type: legislation

jurisdiction: Belgium

text:
Artikel    1 . 1. De bepalingen van de artikelen 5 en 7 en van de artikelen 10 tot en met 16 van het Verdrag tot bestrijding van wederrechtelijke gedragingen gericht tegen de veiligheid van de zeevaart (hierna te noemen " het Verdrag ") zijn mutatis mutandis ook van toepassing op de strafbare feiten genoemd in artikel 2 van dit Protocol, indien bedoelde strafbare feiten worden gepleegd aan boord van of zijn gericht tegen vaste platforms op het continentale plat.
2. Ingeval dit Protocol niet van toepassing is op grond van het eerste lid, is het niettemin van toepassing indien de dader of de vermoedelijke dader wordt aangetroffen op het grondgebied van een andere Staat-Partij dan de Staat in de binnenwateren of de territoriale zee waarvan het vaste platform zich bevindt.
3. Voor de toepassing van dit Protocol wordt verstaan onder " vast platform " : een kunstmatig eiland, installatie of inrichting die permanent met de zeebodem is verbonden ten behoeve van de exploratie of exploitatie van rijkdommen of voor andere economische doeleinden.
 Art.    2 . 1. Aan een strafbaar feit maakt zich schuldig hij die wederrechtelijk en opzettelijk :
(a) door geweld, bedreiging met geweld of enige andere vorm van vreesaanjaging een vast platform in zijn macht brengt of houdt; of
(b) een daad van geweld begaat tegen een persoon aan boord van een vast platform, indien daardoor de veiligheid van dat platform in gevaar kan worden gebracht; of
(c) een vast platform vernielt of daaraan schade toebrengt waardoor de veiligheid ervan in gevaar kan worden gebracht; of
(d) op een vast platform, op welke wijze dan ook, een voorwerp of substantie plaatst of doet plaatsen waarmee het vaste platform kan worden vernield of de veiligheid ervan in gevaar kan worden gebracht; of
(e) in verband met het plegen of de poging tot het plegen van één van de sub (a) tot en met (d) genoemde strafbare feiten een persoon verwondt of doodt.
2. Aan een strafbaar feit maakt zich eveneens schuldig hij die :
(a) een poging doet een in het eerste lid genoemd strafbaar feit te plegen; of
(b) een dergelijk strafbaar feit uitlokt of anderszins medeplichtige is van een persoon die zulk een strafbaar feit pleegt; of
(c) dreigt één der in het eerste lid sub (b) en (c) genoemde strafbare feiten te plegen, indien door deze dreiging de veiligheid van het vaste platform in gevaar kan worden gebracht, al dan niet gepaard gaand met een voorwaarde zoals voorzien in de nationale wetgeving, teneinde een natuurlijke persoon of een rechtspersoon te dwingen tot het verrichten of het zich onthouden van een handeling.
 Art.    3 . 1. Elke Staat-Partij neemt de maatregelen die nodig zijn om zijn rechtsmacht vast te leggen met betrekking tot de in artikel 2 genoemde strafbare feiten, wanneer het strafbare feit wordt gepleegd :
(a) tegen of aan boord van een vast platform dat is gelegen op het continentale plat van die Staat; of
(b) door een onderdaan van die Staat.
2. Een Staat-Partij kan eveneens zijn rechtsmacht met betrekking tot genoemde strafbare feiten vastleggen, wanneer :
(a) het feit wordt gepleegd door een staatloze die in die Staat zijn gewone verblijfplaats heeft; of
(b) tijdens het plegen van het feit een onderdaan van die Staat wordt vastgehouden, bedreigd, verwond of gedood; of
(c) het feit wordt gepleegd in een poging die Staat te dwingen tot het verrichten of het zich onthouden van een handeling.
3. Elke Staat-Partij die de in het tweede lid bedoelde rechtsmacht heeft vastgelegd, stelt de Secretaris-Generaal van de Internationale Maritieme Organisatie (hierna te noemen " de Secretaris-Generaal ") daarvan in kennis. Indien een Staat-Partij daarna deze wetgeving intrekt, stelt hij de Secretaris-Generaal daarvan in kennis.
4. Elke Staat-Partij neemt de maatregelen die nodig zijn om zijn rechtsmacht vast te leggen met betrekking tot de in artikel 2 genoemde strafbare feiten ingeval de vermoedelijke dader zich op zijn grondgebied bevindt en hij deze niet uitlevert aan een Staat-Partij die zijn rechtsmacht heeft vastgelegd in overeenstemming met het eerste en het tweede lid van dit artikel.
5. Dit Protocol sluit geen enkele krachtens de nationale wetgeving uitgeoefende rechtsmacht in strafrechtelijke aangelegenheden uit.
 Art.    4 . De regelen van internationaal recht met betrekking tot vaste platforms gelegen op het continentale plat worden op generlei wijze door dit Protocol aangetast.
 Art.    5 . 1. Dit Protocol staat voor ondertekening open te Rome op 10 maart 1988 en op de zetel van de Internationale Maritieme Organisatie (hierna te noemen " de Organisatie ") van 14 maart 1988 tot 9 maart 1989 door alle Staten die het Verdrag hebben ondertekend. Daarna blijft het openstaan voor toetreding.
2. Staten kunnen van hun instemming door dit Protocol te worden gebonden doen blijken door middel van :
(a) ondertekening zonder voorbehoud van bekrachtiging, aanvaarding of goedkeuring; of
(b) ondertekening onder voorbehoud van bekrachtiging, aanvaarding of goedkeuring, gevolgd door bekrachtiging, aanvaarding of goedkeuring; of
(c) toetreding.
3. Bekrachtiging, aanvaarding, goedkeuring of toetreding geschiedt door middel van nederlegging van een daartoe strekkende akte bij de Secretaris-Generaal.
4. Slechts een Staat die het Verdrag zonder voorbehoud van bekrachtiging, aanvaarding of goedkeuring heeft ondertekend, of het heeft bekrachtigd, aanvaard of goedgekeurd, dan wel daartoe is toegetreden, kan Partij bij dit Protocol worden.
 Art.    6 . 1. Dit Protocol treedt in werking negentig dagen na de datum waarop drie Staten het hebben ondertekend zonder voorbehoud van bekrachtiging, aanvaarding of goedkeuring, of een akte van bekrachtiging, aanvaarding, goedkeuring of toetreding hebben neergelegd. Dit Protocol treedt evenwel niet in werking voordat het Verdrag in werking is getreden.
2. Voor een Staat die een akte van bekrachtiging, aanvaarding, goedkeuring of toetreding met betrekking tot dit Protocol heeft neergelegd nadat aan de voorwaarden voor inwerkingtreding is voldaan, treedt de bekrachtiging, aanvaarding, goedkeuring of toetreding in werking negentig dagen na de datum van nederlegging.
 Art.    7 . 1. Dit Protocol kan door elke Staat-Partij te allen tijde worden opgezegd na het verstrijken van een jaar na de datum waarop het Protocol voor die Staat in werking is getreden.
2. Opzegging geschiedt door middel van nederlegging van een akte van opzegging bij de Secretaris-Generaal.
3. Een opzegging wordt van kracht één jaar, of zoveel later als aangegeven in de akte van opzegging, na de ontvangst van de akte van opzegging door de Secretaris-Generaal.
4. Opzegging van het Verdrag door een Staat-Partij wordt beschouwd als opzegging van het Protocol door die Partij.
