text:
HOOFDSTUK 1.  - Algemene bepaling
 Artikel     1 . Deze wet regelt een aangelegenheid als bedoeld in artikel 74 van de Grondwet.
 HOOFDSTUK 2.  -Volksgezondheid, Veiligheid van de Voedselketen en Leefmilieu
 Afdeling 1.  - Wijzigingen van de programmawet (I) van 24 december 2002
 Art.    2 . Artikel 303 van de programmawet (I) van 24 december 2002, gewijzigd bij de wet van 25 december 2017, wordt opgeheven.
 Art.    3 . Artikel 2 heeft uitwerking met ingang van 1 januari 2019.
 Afdeling 2.  - Wijziging van de wet van 17 maart 1993 betreffende de oprichting van een Begrotingsfonds voor de productie en de bescherming van planten en plantaardige producten
 Art.    4 . Artikel 7/1 van de wet van 17 maart 1993 betreffende de oprichting van een Begrotingsfonds voor de productie en de bescherming van planten en plantaardige producten, ingevoegd bij de wet van 16 december 2015, wordt vervangen als volgt:
"Art. 7/1. De invordering van de aan het Fonds verschuldigde bedragen en hun verhoging wordt verzekerd door de administratie van de Federale Overheidsdienst Financiën, belast met de inning en de invordering van niet-fiscale schuldvorderingen overeenkomstig de artikelen 3 en volgende van de domaniale wet van 22 december 1949.
Na aftrek van de eventuele kosten worden de door de voornoemde administratie ingevorderde bedragen overgemaakt aan de Federale Overheidsdienst Volksgezondheid, Veiligheid van de Voedselketen en Leefmilieu.".
 Art.    5 . Artikel 4 heeft uitwerking met ingang van 1 januari 2019.
 Afdeling 3.  - Bekrachtiging van de artikelen 1 en 2 van het koninklijk besluit van 17 mei 2018 tot wijziging van het koninklijk besluit van 5 december 2004 tot vaststelling van de door de aardappelproducenten verschuldigde tijdelijke crisisbijdragen voor het vergoeden van verliezen ingevolge maatregelen tegen schadelijke organismen
 Art.    6 . De artikelen 1 en 2 van het koninklijk besluit van 17 mei 2018 tot wijziging van het koninklijk besluit van 5 december 2004 tot vaststelling van de door de aardappelproducenten verschuldigde tijdelijke crisisbijdragen voor het vergoeden van verliezen ingevolge maatregelen tegen schadelijke organismen, worden bekrachtigd met ingang van 8 juni 2018, datum van hun inwerkingtreding.
 Afdeling 4.  - Wijziging van de wet van 23 maart 1998 betreffende de oprichting van een Begrotingsfonds voor de gezondheid en de kwaliteit van de dieren en de dierlijke producten
 Art.    7 . In de wet van 23 maart 1998 betreffende de oprichting van een Begrotingsfonds voor de gezondheid en de kwaliteit van de dieren en de dierlijke producten wordt een artikel 3/1 ingevoegd, luidende:
"Art. 3/1. Onverminderd artikel 4, kan de Koning de voorwaarden en criteria vaststellen waaraan de interventies van het Begrotingsfonds voor de gezondheid en de kwaliteit van dieren en dierlijke producten moeten voldoen in het geval van steun met betrekking tot artikel 107, leden 2 b) en 3 c), van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie."
 Art.    8 . Artikel 7 treedt in werking de dag waarop het in het Belgisch Staatsblad wordt bekendgemaakt.
 Art.    9 . In dezelfde wet wordt een artikel 20/1 ingevoegd, luidende:
"Art.20/1. De invordering van de aan het Fonds verschuldigde bedragen en hun verhoging wordt verzekerd door de administratie van de Federale Overheidsdienst Financiën, belast met de inning en de invordering van niet-fiscale schuldvorderingen overeenkomstig de artikelen 3 en volgende van de domaniale wet van 22 december 1949.
Na aftrek van de eventuele kosten worden de door de voornoemde administratie ingevorderde bedragen overgemaakt aan de Federale Overheidsdienst Volksgezondheid, Veiligheid van de Voedselketen en Leefmilieu.''.
 Art.    10 . Artikel 9 heeft uitwerking met ingang van 1 januari 2019.
 HOOFDSTUK 3.  - Uitvoering van Verordening (EU) 2016/679 van 27 april 2016 van het Europees Parlement en de Raad betreffende de bescherming van natuurlijke personen in verband met de verwerking van persoonsgegevens en betreffende het vrije verkeer van die gegevens en tot intrekking van richtlijn 95/46/EG
 Afdeling 1.  - Wijziging van de wet van de 4 februari 2000 houdende oprichting van het Federaal Agentschap voor de Veiligheid van de Voedselketen
 Art.    11 . In artikel 4, § 3, van de wet van 4 februari 2000 houdende oprichting van het Federaal Agentschap voor de Veiligheid van de Voedselketen wordt de bepaling onder 5°, gewijzigd bij de wet van 22 december 2003, vervangen als volgt:
"5° de verwerking, met name de inzameling, de ordening, het beheer, de archivering en de verspreiding van alle informatie met inbegrip van de persoonsgegevens met betrekking tot haar opdracht. Het Agentschap kan de gegevens aan de gewestelijke overheden overmaken die voor de uitvoering van hun reglementaire opdrachten noodzakelijk zijn;".
 Art.    12 . In dezelfde wet wordt een artikel 4/1 ingevoegd, luidende:
"Art. 4/1. § 1. In afwijking van de artikelen 13 en 14 van Verordening (EU) 2016/679 van 27 april 2016 van het Europees Parlement en de Raad betreffende de bescherming van natuurlijke personen in verband met de verwerking van persoonsgegevens en betreffende het vrije verkeer van die gegevens en tot intrekking van Richtlijn 95/46/EG (algemene verordening gegevensbescherming), om de doelstellingen van algemeen belang van de veiligheid van de voedselketen te waarborgen, en voor zover artikel 14, § 5, d), in het specifieke geval niet kan worden ingeroepen, kan het recht op informatie worden uitgesteld, beperkt of geweigerd voor wat betreft verwerkingen van persoonsgegevens waarvan het Agentschap de verwerkingsverantwoordelijke is.
De in het eerste lid bedoelde verwerkingen zijn deze die de voorbereiding, de organisatie, het beheer en de opvolging van de door het Agentschap gevoerde onderzoeken, met inbegrip van de procedures voor de eventuele toepassing van een administratieve geldboete of administratieve sanctie door de bevoegde diensten, tot doel hebben.
Onverminderd de bewaring noodzakelijk voor de verdere verwerking met het oog op archivering in het algemeen belang, wetenschappelijk of historisch onderzoek of statistische doeleinden, worden de persoonsgegevens die voortkomen uit de in het eerste lid bedoelde afwijking niet langer bewaard dan noodzakelijk voor de doeleinden waarvoor zij worden verwerkt, met een maximum bewaringstermijn die één jaar na de definitieve beëindiging van de administratieve en jurisdictionele procedures en rechtsmiddelen die voortvloeien uit de beperking van de rechten van de betrokkene bedoeld in het eerste lid.
§ 2. Deze afwijkingen gelden gedurende de periode waarin de betrokkene het voorwerp uitmaakt van een controle of een onderzoek of de daarmee verband houdende voorbereidende werkzaamheden uitgevoerd door het Agentschap in het kader van de uitvoering van zijn wettelijke opdrachten alsook gedurende de periode waarin het Agentschap de stukken behandelt om de vervolgingen hieromtrent in te stellen.
Deze afwijkingen gelden voor zover de toepassing van dit recht nadelig is voor de controle, het onderzoek of de voorbereidende werkzaamheden, of het geheim van het strafonderzoek of de veiligheid van personen dreigt te schenden.
De duur van de voorbereidende werkzaamheden, bedoeld in paragraaf 2, tweede lid, gedurende dewelke de artikelen 13 en 14 van de algemene verordening gegevensbescherming niet van toepassing zijn, mag niet meer bedragen dan één jaar vanaf de ontvangst van een verzoek betreffende het meedelen van de te verstrekken informatie in toepassing van deze artikelen 13 en 14.
De beperking bedoeld in paragraaf 1, eerste lid, heeft geen betrekking op gegevens die losstaan van het voorwerp van het onderzoek dat of van de controle die het uitstel, weigering of beperking van informatie rechtvaardigt.
§ 3. Bij ontvangst van een verzoek betreffende het meedelen van de te verstrekken informatie bedoeld in paragraaf 2, derde lid, bevestigt de functionaris voor gegevensbescherming van de verwerkingsverantwoordelijke, zijnde het Agentschap, de ontvangst hiervan.
De functionaris voor gegevensbescherming van de verwerkingsverantwoordelijke, zijnde het Agentschap, informeert de betrokkene schriftelijk, onverwijld, en in ieder geval binnen één maand na de ontvangst van het verzoek, over ieder uitstel, iedere weigering of iedere beperking van informatie, alsook over de redenen voor dit uitstel, deze weigering of deze beperking. Die redenen voor het uitstel, de weigering of de beperking kunnen achterwege worden gelaten wanneer de verstrekking daarvan één van de doelstellingen genoemd in paragraaf 2, tweede lid, zou ondermijnen. Afhankelijk van de complexiteit van de verzoeken en van het aantal verzoeken kan die termijn indien nodig met nog eens twee maanden worden verlengd. De functionaris voor gegevensbescherming van de verwerkingsverantwoordelijke, zijnde het Agentschap, stelt de betrokkene binnen één maand na ontvangst van het verzoek in kennis van deze verlenging en van de redenen van het uitstel.
De functionaris voor gegevensbescherming van de verwerkingsverantwoordelijke, zijnde het Agentschap, informeert de betrokkene over de mogelijkheden om een klacht in te dienen bij de Gegevensbeschermingsautoriteit en om een jurisdictioneel beroep in te stellen.
Wanneer het Agentschap gebruik heeft gemaakt van de uitzondering bepaald bij paragraaf 1, eerste lid, en met uitzondering van de situaties bedoeld in het vijfde en zesde lid van paragraaf 3, wordt de uitzonderingsregel onmiddellijk opgeheven na de afsluiting van de controle of van het onderzoek. De functionaris voor gegevensbescherming van de verwerkingsverantwoordelijke, zijnde het Agentschap, brengt de betrokkene hiervan onverwijld op de hoogte.
Wanneer een dossier wordt overgemaakt aan een gerechtelijke overheid, worden de rechten van de betrokkene pas hersteld na machtiging door de gerechtelijke overheid of nadat de gerechtelijke fase is beëindigd, en, in voorkomend geval, nadat de bevoegde dienst voor administratieve geldboeten een beslissing heeft genomen. Evenwel mogen inlichtingen die werden ingewonnen tijdens de uitoefening van plichten voorgeschreven door de rechterlijke overheid slechts worden meegedeeld mits uitdrukkelijke machtiging van deze laatste.
Wanneer een dossier wordt overgemaakt aan een administratie, of aan de bevoegde instelling om over de bevindingen van het onderzoek te beslissen, worden de rechten van de betrokkene hersteld. In voorkomend geval kunnen deze beperkingen wel blijven gelden op grond van regelingen die bij wet, decreet of ordonnantie zijn ingesteld voor de andere administratie of instelling.".
 Art.    13 . In dezelfde wet wordt een artikel 4/2 ingevoegd, luidende:
"Art. 4/2. § 1. In afwijking van artikel 15 van Verordening (EU) 2016/679 van 27 april 2016 van het Europees Parlement en de Raad betreffende de bescherming van natuurlijke personen in verband met de verwerking van persoonsgegevens en betreffende het vrije verkeer van die gegevens en tot intrekking van Richtlijn 95/46/EG (algemene verordening gegevensbescherming), om de doelstellingen van algemeen belang van de veiligheid van de voedselketen te waarborgen, kan het recht op inzage van de hem betreffende persoonsgegevens geheel of gedeeltelijk worden uitgesteld, beperkt of geweigerd voor wat betreft verwerkingen van persoonsgegevens waarvan het Agentschap de verwerkingsverantwoordelijke is.
De in het eerste lid bedoelde verwerkingen zijn deze die de voorbereiding, de organisatie, het beheer en de opvolging van de door het Agentschap gevoerde onderzoeken, met inbegrip van de procedures voor de eventuele toepassing van een administratieve geldboete of administratieve sanctie door de bevoegde diensten, tot doel hebben.
Onverminderd de bewaring noodzakelijk voor de verdere verwerking met het oog op archivering in het algemeen belang, wetenschappelijk of historisch onderzoek of statistische doeleinden, worden de persoonsgegevens die voortkomen uit de in het eerste lid bedoelde afwijking niet langer bewaard dan noodzakelijk voor de doeleinden waarvoor zij worden verwerkt, met een maximum bewaringstermijn die één jaar na de definitieve beëindiging van de administratieve en jurisdictionele procedures en rechtsmiddelen uit hoofde van de beperking van de rechten van de betrokkene bedoeld in het eerste lid en, in voorkomend geval, de integrale betaling van alle bedragen die hiermee verband houden, niet mag overschrijden.
