text:
Artikel    1 . (Bescherming van eigendom). <V 1994-05-11/36, art. 2. 4, 002;   Inwerkingtreding :    onbepaald>
Alle natuurlijke of rechtspersonen hebben recht op het ongestoord genot van hun eigendom. Niemand zal van zijn eigendom worden beroofd behalve in het algemeen belang en met inachtneming van de voorwaarden neergelegd in de wet en in de algemene beginselen van het internationaal recht.
De voorgaande bepalingen zullen echter op geen enkele wijze het recht aantasten dat een Staat heeft om die wetten toe te passen welke hij noodzakelijk oordeelt om toezicht uit te oefenen op het gebruik van eigendom in overeenstemming met het algemeen belang of om de betaling van belastingen of andere heffingen en boeten te verzekeren.
 Art.    2 . (Recht op onderwijs). <V 1994-05-11/36, art. 2. 4, 002;   Inwerkingtreding :    onbepaald>
Niemand zal het recht op onderwijs worden ontzegd. Bij de uitoefening van alle functies welke de Staat in verband met de opvoeding en het onderwijs op zich neemt zal de Staat het recht eerbiedigen van de ouders om (voor hun kinderen) zich van die opvoeding en van dat onderwijs te verzekeren welke overeenstemmen met hun eigen godsdienstige en philosophische overtuigingen.
 Art.    3 . (Recht op vrije verkiezingen). <V 1994-05-11/36, art. 2. 4, 002;   Inwerkingtreding :    onbepaald>
De Hoge Verdragsluitende Partijen verbinden zich om met redelijke tussenpozen vrije, geheime verkiezingen te houden onder voorwaarden welke de vrije meningsuiting van het volk bij het kiezen van de wetgevende macht waarborgen.
 Art.    4 . (Territoriale werkingssfeer). <V 1994-05-11/36, art. 2. 4, 002;   Inwerkingtreding :    onbepaald>
Iedere Hoge Verdragsluitende Partij kan op het ogenblik van de ondertekening of bekrachtiging van dit Protocol of op ieder tijdstip daarna aan de Secretaris-Generaal van de Raad van Europa een verklaring doen toekomen waarin wordt medegedeeld in welke mate zij zich verbindt de bepalingen van dit Protocol eveneens te doen gelden voor die in de verklaring genoemde gebieden voor welker internationale betrekkingen zij verantwoordelijk is.
Iedere Hoge Verdragsluitende Partij, die krachtens de voorgaande alinea een verklaring heeft overgelegd, kan van tijd tot tijd verdere verklaringen overleggen waarbij de voorwaarden van vorige verklaringen kunnen worden gewijzigd of waarbij de toepassing van de bepalingen van dit Protocol met betrekking tot een bepaald gebied wordt beëindigd.
Een verklaring afgelegd overeenkomstig dit artikel zal geacht worden te zijn afgelegd overeenkomstig lid 1 (van artikel 56) van het Verdrag. <V 1994-05-11/36, art. 2. 4, 002;   Inwerkingtreding :    onbepaald>
 Art.    5 . (Verhouding tot het Verdrag). <V 1994-05-11/36, art. 2. 4, 002;   Inwerkingtreding :    onbepaald>
De Hoge Verdragsluitende Partijen zullen de artikelen 1, 2, 3 en 4 van dit Protocol beschouwen als aanvullende artikelen van het Verdrag en alle bepalingen van het Verdrag zullen dienovereenkomstig van toepassing zijn.
 Art.    6 . (Ondertekening en bekrachtiging). <V 1994-05-11/36, art. 2. 4, 002;   Inwerkingtreding :    onbepaald>
Dit Protocol is opengesteld voor ondertekening door de Leden van de Raad van Europa, die het Verdrag hebben ondertekend; het zal worden bekrachtigd tegelijkertijd met of na de bekrachtiging van het Verdrag. Het treedt in werking na de nederlegging van tien akten van bekrachtiging.
Met betrekking tot iedere ondertekenaar die het daarna bekrachtigt, zal het Protocol in werking treden op de dag van de nederlegging der akte van bekrachtiging.
De akten van bekrachtiging zullen worden nedergelegd bij de Secretaris-Generaal van de Raad van Europa die aan alle Leden kennis zal geven van de namen van hen die het Protocol hebben bekrachtigd.
 BIJLAGEN.
 Art.    N1 . Bijlage 1. Op het ogenblik van ondertekening van dit Protocol maakt de Griekse Regering ingevolge artikel 64 van het Verdrag met betrekking tot artikel 2 van het Protocol het volgende voorbehoud : het woord " philosophisch ", het op een na laatste woord van de tweede zin van artikel 2, zal in Griekenland worden toegepast in overeenstemming met de desbetreffende bepalingen van de nationale wetgeving.
 Art.    N2 . Bijlage 2. Op het ogenblik van ondertekening van dit Protocol verklaar ik, dat in verband met zekere bepalingen van de in het Verenigd Koninkrijk van kracht zijnde Onderwijswetten het in de tweede zin van artikel 2 neergelegde beginsel slechts in zoverre door het Verenigd Koninkrijk wordt aanvaard als verenigbaar is met het voorzien in doeltreffend onderwijs en doeltreffende opleiding en het vermijden van buitensporige openbare uitgaven.
 Art.    N3 . Lijst der bekrachtigingen.
a) Van het verdrag :
Duitsland (Bondsrepubliek), op 5 December 1952.
Belgie, op 14 Juni 1955.
Denemarken, op 13 April 1953.
Groenland, op 13 April 1953.
Griekenland, op 28 Maart 1953.
Ierland, op 25 Februari 1953.
Ijsland, op 29 Juni 1953.
Luxemburg, op 3 September 1953.
Nederland, op 31 Augustus 1954.
Noorwegen, op 15 Januari 1952.
Verenigd-Koninkrijk, op 8 Maart 1951.
Aden, Bahama-Eilanden, Barbados, Basoetoland, Bechuanaland, Bermuden,
Brits Guyana, Brits Honduras, Britse Salomons-Eilanden,
Engels-Normandische Eilanden (Jersey, Guernesey), Cyprus,
Falkland-Eilanden, Fidsji, Gambia, Gilbert en Ellice-eilanden, Goudkust,
Jamaica, Kenia, Gibraltar, Eilanden onder de Wind, Maleise Federatie,
Malta, Eiland Man, Mauritius-Eiland, Nigeria, Noord-Rhodesia,
Noord-Borneo, Njassaland, Sint-Helena, Sarawak, Seychellen,
Sierra-Leone, Singapore, Brits Somaliland, Swaziland, Tanganika,
Trinidad, Oeganda, Eilanden boven Wind (Dominica, Grenada, Santa-Lucia,
Sint-Vincent), Koninkrijk Tonga, Zanzibar, op 23 October 1953.
Saargebied, op 14 Januari 1953.
Zweden, op 4 Februari 1952.
Turkije, op 18 Mei 1954.
b) Van het additioneel protocol :
LANDEN

