text:
Artikel    1 . (Verbod van vrijheidsbeneming wegens schulden). <V 1994-05-11/36, art. 2. 5, 002;   Inwerkingtreding :    onbepaald>
Niemand mag van zijn vrijheid worden beroofd op de enkele grond, dat hij niet in staat is een contractuele verplichting na te komen.
 Art.    2 . (Vrijheid van verplaatsing). <V 1994-05-11/36, art. 2. 5, 002;   Inwerkingtreding :    onbepaald>
1. Een ieder die zich wettig op het grondgebied van een Staat bevindt, heeft het recht zich daar vrij te verplaatsen en er in vrijheid woonplaats te kiezen.
2. Een ieder is vrij welk land ook, met inbegrip van het zijne, te verlaten.
3. De uitoefening van deze rechten mag aan geen andere beperkingen worden gebonden dan die welke bij de wet zijn voorzien en in een democratische samenleving nodig zijn in het belang van 's lands veiligheid of van de openbare veiligheid, ter handhaving van de openbare orde, ter voorkoming van strafbare handelingen, ter bescherming van de gezondheid of van de goede zeden of ter bescherming van de rechten en vrijheden van anderen.
4. De in het eerste lid genoemde rechten kunnen ook in bepaaldelijk omschreven gebieden, worden gebonden aan bij de wet voorzienen beperkingen, welke gerechtvaardigd worden door het openbaar belang in een democratische samenleving.
 Art.    3 . (Verbod van uitzetting van onderdanen). <V 1994-05-11/36, art. 2. 5, 002;   Inwerkingtreding :    onbepaald>
1. Niemand mag, bij wege van een maatregel van individuele of van collectieve aard, worden verwijderd van het grondgebied van de Staat, waarvan hij een onderdaan is.
2. Aan niemand mag het recht ontnomen worden het grondgebied te betreden van de Staat, waarvan hij een onderdaan is.
 Art.    4 . (Verbod van collectieve uitzetting van vreemdelingen). <V 1994-05-11/36, art. 2. 5, 002;   Inwerkingtreding :    onbepaald>
Collectieve uitzetting van vreemdelingen is verboden.
 Art.    5 . (Territoriale werkingssfeer). <V 1994-05-11/36, art. 2. 5, 002;   Inwerkingtreding :    onbepaald>
1. Iedere Hoge Verdragsluitende Partij kan, ten tijde van de ondertekening of van de bekrachtiging van dit Protocol of op ieder tijdstip nadien, aan de Secretaris-Generaal van de Raad van Europa een verklaring doen toekomen, waarin wordt medegedeeld in hoeverre zij zich verbindt de bepalingen van dit Protocol eveneens te doen gelden voor die in de verklaring genoemde gebieden voor welker internationale betrekkingen zij verantwoordelijk is.
2. Iedere Hoge Verdragsluitende Partij, die krachtens het vorige lid een verklaring heeft overgelegd kan van tijd tot tijd verdere verklaringen overleggen, waarbij het in vorige verklaringen gestelde wordt gewijzigd of waarbij de toepassing van de bepalingen van dit Protocol met betrekking tot een bepaald gebied wordt beëindigd.
3. Een verklaring afgelegd overeenkomstig dit artikel wordt geacht te zijn afgelegd overeenkomstig lid 1 (van artikel 56) van het Verdrag. <V 1994-05-11/36, art. 2. 5, 002;   Inwerkingtreding :    onbepaald>
4. Het gebied van een Staat waarvoor dit Protocol geldt krachtens bekrachtiging of aanvaarding door die Staat en ieder gebied waarvoor dit Protocol geldt krachtens een door die Staat ingevolge dit artikel afgelegde verklaring, worden voor de toepassing van de artikelen 2 en 3, in zover deze gewagen van het grondgebied van een Staat, als afzonderlijke grondgebieden aangemerkt.
(5. Iedere Staat die een verklaring heeft afgelegd in overeenstemming met het eerste of tweede lid van dit artikel, kan te allen tijde daarna voor één of meer gebieden waarop de verklaring betrekking heeft, verklaren dat hij de bevoegdheid van het Hof aanvaardt om kennis te nemen van verzoekschriften van natuurlijke personen, niet-gouvernementele organisaties of groepen personen, bedoeld in artikel 34 van het Verdrag, ten aanzien van de artikelen 1 tot en met 4 van dit Protocol of één of meer van deze artikelen.) <V 1994-05-11/36, art. 2. 5, 002;   Inwerkingtreding :    onbepaald>
 Art.    6 . (Verhouding tot het Verdrag). <V 1994-05-11/36, art. 2. 5, 002;   Inwerkingtreding :    onbepaald>
1. De Hoge Verdragsluitende Partijen beschouwen de artikelen 1 tot en met 5 van dit Protocol als aanvullende artikelen van het Verdrag en alle bepalingen van het Verdrag zijn dienovereenkomstig van toepassing.
2. (Lid 2 opgeheven) <V 1994-05-11/36, art. 2. 5, 002;   Inwerkingtreding :    onbepaald>
 Art.    7 . (Ondertekening en bekrachtiging) <V 1994-05-11/36, art. 2. 5, 002;   Inwerkingtreding :    onbepaald>
1. Dit Protocol is opengesteld voor ondertekening door de Leden van de Raad van Europa die het Verdrag hebben ondertekend; het zal worden bekrachtigd tegelijkertijd met of na de bekrachtiging van het Verdrag. Het treedt in werking na de nederlegging van vijf akten van bekrachtiging. Met betrekking tot iedere ondertekenaar die het daarna bekrachtigt zal het Protocol in werking treden op de dag van de nederlegging van de akte van bekrachtiging.
2. De akten van bekrachtiging zullen worden nedergelegd bij de Secretaris-Generaal van de Raad van Europa, die aan alle Leden kennis zal geven van de namen van hen die het Protocol hebben bekrachtigd.
 BIJLAGEN.
 Art.    N1 . Voor de Regering van de Republiek Oostenrijk.
Bij de ondertekening van dit Protocol heeft de ondergetekende, namens zijn Regering, de tekst van de volgende verklaring afgegeven :
" Het Protocol nr. 4 wordt ondertekend onder voorbehoud dat artikel 3 niet toepasselijk is op de wet van 3 april 1919, St. GB1, nr. 209 betreffende de verbanningen, de verbeurdverklaring van de goederen van het Huis van Habsburg-Lorreinen vervat in de wet van 30 oktober 1919 St. GB1 nr. 501 van de Grondwettelijke Wet van 30 juli 1925, BGB1 nr. 292 van de Federale Grondwettelijke Wet van 26 januari 1928, BGB1 nr. 30 en met inachtneming van de Federale Grondwettelijke Wet van 4 juli 1963, BGB1, nr. 172. "
 Art.    N2 . Voor de Regering van Ierland :
Bij de ondertekening van dit Protocol heeft de Ierse Regering de volgende verklaring afgelegd :
" De verwijzing naar de uitlevering, vervat in lid 21 van het verslag van het Comité van Deskundigen over dit Protocol en waarin wordt gehandeld over het eerste lid van artikel 3 hiervan, is eveneens toepasselijk op de wetten tot regeling van de uitvoering, op het grondgebied van een Verdragsluitende Partij, van bevelen tot aanhouding uitgevaardigd door de overheid van een andere Verdragsluitende Partij. "
 Art.  N3. Lijst der gebonden Staten.

 LANDEN

 BEKRACHTIGING

INWERKING-

PERIODE

ZIE CN-NUMMER

TREDING
---------------------------------------------------------------------------
BELGIE

 21.09.1970

21.09.1970

 %%1963-09-16/30%%

 29.06.1971

2 jaar
 %%1963-09-16/33%%

 29.06.1973

2 jaar
 %%1963-09-16/36%%

 29.06.1975

2 jaar
 %%1963-09-16/39%%

 29.06.1977

5 jaar
 %%1963-09-16/43%%

 29.06.1982

5 jaar
 %%1963-09-16/48%%

 29.06.1987

5 jaar
 %%1963-09-16/49%%

 29.06.1992(46)
5 jaar
 %%1950-11-04/94%%

 30.06.1992(29)
5 jaar
 %%1950-11-04/94%%
DUITSLAND (1)(2)
 01.06.1968

01.06.1968

 %%1963-09-16/30%%

DENEMARKEN (2)

 30.09.1964

02.05.1968

 %%1963-09-16/30%%

 07.04.1972

5 jaar
 %%1963-09-16/35%%

 07.04.1977

5 jaar
 %%1963-09-16/44%%

FRANKRIJK

03.05.1974

03.05.1974

 %%1963-09-16/38%%

 03.05.1977

3 jaar
 %%1963-09-16/45%%

IERLAND (2)

29.10.1968

29.10.1968

 %%1963-09-16/30%%

IJSLAND (2)

16.11.1967

02.05.1968

 %%1963-09-16/30%%

LUXEMBURG

02.05.1968

02.05.1968

 %%1963-09-16/30%%

 28.04.1971

5 jaar
 %%1963-09-16/34%%

 28.04.1968

5 jaar
 %%1963-09-16/41%%

NOORWEGEN (2)

12.06.1964

02.05.1968

 %%1963-09-16/30%%

 29.06.1977

5 jaar
 %%1963-09-16/46%%

OOSTENRIJK (2)

 18.09.1969

18.09.1969

 %%1963-09-16/30%%

 03.09.1970

3 jaar
 %%1963-09-16/31%%

 03.09.1973

3 jaar
 %%1963-09-16/37%%

 03.09.1976

3 jaar
 %%1963-09-16/42%%

PORTUGAL

 09.11.1978

09.11.1978

 %%1963-09-16/47%%

ZWEDEN (2)

 13.06.1964

02.05.1968

 %%1963-09-16/30%%

 13.05.1971

5 jaar
 %%1963-09-16/32%%

 13.05.1976

5 jaar
 %%1963-09-16/40%%

(1) Met inbegrip Berlijn.
(2) De verklaringen betreffende de artikelen 25 en 46 van het Verdrag,

gelden eveneens voor de artikelen 1 en 4 van dit Protocol.


type: legislation

jurisdiction: Belgium

text: Artikel  M. Uit een mededeling van het Secretariaat-Generaal van de Raad van Europa blijkt dat in verklaringen ondertekend op 7 april 1972 de Deense regering voor een termijn van 5 jaar verstrijkend op 6 april 1977, de vorige verklaringen heeft vernieuwd die zij had gedaan overeenkomstig de artikelen 1 tot 4 van Protocol nr. 4.


text:
Artikel  M. Op 7 september 1977 werden bij de Secretaris-Generaal van de Raad van Europa volgende documenten neergelegd :
1.
a) een verklaring van de Belgische Regering gedaan overeenkomstig artikel 6, 2, van Protocol nr. 4 bij het Verdrag, ondertekend te Staatsburg op 16 september 1963, voor een nieuwe termijn van vijf jaar welke loopt vanaf 30 juni 1977, waarbij de bevoegdheid wordt erkend van de Europese Commissie voor de Rechten van de Mens om verzoekschriften te ontvangen, gericht aan de Secretaris-generaal van de Raad van Europa door een natuurlijke persoon, een niet-gouvernementele organisatie of een groep van particulieren, welke beweert het slachtoffer te zijn van schending, door een der Hoge Verdragsluitende Partijen, van de rechten welke in de artikelen 1 tot en met 4 van genoemd Protocol zijn erkend;
b) de bekrachtigingsoorkonde van deze verklaring.
2.
a) een verklaring van de Belgische Regering gedaan overeenkomstig artikel 6 van Protocol nr. 4 bij het Verdrag, ondertekend te Straatsburg op 16 september 1963, voor een nieuwe termijn van vijf jaar welke loopt vanaf 29 juni 1977, waarbij de rechtsmacht van het Europese Hof voor de Rechten van de Mens wordt aanvaard als van rechtswege bindend zonder nadere overeenkomst in alle zaken die betrekking, hebben op de uitlegging en de toepassing van de artikelen 1 tot en met 4 van genoemd Protocol.b) de bekrachtigingsoorkonde van deze verklaring.


text:
Artikel  M. Op 27 juli 1987 werden bij de Secretaris-Generaal van de Raad van Europa volgende documenten neergelegd :
1.
a) een verklaring van de Belgische Regering gedaan overeenkomstig artikel 6, 2, van Protocol nr. 4 bij het Verdrag, ondertekend te Straatsburg op 16 september 1963, voor een periode van vijf jaar welke loopt vanaf 30 juni 1987, waarbij de bevoegdheid wordt erkend van de Europese Commissie voor de Rechten van de Mens om verzoekschriften te ontvangen, gericht aan de Secretaris-Generaal van de Raad van Europa door een natuurlijke persoon, een niet-gouvernementele organisatie of een groep van particulieren, welke beweert het slachtoffer te zijn van schending, door een der Hoge Verdragsluitende Partijen, van de rechten welke in de artikelen 1 tot en met 4 van genoemd Protocol zijn erkend;
b) de bekrachtigingsoorkonde van deze verklaring.
2.
a) een verklaring van de Belgische Regering gedaan overeenkomstig artikel 6, 2, van Protocol nr. 4 bij het Verdrag, ondertekend te Straatsburg op 16 september 1963, voor een periode van vijf jaar welke loopt vanaf 29 juni 1987, waarbij de rechtsmacht van het Europees Hof voor de Rechten van de Mens wordt aanvaard als van rechtswege bindend zonder nadere overeenkomst in alle zaken die betrekking hebben op de uitlegging en de toepassing van de artikelen 1 tot en met 4 van genoemd Protocol;
b) de bekrachtigingsoorkonde van deze verklaring.