§ 2. Deze afwijkingen gelden gedurende de periode waarin de betrokkene het voorwerp uitmaakt van een controle of een onderzoek of de daarmee verband houdende voorbereidende werkzaamheden uitgevoerd door het Agentschap in het kader van de uitvoering van zijn wettelijke opdrachten alsook gedurende de periode waarin het Agentschap de stukken behandelt om de vervolgingen hieromtrent in te stellen.
Deze afwijkingen gelden voor zover de toepassing van dit recht nadelig is voor de controle, of het onderzoek of de voorbereidende werkzaamheden, het geheim van het strafonderzoek of de veiligheid van personen dreigt te schenden.
De duur van de voorbereidende werkzaamheden, bedoeld in paragraaf 2, tweede lid, gedurende dewelke artikel 15 van de algemene verordening gegevensbescherming niet van toepassing is, mag niet meer bedragen dan één jaar vanaf de ontvangst van het verzoek dat is ingediend in toepassing van artikel 15.
De beperking bedoeld in paragraaf 1, eerste lid, heeft geen betrekking op de gegevens die losstaan van het voorwerp van het onderzoek dat of van de controle die het uitstel, weigering of beperking van inzage rechtvaardigt.
§ 3. Bij ontvangst van een verzoek tot inzage bevestigt de functionaris voor gegevensbescherming van de verwerkingsverantwoordelijke, zijnde het Agentschap, de ontvangst hiervan.
De functionaris voor gegevensbescherming van de verwerkingsverantwoordelijke, zijnde het Agentschap, informeert de betrokkene schriftelijk, onverwijld, en in ieder geval binnen één maand na de ontvangst van het verzoek, over ieder uitstel, iedere weigering of iedere beperking van zijn recht op inzage van de hem betreffende gegevens alsook van de redenen voor dit uitstel, deze weigering of deze beperking. Die redenen voor het uitstel, de weigering of de beperking kunnen achterwege worden gelaten wanneer de verstrekking daarvan één van de doelstellingen genoemd in paragraaf 2, tweede lid, zou ondermijnen. Afhankelijk van de complexiteit van de verzoeken en van het aantal verzoeken kan die termijn indien nodig met nog eens twee maanden worden verlengd. Het Agentschap, als zijnde de verwerkingsverantwoordelijke, stelt de betrokkene binnen één maand na ontvangst van het verzoek in kennis van deze verlenging en van de redenen van het uitstel.
De functionaris voor gegevensbescherming van de verwerkingsverantwoordelijke, zijnde het Agentschap, informeert de betrokkene over de mogelijkheden om een klacht in te dienen bij de Gegevensbeschermingsautoriteiten om een jurisdictioneel beroep in te stellen.
Wanneer het Agentschap gebruik heeft gemaakt van de uitzondering bepaald bij paragraaf 1, eerste lid, en met uitzondering van de situaties bedoeld in het vijfde en zesde lid van paragraaf 3, wordt de uitzonderingsregel onmiddellijk opgeheven na de afsluiting van de controle of van het onderzoek. De functionaris voor gegevensbescherming van de verwerkingsverantwoordelijke, zijnde het Agentschap, brengt de betrokkene hiervan onverwijld op de hoogte.
Wanneer een dossier wordt overgemaakt aan een gerechtelijke overheid worden de rechten van de betrokkene pas hersteld na machtiging door de gerechtelijke overheid of nadat de gerechtelijke fase is beëindigd en, in voorkomend geval, nadat de bevoegde dienst voor administratieve geldboeten een beslissing heeft genomen. Evenwel mogen inlichtingen die werden ingewonnen tijdens de uitoefening van plichten voorgeschreven door de rechterlijke overheid slechts worden meegedeeld mits uitdrukkelijke machtiging van deze laatste.
Wanneer een dossier wordt overgemaakt aan een administratie, of aan de bevoegde instelling om over de bevindingen van het onderzoek te beslissen, worden de rechten van de betrokkene hersteld. In voorkomend geval kunnen deze beperkingen wel blijven gelden op grond van regelingen die bij wet, decreet of ordonnantie zijn ingesteld voor de andere administratie of instelling.".
 Art.    14 . In dezelfde wet wordt een artikel 4/3 ingevoegd, luidende:
"Art. 4/3. § 1. In afwijking van artikel 16 van Verordening (EU) 2016/679 van 27 april 2016 van het Europees Parlement en de Raad betreffende de bescherming van natuurlijke personen in verband met de verwerking van persoonsgegevens en betreffende het vrije verkeer van die gegevens en tot intrekking van Richtlijn 95/46/EG (algemene verordening gegevensbescherming), om de doelstellingen van algemeen belang van de veiligheid van de voedselketen te waarborgen, kan het recht op rectificatie worden uitgesteld, beperkt of geweigerd voor wat betreft verwerkingen van persoonsgegevens waarvan het Agentschap de verwerkingsverantwoordelijke is.
De in het eerste lid bedoelde verwerkingen zijn deze die de voorbereiding, de organisatie, het beheer en de opvolging van de door het Agentschap gevoerde onderzoeken, met inbegrip van de procedures voor de eventuele toepassing van een administratieve geldboete of administratieve sanctie door de bevoegde diensten, tot doel hebben.
Onverminderd de bewaring noodzakelijk voor de verdere verwerking met het oog op archivering in het algemeen belang, wetenschappelijk of historisch onderzoek of statistische doeleinden, worden de persoonsgegevens die voortkomen uit de in het eerste lid bedoelde afwijking niet langer bewaard dan noodzakelijk voor de doeleinden waarvoor zij worden verwerkt, met een maximum bewaringstermijn die één jaar na de definitieve beëindiging van de administratieve en jurisdictionele procedures en rechtsmiddelen uit hoofde van de beperking van de rechten van de betrokkene bedoeld in het eerste lid en, in voorkomend geval, de integrale betaling van alle bedragen die hiermee verband houden, niet mag overschrijden.
§ 2. Deze afwijking geldt gedurende de periode waarin de betrokkene het voorwerp uitmaakt van een controle of een onderzoek of de daarmee verband houdende voorbereidende werkzaamheden uitgevoerd door het Agentschap in het kader van de uitvoering van hun wettelijke opdrachten alsook gedurende de periode waarin het Agentschap de stukken behandelt om de vervolgingen hieromtrent in te stellen.
Deze afwijking geldt voor zover de toepassing van dit recht nadelig is voor de controle, het onderzoek of de voorbereidende werkzaamheden, of het geheim van het strafonderzoek of de veiligheid van personen dreigt te schenden.
De duur van de voorbereidende werkzaamheden, bedoeld in paragraaf 2, tweede lid, gedurende dewelke artikel 16 van de algemene verordening gegevensbescherming niet van toepassing is, mag niet meer bedragen dan één jaar vanaf de ontvangst van het verzoek dat is ingediend in toepassing van dit artikel 16.
De beperking bedoeld in paragraaf 1, eerste lid, heeft geen betrekking op de gegevens die losstaan van het doel van het onderzoek dat of van de controle die het uitstel, weigering of beperking van rectificatie rechtvaardigt.
§ 3. Bij ontvangst van een verzoek tot rectificatie bevestigt de functionaris voor gegevensbescherming van de verwerkingsverantwoordelijke, zijnde het Agentschap, de ontvangst hiervan.
De functionaris voor gegevensbescherming van de verwerkingsverantwoordelijke, zijnde het Agentschap, informeert de betrokkene schriftelijk, onverwijld, en in ieder geval binnen één maand na de ontvangst van het verzoek, over ieder uitstel, iedere weigering of iedere beperking van zijn recht op rectificatie alsook van de redenen voor dit uitstel, deze weigering of deze beperking. Die redenen voor het uitstel, de weigering of de beperking kunnen achterwege worden gelaten wanneer de verstrekking daarvan één van de doelstellingen genoemd in paragraaf 2, tweede lid, zou ondermijnen. Afhankelijk van de complexiteit van de verzoeken en van het aantal verzoeken kan die termijn indien nodig met nog eens twee maanden worden verlengd. Het Agentschap, als zijnde de verwerkingsverantwoordelijke, stelt de betrokkene binnen één maand na ontvangst van het verzoek in kennis van deze verlenging en van de redenen voor het uitstel.
De functionaris voor gegevensbescherming van de verwerkingsverantwoordelijke, zijnde het Agentschap, informeert de betrokkene over de mogelijkheden om een klacht in te dienen bij de Gegevensbeschermingsautoriteiten om een jurisdictioneel beroep in te stellen.
Wanneer het Agentschap gebruik heeft gemaakt van de uitzondering bepaald bij paragraaf 1, eerste lid, en met uitzondering van de situaties bedoeld in het vijfde en zesde lid van paragraaf 3, wordt de uitzonderingsregel onmiddellijk opgeheven na de afsluiting van de controle of van het onderzoek. De functionaris voor gegevensbescherming van de verwerkingsverantwoordelijke, zijnde het Agentschap, brengt de betrokkene hiervan onverwijld op de hoogte.
Wanneer een dossier wordt overgemaakt aaneen gerechtelijke overheid, worden de rechten van de betrokkene pas hersteld na machtiging door de gerechtelijke overheid of nadat de gerechtelijke fase is beëindigd, en, in voorkomend geval, nadat de bevoegde dienst voor administratieve geldboeten een beslissing heeft genomen. Evenwel mogen inlichtingen die werden ingewonnen tijdens de uitoefening van plichten voorgeschreven door de rechterlijke overheid slechts worden meegedeeld mits uitdrukkelijke machtiging van deze laatste.
Wanneer een dossier wordt overgemaakt aan een administratie, of aan de bevoegde instelling om over de bevindingen van het onderzoek te beslissen, worden de rechten van de betrokkene hersteld. In voorkomend geval kunnen deze beperkingen wel blijven gelden op grond van regelingen die bij wet, decreet of ordonnantie zijn ingesteld voor de andere administratie of instelling.".
 Art.    15 . In dezelfde wet wordt een artikel 4/4 ingevoegd, luidende:
"Art. 4/4. § 1. In afwijking van artikel 18 van Verordening (EU) 2016/679 van 27 april 2016 van het Europees Parlement en de Raad betreffende de bescherming van natuurlijke personen in verband met de verwerking van persoonsgegevens en betreffende het vrije verkeer van die gegevens en tot intrekking van Richtlijn 95/46/EG (algemene verordening gegevensbescherming), om de doelstellingen van algemeen belang van de veiligheid van de voedselketen te waarborgen, kan het recht op beperking van de verwerking worden uitgesteld, beperkt of geweigerd voor wat betreft verwerkingen van persoonsgegevens waarvan het Agentschap de verwerkingsverantwoordelijke is.
De in het eerste lid bedoelde verwerkingen zijn deze die de voorbereiding, de organisatie, het beheer en de opvolging van de door het Agentschap gevoerde onderzoeken, met inbegrip van de procedures voor de eventuele toepassing van een administratieve geldboete of administratieve sanctie door de bevoegde diensten, tot doel hebben.
Onverminderd de bewaring noodzakelijk voor de verdere verwerking met het oog op archivering in het algemeen belang, wetenschappelijk of historisch onderzoek of statistische doeleinden, worden de persoonsgegevens die voortkomen uit de in het eerste lid bedoelde afwijking niet langer bewaard dan noodzakelijk voor de doeleinden waarvoor zij worden verwerkt, met een maximum bewaringstermijn die één jaar na de definitieve beëindiging van de administratieve en jurisdictionele procedures en rechtsmiddelen uit hoofde van de beperking van de rechten van de betrokkene bedoeld in het eerste lid en, in voorkomend geval, de integrale betaling van alle bedragen die hiermee verband houden, niet mag overschrijden.
§ 2. Deze afwijking geldt gedurende de periode waarin de betrokkene het voorwerp uitmaakt van een controle of een onderzoek of de daarmee verband houdende voorbereidende werkzaamheden uitgevoerd door het Agentschap in het kader van de uitvoering van hun wettelijke opdrachten alsook gedurende de periode waarin het Agentschap de stukken behandelt om de vervolgingen hieromtrent in te stellen.
Deze afwijking geldt voor zover de toepassing van dit recht nadelig is voor de controle, het onderzoek of de voorbereidende werkzaamheden, of het geheim van het strafonderzoek of de veiligheid van personen dreigt te schenden.
De duur van de voorbereidende werkzaamheden, bedoeld in paragraaf 2, tweede lid, gedurende dewelke artikel 18 van de algemene verordening gegevensbescherming niet van toepassing is, mag niet meer bedragen dan één jaar vanaf de ontvangst van het verzoek dat is ingediend in toepassing van dit artikel 18.