INWERKING-

 PERIODE

ZIE CN-NUMMER

 TREDING
---------------------------------------------------------------------------
BELGIE

14.06.1955

Bekrachtiging

 %%1952-03-20/30%%

CYPRUS

06.10.1962

Bekrachtiging

 %%1952-03-20/35%%

DENEMARKEN

13.04.1953

Bekrachtiging

 %%1952-03-20/30%%

07.04.1977

5 jaar

%%1952-03-20/43%%

FRANKRIJK

 03.05.1974

Bekrachtiging

 %%1952-03-20/39%%

03.05.1977

3 jaar

%%1952-03-20/44%%

GRIEKENLAND

 28.03.1953

Bekrachtiging

 %%1952-03-20/30%%

13.12.1969

Opzegging

 %%1952-03-20/36%%

28.11.1974

Bekrachtiging

 %%1952-03-20/42%%

IERLAND

 25.02.1953

Bekrachtiging

 %%1952-03-20/30%%

IJSLAND

 29.06.1953

Bekrachtiging

 %%1952-03-20/30%%

25.08.1961

3 jaar

%%1952-03-20/34%%

ITALIE

26.10.1955

Bekrachtiging

 %%1952-03-20/31%%

LUXEMBURG

 03.09.1953

Bekrachtiging

 %%1952-03-20/30%%

28.04.1961

5 jaar

%%1952-03-20/33%%

28.04.1971

5 jaar

%%1952-03-20/38%%

28.04.1976

5 jaar

%%1952-03-20/41%%

NEDERLAND

 31.08.1954

Bekrachtiging

 %%1952-03-20/30%%

%%1952-03-20/32%%

NOORWEGEN

 18.12.1952

Bekrachtiging

 %%1952-03-20/30%%

PORTUGAL

09.11.1978

Bekrachtiging

 %%1952-03-20/45%%

TURKIJE

 18.05.1954

Bekrachtiging

 %%1952-03-20/30%%

VERENIGD KONINKRIJK

 03.11.1952

Bekrachtiging

 %%1952-03-20/30%%

ZWEDEN

22.06.1953

Bekrachtiging

 %%1952-03-20/30%%

13.05.1971

5 jaar

%%1952-03-20/37%%

13.05.1976

5 jaar

%%1952-03-20/40%%
 Art.    N4 . Volgende verklaringen werden afgelegd en volgende voorbehouden werden gemaakt bij het neerleggen der bekrachtigingsoorkonden :
 Art.    1N4 . BONDSREPUBLIEK DUITSLAND. <Vertaling>
Bonn, 13 November 1952.
Mijnheer de Secretaris-Generaal,
Ter gelegenheid van de neerlegging van de oorkonde der bekrachtiging, door Duitsland, van het Verdrag tot bescherming der Rechten van de Mens en de Fundamentele Vrijheden, heb ik de eer u, uit naam van de Regering der Bondsrepubliek Duitsland, nog mede te delen wat volgt :
1. Het toepassingsgebied van het Verdrag strekt zich eveneens uit tot Berlijn (West).
2. Overeenkomstig artikel 64 van het Verdrag, maakt de Bondsrepubliek Duitsland het voorbehoud dat zij de bepaling van artikel 7, alinea 2, van het Verdrag, slechts zal toepassen binnen de perken van artikel 103, alinea 2, van de Grondwet der Bondsrepubliek Duitsland. Bij laatstgenoemd artikel wordt bepaald dat een handeling slechts kan worden bestraft indien de wet ze strafbaar had verklaard voordat ze werd begaan.
3. Zoals in de op 5 November 1950 overhandigde nota reeds werd uitgedrukt, kan de bekrachtiging, door de Bondsrepubliek Duitsland, van het Verdrag tot bescherming der Rechten van de Mens en de Fundamentele Vrijheden, niet worden beschouwd als een erkenning van het huidig statuut van het Saargebied.
De Bondsregering verzoekt u, Mijnheer de Secretaris-Generaal, de inhoud van deze brief wel te willen mededelen aan de regeringen die gezegd verdrag hebben ondertekend.
Gelief, Mijnheer de Secretaris-Generaal, de verzekering mijner zeer bijzondere hoogachting wel te willen aanvaarden.
 Art.    2N4 . BELGIE. Bij de neerlegging van de bekrachtigingsoorkonden, heeft de Vertegenwoordiger a. i. van België verklaard dat, in geval zijn Regering in de toekomst, krachtens artikel 63 van het Verdrag, een verklaring zou afleggen, luidens welke de toepassing van het Verdrag uitgebreid wordt tot een grondgebied waarvan België de internationale betrekkingen regelt, de Belgische Regering deze verklaring zou kunnen laten vergezeld gaan van reserves die wegens plaatselijke omstandigheden nodig blijken.
A. Verklaring bedoeld bij artikel 25 van het Verdrag.
In naam van de Belgische Regering verklaar ik, overeenkomstig artikel 25 van het Verdrag tot bescherming van de Rechten van de Mens en de fundamentele vrijheden, ondertekend op 4 November 1950, te Rome, voor een periode van twee jaar te rekenen van de bekrachtiging van onderhavige verklaring, de bevoegdheid van de Europese Commissie van de Rechten van de Mens te erkennen, om kennis te nemen van verzoekschriften gericht aan de Secretaris-Generaal van de Raad van Europa door ieder natuurlijk persoon, iedere niet-gouvernementele organisatie of iedere groep van particulieren, welke beweert het slachtoffer te zijn van een schending, door een der Hoge Verdragsluitende Partijen, van de rechten welke in dit verdrag zijn erkend.
Brussel, 29 Juni 1955.
B. Verklaring bedoeld bij artikel 46 van het Verdrag.
In naam van de Belgische Regering, verklaar ik, overeenkomstig artikel 46 van het Verdrag tot bescherming van de Rechten van de Mens en de Fundamentele Vrijheden, ondertekend op 4 November 1950, te Rome, voor een periode van vijf jaar te rekenen van de bekrachtiging van onderhavige verklaring, ipso facto de rechtsmacht van het Europese Hof voor de Rechten van de Mens te erkennen als van rechtswege bindend zonder nadere overeenkomst in alle zaken betrekking hebbend op de uitlegging en toepassing van dit Verdrag.
Brussel, 29 Juni 1955.
 Art.    3N4 . DENEMARKEN.
A. Verklaring bedoeld bij artikel 25 van het Verdrag.
In naam van de Regering van Zijne Majesteit de Koning van Denemarken verklaar ik, ondergetekende, Zijn Minister van Buitenlandse Zaken, dat overeenkomstig artikel 25 van het Verdrag tot Bescherming van de Rechten van de Mens en de Fundamentele Vrijheden, ondertekend op 4 November 1950 te Rome :
De Regering van de Koning, voor een tijdsduur van twee jaar, de bevoegdheid van de Europese Commissie voor de Rechten van de Mens erkent om verzoekschriften te ontvangen gericht tot de Secretaris-Generaal van de Raad van Europa door iedere natuurlijke persoon, iedere niet-gouvernementele organisatie of iedere groep van particulieren, die beweert het slachtoffer te zijn van een schending, door een der Hoge Verdragsluitende Partijen, van de rechten welke in het Verdrag zijn erkend.
Kopenhagen, 7 April 1953.
Door een verklaring, gedagtekend 12 Maart 1955, heeft de Deense Regering deze verklaring hernieuwd voor een nieuwe periode van twee jaar met ingang van 7 April 1955.
B. Verklaring bedoeld bij artikel 46 van het Verdrag.
In naam van de Regering van Zijne Majesteit de Koning van Denemarken verklaart de ondergetekende, Zijn Minister van Buitenlandse Zaken, dat overeenkomstig artikel 46 van het Verdrag tot Bescherming van de Rechten van de Mens en de Fundamentele Vrijheden, ondertekend op 4 November 1950 te Rome :
De Regering van de Koning erkent voor een periode van twee jaar, de rechtsmacht van het Europese Hof voor de Rechten van de Mens als van rechtswege en zonder nadere overeenkomst bindend in alle zaken betrekking hebbend op de uitlegging en toepassing van gezegd Verdrag.
Kopenhagen, 7 April 1953.
C. Door een verklaring, gedagtekend 12 Maart 1955, heeft de Deense Regering deze verklaring hernieuwd voor een nieuwe periode van twee jaar met ingang van 7 April 1955.
Kopenhagen, 7 April 1953.
D. Mijnheer de Secretaris-Generaal,
Overeenkomstig artikel 63 van het Verdrag tot Bescherming van de Rechten van de Mens en de Fundamentele Vrijheden, ondertekend op 4 November 1950, te Rome, en overeenkomstig artikel 4 van het additionele protocol, ondertekend op 20 Maart 1952, te Parijs, heb ik de eer, in naam van de Regering van Zijne Majesteit de Koning van Denemarken, te verklaren dat gezegde teksten, zomede de verklaring van de Deense Regering dd. 7 April 1953 waarbij de bevoegdheid van de Commissie om de in artikel 25 bedoelde verzoekschriften te ontvangen erkend wordt, van toepassing zullen zijn op Groenland.
Met bijzondere hoogachting,
 Art.    4N4 . IERLAND. A. Verklaring bedoeld bij artikel 25 van het Verdrag.
In naam van de Regering van Ierland verklaart de ondergetekende, Proinsias Mac Aogain, Minister van Buitenlandse Zaken, het volgende, overeenkomstig artikel 25 van het Verdrag tot Bescherming van de Rechten van de Mens en de Fundamentele Vrijheden, ondertekend op 4 November 1950, te Rome :
De Regering van Ierland erkent de bevoegdheid van de Europese Commissie voor de Rechten van de Mens om de verzoekschriften te ontvangen welke tot de Secretaris-Generaal van de Raad van Europa gericht worden door ieder natuurlijk persoon, iedere niet-gouvernementele organisatie of iedere groep van particulieren, welke beweert het slachtoffer te zijn van een schending, door een der Hoge Verdragsluitende Partijen, van de rechten welke in gezegd Verdrag zijn erkend.
Gedaan te Dublin, de achttiende Februari negentienhonderd drie en vijftig.
B. Verklaring bedoeld bij artikel 46 van het Verdrag.
Uit naam van de Regering van Ierland verklaar ik ondergetekende, Proinsias Mac Aogain, Minister van Buitenlandse Zaken, overeenkomstig artikel 46 van het Verdrag tot Bescherming der Rechten van de Mens en de Fundamentele Vrijheden, ondertekend op 4 November 1950, te Rome, het volgende :
De regering van Ierland erkent als van rechtswege en zonder nadere overeenkomst bindend de rechtsmacht van het Europese Hof voor de Rechten van de Mens, in alle zaken betrekking hebbend op de uitlegging en toepassing van gezegd Verdrag, voor een periode van vijf jaar en, nadien, totdat van de intrekking der erkenning wordt kennis gegeven.
Gedaan te Dublin, de achttiende Februari negentienhonderd drie en vijftig.
 Art.    5N4 . IJSLAND. Verklaring bedoeld bij artikel 25 van het Verdrag. <Vertaling>
In naam van de Regering van Ijsland, verklaar ik hiermede dat, overeenkomstig artikel 25 van het Verdrag tot Bescherming van de Rechten van de Mens en de Fundamentele Vrijheden, ondertekend op 4 November 1950, te Rome, de Regering van Ijsland de bevoegdheid van de Europese Commissie voor de rechten van de mens erkent om kennis te nemen van verzoekschriften gericht aan de Secretaris-Generaal van de Raad van Europa door elke natuurlijke persoon, elke niet-gouvernementele organisatie of iedere groep particulieren die beweert slachtoffer te zijn van een schending, door een der Hoge Verdragsluitende Partijen, van de rechten erkend door gezegd verdrag.
De Regering van Ijsland zal deze verklaring beschouwen als zijnde bindend voor haar gedurende een periode van vijf jaar, te rekenen van heden.
Reykjavik, 25 Maart 1955.
 Art.    6N4 . LUXEMBURG.
De Regering van het Groothertogdom Luxemburg,
Gelet op artikel 64 van het Verdrag tot Bescherming van de Rechten van de Mens en de Fundamentele Vrijheden.
Wensende iedere onzekerheid te vermijden wat de toepassing betreft van artikel één van het additioneel protocol ten opzichte van de Luxemburgse wet van 26 April 1951, die betrekking heeft op de vereffening van sommige vroeger vijandelijke goederen, rechten en belangen die onderworpen zijn aan sequestratie-maatregelen.
Verklaart ter zake van voornoemde bepalingen van de wet van 26 April 1951 voorbehoud te maken.
 Art.    7N4 . NEDERLAND.
Bij de neerlegging van de bekrachtigingsoorkonden, heeft de Vaste Vertegenwoordiger van het Koninkrijk der Nederlanden verklaard dat, in geval zijn Regering in de toekomst, krachtens artikel 63 van het verdrag, een verklaring zou afleggen, luidens welke de toepassing van het Verdrag uitgebreid wordt tot een grondgebied of tot meerdere grondgebieden waarvan Nederland de internationale betrekkingen regelt de Nederlandse Regering deze verklaring zou kunnen laten vergezeld gaan van reserves die wegens plaatselijke omstandigheden nodig blijken.
Verklaring bedoeld bij artikel 46 van het Verdrag.
Ik verklaar dat de Regering van het Koninkrijk der Nederlanden aanvaardt als van rechtswege en zonder nadere overeenkomst bindend, ten opzichte van elke andere Partij bij voornoemd Verdrag die dezelfde verplichting aanvaardt, d.w.z. op voorwaarde van wederkerigheid, de rechtsmacht van het Europese Hof voor de Rechten van de Mens overeenkomstig artikel 46 van het Verdrag tot Bescherming van de Rechten van de Mens en de Fundamentele Vrijheden, ondertekend op 4 November 1950, te Rome, voor de duur van vijf jaar te rekenen van de datum van de nederlegging van de oorkonden der bekrachtiging van dit Verdrag door het Koninkrijk der Nederlanden, en alle zaken welke betrekking hebben op de uitlegging en de toepassing van dit Verdrag.
's-Gravenhage, 26 Augustus 1954.
 Art.    8N4 . NOORWEGEN.
Zijne Majesteit de Koning van Noorwegen heeft het Verdrag bekrachtigd onder het volgend voorbehoud :
Daar artikel 2 van de Zweedse Grondwet van 17 Mei 1814 een bepaling bevat volgens dewelke de Jezuïten niet geduld worden, wordt er een overeenkomstig voorbehoud gemaakt inzake de toepassing van artikel 9 van het Verdrag.
 Art.    9N4 . VERENIGD KONINKRIJK. <Vertaling>
A. Nr 61/48/53.
23 October 1953.
Mijnheer de Secretaris-Generaal,
De Regering van Hare Majesteit heeft de mogelijkheid onderzocht het voordeel van het Europees Verdrag der Rechten van de Mens uit te breiden tot de gebieden waarvan zij de internationale betrekkingen waarneemt en waarop dit Verdrag van toepassing zou zijn.
Luidens de bepalingen van artikel 63 van het Verdrag verklaart de Regering van Hare Britse Majesteit dat het Europees Verdrag der Rechten van de Mens, ondertekend op 4 November 1950, te Rome, van toepassing zal zijn op de gebieden voorkomende op de hierbijgevoegde lijst, waarvan zij de internationale betrekkingen waarneemt.
Gelieve te aanvaarden, enz...
B. Lijst der gebieden waarvan de Regering van Hare Britse Majesteit de internationale betrekkingen waarneemt en waarop het Europees Verdrag der Rechten van de Mens van toepassing zal zijn.
Kolonie Aden, Bahama-Eilanden, Barbados, Basoetoland, Bechuanaland, Bermuden, Brits Guyana, Brits Honduras, Britse Salomons-Eilanden, Engels-Normandische-Eilanden (Jersey, Guernesey), Cyprus, Falkland-Eilanden, Fidsji, Gambia, Gilbert en Ellice-Eilanden, Goudkust, Jamaïca, Kenia, Gibraltar, Eilanden onder de Wind, Maleise Federatie, Malta, Eiland Man, Mauritius-Eiland, Nigeria, Noord-Rhodesia, Noord-Borneo, Njassaland, Sint-Helena, Sarawak, Seychellen, Sierra-Leone, Singapore, Brits Somaliland, Swaziland, Tanganika, Trinidad, Oeganda, Eilanden boven de Wind (Dominica, Grenada, Santa-Lucia, Sint-Vincent), Zanzibar, en
op aanvraag van de Regering van dit Koninkrijk, waarvan de Regering van Hare Britse Majesteit de internationale betrekkingen waarneemt, het Koninkrijk Tonga.
 Art.    10N4 . ZWEDEN. A. Verklaring bedoeld bij artikel 25 van het Verdrag.
Uit naam van Zijne Majesteit de Koning van Zweden, enz., enz., doen Wij, Zijn Minister van Buitenlandse Zaken, weten :
dat, overeenkomstig artikel 25 van het Verdrag tot Bescherming van de Rechten van de Mens en de Fundamentele Vrijheden van 4 November 1950, Zijne Majesteit de Koning bij koninklijk decreet op 11 Januari 1952 heeft verklaard wat volgt :
De Regering des Konings erkent de bevoegdheid van de Europese Commissie voor de Rechten van de Mens om verzoekschriften te ontvangen, gericht tot de Secretaris-Generaal van de Raad van Europa door ieder natuurlijk persoon, iedere niet-gouvernementele organisatie of iedere groep van particulieren, die beweert slachtoffer te zijn van een schending, door een der Hoge Verdragsluitende Partijen, van de rechten welke in het Verdrag zijn erkend.
Stockholm, 15 Januari 1952.
B. De bekrachtiging door Zijne Majesteit de Koning van Zweden werd gedaan onder voorbehoud voor artikel 2 van het Protocol, in welk voorbehoud wordt verklaard dat Zweden aan de ouders het recht niet kan verlenen om, zich steunend op hun wijsgerige overtuiging, voor hun kinderen vrijstelling te bekomen van de verplichting aan bepaalde gedeelten van het onderwijs der officiële scholen deel te nemen en waarin ook wordt gezegd dat de vrijstelling van de verplichting om aan het christelijk onderwijs in deze scholen deel te nemen, alleen kan verleend worden voor kinderen met een andere geloofsbelijdenis dan de Zweedse kerk, ten gunste van wie een bevredigend godsdienstonderricht georganiseerd is; dit voorbehoud is gegrond op de bepalingen van het nieuwe reglement dd. 17 Maart 1933 voor de instellingen voor het Rijksmiddelbaar onderwijs en op de gelijkaardige bepalingen betreffende de andere onderwijsinstellingen.
 Art.  11N4. TURKIJE. In naam van de Turkse Republiek werd het volgende voorbehoud geformuleerd :
Artikel 2 van het additioneel protocol maakt geen inbreuk op de bepalingen van de wet nr 430 van 3 Maart 1924 betreffende de eenmaking van het onderwijs.


type: legislation

jurisdiction: Belgium

text: Artikel  M. Uit een bericht overgemaakt door de Secretaris-Generaal van de Raad van Europa blijkt dat de Ijslandse Regering bij een verklaring gedagtekend 25 augustus 1961, en ontvangen op het Secretariaat-Generaal op 19 september 1961, bekend heeft gemaakt dat zij de rechtspraak van het Europees Hof voor de Rechten van de Mens voor een periode van drie jaar, en dit zonder bijzondere overeenkomst, als van rechtswege bindend erkent inzake alle aangelegenheden betreffende de uitlegging en de toepassing van deze internationale akten.


text:
Artikel    M . Neerlegging van de bekrachtigingsoorkonden van Portugal : 9 november 1978 (inwerkingtreding : 9 november 1978).
Portugal heeft de navolgende voorbehouden en verklaringen geformuleerd :
 Art.  1M. Aanvullend Protocol van 20 maart 1952.
Ten aanzien van het Aanvullend Protocol maakt de Regering van de Portugese Republiek de navolgende voorbehouden :
1. De toepassing van artikel 1 van het Aanvullend Protocol wordt begrensd door artikel 82 van de Grondwet der Portugese Republiek waarin wordt bepaald dat bij de onteigening van bezitters van latifundia en grootgrondbezitters, ondernemers of aandeelhouders, enige schadeloosstelling achterwege kan blijven op door de wet te stellen voorwaarden.
2. De toepassing van artikel 2 van het Aanvullend Protocol wordt begrensd door de artikelen 43 en 75 van de Grondwet der Portugese Republiek waarin wordt bepaald dat het openbaar onderwijs niet-confessioneel is, dat het bijzonder onderwijs aan het staatstoezicht is onderworpen en waarin regelen worden gesteld ten aanzien van de geldigheid van wetsbepalingen betreffende de oprichting van bijzondere scholen.


