type: legislation

jurisdiction: Belgium

text:
HOOFDSTUK 1.  - Voorafgaande bepaling
 Artikel     1 . Deze wet regelt een aangelegenheid als bedoeld in artikel 78 van de Grondwet.
 HOOFDSTUK 2.  - Algemene beginselen
 Art.    2 . § 1. Deze wet regelt de erkenning van vonnissen en, in voorkomend geval, probatiebeslissingen en het toezicht op niet-vrijheidsbenemende straffen of maatregelen bedoeld in artikel 3 op het grondgebied van een andere lidstaat van de Europese Unie dan die waar het vonnis is uitgesproken.
Het doel is bij te dragen tot de maatschappelijke reclassering van de veroordeelde persoon en de bescherming van slachtoffers en de gemeenschap in het algemeen te verbeteren.
§ 2. Voor de tenuitvoerlegging van vonnissen tot een voorwaardelijke opschorting van de strafoplegging of voorwaardelijke invrijheidstelling vervangt deze wet, in de relaties van België met de andere lidstaten van de Europese Unie, en onverminderd artikel 32, de bepalingen van hoofdstuk V van de wet van 23 mei 1990 inzake de overbrenging tussen Staten van veroordeelde personen, de overname en de overdracht van het toezicht op voorwaardelijk veroordeelde of voorwaardelijk in vrijheid gestelde personen, en de overname en de overdracht van de tenuitvoerlegging van vrijheidsbenemende straffen en maatregelen.
 Art.    3 . Voor de toepassing van deze wet wordt verstaan onder :
1° vonnis : een door een rechtscollege van de beslissingsstaat definitieve beslissing of beschikking, waarbij wordt vastgesteld dat een natuurlijke persoon een strafbaar feit heeft gepleegd en waarbij aan die persoon wordt opgelegd :
a) een vrijheidsstraf of tot vrijheidsbeneming strekkende maatregel, indien op grond van dat vonnis of bij een latere probatiebeslissing voorwaardelijke invrijheidstelling is verleend;
b) een voorwaardelijke straf;
c) een voorwaardelijke opschorting van de strafoplegging; of
d) een alternatieve straf;
2° voorwaardelijke straf : een vrijheidsstraf of tot vrijheidsbeneming strekkende maatregel waarvan de tenuitvoerlegging volledig of ten dele voorwaardelijk wordt opgeschort, doordat een of meer probatievoorwaarden worden opgelegd. Deze probatievoorwaarden worden in het vonnis zelf opgenomen of in een afzonderlijke probatiebeslissing van een bevoegde autoriteit bepaald;
3° voorwaardelijke opschorting van de strafoplegging : een vonnis waarbij de oplegging van een straf voorwaardelijk is opgeschort doordat een of meer probatievoorwaarden worden opgelegd, of waarbij in plaats van een vrijheidsstraf of tot vrijheidsbeneming strekkende maatregel een of meer probatievoorwaarden worden opgelegd. Deze probatievoorwaarden worden in het vonnis zelf opgenomen of in een afzonderlijke probatiebeslissing van een bevoegde autoriteit bepaald;
4° alternatieve straf : een andere straf dan een vrijheidsstraf of tot vrijheidsbeneming strekkende maatregel of een geldelijke sanctie, waarbij een verplichting of een bevel wordt opgelegd;
5° probatiebeslissing : een vonnis of een op grond daarvan gegeven definitieve beslissing van een bevoegde autoriteit van de beslissingsstaat, waarbij :
a) een voorwaardelijke invrijheidstelling wordt verleend, of;
b) probatievoorwaarden worden opgelegd;
6° voorwaardelijke invrijheidstelling : een door een bevoegde autoriteit of krachtens het nationale recht gegeven definitieve beslissing tot vervroegde invrijheidstelling van een veroordeelde persoon die een deel van de vrijheidsstraf of tot vrijheidsbeneming strekkende maatregel heeft ondergaan, waarbij een of meer probatievoorwaarden worden opgelegd;
7° probatievoorwaarden : verplichtingen of bevelen die volgens het nationale recht van de beslissingsstaat door een bevoegde autoriteit aan een natuurlijke persoon worden opgelegd in samenhang met een voorwaardelijke straf, een voorwaardelijke opschorting van de strafoplegging of een voorwaardelijke invrijheidstelling;
8° beslissingsstaat : de lidstaat van de Europese Unie waar het vonnis is gewezen;
9° tenuitvoerleggingsstaat : de lidstaat van de Europese Unie waar op grond van een overeenkomstig artikel 18 gegeven beslissing toezicht wordt gehouden op probatievoorwaarden en alternatieve straffen;
10° certificaat : het document waarvan het model in bijlage 1 is opgenomen, ondertekend door de bevoegde autoriteit van de beslissingsstaat, die verklaart dat de inhoud correct is.
 Art.    4 . Deze wet is van toepassing wanneer het vonnis en, in voorkomend geval, de probatiebeslissing vergezeld gaat van een van de volgende voorwaarden :
1° de verplichting dat de veroordeelde persoon een bepaalde autoriteit in kennis stelt van iedere verandering van woonplaats of van de plaats waar hij werkt;
2° de verplichting bepaalde locaties, plaatsen of afgebakende gebieden in de beslissingsstaat of in de tenuitvoerleggingsstaat niet te betreden;
3° de verplichting houdende beperkingen van het recht om het grondgebied van de tenuitvoerleggingsstaat te verlaten;
4° de bevelen betreffende het gedrag, de woonplaats, de opleiding, de vrijetijdsbesteding, of houdende beperkingen op of voorwaarden inzake de beroepsuitoefening;
5° de verplichting zich op gezette tijden bij een bepaalde autoriteit te melden;
6° de verplichting contact met bepaalde personen te vermijden;
7° de verplichting contact te vermijden met bepaalde voorwerpen die door de veroordeelde persoon zijn gebruikt of waarschijnlijk zullen worden gebruikt om een strafbaar feit te plegen;
8° de verplichting de door het strafbare feit veroorzaakte schade financieel te vergoeden of het bewijs te leveren dat aan die verplichting is voldaan;
9° de verplichting een dienstverlening te verrichten;
10° de verplichting samen te werken met een reclasseringswerker of met een vertegenwoordiger van een maatschappelijke dienst die met verantwoordelijkheden jegens veroordeelde personen is belast;
11° de verplichting een therapie of een ontwenningsbehandeling te ondergaan.
 Art.    5 . Deze wet voert een stelsel zonder voorafgaand akkoord van de tenuitvoerleggingsstaat en een stelsel met voorafgaand akkoord van de tenuitvoerleggingsstaat in.
Het stelsel zonder voorafgaand akkoord is van toepassing op de toezending van vonnissen en, in voorkomend geval, van probatiebeslissingen en certificaten met het oog op de erkenning en het toezicht aan de lidstaat waar de veroordeelde persoon zijn wettige en vaste verblijfplaats heeft, in het geval hij naar die Staat is teruggekeerd of wenst terug te keren.
Het stelsel met voorafgaand akkoord van de tenuitvoerleggingsstaat is, op verzoek van de veroordeelde persoon, van toepassing op de toezending van vonnissen en, in voorkomend geval, van probatiebeslissingen en certificaten met het oog op de erkenning en het toezicht aan enige andere lidstaat van de Europese Unie waar de veroordeelde persoon wenst te verblijven.
Het verzoek van de veroordeelde persoon creëert evenwel geen verplichting voor de beslissingsstaat aangezien laatstgenoemde kan beslissen het vonnis en, in voorkomend geval, de probatiebeslissing en het certificaat aan een andere lidstaat toe te zenden.
 Art.    6 . De bevoegde Belgische autoriteiten raadplegen de bevoegde autoriteiten van de andere betrokken lidstaat telkens als de situatie dit vereist.
Alleen de beslissingsstaat kan beschikken op een verzoek tot herziening van het vonnis waarbij de op grond van deze wet ten uitvoer te leggen veroordeling is opgelegd.
 Art.    7 . Het vonnis en, in voorkomend geval, de probatiebeslissing of een voor eensluidend verklaard afschrift daarvan wordt op zodanige wijze toegezonden dat de kennisgeving ervan schriftelijk kan worden vastgelegd, aan slechts één tenuitvoerleggingsstaat tegelijk. Het certificaat wordt eveneens meegezonden.
Het origineel van het vonnis en, in voorkomend geval, van de probatiebeslissing, of van het certificaat, of de voor eensluidend verklaarde afschriften daarvan, worden aan de tenuitvoerleggingstaat op verzoek toegezonden.
 Art.    8 . De kosten voortvloeiend uit de tenuitvoerlegging van het vonnis en, in voorkomend geval, van de probatiebeslissing, uitgesproken in een andere lidstaat van de Europese Unie, worden door België gedragen, uitgezonderd de kosten die uitsluitend op het grondgebied van die andere lidstaat zijn gemaakt.
 HOOFDSTUK 3.  - Procedure inzake de erkenning van een vonnis en, in voorkomend geval, van een probatiebeslissing gegeven in een andere lidstaat van de Europese Unie en het toezicht op de straf of de maatregel
 Afdeling 1.  - Autoriteit bevoegd om het voorafgaand akkoord te geven
 Art.    9 . § 1. In de in artikel 5, § 3, bedoelde gevallen is de minister van Justitie de bevoegde autoriteit om het voorafgaand akkoord te geven voor de toezending van een vonnis en, in voorkomend geval, van een probatiebeslissing, tezamen met het certificaat.
§ 2. Alvorens zijn beslissing te nemen, gaat de minister van Justitie na :
1° of de veroordeelde persoon geen bedreiging voor de openbare orde vormt;
2° of de veroordeelde persoon voldoet aan de voorwaarden verbonden aan zijn vestiging op het Belgische grondgebied;
3° of er duidelijke elementen zijn op grond waarvan de straf of de maatregel niet ten uitvoer kan worden gelegd op het Belgische grondgebied overeenkomstig het Belgische rechtssysteem;
4° of de erkenning van en het toezicht op de straf of de maatregel op het Belgische grondgebied bijdraagt tot de reclassering en maatschappelijke re-integratie van de veroordeelde persoon.
§ 3. Teneinde na te gaan of de erkenning van en het toezicht op het vonnis en, in voorkomend geval, van de probatiebeslissing in België voldoet aan de voorwaarde bedoeld in § 2, 4°, kan de minister van Justitie de dienst Justitiehuizen van de Federale Overheidsdienst Justitie belasten met de uitwerking van een beknopt voorlichtingsrapport of met de uitvoering van een maatschappelijk onderzoek.
 Art.    10 . De minister van Justitie brengt de beslissingsstaat onverwijld op de hoogte van zijn beslissing om al dan niet toe te stemmen in de toezending van het vonnis en, in voorkomend geval, van de probatiebeslissing. Indien hij toestemt in de toezending van het vonnis en, in voorkomend geval, van de probatiebeslissing stelt de minister van Justitie het openbaar ministerie in kennis van de plaats waar de veroordeelde persoon wenst te verblijven.
 Afdeling 2.  - Voorwaarden voor de erkenning en het toezicht
 Art.    11 .§ 1. De erkenning van het vonnis en, in voorkomend geval, van de probatiebeslissing en het toezicht op de straf of maatregel worden geweigerd indien de feiten die aan het vonnis en, in voorkomend geval, de probatiebeslissing ten grondslag liggen krachtens het Belgische recht geen strafbaar feit opleveren.
§ 2. Paragraaf 1 is niet van toepassing ingeval het gaat om een van de volgende strafbare feiten, voor zover deze in de beslissingsstaat met een maximale vrijheidsbenemende straf van minimaal drie jaar worden gestraft :
1° deelneming aan een criminele organisatie;
2° terrorisme;
3° mensenhandel;
4° seksuele uitbuiting van kinderen en kinderpornografie;
5° illegale handel in verdovende middelen en psychotrope stoffen;
6° illegale handel in wapens, munitie en explosieven;
7° corruptie;
8° fraude, daaronder begrepen fraude die afbreuk doet aan de financiële belangen van de Europese Gemeenschappen in de zin van de Overeenkomst van 26 juli 1995 aangaande de bescherming van de financiële belangen van de Europese Gemeenschappen;
9° witwassen van de opbrengst van misdrijven;
10° valsemunterij en namaak van de euro;
11° computercriminaliteit;
12° milieucriminaliteit, daaronder begrepen illegale handel in bedreigde diersoorten en illegale handel in bedreigde plantensoorten;
13° hulp bij het onrechtmatig binnenkomen van of verblijven op het grondgebied;
14° opzettelijke doodslag of ernstige slagen en verwondingen;
15° illegale handel in menselijke organen en weefsel;
16° ontvoering, opsluiting en gijzelneming;
17° racisme en vreemdelingenhaat;
18° georganiseerde of gewapende diefstal;
19° illegale handel in cultuurgoederen, daaronder begrepen antiquiteiten en kunstwerken;
20° oplichting;
21° racketeering en afpersing;
22° namaak en ongeoorloofde productie van goederen;
23° vervalsing van administratieve documenten en handel in valse stukken;
24° vervalsing van betaalmiddelen;
25° illegale handel in hormonale stoffen en andere groeifactoren;
26° illegale handel in nucleaire en radioactieve stoffen;
27° handel in gestolen voertuigen;
28° verkrachting;
29° opzettelijke brandstichting;
30° misdaden die tot de rechtsmacht van het Internationaal Strafhof behoren;
31° kaping van vliegtuigen of van schepen;
32° sabotage.
§ 3. Met betrekking tot taksen en belastingen, douanerechten en deviezen mag de erkenning van en het toezicht op een vonnis en, in voorkomend geval, een probatiebeslissing niet worden geweigerd op grond van het feit dat de Belgische wet niet dezelfde soort taksen of belastingen heft, of niet dezelfde soort regelgeving inzake taksen, belastingen, douanerechten en deviezen kent als de beslissingsstaat.
§ 4. Paragraaf 2, 14°, is niet van toepassing op abortus bedoeld [ 1  in artikel 2 van de wet van 15 oktober 2018 betreffende de vrijwillige zwangerschapsafbreking, tot opheffing van de artikelen 350 en 351 van het Strafwetboek, tot wijziging van de artikelen 352 en 383 van hetzelfde, Wetboek en tot wijziging van diverse wetsbepalingen] 1  en op euthanasie bedoeld in de wet van 28 mei 2002 betreffende de euthanasie.
----------
( 1 )<W  2018-10-15/03 , art. 13, 002; Inwerkingtreding : 08-11-2018>
 Art.    12 . De erkenning van het vonnis en, in voorkomend geval, van de probatiebeslissing en het toezicht op de straf of de maatregel wordt in de volgende gevallen geweigerd :
1° de erkenning van het vonnis en, in voorkomend geval, van de probatiebeslissing en het toezicht op de straf of de maatregel zijn onverenigbaar met het beginsel " ne bis in idem ";
2° het Belgische recht voorziet in een immuniteit die het houden van toezicht op de straf of de maatregel bij het vonnis en, in voorkomend geval, de probatiebeslissing, onmogelijk maakt;
3° de straf of de maatregel is opgelegd aan een persoon die, volgens het Belgische recht, wegens zijn leeftijd niet strafrechtelijk verantwoordelijk kan worden gesteld voor de feiten die ten grondslag liggen aan het vonnis en, in voorkomend geval, de probatiebeslissing;
4° de tenuitvoerlegging van de straf is volgens het Belgische recht verjaard;
5° het vonnis en, in voorkomend geval, de probatiebeslissing behelst een medische/therapeutische behandeling waarop, ondanks de toepassing van artikel 17, geen toezicht kan worden uitgeoefend op het Belgische grondgebied overeenkomstig het Belgische rechts- of gezondheidszorgsysteem;
6° er bestaan ernstige redenen om aan te nemen dat het toezicht op de straf of de maatregel afbreuk zou doen aan de fundamentele rechten van de betrokken persoon, zoals vastgelegd in artikel 6 van het Verdrag betreffende de Europese Unie;
7° er is niet voldaan aan de in artikel 5, § 2, vermelde criteria;
8° de toezending van het vonnis en, in voorkomend geval, de probatiebeslissing valt onder het stelsel met voorafgaand akkoord en het akkoord van minister van Justitie werd niet gegeven overeenkomstig artikel 9.
 Art.    13 . § 1. De erkenning van het vonnis en, in voorkomend geval, van de probatiebeslissing en het toezicht op de straf of de maatregel kunnen in de volgende gevallen worden geweigerd :
1° het vonnis en, in voorkomend geval, de probatiebeslissing heeft betrekking op strafbare feiten die volgens het Belgische recht volledig, dan wel voor een groot of zeer belangrijk deel op zijn grondgebied of op een daarmee gelijk te stellen plaats, zijn gepleegd;
2° de niet-vrijheidsbenemende straf of maatregel heeft een duur van minder dan zes maanden;
3° de voorwaarden bij het vonnis en, in voorkomend geval, de probatiebeslissing zijn niet opgenomen in de lijst bedoeld in artikel 4;
4° volgens het certificaat is de betrokkene niet in persoon verschenen op het proces dat tot de beslissing heeft geleid, tenzij in het certificaat vermeld staat dat de betrokkene, overeenkomstig de andere in de nationale wetgeving van de beslissingsstaat bepaalde procedurevereisten :
a) tijdig,
i) persoonlijk werd gedagvaard en dus op de hoogte werd gebracht van het tijdstip en de plaats van het proces dat tot de beslissing heeft geleid of anderszins officieel en daadwerkelijk in kennis werd gesteld van het tijdstip en de plaats van dat proces, zodat op ondubbelzinnige wijze vaststaat dat hij op de hoogte was van het voorgenomen proces;
en
ii) ervan in kennis werd gesteld dat een beslissing kon worden gewezen in geval van niet-verschijning;
of dat
b) de betrokkene op de hoogte was van het voorgenomen proces, een zelf gekozen of van overheidswege aangewezen raadsman heeft gemachtigd zijn verdediging op het proces te voeren, en op het proces ook werkelijk door die raadsman is verdedigd;
of dat
c) nadat de beslissing hem werd betekend en hij uitdrukkelijk op de hoogte was gebracht van zijn recht op een nieuwe vonnis- of beroepsprocedure, waaraan de betrokkene het recht heeft om deel te nemen en die het mogelijk maakt om de zaak opnieuw ten gronde te beoordelen, rekening houdend met het nieuwe bewijsmateriaal, en die tot een nietigverklaring van de oorspronkelijke beslissing kan leiden :
i) uitdrukkelijk te kennen heeft gegeven dat hij de beslissing niet betwistte,
of
ii) niet binnen de opgelegde termijn om een nieuwe vonnis- of beroepsprocedure heeft verzocht.
§ 2. Indien het certificaat onvolledig is of kennelijk niet overeenstemt met het vonnis en, in voorkomend geval, met de probatiebeslissing kan de erkenning van het vonnis en, in voorkomend geval, van de probatiebeslissing en het toezicht op de straf of de maatregel worden toegekend indien de tenuitvoerleggingsstaat van oordeel is dat zij over voldoende gegevens beschikt.
Indien de tenuitvoerleggingsstaat van oordeel is dat zij niet over voldoende informatie beschikt om de erkenning van het vonnis en, in voorkomend geval, van de probatiebeslissing en het toezicht op de straf of maatregel mogelijk te maken, bepaalt zij voor de beslissingsautoriteit een redelijke termijn waarbinnen het certificaat moet worden aangevuld of gecorrigeerd. Indien de informatie niet binnen de bepaalde termijn wordt verstrekt, worden de erkenning en het toezicht geweigerd.
 Afdeling 3.  - Procedure voor de erkenning en het toezicht
 Art.    14 . De autoriteit bevoegd voor de erkenning van een vonnis en, in voorkomend geval, van een probatiebeslissing is het openbaar ministerie van de plaats waar de betrokkene zijn wettige en vaste verblijfplaats heeft of, naar gelang het geval, van de plaats waar hij zich wenst te vestigen.
 Art.    15 . Het aan het openbaar ministerie gerichte certificaat moet in het Nederlands, het Frans, het Duits of het Engels worden vertaald.