text:
Artikel  M. Op 14 oktober 1982 werden bij de Secretaris-Generaal van de Raad van Europa volgende documenten neergelegd :
1.
a) een verklaring van de Belgische Regering gedaan overeenkomstig artikel 6, 2, van Protocol nr. 4 bij het Verdrag, ondertekend te Straatsburg op 16 september 1963, voor een periode van vijf jaar welke loopt vanaf 30 juni 1982, waarbij de bevoegdheid wordt erkend van de Europese Commissie voor de Rechten van de Mens om verzoekschriften te ontvangen, gericht aan de Secretaris-generaal van de Raad van Europa door een natuurlijke persoon, een niet-gouvernementele organisatie of een groep van particulieren, welke beweert het slachtoffer te zijn van schending, door een der Hoge Verdragsluitende Partijen, van de rechten welke in de artikelen 1 tot en met 4 van genoemd Protocol zijn erkend;
b) de bekrachtigingsoorkonde van deze verklaring.
2.
a) een verklaring van de Belgische Regering gedaan overeenkomstig artikel 6, 2, van Protocol nr. 4 bij het Verdrag, ondertekend te Straatsburg op 16 september 1963, voor een periode van vijf jaar welke loopt vanaf 29 juni 1982, waarbij de rechtsmacht van het Europees Hof voor de Rechten van de Mens wordt aanvaard als van rechtswege bindend zonder nadere overeenkomst in alle zaken die betrekking hebben op de uitlegging en de toepassing van de artikelen 1 tot en met 4 van genoemd Protocol;
b) de bekrachtigingsoorkonde van deze verklaring.


text: Artikel  M. De Secretaris-Generaal deelt mede dat de Noorse Regering op 17 juni 1977, voor een periode van vijf jaar en met ingang van 29 juni 1977, de verklaringen heeft vernieuwd die zij afgelegd had overeenkomstig de artikelen 1 tot 4 van het Protocol nr. 4.


text: Artikel  M. Het Secretariaat-Generaal van de Raad van Europa deelt mede dat de Oostenrijkse Regering de verklaringen die zij overeenkomstig het artikel 6 van het Protocol nr. 4 vroeger heeft afgelegd, voor een nieuwe periode van drie jaar, in te gaan op 3 september 1976, heeft hernieuwd.


text: Artikel  M. Uit een mededeling van het Secretariaat-Generaal van de Raad van Europa blijkt dat in verklaringen ondertekend op 4 april 1977 de Deense Regering voor een termijn van vijf jaar verstrijkend op 6 april 1982, de vorige verklaringen heeft vernieuwd die zij had gedaan overeenkomstig de artikelen 1 tot 4 van Protocol nr. 4.


text:
Artikel  M. Op 8 oktober 1971 werden bij de Secretaris-Generaal van de Raad van Europa volgende documenten neergelegd :
1.
a) een verklaring van de Belgische Regering gedaan overeenkomstig artikel 25 van het Verdrag tot bescherming van de Rechten van de Mens en de Fundamentele Vrijheden, ondertekend te Rome op 4 november 1950, en overeenkomstig artikel 6, 2, van Protocol nr. 4 bij het Verdrag, ondertekend te Straatsburg op 16 september 1963, voor een termijn van twee jaar welke loopt vanaf 30 juni 1971, waarbij de bevoegdheid wordt erkend van de Europese Commissie voor de Rechten van de Mens om verzoekschriften te ontvangen, gericht aan de Secretaris-Generaal van de Raad van Europa door een natuurlijke persoon, een niet-gouvernementele organisatie of een groep van particulieren, welke beweert het slachtoffer te zijn van schending, door een der Hoge Verdragsluitende Partijen, van de rechten welke in het Verdrag en in de artikelen 1 tot en met 4 van genoemd Protocol zijn erkend;
b) de bekrachtigingsoorkonde van deze Verklaring.
2.
a) een Verklaring van de Belgische Regering gedaan overeenkomstig artikel 46 van het Verdrag tot bescherming van de Rechten van de Mens en de Fundamentele Vrijheden, ondertekend te Rome op 4 november 1950, en overeenkomstig artikel 6 (2) van Protocol nr. 4 bij het Verdrag, ondertekend te Straatsburg op 16 september 1963, voor een termijn van twee jaar welke loopt vanaf 29 juni 1971, waarbij de rechtsmacht van het Europese Hof voor de Rechten van de Mens wordt aanvaard als van rechtswege bindend zonder nadere overeenkomst in alle zaken die betrekking hebben op de uitlegging en de toepassing van genoemd Verdrag en van de artikelen 1 tot en met 4 van genoemd Protocol;
b) de bekrachtigingsoorkonde van deze Verklaring.


text:
Artikel  M. Verklaring van het Groothertogdom Luxemburg.
Uit een inlichting medegedeeld door de Secretaris-Generaal van de Raad van Europa blijkt dat in verklaringen gedateerd 24 april 1976, de Luxemburgse Regering voor een periode van vijf jaar te rekenen van 28 april 1976 aanvaardt :
1° de bevoegdheid van de Europese Commissie voor de Rechten van de Mens kennis te nemen van een verzoekschrift gericht tot de Secretaris-Generaal van de Raad van Europa door iedere natuurlijke persoon, iedere (andere dan een regerings-) organisatie of iedere groep van particulieren, welke beweert het slachtoffer te zijn van schending van de rechten die vermeld zijn in het Vierde Protocol tot het waarborgen van bepaalde rechten en vrijheden, die niet reeds in het Verdrag en in het Eerste Aanvullend Protocol daarbij, ondertekend op 16 september 1963 te Straatsburg, zijn opgenomen;
2° de rechtsmacht van het Europese Hof voor de Rechten van de Mens als van rechtswege bindend zonder nadere overeenkomst in alle Zaken betrekking hebbend op de uitlegging en toepassing van dit Verdrag, ten aanzien van alle Verdragsluitende Partijen die dezelfde verplichting aanvaarden. Hetzelfde geldt voor het Vierde Protocol tot het waarborgen van bepaalde rechten en vrijheden die niet reeds in het Verdrag en in het Eerste Aanvullend Protocol daarbij, ondertekend op 16 september 1963 te Straatsburg, zijn opgenomen.


text:
Artikel  M. Neerlegging te Moskou van de toetredingsoorkonden :
Bangladesh : 11 maart 1985;
Seychellen Eilanden : 14 maart 1985.
Neerlegging te Washington van de toetredingsoorkonden :
Bangladesh : 12 maart 1985;
Seychellen Eilanden : 8 april 1985.
Neerlegging te Washington van de bekrachtigingsoorkonde van Colombia : 17 oktober 1985.


