text:
HOOFDSTUK 1.  - Algemene bepaling
 Artikel     1 . Deze wet regelt een aangelegenheid zoals bedoeld in artikel 74 van de Grondwet.
 HOOFDSTUK 2.  - Definities en toepassingsgebied
 Art.    2 . Voor de toepassing van deze wet moet worden verstaan onder:
1° patiënt: de natuurlijke persoon aan wie gezondheidszorg wordt verstrekt, al dan niet op eigen verzoek;
2° gezondheidszorgbeoefenaar: de beroepsbeoefenaar, bedoeld in de gecoördineerde wet van 10 mei 2015 betreffende de uitoefening van de gezondheidszorgberoepen, alsmede de beoefenaar van een niet-conventionele praktijk, als bedoeld in de wet van 29 april 1999 betreffende de niet-conventionele praktijken inzake de geneeskunde, de artsenijbereidkunde, de kinesitherapie, de verpleegkunde en de paramedische beroepen;
3° gezondheidszorg: de diensten verstrekt door een gezondheidszorgbeoefenaar met het oog op het bevorderen, vaststellen, behouden, herstellen of verbeteren van de gezondheidstoestand van een patiënt, om het uiterlijk van een patiënt om voornamelijk esthetische redenen te veranderen of om de patiënt bij het sterven te begeleiden;
4° risicovolle verstrekking: een invasieve, chirurgische of medische verstrekking inzake gezondheidszorg met diagnostisch, therapeutisch of esthetisch doel, waarbij een van de volgende zaken van toepassing is :
a) de verstrekking wordt noodzakelijkerwijze uitgevoerd onder algemene anesthesie, locoregionale anesthesie of diepe sedatie;
b) de verstrekking vereist een verlengd medisch of verpleegkundig toezicht van verschillende uren nadat de verstrekking beëindigd is;
c) de verstrekking gebeurt onder lokale tumescentie anesthesie;
5° anxiolyse: het met het oog op een verstrekking van gezondheidszorg enteraal of parenteraal toedienen van geneesmiddelen met als doel een angstreactie te voorkomen zonder dat er sprake is van een invloed op de cardiorespiratoire of hemodynamische functie en waarbij het effect spontaan reversibel is;
6° lokale anesthesie: het met het oog op een verstrekking van gezondheidszorg lokaal toedienen van geneesmiddelen met als gevolg een exclusief lokaal pijnstillend effect;
7° loco-regionale anesthesie: het onderbreken of moduleren van de pijngeleiding door aanbrengen van geneesmiddelen op het neuraxiaal verloop of op het perifeer verloop van de zenuwen met uitzondering van de nervus mandibularis en de nervus maxillaris, met inbegrip van tumescentietechnieken;
8° algemene anesthesie: het met het oog op een verstrekking van gezondheidzorg parenteraal en getitreerd toedienen van geneesmiddelen of gassen waardoor tijdens de verstrekking van gezondheidszorg algemene analgesie wordt bekomen al dan niet in combinatie met het toedienen van spierrelaxantia waardoor spierverslapping wordt bekomen en waarbij er nood is aan cardiorespiratoire monitoring en/of ondersteuning;
9° ziekenhuis: een ziekenhuis als bedoeld in de gecoördineerde wet van 10 juli 2008 op de ziekenhuizen en andere verzorgingsinrichtingen;
10° Toezichtcommissie: de Federale Commissie voor toezicht op de praktijkvoering in de gezondheidszorg, bedoeld in artikel 44;
11° minister: de minister bevoegd voor Volksgezondheid.
 Art.    3 . § 1. Deze wet is van toepassing op gezondheidszorgbeoefenaars in het kader van het verstrekken van gezondheidszorg.
§ 2. De Koning kan nadere regels bepalen inzake de toepassing van de wet op door Hem vast te stellen gezondheidszorgbeoefenaars en verstrekkingen van gezondheidszorg teneinde rekening te houden met de nood aan specifieke bescherming van de patiënt.
De in het eerste lid bedoelde nadere regels worden bepaald na advies van de federale adviesraden opgericht in het kader van de gecoördineerde wet van 10 mei 2015 betreffende de uitoefening van gezondheidszorgberoepen, die gezondheidszorgbeoefenaars vertegenwoordigen waarop de nadere regels van toepassing zullen zijn.
 HOOFDSTUK 3.  - Vereisten inzake kwaliteitsvolle praktijkvoering in de gezondheidszorg
 Afdeling 1.  - Diagnostische en therapeutische vrijheid
 Art.    4 . De gezondheidszorgbeoefenaar kiest, binnen de perken van de hem door of krachtens de wet toegewezen bevoegdheden, vrij de middelen die hij aanwendt bij het verstrekken van gezondheidszorg. Er mogen hem daarbij geen reglementaire beperkingen worden opgelegd.
De gezondheidszorgbeoefenaar laat zich bij zijn in het eerste lid bedoelde keuze leiden door relevante wetenschappelijke gegevens en zijn expertise en houdt hierbij rekening met de voorkeuren van de patiënt.
 Art.    5 . In afwijking van artikel 4 kan het voorschrijven van bepaalde geneesmiddelen worden voorbehouden aan bepaalde gezondheidszorgbeoefenaars, houders van een bijzondere beroepstitel.
De Koning bepaalt de gevallen waarin en de voorwaarden waaronder dit artikel wordt toegepast na advies van de federale adviesraden opgericht in het kader van de gecoördineerde wet van 10 mei 2015 betreffende de uitoefening van gezondheidszorgberoepen, die de gezondheidszorgbeoefenaars die betrokken zijn bij de afwijkende bepalingen vertegenwoordigen.
 Art.    6 .Voor acute behandelingen met antibiotica en antimycotica, of wanneer de prijs van de voorgeschreven farmaceutische specialiteit hoger is dan de som van het persoonlijk aandeel en de verzekeringstegemoetkoming wanneer die overeenkomstig artikel 37, § 3/2, tweede lid, van de wet betreffende de verplichte verzekering voor geneeskundige verzorging en uitkeringen, gecoördineerd op 14 juli 1994, uit vaste bedragen bestaan, mag de apotheker in afwijking van artikel 4 de voorgeschreven farmaceutische specialiteit die wordt afgeleverd in een voor het publiek opengestelde apotheek substitueren door een ander geneesmiddel met eenzelfde werkzaam bestanddeel of combinatie van werkzame bestanddelen, eenzelfde sterkte, eenzelfde toedieningsweg en eenzelfde toedieningsfrequentie, op voorwaarde dat de prijs lager is en de voorschrijver hier geen therapeutisch bezwaar heeft tegen aangetekend. [ 1  Bij onbeschikbaarheid van een geneesmiddel, gemeld aan het Federaal Agentschap voor Geneesmiddelen en Gezondheidsproducten (FAGG) en bekendgemaakt op de website van dat Agentschap, mag de apotheker de voorgeschreven farmaceutische specialiteit die wordt afgeleverd in een publiek toegankelijke apotheek substitueren door een ander geneesmiddel met een zelfde werkzaam bestanddeel of combinatie van werkzame bestanddelen, een zelfde sterkte, een zelfde toedieningswijze en een zelfde toedieningsfrequentie, op voorwaarde dat de richtsnoeren van het FAGG worden nageleefd en dat de voorschrijver hier geen therapeutisch bezwaar tegen heeft aangetekend.] 1  De redenen voor het therapeutisch bezwaar moeten worden vermeld in het patiëntendossier. De apotheker informeert de patiënt over de substitutie. [ 1  De Koning bepaalt de voorwaarden en de nadere toepassingsregels met betrekking tot de substitutie in geval van onbeschikbaarheid.] 1
Indien het voorschrift specificaties bevat met betrekking tot de toedieningsvorm dan is de substitutie bedoeld in het eerste lid, beperkt tot geneesmiddelen die aan deze specificaties voldoen.