 Art.    8 . 1. Door de Organisatie kan een conferentie worden belegd met het oog op herziening of wijziging van dit Protocol.
2. Op verzoek van een derde der Staten-Partijen, of van vijf Staten-Partijen, naargelang van welk aantal het grootst is, belegt de Secretaris-Generaal een conferentie van de Staten-Partijen bij dit Protocol ter herziening of wijziging van dit Protocol.
3. Een akte van bekrachtiging, aanvaarding, goedkeuring of toetreding die is neergelegd na de datum van inwerkingtreding van een wijziging van dit Protocol wordt geacht van toepassing te zijn op het gewijzigde Protocol.
 Art.    9 . 1. Dit Protocol wordt neergelegd bij de Secretaris-Generaal.
2. De Secretaris-Generaal :
(a) doet alle Staten die dit Protocol hebben ondertekend of hiertoe zijn toegetreden en alle leden van de Organisatie mededeling van :
(i) elke nieuwe ondertekening of nederlegging van een akte van bekrachtiging, aanvaarding, goedkeuring of toetreding, alsook de datum daarvan;
(ii) de datum van inwerkingtreding van dit Protocol;
(iii) de nederlegging van een akte van opzegging van dit Protocol, alsook de datum waarop deze werd ontvangen en de datum waarop de opzegging van kracht wordt;
(iv) de ontvangst van elke verklaring of kennisgeving uit hoofde van dit Protocol, of uit hoofde van het Verdrag met betrekking tot dit Protocol;
(b) doet alle Staten die dit Protocol hebben ondertekend of ertoe zijn toegetreden voor eensluidend gewaarmerkte afschriften van dit Protocol toekomen.
3. Terstond na inwerkingtreding van dit Protocol zendt de Depositaris een voor eensluidend gewaarmerkt afschrift hiervan aan de Secretaris-Generaal van de Verenigde Naties ter registratie en publicatie overeenkomstig artikel 102 van het Handvest van de Verenigde Naties.
 Art.    10 . Dit Protocol is opgesteld in één oorspronkelijk exemplaar in de Arabische, de Chinese, de Engelse, de Franse, de Russische en de Spaanse taal, zijnde elke tekst gelijkelijk authentiek.
 BIJLAGE.
 Art.  N. Lijst der Staten.
 Staten Type instemming Datum instemming Datum interne
 inwerkingtreding - - - - AFGHANISTAN Toetreding 23/09/2003 22/12/2003 ALBANIE Toetreding 19/07/2002 17/09/2002 ARGENTINIE Bekrachtiging 17/08/1993 15/11/1993 AUSTRALIE Toetreding 19/02/1993 20/05/1993 AZERBEIDZJAN Toetreding 26/01/2004 25/04/2004 BARBADOS Toetreding 06/05/1994 04/08/1994 BELARUS Toetreding 04/12/2002 04/03/2003 BELGIE Bekrachtiging 11/04/2005 10/07/2005 BOLIVIE Toetreding 13/02/2002 14/05/2002 BOSNIE EN HERZEGOVINA Toetreding 28/07/2003 26/10/2003 BOTSWANA Toetreding 14/09/2000 13/12/2000 BRUNEI DARUSSALAM Bekrachtiging 04/12/2003 03/03/2004 BULGARIJE Bekrachtiging 08/07/1999 06/10/1999 BURKINA FASO Toetreding 15/01/2004 14/04/2004 CANADA Bekrachtiging 18/06/1993 16/09/1993 CHILI Bekrachtiging 22/04/1994 21/07/1994 CHINA Bekrachtiging 20/08/1991 01/03/1992 COSTA RICA Bekrachtiging 25/03/2003 23/06/2003 CUBA Toetreding 20/11/2001 18/02/2002 CYPRUS Toetreding 02/02/2000 02/05/2000 DENEMARKEN Bekrachtiging 25/08/1995 23/11/1995 DJIBOUTI Toetreding 09/06/2004 07/09/2004 DOMINICA Toetreding 31/08/2001 29/11/2001 DUITSLAND Toetreding 06/11/1990 01/03/1992 ECUADOR Toetreding 10/03/2003 08/06/2003 EGYPTE Bekrachtiging 08/01/1993 08/04/1993 EL SALVADOR Toetreding 07/12/2000 07/03/2001 EQUATORIAAL GUINEA Toetreding 14/01/2004 13/04/2004 ESTLAND Toetreding 15/02/2002 16/05/2002 FILIPIJNEN Bekrachtiging 06/01/2004 05/04/2004 FINLAND Bekrachtiging 12/11/1998 10/02/1999 FRANKRIJK Goedkeuring 02/12/1991 01/03/1992 GHANA Toetreding 01/11/2002 30/01/2003 GRENADA Toetreding 09/01/2002 09/04/2002 GRIEKENLAND Bekrachtiging 11/06/1993 09/09/1993 VERENIGD KONINKRIJK Bekrachtiging 03/05/1991 01/03/1992 GUINEE Toetreding 01/02/2005 02/05/2005 GUYANA Toetreding 02/01/2003 02/04/2003 HONGARIJE Bekrachtiging 09/11/1989 01/03/1992 IERLAND Toetreding 10/09/2004 09/12/2004 IJSLAND Toetreding 28/05/2002 26/08/2002 INDIA Toetreding 15/10/1999 13/01/2000 ITALIE Bekrachtiging 26/01/1990 01/03/1992 JAPAN Toetreding 24/04/1998 23/07/1998 JEMEN Toetreding 30/06/2000 28/09/2000 JORDANIE Bekrachtiging 02/07/2004 30/09/2004 KAAPVERDISCHE (EILANDEN) Toetreding 03/01/2003 03/04/2003 KAZACHSTAN Toetreding 24/11/2003 22/02/2004 KENIA Toetreding 21/01/2002 21/04/2002 KOEWEIT Toetreding 30/06/2003 28/09/2003 KOREA (REP.) Toetreding 14/05/2003 12/08/2003 LETLAND Toetreding 04/12/2002 04/03/2003 LIBANON Toetreding 16/12/1994 16/03/1995 LIBERIA Bekrachtiging 05/10/1995 03/01/1996 LIBIE Toetreding 08/08/2002 06/11/2002 LICHTENSTEIN Toetreding 08/11/2002 06/02/2003 LITOUWEN Toetreding 30/01/2003 30/04/2003 MALI Toetreding 29/04/2002 28/07/2002 MALTA Toetreding 20/11/2001 18/02/2002 MAROKKO Bekrachtiging 08/01/2002 08/04/2002 MARSHALL (EIL.) Toetreding 29/11/1994 27/02/1995 MAURITIUS Toetreding 03/08/2004 01/11/2004 MEXICO Toetreding 13/05/1994 11/08/1994 MONACO Toetreding 25/01/2002 25/04/2002 MOZAMBIQUE Toetreding 08/01/2003 08/04/2003 MYANMAR Toetreding 19/09/2003 18/12/2003 NEDERLAND Aanvaarding 05/03/1992 03/06/1992 NIEUW-ZEELAND Bekrachtiging 10/06/1999 08/09/1999 NIGERIA Bekrachtiging 24/02/2004 24/05/2004 NOORWEGEN Bekrachtiging 18/04/1991 01/03/1992 OEKRAINE Bekrachtiging 21/04/1994 20/07/1994 OMAN Toetreding 24/09/1990 01/03/1992 OOSTENRIJK Bekrachtiging 28/12/1989 01/03/1992 PAKISTAN Toetreding 20/09/2000 19/12/2000 PALAU Toetreding 04/12/2001 04/03/2002 PANAMA Toetreding 03/07/2002 01/10/2002 PARAGUAY Toetreding 12/11/2004 10/02/2005 PERU Toetreding 19/07/2001 17/10/2001 POLEN Bekrachtiging 25/06/1991 01/03/1992 PORTUGAL Toetreding 05/01/1996 04/04/1996 QATAR Toetreding 18/09/2003 17/12/2003 ROEMENIE Toetreding 02/06/1993 31/08/1993 RUSSISCHE FEDERATIE Bekrachtiging 04/05/2001 02/08/2001 SAINT VINCENT EN GRENADE Toetreding 09/10/2001 07/01/2002 SENEGAL Toetreding 09/08/2004 07/11/2004 SERVIE-MONTENEGRO Toetreding 10/05/2004 08/08/2004 SEYCHELLEN Bekrachtiging 24/01/1989 01/03/1992 SLOVAKIJE Toetreding 08/12/2000 08/03/2001 SLOVENIE Toetreding 18/07/2003 16/10/2003 SPANJE Bekrachtiging 07/07/1989 01/03/1992 ST. LUCIA Toetreding 20/05/2004 18/08/2004 SUDAN Toetreding 22/05/2000 20/08/2000 SWAZILAND Toetreding 17/04/2003 16/07/2003 SYRIE Toetreding 24/03/2003 22/06/2003 TOGO Toetreding 10/03/2003 08/06/2003 TONGA Toetreding 06/12/2002 06/03/2003 TRINIDAD EN TOBAGO Toetreding 27/07/1989 01/03/1992 TSJECHISCHE (REP.) Toetreding 10/02/2004 10/03/2005 TUNESIE Toetreding 06/03/1998 04/06/1998 TURKIJE Bekrachtiging 06/03/1998 04/06/1998 TURKMENISTAN Toetreding 08/06/1999 06/09/1999 URUGUAY Toetreding 10/08/2001 08/11/2001 UZBEKISTAN Toetreding 25/09/2000 24/12/2000 VANUATU Toetreding 18/02/1999 19/05/1999 VERENIGDE STATEN Bekrachtiging 06/12/1994 06/03/1995 VIETNAM Toetreding 12/07/2002 10/10/2002 ZWEDEN Bekrachtiging 13/09/1990 01/03/1992 ZWITSERLAND Bekrachtiging 12/03/1993 10/06/1993