text:
Artikel  M. Uit een inlichting medegedeeld door de Secretaris-Generaal van de Raad van Europa, blijkt dat in verklaringen gedateerd 2 april 1971, de Luxemburgse Regering voor een periode van vijf jaar, te rekenen van 28 april 1971, aanvaardt :
1° de bevoegdheid van de Europese Commissie voor de Rechten van de Mens kennis te nemen van een verzoekschrift gericht tot de Secretaris-Generaal van de Raad van Europa door iedere natuurlijke persoon, iedere (andere dan een regerings-) organisatie of iedere groep van particulieren, welke beweert het slachtoffer te zijn van schending van de rechten die vermeld zijn in het Additioneel Protocol bij dit Verdrag, ondertekend op 20 maart 1952 te Parijs.
2° de rechtsmacht van het Europese Hof voor de Rechten van de Mens als van rechtswege bindend zonder nadere overeenkomst in alle zaken betrekking hebbend op de uitlegging en toepassing van het Additioneel Protocol bij het Verdrag ondertekend op 20 maart 1952 te Parijs ten aanzien van alle Verdragsluitende Partijen die dezelfde verplichting aanvaarden.


text: Artikel  M. Uit een mededeling van het Secretariaat-Generaal van de Raad van Europa blijkt dat in verklaringen ondertekend op 4 april 1977 de Deense Regering voor een termijn van vijf jaar verstrijkend op 6 april 1982, de vorige verklaringen heeft vernieuwd die zij had gedaan overeenkomstig het Additioneel Protocol.


text:
Artikel  M. Verklaring van het Groothertogdom Luxemburg.
Uit een inlichting medegedeeld door de Secretaris-Generaal van de Raad van Europa blijkt dat in verklaringen gedateerd 24 april 1976, de Luxemburgse Regering voor een periode van vijf jaar te rekenen van 28 april 1976 aanvaardt :
1° de bevoegdheid van de Europese Commissie voor de Rechten van de Mens kennis te nemen van een verzoekschrift gericht tot de Secretaris-Generaal van de Raad van Europa door iedere natuurlijke persoon, iedere (andere dan een regerings-) organisatie of iedere groep van particulieren, welke beweert het slachtoffer te zijn van schending van de rechten die vermeld zijn in het Additioneel Protocol bij dit Verdrag, ondertekend op 20 maart 1952 te Parijs;
2° de rechtsmacht van het Europese Hof voor de Rechten van de Mens als van rechtswege bindend zonder nadere overeenkomst in alle zaken betrekking hebbend op de uitlegging en toepassing van dit Verdrag, ten aanzien van alle Verdragsluitende Partijen die dezelfde verplichting aanvaarden. Hetzelfde geldt voor het Additioneel Protocol bij het Verdrag ondertekend op 20 maart 1952 te Parijs.


text:
Artikel  M. Neerlegging van de bekrachtigingsoorkonde van Griekenland : 28 november 1974.
" Ter toepassing van artikel 2 van het Additioneel Protocol van 1952, maakt de Griekse Regering, om reden van sommige bepalingen van de in Griekenland van kracht zijnde wetten inzake onderwijs, voorbehoud aangaande het beginsel vervat in de tweede zin van artikel 2, beginsel dat zij slechts aanvaardt in zover het verenigbaar is met het geven van een degelijk onderwijs en een doeltreffende vorming en geen buitensporige openbare uitgaven met zich brengt. "


text:
Artikel    M1 . Neerlegging van de toetredingsoorkonde van China : 24 september 1982.
Inwerkingtreding : Verdrag : 23 december 1982.
In de toetredingsoorkonde heeft de Chinese Regering de volgende voorbehouden gemaakt :
Verdrag :
1° Voorbehoud betreffende het laatste gedeelte van artikel 14 :
(" Op het grondgebied van elke andere Verdragsluitende Staat, zal hij de bescherming genieten die op gezegd grondgebied wordt verleend aan de onderdanen van het land waar hij zijn gewone verblijfplaats heeft. ")
2° Voorbehoud betreffende het derde lid van artikel 16.
Overeenkomstig artikel 1, afdeling B, 1, verklaart de Chinese Regering dat, onder de woorden " gebeurtenissen welke vóór 1 januari 1951 hebben plaatsgevonden ", die voorkomen in artikel 1 afdeling A, dient te worden verstaan " gebeurtenissen welke vóór 1 januari 1951 in Europa of elders, hebben plaatsgevonden ".
 Art.    M2 . <Zie 1951-07-28/77, art. M2>
 Art.  M3. Neerlegging van de toetredingsoorkonde van El Salvador : 28 april 1983.
Inwerkingtreding : Verdrag : 27 juli 1983.
Overeenkomstig artikel 1, afdeling B, 1°, verklaart de Regering van El Salvador, dat onder de woorden " gebeurtenissen welke vóór 1 januari 1951 hebben plaatsgevonden ", die voorkomen in artikel 1, afdeling A, dient te worden verstaan " gebeurtenissen welke vóór 1 januari 1951 in Europa of elders, hebben plaatsgevonden ".


text:
Artikel    M . Uit mededelingen van de Secretaris-Generaal van de Verenigde Naties blijkt wat volgt :
 Art.    M1 . 1° de Staatssecretaris van de Bondsrepubliek Duitsland heeft op 1 december 1953, bij de Secretaris-Generaal der Verenigde Naties de oorkonde neergelegd in zake de bekrachtiging, door de Bondsrepubliek Duitsland, van het Verdrag betreffende de Status van Vluchtelingen, ondertekend te Genève op 28 juli 1951.
Bij de ondertekening van dit Verdrag, heeft de vertegenwoordiger van de Bondsrepubliek Duitsland verklaard dat, in zake de verplichtingen die zijn Regering op grond van het Verdrag heeft aangenomen, de in artikel 1, afdeling A, voorkomende uitdrukking " gebeurtenissen welke vóór 1 januari 1951 hebben plaatsgevonden " moet worden verstaan als hebben betrekking op de " gebeurtenissen welke vóór 1 januari 1951 in Europa of elders hebben plaatsgevonden ".
 Art.  M2. 2° de Permanente Vertegenwoordiger van Noorwegen bij de Verenigde Naties heeft, op 21 januari 1954, overeenkomstig paragraaf 2 van artikel 42 van het Verdrag aan de Secretaris-Generaal medegedeeld dat zijn Regering, met onmiddellijke uitwerking, het voorbehoud intrekt dat zij in verband met artikel 24 van het Verdrag heeft gemaakt, daar de wetgeving waarvan sprake in bedoeld voorbehoud gewijzigd werd om aan de vluchtelingen die regelmatig in het land verblijven dezelfde behandeling te vergunnen als die welke aan de Noorse staatsburgers wordt verleend.
Daar gezegd Verdrag door zes Staten werd bekrachtigd, zal het overeenkomstig zijn artikel 43, de 90e dag na de datum van neerlegging van de 6e oorkonde van bekrachtiging of toetreding, i. e. op 22 april 1954, in werking treden.
Dit besluit van 22 februari 1954, heeft de Minister van Buitenlandse Zaken aan de Vertegenwoordiger in België van de Hoge Commissaris der Verenigde Naties de bevoegdheid overdragen welke hem wordt toegekend bij artikel 5 van de wet van 26 juni 1953 houdende goedkeuring van het Verdrag betreffende de Status van Vluchtelingen, ondertekend te Genève op 28 juli 1951.


text:
Artikel    M1 . Neerlegging van toetredingsoorkonden :
Guatemala : 22 september 1983 (inwerkingtreding : 21 december 1983);
De toetredingsoorkonde van Guatemala bevat volgend voorbehoud en volgende verklaringen :
(Vertaling) (origineel : Spaans)
Voorbehoud :
De Republiek Guatemala treedt tot het Verdrag betreffende de status van vluchtelingen en tot het desbetreffende Protocol toe, onder het voorbehoud dat zij de bepalingen van deze akten waarvoor het Verdrag voorbehouden toestaat niet toepast, indien deze bepalingen indruisen tegen de grondwettelijke voorschriften van het land of tegen de regels inzake openbare orde van het nationale recht.
Verklaring met betrekking tot lid A van artikel 1 van het Vedrag :
" Ter fine van de verplichtingen die uit dit Verdrag voortvloeien, acht Guatemala zich gebonden door de gebeurtenissen welke vóór 1 januari 1951 in Europa of elders hebben plaatsgevonden. "
Verklaring :
" De uitdrukking " een zo gunstig mogelijke behandeling " in elk artikel van het Verdrag of van het Protocol waar ze wordt gebruikt, dient te worden verstaan als niet omvattende de rechten die de Republiek Guatemala op grond van wetten of verdragen heeft toegekend of eventueel nog zal toekennen aan onderdanen van landen van Midden-Amerika of van andere landen waarmee zij regionale overeenkomsten heeft gesloten of eventueel nog zal sluiten. "
 Art.  M2. Mozambique : 16 december 1983 (inwerkingtreding : 15 maart 1984) :
De toetredingsoorkonde bevat volgende voorbehouden :
(Vertaling) (origineel Engels)
Wat de artikelen 13 en 22 betreft :
De Regering van Mozambique beschouwt deze bepalingen als eenvoudige aanbevelingen die haar niet verplichten inzake lager onderwijs en eigendom aan vluchtelingen dezelfde behandeling toe te kennen als aan haar eigen onderdanen.
Wat de artikelen 17 en 19 betreft :
De Regering van Mozambique legt deze bepalingen uit als houdende voor haar geen verplichting in om vrijstellingen te verlenen van de verplichting een werkvergunning te bekomen.
Wat artikel 15 betreft :
De Regering van Mozambique is er niet toe gebonden op haar grondgebied verblijvende vluchtelingen of groepen van vluchtelingen een gunstiger behandeling toe te kennen dan die welke zij aan haar onderdanen me betrekking tot het recht van vereniging toekent, en zij behoudt zich het recht voor de uitoefening van dit recht te beperken in het belang van de nationale veiligheid.
Wat artikel 26 betreft :
De Regering van Mozambique behoudt zich het recht voor de plaats of plaatsen aan te wijzen waar de vluchtelingen hun hoofdverblijf zullen hebben, of hun bewegingsvrijheid te beperken telkens wanneer overwegingen met betrekking tot de nationale veiligheid zulks rechtvaardigen.
Wat artikel 34 betreft :
De Regering van Mozambique acht zich niet gehouden wat de wetgeving inzake naturalisatie betreft, aan vluchtelingen meer faciliteiten toe te kennen dan die welke zij in het algemeen aan andere categorieën vreemdelingen toekent.
De akte bevat bovendien volgende verklaring, afgelegd op grond van artikel 1, B van het Verdrag :
" Ter fine van de verplichtingen krachtens dit Verdrag... acht Mozambique zich gebonden door omschrijven b) van artikel 1, B, 1) van het Verdrag, namelijk, " gebeurtenissen welke voor 1 januari 1951 te Europa of elders hebben plaatsgevonden ". "


text:
Artikel  M. Neerlegging van de toetredingsoorkonde van Bolivia : 9 februari 1982 (inwerkingtreding : 10 mei 1982).
Overeenkomstig artikel 1, afdeling B 1), deelt de Regering van Bolivia mede dat onder de woorden " gebeurtenissen welke vóór 1 januari 1951 hebben plaatsgevonden " in artikel 1, afdeling A 2) dient te worden verstaan " gebeurtenissen welke vóór 1 januari 1951 in Europa of elders hebben plaatsgevonden ".


text:
Artikel    M1 . Neerlegging van de toetredingsoorkonde van de Filippijnen bij het Verdrag : 22 juli 1981.
Inwerkingtreding :
- Verdrag : 20 oktober 1981.
Overeenkomstig artikel 1, afdeling B 1), deelt de Regering van de Filippijnen mede dat onder de woorden " gebeurtenissen welke vóór 1 januari 1951 hebben plaatsgevonden " in artikel 1, afdeling A 2) dient te worden verstaan " gebeurtenissen welke vóór 1 januari 1951 in Europa of elders hebben plaatsgevonden ".
 Art.    M2 . Neerlegging van de toetredingsoorkonde van Tsjaad bij het Verdrag : 19 augustus 1981.
Inwerkingtreding :
- Verdrag : 17 november 1981.
Overeenkomstig artikel 1, afdeling B 1), deelt de Regering van Tsjaad mede dat onder de woorden " gebeurtenissen welke vóór 1 januari 1951 hebben plaatsgevonden " in artikel 1, afdeling A 2) dient te worden verstaan " gebeurtenissen welke vóór 1 januari 1951 in Europa of elders hebben plaatsgevonden ".
 Art.    M3 . Neerlegging van de toetredingsoorkonde van Zimbabwe bij het Verdrag : 25 augustus 1981.
Inwerkingtreding :
- Verdrag : 23 november 1981.
Overeenkomstig artikel 1, afdeling B 1), deelt de Regering van Zimbabwe mede dat onder de woorden " gebeurtenissen welke vóór 1951 hebben plaatsgevonden " in artikel 1, afdeling A 2) dient te worden verstaan " gebeurtenissen welke vóór 1 januari 1951 in Europa of elders hebben plaatsgevonden ".
De toetredingsoorkonde bevat de navolgende verklaringen en voorbehouden (Vertaling) :
" 1. De Regering van de Republiek Zimbabwe verklaart dat zij niet gebonden is door de voorbehouden met betrekking tot het Verdrag betreffende de status van vluchtelingen dat door de Regering van het Verenigd Koninkrijk op haar grondgebied toepasselijk werd verklaard voordat het land de onafhankelijkheid verwierf.
2. De Regering van de Republiek Zimbabwe hecht eraan te verklaren dat, wat het tweede lid van artikel 17 betreft, zij zich niet gebonden acht de automatische vrijstelling van de verplichting tot het verkrijgen van een arbeidsvergunning te verlenen aan een vluchteling die een der onder de sub-alinéa's a) tot c) genoemde voorwaarden vervult. Wat artikel 17 in zijn geheel betreft, wil de Republiek Zimbabwe er zich niet toe verbinden, wat betreft het recht om loonarbeid te verrichten, aan de vluchtelingen een gunstiger behandeling dan aan de vreemdelingen in het algemeen te verlenen.
3. De Regering van de Republiek Zimbabwe staat erop te verklaren dat zij artikel 22, 1) als een aanbeveling en niet als een verplichting beschouwt om, wat het lager onderwijs betreft, vluchtelingen op dezelfde wijze te behandelen als eigen onderdanen.
4. De Regering van de Republiek Zimbabwe is van oordeel dat de artikelen 23 en 24 slechts aanbevelingen zijn.
5. Wat artikel 26 betreft, wenst de Regering van de Republiek Zimbabwe te verklaren dat zij zich het recht voorbehoudt een verblijfplaats of verblijfplaatsen voor vluchtelingen aan te wijzen. "
 Art.    M4 . <Zie 1951-07-28/83, art. M5>
 Art.  M5. Neerlegging van de toetredingsoorkonde van Japan bij het Verdrag : 3 oktober 1981 (inwerkingtreding : 1 januari 1982).
Overeenkomstig artikel 1, afdeling B 1), deelt de Regering van Japan mede dat onder de woorden " gebeurtenissen welke vóór 1 januari 1951 hebben plaatsgevonden " in artikel 1, afdeling A 2) dient te worden verstaan " gebeurtenissen welke vóór 1 januari 1951 in Europa of elders hebben plaatsgevonden ".