Indien het voorschrift een allergie aan een hulpstof, zijnde elk ander bestanddeel van een geneesmiddel dan het werkzame bestanddeel en het verpakkingsmateriaal, met erkende werking overeenkomstig de gedetailleerde richtsnoeren zoals bekendgemaakt door de Europese Commissie, vermeldt, mag de apotheker niet overgaan tot substitutie.
De Koning kan na advies van de Commissie voor geneesmiddelen voor menselijk gebruik en de Nationale Commissie artsen-ziekenfondsen de substitutie geheel of gedeeltelijk van toepassing verklaren op andere therapeutische klassen van geneesmiddelen en hier eventueel nadere regels aan verbinden. De Koning kan de procedureregels voor bedoelde substitutie vaststellen.
----------
( 1 )<W  2019-12-20/51 , art. 8, 002; Inwerkingtreding : 13-02-2020>
 Art.    7 . Bepalingen in door een gezondheidszorgbeoefenaar gesloten overeenkomsten die zijn keuzevrijheid als bepaald in deze afdeling schenden, worden als niet geschreven beschouwd.
 Afdeling 2.  - Bekwaamheid en visum
 Art.    8 . De gezondheidszorgbeoefenaar verstrekt enkel gezondheidszorg waarvoor hij over de nodige aantoonbare bekwaamheid en ervaring beschikt.
De gezondheidszorgbeoefenaar houdt in een portfolio de nodige gegevens bij, bij voorkeur in elektronische vorm, waaruit blijkt dat hij beschikt over de nodige bekwaamheid en ervaring.
 Art.    9 . De gezondheidszorgbeoefenaar verwijst de patiënt naar een andere ter zake bevoegde gezondheidszorgbeoefenaar wanneer de gezondheidsproblematiek of de vereiste gezondheidszorg de grenzen van zijn eigen bekwaamheid overschrijdt.
De gezondheidszorgbeoefenaar vermeldt de in het eerste lid bedoelde doorverwijziging in het patiëntendossier.
 Art.    10 .De gezondheidszorgbeoefenaar mag enkel gezondheidszorg verstrekken indien hij beschikt over een visum dat zijn bekwaamheid tot uitoefening van zijn gezondheidszorgberoep reflecteert.
[ 1  In afwijking op het eerste lid bepaalt de Koning de datum vanaf wanneer het eerste lid van toepassing is op de hulpverlener-ambulancier, de bandagist, de orthesist en de prothesist. Hij kan daarbij nadere regelen vaststellen. Hij kan voor bedoelde gezondheidszorgbeoefenaars telkens een verschillende datum bepalen.] 1
----------
( 1 )<W  2021-06-27/03 , art. 2, 003; Inwerkingtreding : 30-06-2021>
 Art.    11 . Het in artikel 10 bedoeld visum wordt uitgereikt door het Directoraat-generaal Gezondheidszorg van de FOD Volksgezondheid, Veiligheid van de Voedselketen en Leefmilieu op basis van het basisdiploma van de gezondheidszorgbeoefenaar om het desbetreffende beroep in België te kunnen uitoefenen.
De Koning kan nadere regels bepalen inzake het aanvragen en uitreiken van het visum.
 Afdeling 3.  - Karakterisatie
 Art.    12 . Vooraleer de gezondheidszorgbeoefenaar gezondheidszorg verstrekt voert hij, indien pertinent, een karakterisatie van de patiënt en de betreffende verstrekking uit. De gezondheidszorgbeoefenaar analyseert de gezondheidstoestand van de patiënt en neemt de pertinente gegevens op in het patiëntendossier.
 Art.    13 . De in artikel 12 bedoelde karakterisatie leidt er in elk geval toe dat de volgende gezondheidszorg uitsluitend binnen een ziekenhuis wordt verstrekt:
1° verstrekkingen waarbij de patiënt nood heeft aan intensieve zorg en anesthesisten, verpleegkundigen en/of instrumentisten tijdens of na de verstrekking inzake gezondheidszorg;
2° verstrekkingen waarbij postoperatief nood is aan langdurige, met name langer dan 6 uur, parenterale en/of infuustherapie met nood aan toezicht;
3° verstrekkingen aan patiënten die tot 24 uur na de verstrekking niet over de nodige opvang en/of noodzakelijk toezicht beschikken terwijl de gezondheidszorgbeoefenaar dit noodzakelijk acht gelet op de aard van de gezondheidszorg;
4° verstrekkingen waarbij een bloedtransfusie nodig is.
De Koning kan nadere regels bepalen met betrekking tot de gezondheidszorg bedoeld in het eerste lid.
 Afdeling 4.  - Omkadering
 Art.    14 . De gezondheidszorgbeoefenaar verzekert zich ervan dat de nodige omkadering aanwezig is die hem toelaat om gezondheidszorg op een kwalitatief hoogstaand niveau te verrichten.
De Koning kan voor wat het medisch handelen zelf betreft, nadere voorwaarden inzake omkadering vastleggen.
 Afdeling 5.  - Anxiolyse en anesthesie
 Art.    15 . De gezondheidszorgbeoefenaar die gezondheidszorg met toepassing van anxiolyse, lokale anesthesie, loco-regionale anesthesie en/of algemene anesthesie verstrekt, beschikt over een procedure die hij naleeft indien er een probleem naar aanleiding van bedoelde anxiolyse of anesthesie optreedt. Bedoelde procedure wordt op regelmatige tijdstippen geëvalueerd en desgevallend aangepast.
Het eerste lid is eveneens van toepassing indien de pijngeleiding wordt onderbroken of gemoduleerd door het aanbrengen van geneesmiddelen op het neuraxiaal verloop of op het perifeer verloop van de nervus mandibularis en de nervus maxillaris.
 Art.    16 . De gezondheidszorgbeoefenaar die gezondheidszorg met toepassing van loco-regionale anesthesie en/of algemene anesthesie verstrekt, voldoet bijkomend aan volgende kwaliteitsvereisten:
1° hij verzekert dat bij bedoelde verstrekkingen een arts-specialist houder van de bijzondere beroepstitel in de anesthesiologie en reanimatie of een kandidaat arts-specialist in de anesthesiologie en reanimatie, in de onmiddellijke nabijheid van de patiënt is. Voornoemde arts-specialist of kandidaat arts-specialist is verantwoordelijk voor de verstrekkingen inzake anesthesie. Deze arts-specialist of kandidaat beheerst tevens het basisluchtwegmanagement.
Indien gezondheidszorg wordt verstrekt met toepassing van algemene anesthesie treedt bedoelde arts-specialist of kandidaat arts-specialist bij maximaal één patiënt tegelijkertijd op.