text:
Artikel    1 . Toepassingsgebied.
1. De overeenkomstsluitende Staten verlenen elkander, in overeenstemming met de bepalingen van deze Overeenkomst, rechtshulp bij alles wat betrekking heeft op de opsporing, de vervolging en de bestraffing van misdrijven.
2. De rechtshulp heeft meer bepaald betrekking op :
a) de lokalisatie of identificatie van personen;
b) de mededeling van stukken;
c) de mededeling van gegevens en de overlegging van voorwerpen, daaronder begrepen dossiers, stukken en bewijsmateriaal;
d) het verhoor van getuigen en de overlegging van stukken;
e) de uitvoering van verzoeken tot huiszoeking en inbeslagneming;
f) de overbrenging van in hechtenis genomen personen met het oog op hun verhoor als getuige of tot andere doeleinden;
g) de lokalisatie, de opsporing, het immobiliseren, de inbeslagneming en de verbeurdverklaring van wederrechtelijk verkregen winsten; en
h) de teruggave van hun goederen aan de slachtoffers van een misdrijf.
3. Tenzij deze Overeenkomst het anders bepaalt wordt de rechtshulp verleend voor elk misdrijf dat door de wetten van de verzoekende Staat wordt bestraft.
4. Deze Overeenkomst beoogt enkel de rechtshulp tussen de overeenkomstsluitende Staten. Ze kent geen enkel nieuw recht toe aan de particuliere personen wat het bekomen, het achterhouden en het uitsluiten van bewijzen betreft; ze biedt hen evenmin de mogelijkheid zich tegen de uitvoering van een verzoek te verzetten.
 Art.    2 . Lokalisatie of identificatie van personen.
De aangezochte Staat doet al het mogelijke om de in het verzoek vermelde personen te lokaliseren of te identificeren.
 Art.    3 . Mededeling van stukken.
1. De aangezochte Staat zorgt voor de mededeling van elke gerechtelijke akte of stuk hiertoe door de verzoekende Staat toegezonden.
2. Elk verzoek tot mededeling van een stuk, waarin om de verschijning van een persoon voor een overheid in de verzoekende Staat wordt verzocht, wordt verzonden binnen een redelijke termijn voor de datum vastgelegd voor de verschijning.
3. De aangezochte Staat zendt als bewijs van de mededeling een ontvangstbewijs terug, ondertekend en gedagtekend door de geadresseerde, ofwel een verklaring ondertekend door de ambtenaar die de mededeling heeft gedaan, die de vorm en de datum van de mededeling vermeldt.
 Art.    4 . Verschijning van getuigen en deskundigen in de verzoekende Staat.
1. Indien de verzoekende Staat oordeelt dat de verschijning in persoon van een getuige of van een deskundige voor zijn rechterlijke overheden in het bijzonder nodig is, kan hij hiervan melding maken in het verzoek en de aangezochte Staat verzoekt deze getuige of deskundige om te verschijnen. De aangezochte Staat laat onmiddellijk het antwoord van de getuige of van de deskundige weten aan de verzoekende Staat.
2. De getuige of de deskundige ontvangt, vanwege de verzoekende Staat, op passende wijze, terugbetaling van de reis- en verblijfkosten die werden gemaakt om aan het verzoek te voldoen. Indien de getuige of de deskundige hierom verzoekt kan de verzoekende Staat hem een voorschot betalen op de reis- en verblijfkosten; dit voorschot kan hem worden betaald door de Ambassade van deze Staat in de aangezochte Staat.
3. De getuige of deskundige die een dagvaarding om te verschijnen, waarvan de mededeling werd gevraagd, niet is nagekomen, kan aan geen enkele straf of dwangmaatregel worden onderworpen in de aangezochte Staat, zelfs niet wanneer deze dagvaarding een verplichting om te verschijnen bevat.
 Art.    5 . Mededeling van inlichtingen en overlegging van voorwerpen, in het bezit van overheidsbesturen of -instellingen.
Op verzoek en tot doeleinden van deze Overeenkomst :
a) verstrekt de aangezochte Staat elke inlichting en alle voorwerpen, daaronder begrepen de stukken of dossiers, in het bezit van een overheidsbestuur of -instelling en die voor het publiek toegankelijk zijn;
b) kan de aangezochte Staat elke inlichting en alle voorwerpen verstrekken, daaronder begrepen de stukken of dossiers, in het bezit van een overheidsbestuur of -instelling en die niet voor het publiek toegankelijk zijn, in dezelfde mate en onder dezelfde voorwaarden als diegene die van toepassing zijn op zijn eigen rechterlijke overheden of overheden die belast zijn met de toepassing van de wet. De aangezochte Staat kan het verzoek geheel of gedeeltelijk afwijzen zonder dat ze deze beslissing met redenen moet omkleden.
 Art.    6 . Het horen van getuigen en de overlegging van stukken in de aangezochte Staat.
1. Iedere persoon van wie bewijsmateriaal wordt verlangd wordt, indien nodig, gedagvaard om te verschijnen teneinde te getuigen of voorwerpen over te leggen, daaronder begrepen stukken, dossiers of bewijsmateriaal, in dezelfde mate als in geval van een aan de gang zijnd onderzoek of een lopende procedure in de aangezochte Staat.
Rechten tot verschoning van het afleggen van getuigenissen krachtens de wetten van de verzoekende Staat worden niet in aanmerking genomen bij de uitvoering van verzoeken op grond van dit artikel; niettemin, indien deze worden ingeroepen, wordt er melding van gemaakt in het proces-verbaal.
2. De aangezochte Staat vermeldt op verzoek datum en plaats van het getuigenverhoor.
3. De aangezochte Staat stemt, bij de uitvoering van een verzoek, in met de aanwezigheid van de beschuldigde, de raadsman van de beschuldigde en van iedere andere in het verzoek vermelde belanghebbende.
4. De overheid die het verzoek uitvoert geeft iedere persoon wiens aanwezigheid is toegestaan de mogelijkheid om vragen te laten stellen aan de persoon wiens getuigenis gevraagd is. De vragen worden gesteld volgens de procedure die van toepassing is in de aangezochte Staat.
 Art.    7 . Uitvoering van verzoeken tot huiszoeking en inbeslagneming.
1. De aangezochte Staat geeft, voor zover zijn wetgeving zulks toelaat, gevolg aan een verzoek tot huiszoeking of tot inbeslagneming, alsmede tot overdracht aan de verzoekende Staat van alle voorwerpen, daaronder begrepen stukken, dossiers en bewijsmateriaal, op voorwaarde dat het verzoek gegevens bevat die een dergelijke handeling rechtvaardigen ten aanzien van de wetten van de aangezochte Staat. De huiszoeking en de inbeslagneming worden uitgevoerd overeenkomstig de wet van de aangezochte Staat.
2. De aangezochte Staat kan de overdracht van voorwerpen afhankelijk stellen van de voorwaarde dat de verzoekende Staat voldoende waarborgen geeft dat ze zo spoedig mogelijk zullen worden teruggegeven aan de aangezochte Staat. Wanneer een dergelijke voorwaarde niet werd uitgedrukt bestaat er geen enkele verplichting om de voorwerpen aan de aangezochte Staat terug te geven. De aangezochte Staat kan de overdracht van voorwerpen ook verdagen indien ze in deze Staat als bewijs moeten dienen.
3. De rechten van derden op deze voorwerpen worden behoorlijk gevrijwaard.
 Art.    8 . Procedures betreffende de toelaatbaarheid van het bewijs.
