type: legislation

jurisdiction: Belgium

text:
HOOFDSTUK I.  - Algemene bepalingen.
 Artikel    1 . Inwerkingtreding.
Dit procedure- en bewijsreglement, aangenomen overeenkomstig de bepalingen van artikel 15 van het Statuut van het Tribunaal, treedt op 14 maart 1994 in werking.
 Art.    2 . Definities. (A) Tenzij onverenigbaar met de context, betekenen de volgende uitdrukkingen :
Reglement : het Reglement bedoeld in artikel 1 hierboven;
Statuut : het Statuut van het Tribunaal aangenomen door de Veiligheidsraad in besluit 827 van 25 mei 1993;
Tribunaal : Het Internationaal Tribunaal belast met de vervolging van personen verdacht van zware schendingen van het internationaal humanitair recht, gepleegd op het grondgebied van ex-Joegoslavië sedert 1991, en opgericht door de Veiligheidsraad in besluit 827 van 25 mei 1993;
Beschuldigde : elke natuurlijke persoon die het voorwerp van een akte van beschuldiging overeenkomstig het onderstaande artikel 47 uitmaakt;
Aanhouding : de handeling waarmee een nationale overheid een verdachte of een beschuldigde arresteert en in verzekerde bewaring stelt;
Bureau : orgaan samengesteld uit de Voorzitter, de Ondervoorzitter en de deken van de Voorzitters van de Kamers van eerste aanleg;
Verhoor : alle handelingen die de Procureur uitvoert overeenkomstig het Statuut en het Reglement om inlichtingen en bewijzen te verzamelen;
Staat : een Staat, al dan niet lid van de Verenigde Naties, of een zelf uitgeroepen entiteit die de facto regeringsfuncties uitoefent, ongeacht of zij al dan niet als Staat is erkend;
Operatie : een bepaald aantal handelingen of verzuimen bij één of meer gebeurtenissen, op één of meer plaatsen, als onderdeel van een gemeenschappelijk plan, strategie of oogmerk;
Partij : de Procureur of de beschuldigde
Voorzitter : de Voorzitter van het Tribunaal;
Procureur : de Procureur aangewezen overeenkomstig artikel 16 van het Statuut;
Interne reglementen : alle reglementen door de Procureur aangenomen bij toepassing van paragraaf (A) van artikel 37 met als doel de handelingen van het Bureau van de Procureur te organiseren;
Verdachte : elke natuurlijke persoon betreffende wie de Procureur over betrouwbare informatie beschikt, waarmee zou kunnen worden aangetoond dat hij een misdrijf heeft gepleegd dat onder de bevoegdheid van het Tribunaal valt;
Slachtoffer : elke natuurlijke persoon tegenover wie een misdrijf werd gepleegd, die onder de bevoegdheid van het Tribunaal valt.
(B) In dit Reglement wordt het mannelijk en het enkelvoud ook voor het vrouwelijk en het meervoud gebruikt.
 Art.    3 . Gebruik van de talen. (A) De werktalen van het Tribunaal zijn het Frans en het Engels.
(B) De beschuldigde heeft het recht zijn eigen taal te spreken.
(C) Elke andere persoon, met uitzondering van de raadsman van de beschuldigde, die voor het Tribunaal verschijnt, kan, onder voorbehoud van paragraaf (D) van dit artikel, zijn eigen taal gebruiken als hij onvoldoende kennis heeft van een van beide werktalen.
(D) De raadsman van de beschuldigde mag de voorzitter van een Kamer de toestemming vragen een andere taal dan de beide werktalen of dan de taal van de beschuldigde te gebruiken. Als deze toestemming wordt verleend, worden de tolk- en vertaalkosten door het Tribunaal gedragen binnen de eventueel door de Voorzitter bepaalde grenzen en rekening houdend met de rechten van de verdediging en de belangen van de rechtspraak.
(E) De Griffier neemt de nodige maatregelen voor de vertaling van de stukken en het tolken van de debatten in de werktalen.
 Art.    4 . Vergaderingen buiten de zetel van het Tribunaal. Een Kamer kan met de toestemming van de Voorzitter zijn functies buiten de zetel van het Tribunaal uitoefenen als dat in het belang van de rechtspraak is.
 Art.    5 . Gevolg van een schending van het Reglement. Als een exceptie door een partij ten opzichte van een handeling van een andere partij wordt opgeworpen en op een schending van het Reglement of van de interne reglementen berust, moet dit gebeuren zodra dit mogelijk is; ze wordt slechts toegewezen en de handeling nietig verklaard als deze handeling onverenigbaar is met de basisprincipes van gelijkheid en daadwerkelijk een slechte werking van de rechtspraak heeft veroorzaakt.
 Art.    6 . Wijziging van het reglement. (A) Elk artikel van het Reglement kan op verzoek van een rechter, van de Procureur of van de Griffier worden gewijzigd. Hiervoor wordt een plenaire vergadering bijeengeroepen. Elke rechter ontvangt bericht van het voorstel tot wijziging. De wijziging wordt aangenomen met de vóórstemmen van ten minste zeven rechters.
(B) Indien niet wordt gehandeld zoals in de bovenstaande paragraaf (A) bepaald, kunnen de wijzigingen aan het reglement slechts met eenparigheid van stemmen worden aanvaard.
(C) De wijzigingen worden ogenblikkelijk van kracht, onverminderd de rechten van de beschuldigde in de hangende zaken.
 Art.    7 . Authentieke teksten. De Franse en de Engelse tekst zijn gelijkelijk authentiek. Bij verschillen geldt de tekst die de geest van het Statuut en van het Reglement het getrouwst weergeeft.
 HOOFDSTUK II.  - Oppergezag van het Tribunaal.
 Art.    8 . Verzoek om inlichtingen. Als het de Procureur voorkomt dat een misdrijf, dat onder de bevoegdheid van het Tribunaal valt, aanleiding geeft of heeft gegeven tot getuigenverhoor of strafvervolging voor een inlandse rechtbank, kan hij de Staat waartoe dat rechtscollege behoort, vragen hem alle desbetreffende inlichtingen te verstrekken bij toepassing van artikel 28 van het Statuut.
 Art.    9 . Verzoek van de Procureur om onttrekking. Als het de Procureur bij inzage van getuigenverhoren of strafvervolgingen voor een inlandse rechtbank, zoals in het bovenstaande artikel 8 is bepaald, voorkomt dat :
(i) het misdrijf als gemeenrechtelijk is gekwalificeerd; of
(ii) de ingestelde procedure noch onpartijdig, noch onafhankelijk is en als doel heeft de beschuldigde aan zijn internationale strafrechtelijke verantwoordelijkheid te onttrekken of niet met zorgvuldigheid is uitgevoerd; of
(iii) de procedure betrekking heeft op feiten of rechtspunten die een weerslag hebben op de verhoren of de procedures die voor het Tribunaal aan de gang zijn,
kan de Procureur bij de Kamer van Eerste Aanleg die met dit doel door de Voorzitter is aangesteld, een verzoekschrift indienen om officieel te vragen de zaak aan dit rechtscollege te onttrekken en aan het Tribunaal op te dragen.
 Art.    10 . Officieel verzoek tot onttrekking. (A) Als het de Kamer van eerste aanleg, waarbij een dergelijk verzoek door de Procureur is ingediend, voorkomt dat het overeenkomstig het bovenstaande artikel 9 gegrond is, kan de Kamer van eerste aanleg de Staat, waartoe het rechtscollege behoort, verzoeken de zaak ten voordele van het Tribunaal aan dit rechtscollege te onttrekken.
(B) Het verzoek tot onttrekking heeft eveneens betrekking op het overmaken van de verhoorelementen, de kopieën van het zittingdossier en in voorkomend geval een afschrift van het vonnis.
(C) Wanneer de onttrekking door een Kamer van eerste aanleg wordt gevraagd, wordt elk verder geding bij de andere Kamer van eerste aanleg aanhangig gemaakt.
 Art.    11 . Niet-inachtneming van een officieel verzoek tot onttrekking. Als de Staat binnen zestig dagen na de datum waarop de Griffier de Staat, waaronder de gerechtelijke instelling valt, die van de betrokken zaak kennis heeft genomen, kennis heeft gegeven van het verzoek tot onttrekking, de Kamer van eerste aanleg niet de verzekering geeft dat hij de gewenste maatregelen heeft genomen of zal nemen om aan dit verzoek gevolg te geven, kan de kamer de Voorzitter verzoeken de aangelegenheid aan de Veiligheidsraad voor te leggen.
 Art.    12 . Uitspraken van de inlandse rechtbanken. Onder voorbehoud van paragraaf 2 van artikel 10 van het Statuut is het Tribunaal niet gebonden door de uitspraken van de inlandse rechtbanken.
 Art.    13 . Non bis in idem. Als de Voorzitter op geldige wijze op de hoogte is gebracht van de strafvervolgingen tegen een persoon ten overstaan van een inlandse rechtbank voor een misdrijf waarvoor de betrokkene al door het Tribunaal werd gevonnist, verleent een Kamer van eerste aanleg conform de procedure beoogd in Art. 10, mutatis mutandis, een gemotiveerde beschikking, waarin dit gerecht wordt verzocht de vervolgingen definitief stop te zetten. Indien dit gerecht dat weigert, kan de Voorzitter de aangelegenheid aan de Veiligheidsraad voorleggen.
 HOOFDSTUK III.  - Organisatie van het Tribunaal.
 Afdeling 1.  - De rechters.
 Art.    14 . Plechtige verklaring. (A) Voordat hij zijn functie opneemt, legt elke rechter de volgende plechtige verklaring af :
"Ik verklaar plechtig dat ik mijn plichten zal vervullen en mijn bevoegdheden zal uitoefenen als rechter van het internationaal Tribunaal, belast met de vervolging van personen verdacht van zware schendingen van het internationaal humanitair recht gepleegd op het grondgebied van ex-Joegoslavië sedert 1991, naar eer en geweten en in algehele onpartijdigheid".
(B) De tekst van deze verklaring, ondertekend door de rechter in aanwezigheid van de Secretaris-Generaal van de Organisatie van de Verenigde Naties of zijn vertegenwoordiger, wordt in het archief van het Tribunaal opgenomen.
 Art.    15 . Wraking en verhindering van de rechters. (A) Een rechter kan niet in eerste aanleg of in beroep kennis nemen van een zaak waarin hij persoonlijk belang heeft of waarmee hij een band heeft of gehad heeft, die zijn partijdigheid zou kunnen schaden. In dit geval moet hij zich in deze zaak onbevoegd verklaren en stelt de Voorzitter een andere rechter aan om in zijn plaats zitting te nemen.
(B) Elke partij kan de Voorzitter van de Kamer verzoeken om de bovengenoemde redenen een zaak in eerste aanleg of in beroep aan een rechter van deze Kamer te onttrekken. Nadat de Voorzitter van de Kamer met de betrokken rechter overleg heeft gepleegd, beslist indien nodig het Bureau. Als het Bureau het verzoek inwilligt, stelt de Voorzitter een andere rechter aan om de rechter, aan wie de zaak is onttrokken, te vervangen.