2° hij neemt de nodige maatregelen opdat hij bij complicaties een beroep kan doen op een ziekenhuis;
3° hij leeft bij bedoelde verstrekkingen in het bijzonder volgende kwaliteits- en veiligheidsvereisten na:
a) verzekeren dat voorafgaand aan de anesthesie een evaluatie van de risico's wordt uitgevoerd;
b) zorgen dat de anesthesie gepaard gaat met een monitoring die minstens betrekking heeft op het cardio-vasculair en respiratoir systeem;
c) zorgen dat de anesthesie en monitoring worden toegewezen aan één arts-specialist of kandidaat arts-specialist als bedoeld in de bepaling onder 1°, andere dan de persoon die de verstrekking verricht;
d) het vooraf informeren van de patiënt dat hij gedurende een voldoende tijdspanne na de verstrekte gezondheidszorg niet alleen mag zijn;
e) zorgen dat er op een gestructureerde manier beroep kan worden gedaan op de faciliteiten van een ziekenhuis.
 Afdeling 6.  - Continuïteit
 Art.    17 . De gezondheidszorgbeoefenaar mag een aan de gang zijnde behandeling van een patiënt niet onderbreken zonder vooraf alle voorzieningen te hebben getroffen om de continuïteit van de zorg te garanderen.
De gezondheidszorgbeoefenaar stelt met het oog op deze continuïteit de patiënt in kennis van de gezondheidszorgbeoefenaar die behoort tot hetzelfde gezondheidszorgberoep en die beschikt over dezelfde bekwaamheid waar de patiënt voor opvolging terecht kan indien hijzelf niet beschikbaar is voor zijn praktijkvoering.
 Art.    18 . De gezondheidszorgbeoefenaar die risicovolle verstrekkingen stelt voorziet in een werkende procedure bij spoedhulp in geval van complicaties en een procedure voor de overbrenging van patiënten.
De Koning kan de nadere regels bepalen voor de toepassing van deze procedures.
 Art.    19 . De gezondheidszorgbeoefenaar deelt, mits toestemming van de patiënt als bedoeld in artikel 36, aan een ander behandelend gezondheidszorgbeoefenaar door de patiënt aangewezen om hetzij de diagnose, hetzij de behandeling voort te zetten of te vervolledigen, alle daaromtrent nuttige of noodzakelijke informatie mee.
 Art.    20 . § 1. Wanneer de gezondheidszorgbeoefenaar zijn praktijk definitief stopzet, maakt hij het patiëntendossier en eventueel andere nuttige en noodzakelijke inlichtingen voor de continuïteit van de zorg met toestemming van de patiënt over aan een andere gezondheidszorgbeoefenaar.
Indien de Toezichtcommissie ingelicht wordt dat een gezondheidszorgbeoefenaar niet meer bij machte is of was de in het eerste lid bedoelde verplichting na te leven, neemt de Toezichtcommissie de nodige schikkingen voor de gepaste bewaarregeling voor de patiëntendossiers, teneinde de continuïteit van de zorg te kunnen verzekeren evenals voor de vrijwaring van het beroepsgeheim. Indien voor de betreffende gezondheidszorgbeoefenaar een deontologisch orgaan is ingericht licht de Toezichtcommissie dit orgaan in. Dat orgaan neemt de vermelde schikkingen.
§ 2. De Koning kan in afwijking van paragraaf 1 voor bepaalde gezondheidszorgbeoefenaars of categorieën van gezondheidszorgbeoefenaars specifieke regels vaststellen voor het verzekeren van de continuïteit bij het definitief stopzetten van de praktijk.
 Afdeling 7.  - Permanentie
 Art.    21 . De arts, verpleegkundige, tandarts, vroedvrouw, apotheker, kinesitherapeut, klinisch psycholoog en klinisch orthopedagoog moeten, wanneer voor hun beroep een permanentie georganiseerd wordt, daaraan deelnemen en dit vermelden in hun portfolio.
Iedere huisarts is verplicht deel te nemen aan de medische permanentie in de zone waar hij zijn beroep uitoefent. Om aan deze plicht te voldoen, neemt de huisarts deel aan de medische permanentie georganiseerd door een erkend functioneel samenwerkingsverband van huisartsen dat afspraken maakt omtrent de medische permanentie in de betrokken zone.
 Art.    22 . § 1. De Koning bepaalt de minimale voorwaarden waaraan de in artikel 21 bedoelde permanentie moet voldoen. Deze voorwaarden kunnen betrekking hebben op de permanentie georganiseerd per gezondheidszorgberoep of op de interdisciplinair georganiseerde permanentie.
Hij kan daarbij onder meer nadere regels bepalen inzake:
1° het aantal gezondheidszorgbeoefenaars dat in het kader van de permanentie beschikbaar moet zijn;
2° de tijdsvakken waarbinnen de permanentie moet worden gegarandeerd;
3° het minimum aantal inwoners waarvoor de permanentie moet worden georganiseerd;
4° de wijze van bekendmaking van de permanentie;
5° de registratie van de oproepen tijdens de periode van de medische permanentie.
 Art.    23 . Om erkend te worden, dienen de functionele samenwerkingsverbanden bedoeld in artikel 21, tweede lid, een met reden omklede aanvraag in die de behoefte om in de betrokken zone de medische permanentie te organiseren bewijst.
De in het eerste lid bedoelde aanvraag toont eveneens aan hoe er in de zone tegemoetgekomen wordt aan de noden inzake medische permanentie door te vermelden op welke plaats of plaatsen de medische permanentie zal worden verzekerd.
De in het eerste lid bedoelde aanvraag bestaat uit een rapport dat de huidige situatie binnen de betrokken zone uiteenzet evenals uit een meerjarenplan dat de te voeren acties, om aan de behoefte te beantwoorden, omschrijft.
De Koning stelt de nadere regels vast inzake het toekennen van de erkenning.
De voorwaarden en de procedure om de erkenning te krijgen evenals nadere voorwaarden inzake motivatie kunnen worden bepaald door de Koning.
 Art.    24 . Geen enkele gezondheidszorgbeoefenaar die aan de vereiste voorwaarden beantwoordt mag van de in artikel 21 bedoelde permanentie worden uitgesloten.
 Art.    25 . De gouverneur van de provincie waarbinnen de gezondheidszorgbeoefenaar aan de permanentie moet deelnemen kan op eigen initiatief of op verzoek van de Toezichtcommissie de deelname aan de permanentie door de gezondheidszorgbeoefenaar vorderen. De opvordering gebeurt steeds in nauw overleg met de Toezichtcommissie.
 Art.    26 . De gezondheidszorgbeoefenaar kan een vrijstelling voor de deelname aan de in artikel 21 bedoelde permanentie bekomen op basis van zijn gezondheidstoestand, leeftijd, gezinssituatie of de feitelijke uitoefening van zijn gezondheidszorgberoep.
De in het eerste lid bedoelde vrijstelling wordt toegestaan door de bevoegde deontologische raad. Voor de gezondheidszorgbeoefenaars waarvoor geen deontologische raad is opgericht wordt bedoelde vrijstelling verleend door de Toezichtcommissie.
De Koning kan de nadere regels en de procedure met het oog op de in het eerste lid bedoelde vrijstelling vastleggen.
