onderneming haar maatschappelijke zetel heeft  " vervangen door de woorden "  in het gerechtelijke arrondissement Brussel  " ;
2° artikel 10octies wordt aangevuld met een derde, vierde en vijfde lid, luidend :
" Als de onwillige schuldenaar blijft nalaten de krachtens deze wet en haar uitvoeringsbesluiten bepaalde bedragen binnen de vastgelegde termijn te betalen, bezorgt de door de Brusselse Hoofdstedelijke Regering aangewezen ambtenaar zijn beslissing of de in kracht van gewijsde getreden gerechtelijke beslissing aan de door de Brusselse Hoofdstedelijke Regering aangewezen ambtenaar die met de invordering is belast. Die laatste kan een dwangbevel uitvaardigen. Het uitgevaardigde dwangbevel wordt door voornoemde ambtenaar geviseerd en uitvoerbaar verklaard.
De Regering bepaalt de nadere regels en procedures voor de invordering van de in het voorgaande lid bedoelde bedragen.
Dit artikel is niet van toepassing op de beslissingen die worden genomen krachtens artikel 9ter. ".
 Art.  15. Deze ordonnantie treedt in werking op 1 september 2017.


text:
HOOFDSTUK I.  - Inleiding
 Artikel     1 . Deze ordonnantie regelt een aangelegenheid als bedoeld in artikel 39 van de Grondwet.
 HOOFDSTUK II.  - Instemming met het samenwerkingsakkoord van 20 februari 2017 tussen de federale overheid, het Waals Gewest en het Brussels Hoofdstedelijk Gewest met betrekking tot het beheer van de dienst voor de regularisatie van gewestelijke belastingen en niet uitsplitsbare fiscaal verjaarde kapitalen en de oprichting van een regularisatiesysteem van niet uitsplitsbare fiscaal verjaarde kapitalen
 Art.    2 . Instemming wordt verleend met het samenwerkingsakkoord van 20 februari 2017 tussen de federale overheid, het Waals Gewest en het Brussels Hoofdstedelijk Gewest met betrekking tot het beheer van de dienst voor de regularisatie van gewestelijke belastingen en niet uitsplitsbare fiscaal verjaarde kapitalen en de oprichting van een regularisatiesysteem van niet uitsplitsbare fiscaal verjaarde kapitalen en dat gevoegd is bij de onderhavige ordonnantie.
 HOOFDSTUK III.  - Invoering van een in de tijd beperkt fiscaal regularisatiesysteem
 Art.    3 . §  1. Kunnen het voorwerp uitmaken van een regularisatieaangifte beoogd in artikel 1, 5°,  van het samenwerkingsakkoord van 20 februari 2017 tussen de federale overheid, het Waals Gewest en het Brussels Hoofdstedelijk Gewest met betrekking tot het beheer van de dienst voor de regularisatie van gewestelijke belastingen en niet uitsplitsbare fiscaal verjaarde kapitalen en de oprichting van een regularisatiesysteem van niet uitsplitsbare fiscaal verjaarde kapitalen, hierna vernoemd als "  het samenwerkingsakkoord van 20 februari 2017  " :
- de sommen, kapitalen of roerende waarden op dewelke verjaarde successierechten verschuldigd zijn voor zover deze sommen, kapitalen of roerende waarden deel uitmaken van de nalatenschap van een rijksinwoner of die geacht worden er deel van uit te maken waarvoor het Brussels Hoofdstedelijk Gewest bevoegd is op grond van artikel 3, 4°, artikel 4, §  1, en artikel 5, §  2, 4°  van de bijzondere wet van 16 januari 1989 betreffende de financiering van de Gemeenschappen en de Gewesten ;
- de sommen, kapitalen of roerende waarden op dewelke niet-verjaarde successierechten verschuldigd zijn voor zover deze sommen, kapitalen of roerende waarden deel uitmaken van de nalatenschap van een rijksinwoner of die geacht worden er deel van uit te maken waarvoor het Brussels Hoofdstedelijk Gewest bevoegd is op grond van artikel 3, 4°, artikel 4, §  1, en artikel 5, §  2, 4°  van de bijzondere wet van 16 januari 1989 betreffende de financiering van de Gemeenschappen en de Gewesten ;
- de sommen, kapitalen of roerende waarden op dewelke verjaarde registratierechten verschuldigd zijn voor zover deze sommen, kapitalen of roerende waarden voortkomen uit handelingen waarvoor het Brussels Hoofdstedelijk Gewest bevoegd is op grond van artikel 3, 6° tot en met 8°,  artikel 4, §  1, en artikel 5, §   2, 6°  tot en met 8°,  van de bijzondere wet van 16 januari 1989 betreffende de financiering van de Gemeenschappen en de Gewesten ;
- de sommen, kapitalen of roerende waarden op dewelke niet-verjaarde registratierechten verschuldigd zijn voor zover deze sommen, kapitalen of roerende waarden voortkomen uit handelingen waarvoor het Brussels Hoofdstedelijk Gewest bevoegd is op grond van artikel 3, 6° tot en met 8°,  artikel 4, §  1, en artikel 5, §   2, 6°  tot en met 8°,  van de bijzondere wet van 16 januari 1989 betreffende de financiering van de Gemeenschappen en de Gewesten.
In afwijking van het voorgaande lid, moeten het voorwerp uitmaken van een regularisatieaangifte, beoogd in artikel 1, 5°, van het samenwerkingsakkoord van 20 februari 2017, de sommen, kapitalen of roerende waarden waarop :
1. niet verjaarde successierechten of registratierechten verschuldigd zijn indien cumulatief :
a)de inkomsten voortkomende uit deze sommen, kapitalen of roerende waarden het voorwerp uitmaken van een fiscale regularisatie in het kader van de wet van 21 juli 2016 tot invoering van een permanent systeem inzake fiscale en sociale regularisatie ;
b) de aangever niet aantoont, aan de hand van een schriftelijk bewijs, desgevallend aangevuld met andere bewijsmiddelen van het gemeen recht, met uitzondering van de eed en het bewijs door getuigen, dat de sommen, kapitalen of roerende waarden onderworpen zijn geweest, naar gelang het geval, aan de successierechten of de registratierechten beoogd in het eerste lid.
2. verjaarde successierechten of registratierechten verschuldigd zijn indien de twee volgende voorwaarden verenigd zijn :
a) de inkomsten voortkomende uit deze sommen, kapitalen of roerende waarden het voorwerp uitmaken van een fiscale regularisatie in het kader van de wet van 21 juli 2016 tot invoering van een permanent systeem inzake fiscale en sociale regularisatie ;
b) de aangever niet aantoont, aan de hand van een schriftelijk bewijs, desgevallend aangevuld met andere bewijsmiddelen van het gemeen recht, met uitzondering van de eed en het bewijs door getuigen, dat de sommen, kapitalen of roerende waarden onderworpen zijn geweest, naar gelang het geval, aan de successierechten of de registratierechten beoogd in het eerste lid.