Wanneer een andere autoriteit het vonnis en, in voorkomend geval, de probatiebeslissing en het certificaat ontvangt, zendt zij die ambtshalve over aan het openbaar ministerie en stelt zij de beslissingsautoriteit hiervan in kennis op zodanige wijze dat de kennisgeving schriftelijk kan worden vastgelegd.
 Art.    16 . § 1. Indien de beslissingsautoriteit vooraf overleg pleegt met het openbaar ministerie, kan laatstgenoemde bij deze gelegenheid bij een met redenen omklede beslissing oordelen of de erkenning van het vonnis en, in voorkomend geval, de probatiebeslissing en het toezicht op de straf of maatregel in België bijdragen tot de reclassering en de maatschappelijke re-integratie van de veroordeelde persoon. Het openbaar ministerie kan de dienst Justitiehuizen van de Federale Overheidsdienst Justitie de opdracht geven een beknopt voorlichtingsverslag of een maatschappelijk onderzoek uit te voeren.
§ 2. Met het oog op de beslissing doen over de erkenning van het vonnis en, in voorkomend geval, van de probatiebeslissing en het toezicht op de straf en de maatregel gaat het openbaar ministerie vanaf de ontvangst van het vonnis en, in voorkomend geval, van de probatiebeslissing en het certificaat, na :
1° of een van de in de artikelen 11 tot 13 bepaalde weigeringsgronden moet worden aangevoerd;
2° of, in het geval waarin de aan het vonnis en, in voorkomend geval, de probatiebeslissing ten grondslag liggende feiten worden vermeld in artikel 11, § 2, de gedragingen zoals omschreven in het certificaat wel degelijk overeenkomen met deze feiten.
§ 3. Het openbaar ministerie gaat na of het vonnis en, in voorkomend geval, de probatiebeslissing vergezeld gaan van bijzondere voorwaarden zoals bedoeld in artikel 4.
§ 4. Vooraleer te beslissen om het vonnis en, in voorkomend geval, de probatiebeslissing niet te erkennen en geen toezicht te houden op de straf of maatregel om de gronden bepaald in artikelen 12, 1°, 5°, 7°, 8° en 13, raadpleegt het openbaar ministerie de beslissingsstaat naar behoren en, in voorkomend geval, vraagt hij om onverwijld alle aanvullende noodzakelijke informatie toe te zenden.
§ 5. Het openbaar ministerie die heeft besloten een van de in artikel 13 vermelde weigeringsgronden aan te voeren, kan niettemin, in overeenstemming met de beslissingsstaat, beslissen in België toe te zien op de voorwaarden bij het vonnis en, in voorkomend geval, de probatiebeslissing, zonder dat hij de verantwoordelijkheid aanvaardt voor het nemen van latere beslissingen wanneer de veroordeelde persoon de opgelegde voorwaarden niet naleeft of tijdens de probatie een nieuw strafbaar feit pleegt.
 Art.    17 . Indien de duur van de niet-vrijheidsbenemende straf of maatregel of van de probatie onverenigbaar is met het Belgische recht, kan het openbaar ministerie enkel beslissen deze veroordeling aan te passen wanneer die langer is dan de maximumstraf die door het Belgische recht voor vergelijkbare strafbare feiten is voorgeschreven. De duur van de aangepaste veroordeling kan niet lager liggen dan de maximumduur die volgens het Belgische recht voor vergelijkbare strafbare feiten geldt.
Indien de aard van de straf of de maatregel onverenigbaar is met het Belgische recht, kan het openbaar ministerie de veroordeling aanpassen aan een straf of maatregel die door het Belgische recht voor vergelijkbare strafbare feiten is voorgeschreven. Die straf of maatregel moet voor zover mogelijk overeenkomen met de veroordeling uitgesproken in de beslissingsstaat.
De in de beslissingsstaat opgelegde straf of maatregel kan in geen geval worden verzwaard naar aard of duur.
 Art.    18 . § 1. Onder voorbehoud van de toepassing van artikel 19, beslist het openbaar ministerie zodra dit mogelijk is en uiterlijk binnen een termijn van zestig dagen te rekenen vanaf de ontvangst van het vonnis en, in voorkomend geval, de probatiebeslissing en het certificaat, over de erkenning van het vonnis en, in voorkomend geval, van de probatiebeslissing en over het toezicht op de straf of maatregel, waarna hij de beslissingsstaat hiervan in kennis stelt.
§ 2. De beslissing om het vonnis en, in voorkomend geval, de proeftijdbeslissing al dan niet te erkennen en toezicht te houden op de straf of de maatregel en eventueel de beslissing tot aanpassing van de straf worden betekend aan de betrokken persoon wanneer die zich op het Belgisch grondgebied bevindt. De persoon kan de beslissing van het openbaar ministerie betwisten en de zaak aanhangig maken bij de raadkamer door middel van een verzoekschrift gericht aan de griffie, binnen een termijn van vierentwintig uur te rekenen vanaf de betekening van de beslissing.
De raadkamer doet enkel uitspraak op grond van artikel 16, § 2, binnen een termijn van vijftien dagen. Tegen de beslissing van de raadkamer kan cassatieberoep worden ingesteld.
§ 3. Wanneer de beslissing tot erkenning en toezicht definitief is en uiterlijk binnen een termijn van zestig dagen te rekenen vanaf de ontvangst van het vonnis en in voorkomend geval, van de probatiebeslissing en het certificaat, brengt het openbaar ministerie de beslissingsstaat hiervan op de hoogte.
§ 4. Wanneer het openbaar ministerie beslist om het vonnis en, in voorkomend geval, de probatiebeslissing te erkennen, stelt hij de beslissingsstaat in kennis van enige beslissing tot aanpassing overeenkomstig artikel 17 en neemt hij onverwijld alle maatregelen die nodig zijn voor het toezicht op de niet-vrijheidsbenemende straf of maatregel volgens de regels van het Belgische recht. De beslissing om het vonnis en, in voorkomend geval, de probatiebeslissing te erkennen, maakt de in de beslissingsstaat uitgesproken straf of maatregel rechtstreeks en onmiddellijk uitvoerbaar in België voor het deel dat nog moet worden ondergaan.
§ 5. Indien het, in uitzonderlijke gevallen, het openbaar ministerie onmogelijk is de in § 3 bedoelde termijn van zestig dagen na te leven, stelt hij de beslissingsstaat hiervan onverwijld in kennis, met opgave van de redenen voor de vertraging en van de tijd die deze nog voor het nemen van een definitieve beslissing nodig zal hebben.
 Art.    19 . Indien het in artikel 7 bedoelde certificaat onvolledig is of kennelijk niet overeenstemt met het vonnis of, in voorkomend geval, de probatiebeslissing kan de beslissing tot erkenning van het vonnis en, in voorkomend geval, de probatiebeslissing en het toezicht op de straf of de maatregel worden uitgesteld totdat het certificaat, binnen een redelijke termijn bepaald door het openbaar ministerie, volledig is of gecorrigeerd overeenkomstig artikel 13, § 2.
 Art.    20 . In het geval dat de beslissingsstaat het certificaat intrekt naar aanleiding van informatie met betrekking tot de aanpassing van de aard of de duur van de straf of de maatregel terwijl geen aanvang is gemaakt met het toezicht op de straf of maatregel op het Belgische grondgebied, beëindigt het openbaar ministerie het toezicht op de straf of maatregel.
Het openbaar ministerie beëindigt het toezicht op de straf of de maatregel zodra hij door de beslissingsstaat in kennis is gesteld van enige beslissing of maatregel waardoor de veroordeling niet langer uitvoerbaar is.
 Afdeling 4.  - Toezicht op de straf of de maatregel en de gevolgen ervan
 Art.    21 . § 1. Onverminderd artikel 16, § 5, wordt het toezicht op de straf of maatregel beheerst door het Belgische recht, met inbegrip van de te nemen beslissingen wanneer de veroordeelde persoon de opgelegde voorwaarden niet naleeft of een nieuw strafbaar feit pleegt.
§ 2. Het toezicht op de in artikel 4, 8°, bepaalde voorwaarde kan worden uitgeoefend door de veroordeelde persoon te verzoeken om het bewijs te leveren te hebben voldaan aan de verplichting tot vergoeding van de door het strafbaar feit veroorzaakte schade.
§ 3. Indien de veroordeelde persoon zich aan het toezicht onttrekt of niet langer een wettige en vaste verblijfplaats in België heeft, kan het openbaar ministerie de bevoegdheid inzake het toezicht op de straf of maatregel opnieuw overdragen aan de beslissingsstaat.
§ 4. Wanneer de beslissingsstaat erom verzoekt, wegens een nieuwe strafvervolging tegen de veroordeelde persoon, kan het openbaar ministerie deze Staat opnieuw bevoegd maken voor het toezicht op de straf of maatregel.
 Afdeling 5.  - Gegevens die moeten worden toegezonden aan de beslissingsstaat
 Art.    22 . § 1. Het openbaar ministerie stelt de beslissingsstaat onverwijld, op een zodanige wijze dat de kennisgeving schriftelijk kan worden vastgelegd, in kennis van :
1° het feit dat het in de praktijk onmogelijk is om toezicht te houden op de straf of maatregel omdat de veroordeelde persoon niet op het Belgische grondgebied kan worden gevonden;
2° de beslissing om het vonnis en, in voorkomend geval, de probatiebeslissing te erkennen en de verantwoordelijkheid te aanvaarden voor het toezicht op de straf of maatregel;
3° enige met redenen omklede beslissing om het vonnis en, in voorkomend geval, de probatiebeslissing niet te erkennen;
4° de met redenen omklede beslissing om de straf of maatregel overeenkomstig artikel 17 aan te passen;
5° de in voorkomend geval met redenen omklede beslissing tot amnestie of gratie, die tot gevolg heeft dat een vonnis en, in voorkomend geval, een probatiebeslissing niet wordt erkend;
6° enige wijziging van de niet-vrijheidsbenemende straf of maatregel;
7° de herroeping van de opschorting van de tenuitvoerlegging van het vonnis of van de voorwaardelijke invrijheidstelling;
8° de tenuitvoerlegging van een vrijheidsbenemende straf wegens het niet- naleven van de opgelegde voorwaarden;
9° het aflopen van de niet-vrijheidsbenemende straf of maatregel;
10° alle omstandigheden of vaststellingen die tot gevolg zouden kunnen hebben dat een of meer van de in de 6° tot 9° bedoelde beslissingen worden gegeven.
§ 2. Wanneer het openbaar ministerie het toezicht op de straf of maatregel heeft aanvaard overeenkomstig artikel 16, § 5, moet hij de beslissingsstaat eveneens in kennis stellen van enige niet-naleving van de straf of maatregel door middel van een formulier opgesteld in de vorm voorgeschreven in bijlage 2 bij deze wet.
 Art.    23 . Indien de beslissingsstaat hierom verzoekt, stelt het openbaar ministerie die Staat onmiddellijk na ontvangst van het vonnis en, in voorkomend geval, van de probatiebeslissing en het certificaat, en op zodanige wijze dat de kennisgeving schriftelijk kan worden vastgelegd, in kennis van de maximumduur van de vrijheidsbeneming waarin het Belgische recht voorziet voor het strafbare feit dat aanleiding heeft gegeven tot de beslissing, en welke kan worden opgelegd aan de veroordeelde personen die de opgelegde voorwaarden niet naleven.
 HOOFDSTUK 4.  - Procedure inzake de erkenning van en het toezicht op een in België gegeven vonnis en, in voorkomend geval, een probatiebeslissing in een andere lidstaat van de Europese Unie
 Afdeling 1.  - Bevoegde beslissingsautoriteit
 Art.    24 . Het openbaar ministerie van de plaats van de wettige en vaste verblijfplaats of van de plaats waar het vonnis werd uitgesproken, is de autoriteit die bevoegd is om een vonnis en, in voorkomend geval, een probatiebeslissing toe te zenden met het oog op de erkenning en het toezicht in een andere lidstaat.
 Afdeling 2.  - Procedure voor de tenuitvoerlegging
 Art.    25 . Wanneer het voorafgaand akkoord van de tenuitvoerleggingsstaat vereist is krachtens artikel 5, § 3, verzoekt het openbaar ministerie de tenuitvoerleggingsstaat om dit voorafgaand akkoord te geven voor de toezending van het vonnis en, in voorkomend geval, de probatiebeslissing.
Indien de tenuitvoerleggingsstaat zijn voorafgaand akkoord geeft, zendt het openbaar ministerie het vonnis, en in voorkomend geval, de probatiebeslissing, tezamen met het certificaat toe aan de tenuitvoerleggingsautoriteit met het oog op de erkenning en het toezicht.
 Art.    26 . § 1. Het openbaar ministerie zendt de bevoegde autoriteit van een andere lidstaat het vonnis en, in voorkomend geval, de probatiebeslissing tezamen met het certificaat dat moet worden vertaald in de officiële taal of een van de officiële talen van deze Staat of in een of meer andere officiële talen van de instellingen van de Europese Unie die deze Staat aanvaardt op grond van een verklaring neergelegd bij het Secretariaat-generaal van de Raad van de Europese Unie indien aan de volgende voorwaarden is voldaan :
1° de tenuitvoerleggingsstaat heeft ingestemd met de toezending van het vonnis en, in voorkomend geval, van de probatiebeslissing en van het certificaat, overeenkomstig artikel 5, § 3; en
2° het openbaar ministerie heeft de zekerheid verworven dat de tenuitvoerlegging van de veroordeling in de tenuitvoerleggingsstaat bijdraagt tot de doelstelling van de maatschappelijke reclassering.
Het vonnis en, in voorkomend geval, de probatiebeslissing tezamen met het certificaat kunnen slechts aan een enkele tenuitvoerleggingsstaat tegelijk worden toegezonden.
§ 2. Indien de bevoegde autoriteit van de tenuitvoerleggingsstaat niet is gekend, kunnen de nodige opsporingen worden verricht door enig middel, daaronder begrepen door toedoen van de aanspreekpunten van het Europees justitieel netwerk, teneinde deze informatie te verkrijgen van de tenuitvoerleggingsstaat.
 Afdeling 3.  - Afgifte van het vonnis en, in voorkomend geval, de probatiebeslissing en de gevolgen ervan
 Art.    27 . De straf of maatregel kan niet langer ten uitvoer worden gelegd op het Belgische grondgebied zodra het openbaar ministerie door de tenuitvoerleggingsstaat in kennis is gesteld van de erkenning van het vonnis en, in voorkomend geval, de probatiebeslissing en het toezicht op de straf of maatregel.
 Art.    28 . § 1. Het openbaar ministerie wordt opnieuw bevoegd voor het toezicht op de straf of maatregel wanneer de tenuitvoerleggingsstaat de bevoegdheid overdraagt aan het openbaar ministerie naar aanleiding van :
1° het verzoek van het openbaar ministerie indien een nieuwe strafvervolging tegen de veroordeelde persoon is ingesteld in België;
2° de vaststelling dat de veroordeelde persoon zich aan het toezicht heeft onttrokken of niet langer een wettige en vaste verblijfplaats in de tenuitvoerleggingsstaat heeft.
§ 2. In de gevallen bedoeld in § 1 houdt het openbaar ministerie toezicht op de straf of de maatregel en houdt er rekening mee hoelang de veroordeelde persoon al aan de bijzondere voorwaarden bij het vonnis en, in voorkomend geval, de probatiebeslissing heeft voldaan in de tenuitvoerleggingsstaat; tevens houdt hij rekening met elke beslissing die de tenuitvoerleggingsautoriteit heeft genomen met betrekking tot :
1° de wijziging van de niet-vrijheidsbenemende straf of maatregel;
2° de herroeping van de opschorting van de tenuitvoerlegging van het vonnis of van de voorwaardelijke invrijheidstelling;
3° de tenuitvoerlegging van een vrijheidsstraf wegens het niet- naleven van de opgelegde voorwaarden;
4° het aflopen van de niet-vrijheidsbenemende straf of maatregel;
5° alle omstandigheden of vaststellingen die volgens hem tot gevolg zouden kunnen hebben dat een of meer van de in de 1° tot 4° bedoelde beslissingen worden gegeven.
 Art.    29 . Het toezicht kan worden hernomen op het Belgisch grondgebied zodra het openbaar ministerie beslist om het certificaat in te trekken, voor zover dat toezicht nog niet is aangevat op het grondgebied van de tenuitvoerleggingsstaat :
1° naar aanleiding van de kennisgeving van de tenuitvoerleggingsstaat van zijn beslissing om de voorwaarden bij het vonnis en, in voorkomend geval, de probatiebeslissing aan te passen; of
2° na op zijn verzoek door de tenuitvoerleggingsstaat in kennis te zijn gesteld van de maximumduur van de vrijheidsbeneming waarin het Belgische recht voorziet voor het strafbare feit dat aanleiding heeft gegeven tot het vonnis en, in voorkomend geval, de probatiebeslissing en welke kan worden opgelegd aan de veroordeelde persoon die de voorwaarden bij het vonnis en, in voorkomend geval, de probatiebeslissing niet naleeft.
In de in het eerste lid, 2°, bedoelde hypothese moet het openbaar ministerie de beslissingsstaat ten laatste binnen tien dagen na ontvangst van de informatie en op zodanige wijze dat de kennisgeving schriftelijk kan worden vastgelegd, in kennis stellen van zijn beslissing om het certificaat in te trekken.
 Art.    30 . Indien de tenuitvoerleggingsstaat heeft verklaard dat hij de bevoegdheid voor de te nemen beslissingen weigert op te nemen wanneer de veroordeelde persoon de opgelegde voorwaarden niet naleeft of wanneer de veroordeelde persoon tijdens de probatie een nieuw strafbaar feit pleegt en indien de tenuitvoerleggingsstaat daartoe een formulier opgesteld in de vorm voorgeschreven in bijlage 2 bij deze wet toezendt, ressorteert die bevoegdheid onder de ter zake toepasselijke regels van het Belgische recht.
 Afdeling 4.  - Gegevens die moeten worden toegezonden aan de tenuitvoerleggingsstaat
 Art.    31 . Het openbaar ministerie stelt de tenuitvoerleggingsstaat onverwijld, op een zodanige wijze dat de kennisgeving schriftelijk kan worden vastgelegd, in kennis van :
1° de herroeping van de opschorting van de tenuitvoerlegging van het vonnis of van de voorwaardelijke invrijheidstelling;
2° de tenuitvoerlegging van een vrijheidsstraf of een tot vrijheidsbeneming strekkende maatregel, indien een dergelijke maatregel niet is opgenomen in het vonnis en, in voorkomend geval, in de probatiebeslissing;
3° het opleggen van een vrijheidsstraf of een tot vrijheidsbeneming strekkende maatregel, indien een dergelijke maatregel niet is opgenomen in het vonnis en, in voorkomend geval, in de probatiebeslissing;
4° het aflopen van de niet-vrijheidsbenemende straf of maatregel.
 HOOFDSTUK 5.  - Overgangsbepaling
 Art.    32 . § 1. Deze wet is van toepassing op de toezending van vonnissen betreffende :
1° iedere in België veroordeelde persoon naar een lidstaat van de Europese Unie en;
2° iedere in een lidstaat van de Europese Unie veroordeelde persoon naar België.
§ 2. In het kader van de betrekkingen met de lidstaten die het kaderbesluit 2008/947/JBZ van de Raad van 27 november 2008 inzake de toepassing van het beginsel van wederzijdse erkenning op vonnissen en proeftijdbeslissingen met het oog op het toezicht op proeftijdvoorwaarden en alternatieve maatregelen niet hebben omgezet, blijven de bepalingen van hoofdstuk V van de wet van 23 mei 1990 inzake de overbrenging tussen Staten van veroordeelde personen, de overname en de overdracht van het toezicht op voorwaardelijk veroordeelde of voorwaardelijk in vrijheid gestelde personen, en de overname en de overdracht van de tenuitvoerlegging van vrijheidsbenemende straffen en maatregelen, alsook de bestaande instrumenten op het gebied van tenuitvoerlegging van en het toezicht op niet-vrijheidsberovende maatregelen van toepassing.
 BIJLAGEN.
 Art.  N. Bijlage 1 en Bijlage 2. - Certificaat bedoeld in artikel 7.
(Bijlagen niet opgenomen om technische redenen, zie B.St. van 13-06-2013, p. 36918-36929)