(C) De rechter van een Kamer van eerste aanleg die een akte van beschuldiging onderzoekt overeenkomstig artikel 19 van het statuut en artikel 47 of 61 van het Reglement, kan geen zitting hebben in de Kamer die de beschuldigde later zal berechten.
(D) Een lid van de Kamer van Beroep kan in die hoedanigheid geen kennis nemen van een zaak waarvan hij in eerste aanleg kennis heeft genomen.
(E) Als een lid van een Kamer om welke reden ook verhinderd is om in het geding zitting te houden, kan de Voorzitter van de Kamer de procedure opschorten als de verhindering van korte duur lijkt te zijn;
zo niet zal hij hiervan verslag doen aan de Voorzitter, die een andere rechter kan aanstellen en kan bevelen de debatten ofwel te heropenen ofwel voort te zetten. Na de inleidende verklaringen zoals bepaald in artikel 84, of na het begin van voorbrenging van de bewijzen bij toepassing van artikel 85, kan de voortzetting van de debatten enkel worden bevolen met de toestemming van de beschuldigde.
 Art.    16 . Ontslag. Het ontslag van een rechter wordt schriftelijk aan de Voorzitter meegedeeld en wordt vervolgens naar de Secretaris-Generaal van de Verenigde Naties doorgestuurd.
 Art.    17 . Voorrang. (A) Alle rechters zijn gelijk in de uitoefening van hun gerechtelijk ambt, wat ook de datum van hun benoeming, hun leeftijd of de duur van het al uitgeoefende ambt is.
(B) Na de Voorzitter en de Ondervoorzitter hebben de Voorzitters van de Kamers onderling rang volgens leeftijd.
(C) Rechters die op verschillende data werden verkozen of benoemd, hebben rang volgens de datum van hun verkiezing of hun benoeming;
rechters die op dezelfde datum werden verkozen of benoemd, hebben rang volgens hun leeftijd.
(D) In geval van herverkiezing wordt rekening gehouden met de totale duur van het door de betrokken rechter uitgeoefende ambt.
 Afdeling 2.  - Voorzitterschap van het Tribunaal.
 Art.    18 . Verkiezing van de Voorzitter. (A) De Voorzitter wordt verkozen voor een periode van twee jaar, voor zover deze periode niet langer is dan zijn ambtstermijn. De Voorzitter is één maal herverkiesbaar.
(B) Als de Voorzitter geen lid meer is van het Tribunaal of ontslag neemt voor het normale einde van zijn mandaat, kiezen de rechters van het Tribunaal zijn opvolger voor de rest van zijn ambtstermijn onder elkaar.
(C) De Voorzitter wordt bij meerderheid van de rechters van het Tribunaal verkozen. Indien geen enkele rechter de meerderheid behaalt, moet een nieuwe stemronde worden gehouden tussen de twee rechters die de meeste stemmen behaalden. Bij staking van stemmen bij de tweede ronde wordt de rechter gekozen die voorrang heeft overeenkomstig het bovenstaande artikel 17.
 Art.    19 . Ambt van de Voorzitter. De Voorzitter zit alle plenaire vergaderingen van het Tribunaal voor, coördineert de werkzaamheden van de Kamers, controleert de verrichtingen van de Griffie en kwijt zich van alle andere ambten die hem door het Statuut en door het Reglement zijn opgedragen.
 Art.    20 . De Ondervoorzitter. (A) De Ondervoorzitter wordt verkozen voor een periode van twee jaar, voor zover deze periode niet langer is dan zijn ambtstermijn. De Ondervoorzitter is één maal herverkiesbaar.
(B) De Ondervoorzitter kan lid zijn van een Kamer van eerste aanleg of van de Kamer van Beroep.
(C) De bepalingen van de paragrafen (B) en (C) van artikel 18 zijn mutatis mutandis ook op de Ondervoorzitter van toepassing.
 Art.    21 . Ambt van de Ondervoorzitter. Onder voorbehoud van paragraaf (B) van het onderstaande artikel 22 oefent de Ondervoorzitter het ambt van de Voorzitter uit wanneer die afwezig of verhinderd is.
 Art.    22 . Vervanging van de Voorzitter en van de Ondervoorzitter (A) Als de Voorzitter en de Ondervoorzitter beiden verhinderd zijn om het Voorzitterschap uit te oefenen, wordt het Voorzitterschap waargenomen door de rechter die deken is van de Kamer van eerste aanleg overeenkomstig het bovenstaande artikel 17.
(B) Als de Voorzitter verhinderd is om het Voorzitterschap van de kamer van Beroep uit te oefenen, kiest deze Kamer haar voorzitter uit haar leden.
 Afdeling 3.  - Interne werking van het Tribunaal.
 Art.    23 . Het Bureau. (A) Het Bureau is samengesteld uit de Voorzitter, de Ondervoorzitter en de Voorzitters van de Kamers van eerste aanleg.
B) De Voorzitter raadpleegt de andere leden van het Bureau over alle belangrijke onderwerpen die met de werking van het Bureau verband houden.
(C) Elke rechter kan de aandacht van een lid van het Bureau vestigen op aangelegenheden die naar zijn oordeel waard zijn door het Bureau te worden onderzocht of in een plenaire vergadering van het Tribunaal te worden besproken.
 Art.    24 . Plenaire vergaderingen van het Tribunaal. De rechters komen in plenaire vergadering bijeen voor :
(i) het kiezen van de Voorzitter en van de Ondervoorzitter;
(ii) het aannemen en het wijzigen van het Reglement;
(iii) het aannemen van het Jaarverslag zoals bepaald in artikel 34 van het Statuut;
(iv) het aannemen van beslissingen over de aangelegenheden die verband houden met de interne werking van de Kamers en van het Tribunaal;
(v) het bepalen of controleren van de hechtenisvoorwaarden;
(vi)het uitvoeren van elke andere opdracht die in het Statuut of in het Reglement wordt bepaald.
 Art.    25 . Plenaire vergaderingen. (A) In principe stelt het Tribunaal in de maand juli de data en de duur van haar gewone plenaire vergaderingen vast voor het komende kalenderjaar.
(B) Op verzoek van ten minste zes rechters moet de Voorzitter andere plenaire vergaderingen bijeenroepen; hij kan ze ook bijeenroepen in alle gevallen waarin de ambten, die hem door het Statuut of het Reglement zijn opgedragen, het vereisen.
 Art.    26 . Quorum en stemming. (A) Een quorum van zeven rechters is vereist voor elke plenaire vergadering van het Tribunaal.
(B) Onder voorbehoud van de bepalingen van de paragrafen (A) en (B) van het bovenstaande artikel 6 en van de paragrafen (B) en (C) van het bovenstaande artikel 18 worden de beslissingen die door het Tribunaal in plenaire vergadering worden aangenomen, bij meerderheid van de aanwezige rechters genomen. Bij staking van stemmen geeft de stem van de Voorzitter of van de waarnemende rechter de doorslag.
 Afdeling 4.  - De Kamers.
 Art.    27 . Toerbeurt van de rechters. (A) De aanstelling van de rechters in de Kamers van eerste aanleg en in de Kamer van Beroep gebeurt volgens een tijdelijke toerbeurt, rekening houdend met de noodzaak van een goede afhandeling van de zaken.
(B) De rechters vervullen hun ambt in de Kamers waarin ze zijn aangesteld zodra de Voorzitter het gepast oordeelt, rekening houdend met de noodzaak van een goede afhandeling van de zaken.
(C) De Voorzitter kan te allen tijde een lid van een Kamer van eerste aanleg of van de Kamer van Beroep tijdelijk in een andere Kamer aanstellen.
 Art.    28 . Aanstelling met het oog op het onderzoek van de akten van beschuldiging. In de maand juli van elk jaar en na raadpleging van de rechters, wijst de Voorzitter, voor elke maand van het komende kalenderjaar, in elke Kamer van eerste aanleg een rechter aan, aan wie de akten van beschuldiging worden verstrekt voor onderzoek overeenkomstig het onderstaande artikel 47, en maakt hij de lijst van deze rechters openbaar.
 Art.    29 . Beraad. De beraadslagingen van de Kamers zijn en blijven geheim.
 Afdeling 5.  - De Griffie.
 Art.    30 . Benoeming van de Griffier. Voordat hij zijn advies geeft aan de Secretaris-Generaal van de Organisatie van de Verenigde Naties overeenkomstig paragraaf 3 van artikel 17 van het Statuut, doet de Voorzitter omvraag bij de rechters over de kandidaten voor het ambt van Griffier.
 Art.    31 . Benoeming van de Adjunct-Griffier en van het personeel van de Griffie. Nadat hij het Bureau heeft geraadpleegd, beveelt de Griffier aan de Secretaris-Generaal van de Organisatie van de Verenigde Naties de als Adjunct-Griffier te benoemen persoon aan, alsook de andere personeelsleden van de Griffie.
 Art.    32 . Plechtige verklaring. (A) Voordat hij zijn ambt aanvaardt, legt de Griffier voor de Voorzitter de volgende verklaring af :
"Ik verklaar plechtig dat ik eerlijk, discreet en in geweten de plichten zal vervullen die op mij rusten als Griffier van het internationale Tribunaal, belast met de berechting van personen verdacht van zware schendingen van het internationaal humanitair recht, gepleegd op het grondgebied van ex-Joegoslavië sedert 1991 en dat ik alle voorschriften van het Statuut en van het reglement van het Tribunaal trouw zal naleven." (B) De Adjunct-Griffier legt voor de Voorzitter dezelfde verklaring af voordat hij zijn ambt aanvaardt.
(C) Elk personeelslid van de Griffie legt voor de Griffier dezelfde verklaring af.
 Art.    33 . Ambt van de Griffier. De Griffier verleent zijn medewerking aan de Kamers en tijdens de plenaire vergaderingen van het Tribunaal, alsmede aan de rechters en aan de Procureur in de uitoefening van hun ambt. Onder het gezag van de Voorzitter is hij verantwoordelijk voor de administratie en de dienst van het Tribunaal en is hij belast met alle mededelingen van en aan het Tribunaal.
 Art.    34 . Afdeling voor steun aan de slachtoffers en de getuigen. (A) Bij de Griffier wordt een Afdeling voor steun aan de slachtoffers en de getuigen opgericht, samengesteld uit bekwaam personeel, belast met :
(i) het aanbevelen van het aannemen van beschermende maatregelen voor de slachtoffers en de getuigen overeenkomstig artikel 22 van het Statuut;
(ii) het verlenen van advies en bijstand aan de slachtoffers en de getuigen, in het bijzonder in geval van verkrachting en sexuele geweldpleging.
(B) Bij de benoeming van het personeel van de Afdeling wordt behoorlijk rekening gehouden met de noodzaak om vrouwen met een gespecialiseerde opleiding in dienst te nemen.
 Art.    35 . Notulen. Naast de integrale verslagen zoals in het onderstaande artikel 81 bepaald, stellen de Griffier of de door hem aangestelde ambtenaren van de griffie de notulen van de plenaire vergaderingen van het Tribunaal en van de zittingen van de Kamers op, met uitzondering van de beraadslagingen met gesloten deuren.
 Art.    36 . Algemeen repertorium. De Griffier houdt een algemeen repertorium waarin voor elke zaak die voor het Tribunaal wordt gebracht, onder voorbehoud van artikel 53, alle relevante inlichtingen worden aangegeven. Het algemeen repertorium is toegankelijk voor het publiek.