De beperking bedoeld in paragraaf 1, eerste lid, heeft geen betrekking op de gegevens die losstaan van het voorwerp van het onderzoek dat of van de controle die het uitstel, weigering of beperking van de verwerking rechtvaardigt.
§ 3. Bij ontvangst van een verzoek tot beperking van de verwerking bevestigt de functionaris voor gegevensbescherming van de verwerkingsverantwoordelijke, zijnde het Agentschap, de ontvangst hiervan.
De functionaris voor gegevensbescherming van de verwerkingsverantwoordelijke, zijnde het Agentschap, informeert de betrokkene schriftelijk, onverwijld, en in ieder geval binnen één maand na de ontvangst van het verzoek, over ieder uitstel, iedere weigering of iedere beperking van zijn recht op beperking van de verwerking van de hem betreffende persoonsgegevens alsook van de redenen voor dit uitstel, deze weigering of deze beperking. Afhankelijk van de complexiteit van de verzoeken en van het aantal verzoeken kan die termijn indien nodig met nog eens twee maanden worden verlengd. Het Agentschap, als zijnde de verwerkingsverantwoordelijke, stelt de betrokkene binnen één maand na ontvangst van het verzoek in kennis van deze verlenging en van de redenen voor het uitstel. Die redenen voor het uitstel, de weigering of de beperking kunnen achterwege worden gelaten wanneer de verstrekking daarvan één van de doelstellingen genoemd in paragraaf 2, tweede lid, zou ondermijnen.
De functionaris voor gegevensbescherming van de verwerkingsverantwoordelijke, zijnde het Agentschap, informeert de betrokkene over de mogelijkheden om een klacht in te dienen bij de Gegevensbeschermingsautoriteiten om een jurisdictioneel beroep in te stellen.
Wanneer het Agentschap gebruik heeft gemaakt van de uitzondering bepaald bij paragraaf 1, eerste lid, en met uitzondering van de situaties bedoeld in het vijfde en zesde lid van paragraaf 3, wordt de uitzonderingsregel onmiddellijk opgeheven na de afsluiting van de controle of van het onderzoek. De functionaris voor gegevensbescherming van de verwerkingsverantwoordelijke, zijnde het Agentschap, brengt de betrokkene hiervan onverwijld op de hoogte.
Wanneer een dossier wordt overgemaakt aaneen gerechtelijke overheid, worden de rechten van de betrokkene pas hersteld na machtiging door de gerechtelijke overheid of nadat de gerechtelijke fase is beëindigd en, in voorkomend geval, nadat de bevoegde dienst voor administratieve geldboeten een beslissing heeft genomen. Evenwel mogen inlichtingen die werden ingewonnen tijdens de uitoefening van plichten voorgeschreven door de rechterlijke overheid slechts worden meegedeeld mits uitdrukkelijke machtiging van deze laatste.
Wanneer een dossier wordt overgemaakt aan een administratie, of aan de bevoegde instelling om over de bevindingen van het onderzoek te beslissen, worden de rechten van de betrokkene hersteld. In voorkomend geval kunnen deze beperkingen wel blijven gelden op grond van regelingen die bij wet, decreet of ordonnantie zijn ingesteld voor de andere administratie of instelling.".
 HOOFDSTUK 4.  - Oprichting van een administratieve dienst met boekhoudkundige autonomie "Helena en Isabella Godtschalck"
 Afdeling 1.  - Omvorming van de Stichting Helena en Isabella Godtschalck tot een administratieve dienst met boekhoudkundige autonomie
 Art.    16 . De Stichting Helena en Isabella Godtschalck wordt omgevormd tot een administratieve dienst met boekhoudkundige autonomie overeenkomstig artikel 77 van de wet van 22 mei 2003 houdende organisatie van de begroting en van de comptabiliteit van de Federale Staat.
Deze administratieve dienst met boekhoudkundige autonomie wordt "Helena en Isabella Godtschalck" genoemd. Zij heeft als doel het algemeen legaat dat de Belgische Staat heeft aanvaard middels het koninklijk besluit van 9 december 1920, verder te eerbiedigen.
 Art.    17 . Het algemeen reglement tot inrichting van de Stichting Helena en Isabella Godtschalck, ingesteld bij het koninklijk besluit van 1 juni 1922 betreffende het inrichtingsreglement van de Stichting Helena en Isabella Godtschalck, is van toepassing op de administratieve dienst met boekhoudkundige autonomie Helena en Isabella Godtschalck.
 Art.    18 . De leden van de Commissie van beheer en de leden van het Uitvoerend Comité zijn voor de duur van hun lopende mandaat belast met hun opdrachten conform de bepalingen van artikel 16.
 Art.    19 . De personeelsleden aangeworven met een arbeidsovereenkomst door de Stichting Helena en Isabella Godtschalck worden overgedragen onder dezelfde voorwaarden naar de administratieve dienst met boekhoudkundige autonomie Helena en Isabella Godtschalck.
 Afdeling 2.  - Wijziging van de programmawet (I) van 24 december 2002
 Art.    20 . In artikel 384 van de programmawet van 24 december 2002 wordt het woord "Stichting" vervangen door de woorden "administratieve dienst met boekhoudkundige autonomie".
 Afdeling 3.  - Inwerkingtreding
 Art.    21 . Dit hoofdstuk heeft uitwerking met ingang van 1 januari 2018.
 HOOFDSTUK 5.  - Federaal Agentschap voor de Veiligheid van de Voedselketen
 Afdeling 1.  - Wijziging van de wet van 21 november 2017 betreffende compensaties ten gunste van bedrijven getroffen door de fipronilcrisis
 Art.  22. Artikel 7 van de wet van 21 november 2017 betreffende compensaties ten gunste van bedrijven getroffen door de fipronilcrisis wordt vervangen als volgt:
"Art. 7. Een compensatie met toepassing van artikel 4 kan niet worden uitgekeerd vooraleer een begunstigde of zijn rechtsopvolger schriftelijk, zonder voorbehoud en onherroepelijk, heeft verzaakt aan elk recht en elke vordering tegen de andere partijen in de voedselketen, de Staat en/of het Federaal Agentschap voor de Veiligheid van de Voedselketen omwille van schade geleden ten gevolge van de fipronilcrisis, met inbegrip van schade te wijten aan het niet naleven van contracten ten gevolge van de fipronilcrisis, noch, zo de begunstigde of zijn rechtsopvolger hiervoor reeds tegen andere partijen in de voedselketen, de Staat en/of het Federaal Agentschap voor de Veiligheid van de Voedselketen een vordering tot schadevergoeding bij de rechtbanken had ingesteld, vooraleer de begunstigde of zijn rechtsopvolger afstand van rechtsvordering heeft betekend bij deze rechtbanken.
Deze eventuele verzaking gebeurt op het ogenblik dat de begunstigde of zijn rechtsopvolger volledig inzicht heeft in het bedrag van de compensatie.".


type: legislation

jurisdiction: Belgium

text:
Artikel    1 . Dit wetsvoorstel regelt een aangelegenheid als bedoeld in artikel 74 van de Grondwet.
 Art.    2 . In artikel 65.5.1 van het koninklijk besluit van 1 december 1975 houdende algemeen reglement op de politie van het wegverkeer en van het gebruik van de openbare weg wordt het eerste lid vervangen door wat volgt:
"Aan de verbodsborden, de borden betreffende het parkeren en de borden F111 en F113 kan de zonale geldigheid worden gegeven."
 Art.    3 . Het artikel 2 van hetzelfde koninklijk besluit wordt aangevuld met een 2.69, luidende:
"2.69. "luchthavengebied": een zone rond of in de nabijheid van een luchthaven waar de bepalingen van dit algemeen reglement niet van toepassing kunnen zijn of gewijzigd zijn voor bepaald verkeer; het begin ervan is aangeduid met het verkeersbord F119 en het einde met het verkeersbord F120."
 Art.    4 . Artikel 22novies van hetzelfde koninklijk besluit, ingevoegd bij de wet van 10 januari 2012, wordt aangevuld als volgt:
"Worden voor de toepassing van dit artikel met fietsers gelijkgesteld: de bestuurders van rijwielen of speed pedelecs."
 Art.    5 . Het artikel 57 van hetzelfde koninklijk besluit wordt vervangen als volgt :
"Verkeer binnen de haven- en luchthavengebieden
De bepalingen van dit algemeen reglement kunnen niet van toepassing zijn of gewijzigd zijn voor het verkeer tussen de laad- en loskaaien, de opslagplaatsen, de hangars en de magazijnen gelegen binnen de haven- en luchthavengebieden."
 Art.    6 . In artikel 71 van hetzelfde koninklijk besluit worden de volgende wijzigingen aangebracht :
1° Onder 71.2 wordt een aanwijzingsbord F119 ingevoegd als volgt :

(  Beeld niet opgenomen om technische redenen, zie B.St. van 29-05-2019, p. 52677  )
F119. Begin van een luchthavengebied.
2° Onder 71.2 wordt een aanwijzingsbord F120 ingevoegd als volgt :

(  Beeld niet opgenomen om technische redenen, zie B.St. van 29-05-2019, p. 52677  )
F120. Einde van een luchthavengebied.
 Art.    7 . De Koning kan de bepalingen gewijzigd door de artikelen 2 tot 6 opheffen, aanvullen, wijzigen of vervangen.
 Art.  8. Deze wet treedt in werking op de eerste dag van de tweede maand na die waarin ze is bekendgemaakt in het Belgisch Staatsblad.


text:
Artikel    1 . Deze wet regelt een aangelegenheid als bedoeld in artikel 74 van de Grondwet.
 Art.    2 . In artikel 25, § 1 laatste alinea, van de wet van 27 april 2018 op de politie van de spoorwegen wordt de laatste zin "De vaststellende beambte moet ten allen tijde en op zichtbare wijze bij zijn naam kunnen worden geïdentificeerd" vervangen door wat volgt: "De vaststellende beambte moet ten allen tijde en op zichtbare wijze kunnen worden geïdentificeerd door een uniek nummer van maximum van vijf cijfers.".
 Art.  3. Deze wet treedt in werking op de dag van bekendmaking in het Belgisch Staatsblad.


text:
HOOFDSTUK 1.  - Algemene bepaling
 Artikel     1 . Deze wet regelt een aangelegenheid als bedoeld in artikel 74 van de Grondwet.
 HOOFDSTUK 2.  - Minimale voorwaarden waaraan de overeenkomsten voor een rechtsbijstandsverzekering moeten voldoen om in aanmerking te komen voor een belastingvermindering
 Art.    2 . In dit hoofdstuk worden de minimale voorwaarden vastgesteld waaraan een verzekeringsovereenkomst rechtsbijstand cumulatief moet voldoen opdat de premie in aanmerking zou komen voor de toepassing van de bepalingen van de bij hoofdstuk 5 van deze wet in het Wetboek van inkomstenbelastingen 1992 ingevoegde titel II, hoofdstuk III, afdeling 1, onderafdeling IIvicies semel inzake de vermindering voor premies voor een rechtsbijstandverzekering.
 Art.    3 . De verzekeringsovereenkomst wordt individueel gesloten.
 Art.    4 . § 1. Als verzekerden worden beschouwd:
1° de verzekeringnemer voor zover hij in België zijn gewone verblijfplaats heeft evenals zijn/haar samenwonende echtgeno(o)te of samenwonende partner;
2° alle bij de verzekeringnemer inwonende en gedomicilieerde personen met uitzondering van het huispersoneel of enige andere dienstboden en voor wat het arbeidsrecht betreft, alle bij de verzekeringnemer inwonende en gedomicilieerde personen die door hem worden onderhouden.
§ 2. De waarborg blijft van toepassing indien de verzekerde personen tijdelijk elders verblijven.
 Art.    5 . De waarborg geldt voor alle gedekte geschillen in het kader van het privéleven en het professioneel leven, zoals bepaald in artikel 7 van deze wet.
De waarborg bevat alle gedekte geschillen die onder de bevoegdheid van een Belgisch rechtscollege ressorteren of zouden ressorteren overeenkomstig de in België geldende nationale of internationale bevoegdheidsregels.
Hij geldt tevens, onder dezelfde voorwaarden, voor de geschillen die onder de bevoegdheid van een rechtscollege in Nederland, Duitsland, het Groothertogdom Luxemburg en Frankrijk ressorteren of zouden ressorteren, overeenkomstig de in deze landen geldende nationale of internationale bevoegdheidsregels behalve ingeval het geschil tot een of meer van de volgende aangelegenheden behoort: fiscaal recht, administratief recht, personen- en familierecht, arbeidsrecht zoals bepaald in artikel 7, § 1, 6°, het erfrecht, het schenkingsrecht en het testamentrecht, de geschillen met betrekking tot onroerende goederen en bouwgeschillen.
