text:
HOOFDSTUK I.  - Definities
 Artikel     1 .  Voor de toepassing van dit akkoord verstaat men onder :
1. " Douaneadministratie " :
Voor de Republiek Kazachstan : de Controlecommissie der douane (Customs Control Committee) van het Ministerie van Financiën van de Republiek Kazachstan;
Voor het Koninkrijk België : de Administratie der douane en accijnzen, Federale Overheidsdienst Financiën, België.
2. " Douanewetgeving " : geheel van de door de staten van de overeenkomstsluitende partijen vastgestelde en door de douaneadministraties toegepaste wettelijke bepalingen en voorschriften inzake de in-, uit- en doorvoer van goederen, inclusief wettelijke bepalingen en voorschriften die maatregelen inzake verboden, beperkingen en controle betreffen.
3. " Douanerechten en belastingen " : douanerechten, belastingen en andere rechten die worden geheven bij de invoer of uitvoer van goederen.
4. " Strafbaar feit op stuk van de douanewetten " : iedere overtreding of poging van overtreding van de douanewetgeving.
5. " Persoon " : iedere natuurlijke persoon of rechtspersoon.
6. " Persoonsgegevens " : de gegevens die betrekking hebben op een natuurlijke persoon die is of kan worden geïdentificeerd.
7. " Inlichtingen " : ieder gegeven, document, rapport, voor eensluidend verklaard afschrift van deze stukken of iedere andere mededeling van elk type, inclusief elektronisch.
8. " Verzoekende administratie " : de douaneadministratie die een verzoek om bijstand opstelt.
9. " Aangezochte administratie " : de douaneadministratie aan wie een verzoek om bijstand is gericht.
10. " Administratieve bepalingen " : elke richtlijn, circulaire, instructie, handleiding of handboek door de ambtenaren van de douaneadministratie van elke overeenkomstsluitende partij toegepast in het kader van hun bevoegdheden.
 HOOFDSTUK II.  - Toepassingsgebied van het akkoord
 Art.    2 .  1. De overeenkomstsluitende partijen verlenen elkaar wederzijdse administratieve bijstand volgens de bepalingen van dit akkoord door tussenkomst van hun douaneadministraties ter voorkoming, opsporing en bestrijding van strafbare feiten op stuk van de douanewetten.
2. Elke door dit Akkoord voorziene bijstand wordt door elk overeenkomstsluitende partij verleent in overeenstemming met de wettelijke en administratieve bepalingen van haar staat, en binnen de grenzen van de bevoegdheid en de beschikbare middelen van haar douaneadministratie.
 HOOFDSTUK III.  - Toepassingsgebied van de bijstand
 Art.    3 .  1. De douaneadministraties verstrekken elkaar op verzoek of uit eigen beweging alle inlichtingen die nuttig zijn voor een juiste toepassing van de douanewetten en de preventie, het onderzoek en de beteugeling van strafbare feiten op stuk van de douanewetten.
2. Elke douaneadministratie handelt, bij het uitvoeren van de onderzoeken op verzoek van de andere douaneadministratie, volgens de nationale wetgeving en administratieve bepalingen van haar staat.
 Art.    4 .  1. De aangezochte administratie verstrekt op verzoek alle inlichtingen over de douanewetgeving en de douaneprocedures die van toepassing zijn in de staat van die overeenkomstsluitende partij en die relevant zijn voor de onderzoeken naar strafbaar feiten op stuk van de douanewetten.
2. Elke douaneadministratie deelt uit eigen beweging alle inlichtingen mede die betrekking hebben op de volgende vragen :
a) nieuwe technieken ter bestrijding van de douanefraude die hun doeltreffendheid reeds hebben bewezen;
b) nieuwe tendensen inzake strafbare feiten op het stuk van de douanewetten en de middelen of methodes die worden gebruikt om ze te plegen.
 Art.    5 .  De douaneadministraties van de overeenkomstsluitende partijen mogen elkaar technische bijstand verstrekken bij douanezaken, inclusief :
a) officiële bezoeken van douaneambtenaren indien dit nuttig is voor beide partijen om het wederzijdse inzicht in elkaars technieken te bevorderen;
b) opleiding en bijstand om bijzondere vaardigheden van douaneambtenaren te ontwikkelen;
c) uitwisseling van informatie en ervaringen voor het gebruik van bewakingsapparatuur en detectieapparatuur;
d) officiële bezoeken van experten in douanezaken;
e) uitwisseling van professionele, wetenschappelijke en technische gegevens over de douanewetten en procedures.
 HOOFDSTUK IV.  - Bijzondere gevallen van administratieve bijstand
 Art.    6 .  De aangezochte administratie verstrekt de verzoekende administratie op verzoek inlichtingen over de volgende punten :
a) de regelmatigheid van de uitvoer van goederen die in het douanegebied van de staat van één overeenkomstsluitende partij zijn ingevoerd en dit vanaf het douanegebied van de staat van de andere overeenkomstsluitende partij;
b) de regelmatigheid van de invoer in het douanegebied van de staat van één overeenkomstsluitende partij van goederen die uit het douanegebied van de staat van de andere overeenkomstsluitende partij zijn uitgevoerd;
c) het douanestelsel, waaronder de goederen die regelmatig zijn ingevoerd in het douanegebied van de staat van de aangezochte overeenkomstsluitende partij, werden geplaatst.
 Art.    7 .  De aangezochte administratie houdt op verzoek een bijzonder toezicht op :
a) personen van wie de verzoekende administratie vermoedt dat zij strafbare feiten op het stuk van de douanewetten plegen of kunnen plegen, vooral diegenen die het douanegebied van de staat van de aangezochte administratie binnenkomen of verlaten;
b) goederen die worden vervoerd en waarvan de verzoekende administratie vermoedt dat zij het voorwerp uitmaken van een strafbaar feit op stuk van de douanewetten;
c) transportmiddelen waarvan de verzoekende administratie vermoedt dat ze worden gebruikt voor het plegen van strafbare feiten op het stuk van de douanewetten in het douanegebied van de staat van de verzoekende overeenkomstsluitende partij.
 Art.    8 .  1. De douaneadministraties verschaffen elkaar, op verzoek of uit eigen beweging, inlichtingen over voltrokken of voorgenomen handelingen die een strafbaar feit op het stuk van de douanewetten vormen of blijken te vormen. Die inlichtingen hebben betrekking op de illegale handel van :
a) wapens, explosieve en nucleaire materialen;
b) kunstwerken met aanzienlijke historische, culturele of archeologische waarde voor de staten van een van de overeenkomstsluitende partijen;
c) stoffen die een bedreiging vormen voor de natuur en de volksgezondheid;
d) bedreigde plant- en diersoorten, evenals de producten ervan.
2. In belangrijk gevallen die de economie, de volksgezondheid, de openbare orde of andere vitale belangen van een overeenkomstsluitende partij ernstig in het gevaar kunnen brengen, verstrekt de douaneadministratie van de andere overeenkomstsluitende partij, waar nodig, onverwijld de nodige inlichtingen uit eigen beweging.
 HOOFDSTUK V.  - Toesturen van de verzoeken om bijstand
 Art.    9 .  1. De krachtens dit akkoord gedane verzoeken worden rechtstreeks verzonden naar de douaneadministratie van de andere overeenkomstsluitende partij, gebeuren schriftelijk, en worden begeleid door alle nodig geachte documenten, in het bijzonder de kopieën van documenten die worden voorgelegd aan de verzoekende administratie gedurende de invoer- en uitvoerprocedures. Indien de omstandigheden dit vereisen, kan het verzoek eveneens elektronisch worden gedaan. Een dergelijk verzoek moet schriftelijk worden bevestigd binnen de maand.
2. De overeenkomstig paragraaf 1 van dit artikel gedane verzoeken bevatten de volgende gegevens :
a) de administratie van wie het verzoek uitgaat;
b) het voorwerp en de reden van het verzoek;
c) een korte beschrijving van de zaak in kwestie, de wettelijke bepalingen en de aard van de betrokken procedure;
d) de namen en adressen van de partijen die in de procedure betrokken zijn, indien ze bekend zijn.
3. Een verzoek van een douaneadministratie dat tot doel heeft een bepaalde procedure te laten volgen, wordt opgevolgd overeenkomstig de wetgeving van de staat van de aangezochte administratie.
4. De inlichtingen die op basis van dit Akkoord worden uitgewisseld, worden enkel medegedeeld aan de ambtenaren die hiervoor speciaal zijn aangewezen door elke douaneadministratie. Een lijst met de hiervoor speciaal aangewezen ambtenaren wordt ter beschikking gesteld van de douaneadministratie van de andere overeenkomstsluitende partij.
5. Verzoeken moeten worden ingediend in het Engels.
 HOOFDSTUK VI.  - Behandeling van verzoeken
 Art.    10 .  Wanneer de aangezochte administratie niet over de gevraagde inlichtingen beschikt, moet zij, conform de nationale wetsbepalingen en administratieve voorschriften onderzoeken instellen om deze inlichtingen te verkrijgen. Die onderzoeken behelzen het inzamelen van alle inlichtingen en documenten die verband houden met strafbare feiten op het stuk van de douanewetten.
 Art.    11 .  1. Op schriftelijk verzoek kunnen de door de verzoekende administratie speciaal aangewezen ambtenaren, ten behoeve van de onderzoeken naar een strafbaar feit op het stuk van de douanewetten, met machtiging van de aangezochte administratie en met inachtneming van de door deze laatste eventueel opgelegde voorwaarden :
a) in de kantoren van de aangezochte administratie de documenten, dossiers en andere relevante gegevens die daar berusten, raadplegen met het doel er inlichtingen over dit strafbaar feit inzake douane terug te vinden;
b) kopieën van deze documenten, dossiers en andere relevante gegevens over het betrokken strafbaar feit inzake douane maken;
2. Wanneer de ambtenaren van de verzoekende administratie zich, onder de in paragraaf 1 van dit artikel bepaalde voorwaarden, op het grondgebied van de Staat van de andere overeenkomstsluitende partij bevinden, moeten zij te allen tijde het bewijs kunnen leveren, door het voorleggen van hun aanstellingsbewijs, dat zij officieel bevoegd zijn om te handelen.
3. Zij genieten op dat grondgebied dezelfde bescherming en bijstand die aan de douaneambtenaren van de andere overeenkomstsluitende partij door de op het grondgebied van deze laatste geldende wetgeving zijn toegekend en zijn verantwoordelijk voor ieder strafbaar feit dat zij eventueel zouden begaan.
 HOOFDSTUK VII.  - Bescherming van de inlichtingen
 Art.    12 .  1. De binnen het raam van de administratieve bijstand overeenkomstig dit akkoord verkregen inlichtingen moeten uitsluitend voor de doeleinden van dit akkoord en door de douaneadministraties worden gebruikt, behalve wanneer de douaneadministratie die deze inlichten heeft verstrekt, het gebruik ervan voor andere doeleinden of door andere autoriteiten uitdrukkelijk toestaat. Dat gebruik wordt dan onderworpen aan de beperkingen, die worden opgelegd door de douaneadministratie die de inlichtingen verstrekte.
2. Op verzoek verkregen gegevens en documenten moeten uitsluitend voor de doeleinden van dit akkoord worden gebruikt en mogen niet worden doorgegeven of gebruikt voor andere doeleinden of worden bekendgemaakt zonder de schriftelijke toestemming van de douaneadministratie die deze inlichtingen verstrekt.
3. Die inlichtingen kunnen, in het geval dat de wetgeving van de staat van de overeenkomstsluitende partij die de inlichtingen verstrekt dit zo voorschrijft, gebruikt worden bij strafrechtelijke vervolgingen, enkel na toestemming van de douaneadministratie die de inlichtingen verstrekte.
4. De in overeenstemming met dit akkoord verkregen inlichtingen zijn vertrouwelijk en genieten een bescherming die minstens gelijkwaardig is met deze die voor de inlichtingen van dezelfde aard door de nationale wetgeving van de overeenkomstsluitende partij, is vastgesteld.