text: Artikel  M. Neerlegging van de toetredingsoorkonde van Nicaragua : 28 maart 1980 (inwerkingtreding : 26 juni 1980).


text:
Artikel    M1 . Neerlegging van de toetredingsoorkonde van Rwanda : 3 januari 1980 (inwerkingtreding : 2 april 1980).
Overeenkomstig artikel 1, afdeling B 1), deelt de Regering van Rwanda mede dat onder de woorden " gebeurtenissen welke vóór 1 januari 1951 hebben plaatsgevonden " in artikel 1, afdeling A 2), dient te worden verstaan " gebeurtenissen welke vóór 1 januari 1951 in Europa of elders hebben plaatsgevonden ".
De toetredingsoorkonde bevat het navolgende voorbehoud ten aanzien van artikel 26 van het Verdrag, in welke mogelijkheid bij het artikel 42 is voorzien :
Voorbehoud ten aanzien van artikel 26 :
" Om redenen van openbare orde behoudt de Republiek Rwanda zich het recht voor aan vluchtelingen een verblijfplaats op te leggen en hun bewegingsvrijheid te beperken. "
 Art.  M2. Neerlegging van de toetredingsoorkonde van Jemen : 18 januari 1980 (inwerkingtreding : 17 april 1980).
Overeenkomstig artikel 1, afdeling B 1), deelt de Regering van Jemen mede dat onder de woorden " gebeurtenissen welke vóór 1 januari 1951 hebben plaatsgevonden " in artikel 1, afdeling A 2), dient te worden verstaan " gebeurtenissen welke vóór 1 januari 1951 in Europa of elders hebben plaatsgevonden ".


text:
Artikel    M1 . Neerlegging van de toetredingsoorkonde van Lesotho : 14 mei 1981.
Inwerkingtreding :
- Verdrag : 12 augustus 1981;
Overeenkomstig artikel 1, afdeling B, 1, deelt de Regering van Lesotho mede dat onder de woorden " gebeurtenissen welke vóór 1 januari 1951 hebben plaatsgevonden " in artikel 1, afdeling A, 2, dient te worden verstaan " gebeurtenissen welke vóór 1 januari 1951 in Europa of elders hebben plaatsgevonden ".
 Art.    M2 . Neerlegging van de toetredingsoorkonde van Egypte : 22 mei 1981.
Inwerkingtreding :
- Verdrag : 20 augustus 1981;
Overeenkomstig artikel 1, afdeling B, 1, deelt de Regering van Egypte mede dat onder de woorden " gebeurtenissen welke vóór 1 januari 1951 hebben plaatsgevonden " in artikel 1, afdeling A, 2, dient te worden verstaan " gebeurtenissen welke vóór 1 januari 1951 in Europa of elders hebben plaatsgevonden ".
In haar toetredingsoorkonde heeft de Egyptische Regering verklaard dat zij tot voornoemd Verdrag toetreedt onder voorbehouden ten aanzien van artikel 12, lid 1, van de artikelen 20 en 22, lid 1, en ten aanzien van de artikelen 23 en 24.
 Art.    M3 . Neerlegging van de toetredingsoorkonde van Sierra Leone : 22 mei 1981.
Inwerkingtreding :
- Verdrag : 20 augustus 1981;
Overeenkomstig artikel 1, afdeling B, 1, deelt de Regering van Sierra Leone mede dat onder de woorden " gebeurtenissen welke vóór 1 januari 1951 hebben plaatsgevonden " in artikel 1, afdeling A, 2, dient te worden verstaan " gebeurtenissen welke vóór 1 januari 1951 in Europa of elders hebben plaatsgevonden ".
De toetredingsoorkonde van de Regering van Sierra Leone bevat de volgende voorbehouden (Vertaling) :
" Wat het tweede lid van artikel 17 betreft, verklaart de Regering van Sierra Leone dat zij zich niet verplicht acht de in dat lid omschreven rechten aan vluchtelingen toe te kennen.
Bovendien verklaart de Regering van Sierra Leone wat het artikel 17 in zijn geheel betreft, dat zij de bepalingen van dit artikel als een aanbeveling en niet als een verplichting beschouwt.
De Regering van Sierra Leone verklaart dat zij zich niet gebonden acht door de bepalingen van artikel 29 en zich het recht voorbehoudt de vreemdelingen te onderwerpen aan speciale belastingen in overeenstemming met de bepalingen van de Grondwet. "
 Art.    M4 . Neerlegging van de toetredingsoorkonde van Angola : 23 juni 1981.
Inwerkingtreding :
- Verdrag : 21 september 1981;
Overeenkomstig artikel 1, afdeling B, 1, deelt de Regering van Angola mede dat onder de woorden " gebeurtenissen welke vóór 1 januari 1951 hebben plaatsgevonden " in artikel 1, afdeling A, 2, dient te worden verstaan " gebeurtenissen welke vóór 1 januari 1951 in Europa of elders hebben plaatsgevonden ".
De toetredingsoorkonde van de Angolese Regering tot het Verdrag bevat de volgende verklaringen en voorbehouden :
Verklaringen (Vertaling) :
" De Regering van de Volksrepubliek Angola verklaart anderzijds dat de bepalingen van dit Verdrag in Angola van toepassing zullen zijn op voorwaarde dat ze niet strijdig of onverenigbaar zijn met de grondwettelijke en wettelijke bepalingen die in de Volksrepubliek Angola van kracht zijn, met name wat betreft de artikelen 7, 13, 15, 18 en 24 van het Verdrag. Deze bepalingen mogen niet zo worden uitgelegd dat ze aan welke categorie ook van in Angola verblijvende vreemdelingen uitgebreider rechten zouden verlenen dan die welke de Angolese staatsburgers genieten.
De Regering van de Volksrepubliek Angola is bovendien van mening dat de bepalingen van de artikelen 8 en 9 van het Verdrag niet uitgelegd mogen worden als een beperking van haar recht om, telkens als de omstandigheden het vereisen, ten aanzien van een vluchteling of van een groep vluchtelingen die maatregelen te nemen welke zij noodzakelijk acht ter vrijwaring van de nationale belangen en ter eerbiediging van de nationale soevereiniteit. "
Voorbehouden (Vertaling) :
" Art. 17. De Regering van de Volksrepubliek Angola aanvaardt de in artikel 17 vervatte verplichtingen, met dien verstande dat :
a) aan lid 1 van dit artikel niet de betekenis wordt gegeven als zouden de vluchtelingen dezelfde voorrechten dienen te genieten als die welke eventueel worden toegekend aan onderdanen van landen waarmee de Volksrepubliek Angola bijzondere samenwerkingsovereenkomsten heeft gesloten;
b) lid 2 van dit artikel wordt uitgelegd als een aanbeveling en niet als een verplichting.
Art. 26. De Regering van de Volksrepubliek Angola behoudt zich het recht voor de verblijfplaats van bepaalde vluchtelingen of vluchtelingengroepen vast te stellen, over te brengen of af te bakenen, alsook hun bewegingsvrijheid te beperken, wanneer zulks om redenen van nationale of internationale aard wenselijk is. "
 Art.  M5. Mededeling. <Zie B.St. 26-03-1982,   Inwerkingtreding :   24-09-1981> Op 24 september 1981 heeft de Egyptische Regering de Secretaris-Generaal de navolgende verduidelijkingen doen toekomen met betrekking tot de voorbehouden gemaakt bij de neerlegging van haar toetredingsoorkonde (zie Belgisch Staatsblad van 29 oktober 1981) (Vertaling) :
Aard van de voorbehouden gemaakt door de Regering van de Arabische Republiek Egypte met betrekking tot bepaalde artikelen van het Verdrag betreffende de status van vluchtelingen, ondertekend te Genève op 28 juli 1951.
1. Egypte heeft voorbehouden gemaakt ten aanzien van het eerste lid van artikel 12, omdat de bepalingen van dit lid strijdig zijn met de binnenlandse wetten van Egypte.
Dit lid bepaalt immers dat de persoonlijke staat van een vluchteling wordt beheerst door de wet van het land van zijn woonplaats, of, indien hij geen woonplaats heeft, van het land van zijn verblijf. Dit is in strijd met artikel 25 van het Egyptisch burgerlijk recht dat als volgt luidt :
" De magistraat stelt vast welke wet dient te worden toegepast op personen wier nationaliteit onbepaald is of die tegelijk verschillende nationaliteiten bezitten. Het is de Egyptische wet welke van toepassing is op de personen die geacht worden gelijktijdig de Egyptische nationaliteit vanuit het oogpunt van Egypte, en de nationaliteit van één andere Staat of meer andere Staten vanuit het oogpunt van die andere Staat of Staten te bezitten. "
De bevoegde Egyptische instanties zijn niet bereid dit artikel van het burgerlijk recht te wijzigen.
2. De bevoegde Egyptische autoriteiten wensen een algemeen voorbehoud te maken met betrekking tot artikel 20, het eerste lid van artikel 22, en de artikelen 23 en 24 van het Verdrag van 1951, daar deze artikelen aan vluchtelingen een zelfde behandeling als aan eigen onderdanen toekent.
Wij hebben dit algemene voorbehoud gemaakt om geen afbreuk te doen aan de discretionaire macht op grond waarvan Egypte voorrechten kan toekennen aan vluchtelingen, rekening houdend met de bijzondere omstandigheden van elk geval.


text:
Artikel  M. Chili : toetreding, 28 januari 1972.
De bovenvermelde akte gaat met de volgende voorbehouden gepaard (Vertaling) :
1. Met het voorbehoud dat, met betrekking tot de bepalingen van artikel 34, de Regering van Chili aan de vluchtelingen geen grotere faciliteiten kan toestaan dan aan de vreemdelingen in het algemeen, gelet op de liberaliteit van de Chileense naturalisatiewetgeving;
2. Met het voorbehoud dat de verblijfsperiode vermeld sub a) van paragraaf 2 van artikel 17, voor Chili van drie op tien jaar wordt gebracht;
3. Met het voorbehoud dat de toepassing van alinea c) van paragraaf 2 van artikel 17 beperkt blijft tot de vluchtelingen wier Chileense echtgenoot is overleden;
4. Met het voorbehoud dat de Regering van Chili, voor de uitvoering van een uitzettingsbesluit, geen langer uitstel kan gunnen dan de Chileense wetgeving algemeen voor andere vreemdelingen bepaalt.
Bij de akte van toetreding is bovendien een verklaring gevoegd waarin, overeenkomstig alinea 1 van afdeling b van artikel 1 wordt verklaard dat onder de woorden " gebeurtenissen welke vóór 1 januari 1951 hebben plaatsgevonden " in afdeling b van het vermeld artikel 1 zal worden verstaan " gebeurtenissen welke vóór 1 januari 1951 in Europa of elders hebben plaatsgevonden ".


text:
Artikel  M. Paraguay : toetreding, 1 april 1970.
De toetredingsoorkonde ging vergezeld van volgende verklaring geformuleerd overeenkomstig artikel 1, afdeling B.1 van het Verdrag. (Vertaling).
Ter fine van de verplichtingen die als Verdragspartner op haar rusten, verklaart de Republiek Paraguay dat de woorden " gebeurtenissen die zich vóór één januari 1951 hebben voorgedaan " welke voorkomen in artikel één, afdeling B, § 1, betekenen " gebeurtenissen die zich vóór één januari 1951 in Europa hebben voorgedaan ".


text:
Artikel  M. Madagascar : toetreding, 18 december 1967.
De toetredingsoorkonde gaat vergezeld van een verklaring afgelegd overeenkomstig afdeling B, 1, van artikel 1 van het Verdrag. Luidens deze verklaring dienen in afdeling A van het voornoemd artikel de woorden " gebeurtenissen welke vóór 1 januari 1951 hebben plaatsgevonden " te worden verstaan als verwijzende naar de " gebeurtenissen welke vóór 1 januari 1951 in Europa hebben plaatsgevonden ".
Bovendien gaat de akte van toetreding van de volgende voorbehouden vergezeld :
" De bepalingen van het eerste lid van artikel 7 zullen niet owrden uitgelegd als dienende in te houden de behandeling verleend aan de onderdanen van landen waarmee de Republiek Madagascar vestigingsverdragen of samenwerkingsakkoorden heeft gesloten.
De bepalingen van de artikelen 8 en 9 mogen niet worden uitgelegd als houdende voor de Regering van Madagascar het verbod in om, in tijd van oorlog of in andere ernstige en buitengewone omstandigheden, in het belang van de nationale veiligheid, maatregelen te nemen ten aanzien van een vluchteling uit hoofde van diens nationaliteit.
De bepalingen van artikel 17 mogen niet worden uitgelegd als zijnde een beletsel voor de toepassing van de wetten en reglementen houdende vaststelling van het aantal vreemde werknemers die de werkgever in Madagascar te werk mogen stellen, noch van de verplichtingen die de werkgevers bij de aanwerkinv van vreemde arbeidskrachten in acht behoeven te nemen. "


text:
Artikel  M. Uit een mededeling van het juridisch departement van de Organisatie der Verenigde Naties blijkt dat de Regering van Kenia haar toetredingsoorkonde betreffende dit internationaal verdrag nedergelegd heeft op 16 mei 1966.
Deze toetredingsoorkonde is vergezeld van een verklaring gedaan overeenkomstig afdeling B, 1°, van artikel 1, van het verdrag, volgens dewelke de woorden " gebeurtenissen die zich hebben voorgedaan vóór 1 januari 1951 " in afdeling A van voornoemd artikel, dienen verstaan te worden als betrekking hebbende op de " gebeurtenissen die zich in Europa of elders hebben voorgedaan vóór 1 januari 1951 ".


