text:
Artikel    1 . Begripsomschrijvingen
Voor de toepassing van deze Overeenkomst,
1. betekent de term " investeerders " :
a) de " onderdanen ", m.a.w. elke natuurlijke persoon die volgens de wetgeving van het Koninkrijk België, het Groothertogdom Luxemburg of de Republiek Ivoorkust beschouwd wordt als een onderdaan van respectievelijk het Koninkrijk België, het Groothertogdom Luxemburg of de Republiek Ivoorkust;
b) de " vennootschappen ", m.a.w. elke rechtspersoon die wordt opgericht in overeenstemming met de wetgeving van het Koninkrijk België, het Groothertogdom Luxemburg of de Republiek Ivoorkust en die zijn maatschappelijke zetel heeft op het grondgebied van respectievelijk het Koninkrijk België, het Groothertogdom Luxemburg of de Republiek Ivoorkust.
2. betekent de term " investeringen " : gelijk welke vorm van activa en elke rechtstreekse of onrechtstreekse inbreng in speciën, in natura of in diensten, die wordt geïnvesteerd of geherinvesteerd in welke economische sector ook.
Als investeringen in de zin van deze Overeenkomst gelden namelijk, maar niet uitsluitend :
a) roerende en onroerende goederen alsook alle andere zakelijke rechten als hypotheken, voorrechten, panden, vruchtgebruik en gelijkaardige rechten;
b) aandelen, winstbewijzen en elke andere vorm van deelneming, zelfs minoritair of onrechtstreeks, in vennootschappen die zijn opgericht op het grondgebied van een der Overeenkomstsluitende Partijen;
c) obligaties, vorderingen en rechten op enige prestatie met economische waarde;
d) auteursrechten, rechten van industriële eigendom, technische procédés, gedeponeerde namen en handelsfondsen;
e) krachtens een eenzijdige verbintenis of een wederkerige overeenkomst, van publiek- of privaatrecht, verleende concessies, met name concessies voor de prospectie, de ontginning of de winning van natuurlijke rijkdommen.
Veranderingen in de rechtsvorm waarin activa en kapitalen zijn geïnvesteerd of geherinvesteerd brengen hun omschrijving als " investering " als bedoeld in deze Overeenkomst niet in het gedrang.
3. betekent de term " inkomsten " : de bedragen welke voortvloeien uit een investering en met name doch niet uitsluitend, winsten, interesten, kapitaalaangroei, dividenden, royalty's of vergoedingen.
4. betekent de term " grondgebied " :
a) wat de Belgisch-Luxemburgse Economische Unie betreft, het grondgebied van het Koninkrijk België en het grondgebied van het Groothertogdom Luxemburg alsook de maritieme gebieden, d.w.z. de gebieden op en onder zee die zich voorbij de territoriale wateren van de betreffende Staat uitstrekken en waarin deze overeenkomstig het internationaal recht, soevereine rechten en rechtsmacht uitoefent met het oog op de opsporing, de winning en het behoud van de natuurlijke rijkdommen;
b) wat de Republiek Ivoorkust betreft, het grondgebied van de Republiek Ivoorkust met inbegrip van zijn territoriale zee, evenals de exclusieve economische zone en het continentaal plat waarin Ivoorkust overeenkomstig het internationaal recht en zijn nationale wetgeving, soevereine rechten uitoefent met het oog op de opsporing en de winning van natuurlijke, biologische en minerale rijkdommen die zich in zee, de zeebedding en de ondergrond daarvan bevinden.
 Art.    2 . Bevordering van de investeringen
1. Elke Overeenkomstsluitende Partij moedigt investeringen op haar grondgebied door investeerders van de andere Overeenkomstsluitende Partij aan en staat deze investeringen toe in overeenstemming met haar wetgeving.
2. Elke Overeenkomstsluitende Partij staat met name het sluiten en uitvoeren van licentiecontracten en van overeenkomsten tot commerciële, administratieve of technische bijstand toe, voor zover deze activiteiten verband houden met de investeringen.
 Art.    3 . Bescherming van de investeringen
1. Alle rechtstreekse of onrechtstreekse investeringen door investeerders van een der Overeenkomstsluitende Partijen genieten op het grondgebied van de andere Overeenkomstsluitende Partij een eerlijke en rechtvaardige behandeling.
2. Onverminderd de maatregelen die noodzakelijk zijn voor de handhaving van de openbare orde, genieten deze investeringen een voortdurende zekerheid en bescherming, met uitsluiting van elke ongerechtvaardigde of discriminatoire maatregel die, in rechte of in feite, het beheer, de instandhouding, het gebruik, het genot of de liquidatie ervan zou kunnen belemmeren.
3. De in het eerste en tweede lid van dit artikel omschreven behandeling en bescherming zijn ten minste gelijk aan die welke de investeerders van een derde Staat genieten en zijn in geen geval minder gunstig dan die welke door het internationaal recht zijn erkend.
4. Deze behandeling en bescherming strekken zich echter niet uit tot de voorrechten die een Overeenkomstsluitende Partij toekent aan investeerders van een derde Staat op grond van haar lidmaatschap van of associatie met een vrijhandelszone, een douane-unie, een gemeenschappelijke markt of iedere andere vorm van regionale economische organisatie.
 Art.    4 . Eigendomberovende of -beperkende maatregelen
1. Elke Overeenkomstsluitende Partij verbindt zich ertoe geen enkele maatregel te treffen tot onteigening of nationalisatie, noch enige andere maatregel die rechtstreeks of onrechtstreeks tot gevolg heeft dat aan de investeerders van de andere Overeenkomstsluitende Partij de hun toebehorende investeringen op haar grondgebied worden ontnomen.
2. Indien om redenen van openbaar nut, nationale veiligheid of nationaal belang, van het bepaalde in lid 1 van dit artikel dient te worden afgeweken, moeten de volgende voorwaarden worden vervuld :
a) de maatregelen worden genomen volgens een wettelijke procedure;
b) ze zijn niet discriminatoir, en
c) ze gaan vergezeld van bepalingen waarbij wordt voorzien in de betaling van een billijke en reële schadeloosstelling.
3. Het bedrag van de schadeloosstelling komt overeen met de werkelijke waarde van de desbetreffende investeringen daags voor het tijdstip waarop deze maatregelen worden getroffen of bekendgemaakt.
De schadeloosstelling wordt betaald in de munt waarin de investering werd gedaan of in elke vrij omwisselbare munt die de investeerder en de Overeenkomstsluitende Partij zijn overeengekomen.
Ze wordt zonder vertraging uitgekeerd en dient vrij te kunnen worden overgemaakt. Ze levert interest op tegen het normale handelstarief vanaf de datum van vaststelling tot de datum van uitbetaling.
4. Wat de in dit artikel behandelde aangelegenheden betreft, verleent elke Overeenkomstsluitende Partij aan de investeerders van de andere Overeenkomstsluitende Partij een behandeling die ten minste gelijk is aan die welke investeerders van de meest begunstigde natie op haar grondgebied genieten, en niet minder gunstig dan die welke het internationaal recht verleent.
 Art.    5 . Aan uitzonderlijke gebeurtenissen toe te schrijven verliezen
De investeerders van een Overeenkomstsluitende Partij waarvan de investeringen schade zouden hebben geleden naar aanleiding van een oorlog of een ander gewapend conflict, een revolutie, een nationale noodtoestand of een opstand op het grondgebied van de andere Overeenkomstsluitende Partij, genieten vanwege deze laatste een behandeling die ten minste gelijk is aan die welke de investeerders van de meest begunstigde natie wordt verleend wat de teruggaven, vergoedingen, compensaties en andere schadeloosstellingen betreft.
 Art.    6 . Overmakingen
1. Elke Overeenkomstsluitende Partij garandeert, overeenkomstig haar wetgeving die op de dag van de overmaking van kracht is, aan de investeerders van de andere Overeenkomstsluitende Partij de vrije overmaking, van en naar haar grondgebied, van alle betalingen in verband met een investering, en inzonderheid van :
a) de bedragen bestemd om de investering tot stand te brengen, te behouden of uit te breiden;
b) de bedragen bestemd voor het nakomen van contractuele verbintenissen, met inbegrip van de bedragen die nodig zijn voor de terugbetaling van leningen, royalty's en andere betalingen voortvloeiend uit licenties, franchises, concessies en andere soortgelijke rechten alsmede de bezoldiging van het geëxpatrieerd personeel;
c) de inkomsten uit investeringen;
d) de opbrengst van een gehele of gedeeltelijke liquidatie van de investeringen, inclusief meerwaarden of verhogingen van het geïnvesteerde kapitaal;
e) de ingevolge artikel 4 betaalde schadeloosstellingen;
2. De onderdanen van een Overeenkomstsluitende Partij die uit hoofde van een investering op het grondgebied van de andere Overeenkomstsluitende Partij mogen werken, is het toegestaan een passend deel van hun bezoldiging over te maken naar hun land van herkomst.
3. Het geld wordt vrij overgemaakt, tegen de wisselkoers die op de datum van overmaking van toepassing is op contante transacties in de gebruikte munt.
4. Elke Overeenkomstsluitende Partij verleent de toelatingen die vereist zijn om de overmaking zonder vertraging uit te voeren, zonder andere lasten dan de gebruikelijke taksen en kosten.
5. De in dit artikel vermelde waarborgen zijn ten minste gelijk aan die welke worden gegeven aan investeerders van de meest begunstigde natie.
 Art.    7 . Subrogatie
1. Indien een der Overeenkomstsluitende Partijen of een van haar openbare instellingen een schadeloosstelling uitkeert aan haar eigen investeerders op grond van een voor een investering verleende waarborg, erkent de andere Overeenkomstsluitende Partij, onder voorbehoud van kennisgeving, dat de rechten en vorderingen van de investeerders zijn overgedragen aan de Overeenkomstsluitende Partij of de openbare instelling.
2. Met betrekking tot de overgedragen rechten kan de andere Overeenkomstsluitende Partij jegens de verzekeraar die in de rechten van de schadeloosgestelde investeerders is getreden, de verplichtingen laten gelden die wettelijk of contractueel op die laatsten rusten.
 Art.    8 . Toepasbare regels
Als een kwestie in verband met de investeringen niet alleen door deze Overeenkomst maar ook door de nationale wetgeving van een Overeenkomstsluitende Partij wordt geregeld of nog door internationale overeenkomsten waarbij de Overeenkomstsluitende Partijen partij zijn of zullen worden, kunnen de investeerders van de andere Overeenkomstsluitende Partij zich beroepen op de bepalingen welke voor hen het gunstigst zijn.
 Art.    9 . Bijzondere overeenkomsten
1. Investeringen waarvoor een bijzondere overeenkomst is gesloten tussen een der Overeenkomstsluitende Partijen en investeerders van de andere Partij, zijn onderworpen aan de bepalingen van deze Overeenkomst en aan die van de bijzondere overeenkomst. Deze laatste kan, in voorkomend geval, voorzien in economische en financiële bepalingen die van de onderhavige Overeenkomst afwijken.
2. Elke Overeenkomstsluitende Partij komt te allen tijde de verbintenissen na die zij ten aanzien van investeerders van de andere Overeenkomstsluitende Partij is aangegaan.
 Art.    10 . Regeling van investeringsgeschillen
1. Elk investeringsgeschil tussen een investeerder van een Overeenkomstsluitende Partij en de andere Overeenkomstsluitende Partij wordt voorgelegd aan de bevoegde rechtbank die tussen de partijen bij het geschil is overeengekomen.
Indien bedoelde bevoegdheid niet bij onderlinge overeenkomst kan worden toegewezen, worden de leden 2 tot 7 van dit artikel toegepast.
2. Van elk investeringsgeschil tussen een investeerder van een Overeenkomstsluitende Partij en de andere Overeenkomstsluitende Partij, wordt schriftelijk kennis gegeven. De kennisgeving gaat vergezeld van een memorandum dat naar behoren is toegelicht door de meest gerede partij.
De partijen dienen er in de mate van het mogelijke naar te streven het geschil in der minne te regelen door onderhandeling en daarbij, indien nodig, deskundig advies in te winnen van een derde, of nog door bemiddeling langs diplomatieke weg tussen de Overeenkomstsluitende Partijen.
3. Wanneer het geschil niet binnen de zes maanden na de kennisgeving in der minne wordt geregeld via een rechtstreeks vergelijk tussen de partijen bij het geschil of door bemiddeling langs diplomatieke weg, wordt het naar keuze van de investeerder voorgelegd aan de bevoegde rechtsmacht van de Staat waar de investering is gedaan, dan wel onderworpen aan internationale arbitrage.
Te dien einde geeft elke Overeenkomstsluitende Partij haar voorafgaande en onherroepelijke toestemming om elk investeringsgeschil aan zodanige arbitrage te onderwerpen. Deze toestemming houdt in dat de Partijen afstand doen van het recht om de uitputting van alle nationale administratieve of rechtsmiddelen te verzoeken.