1. De verzoekende Staat kan vragen dat de aangezochte Staat bijzondere procedures volgt bij de uitvoering van een verzoek bepaald in de artikelen 5, 6 of 7, teneinde de toelaatbaarheid van de overgelegde of in beslag genomen voorwerpen te verzekeren; de aangezochte Staat volgt deze procedures op voorwaarde dat ze niet verboden zijn door zijn recht.
2. De in België in beslag genomen goederen worden onder de bewaring geplaatst van de griffie van de rechtbank nadat er vooraf een inventaris van werd opgemaakt. Deze voorwerpen worden door de griffie ter beschikking gehouden van de autoriteiten van de Verenigde Staten van Amerika. Deze griffie levert op verzoek, tegelijkertijd met de overgelegde voorwerpen, attesten af die in overeenstemming zijn met het formulier dat bij deze Overeenkomst in bijlage is gevoegd. Deze attesten worden opgemaakt door iedere persoon die het voorwerp in zijn bezit heeft gehad vanaf het ogenblik van de inbeslagneming.
Deze attesten worden in de Verenigde Staten van Amerika aanvaard als bewijs van de erin vermelde feiten; er wordt geen enkel ander attest vereist.
3. Indien de omstandigheden dit vereisen plegen de Centrale Overheden met elkaar overleg aangaande de modaliteiten voor de te volgen bijzondere procedures.
 Art.    9 . Overbrenging naar de verzoekende Staat van personen die in de aangezochte Staat in hechtenis verkeren.
1. Iedere persoon die in de aangezochte Staat in hechtenis verkeert en waarvan de aanwezigheid in de verzoekende Staat noodzakelijk is voor de rechtshulp waarin deze Overeenkomst voorziet, wordt naar de verzoekende Staat overgebracht op voorwaarde dat deze persoon daarmee instemt en dat de aangezochte Staat geen redenen heeft om deze overbrenging te weigeren.
2. De aangezochte Staat kan de uitvoering van het verzoek uitstellen zolang de aanwezigheid van deze persoon noodzakelijk is, in deze Staat voor een onderzoek of een procedure.
3. De verzoekende Staat heeft de bevoegdheid en is verplicht de persoon in hechtenis te houden, tenzij de aangezochte Staat zijn invrijheidstelling heeft bevolen.
4. Zodra de omstandigheden het toestaan, tenzij anders werd overeengekomen, levert de verzoekende Staat elke persoon die niet krachtens § 3 in vrijheid werd gesteld terug over aan de bewaring van de aangezochte Staat.
De verzoekende Staat kan niet weigeren een overgebrachte persoon terug te zenden om reden dat deze persoon een onderdaan van die Staat is.
 Art.    10 . Overbrenging naar de aangezochte Staat van personen die in de verzoekende Staat in hechtenis verkeren.
1. De verzoekende Staat kan vragen, met het oog op de rechtshulp waarin deze Overeenkomst voorziet, dat een persoon die hij in hechtenis houdt, wordt overgebracht naar de aangezochte Staat op voorwaarde dat deze persoon daarmee instemt en dat de aangezochte Staat geen redenen heeft om deze overbrenging te weigeren.
2. De aangezochte Staat heeft de bevoegdheid en is verplicht deze persoon in hechtenis te houden tenzij de verzoekende Staat zijn invrijheidstelling heeft bevolen.
3. Zodra de omstandigheden het toestaan, tenzij anders werd overeengekomen, levert de aangezochte Staat elke persoon die niet krachtens § 2 in vrijheid werd gesteld terug over aan de bewaring van de verzoekende Staat. De aangezochte Staat kan niet weigeren de overgebrachte persoon terug te zenden om reden dat deze persoon een onderdaan van die Staat is.
 Art.    11 . Toepassing van de artikelen 9 en 10.
1. In geval van toepassing van de artikelen 9 en 10 :
a) de hechtenis ondergaan in de Staat naar dewelke de persoon werd overgebracht wordt afgetrokken van de duur van de vrijheidsbeneming die in de andere Staat nog moet worden ondergaan;
b) de overgebrachte persoon kan in de Staat naar dewelke hij werd overgebracht niet worden vervolgd, in hechtenis gehouden, of aan enige andere vrijheidsbeperking worden onderworpen voor feiten of veroordelingen welke voorafgingen aan zijn overbrenging;
c) de in letter b) van dit artikel bedoelde immuniteit neemt een einde wanneer de overgebrachte persoon :
(i) hoewel hij gedurende vijftien opeenvolgende dagen de mogelijkheid had de Staat naar dewelke hij werd overgebracht te verlaten, daar gebleven is; of
(ii) na deze Staat te hebben verlaten, er is teruggekeerd.
2. In geval van vlucht van de overgebrachte persoon neemt de Staat naar dewelke deze persoon werd overgebracht alle maatregelen die tot zijn aanhouding kunnen leiden.
3. Elke persoon die krachtens de artikelen 9 of 10 is overgebracht wordt teruggebracht zonder dat de uitleveringsprocedure moet worden aangewend.
 Art.    12 . Wederrechtelijk verkregen winsten en restitutie aan de slachtoffers.
1. Iedere overeenkomstsluitende Staat verbindt zich ertoe, voor zover zijn intern recht toepasselijk op het ogenblik van het verzoek zulks toestaat, de hulp toe te kennen waardoor het mogelijk is :
a) over te gaan tot de lokalisatie, de opsporing, het immobiliseren, de inbeslagneming en de verbeurdverklaring van op wederrechtelijke wijze bekomen winsten; en
b) te zorgen voor de teruggave van hun goederen aan slachtoffers van een misdrijf.
2. De Centrale Overheid van een overeenkomstsluitende Staat die redenen heeft om aan te nemen dat de andere Staat op wederrechtelijke wijze bekomen winsten kunnen worden ontdekt, brengt de Centrale Overheid van deze Staat hiervan op de hoogte. Deze laatste oordeelt welk gevolg er aan deze informatie dient gegeven te worden en laat zo spoedig mogelijk weten welke maatregelen werden getroffen.
 Art.    13 . Beperkingen van de rechtshulp.
1. De Centrale Overheid van de aangezochte Staat kan weigeren gevolg te geven aan een verzoek in de mate waarin :
a) de uitvoering van het verzoek een aantasting zou zijn van de soevereiniteit, de veiligheid of andere wezenlijke algemene belangen van de aangezochte Staat;
b) het verzoek betrekking heeft op een overtreding van de militaire wetten die geen misdrijf naar de gewone strafwet is; of
c) het verzoek niet in overeenstemming is met de bepalingen van deze Overeenkomst.
2. De Centrale Overheid van de aangezochte Staat kan eveneens weigeren gevolg te geven aan een verzoek indien deze betrekking heeft op een politiek misdrijf.
Deze paragraaf is niet van toepassing op de misdrijven voor dewelke de overeenkomstsluitende Staten de mogelijkheid hebben ze niet als politiek te beschouwen naar luid van elk ander verdrag of elke andere Overeenkomst waarbij ze partij zijn.
3. Indien, in overeenstemming met dit artikel, een beslissing tot weigering wordt overwogen, plegen de Centrale Overheden voorafgaand overleg om te bepalen onder welke voorwaarden de rechtshulp eventueel kan worden toegekend. Indien de verzoekende Staat de hulp onder deze voorwaarden aanvaardt verbindt hij zich ertoe deze te eerbiedigen.
4. De Centrale Overheid van de aangezochte Staat kan de uitvoering van een verzoek uitstellen of er slechts gevolg aan geven onder bepaalde voorwaarden indien de uitvoering een aan de gang zijnd onderzoek of een lopende wettelijke procedure in die Staat kan belemmeren.