5. De overdracht van persoonlijke gegevens overeenkomstig dit akkoord gebeurt in overeenstemming met de nationale wetgeving van de staat van elke overeenkomstsluitende partij.
 HOOFDSTUK VIII.  - Afwijkingen
 Art.    13 .  1. De door dit akkoord bepaalde bijstand kan geheel of gedeeltelijk worden geweigerd, of van bepaalde beperkingen afhankelijk gemaakt worden, wanneer de aangezochte administratie vindt dat deze bijstand zou kunnen leiden tot aantasting van de soevereiniteit, de veiligheid, de openbare orde of andere wezenlijke nationale belangen van zijn staat, wanneer deze bijstand de schending van industrieel, of commercieelgeheim of beroepsgeheim tot gevolg heeft of onverenigbaar is met de door de aangezochte administratie toegepaste wetsbepalingen en administratieve voorschriften.
2. anneer de verzoekende administratie niet in staat is een gelijksoortig verzoek dat door de aangezochte administratie zou zijn ingediend, in te willigen, vermeldt zij dit in de uiteenzetting van haar verzoek. In een dergelijk geval heeft de aangezochte administratie de algehele vrijheid om over het gevolg dat aan dit verzoek moet worden gegeven, te beslissen.
3. De bijstand kan door de aangezochte administratie worden uitgesteld wanneer dit een onderzoek, rechtsvervolgingen of een aan de gang zijnde procedure verstoort. In dat geval raadpleegt de aangezochte administratie de verzoekende administratie om te bepalen of de bijstand kan worden verleend met inachtneming van de door de aangezochte administratie eventueel opgelegde voorwaarden.
4. Wanneer een verzoek om bijstand wordt geweigerd of uitgesteld, wordt de verzoekende overeenkomstsluitende partij op de hoogte gebracht van de redenen van deze weigering of dit uitstel.
 HOOFDSTUK IX.  - Kosten
 Art.    14 .  1. De douaneadministraties doen afstand van iedere aanspraak op terugbetaling van de kosten die uit de toepassing van dit akkoord voortvloeien, met uitzondering van de uitgaven voor getuigen evenals de vergoeding voor deskundigen en tolken die geen ambtenaren zijn. De kosten mogen pas worden gemaakt na voorafgaand akkoord van de verzoekende staat.
2. Indien er hoge en ongewone kosten moeten of zullen moeten worden gemaakt om aan het verzoek gevolg te geven, plegen de overeenkomstsluitende partijen overleg teneinde de voorwaarden waaronder het verzoek zal worden ingewilligd en de wijze waarop deze kosten ten laste zullen worden genomen, te bepalen.
3. De kosten die voortvloeien uit de toepassing van artikel 11 van dit Akkoord zijn ten laste van de overeenkomstsluitende partij van de verzoekende administratie.
 HOOFDSTUK X.  - Uitvoering van het akkoord
 Art.    15 .  1. De douaneadministraties nemen maatregelen opdat, daar waar nodig, de bijstand via rechtstreekse communicatie tussen de ambtenaren die zijn aangewezen voor het onderzoek of de bestrijding van strafbare feiten op het stuk van de douanewetten, zou geschieden.
2. De douaneadministraties stellen gedetailleerde bepalingen op in het kader van dit akkoord, om de uitvoering van dit akkoord te vergemakkelijken.
3. Geschillen tussen de overeenkomstsluitende partijen over de interpretatie en de toepassing van dit akkoord zullen via beraadslagingen en onderhandelingen geregeld worden.
4. Op verzoek van één van de overeenkomstsluitende partijen komen de douaneautoriteiten bijeen om dit akkoord te herbekijken.
 HOOFDSTUK XI.  - Inwerkingtreding en opzegging
 Art.    16 .  De overeenkomstsluitende partijen kunnen, met wederzijdse instemming, dit akkoord aanvullen of wijzigen door middel van afzonderlijke protocollen die integraal deel uitmaken van dit akkoord. De inwerkingtreding van deze wijzigingen of aanvullingen gebeurt volgens de procedures uiteengezet in artikel 18 van dit akkoord.
 Art.    17 .  Dit akkoord doet geen afbreuk aan de rechten en verplichtingen van de Republiek Kazachstan en het Koninkrijk België die resulteren uit andere internationale akkoorden waarvan ze overeenkomstsluitende partij zijn.
 Art.    18 .  Dit akkoord treedt in werking de eerste dag van de derde maand na het ontvangen van de laatste schriftelijke kennisgeving met de melding dat de grondwettelijke en interne vereisten voor de inwerkingtreding van dit akkoord door de overeenkomstsluitende partijen werden nagekomen
 Art.    19 .  1. Dit akkoord wordt voor onbepaalde tijd gesloten maar iedere overeenkomstsluitende partij kan het op ieder tijdstip opzeggen door middel van een langs diplomatieke weg gedane kennisgeving.
2. De opzegging gaat in drie maanden na de datum van kennisgeving van de opzegging door de overeenkomstsluitende partij aan de andere overeenkomstsluitende partij.
Ten blijke waarvan, de ondergetekenden, daartoe behoorlijk gemachtigd overeenkomstig hun nationale wetgeving, dit akkoord hebben ondertekend.

Gedaan te Brussel op 5 december 2006, in twee exemplaren waarvan ieder exemplaar in het Nederlands, Engels, Frans, Kazachs en Russisch is opgemaakt en de teksten zodoende gelijkelijk authentiek zijn. In geval van een verschillende interpretatie van de bepalingen van dit akkoord, zal enkel de Engelse tekst gelden.
 BIJLAGE.
 Art.  N. Dit Akkoord treedt in werking op 1 januari 2012, overeenkomstig zijn artikel 18.


type: legislation

jurisdiction: Belgium

text:
Artikel    1 . 1. Een Staat die Partij is bij dit Protocol (" Staat die Partij is ") erkent dat het Comité voor de rechten van personen met een handicap (" het Comité ") bevoegd is voor het in ontvangst nemen en onderzoeken van kennisgevingen van of namens personen of groepen van personen die vallen onder de rechtsmacht van de Staat die Partij is en die beweren het slachtoffer te zijn van een schending van de bepalingen van het Verdrag door deze Staat.
2. Het Comité neemt geen kennisgevingen in ontvangst met betrekking tot een Staat die Partij is bij het Verdrag, maar die niet Partij is bij dit Protocol.
 Art.    2 . Het Comité verklaart niet-ontvankelijk kennisgevingen :
a) die anoniem zijn;
b) die een misbruik zijn van het recht dergelijke meldingen te doen of onverenigbaar zijn met de bepalingen van het Verdrag;
c) die betrekking hebben op een door het Comité reeds onderzochte aangelegenheid of een aangelegenheid die reeds is onderzocht of wordt onderzocht voor een andere internationale onderzoeks- of beslechtingsinstantie;
d) wanneer niet alle beschikbare nationale rechtsmiddelen zijn uitgeput, tenzij de procedure daartoe een redelijke termijn overschrijdt of het onwaarschijnlijk is dat de melder aldus herstel krijgt;
e) die kennelijk ongegrond of onvoldoende met redenen omkleed zijn; of
f) die betrekking hebben op feiten die zich hebben voorgedaan voor de inwerkingtreding van het Protocol ten aanzien van de desbetreffende Staat die Partij is, tenzij deze feiten voortduren na deze datum.
 Art.    3 . Onder voorbehoud van de bepalingen van artikel 2 van dit Protocol brengt het Comité alle toegezonden kennisgevingen op vertrouwelijke wijze onder de aandacht van de desbetreffende Staat die Partij is. De desbetreffende Staat die Partij is, verstrekt binnen een termijn van zes maanden aan het Comité schriftelijk toelichtingen of verklaringen ter verduidelijking van de aangelegenheid en met vermelding van de maatregelen die kunnen worden genomen om het probleem te verhelpen.
 Art.    4 . 1. Het Comité kan, na ontvangst van een kennisgeving en voor de behandeling ten gronde, steeds aan de desbetreffende Staat die Partij is een dringend verzoek voorleggen om de nodige bewarende maatregelen te nemen ter voorkoming van onherstelbare schade voor de slachtoffers van de beweerde schending.
2. Wanneer het Comité gebruik maakt van de in het eerste lid verleende bevoegdheid, betekent dit geenszins dat reeds een uitspraak wordt gedaan over de ontvankelijkheid of de gegrondheid van de melding.
 Art.    5 . Het Comité onderzoekt achter gesloten deuren de krachtens dit Protocol toegezonden meldingen. Na onderzoek van een melding zendt het Comité de eventuele suggesties en aanbevelingen toe aan de desbetreffende Staat die Partij is, evenals aan de melder.
 Art.    6 . 1. Indien het Comité betrouwbare informatie ontvangt dat een Staat die Partij is de in het Verdrag genoemde rechten op ernstige of systematische wijze schendt, wordt deze Staat verzocht met het Comité een onderhoud over de ontvangen informatie te hebben en zijn opmerkingen in dit verband te formuleren.
2. Het Comité kan op grond van de eventueel geformuleerde opmerkingen van de desbetreffende Staat die Partij is, evenals van enige andere betrouwbare informatie waarover het beschikt, een of meer van zijn leden de opdracht geven een onderzoek in te stellen en het Comité zo spoedig mogelijk in kennis te stellen van de resultaten van dit onderzoek. Wanneer dit wordt verantwoord, kan het onderzoek met instemming van de Staat die Partij is bezoeken op het grondgebied van deze Staat omvatten.
3. Na bestudering van de resultaten van het onderzoek deelt het Comité de resultaten mee aan de desbetreffende Staat die Partij is, met eventuele opmerkingen en aanbevelingen.
4. Na ontvangst van de resultaten van het onderzoek en van de opmerkingen en aanbevelingen van het Comité formuleert de Staat die Partij is binnen een termijn van zes maanden zijn opmerkingen.
5. Het onderzoek is vertrouwelijk en in alle stadia van de procedure wordt verzocht om de medewerking van de Staat die Partij is.
 Art.    7 . 1. Het Comité kan de desbetreffende Staat die Partij is verzoeken om in het krachtens artikel 35 van het Verdrag in te dienen rapport aan te geven welke maatregelen zijn genomen als gevolg van een krachtens artikel 6 van dit Protocol ingesteld onderzoek.
2. Na het verstrijken van de in artikel 6, vierde lid, bedoelde termijn van zes maanden kan het Comité, indien nodig, de desbetreffende Staat die Partij is verzoeken mee te delen welke maatregelen zijn genomen als gevolg van het onderzoek.
 Art.    8 . Een Staat die Partij is, kan bij de ondertekening of de bekrachtiging van dit Protocol of bij de toetreding ertoe verklaren dat hij de bevoegdheid van het Comité op grond van de artikelen 6 en 7 niet erkent.
 Art.    9 . De Secretaris-Generaal van de Verenigde Naties is de depositaris van dit Protocol.
 Art.    10 . Dit Protocol staat vanaf 30 maart 2007 op het hoofdkwartier van de Verenigde Naties te New York open voor ondertekening door de Staten en de organisaties voor regionale integratie die het Verdrag hebben ondertekend.
 Art.    11 . Dit Protocol wordt ter bekrachtiging voorgelegd aan de Staten die het hebben ondertekend en die het Verdrag hebben bekrachtigd of ertoe zijn toegetreden. Het dient formeel te worden bevestigd door de organisaties voor regionale integratie die het hebben ondertekend en die het Verdrag formeel hebben bevestigd of ertoe zijn toegetreden. Het staat open voor toetreding van een Staat of een organisatie voor regionale integratie die het Verdrag heeft bekrachtigd of formeel heeft bevestigd of ertoe is toegetreden, maar die het Protocol niet heeft ondertekend.