§ 2. Onder verjaarde successierechten, wordt verstaan de successierechten ten aanzien waarvan de fiscale administratie op het ogenblik van de indiening van de regularisatieaangifte geen heffingsbevoegdheid meer kan uitoefenen in hoofde van diegene op wiens naam de regularisatieaangifte is ingediend ingevolge het verstrijken van de termijnen bedoeld in de artikelen 137, 139, 1401 en 1402 van het Wetboek der successierechten.
§ 3. Onder verjaarde registratierechten, wordt verstaan de registratierechten ten aanzien waarvan de fiscale administratie op het ogenblik van de indiening van de regularisatieaangifte geen heffingsbevoegdheid meer kan uitoefenen in hoofde van diegene op wiens naam de regularisatieaangifte is ingediend ingevolge het verstrijken van de termijnen bedoeld in de artikelen 214, 216, 2171 en 2172 of 218 van het Wetboek der registratie-, hypotheek- en griffierechten.
§ 4. De verjaarde rechten beoogd in de paragrafen 2 en 3 komen voort uit misdrijven beoogd in artikel 9.
§ 5. De sommen, kapitalen of roerende waarden beoogd door het onderhavige artikel kunnen het voorwerp uitmaken van een regularisatieaangifte uitsluitend tot en met 31 december 2020.
 Art.    4 . In afwijking van artikel 3, § 1, kunnen niet geregulariseerd worden :
1. de successierechten verschuldigd op de sommen, kapitalen of roerende waarden die deel uitmaken van de nalatenschap van een rijksinwoner of die geacht worden er deel van uit te maken in de volgende gevallen :
a) de nalatenschap is opengevallen na 31 december 2016 ;
b) de nalatenschap, opengevallen vóór 1 januari 2017, heeft niet het voorwerp uitgemaakt van een aangifte van nalatenschap ingediend vóór 1 juli 2017 of binnen de termijn voor dewelke de administratie haar schriftelijk akkoord gegeven heeft vóór deze datum.
2. de registratierechten verschuldigd op de sommen, kapitalen of roerende waarden die voortkomen uit handelingen die geregistreerd zijn geweest na 15 juni 2017 of die dit hadden moeten zijn.
 Art.    5 . De sommen, kapitalen of roerende waarden beoogd door artikel 3 kunnen slechts geregulariseerd worden voor zover de aangever, in de zin van artikel 1, 7°, van het samenwerkingsakkoord van 20 februari 2017, de aard van de te regulariseren rechten en de periode waartoe de te regulariseren rechten behoren aantoont aan de hand van schriftelijk bewijs, desgevallend aangevuld met andere bewijsmiddelen van het gemeen recht, met uitzondering van de eed en het bewijs door getuigen.
Zonder afbreuk te doen aan artikel 9, kunnen niet geregulariseerd worden de sommen, kapitalen of roerende waarden die verbonden zijn met :
1. terrorisme of financiering van terrorisme ;
2. georganiseerde misdaad ;
3. illegale handel in verdovende middelen ;
4. illegale handel in wapens, goederen en handelswaren, met inbegrip van antipersoonsmijnen en/of clustermunitie ;
5. handel in clandestiene werkkrachten ;
6. mensenhandel ;
7. uitbuiting van prostitutie ;
8. illegaal gebruik bij dieren van stoffen met hormonale werking of illegale handel in dergelijke stoffen ;
9. illegale handel in menselijke organen of weefsels ;
10. fraude ten nadele van de financiële belangen van de Europese Gemeenschappen ;
11. verduistering door personen die een openbare functie uitoefenen en corruptie ;
12. ernstige milieucriminaliteit ;
13. namaak van muntstukken of bankbiljetten ;
14. namaak van goederen ;
15. piraterij ;
16. beursdelicten ;
17. onwettig openbaar aantrekken van spaargelden of het verlenen van beleggingsdiensten, diensten van valutahandel of van geldoverdracht zonder vergunning ;
18. oplichting, gijzeling, diefstal of afpersing of misdrijven die verband houden met een staat van faillissement.
De regularisatie-aangifte moet gepaard gaan met een bondige verklaring omtrent het fraudeschema, alsook omtrent de omvang en de oorsprong van de geregulariseerde niet uitsplitsbare fiscaal verjaarde sommen en kapitalen, de periode waarin deze ontstaan zijn en de voor de geregulariseerde bedragen gebruikte financiële rekeningen.
 Art.    6 . §  1. De geregulariseerde niet-verjaarde registratierechten zijn onderworpen aan een heffing overeenkomstig het normale belastingtarief dat op hen van toepassing was op het moment dat voormelde rechten verschuldigd waren vermeerderd met 22 procentpunten.
Bij het bepalen van de heffing beoogd in het eerste lid, wordt met geen enkel abattement rekening gehouden noch met enige vermindering van de verschuldigde rechten.
§ 2. De geregulariseerde niet-verjaarde successierechten zijn onderworpen aan een heffing overeenkomstig het normale belastingtarief dat op hen van toepassing was op het moment dat voormelde rechten verschuldigd waren vermeerderd met 22 procentpunten.
Bij het bepalen van de heffing beoogd in het eerste lid, wordt met geen enkel abattement rekening gehouden noch met enige vermindering van de verschuldigde rechten.
§ 3. De geregulariseerde verjaarde registratie- en successierechten zijn onderworpen aan een heffing van een tarief van 37 procent op :
1. de sommen, kapitalen of roerende waarden die deel uitmaken van de nalatenschap van een rijksinwoner of die geacht worden er deel van uit te maken ;
2. de sommen, kapitalen of roerende waarden voortkomende uit handelingen voor dewelke registratierechten verschuldigd waren.
Bij het bepalen van de heffing beoogd in het eerste lid, wordt met geen enkel abattement rekening gehouden noch met verminderingen van de verschuldigde rechten.
§ 4. Vanaf 1 januari 2018, worden de in de paragrafen 1 tot en met 3 bedoelde heffingen vermeerderd als volgt :
a) 22 procentpunten worden 23 procentpunten ;
b) 37 procent wordt 38 procent.
Vanaf 1 januari 2019, worden de, na toepassing van het eerste lid verkregen heffingen, vermeerderd als volgt :
a) 23 procentpunten worden 24 procentpunten ;
b) 38 procent wordt 39 procent.
Vanaf 1 januari 2020, worden de, na toepassing van het tweede lid verkregen heffingen, vermeerderd als volgt :
a) 24 procentpunten worden 25 procentpunten ;
b) 39 procent wordt 40 procent.
 Art.    7 . §  1. Als de regularisatieaangifte gerealiseerd is overeenkomstig de artikelen van de onderhavige ordonnantie alsook die van het samenwerkingsakkoord van 20 februari 2017, heeft de definitieve betaling, uitgevoerd zonder enig voorbehoud van de heffingen vermeld in artikel 6, §  1, tot gevolg dat de sommen, kapitalen of roerende waarden op dewelke de rechten verschuldigd waren, voor het overige niet langer onderworpen zijn of niet langer onderworpen kunnen zijn aan eender welk recht zoals voorzien in het Wetboek der registratie-, hypotheek en griffierechten voor zover ze betrekking hebben op de registratierechten vermeld in artikel 3 met inbegrip van de boetes en nalatigheidsinteresten die daarin voorzien zijn.