 Afdeling 6.  - De Procureur.
 Art.    37 . Ambt van de Procureur. (A) De Procureur verricht alle werkzaamheden bepaald door het Statuut overeenkomstig het Reglement en de interne reglementen die hij aanneemt, voor zover ze met het Statuut en het Reglement verenigbaar zijn. Elke vermoedelijke onverenigbaarheid met de interne reglementen wordt ter kennis van het Bureau gebracht, waarvan het oordeel overweegt.
(B) De bevoegdheden van de Procureur zoals bepaald in de hoofdstukken vier tot acht van het Reglement, kunnen worden uitgeoefend door het personeel van het Bureau van de Procureur dat hij hiertoe machtigt, of door elke persoon aan wie hij hiertoe de machtiging heeft verleend.
 Art.    38 . Adjunct-Procureur. (A) De Procureur beveelt de Secretaris-Generaal van de Organisatie van de Verenigde Naties de voor het ambt van Adjunct-Procureur te benoemen persoon aan.
(B) De Adjunct-Procureur verricht de werkzaamheden van de Procureur bij afwezigheid of onbekwaamheid of op formele instructie van de Procureur.
 HOOFDSTUK IV.  - Getuigenverhoren en rechten van de verdachten.
 Afdeling 1.  - Onderzoek.
 Art.    39 . Verloop van de getuigenverhoren. Met het oog op de getuigenverhoren is de Procureur gemachtigd om :
(i) de verdachten op te roepen en te ondervragen, de slachtoffers en de getuigen te verhoren, hun verklaringen op te nemen, alle bewijsmateriaal te verzamelen en ter plaatse onderzoek te verrichten;
(ii) alle andere maatregelen te nemen die nodig worden geacht voor de getuigenverhoren en om de beschuldiging hard te maken, met inbegrip van de speciale maatregelen die nodig zijn voor de veiligheid van de eventuele getuigen en informanten;
(iii) met het oog hierop de steun van elke bevoegde nationale overheid en van elke internationale instelling, met inbegrip van de Internationale Organisatie van de Criminele Politie (INTERPOL) te verkrijgen;
(iv) een Kamer van eerste aanleg of een rechter om de verlening van elke nodige beschikking te verzoeken.
 Art.    40 . Bewarende maatregelen. In geval van dringende noodzaak kan de Procureur aan elke Staat vragen :
(i) een verdachte aan te houden en in verzekerde bewaring te stellen;
(ii) alle materiële bewijzen te verzamelen;
(iii) alle maatregelen te nemen die nodig zijn om te voorkomen dat de verdachte of de beschuldigde ontsnapt, dat de slachtoffers of de getuigen worden geïntimideerd of dat hun fysieke integriteit wordt aangetast, of dat bewijsmateriaal wordt vernietigd.
De betrokken Staat voert dit zonder uitstel uit bij toepassing van artikel 29 van het Statuut.
 Art.    41 . Bewaring van informatie. De Procureur is verantwoordelijk voor de bewaring, de bewaking en de veiligheid van de informatie en de materiële bewijzen die tijdens het onderzoek zijn verzameld.
 Art.    42 . Rechten van de verdachte tijdens de verhoren. (A) Voordat hij door de Procureur wordt verhoord, wordt de verdachte op de hoogte gebracht van zijn rechten in een taal die hij spreekt en begrijpt, namelijk :
(i) zijn recht op bijstand door een raadsman van zijn keuze of, als hij behoeftig is, de kosteloze toevoeging van een raadsman;
(ii) zijn recht op kosteloze bijstand van een tolk als hij de tijdens het verhoor gebruikte taal niet begrijpt of niet spreekt en;
(iii) zijn recht om het stilzwijgen te bewaren en te weten dat elk van zijn verklaringen zal worden opgenomen en als bewijsmiddel kan worden gebruikt.
(B) Een verdachte kan enkel worden verhoord in aanwezigheid van zijn raadsman, tenzij de verdachte afstand heeft gedaan van zijn recht op bijstand van een raadsman. Het verhoor moet echter worden beëindigd als een verdachte die oorspronkelijk afstand heeft gedaan van zijn recht op bijstand van een raadsman, dit recht later toch wil uitoefenen; het verhoor mag pas worden hervat wanneer de verdachte uit eigen hoofde of ambtshalve de bijstand van een raadsman heeft verkregen.
 Art.    43 . Opname van het verhoor van de verdachten. De Procureur mag een verdachte pas verhoren als het verhoor wordt opgenomen in de vorm van een geluids- of video-opname volgens de onderstaande bepalingen :
(i) aan de verdachte wordt meegedeeld, in een taal die hij spreekt en begrijpt, dat het verhoor in de vorm van een geluids- of video-opname wordt opgenomen;
(ii) indien het verhoor wordt opgeschort, worden het uur van de opschorting en dat van de hervatting van het verhoor respectievelijk in de opname vermeld, voordat het verhoor wordt voortgezet;
(iii) op het einde van het verhoor wordt de verdachte de mogelijkheid geboden om al zijn verklaringen te preciseren of aan te vullen; het uur waarop het verhoor werd beëindigd, wordt vervolgens in de opname vermeld;
(iv) de inhoud van de opname wordt na het verhoor zo snel mogelijk overgeschreven en een afschrift van de overgeschreven tekst wordt aan de verdachte bezorgd; de verdachte ontvangt ook een kopie van de opname of, als een apparaat voor meervoudige opnamen is gebruikt, een van de oorspronkelijke banden;
(v) nadat indien nodig een kopie van de opname voor overschrijving is gemaakt, wordt de originele band of één ervan door de verdachte en door de Procureur ondertekend en in aanwezigheid van de verdachte verzegeld.
 Afdeling 2.  - De raadsman.
 Art.    44 . Lastgeving en kwalificatie. De raadsman die door een verdachte of een beschuldigde wordt gekozen, legt zijn lastgeving zo snel mogelijk bij de Griffier neer. Onder voorbehoud van controle door de Griffier, wordt elke raadsman beschouwd als gekwalificeerd om een verdachte of een beschuldigde te vertegenwoordigen, zodra hij gemachtigd is in een Staat het beroep van advocaat uit te oefenen of in een Universiteit hoogleraar in de rechten is.
 Art.    45 . Toevoeging van een raadsman. (A) De Griffier houdt een lijst bij van advocaten die ten minste een van de twee werktalen van het Tribunaal spreken en aan de voorwaarden voldoen als bepaald in het bovenstaande artikel 44, en die bovendien hebben laten weten dat ze zouden aanvaarden door het Tribunaal aan een behoeftige verdachte of beschuldigde te worden toegevoegd.
(B) De criteria van behoeftigheid worden door de Griffier bepaald en door de rechters van het Tribunaal goedgekeurd.
(C) Een raadsman wordt conform de volgende procedure aan een behoeftige verdachte of beschuldigde toegevoegd :
(i) een verzoek tot toevoeging van een raadsman moet bij de Griffier worden ingediend;
(ii) de Griffier moet de financiële middelen van de verdachte of de beschuldigde onderzoeken en beoordelen of aan de criteria van behoeftigheid is voldaan;
(iii) als aan deze criteria is voldaan, stelt hij een raadsman uit de lijst aan; zo niet brengt hij de betrokkene op de hoogte.
(D) Indien het verzoek wordt verworpen, kan de verdachte of de beschuldigde een nieuw verzoek bij de Griffier indienen, gemotiveerd door een wijziging van de omstandigheden.
(E) In overleg met de rechters bepaalt de Griffier het tarief van het honorarium dat aan de toegevoegde raadsman zal worden betaald.
(F) Indien een verdachte of een beschuldigde beslist zich zelf te verdedigen, brengt hij de Griffier daarvan zo snel mogelijk schriftelijk op de hoogte.
(G) Als blijkt dat een voor behoeftig gehouden persoon het niet is, kan de Kamer een beschikking verlenen om de kosten van de toevoeging van een raadsman terug te vorderen.
 Art.    46 . Discipline. (A) Een Kamer kan, nadat een terechtwijzing zonder gevolg is gebleven, weigeren om een raadsman te horen als ze van oordeel is dat zijn gedrag beledigend is of het goede verloop van de zitting belemmert.
(B) Een rechter of een Kamer van eerste aanleg kan met de instemming van de Voorzitter elke tekortkoming van de raadsman aan de Orde van advocaten melden in het land waar hem is toegestaan zijn beroep uit te oefenen of, als de betrokkene hoogleraar is en geen advocaat, aan de Universiteit waaraan hij verbonden is.
 HOOFDSTUK V.  - Inbeschuldigingstelling.
 Afdeling 1.  - De akte van beschuldiging.
 Art.    47 . Voorlegging van de akte van beschuldiging door de Procureur (A) Als de Procureur in het onderzoek kan vaststellen dat er voldoende bewijselementen bestaan om in redelijkheid staande te houden dat een verdachte een misdrijf heeft gepleegd dat onder de bevoegdheid van het Tribunaal valt, stelt de Procureur een akte van beschuldiging op en bezorgt hij ze samen met het bewijsmateriaal aan de Griffier voor bevestiging door een rechter.
(B) De akte van beschuldiging vermeldt de naam van de verdachte en zijn persoonlijke gegevens, samen met een beknopt verslag van de feiten van de zaak en de kwalificatie die zij moeten krijgen.
(C) De Griffier bezorgt de akte van beschuldiging en de bijgevoegde stukken aan een van de rechters aangesteld overeenkomstig het bovenstaande artikel 28, die de Procureur op de hoogte brengt van de datum waarop de akte van beschuldiging wordt onderzocht.
(D) Tijdens zijn onderzoek hoort de rechter de Procureur. Deze kan elk bijkomend element tot staving van een punt van beschuldiging voorleggen. De rechter kan elk punt van beschuldiging bevestigen of verwerpen. Hij kan zijn beslissing ook opschorten.
(E) Als een punt van beschuldiging verworpen is, is het de Procureur niet verboden om een nieuwe akte van beschuldiging op te stellen op basis van de feiten van de verworpen akte van beschuldiging, voor zover aanvullende bewijzen tot staving worden aangebracht.
 Art.    48 . Voeging. Personen die worden beschuldigd van een zelfde misdrijf of van verschillende misdrijven gepleegd tijdens dezelfde operatie, kunnen samen in beschuldiging worden gesteld en worden gevonnist.
 Art.    49 . Voeging van de hoofdbeschuldigingen. Verscheidene misdrijven kunnen het voorwerp van een akte van beschuldiging uitmaken als de ten laste gelegde daden tijdens dezelfde operatie en door dezelfde beschuldigde werden gepleegd.
 Art.    50 . Wijzigingen aan de akte van beschuldiging. De Procureur kan te allen tijde zonder voorafgaande toestemming wijzigingen aan de akte van beschuldiging aanbrengen vóór bevestiging. Nadien kan hij dat enkel nog met de toestemming van de rechter die de akte heeft bevestigd, of in de loop van het proces met de toestemming van de Kamer van eerste aanleg. Als deze toestemming wordt verleend, wordt de gewijzigde akte van beschuldiging aan de beschuldigde en aan zijn raadsman meegedeeld, en zo nodig wordt het proces verdaagd om de verdediging de tijd te gunnen om zich voor te bereiden.