 Art.    12 . 1. Een " organisatie voor regionale integratie " is een organisatie die is opgericht door soevereine Staten van een bepaalde regio waaraan haar lidstaten bevoegdheden hebben overgedragen die betrekking hebben op aangelegenheden waarop het Verdrag en dit Protocol van toepassing zijn. Dergelijke organisaties leggen in hun akten van formele bevestiging of toetreding vast in welke mate zij bevoegd zijn voor aangelegenheden waarop het Verdrag en dit Protocol van toepassing zijn. Deze organisaties delen relevante wijzigingen van de omvang van hun bevoegdheden mee aan de depositaris.
2. Verwijzingen naar " Staten die Partij zijn " in dit Protocol zijn binnen de grenzen van hun bevoegdheden tevens van toepassing op deze organisaties.
3. Voor de toepassing van artikel 13, eerste lid, en artikel 15, tweede lid, worden de door organisaties voor regionale integratie neergelegde akten niet meegeteld.
4. Organisaties voor regionale integratie oefenen voor binnen hun bevoegdheden vallende aangelegenheden hun stemrecht tijdens de Vergadering van de Staten die Partij zijn uit met een aantal stemmen dat gelijk is aan het aantal van hun lidstaten die Partij zijn bij dit Protocol. Deze organisaties oefenen hun stemrecht niet uit indien een van hun lidstaten zijn stemrecht uitoefent, en omgekeerd.
 Art.    13 . 1. Onder voorbehoud van de inwerkingtreding van het Verdrag treedt dit Protocol in werking dertig dagen na de neerlegging van de tiende akte van bekrachtiging of toetreding.
2. Ten aanzien van Staten of organisaties voor regionale integratie die het Protocol bekrachtigen of formeel bevestigen of ertoe toetreden na de neerlegging van de tiende akte van bekrachtiging of toetreding, treedt het Protocol in werking dertig dagen na de neerlegging door deze Staat of deze organisatie van zijn akte van bekrachtiging of haar akte van formele bevestiging of zijn of haar akte van toetreding.
 Art.    14 . 1. Voorbehouden die onverenigbaar zijn met het onderwerp en het doel van dit Protocol zijn niet toegestaan.
2. Voorbehouden kunnen te allen tijde worden ingetrokken.
 Art.    15 . 1. Een Staat die Partij is, kan een wijziging van dit Protocol voorstellen en indienen bij de Secretaris-Generaal van de Verenigde Naties. De Secretaris-Generaal deelt de voorgestelde wijzigingen mee aan de Staten die Partij zijn met het verzoek hem te laten weten of zij een Vergadering van de Staten die Partij zijn, wensen bijeen te roepen om deze voorstellen te bestuderen en daarover te beslissen. Indien binnen vier maanden na de datum van deze mededeling ten minste een derde van de Staten die Partij zijn, wenst een dergelijke vergadering bijeen te roepen, roept de Secretaris-Generaal de vergadering onder auspiciën van de Verenigde Naties bijeen. Wijzigingen die worden aangenomen door een meerderheid van twee derde van de aanwezige Staten die Partij zijn en hun stem uitbrengen worden ter goedkeuring voorgelegd aan de Algemene Vergadering van de Verenigde Naties en vervolgens ter aanvaarding aan alle Staten die Partij zijn.
2. Een op grond van het eerste lid van dit artikel aangenomen en goedgekeurde wijziging treedt in werking dertig dagen nadat het aantal neergelegde akten van aanvaarding twee derde bedraagt van het aantal Staten die Partij waren op de datum waarop de wijziging werd aangenomen. De wijziging treedt vervolgens voor een Staat die Partij is in werking dertig dagen nadat deze Staat zijn instrument van aanvaarding heeft neergelegd. Een wijziging is uitsluitend bindend voor de Staten die Partij zijn en de wijziging hebben aanvaard.
 Art.    16 . Een Staat die Partij is, kan dit Protocol opzeggen door middel van een schriftelijke kennisgeving aan de Secretaris-Generaal van de Verenigde Naties. De opzegging wordt van kracht een jaar na de datum van ontvangst van de kennisgeving door de Secretaris-Generaal.
 Art.    17 . De tekst van dit Protocol wordt beschikbaar gesteld in toegankelijke formaten.
 Art.    18 . De teksten van dit Protocol in de Arabische, de Chinese, de Engelse, de Franse, de Russische en de Spaanse taal zijn gelijkelijk authentiek.
Ten blijke waarvan de ondergetekende gevolmachtigden, daartoe naar behoren gemachtigd door hun onderscheiden Regeringen, dit Protocol hebben ondertekend.
Aangenomen te New-York op 13 december 2006.
 BIJLAGE.
 Art.  N. Lijst der Staten.

 Staten/Organisatie Datum Authentificatie Type instemming Datum instemming Datum interne
inwerkingtreding
 ALGERIJE 30/03/2007 Onbepaald
 ANDORRA 27/04/2007 Onbepaald
 ANTIGUA EN BARBUDA 30/03/2007 Onbepaald
 ARGENTINIE 30/03/2007 Bekrachtiging 02/09/2008 02/10/2008
 ARMENIE 30/03/2007 Onbepaald
 AUSTRALIE 30/03/2007 Bekrachtiging 17/07/2008 16/08/2008
 AZERBEIDZJAN 09/01/2008 Bekrachtiging 28/01/2009 27/02/2009
 BAHREIN 25/06/2007 Onbepaald
 BANGLADESH 09/05/2007 Bekrachtiging 30/11/2007 03/05/2008
 BARBADOS 19/07/2007 Onbepaald
 BENIN 08/02/2008 Onbepaald
 BOLIVIA 13/08/2007 Onbepaald
 BRAZILIE 30/03/2007 Bekrachtiging 01/08/2008 31/08/2008
 BRUNEI 18/12/2007 Onbepaald
 BULGARIJE 27/09/2007 Onbepaald
 BURKINA FASO 23/05/2007 Onbepaald
 BURUNDI 26/04/2007 Onbepaald
 België 30/03/2007 Bekrachtiging 02/07/2009 01/08/2009
 CAMBODJA 01/10/2007 Onbepaald
 CANADA 30/03/2007 Onbepaald
 CENTRAALAFRIKAANSE REPUBLIEK 09/05/2007 Onbepaald
 CHILI 30/03/2007 Bekrachtiging 29/07/2008 28/08/2008
 CHINA 30/03/2007 Bekrachtiging 01/08/2008 31/08/2008
 COLOMBIA 30/03/2007 Onbepaald
 COMOREN 26/09/2007 Onbepaald
 CONGO (REPUBLIEK) 30/03/2007 Onbepaald
 COOK(EIL.)   Toetreding 08/05/2009 07/06/2009
 COSTA RICA 30/03/2007 Bekrachtiging 01/10/2008 31/10/2008
 CUBA 26/04/2007 Bekrachtiging 06/09/2007 03/05/2008
 CYPRUS 30/03/2007 Onbepaald
 DENEMARKEN 30/03/2007 Onbepaald
 DOMINICA 30/03/2007 Onbepaald
 DOMINICAANSE REPUBLIEK 30/03/2007 Onbepaald
 DUITSLAND 30/03/2007 Bekrachtiging 24/02/2009 26/03/2009
 ECUADOR 30/03/2007 Bekrachtiging 03/04/2008 03/05/2008
 EGYPTE 04/04/2007 Bekrachtiging 14/04/2008 14/05/2008
 EL SALVADOR 30/03/2007 Bekrachtiging 14/12/2007 03/05/2008
 ESTLAND 25/09/2007 Onbepaald
 ETHIOPIE 30/03/2007 Onbepaald
 Europese Gemeenschap 30/03/2007 Onbepaald
 FILIPIJNEN 25/09/2007 Bekrachtiging 15/04/2008 15/05/2008
 FINLAND 30/03/2007 Onbepaald
 FRANKRIJK 30/03/2007 Onbepaald
 GABON 30/03/2007 Bekrachtiging 01/10/2007 03/05/2008
 GHANA 30/03/2007 Onbepaald
 GRIEKENLAND 30/03/2007 Onbepaald
 GUATEMALA 30/03/2007 Bekrachtiging 07/04/2009 07/05/2009
 GUINEA 16/05/2007 Bekrachtiging 08/02/2008 03/05/2008
 GUYANA 11/04/2007 Onbepaald
 HONDURAS 30/03/2007 Bekrachtiging 14/04/2008 14/05/2008
 HONGARIJE 30/03/2007 Bekrachtiging 20/07/2007 03/05/2008
 IERLAND 30/03/2007 Onbepaald
 IJSLAND 30/03/2007 Onbepaald
 INDIA 30/03/2007 Bekrachtiging 01/10/2007 03/05/2008
 INDONESIE 30/03/2007 Onbepaald
 ISRAEL  30/03/2007 Bekrachtiging 15/05/2009 14/06/2009
 ITALIE 30/03/2007 Bekrachtiging 15/05/2009 14/06/2009
 IVOORKUST 07/06/2007 Onbepaald
 JAMAICA 30/03/2007 Bekrachtiging 30/03/2007 03/05/2008
 JAPAN 28/09/2007 Onbepaald
 JEMEN  30/03/2007 Bekrachtiging 26/03/2009 25/04/2009
 JORDANIE 30/03/2007 Bekrachtiging 31/03/2008 03/05/2008
 KAAPVERDISCHE (EILANDEN) 30/03/2007 Onbepaald
 KAMEROEN 01/10/2008 Onbepaald
 KAZACHSTAN 11/12/2008 Onbepaald
 KENIA 30/03/2007 Bekrachtiging 19/05/2008 18/06/2008
 KOREA (REP.) 30/03/2007 Bekrachtiging 11/12/2008 10/01/2009
 KROATIE 30/03/2007 Bekrachtiging 15/08/2007 03/05/2008
 LAOS 15/01/2008 Onbepaald
 LESOTHO   Toetreding 02/12/2008 01/01/2009
 LETLAND 18/07/2008 Ondertekening
 LIBANON 14/06/2007 Onbepaald
 LIBERIA 30/03/2007 Onbepaald
 LIBIE 01/05/2008 Onbepaald
 LITOUWEN 30/03/2007 Onbepaald
 LUXEMBURG 30/03/2007 Onbepaald
 MACEDONIE (VOORMALIGE JOEGOSLAVISCHE REP.) 30/03/2007 Onbepaald
 MADAGASCAR 25/09/2007 Onbepaald
 MALAWI 27/09/2007 Onbepaald
 MALDIVEN 02/10/2007 Onbepaald
 MALEISIE 08/04/2008 Onbepaald
 MALI 15/05/2007 Bekrachtiging 07/04/2008 07/05/2008
 MALTA 30/03/2007 Onbepaald
 MAROKKO 30/03/2007 Bekrachtiging 08/04/2009 08/05/2009
 MAURITIUS 25/09/2007 Onbepaald
 MEXICO 30/03/2007 Bekrachtiging 17/12/2007 03/05/2008
 MOLDAVIE 30/03/2007 Onbepaald
 MONGOLIE   Toetreding 13/05/2009 12/06/2009
 MONTENEGRO 27/09/2007 Onbepaald
 MOZAMBIQUE 30/03/2007 Onbepaald
 NAMIBIE 25/04/2007 Bekrachtiging 04/12/2007 03/05/2008
 NEDERLAND 30/03/2007 Onbepaald
 NEPAL 03/01/2008 Onbepaald
 NICARAGUA 30/03/2007 Bekrachtiging 07/12/2007 03/05/2008
 NIEUW-ZEELAND 30/03/2007 Bekrachtiging 25/09/2008 25/10/2008
 NIGER 30/03/2007 Bekrachtiging 24/06/2008 24/07/2008
 NIGERIA 30/03/2007 Onbepaald
 NOORWEGEN 30/03/2007 Onbepaald
 OEKRAINE 24/09/2008 Onbepaald
 OEZBEKISTAN 27/02/2009 Onbepaald
 OMAN 17/03/2008 Bekrachtiging 06/01/2009 05/02/2009
 OOSTENRIJK 30/03/2007 Bekrachtiging 26/09/2008 26/10/2008
 PAKISTAN 25/09/2008 Onbepaald
 PANAMA 30/03/2007 Bekrachtiging 07/08/2007 03/05/2008
 PARAGUAY 30/03/2007 Bekrachtiging 03/09/2008 03/10/2008
 PERU 30/03/2007 Bekrachtiging 30/01/2008 03/05/2008
 POLEN 30/03/2007 Onbepaald
 PORTUGAL 30/03/2007 Onbepaald
 QATAR 09/07/2007 Bekrachtiging 13/05/2008 12/06/2008
 ROEMENIE 26/09/2007 Onbepaald
 RUSLAND 24/09/2008 Onbepaald
 RWANDA   Toetreding 15/12/2008 14/01/2009
 SALOMOM EILANDEN 23/09/2008 Onbepaald
 SAN MARINO 30/03/2007 Bekrachtiging 22/02/2008 03/05/2008
 SAUDI-ARABIE   Toetreding 24/06/2008 24/07/2008
 SENEGAL 25/04/2007 Onbepaald
 SERVIE 17/12/2007 Onbepaald
 SEYCHELLEN 30/03/2007 Onbepaald
 SIERRA LEONE 30/03/2007 Onbepaald
 SLOVAKIJE 26/09/2007 Onbepaald
 SLOVENIE 30/03/2007 Bekrachtiging 24/04/2008 24/05/2008
 SPANJE 30/03/2007 Bekrachtiging 03/12/2007 03/05/2008
 SRI LANKA 30/03/2007 Onbepaald
 SUDAN 30/03/2007 Bekrachtiging 24/04/2009 24/05/2009
 SURINAME 30/03/2007 Onbepaald
 SWAZILAND 25/09/2007 Onbepaald
 SYRIE 30/03/2007 Onbepaald
 TANZANIA 30/03/2007 Onbepaald
 THAILAND 30/03/2007 Bekrachtiging 29/07/2008 28/08/2008
 TOGO 23/09/2008 Onbepaald
 TONGA 15/11/2007 Onbepaald
 TRINIDAD EN TOBAGO 27/09/2007 Onbepaald
 TSJECHISCHE REP. 30/03/2007 Onbepaald
 TUNESIE 30/03/2007 Bekrachtiging 02/04/2008 03/05/2008
 TURKIJE 30/03/2007 Onbepaald
 TURKMENISTAN   Toetreding 04/09/2008 04/10/2008
 UGANDA 30/03/2007 Bekrachtiging 25/09/2008 25/10/2008
 URUGUAY 03/04/2007 Bekrachtiging 11/02/2009 13/03/2009
 VANUATU 17/05/2007 Bekrachtiging 23/10/2008 22/11/2008
 VERENIGD KONINKRIJK 30/03/2007 Bekrachtiging 08/06/2009 08/07/2009
 VERENIGDE ARABISCHE EMIRATEN 08/02/2008 Onbepaald
 VIETNAM 22/10/2007 Onbepaald
 ZAMBIA 09/05/2008 Onbepaald
 ZUID-AFRIKA 30/03/2007 Bekrachtiging 30/11/2007 03/05/2008
 ZWEDEN 30/03/2007 Bekrachtiging 15/12/2008 14/01/2009


text:
DEEL I.