5. De Centrale Overheid van de aangezochte Staat licht de Centrale Overheid van de verzoekende Staat zo spoedig mogelijk in over de reden van de weigering of van het uitstel van de uitvoering van het verzoek.
 Art.    14 . Bescherming van de vertrouwelijke aard.
De aangezochte Staat stelt alles in het werk, indien de verzoekende Staat dit wenst, om de vertrouwelijke aard van een verzoek en van de inhoud ervan te vrijwaren.
Indien er geen gevolg kan worden gegeven aan het verzoek zonder aantasting van het gevraagde vertrouwelijk karakter, dan brengt de Centrale Overheid van de aangezochte Staat dit ter kennis van de Centrale Overheid van de verzoekende Staat die dient te beslissen of het verzoek niettemin mag worden uitgevoerd.
 Art.    15 . Inhoud van de verzoeken.
1. Een verzoek om rechtshulp vermeldt :
a) de naam van de overheid die het onderzoek of de procedure waarop het verzoek betrekking heeft, leidt;
b) het onderwerp en de aard van het onderzoek of van de procedure;
c) een beschrijving van de gewenste gegevens of van het gezochte voorwerp of van de te verrichten tussenkomst; en
d) het doel waartoe de gegevens, het voorwerp of de tussenkomst worden gevraagd.
2. Voor zover noodzakelijk, en in de mate van het mogelijke, houdt het verzoek in :
a) de beschikbare gegevens betreffende de identiteit en de lokalisatie van een op te sporen persoon;
b) de identiteit en de lokalisatie van de persoon voor wie een stuk bestemd is, zijn betrokkenheid bij de procedure en de wijze waarop de mededeling moet geschieden;
c) de identiteit en de lokalisatie van personen van wie bewijsmateriaal wordt verlangd;
d) een beschrijving van de wijze waarop een getuigenis dient te worden afgenomen en opgetekend;
e) een lijst van de te beantwoorden vragen;
f) een nauwkeurige beschrijving van de plaats waar de huiszoeking moet worden verricht en van de voorwerpen die in beslag moeten worden genomen;
g) een beschrijving van iedere bijzondere procedure die moet worden gevolgd bij de uitvoering van het verzoek; en
h) gegevens betreffende de vergoedingen waarop de getuige of de deskundige, die in de verzoekende Staat moeten verschijnen, recht zouden kunnen hebben.
 Art.    16 . Uitvoering van het verzoek en terugzending van de voorwerpen.
1. De Centrale Overheid van de aangezochte Staat geeft zo spoedig mogelijk gevolg aan het verzoek of verzendt het, indien nodig, voor uitvoering aan de bevoegde overheid die, in de mate van het mogelijke, het verzoek uitvoert.
De rechterlijke overheden van de aangezochte Staat zijn bevoegd voor het uitreiken van dagvaardingen om te verschijnen, van huiszoekingsbevelen of van andere beschikkingen die nodig zijn voor de uitvoering van het verzoek.
2. De verzoeken worden uitgevoerd in overeenstemming met het intern recht en de interne procedures van de aangezochte Staat, tenzij deze Overeenkomst er anders over beschikt. De in het verzoek aangegeven procedures worden nageleefd, zelfs indien zij in de aangezochte Staat ongebruikelijk zijn, voor zover zij niet uitdrukkelijk verboden zijn door de wetten van die Staat.
3. De aangezochte Staat kan afschriften van de stukken verstrekken, daaronder begrepen documenten, dossiers en bewijsmateriaal, verkregen ter uitvoering van het verzoek. De aangezochte Staat verstrekt, op verzoek van de verzoekende Staat, in de mate van het mogelijke de originelen.
4. De verzoekende Staat zendt, onverminderd de bepalingen van artikel 7, alle voorwerpen die verstrekt werden voor de uitvoering van het verzoek tot rechtshulp zo snel mogelijk terug, tenzij de aangezochte Staat er afstand van doet.
 Art.    17 . Centrale Overheden.
1. Alle verzoeken om rechtshulp worden ingediend en uitgevoerd door tussenkomst van een Centrale Overheid voor elk van de overeenkomstsluitende Staten. Deze Centrale Overheden onderhouden rechtstreeks contact met elkaar met het oog op de toepassing van de bepalingen van deze Overeenkomst.
2. In deze Overeenkomst wordt verstaan onder Centrale Overheid :
a) voor het Koninkrijk België, de Minister van Justitie, zijn vertegenwoordiger of zijn gemachtigde;
b) voor de Verenigde Staten van Amerika, de Attorney General of de door hem aangewezen vertegenwoordigers.
 Art.    18 . Kosten en vertalingen.
1. De aangezochte Staat verleent hulp aan de verzoekende Staat zonder financiële tussenkomst van deze Staat, met uitzondering van de erelonen van particuliere deskundigen indien het verzoek toestaat op deze deskundigen een beroep te doen.
2. De verzoekende Staat draagt alle kosten met betrekking tot de overbrenging, op grond van de artikelen 9 en 10, van een persoon in hechtenis.
3. Indien in de loop van de uitvoering van het verzoek duidelijk blijkt dat uitzonderlijke kosten moeten gemaakt worden om er gevolg aan te geven, dan plegen de Centrale Overheden overleg met elkaar wat de modaliteiten en voorwaarden betreft volgens dewelke de uitvoering van het verzoek kan worden verdergezet.
4. De door deze Overeenkomst bedoelde verzoeken worden opgesteld in de Engelse taal en in de Franse of de Nederlandse taal; de begeleidende brieven uitgaande van een Centrale Overheid hoeven echter niet te worden vertaald.
Indien nodig worden de bij deze verzoeken gevoegde stukken vertaald door de verzoekende Staat.
De verzoekende Staat is belast met de vertaling van de stukken die verstrekt worden ter uitvoering van de verzoeken.
 Art.    19 . Andere overeenkomsten en intern recht.
De uit deze Overeenkomst voortvloeiende rechtshulp en procedures vormen geen belemmering voor de rechtshulp en procedures waarin voorzien is door andere internationale overeenkomsten of akkoorden, alsmede door het intern recht en de interne praktijk van de overeenkomstsluitende Staten.
 Art.    20 . Inwerkingtreding en opzegging.
1. Deze Overeenkomst dient te worden bekrachtigd. De uitwisseling van de bekrachtigingsoorkonden vindt zo spoedig mogelijk plaats te Brussel.
2. Deze Overeenkomst treedt in werking de eerste dag van de tweede maand volgend op de datum van de uitwisseling van de bekrachtigingsoorkonden.
3. Deze Overeenkomst is van toepassing op misdrijven, begaan zowel voor als na zijn inwerkingtreding.
4. Iedere overeenkomstsluitende Staat kan deze Overeenkomst opzeggen door middel van een schriftelijke kennisgeving aan de andere overeenkomstsluitende Staat. De opzegging wordt effectief zes maanden na de datum van de kennisgeving.
Ten blijke waarvan, de ondergetekenden, daartoe behoorlijk gemachtigd, deze Overeenkomst hebben ondertekend.
Gedaan te Washington, op achtentwintig januari 1988, in twee exemplaren, ieder in de Engelse, de Franse en de Nederlandse taal, de drie teksten zijnde gelijkelijk authentiek.
 BIJLAGE.
 Art.  N. Bijlage. FORMULIER.
(Formulier niet opgenomen om technische redenen. Zie B.St. 08-12-1999, p. 45441).