text:
Artikel    1 . Deze wet regelt een aangelegenheid bedoeld in artikel 74, 3° van de Grondwet.
 Art.    2 . Federaal Agentschap voor de Veiligheid van de Voedselketen
(Ingesteld bij de wet van 4 februari 2000)
Begrotingsverwijzing :
Wet van 28 december 2006 houdende de algemene uitgavenbegroting voor het begrotingsjaar 2007, artikel 2.25.6, herraamd door de wet van 18 januari 2008 houdende de vierde aanpassing van de algemene uitgavenbegroting voor het begrotingsjaar 2007, artikel 7
De eindregeling van de begroting van het Federaal Agentschap voor de Veiligheid van de Voedselketen voor het beheersjaar 2007 is vastgesteld als volgt : (in euro)
a) vastleggingen (pro memorie)
b) ontvangsten
Ontvangsten voorzien in de begrotingswet
195.767.702,00
Aangerekende ontvangsten
172.479.409,40
Verschil
23.288.292,60
c) uitgaven
Kredieten
1° toegekend bij de begrotingswet
183.836.569,00
2° aanvullende kredieten waarover de wetgever uitspraak dient te doen
2.573.364,22
Totaal van de kredieten
186.409.933,22
Aangerekende uitgaven
164.399.464,59
Kredietoverschot te annuleren
22.010.468,63
d) samenvatting
De eindregeling van de begroting voor het beheersjaar 2007 wordt samengevat als volgt :
ontvangsten
172.479.409,40
uitgaven
164.399.464,59
Overschot van ontvangsten
8.079.944,81
Het resultaat voor het beheersjaar 2007 wordt gevoegd bij het gecumuleerd begrotingssaldo op 31 december van het vorige beheersjaar, hetzij 49.909.855,16  (creditsaldo), wat het gecumuleerd begrotingssaldo op 31 december van het beheersjaar 2007 brengt op 57.989.799,97  (creditsaldo).
 Art.    3 . Het Federaal Planbureau
(opgericht door de wet van 21 december 1994)
Begrotingsverwijzing :
Wet van 28 december 2006 houdende de algemene uitgavenbegroting voor het begrotingsjaar 2007, artikel 2.32.2
De eindregeling van de begroting van het Federaal Planbureau voor het beheersjaar 2007 is voorgesteld als volgt : (in euro)
a) vastleggingen (pro memorie)
b) ontvangsten
Ontvangsten voorzien in de begrotingswet
9.285.150,00
Aangerekende ontvangsten
9.484.854,54
Verschil
199.704,54
c) uitgaven
Kredieten
1° toegekend bij de begrotingswet
9.285.150,00
2° toegekend in toepassing van artikel 5 van de wet van 16 maart 1954
307.890,00
3° aanvullende kredieten voor de uitgaven boven het oorspronkelijke bedrag niet-limitatieve kredieten
200.293,74
Totaal van de kredieten
9.793.333,74
Aangerekende uitgaven
8.784.143,70
Kredietoverschot te annuleren
1.009.190,04
d) samenvatting
De eindregeling van de begroting voor het beheersjaar 2007 wordt samengevat als volgt :
ontvangsten
9.484.854,54
uitgaven
8.784.143,70
Overschot van ontvangsten
700.710,84
Het resultaat voor het beheersjaar 2007 wordt gevoegd bij het gecumuleerd begrotingssaldo op 31 december van het vorige beheersjaar, hetzij 6.344.091,71  (creditsaldo), wat het gecumuleerd begrotingssaldo op 31 december van het beheersjaar 2007 brengt op 7.044.802,55  (creditsaldo).
 Art.    4 . Het Federaal Agentschap voor de Opvang van asielzoekers
(opgericht door artikel 60 van de programmawet van 19 juli 2001)
Begrotingsverwijzing :
Wet van 28 december 2006 houdende de algemene uitgavenbegroting voor het begrotingsjaar 2007, artikel 2.44.7, herraamd door de wet van 3 juni 2007 houdende de tweede aanpassing van de algemene uitgavenbegroting voor het begrotingsjaar 2007, artikel 6-01-1 en door de wet van 18 januari 2008 houdende de vierde aanpassing van de algemene uitgavenbegroting voor het begrotingsjaar 2007, artikel 7
De eindregeling van de begroting van het Federaal Agentschap voor de Opvang van Asielzoekers voor het beheersjaar 2007 is voorgesteld als volgt : (in euro)
a) vastleggingen (pro memorie)
b) ontvangsten
Ontvangsten voorzien in de begrotingswet
239.621.300,00
Aangerekende ontvangsten
236.967.324,65
Verschil
2.653.975,35
c) uitgaven
Kredieten
1° toegekend bij de begrotingswet
239.621.300,00
2° aanvullende kredieten waarover de wetgever uitspraak dient te doen
727.041,14
Totaal van de kredieten
238.052.341,14
Aangerekende uitgaven
216.613.045,10
Kredietoverschot te annuleren
21.439.296,04
d) samenvatting
De eindregeling van de begroting voor het beheersjaar 2007 wordt samengevat als volgt :
ontvangsten
236.967.324,65
uitgaven
216.613.045,10
Overschot van ontvangsten
20.354.279,55
Het resultaat voor het beheersjaar 2007 wordt gevoegd bij het gecumuleerd begrotingssaldo op 31 december van het vorige beheersjaar, hetzij 24.705.959,98  (creditsaldo), wat het gecumuleerd begrotingssaldo op 31 december van het beheersjaar 2007 brengt op 45.060.239,53  (creditsaldo).
 Art.    5 . Federaal Agentschap voor Geneesmiddelen en Gezondheidsproducten
(opgericht door de wet van 20 juli 2006)
Begrotingsverwijzing :
Wet van 28 december 2006 houdende de algemene uitgavenbegroting voor het begrotingsjaar 2007, artikel 2.25.11, herraamd door de wet van 3 juni 2007 houdende de tweede aanpassing van de algemene uitgavenbegroting voor het begrotingsjaar 2007, artikel 6-01-1
De eindregeling van de begroting van de het Federaal Agentschap voor Geneesmiddelen en Gezondheidsproducten voor het beheersjaar 2007 is voorgesteld als volgt : (in euro)
a) vastleggingen (pro memorie)
b) ontvangsten
Ontvangsten voorzien in de begrotingswet
45.854.134,00
Aangerekende ontvangsten
50.909.970,00
Verschil
5.055.836,00
c) uitgaven
Kredieten
1° toegekend bij de begrotingswet
45.524.781,00
2° aanvullende kredieten voor de uitgaven boven het oorspronkelijke bedrag niet-limitatieve kredieten
6.451.569,00
3° aanvullende kredieten waarover de wetgever uitspraak dient te doen
1.020.927,00
Totaal van de kredieten
52.991.277,00
Aangerekende uitgaven
43.618.260,00
Kredietoverschot te annuleren
9.373.017,00
d) samenvatting
De eindregeling van de begroting voor het beheersjaar 2007 wordt samengevat als volgt :
ontvangsten
50.909.970,00
uitgaven
43.618.260,00
Overschot van ontvangsten
7.291.710,00
Het resultaat voor het beheersjaar 2007 wordt gevoegd bij het gecumuleerd begrotingssaldo op 31 december van het vorige beheersjaar, hetzij 0  (creditsaldo), wat het gecumuleerd begrotingssaldo op 31 december van het beheersjaar 2007 brengt op 7.291.710,00  (creditsaldo)