 Art.    6 . § 1. De overeenkomst mag voorzien dat de inzet van het geschil het recht op de waarborg beïnvloedt betreffende de tenlasteneming van de kosten en honoraria verbonden aan een gerechtelijke, administratieve of arbitrageprocedure.
Zo kan de overeenkomst bepalen dat er geen of een beperkte waarborg is betreffende de tenlasteneming van de kosten en honoraria voorzien in artikel 8 en verbonden aan een gerechtelijke, administratieve of arbitrageprocedure wanneer de inzet van het in geld waardeerbaar geschil kleiner is of gelijk aan 1 000 euro.
Deze beperking geldt niet voor geschillen die niet in geld waardeerbaar zijn.
De inzet van het geschil stemt overeen met de hoofdsom die wordt gevraagd door de verzekerde of wordt geëist door een derde, zonder rekening te houden met de interesten, de kosten voor de verdediging of de schadebedingen.
§ 2. De wachttijd mag vijf jaar niet te boven gaan voor de contractuele geschillen met betrekking tot de goede uitvoering van het bouwen, verbouwen, verbeteren, renoveren, restaureren en de afbraak van een onroerende goed, wanneer het optreden van een architect of het verkrijgen van de toestemming van een bevoegde overheid wettelijk vereist is.
De wachttijd mag drie jaar niet te boven gaan voor de geschillen met betrekking tot echtscheiding en wettelijk samenwonen en ook de geschillen die daaruit voortvloeien met betrekking tot goederen of personen;
De wachttijd mag een jaar niet te boven gaan voor de geschillen die ressorteren onder:
1° het personen- en familierecht onder voorbehoud van de toepassing van het tweede lid;
2° het recht inzake verbintenissen uit overeenkomst onder voorbehoud van de toepassing van het eerste lid;
3° het recht met betrekking tot de huidige of toekomstige hoofdverblijfplaats;
4° het fiscaal recht;
5° het administratief recht;
6° de geschillen die betrekking hebben op het arbeidscontract of op het statuut van rijkspersoneel of ambtenaar of gelijkaardige statuten, hierin begrepen de geschillen die betrekking hebben op het sociaal statuut van zelfstandigen;
7° het erfrecht, het schenkingsrecht en het testamentrecht.
Voor een geschil dat niet ressorteert onder één van de in het eerste, tweede en derde lid vermelde aangelegenheden mag geen enkele wachttijd in de overeenkomst worden bepaald.
Onder wachttijd wordt verstaan de periode die begint op de datum waarop de overeenkomst in werking treedt en waarin de waarborg van de verzekeraar niet verschuldigd is. De wachttijd loopt niet gedurende de periode waarin de overeenkomst is geschorst wegens niet betaling van de premie, overeenkomstig de artikelen 69 en volgende van de wet van 4 april 2014 betreffende de verzekeringen.
De bij een verzekeraar reeds verstreken wachttijd voor een bijzondere en gelijksoortige waarborg, komt de verzekerde ten goede indien hij van verzekeraar of van verzekeringsovereenkomst verandert, op voorwaarde dat de verzekerde altijd en ononderbroken gedekt was voor dit type geschil in rechtsbijstand.
 Art.    7 . § 1. De waarborg dekt ten minste de volgende zaken:
1° de vorderingen tot schadevergoeding gegrond op een contractuele of buitencontractuele aansprakelijkheid;
2° de strafrechtelijke verdediging van de verzekerde, uitgezonderd de misdaden en de gecorrectionaliseerde misdaden. Voor wat betreft de misdaden en de gecorrectionaliseerde misdaden moet in de overeenkomst worden bepaald dat de dekking slechts zal worden verleend voor zover de verzekerde definitief wordt vrijgesproken, buiten vervolging wordt gesteld bij een gerechtelijke beslissing die in kracht van gewijsde is gegaan of in geval van verjaring;
3° de verdediging van de extracontractuele burgerlijke belangen van de verzekerde bij belangenconflict met zijn BA-verzekering;
4° de geschillen die ressorteren onder het fiscaal recht;
5° de geschillen die ressorteren onder het administratief recht;
6° de geschillen die betrekking hebben op het arbeidscontract of op het statuut van rijkspersoneel of ambtenaar of gelijkaardige statuten, hierin begrepen de geschillen die betrekking hebben op het sociaal statuut van zelfstandigen;
7° de geschillen die ressorteren onder het recht inzake verbintenissen uit overeenkomst in de ruime zin, daaronder begrepen het consumentenrecht;
8° de geschillen die ressorteren onder het erf-, schenkings- en testamentrecht;
9° de eerste echtscheiding die begint tijdens de waarborgtermijn van de overeenkomst en alle geschillen met betrekking tot goederen of personen die daaruit voortvloeien. Het einde van een wettelijk samenwonen is gelijkgesteld aan een echtscheiding;
10° de eerste bemiddeling in familiezaken voor de geschillen die ressorteren onder het personen- en familierecht, daaronder begrepen de meningsverschillen die tijdens de waarborgtermijn zouden opduiken met betrekking tot het onderhoud, de opvoeding, het recht op het hoofdzakelijke verblijf en het secundaire verblijf of het recht op persoonlijk contact met de kinderen.
§ 2. Kunnen worden uitgesloten van de waarborg, ongeacht de aangelegenheid waarop zij betrekking hebben:
1° de geschillen waarbij de verzekerde optreedt als eigenaar, huurder, bestuurder of houder van een boot, een luchtvaartuig of een motorrijtuig in de zin van artikel 1 van de wet van 21 november 1989 betreffende de verplichte aansprakelijkheidsverzekering inzake motorrijtuigen;
2° de geschillen met betrekking tot de directe of indirecte gevolgen van de wijziging van ioniserende stralingen;
3° de geschillen met betrekking tot de gevolgen van oorlogsdaden;
4° de geschillen met betrekking tot de gevolgen van oproer of terrorisme begrepen in de zin van de wet betreffende de verzekering tegen schade door terrorisme van 1 april 2007 waaraan de verzekerde actief heeft deelgenomen;
5° de geschillen die het gevolg zijn van de daden van grove of opzettelijke schuld in hoofde van de verzekerde in het geval van opzettelijke slagen en verwondingen, moord, doodslag, agressie, vechtpartijen, gewelddaden, aanranding, voyeurisme, mensenhandel, racisme, xenofobie, dronkenschap of gelijkaardige toestand voortvloeiend uit het gebruik van drugs, medicijnen of hallucinogene stoffen, fraude, oplichting, afpersing, laster, diefstal, smokkel, vandalisme, deelnemen aan of aanzetten tot verboden weddenschappen, hacking, valsheid in geschrifte, valsheid en gebruik van valse stukken, identiteitsdiefstal, belaging, verkrachting en stedenbouwkundige overtredingen;
6° de geschillen die het gevolg zijn van een loutere wanbetaling door de verzekerde zonder betwisting;
7° de collectieve acties die uitgaan van een groep van ten minste tien personen die beogen een gemeenschappelijke overlast met een zelfde oorzaak te doen ophouden en de schade die eruit voortvloeit te herstellen;
8° de geschillen tussen verzekerden wanneer zij rechten kunnen doen gelden, hetzij onderling, hetzij tegen de verzekeringsnemer, krachtens dezelfde overeenkomst van rechtsbijstandsverzekering, met uitzondering van het bepaalde in paragraaf 1, 9° ;
9° de geschillen betreffende een collectief arbeidsconflict, een faillissementsprocedure, een gerechtelijke reorganisatie en een sluiting van een onderneming;
10° de geschillen met betrekking tot een professionele activiteit met uitzondering van deze bepaald in artikel 7, § 1, 6° ;
11° de geschillen die vallen onder de bevoegdheid van het Grondwettelijk Hof of onder enig supranationaal hof met uitzondering van de geschillen inzake de prejudiciële vragen met betrekking tot het gedekt geschil;
12° de geschillen betreffende andere onroerende goederen dan datgene waar de verzekeringsnemer zijn hoofdverblijfplaats heeft gevestigd of zal vestigen;
13 ° de geschillen met betrekking tot het bouwen, veranderen, verbeteren, renoveren, restaureren, afbreken van een onroerend goed wanneer deze werken werden uitgevoerd door een aannemer die niet ingeschreven is bij de Kruispuntbank van Ondernemingen om de gezegde werken uit te voeren;
14° de geschillen verbonden met de rechtsbijstandsverzekeringsovereenkomst zelf en de uitvoering ervan;
15° de verdediging van belangen van derden of van belangen die aan de verzekerde werden overgedragen door afstand van betwiste rechten of conventionele subrogatie.
 Art.    8 . § 1. Deze waarborg dekt ten minste:
1° de kosten en erelonen van advocaten;
2° de kosten en erelonen van gerechtsdeurwaarders;
3° de ten laste van de verzekerde gelegde kosten van de gerechtelijke en buitengerechtelijke procedures;
4° de kosten en erelonen van deskundigen, technisch adviseurs, bemiddelaars, arbiters en van iedere andere persoon die de vereiste kwalificaties heeft overeenkomstig de op de procedure toepasselijke wet;
5° de kosten van de tenuitvoerlegging.
§ 2. De waarborg voor de kosten en erelonen van de advocaten wordt door de verzekeraar ten laste genomen ten belope van de door de Koning vastgestelde bedragen.
Elke overschrijding van de door de Koning vastgelegde bedragen, valt ten laste van de cliënt, zelfs als de maximumwaarborg zoals bepaald in paragraaf 3 niet wordt bereikt.
De verzekeraar heeft de mogelijkheid om de overschrijdingen van de door de Koning vastgelegde bedragen ten laste te nemen, rekening houdend met zijn maximumwaarborgen zoals bepaald in paragraaf 3.
§ 3. De maximumwaarborg van de verzekeraar wordt vastgesteld op ten minste 13 000 euro per geschil in burgerlijke zaken en op ten minste 13 500 euro voor een geschil in strafzaken.
De maximumwaarborg bedoeld in het eerste lid kan evenwel worden verminderd:
1° tot 3 375 euro per verzekerde persoon in geval van een geschil met betrekking tot een echtscheiding;
2° tot 6 750 euro voor wat betreft de contractuele geschillen met betrekking tot de goede uitvoering van het bouwen, verbouwen, verbeteren, renoveren, restaureren en de afbraak van een onroerende goed, wanneer het optreden van een architect of het verkrijgen van de toestemming van een bevoegde overheid wettelijk vereist is en de geschillen die betrekking hebben op het arbeidscontract of op het statuut van rijkspersoneel of ambtenaar of gelijkaardige statuten, hierin begrepen de geschillen die betrekking hebben op het sociaal statuut van zelfstandigen.
§ 4. Voor de kosten bedoeld in paragraaf 1, 3°, die aan de Staat toekomen, wordt van de maximumwaarborgen bedoeld in paragraaf 3 een bedrag van 500 euro voor geschillen in burgerlijke zaken en een bedrag van 1000 euro voor geschillen in strafzaken voorbehouden voor de vergoeding van de kosten die overeenkomstig paragraaf 1, 3°,  ten laste worden gelegd van de verzekerde.
§ 5 . De interne kosten die verband houden met de behandeling van het dossier door de verzekeraar vallen niet onder de in paragrafen 3 en 4 bedoelde maximumwaarborg.
§ 6 . In de overeenkomst kan worden voorzien in een franchise van een maximumbedrag van 250 euro per schadegeval.
De franchise geldt evenwel niet ingeval de verzekerde aanvaardt om te trachten het geschil op te lossen door een beroep te doen op de gerechtelijke of vrijwillige bemiddeling of op de verzoening.
 Art.    9 . De polis bevat een bepaling die stelt dat de minimale voorwaarden van dit hoofdstuk van toepassing zijn.
 HOOFDSTUK 3.  - Toepassing regels
 Art.    10 . Ingeval een verzekeringsovereenkomst uitdrukkelijk bepaalt dat de minimale voorwaarden van hoofdstuk 2 van deze wet van toepassing zijn, zijn deze minimale voorwaarden van toepassing zelfs indien de verzekeringsovereenkomst deze voorwaarden niet naleeft of ermee strijdig is.
 Art.    11 . De advocaat kan zich ertoe engageren om zijn erelonen en kosten te bepalen op de bedragen per prestatie zoals bepaald door de Koning.
De advocaat informeert zijn cliënt of hij al dan niet het engagement aangaat om de door de Koning vastgelegde bedragen per prestatie te eerbiedigen en over de gevolgen die daaraan verbonden zijn. Hij informeert ook gelijktijdig de rechtsbijstandsverzekeraar van de cliënt.