 Art.    51 . Intrekking van een akte van beschuldiging. (A) De Procureur kan de akte van beschuldiging te allen tijde zonder voorafgaande toestemming intrekken vóór bevestiging. Nadien kan hij dat enkel nog met de toestemming van de rechter die de akte heeft bevestigd, of in de loop van het proces met de toestemming van de Kamer van eerste aanleg.
(B) De verdachte of de beschuldigde en zijn raadsman worden zonder uitstel op de hoogte gebracht van de intrekking van de akte van beschuldiging.
 Art.    52 . Openbaarheid van de akte van beschuldiging. Na de bevestiging door de rechter van eerste aanleg en onder voorbehoud van het onderstaande artikel 53, wordt de akte van beschuldiging openbaar gemaakt.
 Art.    53 . Niet-bekendmaking. (A) Wanneer hij een akte van beschuldiging bevestigt, kan de rechter na advies van de Procureur de niet-bekendmaking aan het publiek bevelen tot aan de betekening aan de beschuldigde of in geval van voeging aan alle beschuldigden.
(B) Een rechter of een Kamer van eerste aanleg kan na advies van de Procureur eveneens de niet-bekendmaking aan het publiek van de gehele of gedeeltelijke akte van beschuldiging, van elke informatie of van elk bijzonder document bevelen, als de ene of de andere ervan overtuigd is dat dit bevel nodig is om gevolg te geven aan een bepaling van het Reglement of om vertrouwelijke informatie die door de Procureur werd verkregen, veilig te stellen, of ook als dat nodig is in het belang van de rechtsbedeling.
 Afdeling 2.  - Beschikkingen en bevelen.
 Art.    54 . Algemene bepaling. Op verzoek van een van de partijen of op eigen initiatief kan een rechter of een Kamer van eerste aanleg de beschikkingen, dagvaardingen en bevelen afgeven, die nodig zijn voor het getuigenverhoor, of voor de voorbereiding of de voortzetting van het geding.
 Art.    55 . Uitvoering van de arrestatiebevelen. (A) Elk aanhoudingsbevel moet door een rechter worden ondertekend en van het zegel van het Tribunaal zijn voorzien. Het gaat vergezeld van een afschrift van de akte van beschuldiging en een document met de rechten van de beschuldigde. De als dusdanig vermelde rechten zijn onder meer die vermeld in artikel 21 van het Statuut en, mutatis mutandis, in de bovenstaande artikels 42 en 43, evenals het recht om te zwijgen en de waarschuwing dat elke verklaring van de beschuldigde wordt opgetekend en tegen hem kan worden gebruikt.
(B) De Griffier bezorgt het arrestatiebevel en de beschikking tot vrijlating van de beschuldigde aan de nationale overheid van de Staat op wiens grondgebied of onder wiens rechtspraak of controle de beschuldigde woont of zijn laatst bekende verblijfplaats heeft gehad.
Dit bevel gaat vergezeld van de instructies dat de akte van beschuldiging, het document met de rechten van de beschuldigde en de waarschuwing in de bovenstaande paragraaf (A) bepaald, aan de beschuldigde bij zijn aanhouding moeten worden voorgelezen in een taal die hij begrijpt.
(C) Wanneer een door het Tribunaal uitgevaardigd aanhoudingsbevel wordt uitgevoerd, mag een lid van het Bureau van de Procureur aanwezig zijn vanaf het ogenblik van de aanhouding.
 Art.    56 . Samenwerking van de Staten. De Staat waaraan een aanhoudingsbevel of een bevel tot overbrenging van en getuige wordt bezorgd, handelt zonder uitstel en met de nodige ijver voor een goede uitvoering overeenkomstig artikel 29 van het Statuut.
 Art.    57 . Procedure na de aanhouding. Na de aanhouding van de beschuldigde houdt de betreffende Staat de betrokkene gevangen en brengt hij de Griffier hiervan zonder uitstel op de hoogte. De overbrenging van de beschuldigde naar de zetel van het Tribunaal wordt door de betrokken nationale overheid in samenwerking met de overheid van het gastland en de Griffier georganiseerd.
 Art.    58 . Internrechtelijke bepalingen over de uitlevering. De in artikel 29 van het Statuut vermelde verplichtingen hebben voorrang op alle juridische obstakels die de nationale wetgeving of de uitleveringsverdragen waarin de betrokken Staat partij is, zouden kunnen opwerpen tegen de terbeschikkingstelling of de overbrenging van de beschuldigde of van een getuige naar het Tribunaal.
 Art.    59 . Verzuim van uitvoering van een aanhoudingsbevel of een overbrengingsbevel.
(A) Indien de Staat waaraan een aanhoudingsbevel of een overbrengingsbevel werd bezorgd, dit niet heeft kunnen uitvoeren, brengt hij de Griffier daarvan zonder uitstel op de hoogte en geeft hij de redenen aan.
(B) Als binnen een redelijke termijn geen verslag is uitgebracht van de genomen maatregelen, wordt de Staat geacht het aanhoudingsbevel of het overbrengingsbevel niet te hebben uitgevoerd en brengt het Tribunaal de Veiligheidsraad daarvan door bemiddeling van de Voorzitter op de hoogte.
 Art.    60 . Openbaarmaking van de akte van beschuldiging. Op verzoek van de Procureur bezorgt de Griffier de tekst van een aankondiging aan de nationale overheid van de Staat of de Staten waarvan de Procureur redenen heeft om aan te nemen dat de beschuldigde zich op hun grondgebied kan bevinden, met het oog op openbaarmaking in dagbladen met grote verspreiding. De aankondiging brengt de beschuldigde ter kennis dat getracht wordt hem een akte van beschuldiging te betekenen.
 Art.    61 . Procedure bij niet-uitvoering van een aanhoudingsbevel. (A) Als het aanhoudingsbevel niet is uitgevoerd en de akte van beschuldiging dus niet aan de beschuldigde is betekend, en als de Procureur voor de rechter van eerste aanleg die de akte van beschuldiging heeft bevestigd, aantoont dat :
(i) de Procureur alle redelijke maatregelen heeft genomen om de persoonlijke betekening uit te voeren, met name met de hulp van de bevoegde overheid van de Staat op wiens grondgebied of onder wiens rechtspraak of controle de beschuldigde woont of zijn laatst bekende verblijfplaats heeft gehad, en
(ii) de Procureur op andere manieren heeft getracht de beschuldigde van het bestaan van de akte van beschuldiging op de hoogte te brengen door te trachten passende aankondigingen in de kranten van deze Staat te publiceren overeenkomstig het bovenstaande artikel 60,
beschikt de rechter dat de Procureur de zaak aanhangig maakt bij de Kamer van eerste aanleg waarvan in de akte van beschuldiging sprake is.
(B) Na de verlening van deze beschikking legt de Procureur de akte van beschuldiging in openbare zitting voor aan de Kamer van eerste aanleg en voegt hij er het bewijsmateriaal bij dat werd voorgelegd aan de rechter die de akte van beschuldiging aanvankelijk had bevestigd.
De Procureur kan ook voor de Kamer van eerste aanleg verschijnen en elke getuige ondervragen wiens verklaring werd voorgelegd aan de rechter die de akte van beschuldiging aanvankelijk had bevestigd.
(C) Indien de Kamer van eerste aanleg op basis van dit bewijsmateriaal en van alle andere bewijsmateriaal dat de Procureur kan voorleggen, oordeelt dat er voldoende redenen bestaan om aan te nemen dat de beschuldigde een of alle misdrijven heeft gepleegd die hem in de akte van beschuldiging ten laste worden gelegd, doet zij dienovereenkomstig uitspraak. De Kamer verzoekt de Procureur de ter zake dienende gedeelten van de akte van beschuldiging voor te lezen en verslag te doen van de inspanningen die hij heeft geleverd om de betekening uit te voeren zoals in de bovenstaande paragraaf (A) bepaald.
(D) Bovendien vaardigt de Kamer van eerste aanleg tegen de beschuldigde een internationaal aanhoudingsbevel uit, dat aan alle Staten wordt bezorgd.
(E) Indien de Procureur ter zitting voor de Kamer van eerste aanleg aantoont dat de niet-betekening van de akte van beschuldiging geheel of gedeeltelijk te wijten is aan het feit dat een Staat verzuimd of geweigerd heeft met het Tribunaal mee te werken in strijd met artikel 29 van het Statuut, maakt de Kamer van eerste aanleg hiervan een vaststelling op en brengt zij de Veiligheidsraad ervan op de hoogte.
 Art.    62 . Eerste verschijning van de beschuldigde. Na zijn overbrenging naar het Tribunaal verschijnt de beschuldigde zonder uitstel voor een Kamer van eerste aanleg en wordt hij officieel in beschuldiging gesteld. De Kamer van eerste aanleg :
(i) vergewist zich ervan dat het recht van de beschuldigde op een raadsman wordt nageleefd;
(ii) leest de akte van beschuldiging voor of laat ze voorlezen aan de beschuldigde in een taal die hij spreekt en begrijpt, en vergewist zich ervan dat de betrokkene de akte van beschuldiging begrijpt;
(iii) verzoekt de beschuldigde schuldig of onschuldig te pleiten en schrijft, indien de beschuldigde niet pleit, in zijn naam in het dossier dat hij niet schuldig heeft gepleit;
(iv) geeft, indien de beschuldigde niet schuldig pleit, de Griffier de opdracht de datum van het proces te bepalen;
(v) geeft, indien de beschuldigde schuldig pleit, de Griffier de opdracht de datum te bepalen van de zitting die de uitspraak van het vonnis voorafgaat;
(vi) geeft de Griffier de opdracht elke andere passende datum vast te stellen.
 Art.    63 . Verhoor van de beschuldigde. Na de eerste verschijning van de beschuldigde kan de Procureur hem enkel ondervragen in aanwezigheid van zijn raadsman en voor zover het verhoor wordt geregistreerd met een geluids- of video-opname overeenkomstig de procedure bepaald in artikel 43. De Procureur deelt de beschuldigde bovendien voor het verhoor mee dat hij niet verplicht is om te spreken en dat, als hij verkiest te spreken, alles wat hij zegt tegen hem kan worden ingebracht.
 Art.    64 . Voorlopige hechtenis. Na zijn overbrenging naar het Tribunaal wordt de beschuldigde vastgehouden in de lokalen die door het gastland of door een ander land ter beschikking worden gesteld. Op verzoek van een van de partijen kan de Voorzitter verzoeken om de omstandigheden van de hechtenis van de beschuldigde te wijzigen.
 Art.    65 . Voorlopige invrijheidstelling. (A) Zodra hij aangehouden is, kan de beschuldigde enkel op bevel van een Kamer van eerste aanleg in voorlopige vrijheid worden gesteld.
(B) De voorlopige invrijheidstelling kan enkel in uitzonderlijke omstandigheden door de Kamer van eerste aanleg worden bevolen, na het gastland gehoord te hebben en voor zover zij er zeker van is dat de beschuldigde zal verschijnen en, als hij vrijgelaten is, dat hij geen slachtoffer, getuige of een andere persoon in gevaar zal brengen.