Kondigen deze wet af, bevelen dat zij met 's Lands zegel zal worden bekleed en door het Belgisch Staatsblad zal worden bekendgemaakt.
Gegeven te Brussel, 21 mei 2013.
ALBERT
Van Koningswege :
De Minister van Financiën,
K. GEENS
Met 's Lands zegel gezegeld :
De Minister van Justitie,
Mevr. A. TURTELBOOM
 BIJLAGE.
 Art.  N. Instellingen van openbaar nut - Begrotingsjaar 2007.
(Tabel niet opgenomen om technische redenen, zie B.St. van 04-07-2013, p. 42018)


text:
Artikel    1 . Deze wet regelt een aangelegenheid bedoeld in artikel 74, 3°, van de Grondwet.
Begrotingsjaar 2006
 Art.    2 . Pensioendienst voor de Overheidssector
(opgericht door de wet van 12 januari 2006)
Begrotingsverwijzing :
Wet van 20 december 2005 houdende de algemene uitgavenbegroting voor het begrotingsjaar 2006, artikel 2.21.12, herraamd door de wet van 11 juli 2006 houdende de eerste aanpassing van de algemene uitgavenbegroting voor het begrotingsjaar 2006
De eindregeling van de begroting van de Pensioendienst voor de Overheidssector voor het beheersjaar 2006 is voorgesteld als volgt : (in euro)
a) vastleggingen (pro memorie)
b) ontvangsten
Ontvangsten voorzien in de begrotingswet
8.856.383.000,00
Aangerekende ontvangsten
8.753.540.092,49
Verschil
102.842.907,51
c) uitgaven
Kredieten
1° toegekend bij de begrotingswet
8.856.383.000,00
2° aanvullende kredieten waarover de wetgever uitspraak dient te doen
686.544.983,22
Totaal van de kredieten
9.542.927.983,22
Aangerekende uitgaven
8.743.868.605,57
Kredietoverschot te annuleren
799.059.377,65
d) samenvatting
De eindregeling van de begroting voor het beheersjaar 2006 wordt samengevat als volgt :
ontvangsten
8.753.540.092,49
uitgaven
8.743.868.605,57
Overschot van ontvangsten
9.671.486,92
Het resultaat voor het beheersjaar 2006 wordt gevoegd bij het gecumuleerd begrotingssaldo op 31 december van het vorige beheersjaar, hetzij 0  (creditsaldo), wat het gecumuleerd begrotingssaldo op 31 december van het beheersjaar 2006 brengt op 9.671.486,92  (creditsaldo)
Begrotingsjaar 2007
 Art.    3 . Pensioendienst voor de Overheidssector
(opgericht door de wet van 12 januari 2006)
Begrotingsverwijzing :
Wet van 28 december 2006 houdende de algemene uitgavenbegroting voor het begrotingsjaar 2007, artikel 2.21.1, herraamd door de wet van 18 januari 2008 houdende de vierde aanpassing van de algemene uitgavenbegroting voor het begrotingsjaar 2007
De eindregeling van de begroting van de Pensioendienst voor de Overheidssector voor het beheersjaar 2007 is voorgesteld als volgt : (in euro)
a) vastleggingen (pro memorie)
b) ontvangsten
Ontvangsten voorzien in de begrotingswet
10.085.714.000,00
Aangerekende ontvangsten
10.042.485.193,74
Verschil
43.228.806,26
c) uitgaven
Kredieten
1° toegekend bij de begrotingswet
10.085.714.000,00
2° aanvullende kredieten waarover de wetgever uitspraak dient te doen
8.333.687,41
Totaal van de kredieten
10.094.047.687,41
Aangerekende uitgaven
10.033.155.212,17
Kredietoverschot te annuleren
60.892.475,24
d) samenvatting
De eindregeling van de begroting voor het beheersjaar 2007 wordt samengevat als volgt :
ontvangsten
10.042.485.193,74
uitgaven
10.033.155.212,17
Overschot van ontvangsten
9.329.981,57
Het resultaat voor het beheersjaar 2007 wordt gevoegd bij het gecumuleerd begrotingssaldo op 31 december van het vorige beheersjaar, hetzij 9.671.486,92  (creditsaldo), wat het gecumuleerd begrotingssaldo op 31 december van het beheersjaar 2007 brengt op 19.001.468,49  (creditsaldo)
Begrotingsjaar 2008
 Art.    4 . Het Federaal Planbureau
(opgericht door de wet van 21 december 1994)
Begrotingsverwijzing :
Wet van 1 juni 2008 houdende de algemene uitgavenbegroting voor het begrotingsjaar 2008, artikel 2.32.2
De eindregeling van de begroting van het Federaal Planbureau voor het beheersjaar 2008 is voorgesteld als volgt : (in euro)
a) vastleggingen (pro memorie)
b) ontvangsten
Ontvangsten voorzien in de begrotingswet
9.447.900,00
Aangerekende ontvangsten
9.916.176,86
Verschil
468.276,86
c) uitgaven
Kredieten
1° toegekend bij de begrotingswet
9.447.900,00
2° aanvullende kredieten waarover de wetgever uitspraak dient te doen
215.918,94
3° aanvullende kredieten voor de uitgaven boven het oorspronkelijke bedrag niet-limitatieve kredieten
119.589,42
Totaal van de kredieten
9.783.408,36
Aangerekende uitgaven
9.759.381,53
Kredietoverschot te annuleren
24.026,83
d) samenvatting
De eindregeling van de begroting voor het beheersjaar 2008 wordt samengevat als volgt :
ontvangsten
9.916.176,86
uitgaven
9.759.381,53
Overschot van ontvangsten
156.795,33
Het resultaat voor het beheersjaar 2008 wordt gevoegd bij het gecumuleerd begrotingssaldo op 31 december van het vorige beheersjaar, hetzij 7.044.802,55  (creditsaldo), wat het gecumuleerd begrotingssaldo op 31 december van het beheersjaar 2008 brengt op 7.201.597,88  (creditsaldo)
 Art.    5 . Het Federaal Agentschap voor de Opvang van Asielzoekers
(opgericht door artikel 60 van de programmawet van 19 juli 2001)
Begrotingsverwijzing :
Wet van 1 juni 2008 houdende de algemene uitgavenbegroting voor het begrotingsjaar 2008, artikel 2.44.6, herraamd door de wet van 23 december 2008 houdende de eerste aanpassing van de algemene uitgavenbegroting voor het begrotingsjaar 2008, artikel 6-01-1
De eindregeling van de begroting van het Federaal Agentschap voor de Opvang van Asielzoekers voor het beheersjaar 2008 is voorgesteld als volgt : (in euros)
a) vastleggingen (pro memorie)
b) ontvangsten
Ontvangsten voorzien in de begrotingswet
239.011.426,00
Aangerekende ontvangsten
239.010.374,75
Verschil
1.051,25
c) uitgaven
Kredieten
1° toegekend bij de begrotingswet
239.011.426,00
2° aanvullende kredieten waarover de wetgever uitspraak dient te doen
2.824.708,74
Totaal van de kredieten
241.836.134,74
Aangerekende uitgaven
240.499.437,20
Kredietoverschot te annuleren
1.336.697,54
d) samenvatting
De eindregeling van de begroting voor het beheersjaar 2008 wordt samengevat als volgt :
ontvangsten
239.010.374,75
uitgaven
240.499.437,20
Overschot van uitgaven
1.489.062,45
Het resultaat voor het beheersjaar 2008 wordt gevoegd bij het gecumuleerd begrotingssaldo op 31 december van het vorige beheersjaar, hetzij 45.060.239,53  (creditsaldo), wat het gecumuleerd begrotingssaldo op 31 december van het beheersjaar 2008 brengt op 43.571.177,08  (creditsaldo)
e) begroting voor orde
Ramingen
ontvangsten
2.983.477,00
uitgaven
3.898.232,00
Uitgevoerde ordeverrichtingen
ontvangsten
0,00
uitgaven
1.035.521,92
overschot van uitgaven
1.035.521,92
Gecumuleerd resultaat voor orde
gecumuleerd resultaat op 31 december 2007
2.557.805,96
resultaat van het jaar
- 1.035.521,92
gecumuleerd resultaat op 31 december 2008
1.522.284,04
 Art.    6 . Pensioendienst voor de Overheidssector
(opgericht door de wet van 12 januari 2006)
Begrotingsverwijzing :
Wet van 1 juni 2008 houdende de algemene uitgavenbegroting voor het begrotingsjaar 2008, artikel 2.21.1, herraamd door de wet van 23 december 2008 houdende de eerste aanpassing van de algemene uitgavenbegroting voor het begrotingsjaar 2008, artikel 2.21.1
De eindregeling van de begroting van de Pensioendienst voor de Overheidssector voor het beheersjaar 2008 is voorgesteld als volgt : (in euros)
a) vastleggingen (pro memorie)
b) ontvangsten
Ontvangsten voorzien in de begrotingswet
10.811.751.000,00
Aangerekende ontvangsten
10.832.717.979,66
Verschil
20.966.979,66
c) uitgaven
Kredieten
1° toegekend bij de begrotingswet
10.811.751.000,00
2° aanvullende kredieten waarover de wetgever uitspraak dient te doen
75.223.049,45
Totaal van de kredieten
10.886.974.049,45
Aangerekende uitgaven
10.768.751.678,91
Kredietoverschot te annuleren
118.222.370,54
d) samenvatting
De eindregeling van de begroting voor het beheersjaar 2008 wordt samengevat als volgt :
ontvangsten
10.832.717.979,66
uitgaven
10.768.751.678,91
Overschot van ontvangsten
63.966.300,75
Het resultaat voor het beheersjaar 2008 wordt gevoegd bij het gecumuleerd begrotingssaldo op 31 december van het vorige beheersjaar, hetzij 19.001.468,49  (creditsaldo), wat het gecumuleerd begrotingssaldo op 31 december van het beheersjaar 2008 brengt op 82.967.769,24  (creditsaldo)
 Art.    7 . Federaal Agentschap voor Geneesmiddelen en Gezondheidsproducten
(opgericht door de wet van 20 juli 2006)
Begrotingsverwijzing :
Wet van 1 juni 2008 houdende de algemene uitgavenbegroting voor het begrotingsjaar 2008, artikel 2.25.9, herraamd door de wet van 23 december 2008 houdende de eerste aanpassing van de algemene uitgavenbegroting voor het begrotingsjaar 2008, artikel 2.25.1
De eindregeling van de begroting van het Federaal Agentschap voor Geneesmiddelen en Gezondheidsproducten voor het beheersjaar 2008 is voorgesteld als volgt : (in euros)
a) vastleggingen (pro memorie)
b) ontvangsten
Ontvangsten voorzien in de begrotingswet
48.176.785,00
Aangerekende ontvangsten
49.705.203,00
Verschil
1.528.418,00
c) uitgaven
Kredieten
1° toegekend bij de begrotingswet
46.692.765,00
2° aanvullende kredieten waarover de wetgever uitspraak dient te doen
174.696,00
3° aanvullende kredieten voor de uitgaven boven het oorspronkelijke bedrag niet-limitatieve kredieten
469.474,00
Totaal van de kredieten
47.336.935,00
Aangerekende uitgaven
41.692.475,00
Kredietoverschot te annuleren
5.644.460,00
d) samenvatting
De eindregeling van de begroting voor het beheersjaar 2008 wordt samengevat als volgt :
ontvangsten
49.705.203,00
uitgaven
41.692.475,00
Overschot van ontvangsten
8.012.728,00
Het resultaat voor het beheersjaar 2008 wordt gevoegd bij het gecumuleerd begrotingssaldo op 31 december van het vorige beheersjaar, hetzij 7.291.710,00  (creditsaldo), wat het gecumuleerd begrotingssaldo op 31 december van het beheersjaar 2008 brengt op 15.304.438,00  (creditsaldo)