text:
Artikel    1 . Begripsomschrijvingen.
1. In dit Verdrag hebben de navolgende uitdrukkingen de hieronder aangegeven betekenissen :
a) " consulaire post ", elk consulaat-generaal, consulaat, vice-consulaat of consulair agentschap;
b) " consulair ressort ", het ambtsgebied dat aan een consulaire post is toegekend ter uitoefening van de consulaire werkzaamheden;
c) " hoofd van een consulaire post ", de persoon die is aangewezen om in die hoedanigheid op te treden;
d) " consulair ambtenaar ", iedere persoon, waaronder begrepen het hoofd van een consulaire post, aan wie in die hoedanigheid de uitoefening van consulaire werkzaamheden is opgedragen;
e) " consulair bediende ", iedere persoon die werkzaam is bij de administratieve of technische dienst van een consulaire post;
f) " lid van het bedienend personeel ", iedere persoon die werkzaam is bij de huishoudelijke dienst van een consulaire post;
g) " leden van de consulaire post ", consulaire ambtenaren, consulaire bedienden en leden van het bedienend personeel;
h) " leden van het consulaire personeel ", consulaire ambtenaren, met uitzondering van het hoofd van een consulaire post, consulaire bedienden en leden van het bedienend personeel;
i) " lid van het particuliere personeel ", een persoon die uitsluitend in particuliere dienst van een lid van de consulaire post werkzaam is;
j) " consulaire gebouwen ", de gebouwen of delen van gebouwen en de daarbij behorende terreinen, ongeacht wie daarvan de eigenaar is, die uitsluitend worden gebruikt voor de werkzaamheden van een consulaire post;
k) " consulair archief ", alle bescheiden, stukken, briefwisseling, boeken, filmen, geluidsbanden en registers van de consulaire post, alsmede het codemateriaal, de kaartsystemen en de meubels bestemd voor het beschermen of opbergen van deze zaken.
2. Er bestaan twee categorieën consulaire ambtenaren, consulaire beroepsambtenaren en consulaire ere-ambtenaren. De bepalingen van hoofdstuk II van dit Verdrag zijn van toepassing op consulaire posten met aan het hoofd een consulair beroepsambtenaar, terwijl de bepalingen van hoofdstuk III toepasselijk zijn op consulaire posten met aan het hoofd een consulair ere-ambtenaar.
3. De bijzondere status van leden van consulaire posten die onderdaan zijn van of duurzaam verblijf houden in de verblijfstaat wordt geregeld in artikel 71 van dit Verdrag.
 HOOFDSTUK I.  - Consulair verkeer in het algemeen.
 Afdeling I.  - Het aanknopen en onderhouden van consulaire betrekkingen.
 Art.    2 . Het aanknopen van consulaire betrekkingen.
1. Het aanknopen van consulaire betrekkingen tussen de Staten geschiedt met wederzijds goedvinden.
2. Toestemming tot het aanknopen van diplomatieke betrekkingen tussen twee Staten houdt in toestemming tot het aanknopen van consulaire betrekkingen, tenzij het tegendeel is bepaald.
3. Het verbreken der diplomatieke betrekkingen brengt niet van rechtswege het verbreken van de consulaire betrekkingen mede.
 Art.    3 . De uitoefening van consulaire werkzaamheden.
De consulaire werkzaamheden worden uitgeoefend door consulaire posten. Zij worden eveneens, overeenkomstig de bepalingen van dit Verdrag, door diplomatieke zendingen uitgeoefend.
 Art.    4 . Vestiging van een consulaire post.
1. Een consulaire post mag slechts worden gevestigd op het grondgebied van de verblijfstaat met toestemming van die Staat.
2. De zetel, de klasse en het consulaire ressort van de consulaire post worden vastgesteld door de zendstaat en behoeven de goedkeuring van de verblijfstaat.
3. Daarna mag de zendstaat slechts wijzigingen met betrekking tot de zetel, de klasse of het consulaire ressort van de consulaire post aanbrengen met toestemming van de verblijfstaat.
4. De toestemming van de verblijfstaat is eveneens vereist, indien een consulaat-generaal of een consulaat, op een andere plaats dan die waar het is gevestigd, een vice-consulaat of een consulair agentschap wenst te openen.
5. Voorafgaande uitdrukkelijke toestemming van de verblijfstaat is eveneens vereist voor het openen van een bureau dat deel uitmaakt van een bestaande consulaire post, buiten de zetel van deze consulaire post.
 Art.    5 . Consulaire werkzaamheden.
De consulaire werkzaamheden omvatten :
a) het behartigen in de verblijfstaat van de belangen van de zendstaat en van zijn onderdanen, zowel natuurlijke als rechtspersonen, binnen de door het volkenrecht toegestane grenzen;
b) het bevorderen van de ontwikkeling van commerciële, economische, culturele en wetenschappelijke betrekkingen tussen de zendstaat en de verblijfstaat, alsmede het op alle andere wijzen bevorderen van de vriendschappelijke betrekkingen tussen deze Staten overeenkomstig de bepalingen van dit Verdrag;
c) het zich met alle wettige middelen op de hoogte stellen van de omstandigheden en ontwikkelingen op commercieel, economisch, cultureel en wetenschappelijk gebied in de verblijfstaat, het uitbrengen van verslag dienaangaande aan de regering van de zendstaat en het geven van inlichtingen aan belanghebbenden;
d) het afgeven van paspoorten en reisdocumenten aan onderdanen van de zendstaat, alsmede van de benodigde visa en documenten aan personen die zich naar de zendstaat wensen te begeven;
e) het verlenen van hulp en bijstand aan onderdanen van de zendstaat, hetzij natuurlijke, hetzij rechtspersonen;
f) het optreden als notaris en als ambtenaar van de burgerlijke stand, het verrichten van soortgelijke werkzaamheden, en het verrichten van bepaalde werkzaamheden van administratieve aard, voorzover de wetten en regelingen van de verblijfstaat zich daartegen niet verzetten.
g) het beschermen van de belangen van onderdanen van de zendstaat, hetzij natuurlijke, hetzij rechtspersonen, in gevallen van erfopvolging op het grondgebied van de verblijfstaat, overeenkomstig de wetten en regelingen van de verblijfstaat;
h) het binnen de door de wetten en regelingen van de verblijfstaat bepaalde grenzen beschermen van de belangen van minderjarigen en onbekwame personen die onderdaan zijn van de zendstaat, in het bijzonder in gevallen waarin de inrichting van een voogdij of curatele voor die personen is vereist;
i) onder voorbehoud van de in de verblijfstaat geldende gebruiken en procedures, het vertegenwoordigen van of het zorgen voor behoorlijke vertegenwoordiging van onderdanen van de zendstaat voor rechtbanken en andere overheden van de verblijfstaat ten einde overeenkomstig de wetten en regelingen van de verblijfstaat te verzoeken om voorlopige maatregelen voor het behoud van de rechten en belangen van deze onderdanen in gevallen waarin deze onderdanen, door afwezigheid of om welke andere reden ook, niet in staat zijn op de daarvoor bepaalde tijd de verdediging van hun rechten en belangen op zich te nemen;
j) het overbrengen van gerechtelijke of buitengerechtelijke documenten of het ten uitvoerleggen van rogatoire commissies overeenkomstig de van kracht zijnde internationale overeenkomsten of bij ontstentenis van dergelijke overeenkomsten op een andere wijze die verenigbaar is met de wetten en regelingen van de verblijfstaat;
k) het uitoefenen van het recht van toezicht en controle overeenkomstig de wetten en regelingen van de zendstaat, op zee- en binnenschepen die de nationaliteit van de zendstaat bezitten en op luchtvaartuigen die aldaar zijn ingeschreven alsmede op de bemanningen daarvan;
l) het verlenen van bijstand aan de onder k van dit artikel genoemde zeeschepen, binnenschepen en luchtvaartuigen, alsmede aan de bemanningen daarvan, het in ontvangst nemen van de verklaringen betreffende de reis van deze zee- en binnenschepen, het controleren en afstempelen van de scheepsdocumenten en zonder aantasting van de bevoegdheden van de overheden van de verblijfstaat, het instellen van een onderzoek naar incidenten die zich gedurende de reis hebben voorgedaan, alsmede het regelen van geschillen van allerlei aard tussen de kapitein, de officieren en de zeelieden, voor zover de wetten en regelingen van de zendstaat zulks toelaten;
m) het verrichten van alle andere werkzaamheden die door de zendstaat aan een consulaire post zijn opgedragen, die niet verboden zijn door de wetten en regelingen van de verblijfstaat of waartegen de verblijfstaat geen bezwaar maakt of die zijn vermeld in de tussen de zendstaat en de verblijfstaat van kracht zijnde internationale overeenkomsten.
 Art.    6 . De uitoefening van consulaire werkzaamheden buiten het consulaire ressort.
Een consulair ambtenaar kan in bijzondere omstandigheden met toestemming van de verblijfstaat zijn werkzaamheden uitoefenen buiten het ressort van het consulaat waaraan hij verbonden is.
 Art.    7 . De uitoefening van consulaire werkzaamheden in een derde Staat.
De zendstaat kan, na hiervan de betrokken Staten in kennis te hebben gesteld en voor zover één dezer Staten zich hiertegen niet uitdrukkelijk verzet, een consulaire post die in één bepaalde Staat is gevestigd opdragen consulaire werkzaamheden in een andere Staat uit te oefenen.
 Art.    8 . De uitoefening van consulaire werkzaamheden ten behoeve van een derde Staat.
Nadat hiervan op passende wijze kennis is gegeven aan de verblijfstaat en voor zover deze Staat daartegen geen bezwaar maakt, kan een consulaire post van de zendstaat in de verblijfstaat consulaire werkzaamheden uitoefenen ten behoeve van een derde Staat.
 Art.    9 . Klassen van hoofden van consulaire posten.
1. De hoofden van consulaire posten worden in vier klassen ingedeeld, namelijk :
a) consuls-generaal;
b) consuls;
c) vice-consuls;
d) consulaire agenten.
2. Lid 1 van dit artikel maakt in geen enkel opzicht inbreuk op het recht van de Verdragsluitende Partijen benamingen vast te stellen voor consulaire ambtenaren die geen hoofd van een consulaire post zijn.
 Art.    10 . Benoeming en toelating van hoofden van consulaire posten.
1. De hoofden van consulaire posten worden benoemd door de zendstaat en worden door de verblijfstaat tot de uitoefening van hun werkzaamheden toegelaten.
2. Met inachtneming van de bepalingen van dit Verdrag, worden de wijzen van benoeming en toelating van het hoofd van de consulaire post vastgesteld door de wetten, regelingen en gebruiken respectievelijk van de zendstaat en van de verblijfstaat.
 Art.    11 . De aanstellingsbrief of kennisgeving van benoeming.
1. Het hoofd van de consulaire post wordt door de zendstaat voorzien van een voor elke benoeming opgesteld document in de vorm van een aanstellingsbrief of een soortgelijke akte ter staving van zijn hoedanigheid en waaruit tevens gewoonlijk blijkt zijn naam en voornamen, zijn categorie en klasse, het consulaire ressort en de zetel van de consulaire post.
2. De zendstaat doet de aanstellingsbrief of een soortgelijke akte langs diplomatieke weg of op een andere passende wijze toekomen aan de regering van de Staat op wiens grondgebied het hoofd, van de consulaire post zijn werkzaamheden zal dienen uit te oefenen.
3. Indien de verblijfstaat hiermede instemt, kan de zendstaat de aanstellingsbrief of soortgelijke akte vervangen door een kennisgeving aan de verblijfstaat waarin de in lid 1 van dit artikel vereiste gegevens zijn vervat.
 Art.    12 . Het exequatur.
1. Het hoofd van een consulaire post wordt tot de uitoefening van zijn werkzaamheden toegelaten door een machtiging van de verblijfstaat, die het exequatur wordt genoemd, ongeacht de vorm waarin deze machtiging is opgesteld.
2. Een Staat die weigert het exequatur te verlenen is niet verplicht de zendstaat de redenen voor deze weigering mede te delen.
3. Onder voorbehoud van de bepalingen van de artikelen 13 en 15, kan het hoofd van een consulaire post zijn werkzaamheden niet aanvangen alvorens hem het exequatur is verleend.
 Art.    13 . De voorlopige toelating van hoofden van consulaire posten.
In afwachting van de verlening van het exequatur, kan het hoofd van een consulaire post voorlopig tot de uitoefening van zijn werkzaamheden worden toegelaten. In dit geval zijn de bepalingen van dit Verdrag van toepassing.
 Art.    14 . Kennisgeving sera de overheden van het consulaire ressort.
Zodra het hoofd van een consulaire post is toegelaten tot de uitoefening van zijn werkzaamheden, zelfs indien dit voorlopig is, stelt de verblijfstaat de bevoegde overheden van het desbetreffende consulaire ressort hiervan onmiddellijk in kennis. Deze Staat zorgt er tevens voor dat de noodzakelijke maatregelen worden getroffen om het hoofd van de consulaire post in staat te stellen zijn ambtelijke werkzaamheden te verrichten en aanspraak te maken op de behandeling voorzien bij de bepalingen van dit Verdrag.
 Art.    15 . Tijdelijke uitoefening van de werkzaamheden van het hoofd van een consulaire post.
1. Indien het hoofd van een consulaire post niet in staat is zijn werkzaamheden uit te oefenen of indien zijn plaats open staat, kan een waarnemend hoofd voorlopig optreden als hoofd van de consulaire post.
2. De naam en voornamen van het waarnemend hoofd van de post worden door de diplomatieke zending van de zendstaat of indien deze Staat in de verblijfstaat niet over een dergelijke zending beschikt, door het hoofd van de consulaire post of indien deze daartoe niet in staat is, door een bevoegde overheid van de zendstaat, medegedeeld aan het Ministerie van Buitenlandse Zaken van de verblijfstaat of aan een door dat ministerie aangewezen overheid. Als algemene regel dient deze mededeling van te voren te worden gedaan. De verblijfstaat kan de toelating, als waarnemend hoofd van een post, afhankelijk stellen van zijn goedkeuring indien het gaat om een persoon die noch een diplomatiek ambtenaar noch een consulair ambtenaar van de zendstaat is in de verblijfstaat.
3. De bevoegde overheden van de verblijfstaat verlenen het waarnemend hoofd van de post bijstand en bescherming. Zolang hij met de leiding van de post is belast, zijn de bepalingen van dit Verdrag op hem van toepassing in dezelfde mate als zij dit zijn op het hoofd van de desbetreffende consulaire post. De verblijfstaat is evenwel niet verplicht een waarnemend hoofd van een post faciliteiten, voorrechten of immuniteiten te verlenen, die het hoofd van de consulaire post slechts geniet onder voorwaarden waaraan het waarnemend hoofd van de post niet voldoet.
4. Wanneer in de in lid 1 van dit artikel bedoelde omstandigheden, een lid van het diplomatiek personeel van de diplomatieke vertegenwoordiging van de zendstaat in de verblijfstaat door de zendstaat wordt aangewezen als waarnemend hoofd van een consulaire post, blijft hij diplomatieke voorrechten en immuniteiten genieten indien de verblijfstaat zich daartegen niet verzet.
 Art.    16 . Rangorde van de hoofden van consulaire posten.