(C) De Kamer van eerste aanleg kan de voorlopige invrijheidstelling onderwerpen aan voorwaarden die zij passend acht, met inbegrip van een borgstelling en, in voorkomend geval, naleving van de noodzakelijke voorwaarden om de aanwezigheid van de beschuldigde op het proces en de veiligheid van anderen te waarborgen.
(D) Als dat nodig is, kan de Kamer van eerste aanleg een aanhoudingsbevel uitvaardigen om te garanderen dat een beschuldigde die eerder om welke reden ook in voorlopige vrijheid of in vrijheid gesteld is, zal verschijnen.
 Afdeling 3.  - Overlegging van bewijsmiddelen.
 Art.    66 . Mededeling van de stukken door de Procureur. (A) Zo spoedig mogelijk na de eerste verschijning van de beschuldigde geeft de Procureur de verdediging een kopie van alle stukken die bij het verzoek tot bevestiging bij de akte van beschuldiging werden gevoegd, en van alle voorafgaande verklaringen van de beschuldigde of van de getuigen à charge, die door de Procureur werden afgenomen.
(B) Op verzoek van de verdediging moet de Procureur, onder voorbehoud van paragraaf (C), de verdediging toelaten kennis te nemen van de boeken, foto's, overtuigingsstukken en alle documenten in zijn bezit of onder zijn controle, die ofwel nodig zijn voor de verdediging van de beschuldigde, ofwel op het proces door de Procureur als bewijsmiddel zullen worden gebruikt, ofwel van de beschuldigde werden verkregen of hem toebehoren.
(C) Indien de mededeling van de stukken in het bezit van de Procureur nieuwe of lopende getuigenverhoren zou kunnen schaden, of om welke andere reden ook in strijd met het openbaar belang zou zijn of de veiligheid van een Staat in het gedrang zou kunnen brengen, kan de Procureur aan de Kamer van eerste aanleg, die met gesloten deuren zetelt, vragen om te worden ontslaan van de verplichting bepaald in de bovenstaande paragraaf B. Samen met dit verzoek levert de Procureur de stukken waarvan de vertrouwelijkheid wordt onderzocht, in bij de Kamer van eerste aanleg (maar uitsluitend de Kamer van eerste aanleg).
 Art.    67 . Uitwisseling van bewijsmiddelen. (A) Zo spoedig mogelijk en in ieder geval voor de aanvang van het proces :
(i) deelt de Procureur aan de verdediging de namen van de getuigen à charge mee, die hij wil oproepen om de schuld van de beschuldigde te bewijzen en om elk verweermiddel te weerleggen, waarover de Procureur overeenkomstig de onderstaande paragraaf (ii) werd ingelicht;
(ii) deelt de verdediging aan de Procureur zijn voornemen mee :
a) een alibi aan te voeren, met aanwijzing van de specifieke plaats of plaatsen waar de beschuldigde beweert te zijn geweest op het ogenblik van de ten laste gelegde feiten, van de naam en het adres van de getuigen en alle andere bewijsmiddelen waarop de beschuldigde zich wil beroepen om zijn alibi aan te tonen;
b) een bijzonder verweermiddel aan te voeren, met inbegrip van het geheel of gedeeltelijk ontbreken van mentale verantwoordelijkheid, met aanwijzing van de naam en het adres van de getuigen en alle andere bewijsmiddelen waarop de beschuldigde zich wil beroepen om dit verweermiddel aan te tonen;
(B) De ontstentenis van deze mededeling vanwege de verdediging beperkt niet het recht van de beschuldigde zijn verweermiddelen te doen gelden.
(C) Als de verdediging het verzoek indient zoals bepaald in paragraaf (B) van het bovenstaande artikel 66, kan de Procureur op zijn beurt kennis nemen van de boeken, foto's, overtuigingsstukken en alle andere documenten in het bezit of onder de controle van de verdediging, die de verdediging wil overleggen.
(D) Indien een van beide partijen bewijsstukken of bijkomende informatie ontdekt, die overeenkomstig het Reglement overgelegd hadden moeten worden, brengt zij de andere partij en de Kamer van eerste aanleg daarvan zonder uitstel op de hoogte.
 Art.    68 . Mededeling van de bewijsmiddelen à décharge. De Procureur brengt de verdediging zo snel mogelijk op de hoogte van het bestaan van bewijsmiddelen waarvan hij kennis heeft en die geheel of gedeeltelijk de onschuld van de beschuldigde kunnen aantonen of die afbreuk kunnen doen aan de geloofwaardigheid van de bewijsmiddelen à charge.
 Art.    69 . Bescherming van de slachtoffers en de getuigen. (A) In uitzonderlijke gevallen kan de Procureur de Kamer van eerste aanleg verzoeken de geheimhouding van de identiteit van een slachtoffer of een getuige te bevelen, om te voorkomen dat ze gevaar of risico's zouden lopen, tot op het ogenblik dat ze onder de bescherming van het Tribunaal worden geplaatst.
(B) Bij het bepalen van de maatregelen ter bescherming van slachtoffers of getuigen, kan de Kamer van eerste aanleg de Afdeling voor steun aan de slachtoffers en de getuigen raadplegen.
(C) Onverminderd de bepalingen van het onderstaande artikel 75, moet de identiteit van dit slachtoffer of van deze getuige worden bekendgemaakt voor de aanvang van het proces en binnen een termijn die het de verdediging mogelijk maakt zich voor te bereiden.
 Art.    70 . Uitzondering op de verplichting tot mededeling. (A) Niettegenstaande de bepalingen van de bovenstaande artikels 66 en 67 moeten de verslagen, memories of andere interne documenten opgemaakt door een partij, haar assistenten of haar vertegenwoordigers in het kader van het onderzoek of van de voorbereiding van het dossier niet meegedeeld of uitgewisseld worden.
(B) Indien de Procureur in het bezit is van informatie die vertrouwelijk is meegedeeld en in de mate waarin deze informatie enkel is gebruikt om nieuw bewijsmateriaal in te zamelen, kan de Procureur deze informatie en haar bron slechts bekendmaken met de toestemming van de persoon of de entiteit die ze heeft verstrekt. Deze informatie en haar bron worden in geen geval als bewijsmiddel gebruikt voordat ze ter kennis van de beschuldigde zijn gebracht.
(C) Indien de Procureur, nadat hij de toestemming heeft gekregen van de persoon die, of het orgaan dat de informatie overeenkomstig dit artikel heeft verstrekt, beslist alle aldus geleverde getuigenissen, documenten of andere stukken als bewijzen over te leggen, kan de Kamer van eerste aanleg niettegenstaande de bepalingen van artikel 98 de partijen niet bevelen aanvullende bewijzen over te leggen, ontvangen van de persoon die, of het orgaan dat de oorspronkelijke informatie heeft verstrekt. Om deze aanvullende bewijzen te verkrijgen kan zij deze persoon of een vertegenwoordiger van dit orgaan evenmin als getuige oproepen of dagvaarden.
(D) Indien de Procureur de persoon die, of een vertegenwoordiger van het orgaan dat de informatie overeenkomstig dit artikel heeft geleverd, als getuige oproept, kan de Kamer van eerste aanleg deze getuige niet dwingen te antwoorden op de vragen waarop hij weigert te antwoorden wegens de vertrouwelijke aard van deze informatie.
(E) Het recht van de beschuldigde om de in de beschuldiging overgelegde bewijzen te betwisten, blijft ongewijzigd, uitsluitend onder voorbehoud van de beperkingen in de paragrafen (C) en (D).
(F) De bovenstaande paragrafen (C) en (D) vormen in niets een inbreuk op de macht van de Kamer van eerste aanleg overeenkomstig artikel 89 (D) om alle bewijzen uit te sluiten, waarvan de bewijskracht duidelijk te gering is voor een billijk proces.
 Afdeling 4.  - Getuigenverklaringen.
 Art.    71 . Getuigenverklaringen. (A) In uitzonderlijke omstandigheden en in het belang van de rechtspraak kan de Kamer van eerste aanleg op verzoek van een van de partijen bevelen dat met het oog op het proces een getuigenverklaring wordt afgenomen. De Kamer gelast hiertoe een notariële ambtenaar.
(B) Het verzoek om een getuigenverklaring te laten afnemen wordt schriftelijk ingediend. Het vermeldt de naam en het adres van de getuige, de datum en de plaats van de getuigenverklaring, het onderwerp van deze getuigenverklaring en de uitzonderlijke omstandigheden die ze rechtvaardigen.
(C) Als het verzoek is ingewilligd, brengt de partij die de getuigenverklaring heeft aangevraagd de andere partij een redelijke tijd vooraf op de hoogte, en deze partij heeft het recht de getuigenverklaring bij te wonen en de getuige te ondervragen.
(D) De getuigenverklaring kan ook door middel van videoconferentie worden afgenomen.
(E) De notariële ambtenaar vergewist zich ervan dat de getuigenverklaring en in voorkomend geval het tegenverhoor worden afgenomen en geregistreerd op de wijzen bepaald in het Reglement; hij ontvangt de bezwaren die door de ene of de andere partij werden aangevoerd en laat ze ter beslissing over aan de Kamer. Hij bezorgt het volledige dossier aan de Kamer van eerste aanleg.
 Afdeling 5.  - Prejudiciële excepties.
 Art.    72 . Algemene bepaling. (A) Na de eerste verschijning van de beschuldigde kan de ene of de andere partij voor de Kamer van eerste aanleg een of meer prejudiciële excepties aanvoeren. De Kamer beslist of de excepties schriftelijk of mondeling worden ingediend.
(B) De Kamer spreekt zich bij de aanvang van de procedure uit over de prejudiciële excepties. Deze beslissingen zijn niet vatbaar voor beroep, tenzij in het geval dat de Kamer een exceptie van onbevoegdheid heeft verworpen.
 Art.    73 . Prejudiciële excepties aangevoerd door de beschuldigde. (A) De prejudiciële excepties aangevoerd door de beschuldigde zijn :
(i) de exceptie van onbevoegdheid;
(ii) de exceptie gebaseerd op vormgebreken van de akte van beschuldiging;
(iii) de exceptie met het oog op onontvankelijkheid van bewijsmateriaal dat door de beschuldigde verkregen is of hem toebehoort;
(iv) de exceptie met het oog op splitsing van de punten van beschuldiging, samengevoegd overeenkomstig het bovenstaande artikel 49, of de splitsing van vorderingen overeenkomstig paragraaf (B) van het onderstaande artikel 82;
(v) de exceptie gebaseerd op de verwerping van een verzoek tot toevoeging van een raadsman.
(B) De bovenstaande excepties moeten door de beschuldigde worden aangevoerd binnen zestig dagen na zijn eerste verschijning en in elk geval voor de zitting over de zaak zelf.
(C) Indien de beschuldigde de bovenvermelde prejudiciële excepties niet binnen de voorgeschreven termijn aanvoert geldt dit als verzaking zijnerzijds. De Kamer van eerste aanleg kan niettemin om geldig geachte redenen van deze termijn afwijken.
 HOOFDSTUK VI.  - Het proces in eerste aanleg.
 Afdeling 1.  - Algemene bepalingen.