§ 2. Als de regularisatieaangifte uitgevoerd is overeenkomstig de artikelen van de onderhavige ordonnantie alsook die van het samenwerkingsakkoord van 20 februari 2017, heeft de definitieve betaling, uitgevoerd zonder enig voorbehoud van de heffingen vermeld in artikel 6, §  2, tot gevolg dat de sommen, kapitalen of roerende waarden op dewelke de rechten verschuldigd waren, voor het overige niet langer onderworpen zijn of niet langer onderworpen kunnen zijn aan eender welk recht zoals voorzien in het Wetboek der successierechten met inbegrip van de boetes en nalatigheidsinteresten die daarin voorzien zijn.
 Art.    8 . Noch de regularisatieaangifte, noch de betaling van de heffingen, noch het regularisatieattest overgemaakt door het Contactpunt hebben enig effect indien :
1. de geregulariseerde sommen, kapitalen of roerende waarden voortkomen uit een misdrijf bedoeld in artikel 505 van het Strafwetboek, behoudens wanneer deze uitsluitend zijn verkregen uit misdrijven :
a) als bedoeld in de artikelen 206 en 206bis van het Wetboek der registratie- hypotheek- en griffierechten indien deze artikelen betrekking hebben op de registratierechten vermeld in artikel 3 ;
b) als bedoeld in de artikelen 133 en 133bis van het Wetboek der successierechten.
2. de geregulariseerde sommen, kapitalen of roerende waarden voortkomen uit een misdrijf bedoeld in artikel 5, § 3, van de wet van 11 januari 1993 tot voorkoming van het gebruik van het financiële stelsel voor het witwassen van geld en de financiering van terrorisme met uitzondering van het misdrijf bedoeld in artikel 5, §  3, 1°,  elfde streepje van dezelfde wet, en het misdrijf "  misbruik van vennootschapsgoederen  " en "   misbruik van vertrouwen  ", voor zover zij geregulariseerd zijn overeenkomstig de artikelen van het onderhavige hoofdstuk ;
3. vóór de indiening van de regularisatieaangifte, de aangever schriftelijk in kennis gesteld is van lopende specifieke onderzoekdaden ofwel door een Belgische gerechtelijke instantie ofwel door een Belgische belastingadministratie ;
4. reeds een regularisatieaangifte werd ingediend ten behoeve van dezelfde aangever sinds de datum van de inwerkingtreding van de artikelen van het onderhavige hoofdstuk.
 Art.    9 . §  1. De personen die zich schuldig hebben gemaakt aan misdrijven als bedoeld in de artikelen 206 en 206bis van het Wetboek der registratie-, hypotheek- en griffierechten in zoverre deze artikelen betrekking hebben op de registratierechten die vermeld zijn in artikel 3, eerste lid van de bijzondere wet van 16 januari 1989 betreffende de financiering van de Gemeenschappen en de Gewesten, aan misdrijven zoals bedoeld in de artikelen 133 et 133bis van het Wetboek der successierechten of aan de misdrijven omschreven in artikel 505 van het Strafwetboek, in zoverre die betrekking hebben op de vermogensvoordelen die rechtstreeks uit de voormelde misdrijven zijn verkregen of op de goederen en waarden die in de plaats ervan gesteld zijn of op de inkomsten uit de belegde voordelen, evenals de personen die mededaders of medeplichtigen zijn aan dergelijke misdrijven in de zin van de artikelen 66 en 67 van het Strafwetboek, zijn vrijgesteld van strafvervolging uit dien hoofde, indien zij niet vóór de datum van de indiening van de regularisatieaangifte beoogd in artikel 1, 5°,  van het samenwerkingsakkoord van 20 februari 2017, het voorwerp hebben uitgemaakt van een opsporingsonderzoek of gerechtelijk onderzoek uit hoofde van deze misdrijven en indien een regularisatieaangifte gedaan werd onder de voorwaarden van de onderhavige ordonnantie alsook die van het samenwerkingsakkoord van 20 februari 2017 en indien de ingevolge die regularisatieaangifte verschuldigde heffing definitief en zonder enig voorbehoud betaald werd.
§ 2. Voor alle misdrijven, andere dan deze bepaald in paragraaf 1, kunnen de in paragraaf 1 bedoelde personen nog steeds het voorwerp uitmaken van strafvervolging.
De personen die zich schuldig hebben gemaakt aan misdrijven omschreven in de artikelen 193 tot en met 197, 489 tot en met 490bis, 491 en 492bis van het Strafwetboek, aan misdrijven omschreven in het artikel 16 van de wet van 17 juli 1975 met betrekking tot de boekhouding van de ondernemingen, aan misdrijven omschreven in het artikel 12 van het koninklijk besluit van 5 oktober 2006 houdende maatregelen ter controle van het grensoverschrijdend verkeer van liquide middelen, aan misdrijven omschreven in de verschillende strafbepalingen van het Wetboek van vennootschappen, en die werden begaan met het oog op het plegen van of het vergemakkelijken van de in paragraaf 1 bedoelde misdrijven of die het gevolg zijn van de in paragraaf 1 bedoelde misdrijven, blijven voor deze misdrijven vrijgesteld van bestraffing, indien zij vóór de datum van de indiening van de regularisatieaangifte overeenkomstig de bepalingen van de onderhavige ordonnantie alsook overeenkomstig deze van het samenwerkingsakkoord van 20 februari 2017 niet het voorwerp hebben uitgemaakt van een opsporingsonderzoek of gerechtelijk onderzoek uit hoofde van deze misdrijven, indien zij een regularisatieaangifte hebben gedaan onder de voorwaarden van de onderhavige ordonnantie alsook die van het samenwerkingsakkoord van 20 februari 2017 en indien zij definitief en zonder enige voorbehoud de verschuldigde heffing overeenkomstig onderhavige ordonnantie betaald hebben.
De bepalingen van het eerste en het tweede lid zijn niet van toepassing op mededaders en medeplichtigen die geen regularisatieaangifte hebben ingediend.
De bepalingen beoogd in het eerste tot en met het derde lid, doen geen afbreuk aan de rechten van derden.
 HOOFDSTUK IV.  - Aanpassing van de fiscale wetboeken ter bestrijding van misbruik en fiscale fraude
 Afdeling 1.  - Wijzigingen aan het Wetboek der registratie-, hypotheek- en griffierechten
 Art.    10 . Artikel 206 van het Wetboek der registratie-, hypotheek- en griffierechten, vervangen door de wet van 10 februari 1981, gewijzigd bij de wet van 4 augustus 1986, bij het koninklijk besluit van 20 juli 2000, bij het koninklijk besluit van 13 juli 2001, bij de wet van 27 december 2006 en bij de wet van 20 september 2012, wordt aangevuld met een derde lid dat luidt als volgt :
" Wanneer de overtreding werd begaan in het kader van een registratierecht dat een gewestelijke belasting is in de zin van artikel 3, eerste lid, 6°  tot 8°  van de bijzondere wet van 16 januari 1989 betreffende de financiering van de Gemeenschappen en de Gewesten, wordt het bedrag van het in het eerste lid bepaalde maximum van de boete gebracht op 500.000 euro in geval van overtreding van de regels voor deze belastingen met uitzondering van die met betrekking tot de procedureregels.  ".