text:
Artikel    1 . Het Protocol vult het Verdrag tot bestrijding van wederrechtelijke gedragingen gericht tegen de veiligheid van de burgerluchtvaart, gedaan te Montreal op 23 september 1971 (hierna te noemen : " het Verdrag "), aan en, tussen de Partijen bij het Protocol, worden het Verdrag en het Protocol samen als één enkele akte gelezen en geïnterpreteerd.
 Art.    2 . 1. Aan artikel 1 van het Verdrag wordt het volgende, nieuwe lid 1bis toegevoegd :
" 1bis. Aan een strafbaar feit maakt zich schuldig hij die wederrechtelijk en opzettelijk, met gebruikmaking van welk voorwerp, welke substantie of welk wapen dan ook :
a) een daad van geweld begaat tegen een persoon op een luchthaven voor de internaitonale burgerluchtvaart, die ernstig letsel of de dood veroorzaakt of kan veroorzaken; of
b) de voorzieningen van een luchthaven voor de internationale burgerluchtvaart of aldaar geplaatste luchtvaartuigen die niet in bedrijf zijn, vernielt of daaraan ernstige schade toebrengt of de diensten van de luchthaven verstoort,
indien een zodanige daad de veiligheid op die luchthaven in gevaar brengt of kan brengen. "
2. In het tweede lid, letter a, van artikel 1 van het Verdrag worden de volgende woorden ingevoegd na de woorden " eerste lid " :
" of eerste lid bis ".
 Art.    3 . Aan artikel 5 van het Verdrag wordt het volgende tweede lid bis toegevoegd :
" 2bis. Elke Verdragsluitende Staat neemt eveneens de maatregelen die nodig zijn om zijn bevoegdheid tot kennisneming vast te leggen van de strafbare feiten genoemd in artikel 1, eerste lid bis en in artikel 1, tweede lid, voor zover dat lid op deze strafbare feiten betrekking heeft, in het geval waarin de vermoedelijke dader zich op zijn grondgebied bevindt en deze Staat hem niet ingevolge artikel 8 uitlevert aan de Staat genoemd in het eerste lid, letter (a), van dit artikel. "
 Art.    4 . Dit Protocol wordt op 24 februari 1988 te Montreal opengesteld voor ondertekening door Staten die deelnemen aan de van 9 tot 24 februari 1988 te Montreal gehouden Internationale Conferentie inzake het luchtrecht. Na 1 maart 1988 staat het Protocol open voor ondertekening voor alle Staten te Londen, Moskou, Washington en Montreal tot zijn inwerkingtreding overeenkomstig artikel VI.
 Art.    5 . 1. Dit Protocol dient te worden bekrachtigd door de ondertekenende Staten.
2. Elke Staat die geen Verdragsluitende Staat bij het Verdrag is kan dit Protocol bekrachtigen, indien hij tegelijkertijd het Verdrag bekrachtigt of daartoe toetreedt in overeenstemming met artikel 15 van het Verdrag.
3. De akten van bekrachtigingen worden nedergelegd bij de Regeringen van het Verenigd Koninkrijk van Groot-Brittannië en Noord-Ierland, van de Unie van Socialistische Sovjetrepublieken en van de Verenigde Staten van Amerika of bij de Internationale burgerluchtvaartorganisatie die hierbij worden aangewezen als de depositarissen.
 Art.    6 . 1. Terstond nadat tien van de ondertekenende Staten hun akten van bekrachtiging van dit Protocol hebben nedergelegd, treedt het tussen hen in werking op de dertigste dag na de datum van nederlegging van de tiende akte van bekrachtiging. Voor iedere Staat die zijn akte van bekrachtiging nederlegt na die datum, treedt het in werking op de dertigste dag na de nederlegging van zijn akte van bekrachtiging.
2. Terstond nadat dit Protocol in werking is getreden, wordt het geregistreerd door de depositarissen in overeenstemming met artikel 102 van het Handvest van de Verenigde Naties en in overeenstemming met artikel 83 van het Verdrag inzake de Internationale Burgerluchtvaart (Chicago, 1944).
 Art.    7 . 1. Het protocol staat, nadat het in werking is getreden, open voor toetreding door niet-ondertekenende Staten.
2. Elke Staat die geen Partij is bij het Verdrag kan tot dit Protocol toetreden, indien hij tegelijkertijd het Verdrag bekrachtigt of daartoe toetreedt in overeenstemming met artikel 15 van het Verdrag.
3. Akten van toetreding worden nedergelegd bij de depositarissen en de toetreding wordt van kracht op de dertigste dag na de nederlegging.
 Art.    8 . 1. Iedere Partij kan dit Protocol opzeggen door middel van een aan de depositarissen gerichte schriftelijke kennisgeving.
2. De opzegging wordt van kracht zes maanden na de datum waarop de kennisgeving is ontvangen door de depositarissen.
3. Opzegging van het Protocol houdt niet vanzelf in opzegging van het Verdrag.
4. Opzegging van het Verdrag door een Verdragsluitende Staat bij het Verdrag zoals aangevuld door het Protocol houdt eveneens opzegging van dit Protocol in.
 Art.    9 . 1. De depositarissen stellen alle Staten die dit Protocol hebben ondertekend of er toe zijn getreden, evenals Staten die het Verdrag hebben ondertekend of er toe zijn getreden is kennis van :
a) de datum van iedere ondertekening en de datum van nederlegging van iedere akte van bekrachtiging van dit Protocol of van toetreding daartoe;
b) de ontvangst van iedere opzegging van dit Protocol en de datum daarvan.
2. De depositarissen stellen de Staten, bedoeld in het eerste lid, ook in kennis van de datum waarop dit Protocol in werking treedt overeenkomstig artikel VI.
Ten blijke waarvan de ondertekenende gevolmachtigden, daartoe behoorlijk gemachtigd door hun Regeringen, dit Protocol hebben ondertekend.
Gedaan te Montreal, de vierentwintigste dag van de maand februari van het jaar negentienhonderd achtentachtig in vier oorspronkelijke exemplaren, elk opgemaakt in vier authentieke teksten in de engelse, de Franse, de Russische en de Spaanse taal.
 Bijlage.
 Art.  N. Lijst van de Gebonden Staten.
Staten