1. De rangorde van de hoofden van consulaire posten wordt in elke klasse bepaald door de datum waarop het exequatur is verleend.
2. Indien het hoofd van een consulaire post evenwel voorlopig tot de uitoefening van zijn werkzaamheden wordt toegelaten vóór dat het exequatur is verkregen, wordt zijn rangorde bepaald door de datum van de voorlopige toelating; deze rangorde blijft gehandhaafd na de verlening van het exequatur.
3. De rangorde tussen twee of meer hoofden van consulaire posten die op dezelfde datum het exequatur of voorlopige toelating hebben verkregen, wordt bepaald door de datum waarop hun aanstellingsbrief of een soortgelijke akte hetzij de kennisgeving bedoeld in lid 3 van artikel 11 aan de verblijfstaat zijn aangeboden.
4. Waarnemende hoofden van posten komen in rangorde na alle hoofden van consulaire posten. Hun onderlinge rangorde wordt bepaald door de data, waarop zij hun functie als waarnemend hoofd van een post hebben aangevangen, zoals die zijn aangegeven in de krachtens lid 2 van artikel 15 gedane kennisgevingen.
5. Consulaire ere-ambtenaren die hoofd van een consulaire post zijn volgen in elke klasse in rang op hoofden van consulaire posten die beroepsambtenaar zijn, en wel in de volgorde en volgens de regels neergelegd in de voorgaande bepalingen van onderhavig artikel.
6. Hoofden van consulaire posten nemen rang vóór consulaire ambtenaren die deze hoedanigheid niet bezitten.
 Art.    17 . Het verrichten van diplomatieke handelingen door consulaire ambtenaren.
1. In een Staat waar de zendstaat geen diplomatieke zending heeft en niet door een diplomatieke zending van een derde Staat wordt vertegenwoordigd, kan een consulair ambtenaar, met toestemming van de verblijfstaat, en zonder dat dit zijn consulaire status aantast, gemachtigd worden diplomatieke handelingen te verrichten. De verrichting van dergelijke handelingen door een consulair ambtenaar geeft hem niet het recht aanspraak te maken op diplomatieke voorrechten en immuniteiten.
2. Een consulair ambtenaar kan, nadat hiervan kennisgeving is gedaan aan de verblijfstaat, worden belast met de vertegenwoordiging van de zendstaat bij iedere intergouvernementele organisatie. Wanneer hij in deze hoedanigheid optreedt, heeft hij recht op alle voorrechten en immuniteiten die het internationale gewoonterecht of internationale overeenkomsten aan een dergelijke vertegenwoordiger toekennen; ten aanzien van door hem uitgeoefende consulaire werkzaamheden heeft hij evenwel geen recht op verdergaande immuniteit van rechtsmacht dan die waarop een consulair ambtenaar krachtens dit Verdrag recht heeft.
 Art.    18 . Benoeming van eenzelfde persoon als consulair ambtenaar door twee of meer Staten.
Twee of meer Staten kunnen, met toestemming van de verblijfstaat, eenzelfde persoon als consulair ambtenaar in die Staat benoemen.
 Art.    19 . Benoeming van leden van het consulaire personeel.
1. Onder voorbehoud van de bepalingen van de artikelen 20, 22 en 23, is de zendstaat vrij in het benoemen van leden van het consulaire personeel.
2. De naam en voornamen, de categorie en de klasse van alle consulaire ambtenaren met uitzondering van het hoofd van de consulaire post, worden door de zendstaat aan de verblijfstaat medegedeeld op een zodanig tijdstip dat de verblijfstaat, indien hij zulks wenst, de hem in artikel 23, lid 3, verleende rechten kan uitoefenen.
3. De zendstaat kan, indien zijn wetten en regelingen zulks vereisen, de verblijfstaat verzoeken het exequatur te verlenen aan een consulair ambtenaar die geen hoofd van een consulaire post is.
4. De verblijfstaat kan, indien zijn wetten en regelingen zulks vereisen, het exequatur verlenen aan een consulair ambtenaar die geen hoofd van een consulaire post is.
 Art.    20 . Omvang van het consulaire personeel.
Indien er geen uitdrukkelijke overeenkomst bestaat ten aanzien van de omvang van het consulaire personeel, kan, de verblijfstaat eisen dat de omvang van dit personeel binnen de grenzen wordt gehouden die deze Staat als redelijk en normaal beschouwt, waarbij de in het consulaire ressort heersende omstandigheden en de behoeften van de betrokken consulaire post in aanmerking worden genomen.
 Art.    21 . Rangorde der consulaire ambtenaren van een consulaire post.
De rangorde der consulaire ambtenaren van een consulaire post en alle wijzigingen daarin, worden door de diplomatieke zending van de zendstaat of, indien die Staat in de verblijfstaat niet over een zodanige zending beschikt, door het hoofd van de consulaire post, aan het Ministerie van Buitenlandse Zaken van de verblijfstaat of aan de door dat Ministerie aangewezen overheid medegedeeld.
 Art.    22 . De nationaliteit van consulaire ambtenaren.
1. In beginsel dienen consulaire ambtenaren de nationaliteit van de zendstaat te bezitten.
2. Personen die de nationaliteit bezitten van de verblijfstaat kunnen slechts als consulair ambtenaar worden benoemd met uitdrukkelijke toestemming van die Staat, die deze toestemming ten allen tijde kan intrekken.
3. De verblijfstaat kan zich hetzelfde recht voorbehouden ten aanzien van onderdanen van een derde Staat die niet tevens onderdaan van de zendstaat zijn.
 Art.    23 . Tot persona non grata verklaarde personen.
1. De verblijfstaat kan ten allen tijde de zendstaat ervan verwittigen dat een consulair ambtenaar tot persona non grata is verklaard of dat een ander lid van het consulair personeel niet aanvaardbaar is. De zendstaat roept in dergelijke gevallen de betrokken persoon terug of beëindigt zijn werkzaamheden bij de consulaire post.
2. Indien de zendstaat weigert of in gebreke blijft binnen een redelijke termijn aan zijn verplichtingen krachtens lid 1 van dit artikel te voldoen, kan de verblijfstaat het exequatur van de desbetreffende persoon intrekken of deze niet langer beschouwen als lid van het consulair personeel.
3. Een persoon die is benoemd als lid van een consulaire post kan als onaanvaardbaar worden verklaard vóór dat hij op het grondgebied van de verblijfstaat aankomt of, indien hij zich reeds in de verblijfstaat bevindt, vóór dat hij zijn werkzaamheden bij de consulaire post aanvangt. In zulke gevallen dient de zendstaat zijn benoeming in te trekken.
4. In de in lid 1 en lid 3 van dit artikel vermelde gevallen, is de verblijfstaat niet verplicht de zendstaat de redenen voor zijn beslissing mede te delen.
 Art.    24 . Kennisgeving van benoeming, aankomst en vertrek aan de verblijfstaat.
1. Aan het Ministerie van Buitenlandse Zaken van de verblijfstaat of aan de door dat Ministerie aangewezen overheid wordt mededeling gedaan van :
a) de benoeming van leden van een consulaire post, hun aankomst na benoeming bij de consulaire post, hun definitief vertrek of de beëindiging van hun werkzaamheden en alle andere eventuele wijzigingen in hun status gedurende de periode dat zij bij de consulaire post werkzaam zijn;
b) de aankomst en het definitieve vertrek van een persoon die tot het gezin van een lid van een consulaire post behoort en bij hem inwoont en in daarvoor in aanmerking komende gevallen, het feit dat een persoon een zodanig gezinslid wordt of ophoudt dit te zijn;
c) de aankomst en het definitieve vertrek van leden van het particuliere personeel en, in daarvoor in aanmerking komende gevallen, de beëindiging van hun dienstverband als zodanig;
d) het aannemen en ontslaan van ingezetenen van de verblijfstaat als leden van een consulaire post of als leden van het particuliere personeel die recht hebben op voorrechten en immuniteiten.
2. Indien mogelijk dient tevens van tevoren kennis te worden gegeven van aankomst en definitief vertrek.
 Afdeling II.  - Beëindiging van de consulaire werkzaamheden.
 Art.    25 . Beëindiging van de werkzaamheden van een lid van een consulaire post.
De werkzaamheden van een lid van een consulaire post worden onder meer beëindigd door :
a) kennisgeving door de zendstaat aan de verblijfstaat dat de werkzaamheden van het lid van een consulaire post zijn beëindigd;
b) intrekking van het exequatur;
c) kennisgeving door de verblijfstaat aan de zendstaat dat de verblijfstaat hem niet meer als lid van het consulaire personeel beschouwt.
 Art.    26 . Vertrek van het grondgebied van de verblijfplaats.
De verblijfstaat moet, zelfs in het geval van een gewapend conflict, de leden van de consulaire post en de leden van het particuliere personeel die geen onderdanen van de verblijfstaat zijn, alsmede bij hen inwonende gezinsleden, ongeacht hun nationaliteit, de nodige tijd en faciliteiten verlenen ten einde hen in staat te stellen hun vertrek voor te bereiden en binnen de kortst mogelijke tijd na beëindiging van hun werkzaamheden het grondgebied te verlaten. In het bijzonder moet de verblijfstaat hun, in geval van nood, de nodige vervoermiddelen voor henzelf zowel als voor hun goederen ter beschikking stellen, met uitzondering van goederen die in de verblijfstaat verworven zijn en waarvan uitvoer is verboden ten tijde van het vertrek.
 Art.    27 . Bescherming van de consulaire gebouwen en archieven en van de belangen van de zendstaat in uitzonderlijke omstandigheden.
1. Indien de consulaire betrekkingen tussen de twee Staten worden verbroken :
a) dient de verblijfstaat, zelfs in het geval van een gewapend conflict, de consulaire gebouwen, alsmede de zich aldaar bevindende goederen en het consulaire archief te eerbiedigen en te beschermen;
b) kan de zendstaat de zorg voor de consulaire gebouwen, alsmede voor de zich aldaar bevindende goederen en het consulaire archief, toevertrouwen aan een derde Staat die voor de verblijfstaat aanvaardbaar is;
c) kan de zendstaat de behartiging van zijn belangen en van die van zijn onderdanen toevertrouwen aan een derde Staat die voor de verblijfstaat aanvaardbaar is.
2. Indien een consulaire post tijdelijk of voorgoed wordt opgeheven zijn de bepalingen onder a van lid 1 van dit artikel van toepassing. Bovendien :
a) kan de zendstaat, alhoewel hij niet in de verblijfstaat door een diplomatieke zending is vertegenwoordigd, en zo hij een andere consulaire post op het grondgebied van die Staat heeft, aan deze post de zorg voor de gebouwen van de opgeheven consulaire post, alsmede voor de zich aldaar bevindende goederen en het consulaire archief opdragen en, met toestemming van de verblijfstaat, aan die consulaire post de uitoefening van de consulaire werkzaamheden in het ressort van de opgeheven post opdragen; of
b) indien de zendstaat geen diplomatieke zending en geen andere consulaire post in de verblijfstaat heeft, zijn de bepalingen onder b en c van lid 1 van dit artikel van toepassing.
 HOOFDSTUK II.  - Faciliteiten, voorrechten en immuniteiten die betrekking hebben op consulaire posten, consulaire beroepsambtenaren en andere leden van een consulaire post.
 Afdeling I.  - Faciliteiten, voorrechten en immuniteiten die betrekking hebben op een consulaire post.
 Art.    28 . Faciliteiten voor de werkzaamheden van de consulaire post.
De verblijfstaat verleent alle faciliteiten voor de verrichting van de werkzaamheden van de consulaire post.
 Art.    29 . Het gebruik van de nationale vlag en het nationale wapen.
1. De zendstaat heeft het recht op het gebruik van zijn nationale vlag en zijn nationaal wapen in de verblijfstaat overeenkomstig de bepalingen van dit artikel.
2. De nationale vlag van de zendstaat mag worden gehesen en zijn nationaal wapen mag worden aangebracht op het gebouw dat de consulaire post huisvest, alsmede bij de toegangsdeur daarvan, alsook op de ambtswoning van het hoofd van de consulaire post en op zijn vervoermiddelen wanneer deze voor officiële doeleinden worden gebruikt.
3. Bij de uitoefening van het door dit artikel toegekende recht wordt rekening gehouden met de wetten, regelingen en gebruiken van de verblijfstaat.
 Art.    30 . Huisvesting.
1. De verblijfstaat dient de zendstaat behulpzaam te zijn bij het op zijn grondgebied, in overeenstemming met zijn wetten en regelingen, verwerven van gebouwen voor de consulaire post, of helpt de zendstaat op andere wijze bij het verkrijgen van kantoorruimte.
2. De verblijfstaat dient, indien nodig, de consulaire posten eveneens behulpzaam te zijn bij het verkrijgen van geschikte woonruimte voor de leden van de consulaire post.
 Art.    31 . Onschendbaarheid van de consulaire gebouwen.
1. De consulaire gebouwen zijn onschendbaar voor zover zulks in dit artikel is bepaald.
2. De overheden van de verblijfstaat mogen het gedeelte van de consulaire gebouwen dat uitsluitend voor de werkzaamheden van de consulaire post wordt gebruikt slechts betreden met toestemming van het hoofd van de consulaire post of van zijn gemachtigde of van het hoofd van de diplomatieke zending van de zendstaat. De toestemming van het hoofd van de consulaire post wordt echter geacht stilzwijgend te zijn gegeven in geval van brand of een andere ramp die onmiddellijk beschermend optreden noodzakelijk maakt.
3. Onder voorbehoud van de bepalingen van lid 2 van dit artikel, rust op de verblijfstaat de bijzondere verplichting alle passende maatregelen te nemen om de consulaire gebouwen tegen indringers en tegen het toebrengen van schade te beschermen en te verhinderen dat de rust van de consulaire post op enigerlei wijze wordt verstoord of aan zijn waardigheid afbreuk wordt gedaan.
4. De consulaire gebouwen, het meubilair en de goederen, alsmede de vervoermiddelen van de consulaire post, zijn volledig gevrijwaard tegen vordering voor doeleinden van landsverdediging of openbaar nut. Indien onteigening voor zulke doeleinden noodzakelijk is, dienen alle mogelijke maatregelen te worden genomen ten einde te vermijden dat de uitoefening van de consulaire werkzaamheden daarvan hinder ondervindt, en aan de zendstaat dient terstond toereikende en doelmatige schadevergoeding te worden betaald.
 Art.    32 . Vrijstelling van belasting van consulaire gebouwen.
1. De consulaire gebouwen en de ambtswoning van het hoofd van een consulaire post, indien deze beroepsambtenaar is, waarvan de zendstaat, of een persoon die in naam van de zendstaat optreedt, eigenaar of huurder is, zijn vrijgesteld van alle landelijke, gewestelijke of gemeentelijke belastingen en rechten, tenzij het belastingen en rechten betreft, geheven wegens de verlening van bijzondere diensten.
2. De vrijstelling van belasting bedoeld in lid 1 van dit artikel is niet van toepassing op deze belastingen en rechten indien deze krachtens de wetgeving van de verblijfstaat verschuldigd zijn door de persoon die met de zendstaat of met de persoon die in naam van de zendstaat optreedt een overeenkomst heeft aangegaan.
 Art.    33 . Onschendbaarheid van de consulaire archieven en documenten.