 HOOFDSTUK 4.  - Wijziging van het Gerechtelijk Wetboek
 Art.    12 . Artikel 446ter van het gerechtelijk wetboek wordt aangevuld met een lid, luidende:
"Ter wille van de vrijheid van de bepaling van het ereloon, moeten de raad van de Orde en de rechtbank bij de uitoefening van de bevoegdheid die hen door deze bepaling wordt verleend, de barema's die werden vastgesteld op grond van de wetgeving inzake juridische tweedelijnsbijstand of inzake de rechtsbijstandverzekering buiten beschouwing laten."
 HOOFDSTUK 5.  - Wijziging van het Wetboek van inkomsten belastingen 1992
 Art.    13 . Artikel 53 van het Wetboek van de inkomstenbelastingen 1992, laatstelijk gewijzigd bij de wet van 26 maart 2018, wordt aangevuld met een bepaling onder 27°, luidende:
"27° premies voor een rechtsbijstandsverzekering als bedoeld in artikel 145 49 , § 1."
 HOOFDSTUK 6.  - Belastingvermindering voor premies voor een rechtsbijstandsverzekering
 Art.    14 . In titel II, hoofdstuk III, afdeling 1, van het Wetboek van de inkomstenbelastingen 1992 wordt een onderafdeling IIvicies semel ingevoegd met als opschrift "Onderafdeling IIvicies semel - Vermindering voor premies voor een rechtsbijstandsverzekering".
 Art.    15 . In onderafdeling IIvicies semel van titel II, hoofdstuk III, afdeling 1, van hetzelfde Wetboek, ingevoegd bij artikel 12 van deze wet, wordt een artikel 145 49  ingevoegd, luidende:
"Art. 145 49 . § 1. Er wordt een belastingvermindering verleend voor de premies die de belastingplichtige tijdens het belastbare tijdperk werkelijk heeft betaald voor een rechtsbijstandsverzekering in de zin van artikel 154 van de wet van 4 april 2014 betreffende de verzekeringen die hij individueel heeft gesloten bij een verzekeringsonderneming die is gevestigd in de Europese Economische Ruimte en die voldoet aan alle in hoofdstuk 2 van de wet van 22 april 2019 tot het toegankelijker maken van de rechtsbijstandsverzekering vermelde voorwaarden.
De in het eerste lid bedoelde betalingen komen voor de belastingvermindering in aanmerking tot een bedrag van 195 euro per belastbaar tijdperk.
De belastingvermindering is gelijk aan 40 pct. van het in aanmerking te nemen bedrag.
§ 2. De belastingvermindering wordt verleend op basis van een door de verzekeraar uitgereikt jaarlijks attest waarin wordt bevestigd dat de overeenkomst voldoet aan alle in hoofdstuk 2 van de wet van 22 april 2019 tot het toegankelijker maken van de rechtsbijstandsverzekering vermelde voorwaarden.
De Koning bepaalt de vorm en de verdere inhoud van het in het eerste lid bedoelde attest, alsook de termijn waarbinnen het moet worden afgeleverd.".
 Art.    16 . In de inleidende zin van artikel 171, 5° en 6°,  van hetzelfde Wetboek, laatstelijk gewijzigd bij de wet van 26 maart 2018, worden de woorden "145 48  en 154bis" telkens vervangen door de woorden "145 48 , 145 49  en 154bis".
 Art.    17 . In artikel 178, § 3, tweede lid, van hetzelfde Wetboek, ingevoegd bij de wet van 19 december 2014 en gewijzigd bij de wet van 11 maart 2018, wordt het cijfer "145 49 ," ingevoegd tussen het cijfer, "145 48 ," en het cijfer "147, ".
 Art.    18 . In artikel 178/1, § 1, eerste lid, van hetzelfde Wetboek, ingevoegd bij de wet van 8 mei 2014 en laatstelijk gewijzigd bij de wet van 26 maart 2018, worden de woorden "145 48 , en 154bis" vervangen door de woorden "145 48 , 145 49  en 154bis".
 Art.    19 . Artikel 323/1, § 1, van hetzelfde Wetboek, ingevoegd bij de wet van 18 december 2016, wordt aangevuld met een derde lid, luidende:
"Wanneer een verzekeringsonderneming een attest aflevert met het oog op het bekomen van de in artikel 145 49  bedoelde belastingvermindering, is zij er jaarlijks toe gehouden om aan de administratie de gegevens mee te delen met betrekking tot de verzekeringsovereenkomsten rechtsbijstand.".
 Art.    20 . De individueel gesloten verzekeringsovereenkomsten rechtsbijstand die lopen op datum van inwerkingtreding van deze wet en die, in voorkomend geval na wijziging, voldoen aan alle in hoofdstuk 2 van deze wet vermelde voorwaarden, komen voor de in artikel 145 49 , van het Wetboek van de inkomstenbelastingen 1992 vermelde belastingvermindering in aanmerking.
 HOOFDSTUK 7.  - Controlemodaliteiten van het respecteren van de voorwaarden
 Art.    21 . De bepalingen van titel VII, hoofdstuk III, van het Wetboek van de inkomstenbelastingen 1992, wat de onderzoeks- en controlemiddelen betreft, zijn van toepassing op de controle op de conformiteit van de overeenkomsten waarvoor het in artikel 145 49 , § 2, van datzelfde Wetboek bedoelde attest is afgeleverd met de bepalingen van hoofdstuk 2 van deze wet.
De Koning duidt de dienst aan die belast wordt met de in het eerste lid bedoelde controle.
Het ten onrechte afleveren van het in artikel 145 49 , § 2, van het Wetboek van de inkomstenbelastingen 1992 bedoelde attest wordt beschouwd als een inbreuk op een bepaling van dat Wetboek.
 Art.    22 .§ 1. Wanneer in het kader van de in [ 1  artikel 21] 1  bedoelde controle wordt vastgesteld dat een verzekeringsovereenkomst die de in artikel 9 bedoelde bepaling bevat, niet voldoet aan alle voorwaarden van hoofdstuk 2 van deze wet, belet dit niet dat de belastingvermindering bedoeld in artikel 145 49  van het Wetboek van de inkomstenbelastingen 1992 wordt verleend voor de premies waarvoor het in artikel 145 49 , §  2, van het voormelde Wetboek bedoelde attest is afgeleverd.
§ 2. De verzekeraar is ertoe gehouden de Staat te vergoeden voor de financiële schade die hij veroorzaakt door ten onrechte het in artikel 145 49 , § 2, van het Wetboek van de inkomstenbelastingen 1992 bedoelde attest af te leveren.
De in het eerste lid bedoelde schade wordt forfaitair geraamd op het bedrag van de premie dat is vermeld op elk ten onrechte afgeleverd attest, desgevallend telkens beperkt tot het in artikel 145 49 , § 1, tweede lid, van het Wetboek van de inkomstenbelastingen 1992 vermelde bedrag, vermenigvuldigd met het percentage vermeld in artikel 145 49 , § 1, derde lid, van datzelfde Wetboek. Het aldus bepaalde bedrag wordt desgevallend verhoogd met nalatigheidsinteresten berekend vanaf 1 september van het jaar volgend op het jaar waarvoor het attest is uitgereikt tegen de rentevoet die is vastgesteld voor de toepassing van het Wetboek van de inkomstenbelastingen 1992.
De in deze paragraaf bedoelde schadevergoeding is niet aftrekbaar als beroepskost voor de toepassing van de inkomstenbelastingen.
----------
( 1 )<W  2021-06-27/02 , art. 7, 002; Inwerkingtreding : 01-09-2019>
 HOOFDSTUK 8.  - Evaluatie
 Art.    23 . De Orde van Vlaamse Balies, de Ordre des Barreaux francophones et germanophone en de Beroepsverening van de Verzekeringsondernemingen "Assuralia" versturen tweejaarlijks en voor het eerst in 2021 op de datum van het verjaren van de inwerkingtreding van deze wet een gemeenschappelijk evaluatierapport met betrekking tot de toepassing van deze wet door de Staat, de verzekeringsondernemingen en de advocaten naar de minister van Justitie, naar de minister van Consumentzaken, naar de minister van Economie en naar de minister van Financiën, op initiatief van een van hen en via een paritair orgaan dat zij daartoe zullen aanwijzen, op de datum van het verjaren van de inwerkingtreding van deze wet.
Dit rapport bevat eveneens een specifiek punt waarin de voorstellen en suggesties geuit worden in verband met een betere toegang tot het recht en de Justitie voor de burger, een gedetailleerd en cijfermatig overzicht van de afgesloten contracten in toepassing van de huidige wet en de afgesloten contracten die aanvullende waarborgen geven, alsook een cijfermatig overzicht van de gevallen waarin de advocaten gebruik maken van de mogelijkheid voorzien in artikel 11, eerste lid.
 HOOFDSTUK 9.  - Opheffingsbepalingen
 Art.    24 . Artikel 176 2 , 12°, van het Wetboek diverse rechten en taksen, ingevoegd bij de programmawet van 27 december 2006, wordt opgeheven.
 Art.    25 . Het koninklijk besluit van 15 januari 2007 tot vaststelling van de voorwaarden waaraan een verzekeringsovereenkomst rechtsbijstand moet voldoen om te worden vrijgesteld van de jaarlijkse taks op de verzekeringsverrichtingen bedoeld in artikel 173 van het Wetboek diverse rechten en taksen wordt opgeheven.
 HOOFDSTUK 10.  - Inwerkingtreding
 Art.  26. Deze wet treedt in werking op de eerste dag van de vierde maand die volgt op de bekendmaking ervan in het Belgisch Staatsblad.
De artikelen 13 tot 18 zijn van toepassing vanaf aanslagjaar 2020 op de premies die worden betaald vanaf de datum van inwerkingtreding van deze wet.
Artikel 19 is van toepassing op de attesten die worden uitgereikt met betrekking tot de betalingen vanaf aanslagjaar 2020 met het oog op het bekomen van de in artikel 145 49  van het Wetboek van de inkomstenbelastingen 1992 bedoelde belastingvermindering.
De artikelen 24 en 25 zijn van toepassing op de premies die worden betaald vanaf de datum van de inwerkingtreding van deze wet.


text:
Artikel    1 . Deze wet regelt een aangelegenheid als bedoeld in artikel 74 van de Grondwet.
 Art.    2 . In het opschrift van het koninklijk besluit van 16 september 2013 ter vaststelling van een specifieke tegemoetkoming in de kostprijs van contraceptiva voor vrouwen, jonger dan 21 jaar, worden de woorden "21 jaar" vervangen door de woorden "25 jaar".
 Art.    3 . In artikel 1 van hetzelfde koninklijk besluit, wordt de bepaling onder 4° vervangen door wat volgt:
"4° "de lijst", de lijst van de contraceptiva met een specifieke tegemoetkoming in de kostprijs voor vrouwen jonger dan 25 jaar, alsook in de kostprijs van de morning-afterpil voor alle vrouwen, ongeacht hun leeftijd;".
 Art.    4 . In artikel 2 van hetzelfde koninklijk besluit worden de volgende wijzigingen aangebracht:
1. het eerste lid wordt vervangen als volgt:
"Vrouwen jonger dan 25 jaar krijgen een specifieke tegemoetkoming van de verplichte verzekering voor geneeskundige verzorging in de kostprijs van de contraceptiva die voorkomen op de lijst, onder de voorwaarden vastgesteld in dit besluit. Deze specifieke tegemoetkoming van de verplichte verzekering voor geneeskundige verzorging wordt voor de morning-afterpil aan alle vrouwen toegekend, ongeacht hun leeftijd.";
2. in het tweede lid worden de woorden "Voor jonge vrouwen die jonger zijn dan 21 jaar en residenten zijn van" vervangen door de woorden "Voor de vrouwen die residenten zijn van".
 Art.    5 . In artikel 3, eerste en tweede lid, van hetzelfde koninklijk besluit, wordt het woord "jonge" telkens opgeheven.
 Art.    6 . In artikel 8 van hetzelfde koninklijk besluit wordt het eerste lid vervangen als volgt:
"De in dit besluit bedoelde vrouwen jonger dan 25 jaar en, wat de morning-afterpil betreft, vrouwen van welke leeftijd ook hebben, voor een in de lijst opgenomen product, recht op deze specifieke tegemoetkoming op voorlegging van een medisch voorschrift.".
 Art.    7 . De Koning kan de bepalingen van deze wet wijzigen, opheffen, aanvullen of vervangen.
 Art.  8. De Koning bepaalt de datum van inwerkingtreding van deze wet bij een besluit vastgesteld na overleg in de Ministerraad.