 Artikel     1 . 1. Niemand wordt blootgesteld aan gedwongen verdwijning.
2. Geen enkele uitzonderlijke omstandigheid, hetzij oorlog of de dreiging van oorlog, binnenlandse politieke instabiliteit of elke andere algemene noodtoestand mag worden gebruikt ter rechtvaardiging van gedwongen verdwijningen.
 Art.    2 .  Voor de toepassing van dit verdrag wordt als " gedwongen verdwijning " aangemerkt de arrestatie, gevangenhouding, ontvoering of elke andere vorm van vrijheidsontneming door vertegenwoordigers van de Staat of door personen of groepen personen die optreden met de machtiging of steun van of bewilliging door de Staat, gevolgd door een weigering een dergelijke vrijheidsontneming te erkennen of door verhulling van het feit zelf of van de verblijfplaats van de verdwenen persoon, waardoor deze buiten de bescherming van de wet geplaatst wordt.
 Art.    3 .  Elke staat die partij is neemt passende maatregelen om de in artikel 2 omschreven handelingen van personen of groepen personen die optreden zonder de machtiging of steun van of bewilliging door de staat te onderzoeken en de verantwoordelijken voor het gerecht te brengen.
 Art.    4 .  Elke staat die partij is neemt de nodige maatregelen om te waarborgen dat gedwongen verdwijning een strafbaar feit vormt krachtens zijn strafrecht.
 Art.    5 .  De wijdverbreide of systematische praktijk van gedwongen verdwijning vormt een misdrijf tegen de menselijkheid zoals omschreven in het toepasselijke internationale recht en dienen bestraft te worden zoals voorzien in het toepasselijke internationale recht.
 Art.    6 .  1. Elke staat die partij is neemt de noodzakelijke maatregelen om ten- minste strafrechtelijk aansprakelijk te stellen :
a) Iedere persoon die een gedwongen verdwijning pleegt, daartoe opdracht geeft of deze uitlokt, poogt deze te plegen, eraan medeplichtig is of er op andere wijze bij betrokken is;
b) Een hogergeplaatste die :
i) Ervan op de hoogte was of bewust aanwijzingen negeerde die er duidelijk op wezen dat ondergeschikten onder zijn of haar feitelijke bevoegdheid en toezicht het misdrijf van gedwongen verdwijning pleegden of voornemens waren te plegen;
ii) Feitelijk de verantwoordelijkheid droeg voor en het toezicht uitoefende op handelingen die verband hielden met het misdrijf van gedwongen verdwijning; en
iii) Naliet alle noodzakelijke en redelijke maatregelen binnen zijn of haar bevoegdheid te nemen om het plegen van een gedwongen verdwijning te voorkomen of te beletten of de zaak voor onderzoek en vervolging aan te geven bij de bevoegde autoriteiten;
c) Onderdeel b van dit lid laat onverlet strengere normen die gelden uit hoofde van het toepasselijke internationale recht ten aanzien van de verantwoordelijkheid van militaire gezaghebbers of personen die feitelijk als zodanig optreden.
2. Geen enkel bevel of geen enkele instructie van het openbaar gezag, hetzij burgerlijk, hetzij militair of anderszins, mag worden aangevoerd ter rechtvaardiging van het misdrijf van gedwongen verdwijning.
 Art.    7 .  1. Elke Staat die partij is stelt passende straffen op voor het misdrijf van gedwongen verdwijning die rekening houden met de buitengewone ernst van dit misdrijf.
2. Elke staat die partij is :
a) Kan verzachtende omstandigheden vaststellen, in het bijzonder voor personen die betrokken waren bij het plegen van een gedwongen verdwijning, wanneer zij daadwerkelijk helpen een verdwenen persoon levend terug te vinden of het mogelijk maken gevallen van gedwongen verdwijning op te helderen of de daders van een gedwongen verdwijning te identificeren;
b) Kan onverminderd andere strafrechtelijke procedures verzwarende omstandigheden vaststellen, waaronder in het bijzonder het overlijden van de verdwenen persoon of de gedwongen verdwijning van zwangere vrouwen, minderjarigen, personen met een handicap of andere bijzonder kwetsbare personen.
 Art.    8 .  Onverminderd artikel 5,
1. Neemt een staat die partij is die ter zake van gedwongen verdwijningen verjaringstermijnen toepast de noodzakelijke maatregelen om te waarborgen dat de verjaringstermijnen bij strafrechtelijke procedures :
a) Van lange duur zijn en in verhouding staan tot de buitengewone ernst van dit misdrijf;
b) Ingaan op het tijdstip waarop het misdrijf van gedwongen verdwijning beëindigd wordt, waarbij rekening wordt gehouden met het ononderbroken karakter ervan.
2. Waarborgt elke staat die partij is het recht van slachtoffers van gedwongen verdwijning op een doeltreffend rechtsmiddel gedurende de verjaringstermijn.
 Art.    9 .  1. Elke staat die partij is neemt de noodzakelijke maatregelen om zijn bevoegdheid tot het uitoefenen van rechtsmacht te vestigen inzake het misdrijf van gedwongen verdwijning :
a) Indien het misdrijf is gepleegd op een grondgebied onder zijn rechtsmacht of aan boord van een in die staat geregistreerd schip of luchtvaartuig;
b) Indien de vermoedelijke pleger één van zijn onderdanen is;
c) Indien de verdwenen persoon één van zijn onderdanen is en de staat die partij is het vestigen van zijn rechtsmacht opportuun acht.
2. Elke staat die partij is neemt tevens de noodzakelijke maatregelen om zijn bevoegdheid tot het uitoefenen van rechtsmacht te vestigen inzake het misdrijf van gedwongen verdwijning indien de vermoedelijke pleger zich op een grondgebied onder zijn rechtsmacht bevindt, tenzij de staat hem of haar in overeenstemming met zijn internationale verplichtingen uitlevert of overlevert aan een andere staat of overlevert aan een internationaal straftribunaal waarvan hij de rechtsmacht heeft erkend.
3. Dit verdrag sluit geen aanvullende rechtsmacht in strafzaken uit die wordt uitgeoefend in overeenstemming met het nationale recht.
 Art.    10 .  1. Na zich er door bestudering van de hem ter beschikking staande inlichtingen van te hebben vergewist dat de omstandigheden zulks vereisen, neemt de staat die partij is op wiens grondgebied een persoon aanwezig is die wordt verdacht van het plegen van het misdrijf van gedwongen verdwijning, hem of haar in hechtenis of treft hij de overige wettelijke maatregelen die noodzakelijk zijn om zijn of haar aanwezigheid te waarborgen. De hechtenis en andere wettelijke maatregelen geschieden zoals voorzien in de wetgeving van die staat die partij is, maar mogen niet langer voortduren dan noodzakelijk om de aanwezigheid van de persoon bij de strafrechtelijke, overleverings- of uitleveringsprocedures te waarborgen.
2. Een staat die partij is die de in het eerste lid van dit artikel bedoelde maatregelen heeft genomen, stelt onverwijld een gerechtelijk vooronderzoek of opsporingsonderzoek in voor het vaststellen van de feiten. Hij stelt de in artikel 9, eerste lid, bedoelde staten die partij zijn in kennis van de maatregelen die hij uit hoofde van het eerste lid van dit artikel heeft genomen, waaronder de hechtenis en de omstandigheden die deze rechtvaardigen en van de bevindingen uit het gerechtelijk vooronderzoek of het opsporingsonderzoek, en vermeldt daarbij of hij voornemens is zijn rechtsmacht uit te oefenen.
3. Een persoon die uit hoofde van het eerste lid van dit artikel in hechtenis is genomen mag onverwijld contact opnemen met de dichtstbijzijnde bevoegde vertegenwoordiger van de staat waarvan hij of zij onderdaan is, of, indien hij of zij staatloos is, met de vertegenwoordiger van de staat waar hij of zij gewoonlijk verblijft.
 Art.    11 .  1. De staat die partij is op het grondgebied waarvan een persoon die wordt verdacht van het plegen van het misdrijf van gedwongen verdwijning wordt aangetroffen, levert deze persoon over aan zijn bevoegde autoriteiten voor strafrechtelijke vervolging, indien hij deze persoon niet uitlevert of overlevert aan een andere staat in overeenstemming met zijn internationale verplichtingen of hem of haar niet overlevert aan een internationaal straftribunaal waarvan hij de rechtsmacht heeft erkend.
2. Deze autoriteiten nemen hun beslissing op dezelfde wijze als in het geval van elk misdrijf met een ernstig karakter krachtens de wetgeving van die staat die partij is. In de gevallen bedoeld in artikel 9, tweede lid, mogen de normen voor het voor vervolging en veroordeling vereiste bewijs in geen geval minder stringent zijn dan die welke van toepassing zijn in de gevallen bedoeld in artikel 9, eerste lid.