 Afdeling 8.  - Voorschrift
 Art.    27 . De gezondheidszorgbeoefenaar stelt voor geneesmiddelen of gezondheidsproducten een voorschrift op dat aan volgende voorwaarden voldoet:
1° het vermeldt de naam en de voornaam van de patiënt;
2° het is elektronisch of eventueel op papier;
3° het vermeldt het geneesmiddel of gezondheidsproduct en zo precies als nodig de gebruiksaanwijzing ervan;
4° het wordt door de gezondheidszorgbeoefenaar gedagtekend op papier of op elektronische wijze aan de hand van een procedure die vastgesteld werd door het Beheerscomité van het eHealth-platform na advies van de Kamer sociale zekerheid en gezondheid van het Informatieveiligheidscomité;
5° het wordt ofwel ondertekend door de gezondheidszorgbeoefenaar, ofwel wordt de identiteit van de gezondheidszorgbeoefenaar geauthentiseerd aan de hand van een procedure die vastgesteld werd door het Beheerscomité van het eHealth-platform na advies van de Kamer sociale zekerheid en gezondheid van het Informatieveiligheidscomité.
Het ondertekenen van een voorschrift mag niet gedelegeerd worden.
De Koning kan de toepassing van de in het eerste lid, 4° en 5°, vermelde procedures uitbreiden tot andere categorieën van voorschriften dan voorschriften voor geneesmiddelen en gezondheidsproducten.
 Art.    28 . Wanneer een gezondheidszorgbeoefenaar die ofwel met het oog op het stellen of bevestigen van een diagnose ofwel met het oog op het opstarten van een therapie, een beroep wenst te doen op een andere gezondheidszorgbeoefenaar en een voorschrift opstelt, hierna verwijsvoorschrift genoemd, voldoet het verwijsvoorschrift aan volgende voorwaarden:
1° het vermeldt de naam en de voornaam van de patiënt;
2° het is elektronisch of eventueel op papier;
3° het wordt door de gezondheidszorgbeoefenaar gedagtekend op papier of op elektronische wijze aan de hand van een procedure die vastgesteld werd door het Beheerscomité van het eHealth-platform na advies van de Kamer sociale zekerheid en gezondheid het Informatieveiligheidscomité;
4° het wordt ofwel ondertekend door de gezondheidszorgbeoefenaar, ofwel wordt de identiteit van de gezondheidszorgbeoefenaar geauthentiseerd aan de hand van een procedure die vastgesteld werd door het Beheerscomité van het eHealth-platform na advies van het Informatieveiligheidscomité in het bijzonder de Kamer Sociale Zekerheid en Gezondheid.
Het ondertekenen van een verwijsvoorschrift mag niet gedelegeerd worden.
5° het vermeldt de diagnose of de diagnostische gegevens van de gezondheidszorgbeoefenaar;
6° het kan een verzoek voor bepaalde diagnostische of therapeutische verstrekkingen vermelden. Voor wat betreft de therapeutische verstrekkingen kan een maximum aantal behandelingsbeurten worden vermeld. De gezondheidszorgbeoefenaar die het voorschrift ontvangt kan desgevallend van dit verzoek afwijken binnen de perken van de hem door of krachtens de wet toegewezen bevoegdheden. De Koning kan de gezondheidszorgbeoefenaars aanwijzen die een toestemming nodig hebben van de voorschrijvende gezondheidszorgbeoefenaar voor bedoelde afwijking;
7° het vermeldt de eventuele contra-indicaties voor bepaalde behandelingswijzen;
8° het kan een verzoek tot verslaggeving van de diagnosestelling, behandeling of verkregen resultaten bevatten.
 Art.    29 . Een gezondheidszorgbeoefenaar kan een groepsvoorschrift opstellen voor een in artikel 32 bedoeld samenwerkingsverband tussen gezondheidszorgbeoefenaars.
Bedoeld groepsvoorschrift houdt een delegatie van bevoegdheden in voor de gezondheidszorgbeoefenaars van het samenwerkingsverband.
De gezondheidszorgbeoefenaars van het samenwerkingsverband beslissen na overleg met de patiënt en de voorschrijvende gezondheidszorgbeoefenaar, in onderling overleg over de uitvoering van het groepsvoorschrift.
De coördinatie van de uitvoering van het groepsvoorschrift gebeurt door een gezondheidszorgbeoefenaar van het samenwerkingsverband.
Tijdens de uitvoering van het groepsvoorschrift wordt er op regelmatige basis teruggekoppeld naar de patiënt en de voorschrijvend gezondheidszorgbeoefenaar.
De uitvoering van het groepsvoorschrift wordt gedocumenteerd in het patiëntendossier.
 Art.    30 . De Koning kan nadere regels bepalen met betrekking tot de inhoud en de modaliteiten van het voorschrijven zoals bedoeld in deze afdeling.
De Koning kan bijkomende voorwaarden vastleggen waaraan de voorschriften in ambulante en extramurale omgeving moeten voldoen.
De Koning kan eveneens de inhoud en de nadere regels van het voorschrijven bepalen met het oog op de erkenning in België van voorschriften uitgevaardigd door in een andere lidstaat gevestigde voorschrijvers alsook met het oog op de erkenning in een andere lidstaat van door gezondheidszorgbeoefenaars gevestigd in België uitgevaardigde voorschriften. Voor de toepassing van dit lid wordt verstaan onder lidstaat, de lidstaten van de Europese Unie evenals Noorwegen, IJsland en Liechtenstein.
 Afdeling 9.  - Praktijkinformatie
 Art.    31 . § 1. De gezondheidszorgbeoefenaar mag praktijkinformatie aan het publiek kenbaar maken.
Voor de toepassing van dit artikel wordt onder praktijkinformatie verstaan iedere vorm van mededeling die rechtstreeks en specifiek, ongeacht de daartoe aangewende plaats, drager of aangewende technieken, tot doel heeft een gezondheidszorgbeoefenaar te laten kennen of informatie te verstrekken over de aard van zijn beroepspraktijk.
§ 2. De gezondheidszorgbeoefenaar mag praktijkinformatie enkel aan het publiek kenbaar maken mits de hierna volgende voorwaarden worden nageleefd:
1° de praktijkinformatie moet waarheidsgetrouw, objectief, relevant en verifieerbaar zijn en ze moet wetenschappelijk onderbouwd zijn;
2° de praktijkinformatie mag niet aanzetten tot overbodige onderzoeken of behandelingen noch mag ze de ronseling van patiënten tot doel hebben.
De praktijkinformatie vermeldt de bijzondere beroepstitel(s) waarover de gezondheidszorgbeoefenaar beschikt. Deze bepaling sluit niet uit dat de gezondheidszorgbeoefenaar ook kan informeren over bepaalde opleidingen waarvoor geen bijzondere beroepstitel bestaat.
 Afdeling 10.  - Structuur en organisatie van de praktijkvoering
 Art.    32 . De Koning kan bij een besluit vastgesteld na overleg in de Ministerraad, voor wat betreft het eigenlijk verstrekken van gezondheidszorg nadere regels bepalen met betrekking tot de structuur en organisatie van de praktijk van de individuele gezondheidszorgbeoefenaar en van door Hem nader omschreven samenwerkingsverbanden tussen gezondheidszorgbeoefenaars. Hij kan daarbij de gezondheidszorgbeoefenaars aanduiden die deel uitmaken van bedoeld samenwerkingsverband.
De in het eerste lid bedoelde nadere regels worden bepaald na advies van de federale adviesraden opgericht in het kader van de gecoördineerde wet van 10 mei 2015 betreffende de uitoefening van gezondheidszorgberoepen, die gezondheidszorgbeoefenaars vertegenwoordigen waarop de nadere regels van toepassing zullen zijn.