4. Als internationale arbitrage wordt gevraagd, wordt het geschil naar keuze van de investeerder voorgelegd aan een van de hierna genoemde arbitrageorganen :
een scheidsgerecht ad hoc dat wordt ingesteld overeenkomstig de arbitrageregels van de Commissie van de Verenigde Naties voor Internationaal Handelsrecht (UNCITRAL),
het Internationaal Centrum voor Regeling van Investeringsgeschillen (I.C.S.I.D.), dat is ingesteld krachtens het te Washington op 18 maart 1965 voor ondertekening opengestelde " Verdrag tot regeling van investeringsgeschillen tussen Staten en onderdanen van andere Staten ",
het scheidsgerecht van de Internationale Kamer van Koophandel te Parijs;
het Instituut voor Arbitrage van de Kamer van Koophandel te Stockholm
Indien de arbitrageprocedure op initiatief van een Overeenkomstsluitende Partij wordt aangespannen, verzoekt deze de betrokken investeerder schriftelijk het arbitrageorganisme van zijn keuze, waaraan het geschil zal worden voorgelegd, kenbaar te maken.
5. Geen van de bij een geschil betrokken Overeenkomstsluitende Partijen zal, in enig stadium van de arbitrageprocedure of van de uitvoering van een scheidsrechterlijke uitspraak, als verweer kunnen aanvoeren dat de investeerder die tegenpartij is bij het geschil, een vergoeding ter uitvoering van een verzekeringspolis of van de in artikel 7 van deze Overeenkomst vermelde waarborg heeft ontvangen, die het geheel of een gedeelte van zijn verliezen dekt.
6. Het scheidsgerecht doet uitspraak op grond van het nationaal recht van de Overeenkomstsluitende Partij die partij is bij het geschil en de investering op haar grondgebied heeft, met inbegrip van de regels inzake conflicten tussen wetgevingen, de bepalingen van deze Overeenkomst, de bepalingen van de eventueel gesloten bijzondere overeenkomst met betrekking tot de investering, en de beginselen van het internationaal recht.
7. De arbitragevonnissen zijn definitief en bindend voor de partijen bij het geschil. Elke Overeenkomstsluitende Partij verbindt zich ertoe ze uit te voeren overeenkomstig haar wetgeving.
 Art.    11 . Meest begunstigde natie
In alle aangelegenheden met betrekking tot de behandeling van investeringen genieten de investeerders van de ene Overeenkomstsluitende Partij op het grondgebied van de andere Overeenkomstsluitende Partij de behandeling van meest begunstigde natie.
 Art.    12 . Geschillen tussen de Overeenkomstsluitende Partijen betreffende de uitlegging of toepassing van deze Overeenkomst
1. Elk geschil betreffende de uitlegging of toepassing van deze Overeenkomst moet zo mogelijk langs diplomatieke weg worden geregeld.
2. Wanneer een geschil niet langs diplomatieke weg kan worden beslecht, wordt het voorgelegd aan een gemengde commissie ad hoc bestaande uit vertegenwoordigers van beide Partijen; deze komt op verzoek van de meest gerede Partij bijeen.
3. Indien de bovengenoemde gemengde commissie het geschil niet kan regelen, wordt het op verzoek van een der Overeenkomstsluitende Partijen onderworpen aan een arbitrageprocedure die voor elk geval afzonderlijk op de volgende wijze verloopt :
Elke Overeenkomstsluitende Partij benoemt een scheidsman binnen een tijdvak van twee maanden vanaf de datum waarop een Overeenkomstsluitende Partij de andere Overeenkomstsluitende Partij in kennis heeft gesteld van haar voornemen het geschil aan arbitrage te onderwerpen. Binnen twee maanden na hun benoeming, kiezen de twee scheidsmannen in onderlinge overeenstemming een onderdaan van een derde Staat tot voorzitter van het college van scheidsmannen.
Wanneer de voorgeschreven termijnen niet werden nageleefd, kan een van de Overeenkomstsluitende Partijen de Voorzitter van het Internationale Gerechtshof verzoeken de niet aangewezen scheidsman of scheidsmannen te benoemen.
Indien de Voorzitter van het Internationale Gerechtshof onderdaan is van een Overeenkomstsluitende Partij of van een Staat waarmee een der Overeenkomstsluitende Partijen geen diplomatieke banden heeft, dan wel om een andere reden verhinderd is bedoelde functie uit te oefenen, wordt de Ondervoorzitter van het Internationale Gerechtshof verzocht de benoeming te verrichten.
Indien ook de Ondervoorzitter onderdaan is van een der Overeenkomstsluitende Partijen of van een Staat waarmee een van de Overeenkomstsluitende Partijen geen diplomatieke betrekkingen onderhoudt, dan wel verhinderd is, wordt het in rang hoogste lid van het Gerechtshof dat geen onderdaan is van een der Overeenkomstsluitende Partijen, verzocht de benoeming te verrichten.
4. Het aldus samengestelde college bepaalt zijn eigen procedureregels en doet uitspraak bij meerderheid van stemmen; de uitspraken zijn onherroepelijk en bindend voor de Overeenkomstsluitende Partijen.
5. Iedere Overeenkomstsluitende Partij draagt de kosten van de scheidsman die zij heeft benoemd. De kosten voortvloeiend uit de benoeming van de derde scheidsman en de werkingskosten van het college worden gelijkelijk door de Overeenkomstsluitende Partijen gedragen.
 Art.    13 . Vorige investeringen
Deze Overeenkomst is eveneens van toepassing op de investeringen die vóór de inwerkingtreding ervan werden gedaan door investeerders van een Overeenkomstsluitende Partij op het grondgebied van de andere Overeenkomstsluitende Partij, overeenkomstig haar wetgeving.
 Art.    14 . Inwerkingtreding en duur
1. Deze Overeenkomst treedt in werking een maand na de datum waarop de Overeenkomstsluitende Partijen de akten van bekrachtiging hebben uitgewisseld. Ze blijft van kracht gedurende een tijdvak van tien jaar.
Tenzij een der Overeenkomstsluitende Partijen de Overeenkomst ten minste twaalf maanden voor het verstrijken van de geldigheidstermijn opzegt, wordt ze telkens stilzwijgend verlengd voor een nieuw tijdvak van tien jaar. Elke Overeenkomstsluitende Partij behoudt het recht ze ten minste twaalf maanden voor het einde van een lopende geldigheidstermijn bij kennisgeving op te zeggen.
2. De investeringen die vóór de datum van beëindiging van deze Overeenkomst zijn gedaan, vallen nog gedurende tien jaar, te rekenen vanaf dat tijdstip, onder de toepassing van deze Overeenkomst.
Ten blijke waarvan de ondergetekende vertegenwoordigers, daartoe behoorlijk gemachtigd door hun onderscheiden Regeringen, deze Overeenkomst hebben ondertekend.

Gedaan te Brussel, op 1 april 1999, in twee oorspronkelijke exemplaren in de Nederlandse en de Franse taal, zijnde alle teksten gelijkelijk rechtsgeldig. In geval van verschil in uitlegging is de Franse tekst doorslaggevend.
 BIJLAGE.
 Art.  N. Dit Verdrag is werking getreden op 15 juni 2013.


type: legislation

jurisdiction: Belgium

text:
HOOFDSTUK 1.  - Inleiding
 Definities
 Artikel     1 .
Voor de toepassing van dit Protocol wordt verstaan onder :
a. " Partij ", een Verdragsluitende Partij bij dit Protocol;
b. " culturele goederen ", de culturele goederen zoals omschreven in artikel 1 van het Verdrag;
c. " Verdrag ", het Verdrag inzake de bescherming van culturele goederen in geval van een gewapend conflict, aangenomen te 's-Gravenhage op 14 mei 1954;
d. " Hoge Verdragsluitende Partij ", een Verdragsluitende Partij bij het Verdrag;
e. " versterkte bescherming ", het stelsel van versterkte bescherming ingevoerd krachtens de artikelen 10 en 11;
f. " militair doelwit ", een object dat gelet op de aard, de ligging, de bestemming of de aanwending ervan daadwerkelijk bijdraagt tot de militaire actie en waarvan de totale en gedeeltelijke vernietiging, de inpalming of de neutralisering in dit geval een specifiek militair voordeel biedt;
g. " ongeoorloofd ", uitgeoefend onder dwang of anderszins, in strijd met de toepasselijke regels van het nationaal recht van het bezette grondgebied of van het internationaal recht;
h. " Lijst ", de internationale lijst van culturele goederen onder versterkte bescherming, opgesteld overeenkomstig artikel 27, paragraaf 1, lid b) ;
i. " directeur-generaal ", de directeur-generaal van UNESCO;
j. " UNESCO ", de Organisatie van de Verenigde Naties voor Onderwijs, Wetenschap en Cultuur;
k. " eerste Protocol ", het Protocol inzake de bescherming van culturele goederen in geval van een gewapend conflict, aangenomen te 's-Gravenhage op 14 mei 1954.
 Verhouding tot het Verdrag
 Artikel    2 .
Dit Protocol is een aanvulling op het Verdrag met betrekking tot de verhoudingen tussen de Partijen.
 Toepassingsgebied
 Artikel    3 .
1. Dit Protocol is van toepassing op de situaties bedoeld in artikel 18, paragraaf 1 en 2, van het Verdrag en in artikel 22, paragraaf 1, met uitzondering van de bepalingen die gelden in vredestijd.
2. Indien een van de partijen bij een gewapend conflict niet is gebonden door dit Protocol, blijven de Partijen bij dit Protocol erdoor gebonden in het kader van hun onderlinge betrekkingen. Zij zijn bovendien door dit Protocol gebonden in het kader van hun betrekkingen met een Verdragsluitende Partij die niet gebonden is door dit Protocol, indien zij de bepalingen ervan aanvaardt en zolang zij deze toepast.
 Verhoudingen tussen hoofdstuk 3 en andere bepalingen van het Verdrag en van dit Protocol
 Artikel    4 .
De toepassing van de bepalingen van hoofdstuk 3 van dit Protocol doet geen afbreuk aan :
a. de toepassing van de bepalingen van hoofdstuk I van het Verdrag en van hoofdstuk 2 van dit Protocol;
b. de toepassing van hoofdstuk II van het Verdrag zowel tussen de Partijen bij dit Protocol als tussen een Partij en een Staat die dit Protocol aanvaardt en toepast overeenkomstig artikel 3, paragraaf 2, met dien verstande dat wanneer een cultureel goed zowel onder speciale als onder versterkte bescherming wordt gesteld enkel de bepalingen inzake de versterkte bescherming worden toegepast.
 HOOFDSTUK 2.  - Algemene bepalingen inzake de bescherming
 Veiligstelling van culturele goederen
 Artikel    5 .
De voorbereidende maatregelen die overeenkomstig artikel 3 van het Verdrag in vredestijd zijn genomen met het oog op de veiligstelling van de culturele goederen tegen de voorspelbare gevolgen van een gewapend conflict, bestaan in voorkomend geval in het opmaken van inventarissen, het plannen van spoedeisende maatregelen om goederen te beschermen tegen de risico's van brand of instorting van de gebouwen, het voorbereiden van de verwijdering van roerende culturele goederen of van het aanbrengen van de bescherming in situ van deze goederen, alsook het aanwijzen van bevoegde autoriteiten die verantwoordelijk zijn voor de veiligstelling van de culturele goederen.
 Eerbiediging van de culturele goederen
 Artikel    6 .
Teneinde de eerbiediging van de culturele goederen te waarborgen overeenkomstig artikel 4 van het Verdrag :
a. kan een afwijking op grond van een dwingende militaire noodzaak in de zin van artikel 4, paragraaf 2, van het Verdrag enkel worden ingeroepen voor het voeren van een vijandelijke daad tegen een cultureel goed als en zolang :
i. dit cultureel goed door de betekenis ervan tot een militair doelwit is omgevormd, en
ii. geen andere praktisch mogelijke oplossing bestaat om een militair voordeel te verkrijgen dat overeenstemt met dat opgeleverd door een vijandelijke daad tegen dat doelwit;
b. kan een afwijking op grond van een dwingende militaire noodzaak in de zin van artikel 4, paragraaf 2, van het Verdrag enkel worden ingeroepen om culturele goederen aan te wenden voor doeleinden waardoor zij kunnen worden blootgesteld aan vernietiging of beschadiging als en zolang geen keuze mogelijk is tussen een dergelijke aanwending van de culturele goederen en een andere praktisch mogelijke methode om een gelijkwaardig militair voordeel te verkrijgen;
c. wordt de beslissing een dwingende militaire noodzaak in te roepen enkel genomen door de chef van een formatie waarvan het belang overeenstemt met of groter is dan een bataljon, dan wel door een kleinere formatie wanneer de omstandigheden geen ander optreden mogelijk maken;
d. moet in geval van een aanval gegrond op een beslissing genomen overeenkomstig lid a)  te gepasten tijde en met doeltreffende middelen een waarschuwing worden gegeven, wanneer de omstandigheden zulks mogelijk maken.
 Voorzorgen bij de aanval
 Artikel    7 .