3. Eenieder tegen wie strafrechtelijke vervolging wordt ingesteld in verband met het misdrijf van gedwongen verdwijning wordt het recht op een eerlijke behandeling in alle fasen van de procedure verzekerd. Eenieder die terechtstaat wegens het misdrijf van gedwongen verdwijning krijgt een eerlijk proces voor een bevoegd, onafhankelijk en onpartijdig gerecht dat bij de wet is ingesteld.
 Art.    12 .  1. Elke staat die partij is waarborgt dat eenieder die meent dat een persoon het slachtoffer is geworden van gedwongen verdwijning, het recht heeft de feiten te melden aan de bevoegde autoriteiten, die de melding onverwijld en onpartijdig bestuderen en waar nodig, onverwijld een grondig en onpartijdig onderzoek instellen. Waar nodig worden passende maatregelen genomen om te waarborgen dat degene die aangifte heeft gedaan, getuigen, familieleden van de verdwenen persoon en hun raadsman, alsmede personen die betrokken zijn bij het onderzoek beschermd worden tegen slechte behandeling of intimidatie naar aanleiding van de aangifte of het verschaffen van bewijs.
2. Indien er redelijke gronden zijn om aan te nemen dat een persoon het slachtoffer is geworden van gedwongen verdwijning, stellen de in het eerste lid van dit artikel bedoelde autoriteiten een onderzoek in, ook wanneer er geen formele aangifte is gedaan.
3. Elke staat die partij is waarborgt dat de in het eerste lid van dit artikel bedoelde autoriteiten :
a) Beschikken over de noodzakelijke bevoegdheden en middelen, waaronder toegang tot documentatie en andere inlichtingen die van belang zijn voor hun onderzoek, om het onderzoek daadwerkelijk uit te voeren;
b) Zo nodig met voorafgaande toestemming van een gerechtelijke autoriteit die daarover onverwijld beslist, toegang krijgen tot elke plaats van detentie of een andere plaats indien er redelijke gronden zijn om aan te nemen dat de verdwenen persoon zich daar bevindt.
4. Elke staat die partij is neemt de noodzakelijke maatregelen om handelingen die de uitvoering van een onderzoek belemmeren te voorkomen en te bestraffen. De staat die partij is waarborgt in het bijzonder dat personen die verdacht worden van het plegen van het misdrijf van gedwongen verdwijning niet de gelegenheid krijgen de voortgang van een onderzoek te beïnvloeden door bedreiging of intimidatie van of represailles tegen degene die aangifte heeft gedaan, getuigen, familieleden van de verdwenen persoon of hun raadsman of tegen personen die betrokken zijn bij het onderzoek.
 Art.    13 .  1. Ten behoeve van uitlevering tussen staten die partij zijn wordt het misdrijf van gedwongen verdwijning niet aangemerkt als een politiek delict of als een met een politiek delict samenhangend strafbaar feit of als een strafbaar feit ingegeven door politieke motieven. Bijgevolg mag een verzoek om uitlevering wegens een dergelijk strafbaar feit niet uitsluitend op deze gronden worden afgewezen.
2. Voordat dit verdrag in werking treedt, wordt het misdrijf van gedwongen verdwijning in alle tussen de staten die partij zijn bestaande uitleveringsverdragen geacht te zijn opgenomen als een uitleveringsdelict.
3. De staten die partij zijn verplichten zich ertoe het misdrijf van gedwongen verdwijning op te nemen als een uitleveringsdelict in ieder uitleveringsverdrag dat vervolgens tussen hen zal worden gesloten.
4. Indien een staat die partij is die uitlevering afhankelijk stelt van het bestaan van een verdrag, een verzoek om uitlevering ontvangt van een andere staat die partij is waarmee hij geen uitleveringsverdrag heeft, kan hij dit verdrag beschouwen als de vereiste rechtsgrondslag voor uitlevering wegens het misdrijf van gedwongen verdwijning.
5. Staten die partij zijn die uitlevering niet afhankelijk stellen van het bestaan van een verdrag erkennen onderling het misdrijf van gedwongen verdwijning als een uitleveringsdelict.
6. Uitlevering is in alle gevallen onderworpen aan de voorwaarden voorzien in de wetgeving van de aangezochte staat die partij is of in toepasselijke uitleveringsverdragen, met inbegrip van, met name, voorwaarden met betrekking tot de straf die minimaal vereist is voor uitlevering en de gronden waarop de aangezochte staat die partij is uitlevering kan weigeren of er bepaalde voorwaarden aan kan verbinden.
7. Niets in dit verdrag mag zo worden uitgelegd dat het een verplichting tot uitlevering zou inhouden indien de aangezochte staat die partij is ernstige redenen heeft om aan te nemen dat het verzoek om uitlevering is gedaan met de bedoeling een persoon te vervolgen of te straffen op grond van zijn geslacht, ras, godsdienst, nationaliteit, etnische afkomst, politieke overtuiging of vanwege het feit dat hij behoort tot een bepaalde sociale groep of dat inwilliging van het verzoek die persoon om een van deze redenen zou kunnen benadelen.
 Art.    14 .  1. De staten die partij zijn verlenen elkaar de ruimst mogelijke wederzijdse rechtshulp in verband met strafrechtelijke procedures die zijn ingesteld ter zake van het misdrijf van gedwongen verdwijning, met inbegrip van het verschaffen van alle bewijsmateriaal waarover zij beschikken en dat noodzakelijk is voor de procedures.
2. Op deze wederzijdse rechtshulp zijn de voorwaarden van toepassing voorzien in de nationale wetgeving van de aangezochte staat die partij is of in de van toepassing zijnde verdragen inzake wederzijdse rechtshulp, met inbegrip van, in het bijzonder, de voorwaarden met betrekking tot de gronden waarop de aangezochte staat die partij is kan weigeren wederzijdse rechtshulp te verlenen of er voorwaarden aan kan verbinden.
 Art.    15 .  De staten die partij zijn werken met elkaar samen en verlenen elkaar de ruimst mogelijke wederzijdse bijstand ten behoeve van de ondersteuning van slachtoffers van gedwongen verdwijning en bij het opsporen, lokaliseren en in vrijheid stellen van verdwenen personen en, indien zij overleden zijn, bij het opgraven, identificeren en terugbrengen van hun stoffelijk overschot.
 Art.    16 .  1. De staten die partij zullen geen personen uitzetten of terugzenden (" refouler ") naar of overleveren of uitleveren aan een andere staat, indien er wezenlijke gronden zijn om aan te nemen dat zij het gevaar zouden lopen het slachtoffer te worden van gedwongen verdwijning.
2. Teneinde vast te stellen of er dergelijke gronden zijn, nemen de bevoegde autoriteiten alle relevante overwegingen in aanmerking, met inbegrip, indien van toepassing, van de vraag of er in de betrokken staat sprake is van een duidelijk patroon van grove, flagrante of massale schendingen van de mensenrechten of van ernstige schendingen van het internationale humanitaire recht.
 Art.    17 .  1. Niemand mag in geheime detentie worden gehouden.
2. Onverminderd overige internationale verplichtingen van de Staat die partij is ter zake van vrijheidsstraffen, zal deze in zijn wetgeving :
a) Voorwaarden vaststellen waaronder bevelen tot vrijheidsontneming mogen worden gegeven;
b) Vermelden welke autoriteiten bevoegd zijn bevelen tot vrijheidsontneming te geven;
c) Waarborgen dat eenieder wiens vrijheid is ontnomen uitsluitend op daartoe officieel erkende en gecontroleerde plaatsen mag worden gedetineerd;
d) Waarborgen dat eenieder wiens vrijheid is ontnomen het recht heeft te communiceren met en te worden bezocht door zijn of haar familie, raadsman of een andere persoon van zijn of haar keuze en dat daaraan uitsluitend de wettelijk vastgestelde voorwaarden verbonden zijn, of, indien hij of zij een vreemdeling is, te communiceren met zijn of haar consulaire autoriteiten in overeenstemming met het toepasselijke internationale recht;
e) De toegang waarborgen voor bevoegde en wettelijk gemachtigde autoriteiten en instanties tot de plaatsen waar personen verblijven wier vrijheid is ontnomen, indien noodzakelijk met een voorafgaande machtiging van een gerechtelijke autoriteit;
f) Waarborgen dat een persoon wiens vrijheid is ontnomen gerechtigd is, of bij verdenking van een gedwongen verdwijning, indien de persoon wiens vrijheid is ontnomen dit recht niet kan uitoefenen, dat personen met een rechtmatig belang, zoals familieleden van de persoon wiens vrijheid is ontnomen, hun vertegenwoordiger of raadsman onder alle omstandigheden gerechtigd zijn, een gerechtelijke procedure in te stellen, opdat de rechter onverwijld kan beslissen over de rechtmatigheid van de vrijheidsontneming en de invrijheidstelling kan gelasten indien de vrijheidsontneming wederrechtelijk is.
3. Elke staat die partij is waarborgt het opzetten en bijhouden van één of meer actuele officiële registers en/of dossiers van personen wier vrijheid is ontnomen, die op verzoek onverwijld ter beschikking worden gesteld van gerechtelijke of andere autoriteiten of instellingen waaraan bevoegdheid is toegekend door de wetgeving van de betrokken staat die partij is of door een ander relevant internationaal juridisch instrument waarbij de betrokken staat partij is. De daarin vervatte informatie omvat ten minste :
a) De identiteit van de persoon wiens vrijheid is ontnomen;
b) De datum, het tijdstip en de plaats waarop respectievelijk waar de persoon zijn vrijheid is ontnomen en de identiteit van de autoriteit die de persoon zijn vrijheid heeft ontnomen;
c) De autoriteit die de vrijheidsontneming heeft gelast en de gronden daarvoor;
d) De autoriteit die verantwoordelijk is voor het toezicht op de vrijheidsontneming;
e) De plaats van de vrijheidsontneming, de datum en het tijdstip van toelating tot de plaats van de vrijheidsontneming en de autoriteit die verantwoordelijk is voor de plaats van de vrijheidsontneming;
f) Gegevens met betrekking tot de gezondheidstoestand van de persoon wiens vrijheid is ontnomen;
g) Bij overlijden tijdens de vrijheidsontneming, de omstandigheden en oorzaak van het overlijden en de bestemming van het stoffelijk overschot;
h) De datum en het tijdstip van de invrijheidstelling of overbrenging naar een andere detentieininrichting, de bestemming en de voor de overbrenging verantwoordelijke autoriteit.
 Art.    18 .  1. Onder voorbehoud van het bepaalde in de artikelen 19 en 20 garandeert elke staat die partij is elke persoon die een rechtmatig belang heeft bij deze informatie, zoals familieleden van de persoon wiens vrijheid is ontnomen, hun vertegenwoordiger of raadsman, toegang tot ten minste de volgende inlichtingen :
a) De autoriteit die de vrijheidsontneming heeft gelast;
b) De datum, het tijdstip en de plaats waarop respectievelijk waar de persoon zijn vrijheid is ontnomen en op de plaats van vrijheidsontneming is aangekomen;
c) De autoriteit die verantwoordelijk is voor het toezicht op de vrijheidsontneming;
d) De verblijfplaats van de persoon wiens vrijheid is ontnomen, met inbegrip van in het geval van overbrenging naar een andere plaats van vrijheidsontneming, de bestemming en de voor de overbrenging verantwoordelijke autoriteit;
e) De datum, het tijdstip en de plaats van invrijheidstelling;
f) Gegevens met betrekking tot de gezondheidstoestand van de persoon wiens vrijheid is ontnomen;
g) Bij overlijden tijdens de vrijheidsontneming, de omstandigheden en oorzaak van het overlijden en de bestemming van het stoffelijk overschot.
2. Waar nodig worden passende maatregelen genomen om de in het eerste lid van dit artikel bedoelde personen, alsmede personen die deelnemen aan het onderzoek te beschermen tegen slechte behandeling, intimidatie of sancties vanwege het zoeken naar inlichtingen over een persoon wiens vrijheid is ontnomen.