De in het eerste lid bedoelde regels kunnen onder meer betrekking hebben op het patiëntendossier, de continuïteit en permanentie van de praktijkvoering, de rolomschrijving van de individuele gezondheidszorgbeoefenaars, de samenwerking tussen gezondheidszorgbeoefenaars al dan niet binnen een samenwerkingsverband en de voorwaarden inzake omkadering die toelaten om gezondheidszorg op een kwalitatief hoogstaand niveau te verstrekken.
De in het eerste lid bedoelde regels hebben geen betrekking op het stellen van de diagnose, de keuze, het instellen en de uitvoering van de behandeling.
 Afdeling 11.  - Patiëntendossier
 Art.    33 . De gezondheidszorgbeoefenaar neemt in voorkomend geval en binnen zijn bevoegdheid minstens volgende gegevens op in het patiëntendossier:
1° de identificatie van de patiënt door zijn identificatienummer van de sociale zekerheid (INSZ), zijn naam, geslacht, geboortedatum, adresgegevens, telefoonnummers en e-mailadressen;
2° de identificatie van de huisarts van de patiënt;
3° de identificatie van de gezondheidszorgbeoefenaar zelf en in voorkomend geval van de verwijzer en van de gezondheidszorgbeoefenaars die eveneens bij de verstrekte gezondheidszorg en tussenkwamen;
4° de reden van het contact of de problematiek bij de aanmelding;
5° persoonlijke en familiale antecedenten;
6° de resultaten van onderzoeken zoals klinische, radiologische, biologische, functionele en histopathologische onderzoeken;
7° de weergave van overleggesprekken met de patiënt, andere gezondheidszorgbeoefenaars of derden;
8° attesten, verslagen of adviezen ontvangen van de patiënt of derden;
9° de gezondheidsdoelen en de wilsverklaringen ontvangen van de patiënt;
10° de diagnose vastgesteld door de betrokken gezondheidszorgbeoefenaar;
11° de karakterisatie van de patiënt als bedoeld in artikel 12;
12° het chronologisch overzicht van de verstrekte gezondheidszorg met opgave van type en datum;
13° de evolutie van de aandoening indien pertinent;
14° de doorverwijzingen naar andere gezondheidszorgbeoefenaars, diensten of derden;
15° de pre-, peri- en postoperatieve geneesmiddelen en gezondheidsproducten inclusief het medicatieschema;
16° verwikkelingen die een bijkomende behandeling vergen;
17° bij opname van de patiënt in een ziekenhuis, indien de gezondheidszorgbeoefenaar dat pertinent acht, een dagelijkse evaluatienota van de gezondheidstoestand van de patiënt;
18° de vermelding dat in toepassing van de artikelen 7, § 2, en 8, § 3, van de wet van 22 augustus 2002 betreffende de rechten van de patiënt, informatie, met akkoord van de patiënt, werd meegedeeld aan een vertrouwenspersoon of aan de patiënt in aanwezigheid van een vertrouwenspersoon evenals de identiteit van deze vertrouwenspersoon;
19° het verzoek van de patiënt dat informatie niet aan hem wordt verstrekt in toepassing van de artikelen 7, § 3, en 8, § 3, van voornoemde wet van 22 augustus 2002;
20° de motivering voor het onthouden van informatie aan de patiënt in toepassing van artikel 7, § 4, van voornoemde wet van 22 augustus 2002;
21° het verzoek van de patiënt in toepassing van artikel 9, § 2, van voornoemde wet van 22 augustus 2002 om zich te laten bijstaan door of zijn inzagerecht uit te oefenen via een door hem aangewezen vertrouwenspersoon evenals de identiteit van deze vertrouwenspersoon;
22° de motivering van de gehele of gedeeltelijke weigering van inzage in of afschrift van het patiëntendossier aan een vertegenwoordiger van de patiënt in toepassing van artikel 15, § 1, van voornoemde wet van 22 augustus 2002;
23° de motivering van de afwijking van de beslissing van een vertegenwoordiger van de patiënt in toepassing van artikel 15, § 2, van voornoemde wet van 22 augustus 2002.
De Koning kan de in het eerste lid bedoelde gegevens preciseren.
 Art.    34 . Vanaf een door de Koning bij een besluit vastgesteld na overleg in de Ministerraad te bepalen datum houdt de gezondheidszorgbeoefenaar het patiëntendossier bij en bewaart het in elektronische vorm. De Koning kan voor de verschillende gezondheidszorgbeoefenaars een afzonderlijke datum bepalen.
 Art.    35 . De gezondheidszorgbeoefenaar bewaart het patiëntendossier gedurende minimum 30 jaar en maximum 50 jaar te rekenen vanaf het laatste patiëntencontact.
 Afdeling 12.  - Toegang tot gezondheidsgegevens
 Art.    36 . De gezondheidszorgbeoefenaar heeft toegang tot persoonsgegevens betreffende de gezondheid van de patiënt die worden bijgehouden en bewaard door andere gezondheidszorgbeoefenaars op voorwaarde dat de patiënt voorafgaand zijn geïnformeerde toestemming tot deze toegang gaf.
De patiënt kan bij het verlenen van de in het eerste lid bedoelde toestemming bepaalde gezondheidszorgbeoefenaars uitsluiten.
De Koning kan nadere regels bepalen voor de in het eerste lid bedoelde toestemming.
 Art.    37 . De gezondheidszorgbeoefenaar heeft enkel toegang tot de persoonsgegevens betreffende de gezondheid van een patiënt waarmee hij een therapeutische relatie heeft.
Voor de toepassing van het eerste lid wordt onder therapeutische relatie verstaan een relatie tussen een patiënt en een gezondheidszorgbeoefenaar in het kader waarvan gezondheidszorg wordt verstrekt.
De Koning kan met aanwijziging van de specifieke gevallen van uitwisseling van persoonsgegevens met betrekking tot de gezondheid van de patiënt, de categorieën gezondheidszorgbeoefenaars aanwijzen die ondanks dat ze in toepassing van het tweede lid een therapeutische relatie met de patiënt hebben, geen toegang hebben tot de uitwisseling van bedoelde gegevens.
 Art.    38 . De gezondheidszorgbeoefenaar die een therapeutische relatie met de patiënt heeft, heeft enkel toegang tot de persoonsgegevens betreffende de gezondheid van deze patiënt onder de volgende voorwaarden:
1° de finaliteit van de toegang bestaat uit het verstrekken van gezondheidszorg;
2° de toegang is noodzakelijk voor de continuïteit en kwaliteit van het verstrekken van gezondheidszorg;
3° de toegang beperkt zich tot de gegevens die dienstig en pertinent zijn in het kader van het verstrekken van gezondheidszorg.
 Art.    39 . Wanneer in een spoedgeval geen duidelijkheid aanwezig is omtrent de toestemming van de patiënt met betrekking tot de toegang van de gezondheidszorgbeoefenaar tot de persoonsgegevens die de gezondheid van de patiënt betreffen, heeft de gezondheidszorgbeoefenaar met het oog op het verstrekken van de noodzakelijke gezondheidszorg in het belang van de patiënt toegang tot bedoelde gegevens onder de in de artikelen 37 en 38 gestelde voorwaarden.
 Art.    40 . De gezondheidszorgbeoefenaar die de persoonsgegevens betreffende de gezondheid van de patiënt bijhoudt en bewaart, neemt de nodige maatregelen opdat de patiënt kan controleren welke personen toegang hebben of hebben gehad tot de hem betreffende persoonsgegevens betreffende de gezondheid.