Onverminderd de andere voorzorgen opgelegd krachtens het internationaal humanitair recht bij het voeren van militaire acties, moet iedere partij bij het conflict :
a. alles in het werk stellen wat praktisch mogelijk is om na te gaan of de aan te vallen doelwitten geen culturele goederen zijn die worden beschermd krachtens artikel 4 van het Verdrag;
b. alle praktisch mogelijke voorzorgen nemen met betrekking tot de keuze van de middelen en de methoden van de aanval teneinde de collaterale schade die zou kunnen worden toegebracht aan de culturele goederen beschermd op grond van artikel 4 van het Verdrag te voorkomen en in ieder geval tot het minimum te beperken;
c. zich onthouden van een aanval waarvan kan worden aangenomen dat hij aan de culturele goederen beschermd op grond van artikel 4 van het Verdrag collaterale schade aanbrengt die bovenmatig is in verhouding tot het verwachte concrete en rechtstreekse militaire voordeel;
d. een aanval intrekken of onderbreken als blijkt dat :
i. het doelwit een cultureel goed is beschermd krachtens artikel 4 van het Verdrag;
ii. kan worden verwacht dat hij aan de culturele goederen beschermd krachtens artikel 4 van het Verdrag collaterale schade aanbrengt die bovenmatig is in verhouding tot het verwachte concrete en rechtstreekse militaire voordeel.
 Voorzorgen tegen de gevolgen van de aanvallen
 Artikel    8 .
Voor zover zulks praktisch mogelijk is moeten de Partijen bij het conflict :
a. de roerende culturele goederen verwijderen uit de nabijheid van militaire doelwitten of in situ een passende bescherming bieden;
b. militaire doelwitten in de nabijheid van culturele goederen vermijden.
 Bescherming van de culturele goederen in bezet gebied
 Artikel    9 .
1. Onverminderd de bepalingen van de artikelen 4 en 5 van het Verdrag verbiedt en verhindert elke Partij die het grondgebied van een andere Partij geheel of gedeeltelijk bezet houdt met betrekking tot het bezet gebied :
a. enige ongeoorloofde uitvoer, andere verplaatsing of overdracht van eigendom van culturele goederen;
b. enige archeologische opgraving tenzij deze absoluut vereist is met het oog op de veiligstelling, de registratie of de instandhouding van culturele goederen;
c. enige transformatie of andere aanwending van culturele goederen die beoogt bestanddelen van het cultureel, historisch of wetenschappelijk erfgoed te verbergen of te vernietigen.
2. Enige archeologische opgraving, transformatie of andere aanwending van culturele goederen in een bezet gebied moet geschieden in nauwe samenwerking met de bevoegde nationale autoriteiten van dat grondgebied, tenzij de omstandigheden zulks niet toelaten.
 HOOFDSTUK 3.  - Versterkte bescherming
 Versterkte bescherming
 Artikel    10 .
Een cultureel goed kan onder versterkte bescherming worden gesteld indien het aan de volgende drie voorwaarden voldoet :
a. het betreft een cultureel erfgoed dat van zeer grote betekenis is voor de mensheid;
b. het wordt beschermd door passende nationale, juridische en bestuurlijke maatregelen die de uitzonderlijke culturele en historische waarde ervan erkennen en het hoogste beschermingsniveau waarborgen;
c. het wordt niet voor militaire doeleinden aangewend of ter bescherming van militaire sites en de Partij die de controle erover uitoefent, heeft in een verklaring bevestigd dat het niet aldus niet zal worden aangewend.
 Verlenen van versterkte bescherming
 Artikel    11 .
1. Elke Partij moet aan het Comité een lijst voorleggen van de culturele goederen waarvoor zij voornemens is de versterkte bescherming te verzoeken.
2. De Partij die rechtsmacht heeft of controle uitoefent over een cultureel goed kan verzoeken om inschrijving op de Lijst die wordt opgesteld krachtens artikel 27, paragraaf 1, lid b). Dit verzoek bevat alle vereiste gegevens inzake de criteria bedoeld in artikel 10. Het Comité kan een Partij uitnodigen om de inschrijving van dat cultureel goed op de Lijst te verzoeken.
3. Andere Partijen, het Internationale Blauwe Schild Comité en andere niet-gouvernementele organisaties met passende deskundigheid kunnen een bijzonder cultureel goed aan het Comité aanbevelen. In dergelijke gevallen kan het Comité beslissen een Partij uit te nodigen om de inschrijving van dat cultureel goed op de Lijst te verzoeken.
4. Het verzoek om inschrijving van een cultureel goed dat zich bevindt op een grondgebied waarvan de soevereiniteit of de rechtsmacht wordt opgeëist door meer dan een Partij en de inschrijving van een dergelijk goed doen op geen enkele wijze afbreuk aan de rechten van de partijen bij het geschil.
5. Als het Comité een verzoek om inschrijving op de Lijst heeft ontvangen, stelt het alle Partijen daarvan in kennis. De Partijen kunnen aan het Comité binnen een termijn van zestig dagen hun bezwaren inzake dat verzoek meedelen. Die bezwaren zijn enkel gegrond op de criteria bedoeld in artikel 10, moeten specifiek zijn en ter zake doen. Het Comité onderzoekt die bezwaren en geeft aan de Partij die om inschrijving verzoekt, de gelegenheid te antwoorden alvorens een beslissing te nemen. Als die bezwaren aan het Comité zijn voorgelegd, wordt de beslissing betreffende de inschrijving op de Lijst niettegenstaande artikel 26 genomen met een meerderheid van vier vijfden van de aanwezige leden van het Comité die hun stem hebben uitgebracht.
6. Als het Comité uitspraak doet over een verzoek, moet het het advies inwinnen van gouvernementele en niet-gouvernementele organisaties alsook van individuele deskundigen.
7. De beslissing om de versterkte bescherming te verlenen of te weigeren kan enkel worden gegrond op de criteria bedoeld in artikel 10.
8. In uitzonderlijke omstandigheden, als het Comité tot het besluit is gekomen dat de Partij die om de inschrijving van een cultureel goed op de Lijst verzoekt niet kan voldoen aan het criterium bedoeld in artikel 10, alinea b), kan het beslissen de versterkte bescherming te verlenen voor zover de verzoekende Partij krachtens artikel 32 een verzoek om internationale bijstand indient.
9. Zodra de vijandelijkheden zijn begonnen, kan een partij bij het conflict, gelet op de noodsituatie, door middel van de indiening van een verzoek aan het Comité om de versterkte bescherming verzoeken van de culturele goederen die onder haar rechtsmacht of controle zijn geplaatst. Het Comité bezorgt dit verzoek onverwijld aan alle partijen bij het conflict. In dit geval onderzoekt het Comité onmiddellijk de bezwaren van de betrokken Partijen. De beslissing om voorlopig versterkte bescherming te verlenen wordt zo spoedig mogelijk genomen met een meerderheid van vier vijfden van de leden van het Comité, niettegenstaande de bepalingen van artikel 26. Het Comité kan de versterkte bescherming voorlopig verlenen in afwachting dat de normale procedure ter zake is voltooid, op voorwaarde dat is voldaan aan de criteria bedoeld in artikel 10, lid a) en c).
10. Het Comité verleent de versterkte bescherming aan een cultureel goed zodra het op de lijst is ingeschreven.
11. De directeur-generaal stelt de secretaris-generaal van de Verenigde Naties en alle Partijen onverwijld in kennis van enige beslissing van het Comité om een cultureel goed op de Lijst in te schrijven.
 Onschendbaarheid van de culturele goederen onder versterkte bescherming
 Artikel    12 .
De Partijen bij een conflict verzekeren de onschendbaarheid van de onder versterkte bescherming gestelde culturele goederen door zich te onthouden van aanvallen op die goederen, alsmede van enig aanwending van die goederen of van de onmiddellijke omgeving ervan ter ondersteuning van een militaire actie.
 Verlies van de versterkte bescherming
 Artikel    13 .
1. Een cultureel goed dat onder versterkte bescherming is gesteld, verliest deze bescherming enkel :
a. als deze bescherming wordt opgeschort of opgeheven overeenkomstig artikel 14; of
b. als en zolang het goed door de aanwending ervan een militair doelwit is geworden.
2. In de omstandigheden bedoeld in paragraaf 1, lid b), mag een dergelijk goed enkel worden aangevallen :
a. als die aanval het enige praktisch mogelijke middel is om een einde te maken aan de in paragraaf 1, lid b)  bedoelde aanwending van het goed;
b. als alle praktisch mogelijke voorzorgen met betrekking tot de keuze van de middelen en de methoden van de aanval zijn genomen om aan die aanwending een einde te maken en de schade aan dit cultureel goed te voorkomen of in elk geval tot een minimum te beperken;
c. tenzij de omstandigheden zulks onmogelijk maken gelet op de vereisten van de onmiddellijke wettige verdediging :
(i) wordt het bevel om aan te vallen gegeven op het hoogste niveau van het operationeel commando;
(ii) zijn de vijandelijke strijdkrachten op doeltreffende wijze gewaarschuwd en aangemaand een einde te maken aan de aanwending bedoeld in paragraaf 1, lid b) en;
(iii) wordt aan de vijandelijke strijdkrachten een redelijke termijn toegekend om de situatie te herstellen.
 Opschorting en opheffing van de versterkte bescherming
 Artikel    14 .
1. Wanneer een cultureel goed niet meer beantwoordt aan een van de criteria bedoeld in artikel 10 van dit Protocol, kan het Comité de versterkte bescherming ervan opschorten of opheffen door het van de Lijst te schrappen.
2. In geval van ernstige schendingen van artikel 12 omdat een cultureel goed onder versterkte bescherming wordt aangewend ter ondersteuning van een militaire actie, kan het Comité de versterkte bescherming ervan opschorten. Wanneer deze schendingen voortduren kan het Comité de bescherming van het genoemde goed uitzonderlijk opheffen door het van de Lijst te schrappen.
3. De directeur-generaal stelt de secretaris-generaal van de Verenigde Naties en alle Partijen bij dit Protocol onverwijld in kennis van elke beslissing van het Comité om de versterkte bescherming van een cultureel goed op te schorten of op te heffen.
4. Alvorens een beslissing te nemen, biedt het Comité de Partijen de mogelijkheid hun standpunten te kennen te geven.
 HOOFDSTUK 4.  - Strafrechtelijke aansprakelijkheid en bevoegdheid
 Ernstige schendingen van dit Protocol
 Artikel    15 .
1. Hij die een van de hierna genoemde daden begaat, overtreedt opzettelijk het Verdrag of dit Protocol en pleegt een misdrijf in de zin van dit Protocol :
a. een aanval richten op een cultureel goed onder versterkte bescherming;
b. een cultureel goed onder versterkte bescherming of de onmiddellijke nabijheid aanwenden ter ondersteuning van een militaire actie;
c. de door het Verdrag en dit Protocol beschermde culturele goederen op grote schaal vernietigen of zich toe-eigenen;
d. een aanval richten op een cultureel goed beschermd door het Verdrag en dit Protocol;
e. de diefstal, de plundering of de verduistering van culturele goederen beschermd door het Verdrag en daden van vandalisme tegen de culturele goederen beschermd door het Verdrag.
2. Elke Partij keurt de maatregelen goed die vereist kunnen zijn om overeenkomstig haar nationaal recht de feiten bedoeld in dit artikel strafbaar te stellen en met passende straffen te straffen. Op die wijze voegen de Partijen zich naar de algemene rechtsbeginselen en naar het internationaal recht, inzonderheid naar de regels op grond waarvan de individuele strafrechtelijke aansprakelijkheid wordt uitgebreid tot andere personen dan die welke de daad rechtstreeks hebben begaan.
 Rechtsmacht
 Artikel    16 .
1. Onverminderd de bepalingen van paragraaf 2 neemt elke Partij de vereiste wetgevende maatregelen om in de volgende gevallen haar rechtsmacht te vestigen met betrekking tot de misdrijven bedoeld in artikel 15 :
a. wanneer een dergelijk misdrijf is gepleegd op het grondgebied van die Staat;
b. wanneer de vermoedelijke dader een onderdaan van die Staat is;
c. in geval van de misdrijven bedoeld in artikel 15, paragraaf 1, lid a)  tot c),wanneer de vermoedelijke dader zich op het grondgebied van die Staat bevindt.
2. Met betrekking tot de uitoefening van de rechtsmacht en onverminderd artikel 28 van het Verdrag :
a. doet dit Protocol geen afbreuk aan het opnemen van de individuele strafrechtelijke aansprakelijkheid, aan het uitoefenen van de rechtsmacht krachtens het toepasselijk nationaal en internationaal recht of aan de uitoefening van de rechtsmacht krachtens het internationaal gewoonterecht;
b. met uitzondering van het geval waarin een Staat die geen Partij is bij dit Protocol de bepalingen ervan kan aanvaarden en toepassen overeenkomstig artikel 3, paragraaf 2, zijn de individuele strafrechtelijke aansprakelijkheid van de leden van deze strijdkrachten en de onderdanen van een Staat welke geen Partij is bij dit Protocol, met uitzondering van zijn onderdanen in de strijdkrachten van een Staat die Partij is bij dit Protocol, niet individueel strafrechtelijk aansprakelijk krachtens dit Protocol dat niet voorziet in de verplichting rechtsmacht te vestigen ten aanzien van die personen, noch hen uit te leveren.
 Vervolging
 Artikel    17 .
1. Indien de Partij op het grondgebied waarvan de vermoedelijke dader van een misdrijf bedoeld in artikel 15, lid a) tot c), is aangetroffen betrokkene niet uitlevert, stelt zij zonder enige uitzondering en zonder bovenmatige vertraging de autoriteiten bevoegd voor vervolging in kennis volgens een procedure conform het nationaal recht of, in voorkomend geval, conform de relevante regels van het internationaal recht.