 Art.    11 . Artikel 206bis van hetzelfde Wetboek, ingevoegd bij de wet van 10 februari 1981, en in laatste instantie gewijzigd door de wet van 4 augustus 1986, wordt aangevuld met een vierde lid dat luidt als volgt :
" Wanneer de overtreding werd begaan in het kader van een registratierecht dat een gewestelijke belasting is in de zin van artikel 3, eerste lid, 6°  tot 8°,  van de bijzondere wet van 16 januari 1989 betreffende de financiering van de Gemeenschappen en de Gewesten, wordt het bedrag van het in het eerste en het tweede lid bepaalde maximum van de boete gebracht op 500.000 euro in geval van overtreding van de regels voor deze belastingen met uitzondering van die met betrekking tot de procedureregels.  ".
 Art.    12 . Artikel 207bis van hetzelfde Wetboek, ingevoegd bij de wet van 10 februari 1981, en in laatste instantie gewijzigd door de wet van 4 augustus 1986, wordt aangevuld met een derde lid dat luidt als volgt :
" Wanneer het verbod werd geschonden in het kader van een registratierecht dat een gewestelijke belasting is in de zin van artikel 3, eerste lid, 6°  tot 8°,  van de bijzondere wet van 16 januari 1989 betreffende de financiering van de Gemeenschappen en de Gewesten, wordt het bedrag van het in het eerste lid bepaalde maximum van de boete gebracht op 500.000 euro in geval van overtreding van de verboden in het kader van deze belastingen met uitzondering van die met betrekking tot de procedureregels.   ".
 Afdeling 2.  - Wijzigingen aan het Wetboek der successierechten
 Art.    13 . Artikel 5 van het Wetboek der successierechten wordt vervangen door hetgeen volgt :
" Art. 5. De langstlevende echtgenoot, aan wie een huwelijksovereenkomst, die niet aan de regelen betreffende de schenkingen onderworpen is, meer dan de helft van het gemeenschappelijk vermogen toekent, wordt voor de heffing der rechten van successie en van overgang bij overlijden, gelijkgesteld met de overlevende echtgenoot die, bij gebrek aan een afwijking van de gelijke verdeling van het gemeenschappelijk vermogen, het deel van de andere echtgenoot krachtens een schenking onder levenden of een bepaling wegens overlijden geheel of gedeeltelijk verkrijgt.  ".
 Art.    14 . In artikel 133 van hetzelfde Wetboek, vervangen door de wet van 10 februari 1981, gewijzigd bij de wet van 4 augustus 1986, bij het koninklijk besluit van 20 juli 2000, bij het koninklijk besluit van 13 juli 2001, worden de volgende wijzigingen aangebracht :
1. het bedrag " 12.500  " wordt vervangen door het bedrag "  500.000  " ;
2. het wordt aangevuld met een tweede lid dat luidt als volgt :
" In afwijking van het eerste lid bedraagt de maximale boete voor het overtreden van de bepalingen met betrekking tot de proceduregels 12.500 euro.  ".
 Art.    15 . In artikel 133bis van hetzelfde Wetboek, ingevoegd bij de wet van 10 februari 1981, gewijzigd bij de wet van 4 augustus 1986, bij het koninklijk besluit van 20 juli 2000 en bij het koninklijk besluit van 13 juli 2001, worden de volgende wijzigingen aangebracht :
1. in het eerste lid wordt het bedrag " 12.500  " vervangen door het bedrag "  500.000  " ;
2. het eerste lid wordt aangevuld met de volgende zin : " In het geval dat dit valse getuigschrift afgegeven werd of gebruikt werd in het kader van een inbreuk op een procedureregel, wordt het maximum van de boete vastgesteld op 12.500 euro.  " ;
3. in het tweede lid wordt het bedrag " 12.500  " vervangen door het bedrag "  500.000  " ;
4. het tweede lid wordt aangevuld met de volgende zin : " In het geval dat dit valse getuigschrift afgegeven werd of gebruikt werd in het kader van een inbreuk op een procedureregel, wordt het maximum van de boete vastgesteld op 12.500 euro.  ".
 Art.    16 . In artikel 133quater van hetzelfde Wetboek, ingevoegd bij wet van 10 februari 1981, gewijzigd bij de wet van 4 augustus 1986, bij het koninklijk besluit van 20 juli 2000 alsook bij het koninklijk besluit van 13 juli 2001, worden de volgende wijzigingen aangebracht :
1. het bedrag " 12.500  " wordt vervangen door het bedrag "  500.000  " ;
2. het enige lid wordt aangevuld als volgt : " In het geval dat het verbod of de sluiting was uitgesproken in het kader van een inbreuk op een proceduregel, wordt het maximum van de boete vastgesteld op 12.500 euro.  ".
 Afdeling 3.  - Inwerkingtreding
 Art.    17 . Deze ordonnantie treedt in werking op 1 juli 2017 behalve voor :
1. de hoofdstukken I en II die in werking treden op de dag die volgt op de publicatie in het Belgisch Staatsblad van de laatste wetgevende handeling tot instemming met het samenwerkingsakkoord van 20 februari 2017 tussen de Federale Overheid, het Waals Gewest en het Brussels Hoofdstedelijk Gewest over het beheer van de dienst met betrekking tot de regularisatie van de regionale belastingen en de niet uitsplitsbare fiscaal verjaarde kapitalen ;
2. artikel 13 dat van toepassing is op alle aangiften van nalatenschap ingediend vanaf de datum van inwerkingtreding van de onderhavige ordonnantie en alleen voor de beoogde huwelijksovereenkomsten afgesloten of gewijzigd vanaf 1 juli.
 BIJLAGE.
 Art.  N. Samenwerkingsakkoord van 20 februari 2017 tussen de Federale Overheid, het Waals Gewest en het Brussels Hoofdstedelijk Gewest met betrekking tot het beheer van de dienst voor de regularisatie van gewestelijke belastingen en niet uitsplitsbare fiscaal verjaarde kapitalen en de oprichting van een regularisatiesysteem van niet uitsplitsbare fiscaal verjaarde kapitalen.
(NOTA : voor het samenwerkingsakkoord, zie  2017-02-20/21 )


text:
Artikel    1 . Deze ordonnantie regelt een aangelegenheid als bedoeld in artikel 39 van de Grondwet.
 Art.  2. Het Multilateraal Akkoord tussen bevoegde autoriteiten betreffende de automatische uitwisseling van inlichtingen inzake financiële rekeningen, ondertekend te Berlijn op 29 oktober 2014, zal volkomen gevolg hebben.


text:
HOOFDSTUK I.  - Algemene bepalingen
 Artikel     1 . Deze ordonnantie regelt een aangelegenheid als bedoeld in artikel 39 van de Grondwet.
 Art.    2 . Deze ordonnantie zet de volgende Europese richtlijnen gedeeltelijk om :
1° richtlijn 2000/43/ EG van de Raad van 29 juni 2000 houdende toepassing van het beginsel van gelijke behandeling van personen ongeacht ras of etnische afstamming;
2° richtlijn 2004/113/EG van de Raad van 13 december 2004 houdende toepassing van het beginsel van gelijke behandeling van mannen en vrouwen bij de toegang tot en het aanbod van goederen en diensten.