De consulaire archieven en documenten zijn ten allen tijde en waar zij zich ook mogen bevinden onschendbaar.
 Art.    34 . Vrijheid van beweging.
Onder voorbehoud van de wetten en regelingen van de verblijfstaat betreffende gebieden waarvan de toegang om redenen van nationale veiligheid verboden of aan beperkingen onderhevig is, draagt de verblijfstaat er zorg voor dat alle leden van de consulaire post zich vrijelijk op zijn grondgebied kunnen bewegen en er vrijelijk kunnen reizen.
 Art.    35 . Vrijheid van verbindingen.
1. Door de verblijfstaat wordt aan de consulaire post toegestaan voor alle officiële doeleinden onbelemmerd verbindingen te onderhouden; deze verbindingen worden door de verblijfstaat beschermd. Bij zijn verbindingen met de regering, de diplomatieke zendingen en de andere consulaire posten van de zendstaat, waar deze zich ook mogen bevinden, mag de consulaire post alle daarvoor in aanmerking komende middelen gebruiken, diplomatieke of consulaire koeriers, diplomatieke of consulaire tassen en codeberichten daarbij inbegrepen. De consulaire post mag evenwel geen radiozender installeren en gebruiken zonder toestemming van de verblijfstaat.
2. De officiële briefwisseling van de consulaire post is onschendbaar. Onder officiële briefwisseling wordt verstaan alle op de consulaire post en zijn werkzaamheden betrekking hebbende briefwisseling.
3. De consulaire tas mag niet worden geopend of vastgehouden. Indien de bevoegde overheden van de verblijfstaat echter ernstige redenen hebben om aan te nemen dat de tas iets anders bevat dan de briefwisseling, de documenten of de goederen bedoeld in lid 4 van dit artikel, kunnen zij verzoeken dat de tas in hun aanwezigheid door een daartoe gemachtigd vertegenwoordiger van de zendstaat wordt geopend. Indien de overheden van de zendstaat weigeren aan dit verzoek te voldoen, wordt de tas teruggestuurd naar de plaats van verzending.
4. De pakketten welke de consulaire tas vormen moeten aan de buitenkant duidelijk zichtbare kentekenen dragen, waaruit hun aard blijkt en mogen slechts officiële briefwisseling en documenten of uitsluitend voor officieel gebruik bestemde goederen bevatten.
5. De diplomatieke koerier dient een officieel document bij zich te dragen waaruit zijn hoedanigheid en het aantal pakketten dat de consulaire tas vormt blijken. Behoudens toestemming van de verblijfstaat mag hij noch onderdaan zijn van, noch duurzaam verblijf houden in de verblijfstaat, tenzij hij onderdaan van de zendstaat is. Bij de uitoefening van zijn werkzaamheden, wordt hij door de verblijfstaat beschermd. Hij geniet persoonlijke onschendbaarheid en is gevrijwaard tegen elke vorm van aanhouding of gevangenhouding.
6. De zendstaat, zijn diplomatieke zendingen en zijn consulaire posten kunnen consulaire koeriers ad hoc aanwijzen. In deze gevallen zijn de bepalingen van lid 5 van dit artikel eveneens van toepassing, met dien verstande dat de daarin bedoelde immuniteiten niet meer van toepassing zijn wanneer deze koerier de zich onder zijn hoede bevindende consulaire tas aan de geadresseerde heeft overhandigd.
7. Een consulaire tas kan worden toevertrouwd aan de gezagvoerder van een schip of van een burgerluchtvaartuig met als bestemming een officieel erkende landingsplaats. Deze gezagvoerder dient te worden voorzien van een officieel document waaruit het aantal pakketten blijkt waaruit de consulaire tas is samengesteld, doch hij wordt niet als consulair koerier beschouwd.
Na overeenkomst met de bevoegde plaatselijke overheden, kan de consulaire post één van haar leden zenden om de tas rechtstreeks en zonder verdere formaliteiten uit handen van de gezagvoerder van het schip of het luchtvaartuig in ontvangst te nemen.
 Art.    36 . Verbinding en contact met onderdanen van de zendstaat.
1. Ten einde de uitoefening van de consulaire werkzaamheden met betrekking tot onderdanen van de zendstaat te vergemakkelijken :
a) moeten de consulaire ambtenaren zich vrijelijk in verbinding kunnen stellen met de onderdanen van de zendstaat en hen kunnen bezoeken. Onderdanen van de zendstaat moeten dezelfde vrijheid genieten om zich met de consulaire ambtenaren in verbinding te stellen en om hen te bezoeken;
b) indien de betrokkene zulks verzoekt, moeten de bevoegde overheden van de verblijfstaat de consulaire post van de zendstaat onverwijld ervan in kennis stellen, dat binnen het ressort van deze consulaire post een onderdaan van die Staat is aangehouden, opgesloten of zich in voorlopige hechtenis bevindt of op enigerlei andere wijze wordt gevangen gehouden. Elke mededeling aan de consulaire post gericht door de aangehouden, opgesloten of zich in voorlopige hechtenis bevindende of anderszins gevangen gehouden persoon wordt door bovengenoemde bevoegde overheden eveneens onverwijld overgebracht. Deze laatsten dienen de betrokken persoon onverwijld in kennis te stellen van zijn rechten krachtens deze littera;
c) hebben de consulaire ambtenaren het recht een onderdaan van de zendstaat die is opgesloten of zich in voorlopige hechtenis bevindt of op enigerlei andere wijze wordt gevangen gehouden, te bezoeken, met hem te spreken en met hem brieven te wisselen en te zorgen voor zijn vertegenwoordiging in rechte. Zij hebben eveneens het recht een onderdaan van de zendstaat te bezoeken, die in hun ressort is opgesloten of gevangen wordt gehouden voor de tenuitvoerlegging van een vonnis. De consulaire ambtenaren onthouden er zich niettemin van ten behoeve van een onderdaan op te treden, die opgesloten is of zich in voorlopige hechtenis bevindt of op enigerlei andere wijze wordt gevangen gehouden indien de belanghebbende zich uitdrukkelijk daartegen verzet.
2. De in lid 1 van dit artikel bedoelde rechten worden uitgeoefend overeenkomstig de wetten en regelingen van de verblijfstaat, met dien verstande evenwel dat deze wetten en regelingen de verwezenlijking van de oogmerken waarvoor de in dit artikel verleende rechten zijn bedoeld, volledig moeten waarborgen.
 Art.    37 . Inlichtingen in geval van overlijden, voogdij of curatele, schipbreuk en luchtramp.
Indien de bevoegde overheden van de verblijfstaat in het bezit zijn van de desbetreffende inlichtingen, zijn deze overheden verplicht :
a) in geval van overlijden van een onderdaan van de zendstaat, de consulaire post in wier ressort het overlijden plaatsvond, hiervan onverwijld in kennis te stellen;
b) de bevoegde consulaire post onverwijld in kennis te stellen van alle gevallen waarin aanleiding bestaat tot benoeming van een voogd of curator over een minderjarige of onbekwame onderdaan van de zendstaat. Het verstrekken van deze inlichtingen staat evenwel de werking van de wetten en regelingen van de verblijfstaat ten aanzien van de benoeming van zulk een voogd of curator niet in de weg;
c) indien een zee- of binnenschip dat de nationaliteit van de zendstaat bezit schipbreuk lijdt of aan de grond loopt in de binnenwateren of in de territoriale wateren van de verblijfstaat of indien een in de zendstaat ingeschreven luchtvaartuig op het grondgebied van de verblijfstaat verongelukt, de consulaire post zich het dichtst bij de plaats waar de ramp heeft plaatsgevonden bevindt hiervan onverwijld in kennis te stellen.
 Art.    38 . Contact met de overheden van de verblijfstaat.
Bij de uitoefening van hun werkzaamheden, kunnen de consulaire ambtenaren zich wenden tot :
a) de bevoegde plaatselijke overheden van hun consulair ressort;
b) de bevoegde centrale overheid van de verblijfstaat indien en voor zover dit is toegestaan door de wetten, regelingen en gebruiken van de verblijfstaat of door de desbetreffende overeenkomsten.
 Art.    39 . Consulaire rechten en heffingen.
1. De consulaire post kan op het grondgebied van de verblijfstaat de rechten en heffingen innen waarin de wetten en regelingen van de zendstaat voor consulaire akten voorzien.
2. De in de worm van rechten en heffingen, als bedoeld in lid 1 van dit artikel, geheven bedragen, alsmede de desbetreffende ontvangstbewijzen, zijn vrijgesteld van alle belastingen en rechten in de verblijfstaat.
 Afdeling II.  - Faciliteiten, voorrechten en immuniteiten met betrekking tot consulaire beroepsambtenaren en andere leden van een consulaire post.
 Art.    40 . Bescherming van consulaire ambtenaren.
1. De verblijfstaat behandelt de consulaire ambtenaren met al de eerbied die hun verschuldigd is en neemt alle passende maatregelen om te verhinderen dat hun persoon, hun vrijheid of waardigheid in gevaar wordt gebracht.
 Art.    41 . Persoonlijke onschendbaarheid van de consulaire ambtenaren.
1. Consulaire ambtenaren zijn gevrijwaard tegen aanhouding of voorlopige hechtenis, behalve in geval van een ernstige misdaad en ingevolge een beslissing genomen door de bevoegde rechterlijke overheid.
2. Behalve in het in lid 1 van dit artikel bedoelde geval, mogen consulaire ambtenaren niet opgesloten worden of aan enigerlei andere vorm van beperking van hun persoonlijke vrijheid worden onderworpen, behalve bij de tenuitvoerlegging van een onherroepelijke rechterlijke uitspraak.
3. Indien tegen een consulair ambtenaar een strafrechtelijke vervolging aanhangig wordt gemaakt, moet hij voor de bevoegde overheden verschijnen. Het proces dient evenwel te worden gevoerd met de eerbied die hem uit hoofde van zijn officiële positie toekomt en, behalve in het in lid 1 van dit artikel bedoelde geval, op een wijze die aan de uitoefening van de consulaire werkzaamheden zo weinig mogelijk afbreuk doet. Wanneer het in de in lid 1 van dit artikel bedoelde omstandigheden noodzakelijk geworden is een consulair ambtenaar in voorlopige hechtenis te nemen dient met de procedure tegen hem zo spoedig mogelijk een aanvang te worden gemaakt.
 Art.    42 . Kennisgeving van aanhouding, gevangenhouding of vervolging.
Indien een lid van het consulair personeel wordt aangehouden of in voorlopige hechtenis wordt genomen, of indien tegen hem een strafrechtelijke vervolging aanhangig wordt gemaakt, dient de verblijfstaat het hoofd van de consulaire post hiervan onmiddellijk in kennis te stellen. Mocht deze laatste zelf het voorwerp van een dergelijke maatregel zijn, dan dient de verblijfstaat dit langs diplomatieke weg aan de zendstaat mede te delen.
 Art.    43 . Immuniteit van rechtsmacht.
1. Consulaire ambtenaren en consulaire bedienden zijn niet onderworpen aan de rechtsmacht van de rechterlijke of administratieve overheden van de verblijfstaat ten aanzien van handelingen verricht bij de uitoefening van hun consulaire taak.
2. De bepalingen van lid 1 van dit artikel zijn evenwel niet van toepassing met betrekking tot een burgerlijke vordering die :
a) hetzij voortvloeit uit een overeenkomst gesloten door een consulair ambtenaar of een consulair bediende waarbij hij niet uitdrukkelijk of stilzwijgend als mandataris van de zendstaat optrad;
b) hetzij is ingesteld door een derde in verband met schade voortvloeiende uit een ongeval in de verblijfstaat veroorzaakt door een voertuig, een schip of een luchtvaartuig.
 Art.    44 . De verplichting om als getuige op te treden.
1. De leden van een consulaire post kunnen worden opgeroepen om als getuige op te treden bij gerechtelijke of administratieve procedures. Een consulair bediende of een lid van het bedienend personeel mag, behalve in de gevallen genoemd in lid 3 van dit artikel niet weigeren als getuige op te treden. Indien een consulair ambtenaar weigert dit te doen, mag er geen dwang op hem worden uitgeoefend of een strafmaatregel tegen hem worden uitgevaardigd.
2. De overheid die om de getuigenis van een consulair ambtenaar verzoekt, draagt er zorg voor dat dit geen afbreuk doet aan de uitoefening van zijn werkzaamheden. Zij kan hem waar mogelijk een verhoor als getuige afnemen te zijnen huize of op de consulaire post of van hem een schriftelijke verklaring aanvaarden.
3. De leden van een consulaire post zijn niet gehouden als getuigen op te treden inzake aangelegenheden verband houdende met de uitoefening van hun werkzaamheden of officiële briefwisseling en documenten die daarop betrekking hebben over te leggen. Zij hebben eveneens het recht te weigeren als getuige-deskundige betreffende het nationale recht van de zendstaat op te treden.
 Art.    45 . Het verzaken aan voorrechten en immuniteiten.
1. De zendstaat kan, met betrekking tot een lid van de consulaire post, afstand doen van de in de artikelen 41, 43 en 44 bedoelde voorrechten en immuniteiten.
2. Het verzaken dient steeds uitdrukkelijk kenbaar te worden gemaakt, behoudens het bepaalde in lid 3 van dit artikel, en dient schriftelijk ter kennis van de verblijfstaat te worden gebracht.
3. Indien een consulair ambtenaar of een consulair bediende een rechtsgeding aanhangig maakt in een zaak waarin hij immuniteit van rechtsmacht zou kunnen genieten krachtens artikel 43, kan hij zich ten aanzien van een tegeneis die rechtstreeks verband houdt met de hoofdvordering niet beroepen op immuniteit van rechtsmacht.
4. Het verzaken aan de immuniteit van rechtsmacht ten aanzien van burgerrechtelijke of administratiefrechtelijke vorderingen wordt niet geacht afstand van immuniteit ten aanzien van de tenuitvoerlegging van het vonnis in te houden; hiervoor dient afzonderlijk afstand te worden gedaan.
 Art.    46 . Vrijstelling van vreemdelingenregistratie en van verblijfsvergunningen.
1. Consulaire ambtenaren en consulaire bedienden en inwonende gezinsleden zijn vrijgesteld van alle verplichtingen krachtens de wetten en regelingen van de verblijfstaat met betrekking rot vreemdelingenregistratie en verblijfsvergunning.
2. De bepalingen van lid 1 van dit artikel zijn evenwel niet van toepassing op een consulair bediende die niet in vaste dienst van de zendstaat is of die in de verblijfstaat een eigen winstgevende activiteit uitoefent noch op een gezinslid van zulk een bediende.
 Art.    47 . Vrijstelling van arbeidskaart.
1. De leden van de consulaire post zijn ten aanzien van voor de zendstaat verrichte diensten, vrijgesteld van de verplichting inzake arbeidskaart opgelegd door de wetten en regelingen van de verblijfstaat betreffende de tewerkstelling van werknemers van vreemde nationaliteit.
2. Leden van het particuliere personeel van consulaire ambtenaren en van consulaire bedienden zijn, indien zij geen andere winstgevende activiteit in de verblijfstaat uitoefenen, vrijgesteld van de verplichtingen bedoeld in lid 1 van dit artikel.
 Art.    48 . Vrijstelling van sociale verzekering.
1. Met inachtneming van de bepalingen van lid 3 van dit artikel zijn de leden van de consulaire post ten aanzien van diensten voor de zendstaat verricht, alsmede hun inwonende gezinsleden, vrijgesteld van de eventueel in de verblijfstaat van kracht zijnde voorschriften op het gebied van de sociale verzekering.