Gegeven te Brussel, 21 mei 2013.
ALBERT
Par le Roi :
De Minister van Financiën,
K. GEENS
Met 's Lands zegel gezegeld :
De Minister van Justitie,
Mevr. A. TURTELBOOM
 BIJLAGE.
 Art.  N. Instellingen van openbaar Nut - Begrotingsjaar 2008.
(Tabel niet opgenomen om technische redenen, zie B.St. van 10-07-2013, p. 42987)


text:
Artikel    1 . Deze wet regelt een aangelegenheid bedoeld in artikel 74, 3° van de Grondwet.
 Begrotingsjaar 2003
 Art.    2 . Regie der Gebouwen
(ingesteld bij de wet van 1 april 1971)
Begrotingsverwijzing :
Wet van 27 december 2002 houdende de algemene uitgavenbegroting voor het begrotingsjaar 2003, artikel 2.19.1
De eindregeling van de begroting van de Regie der Gebouwen voor het beheersjaar 2003 is vastgesteld als volgt : (in euro)
a) vastleggingen
Vastleggingskredieten toegekend voor het begrotingsjaar 2003
289.167.499,35
Aangerekende vastleggingen
190.363.217,03
Te annuleren overschot van kredieten
98.804.282,32
b) ontvangsten
Ontvangsten voorzien in de begrotingswet
470.203.646,00
Aangerekende ontvangsten
571.053.411,52
Verschil
100.849.765,52
c) uitgaven
Kredieten
1° toegekend bij de begrotingswet
649.507.517,00
2° aanvullende kredieten waarover de wetgever uitspraak dient te doen
1.006.205,00
3° aanvullende kredieten voor de uitgaven boven het oorspronkelijke bedrag niet-limitatieve kredieten
4.881.812,02
4° toegekend in toepassing van artikel 5 van de wet van 16 maart 1954
56.260.731,82
Totaal van de kredieten
711.656.265,84
Aangerekende uitgaven
634.212.595,05
Kredietoverschot te annuleren
77.443.670,79
d) samenvatting
De eindregeling van de begroting voor het beheersjaar 2003 wordt samengevat als volgt :
ontvangsten
571.053.411,52
uitgaven
634.212.595,05
Overschot van uitgaven
63.159.183,53
Het resultaat voor het beheersjaar 2003 wordt gevoegd bij het gecumuleerd begrotingssaldo op 31 december van het vorige beheersjaar, hetzij 240.142.152,85  (creditsaldo), wat het gecumuleerd begrotingssaldo op 31 december van het beheersjaar 2003 brengt op 176.982.969,32  (creditsaldo)
e) begroting voor orde
Ramingen
ontvangsten
2.252.500,00
uitgaven
2.252.500,00
Uitgevoerde ordeverrichtingen
ontvangsten
1.649.775,90
uitgaven
28.610.090,24
overschot van uitgaven
26.960.314,34
Gecumuleerd resultaat voor orde
gecumuleerd resultaat op 31 december 2002
31.966.075,72
resultaat van het jaar
- 26.960.314,34
gecumuleerd resultaat op 31 december 2003
5.005.761,38
 Begrotingsjaar 2004
 Art.    3 . Regie der Gebouwen
(ingesteld bij de wet van 1 april 1971)
Begrotingsverwijzing :
Wet van 22 december 2003 houdende de algemene uitgavenbegroting voor het begrotingsjaar 2004, artikel 2.19.1
De eindregeling van de begroting van de Regie der Gebouwen voor het beheersjaar 2004 is vastgesteld als volgt : (in euro)
a) vastleggingen
Vastleggingskredieten toegekend voor het begrotingsjaar 2004
319.657.758,98
Aangerekende vastleggingen
152.962.562,00
Te annuleren overschot van kredieten
166.695.196,98
b) ontvangsten
Ontvangsten voorzien in de begrotingswet
527.228.389,00
Aangerekende ontvangsten
634.915.527,83
Verschil
107.687.138,83
c) uitgaven
Kredieten
1° toegekend bij de begrotingswet
611.718.878,00
2° aanvullende kredieten waarover de wetgever uitspraak dient te doen
0,00
3° aanvullende kredieten voor de uitgaven boven het oorspronkelijke bedrag niet-limitatieve kredieten
2.363.077,77
4° toegekend in toepassing van artikel 5 van de wet van 16 maart 1954
104.645.912,49
Totaal van de kredieten
718.727.868,26
Aangerekende uitgaven
595.518.605,19
Kredietoverschot te annuleren
119.209.263,07
d) samenvatting
De eindregeling van de begroting voor het beheersjaar 2006 wordt samengevat als volgt :
ontvangsten
634.915.527,83
uitgaven
599.518.605,19
Overschot van ontvangsten
35.396.922,64
Het resultaat voor het beheersjaar 2004 wordt gevoegd bij het gecumuleerd begrotingssaldo op 31 december van het vorige beheersjaar, hetzij 176.982.969,32  (creditsaldo), wat het gecumuleerd begrotingssaldo op 31 december van het beheersjaar 2004 brengt op 212.379.891,96  (creditsaldo)
e) begroting voor orde
Ramingen
ontvangsten
202.252.500,00
uitgaven
202.252.500,00
Uitgevoerde ordeverrichtingen
ontvangsten
71.401.178,46
uitgaven
71.629.611,38
overschot van uitgaven
228.432,92
Gecumuleerd resultaat voor orde
gecumuleerd resultaat op 31 december 2003
5.005.761,38
resultaat van het jaar
- 228.432,92
gecumuleerd resultaat op 31 december 2004.
4.777.328,46
 Begrotingsjaar 2006
 Art.    4 . Federaal Agentschap voor de Veiligheid van de Voedselketen
(Ingesteld bij de wet van 4 februari 2000)
Begrotingsverwijzing :
Wet van 20 december 2005 houdende de algemene uitgavenbegroting voor het begrotingsjaar 2006, artikel 2.25.6, herraamd door de wet van 11 juli 2006 houdende de eerste aanpassing van de algemene uitgavenbegroting voor het begrotingsjaar 2006, artikel 2.25.2
De eindregeling van de begroting van het Federaal Agentschap voor de Veiligheid van de Voedselketen voor het beheersjaar 2006 is vastgesteld als volgt : (in euro)
a) vastleggingen (pro memorie)
b) ontvangsten
Ontvangsten voorzien in de begrotingswet
177.240.564,00
Aangerekende ontvangsten
160.917.729,62
Verschil
16.322.834,38
c) uitgaven
Kredieten
1° toegekend bij de begrotingswet
180.431.682,00
2° aanvullende kredieten waarover de wetgever uitspraak dient te doen
3.317.823,10
Totaal van de kredieten
183.749.505,10
Aangerekende uitgaven
157.141.507,79
Kredietoverschot te annuleren
26.607.997,31
d) samenvatting
De eindregeling van de begroting voor het beheersjaar 2006 wordt samengevat als volgt :
ontvangsten
160.917.729,62
uitgaven
157.141.507,79
Overschot van ontvangsten
3.776.221,83
Het resultaat voor het beheersjaar 2006 wordt gevoegd bij het gecumuleerd begrotingssaldo op 31 december van het vorige beheersjaar, hetzij 46.133.633,33  (creditsaldo), wat het gecumuleerd begrotingssaldo op 31 december van het beheersjaar 2006 brengt op 49.909.855,16  (creditsaldo)
 Art.    5 . Het Federaal Planbureau
(opgericht door de wet van 21 december 1994)
Begrotingsverwijzing :
Wet van 20 december 2005 houdende de algemene uitgavenbegroting voor het begrotingsjaar 2006, artikel 2.32.2, herraamd door de wet van 11 juli 2006 houdende de eerste aanpassing van de algemene uitgavenbegroting voor het begrotingsjaar 2006, artikel 2.32.2
De eindregeling van de begroting van het Federaal Planbureau voor het beheersjaar 2006 is voorgesteld als volgt : (in euro)
a) vastleggingen (pro memorie)
b) ontvangsten
Ontvangsten voorzien in de begrotingswet
9.611.190,00
Aangerekende ontvangsten
9.104.104,34
Verschil
507.085,66
c) uitgaven
Kredieten
1° toegekend bij de begrotingswet
9.611.190,00
2° aanvullende kredieten voor de uitgaven boven het oorspronkelijke bedrag niet-limitatieve kredieten
140.098,35
Totaal van de kredieten
9.751.288,35
Aangerekende uitgaven
9.333.278,35
Kredietoverschot te annuleren
418.010,00
d) samenvatting
De eindregeling van de begroting voor het beheersjaar 2006 wordt samengevat als volgt :
ontvangsten
9.104.104,34
uitgaven
9.333.278,35
Overschot van uitgaven
229.174,01
Het resultaat voor het beheersjaar 2006 wordt gevoegd bij het gecumuleerd begrotingssaldo op 31 december van het vorige beheersjaar, hetzij 6.573.265,72  (creditsaldo), wat het gecumuleerd begrotingssaldo op 31 december van het beheersjaar 2006 brengt op 6.344.091,71  (creditsaldo)
 Art.    6 . Het Federaal Agentschap voor de Opvang van Asielzoekers
(opgericht door artikel 60 van de programmawet van 19 juli 2001)
Begrotingsverwijzing :
Wet van 20 december 2005 houdende de algemene uitgavenbegroting voor het begrotingsjaar 2006, artikel 2.44.7, herraamd door de wet van 11 juli 2006 houdende de eerste aanpassing van de algemene uitgavenbegroting voor het begrotingsjaar 2006, artikel 2.44.1
De eindregeling van de begroting van het Federaal Agentschap voor de Opvang van Asielzoekers voor het beheersjaar 2006 is voorgesteld als volgt : (in euro)
a) vastleggingen (pro memorie)
b) ontvangsten
Ontvangsten voorzien in de begrotingswet
239.912.370,00
Aangerekende ontvangsten
239.724.570,47
Verschil
187.799,53
c) uitgaven
Kredieten
1° toegekend bij de begrotingswet
239.912.370,00
2° toegekend in toepassing van artikel 5 van de wet van 16 maart 1954
19.602,00
3° aanvullende kredieten waarover de wetgever uitspraak dient te doen
1.458.692,61
Totaal van de kredieten
240.687.464,61
Aangerekende uitgaven
215.018.610,49
Kredietoverschot te annuleren
25.668.854,12
d) samenvatting
De eindregeling van de begroting voor het beheersjaar 2006 wordt samengevat als volgt :
ontvangsten
239.724.570,47
uitgaven
215.018.610,49
Overschot van ontvangsten
24.705.959,98
Het resultaat voor het beheersjaar 2006 wordt gevoegd bij het gecumuleerd begrotingssaldo op 31 december van het vorige beheersjaar, hetzij 0  (creditsaldo), wat het gecumuleerd begrotingssaldo op 31 december van het beheersjaar 2006 brengt op 24.705.959,98  (creditsaldo)
e) begroting voor orde
Ramingen
ontvangsten
703.200,00
uitgaven
703.200,00
Uitgevoerde ordeverrichtingen
ontvangsten
1.796.848,03
uitgaven
1.475.668,58
overschot van ontvangsten
321.179,45
Gecumuleerd resultaat voor orde
gecumuleerd resultaat op 31 december 2005
783.867,83
resultaat van het jaar
321.179,45
gecumuleerd resultaat op 31 december 2006.
1.105.047,28