 Art.    3 . Deze ordonnantie heeft eveneens tot doel een algemeen en geharmoniseerd kader te creëren ter bestrijding van bepaalde vormen van discriminatie en ter bevordering van gelijke behandeling binnen de domeinen vermeld in artikel 4 van deze ordonnantie.
 HOOFDSTUK II.  - Toepassingsgebied
 Art.    4 . Onder voorbehoud van het toepassingsgebied van de ordonnantie van 4 september 2008 ertoe strekkende een diversiteitsbeleid te bewerkstelligen in het Brussels ambtenarenapparaat, van de ordonnantie van 4 september 2008 ter bevordering van diversiteit en ter bestrijding van discriminatie in het Brussels gewestelijk openbaar ambt, van de ordonnantie van 4 september 2008 betreffende de strijd tegen discriminatie en de gelijke behandeling op het vlak van de tewerkstelling, van de ordonnantie van 26 juni 2003 betreffende het gemengd beheer van de arbeidsmarkt in het Brussels Hoofdstedelijk Gewest, van de ordonnantie van 19 maart 2009 tot wijziging van de ordonnantie van 17 juli 2003 houdende de Brusselse Huisvestingscode en conform de bevoegdheden die door het Gewest worden uitgeoefend, is deze ordonnantie zowel in de publieke als private sector, met inbegrip van de overheidsinstellingen, op alle personen van toepassing op de volgende gebieden :
1° de sociale bescherming;
2° de sociale voordelen;
3° de toegang tot de goederen en diensten en het verstrekken van goederen en diensten ter beschikking van het publiek ;
4° de toegang tot en de deelname aan, alsook elke andere uitoefening van een economische, sociale, culturele of politieke activiteit toegankelijk voor het publiek ;
5° het lidmaatschap en het engagement in een organisatie van werknemers of van werkgevers of elke andere organisatie waarvan de leden een bepaald beroep uitoefenen, met inbegrip van de voordelen die verschaft worden door dergelijke organisaties;
6° de vermelding in een officieel stuk of in een proces-verbaal.
 HOOFDSTUK III.  - Definities
 Art.    5 . Voor de toepassing van deze ordonnantie, verstaat men onder :
1° " gelijkheid van behandeling " : de afwezigheid van elke vorm van rechtstreekse of onrechtstreekse discriminatie of intimidatie en de toekenning van redelijke aanpassingen;
2° " beschermde criteria " : geslacht, zogenaamd ras, huidskleur, nationaliteit, afkomst, nationale of etnische afstamming, leeftijd, seksuele geaardheid, burgerlijke staat, geboorte, vermogen, geloof of levensbeschouwing, politieke overtuiging, syndicale overtuiging, taal, gezondheidstoestand, een handicap, een fysieke of genetische eigenschap, sociale afkomst en positie;
3° " direct onderscheid " : de situatie die zich voordoet wanneer iemand ongunstiger wordt behandeld dan een ander in een vergelijkbare situatie behandeld wordt, is of zou worden behandeld op basis van één van de beschermde criteria;
4° " directe discriminatie " : direct onderscheid op grond van een beschermd criterium dat niet gerechtvaardigd kan worden op grond van de bepalingen van hoofdstuk IV;
5° " indirect onderscheid " : de situatie die zich voordoet wanneer een ogenschijnlijk neutrale bepaling, maatstaf of handelwijze personen gekenmerkt door een bepaald beschermd criterium, in vergelijking met andere personen bijzonder kan benadelen;
6° " indirecte discriminatie " : indirect onderscheid op grond van een beschermd criterium dat niet gerechtvaardigd kan worden op grond van de bepalingen van hoofdstuk IV;
7° " intimidatie " : het ongewenste gedrag dat met een van de beschermde criteria verband houdt, en tot doel of tot gevolg heeft dat de waardigheid van de persoon wordt aangetast en een bedreigende, vijandige, beledigende, vernederende of kwetsende omgeving wordt gecreëerd;
8° " seksuele intimidatie " : het ongewenste gedrag dat zich voordoet bij enige vorm van ongewenst verbaal, non-verbaal of fysiek gedrag met een seksuele connotatie met als doel of als gevolg de waardigheid van een persoon aan te tasten en, in het bijzonder, een bedreigende, vijandige, beledigende, vernederende of kwetsende situatie te creëren;
9° " opdracht tot discrimineren " : elke handelwijze die erin bestaat wie ook opdracht te geven om een persoon, een groep, een gemeenschap of één van hun leden rechtstreeks of onrechtstreeks te discrimineren op grond van een van de beschermde criteria;
10° " positieve actie " : de specifieke maatregelen om de nadelen verband houdend met een van de beschermde criteria te voorkomen of te compenseren, met als doel een volledige gelijkheid in de praktijk te waarborgen;
11° " redelijke aanpassingen " : passende maatregelen die in een concrete situatie en naargelang de behoefte worden getroffen om een persoon met een handicap in staat te stellen toegang te hebben tot, deel te nemen aan en vooruit te komen in de aangelegenheden waarop deze ordonnantie van toepassing is, tenzij deze maatregelen een onevenredige belasting vormen voor de persoon die deze maatregelen moet treffen. Wanneer die belasting in voldoende mate wordt gecompenseerd door bestaande maatregelen in het kader van het gevoerde overheidsbeleid inzake personen met een handicap, mag zij niet als onevenredig worden beschouwd;
12° " belangenverenigingen " : de in artikel 27 bedoelde organisaties, verenigingen of groeperingen;
13° " Centrum " : het Interfederaal Centrum voor Gelijke Kansen en Bestrijding van Discriminatie en Racisme, opgericht door het samenwerkingsakkoord van 12 juni 2013 tussen de federale overheid, de Gewesten en de Gemeenschappen voor de oprichting van het Interfederaal Centrum voor Gelijke Kansen en Bestrijding van Discriminatie en Racisme in de vorm van een gemeenschappelijke instelling zoals bedoeld in artikel 92bis van de bijzondere wet van 8 augustus 1980;
14° " Instituut " : het Instituut voor de Gelijkheid van Vrouwen en Mannen, opgericht door de wet van 16 december 2002 houdende oprichting van het Instituut voor de Gelijkheid van Vrouwen en Mannen;
15° " bepalingen " : de bestuursrechtelijke bepalingen, de bepalingen opgenomen in individuele of collectieve overeenkomsten of reglementen en de bepalingen opgenomen in eenzijdig uitgevaardigde documenten;
16° " De Regering " : de Brusselse Hoofdstedelijke Regering.
 HOOFDSTUK IV.  - Strijd tegen discriminatie
 Afdeling I.  - Beginsel van gelijke behandeling
 Art.    6 . De gelijkheid van behandeling wordt gewaarborgd op de in artikel 4 bedoelde gebieden, die onder de bevoegdheid van het Gewest vallen.