2. Onverminderd, in voorkomend geval, de relevante regels van het internationaal recht wordt iedere persoon ten aanzien van wie krachtens het Verdrag of dit Protocol een procedure is ingesteld, in alle stadia van de procedure een billijke behandeling en een billijk proces gewaarborgd, overeenkomstig het nationaal en internationaal recht. Betrokkene geniet geenszins minder waarborgen dan die welke hem krachtens het internationaal recht zijn toegekend.
 Uitlevering
 Artikel    18 .
1. De misdrijven bedoeld in artikel 15, paragraaf 1, lid a) en c), worden geacht in elk tussen de Partijen voor de inwerkingtreding van dit Protocol gesloten uitleveringsverdrag te zijn begrepen als uitleveringsdelicten. De Partijen verbinden zich ertoe deze misdrijven als uitleveringsdelicten op te nemen in enig uitleveringsverdrag dat tussen hen wordt gesloten.
2. Indien een Partij die uitlevering afhankelijk stelt van het bestaan van een verdrag een verzoek om uitlevering ontvangt van een andere Partij waarmee zij geen uitleveringsverdrag heeft gesloten, kan de aangezochte Partij dit Protocol beschouwen als gerechtelijke grondslag voor uitlevering wegens de misdrijven bedoeld in artikel 15, paragraaf 1, lid a) tot c).
3. De Partijen die uitlevering niet afhankelijk stellen van het bestaan van een verdrag, erkennen de misdrijven bedoeld in artikel 15, paragraaf 1, a) tot c), als uitleveringsdelicten onder de voorwaarden bepaald in de wetgeving van de verzoekende Partij.
4. Indien nodig worden de misdrijven bedoeld in artikel 15, paragraaf 1, lid a) tot c), ter fine van uitlevering tussen Partijen beschouwd als zowel gepleegd op de plaats zij zich hebben voorgedaan als op het grondgebied van de Partijen die hun rechtsmacht hebben gevestigd overeenkomstig artikel 16, paragraaf 1.
 Wederzijdse rechtshulp
 Artikel    19 .
1. De Partijen verlenen elkaar in zo ruim mogelijke mate wederzijdse rechtshulp voor de onderzoeken, de strafrechtsplegingen of de uitleveringsprocedures met betrekking tot de misdrijven bedoeld in artikel 15, daaronder begrepen de wederzijdse rechtshulp met het oog op het verkrijgen van bewijsmateriaal waarover zij beschikken en dat noodzakelijk is voor de rechtspleging.
2. De Partijen komen de verplichtingen na die hen krachtens paragraaf 1 zijn opgelegd in overeenstemming met alle verdragen of akkoorden inzake wederzijdse rechtshulp die tussen hen kunnen bestaan. Bij gebreke van dergelijke verdragen of akkoorden verlenen de Partijen elkaar wederzijdse rechtshulp overeenkomstig hun nationaal recht.
 Weigeringsgronden
 Artikel    20 .
1. Met betrekking tot de vereisten voor uitlevering en voor wederzijdse rechtshulp worden de misdrijven bedoeld in artikel 15, paragraaf 1, lid a) tot c), alsmede in artikel 15 niet beschouwd als politieke delicten, als een met een politiek delict samenhangend feit of als een feit ingegeven door politiek motieven. Bijgevolg kan een verzoek om uitlevering of rechtshulp gegrond op dergelijke misdrijven niet worden geweigerd enkel omdat het een politiek delict, een met een politiek delict samenhangend feit of een feit ingegeven door politieke motieven betreft.
2. Geen bepaling van dit Protocol mag worden uitgelegd als een verplichting tot uitlevering of wederzijdse rechtshulp als de aangezochte Partij ernstige redenen heeft om aan ten nemen dat het verzoek om uitlevering wegens de misdrijven bedoeld in artikel 15, paragraaf 1, lid a) tot c)  of het verzoek om wederzijdse rechtshulp wegens de feiten bedoeld in artikel 15 is ingediend met het doel een persoon te vervolgen of te straffen omwille van zijn ras, zijn godsdienst, zijn nationaliteit, zijn herkomst of zijn politieke overtuiging, dan wel de inwilliging van dat verzoek om een van die redenen schade zou kunnen berokkenen aan de toestand van die persoon.
 Maatregelen betreffende de andere strafbare feiten
 Artikel    21 .
Onverminderd artikel 28 van het Verdrag keurt elke Partij de wetgevende, administratieve of disciplinaire maatregelen goed die noodzakelijk kunnen zijn om een einde te maken aan volgende daden als zij opzettelijk zijn begaan :
a. enige aanwending van culturele goederen in strijd met het Verdrag of met dit Protocol;
b. enige ongeoorloofde uitvoer, andere verplaatsing of overbrenging van eigendom van culturele goederen uit een bezet gebied in strijd met het Verdrag of met dit Protocol.
 HOOFDSTUK 5.  - Bescherming van de culturele goederen in geval van een gewapend conflict dat niet internationaal is
 Gewapende conflicten die niet internationaal zijn
 Artikel    22 .
1. Dit Protocol is van toepassing in geval van een gewapend conflict dat niet internationaal is en plaats heeft op het grondgebied van een van de Partijen.
2. Dit Protocol is niet van toepassing op interne spanningen, binnenlandse onlusten, zoals oproer, geïsoleerde en sporadische gewelddaden en andere soortgelijke daden.
3. Geen bepaling van dit Protocol mag worden ingeroepen teneinde de soevereiniteit van een Staat aan te tasten, dan wel de verantwoordelijkheid van een regering om de openbare orde in de Staat te handhaven of te herstellen of de nationale eenheid en de territoriale integriteit van de Staat met alle wettige middelen te verdedigen.
4. Geen bepaling van dit Protocol vormt een aantasting van het recht van voorrang bij de uitoefening van rechtsmacht van een Partij op het grondgebied waarvan een gewapend conflict zonder internationaal karakter woedt met betrekking tot de schendingen bedoeld in artikel 15.
5. Geen bepaling van dit Protocol mag worden ingeroepen ter verantwoording van rechtstreekse of onrechtstreekse inmenging in het gewapend conflict of in de binnenlandse of buitenlandse aangelegenheden van de Partij op het grondgebied waarvan dit conflict zich voordoet, ongeacht de reden daartoe.
6. De toepassing van dit Protocol op de situatie bedoeld in paragraaf 1 heeft geen invloed op het juridisch statuut van de partijen bij het conflict.
7. UNESCO kan aan de partijen bij het conflict haar diensten aanbieden.
 HOOFDSTUK 6.  - Institutionele aangelegenheden
 Vergadering van de Partijen
 Artikel    23 .
1. De Vergadering van de Partijen wordt bijeengeroepen op hetzelfde tijdstip als de algemene Conferentie van UNESCO en gecoördineerd met de Vergadering van de Hoge Verdragsluitende Partijen indien deze wordt bijeengeroepen door de directeur-generaal van UNESCO.
2. De Vergadering van de Partijen keurt haar huishoudelijk reglement goed.
3. De Vergadering van de Partijen heeft de volgende bevoegdheden :
a. verkiezen van de leden van het Comité overeenkomstig artikel 24, paragraaf 1;
b. goedkeuren van de leidende Beginselen uitgewerkt door het Comité;
c. opstellen van richtlijnen inzake de aanwending van het Fonds door het Comité en daarop controle uitoefenen;
d. onderzoeken van het verslag voorgelegd door het Comité overeenkomstig artikel 27, paragraaf 1, lid d);
e. onderzoeken van enig probleem inzake de toepassing van dit Protocol en naar gelang van het geval aanbevelingen formuleren.
4. De directeur-generaal roept een buitengewone Vergadering van de Partijen bijeen als ten minste een vijfde van de Partijen daarom verzoekt.
 Comité voor de bescherming van de culturele goederen in geval van een gewapend conflict
 Artikel    24 .
1. Een Comité voor de bescherming van de culturele goederen in geval van een gewapend conflict wordt ingesteld. Het Comité bestaat uit twaalf Partijen verkozen door de Vergadering van de Partijen.
2. Het Comité komt een keer per jaar in gewone zitting bijeen en in buitengewone zitting telkens wanneer het Comité zulks nodig acht.
3. Bij de samenstelling van het Comité waken de Partijen over een billijke vertegenwoordiging van de verschillende regio's en culturen in de wereld.
4. De leden van het Comité kiezen hun vertegenwoordigers onder personen die gespecialiseerd zijn in cultureel erfgoed, defensie of internationaal recht en stellen in overleg alles in het werk om erover te waken dat het Comité in zijn geheel de passende bevoegdheden in deze aangelegenheden bundelt.
 Mandaat
 Artikel    25 .
1. De Partijen worden tot lid van het Comité verkozen voor een periode van vier jaar en kunnen slechts een keer onmiddellijk opnieuw worden verkozen.
2. Ongeacht de bepalingen in paragraaf 1, eindigt het mandaat van de helft van de tijdens de eerste verkiezing verkozen leden na afloop van de eerste gewone zitting van de Vergadering van de Partijen volgend op die tijdens welke zij zijn verkozen. Die leden worden na de eerste verkiezing bij lottrekking aangewezen door de voorzitter van voornoemde Vergadering.
 Huishoudelijk reglement
 Artikel    26 .
1. Het Comité keurt zijn huishoudelijk reglement goed.
2. Het quorum bestaat uit de meerderheid van de leden. De beslissingen van het Comité worden genomen met een tweederde meerderheid van de leden die hun stem uitbrengen.
3. De leden nemen niet deel aan de stemming over enige beslissing betreffende de culturele goederen getroffen door een gewapend conflict waarbij zij partij zijn.
 Bevoegdheden
 Artikel    27 .
1. Het Comité heeft de volgende bevoegdheden :
a. de leidende Beginselen voor de toepassing van dit Protocol opstellen;
b. aan culturele goederen versterkte bescherming verlenen, die bescherming opschorten of opheffen en de Lijst van culturele goederen onder versterkte bescherming opstellen, bijwerken en propageren;
c. de toepassing van dit Protocol volgen en controleren en de identificatie van culturele goederen onder versterkte bescherming bevorderen;
d. de verslagen van de Partijen onderzoeken en opmerkingen hieromtrent formuleren, de vereiste preciseringen verkrijgen en zijn eigen verslag over de toepassing van dit Protocol voor de Vergadering van de Partijen opstellen;
e. de verzoeken om internationale bijstand op grond van artikel 32 ontvangen en onderzoeken;
f. over de aanwending van het Fonds beslissen;
g. enige andere bevoegdheid uitoefenen die het Comité kan worden verleend door de Vergadering van de Partijen.
2. Het Comité oefent zijn taken uit in samenwerking met de Directeur-generaal.
3. Het Comité werkt samen met de internationale en nationale gouvernementele en niet-gouvernementele organisaties waarvan de doelstellingen overeenstemmen met die van het Verdrag, met het Eerste Protocol erbij en met dit Protocol. Het Comité kan eminente professionele organisaties uitnodigen om zijn vergaderingen met raadgevende stem bij te wonen teneinde het bij te staan bij de uitoefening van zijn taken, bijvoorbeeld organisaties die formele relaties onderhouden met UNESCO, inzonderheid het Internationale Blauwe Schild Comité (IBSC) en de organen ervan. Vertegenwoordigers van het Internationaal Studiecentrum voor het behoud en de restauratie van culturele goederen (Centrum van Rome) (ICCROM) en van het Internationaal Comité van het Rode Kruis (ICRK) kunnen worden uitgenodigd om die vergaderingen met raadgevende stem bij te wonen.
 Secretariaat
 Artikel    28 .
Het Comité wordt bijgestaan door het Secretariaat van UNESCO dat de documentatie ervan verzorgt, de agenda van de vergaderingen opstelt en de beslissingen uitvoert.
 Het Fonds voor de bescherming van de culturele goederen in geval van een gewapend conflict
 Artikel    29 .
1. Een Fonds wordt opgericht met de volgende doelstellingen :
a. financiële of andere bijstand verlenen ter ondersteuning van de voorbereidende en andere maatregelen die in vredestijd moeten worden genomen, inzonderheid overeenkomstig de artikelen 5, 10, lid b), en 30;
b. financiële of andere bijstand verlenen ter ondersteuning van noodmaatregelen, voorlopige maatregelen of enige andere maatregel tot bescherming van de culturele goederen ten tijde van een gewapend conflict of van herstel onmiddellijk na het einde van de vijandelijkheden, inzonderheid overeenkomstig artikel 8, lid b).
2. Het Fonds is samengesteld uit depositogelden, overeenkomstig de bepalingen van het financieel reglement van UNESCO.
3. Het Fonds wordt uitsluitend aangewend voor de doelstellingen bepaald door het Comité overeenkomstig de richtlijnen bedoeld in artikel 23, paragraaf 3, lid c). Het Comité kan bijdragen aanvaarden die specifiek bestemd zijn voor een programma of bijzonder project tot uitvoering waarvan is beslist door het Comité.