 Art.    74 . Amicus Curiae. Als de rechter dit wenselijk acht in het belang van een goede rechtsbedeling, kan een Kamer elke Staat, elke organisatie of elke persoon verzoeken of toestaan een betoog te houden over elk onderwerp dat zij nuttig acht.
 Art.    75 . Maatregelen ter bescherming van de slachtoffers en de getuigen. (A) Een rechter of een Kamer kan op eigen initiatief of op verzoek van een van de partijen, van het betrokken slachtoffer of van de betrokken getuige, of van de Afdeling voor steun aan de slachtoffers en de getuigen, passende maatregelen gelasten om het privéleven en de veiligheid van slachtoffers of getuigen te beschermen, op voorwaarde echter dat deze maatregelen de rechten van de beschuldigde niet schaden.
(B) Een Kamer kan een zitting achter gesloten deuren houden om te bepalen of het nodig is het bevel te geven tot met name :
(i) maatregelen ter voorkoming van de bekendmaking aan het publiek of aan de media van de identiteit van een slachtoffer of van een getuige, van een persoon die met hun verwant of verbonden is, of van de plaats waar ze zich bevinden, zoals :
a) het schrappen van de naam van de betrokkene en van de aanwijzingen waarmee hij kan worden geïdentificeerd, uit het dossier van het Tribunaal,
b) het verbod van toegang voor het publiek tot elk stuk van het dossier waarmee het slachtoffer kan worden geïdentificeerd,
c) tijdens de getuigenverklaringen, het gebruik van technische middelen waarmee het beeld of de stem kan worden gewijzigd, of het gebruik van een gesloten televisiecircuit, en
d) het gebruik van een pseudoniem;
(ii) het houden van zittingen achter gesloten deuren overeenkomstig het onderstaande artikel 79;
(iii) de passende maatregelen om de getuigenis van een kwetsbaar slachtoffer of een kwetsbare getuige te vergemakkelijken, bij voorbeeld door middel van een gesloten televisiecircuit in één richting.
(C) De Kamer controleert in voorkomend geval het verloop van de ondervragingen om elke vorm van pesterij of intimidatie te voorkomen.
 Art.    76 . Plechtige verklaring van de tolken en de vertalers. Voordat hij in functie treedt, legt elke tolk en vertaler een plechtige verklaring af waarin hij zich ertoe verbindt zijn opdracht met toewijding, onafhankelijkheid en onpartijdigheid te vervullen met volledige naleving van zijn plicht tot vertrouwelijkheid.
 Art.    77 . Smaad aan het Tribunaal. (A) Onder voorbehoud van de bepalingen in paragraaf (E) van artikel 90 kan een getuige die weigert te antwoorden op een vraag in verband met de zaak die bij de Kamer aanhangig is gemaakt, of die in zijn houding volhardt, schuldig worden verklaard aan smaad aan het Tribunaal en worden veroordeeld tot een boete van ten hoogste 10 000 US dollar of een gevangenisstraf van ten hoogste zes maanden.
(B) Als zij dat passend acht, kan de Kamer de getuige echter wel ontslaan van de verplichting tot antwoorden.
(C) Elke persoon die een getuige tracht te beïnvloeden of te intimideren, kan schuldig aan smaad worden verklaard en bij toepassing van paragraaf (A) worden veroordeeld.
(D) Elk vonnis uitgesproken krachtens dit artikel is vatbaar voor beroep.
(E) De boete wordt betaald aan de Griffier, die ze op een afzonderlijke rekening stort.
 Art.    78 . Openbare zittingen. Behoudens andersluidende bepalingen is de procedure voor een Kamer van eerste aanleg openbaar, met uitzondering van de beraadslaging.
 Art.    79 . Zittingen achter gesloten deuren. (A) De Kamer van eerste aanleg kan bevelen dat de pers en het publiek gedurende de hele zitting of een gedeelte van de zitting uit de zaal worden gesloten :
(i) om redenen van openbare orde en goede zeden;
(ii) om de veiligheid en de bescherming van een slachtoffer of van een getuige te waarborgen of om overeenkomstig het bovenstaande artikel 75 te voorkomen dat zijn identiteit bekend raakt; of
(iii) met het oog op het belang van de rechtspraak.
(B) De Kamer van eerste aanleg maakt de redenen voor haar beslissing openbaar.
 Art.    80 . Ordehandhaving. (A) De Kamer van eerste aanleg kan bevelen dat om het even welke persoon uit de zaal kan worden gesloten om het recht van de beschuldigde op een billijk en openbaar proces te vrijwaren of om de orde te handhaven.
(B) De kamer van eerste aanleg kan bevelen de beschuldigde uit de gehoorzaal te sluiten en de debatten in zijn afwezigheid voort te zetten als de beschuldigde, nadat hij werd gewaarschuwd dat zijn gedrag tot uitsluiting uit de gehoorzaal zou kunnen leiden, in dit gedrag volhardt.
 Art.    81 . Opname van de debatten en bewaring van de bewijzen. (A) De Griffier houdt een integraal verslag van alle debatten bij, met inbegrip van een geluidsopname met overschrijving en, als de Kamer van eerste aanleg het nodig acht, een video-opname.
(B) De Kamer van eerste aanleg kan de bekendmaking van het geheel of een gedeelte van het verslag van de debatten achter gesloten deuren bevelen, als de redenen voor de behandeling achter gesloten deuren verdwenen zijn.
(C) De Griffier zorgt voor de bewaring en de bewaking van alle materiële bewijzen die in de loop van de procedures zijn overgelegd.
(D) De Kamer van eerste aanleg bepaalt of de foto's, de video-opnamen of de geluidsopnamen tijdens de zitting op een andere manier dan door de Griffie kunnen worden genomen.
 Afdeling 2.  - Verloop van het proces.
 Art.    82 . Samenvoeging en splitsing van vorderingen. (A) In geval van samenvoeging van vorderingen heeft elke beschuldigde dezelfde rechten als wanneer hij afzonderlijk zou zijn gevonnist.
(B) De Kamer van eerste aanleg kan een afzonderlijk proces bevelen voor de beschuldigden van wie de processen overeenkomstig artikel 48 waren samengevoegd, om elk belangenconflict te vermijden, dat een beschuldigde ernstige schade zou kunnen berokkenen, of om het belang van de rechtspraak te vrijwaren.
 Art.    83 . Dwangmiddelen. Dwangmiddelen, zoals handboeien, worden niet gebruikt, tenzij om het risico op ontsnapping tijdens de overbrenging te voorkomen of om redenen van veiligheid; ze worden afgenomen wanneer de beschuldigde voor de Kamer verschijnt.
 Art.    84 . Inleidende verklaringen. Voordat de Procureur zijn bewijsmiddelen overlegt, kan elke partij een inleidende verklaring afleggen. De verdediging kan echter beslissen om haar verklaring af te leggen nadat de Procureur zijn bewijsmiddelen heeft overgelegd en voordat zij zelf haar bewijsmiddelen overlegt.
 Art.    85 . Overlegging van de bewijsmiddelen. (A) Elke partij kan getuigen voor het Tribunaal roepen en bewijsmiddelen overleggen. Tenzij de Kamer er anders over beslist, worden de bewijsmiddelen in de volgende volgorde overgelegd :
(i) bewijzen van de Procureur;
(ii) bewijzen van de verdediging;
(iii) repliek van de Procureur;
(iv) dupliek van de verdediging;
(v) bewijsmiddelen overeenkomstig het onderstaande artikel 98 door de Kamer bevolen.
(B) Elke getuige kan na zijn hoofdverhoor een tegenverhoor of een aanvullend verhoor ondergaan. De rechter kan de getuige echter ook in elk stadium om het even welke vraag stellen. De getuige wordt eerst ondervraagd door de partij die hem aanwijst.
(C) Als hij dat wenst, kan de beschuldigde als getuige voor zijn eigen verdediging verschijnen.
 Art.    86 . Pleidooien. Na overlegging van alle bewijsmiddelen kan de Procureur zijn vordering voordragen en kan de verdediging er op antwoorden.
Desgewenst kan de Procureur een wederantwoord geven en kan de verdediging een dupliek geven.
 Art.    87 . Beraadslaging. (A) Na de pleidooien van de partijen verklaart de Voorzitter van de Kamer de debatten voor gesloten en trekt de Kamer zich terug om achter gesloten deuren te beraadslagen. De beschuldigde wordt pas schuldig verklaard als de meerderheid van de Kamer van eerste aanleg oordeelt dat de schuld van de beschuldigde boven alle redelijke twijfel is aangetoond.
(B) De Kamer van eerste aanleg stemt afzonderlijk over elk punt in de akte van beschuldiging. Indien twee of meer beschuldigden samen worden gevonnist bij toepassing van het bovenstaande artikel 48, doet de Kamer afzonderlijk uitspraak over elk van hen.
 Art.    88 . Vonnis. (A) Het vonnis wordt in openbare zitting uitgesproken op een datum die aan de partijen en aan de raadslieden is meegedeeld. Deze hebben het recht aanwezig te zijn.
(B) Indien zij de beschuldigde schuldig aan het misdrijf acht en indien in het onderzoek van de bewijzen is aangetoond dat het misdrijf aanleiding heeft gegeven tot ongeoorloofde verwerving van een goed, stelt de Kamer van eerste aanleg dat specifiek in haar vonnis vast en kan ze de teruggave van dit goed overeenkomstig het onderstaande artikel 105 bevelen.
(C) Het vonnis wordt door de meerderheid aangenomen en wordt binnen de kortst mogelijke tijd schriftelijk gemotiveerd. Individuele of afwijkende meningen kunnen worden toegevoegd.
 Afdeling 3.  - De bewijsvoering.
 Art.    89 . Algemene bepalingen. (A) Voor de bewijsvoering gelden de in deze afdeling bepaalde regels voor elke procedure voor de Kamers; De Kamer waarbij de zaak aanhangig is gemaakt, is niet gebonden door de internrechtelijke regels betreffende de bewijslevering.
(B) Indien het Reglement niets vermeldt, past de Kamer de eigen regels voor de bewijslevering toe om het geding in de geest van het Statuut en van de algemene rechtsprincipes billijk te regelen.
(C) De Kamer kan elk ter zake dienend bewijs toelaten dat zij bewijskrachtig acht.
(D) De Kamer kan alle bewijzen uitsluiten, waarvan de bewijskracht duidelijk te gering is voor een billijk proces.
(E) De Kamer kan vragen de echtheid van elk buiten de zitting verkregen bewijs na te gaan.
 Art.    90 . Getuigenissen. (A) In principe horen de Kamers de getuigen in persoon, tenzij een Kamer beveelt dat een getuige zijn verklaring aflegt overeenkomstig de regels bepaald in artikel 71.
(B) Voorafgaand aan zijn getuigenis legt de getuige de volgende plechtige eed af : "Ik verklaar plechtig dat ik de waarheid, de gehele waarheid en niets dan de waarheid zal spreken".
(C) Een kind dat naar mening van de Kamer de aard van een plechtige eed niet begrijpt, kan worden toegestaan om zonder deze formaliteit te getuigen, indien de Kamer oordeelt dat het voldoende rijp is om de feiten waarvan het kennis heeft te kunnen vertellen, en dat het begrijpt wat de plicht om de waarheid te vertellen betekent. Een vonnis kan echter niet uitsluitend op een dergelijke getuigenis steunen.