 Art.    7 . In de aangelegenheden die onder het toepassingsgebied van deze ordonnantie vallen, is elke vorm van discriminatie verboden. Voor de toepassing van dit hoofdstuk, wordt onder discriminatie verstaan :
1° directe discriminatie;
2° indirecte discriminatie;
3° opdracht te discrimineren;
4° intimidatie;
5° seksuele intimidatie;
6° het weigeren om redelijke aanpassingen te doen ten voordele van een gehandicapt persoon.
 Art.    8 . § 1. Voor de toepassing van deze ordonnantie, wordt een direct onderscheid op grond van zwangerschap, bevalling of moederschap gelijkgesteld met een direct onderscheid op grond van geslacht.
§ 2. Voor de toepassing van deze ordonnantie, wordt een direct onderscheid op grond van geslachtsverandering gelijkgesteld met een direct onderscheid op grond van geslacht.
§ 3. Voor de toepassing van deze ordonnantie, wordt een direct onderscheid op grond van genderidentiteit of genderexpressie gelijkgesteld met een direct onderscheid op grond van geslacht.
 Afdeling II.  - Rechtvaardiging van onderscheid van behandeling
 Art.    9 . Elk direct onderscheid op grond van een van de beschermde criteria bedoeld in artikel 5, 2°, vormt een directe discriminatie, tenzij deze directe discriminatie objectief gerechtvaardigd is door een legitiem doel en als de middelen om dit doel te bereiken passend en noodzakelijk zijn.
 Art.    10 . In afwijking van artikel 9, vormt elk onderscheid op grond van een zogenaamd ras, de huidskleur, de afkomst of de nationale of etnische afstamming, een directe discriminatie, behalve in de gevallen bedoeld in de artikelen 13 en 14.
 Art.    11 . § 1. In afwijking van artikel 9, vormt elk direct onderscheid op grond van geslacht een directe discriminatie, behalve in de gevallen bedoeld in de paragrafen 2 en 3 van dit artikel, alsook in de artikelen 13 en 14.
§ 2. Onverminderd het beginsel van gelijke behandeling, worden de bijzondere bepalingen betreffende de bescherming van de zwangerschap, de bevalling en het moederschap niet beschouwd als een vorm van discriminatie, maar zijn zij een voorwaarde voor de verwezenlijking van de gelijke behandeling van mannen en vrouwen.
§ 3. Een direct onderscheid gebaseerd op geslacht vormt geen directe discriminatie als de levering van goederen en diensten die exclusief of essentieel bestemd zijn voor de leden van één geslacht, objectief gerechtvaardigd is door een legitiem doel en als de middelen om dit doel te bereiken gepast en noodzakelijk zijn.
De Regering, na overleg met het orgaan aangeduid in overeenstemming met artikel 29 en bevoegd met betrekking tot de gelijke behandeling van mannen en vrouwen, bepaalt op limitatieve wijze welke goederen en diensten kunnen worden beschouwd als exclusief of essentieel bestemd voor de leden van één geslacht.
Ingeval de in het vorige lid bedoelde instelling zich niet uitspreekt binnen twee maanden na het verzoek, wordt haar advies geacht gunstig te zijn.
 Art.    12 . § 1. Elk indirect onderscheid op grond van een van de beschermde criteria vormt een indirecte discriminatie tenzij de ogenschijnlijk neutrale bepaling, maatstaf of handelswijze die aan de grondslag ligt van dit indirecte onderscheid objectief wordt gerechtvaardigd door een legitiem doel en de middelen voor het bereiken van dat doel passend en noodzakelijk zijn.
§ 2. Het indirecte onderscheid op grond van een handicap vormt geen indirecte discriminatie als het aangetoond wordt dat geen redelijke aanpassingen getroffen kunnen worden.
 Art.    13 . § 1. Een direct of indirect onderscheid geeft nooit aanleiding tot de vaststelling van enige vorm van discriminatie die door de huidige ordonnantie verboden wordt wanneer dit direct of indirect onderscheid wordt opgelegd door of krachtens een ordonnantie.
§ 2. Paragraaf 1 doet geen uitspraak over de conformiteit van een onderscheid dat door of krachtens een wet wordt opgelegd met de Grondwet, het recht van de Europese Unie en het in België geldende internationaal recht.
 Afdeling III.  - Positieve actie
 Art.    14 . § 1. Een direct of indirect onderscheid op grond van één van de beschermde criteria geeft nooit aanleiding tot de vaststelling van enige vorm van discriminatie wanneer dit direct of indirect onderscheid een maatregel van positieve actie inhoudt.
§ 2. Een maatregel van positieve actie kan slechts worden uitgevoerd mits naleving van de volgende voorwaarden :
- er moet een kennelijke ongelijkheid zijn;
- het verdwijnen van deze ongelijkheid moet worden aangewezen als een te bevorderen doelstelling;
- de maatregel van positieve actie moet van tijdelijke aard zijn en van die aard zijn dat hij verdwijnt zodra de beoogde doelstelling is bereikt;
- de maatregel van positieve actie mag andermans rechten niet onnodig beperken.
 HOOFDSTUK V.  - Rechtsbescherming
 Art.    15 . De in artikel 5, 15° bedoelde bepalingen die strijdig zijn met deze ordonnantie, alsook de contractuele bedingen die bepalen dat een of meer contracterende partijen afzien van de rechten die door deze ordonnantie worden gewaarborgd, zijn nietig.
 Art.    16 . § 1. Wanneer een klacht wordt ingediend door of ten voordele van een persoon wegens schending van deze ordonnantie, mag de persoon tegen wie deze klacht is ingediend geen nadelige maatregelen treffen ten aanzien van de betrokkene, behalve om redenen die vreemd zijn aan de klacht.
§ 2. Voor de toepassing van paragraaf 1, wordt onder klacht verstaan :
- een met redenen omklede klacht ingediend door de betrokkene bij de instantie tegen wie de klacht is ingediend, overeenkomstig de van kracht zijnde procedures;
- een met redenen omklede klacht ingediend ten voordele van de betrokkene, overeenkomstig artikel 27, door het Centrum, het Instituut of elke andere belangenvereniging;
- een rechtsvordering ingesteld door de betrokkene;
- een rechtsvordering ingesteld ten voordele van de betrokkene, overeenkomstig artikel 27, door het Centrum, het Instituut of elke andere belangenvereniging.
De in het paragraaf 2, eerste lid, eerste en tweede gedachtestreepje bedoelde met redenen omklede klacht bestaat uit een gedateerde, ondertekende en via de post verzonden aangetekende brief waarin de grieven ten aanzien van de dader van de vermeende discriminatie worden uiteengezet.
§ 3. Wanneer een nadelige maatregel wordt getroffen ten aanzien van de betrokkene binnen twaalf maanden na het indienen van de klacht, valt de bewijslast dat de nadelige maatregel werd getroffen om redenen die vreemd zijn aan de klacht ten laste van diegene tegen wie de klacht is ingediend.
Indien een rechtsvordering door of ten voordele van de betrokkene werd ingesteld, wordt de in het eerste lid bedoelde periode verlengd tot drie maanden na de dag waarop de rechterlijke beslissing in kracht van gewijsde is getreden.