 (NOTA : Inwerkingtreding vastgesteld op 01-04-2020 door KB  2020-04-14/02 , art. 2)


text:
HOOFDSTUK 1.  - Algemene bepalingen
 Artikel     1 . Dit koninklijk besluit voorziet in de omzetting van de Richtlijn 2008/9/EG van de Raad van 12 februari 2008 tot vaststelling van nadere voorschriften voor de in Richtlijn 2006/112/EG vastgestelde teruggaaf van de belasting over de toegevoegde waarde aan belastingplichtigen die niet in de lidstaat van teruggaaf maar in een andere lidstaat gevestigd zijn en in de omzetting van de Richtlijn 86/560/EEG van de Raad van 17 november 1986 betreffende de harmonisatie van de wetgevingen der Lid-Staten inzake omzetbelasting - Regeling voor de teruggaaf van de belasting over de toegevoegde waarde aan niet op het grondgebied van de Gemeenschap gevestigde belastingplichtigen.
 Art.    2 . Voor de toepassing van dit besluit wordt verstaan onder:
1° "in een andere lidstaat dan in de lidstaat van teruggaaf gevestigde belastingplichtige": elke belastingplichtige in de zin van artikel 9, lid 1, van de Richtlijn 2006/112/EG van de Raad van 28 november 2006 betreffende het gemeenschappelijke stelsel van belasting over de toegevoegde waarde die niet in de lidstaat van teruggaaf, maar in een andere lidstaat is gevestigd;
2° "niet in de Gemeenschap gevestigde belastingplichtige": elke belastingplichtige in de zin van artikel 4, § 1, van het Wetboek, die geen zetel van bedrijfsuitoefening heeft gevestigd op het grondgebied van de Gemeenschap, daar niet over een vaste inrichting beschikt van waaruit de handelingen worden verricht, noch, bij gebreke aan dergelijke zetel of vaste inrichting, aldaar zijn woonplaats of gebruikelijke verblijfplaats heeft;
3° "lidstaat van teruggaaf": de lidstaat waar de belasting over de toegevoegde waarde aan de niet in de lidstaat van teruggaaf gevestigde belastingplichtige of de niet in de Gemeenschap gevestigde belastingplichtige in rekening werd gebracht ter zake van de voor genoemde belastingplichtige in deze lidstaat verrichte diensten of leveringen van goederen, dan wel ter zake van de invoer van goederen in deze lidstaat;
4° "teruggaaftijdvak": het tijdvak waarop het teruggaafverzoek betrekking heeft;
5° "teruggaafverzoek": het verzoek om teruggaaf van de aan de in 1°  of 2°  bedoelde belastingplichtige in rekening gebrachte belasting over de toegevoegde waarde ter zake van de voor genoemde belastingplichtige in de lidstaat van teruggaaf verrichte diensten of leveringen van goederen, of ter zake van de invoer van goederen in deze lidstaat;
6° "aanvrager": de in 1°  of 2°  bedoelde belastingplichtige die het teruggaafverzoek doet.
 HOOFDSTUK 2.  - Teruggaaf inzake belasting over de toegevoegde waarde aan belastingplichtigen gevestigd in een andere lidstaat dan de lidstaat van teruggaaf
 Afdeling 1.  - België is de lidstaat van teruggaaf
 Art.    3 . De in deze afdeling bedoelde regeling van teruggaaf is van toepassing op elke in artikel 2, 1°, bedoelde belastingplichtige die aan de volgende voorwaarden voldoet:
1° de belastingplichtige heeft gedurende het tijdvak waarop het teruggaafverzoek betrekking heeft in België geen zetel van zijn economische activiteit gehad, noch een vaste inrichting van waaruit de handelingen werden verricht, noch, bij gebrek aan een dergelijke zetel of vaste inrichting, zijn woonplaats of zijn gebruikelijke verblijfplaats;
2° de belastingplichtige heeft gedurende het tijdvak waarop het teruggaafverzoek betrekking heeft geen leveringen van goederen of diensten verricht die geacht worden in België plaats te vinden, met uitzondering van de volgende handelingen:
a) vervoer en daarmee samenhangende diensten die vrijgesteld zijn krachtens de artikelen 39 tot en met 42 van het Wetboek;
b) leveringen van goederen of diensten waarvan de medecontractant de belasting verschuldigd is krachtens artikel 51, § 2, van het Wetboek;
c) leveringen van goederen of diensten waarvoor de belastingplichtige gebruikmaakt van één van de bijzondere regelingen bedoeld in titel XII, hoofdstuk 6, afdeling 3 of 4, van de Richtlijn 2006/112/EG.
 Art.    4 . § 1. De in artikel 3 bedoelde belastingplichtige kan teruggaaf krijgen van de belasting geheven op de aan hem in België geleverde goederen of verleende diensten of van in België ingevoerde goederen, in de mate dat deze belastingplichtige in de lidstaat waar hij is gevestigd handelingen verricht waarvoor recht op aftrek ontstaat en deze goederen en diensten worden gebruikt voor:
1° de handelingen bedoeld in artikel 45,
§ 1, 2° en 3°,  van het Wetboek;
2° de handelingen waarvoor de belasting overeenkomstig artikel 51, § 2, van het Wetboek verschuldigd is door de medecontractant.
§ 2. Het recht op teruggaaf van de voorbelasting wordt bepaald overeenkomstig de artikelen 45, 48 en 49 van het Wetboek.
Zijn van de teruggaaf uitgesloten:
1° de belastingbedragen die het bedrag te boven gaan dat wettelijk verschuldigd is;
2° de gefactureerde belastingbedragen voor leveringen van goederen die krachtens artikel 39, § 1, 2°,  of 39bis van het Wetboek van de belasting vrijgesteld zijn of kunnen worden.
§ 3. Wanneer de in artikel 3 bedoelde belastingplichtige in de lidstaat waar hij is gevestigd, zowel handelingen verricht die in die lidstaat een recht op aftrek doen ontstaan, als handelingen die in die lidstaat geen recht op aftrek doen ontstaan, kan van de overeenkomstig de paragrafen 1 en 2 betaalde voorbelasting slechts dat gedeelte van de belasting worden teruggegeven dat overeenkomstig artikel 173 van de Richtlijn 2006/112/EG, zoals toegepast door de lidstaat van vestiging, aan eerstgenoemde handelingen kan worden toegerekend.
 Art.    5 . De in artikel 3 bedoelde belastingplichtige die in België teruggaaf van de belasting wenst te verkrijgen, richt langs elektronische weg een teruggaafverzoek dat hij indient bij de lidstaat waar hij is gevestigd, via de door deze lidstaat ingestelde portaalsite.
 Art.    6 . § 1. Het teruggaafverzoek bevat de volgende gegevens:
1° de naam en het volledige adres van de aanvrager;
2° een elektronisch adres;
3° een omschrijving van de beroepsactiviteit van de aanvrager waarvoor de goederen of diensten worden afgenomen;
4° het teruggaaftijdvak waarop het verzoek betrekking heeft;
5° een verklaring van de aanvrager dat hij gedurende het teruggaaftijdvak geen leveringen van goederen of diensten heeft verricht waarvan de plaats geacht wordt in België te zijn gelegen, met uitzondering van de handelingen bedoeld in artikel 3, 2° ;
6° het btw-identificatienummer of het fiscaal registratienummer van de aanvrager;
7° zijn bankgegevens (inclusief IBAN en BIC).
Behalve de in het eerste lid bedoelde gegevens worden in het teruggaafverzoek voor iedere factuur en ieder invoerdocument de volgende gegevens vermeld:
1° de naam en het volledige adres van de leverancier of dienstverrichter;
2° behalve in het geval van invoer, het btw-identificatienummer dat de letters BE bevat van de leverancier of dienstverrichter bedoeld in artikel 50 van het Wetboek;
3° de datum en het nummer van de factuur of het invoerdocument;
4° de maatstaf van heffing en het bedrag van de belasting, uitgedrukt in euro;
5° het bedrag van de aftrekbare belasting berekend volgens artikel 4, §§ 1 en 2, en uitgedrukt in euro;
6° in voorkomend geval, het aftrekbare gedeelte berekend volgens artikel 4, § 3, uitgedrukt in percenten;
7° de aard van de afgenomen goederen en diensten, aangegeven door middel van de volgende codes:
1. = brandstof;
2. = verhuur van vervoermiddelen;
3. = uitgaven in verband met vervoermiddelen, andere dan die voor de goederen en diensten waarnaar wordt verwezen met de codes 1 en 2;
4. = wegentol en andere heffingen met betrekking tot het gebruik van de weginfrastructuur;
5. = reiskosten, zoals taxikosten, kosten van het openbaar vervoer;
6. = logies;
7. = spijzen, drank en restauratie;
8. = toegang tot beurzen en tentoonstellingen;
9. = weelde-uitgaven, en uitgaven voor ontspanning en representatie;
10. = andere.
Indien code 10 wordt gebruikt, wordt de aard van de afgenomen goederen en diensten aangegeven.
§ 2. De gegevens bedoeld in paragraaf 1 worden bewaard gedurende een termijn gelijk aan die bedoeld in de artikelen 81tot 83 van het Wetboek.
 Art.    7 . De administratie belast met de belasting over de toegevoegde waarde kan de aanvrager verzoeken om langs elektronische weg aan de hand van codes aanvullende gegevens te verstrekken met betrekking tot iedere code bedoeld in artikel 6, § 1, tweede lid, 7°, voor zover die gegevens noodzakelijk blijken wegens beperkingen van het recht op aftrek voorzien in het Wetboek.
 Art.    8 . Onverminderd de krachtens artikel 16 gevraagde gegevens, voegt de aanvrager samen met het teruggaafverzoek langs elektronische weg een afschrift bij van de factuur of het invoerdocument, wanneer de maatstaf van heffing op de factuur of het invoerdocument 1.000 euro of meer bedraagt. Indien de factuur evenwel betrekking heeft op brandstof, is dit drempelbedrag 250 euro.
 Art.    9 . De aanvrager omschrijft zijn beroepsactiviteit aan de hand van geharmoniseerde numerieke NACE codes.
 Art.    10 . Indien het aftrekbare gedeelte bedoeld in artikel 4, § 3, overeenkomstig artikel 175 van de Richtlijn 2006/112/EG wordt aangepast na de indiening van het teruggaafverzoek, corrigeert de aanvrager het bedrag dat wordt teruggevraagd of dat reeds is teruggegeven.
De correctie vindt plaats in een teruggaafverzoek dat gedaan wordt binnen het kalenderjaar volgend op het desbetreffende teruggaaftijdvak, dan wel, mocht de aanvrager in dat kalenderjaar geen teruggaafverzoek indienen, door via de door de lidstaat van vestiging ingestelde portaalsite een afzonderlijke verklaring toe te zenden.
 Art.    11 . § 1. Het teruggaafverzoek heeft betrekking op een teruggaaftijdvak dat ten hoogste één kalenderjaar bedraagt en ten minste drie kalendermaanden. Het teruggaafverzoek kan evenwel betrekking hebben op een tijdvak van minder dan drie kalendermaanden wanneer dit tijdvak het resterende gedeelte van een kalenderjaar betreft.
§ 2. Als het teruggaafverzoek een teruggaaftijdvak betreft van minder dan één kalenderjaar maar wel minstens drie kalendermaanden, dan bedraagt het bedrag van de belasting waarop het teruggaafverzoek betrekking heeft ten minste 400 euro.
Als het teruggaafverzoek betrekking heeft op een kalenderjaar of het resterende gedeelte van een kalenderjaar, dan bedraagt het bedrag van de belasting ten minste 50 euro.
 Art.    12 . Het teruggaafverzoek wordt uiterlijk op 30 september van het kalenderjaar volgend op het teruggaaftijdvak bij de lidstaat van vestiging ingediend. Het teruggaafverzoek wordt alleen als ingediend aangemerkt indien de aanvrager alle in de artikelen 6, 7 en 9 gevraagde gegevens heeft verstrekt.
 Art.    13 . Het teruggaafverzoek heeft betrekking op:
1° de belasting geheven op leveringen van goederen en diensten waarvoor een factuur werd uitgereikt overeenkomstig artikel 53, § 2, van het Wetboek, tijdens het teruggaaftijdvak, mits de belasting vóór of op het tijdstip van de uitreiking van de factuur opeisbaar geworden is, of ten aanzien waarvan de belasting opeisbaar geworden is tijdens het teruggaaftijdvak, mits voor die handelingen een factuur werd uitgereikt overeenkomstig artikel 53, § 2, van het Wetboek, vooraleer de belasting opeisbaar is geworden;
2° de belasting geheven op de invoer van goederen die gedurende het teruggaaftijdvak heeft plaatsgevonden.
Het teruggaafverzoek kan ook betrekking hebben op facturen of invoerdocumenten die nog niet het voorwerp hebben uitgemaakt van eerdere teruggaafverzoeken voor zover die betrekking hebben op handelingen die tijdens het kalenderjaar van het teruggaaftijdvak werden verricht.
 Art.    14 . De administratie stelt de aanvrager onverwijld langs elektronische weg in kennis van de datum van ontvangst van het teruggaafverzoek.