text:
Artikel  M. Nigeria : toetreding, 23 oktober 1967.
De akte van toetreding is vergezeld van een verklaring afgelegd overeenkomstig sectie B, 1) van artikel 1 van het Verdrag, volgens hetwelk de woorden " gebeurtenissen welke vóór 1 januari 1951 hebben plaatsgevonden " die voorkomen in Sectie A van genoemd artikel, dienen verstaan te worden in de zin van " gebeurtenissen welke vóór 1 januari 1951 in Europa of elders hebben plaatsgevonden ".


text:
Artikel  M. Uit een bericht medegedeeld door het Juridisch Departement van de Organisatie der Verenigde Naties blijkt, dat de Kongolese Regering op 19 juli 1965 haar akte van toetreding tot dit internationaal verdrag heeft nedergelegd.
De akte ging vergezeld van een verklaring afgelegd ingevolge afdeling B, 1°, van artikel 1 van het Verdrag, volgens welke de woorden " gebeurtenissen welke vóór 1 januari 1951 hebben plaatsgevonden " voorkomend in afdeling A van genoemd artikel betekenen " gebeurtenissen welke vóór 1 januari 1951 in Europa of elders hebben plaatsgevonden ".


text:
Artikel    M1 . Uit inlichtingen medegedeeld door het Juridisch Departement van de Organisatie der Verenigde Naties blijkt dat :
1° de Liberiaanse Regering op 15 oktober 1964 haar toetredingsoorkonde nopens deze internationale akte heeft nedergelegd.
Dit document ging vergezeld van een verklaring gedaan overeenkomstig afdeling B, alinéa 1, volgens welke de woorden " gebeurtenissen welke zich vóór 1 januari 1951 hebben voorgedaan " welke voorkomen in artikel 1, van afdeling A, zullen worden verstaan als " gebeurtenissen welke zich vóór 1 januari 1951 in Europa of elders hebben voorgedaan ";
 Art.    M2 . <Zie 1951-07-28/62, art. M2>.
 Art.  M3. <Zie 1951-07-28/37, art. M2>.


text:
Artikel  M. De Verenigde Republiek van Tanganjika en Zanzibar : toetreding, 12 mei 1964.
De toetredingsoorkonde gaat vergezeld van een verklaring gedaan overeenkomstig afdeling B, alinea 1, volgens welke de woorden " gebeurtenissen die zich voor 1 januari 1951 voordeden ", die voorkomen in afdeling A, artikel 1 worden begrepen als betrekking hebbend op " gebeurtenissen die zich vóór 1 januari 1951 in Europa of elders voordeden ".


text:
Artikel  M. Blijkens een mededeling van het Juridisch Departement van de Organisatie der Verenigde Naties heeft de Regering van Guinea op 28 december 1965 bekendgemaakt dat zij zich gebonden acht door dit internationaal verdrag waarvan de toepassing was uitgebreid tot haar grondgebied nog vóór de onafhankelijkheid ervan.
Tegelijkertijd heeft zij, overeenkomstig afdeling B2 van artikel 1 van het Verdrag, de door haar op grond van het genoemde verdrag opgenomen verplichtingen uitgebreid door formule b van afdeling B1 van het genoemde artikel aan te nemen, met name " gebeurtenissen die zich in Europa of elders hebben voorgedaan vóór 1 januari 1951 ".


text: Artikel  M. Uit inlichtingen medegedeeld door het Juridisch Departement van de Organisatie der Verenigde Naties blijkt, dat de Cypriotische Regering op 16 mei 1963 heeft medegedeeld dat zij zich gebonden acht door deze internationale akten waarvan de werkingssfeer tot haar grondgebied werd uitgebreid vooraleer dit onafhankelijk werd.


text:
Artikel  M. Gabon : toetreding, 27 april 1964.
De toetredingsoorkonde van de Gabonese Regering is vergezeld van een verklaring gedaan overeenkomstig afdeling B, alinea 1, luidens welke de woorden " gebeurtenissen die zich vóór 1 januari 1951 voordeden " welke voorkomen in afdeling A, artikel 1, worden begrepen als betrekking hebbend op " gebeurtenissen die zich vóór 1 januari 1951 in Europa of elders voordeden ".


text:
Artikel  M. Jamaïca : bevestiging, 30 juli 1964.
De Jamaïcaanse Regering heeft eveneens de voorbehoudsbepalingen bevestigd die zijn geformuleerd op het ogenblik dat deze akten tot haar grondgebied zijn uitgebreid.


text: Artikel  M. Uit een bericht medegedeeld door het juridisch departement van de Organisatie der Verenigde Naties blijkt dat de regering van Burundi op 19 juli 1963 haar toetredingsoorkonde betreffende dit internationaal verdrag heeft nedergelegd.


text: Artikel  M. Uit een bericht medegedeeld door het Juridisch Departement van de Organisatie der Verenigde Naties blijkt dat de Algerijnse Regering de Secretaris-Generaal ervan in kennis heeft gesteld dat zij zich gebonden acht door dit internationaal verdrag waarvan de toepassing werd uitgebreid tot haar grondgebied vooraleer dit onafhankelijk werd. Bovendien heeft zij, overeenkomstig afdeling B2 van artikel 1 van het verdrag, medegedeeld dat zij de krachtens voornoemd verdrag op zich genomen verplichtingen had uitgebreid door de formule b) van afdeling B1 van gezegd artikel aan te nemen, namelijk " gebeurtenissen vóór 1 januari 1951 in Europa of elders voorgevallen ".


text: Artikel  M. Uit een inlichting medegedeeld door het Juridisch Departement van de Organisatie der Verenigde-Naties blijkt dat de Regering van Niger op 25 augustus 1961 heeft bekendgemaakt dat zij zich gebonden acht door deze internationale akte waarvan de toepassing reeds tot het Nigergebied werd uitgebreid vóór het zijn onafhankelijkheid verwierf.


text:
Artikel  M. Uit een bericht medegedeeld door het Juridisch Departement van de Organisatie der Verenigde Naties blijkt dat de Columbiaanse Regering haar bekrachtigingsoorkonde betreffende deze internationale akte heeft neergelegd op 10 oktober 1961.
Dit document was vergezeld van een verklaring die overeenkomstig alinea 1 van sectie B is gedaan en volgens welke de woorden : " gebeurtenissen die zich hebben voorgedaan vóór 1 januari 1951 ", die voorkomen in artikel 1, sectie A, dienen te worden verstaan als : " gebeurtenissen die zich in Europa of elders hebben voorgedaan vóór 1 januari 1951 ".


text:
Artikel    M1 . Uit berichten medegedeeld door het Juridisch Departement van de Organisatie der Verenigde Naties, blijkt dat :
1. De Portugese regering haar oorkonde van toetreding tot deze internationale akte heeft neergelegd op 22 december 1960. In de brief die bij deze toetredingsakte was gevoegd, heeft de Permanente Vertegenwoordiger van Portugal bij de Verenigde Naties verklaard wat volgt :
(Vertaling). Op last van mijn regering verklaar ik, overeenkomstig de bewoordingen van artikel een, afdeling B, paragraaf I van het Verdrag, dat wat betreft de verplichtingen die mijn regering krachtens het Verdrag op zich heeft genomen, de woorden " gebeurtenissen die zich vóór 1 januari 1951 hebben voorgedaan " voortkomende in artikel één, afdeling A, zullen worden opgevat in de zin " gebeurtenissen die zich vóór 1 januari 1951 in Europa hebben voorgedaan ".
Op last van mijn regering verklaar ik anderzijds, dat overeenkomstig de bepalingen van artikel 42, paragraaf 1 van het Verdrag, Portugal tot dit Verdrag toetreedt met navolgende reserves :
1. Gelet op de bijzondere aard van de betrekkingen tussen Portugal en Brazilië, zal de behandeling die aan de Braziliaanse onderdanen wordt verleend in geen geval als maatstaf kunnen dienen voor de interpretatie van clausules waarin gestipuleerd wordt dat aan de vluchtelingen zal worden verleend en meest gunstige behandeling die aan onderdanen van vreemde landen wordt toegekend.
2. De Portugese regering waarborgt grondwettelijke beginselen toepasselijk op dezelfde aangelegenheden als die waarvan sprake in de clausules van het Verdrag die betrekking hebben op de vrijstelling van reciprociteit. Voornoemde verklaring en reserves zijn opgenomen in de Portugese wet 43.201 van 1 oktober 1960 houdende toetreding tot dit Verdrag.
 Art.  M2. <Zie 1951-07-28/49, art. M2>


text:
Artikel  M. Uit een inlichting medegedeeld door het juridisch departement van de Organisatie van de Verenigde Naties blijkt dat de Regering van Gambia op 7 september 1966 heeft bekendgemaakt dat zij zich gebonden acht door deze internationale akte waarvan de werkingssfeer tot haar gebied was uitgebreid alvorens het de onafhankelijkheid verwierf.
In dezelfde mededeling en overeenkomstig artikel 1, afdeling B1 van het Verdrag, heeft de Regering van Gambia verklaard dat de woorden " gebeurtenissen die zich vóór 1 januari 1951 hebben voorgedaan ", die in bedoeld artikel, afdeling A voorkomen, dienen te worden verstaan als betrekking hebbend op " gebeurtenissen die zich in Europa of elders vóór 1 januari 1951 hebben voorgedaan ".


text:
Artikel    M1 . Uit een bericht medegedeeld door het Juridisch Departement van de Organisatie der Verenigde Naties blijkt dat de Regering van de Ivoorkust, op 8 december 1961, ter kennis van de Secretaris-Generaal heeft gebracht dat zij zich gebonden acht door deze internationale akte, waarvan de werkingssfeer tot haar grondgebied werd uitgebreid vooraleer dit onafhankelijk werd.
 Art.  M2. Mededeling. <Zie B.St. 25-02-1967, p. 1964,   Inwerkingtreding :   20-12-1966> Uit een bericht medegedeeld door het secretariaat-generaal van de Organisatie der Verenigde Naties blijkt dat de Regering van de Ivoorkust op 20 december 1966 heeft medegedeeld dat zij, overeenkomstig afdeling B 2) van artikel één van dit verdrag, de door haar uitgeoefende verplichtingen krachtens genoemd verdrag heeft uitgebreid door de aanvaarding van formule b) van afdeling B 1 van bewust artikel, te weten " gebeurtenissen welke vóór 1 januari 1951 in Europa of elders hebben plaatsgevonden ".


text:
Artikel    M1 . Uit een bericht medegedeeld door het Juridisch Departement van de Organisatie der Verenigde Naties blijkt dat de Argentijnse Regering haar toetredingsoorkonde betreffende deze internationale akte heeft neergelegd op 15 novemer 1961.
Dit document gaat vergezeld van een verklaring die overeenkomstig alinea 1 van sectie B is gedaan en volgens welke de woorden " gebeurtenissen die zich hebben voorgedaan vóór 1 januari 1951 ", die voorkomen in artikel 1 van sectie B, dienen te worden verstaan als " gebeurtenissen die zich in Europa hebben voorgedaan vóór 1 januari 1951 ".
 Art.    M2 . Mededeling. <Zie B.St. 04/04/1975, p. 3890> In het Belgisch Staatsblad van 22 januari 1962. bladzijde 474, dienen de woorden " gebeurtenissen die zich in Europa hebben voorgedaan vóór 1 januari 1951 " in de verklaring gedaan door Argentinië als volgt gewijzigd " gebeurtenissen die zich in Europa of elders hebben voorgedaan vóór 1 januari 1951 ".
 Art.  M3. Intrekking. <Zie B.St. 07/06/1975, p. 7263> De kennisgeving van Argentinië, gepubliceerd in het Belgisch Staatsblad van 4 april 1975, bladzijde 3890, dient als niet bestaande te worden beschouwd.


text:
Artikel  M. Uit een bericht medegedeeld door het juridisch Departement van de Organisatie der Verenigde Naties blijkt, dat de Regering van Nieuw-Zeeland haar oorkonde van toetreding tot deze internationale akte op 30 juni 1960 heeft neergelegd. Deze oorkonde ging vergezeld van het volgende voorbehoud (Vertaling) :
" ... de Regering van Nieuw-Zeeland kan zich slechts verbinden gevolg te geven aan de bepalingen van § 2, artikel 24, van het Verdrag voor zover de Nieuwzeelandse wetgeving dit toelaat. "
Overeenkomstig sectie B (1) van artikel 1 van het Verdrag verklaart de Regering van Nieuw-Zeeland bovendien, dat in verband met de door haar uit hoofde van het Verdrag aangenomen verplichtingen, de woorden " gebeurtenissen voorgevallen vóór 1 januari 1951 ", die in sectie A van het eerste artikel voorkomen, dienen verstaan te worden als betrekking hebbende op " de gebeurtenissen vóór 1 januari 1951 in Europa of elders voorgevallen ".
Dit Verdrag wordt overeenkomstig de bepalingen van zijn artikel 43, op 28 september 1960 voor Nieuw-Zeeland van kracht.


text:
Artikel    M1 . Uit een inlichting overgemaakt door het Juridisch Departement van de Organisatie der Verenigde Naties blijkt dat op 7 november 1956 de Regering van Marokko, met verwijzing naar het diplomatiek akkoord dd. 20 mei 1956 tussen Frankrijk en Marokko, bij de Secretaris-Generaal een verklaring neergelegd heeft waarbij bevestigd wordt dat Marokko de verbintenissen aanvaardt die voortvloeien uit de bekrachtiging door Frankrijk, in naam van Marokko, van gezegd verdrag waarbij Marokko erkent partij te zijn.
 Art.  M2. Mededeling. <Zie B.St. 17-01-1958,   Inwerkingtreding :    onbepaald> Uit een inlichting medegedeeld door het Juridisch Departement van de Organisatie der Verenigde Naties blijkt dat het Ministerie van Buitenlandse Zaken van Marokko aan de Secretaris-Generaal ter kennis gebracht heeft, overeenkomstig afdeling B1 van artikel 1 van het verdrag, dat, wat de verplichtingen betreft die Marokko krachtens dit verdrag op zich neemt, onder de uitdrukking " gebeurtenissen welke vóór 1 januari 1951 hebben plaats gevonden " in artikel 1, afdeling A2, zal worden verstaan de " gebeurtenissen welke vóór 1 januari 1951 in Europa of elders hebben plaats gevonden ".