Gegeven te Brussel, 21 mei 2013.
ALBERT
Van Koningswege :
De Minister van Financiën,
K. GEENS
Met 's Lands zegel gezegeld :
De Minister van Justitie,
Mevr. A. TURTELBOOM
 BIJLAGE.
 Art.  N. Instellingen van openbaar nut. - Begrotingsjaar 2006
(Bijlage niet opgenomen om technische redenen, zie B.St. van 03-07-2013, p. 41842-41843)


text:
Artikel    1 . Dit Akkoord heeft betrekking op de behandelingsoperaties van verbruikte brandstoffen, in toepassing van het voormelde contract. Het word afgesloten onverminderd de reglementering betreffende de nucleaire veiligheid en de stalingsbescherming. Overeenkomstig de artikelen L.542-2 en L.542-2-1 van de Franse Milieucode, zoals zij voortvloeien uit de wet nr. 2006-739 van 28 juni 2006, worden de Belgische verbruikte brandstoffen binnengebracht op het Franse grondgebied met als doel ze te behandelen door AREVA NC. Die binnenbrenging mag geen aanleiding geven tot een definitieve berging noch van het radioactief afval afkomstig van het buitenland, noch van het radioactief afval voorvloeiend uit de behandeling van verbruikte brandstoffen op het Franse grondgebied.
De invoer in Frankrijk van verbruikte brandstoffen wordt toegelaten onder voorbehoud van de eerbiediging van de hierna volgendebepalingen en van het bekomen van de nodige vergunningen voor hun behandeling krachtens de reglementering betreffende de nucleaire veiligheid.
 Art.    2 . De inontvangstneming van de verbruikte brandstoffen van de onderzoeksreactor BR2 in de Franse opwerkingsfabriek van La Hague zal gebeuren tussen de datum van het van kracht worden van dit Akkoord en 31 december 2025.
 Art.    3 . De behandeling van de verbruikte brandstoffen van de onderzoeksreactor BR2 is voorzien in een periode van zes jaar na elke levering van de verbruikte brandstoffen aan de fabriek van La Hague onder eerbiediging van de hiernavolgende voorwaarden.
 Art.    4 . In uitvoering van de verplichtingen en verbintenissen overeengekomen in punt 1 van dit Akkoord zal het radioactief afval voortvloeiend uit de behandeling van deze brandstoffen terugkeren naar België, dat er zich toe verbindt ze in ontvangst te nemen in de vorm van geconditioneerde afvalcolli. Rekening houdend met het klein volume afval voortgebracht door de behandeling, zal de terugkeer van dit afval gebeuren op een geoptimaliseerde manier door het aantal transporten te beperken, ten laatste op 31 december 2030.
 Art.    5 . De Franse regering verbindt er zich toe de nodige maatregelen te nemen die vallen onder haar bevoegdheid, om de uitvoering van dit Akkoord toe te laten.
De Belgische regering verbindt er zich toe de nodige maatregelen te nemen die vallen onder haar bevoegdheid, om de uitvoering van dit Akkoord toe te laten.
De Belgische regering verbindt er zich toe de eerbiediging te verzekeren van de termijnen voorzien in dit Akkoord, binnen de vergunnings-, toelatings- en toestemmingsprocedures nodig voor de verzending naar België van het radioactief afval naar een opslag- of bergingscentrum, overeenkomstig de van kracht zijnde veiligheidsregels.
 Art.    6 . De transporten van het radioactief afval op de grondgebieden van de Franse Republiek, van elke transitstaat en van het Koninkrijk België zullen uitgevoerd worden in overeenstemming met de van kracht zijnde reglementeringen.
 Art.    7 . Het uranium en het plutonium voorvloeiend uit de behandelingvan de verbruikte brandstoffen zullen gerecycleerd worden onder de vorm van nieuwe nucleaire brandstoffen in een reactor voor civiel gebruik.
 Art.    8 . a. Elk geschil tussen de regeringen betreffende de toepassing of de interpretatie van dit Akkoord wordt geregeld door officiële beraadslagingen tussen de Partijen. Deze officiële raadplegingen hebben plaats ten laatste twee maanden na de ontvangst van het verzoek uitgaand van één van de Partijen.
b. Indien binnen een termijn van zes maanden een geschil niet gegeld is op deze manier door de regeringen tot genoegdoening van de twee Partijen, wordt het, op vraag van de ene of de andere betrokken regering, onderworpen aan een arbitrage.
c. De arbitrage wordt behandeld door een Arbitragecommissie, waarvan de samenstelling verzekerd wordt op de volgende manier :
elke regering benoemt een arbiter. De twee aldus benoemde arbiters benoemen de derde arbiter, die de functie van voorzitter vervult.
De leden van de Arbitragecommissie buiten de voorzitter worden benoemd binnen een termijn van twee maanden, de voorzitter binnen een termijn van drie maanden, te rekenen vanaf het verzoek om arbitrage.
De kosten van de Commissie worden gelijk verdeeld tussen de Partijen. Elke Partij is verantwoordelijk voor de kosten van zijn vertegenwoordiging.
d. Indien een benoeming niet werd tot stand gebracht binnen de termijn voorzien in de bovenstaande paragraaf c., kan elke Staat die Partij is de voorzitter van het Gerechtshof van de Europese Unie uitnodigen over te gaan tot de nodige benoeming.
Indien de voorzitter van het Hof een onderdaan is van een betrokken Staat, of indien hij verhinderd is deze functie op zich te nemen voor een andere reden, zullen de Kamervoorzitters van dit Hof, in volgorde van anciënniteit, overgaan tot de nodige benoeming.
Indien deze laatste onderdaan zijn van een betrokken Staat, of indien zij ook verhinderd zijn deze functie op zich te nemen, gaat de oudste rechter van het Hof, die geen onderdaan is van geen enkele betrokken Staat en die niet verhinderd is voor andere redenen, over tot de nodige benoeming.
e. De Arbitragecommissie neemt haar beslissingen bij meerderheid van stemmen, op basis van dit Akkoord en van het algemeen internationaal recht. De arbiters mogen zich niet onthouden; de beslissingen van de Arbitragecommissie zijn definitief, bindend en niet vatbaar voor beroep.
 Art.    9 . Elke Partij deelt aan de andere de afwikkeling mede van de vereiste grondwettelijke procedures die op haar betrekking hebben voor het van kracht worden van dit Akkoord, dat uitwerking heeft vanaf de dag van ontvangst van de tweede mededeling.
Dit Akkoord is geldig tot op de datum van de laatste terugkeer van het radioactief afval afkomstig van de behandeling van de verbruikte brandstof die onder zijn toepassingsgebied valt.
 BIJLAGE.
 Art.  N. Datum inwerkingtreding : 12/06/2014