Ondertekening

 Datum van de

Inwerkingtreding

 neerlegging van

 bekrachtigings-

 oorkonde,

 toetredings-

 oorkonde
Algerije

24 februari 1988
 6 oktober 1995

5 november 1995
Argentinie

24 februari 1988
12 februari 1992
13 maart 1992
Australie

 23 oktober 1990
 22 november 1990
Bahrein

 12 februari 1996
13 maart 1996
Belarus

 24 februari 1988
 1 mei 1989

6 augustus 1989
Belgie

15 maart 1989

 20 april 1999

 20 mei 1999
Belize

10 juni 1998

10 juli 1998
Bosnie-Herzegovina

15 augustus 1994
 6 maart 1992
Brazilie

24 februari 1988
 9 mei 1997

8 juni 1997
Bulgarije

 24 februari 1988
26 maart 1991

 25 april 1991
Burkina Faso

 8 december 1998
 7 januari 1999
Cambodja

 8 november 1996
 8 december 1996
Canada

24 februari 1988
 2 augustus 1993
 1 september 1993
Centraal-Afrika

1 juli 1991

31 juli 1991
 (Rep.)
Chili

 24 februari 1988
15 augustus 1989
14 september 1989
China

 24 februari 1988
 5 maart 1999

4 april 1999
Congo

 13 april 1989
Congo (Dem. Rep.)