4. De middelen van het Fonds bestaan uit :
a. de vrijwillige bijdragen van de Partijen;
b. de bijdragen, giften of legaten van :
i. andere Staten;
ii. UNESCO of andere organisaties van de Verenigde Naties;
iii. andere intergouvernementele of niet-gouvernementele organisaties;
iv. openbare of particuliere instellingen of particulieren.
c. alle intresten op de geldmiddelen van het Fonds;
d. de opbrengst van inzamelingen en de inkomsten van evenementen ten voordele van het Fonds;
e. alle andere middelen toegelaten krachtens de richtlijnen die van toepassing zijn op het Fonds.
 HOOFDSTUK 7.  - Verspreiding van informatie en internationale bijstand
 Verspreiding
 Artikel    30 .
1. De Partijen stellen alles in het werk om met gepaste middelen, inzonderheid met onderwijs- en informatieprogramma's de bevolking meer waardering en eerbied te doen opbrengen voor de culturele goederen.
2. De Partijen verspreiden dit Protocol op zo ruim mogelijke wijze, zowel in vredestijd als ten tijde van een gewapend conflict.
3. De militaire of burgerlijke autoriteiten die ten tijde van een gewapend conflict verantwoordelijkheid dragen met betrekking tot de toepassing van dit Protocol, moeten de tekst ervan perfect kennen. Naar gelang stellen de Partijen daartoe de volgende handelingen :
a. in hun militaire reglementen richtlijnen en aanwijzingen opnemen inzake de bescherming van de culturele goederen;
b. in samenwerking met UNESCO en de bevoegde gouvernementele en niet-gouvernementele organisaties in vredestijd opleidings- en onderwijsprogramma's uitwerken en uitvoeren;
c. door bemiddeling van de directeur-generaal onderling gegevens uitwisselen inzake de wetten, de bestuurlijke bepalingen en de maatregelen genomen teneinde de leden a)  en b)  uit te voeren;
d. door bemiddeling van directeur-generaal elkaar zo spoedig mogelijk de wetten en de administratieve bepalingen meedelen die zijn uitgewerkt met het oog op de toepassing van dit Protocol.
 Internationale samenwerking
 Artikel    31 .
In geval van ernstige schendingen van dit Protocol, verbinden de Partijen zich ertoe zowel samen op te treden, door toedoen van het Comité, als afzonderlijk, in samenwerking met UNESCO en de Organisatie van de Verenigde Naties overeenkomstig het Handvest van de Verenigde Naties.
 Internationale bijstand
 Artikel    32 .
1. Een Partij kan aan het Comité internationale bijstand vragen ten gunste van culturele goederen onder versterkte bescherming, alsmede bijstand bij de voorbereiding, de uitwerking of de toepassing van de wetten, administratieve bepalingen en maatregelen bedoeld in artikel 10.
2. Een partij bij het conflict die geen Partij is bij dit Protocol maar de bepalingen ervan aanvaardt en toepast als bedoeld in artikel 3, paragraaf 2, kan aan het Comité passende internationale bijstand vragen.
3. Het Comité keurt de bepalingen goed houdende regeling van de indiening van de verzoeken om internationale bijstand en bepaalt welke vorm die hulp kan aannemen.
4. De Partijen worden aangemoedigd om door bemiddeling van het Comité enige vorm van technische bijstand te verlenen aan de Partijen of aan de partijen bij het conflict die daarom verzoeken.
 Medewerking van UNESCO
 Artikel    33 .
1. Een Partij kan een beroep doen op de technische medewerking van UNESCO teneinde de bescherming te organiseren van haar culturele goederen, inzonderheid met betrekking tot de voorbereidende maatregelen die moeten worden genomen met het oog op de veiligstelling van de culturele goederen, de preventieve en organisatorische maatregelen inzake noodsituaties en het opstellen van nationale inventarissen van de culturele goederen, dan wel met betrekking tot enig ander probleem dat volgt uit de toepassing van dit Protocol. UNESCO verleent die medewerking binnen de beperkingen van haar programma en haar mogelijkheden.
2. De Partijen worden aangemoedigd om zowel bilaterale als multilaterale technische bijstand te verlenen.
3. UNESCO is gemachtigd om terzake uit eigen beweging voorstellen te doen aan de Partijen.
 HOOFDSTUK 8.  - Tenuitvoerlegging van het Protocol
 Beschermende mogendheden
 Artikel    34 .
Dit Protocol wordt toegepast met de medewerking van de beschermende mogendheden belast met de behartiging van de belangen van de partijen bij het conflict.
 Verzoeningsprocedure
 Artikel    35 .
1. De beschermende mogendheden verlenen hun goede diensten in alle gevallen waarin zij zulks nuttig achten in het belang van de culturele goederen, inzonderheid in geval van onenigheid tussen de partijen bij het conflict met betrekking tot de toepassing of de uitlegging van de bepalingen van dit Protocol.
2. Te dien einde kan elke beschermende mogendheid op uitnodiging van een Partij, van de directeur-generaal of uit eigen beweging aan de partijen bij het conflict een bijeenkomst van hun vertegenwoordigers voorstellen en in het bijzonder van de autoriteiten belast met de bescherming van culturele goederen, eventueel op het grondgebied van een Staat die geen partij is bij het conflict. De partijen bij het conflict moeten gevolg geven aan de voorstellen betreffende het houden van een bijeenkomst. De beschermende mogendheden leggen de partijen bij het conflict een voorstel ter goedkeuring voor betreffende een persoon behorende tot een Staat die geen partij is bij het conflict of voorgesteld door de directeur-generaal, die wordt uitgenodigd aan deze bijeenkomst deel te nemen in de hoedanigheid van voorzitter.
 Verzoening bij gebrek aan beschermende mogendheden
 Artikel    36 .
1. In geval van een conflict waarin geen beschermende mogendheden zijn aangewezen, kan de directeur-generaal met het oog op de regeling van het geschil zijn goede diensten verlenen of tussenbeide komen met betrekking tot andere vormen van verzoening of bemiddeling.
2. Op uitnodiging van een Partij of van de directeur-generaal kan de voorzitter van het Comité aan de partijen bij het conflict een bijeenkomst van hun vertegenwoordigers voorstellen en in het bijzonder van de autoriteiten belast met de bescherming van de culturele goederen, eventueel op het grondgebied van een Staat die geen partij is bij het conflict.
 Vertalingen en verslagen
 Artikel    37 .
1. De Partijen vertalen dit Protocol naar de officiële talen van hun land en bezorgen deze officiële vertalingen aan de directeur-generaal.
2. Om de vier jaar leggen de Partijen aan het Comité een verslag voor over de uitvoering van dit Protocol.
 Aansprakelijkheid van de Staten
 Artikel    38 .
Geen enkele bepaling van dit Protocol met betrekking tot de strafrechtelijke aansprakelijkheid van individuen heeft invloed op de aansprakelijkheid van de Staten in het internationaal recht, inzonderheid de verplichting tot herstel.
 HOOFDSTUK 9.  - Slotbepalingen
 Talen
 Artikel    39 .
Dit Protocol is opgesteld in de Engelse, Arabische, Chinese, Spaanse, Franse en Russische taal; zijnde de zes teksten gelijkelijk authentiek.
 Ondertekening
 Artikel    40 .
Dit Protocol draagt de datum van 26 maart 1999 en staat te 's-Gravenhage van 17 mei tot 31 december 1999 voor ondertekening open door de Hoge Verdragsluitende Partijen.
 Bekrachtiging, aanvaarding of goedkeuring
 Artikel    41 .
1. Dit Protocol kan worden bekrachtigd, aanvaard of goedgekeurd door de Hoge Verdragsluitende Partijen die het ondertekenen, zulks overeenkomstig hun onderscheidene grondwettelijke procedures.
2. De akten van bekrachtiging, aanvaarding of goedkeuring worden neergelegd bij de directeur-generaal.
 Toetreding
 Artikel    42 .
1. Dit Protocol staat met ingang van 1 januari 2000 open voor toetreding door andere Hoge Verdragsluitende Staten.
2. De toetreding geschiedt door neerlegging van een akte van toetreding bij de directeur-generaal.
 Inwerkingtreding
 Artikel    43 .
1. Dit Protocol treedt in werking drie maanden te rekenen van het tijdstip van de neerlegging van twintig akten van bekrachtiging, aanvaarding of goedkeuring.
2. Daarna treedt dit Protocol ten aanzien van elke Partij in werking drie maanden na de neerlegging van haar akte van bekrachtiging, aanvaarding, goedkeuring of van toetreding.
 Inwerkingtreding in situaties van een gewapend conflict
 Artikel    44 .
In de gevallen bedoeld in de artikelen 18 en 19 van het Verdrag worden de door de partijen bij het conflict voor of na het begin van de vijandelijkheden of van de bezetting neergelegde akten van bekrachtiging, aanvaarding of goedkeuring van dit Protocol of van toetreding tot het Protocol onverwijld van kracht. In die gevallen geschieden de kennisgevingen van de directeur-generaal bedoeld in artikel 46 op de snelste wijze.
 Opzegging
 Artikel    45 .
1. Iedere Partij kan dit Protocol op te zeggen.
2. De directeur-generaal wordt schriftelijk in kennis gesteld van de opzegging.
3. De opzegging wordt van kracht een jaar na de ontvangst van de akte van opzegging. Indien de opzeggende Partij op het tijdstip van het verstrijken van die termijn evenwel betrokken is bij een gewapend conflict, heeft de opzegging geen gevolg tot het einde van de vijandelijkheden en geenszins zolang de culturele goederen niet zijn teruggebracht naar het gebied van herkomst.
 Kennisgevingen
 Artikel    46 .
De directeur-generaal stelt zowel alle Hoge Verdragsluitende Partijen als de Verenigde Naties in kennis van de neerlegging van alle akten van bekrachtiging, aanvaarding, goedkeuring of toetreding bedoeld in de artikelen 41 en 42, evenals van de opzeggingen bedoeld in artikel 45.
 Registratie bij de Verenigde Naties
 Artikel  47.
Overeenkomstig artikel 102 van het Handvest van de Verenigde Naties wordt dit Protocol op verzoek van de Directeur-generaal geregistreerd bij het Secretariaat van de Verenigde Naties.
Ten blijke waarvan de ondergetekenden, daartoe behoorlijk gemachtigd, dit Protocol hebben ondertekend.
Gedaan te 's-Gravenhage, 26 maart 1999, in een enkel exemplaar, dat zal worden neergelegd in het archief van de Verenigde Naties voor Onderwijs, Wetenschap en Cultuur en waarvan voor eensluidend gewaarmerkte afschriften zullen worden verstrekt aan alle Hoge Verdragsluitende Partijen.

Verklaring van België
" Conform artikel 16, § 2, a) van het Protocol en het non-discriminatie beginsel, stelt België alle handelingen strafbaar bedoeld in artikel 15 van voornoemd Protocol, zonder rekening te houden met de uitzondering bedoeld in artikel 16, § 2, b)  ervan ".