 Afdeling 13.  - Kwaliteitscontrole
 Art.    41 . De Koning kan voor gezondheidszorgbeoefenaars die risicovolle verstrekkingen stellen, desgevallend per gezondheidszorgberoep bij een besluit vastgesteld na overleg in de Ministerraad en na advies van de Hoge Raad van artsen-specialisten en van huisartsen:
1° de samenstelling en werking bepalen van de organisatorische structuren die ad hoc de kwalitatieve toetsing van de praktijkvoering van de gezondheidszorgbeoefenaars die risicovolle verstrekkingen stellen en van hun onderhouden professionele bekwaming organiseren of begeleiden met dien verstande dat gezondheidszorgbeoefenaars die risicovolle gezondheidszorg verstrekken zoals deze die worden getoetst, in deze structuren zitting moeten hebben;
2° de regels en de nadere regels vaststellen inzake de kwalitatieve toetsing van de praktijkvoering en van het onderhouden van de professionele bekwaming van de gezondheidszorgbeoefenaars die risicovolle verstrekkingen verrichten.
 Afdeling 14.  - Register
 Art.    42 . § 1. De gezondheidszorgbeoefenaar deelt aan het Directoraat-generaal Gezondheidszorg van de Federale Overheidsdienst Volksgezondheid, Veiligheid van de Voedselketen en Leefmilieu mee:
1° een algemene omschrijving van de gezondheidszorg die hij verstrekt;
2° of hij gezondheidszorg al dan niet verstrekt in het kader van een samenwerking met andere gezondheidszorgbeoefenaars;
3° de locatie waar hij bedoelde gezondheidszorg verstrekt.
Elke wijziging in de in het eerste lid bedoelde gegevens wordt onverwijld meegedeeld.
Het eerste en het tweede lid zijn niet van toepassing indien het Directoraat-generaal Gezondheidszorg door een andere bron over bedoelde gegevens beschikt.
§ 2. De meegedeelde gegevens worden na gebeurlijke verificatie door voornoemd Directoraat-generaal opgenomen in een register van praktijken.
De gezondheidszorgbeoefenaar ontvangt een notificatie van de hem betreffende gegevens die in het register van praktijken zijn opgenomen.
Indien bedoeld Directoraat-generaal vaststelt dat de in toepassing van paragraaf 1 meegedeelde gegevens niet of niet meer correct zijn, gaat hij over tot ambtshalve aanpassing van de gegevens.
§ 3. Het publiek heeft toegang tot de in het register van praktijken opgenomen gegevens. De gezondheidszorgbeoefenaar die de gezondheidszorg waarvoor hij geregistreerd is niet meer substantieel uitoefent, kan vragen om het publiek geen toegang meer te verlenen tot zijn registratie.
§ 4. De Koning kan nadere regels vaststellen voor de toepassing van dit artikel.
 Art.    43 . De Koning kan, bij een besluit vastgelegd na overleg in de Ministerraad, voor door Hem bepaalde gezondheidszorgbeoefenaars, samenwerkingen tussen gezondheidszorgbeoefenaars en/of gezondheidszorg, bijkomende voorwaarden bepalen voor de opname in het in artikel 42, § 2, bedoelde register van praktijken.
 HOOFDSTUK 4.  - Federale Commissie voor toezicht op de praktijkvoering in de gezondheidszorg
 Art.    44 . Bij het Directoraat-generaal Gezondheidszorg van de FOD Volksgezondheid, Veiligheid van de Voedselketen en Leefmilieu wordt een Federale Commissie voor toezicht op de praktijkvoering in de gezondheidszorg opgericht.
 Art.    45 . De Toezichtcommissie heeft als opdracht toezicht te houden op de praktijkvoering van de gezondheidszorgbeoefenaars.
De Toezichtcommissie kan in toepassing van het eerste lid toezicht uitoefenen op:
1° de fysieke en psychische geschiktheid van de gezondheidszorgbeoefenaars;
2° de naleving door de gezondheidszorgbeoefenaars van de bepalingen van deze wet en de uitvoeringsbesluiten ervan.
 Art.    46 . § 1. De Toezichtcommissie is samengesteld uit een Nederlandstalige kamer en een Franstalige kamer.
§ 2. Elke kamer bestaat uit:
1° een voorzitter en een plaatsvervangend voorzitter die magistraat of eremagistraat van de rechterlijk orde zijn;
2° een effectief lid en een plaatsvervangend lid die arts zijn en worden voorgedragen door de Nationale Raad van de Orde der artsen;
3° een effectief lid en een plaatsvervangend lid die apotheker zijn en worden voorgedragen door de Nationale Raad van de Orde der apothekers;
4° twee effectieve leden en twee plaatsvervangende leden voor elk van volgende categorie van gezondheidszorgbeoefenaars voorgedragen door de representatieve organisaties van betrokken categorie op een dubbele lijst van kandidaten:
a) artsen;
b) tandartsen;
c) apothekers;
d) vroedvrouwen;
e) verpleegkundigen;
f) kinesitherapeuten;
g) klinisch psychologen en klinisch orthopedagogen;
h) paramedici;
i) hulpverlener-ambulanciers.
§ 3. De voorzitter, de plaatsvervangend voorzitter en de leden worden door de Koning benoemd voor een termijn van zes jaar
§ 4. De Koning kan criteria vastleggen waaraan een organisatie moet beantwoorden om representatief te zijn om leden bedoeld in paragraaf 2, 4°, te mogen voordragen.
 Art.    47 . § 1. Een ambtenaar van de inspectie van het Federaal Agentschap voor Geneesmiddelen en Gezondheidsproducten evenals een ambtenaar van de Dienst Geneeskundige Controle en Evaluatie van het Rijksinstituut voor Ziekte- en Invaliditeitsverzekering kunnen met raadgevende stem deelnemen aan de vergaderingen van de in artikel 46, § 1 bedoelde kamers. Deze ambtenaren beschikken over een bevoegdheid om vaststellingen te doen en om een proces-verbaal op te stellen. Ze worden voor een periode van zes jaar aangeduid door de Koning.
De inspecteurs bedoeld in artikel 49 kunnen tevens met raadgevende stem deelnemen aan de in het eerste lid bedoelde vergaderingen.
§ 2. De kamers kunnen voor het uitvoeren van hun opdrachten beroep doen op experten.
 Art.    48 . Een ambtenaar van het Directoraat-generaal Gezondheidszorg van de FOD Volksgezondheid, Veiligheid van de Voedselketen en Leefmilieu is de secretaris van de Toezichtcommissie. Bedoelde ambtenaar is minstens van niveau A. Hij wordt aangewezen door de minister voor een periode van zes jaar.
 Art.    49 . § 1. Het concrete toezicht op het terrein wordt uitgeoefend door de gezondheidsinspecteurs van het Directoraat-generaal Gezondheidzorg van de FOD Volksgezondheid, Veiligheid van de Voedselketen en Leefmilieu.
§ 2. Het toezicht kan tevens gebeuren door inspecteurs van het Federaal Agentschap voor Geneesmiddelen en Gezondheidsproducten evenals van de Dienst Geneeskundige Controle en Evaluatie van het Rijksinstituut voor Ziekte- en Invaliditeitsverzekering die door de Koning worden aangewezen.
§ 3. De Koning kan de nadere voorwaarden bepalen waaraan de in dit artikel bedoelde inspecteurs moeten voldoen.