 Art.    15 . Binnen een termijn van vier maanden vanaf de datum bedoeld in artikel 14 deelt de administratie:
1° haar beslissing om het teruggaafverzoek in te willigen langs elektronische weg aan de aanvrager mee;
2° haar beslissing om het teruggaafverzoek geheel of gedeeltelijk te verwerpen per aangetekende zending aan de aanvrager mee.
 Art.    16 . § 1. Ingeval de administratie meent niet alle dienstige informatie te hebben ontvangen om met betrekking tot het geheel of een deel van het teruggaafverzoek een uitspraak te kunnen doen, kan zij binnen de in artikel 15 genoemde termijn van vier maanden, langs elektronische weg in het bijzonder de aanvrager of de bevoegde autoriteiten van de lidstaat van vestiging om aanvullende gegevens verzoeken. Indien de aanvullende gegevens worden opgevraagd bij een andere persoon dan de aanvrager of de bevoegde autoriteiten van een lidstaat, wordt alleen langs elektronische weg om gegevens verzocht indien de bestemmeling van het verzoek over de desbetreffende apparatuur beschikt.
Zo nodig kan de administratie om verdere aanvullende gegevens verzoeken.
De gevraagde gegevens kunnen ook het overleggen van het origineel of een afschrift van de factuur of het invoerdocument omvatten wanneer de administratie redenen heeft om te twijfelen aan het bestaan van een bepaalde vordering. In dat geval zijn de drempelbedragen van artikel 8 niet van toepassing.
§ 2. De krachtens paragraaf 1 gevraagde gegevens worden binnen een maand na ontvangst van het verzoek om informatie door de bestemmeling van het verzoek aan de administratie verstrekt.
 Art.    17 . Indien de administratie om aanvullende gegevens verzoekt, deelt zij op de wijze zoals voorzien in artikel 15, 1° of 2°,  in afwijking van de termijn bepaald in artikel 15, haar beslissing aan de aanvrager mee binnen twee maanden na ontvangst van de gevraagde gegevens of, indien niet op haar verzoek gereageerd is, binnen twee maanden na het verstrijken van de in artikel 16, § 2, genoemde termijn. De termijn waarover de administratie beschikt om te beslissen over een volledige of gedeeltelijke teruggaaf, bedraagt evenwel in ieder geval ten minste zes maanden vanaf de ontvangst van het in artikel 6, § 1, eerste lid, bedoelde teruggaafverzoek.
Wanneer de administratie verdere aanvullende gegevens vraagt overeenkomstig artikel 16, § 1, tweede lid, stelt zij binnen acht maanden nadat het teruggaafverzoek is ontvangen, de aanvrager in kennis van haar beslissing op de wijze zoals voorzien in artikel 15, 1° of 2°.
 Art.    18 . Indien het teruggaafverzoek wordt ingewilligd, wordt het goedgekeurde teruggaafbedrag uiterlijk binnen tien werkdagen na het verstrijken van de in artikel 15 genoemde termijn terugbetaald, of, indien om aanvullende of verdere aanvullende gegevens is verzocht, na het verstrijken van de termijnen overeenkomstig artikel 17.
De teruggaaf vindt plaats door gebruik te maken van de in artikel 6, § 1, eerste lid, 7°, bedoelde bankgegevens die door de aanvrager worden verstrekt. In voorkomend geval worden de bankkosten voor het overmaken in mindering gebracht op het aan de aanvrager te betalen bedrag.
 Art.    19 . Indien het teruggaafverzoek geheel of ten dele wordt afgewezen, worden de redenen hiervoor door de administratie per aangetekende zending tegelijkertijd met de weigeringsbeslissing aan de aanvrager meegedeeld.
Indien geen beslissing over het teruggaafverzoek wordt genomen binnen de termijnen vastgesteld in deze afdeling, wordt dit verzoek als ingewilligd aangemerkt onder voorbehoud van de toepassing van artikel 20.
 Art.    20 . Wanneer teruggaaf op frauduleuze of anderszins onrechtmatige wijze is verkregen, gaat de administratie onmiddellijk over tot invordering van de ten onrechte betaalde bedragen en van eventuele fiscale geldboeten en nalatigheidsinteresten opgelegd volgens de procedure voorzien in het Wetboek, onverminderd de bepalingen inzake wederzijdse bijstand ter invordering van de belasting over de toegevoegde waarde.
Wanneer fiscale geldboeten of nalatigheidsinteresten opgelegd maar niet betaald zijn, kan de administratie elke verdere teruggaaf aan de betrokken belastingplichtige ten belope van het onbetaalde bedrag opschorten.
 Art.    21 . Correcties betreffende een eerder teruggaafverzoek als bedoeld in artikel 10, worden door de administratie in meer of in min met het teruggaafbedrag verrekend of, in geval van toezending van een afzonderlijke verklaring, afzonderlijk ingevorderd of terugbetaald.
 Afdeling 2.  - België is de lidstaat van vestiging
 Art.    22 . De in België gevestigde belastingplichtige die overeenkomstig artikel 50 van het Wetboek voor btw-doeleinden is geïdentificeerd, met uitsluiting van de btw-eenheid in de zin van artikel 4, § 2, van het Wetboek, en de leden van een btw-eenheid in de zin van artikel 4, § 2, van het Wetboek kunnen overeenkomstig de bepalingen van de Richtlijn 2008/9/EG, teruggaaf krijgen van de btw geheven op de aan hen in de lidstaat van teruggaaf geleverde goederen of verleende diensten of van in die lidstaat ingevoerde goederen.
 Art.    23 . De in België gevestigde aanvrager die in een andere lidstaat teruggaaf van de btw wenst te verkrijgen, richt langs elektronische weg een teruggaafverzoek aan de lidstaat van teruggaaf dat hij indient via de portaalsite die de administratie in België heeft ingesteld.
 Art.    24 . § 1. Het teruggaafverzoek bevat de volgende gegevens:
1° de naam en het volledige adres van de aanvrager;
2° een elektronisch adres;
3° een omschrijving van de beroepsactiviteit van de aanvrager waarvoor de goederen of diensten worden afgenomen;
4° het teruggaaftijdvak waarop het verzoek betrekking heeft;
5° een verklaring van de aanvrager dat hij gedurende het teruggaaftijdvak geen leveringen van goederen of diensten heeft verricht waarvan de plaats geacht wordt in de lidstaat van teruggaaf te zijn gelegen, met uitzondering van de volgende handelingen:
a) vervoer en daarmee samenhangende diensten die vrijgesteld zijn krachtens de artikelen 144, 146, 148, 149, 151, 153, 159 of 160 van de Richtlijn 2006/112/EG;
b) leveringen van goederen of dienstverrichtingen waarvan de afnemer krachtens de artikelen 194 tot en met 197 en artikel 199 van de Richtlijn 2006/112/EG de btw verschuldigd is;
c) leveringen van goederen of diensten waarvoor de belastingplichtige gebruikmaakt van één van de bijzondere regelingen bedoeld in titel XII, hoofdstuk 6, afdeling 3 of 4, van de Richtlijn 2006/112/EG;
6° het btw-identificatienummer bedoeld in artikel 50 van het Wetboek;
7° zijn bankgegevens, inclusief IBAN en BIC.
Behalve de in het eerste lid bedoelde gegevens worden in het teruggaafverzoek voor iedere factuur en ieder invoerdocument de volgende gegevens vermeld:
1° de naam en het volledige adres van de leverancier of dienstverrichter;
2° behalve in het geval van invoer, het btw-identificatienummer van de leverancier of dienstverrichter of zijn fiscaal registratienummer, toegekend door de lidstaat van teruggaaf overeenkomstig de bepalingen van de artikelen 239 en 240 van de Richtlijn 2006/112/EG;
3° behalve in het geval van invoer, het landencodenummer van de lidstaat van teruggaaf overeenkomstig de bepalingen van artikel 215 van de Richtlijn 2006/112/EG;
4° de datum en het nummer van de factuur of het invoerdocument;
5° de maatstaf van heffing en het bedrag aan btw, uitgedrukt in de munteenheid van de lidstaat van teruggaaf;
6° het bedrag van de aftrekbare belasting over de toegevoegde waarde berekend volgens de bepalingen inzake het recht op aftrek in de lidstaat van teruggaaf en uitgedrukt in de munteenheid van deze lidstaat. Als de belastingplichtige in België zowel handelingen verricht die een recht op aftrek doen ontstaan als handelingen die geen recht op aftrek doen ontstaan, kan slechts dat gedeelte van de btw worden teruggegeven dat aftrekbaar is overeenkomstig artikel 46 van het Wetboek;
7° in voorkomend geval, het verhoudingsgetal van de aftrek, berekend volgens de bepalingen van artikel 46 van het Wetboek en uitgedrukt in percenten;
8° de aard van de afgenomen goederen en diensten, aangegeven door middel van de codes voorzien in artikel 9 van de Richtlijn 2008/9/EG zoals omgezet in de lidstaat van teruggaaf.
§ 2. De gegevens bedoeld in paragraaf 1 worden bewaard gedurende een termijn gelijk aan die bedoeld in de artikelen 81tot 83 van het Wetboek.
 Art.    25 . De aanvrager kan worden gevraagd zijn beroepsactiviteit te omschrijven aan de hand van geharmoniseerde numerieke NACE codes.
 Art.    26 . Het teruggaafverzoek wordt uiterlijk op 30 september van het kalenderjaar volgend op het teruggaaftijdvak ingediend. Het teruggaafverzoek wordt alleen als ingediend aangemerkt indien de aanvrager alle in de artikelen 24 en 25 gevraagde gegevens heeft verstrekt.
De administratie stuurt de aanvrager onverwijld langs elektronische weg een bevestiging van ontvangst.
 Art.    27 . De administratie stuurt het verzoek niet door aan de lidstaat van teruggaaf wanneer de in België gevestigde aanvrager gedurende het teruggaaftijdvak:
1° niet aan de belasting over de toegevoegde waarde is onderworpen;
2° slechts overeenkomstig het Wetboek vrijgestelde leveringen van goederen of diensten verricht zonder recht op aftrek;
3° valt onder de vrijstellingsregeling van belasting in het voordeel van kleine ondernemingen als bedoeld in artikel 56bis van het Wetboek;
4° valt onder de forfaitaire regeling voor landbouwondernemers als bedoeld in artikel 57 van het Wetboek.
De administratie stelt de aanvrager langs elektronische weg in kennis van haar krachtens het eerste lid genomen beslissing.
 HOOFDSTUK 3.  - Teruggaaf inzake belasting over de toegevoegde waarde aan niet in de Gemeenschap gevestigde belastingplichtigen
 Art.    28 . De in dit hoofdstuk bedoelde regeling van teruggaaf is van toepassing op elke in artikel 2, 2°, bedoelde belastingplichtige die aan de volgende voorwaarden voldoet:
1° de belastingplichtige heeft gedurende het tijdvak waarop het teruggaafverzoek betrekking heeft in de Gemeenschap geen zetel van zijn economische activiteit gehad, noch een vaste inrichting van waaruit de handelingen werden verricht, noch, bij gebrek aan een dergelijke zetel of vaste inrichting, zijn woonplaats of zijn gebruikelijke verblijfplaats;
2° de belastingplichtige heeft gedurende het tijdvak waarop het teruggaafverzoek betrekking heeft geen leveringen van goederen of diensten verricht die geacht worden in België plaats te vinden, met uitzondering van de volgende handelingen:
a) vervoer en daarmee samenhangende diensten die vrijgesteld zijn krachtens de artikelen 39 tot en met 42 van het Wetboek;
b) leveringen van goederen of diensten waarvan de medecontractant de belasting verschuldigd is krachtens artikel 51, § 2, van het Wetboek;
c) leveringen van goederen of diensten waarvoor de belastingplichtige gebruikmaakt van één van de bijzondere regelingen bedoeld in titel XII, hoofdstuk 6, afdeling 2 tot 4, van de Richtlijn 2006/112/EG.
 Art.    29 . § 1. De in artikel 28 bedoelde belastingplichtige kan teruggaaf krijgen van de belasting geheven op de aan hem in België geleverde roerende goederen of verleende diensten of van in België ingevoerde goederen, in de mate dat deze belastingplichtige in het land waar hij is gevestigd handelingen verricht waarvoor recht op aftrek ontstaat en deze goederen en diensten worden gebruikt voor:
1° de handelingen bedoeld in artikel 45, § 1, 2°  en 3°,  van het Wetboek;
2° de handelingen waarvoor de belasting overeenkomstig artikel 51, § 2, van het Wetboek verschuldigd is door de medecontractant.
§ 2. Het recht op teruggaaf van de voorbelasting wordt bepaald overeenkomstig de artikelen 45, 48 en 49 van het Wetboek.