Tweede Protocol bij het Verdrag van Den Haag inzake de bescherming van culturele goederen
in geval van een gewapend conflict, ondertekend te Den Haag op 26 maart 1999

 Staten/Organisaties Datum authentificatie Type instemming Datum instemming Datum interne inwerkingtreding
 ALBANIE 26/03/1999 Onbepaald
 ARGENTINIE   Toetreding 07/01/2002 09/03/2004
 ARMENIE 22/10/1999 Bekrachtiging 18/05/2006 18/08/2006
 AZERBEIDZJAN   Bekrachtiging 17/04/2001 09/03/2004
 BAHREIN   Toetreding 26/08/2008 26/11/2008
 BARBADOS   Toetreding 02/10/2008 02/01/2009
 BELARUS 17/12/1999 Bekrachtiging 13/12/2000 09/03/2004
 BOSNIE EN HERZEGOVINA   Toetreding 22/05/2009 22/08/2009
 BRAZILIE   Toetreding 23/09/2005 23/12/2005
 BULGARIJE 15/09/1999 Bekrachtiging 14/06/2000 09/03/2004
 België 26/03/1999 Bekrachtiging 13/10/2010 13/01/2011
 CAMBODJA 26/03/1999 Onbepaald
 CANADA   Toetreding 29/11/2005 28/02/2006
 CHILI   Toetreding 11/09/2008 11/12/2008
 COLOMBIA 31/12/1999 Toetreding 24/11/2010 24/02/2011
 COSTA RICA   Toetreding 09/12/2003 09/03/2004
 CYPRUS 19/08/1999 Bekrachtiging 16/05/2001 09/03/2004
 DOMINICAANSE REPUBLIEK   Toetreding 03/03/2009 03/06/2009
 DUITSLAND 26/03/1999 Bekrachtiging 25/11/2009 25/02/2010
 ECUADOR 29/12/1999 Bekrachtiging 02/08/2004 02/11/2004
 EGYPTE 09/10/1999 Bekrachtiging 03/08/2005 09/03/2004
 EL SALVADOR   Toetreding 27/03/2002 09/03/2004
 EQUATORIAAL GUINEA   Toetreding 19/11/2003 09/03/2004
 ESTLAND 26/03/1999 Goedkeuring 17/01/2005 17/04/2005
 FINLAND 26/03/1999 Aanvaarding 27/08/2004 27/11/2004
 GABON   Toetreding 29/08/2003 09/03/2004
 GEORGIE   Toetreding 13/09/2010 13/12/2010
 GHANA 26/03/1999 Onbepaald
 GRIEKENLAND 26/03/1999 Bekrachtiging 20/04/2005 20/07/2005
 GUATEMALA   Toetreding 04/02/2005 04/05/2005
 HEILIGE STOEL 26/03/1999 Onbepaald
 HONDURAS   Toetreding 26/01/2003 09/03/2004
 HONGARIJE 26/03/1999 Bekrachtiging 26/10/2005 26/01/2006
 INDONESIE 26/03/1999 Onbepaald
 IRAN   Toetreding 24/05/2005 09/03/2004
 ITALIE 26/03/1999 Bekrachtiging 10/07/2009 10/10/2009
 IVOORKUST 26/03/1999 Onbepaald
 JAPAN   Toetreding 10/09/2007 10/12/2007
 JEMEN (ARABISCHE REP.) 26/03/1999 Onbepaald
 JORDANIE   Toetreding 05/05/2009 05/08/2009
 KROATIE 26/03/1999 Bekrachtiging 08/02/2006 08/05/2006
 LIBIE   Toetreding 20/07/2001 09/03/2004
 LITOUWEN   Toetreding 13/03/2002 09/03/2004
 LUXEMBURG 26/03/1999 Bekrachtiging 30/06/2005 09/03/2004
 MACEDONIE (VOORMALIGE JOEGOSLAVISCHE REP.)   Toetreding 19/04/2002 09/03/2004
 MADAGASCAR 26/03/1999 Onbepaald
 MAROKKO 21/12/1999 Onbepaald
 MEXICO   Toetreding 07/10/2003 09/03/2004
 MONTENEGRO   Statenopvolging 26/04/2007 26/07/2007
 NEDERLAND 26/03/1999 Aanvaarding 30/01/2007 30/04/2007
 NICARAGUA   Toetreding 01/06/2001 09/03/2004
 NIGER   Toetreding 16/06/2006 16/09/2006
 NIGERIA 26/03/1999 Bekrachtiging 21/10/2005 21/01/2006
 OMAN 30/06/1999 Onbepaald
 OOSTENRIJK 26/03/1999 Bekrachtiging 01/03/2002 09/03/2004
 PAKISTAN 26/03/1999 Onbepaald
 PANAMA   Toetreding 08/03/2001 09/03/2004
 PARAGUAY   Toetreding 09/11/2004 09/02/2005
 PERU 13/07/1999 Bekrachtiging 24/05/2005 09/03/2004
 QATAR 26/03/1999 Bekrachtiging 04/09/2000 09/03/2004
 ROEMENIE 08/11/1999 Bekrachtiging 07/08/2006 07/11/2008
 SAUDI-ARABIE   Toetreding 06/11/2007 06/02/2008
 SERVIE   Toetreding 02/09/2002 09/03/2004
 SLOVAKIJE   Bekrachtiging 11/02/2004 09/03/2004
 SLOVENIE 22/12/1999 Toetreding 13/04/2004 13/07/2004
 SPANJE   Bekrachtiging 06/07/2001 09/03/2004
 SYRIE 26/03/1999 Onbepaald
 TADZJIKISTAN 26/03/1999 Toetreding 21/02/2006 21/05/2006
 TSJECHISCHE REP.   Toetreding 08/06/2007 08/09/2007
 URUGUAY   Toetreding 03/01/2007 03/04/2007
 ZWEDEN 26/03/1999 Onbepaald
 ZWITSERLAND 26/03/1999 Bekrachtiging 09/07/2004 09/10/2004


text:
Artikel    1 . Definities
Voor de toepassing van dit Verdrag wordt verstaan onder :
Bevoegde overheden van de Verdragsluitende Partijen,
de overheden door elke Verdragsluitende Partij aangewezen voor de uitoefening van dit Verdrag en die vermeld zijn in de bijlage bij dit Verdrag.
Internationale mensenhandel, elke handeling begaan met het oogmerk om :
a) de toegang tot het grondgebied van de Verdragsluitende Partij, de doorreis, het verblijf op of het verlaten van dit grondgebied te vereenvoudigen indien daartoe gebruik wordt gemaakt van dwang, inzonderheid van geweld of bedreiging, of indien een beroep wordt gedaan op bedrog, machtsmisbruik of andere vormen van druk, zodat de persoon geen andere echte of aanvaardbare keuze heeft dan zich daaraan te onderwerpen;
b) een persoon op enigerlei wijze uit te buiten, wetende dat bedoelde persoon het grondgebied van de Verdragsluitende Staat heeft betreden, er op doorreis is of verblijft in de omstandigheden bedoeld onder punt a).
Seksuele uitbuiting van kinderen,
de misdrijven bedoeld in artikel 34 van het Verdrag van de Verenigde Naties inzake de rechten van het Kind van 20 november 1989, daaronder begrepen de productie, de verkoop, het verdelen of andere vormen van handel in pornografisch materiaal waarbij kinderen betrokken zijn, en het bezit van dit soort van materiaal voor persoonlijke doeleinden.
Technische bijstand,
de hulp verstrekt aan politie- en migratiediensten onder de vorm van logistieke steun.
Criminaliteit in verband met kernmateriaal en radioactieve stoffen,
de misdrijven bedoeld in artikel 7, § 1, van het Verdrag inzake externe beveiliging van kernmateriaal, ondertekend te Wenen en te New York op 3 maart 1980.
Witwassen van geld,
de misdrijven bedoeld in artikel 6, paragrafen 1 tot 3 van het Verdrag van de Raad van Europa inzake het witwassen, de opsporing, de inbeslagneming en de confiscatie opbrengsten van misdrijven, opgemaakt te Straatsburg op 8 november 1990.
Georganiseerde criminaliteit,
elke inbreuk gepleegd door een " criminele organisatie " omschreven als een gestructureerde vereniging, van meer dan twee personen die duurt in de tijd, die in overleg optreedt teneinde inbreuken te plegen die worden gestraft met een vrijheidsstraf of met een vrijheidsberovende veiligheidsmaatregel met een maximum van ten minste vier jaar of met een zwaardere straf, waarbij bedoelde inbreuken een doel op zichzelf zijn, dan wel een middel om een vermogensvoordeel te verkrijgen en, in voorkomend geval, de werking van de openbare overheden op onrechtmatige wijze te beïnvloeden.
Persoonsgegevens,
iedere informatie betreffende een geïdentificeerd of identificeerbaar natuurlijke persoon (betrokken persoon); wordt geacht identificeerbaar te zijn een persoon die rechtstreeks of onrechtstreeks kan worden geïdentificeerd, inzonderheid door verwijzing naar een identificatienummer of naar één of meer specifieke kenmerken die eigen zijn aan zijn fysische, fysiologische, psychische, economische, culturele of sociale identiteit.
Verwerking van persoonsgegevens,
elke bewerking of elk geheel van bewerkingen die al dan niet wordt uitgevoerd aan de hand van geautomatiseerde procédés en wordt toegepast op persoonsgegevens zoals het verzamelen, vastleggen, ordenen, bewaren, bijwerken en wijzigen, opvragen, raadplegen, gebruiken, verstrekken door middel van doorzending, verspreiden of op enigerlei andere wijze ter beschikking stellen, samen brengen of met elkaar in verband brengen, alsook het afschermen, uitwissen of vernietigen.
Verdovend middel,
elke substantie, zowel van plantaardige als synthetische oorsprong, die voorkomt in Tabel I of Tabel II van het Enkelvoudig Verdrag inzake verdovende middelen, opgemaakt te New York op 30 maart 1961 en van het Protocol van 25 maart 1972 tot wijziging van het Enkelvoudig Verdrag inzake verdovende middelen van 1961.
Psychotrope stof,
elke substantie, zowel van natuurlijke of synthetische oorsprong, of elk natuurlijk product dat voorkomt in Tabel I, II, III of IV van het Verdrag van 21 februari 1971 inzake psychotrope stoffen.
Illegale handel in verdovende middelen of psychotrope stoffen,
de teelt, de vervaardiging van of sluikhandel in verdovende middelen of psychotrope stoffen die strijdig zijn met de doelstellingen van het Verdrag van 30 maart 1961 inzake verdovende middelen, het Verdrag van 21 februari 1971 inzake psychotrope stoffen of het Verdrag van 20 december 1988 van de Verenigde Naties tegen de sluikhandel in verdovende middelen en psychotrope stoffen.
Dringend verzoek,
een verzoek is dringend indien de naleving van de formele administratieve procedure bij de centrale instanties de preventieve actie of opsporingsactie kan hinderen of schaden.
 Art.    2 . Gebieden waarop wordt samengewerkt
1. Elke Verdragsluitende Partij verbindt zich ertoe om aan de andere Partij de ruimst mogelijke samenwerking te bieden op het stuk van de politiële samenwerking, conform de regels en de voorwaarden vastgesteld in dit Verdrag.
2. De Verdragsluitende Partijen werken bij voorrang samen op het stuk van de voorkoming, de bestrijding en de vervolging van ernstige misdrijven die onder de georganiseerde criminaliteit ressorteren, te weten :
a) misdrijven tegen het leven, de fysieke integriteit en de gezondheid van personen;
b) misdrijven in verband met de illegale productie van en sluikhandel in verdovende middelen, psychotrope stoffen en precursoren;
c) illegale immigratie;
d) proxenetisme, mensenhandel, seksueel misbruik van kinderen;
e) afpersing van geld;
f) diefstal van, sluikhandel en illegale handel in wapens, munitie, springstoffen, radioactief materiaal, kernmateriaal en andere gevaarlijke stoffen;
g) vervalsingen (vervaardiging, namaak, verandering en verdeling) van betaalmiddelen, cheques en waardepapieren;
h) criminaliteit op het stuk van het handelsverkeer en het financieel verkeer;
i) misdrijven tegen goederen, onder meer diefstal van en sluikhandel in kunstwerken en historische voorwerpen, in voorkomend geval daaronder begrepen die welke tot het nationaal patrimonium behoren;
j) diefstal van, sluikhandel en illegale handel in motorvoertuigen en vervalsing en gebruik van vervalste documenten voor voertuigen;
k) diefstal met braak;
l) witwassen van geld.
3. Overeenkomstig het nationaal recht kan de voorrang verleend aan de misdrijven bedoeld in het vorige lid worden gewijzigd door middel van overeenkomsten tussen de bevoegde overheden van de Verdragsluitende Partijen.
 Art.    3 . De samenwerking tussen de Verdragsluitende Partijen heeft tevens betrekking op :
1) opsporing van verdwenen personen en hulp bij identificatie van niet-geïdentificeerde lijken;
2) opsporing op het grondgebied van een Verdragsluitende Partij van voorwerpen gestolen, verdwenen, verduisterd of verloren op het grondgebied van de andere Partij.
 Art.    4 . Middelen van samenwerking
De Verdragsluitende Partijen werken samen op de in de artikelen 2 en 3 bedoelde gebieden en zulks op de volgende wijze :
1) uitwisseling van gegevens over de aangelegenheden die onder de bevoegdheid van de politie- en immigratiediensten ressorteren;
2) uitwisseling van materiaal;
3) technische en wetenschappelijke bijstand, deskundigenonderzoek en levering van gespecialiseerd technisch materiaal;
4) uitwisseling van ervaringen;
5) samenwerking betreffende beroepsopleiding;
6) hulp bij de voorbereiding van de uitvoering van verzoeken om rechtshulp in strafzaken, in voorkomend geval daaronder begrepen de uitgestelde inbeslagneming.
 Art.    5 . Uitwisseling van gegevens
De Verdragsluitende Partijen verlenen elkaar bijstand en voorzien in een nauwe en voortdurende samenwerking. Zij wisselen inzonderheid alle relevante en belangrijke gegevens uit.
Deze samenwerking kan de vorm aannemen van permanent contact via aan te wijzen verbindingsofficieren.
 Art.    6 . 1. De Verdragsluitende Partijen verbinden zich ertoe dat hun politiediensten, overeenkomstig het nationaal recht en binnen de perken van hun bevoegdheden, elkaar bijstand verlenen met het oog op de voorkoming en de opsporing van strafbare feiten, op voorwaarde dat het nationaal recht van de aangezochte Verdragsluitende Partij het verzoek of de uitvoering ervan niet voorbehoudt aan de gerechtelijke instanties.
2. In bijzondere gevallen kan elke Verdragsluitende Partij, overeenkomstig het nationaal recht en zonder daartoe strekkend verzoek, aan de betrokken Verdragsluitende Partij gegevens meedelen die voor laatstgenoemde belangrijk kunnen zijn met het oog op het verlenen van bijstand inzake de voorkoming en de bestrijding van misdrijven bedoeld in artikel 2 van het Verdrag of ter voorkoming van bedreigingen voor de openbare orde en veiligheid van hun Staten.
 Art.    7 . Een gegeven verstrekt door de aangezochte Verdragsluitende Partij kan door de verzoekende Verdragsluitende Partij enkel als bewijsmiddel voor de ten laste gelegde feiten worden gebruikt, na een verzoek om rechtshulp krachtens de toepasbare internationale regels.
 Art.    8 . 1. De verzoeken om bijstand en de antwoorden daarop moeten worden uitgewisseld tussen de centrale organen die door elke Verdragsluitende Partij zijn belast met de internationale politiesamenwerking en immigratie.