(D) Een getuige die geen deskundige is en die nog niet heeft getuigd, moet niet op de getuigenverklaring van een andere getuige aanwezig zijn. Als hij deze andere getuigenis echter heeft gehoord, is zijn verklaring daarom niet minder ontvankelijk.
(E) Een getuige kan weigeren elke verklaring af te leggen, die hem zou kunnen incrimineren. De Kamer kan een getuige echter verplichten te antwoorden. Geen enkele getuigenis die op die manier is verkregen, mag later als bewijs tegen de getuige worden gebruikt, tenzij in geval van vervolging wegens valse getuigenis.
 Art.    90bis . Overbrenging van een aangehouden getuige. (A) Elke aangehouden persoon die door het Tribunaal wordt bevolen om persoonlijk als getuige te verschijnen, wordt tijdelijk overgebracht naar de strafinrichting die onder het Tribunaal ressorteert, op voorwaarde dat hij na het verstrijken van de door het Tribunaal bepaalde termijn terugkeert.
(B) Het overbrengingsbevel kan pas door een rechter of een Kamer worden verleend nadat is nagegaan of aan de volgende voorwaarden is voldaan :
(i) de aanwezigheid van de aangehouden getuige in een lopende strafvordering op het grondgebied van de Staat is niet verplicht gedurende de periode waarin het Tribunaal de getuige oproept;
(ii) de duur van zijn hechtenis zoals door de aangezochte Staat bepaald, kan door zijn overbrenging niet worden verlengd.
(C) De Griffie bezorgt het overbrengingsbevel aan de nationale overheid van de Staat op wiens grondgebied of onder wiens rechtspraak of controle de beschuldigde gevangen gehouden wordt. De overbrenging wordt door de betrokken nationale overheid in samenwerking met de overheid van het gastland en de Griffier georganiseerd.
(D) De Griffie moet zich vergewissen van het goede verloop van deze overbrenging, en van de opvolging van de hechtenis van de getuige in de strafinrichting die onder het Tribunaal ressorteert; zij moet zich op de hoogte stellen van alle wijzigingen die kunnen optreden in de hechtenis zoals door de aangezochte Staat bepaald, en die de duur van de hechtenis van de getuige in deze strafinrichting kunnen beïnvloeden, en de betrokken rechter of Kamer hiervan zo spoedig mogelijk op de hoogte brengen.
(E) Na het verstrijken van de termijn die door het Tribunaal voor de tijdelijke overbrenging werd vastgesteld, wordt de getuige opnieuw ter beschikking van de aangezochte Staat gesteld, tenzij de Staat gedurende deze periode een bevel tot vrijlating van de getuige heeft verleend, waaraan onmiddellijk gevolg moet worden gegeven.
(F) Indien de aanwezigheid van de aangehouden getuige in de loop van de door het Tribunaal vastgestelde termijn noodzakelijk blijft, kan een rechter of een Kamer de termijn verlengen, met inachtneming van de in paragraaf (B) vastgestelde bepalingen.
 Art.    91 . Valse getuigenis onder plechtige verklaring. (A) Op eigen initiatief of op verzoek van een partij verwittigt de Kamer de getuige dat hij verplicht is de waarheid te zeggen en herinnert hem aan de gevolgen die uit een valse getuigenis kunnen voortvloeien.
(B) Indien de Kamer goede redenen heeft om aan te nemen dat een getuige opzettelijk en vrijwillig een valse getuigenis heeft afgelegd, kan zij de Procureur vragen de zaak te onderzoeken om een akte van beschuldiging wegens valse getuigenis voor te bereiden en voor te leggen.
(C) De bepalingen betreffende de rechtspleging en de bewijsvoering in de hoofdstukken vier tot acht van het Reglement zijn mutatis mutandis op de in dit artikel bedoelde procedures van toepassing.
(D) Een rechter die zitting heeft in de Kamer van eerste aanleg waarvoor een getuige is verschenen, mag geen kennis nemen van de procedures voor valse getuigenis tegen de getuige.
(E) Valse getuigenis onder plechtige verklaring is strafbaar met een boete van ten hoogste 10.000 US dollar of een gevangenisstraf van ten hoogste 12 maanden, of beide. De boete wordt aan de Griffier betaald, die ze op de afzonderlijke rekening bedoeld in paragraaf (E) van het bovenstaande artikel 77 stort.
 Art.    92 . Bekentenissen. Onder voorbehoud van de strikte naleving van de voorwaarden bedoeld in het bovenstaande artikel 63, wordt de bekentenis van de beschuldigde, gedaan tijdens een ondervraging door de Procureur, als vrij en vrijwillig beschouwd, zolang het tegendeel niet bewezen is.
 Art.    93 . Boos opzet. (A) De bewijselementen waarmee boos opzet kan worden aangetoond, waarbij zware schendingen van het internationaal humanitair recht volgens het Statuut werden gepleegd, zijn ontvankelijk in het belang van de rechtsbedeling.
(B) De handelingen die op het bestaan van boos opzet zouden kunnen wijzen, worden overeenkomstig artikel 66 door de Procureur aan de verdediging meegedeeld.
 Art.    94 . Algemeen bekende feiten. De Kamer van eerste aanleg eist geen bewijs voor wat algemeen bekend is, maar stelt het gerechtelijk vast.
 Art.    95 . Bewijselementen verkregen door middelen in strijd met de internationaal beschermde rechten van de mens.
Geen enkel bewijselement is ontvankelijk als het is verkregen op manieren die de betrouwbaarheid zeer twijfelachtig maken of waarvan de toelating in strijd met de goede rechtsbedeling zou zijn en de rechtsbedeling sterk zou schaden.
 Art.    96 . Bewijslevering inzake sexueel geweld. In geval van sexueel geweld :
(i) de getuigenis van het slachtoffer moet niet door andere getuigen worden gestaafd;
(ii) instemming kan niet als verweermiddel worden aangevoerd als het slachtoffer :
a) aan gewelddaden werd onderworpen of als het werd gedwongen, vastgehouden of onder psychologische druk gezet, of als het vreesde het te worden of als het ermee werd bedreigd, of
b) als het redelijkerwijs oordeelde dat, als het zich niet onderwierp, een ander deze handelingen zou ondergaan, ermee bedreigd werd of er door angst toe gedwongen was;
(iii) voordat de bewijzen van instemming van het slachtoffer worden toegelaten, moet de beschuldigde aan de Kamer van eerste aanleg, zitting houdend achter gesloten duren, aantonen dat de aangevoerde bewijsmiddelen ter zake dienend en geloofwaardig zijn;
(iv) het vroegere sexueel gedrag van het slachtoffer kan niet als verweermiddel worden aangevoerd.
 Art.    97 . Geheim van de communicaties tussen advocaat en cliënt. Alle communicatie tussen een advocaat en zijn cliënt wordt beschouwd als gedekt door het beroepsgeheim, en bekendmaking kan niet worden bevolen, tenzij :
(i) de cliënt toestemming tot bekendmaking geeft; of
(ii) de cliënt de inhoud vrijwillig aan een derde heeft bekendgemaakt en de derde er op het proces melding van maakt.
 Art.    98 . Macht van de Kamers om op eigen initiatief overlegging van bijkomende bewijzen te bevelen.
De Kamer van eerste aanleg kan de ene of de andere partij bevelen bijkomende bewijsmiddelen over te leggen. Zij kan op eigen initiatief getuigen oproepen.
 Afdeling 4.  - Vonnis.
 Art.    99 . Statuut van de vrijgesprokene. (A) In geval van vrijspraak wordt de beschuldigde in vrijheid gesteld.
(B) Als de Procureur bij de uitspraak van het vonnis in openbare zitting zijn voornemen kenbaar maakt om overeenkomstig artikel 108 beroep in te stellen, kan de Kamer tegen de beschuldigde een aanhoudingsbevel uitvaardigen, dat onmiddellijk ingaat, onverminderd de bepalingen van het onderstaande artikel 108.
 Art.    100 . Aan de uitspraak voorafgaande rechtspleging. Na het uitspreken van de schuld kunnen de Procureur en de verdediging alle ter zakende dienende informatie overleggen die het de Kamer van eerste aanleg mogelijk maakt om over het passende vonnis te beslissen.
 Art.    101 . Straffen. (A) Elke persoon die door het Tribunaal schuldig is bevonden, kan worden veroordeeld tot een gevangenisstraf die tot levenslange opsluiting kan gaan.
(B) Wanneer de Kamer van eerste aanleg een straf uitspreekt, houdt zij rekening met de bepalingen van paragraaf (2) van artikel 24 van het Statuut, alsook met :
(i) het bestaan van verzwarende omstandigheden;
(ii) het bestaan van verzachtende omstandigheden, met inbegrip van de ernst waarmee en de mate waarin de beschuldigde met de Procureur heeft meegewerkt voor of na zijn schuldigverklaring;
(iii) het algemene rooster van de gevangenisstraffen zoals ze door de rechtbanken in ex-Joegoslavië worden toegepast;
(iv) in voorkomend geval, de duur van de periode waarin de schuldig bevonden persoon al een straf had uitgezeten die voor dezelfde daad door een inlandse rechtbank was opgelegd bij toepassing van paragraaf (3) van artikel 10 van het Statuut.
(C) Als het aantal straffen groot is, bepaalt de Kamer van eerste aanleg of ze na elkaar moeten worden uitgezeten, dan wel of ze mogen worden vermengd.
(D) Het vonnis wordt in openbare zitting en in aanwezigheid van de schuldig bevonden persoon uitgesproken onder voorbehoud van paragraaf (B) van het onderstaande artikel 102.
(E) De duur van de periode waarin de schuldig bevonden persoon onder bewaking werd gehouden in afwachting van zijn terbeschikkingstelling van het Tribunaal of in afwachting van zijn berechting door een Kamer van eerste aanleg of de Kamer van Beroep wordt van de volledige duur van zijn straf afgehouden.
 Art.    102 . Statuut van de veroordeelde. (A) Het vonnis is dadelijk na uitspraak uitvoerbaar overeenkomstig paragraaf (D) van het bovenstaande artikel 101. Na kennisgeving van hoger beroep wordt de tenuitvoerlegging van het vonnis opgeschort tot na de uitspraak in hoger beroep; de veroordeelde blijft niettemin in hechtenis zoals in het bovenstaande artikel 64 bepaald.
(B) Als de veroordeelde overeenkomstig een vorige beslissing van de Kamer in voorlopige vrijheid is gesteld of om welke andere reden ook vrij is en bij de uitspraak van het vonnis niet aanwezig is, vaardigt de Kamer een aanhoudingsbevel tegen hem uit. Bij zijn aanhouding worden hem de schuldigverklaring en het vonnis ter kennis gebracht, waarna overeenkomstig het onderstaande artikel 103 wordt gehandeld.
 Art.    103 . Plaats van hechtenis. (A) De hechtenis wordt ten uitvoer gelegd in een Staat die door het Tribunaal wordt gekozen uit een lijst van Staten die hebben aangegeven dat zij de veroordeelde personen willen ontvangen voor de uitvoering van hun straf.
(B) De veroordeelde wordt zo snel mogelijk na het verstrijken van de termijn voor hoger beroep naar deze Staat overgebracht.