text:
Artikel    M1 . Neerlegging van de toetredingsoorkonde van Guinee-Bissau : 11 februari 1976 (inwerkingtreding : 11 mei 1976).
Overeenkomstig artikel 1, afdeling B, 1), heeft de Regering van Guinee-Bissau verklaard dat met het oog op de verplichtingen die zij krachtens dit Verdrag op zich neemt, de woorden " gebeurtenissen die zich vóór één januari 1951 hebben voorgedaan ", welke in artikel 1, afdeling A voorkomen, kunnen worden verstaan in de zin van " gebeurtenissen die zich vóór de eerste januari 1951 in Europa of elders hebben voorgedaan.
 Art.  M2. Neerlegging van de toetredingsoorkonde van Iran : 28 juli 1976 (inwerkingtreding : 26 oktober 1976).
De toetredingsoorkonde bevat de volgende voorbehouden :
" 1. In alle gevallen waarin vluchtelingen overeenkomstig de bepalingen van het onderhavig Verdrag de gunstigste behandeling die aan onderdanen van een vreemde Staat wordt toegekend genieten, behoudt de Regering van Iran zich het recht voor aan de vluchtelingen niet de gunstigste behandeling toe te kennen die is toegekend aan onderdanen van Staten waarmee Iran gewestelijke vestigingsovereenkomsten, of gewestelijke douane-, economische en politieke overeenkomsten heeft gesloten.
2. De Regering van Iran beschouwt de bepalingen voorkomend in de artikelen 17, 23, 24 en 26, als loutere aanbevelingen. "
In een mededeling ontvangen op 27 september 1976, stelt de Iraanse Regering de Secretaris-Generaal ervan in kennis, overeenkomstig afdeling B, 2), van artikel éën van het Verdrag, dat met het oog op haar verbintenissen krachtens het Verdrag, de woorden " gebeurtenissen die zich vóór één januari 1951 hebben voorgedaan ", voorkomend in afdeling A van artikel één, zullen worden verstaan als " gebeurtnissen die zich vóór een januari 1951 in Europa of elders hebben voorgedaan ".


text:
Artikel  M. Uit mededelingen overgemaakt door het juridisch Departement van de Organisatie der Verenigde Naties blijkt dat de oorkonde van toetreding, door het Vorstendom Monaco, tot deze internationale akten, op 18 mei 1954, werd ontvangen.
Bij deze oorkonde waren volgende verklaring en voorbehoud gevoegd :
" Overeenkomstig de bepalingen van artikel 1, Sectie B, § 1, moeten de woorden " gebeurtenissen welke vóór 1 januari 1951 hebben plaatsgevonden " worden verstaan in de zin van " gebeurtenissen welke vóór 1 januari 1951 in Europa hebben plaatsgevonden " en onder voorbehoud dat de bepalingen die voorkomen in artikelen 7 (§ 2), 15, 22 (§ 1), 23 en 24, voorlopig als aanbevelingen en niet als juridische verplichtingen zouden worden beschouwd. "


text: Artikel  M. Bij een op 22 augustus 1972 ingekomen mededeling heeft de Luxemburgse Regering, overeenkomstig afdeling B, 2), van artikel 1, van het Verdrag betreffende de status van vluchtelingen, ondertekend te Genève op 28 juli 1951, de Secretaris-Generaal van de V.N. ervan in kennis gesteld dat zij de door haar op grond van het bedoelde Verdrag aangegane verplichtingen heeft uitgebreid door omschrijving b), van de afdeling B, 1), van het voornoemde artikel te aanvaarden, zodanig dat de woorden " gebeurtenissen welke vóór 1 januari 1951 hebben plaatsgevonden " voortaan ten aanzien van Luxemburg dienen te worden begrepen als " gebeurtenissen welke vóór 1 januari 1951 in Europa of elders hebben plaatsgevonden ".


text: Artikel  M. Uit een inlichting medegedeeld door het Juridisch Departement van de Organisatie der Verenigde Naties blijkt, dat bij schrijven ontvangen op 15 oktober 1962, de Kongolese Regering heeft bekendgemaakt dat zij zich gebonden acht door dit verdrag dat op haar grondgebied van toepassing was, alvorens het de onafhankelijkheid verwierf.


text:
Artikel    M1 . Ethiopië : toetreding 10 november 1969.
De toetredingsoorkonde gaat vergezeld van volgende voorbehoud : (Vertaling). De bepalingen van de artikelen 8, 9, 17 (2) en 22 (1) van het Verdrag worden geacht enkel aanbevelingen te zijn, zij houden geen verplichtingen in die de partijen juridisch binden.
 Art.  M2. Mededeling. <Zie B.St. 13-08-1970,   Inwerkingtreding :   08-02-1970> Door een mededeling ontvangen op het secretariaat-generaal van de O.V.N. op 18 mei 1970 heeft de Ethiopische Regering met betrekking tot afdeling B (1) van artikel 1 van het Verdrag de hiernavolgende verklaring afgelegd welke dient te worden beschouwd als zijnde afgelegd op de datum van de neerlegging van haar akte van toetreding tot het Verdrag, d.w.z. op 10 november 1969 (Vertaling) :
Met het oog op haar verplichtingen als partij bij het Verdrag, verklaart de keizerlijke Ethiopische Regering dat de woorden " gebeurtenissen welke vóór 1 januari 1951 hebben plaats gevonden ", die in afdeling A van artikel 1 voorkomen, dienen te worden verstaan in de zin van " gebeurtenissen welke vóór 1 januari 1951 in Europa of elders hebben plaats gevonden ".


text:
Artikel    M1 . Togo : bevestiging, 27 februari 1962.
 Art.    M2 . Denemarken : intrekking van het voorbehoud bij artikel 14, 1 oktober 1961.
 Art.    M3 . Centraal Afrikaanse Republiek : bevestiging, 4 september 1962.
 Art.  M4. Mededeling. <Zie B.St. 31/01/1963, p. 932,   Inwerkingtreding :   15-10-1962 en 23-10-1962> Uit inlichtingen medegedeeld door het juridisch departement van de Organisatie der Verenigde Naties blijkt dat de regeringen van de Centraal Afrikaanse Republiek en van Togo onderscheidenlijk op 15 en 23 oktober 1962, overeenkomstig de afdeling B2 van artikel 1 van het verdrag, ter kennis van de secretaris-generaal hebben gebracht dat zij de door hen ingevolge genoemd verdrag aangegane verplichtingen hebben uitgebreid door aanvaarding van de in afdeling B1 van genoemd artikel voorkomende formule, te weten " gebeurtenissen welke vóór 1 januari 1951 in Europa of elders hebben plaats gevonden ".


text:
Artikel    M1 . Uit inlichtingen medegedeeld door het Juridisch Departement van de Organisatie der Verenigde Naties blijkt, dat de oorkonde der bekrachtiging, door het Vaticaan, van deze internationale akten op 15 maart 1956 werd nedergelegd.
Bij een brief die de bekrachtigingsoorkonde begeleidde, heeft het Staatssecretariaat van de Heilige Stoel aan de Secretaris-Generaal ter kennis gebracht wat volgt :
" Bij de toezending van deze bekrachtigingsoorkonde ben ik ermede belast te preciseren dat de Heilige Stoel, overeenkomstig de bepalingen van paragraaf 1 van artikel 42 van het Verdrag, het voorbehoud maakt dat de toepassing hiervan in de praktijk verenigbaar zij met de bijzondere aard van de Staat der Vaticaanse Stad en dat zij geen afbreuk zou doen aan de plaatselijke voorschriften inzake toegang en verblijf.
Hij verklaart bovendien dat, wat de verplichtingen betreft die hij krachtens dit Verdrag op zich neemt, de uitdrukking " gebeurtenissen welke vóór 1 januari 1951 hebben plaatsgehad ", voorkomend in paragraaf 2 van Afdeling A van artikel één, dient verstaan in de zin van " gebeurtenissen welke vóór 1 januari 1951 in Europa hebben plaatsgevonden ". "
 Art.  M2. Mededeling <Zie B.St. 30-01-1962,   Inwerkingtreding :   17-11-1961> Uit een inlichting medegedeeld door het Juridisch Departement van de Organisatie der Verenigde Naties blijkt dat het Staatssecretariaat van de Heilige Stoel door een bericht ontvangen op 17 november 1961, overeenkomstig afdeling B-(2) van artikel 1 van de Overeenkomst heeft laten weten dat de Heilige Stoel de verplichtingen, die hij op zich had genomen krachtens genoemde Overeenkomst, heeft uitgebreid door het aannemen van formule b van afdeling B-(1) van genoemd artikel, te weten " gebeurtenissen die zich in Europa of elders hebben voorgedaan vóór 1 januari 1951 ".


text:
Artikel    M1 . Uit inlichtingen medegedeeld door het Juridisch Departement van de Organisatie der Verenigde Naties blijkt dat de oorkonden van bekrachtiging van deze internationale akten door Italië op 15 november 1954 werden neergelegd. Deze oorkonden waren vergezeld van de onderstaande verklaring door de Regering van Italië afgelegd op het ogenblik van de ondertekening van het Verdrag op 23 juli 1952 :
" Bij het ondertekenen van dit Verdrag verklaart de Regering van de Italiaanse Republiek dat de beschikkingen in artikelen 6, 7 (2), 8, 17, 18, 19, 22 (2), 23, 25 en 34, door haar slechts als aanbevelingen worden erkend.
Bovendien verklaart zij dat, wat de verplichtingen betreft welke de Italiaanse Republiek krachtens het Verdrag op zich heeft genomen, de in artikel 1, Sectie A (2), vermelde uitdrukking " gebeurtenissen die zich vóór één januari 1951 hebben voorgedaan " zal worden verstaan als hebbende betrekking op de " gebeurtenissen die zich vóór één januari 1951 in Europa hebben voorgedaan ". "
 Art.  M2. Mededeling. <Zie B.St. 27-01-1965,   Inwerkingtreding :   20-10-1964> de Italiaanse Regering maakte bekend in een mededeling ontvangen op 20 oktober 1964, dat zij de voorbehouden gemaakt op het tijdstip van de ondertekening en bevestigd op het ogenblik van de bekrachtiging van deze akte en betrekking hebbend op artikelen 6, 7, 8, 19, 22, 23, 25 en 34 van het Verdrag intrekt, daar voornoemde voorbehouden onverenigbaar zijn met inlandse wetsbepalingen die door de Italiaanse Regering werden aangenomen sedert de bekrachtiging van het Verdrag.
Zij maakte eveneens bekend dat zij in december 1963 de bepalingen heeft aangenomen waarbij uitwerking wordt gegeven aan artikel 17, § 2, van het Verdrag.
Zij bevestigde bovendien dat zij zich blijft houden aan de verklaring die zij deed overeenkomstig artikel 1, afdeling B, 1°, en dat zij oordeelt dat de bepalingen van artikelen 17 en 18 slechts als aanbeveling kunnen worden beschouwd.


text:
Artikel    M1 . Uit inlichtingen verstrekt door het juridisch departement van de Organisatie der Verenigde Naties, blijkt dat de akte der toetreding, door Ecuador, tot deze internationale akten op 17 augustus 1955 werd neergelegd. Deze akte bevat de volgende verklaringen (Vertaling) :
" Wat artikel 1 betreft, dat handelt over de betekenis van het woord " vluchteling ", verklaart de Regering van Ecuador dat haar toetreding tot het Verdrag betreffende de Status van vluchtelingen, niet in zich sluit dat zij de Verdragen erkent die Ecuador niet uitdrukkelijk ondertekend en bekrachtigd heeft;
Met betrekking tot artikel 15, verklaart Ecuador bovendien, dat het de bepalingen die er in voorkomen slechts aanvaardt voor zover deze niet strijdig zijn met de van kracht zijnde grondwettelijke en wetgevende beschikkingen die de vreemdelingen en, derhalve, de vluchtelingen verbieden tot politieke organisaties te behoren. "
 Art.    M2 . Mededeling. <Zie B.St. 15-04-1956,   Inwerkingtreding :   09-02-1956> Uit aanvullende mededelingen blijkt dat de Minister van Buitenlandse Betrekkingen van Ecuador, bij mededeling ontvangen op 9 februari 1956, aan de Secretaris-Generaal van de Organisatie der Verenigde Naties heeft bekendgemaakt dat, overeenkomstig Afdeling B. 1. van artikel 1 van het Verdrag, de Regering van Ecuador verklaart dat met het oog op de toepassing van het Verdrag, de woorden : " gebeurtenissen welke vóór 1 januari 1951 hebben plaats gehad ", die in Afdeling A voorkomen, verwijzen naar " gebeurtenissen welke vóór 1 januari 1951 in Europa hebben plaats gehad ".
 Art.  M3. Mededeling. <Zie B.St. 08-11-1972, p. 12308,   Inwerkingtreding :   01-02-1972> Ecuador : kennisgeving overeenkomstig artikel één, afdeling B2.
Uit een bericht medegedeeld door het juridisch departement van de O.V.N. blijkt dat, volgens mededeling ontvangen op 1 februari 1972 en bevestigd door kennisgeving ontvangen op 5 september 1972, de Ecuadoriaanse Regering de Secretaris-Generaal heeft medegedeeld overeenkomstig afdeling B2 van artikel één van het Verdrag betreffende de status van vluchtelingen, gesloten te Genève op 28 juli 1951, dat zij haar verplichtingen krachtens dit Verdrag had uitgebreid door de formule b aan te nemen van de afdeling B1 van genoemd artikel, zodanig dat de woorden " gebeurtenissen welke vóór 1 januari 1951 hebben plaatsgevonden " voor wat Ecuador betreft voortaan zouden worden begrepen in de zin van " gebeurtenissen welke vóór 1 januari 1951 in Europa of elders hebben plaatsgevonden ".