 Art.    19 .  1. Persoonsgegevens, met inbegrip van medische en genetische informatie, die worden verzameld en/of doorgegeven in het kader van het zoeken naar een verdwenen persoon mogen niet worden gebruikt of beschikbaar worden gesteld voor andere doeleinden dan het zoeken naar de verdwenen persoon. Dit laat onverlet het gebruik van dergelijke gegevens in strafrechtprocedures die verband houden met het misdrijf van gedwongen verdwijning of het uitoefenen van het recht schadeloosstelling te vorderen.
2. Het verzamelen, verwerken, gebruiken en opslaan van persoonsgegevens, met inbegrip van medische en genetische informatie, mag geen schending vormen van de mensenrechten, fundamentele vrijheden of de menselijke waardigheid van een persoon noch daartoe leiden.
 Art.    20 .  1. Uitsluitend wanneer een persoon beschermd wordt door de wet en er gerechtelijk toezicht is op de vrijheidsontneming, mag het recht op inlichtingen bedoeld in artikel 18 bij uitzondering worden beperkt, wanneer dat strikt noodzakelijk is en voorzien is in de wet, en indien de overdracht van de inlichtingen de privésfeer of veiligheid van de persoon nadelig zou beïnvloeden, een strafrechtelijk onderzoek zou belemmeren, of op vergelijkbare gronden in overeenstemming met het recht, met het toepasselijke internationale recht en met de doelstellingen van dit verdrag. In geen geval mogen er ten aanzien van het recht op inlichtingen bedoeld in artikel 18 beperkingen gelden die gedragingen vormen zoals omschreven in artikel 2 of in strijd zijn met artikel 17, eerste lid.
2. Onverminderd de toetsing van de rechtmatigheid van de ontneming van de vrijheid van een persoon, garanderen de staten die partij zijn de personen bedoeld in artikel 18, eerste lid, het recht op onverwijlde en daadwerkelijke rechtsmiddelen ten behoeve van het verkrijgen van de inlichtingen bedoeld in artikel 18, eerste lid. Het recht op een rechtsmiddel mag onder geen enkele voorwaarde worden ingetrokken of beperkt.
 Art.    21 .  Elke Staat die partij is neemt de noodzakelijke maatregelen om te waarborgen dat personen wier vrijheid is ontnomen worden vrijgelaten op een wijze die het mogelijk maakt op betrouwbare wijze te verifiëren of zij daadwerkelijk zijn vrijgelaten. Elke staat die partij is neemt tevens de noodzakelijke maatregelen om de fysieke integriteit van deze personen te waarborgen alsmede hun vermogen hun rechten ten volle uit te oefenen op het tijdstip van hun invrijheidstelling, onverminderd de eventuele verplichtingen die op deze personen rusten uit hoofde van het nationale recht.
 Art.    22 .  Onverminderd artikel 6 neemt elke staat die partij is de noodzakelijke maatregelen teneinde de volgende gedragingen te voorkomen en er sancties voor op te leggen :
a) Het vertragen of belemmeren van de rechtsmiddelen bedoeld in artikel 17, tweede lid, onderdeel f, en in artikel 20, tweede lid;
b) Het niet-nakomen van de verplichting om de ontneming van de vrijheid van een persoon te registreren of het registreren van inlichtingen waarvan de voor het officiële register verantwoordelijke functionaris wist of behoorde te weten dat deze onjuist was;
c) Het weigeren om inlichtingen te verschaffen inzake de ontneming van de vrijheid van een persoon of het verschaffen van onjuiste inlichtingen, zelfs indien voldaan is aan de wettelijke vereisten voor het verschaffen van deze inlichtingen.
 Art.    23 .  1. Elke staat die partij is waarborgt dat de opleiding van met rechtshandhaving belast personeel, burgerlijk of militair, van medisch personeel, overheidsfunctionarissen en andere personen die betrokken kunnen zijn bij de detentie of behandeling van een persoon wiens vrijheid is ontnomen, voorziet in de noodzakelijke voorlichting en informatie over de relevante bepalingen van dit verdrag teneinde :
a) Te voorkomen dat dergelijke functionarissen betrokken raken bij gedwongen verdwijningen;
b) Het belang van preventie en onderzoek met betrekking tot gedwongen verdwijningen te benadrukken;
c) Te waarborgen dat de noodzaak onderkend wordt om gedwongen verdwijningen met spoed op te lossen.
2. Elke staat die partij is waarborgt dat bevelen of instructies die strekken of machtigen tot gedwongen verdwijning of die gedwongen verdwijning aanmoedigen, verboden zijn. Elke staat die partij is waarborgt dat personen die een dergelijk bevel weigeren op te volgen, niet bestraft worden.
3. Elke staat die partij is neemt de nodige maatregelen om te waarborgen dat de in het eerste lid van dit artikel bedoelde personen die reden hebben om aan te nemen dat een gedwongen verdwijning heeft plaatsgevonden of beoogd wordt, de aangelegenheid voorleggen aan hun superieuren en waar nodig aan de desbetreffende autoriteiten of instanties die bevoegd zijn tot onderzoek naar of ongedaanmaking van de verdwijning.
 Art.    24 .  1. Voor de toepassing van dit verdrag wordt onder " slachtoffer " verstaan de verdwenen persoon en eenieder die rechtstreeks ten gevolge van een gedwongen verdwijning nadeel ondervonden heeft.
2. Elk slachtoffer heeft het recht de waarheid omtrent de omstandigheden van de gedwongen verdwijning te kennen, alsmede de voortgang en resultaten van het onderzoek en het lot van de verdwenen persoon. Elke staat die partij is neemt passende maatregelen in dit verband.
3. Elke staat die partij is neemt alle passende maatregelen om verdwenen personen op te sporen, te lokaliseren en in vrijheid te stellen, of, indien zij overleden zijn, hun stoffelijk overschot op te sporen, respectvol te behandelen en terug te brengen.
4. Elke staat die partij is waarborgt in zijn rechtsstelsel dat de slachtoffers van gedwongen verdwijning het recht hebben schadeloosstelling te vorderen en recht hebben op onmiddellijke, billijke en adequate schadevergoeding.
5. Het recht de in het vierde lid van dit artikel bedoelde schadeloosstelling te vorderen betreft zowel materiële als immateriële schade en waar nodig andere vormen van schadeloosstelling zoals :
a) Restitutie;
b) Rehabilitatie;
c) Genoegdoening, met inbegrip van eerherstel en herstel van reputatie;
d) Waarborgen dat gedwongen verdwijning niet opnieuw zal voorkomen.
6. Onverminderd de verplichting het onderzoek voort te zetten totdat het lot van de verdwenen persoon opgehelderd is, neemt elke staat die partij is de passende maatregelen ten behoeve van de rechtspositie van verdwenen personen wier lot niet is opgehelderd alsmede die van hun gezinsleden op het gebied van onder meer sociale zorg, financiële aangelegenheden, familierecht en eigendomsrechten.
7. Elke staat die partij is waarborgt het recht tot het opzetten van en vrijelijk deelnemen aan organisaties en verenigingen die tot doel hebben om te trachten de omstandigheden van gedwongen verdwijningen en het lot van verdwenen personen vast te stellen en om de slachtoffers van gedwongen verdwijning bij te staan.
 Art.    25 .  1. Elke Staat die partij is neemt de nodige maatregelen om de volgende gedragingen te voorkomen en strafbaar te stellen :
a) Het wederrechtelijk weghalen van kinderen die het slachtoffer zijn van gedwongen verdwijning, van kinderen wier vader, moeder of voogd het slachtoffer is van gedwongen verdwijning of kinderen die in gevangenschap worden geboren gedurende de gedwongen verdwijning van hun moeder;
b) Het vervalsen, verbergen of vernietigen van documenten waaruit de werkelijke identiteit van de in onderdeel a van dit lid bedoelde kinderen blijkt.
2. Elke staat die partij is neemt de noodzakelijke maatregelen voor het zoeken naar en identificeren van de kinderen bedoeld in het eerste lid, onderdeel a, van dit artikel en om hen terug te brengen naar hun oorspronkelijke familie, in overeenstemming met de wettelijke procedures en van toepassing zijnde internationale verdragen.
3. De staten die partij zijn verlenen elkaar bijstand bij het zoeken naar, identificeren en opsporen van de kinderen bedoeld in het eerste lid, onderdeel a, van dit artikel.
4. Gelet op de noodzaak de belangen van de kinderen bedoeld in het eerste lid, onderdeel a, van dit artikel te beschermen en op hun recht op behoud of hernieuwde vaststelling van hun identiteit, met inbegrip van hun nationaliteit, naam en familiebanden zoals bij wet erkend, dienen de staten die partij zijn die een systeem van adoptie of een andere vorm van plaatsing van kinderen erkennen, wettelijke procedures te hebben vastgesteld om adoptie- of plaatsingsprocedures te toetsen en om, waar dat van toepassing is, de adoptie of plaatsing van een kind die voortvloeit uit een gedwongen verdwijning, ongedaan te maken.
5. In alle gevallen, en in het bijzonder bij alle aangelegenheden die verband houden met dit artikel, dienen de belangen van het kind voorop te staan en een kind dat in staat is zijn of haar eigen mening te vormen dient het recht te hebben deze vrijelijk te uiten, waarmee in overeenstemming met de leeftijd en ontwikkeling van het kind naar behoren rekening dient te worden gehouden.
 DEEL II.
 Art.    26 .  1. Er wordt een Comité voor gedwongen verdwijningen in gesteld (hierna te noemen het " Comité ") teneinde de uit hoofde van dit verdrag voorziene taken uit te voeren. Het Comité bestaat uit tien deskundigen van onbesproken gedrag, bekend om hun bekwaamheid op het gebied van de mensenrechten, die op persoonlijke titel zitting nemen en onafhankelijk en onpartijdig zijn. De leden van het Comité worden door de staten die partij zijn gekozen volgens een billijke geografische spreiding. Het nut van deelname aan de werkzaamheden van het Comité door personen met relevante juridische ervaring alsmede een evenwichtige vertegenwoordiging van de seksen dienen naar behoren in aanmerking te worden genomen.
2. De leden van het Comité worden gekozen door middel van geheime stemming uit een lijst van personen die door de staten die partij zijn zijn voorgedragen uit hun onderdanen, tijdens tweejaarlijkse vergaderingen van de staten die partij zijn die daartoe bijeen worden geroepen door de secretaris-generaal van de Verenigde Naties. Tijdens deze vergaderingen, waarvoor twee derde van de staten die partij zijn het quorum vormen, zijn degenen die in het Comité zijn gekozen die personen die het grootste aantal stemmen hebben behaald, alsmede een absolute meerderheid van de stemmen van de vertegenwoordigers van de staten die partij zijn die aanwezig zijn en hun stem uitbrengen.
3. De eerste verkiezing wordt niet later gehouden dan zes maanden na de datum van inwerkingtreding van dit verdrag. Vier maanden voor de datum van elke verkiezing zendt de secretaris-generaal van de Verenigde Naties een brief aan de staten die partij zijn teneinde hen uit te nodigen hun voordrachten binnen drie maanden in te dienen. De secretaris-generaal stelt een alfabetische lijst op van alle personen die aldus zijn voorgedragen, waarbij aangegeven wordt door welke Staat die partij is elke kandidaat is voorgedragen, en legt deze lijst voor aan alle staten die partij zijn bij dit verdrag.
4. De leden van het Comité worden gekozen voor een termijn van vier jaar. Zij zijn eenmaal herkiesbaar. De termijn van vijf bij de eerste verkiezing benoemde leden loopt echter na twee jaar af; terstond na de eerste verkiezing worden de namen van die vijf leden bij loting aangewezen door de voorzitter van de in het tweede lid van dit artikel bedoelde vergadering.
5. Indien een lid van het Comité overlijdt, terugtreedt of om een andere reden niet langer zijn of haar taken voor het Comité kan vervullen, benoemt de Staat die partij is die hem of haar had voorgedragen, in overeenstemming met de criteria vervat in het eerste lid van dit artikel, een andere kandidaat uit zijn onderdanen voor het resterende deel van zijn of haar termijn op voorwaarde van goedkeuring door de meerderheid van de staten die partij zijn. Deze goedkeuring wordt geacht te zijn verkregen, tenzij de helft of meer van de staten die partij zijn, binnen zes weken nadat zij door de secretaris-generaal van de Verenigde Naties van de voorgestelde benoeming in kennis zijn gesteld, afwijzend reageren.