2. De in lid 1 van dit artikel bedoelde vrijstelling geldt ook voor de leden van het particuliere personeel die uitsluitend in dienst zijn van leden van de consulaire post, op voorwaarde :
a) dat zij geen onderdaan zijn van of duurzaam verblijf houden in de verblijfstaat; en
b) dat op hen de voorschriften op het gebied van de sociale verzekering van toepassing zijn, die in de zendstaat of in een derde Staat van kracht zijn.
3. Leden van de consulaire post die personen in dienst hebben waarop de in lid 2 van dit artikel bedoelde vrijstelling niet van toepassing is, dienen de verplichtingen in acht te nemen, die de voorschriften op het gebied van de sociale verzekering van de verblijfstaat aan werkgevers opleggen.
4. De in lid 1 en lid 2 van dit artikel bedoelde vrijstelling sluit vrijwillige deelneming aan het stelsel van sociale verzekering van de verblijfstaat niet uit, mits deze Staat deze deelneming toestaat.
 Art.    49 . Vrijstelling van belasting.
1. Consulaire ambtenaren en consulaire bedienden alsmede hun inwonende gezinsleden zijn vrijgesteld van alle belastingen en rechten, zowel persoonlijke als zakelijke, hetzij landelijke, dan wel gewestelijke of gemeentelijke belastingen, met uitzondering van :
a) indirecte belastingen, die normaal in de prijs van de goederen of diensten begrepen zijn;
b) belastingen en rechten op particulier onroerend goed dat gelegen is op het grondgebied van de verblijfstaat, met inachtneming van de bepalingen van artikel 32;
c) door de verblijfstaat geheven successierechten en rechten van overgang, onder voorbehoud van de bepalingen van lid b van artikel 51;
d) belastingen en rechten op particulier inkomen, daarbij inbegrepen vermogenswinsten, waarvan de bron gelegen is in de verblijfstaat en vermogensbelastingen op in handels- of financiële ondernemingen in de verblijfstaat belegd vermogen;
e) heffingen wegens bepaalde verleende diensten;
f) registratie-, griffie- en hypotheekrechten en zegelrecht, behoudens het bepaalde in artikel 32.
2. De leden van het bedienend personeel zijn vrijgesteld van belastingen en rechten op het loon dat zij voor hun diensten ontvangen.
3. De leden van de consulaire post die personen in dienst hebben wier loon of salaris niet vrijgesteld is van inkomstenbelasting in de verblijfstaat dienen zich aan de verplichtingen te houden welke de wetten en regelingen van die Staat met betrekking tot de heffing van inkomstenbelasting opleggen aan werkgevers.
 Art.    50 . Vrijstelling van douanerechten en douaneonderzoek.
1. De verblijfstaat verleent vrije binnenkomst en vrijstelling van alle douanerechten, belastingen en daarmee verband houdende heffingen, met uitzondering van heffingen voor opslag, vervoer en dergelijke diensten, een en ander in overeenstemming met de wetten en regelingen die deze Staat eventueel zal aannemen, ten aanzien van :
a) goederen voor het officieel gebruik van de consulaire post;
b) goederen voor het persoonlijk gebruik van een consulair ambtenaar of zijn inwonende gezinsleden, daarbij inbegrepen goederen voor zijn inrichting. De goederen bedoeld voor verbruik mogen de hoeveelheden niet te boven gaan die noodzakelijk zijn voor onmiddellijk gebruik door de betrokken personen.
2. Consulaire bedienden genieten de in lid 1 van dit artikel omschreven voorrechten en vrijstellingen met betrekking tot goederen, ingevoerd op het tijdstip waarop zij zich de eerste keer inrichten.
3. De persoonlijke bagage die consulaire ambtenaren en hun inwonende gezinsleden vergezelt, is vrijgesteld van douaneonderzoek. Zij mag slechts worden onderzocht indien er ernstige redenen bestaan om aan te nemen dat zij andere goederen bevat dan die bedoeld onder b van lid 1 van dit artikel, of goederen waarvan de in- of uitvoer verboden is door de wetten en regelingen van de verblijfstaat, ofwel goederen die onderworpen zijn aan wetten en regelingen van die Staat met betrekking tot quarantaine. Onderzoek mag slechts plaats vinden in aanwezigheid van de betrokken consulaire ambtenaar of het betrokken gezinslid.
 Art.    51 . Nalatenschap van een lid van de consulaire post of van een inwonend gezinslid.
In geval van overlijden van een lid van de consulaire post of van een inwonend gezinslid, dient de verblijfstaat :
a) de uitvoer toe te staan van de roerende goederen van de overledene, met uitzondering van in dat land verworven goederen waarvan de uitvoer op het tijdstip van zijn overlijden verboden is;
b) geen landelijke, gewestelijke of gemeentelijke successierechten en rechten van overgang op roerende goederen te heffen, waarvan de aanwezigheid in de verblijfstaat uitsluitend het gevolg was van de aanwezigheid aldaar van de overledene als lid van de consulaire post of als gezinslid van een lid van de consulaire post.
 Art.    52 . Vrijstelling van persoonlijk dienstbetoon.
De verblijfstaat stelt leden van de consulaire post en zijn inwonende gezinsleden vrij van elk persoonlijk dienstbetoon, van elk openbaar dienstbetoon van welke aard dan ook, en van militaire verplichtingen zoals vordering, militaire bijdragen en inkwartiering.
 Art.    53 . Begin en beëindiging van consulaire voorrechten en immuniteiten.
1. Ieder lid van de consulaire post geniet de voorrechten en immuniteiten waarin dit Verdrag voorziet vanaf het ogenblik waarop hij het grondgebied van de verblijfstaat betreedt om zijn functie te aanvaarden, of, indien hij zich reeds op het grondgebied van die Staat bevindt, vanaf het ogenblik waarop hij zijn werkzaamheden bij de consulaire post aanvangt.
2. Inwonende gezinsleden van een lid van de consulaire post en leden van zijn particulier personeel genieten de voorrechten en immuniteiten waarin dit Verdrag voorziet met ingang van de datum waarop hij voorrechten en immuniteiten geniet overeenkomstig lid 1 van dit artikel of met ingang van de datum dat zij het grondgebied van de verblijfstaat binnentreden of met ingang van de datum dat zij lid worden van het gezin of van het particuliere personeel, al naar gelang welke van deze data het laatste valt.
3. Wanneer de werkzaamheden van een lid van de consulaire post zijn beëindigd, houden zijn voorrechten en immuniteiten en die van een inwonend gezinslid of van een lid van zijn particulier personeel als regel op te bestaan op het ogenblik waarop hij de verblijfstaat verlaat, of na het verstrijken van een redelijke termijn om deze Staat te verlaten, al naar gelang welke van deze twee data het vroegste valt, doch zij blijven tot dat tijdstip van kracht, zelfs in geval van een gewapend conflict. De voorrechten en immuniteiten van de in lid 2 van dit artikel bedoelde personen vervallen wanneer deze personen niet meer inwonend zijn of niet meer in dienst zijn van een lid van de consulaire post, met dien verstande evenwel dat indien zulke personen van plan de verblijfstaat binnen een redelijke termijn daarna te verlaten, hun voorrechten en immuniteiten van kracht blijven tot het tijdstip van vertrek.
4. Met betrekking evenwel tot handelingen verricht door een consulair ambtenaar of een consulair bediende bij de uitoefening van zijn werkzaamheden, blijft de immuniteit van rechtsmacht zonder tijdslimiet van kracht.
5. In geval van overlijden van een lid van de consulaire post, blijven de inwonende gezinsleden de hun verleende voorrechten en immuniteiten genieten totdat zij de verblijfstaat verlaten of tot het verstrijken van een redelijke termijn die hun voor dit doel is toegestaan, al naar gelang welke van deze twee data het vroegste valt.
 Art.    54 . Verplichtingen van derde Staten.
1. Indien een consulair ambtenaar op doorreis is door of zich bevindt op het grondgebied van een derde Staat, die hem een visum heeft verleend indien zulk een visum vereist was, terwijl hij op weg is om zijn werkzaamheden op zijn post aan te vangen of om naar zijn post terug te keren, of wanneer hij naar de zendstaat weerkeert, verleent de derde Staat hem alle immuniteiten waarin de andere artikelen van dit Verdrag voorzien voor zover deze immuniteiten noodzakelijk zijn voor zijn doorreis of terugkeer. Hetzelfde geldt voor de inwonende gezinsleden die voorrechten en immuniteiten genieten en die de consulaire ambtenaar vergezellen of afzonderlijk reizen om zich bij hem te voegen of om naar de zendstaat terug te keren.
2. In omstandigheden die van dezelfde aard zijn als die omschreven in lid 1 van dit artikel, mogen derde Staten de doorreis door hun grondgebied van andere leden van de consulaire post of van inwonende gezinsleden niet belemmeren.
3. Derde Staten verlenen aan officiële briefwisseling en aan andere officiële berichten die via hun grondgebied worden geleid, waaronder begrepen codeberichten, dezelfde vrijheid en bescherming als de verblijfstaat krachtens dit Verdrag moet verlenen. Zij verlenen de consulaire koeriers aan wie een visum is verleend indien zulk een visum vereist was, en consulaire tassen die via hun grondgebied worden geleid, dezelfde onschendbaarheid en bescherming als de verblijfstaat krachtens dit Verdrag moet verlenen.
4. De verplichtingen van derde Staten krachtens lid 1, 2 en 3 van dit artikel zijn ook van toepassing op de daarin onderscheidenlijk genoemde personen, alsmede op officiële berichten en consulaire tassen, waarvan de aanwezigheid op het grondgebied van de derde Staat aan overmacht te wijten is.
 Art.    55 . Eerbiediging van de wetten en regelingen van de verblijfstaat.
1. Onverminderd hun voorrechten en immuniteiten is het de plicht van alle personen die deze voorrechten en immuniteiten genieten de wetten en regelingen van de verblijfstaat te eerbiedigen. Zij hebben ook de plicht zich niet in te laten met de binnenlandse aangelegenheden van die Staat.
2. De consulaire gebouwen mogen niet worden gebruikt op een wijze die onverenigbaar is met de consulaire werkzaamheden.
3. De bepalingen van lid 2 van dit artikel sluiten de mogelijkheid niet uit dat kantoren van andere instellingen of agentschappen worden ondergebracht in een gedeelte van het gebouw waarin de lokalen van de consulaire post zijn ondergebracht, mits de lokalen toegewezen aan bedoelde kantoren gescheiden zijn van die welke worden gebruikt door de consulaire post. In zulke gevallen worden deze kantoren, wat dit Verdrag betreft, niet geacht deel uit te maken van de consulaire gebouwen.
 Art.    56 . Verzekering tegen schade veroorzaakt aan derden.
De leden van de consulaire post dienen zich te houden aan alle verplichtingen opgelegd door de wetten en regelingen van de verblijfstaat met betrekking tot de verzekering tegen burgerrechtelijke aansprakelijkheid in verband met het gebruik van een voertuig, schip of luchtvaartuig.
 Art.    57 . Bijzondere bepalingen betreffende de uitoefening van een particuliere winstgevende activiteit.
1. Consulaire beroepsambtenaren mogen in de verblijfstaat geen beroeps- of handelsactiviteit uitoefenen gericht op persoonlijk winst.
2. De voorrechten en immuniteiten waarin dit hoofdstuk voorziet worden niet toegekend :
a) aan consulaire bedienden of leden van het bedienend personeel die in de verblijfstaat een eigen winstgevende activiteit uitoefenen;
b) aan leden van het gezin van een onder littera a van dit lid bedoelde persoon of aan leden van zijn particulier personeel;
c) aan leden van het gezin van een lid van een consulaire post die zelf een eigen winstgevende activiteit in de verblijfstaat uitoefenen.
 HOOFDSTUK III.  - Regime toepasselijk op consulaire ere-ambtenaren en consulaire posten die door zulke ambtenaren worden geleid.
 Art.    58 . Algemene bepalingen met betrekking tot faciliteiten, voorrechten en immuniteiten.
1. De artikelen 28, 29, 30, 34, 35, 36, 37, 38, 39, 54, lid 3, en 55, lid 2 en lid 3, zijn van toepassing op consulaire posten die geleid worden door een consulair ere-ambtenaar. Bovendien worden de faciliteiten, voorrechten en immuniteiten van dergelijke consulaire posten beheerst door de artikelen 59, 60, 61 en 62.
2. De artikelen 42 en 43, 44, lid 3, 45, 53 en 55, lid 1, zijn van toepassing op de consulaire ere-ambtenaren. Bovendien worden de faciliteiten, voorrechten en immuniteiten van dergelijke consulaire ambtenaren beheerst door de artikelen 63, 64, 65, 66 en 67.
3. De voorrechten en immuniteiten waarin dit Verdrag voorziet worden niet toegekend aan gezinsleden van een consulair ere-ambtenaar of van een consulair bediende die werkzaam is bij een consulaire post die wordt geleid door een consulair ere-ambtenaar.
4. De uitwisseling van consulaire tassen tussen twee consulaire posten die geleid worden door een consulair ere-ambtenaar en gelegen zijn in verschillende Staten is slechts toegestaan met toestemming van de twee betrokken verblijfstaten.
 Art.    59 . Bescherming van de consulaire gebouwen.
De verblijfstaat neemt de maatregelen die noodzakelijk zijn om de consulaire gebouwen van een consulaire post die geleid wordt door een consulaire ere-ambtenaar te beschermen tegen indringers en tegen het toebrengen van schade en te verhinderen dat de rust van de consulaire post op enigerlei wijze wordt verstoord of aan zijn waardigheid afbreuk wordt gedaan.
 Art.    60 . Vrijstelling van belasting van consulaire gebouwen.
1. De consulaire gebouwen van een consulaire post die geleid wordt door een consulair ere-ambtenaar waarvan de zendstaat eigenaar of huurder is, zijn vrijgesteld van alle landelijke gewestelijke of gemeentelijke belastingen en rechten, met uitzondering van heffingen wegens bepaalde verleende diensten.
2. De vrijstelling van belasting bedoeld in lid 1 van dit artikel is niet van toepassing op zulke belastingen en rechten indien deze krachtens de wetten en regelingen van de verblijfstaat moeten worden betaald door de persoon die met de zendstaat een overeenkomst heeft aangegaan.
 Art.    61 . Onschendbaarheid van de consulaire archieven en documenten.
Het consulair archief en de documenten van een consulaire post die geleid wordt door een consulair ere-ambtenaar zijn ten allen tijde en waar deze zich ook mogen bevinden onschendbaar, mits zij gescheiden worden gehouden van andere papieren en documenten en in het bijzonder van de particuliere briefwisseling van het hoofd van een consulaire post en van iedere persoon die met hen samenwerkt, alsmede van de goederen, boeken of documenten die betrekking hebben op hun beroep of handel.
 Art.    62 . Vrijstelling van douanerechten.