 24 februari 1988
Costa Rica

24 februari 1988
Denemarken

24 februari 1988
23 november 1989
23 december 1989
Duitsland

 24 februari 1988
25 april 1994

 25 mei 1994
Egypte

24 februari 1988
El Salvador

8 april 1998

8 mei 1998
Estonie

 22 december 1993
21 januari 1994
Ethiopie

24 februari 1988
Fidji

 21 september 1992 21 oktober 1992
Filippijnen

 25 januari 1989
Finland

 16 november 1988
Frankrijk

 29 maart 1988

6 september 1989
6 oktober 1989
Gabon

 20 september 1988
Georgie

 15 februari 1999
17 maart 1999
Ghana

 24 februari 1988
15 juli 1997

14 augustus 1997
Griekenland

 18 april 1988

 25 april 1991

 25 mei 1991
Guatemala

 11 oktober 1994
 10 november 1994
Guinea

 1 oktober 1998
 31 oktober 1998
Hongarije

 24 februari 1988
 7 september 1988
6 augustus 1989
Ierland

 29 juli 1988

26 juli 1991

25 augustus 1991
Ijsland

 24 februari 1988
 9 mei 1990

8 juni 1990
India

 22 maart 1995

 21 april 1995
Indonesie

 24 februari 1988
Irak

31 januari 1990

2 maart 1990
Israel

24 februari 1988
 2 april 1993

2 mei 1993
Italie

24 februari 1988
13 maart 1990

 12 april 1990
Ivoorkust

 21 maart 1988
Jamaica

 24 februari 1988
Japan

 24 april 1998

 24 mei 1998
Joegoslavie

 24 februari 1988
21 december 1989
20 januari 1990
Jordanie

30 september 1988 18 september 1992 18 oktober 1992
Kameroen

23 november 1988
Kazachstan

18 mei 1995

 17 juni 1995
Kenya

5 oktober 1995

4 november 1995
Koeweit

 24 februari 1988
 8 maart 1989

6 augustus 1989
Korea (Rep.)

24 februari 1988
27 juni 1990

27 juli 1990
Korea (Dem.

 11 april 1989
 Volksrep.)
Kroatie

8 juni 1993

 8 oktober 1991
Letland

 13 april 1997

 13 mei 1997
Libanon

 24 februari 1988
27 maart 1996

 26 juni 1996
Liberia

 24 februari 1988
Libie

 26 juli 1996

25 augustus 1996
Lituanie

 4 december 1996
 3 januari 1997
Luxemburg

 18 mei 1989
Macedonie

4 januari 1995
 (Voormalige
 Joegoslavische Rep.)
Madagascar

30 maart 1998

 29 april 1998
Malawi

24 februari 1988
Maldiven

22 maart 1999

 21 april 1999
Maleisie

24 februari 1988
Mali

31 oktober 1990
 30 november 1990
Malta

 14 juni 1991

14 juli 1991
Marokko

8 juli 1988
Marshalleilanden

23 juni 1988

30 mei 1989

6 augustus 1989
Mauritius

 28 juni 1989

17 augustus 1989
16 september 1989
Mexico

24 februari 1988
11 oktober 1990
 10 november 1990
Moldova (Rep.)

20 juni 1997

20 juli 1997
Monaco

22 december 1993
21 januari 1994
Myanmar

 22 mei 1996

 21 juni 1996
Nederland

 13 april 1988

 11 juli 1995

10 augustus 1995
Nieuw-Zeeland

 11 april 1989
Niger

 24 februari 1988
Noorwegen

 24 februari 1988
29 mei 1990

 28 juni 1990
Oeganda

 17 maart 1994

 16 april 1994
Oekraine

24 februari 1988
Oezbekistan

7 februari 1994
 9 maart 1994
Oman

27 november 1992
27 december 1992
Oostenrijk

 4 juli 1989

28 december 1989
27 januari 1990
Pakistan

24 februari 1988
Palau

 12 oktober 1995
 11 november 1995
Panama

10 april 1996

 10 mei 1996
Peru

24 februari 1988
 7 juni 1989

 6 augustus 1989
Polen

 24 februari 1988
Portugal

24 februari 1988
Roemenie

24 februari 1988
 3 september 1998
3 oktober 1998
Russische Federatie
 24 februari 1988
31 maart 1989

6 augustus 1989
Samoa

9 juli 1998

 8 augustus 1998
Saoedi-Arabie

 24 februari 1988
21 februari 1989
 6 augustus 1989
Senegal

 24 februari 1988
Singapour

 22 november 1996
22 december 1996
Sint-Lucia

11 juni 1990

11 juli 1990
Saint-Vincent & de

 1 december 1988
28 november 1991
29 december 1991
 Grenadines
Slovakije

 20 maart 1995

1 januari 1993
Slovenie

27 mei 1992
Spanje

 2 maart 1989

8 mei 1991

7 juni 1991
Sri Lanka

 28 oktober 1988
 11 februari 1997
13 maart 1997
Tadzjikistan

29 februari 1996
30 maart 1996
Thailand

14 mei 1996

 13 juni 1996
Tjechische Republiek

25 maart 1993

1 januari 1993
Togo

24 oktober 1988

9 februari 1990
11 maart 1990
Tunesie

7 juni 1994

 7 juli 1994
Turkije

 24 februari 1988
 7 juli 1989

 6 augustus 1989
Uruguay

3 december 1998
 2 januari 1999
Venezuela

 24 februari 1988
Verenigd Koninkrijk
 26 oktober 1988
 15 november 1990
15 december 1990
Verenigde Arabische
 24 februari 1988
 9 maart 1989

6 augustus 1989
 Emiraten
Verenigde Staten

24 februari 1988
19 oktober 1994
 18 november 1994
Zuid-Afrika

 21 september 1998 21 oktober 1998
Zweden

24 februari 1988
26 juli 1990

25 augustus 1990
Zwitserland

 24 februari 1988
 9 oktober 1990

8 november 1990


text:
Artikel  M. De Belgische en Iraanse Regeringen zijn overeengekomen als volgt :
Beide landen erkennen wederzijdse en geldige nationale rijbewijzen die door bevoegde autoriteiten werden afgegeven.
De houder van een door een van beide Staten afgegeven rijbewijs ontvangt een overeenkomstig rijbewijs van de andere Staat zonder het theoretisch en praktisch examen te moeten afleggen.
De uitwisseling der rijbewijzen geschiedt overeenkomst de nationale reglementeringen.
Op grond van de Regeling mogen uitsluitend motorvoertuigen bestuurd worden van de categorieën waarvoor het rijbewijs geldig is volgens de nationale wetgeving van de overheid die het heeft afgegeven.
De Regeling wordt van kracht op de dag van ondertekening, is geldig voor onbepaalde tijd en kan worden opgezegd mits kennisgeving van opzeg drie maanden vooraf.