Indien het onmogelijk is om het verzoek tijdig in te dienen via voornoemde weg kan het, bij wijze van uitzondering en enkel in dringende gevallen, door de bevoegde autoriteiten van de verzoekende Partij rechtstreeks worden toegezonden aan de bevoegde autoriteiten van de aangezochte Partij en kunnen laatstgenoemden daarop rechtstreeks antwoorden. In deze uitzonderlijke gevallen moet de verzoekende Partij het centrale orgaan die in de aangezochte Verdragsluitende Partij bevoegd is voor internationale samenwerking zo spoedig mogelijk in kennis stellen van het rechtstreekse verzoek en het dringend karakter met redenen omkleden.
2. De aanwijzing door de Verdragsluitende Partijen van de centrale organen belast met de internationale samenwerking en de wijze waarop wederzijdse bijstand wordt verleend, worden geregeld door overeenkomsten tussen de bevoegde overheden van de Verdragsluitende Partijen.
 Art.    9 . De verzoekende bevoegde autoriteit van een Verdragsluitende Partij moet de graad van vertrouwelijkheid waarborgen die de aangezochte bevoegde autoriteit van de andere Verdragsluitende Partij aan de gegevens heeft toegekend. Er wordt gebruik gemaakt van de graden van beveiliging van INTERPOL.
 Art.    10 . 1. De bevoegde overheden van de Verdragsluitende Partijen kunnen voor bepaalde of onbepaalde duur verbindingsofficieren van een Verdragsluitende Partij aan de andere Verdragsluitende Partij detacheren.
2. De detachering van verbindingsofficieren voor bepaalde of onbepaalde duur strekt ertoe de samenwerking tussen de Verdragsluitende Partijen te bevorderen en te versnellen, inzonderheid door afspraken omtrent bijstand
a) in de vorm van gegevensuitwisseling zowel ter voorkoming als ter bestrijding van de criminaliteit;
b) ter zake van de uitvoering van verzoeken om rechtshulp in strafzaken;
c) voor de uitoefening van de taken van de autoriteiten belast met de controle aan de grenzen en de migratie;
d) voor de uitoefening van de taken van de autoriteiten belast met het voorkomen van bedreigingen voor de openbare orde.
3. De taak van de verbindingsofficieren bestaat erin advies en bijstand te verlenen. Zij zijn niet bevoegd om autonoom politiemaatregelen uit te voeren. Ze verstrekken gegevens en voeren hun taken uit in het kader van de instructies die hun worden gegeven door de Verdragsluitende Partij van herkomst en door de Verdragsluitende Partij aan welke zij zijn gedetacheerd. Ze brengen op regelmatige tijdstippen verslag uit bij het centrale orgaan belast met politiesamenwerking van de Verdragsluitende Partij waaraan zij zijn gedetacheerd.
4. De bevoegde overheden van de Verdragsluitende Partijen kunnen overeenkomen dat de verbindingsofficieren van de ene Verdragsluitende Partij gedetacheerd aan derde Staten eveneens de belangen van de andere Verdragsluitende Partij vertegenwoordigen.
 Art.    11 . Bescherming van persoonsgegevens
1. Krachtens dit Verdrag is de verwerking van persoonsgegevens onderworpen aan de respectievelijke nationale wetgevingen van elke Verdragsluitende Partij.
2. Wat de verwerking van persoonsgegevens krachtens dit Verdrag betreft, verbinden de Verdragsluitende Partijen zich ertoe de persoonsgegevens te beschermen volgens de beginselen van het Verdrag van de Raad van Europa van 28 januari 1981 inzake de bescherming van personen ten opzichte van de geautomatiseerde verwerking van persoonsgegevens en van Aanbeveling A (87) 15 van 17 september 1987 van het Comité van Ministers van de Raad van Europa die het gebruik van persoonsgegevens voor politiële doeleinden regelt.
3. Wat de verwerking van de krachtens dit verdrag verstrekte persoonsgegevens betreft, gelden de volgende bepalingen :
a) de ontvangende Verdragsluitende Partij mag de gegevens enkel gebruiken voor de doeleinden waarvoor zij krachtens dit Verdrag mogen worden verstrekt;
b) de gegevens mogen enkel worden gebruikt door de gerechtelijke autoriteiten, diensten en instanties die een taak uitvoeren of een functie bekleden in het kader van de doeleinden omschreven in dit Verdrag, meer bepaald in de artikelen 2 en 3. De Partijen bezorgen elkaar de lijst van de gebruikers;
c) de Verdragsluitende Partij die de gegevens verstrekt moet erop toezien dat zij nauwkeurig en volledig zijn. Zij moet tevens waarborgen dat deze gegevens niet langer worden bewaard dan noodzakelijk is. Indien zij zelf of ten gevolge van een vraag van de betrokken persoon vaststelt dat de verstrekte gegevens onjuist waren of niet hadden mogen worden verstrekt, stelt zij de ontvangende Verdragsluitende Partij daarvan onverwijld in kennis. Laatstgenoemde moet de gegevens verbeteren of vernietigen;
d) een Verdragsluitende Partij mag niet aanvoeren dat een andere Verdragsluitende Partij onjuiste gegevens heeft verstrekt om zich ten opzichte van een benadeeld persoon te onttrekken van de aansprakelijkheid die haar krachtens het nationaal recht is opgelegd;
e) het verstrekken en de ontvangst van persoonsgegevens moeten worden geregistreerd. De Verdragsluitende Partijen sturen elkaar de lijst van de autoriteiten of diensten die gemachtigd zijn om de registratie te raadplegen;
f) de toegang tot de gegevens ressorteert onder het nationaal recht van de Verdragsluitende Partij tot welke de betrokken persoon zich richt. De ontvangende Verdragsluitende Partij kan de gegevens enkel meedelen met de voorafgaande instemming van de Verdragsluitende Partij welke de gegevens heeft verstrekt;
g) de ontvangende Verdragsluitende Partij mag de gegevens enkel gebruiken voor de doeleinden bepaald door de Verdragsluitende Partij die de gegevens verstrekt en onder de voorwaarden opgelegd door die Verdragsluitende Partij.
4. Wat het verstrekken van de persoonsgegevens betreft, zijn bovendien de volgende bepalingen van toepassing :
a) de gegevens mogen enkel worden verstrekt aan politie- en immigratiediensten; de mededeling ervan aan andere instanties die dezelfde doeleinden beogen als bedoelde diensten en autoriteiten en die handelen binnen hetzelfde kader kan enkel geschieden met de voorafgaande instemming van de Verdragsluitende Partij die de persoonsgegevens verstrekt;
b) de ontvangende Verdragsluitende Partij stelt desgewenst de Verdragsluitende Partij die de gegevens verstrekt in kennis van de ontvangst ervan, van het gebruik dat ervan is gemaakt en van de resultaten behaald op grond van de verstrekte gegevens.
5. Overeenkomstig het nationaal recht wijst elke Verdragsluitende Partij een controleautoriteit aan die op haar grondgebied onafhankelijke controle uitoefent op de verwerking van persoonsgegevens op grond van dit Verdrag en nagaat of bedoelde verwerkingen de rechten van de betrokken persoon niet schenden. De controleautoriteiten zijn eveneens bevoegd om de problemen inzake de toepassing en de uitlegging van dit Verdrag te onderzoeken wat de verwerking van persoonsgegevens betreft. Deze controleautoriteiten kunnen overeenkomen om samen te werken in het kader van de opdrachten die hen krachtens dit Verdrag worden opgelegd.
 Art.    12 . Indien persoonsgegevens worden verstrekt door toedoen van de verbindingsofficier bedoeld in artikel 10, is het bepaalde in dit Verdrag eveneens van toepassing.
 Art.    13 . Weigeren van bijstand
Elke Verdragsluitende Partij weigert bijstand in geval van politieke of militaire delicten of indien blijkt dat de bijstand strijdig is met de op haar grondgebied vigerende wettelijke bepalingen.
Elke Verdragsluitende Partij kan bijstand weigeren dan wel aan voorwaarden onderwerpen in geval van met politieke of militaire delicten samenhangende delicten of indien het verlenen van bijstand de soevereiniteit, de veiligheid, de openbare orde of andere essentiële belangen van de Staat zou kunnen bedreigen.
 Art.    14 . Andere vormen van samenwerking
1. De Verdragsluitende Partijen verbinden zich ertoe elkaar bijstand te verlenen op het stuk van beroepsopleiding, alsmede technische bijstand inzake problemen betreffende de werking van de politie.
2. De Partijen verbinden zich ertoe praktische ervaringen uit te wisselen omtrent alle in dit Verdrag bedoelde materies.
3. De wijze waarop wederzijdse bijstand wordt verleend, wordt omschreven in overeenkomsten gesloten tussen de bevoegde overheden van de Verdragsluitende Partijen.
 Art.    15 . Overleg
1. De bevoegde overheden van de Verdragsluitende Partijen kunnen permanente of occasionele werkgroepen oprichten belast met het onderzoek van de gemeenschappelijke problemen betreffende preventie en bestrijding van de criminaliteit bedoeld in artikel 2 en de samenwerking bedoeld in artikel 3 en, in voorkomend geval, met de uitwerking van voorstellen om indien nodig de praktische en technische aspecten van de samenwerking tussen de Verdragsluitende Partijen te verbeteren.
2. De onkosten gemaakt in het kader van de samenwerking worden respectievelijk gedragen door elke Verdragsluitende Partij, behoudens andersluidende bepaling tussen de behoorlijk gemachtigde vertegenwoordigers van de Verdragsluitende Partijen.
3. De bevoegde overheden van de Verdragsluitende Partijen richten een evaluatiegroep op die hen om de drie jaar een verslag voorlegt.
 Art.    16 . Regeling van geschillen
Elk geschil betreffende de uitlegging of de toepassing van dit Verdrag wordt opgelost door een daartoe opgerichte gemengde adviescommissie.
Deze Commissie bestaat uit vertegenwoordigers van beide Verdragsluitende Staten. Zij vergadert op geregelde tijdstippen op verzoek van de ene of de andere Staat of elke keer wanneer zulks noodzakelijk is om de regeling van problemen inzake de uitlegging of de toepassing van dit Verdrag te vergemakkelijken.
 Art.    17 . Slotbepalingen
De bepalingen van dit Verdrag kunnen enkel worden toegepast voor zover zij verenigbaar zijn met het nationaal recht.
Het toezicht op de uitvoering van dit Verdrag geschiedt conform het nationaal recht van elke Verdragsluitende Partij.
 Art.    18 . De Verdragsluitende Partijen geven elkaar schriftelijk kennis van de afhandeling van de grondwettelijke formaliteiten vereist voor de inwerkingtreding van dit Verdrag.
Het Verdrag treedt in werking de eerste dag van de derde maand volgend op de datum van de ontvangst van de laatste kennisgeving.
Dit Verdrag wordt gesloten voor onbeperkte duur. Elke Verdragsluitende Partij kan het Verdrag opzeggen door middel van een schriftelijke kennisgeving die aan de andere Partij wordt gericht. De opzegging treedt in werking zes maanden na de kennisgeving.
 Art.    19 . De Verdragsluitende Partijen kunnen dit Verdrag in gemeen overleg wijzigen. Het initiatief daartoe kan door een van beide Verdragsluitende Partijen worden genomen.
De wijzigingen worden van kracht conform de procedure bedoeld in artikel 18.
Ten blijke waarvan de ondergetekenden, daartoe behoorlijk gemachtigd, dit Verdrag hebben ondertekend.
Gedaan te Boekarest, op 14 april 1999, in twee oorspronkelijke exemplaren, elk in de Roemeense, Nederlandse en Franse taal, de drie teksten zijnde gelijkelijk authentiek.
Voor de Regering van het Koninkrijk België :
De Minister van Binnenlandse Zaken,
L. VAN DEN BOSSCHE
De Minister van Justitie,
T. VAN PARYS
Voor de Regering van de Republiek Roemenië :
De Minister van Binnenlandse Zaken,
C. DUDU IONESCU
 BIJLAGE.
 Art.    N1 . Voor België zijn de bevoegde overheden, ieder wat haar betreft :
- de Minister van Binnenlandse Zaken;
- de Minister van Justitie;
- de Minister van Buitenlandse Zaken.
Voor Roemenië is de bevoegde overheid :
- het Ministerie van Binnenlandse Zaken.
 Art.  N2. Dit Verdrag is op 1 november 2002 in werking getreden.


text:
Artikel    1 . Het uitvoeringsreglement van de eenvormige Beneluxwet inzake tekeningen of modellen wordt als volgt gewijzigd :
1. Artikel 1, tweede lid onder a, wordt vervangen door de volgende bepaling : "een beschrijving in niet meer dan 150 woorden van de kenmerkende eigenschappen van het nieuwe uiterlijk van het voortbrengsel. Indien de deposant kleuren verlangt, kan hij bovendien in de beschrijving de onderdelen van de tekening of het model waarop deze kleuren betrekking hebben, vermelden, behalve indien hij de publicatie in kleur verzoekt;"
2. Artikel 1, vierde lid, wordt vervangen door de volgende bepaling : "Op het formulier dienen in voorkomend geval naam en adres van de gemachtigde, of het in artikel 16, vierde lid, bedoelde correspondentie-adres te worden vermeld."