 Art.    50 . De Toezichtcommissie kan op volgende wijze toezicht uitoefenen:
1° door een systematisch toezicht;
2° door een ad hoc toezicht:
a) naar aanleiding van een klacht;
b) op eigen initiatief.
 Art.    51 . Met het oog op bedoeld systematisch en ad hoc toezicht, behoudens het geval dat de Toezichtcommissie een klacht onontvankelijk verklaart, neemt de Toezichtcommissie contact op met de directeur-generaal van het Directoraat-generaal Gezondheidszorg die aan de inspecteurs bedoeld in artikel 49 de nodige instructies geeft voor een concreet toezicht op het terrein.
Bedoelde directeur-generaal kan desgevallend ook voor een klacht die door de Toezichtcommissie onontvankelijk werd verklaard een inspecteur instrueren om een concreet toezicht uit te oefenen.
 Art.    52 . Met het oog op het toezicht hebben de inspecteurs toegang tot de lokalen waar de gezondheidszorgbeoefenaars gezondheidszorg verstrekken. Zij kunnen zich alle inlichtingen die noodzakelijk zijn voor het toezicht, laten verstrekken en zich alle bescheiden of elektronische dragers laten overhandigen die zij voor de uitoefening van hun controleopdracht behoeven. In het bijzonder kunnen zij het portfolio bedoeld in artikel 8 van de betrokken gezondheidszorgbeoefenaar opvragen.
 Art.    53 . De inspecteurs nemen hun bevindingen op in een proces-verbaal dat bewijskracht heeft tot bewijs van het tegendeel en bezorgen dit proces-verbaal aan voornoemde directeur-generaal.
 Art.    54 . Bedoelde directeur-generaal bezorgt het proces-verbaal voor advies aan de Toezichtcommissie.
Hij bezorgt tevens een afschrift van het proces-verbaal aan de betrokken gezondheidszorgbeoefenaar binnen 14 dagen te rekenen vanaf de bevindingen. De gezondheidszorgbeoefenaar beschikt over een termijn van 30 dagen vanaf de ontvangst van het proces-verbaal om zijn opmerkingen te doen gelden. Op zijn verzoek wordt hij gehoord door de Toezichtcommissie.
 Art.    55 . Voornoemde directeur-generaal bezorgt na advies van de Toezichtcommissie het proces-verbaal van de inspecteur, het advies van de Toezichtcommissie en desgevallend de opmerkingen van de betrokken gezondheidszorgbeoefenaar aan de minister.
 Art.    56 . § 1. Bij schending van de vereisten inzake kwaliteitsvolle praktijkvoering zoals vastgesteld in onderhavige wet, andere dan de vereisten bedoeld in paragraaf 2, kan de minister de gezondheidszorgbeoefenaar een verbeterplan voorleggen.
De minister stelt de termijn vast waarbinnen het verbeterplan wordt uitgevoerd. Bedoelde termijn is eenmalig hernieuwbaar.
§ 2. Bij vaststelling van fysische of psychische ongeschiktheid van de gezondheidszorgbeoefenaar, bij schending van de voorwaarden inzake omkadering bedoeld in afdeling 4, bij schending van de kwaliteitseisen inzake continuïteit bedoeld in afdeling 6 en bij schending van de kwaliteitseisen inzake permanentie bedoeld in afdeling 7, kan de minister volgende maatregelen opleggen:
a) het intrekken van het visum;
b) het schorsen van het visum;
Bij herhaling van een schending als bedoeld in paragraaf 1 of indien dergelijke schending doet vrezen voor ernstige gevolgen voor de patiënt of indien er ernstige en eensluidende aanwijzingen zijn dat verdere uitoefening zware gevolgen voor de volksgezondheid zal hebben, kan de minister tevens de maatregelen bedoeld in het eerste lid nemen.
§ 3. Voornoemde directeur-generaal brengt de Toezichtcommissie op de hoogte van de beslissing van de minister.
 Art.    57 . In afwijking op artikel 54 beslist bedoelde directeur-generaal tot de onmiddellijke voorlopige schorsing van het visum indien er op basis van het proces-verbaal van de inspecteur ernstige gevolgen voor de patiënten worden gevreesd of er ernstige en eensluidende aanwijzingen zijn dat de verdere beroepsuitoefening zware gevolgen voor de volksgezondheid zal hebben.
De directeur-generaal verzoekt de Toezichtcommissie in het in het eerste lid bedoelde geval om een advies uit te brengen binnen een termijn van 30 dagen te rekenen vanaf de ingang van de onmiddellijke voorlopige schorsing. Hij brengt de betrokken gezondheidszorgbeoefenaar ervan op de hoogte dat hij zijn opmerkingen kan bezorgen en dat hij op zijn verzoek wordt gehoord door de Toezichtcommissie.
Een definitieve beslissing wordt door de minister genomen in toepassing van de artikelen 55 en 56.
 Art.    58 . § 1. De gezondheidszorgbeoefenaar die een verbeterplan werd voorgelegd in toepassing van artikel 56, § 1, moet aan de minister bij het verstrijken van de vastgestelde termijn kunnen bewijzen dat de nodige verbeteringen werden doorgevoerd.
§ 2. De minister beëindigt een schorsing die werd opgelegd in toepassing van artikel 56, § 2, nadat wordt vastgesteld dat de redenen die de maatregel verantwoorden zijn verdwenen.
De in het eerste lid bedoelde vaststelling kan ambtshalve gebeuren of na verzoek van de gezondheidszorg-beoefenaar.
De gezondheidszorgbeoefenaar kan vanaf het verstrijken van een maand te rekenen vanaf de ingang van de definitieve maatregel elke maand een verzoek tot beëindiging van de maatregel bij de Toezichtcommissie indienen.
 Art.    59 . Voor het uitbrengen van een advies is de kamer van de Toezichtcommissie samengesteld uit de voorzitter of plaatsvervangend voorzitter, een arts als bedoeld in artikel 46, § 2, 2°, of een apotheker als bedoeld in artikel 46, § 2, 3°, twee leden die het gezondheidszorgberoep van de betrokken gezondheidszorgbeoefenaar vertegenwoordigen en een lid dat een ander gezondheidszorgberoep vertegenwoordigt.
 Art.    60 . De Koning stelt nadere regels vast voor de werking van de Toezichtcommissie.
 Art.    61 . De Toezichtcommissie brengt het Federaal Agentschap voor Geneesmiddelen en Gezondheidsproducten, het Rijksinstituut voor Ziekte- en Invaliditeitsverzekering, en desgevallend de patiënt, de gezondheidszorgbeoefenaar of de instantie die een klacht indiende en andere belanghebbende personen en instanties op de hoogte van de door de minister genomen maatregelen.
De Koning kan andere instanties aanwijzen die door de Toezichtcommissie op de hoogte moeten worden gebracht. Hij kan tevens de door de Toezichtcommissie na te leven nadere regels bij het inlichten omtrent de genomen maatregelen bepalen.
 Art.    62 . De Koning kan nadere regels vaststellen voor het informeren van het publiek in verband met de actuele stand van zaken van het visum van de gezondheidszorgbeoefenaars.
 Art.    63 . De voorzitter, de plaatsvervangende voorzitter en de leden van de Toezichtcommissie hebben recht op presentiegelden, vergoedingen voor reiskosten en vergoedingen voor verblijfskosten zoals nader door de Koning bepaald.