text:
HOOFDSTUK 1.  - Algemene bepaling
 Artikel     1 . Deze wet regelt een aangelegenheid als bedoeld in artikel 78 van de Grondwet.
 HOOFDSTUK 2.  - Het Wetboek van economisch recht
 Art.    2 . In het boek I, titel 2, van het Wetboek van economisch recht, wordt een hoofdstuk 7 ingevoegd, luidende :
" Hoofdstuk 7 : Definities eigen aan boek IX
Art. I.10. Voor de toepassing van boek IX gelden de volgende definities :
1° " product " : elk lichamelijk goed dat ongeacht of het nieuw, tweedehands of opnieuw in goede staat gebracht is, tegen betaling of gratis, in het kader van een handelsactiviteit of in het kader van een dienst aan een gebruiker wordt geleverd of ter beschikking gesteld, evenals elk lichamelijk goed dat door een werkgever in gebruik wordt gesteld of vervaardigd om ter beschikking gesteld te worden van een werknemer voor de uitvoering van zijn werk.
Worden eveneens beoogd de installaties, met andere woorden de gezamenlijke constructie van producten, zodanig opgesteld dat zij in samenhang functioneren. Worden echter niet beoogd de tweedehands producten die als antiek worden geleverd of de producten die voor gebruik moeten worden gerepareerd of opnieuw in goede staat moeten worden gebracht, op voorwaarde dat de leverancier de persoon aan wie hij het product levert hiervan duidelijk op de hoogte stelt;
2° " veilig product " : een product dat bij normale of redelijkerwijs te verwachten gebruiksomstandigheden, ook wat gebruiksduur en eventuele indienststelling, installatie en onderhoudseisen betreft, geen enkel risico oplevert, dan wel slechts beperkte risico's die verenigbaar zijn met het gebruik van het product en vanuit het oogpunt van een hoog beschermingsniveau voor de gezondheid en de veiligheid van personen, aanvaardbaar worden geacht. De mogelijkheid een hoger veiligheidsniveau te bereiken of andere producten met een kleiner risico aan te schaffen, volstaat niet om een product als " gevaarlijk " te beschouwen. Tijdens de evaluatie wordt wel rekening gehouden met :
a)de kenmerken van het product, met name de samenstelling, de verpakking, de voorschriften voor assemblage en, in voorkomend geval, voor installatie en onderhoud;
b) het effect ervan op andere producten, ingeval redelijkerwijs kan worden verwacht dat het product in combinatie met die andere producten zal worden gebruikt;
c) de aanbiedingsvorm van het product, de etikettering, eventuele waarschuwingen en aanwijzingen voor het gebruik en de verwijdering ervan, alsmede iedere andere aanwijzing of informatie over het product;
d) de categorieën gebruikers die bij het gebruik van het product een groot risico lopen, in het bijzonder kinderen en ouderen;
3° " gevaarlijk product " : een product dat niet beantwoordt aan de definitie van " veilig product ";
4° " product bestemd voor consumenten " : elk product dat voor een consument bestemd is of waarvan redelijk te verwachten is dat het door consumenten zal gebruikt worden, ook als het niet specifiek voor hun bedoeld is. De enige uitzondering hierop zijn de voor de professionele doeleinden bestemde producten waarvan de etikettering dat professioneel gebruik aangeeft en die normaal niet in de distributie ter beschikking zijn van de consumenten;
5° " dienst " : elke terbeschikkingstelling van een product aan consumenten en elk gebruik door een dienstverlener van een product dat risico's inhoudt voor een consument, voor zover het een product betreft dat rechtstreeks verband houdt met de dienstverlening;
6° " veilige dienst " : een dienst waarbij enkel veilige producten aan worden geboden en waarbij de dienstverlening geen risico's inhoudt voor de gebruiker dan wel beperkte risico's die verenigbaar zijn met de dienstverlening en vanuit het oogpunt van een hoog beschermingsniveau voor de gezondheid en de veiligheid aanvaardbaar worden geacht;
7° " gevaarlijke dienst " : een dienst die niet beantwoordt aan de definitie van " veilige dienst " ;
8° " producent " :
a) de fabrikant van het product of de dienstverlener, indien deze in een lidstaat gevestigd is, en eenieder die zich als fabrikant aandient door op het product zijn naam, merk of ander kenteken aan te brengen, of degene die het product opnieuw in goede staat brengt en een ieder die zich als dienstverlener aandient;
b) de vertegenwoordiger van de fabrikant of van de dienstverlener, indien deze niet in een lidstaat gevestigd zijn, of, indien er geen in een lidstaat gevestigde vertegenwoordiger is, de importeur van het product of de distributeur van de dienst;
c) de andere personen die beroepshalve betrokken zijn bij de verhandelingsketen of de dienstverlening, voor zover hun activiteiten van invloed kunnen zijn op de veiligheidskenmerken van de producten die op de markt worden gebracht;
d) de werkgever die producten vervaardigt voor gebruik op de arbeidsplaats in het eigen bedrijf;
9° " distributeur " : de persoon die beroepshalve betrokken is bij de verhandelingsketen of de dienstverlening en wiens activiteit geen invloed heeft op de veiligheidskenmerken van de producten;
10° " werknemer " : de werknemer zoals bepaald in artikel 2, § 1, 1°,  van de wet van 4 augustus 1996 betreffende het welzijn van de werknemers bij de uitvoering van hun werk;
11° " werkgever " : de werkgever zoals bepaald in artikel 2, § 1, 2°,  van de wet van 4 augustus 1996 betreffende het welzijn van de werknemers bij de uitvoering van hun werk;
12° " gebruiker " : naar gelang het geval de consument, de werkgever of de werknemer;
13° " tussenkomend organisme " :
a) elk organisme dat in het kader van boek IX of zijn uitvoeringsbesluiten optreedt bij het opstellen van een risicoanalyse, het bepalen van preventiemaatregelen, het uitvoeren van opstellingsinspecties, het uitvoeren van onderhoudsinspecties, het opstellen van inspectie- of onderhoudsschema's, het uitvoeren van periodieke controles of het uitvoeren van periodiek nazicht;
b) elk organisme dat in het kader van boek IX of zijn uitvoeringsbesluiten wordt aangesteld als aangemelde of erkende instantie bij het uitvoeren van conformiteitsbeoordelingsprocedures;
c) elk organisme dat in het kader van boek IX of zijn uitvoeringsbesluiten optreedt om op een andere wijze de veiligheid van een product of dienst te controleren;
14° " risico " : de kans dat er schade ontstaat door het gebruik of de aanwezigheid van een gevaarlijk product. De risicofactoren zijn de omgevingsfactoren en de individugebonden factoren die de kans op het ontstaan of de ernst van de schade beïnvloeden;
15° " ernstig risico " : een risico dat snel ingrijpen van de overheid vereist, met inbegrip van risico's waarvan de gevolgen zich niet onmiddellijk voordoen;
16° " de minister " : de minister tot wiens bevoegdheden de bescherming van de veiligheid van de consumenten behoort;
17° " terugroepen " : alle maatregelen om een gevaarlijk product dat een producent of distributeur al aan de gebruiker heeft geleverd of beschikbaar gesteld, terug te nemen;
18° " uit de handel nemen " : alle maatregelen om uitstalling of distributie en aanbieding van een gevaarlijk product, en de aanbieding van een gevaarlijke dienst, te verhinderen;
19° " geharmoniseerde norm " : een niet-bindende nationale norm van een lidstaat, die een omzetting is van een Europese norm die het voorwerp heeft uitgemaakt van een mandaat van de Europese Commissie aan een Europese normalisatie-instelling en waarvan de referentie in het Publicatieblad van de Europese Unie is gepubliceerd. De referenties van de Belgische normen die voldoen aan deze bepaling worden bekendgemaakt in het Belgisch Staatsblad;
20° " lidstaat " : lidstaat van de Europese Unie, Turkije of een lidstaat van de Europese Vrijhandelsassociatie die partij is bij de overeenkomst betreffende de Europese Economische Ruimte. ".
 Art.    3 . In hetzelfde Wetboek wordt een boek IX ingevoegd, luidende :
" Boek IX. Veiligheid van producten en diensten
HOOFDSTUK 1. - Algemene veiligheidsverplichting
Art. IX.1. Dit boek beoogt voornamelijk de bescherming van de veiligheid van de gebruiker en de omzetting van de Richtlijn 2001/95/EG van 3 december 2001 van het Europees Parlement en de Raad inzake de algemene productveiligheid.
Ten aanzien van producten en diensten waarvoor specifieke reglementering inzake veiligheid geldt, is dit boek alleen van toepassing voor de risico's die niet gereglementeerd worden in die specifieke reglementering.
Art. IX.2. De producenten zijn gehouden uitsluitend veilige producten op de markt te brengen en veilige diensten aan te bieden.
Art. IX.3. § 1. Een product of dienst wordt verondersteld veilig te zijn wanneer het voldoet aan geharmoniseerde normen, wat de risico's en risicocategorieën betreft die zijn geregeld in de betrokken normen.
§ 2. Indien er voor een product of dienst, geheel of gedeeltelijk, geen geharmoniseerde normen zijn, wordt de overeenstemming met de algemene veiligheidsvereiste beoordeeld aan de hand van onderstaande factoren, wanneer deze bestaan :
1° de niet-bindende nationale normen tot omzetting van andere dan in artikel I.10.19°  bedoelde Europese normen;
2° de nationale Belgische normen;
3° de aanbevelingen van de Commissie van de Europese Unie met richtsnoeren voor de beoordeling van de productveiligheid;
4° de gedragscodes inzake productveiligheid die in de betrokken sector van kracht zijn;
5° de stand van vakkennis en techniek;
6° de veiligheid die de gebruikers redelijkerwijze mogen verwachten;
7° internationale normen.
Art. IX.4. § 1. Met het oog op de bescherming van de veiligheid of de gezondheid van de gebruiker kan de Koning, op de voordracht van de minister :
1° voor een categorie van producten de vervaardiging, de invoer, de verwerking, de uitvoer, het aanbod, de tentoonstelling, de verkoop, de behandeling, het vervoer, de verdeling, zelfs kosteloos, de verhuring, het ter beschikking stellen, de levering na herstelling, de ingebruikstelling, het bezit, de etikettering, het verpakken, de omloop of de gebruikswijze verbieden of reglementeren alsmede de voorwaarden inzake veiligheid en gezondheid die in acht genomen moeten worden, bepalen;
2° een categorie van diensten verbieden of voor een categorie van diensten de voorwaarden bepalen inzake veiligheid en gezondheid waaronder deze mogen verleend worden.
De minister of zijn gemachtigde raadpleegt voor elk ontwerp van besluit ter uitvoering van deze paragraaf een vertegenwoordiging van de sector van de betrokken producten of diensten, van de consumentenorganisaties en, in voorkomend geval, de werknemersorganisaties.
De raadpleging kan gebeuren via een adviesaanvraag aan de Commissie voor de Veiligheid van de Consumenten. De minister of zijn gemachtigde bepaalt de termijn binnen dewelke het advies moet gegeven worden. Deze termijn mag niet minder bedragen dan twee maanden. Na deze termijn is het advies van de Commissie niet meer vereist voor zover een raadpleging plaatsvindt zoals bepaald in het vorige lid.
§ 2. De minister of zijn gemachtigde kan een product uit de handel nemen of een dienst verbieden, wanneer is vastgesteld dat een of meerdere elementen van het betrokken product niet in overeenstemming zijn met de algemene veiligheidsverplichting of met een besluit genomen ter uitvoering van de paragrafen 1 en 3, of artikel IX.5, §§ 1 en 2. De minister of zijn gemachtigde raadpleegt vooraf de producent van het betrokken product of de betrokken dienstverlener en licht hem in uiterlijk vijftien dagen na het nemen van de maatregelen.
§ 3. In een besluit genomen ter uitvoering van de paragrafen 1 of 2, kunnen tevens de volgende maatregelen worden bevolen :
1° het uit de handel nemen, de terugname met het oog op de wijziging, de gehele of gedeeltelijke terugbetaling dan wel de ruil van de betrokken producten, alsmede de vernietiging ervan indien dat het enige middel is om het risico te weren;
2° de stopzetting of reglementering van de dienst;
3° verplichtingen met betrekking tot de voorlichting van de gebruikers;
4° facultatieve of verplichte procedures, testen en markeringen.
§ 4. Voor besluiten die de omzetting of het gevolg zijn van maatregelen die zijn genomen op Europees vlak, zijn de raadplegingen, bedoeld in de paragrafen 1 en 2, niet vereist.
§ 5. De minister of zijn gemachtigde licht de Commissie voor de Veiligheid van de Consumenten in over de getroffen maatregelen, uiterlijk vijftien dagen na het van kracht worden van een besluit genomen ter uitvoering van dit artikel.
Art. IX.5. § 1. In geval van ernstig risico kan de minister of zijn gemachtigde voor een periode van ten hoogste één jaar, maximaal eenmaal met een periode van ten hoogste één jaar verlengbaar, een gemotiveerd totaal of gedeeltelijk verbod uitvaardigen of voorwaarden vaststellen voor :
1° de vervaardiging, de invoer, de verwerking, de uitvoer, het aanbod, de tentoonstelling, de verkoop, de behandeling, het vervoer, de verdeling, zelfs kosteloos, de verhuring, het ter beschikking stellen, de levering na herstelling, de ingebruikstelling, het bezit, de etikettering, het verpakken, de omloop of de gebruikswijze van een product of categorie van producten;
2° de dienstverlening met betrekking tot deze producten.
Deze tijdelijke maatregel kan omgezet worden in een definitieve maatregel overeenkomstig de procedures bedoeld in artikel IX.4.
§ 2. In een besluit of een beslissing genomen ter uitvoering van paragraaf 1 kunnen tevens de volgende maatregelen worden bevolen :
1° het uit de handel nemen, de consignatie, de terugname met het oog op de wijziging, de gehele of gedeeltelijke terugbetaling dan wel de ruil van een product of een categorie van producten, alsmede de vernietiging ervan indien dat het enige middel is om het risico te weren;
2° verplichtingen met betrekking tot de voorlichting van de gebruiker.
§ 3. De minister of zijn gemachtigde raadpleegt, zonder evenwel afbreuk te mogen doen aan het door de omstandigheden vereiste dringende optreden, vooraf de producenten of een vertegenwoordiging uit de sector. Indien wegens de dringendheid van de maatregel geen raadpleging vooraf kan plaatsvinden, worden de betrokken partijen hiervan ingelicht, uiterlijk vijftien dagen na het nemen van de maatregelen.
§ 4. Voor besluiten die de omzetting of het gevolg zijn van maatregelen die zijn genomen op Europees vlak, is deze raadpleging niet vereist.
§ 5. De minister of zijn gemachtigde licht de Commissie voor de Veiligheid van de Consumenten in uiterlijk vijftien dagen na het van kracht worden van het besluit.
Art. IX.6. Indien een product of een dienst niet voldoet aan de algemene veiligheidsverplichting zoals bedoeld in dit boek, of indien het niet in overeenstemming is met een besluit genomen ter uitvoering van artikel IX.4, §§ 1 tot 3, of artikel IX.5, §§ 1 en 2, dan kunnen de kosten die werden gemaakt ter uitvoering van de bepalingen van de artikelen IX.4 en IX.5 ten laste worden gelegd aan de betrokken producent onder de voorwaarden bepaald bij een koninklijk besluit vastgesteld na overleg in de ministerraad.
Art. IX.7. De minister of zijn gemachtigde kan :
1° aan de producenten een waarschuwing richten en hun vragen de producten en diensten die zij aan de gebruiker aanbieden, in overeenstemming te brengen met artikel IX.2 of met de besluiten genomen ter uitvoering van artikel IX.4, §§ 1 tot 3, of artikel IX.5, §§ 1 en 2;
2° de betrokken producenten gelasten de producten of diensten die zij aan de consument aanbieden, binnen een bepaalde termijn en op hun kosten, te onderwerpen aan de ontleding of aan de controle door een onafhankelijk laboratorium indien er, voor een reeds op de markt zijnde product of dienst, voldoende aanwijzingen bestaan dat ze gevaarlijk zijn of indien de kenmerken van een nieuw product of een nieuwe dienst deze voorzorgsmaatregel rechtvaardigen.
De Koning bepaalt bij besluit de voorwaarden voor de terugbetaling, in voorkomend geval, van de kosten die de producenten voor deze ontleding of deze controle hebben gemaakt.
Zolang een product of een dienst niet werd onderworpen aan de met toepassing van dit artikel voorgeschreven ontleding of controle, wordt het geacht niet te beantwoorden aan de vereisten van artikel IX.2, tenzij het bewijs van het tegendeel geleverd wordt.
Art. IX.8. § 1. De producenten verstrekken binnen het bestek van hun activiteiten de gebruiker de informatie die hem in staat stelt zich een oordeel te vormen over de aan een product inherente risico's gedurende de normale of redelijkerwijs te verwachten gebruiksduur, indien deze risico's zonder passende waarschuwing niet onmiddellijk herkenbaar zijn, en zich tegen deze risico's te beschermen.
Een dergelijke waarschuwing ontslaat de betrokkenen evenwel niet van de verplichting de andere bij dit boek gestelde eisen na te komen.
§ 2. De producenten nemen binnen het bestek van hun activiteiten, maatregelen die zijn afgestemd op de kenmerken van de door hen geleverde producten en diensten om :
1° op de hoogte te kunnen blijven van de risico's van deze producten en diensten;
2° de passende acties te kunnen ondernemen om deze risico's te voorkomen, waaronder het uit de handel nemen, het aangepast en doeltreffend waarschuwen van de gebruikers en het terugroepen. Deze acties kunnen door de Koning, respectievelijk de minister of zijn gemachtigde in toepassing van de artikelen IX.4 en IX.5 verplicht worden.
Tot deze maatregelen behoren onder andere :
1° de vermelding, op het product of op de verpakking ervan, van de identiteit en de contactinformatie van de producent alsmede de referentie van het product of, in voorkomend geval, van de partij waartoe het product behoort, tenzij weglating van die vermelding gerechtvaardigd is;
2° in alle gevallen waarin dat toepasselijk is, het uitvoeren van steekproeven op de in de handel gebrachte producten, het onderzoek van de klachten en, in voorkomend geval, het bijhouden van een klachtenregister en het inlichten van de distributeurs door de producent over de bewaking van de producten.
§ 3. De distributeurs dragen bij tot de naleving van de toepasselijke veiligheidseisen, met name door geen producten te leveren waarvan zij weten, of op grond van de hun ter beschikking staande gegevens beroepshalve hadden moeten concluderen, dat deze niet aan die eisen voldoen. Bovendien nemen zij binnen het bestek van hun activiteiten deel aan de bewaking van de veiligheid van de op de markt gebrachte producten, vooral door informatie over de risico's van de producten door te geven, de nodige documentatie bij te houden en te verstrekken om de oorsprong van producten op te sporen en medewerking te verlenen aan de door de producenten en de bevoegde autoriteiten genomen maatregelen om de risico's te vermijden.
§ 4. De producenten en distributeurs stellen het Centraal Meldpunt voor producten onmiddellijk in kennis wanneer zij weten, of op grond van de hun ter beschikking staande gegevens beroepshalve behoren te weten, dat een product of dienst, door hen op de markt gebracht, voor de gebruiker risico's met zich brengt die onverenigbaar zijn met de algemene veiligheidsverplichting of niet in overeenstemming is met een besluit genomen ter uitvoering van artikel IX.4, §§ 1 en 3, of artikel IX.5, §§ 1 en 2. Zij verstrekken ten minste volgende informatie :
1° gegevens aan de hand waarvan het product of de bewuste partij producten exact kan worden geïdentificeerd;
2° een volledige beschrijving van het aan de betrokken producten verbonden risico;
3° alle beschikbare informatie aan de hand waarvan het product kan worden getraceerd;
4° een beschrijving van de ondernomen stappen om risico's voor de gebruikers te voorkomen.
De Koning kan de inhoud en de vorm van het aangifteformulier vaststellen.
§ 5. De producenten en distributeurs verlenen de bevoegde autoriteiten desgevraagd, en binnen het bestek van hun activiteiten, samenwerking bij de acties die ondernomen zijn om de risico's, verbonden aan producten die zij leveren of geleverd hebben, te vermijden.
Art. IX.9. Voor de producten bestemd voor consumenten zijn de etikettering en de informatie die dwingend voorgeschreven zijn bij dit boek en bij zijn uitvoeringsbesluiten, de gebruiksaanwijzingen en de garantiebewijzen minstens gesteld in een voor de gemiddelde consument begrijpelijke taal, gelet op het taalgebied waar de producten of diensten op de markt worden gebracht. Ten aanzien van de andere producten geldt dezelfde verplichting behalve indien de besluiten die ter uitvoering van de artikelen IX.4 en IX.5 genomen worden, in afwijkende voorwaarden voorzien.
Art. IX.10. De Koning neemt de nodige maatregelen om de doeltreffende werking te garanderen van een systeem dat gegevens inzamelt over ongevallen waarbij producten of diensten bedoeld in artikel I.10.1° en 5°  betrokken kunnen zijn.
Art. IX.11. De Koning kan de erkennings- en werkingscriteria bepalen van de tussenkomende organismen, de regels betreffende hun organisatie en hun opdrachten, evenals de modaliteiten van de controle op de naleving ervan.
HOOFDSTUK 2. - Informatie- en adviesstructuren
Art. IX.12. Binnen de Federale Overheidsdienst Economie, K.M.O., Middenstand en Energie wordt een " Centraal Meldpunt voor producten ", verder " Centraal Meldpunt " genoemd, ingesteld. De kernopdrachten van het Centraal Meldpunt zijn :
1° optreden als contactpunt voor consumenten, producenten, distributeurs, werkgevers en overheden voor producten en diensten die niet beantwoorden of niet zouden beantwoorden aan de bepalingen van dit boek of zijn uitvoeringsbesluiten en die de veiligheid of de gezondheid van de gebruikers kunnen of zouden kunnen schaden;
2° optreden als Belgisch contactpunt voor de Europese uitwisselingssystemen in verband met de veiligheid van producten;
3° optreden als het contactpunt waar producenten en distributeurs een ernstig ongeval ten gevolge van het gebruik van het door hen geleverde of ter beschikking gestelde product of geleverde dienst melden en aangeven, indien een door hen geleverd of ter beschikking gesteld product of een door hen geleverde dienst niet meer voldoet aan de algemene veiligheidsverplichting, bedoeld in dit boek, of aan een besluit genomen ter uitvoering van artikel IX.4, §§ 1 en 3, of artikel IX.5, §§ 1 en 2;
4° allerhande gegevens over de gevaren die producten en diensten opleveren, inventariseren en centraliseren en deze ter beschikking houden van de ambtenaren aangesteld overeenkomstig artikel XV.1;
5° de federale informatiecampagnes in verband met de veiligheid en gezondheid van producten en diensten coördineren.
De Koning kan het Centraal Meldpunt belasten met bijkomende opdrachten inzake de veiligheid en de gezondheid van de consumenten.
Het Centraal Meldpunt stelt, in overeenstemming met de eisen inzake transparantie, de informatie over de risico's van producten en diensten voor de gezondheid en veiligheid van de gebruiker aan het publiek beschikbaar. In het bijzonder krijgt het publiek toegang tot de informatie over de identificatie van de producten, de aard van het risico en de genomen maatregelen.
Art. IX.13. Het Centraal Meldpunt heeft een coördinerende opdracht. Het Centraal Meldpunt zendt de specifieke vragen waarop het geen onmiddellijk antwoord kan geven en de klachten van consumenten, producenten of distributeurs voor uitvoering door aan de betrokken administratie, die het Centraal Meldpunt inlicht over het gegeven gevolg. Het Centraal Meldpunt moet de administraties alle inlichtingen verstrekken waarover het, ter uitvoering van zijn opdrachten, beschikt en die betrekking hebben op de bevoegdheden van de betrokken administratie en kan de betrokken administraties alle documenten en andere gegevens vragen die het nodig heeft voor de uitvoering van zijn opdracht.
Elk jaar maakt het Centraal Meldpunt een activiteitenverslag over het vorige dienstjaar op. Als bijlage bij dit verslag wordt een statistisch overzicht gevoegd van de gemelde ongevallen waarbij producten betrokken zijn, van de klachten en meldingen in verband met de veiligheid en gezondheid van producten en van de meldingen via de Europese waarschuwingssystemen.
Art. IX.14. Ten aanzien van de onderwerpen die onder dit boek en zijn uitvoeringsbesluiten vallen bepaalt de Koning voor een product of een categorie van producten, op de gezamenlijke voordracht van de minister en van de andere ministers die bevoegd zijn voor de veiligheid van dit product of deze categorie van producten :
1° de samenstelling van de vertegenwoordiging van België bij de internationale of supranationale organisaties;
2° de toewijzing van de bevoegdheden en opdrachten bij de voorbereiding van uitvoeringsbesluiten. In dit kader kan de Koning bepalen dat bij de toepassing van de artikelen IX.4 en 5 naast de Commissie voor de Veiligheid van de Consumenten andere adviesorganen, volgens dezelfde procedures, verplicht geraadpleegd worden. ".
 HOOFDSTUK 3.  - Opheffingsbepaling
 Art.    4 . De wet van 9 februari 1994 betreffende de veiligheid van producten en diensten, gewijzigd bij de wetten van 4 april 2001, 18 december 2002, 27 december 2005 en 25 april 2007, wordt opgeheven, met uitzondering van de artikelen 14 tot 19, en de artikelen 20 tot 26.
 HOOFDSTUK 4.  - Bevoegdheidstoewijzing
 Art.    5 . De bestaande wetten en uitvoeringsbesluiten die verwijzen naar de opgeheven bepalingen bedoeld in artikel 4, worden geacht te verwijzen naar de overeenkomstige bepalingen in het Wetboek van economisch recht, zoals ingevoegd bij deze wet.
 Art.    6 . De Koning kan de verwijzingen in bestaande wetten en koninklijke besluiten naar de bij artikel 4 opgeheven bepalingen van de wet van 9 februari 1994 vervangen door verwijzingen naar de ermee overeenstemmende bepalingen in het Wetboek van economisch recht, zoals ingevoegd bij deze wet.
 Art.    7 . De Koning kan de bepalingen van het Wetboek van economisch recht, zoals ingevoegd bij deze wet, coördineren met de bepalingen die daarin uitdrukkelijk of stilzwijgend wijzigingen hebben aangebracht tot het tijdstip van de coördinatie.
Daartoe kan Hij :
1° de volgorde en de nummering van de te coördineren bepalingen veranderen en in het algemeen de teksten naar de vorm wijzigen;
2° de verwijzingen die voorkomen in de te coördineren bepalingen met de nieuwe nummering in overeenstemming brengen;
3° zonder afbreuk te doen aan de beginselen die in de te coördineren bepalingen vervat zijn, de redactie ervan wijzigen om ze onderling te doen overeenstemmen en eenheid in de terminologie te brengen.
 HOOFDSTUK 5.  - Inwerkingtreding
 Art.  8.De Koning bepaalt de datum van inwerkingtreding van deze wet.