text:
Artikel    M1 . Uit een bericht medegedeeld door het Juridisch Departement van de Organisatie der Verenigde Naties blijkt dat de Braziliaanse Regering haar oorkonde ter bekrachtiging van deze internationale akte heeft neergelegd op 16 november 1960.
In deze oorkonde weert de Braziliaanse Regering de artikelen 15 en 17 uit de toepassing van het Verdrag.
 Art.    M2 . Mededeling. <Zie B.St. 13-03-1961,   Inwerkingtreding :   05-01-1961> De Braziliaanse regering, in een verklaring die op 5 januari 1961 werd ontvangen, heeft aan de Secretaris-Generaal laten weten, dat overeenkomstig artikel 1, afdeling B, van het Verdrag, wat betreft de verplichtingen die zij krachtens het Verdrag, op zich neemt, de uitdrukking " gebeurtenissen die zich vóór 1 januari 1951 hebben voorgedaan " voorkomende in artikel 1, afdeling A2, zal worden opgevat als zijnde " gebeurtenissen die zich vóór 1 januari 1951 in Europa hebben voorgedaan ".
 Art.  M3. Intrekking. <Zie B.St. 10-08-1972,   Inwerkingtreding :    onbepaald> In de bedoelde akte trekt de Braziliaanse Regering haar voorbehouden ten aanzien van de artikelen 15 en 17, leden 1 en 3, van het Verdrag betreffende de status van vluchtelingen, gedaan te Genève op 28 juli 1951, in en verklaart dat " vluchtelingen dezelfde behandeling als onderdanen van vreemde landen in het algemeen zullen genieten, uitzondering gemaakt voor onderdanen van Portugal, die de krachtens het Vriendschaps- en Consultatieverdrag van 1953 en artikel 199 van het amendement nr. 1 van 1969 op de Braziliaanse Grondwet ingestelde voorkeursbehandeling genieten ".


text:
Artikel    M1 . Uit een inlichting medegedeeld door het Juridisch Departement der Verenigde Naties blijkt, dat de oorkonde van bekrachtiging van deze internationale akte door de Joegoslavische regering op 15 december 1959 werd neergelegd, overeenkomstig artikel 39, paragraaf 2. Luidens de bewoordeingen van artikel 43, paragraaf 2, zal deze overeenkomst door Joegoslavië op 14 maart 1960 van kracht worden.
 Art.  M2. Mededeling. <Zie B.St. 25-06-1960, p. 4820,   Inwerkingtreding :   22-04-1960> Uit een mededeling van het Juridisch Departement der Verenigde-Naties blijkt, dat door een op 22 april 1960 op het Secretariaat-Generaal van de Organisatie der Verenigde-Naties toegekomen verklaring, de Regering van de Federale Volksrepubliek Joegoslavië ter kennis van de Secretaris-Generaal heeft gebracht, conform afdeling B1 van artikel 1 der overeenkomst, dat ten opzichte van de verplichtingen welke zij krachtens gezegde Overeenkomst op zich heeft genomen, onder de in artikel 1, afdeling A2, voorkomende uitdrukking " gebeurtenissen welke vóór 1 januari 1951 plaats hadden ", zal worden verstaan " gebeurtenissen welke vóór 1 januari 1951 in Europa of elders plaats hadden ".


text:
Artikel    M1 . Het blijkt uit inlichtingen medegedeeld door het Juridisch Departement van de Organisatie der Verenigde Naties dat de Regering van Senegal bij mededeling ontvangen op 2 mei 1963, heeft medegedeeld dat zij zich gebonden acht door bovenvermelde internationale overeenkomsten waarvan de toepassing tot haar grondgebied werd uitgebreid alvorens het land zijn onafhankelijkheid verwierf.
 Art.  M2. Mededeling. <Zie B.St. 27-01-1965,   Inwerkingtreding :   12-10-1964> de Senegalese Regering maakte bekend op 12 oktober 1964, overeenkomstig artikel 1, afdeling B, 2°, van het Verdrag, dat zij de verplichtingen die zij krachtens dit Verdrag op zich neemt heeft uitgebreid door formule b), van afdeling B, 1°, van voornoemd artikel aan te nemen, met name " gebeurtenissen welke zich vóór 1 januari 1951 in Europa of elders hebben voorgedaan ".


text:
Artikel    M1 . Canada : toetreding, 4 juni 1969.
De akte van toetreding behelst volgend voorbehoud betreffende de artikelen 23 en 24 van het Verdrag (Vertaling) :
Canada legt de uitdrukking " regelmatig verblijvende " uit als zijnde slechts toepasselijk op de vluchtelingen die gemachtigd zijn zich blijvend op Canadees grondgebied te vestigen; de vluchtelingen die gemachtigd zijn zich tijdelijk op Canadees grondgebied te vestigen hebben, wat de in artikel 23 en 24 bedoelde aangelegenheden betreft, recht op dezelfde behandeling als die welke aan de bezoekers in het algemeen wordt toegekend.
 Art.  M2. Mededeling. <Zie B.St. 18/02/1971,   Inwerkingtreding :   23-10-1970>
In een mededeling op 23 oktober 1970 door de Secretaris-Generaal ontvangen, formuleert de Canadese Regering de volgende verklaring (Vertaling) :
De Canadese Regering verklaart dat met betrekking tot zijn verplichtingen krachtens het Verdrag betreffende de status van vluchtelingen, van Genève, 28 juli 1951, de woorden " gebeurtenissen welke vóór 1 januari 1951 hebben plaatsgevonden " die voorkomen in sectie B, eerste lid, van artikel 1 van dit Verdrag, moeten worden verstaan in de betekenis " gebeurtenissen welke vóór 1 januari 1951 in Europa of elders hebben plaatsgevonden ".


text:
Artikel    M1 . Groot-Brittannië : uitbreiding tot Sinte-Lucia en Montserrat, 4 september 1968.
 Art.  M2. Finland : toetreding, 10 oktober 1968.
De Finse toetredingsoorkonde ging vergezeld van volgende voorbehouden (Vertaling) :
" 1° Een algemeen voorbehoud dat inhoudt dat de toepassing van de Verdragsbepalingen die aan de vluchtelingen de meest gunstige behandeling toekennen welke aan de onderdanen van een vreemd land worden toegestaan, niet zal worden geraakt door het feit dat bijzondere rechten en voordelen door Finland reeds zijn toegestaan of zouden kunnen worden toegestaan aan de onderdanen van Denemarken, Ijsland, Noorwegen en Zweden of aan de onderdanen van een van die landen;
2° Een voorbehoud bij artikel 7, lid 2, luidens welke Finland niet bereid is in 't algemeen de vluchtelingen die de voorwaarden vervullen van verblijf van drie jaar in Finland, vrij te stellen van de wettelijke reciprociteit die door de Finse wetgeving kan zijn opgelegd opdat een vreemdeling van hetzelfde recht of voordeel zou kunnen genieten;
3° Een voorbehoud bij artikel 8, inhoudende dat Finland door dat artikel niet gebonden is;
4° Een voorbehoud bij artikel 12, lid 1, dat zegt dat het Verdrag niets wijzigt aan het thans van kracht zijnde Fins internationaal privaatrecht volgens welk het persoonlijk status van een vluchteling door de nationale wetten van zijn land wordt geregeld;
5° Een voorbehoud bij artikel 24, leden 1, b) en 3, houdende dat Finland door die bepalingen niet gebonden is;
6° Een voorbehoud bij artikel 25 volgens welke Finland oordeelt dat het niet gehouden is door een Finse overheid in plaats van een vreemde overheid, getuigschriften te doen uitreiken, voor de uitreiking waarvan er in Finland geen voldoende gegevens voorhanden zijn;
7° Een voorbehoud betreffende de bepalingen vervat in artikel 28, lid 1. Finland neemt de verplichtingen die erin zijn vermeld niet aan, doch het is bereid de reisbescheiden te erkennen die door de andere Verdragsluitende Staten krachtens dat artikel worden uitgereikt.
Bovendien bevat de akte van toetreding een verklaring overeenkomstig artikel 1, afdeling B, 1), van het Verdrag volgens welke de woorden " gebeurtenissen welke zich vóór 1 januari 1951 hebben voorgedaan ", voorkomende in artikel 1, afdeling A, ten opzichte van de verplichtingen die de Finse regering ingevolge het Verdrag op zich neemt, zullen worden verstaan als verwijzende naar " gebeurtenissen welke zich vóór 1 januari 1951 in Europa of elders hebben voorgedaan ". "


text:
Artikel    M1 . Uit inlichtingen medegedeeld door de Juridische Afdeling van de Organisatie der Verenigde Naties blijkt, dat de oorkonden der bekrachtiging van deze internationale akten door Zwitserland vergezeld gingen van de onderstaande verklaring en reserves :
Verklaring : " Overeenkomstig § 1 van afdeling B van artikel 1 verklaart de Zwitserse Bondsraad dat, wat de door hem op grond van het Verdrag aangegane verbintenissen betreft, de woorden " gebeurtenissen welke vóór 1 Januari 1951 hebben plaatsgevonden ", die voorkomen in § 2 van afdeling A van artikel 1, betekenen : " gebeurtenissen welke vóór 1 Januari 1951 in Europa of elders hebben plaatsgevonden. " "
Reserves :
" Bij artikel 17 : Wat de uitoefening van een winstgevende bezigheid betreft worden de vluchtelingen, naar recht, gelijkgesteld met de vreemdelingen in het algemeen, waarbij nochtans bedongen is dat de bevoegde overheden zoveel mogelijk de in dit artikel voorziene bepalingen op hen zullen trachten toe te passen. "
" Bij artikel 24, alinea 1, letters a en b, en alinea 3 : Zijn van toepassing op de vluchtelingen de voorschriften die toepasselijk zijn op de vreemdelingen in het algemeen inzake vakopleiding en leerlingschap, werklozenverzekering en ouderdoms- en overlevingsverzekering. Voor de ouderdoms- en overlevingsverzekering hebben de in Zwitserland verblijvende vluchtelingen (alsook hun overlevenden indien deze laatsten als vluchtelingen beschouwd worden) nochtans reeds recht op de gewone ouderdoms- of overlevingsrenten na gedurende in het geheel minstens een gans jaar bijdragen te hebben gestort, op voorwaarde dat zij gedurende tien jaar in Zwitserland hebben gewoond - waarvan vijf jaar ononderbroken en onmiddellijk vóór de datum waarop de aangelegenheid waartegen verzekerd werd, een aanvang neemt. Bovendien is de vermindering van de renten met één derde, voorgeschreven voor de vreemdelingen en de vaderlandlozen in artikel 40 van de bondswet op de ouderdoms- en overlevingsverzekering niet van toepassing op de vluchtelingen. Aan de in Zwitserland wonende vluchtelingen die, na het plaats hebben van de aangelegenheid waartegen verzekerd werd, geen recht hebben op een ouderdoms- of overlevingsrente, worden, afgezien van de terugbetaling van hun bijdragen overeenkomstig de verordening van de Bondsraad van 14 Maart 1952, de eventuele werkgeverspremies terugbetaald. "
 Art.    M2 . Intrekking. <Zie B.St. 24-04-1963,   Inwerkingtreding :   18-02-1963> Uit een inlichting medegedeeld door het Juridisch Departement van de Organisatie der Verenigde Naties, blijkt, dat in een mededeling ontvangen op 18 februari 1963, en overeenkomstig artikel 42, alinea 2, van het Verdrag, de Zwitserse Regering besloten heeft "voor zover zij de ouderdomsverzekering en de uitkering aan de langstlevende betreft" de reserve in te trekken, welke ten tijde van de bekrachtiging werd gemaakt in verband met artikel 24, § 1, letters a en b, en § 3 van gezegd Verdrag.
 Art.    M3 . Intrekking. <Zie B.St. 28-09-1972, p. 10608,   Inwerkingtreding :   03-07-1972> Uit een bericht medegedeeld door het Juridisch Departement van de O.V.N. blijkt dat bij kennisgeving ontvangen op 3 juli 1972, de Zwitserse Regering de intrekking heeft betekend van het voorbehoud dat zij gemaakt had in haar akte van bekrachtiging van dit Verdrag met betrekking tot paragraaf 1 van artikel 17.
 Art.  M4. Intrekking. <Zie B.St. 12-05-1981, p. 6158,   Inwerkingtreding :   01-01-1981> Intrekking door Zwitserland van het voorbehoud geformuleerd ten opzichte van artikel 24 (inwerkingtreding : 01-1-1981).


text:
Artikel    M1 . Uit een bericht medegedeeld door het Juridisch Departement van de Organisatie der Verenigde Naties blijkt dat de Regering van Kameroen, bij verklaring gedagtekend op 23 oktober 1961, aan de Secretaris-Generaal bekend heeft gemaakt dat zij zich gebonden acht door deze internationale akten waarvan de toepassing werd uitgebreid tot haar grondgebied vooraleer het de onafhankelijkheid verwierf.
 Art.  M2. Mededeling. <Zie B.St. 05/04/1962,   Inwerkingtreding :   29-12-1961> Uit een bericht medegedeeld door het juridisch departement van de Organisatie der Verenigde Naties blijkt, dat de Kameroense regering bij een kennisgeving, die op 29 december 1961 werd ontvangen, overeenkomstig afdeling B2 van artikel 1 van het Verdrag, de secretaris-generaal ervan in kennis heeft gesteld, dat ze de door haar uit hoofde van het genoemde Verdrag op zich genomen verplichtingen had uitgebreid door formule B der afdeling B1 van voornoemd artikel aan te nemen, namelijk " gebeurtenissen die zich in Europa of elders hebben voorgedaan vóór 1 januari 1951 ".