Zijn van de teruggaaf uitgesloten:
1° de belastingbedragen die het bedrag te boven gaan dat wettelijk verschuldigd is;
2° de gefactureerde belastingbedragen voor leveringen van goederen die krachtens artikel 39, § 1, 2°,  of 39bis van het Wetboek van de belasting vrijgesteld zijn of kunnen worden.
§ 3. Wanneer de in artikel 28 bedoelde belastingplichtige in het land waar hij is gevestigd, zowel handelingen verricht die in dat land een recht op aftrek doen ontstaan, als handelingen die in dat land geen recht op aftrek doen ontstaan, kan van de overeenkomstig de paragrafen 1 en 2 betaalde voorbelasting slechts dat gedeelte van de belasting worden teruggegeven dat overeenkomstig artikel 46, § 1, van het Wetboek, aan eerstgenoemde handelingen kan worden toegerekend.
 Art.    30 . De in artikel 28 bedoelde belastingplichtige die in België teruggaaf van de belasting wenst te verkrijgen, richt langs elektronische weg een teruggaafverzoek dat hij indient via de portaalsite die de administratie in België heeft ingesteld.
 Art.    31 . § 1. Het teruggaafverzoek bevat de volgende gegevens:
1° de naam en het volledige adres van de aanvrager;
2° een elektronisch adres;
3° een omschrijving van de beroepsactiviteit van de aanvrager waarvoor de goederen of diensten worden afgenomen;
4° het teruggaaftijdvak waarop het verzoek betrekking heeft;
5° een verklaring van de aanvrager dat hij gedurende het teruggaaftijdvak geen leveringen van goederen of diensten heeft verricht waarvan de plaats geacht wordt in België te zijn gelegen, met uitzondering van de handelingen bedoeld in artikel 28, 2° ;
6° het btw-identificatienummer of het fiscaal registratienummer van de aanvrager in het land waar hij de zetel van zijn economische activiteit of bij gebrek aan een dergelijke zetel, zijn woonplaats of gebruikelijke verblijfplaats heeft;
7° het totaalbedrag van de belasting waarop de aanvraag betrekking heeft;
8° zijn bankgegevens met inbegrip van de identificatiegegevens van de bankinstelling;
9° een verklaring van de aanvrager dat hij er zich toe verbindt alle ten onrechte ontvangen bedragen terug te betalen.
Behalve de in het eerste lid bedoelde gegevens worden in het teruggaafverzoek voor iedere factuur en ieder invoerdocument de volgende gegevens vermeld:
1° een volgnummer;
2° behalve in het geval van invoer, de naam en het volledige adres en het btw-identificatienummer dat de letters BE bevat van de leverancier of dienstverrichter bedoeld in artikel 50 van het Wetboek;
3° de datum en het nummer van de factuur of het invoerdocument;
4° de maatstaf van heffing en het bedrag van de belasting, uitgedrukt in euro;
5° het bedrag van de aftrekbare belasting berekend volgens artikel 29, §§ 1 en 2, en uitgedrukt in euro;
6° in voorkomend geval, het aftrekbare gedeelte berekend volgens artikel 29, § 3, uitgedrukt in percenten;
7° de aard van de afgenomen goederen en diensten.
§ 2. Indien de belastingplichtige tijdens het teruggaaftijdvak handelingen heeft verricht in België zoals bedoeld in artikel 28, 2°, a) en b), worden naast de gegevens bedoeld in paragraaf 1 in het teruggaafverzoek de volgende stukken bijgevoegd:
1° kopieën van de uitgereikte facturen;
2° documenten die de toepassing van een vrijstelling van de belasting aantonen.
§ 3. De gegevens bedoeld in paragrafen 1 en 2 worden bewaard gedurende een termijn gelijk aan die bedoeld in de artikelen 81 tot 83 van het Wetboek.
 Art.    32 . De aanvrager voegt aan zijn teruggaafverzoek langs elektronische weg een bewijs toe waaruit blijkt dat hij de hoedanigheid bezit van belastingplichtige overeenkomstig artikel 4, § 1, van het Wetboek.
 Art.    33 . Onverminderd de krachtens artikel 41 gevraagde gegevens, voegt de aanvrager samen met het teruggaafverzoek langs elektronische weg een afschrift bij van de factuur of het invoerdocument, wanneer de maatstaf van heffing op de factuur of het invoerdocument 1.000 euro of meer bedraagt. Indien de factuur evenwel betrekking heeft op brandstof, is dit drempelbedrag 250 euro.
 Art.    34 . Indien het aftrekbare gedeelte bedoeld in artikel 29, § 3, overeenkomstig artikel 46, § 1, van het Wetboek wordt aangepast na de indiening van het teruggaafverzoek, corrigeert de aanvrager het bedrag dat wordt teruggevraagd of dat reeds is teruggegeven.
De correctie vindt plaats in een teruggaafverzoek dat gedaan wordt binnen het kalenderjaar volgend op het desbetreffende teruggaaftijdvak, dan wel, mocht de aanvrager in dat kalenderjaar geen teruggaafverzoek indienen, door een afzonderlijke verklaring toe te zenden via de portaalsite die de administratie in België heeft ingesteld.
 Art.    35 . § 1. Het teruggaafverzoek heeft betrekking op een teruggaaftijdvak dat ten hoogste één kalenderjaar bedraagt en ten minste drie kalendermaanden. Het teruggaafverzoek kan evenwel betrekking hebben op een tijdvak van minder dan drie kalendermaanden wanneer dit tijdvak het resterende gedeelte van een kalenderjaar betreft.
§ 2. Als het teruggaafverzoek een teruggaaftijdvak betreft van minder dan één kalenderjaar maar wel minstens drie kalendermaanden, dan bedraagt het bedrag van de belasting waarop het teruggaafverzoek betrekking heeft ten minste 400 euro.
Als het teruggaafverzoek betrekking heeft op een kalenderjaar of het resterende gedeelte van een kalenderjaar, dan bedraagt het bedrag van de belasting ten minste 50 euro.
 Art.    36 . Het teruggaafverzoek wordt uiterlijk op 30 september van het kalenderjaar volgend op het teruggaaftijdvak ingediend. Het teruggaafverzoek wordt alleen als ingediend aangemerkt indien de aanvrager alle in de artikelen 31 en 32 gevraagde gegevens heeft verstrekt.
 Art.    37 . Het teruggaafverzoek heeft betrekking op:
1° de belasting geheven op leveringen van goederen en diensten waarvoor een factuur werd uitgereikt overeenkomstig artikel 53, § 2, van het Wetboek, tijdens het teruggaaftijdvak, mits de belasting vóór of op het tijdstip van de uitreiking van de factuur opeisbaar geworden is, of ten aanzien waarvan de belasting opeisbaar geworden is tijdens het teruggaaftijdvak, mits voor die handelingen een factuur werd uitgereikt overeenkomstig artikel 53, § 2, van het Wetboek, vooraleer de belasting opeisbaar is geworden;
2° de belasting geheven op de invoer van goederen die gedurende het teruggaaftijdvak heeft plaatsgevonden.
Het teruggaafverzoek kan ook betrekking hebben op facturen of invoerdocumenten die nog niet het voorwerp hebben uitgemaakt van eerdere teruggaafverzoeken voor zover die betrekking hebben op handelingen die tijdens het kalenderjaar van het teruggaaftijdvak werden verricht.
 Art.    38 . De administratie stelt de aanvrager onverwijld langs elektronische weg in kennis van de datum van ontvangst van het teruggaafverzoek.
 Art.    39 . Binnen een termijn van vier maanden vanaf de datum bedoeld in artikel 38 deelt de administratie:
1° haar beslissing om het teruggaafverzoek in te willigen langs elektronische weg aan de aanvrager mee;
2° haar beslissing om het teruggaafverzoek geheel of gedeeltelijk te verwerpen per aangetekende zending aan de aanvrager mee.
 Art.    40 . § 1. Ingeval de administratie meent niet alle dienstige informatie te hebben ontvangen om met betrekking tot het geheel of een deel van het teruggaafverzoek een uitspraak te kunnen doen, kan zij binnen de in artikel 39 genoemde termijn van vier maanden, langs elektronische weg de aanvrager om aanvullende gegevens verzoeken. Indien de aanvullende gegevens worden opgevraagd bij een andere persoon dan de aanvrager wordt alleen langs elektronische weg om gegevens verzocht indien de bestemmeling van het verzoek over de desbetreffende apparatuur beschikt.
Zo nodig kan de administratie om verdere aanvullende gegevens verzoeken.
De gevraagde gegevens kunnen ook het overleggen van het origineel of een afschrift van de factuur of het invoerdocument omvatten wanneer de administratie redenen heeft om te twijfelen aan het bestaan van een bepaalde vordering. In dat geval zijn de drempelbedragen van artikel 33 niet van toepassing.
§ 2. De krachtens paragraaf 1 gevraagde gegevens worden binnen een maand na ontvangst van het verzoek om informatie door de bestemmeling van het verzoek aan de administratie verstrekt.
 Art.    41 . Indien de administratie om aanvullende gegevens verzoekt, deelt zij op de wijze zoals voorzien in artikel 39, 1° of 2°,  in afwijking van de termijn bepaald in artikel 39, haar beslissing aan de aanvrager mee binnen twee maanden na ontvangst van de gevraagde gegevens of, indien niet op haar verzoek gereageerd is, binnen twee maanden na het verstrijken van de in artikel 40, § 2, genoemde termijn. De termijn waarover de administratie beschikt om te beslissen over een volledige of gedeeltelijke teruggaaf, bedraagt evenwel in ieder geval ten minste zes maanden vanaf de ontvangst van het in artikel 31, § 1, bedoelde teruggaafverzoek.
Wanneer de administratie verdere aanvullende gegevens vraagt overeenkomstig artikel 40, § 1, tweede lid, stelt zij binnen acht maanden nadat het teruggaafverzoek is ontvangen, de aanvrager in kennis van haar beslissing op de wijze zoals voorzien in artikel 39, 1° of 2°.
 Art.    42 . Indien het teruggaafverzoek wordt ingewilligd, wordt het goedgekeurde teruggaafbedrag uiterlijk binnen tien werkdagen na het verstrijken van de in artikel 39 genoemde termijn terugbetaald, of, indien om aanvullende of verdere aanvullende gegevens is verzocht, na het verstrijken van de termijnen overeenkomstig artikel 41.
De teruggaaf vindt plaats door gebruik te maken van de in artikel 31, § 1, 8°, bedoelde bankgegevens die door de aanvrager worden verstrekt. In voorkomend geval worden de bankkosten voor het overmaken in mindering gebracht op het aan de aanvrager te betalen bedrag.
 Art.    43 . Indien het teruggaafverzoek geheel of ten dele wordt afgewezen, worden de redenen hiervoor door de administratie per aangetekende zending tegelijkertijd met de beslissing aan de aanvrager meegedeeld.
Indien geen beslissing over het teruggaafverzoek wordt genomen binnen de termijnen vastgesteld in dit hoofdstuk, wordt dit verzoek als ingewilligd aangemerkt onder voorbehoud van de toepassing van artikel 44.
 Art.    44 . Wanneer teruggaaf op frauduleuze of anderszins onrechtmatige wijze is verkregen, gaat de administratie onmiddellijk over tot invordering van de ten onrechte betaalde bedragen en van eventuele fiscale geldboeten en nalatigheidsinteresten opgelegd volgens de procedure voorzien in het Wetboek, onverminderd de bepalingen inzake wederzijdse bijstand ter invordering van de belasting over de toegevoegde waarde.
Wanneer fiscale geldboeten of nalatigheidsinteresten opgelegd maar niet betaald zijn, kan de administratie elke verdere teruggaaf aan de betrokken belastingplichtige ten belope van het onbetaalde bedrag opschorten.
 Art.    45 . Correcties betreffende een eerder teruggaafverzoek als bedoeld in artikel 34, worden door de administratie in meer of in min met het teruggaafbedrag verrekend of, in geval van toezending van een afzonderlijke verklaring, afzonderlijk ingevorderd of terugbetaald.
 HOOFDSTUK 4.  - Slotbepalingen
 Art.    46 . Het koninklijk besluit nr. 56 van 9 december 2009 met betrekking tot de teruggaaf inzake belasting over de toegevoegde waarde aan belastingplichtigen gevestigd in een andere lidstaat dan de lidstaat van teruggaaf wordt opgeheven.
 Art.    47 . Dit besluit treedt in werking op 1 juli 2022 voor de teruggaafverzoeken die na 30 juni 2022 worden ingediend.
 Art.  48. De minister bevoegd voor Financiën is belast met de uitvoering van dit besluit.


text:
Artikel   1. Enig artikel. In artikel 149 van de Grondwet wordt de tweede zin vervangen als volgt :
"Het wordt openbaar bekendgemaakt op de wijze bepaald door de wet. In strafzaken wordt het beschikkend gedeelte uitgesproken in openbare terechtzitting."