 (NOTA : Inwerkingtreding vastgesteld op 12-12-2013 door KB  2013-12-08/01 , art. 4)

Kondigen deze wet af, bevelen dat zij met 's Lands zegel zal worden bekleed en door het Belgisch Staatsblad zal worden bekendgemaakt.
Gegeven te Brussel, 25 april 2013.
ALBERT
Van Koningswege :
De Minister van Economie en Consumenten,
J. VANDE LANOTTE
Met 's Lands zegel gezegeld :
De Minister van Justitie,
Mevr. A. TURTELBOOM


text:
Artikel    1 . Deze wet regelt een aangelegenheid als bedoeld in artikel 78 van de Grondwet.
 Art.  2. In artikel 433decies van het Strafwetboek, ingevoegd bij de wet van 10 augustus 2005 en gewijzigd bij de wet van 26 november 2011, worden de woorden " , zodanig dat de betrokken persoon in feite geen andere echte en aanvaardbare keuze heeft dan zich te laten misbruiken " opgeheven.

Kondigen deze wet af, bevelen dat zij met 's Lands zegel zal worden bekleed en door het Belgisch Staatsblad zal worden bekendgemaakt.
Gegeven te Brussel, 29 april 2013.
ALBERT
Van Koningswege :
De Minister van Justitie,
Mevr. A. TURTELBOOM
Met 's Lands zegel gezegeld :
De Minister van Justitie,
Mevr. A. TURTELBOOM


text:
Artikel    1 . Deze wet regelt een aangelegenheid als bedoeld in artikel 78 van de Grondwet.
 Art.  2. In artikel 376quinquies van het Wetboek van de inkomstenbelastingen 1992, ingevoegd bij wet van 25 april 2007, worden de volgende wijzigingen aangebracht :
1° in § 1 worden de woorden "of wanneer om de toepassing van artikel 376 werd verzocht" ingevoegd tussen de woorden "directeur der belastingen" en de woorden "kan de,";
2° in § 2 worden de woorden "of over de toepassing van artikel 376" telkens ingevoegd na de woorden "wanneer reeds uitspraak werd gedaan over het bezwaar".

Kondigen deze wet af, bevelen dat zij met 's Lands zegel zal worden bekleed en door het Belgisch Staatsblad zal worden bekendgemaakt.
Gegeven te Brussel, 29 april 2013.
ALBERT
Van Koningswege :
De Minister van Financiën,
K. GEENS
Met 's Lands zegel gezegeld :
De Minister van Justitie,
Mevr. A. TURTELBOOM


text:
Artikel    1 . Deze wet regelt een aangelegenheid als bedoeld in artikel 77 van de Grondwet.
 Art.    2 . Het Verdrag betreffende de oprichting van het Functioneel Luchtruimblok " Europe Central " tussen de Bondsrepubliek Duitsland, het Koninkrijk België, de Republiek Frankrijk, het Groothertogdom Luxemburg, het Koninkrijk der Nederlanden en de Zwitserse Bondsstaat, gedaan te Brussel op 2 december 2010, zal volkomen gevolg hebben.

Kondigen deze wet af, bevelen dat zij met 's Lands zegel zal worden bekleed en door het Belgisch Staatsblad zal worden bekendgemaakt.
Gegeven te Brussel, op 29 april 2013.
ALBERT
Van Koningswege :
De Vice-Eerste Minister en Minister van Buitenlandse Zaken,
D. REYNDERS
De Vice-Eerste Minister en Minister van Binnenlandse Zaken,
Mevr. J. MILQUET
De Minister van Landsverdediging,
P. DE CREM
De Staatssecretaris voor Mobiliteit, toegevoegd aan de Minister van Binnenlandse Zaken,
M. WATHELET
Gezien en met 's Lands zegel gezegeld :
De Minister van Justitie,
A. TURTELBOOM
 BIJLAGE.
 Art.  N. Verdrag betreffende de oprichting van het Functioneel Luchtruimblok " Europe Central " tussen de Bondsrepubliek Duitsland, het Koninkrijk België, de Republiek Frankrijk, het Groothertogdom Luxemburg, het Koninkrijk der Nederlanden en de Zwitserse Bondsstaat de Bondsrepubliek Duitsland, het Koninkrijk België, de Republiek Frankrijk, het Groothertogdom Luxemburg, het Koninkrijk der Nederlanden en de Zwitserse Bondsstaat, gedaan te Brussel op 2 december 2010
(Voor het Verdrag, zie CN :  2010-12-02/08 ).