 Art.    104 . Controle van de hechtenis. De tenuitvoerlegging van alle gevangenisstraffen wordt door het Tribunaal of door een door haar aangewezen orgaan gecontroleerd.
 Art.    105 . Teruggave van de goederen. (A) Na de uitspraak van schuld met de specifieke vaststelling zoals bepaald in paragraaf (B) van artikel 88, moet de Kamer van eerste aanleg op verzoek van de Procureur, of kan ze op eigen initiatief, een speciale hoorzitting houden om de specifieke omstandigheden te bepalen waarin het betrokken goed of de opbrengst van zijn vervreemding moet worden teruggegeven. De Kamer kan intussen bewarende maatregelen nemen, die zij geschikt acht voor de bewaring en de bescherming van het goed en van de opbrengst van zijn vervreemding.
(B) De beslissing tot teruggave is van toepassing op het goed en op de opbrengst van zijn vervreemding, ook als het zich in het bezit van derden bevindt, die in geen enkel verband staan met de misdrijven waaraan de beschuldigde schuldig bevonden is.
(C) De derden worden voor de Kamer van eerste aanleg opgeroepen en in staat gesteld hun bezit van het goed of van de opbrengst van zijn vervreemding te rechtvaardigen.
(D) Indien de Kamer van eerste aanleg na onderzoek van de bewijzen en hun bewijskracht kan bepalen wie de rechtmatige eigenaar is, beveelt zij de teruggave van het goed of de opbrengst van zijn vervreemding aan deze rechtmatige eigenaar, of neemt zij elke andere maatregel die zij passend acht.
(E) Indien de Kamer van eerste aanleg niet kan bepalen wie de rechtmatige eigenaar van het goed is, brengt zij de bevoegde nationale overheid daarvan op de hoogte en vraagt zij haar vast te stellen wie de rechtmatige eigenaar is.
(F) Nadat de nationale overheid heeft meegedeeld dat zij deze vaststelling heeft gedaan, beveelt de Kamer van eerste aanleg de teruggave van het goed of van de opbrengst van zijn vervreemding, naar gelang van het geval, of neemt zij elke andere maatregel die zij passend acht.
(G) De Griffier bezorgt de bevoegde nationale overheid de dagvaardingen, de bevelschriften en de verzoeken die door de Kamer van eerste aanleg overeenkomstig de paragrafen (C), (D), (E) en (F) van dit artikel werden verleend.
 Art.    106 . Vergoeding van de slachtoffers. (A) De Griffier bezorgt de bevoegde overheid van de betrokken Staten het vonnis waarin de beschuldigde schuldig werd bevonden aan een misdrijf dat een slachtoffer schade heeft berokkend.
(B) Het slachtoffer of zijn rechthebbenden kunnen overeenkomstig de geldende nationale wetgeving een vordering instellen voor een nationale rechtbank of elke andere bevoegde instelling om herstel van de schade te verkrijgen.
(C) Om herstel van schade overeenkomstig de bovenstaande paragraaf (B) te verkrijgen, is het vonnis van het Tribunaal definitief en bepalend voor de strafrechtelijke aansprakelijkheid van de veroordeelde persoon.
 HOOFDSTUK VII.  - Hoger beroep.
 Art.    107 . Algemene bepaling. De bepalingen betreffende de rechtspleging en bewijsvoering voor de Kamers van eerste aanleg zijn mutatis mutandis op de procedures voor de Kamer van Beroep van toepassing.
 Art.    108 . Appeldagvaarding. (A) Onder voorbehoud van paragraaf (B) moet elke partij die hoger beroep tegen een vonnis of tegen een uitspraak wil aantekenen binnen dertig dagen na de uitspraak de appeldagvaarding, schriftelijk en gemotiveerd, bij de Griffier indienen en aan de andere partijen betekenen.
(B) Deze termijn wordt tot vijftien dagen verkort voor beroep tegen een vonnis waarbij een exceptie van onbevoegdheid of tegen beslissingen genomen bij toepassing van artikel 77 of 91.
 Art.    109 . Dossier van hoger beroep. (A) Het dossier van hoger beroep is samengesteld uit elementen van het door de Griffier gewaarmerkte dossier van eerste aanleg, die door de partijen werden aangewezen.
(B) Binnen dertig dagen nadat het dossier van eerste aanleg door de Griffier werd gewaarmerkt, komen de partijen tot overeenstemming over de elementen van het dossier die volgens hen nodig zijn voor de uitspraak in hoger beroep.
(C) Indien binnen deze termijn geen overeenkomst wordt bereikt, beschikken de appelant en de geïntimeerde over een termijn van zestig dagen vanaf de waarmerking door de Griffier om de elementen uit het dossier aan te wijzen die elk nodig acht voor de uitspraak in hoger beroep.(D) Het staat de Kamer van beroep vrij om de overgave van het volledige dossier van eerste aanleg te vragen.
 Art.    110 . Afschriften van het dossier van hoger beroep. De Griffier maakt zo veel afschriften van het dossier van hoger beroep als er partijen en rechters in de Kamer van beroep zijn.
 Art.    111 . Memorie van de appelant. De memorie van de appelant bestaat uit alle rechtelijke en feitelijke elementen. Ze wordt bij de Griffier ingediend en aan de andere partij betekend binnen een termijn van negentig dagen vanaf de waarmerking van het dossier.
 Art.    112 . Memorie van de geïntimeerde. De memorie van de geïntimeerde bestaat uit alle rechtelijke en feitelijke elementen. Ze wordt bij de Griffier ingediend en aan de andere partij betekend binnen een termijn van dertig dagen vanaf de indiening van de memorie van de appelant.
 Art.    113 . Memorie van antwoord. De appelant kan een memorie van antwoord indienen binnen een termijn van vijftien dagen vanaf de indiening van de memorie van de geïntimeerde.
 Art.    114 . Dienende dag. Na het verstrijken van de termijnen voor het indienen van de in de bovenstaande artikels 111, 112 en 113 bepaalde memories, stelt de Kamer van beroep de dienende dag vast en brengt de Griffier de partijen hiervan op de hoogte.
 Art.    115 . Bijkomende bewijsmiddelen. (A) Een partij kan vragen om voor de Kamer van beroep bijkomende bewijsmiddelen voor te leggen, waarover zij niet beschikte op het ogenblik van het proces in eerste aanleg. Dit verzoek moet ten minste veertien dagen voor de datum die voor de zitting werd vastgelegd, bij de Griffier worden ingediend en aan de andere partij worden betekend.
(B) De Kamer van beroep staat toe dat deze bewijsmiddelen worden voorgelegd als zij van oordeel is dat dit in het belang van de rechtspraak is.
 Art.    116 . Prolongatie van de termijnen. De Kamer van beroep kan een verzoek tot prolongatie van de termijnen inwilligen als zij dat gerechtvaardigd acht.
 Art.    116  bis. Vereenvoudigde appelprocedure. (A) Elk beroep dat krachtens paragraaf 108(B) is ingesteld, wordt behandeld volgens een vereenvoudigde procedure op basis van de zitting in de Kamer van eerste aanleg, zonder dat het nodig is een memorie in te dienen.
(B) De termijnen en andere nodige formaliteiten worden door de Voorzitter bepaald in een bevel verleend op verzoek van een van de partijen of op zijn eigen initiatief als dit verzoek niet veertien dagen na de indiening van de akte van hoger beroep is ingediend.
(C) De artikels 109 tot 114 zijn bij deze procedure niet van toepassing.
 Art.    117 . Arrest. (A) De Kamer van beroep velt haar arrest steunend op het dossier van hoger beroep en, in voorkomend geval, op nieuw bewijsmateriaal dat haar werd voorgelegd.
(B) Het arrest wordt door de meerderheid aangenomen en wordt schriftelijk binnen de kortst mogelijke termijn gemotiveerd. Individuele of afwijkende meningen kunnen worden bijgevoegd.
(C) Indien de omstandigheden het vereisen, kan de Kamer van beroep de zaak naar de Kamer van eerste aanleg terugsturen voor een nieuw proces.
(D) Het arrest wordt in een openbare zitting uitgesproken op een datum die aan de partijen en aan de raadslieden wordt meegedeeld. De raadslieden hebben het recht aanwezig te zijn.
 Art.    118 . Statuut van de beschuldigde na de uitspraak in hoger beroep. (A) In geval van veroordeling is het arrest onmiddellijk uitvoerbaar.
(B) Als de beschuldigde op de dag van de uitspraak van het arrest niet aanwezig is, ofwel door zijn vrijspraak in eerste aanleg, ofwel door bevel overeenkomstig het bovenstaande artikel 65 of om welke andere reden ook, velt de Kamer van beroep het arrest in zijn afwezigheid en beveelt zij zijn aanhouding en terbeschikkingstelling van het Tribunaal, tenzij in het geval van vrijspraak.
 HOOFDSTUK VII.  - Herziening.
 Art.    119 . Eis tot herziening. Indien een nieuw feit is ontdekt, dat tijdens het proces voor een Kamer van eerste aanleg nog niet bekend was of dat ondanks alle zorgvuldigheid niet ontdekt is kunnen worden, kan de verdediging of, in het jaar volgend op de uitspraak van het definitieve vonnis, de Procureur bij dezelfde Kamer een eis tot herziening van het vonnis indienen.
 Art.    120 . Voorafgaand onderzoek. Indien de meerderheid van de rechters van de Kamer die in de zaak uitspraak heeft gedaan, oordeelt dat het nieuwe feit, als het is aangetoond, een doorslaggevend element in de uitspraak had kunnen zijn, herziet de Kamer het vonnis en spreekt ze een nieuw vonnis uit na verhoor van de partijen.
 Art.    121 . Hoger beroep. Na herziening kan tegen het vonnis, uitgesproken door de Kamer van eerste aanleg, beroep worden aangetekend overeenkomstig het bovenstaande hoofdstuk 7.
 Art.    122 . Verwijzing van de zaak naar de Kamer van eerste aanleg. Indien tegen het te herziene vonnis beroep wordt ingesteld bij de indiening van de eis tot herziening, kan de Kamer van beroep de zaak naar de Kamer van eerste aanleg verwijzen, zodat zij over de eis uitspraak kan doen.
 HOOFDSTUK IX.  - Genadeverzoek en strafvermindering.
 Art.    123 . Kennisgeving door de Staten. Indien de wetgeving van de Staat op wiens grondgebied de veroordeelde is opgesloten, bepaalt dat hem genade of een strafvermindering kan worden verleend, brengt de Staat dit overeenkomstig artikel 28 van het Statuut ter kennis van het Tribunaal.
 Art.    124 . Beoordeling van de Voorzitter. Op vertoon van de kennisgeving oordeelt de Voorzitter in overleg met de rechters of genade of strafvermindering kan worden verleend.
 Art.  125. Algemene toekenningscriteria. Om te oordelen of genade of strafvermindering gewenst is, houdt de Voorzitter van het Tribunaal onder meer rekening met de ernst van het gepleegde misdrijf, de behandeling van veroordeelden die zich in dezelfde situatie bevinden, de wil tot resocialisatie die de veroordeelde vertoont, en de ernst waarmee en de mate waarin de beschuldigde met de Procureur heeft meegewerkt.