De verblijfstaat verleent, in overeenstemming met eventueel door deze Staat aan te nemen wetten en regelingen, vrije binnenkomst en vrijstelling van alle douanerechten, belastingen en daarmee verbandhoudende heffingen, met uitzondering van heffingen voor opslag, vervoer en dergelijke diensten, voor de volgende goederen, mits deze uitsluitend bestemd zijn voor het officiële gebruik van een consulaire post die geleid wordt door een consulaire ere-ambtenaar : het wapen, de vlag, naamborden, zegels en stempels, boeken, officieel drukwerk, kantoormeubilair, kantooruitrusting, kantoorbenodigdheden en dergelijke door of op verzoek van de zendstaat aan de consulaire post verstrekte goederen.
 Art.    63 . Strafrechtelijke procedure.
Indien tegen een consulair ere-ambtenaar een strafrechtelijke procedure wordt ingesteld, moet hij voor de bevoegde overheden verschijnen. Deze procedure moet evenwel worden gevoerd met de eerbied die hem vanwege zijn officiële positie toekomt en, behalve wanneer hij aangehouden of gevangen gehouden is, op een wijze die de uitoefening van de consulaire werkzaamheden zo weinig mogelijk bemoeilijkt. Wanneer het noodzakelijk is geworden een consulair ere-ambtenaar in voorlopige hechtenis te nemen, dient met de procedure tegen hem zo spoedig mogelijk te worden aangevangen.
 Art.    64 . Bescherming van consulaire ere-ambtenaren.
De verblijfstaat is verplicht een consulair ere-ambtenaar de bescherming te verlenen die hem uit hoofde van zijn officiële positie toekomt.
 Art.    65 . Vrijstelling van vreemdelingenregistratie en van verblijfsvergunning.
Consulaire ere-ambtenaren, met uitzondering van hen die in de verblijfstaat een op persoonlijke winst gerichte beroeps- of handelsactiviteiten uitoefenen, zijn vrijgesteld van alle verplichtingen krachtens de wetten en regelingen van de verblijfstaat met betrekking tot vreemdelingenregistratie en verblijfsvergunning.
 Art.    66 . Vrijstelling van belasting.
Een consulair ere-ambtenaar is vrijgesteld van alle belastingen en rechten op de wedden en vergoedingen die hij van de zendstaat ontvangt met betrekking tot de uitoefening van consulaire werkzaamheden.
 Art.    67 . Vrijstelling van persoonlijk dienstbetoon.
De verblijfstaat stelt de consulaire ere-ambtenaren vrij van elk persoonlijk dienstbetoon, van elk openbaar dienstbetoon van welke aard dan ook, en van militaire verplichtingen zoals vordering, militaire bijdragen en inkwartiering.
 Art.    68 . Facultatief karakter van de instelling consulaire ere-ambtenaren.
Het staat iedere Staat vrij te beslissen consulaire ere-ambtenaren te benoemen of te ontvangen.
 HOOFDSTUK IV.  - Algemene bepalingen.
 Art.    69 . Consulaire agenten die geen hoofd van een consulaire post zijn.
1. Het staat elke Staat vrij te beslissen of hij consulaire agentschappen opricht of toelaat, die worden geleid door consulaire agenten die door de zendstaat niet zijn aangewezen als hoofd van een consulaire post.
2. De voorwaarden waaronder de in lid 1 van dit artikel bedoelde consulaire agentschappen hun werkzaamheden kunnen uitoefenen en de voorrechten en immuniteiten die de consulaire agenten die er de leiding van hebben kunnen genieten, worden vastgesteld in overeenstemming tussen de zendstaat en de verblijfstaat.
 Art.    70 . De uitoefening van consulaire werkzaamheden door een diplomatieke zending.
1. De bepalingen van dit Verdrag zijn eveneens van toepassing op de uitoefening van consulaire werkzaamheden door een diplomatieke zending, en wel voorzover dit Verdrag zulks toelaat.
2. De namen van de leden van een diplomatieke zending, verbonden aan de consulaire afdeling of anderszins belast met de uitoefening van de consulaire werkzaamheden van de zending, worden medegedeeld aan het Ministerie van Buitenlandse Zaken van de verblijfstaat of aan de door dat Ministerie aangewezen overheid.
3. Bij de uitoefening van consulaire werkzaamheden kan een diplomatieke zending zich richten tot :
a) de plaatselijke overheden van het consulaire ressort;
b) de centrale overheid van de verblijfstaat, indien zulks is toegestaan door de wetten, regelingen en gebruiken van de verblijfstaat of door hierop betrekking hebbende internationale overeenkomsten.
4. De voorrechten en immuniteiten van de leden van een in lid 2 van dit artikel bedoelde diplomatieke zending blijven beheerst door de regels van het internationale recht betreffende diplomatieke betrekkingen.
 Art.    71 . Personen die onderdaan zijn van of duurzaam verblijf houden in de verblijfstaat.
1. Behalve voor zover bijkomende faciliteiten, voorrechten en immuniteiten door de verblijfstaat worden verleend, genieten consulaire ambtenaren die onderdaan zijn van, of duurzaam verblijf houden in de verblijfstaat slechts immuniteit van rechtsmacht en persoonlijke onschendbaarheid met betrekking tot officiële handelingen verricht in de uitoefening van hun werkzaamheden, alsmede het in lid 3 van artikel 44 bedoelde voorrecht. Voor zover het deze consulaire ambtenaren betreft, is de verblijfstaat eveneens gebonden door de in artikel 42 neergelegde verplichting. Indien tegen zulk een consulair ambtenaar een strafrechtelijke vordering wordt aanhangig gemaakt, wordt deze procedure gevoerd op een wijze die de uitoefening van de consulaire werkzaamheden zo weinig mogelijk bemoeilijkt, behalve wanneer deze consulaire ambtenaar aangehouden of gevangengehouden is.
2. Andere leden van de consulaire post die onderdaan zijn van, of duurzaam verblijf houden in de verblijfstaat en hun gezinsleden alsmede de gezinsleden van de consulaire ambtenaren bedoeld in lid 1 van dit artikel, genieten slechts faciliteiten, voorrechten en immuniteiten voor zover deze hun door de verblijfstaat worden verleend. Die gezinsleden van leden van de consulaire post en die leden van het particuliere personeel die zelf onderdaan zijn van, of duurzaam verblijf houden in de verblijfstaat genieten eveneens slechts faciliteiten, voorrechten en immuniteiten voor zover deze hun door de verblijfstaat worden verleend. De verblijfstaat dient echter zijn rechtsmacht over deze personen uit te oefenen op een wijze die de uitoefening van de werkzaamheden van de consulaire post niet bovenmatig hindert.
 Art.    72 . Niet-discriminatie.
1. Bij de toepassing van de bepalingen van dit Verdrag maakt de verblijfstaat geen onderscheid tussen de Staten.
2. Onderscheid wordt evenwel niet geacht te zijn gemaakt :
a) indien de verblijfstaat enigerlei bepaling van dit Verdrag op beperkte wijze toepast omdat die bepaling op zijn consulaire posten in de zendstaat beperkt wordt toegepast;
b) indien krachtens gewoonterecht of overeenkomst de Staten elkaar een gunstiger behandeling toekennen dan bij dit Verdrag is voorgeschreven.
 Art.    73 . De verhouding tussen dit Verdrag en andere internationale overeenkomsten.
1. De bepalingen van dit Verdrag laten andere internationale overeenkomsten die van kracht zijn tussen de Staten die daarbij partij zijn, onverlet.
2. Geen enkele bepaling van dit Verdrag kan beletten dat Staten internationale overeenkomsten sluiten die de bepalingen van dit Verdrag hetzij bevestigen of aanvullen, hetzij uitbreiden of de werkingsfeer daarvan vergroten.
 HOOFDSTUK V.  - Slotbepalingen.
 Art.    74 . Ondertekening.
Dit Verdrag staat open ter ondertekening door alle Staten die lid zijn van de Verenigde Naties of van een der gespecialiseerde organisaties, dan wel partij zijn bij het statuut van het Internationale Gerechtshof, alsmede door elke andere Staat die door de Algemene Vergadering van de Verenigde Naties wordt uitgenodigd partij bij dit Verdrag te worden. Tot 31 oktober 1963 staat dit Verdrag ter ondertekening open bij het Bondsministerie van Buitenlandse Zaken van de Republiek Oostenrijk en na die datum, tot 31 maart 1964, bij de Verenigde Naties te New-York.
 Art.    75 . Bekrachtiging.
Dit Verdrag dient te worden bekrachtigd. De bekrachtigingoorkonden worden nedergelegd bij de Secretaris-Generaal van de Verenigde Naties.
 Art.    76 . Toetreding.
Dit Verdrag blijft open voor toetreding door elke Staat die tot een van de vier in artikel 74 bedoelde categorieën behoort. De toetredingsoorkonden worden nedergelegd bij de Secretaris-Generaal van de Verenigde Naties.
 Art.    77 . Inwerkingtreding.
1. Dit Verdrag treedt in werking op de dertigste dag na de datum van nederlegging van de tweeëntwintigste bekrachtigings- of toetredingsoorkonde bij de Secretaris-Generaal van de Verenigde Naties.
2. Ten aanzien van elke Staat die dit Verdrag bekrachtigt of ertoe toetreedt na nederlegging van de tweeëntwintigste bekrachtigings- of toetredingsoorkonde, treedt het Verdrag in werking op de dertigste dag na de datum waarop die Staat zijn bekrachtigings- of toetredingsoorkonde heeft nedergelegd.
 Art.    78 . Mededeling door de Secretaris-Generaal.
De Secretaris-Generaal van de Verenigde Naties doet alle Staten die tot een van de vier in artikel 74 bedoelde categorieën behoren, mededeling van :
a) de ondertekeningen van dit Verdrag en van de nederlegging van bekrachtigings- of toetredingsoorkonden overeenkomstig de artikelen 74, 75 en 76;
b) de datum waarop dit Verdrag overeenkomstig artikel 77 in werking zal treden.
 Art.  79. Authentieke teksten.
Het origineel van dit Verdrag, waarvan de Chinese, Engelse, Franse, Russische en Spaanse teksten gelijkelijk authentiek zijn, wordt nedergelegd bij de Secretaris-Generaal van de Verenigde Naties, die voor eensluidend gewaarmerkte afschriften ervan doet toekomen aan alle Staten die behoren tot een van de vier in artikel 74 bedoelde categorieën.
Ten blijke waarvan de ondergetekende gevolmachtigden, daartoe behoorlijk gemachtigd door hun onderscheiden regeringen, dit Verdrag hebben ondertekend.
Gedaan te Wenen, vierentwintigste april negentienhonderd drieënzestig.
Voor Argentinië :
E. Quintana.
Voor Australië :
D. McCarthy.
31 maart 1964.
Voor Oostenrijk :
Kreisky.
Voor België :
Walter Loridan.
31 maart 1964.
Voor Bolivia :
Emilio Pollak.
6 augustus 1963.
Voor Brazilië :
Mario Gibson Alves Barboza.
Geraldo Eulalio do Nascimento e Silva.
Carlos Frederico Duarte Gonçalves da Rocha.
Voor Kameroen :
R. N'Thepe.
21 augustus 1963.
Voor de Centraalafrikaanse Republiek :
C. Kalenzaga.
Voor Chili :
A. Marambio.
Voor China :
Wu Nan-ju.
Chang Weitse.
Voor Columbia :
Efraïm Casas-Manrique.
Daniel Henao-Henao.
Voor Kongo (Brazzaville) :
R. Mahouata.
Voor Kongo (Leopoldstad) :
S.-P. Tshimbalanga.
Voor Costa Rica :
Ad referendum :
Erich M. Zeilinger.
6 juni 1963.
Voor Cuba :
Luis Orlando Rodriguez.
Aamado Palenque.
Voor Tsjechoslowakije :
Jiri Hajek.
31 maart 1964.
Met bijgaande verklaring :
In strijd met het beginsel van soevereine gelijkheid der Staten en van het recht van alle Staten om deel te nemen aan algemeen multilaterale verdragen, worden door artikel 74 en artikel 76 van het Verdrag van Wenen inzake consulair verkeer bepaalde Staten beroofd van hun ontegensprekelijk recht om partij te worden bij een verdrag van algemene aard waarin kwesties met een wettelijk belang voor iedere Staat behandeld worden en dat naar de bewoordingen van de Preambule dient bij te dragen tot de ontwikkeling van vriendschappelijke betrekkingen tussen de volkeren, ongeacht de verschillen in hun grondwettelijke en sociale stelsels.
Voor Dahomey :
C. Kalenzaga.
Voor Denemarken :
H. H. Schroder.
Voor de Dominikaanse Republiek :
Alain Stuchly.
Theodor Schmidt.
Voor Ecuador :
Leopoldo Benites.
25 maart 1964.
Voor de Bondsrepubliek Duitsland :
G. van Haeften.
31 oktober 1963.
Voor Finland :
Otso Wartiovaara.
28 oktober 1963.
Voor Frankrijk :
B. de Menthon.
Voor Gabon :
C. Kalenzaga.
Voor Ghana :
Emmanuel K. Dadzie.
Voor de Heilige Stoel :
Agostino Casaroli.
G. Prigione.
Voor Iran :
H. Davoudi.
Voor Ierland :
W. Warnock.
D. P. Waldron.
Voor Israel :
Michael Comay.
25 februari 1964.
Voor Italië :
Vittorio Zoppi.
22 november 1963.
Voor Ivoorkust :
C. Kalenzaga.
Voor Koweit :
Rashid Al-Rashid.
10 januari 1964.
Voor Libanon :
E. Donato.
Voor Liberia :
Nathan Barnes.
Herbert R. W. Brewer.
James E. Morgan.
Voor Liechtenstein :
Heinrich Prinz von Liechtenstein.
Voor Luxemburg :
M. Steinmetz.
24 maart 1964.
Voor Mexico :
Manuel Cabrera Macïa.
Ambassadeur van Mexico geaccrediteerd, bij de Regering van de Federale Oostenrijkse Republiek, ondertekent als gevolmachtigde het Verdrag van Wenen inzake consulair verkeer van 24 april 1963 onder voorbehoud van bekrachtiging door zijn regering en met volgend voorbehoud nl. dat Mexico het gedeelte van lid 4 van artikel 31 van dit Verdrag niet aanvaardt dat handelt over het recht om consulaire gebouwen te onteigenen, aangezien, door toe te laten dat consulaire gebouwen door de verblijfstaat kunnen onteigend worden, in dit lid verondersteld wordt dat de zendstaat van deze gebouwen eigenaar is. In Mexico is deze laatste toestand uiteraard uitgesloten waar, op grond van artikel 27 van de Politieke Grondwet van de Verenigde Staten van Mexico, vreemde Staten geen eigendomstitels op onroerende goederen kunnen verwerven behalve wanneer het gaat om bij de zetel van het federaal gezag gelegen onroerende goederen die noodzakelijk zijn voor hun ambassade of gezantschap.
Wenen, 7 oktober 1963.
Voor Niger :
C. Kalenzaga.
Voor Noorwegen :
Egil Amlie.
Voor Panama :
César A. Quintero.
4 december 1963.
Voor Peru :
E. Letts S.
Voor Philippijnen :
T. G. de Castro.
Voor Polen :
B. Lewandowski.
20 maart 1964.
Voor Zweden :
Z. S. Przybyszewski Westrup.
8 oktober 1963.
Voor Zwitserland :
Paul Ruegger.
R. Bindschedler.
23 oktober 1963.
Voor het Verenigd Koninkrijk van Groot-Brittannië en Noord-Ierland :
Patrick Dean.
27 maart 1964.
Met bijgaande verklaring :
Het Verenigd Koninkrijk zal de in lid 3 van artikel 44 toegekende vrijstelling voor de leden van een consulaire post, inzake de verplichting om als getuige op te treden in aangelegenheden verband houdende met de uitoefening van hun werkzaamheden, aanzien als enkel van toepassing op de handelingen waarvoor consulaire ambtenaren en consulaire bedienden aanspraak kunnen maken op immuniteit van rechtsmacht ten aanzien van de rechterlijke en administratieve overheden van de verblijfstaat, overeenkomstig de bepalingen van artikel 43 van het Verdrag.
Voor de Verenigde Staten van Amerika :
Warde M. Cameron.
Voor Opper Volta :
C. Kalenzaga.
Voor Uruguay :
Munoz Moratorio.
Voor Venezuela :
P. Silveira Barrios.
Voorbehoud wordt gemaakt voor wat de artikelen 3, 17 (lid 2), 35 (lid 5), 41, 43, 49, 50 (lid 2) en 70 aangaat en dit omwille van de reeds tijdens de debatten van de Conferentie door de Venezolaanse afvaardiging uiteengezette redenen die in de verslagen van de Conferentie kunnen worden aangetroffen. Inzake artikel 71 maakt Venezuela eveneens voorbehoud omdat dit artikel strijdig is met het Venezolaans grondwettelijk beginsel waardoor alle Venezolanen gelijk zijn voor de wet.
Voor Zuidslavië :
Milan Bartos.