6. Het Comité stelt zijn eigen reglement van orde vast.
7. De secretaris-generaal van de Verenigde Naties voorziet het Comité van de nodige middelen, personeel en voorzieningen ten behoeve van de doeltreffende uitvoering van zijn taken. De secretaris-generaal van de Verenigde Naties roept de eerste vergadering van het Comité bijeen.
8. De leden van het Comité hebben recht op de faciliteiten, voorrechten en immuniteiten van deskundigen die een missie uitvoeren voor de Verenigde Naties, zoals vastgelegd in de desbetreffende artikelen van het Verdrag nopens de voorrechten en immuniteiten van de Verenigde Naties.
9. Elke Staat die partij is werkt samen met het Comité en verleent zijn leden bijstand bij de uitvoering van hun mandaat, voor zover de Staat die partij is de taken van het Comité heeft aanvaard.
 Art.    27 .  Niet eerder dan vier jaar en uiterlijk zes jaar na de inwerkingtreding van dit verdrag vindt een conferentie van de staten die partij zijn plaats teneinde het functioneren van het Comité te evalueren en, in overeenstemming met de procedure omschreven in artikel 44, tweede lid, te beslissen of het opportuun is de monitoring van dit verdrag, in overeenstemming met de taken omschreven in de artikelen 28 tot en met 36, over te dragen aan een ander orgaan - zonder mogelijkheden uit te sluiten.
 Art.    28 .  1. In het kader van de bij dit verdrag verleende bevoegdheden werkt het Comité samen met alle relevante organen, kantoren en gespecialiseerde organisaties en fondsen van de Verenigde Naties, met de verdragsorganen in het leven geroepen bij internationale instrumenten, met de bijzondere procedures van de Verenigde Naties en met de relevante regionale intergouvernementele organisaties of organen, alsmede met alle relevante instellingen, instanties of kantoren van staten die zich inzetten voor de bescherming van eenieder tegen gedwongen verdwijning.
2. Bij de uitvoering van zijn mandaat overlegt het Comité met andere verdragsorganen die zijn ingesteld bij betreffende internationale mensenrechteninstrumenten, in het bijzonder het Comité voor de rechten van de mens dat is ingesteld bij het Internationaal Verdrag inzake burgerrechten en politieke rechten, met het oog op het waarborgen van de consistentie van hun observaties en aanbevelingen ter zake.
 Art.    29 .  1. Elke staat die partij is dient binnen twee jaar nadat dit verdrag voor de desbetreffende staat die partij is in werking is getreden, via de secretaris-generaal van de Verenigde Naties, een rapport in bij het Comité over de maatregelen die zijn genomen om zijn verplichtingen uit hoofde van dit verdrag na te komen.
2. De secretaris-generaal van de Verenigde Naties stelt dit rapport ter beschikking aan alle staten die partij zijn.
3. Het Comité bestudeert elk rapport en geeft het commentaar, de opmerkingen of aanbevelingen die het passend acht. De betreffende staat die partij is wordt in kennis gesteld van het commentaar, de opmerkingen of aanbevelingen, en kan er eigener beweging of op verzoek van het Comité op reageren.
4. Het Comité kan de staten die partij zijn tevens verzoeken aanvullende inlichtingen over de uitvoering van dit verdrag te verschaffen.
 Art.    30 .  1. Familieleden van een verdwenen persoon, hun wettelijk vertegenwoordiger, hun raadsman of een door hen aangewezen persoon alsmede elke andere persoon met een rechtmatig belang kunnen bij het Comité, met spoed, een verzoek indienen om opsporing van de verdwenen persoon.
2. Indien het Comité meent dat een verzoek om spoedactie ingediend uit hoofde van het eerste lid van dit artikel :
a) Niet kennelijk ongegrond is,
b) Geen misbruik vormt van het recht op indiening van dergelijke verzoeken,
c) Reeds naar behoren is voorgelegd aan de bevoegde organen van de betrokken Staat die partij is, zoals aan de organen die bevoegd zijn tot onderzoek, wanneer die mogelijkheid bestaat,
d) Niet onverenigbaar is met de bepalingen van dit verdrag, en
e) Dezelfde aangelegenheid niet reeds onderzocht wordt op grond van een andere procedure voor internationaal onderzoek of een andere regeling van vergelijkbare aard,
verzoekt het de betrokken Staat die partij is binnen een door het Comité vastgestelde termijn inlichtingen te verschaffen met betrekking tot de situatie van de gezochte personen.
3. Gelet op de inlichtingen verschaft door de betrokken staat die partij is in overeenstemming met het tweede lid van dit artikel, kan het Comité aanbevelingen doen aan de Staat die partij is, waaronder een verzoek alle nodige maatregelen te nemen, waaronder voorlopige maatregelen, om de desbetreffende persoon te lokaliseren en beschermen in overeenstemming met dit verdrag en het Comité, binnen een omschreven termijn, op de hoogte te stellen van de genomen maatregelen, daarbij de urgentie van de situatie in aanmerking nemend. Het Comité stelt de persoon die het verzoek om spoedactie heeft ingediend op de hoogte van zijn aanbevelingen en, zodra deze beschikbaar zijn, van de inlichtingen die het ontvangt van de Staat.
4. Het Comité zet zijn pogingen samen te werken met de betrokken staat die partij is voort zolang het lot van de gezochte persoon niet opgehelderd is. De persoon die het verzoek heeft ingediend wordt op de hoogte gehouden.
 Art.    31 .  1. Een staat die partij is kan op het tijdstip van de bekrachtiging van dit verdrag of te allen tijde daarna verklaren dat hij de bevoegdheid van het Comité erkent om mededelingen in ontvangst te nemen en te bestuderen van of namens natuurlijke personen die onder zijn rechtsmacht vallen en stellen het slachtoffer te zijn van een schending van de bepalingen van dit verdrag door deze staat die partij is. Het Comité aanvaardt geen mededelingen ten aanzien van een Staat die partij is die een dergelijke verklaring niet heeft afgelegd.
2. Het Comité verklaart een mededeling niet-ontvankelijk, indien :
a) De mededeling anoniem is;
b) De mededeling misbruik vormt van het recht tot indiening van dergelijke mededelingen of onverenigbaar is met de bepalingen van dit verdrag;
c) Dezelfde aangelegenheid reeds onderzocht wordt op grond van een andere procedure voor internationaal onderzoek of een andere regeling van vergelijkbare aard; of indien
d) Nog niet alle relevante beschikbare nationale rechtsmiddelen zijn uitgeput. Deze regel is niet van toepassing indien de toepassing van de rechtsmiddelen onredelijk wordt verlengd.
3. Indien het Comité meent dat de mededeling voldoet aan de vereisten vervat in het tweede lid van dit artikel, brengt het de mededeling over aan de betrokken staat die partij is en verzoekt hem binnen een door het Comité vastgestelde termijn opmerkingen en commentaar te leveren.
4. Na ontvangst van een mededeling en voordat een beoordeling op de merites heeft plaatsgevonden, kan het Comité de betrokken staat die partij is te allen tijde een verzoek ter spoedige overweging doen toekomen om voorlopige maatregelen te nemen die nodig kunnen zijn teneinde mogelijke onherstelbare schade voor de slachtoffers van de beweerde schending te voorkomen. Indien het Comité gebruik maakt van zijn discretionaire bevoegdheid houdt dit geen beoordeling inzake de ontvankelijkheid of de merites van de mededeling in.
5. Het Comité vergadert achter gesloten deuren wanneer het mededelingen uit hoofde van dit artikel onderzoekt. Het stelt de opsteller van een mededeling in kennis van de door de betrokken staat die partij is verschafte antwoorden. Indien het Comité besluit de procedure af te ronden, doet het zijn opvattingen toekomen aan de Staat die partij is en aan de opsteller van de mededeling.
 Art.    32 .  Een Staat die partij is bij dit verdrag kan te allen tijde verklaren dat hij de bevoegdheid van het Comité erkent om mededelingen in ontvangst te nemen en te bestuderen waarin een staat die partij is stelt dat een andere staat die partij is niet voldoet aan zijn verplichtingen uit hoofde van dit verdrag. Het Comité neemt geen mededelingen in ontvangst betreffende een staat die partij is die een dergelijke verklaring niet heeft afgelegd, noch neemt het mededelingen in ontvangst van een staat die partij is die een dergelijke verklaring niet heeft afgelegd.
 Art.    33 .  1. Indien het Comité betrouwbare inlichtingen ontvangt die erop wijzen dat een staat die partij is de bepalingen van dit verdrag ernstig schendt, kan het, na overleg met de betrokken staat die partij is, één of meer van zijn leden verzoeken een bezoek te brengen en onverwijld verslag uit te brengen aan het Comité.
2. Het Comité stelt de betrokken staat die partij is schriftelijk in kennis van zijn voornemen een bezoek te organiseren en vermeldt daarbij de samenstelling van de delegatie en het doel van het bezoek. De staat die partij is doet het Comité binnen een redelijke termijn zijn antwoord toekomen.
3. Naar aanleiding van een met redenen omkleed verzoek van de staat die partij is kan het Comité besluiten zijn bezoek uit te stellen of af te gelasten.
4. Indien de staat die partij is instemt met het bezoek, stellen het Comité en de betrokken staat die partij is tezamen de modaliteiten van het bezoek vast en de staat die partij is voorziet het Comité van alle faciliteiten die nodig zijn voor een succesvolle afronding van het bezoek.
5. Na zijn bezoek doet het Comité de betrokken Staat die partij is zijn opmerkingen en aanbevelingen toekomen.
 Art.    34 .  Indien het Comité inlichtingen ontvangt die zijns inziens gefundeerde aanwijzingen bevatten dat gedwongen verdwijningen wijdverbreid en op systematische wijze plaatsvinden op het grondgebied onder de rechtsmacht van een staat die partij is, kan het, na de betrokken staat die partij is te hebben verzocht om alle relevante informatie over de situatie, de aangelegenheid, via de secretaris-generaal van de Verenigde Naties, met spoed onder de aandacht van de algemene Vergadering van de Verenigde Naties brengen.
 Art.    35 .  1. Het Comité is uitsluitend bevoegd ter zake van gedwongen verdwijningen die zijn aangevangen na de inwerkingtreding van dit verdrag.
2. Indien een staat partij wordt bij dit verdrag na de inwerkingtreding ervan, hebben de verplichtingen van die staat jegens het Comité uitsluitend betrekking op gedwongen verdwijningen die zijn aangevangen na de inwerkingtreding van dit verdrag voor de betrokken staat.
 Art.    36 .  1. Het Comité dient bij de staten die partij zijn en bij de algemene vergadering van de Verenigde Naties een jaarverslag in inzake zijn activiteiten uit hoofde van dit verdrag.
2. Voordat een opmerking over een Staat die partij is in het jaarverslag wordt gepubliceerd, wordt de betrokken staat die partij is in kennis gesteld en krijgt deze een redelijke termijn om te reageren. Een dergelijke staat die partij is kan verzoeken om publicatie van zijn commentaar of opmerkingen in het verslag.
 DEEL III.
 Art.    37 .  Dit verdrag laat onverlet bepalingen die meer bijdragen aan de bescherming van eenieder tegen gedwongen verdwijning en die vervat kunnen zijn in :
a) De wetgeving van een staat die partij is; of
b) Het in die staat geldende internationale recht.
 Art.    38 .  1. Dit verdrag staat open voor ondertekening door alle lidstaten van de Verenigde Naties.
2. Dit verdrag staat open voor bekrachtiging door alle lidstaten van de Verenigde Naties. Akten van bekrachtiging worden neergelegd bij de secretaris-generaal van de Verenigde Naties.