§ 4. Wanneer geoordeeld wordt dat de nadelige maatregel in strijd is met paragraaf 1, moet hij die de maatregel genomen heeft aan de betrokkene een schadevergoeding betalen die, naar keuze van die persoon, gelijk is hetzij aan de in artikel 17, paragraaf 2 bedoelde forfaitaire schadevergoeding, hetzij aan de werkelijk door de persoon geleden schade. In laatstgenoemd geval, moet de betrokkene de omvang van de geleden schade bewijzen.
§ 5. De in dit artikel bedoelde bescherming is eveneens van toepassing op de personen die optreden als getuige, raadsheer, verdediger of bijstandsverlener ten voordele van de betrokken persoon.
§ 6. Op vraag van de verweerder, kan de rechter bij wie de in paragraaf 2 bedoelde klacht aanhangig is gemaakt beslissen om de in paragraaf 3 bedoelde termijn in te korten.
 Art.    17 . § 1. Ingeval van discriminatie, kan het slachtoffer een schadevergoeding vorderen overeenkomstig het contractuele of buitencontractuele aansprakelijkheidsrecht.
De persoon die het discriminatieverbod heeft geschonden moet een vergoeding betalen aan het slachtoffer die naar keuze van het slachtoffer, gelijk is hetzij aan een forfaitair bedrag zoals uiteengezet in paragraaf 2, hetzij aan de werkelijk door het slachtoffer geleden schade. In laatstgenoemd geval, moet het slachtoffer de omvang van de geleden schade bewijzen.
§ 2. De in paragraaf 1 bedoelde forfaitaire vergoeding van de morele schade wordt bepaald op 650 euro. Dat bedrag wordt verhoogd tot 1.300 euro indien de dader niet kan aantonen dat de betwiste ongunstige of nadelige behandeling ook op niet-discriminerende gronden getroffen zou zijn of omwille van andere omstandigheden, zoals de bijzondere ernst van de geleden morele schade.
§ 3. De in paragraaf 2 bedoelde bedragen worden jaarlijks op 1 januari geïndexeerd, rekening houdend met de index van de consumptieprijzen van de maand november, met toepassing van de volgende indexeringsformule : het nieuwe bedrag is gelijk aan het basisbedrag vermenigvuldigd met de nieuwe index en gedeeld door de beginindex. De beginindex is de index van de maand november 2008.
 Art.    18 . De rechter kan, op verzoek van het slachtoffer van de discriminatie, van het Centrum, van het Instituut, van elke andere belangenvereniging of van het openbaar ministerie, diegene die de discriminatie heeft gepleegd, veroordelen tot de betaling van een dwangsom wanneer aan die discriminatie geen einde is gemaakt.
De rechter doet uitspraak overeenkomstig de artikelen 1385bis tot 1385nonies van het Gerechtelijk Wetboek.
 Art.    19 . § 1. Op verzoek van het slachtoffer van de discriminatie, van het Centrum, van het Instituut, van elke andere belangenvereniging of van het openbaar ministerie, stelt de voorzitter van de rechtbank van eerste aanleg of de voorzitter van de rechtbank van koophandel het bestaan vast van een zelfs onder het strafrecht vallende daad waardoor de bepalingen van deze ordonnantie worden overtreden en beveelt hij de staking ervan.
De voorzitter van de rechtbank kan de opheffing van de staking bevelen zodra bewezen is dat een einde is gemaakt aan de overtreding.
§ 2. Op vraag van het slachtoffer, kan de voorzitter van de rechtbank de in artikel 17, paragraaf 2 bedoelde forfaitaire schadevergoeding aan het slachtoffer toekennen.
§ 3. De voorzitter van de rechtbank kan bevelen dat zijn beslissing of de samenvatting die hij opstelt, wordt aangeplakt tijdens de door hem bepaalde termijn, zowel buiten als binnen de inrichtingen van de overtreder of de lokalen die hem toebehoren, en dat zijn vonnis of de samenvatting ervan in kranten of op enige andere wijze wordt bekendgemaakt, dit alles op kosten van de overtreder.
Deze maatregelen van openbaarmaking mogen evenwel slechts opgelegd worden indien zij er kunnen toe bijdragen dat de gewraakte daad of de uitwerking ervan ophouden.
§ 4. De vordering die steunt op paragraaf 1 wordt ingesteld en behandeld zoals in kort geding.
Zij kan worden ingesteld bij verzoekschrift. Dit wordt in vier exemplaren neergelegd op de griffie van de bevoegde rechtbank of verzonden bij een ter post aangetekende brief.
Op straffe van nietigheid, vermeldt het verzoekschrift :
1° de dag, de maand en het jaar;
2° de naam, de voornamen, het beroep en de woonplaats van de verzoeker;
3° de naam en het adres van de natuurlijke persoon of de rechtspersoon tegen wie de vordering wordt ingesteld;
4° het voorwerp en de uiteenzetting van de middelen van de vordering.
De griffier van de rechtbank verwittigt onverwijld de tegenpartij bij gerechtsbrief, waarbij een exemplaar van het verzoekschrift is gevoegd, en nodigt haar uit te verschijnen ten vroegste drie dagen en ten laatste acht dagen na het verzenden van de gerechtsbrief.
Over de vordering wordt uitspraak gedaan niettegenstaande vervolging wegens dezelfde feiten voor enig ander strafgerecht.
Wanneer een vordering tot staking van bij de strafrechter aanhangig gemaakte feiten ingesteld is, wordt over de strafvervolging pas uitspraak gedaan nadat over de vordering tot staking een in kracht van gewijsde getreden beslissing gewezen is. Tijdens de opschorting, is de verjaring van de strafvordering geschorst.
Het vonnis is uitvoerbaar bij voorraad, niettegenstaande enig rechtsmiddel en zonder borgtocht. Het wordt door de griffier van de rechtbank onverwijld meegedeeld aan alle partijen en aan de procureur des Konings.
§ 5. De bepalingen van dit artikel doen geen afbreuk aan de bevoegdheden van de Raad van State zoals bepaald in de gecoördineerde wetten van 12 januari 1973 op de Raad van State.
 HOOFDSTUK VI.  - Strafrechtelijke bepalingen
 Art.    20 . Voor de toepassing van dit hoofdstuk, wordt verstaan onder discriminatie : elke vorm van opzettelijke directe discriminatie, opzettelijke indirecte discriminatie, opdracht tot discrimineren en intimidatie op grond van een beschermd criterium.
 Art.    21 . § 1. Met gevangenisstraf van een maand tot een jaar en met een geldboete van vijftig euro tot duizend euro of met een van die straffen alleen wordt gestraft :
1° hij die, in een van de in artikel 444 van het Strafwetboek bedoelde omstandigheden aanzet tot of overgaat tot discriminatie jegens een persoon wegens een van de beschermde criteria;
2° hij die, in een van de in artikel 444 van het Strafwetboek bedoelde omstandigheden aanzet tot of overgaat tot haat of geweld jegens een persoon wegens een van de beschermde criteria;
3° hij die, in een van de in artikel 444 van het Strafwetboek bedoelde omstandigheden aanzet tot of overgaat tot discriminatie of tot segregatie jegens een groep, een gemeenschap of de leden ervan, wegens een van de beschermde criteria;
4° hij die, in een van de in artikel 444 van het Strafwetboek bedoelde omstandigheden aanzet tot of overgaat tot haat of geweld jegens een groep, een gemeenschap of de leden ervan, wegens een van de beschermde criteria.