text:
HOOFDSTUK I.  - Verstrekkingen aan de gezinsleden van de werknemers.
 Artikel    1 . Voor de in Italië wonende gezinsleden van een in België tewerkgestelde werknemer, zijn de bepalingen van artikel 22, § (3) a) van Verordening nr. 4 van de Raad van de E.E.G. inzake de sociale zekerheid van migrerende werknemers, van toepassing en komen in de plaats van de bepalingen van artikel 22, § (1), eerste zin, van dezelfde Verordening.
 Art.    2 . Zijn toepasselijk, de volgende bepalingen :
a) de bewijsstukken bedoeld in artikel 22, § (3) a) ii, en deze bedoeld in artikel 22, § (7) van Verordening nr. 4 worden bewaard ten zetel van de Italiaanse organen. Weliswaar worden deze stukken, in individuele gevallen, aan het Rijksfonds voor verzekering tegen ziekte en invaliditeit, op diens verzoek overgemaakt;
b) de provinciale zetels van het Nationaal Instituut voor ziekteverzekering maken, bij ontvangst van het voor toepassing van artikel 22, § (3) a) i opgemaakte formulier E 37, in dubbel exemplaar een gezinsfiche op, waarvan het model als bijlage nr. 1 is gevoegd bij dit akkoord; een exemplaar er van wordt overgemaakt aan de Algemene Directie van het Instituut alsmede aan het Rijksfonds voor verzekering tegen ziekte en invaliditeit. De gezinsfiche mag eveneens worden overgemaakt ingeval formulier E 37 niet werd overgelegd. In dat geval vermeldt de gezinsfiche het Belgisch verzekeringsorgaan waarbij de werknemer aangesloten is;
c) het Nationaal Instituut voor ziekteverzekering maakt, om de drie maand en per provinciale zetel, een samenvattend overzicht op der gezinnen waaromtrent een gezinsfiche werd opgemaakt, en maakt dat over aan het Rijksfonds voor verzekering tegen ziekte en invaliditeit. Een model van dat overzicht is als bijlage nr. 2 gevoegd bij dit akkoord.
 Art.    3 . De in toepassing van artikel 1 en 2 opgemaakte stukken worden gebruikt zowel voor het verlenen van de verstrekkingen der tuberculoseverzekering in Italië als voor de vergoeding dezer verstrekkingen in het verband der bepalingen van artikel 74, §§ (1), (2) en (3) van Verordening nr. 4.
 HOOFDSTUK II.  - Verstrekkingen aan de gezinsleden der pensioengerechtigden.
 Art.    4 . Voor de in Italië wonende gezinsleden van een in België wonend pensioengerechtigde, wordt formulier E 34 gebezigd als bewijsstuk bedoeld in artikel 25, § (1) van Verordening nr. 4.
 Art.    5 . Zijn toepasselijk, de volgende bepalingen :
a) de bewijsstukken waarvan sprake in artikel 25, §§ (1) en (2) van Verordening nr. 4 worden bewaard op de provinciale zetels der Italiaanse organen. Weliswaar worden deze stukken, in individuele gevallen, aan het Rijksfonds voor verzekering tegen ziekte en invaliditeit, op diens verzoek, overgemaakt;
b) de provinciale zetels van het Nationaal Instituut voor ziekteverzekering maken, bij ontvangst van formulier E 34, de in artikel 2, b bedoelde gezinsfiche op. De bepalingen van artikel 2, b en c zijn van toepassing.
 Art.    6 . De verstrekkingen waarvan sprake in artikel 74, § (6) van Verordening nr. 4, die worden verleend aan de personen bedoeld in artikel 22, § (5) van Verordening nr. 3, worden forfaitair vergoed.
Weliswaar worden de uitgaven in verband met tuberculoseverstrekkingen vergoed overeenkomstig de bepalingen van artikel 73, § (1) van Verordening nr. 4, alsmede overeenkomstig de desbetreffende besluiten van de in het verband van Verordening nr. 3 opgerichte Administratieve Commissie.
 HOOFDSTUK III.  - Verstrekkingen der tuberculoseverzekering aan in Italië wonende rechthebbenden op een pensioen.
 Art.    7 . Voor de verstrekkingen der tuberculoseverzekering die worden verleend aan in Italië wonende rechthebbenden op een pensioen gebeurt de vergoeding volgens de daadwerkelijke uitgaven zoals zij blijken uit de boekhouding der Italiaanse organen.
De bepalingen van artikel 73, § (1) van Verordening nr. 4 alsmede de desbetreffende besluiten van de Administratieve Commissie zijn van toepassing.
 Art.    8 . (1) De verstrekkingen der tuberculoseverzekering worden verleend aan de rechthebbenden op een pensioen en aan de gezinsleden zo zij voldoen aan de eisen die voor het verlenen dezer verstrekkingen aan de verzekerden door de Italiaanse wetgeving zijn gesteld.
(2) Om na te gaan of is voldaan aan de eisen waarvan sprake in § (1), houdt het Italiaanse verzekeringsorgaan rekening met de in België vervulde tijdvakken van verzekering.
Voor de toepassing van deze regel, laat het Rijksfonds voor verzekering tegen ziekte en invaliditeit de bevoegde provinciale zetel, op diens verzoek, een formulier E 4 geworden.
 HOOFDSTUK IV.  - Administratiekosten.
 Art.    9 . De verhoging voor administratiekosten waarvan sprake in artikel 77 van Verordening nr. 4 is vastgesteld op 8 pct. van het bedrag der uitgaven als bepaald in artikelen 73, 74 en 75 van Verordening nr. 4.
 HOOFDSTUK V.  - In België wonende gezinsleden.
 Art.    10 . De bepalingen van artikelen 1 en 4 zijn toepasselijk op de in België wonende gezinsleden van een in Italië tewerkgestelde werknemer, resp. de in België wonende gezinsleden van een in Italië wonende rechthebbende op een pensioen.
 HOOFDSTUK VI.  - Overgangsbepalingen.
 Art.    11 . Wat betreft de in artikel 22, § (2) van Verordening nr. 3 bedoelde personen die door het Voorzorgsfonds ten behoeve van door beroepsziekten getroffenen niet worden erkend als zijnde door silicosis aangetast, gebeurt de vergoeding der uitgaven die in Italië in de loop der periode van 1 januari 1959 tot 31 december 1962 werden gedaan voor verstrekkingen in verband met behandeling van silicosis, volgens de daadwerkelijke uitgaven zoals deze blijken uit de boekhouding der Italiaanse organen. De vergoeding gebeurt aan het Italiaanse Nationaal Instituut voor arbeidsongevallen.
Besluit nr. 10 van de Administratieve Commissie alsmede de bepalingen van artikel 73, § (1) van Verordening nr. 4 en de desbetreffende besluiten zijn van toepassing.
 HOOFDSTUK VII.  - Slotbepaling.
 Art.    12 . Dit akkoord treedt in werking 1 januari 1963.
 Bijlagen.
 Art.    N1 . Bijlage 1. - GEZINSFICHE BETREFFENDE DE IN ITALIE WONENDE GEZINSLEDEN. <Bijlage niet opgenomen om technische redenen. Zie B.St. 05/04/1963, p. 3739>
 Art.  N2. Bijlage 2. - SAMENVATTEND OVERZICHT DER IN ITALIE WONENDE GEZINNEN. <Bijlage niet opgenomen om technische redenen. Zie B.St. 05/04/1963, p. 3739>