3. Dit verdrag staat open voor toetreding door alle lidstaten van de Verenigde Naties. Toetreding geschiedt door neerlegging van een akte van toetreding bij de secretaris-generaal.
 Art.    39 .  1. Dit verdrag treedt in werking dertig dagen na de datum van neerlegging van de twintigste akte van bekrachtiging of toetreding bij de secretaris-generaal van de Verenigde Naties.
2. Ten aanzien van iedere staat die dit verdrag bekrachtigt of ertoe toetreedt na de neerlegging van de twintigste akte van bekrachtiging of toetreding, treedt dit verdrag in werking dertig dagen na de datum van neerlegging door die staat van zijn akte van bekrachtiging of toetreding.
 Art.    40 .  De secretaris-generaal van de Verenigde Naties stelt alle staten die lid zijn van de Verenigde Naties en alle staten die dit verdrag hebben ondertekend of ertoe zijn toegetreden in kennis van het volgende :
a) Ondertekeningen, bekrachtigingen en toetredingen uit hoofde van artikel 38;
b) De datum van inwerkingtreding van dit verdrag uit hoofde van artikel 39.
 Art.    41 .  De bepalingen van dit verdrag zijn zonder beperking of uitzondering van toepassing op alle delen van federale staten.
 Art.    42 .  1. Elk geschil tussen twee of meer staten die partij zijn inzake de uitlegging of toepassing van dit verdrag dat niet binnen een redelijke termijn door onderhandelingen of door de uitdrukkelijk in dit verdrag voorziene procedures kan worden beslecht, wordt op verzoek van één van hen onderworpen aan arbitrage. Indien de partijen er binnen zes maanden na de datum van het verzoek om arbitrage niet in zijn geslaagd overeenstemming te bereiken over de organisatie van deze arbitrage, kan ieder van deze partijen het geschil voorleggen aan het Internationale Gerechtshof door middel van een verzoek overeenkomstig het Statuut van het Hof.
2. Elke staat kan, op het tijdstip van ondertekening of bekrachtiging van of toetreding tot dit verdrag, verklaren dat hij zich niet gebonden acht door het eerste lid van dit artikel. De andere staten die partij zijn zijn niet gebonden door het eerste lid van dit artikel ten aanzien van een staat die partij is die een dergelijk voorbehoud heeft gemaakt.
3. Een staat die een verklaring heeft afgelegd overeenkomstig het tweede lid van dit artikel, kan deze verklaring te allen tijde intrekken door middel van een kennisgeving aan de secretaris-generaal van de Verenigde Naties.
 Art.    43 .  Dit verdrag laat onverlet de bepalingen van het internationaal humanitair recht, met inbegrip van de verplichtingen van de Hoge Verdragsluitende partijen bij de vier verdragen van Genève van 12 augustus 1949 en de aanvullende protocollen daarbij van 8 juni 1977, evenals de mogelijkheid waarover elke Staat die partij is beschikt om het Internationale Rode Kruis te machtigen penitentiaire inrichtingen te bezoeken in situaties waarop het internationale humanitaire recht niet van toepassing is.
 Art.    44 .  1. Elke staat die partij is bij dit verdrag kan een wijziging voorstellen en deze indienen bij de secretaris-generaal van de Verenigde Naties. De secretaris-generaal deelt de voorgestelde wijziging vervolgens mede aan de staten die partij zijn bij dit verdrag met het verzoek aan te geven of zij een conferentie van de staten die partij zijn verlangen teneinde het voorstel te bestuderen en in stemming te brengen. Indien, binnen vier maanden na de datum van deze mededeling, ten minste een derde van de staten die partij zijn een dergelijke conferentie verlangt, roept de secretaris-generaal de vergadering onder auspiciën van de Verenigde Naties bijeen.
2. Wijzigingen die worden aangenomen door een meerderheid van twee derde van de tijdens de conferentie aanwezige staten die partij zijn en daar hun stem uitbrengen worden ter aanvaarding voorgelegd aan alle staten die partij zijn.
3. Wijzigingen aanvaard in overeenstemming met het eerste lid van dit artikel treden in werking zodra twee derden van de staten die partij zijn bij dit verdrag deze hebben aanvaard in overeenstemming met hun onderscheiden constitutionele procedures.
4. Wanneer wijzigingen van kracht worden, zijn ze bindend voor die staten die partij zijn die de wijzigingen hebben aanvaard; andere staten die partij zijn blijven gebonden door de bepalingen van dit verdrag en eventuele eerdere wijzigingen die zij hebben aanvaard.
 Art.    45 .  1. Dit verdrag, waarvan de Arabische, de Chinese, de Engelse, de Franse, de Russische en de Spaanse tekst gelijkelijk authentiek zijn, wordt neergelegd bij de secretaris-generaal van de Verenigde Naties.
2. De secretaris-generaal van de Verenigde Naties doet voor eensluidende gewaarmerkte afschriften van dit verdrag toekomen aan alle staten bedoeld in artikel 38 van het verdrag.

Aangenomen te New York op 20 december 2006.
 BIJLAGE.
 Art.  N. Lijst der lidstaten

 Staten Datum authentificatie Type instemming Datum instemming Datum interne inwerkingtreding
 ALBANIE 06/02/2007 Bekrachtiging 08/11/2007 23/12/2010
 ALGERIJE 06/02/2007 Onbepaald
 ARGENTINIE 06/02/2007 Bekrachtiging 14/12/2007 23/12/2010
 ARMENIE 10/04/2007 Bekrachtiging 24/01/2011 23/02/2011
 AZERBEIDZJAN 06/02/2007 Onbepaald
 BENIN 19/03/2010 Onbepaald
 BOLIVIA 06/02/2007 Bekrachtiging 17/12/2008 23/12/2010
 BOSNIE EN HERZEGOVINA 06/02/2007 Onbepaald
 BRAZILIE 06/02/2007 Bekrachtiging 29/11/2010 29/12/2010
 BULGARIJE 24/09/2008 Ondertekening
 BURKINA FASO 06/02/2007 Bekrachtiging 03/12/2009 23/12/2010
 BURUNDI 06/02/2007 Onbepaald
 België 06/02/2007 Bekrachtiging 02/06/2011 02/07/2011
 CHILI 06/02/2007 Bekrachtiging 08/12/2009 23/12/2010
 COLOMBIA 27/09/2007 Onbepaald
 COMOREN 06/02/2007 Onbepaald
 CONGO (DEMOCRATISCHE REP.) 06/02/2007 Onbepaald
 COSTA RICA 06/02/2007 Onbepaald
 CUBA 06/02/2007 Bekrachtiging 02/02/2009 23/12/2010
 CYPRUS 06/02/2007 Onbepaald
 DENEMARKEN 25/09/2007 Onbepaald
 DUITSLAND 26/09/2007 Bekrachtiging 24/09/2009 23/12/2010
 ECUADOR 24/05/2007 Bekrachtiging 20/10/2009 23/12/2010
 FINLAND 06/02/2007 Onbepaald
 FRANKRIJK 06/02/2007 Bekrachtiging 23/09/2008 23/12/2010
 GABON 25/09/2007 Bekrachtiging 19/01/2011 18/02/2011
 GHANA 06/02/2007 Onbepaald
 GRENADA 06/02/2007 Onbepaald
 GRIEKENLAND 01/10/2008 Ondertekening
 GUATEMALA 06/02/2007 Onbepaald
 HAITI 06/02/2007 Onbepaald
 HONDURAS 06/02/2007 Bekrachtiging 01/04/2008 23/12/2010
 IERLAND 29/03/2007 Onbepaald
 IJSLAND 01/10/2008 Ondertekening
 INDIA 06/02/2007 Onbepaald
 INDONESIA 27/09/2010 Onbepaald
 IRAK   Toetreding 23/11/2010 23/12/2010
 ITALIE 03/07/2007 Onbepaald
 JAPAN 06/02/2007 Bekrachtiging 23/07/2009 23/12/2010
 KAAPVERDISCHE (EILANDEN) 06/02/2007 Onbepaald
 KAMEROEN 06/02/2007 Onbepaald
 KAZACHSTAN   Toetreding 27/02/2009 23/12/2010
 KENIA 06/02/2007 Onbepaald
 KROATIE 06/02/2007 Onbepaald
 LAOS 29/09/2008 Onbepaald
 LIBANON 06/02/2007 Onbepaald
 LIECHTENSTEIN 01/10/2007 Onbepaald
 LITOUWEN 06/02/2007 Onbepaald
 LUXEMBURG 06/02/2007 Onbepaald
 MACEDONIE (VOORMALIGE JOEGOSLAVISCHE REP.) 06/02/2007 Onbepaald
 MADAGASCAR 06/02/2007 Onbepaald
 MALDIVEN 06/02/2007 Onbepaald
 MALI 06/02/2007 Bekrachtiging 01/07/2009 23/12/2010
 MALTA 06/02/2007 Onbepaald
 MAROKKO 06/02/2007 Onbepaald
 MEXICO 06/02/2007 Bekrachtiging 18/03/2008 23/12/2010
 MOLDAVIE 06/02/2007 Onbepaald
 MONACO 06/02/2007 Onbepaald
 MONGOLIE 06/02/2007 Onbepaald
 MONTENEGRO 06/02/2007 Onbepaald
 MOZAMBIQUE 24/12/2008 Onbepaald
 NEDERLAND 29/04/2008 Bekrachtiging 23/03/2011 22/04/2011
 NIGER 06/02/2007 Onbepaald
 NIGERIA   Toetreding 27/07/2009 23/12/2010
 NOORWEGEN 21/12/2007 Onbepaald
 OOSTENRIJK 06/02/2007 Onbepaald
 PANAMA 25/09/2007 Bekrachtiging 24/06/2011 24/07/2011
 PARAGUAY 06/02/2007 Bekrachtiging 03/08/2010 23/12/2010
 PORTUGAL 06/02/2007 Onbepaald
 ROEMENIE 03/12/2008 Onbepaald
 SAINT VINCENT EN GRENADINES 29/03/2010 Onbepaald
 SAMOA 06/02/2007 Onbepaald
 SENEGAL 06/02/2007 Bekrachtiging 11/12/2008 23/12/2010
 SERVIE 06/02/2007 Bekrachtiging 18/05/2011 17/06/2011
 SIERRA LEONE 06/02/2007 Onbepaald
 SLOVAKIJE 26/09/2007 Onbepaald
 SLOVENIE 26/09/2007 Onbepaald
 SPANJE 27/09/2007 Bekrachtiging 24/09/2009 23/12/2010
 SWAZILAND 25/09/2007 Onbepaald
 TANZANIA 29/09/2008 Onbepaald
 TSJAAD 06/02/2007 Onbepaald
 TUNESIE 06/02/2007 Onbepaald
 UGANDA 06/02/2007 Onbepaald
 URUGUAY 06/02/2007 Bekrachtiging 04/03/2009 23/12/2010
 VANUATU 06/02/2007 Onbepaald
 VENEZUELA 21/10/2008 Onbepaald
 ZWEDEN 06/02/2007 Onbepaald
 ZAMBIA 27/09/2010 Bekrachtiging 04/04/2011 04/05/2011
VERKLARINGEN
- Verklaring bij het artikel 31 :
Het Koninkrijk België verklaart, overeenkomstig artikel 31 van het Verdrag, dat het de bevoegdheid van het Comité voor gedwongen verdwijningen erkent om mededelingen in ontvangst te nemen en te bestuderen van of namens natuurlijke personen die onder zijn rechtsmacht vallen en stellen het slachtoffer te zijn van een schending van de bepalingen van dit Verdrag door het Koninkrijk België.
- Verklaring bij het artikel 32 :
Het Koninkrijk België verklaart, overeenkomstig artikel 32 van het Verdrag, dat het de bevoegdheid van het Comité voor gedwongen verdwijningen erkent om mededelingen in ontvangst te nemen en te bestuderen waarin een Staat die partij is stelt dat een andere Staat die partij is niet voldoet aan zijn verplichtingen uit hoofde van dit Verdrag.