3. Artikel 4, tweede lid, wordt vervangen door de volgende bepaling : "Indien bij het depot niet aan deze bepalingen is voldaan, stelt de instantie, die het depot heeft ontvangen, de betrokkene hiervan onverwijld in kennis en geeft hem een termijn van drie maanden om hieraan alsnog te voldoen of om in voorkomend geval opmerkingen te maken. Deze termijn kan op verzoek of ambtshalve worden verlengd, zonder dat een tijdvak van zes maanden na de datum van verzending van de eerste kennisgeving wordt overschreden."
4. Artikel 4, derde lid, wordt vervangen door de volgende bepaling : "Indien binnen de gestelde termijn niet is voldaan aan het bepaalde in de artikelen, genoemd in het eerste lid, worden de ontvangen stukken verder buiten behandeling gelaten en worden de ontvangen rechten, verminderd met de helft, terugbetaald. In geval van een meervoudig depot is deze bepaling slechts van toepassing op de niet-geregulariseerde tekeningen of modellen."
5. Artikel 4, vierde lid, wordt vervangen door de volgende bepaling : "In het geval, bedoeld in het tweede lid geldt als dagtekening van het depot de datum van ontvangst van de stukken, bedoeld in artikel 1, eerste lid, onder a, b en c, en artikel 2, eerste lid, onder d, voor wat betreft de rechten voor het depot en van het reproductiemiddel bedoeld in artikel 2, eerste lid, onder a."
6. Artikel 5, tweede lid, wordt vervangen door de volgende bepaling : "De bijzondere verklaring betreffende het recht van voorrang, als bedoeld in artikel 8, vierde lid, van de eenvormige wet, dient te bevatten : de naam en het adres van de deposant, zijn handtekening of die van zijn gemachtigde, in voorkomend geval naam en adres van de gemachtigde of het correspondentie-adres als bedoeld in artikel 16, vierde lid, een aanduiding van de tekening of het model, alsmede de in het eerste lid bedoelde gegevens. Een bewijs van betaling van het in artikel 26, eerste lid, onder f, bedoelde recht dient te zijn bijgevoegd."
7. Artikel 5, vierde lid, wordt vervangen door de volgende bepaling : "Indien niet is voldaan aan het bepaalde in het eerste, tweede en derde lid en in de artikelen 15 en 16, stelt de bevoegde instantie de betrokkene onverwijld daarvan in kennis en geeft hem een termijn van drie maanden om hieraan alsnog te voldoen. Deze termijn kan op verzoek of ambtshalve worden verlengd zonder dat een tijdvak van zes maanden na de datum van verzending van de eerste kennisgeving wordt overschreden."
8. Artikel 11 dient voortaan als volgt te luiden :
"Artikel 11
1. Ieder verzoek tot wijziging van een inschrijving in het register van Benelux-depots dient aan het Benelux-Bureau te worden gericht en het nummer van de inschrijving, de naam en het adres van de houder van de tekening of het model, zijn handtekening of die van zijn gemachtigde en, in voorkomend geval, naam en adres van de gemachtigde of het correspondentie-adres bedoeld in artikel 16, vierde lid, te vermelden. Het verzoek dient van een bewijsstuk te zijn vergezeld, indien het Benelux-Bureau dit wenst.
Indien een zodanig verzoek de inschrijving betreft van een meervoudig depot maar geen betrekking heeft op alle tekeningen of modellen, dient het de nummers te vermelden van de tekeningen of modellen waarom het gaat.
Indien de overdracht of overgang het uitsluitend recht betreft op een of meer tekeningen of modellen die deel uitmaken van een meervoudig depot, wordt dit deel van het depot voortaan beschouwd als een zelfstandig depot.
2. Het uittreksel van de akte waaruit overdracht, andere overgang of licentie, als bedoeld in artikel 13, derde lid, van de eenvormige wet, blijkt dient genoegzaam voor eensluidend gewaarmerkt te zijn, in voorkomend geval door de partijen bij de overeenkomst."
9. Artikel 15, tweede lid, wordt vervangen door de volgende bepaling : "De aan het Benelux-Bureau of de nationale diensten over te leggen stukken kunnen worden verzonden per telefax; zij kunnen eveneens worden overgelegd met behulp van elektronische middelen op een door de Raad van Bestuur vast te stellen wijze."
10. Artikel 15, vierde lid, wordt geschrapt.
11. Artikel 16 dient voortaan als volgt te luiden :
"Artikel 16
1. Iedere handeling bij het Benelux-Bureau of een nationale dienst kan geschieden door tussenkomst van een gemachtigde. Deze moet een woonplaats of zetel hebben binnen het Beneluxgebied en dient een volmacht over te leggen.
2. Het neerleggen van een algemene volmacht bij het Benelux-Bureau of bij een nationale dienst geschiedt overeenkomstig de bepalingen van het toepassingsreglement; aan deze volmacht dient een bewijs van betaling van het recht als bedoeld in artikel 26, eerste lid, onder k, te worden toegevoegd.
3. In de gevallen waarin een gemachtigde is aangewezen, wordt elke mededeling ten aanzien van handelingen waartoe de volmacht strekt, aan hem gericht.
4. Hij, die binnen het Benelux-gebied geen zetel of woonplaats heeft noch een gemachtigde heeft aangewezen, moet aldaar een correspondentie-adres aangeven in de gevallen waarin dit in dit reglement is aangegeven."
12. Artikel 17, tweede lid, wordt vervangen door de volgende bepaling : "Indien binnen de gestelde termijn niet is voldaan aan het in eerste lid bepaalde, worden de ontvangen stukken verder buiten behandeling gelaten en worden de ontvangen rechten en vergoedingen, verminderd met de helft, terugbetaald."
13. Artikel 18 wordt vervangen door de volgende bepaling : "De bijzondere verklaring betreffende de instandhouding van een auteursrecht bedoeld in artikel 21, derde lid, van de eenvormige wet, dient te worden ingediend bij het Benelux-Bureau en dient te bevatten de naam en het adres van de houder, zijn handtekening of die van zijn gemachtigde, in voorkomend geval naam en adres van de gemachtigde of het correspondentie-adres als bedoeld in artikel 16, vierde lid, alsmede het volgnummer van de inschrijving."
14. Artikel 19, eerste lid, wordt vervangen door de volgende bepaling : "Het verzoek tot inschrijving van de vordering tot opeising bedoeld in artikel 5, eerste lid, van de eenvormige wet, dient te bevatten de naam en het adres van degene die de vordering instelt, zijn handtekening of die van zijn gemachtigde en in voorkomend geval, naam en adres van de gemachtigde of het correspondentie-adres als bedoeld in artikel 16, vierde lid, alsmede de naam en het adres van de houder van het depot en het volgnummer van de inschrijving van de akte van het Benelux- of internationaal depot van de betreffende tekening of het betreffende model."
15. Artikel 20, derde lid, wordt vervangen door de volgende bepaling : "Stukken die na sluitingstijd van de dienst zijn bezorgd worden geacht te zijn ontvangen te twaalf uur des avonds van dezelfde dag en op dat uur afgestempeld."
16. Artikel 21, derde lid, wordt vervangen door de volgende bepaling : "In geval van verstoring van de normale postbedeling in een van de Benelux-landen gedurende minstens één van de werkdagen, voorafgaand aan het einde van de termijn bedoeld in de artikelen 4, tweede lid, 5, vierde lid en 17, eerste lid, zullen stukken, binnengekomen bij de terzake bevoegde instantie na afloop van de in voornoemde artikelen bepaalde termijnen, in behandeling genomen worden alsof ze tijdig waren ingediend bij deze instantie, mits redelijkerwijs kan aangenomen worden dat de verstoring van de normale postbedeling de oorzaak is van het na afloop van genoemde termijnen binnenkomen van die stukken."
17. Artikel 22 dient voortaan als volgt te luiden :
"Artikel 22
1. Tegen betaling van de in artikel 26 terzake vastgestelde vergoedingen verschaft het Benelux-Bureau aan belanghebbenden op grondslag van zijn registers inlichtingen en afschriften. De nationale diensten verschaffen uit naam en voor rekening van het Benelux-Bureau dezelfde inlichtingen en afschriften voor zover zij daarover beschikken.
2. Het register kan worden geraadpleegd door middel van een on-line verbinding of in de vorm van een abonnement op een door de Raad van Bestuur vast te stellen wijze.
3. De documenten betreffende de voorrang, bedoeld in artikel 4, onder D, derde lid, van het Verdrag van Parijs worden door het Benelux-Bureau of, in voorkomend geval, door de nationale diensten aan belanghebbenden verschaft tegen betaling van de in artikel 26, vierde lid, onder d, vastgestelde vergoeding.
Een dergelijk document kan slechts worden afgegeven, indien het depot voldoet aan het bepaalde in artikel 1, eerste lid, onder a, b en c en artikel 2, eerste lid, onder d, voor wat betreft de rechten voor het depot."
18. Artikel 26, eerste lid, onder a sub 2, wordt vervangen door de volgende bepaling : "een recht voor de publicatie van de tekening of het model van f 17,- of F 313,- per standaardruimte vast te stellen bij toepassingsreglement, verhoogd met een supplement van f 110,- of F 2.024,- in geval van publicatie in kleur. Een standaardruimte mag niet meer dan twee afbeeldingen bevatten van dezelfde tekening of hetzelfde model;"
19. Artikel 26, eerste lid, onder b sub 5, wordt vervangen door de volgende bepaling : "een recht voor de publicatie van de tekening of het model van f 17,- of F 313,- per standaardruimte vast te stellen bij toepassingsreglement, verhoogd met een supplement van f 110,- of F 2.024,- in geval van publicatie in kleur. Een standaardruimte mag niet meer dan twee afbeeldingen bevatten hetzij van dezelfde tekening of hetzelfde model, hetzij van verschillende tekeningen of modellen uit hetzelfde depot;"
20. Artikel 26, eerste lid, onder h, wordt vervangen door de volgende bepaling : "het recht voor de inschrijving van een licentie met betrekking tot een of tot verscheidene tekeningen of modellen : f 53,- of F 976,- per depot; indien de inschrijving wordt verzocht voor verscheidene depots en de licentie aan dezelfde persoon is verleend : f 26,50,- of F 488,- voor elk volgend depot;"
21. Artikel 26, eerste lid onder i, wordt vervangen door de volgende bepaling : "het recht voor de inschrijving van een wijziging van gemachtigde, waaronder begrepen zijn aanwijzing na inschrijving van het depot, van een naams- of adreswijziging van de houder, de licentiehouder of van een verandering van het correspondentieadres : f 20,- ou F 368,- per depot; indien de inschrijving wordt verzocht voor verscheidene depots : f 10,- of F 184,- voor elk volgend depot."
22. Aan artikel 26, eerste lid, wordt een onderdeel k toegevoegd, luidende : het recht voor het neerleggen van een algemene volmacht : f 64,- of F 1.178,-.
23. Artikel 26, tweede lid, wordt vervangen door de volgende bepaling : "De rechten voor de verschillende hierna vermelde handelingen betreffende internationale depots worden als volgt vastgesteld :
het recht voor de inschrijving van een licentie met betrekking tot een of tot verscheidene tekeningen of modellen : f 53,- of F 976,- per depot; indien de inschrijving wordt verzocht voor verscheidene depots en de licentie aan dezelfde persoon is verleend : f 26,50,- of F 488,- voor elk volgend depot."
24. Artikel 26, vierde lid onder e, wordt geschrapt.
25. Artikel 26, vierde lid onder f, wordt vervangen door de volgende bepaling : "e. herstel na de inschrijving op verzoek van de houder van het depot van aan hemzelf te wijten schrijffouten : f 20,- of F 368,- per depot; indien het herstel verscheidene depots betreft : f 10,- of F 184,- voor elk volgend depot."
26. In artikel 26 wordt een nieuw lid 6 ingevoegd, luidende : "De Raad van Bestuur stelt de hoogte vast van de vergoedingen voor handelingen die niet voorzien zijn in dit uitvoeringsreglement."
27. In artikel 26 wordt een nieuw lid 7 ingevoegd, luidende : "De Raad van Bestuur neemt elke andere maatregel verband houdende met de invoering van de EURO."
28. Artikel 30 dient voortaan als volgt te luiden :
"Artikel 30
1. De Raad van Bestuur kan de in dit reglement vastgestelde tarieven aanpassen, rekening houdende met de toename van de lopende uitgaven van het Benelux-Bureau. De aanpassing kan slechts eenmaal per jaar plaatsvinden.
2. De nieuwe tarieven worden in het Staatsblad van elk van de Beneluxlanden en in het Benelux-Modellenblad bekendgemaakt; zij treden in werking op de door de raad van bestuur vastgestelde datum, doch niet eerder dan die van de laatste bekendmaking in een Staatsblad."
 Art.  2. Dit Protocol treedt in werking met ingang van 1 januari 1999.
Ten blijke waarvan de ondergetekenden, daartoe behoorlijk gemachtigd, dit Protocol hebben ondertekend.
Gedaan te Brussel, op 13 april 1999, in drievoud, in de Nederlandse en de Franse taal, zijnde beide teksten gelijkelijk authentiek.
Voor de Regering van het Koninkrijk België :
E. DERYCKE
Voor de Regering van het Groothertogdom Luxemburg :
J. F. POOS
Voor de Regering van het Koninkrijk der Nederlanden :
Jhr. Mr. E. ROELL