text:
Artikel    M1 . Uit inlichtingen medegedeeld door het Rechtskundig Departement van de Organisatie der Verenigde-Naties, blijkt dat de permanent vertegenwoordiger van Griekenland bij de Verenigde-Naties op 5 april 1960 de bekrachtigingsakte van Griekenland heeft neergelegd. Deze akte ging vergezeld van de volgende verklaring :
" Wat sectie B, paragraaf 1 van artikel één van dit Verdrag betreft, heb ik als opdracht te verklaren dat de Koninklijke Griekse Regering onder de woorden " gebeurtenissen die plaats vonden vóór 1 januari 1951 ", welke voorkomen in sectie A van artikel één, verstaat " gebeurtenissen die vóór 1 januari 1951 in Europa of elders " plaats vonden.
Ik heb eveneens gelast bij het neerleggen van deze akte te verklaren dat de bekrachtiging van voornoemd verdrag geschiedt onder voorbehoud van wat volgt :
1. De Koninklijke Griekse Regering behoudt zich het recht voor af te wijken van de verplichtingen die voortvloeien uit de bepalingen van artikelen 8, 26, 28, 31 en 32 in de gevallen of omstandigheden waarin, naar haar oordeel, de toepassing van een uitzonderlijke procedure in het belang van de nationale veiligheid op de openbare orde zou gewettigd zijn.
2. Volgens de Koninklijke Griekse Regering dienen de bepalingen van respectievelijk artikel 11, paragraaf 3 van artikel 24 en artikel 34 beschouwd als aanbevelingen en niet als juridische verplichtingen.
3. Het is wel verstaan dat de bepalingen van artikel 13 geen betrekking hebben op rechten of vorderingen inzake roerende of onroerende goederen die de belanghebbenden toebehoorden voor hun binnenkomst in Griekenland als vluchtelingen.
4. Wat de bezoldigde beroepen betreft, die het voorwerp uitmaken van artikel 17 zullen de rechten die de Koninklijke Griekse Regering aan de vluchtelingen toekent niet beperkter zijn dan die welke zij over het algemeen aan onderdanen van vreemde Staten toestaat.
5. De openbare onderstand verleend krachtens artikel 23 wordt geacht te zijn de onderstand verleend krachtens de wetten en algemene voorschriften van het land. Uitzonderlijke maatregelen die de Koninklijke Griekse Regering ingevolge bijzondere omstandigheden genomen heeft of nodig acht te nemen ten gunste van een bepaalde groep Griekse onderdanen, zullen niet automatisch van toepassing zijn op de personen die in dit verdrag worden bedoeld.
6. De Koninklijke Griekse Regering aanvaardt niet en beschouwt, wat Griekenland betreft, als ongeldig de tweede paragraaf van het voorbehoud gemaakt door de Turkse Regering bij de ondertekening van dit verdrag. "
Dit Verdrag zal voor Griekenland op 4 juli 1960 inwerking treden.
 Art.  M2. Intrekking. <Zie B.St. 13-09-1978, p. 10235,   Inwerkingtreding :   19-04-1978> Bij een mededeling ontvangen door de Secretaris-Generaal op 19 april 1978, heeft de Griekse Regering, luidens de bewoordingen van het bepaalde in lid 2 van artikel 42 van dit Verdrag, verklaard, enerzijds, dat zij het voorbehoud nr. 1 intrekt wat de artikelen 8, 28, 31 en 32 betreft en dat dit voorbehoud slechts gehandhaafd blijft voor artikel 26. Dit voorbehoud dient dus als volgt gelezen te worden :
" De Griekse Regering behoudt zich het recht voor af te wijken van de verplichtingen die voortvloeien uit de bepalingen van artikel 26 in de gevallen of omstandigheden waarin, naar haar oordeel, de toepassing van een uitzonderlijke procedure in het belang van de nationale veiligheid of de openbare orde gewettigd zou zijn. "
en anderzijds, dat alle andere voorbehouden ingetrokken zijn, met uitzondering van het voorbehoud nr. 4, waarvan de inhoud als volgt luidt :
" Wat de bezoldigde beroepen betreft, die het voorwerp uitmaken van artikel 17 zullen de rechten die de Griekse Regering aan de vluchtelingen toekent niet beperkter zijn dan die welke zij over het algemeen aan onderdanen van vreemde Staten toestaat. "


text:
Artikel  M. Neerlegging van de toetredingsoorkonde van Oeganda : 27 september 1976 (inwerkingtreding : 26 december 1976).
De toetredingsoorkonde behelst volgende voorbehouden (Vertaling) :
" 1) Artikel 7. De Regering van de Republiek Oeganda oordeelt dat deze bepaling aan de vluchtelingen die zich op een bepaald ogenblik op haar grondgebied bevinden geen enkel recht van juridische, politieke of andere aard toekent waarop ze wettelijk aanspraak kunnen maken. Bijgevolg zal de Regering van de Republiek Oeganda aan de vluchtelingen de faciliteiten en de behandeling toekennen welke zij, in haar soevereine vrijheid van beoordeling, gepast acht, rekening houdend met haar eigen veiligheid en haar economische en sociale behoeften.
2) Artikelen 8 en 9. De Regering van de Republiek Oeganda verklaart dat zij aan de bepalingen van de artikelen 8 en 9 slechts de waarde van aanbevelingen toekent.
3) Artikel 13. De Regering van de Republiek Oeganda behoudt zich het recht voor de toepassing van deze bepaling te beperken zonder te verwijzen naar de nationale en internationale rechtbanken of scheidsgerechten, indien ze van oordeel is dat deze beperking in het openbaar belang is.
4) Artikel 15. De Regering van de Republiek Oeganda zal, in het openbaar belang, alle vrijheid hebben om aan alle vluchtelingen op haar grondgebied alle of een gedeelte van de rechten die krachtens dit artikel aan deze categorie ingezetenen zijn toegekend te onttrekken.
5) Artikel 16. De Regering van de Republiek Oeganda is van oordeel dat de leden 2 en 3 van dit artikel haar niet verplichten om aan vluchtelingen die rechtsbijstand nodig hebben een gunstiger behandeling toe te kennen dan de behandeling die over het algemeen aan onderdanen van een vreemd land in vergelijkbare omstandigheden wordt toegekend.
6) Artikel 17. De verplichting opgelegd in artikel 17 met betrekking tot de behandeling toe te kennen aan de regelmatig op het grondgebied verblijvende vluchtelingen kan niet worden uitgelegd als een uitbreiding voor de vluchtelingen van de voorkeursbehandeling toegekend aan de onderdanen van Staten die bijzondere voorrechten genieten krachtens bestaande of toekomstige verdragen tussen Oeganda en deze Staten, inzonderheid de Staten van de Oostafrikaanse Gemeenschap en van de Organisatie voor Afrikaanse Eenheid, overeenkomstig de ter zake voor deze associaties geldende bepalingen.
7) Artikel 25. De Regering van de Republiek Oeganda is van oordeel dat dit artikel haar slechts verplicht de kosten voor de toekenning van administratieve bijstand aan vluchtelingen te dragen in de mate waarin zij om deze bijstand wordt verzocht en de aldus ontstane uitgaven haar worden terugbetaald door het Hoog Commissariaat van de Verenigde Naties voor de vluchtelingen of ieder ander orgaan van de Verenigde Naties dat de opvolging ervan zou waarnemen.
8) Artikel 32. Zonder te moeten verwijzen naar een rechterlijke autoriteit, heeft de Regering van de Republiek Oeganda het volstrekte recht om, in het openbaar belang, een vluchteling uit haar grondgebied te zetten en kan zij op ieder ogenblik de interne ordemaatregelen treffen die zij naar gelang van de omstandigheden gepast acht. Het is wel verstaan dat de aldus door de Regering van de Republiek Oeganda genomen maatregelen niet zullen ingaan tegen de bepalingen van artikel 33 van het Verdrag. "
" Overeenkomstig artikel 1, afdeling B, 1), verklaart de Regering van Oeganda dat voor de toepassing van de verplichtingen die zij krachtens dit Verdrag op zich neemt, onder de woorden " gebeurtenissen welke vóór 1 januari 1951 hebben plaats gevonden ", voorkomend in artikel 1, afdeling A, kan verstaan worden " gebeurtenissen welke vóór 1 januari 1951 in Europa of elders hebben plaats gevonden ". "


text:
Artikel    M1 . Uit een inlichting medegedeeld door het Juridisch Departement van de Organisatie der Verenigde Naties blijkt, dat Liechtenstein dit internationaal verdrag op 8 maart 1957 heeft goedgekeurd. Bij de neerlegging van zijn bekrachtigingsoorkonde heeft Liechtenstein de volgende verklaring afgelegd en het volgende voorbehoud gemaakt :
" Verklaring : Overeenkomstig paragraaf 1 van afdeling B van artikel één verklaren wij dat, wat de verplichtingen betreft die wij krachtens dit Verdrag op ons nemen, onder de woorden " gebeurtenissen welke vóór één januari negentienhonderd één en vijftig hebben plaats gevonden " in paragraaf twee van afdeling A van artikel éé, zal worden verstaan de " gebeurtenissen welke vóór één januari negentienhonderd één en vijftig in Europa of elders hebben plaats gevonden ".
Voorbehoud :
Ad artikel 17 : Wat de uitoefening van een winstgevende bedrijvigheid betreft, worden de vluchtelingen rechtens gelijkgesteld met de vreemdelingen in het algemeen, met dien verstande evenwel dat de bevoegde overheden zich zoveel mogelijk zullen inspannen om de bij dit artikel voorziene bepalingen op hen toe te passen.
Ad artikel 24, 1e alinea, letters a en b, en 3e alinea : Voor de vluchtelingen gelden de voorschriften die op de vreemdelingen in het algemeen van toepassing zijn wat betreft vakopleiding en leerlingenstelsel, verzekering tegen werkloosheid en ouderdoms- en nabestaandeverzekering. Inzake ouderdoms- en nabestaandeverzekering hebben de vluchtelingen die in Liechtenstein verblijven (met inbegrip van hun nabestaanden indien deze als vluchtelingen beschouwd worden) evenwel reeds recht op de gewone ouderdoms- of nabestaandenpensioenen na gedurende in totaal op zijn minste een volledig jaar bijdragen te hebben betaald, op voorwaarde dat zij in Liechtenstein woonachtig zijn geweest gedurende tien jaar - waarvan vijf jaar onmiddellijk en zonder onderbreking voordat de verzekerde gebeurtenis zich heeft voorgedaan. Bovendien is op de vluchtelingen niet van toepassing de vermindering van de pensioenen met één derde welke voor de vreemdelingen en vaderlandlozen bij artikel 74 van de wet op de ouderdoms- en nabestaandenverzekering is voorgeschreven. De in Liechtenstein woonachtige vluchtelingen die, nadat de verzekerde gebeurtenis zich heeft voorgedaan, geen recht hebben op een ouderdoms- of nabestaandenpensioen, bekomen benevens terugbetaling van hun bijdragen teruggave van de eventuele werkgeversbijdragen. "
 Art.    M2 . <Zie 1951-07-28/45, art. M2>
 Art.    M3 . Uit een inlichting medegedeeld door het Juridisch Departement van de Organisatie der Verenigde Naties blijkt dat, op 14 oktober 1957, de vaste vertegenwoordiger van Tunesië bij de Verenigde Naties, op last van zijn Regering, ter kennis van de Secretaris-Generaal heeft gebracht dat Tunesië zich gebonden acht door dit verdrag, dat door Frankrijk op 23 juni 1954 namens Tunesië werd bekrachtigd.
 Art.  M4. Mededeling. <Zie B.St. 03-04-1958,   Inwerkingtreding :   16-01-1958> Uit een informatie overgemaakt door het Juridisch Departement van de Organisatie der Verenigde Naties blijkt dat de Regering van Tunesië, door een mededeling ontvangen op 16 januari 1958, overeenkomstig sectie B, 1°, van artikel één van het verdrag, aan de Secretaris-Generaal heeft laten weten dat, wat betreft de verplichtingen welke Tunesië krachtens gezegd verdrag heeft op zich genomen, de uitdrukking " gebeurtenissen voorgevallen vóór 1 januari 1951 " welke voorkomen in artikel 1, sectie A, 2°, zal worden begrepen als hebbende betrekking op " gebeurtenissen voorgevallen vóór 1 januari 1951 in Europa of elders ".


text:
Artikel  M. Neerlegging van de toetredingsoorkonde van Spanje : 14 augustus 1978 (inwerkingtreding : 12 november 1978).
Overeenkomstig artikel 1, afdeling B, 1, deelt de Regering van Spanje mede dat onder de woorden " gebeurtenissen welke vóór 1 januari 1951 hebben plaatsgevonden " in artikel 1, afdeling A, 2, dient te worden verstaan " gebeurtenissen welke vóór 1 januari 1951 in Europa of elders hebben plaatsgevonden ".
In de toetredingsoorkonde worden de navolgende, door artikel 42 van het Verdrag en artikel VII van het Protocol toegestane, verklaringen en voorbehouden geformuleerd (Vertaling) :
" a) De term " gunstigste behandeling " wordt in alle artikelen waar hij voorkomt aldus uitgelegd dat daaronder niet worden begrepen de rechten die, bij wet of verdrag, toegekend worden aan onderdanen van Portugal, Andorra, de Filippijnen of de landen van Latijns-Amerika of aan onderdanen van landen waarmede internationale verdragen met een regionale draagwijdte werden afgesloten.
b) De Spaanse Regering kent geen bindende kracht toe aan artikel 8 maar beschouwt dit als een aanbeveling.
c) De Spaanse Regering maakt een voorbehoud voor de toepassing van lid 1 van artikel 12. Lid 2 van artikel 12 wordt geacht uitsluitend betrekking te hebben op de rechten die een vluchteling heeft verkregen vóór de datum waarop hem in enig land de status van vluchteling werd toegekend.
d) Artikel 26 van het Verdrag wordt geacht geen belemmering te vormen voor het treffen van bijzondere maatregelen met betrekking tot de verblijfplaats van bepaalde vluchtelingen in overeenstemming met de Spaanse wetgeving. "