§ 2. Hij die, in een van de in artikel 444 van het Strafwetboek bedoelde omstandigheden, denkbeelden verspreidt die zijn gegrond op rassuperioriteit of rassenhaat, wordt gestraft met een gevangenisstraf van een maand tot een jaar en met een geldboete van vijftig euro tot duizend euro of met een van die straffen alleen.
§ 3. Met gevangenisstraf van een maand tot een jaar en met een geldboete van vijftig euro tot duizend euro of met een van die straffen alleen wordt gestraft, hij die behoort tot een groep of tot een vereniging die kennelijk en herhaaldelijk discriminatie of segregatie op grond van nationaliteit, een zogenaamd ras, de huidskleur, de afkomst of de nationale of etnische afstamming verkondigt, in een van de in artikel 444 van het Strafwetboek bedoelde omstandigheden, of zijn medewerking eraan verleent.
 Art.    22 . Met gevangenisstraf van twee maanden tot twee jaar wordt gestraft, ieder openbaar officier of ambtenaar, iedere agent van het openbaar gezag of van de openbare macht die in de uitoefening van zijn ambt een persoon discrimineert wegens een van de beschermde criteria. Dezelfde straffen worden toegepast wanneer de feiten begaan zijn jegens een groep, een gemeenschap of de leden ervan, wegens een van de beschermde criteria.
Indien de verdachte bewijst dat hij heeft gehandeld op bevel van zijn meerderen, in zaken die tot hun bevoegdheid behoren en waarin hij hen als ondergeschikte gehoorzaamheid verschuldigd was, worden de straffen alleen toegepast op de meerderen die het bevel hebben gegeven.
Indien de openbare officieren of ambtenaren die beticht worden de bovengenoemde daden van willekeur bevolen, toegelaten of vergemakkelijkt te hebben, beweren dat hun handtekening bij verrassing is verkregen, zijn zij verplicht de daad, in voorkomend geval, te doen ophouden en de schuldige aan te geven; anders worden zij zelf vervolgd.
Indien een van de bovengenoemde daden van willekeur is gepleegd door middel van de valse handtekening van een openbaar ambtenaar, worden de daders van de valsheid en zij die er kwaadwillig of bedrieglijk gebruik van maken, gestraft met opsluiting van tien jaar tot vijftien jaar.
 Art.    23 . Met gevangenisstraf van één maand tot één jaar en met geldboete van vijftig euro tot duizend euro of met één van die straffen alleen worden gestraft, zij die zich niet voegen naar een vonnis of een arrest dat, als gevolg van een vordering tot staking, overeenkomstig artikel 19 werd gewezen.
 Art.    24 . Alle bepalingen van boek I van het Strafwetboek, hoofdstuk VII en artikel 85 niet uitgezonderd, zijn van toepassing op de in deze ordonnantie bedoelde misdrijven.
 HOOFDSTUK VII.  - Bewijslast
 Art.    25 . De bepalingen van dit hoofdstuk zijn van toepassing op alle gerechtelijke procedures, met uitzondering van de strafrechtelijke procedures.
Voor de toepassing van deze titel, wordt onder discriminatie verstaan :
- directe discriminatie;
- indirecte discriminatie;
- opdracht tot discrimineren;
- intimidatie;
- seksuele intimidatie;
- alsook de weigering tot het maken van redelijke aanpassingen voor een persoon met een handicap.
 Art.    26 . § 1. Wanneer een persoon die zich slachtoffer acht van een discriminatie of een van de belangenverenigingen voor het bevoegde rechtscollege feiten aanvoert die het bestaan van een discriminatie op grond van een van de beschermde criteria kunnen doen vermoeden, dient de verweerder te bewijzen dat er geen discriminatie is geweest.
§ 2. Onder feiten die het bestaan van een directe discriminatie op grond van een beschermd criterium kunnen doen vermoeden, wordt, onder meer doch niet uitsluitend, begrepen :
1° de gegevens waaruit een bepaald patroon van ongunstige behandeling blijkt ten aanzien van personen die een welbepaald beschermd criterium delen; of
2° de gegevens waaruit blijkt dat de situatie van het slachtoffer van de ongunstigere behandeling, vergelijkbaar is met de situatie van de referentiepersoon.
§ 3. Onder feiten die het bestaan van een indirecte discriminatie op grond van een beschermd criterium kunnen doen vermoeden, wordt, onder meer doch niet uitsluitend, begrepen :
1° algemene statistieken over de situatie van de groep waartoe het slachtoffer van de discriminatie behoort of feiten van algemene bekendheid; of
2° het gebruik van een intrinsiek verdacht criterium van onderscheid; of
3° elementair statistisch materiaal waaruit een ongunstige behandeling blijkt.
 HOOFDSTUK VIII.  - Bevoegde instanties
 Art.    27 . Het Centrum, het Instituut en elke instelling van openbaar nut en elke vereniging die op de dag van de feiten ten minste drie jaar rechtspersoonlijkheid bezit en zich statutair tot doel stelt de rechten van de mens te verdedigen of discriminatie te bestrijden, kunnen in rechte optreden in de rechtsgeschillen waartoe de toepassing van deze ordonnantie aanleiding kan geven, wanneer afbreuk wordt gedaan aan de statutaire opdrachten die ze zich tot doel hebben gesteld.
 Art.    28 . Wanneer het slachtoffer van de discriminatie een geïdentificeerd natuurlijk persoon of rechtspersoon is, is de vordering van de belangenverenigingen alleen ontvankelijk als zij aantonen dat zij de instemming van het slachtoffer hebben gekregen.
 HOOFDSTUK IX.  - Bevordering van de gelijke behandeling
 Art.    29 . De Regering wijst een of meerdere organen aan met als opdracht de gelijke behandeling van alle personen te bevorderen.
Dat orgaan of die organen is/zijn bevoegd om :
1° bijstand te verlenen aan de slachtoffers van discriminatie, door hen bij de beroepsprocedures te begeleiden;
2° rapporten op te stellen, onderzoeken uit te voeren en aanbevelingen te doen met betrekking tot alle aspecten in verband met discriminatie.
 HOOFDSTUK X.  - Slotbepalingen
 Art.    30 . Artikel 585 van het Gerechtelijk Wetboek wordt aangevuld met een 14°, dat luidt als volgt :
" 14° over de vorderingen tot staking krachtens artikel 19, paragraaf 1, van de ordonnantie van... ter bestrijding van bepaalde vormen van discriminatie en ter bevordering van gelijke behandeling. "
 Art.  31. Artikel 588 van hetzelfde Wetboek wordt aangevuld met een 20°, dat luidt als volgt :
" 20° op de vorderingen tot staking krachtens artikel 19, paragraaf 1 van de ordonnantie van 5 oktober 2017 ter bestrijding van bepaalde vormen van discriminatie en ter bevordering van gelijke behandeling. ".