 HOOFDSTUK 5.  - Wijzigingsbepalingen
 Art.    64 . In artikel 29 van de gecoördineerde wet van 10 mei 2015 betreffende de uitoefening van de gezondheids-zorgberoepen worden de volgende wijzigingen aangebracht:
1° in paragraaf 1 worden de volgende wijzigingen aangebracht:
a) in het eerste lid worden de woorden "artikel 28 bedoelde medische permanentie" vervangen door de woorden "artikel 21 van de wet van 22 april 2019 inzake kwaliteitsvolle praktijkvoering in de gezondheidszorg, bedoelde permanentie";
b) de paragraaf wordt aangevuld met een lid, luidende:
"Voor zover het eenvormig oproepsysteem operationeel is in de betrokken zone, sluit een in artikel 21, tweede lid, van de wet van 22 april 2019 inzake de kwaliteitsvolle praktijkvoering in de gezondheidszorg bedoeld functioneel samenwerkingsverband zich daar bij aan.";
2° paragraaf 2, eerste lid, wordt aangevuld met een zin luidende:
"De in artikel 21, tweede lid, van de wet van 22 april 2019 inzake de kwaliteitsvolle praktijkvoering in de gezondheidszorg bedoelde functionele samenwerkingsverbanden die zich bij het eenvormig oproepsysteem voor de medische permanentie aansluiten delegeren aan dat eenvormige oproepsysteem de keuze van het antwoord dat de aangestelden van dat eenvormige oproepsysteem aan de vragen van de patiënten geven die op dat eenvormige oproepsysteem een beroep doen.".
 Art.    65 . In artikel 72, § 3, van dezelfde wet, gewijzigd bij de wet van 10 mei 2015, worden de volgende wijzigingen aangebracht:
1° in het tweede lid worden de woorden "en indien hij zijn titels door de in artikel 118 bepaalde geneeskundige commissie, die bevoegd is overeenkomstig de plaats waar hij voornemens is zich te vestigen, niet heeft doen viseren" opgeheven;
2° het derde en het vierde lid worden opgeheven.
 Art.    66 . Artikel 119, § 1, 2°, b), eerste lid, van dezelfde wet wordt aangevuld met de woorden "of dat bedoelde gezondheidszorgbeoefenaar of een lid van een geregistreerde niet-conventionele praktijk zijn praktijk niet kwaliteitsvol voert".
 Art.    67 . In artikel 122, § 1, 1°, eerste lid, van dezelfde wet worden de woorden "van de geneeskundige commissie" opgeheven.
 Art.    68 . In artikel 126, 1°, eerste lid, van dezelfde wet worden de woorden "in artikel 25 bepaalde" opgeheven.
 HOOFDSTUK 6.  - Opheffingsbepalingen
 Art.    69 . Artikel 25 van de gecoördineerde wet van 10 mei 2015 betreffende de uitoefening van de gezondheidszorg-beroepen, wordt opgeheven.
 Art.    70 . Artikel 27 van dezelfde wet, gewijzigd bij de wet van 10 juli 2016, wordt opgeheven.
 Art.    71 . Artikel 28 van dezelfde wet, gewijzigd bij de wet van 10 juli 2016, wordt opgeheven.
 Art.    72 . Artikel 31 van dezelfde wet, gewijzigd bij de wet van 10 mei 2015, wordt opgeheven.
 Art.    73 . Artikel 31/1 van dezelfde wet, ingevoegd bij de wet van 10 mei 2015, wordt opgeheven.
 Art.    74 . Artikel 32 van dezelfde wet, gewijzigd bij de wet van 10 mei 2015, wordt opgeheven.
 Art.    75 . Artikel 33 van dezelfde wet, gewijzigd bij de wet van 10 mei 2015, wordt opgeheven.
 Art.    76 . Artikel 42 van dezelfde wet, gewijzigd bij de wetten van 5 en 20 september 2018, wordt opgeheven.
 Art.    77 . Artikel 43, § 6, tweede tot en met vierde lid, van dezelfde wet wordt opgeheven.
 Art.    78 . Artikel 60 van dezelfde wet wordt opgeheven.
 Art.    79 . Artikel 94 van dezelfde wet wordt opgeheven.
 Art.    80 . Artikel 95 van dezelfde wet, gewijzigd bij de wet van 10 mei 2015, wordt opgeheven.
 Art.    81 . Artikel 118 van dezelfde wet, gewijzigd bij de wet van 10 mei 2015, wordt opgeheven.
 Art.    82 . Artikel 119 van dezelfde wet, laatstelijke gewijzigd bij deze wet wordt opgeheven.
 Art.    83 . In artikel 122, § 1, van dezelfde wet worden de volgende wijzigingen aangebracht:
1° in de bepaling onder 1°, eerste lid, worden de woorden "hetzij zonder op de lijst van de Orde ingeschreven te zijn wanneer zulks vereist is" opgeheven;
2° de bepaling onder 3°, wordt opgeheven;
3° in de bepaling onder 5° worden de woorden ", en 42" opgeheven;
4° in de bepaling onder 6° worden de woorden "van artikel 42, derde lid, en" opgeheven.
 Art.    84 . Artikel 64 van de wet van 30 oktober 2018 houdende diverse bepalingen inzake gezondheid, wordt opgeheven.
 HOOFDSTUK 7.  - Wijzigingen van de wet betreffende de verplichte verzekering voor geneeskundige verzorging en uitkeringen gecoördineerd op 14 juli 1994, en van de terugbetalingsregeling
 Art.    85 . In artikel 49, § 7, van de wet betreffende de verplichte verzekering voor geneeskundige verzorging en uitkeringen gecoördineerd op 14 juli 1994, laatstelijk gewijzigd bij de wet van 11 augustus 2017, worden de volgende wijzigingen aangebracht:
1° het tweede lid wordt opgeheven;
2° in het derde lid, dat het tweede lid wordt:
a) worden de woorden "in het tweede en derde lid bedoelde" vervangen door de woorden "in het eerste lid bedoelde";
b) worden de woorden "; alsdan kunnen, indien het in het tweede lid bepaalde quorum is bereikt, de bepalingen van het derde lid van toepassing zijn in het ganse land" opgeheven;
c) worden de woorden "; alsdan kunnen de bepalingen van het derde lid van toepassing zijn in elke streek waar dit quorum is bereikt en die van het tweede lid in elke streek waar dat quorum niet is bereikt" opgeheven.
 Art.    86 . Het koninklijk besluit van 8 juni 1967 tot vaststelling van de vergoedingsbedragen tot terugbetaling in de honoraria en de prijzen voor de geneeskundige verstrekkingen verleend door de vroedvrouwen en de paramedische medewerkers die niet individueel toegetreden zijn tot een nationale overeenkomst die het quorum van 60 p.c., individuele toetredingen van het aantal beoefenaars van de onderscheidene beroepen, bereikt heeft, wordt opgeheven.
 Art.    87 . De Koning bepaalt, bij een besluit vastgesteld na overleg in de Ministerraad, de datum van inwerkingtreding van de artikelen 85 en 86.
 HOOFDSTUK 8.  - Inwerkingtreding
 Art.  88.[ 1  Deze wet treedt in werking op 1 juli 2022, met uitzondering van de bepalingen waarvan de datum van inwerkingtreding bepaald wordt bij artikel 87.
 De Koning kan bij een besluit vastgesteld na overleg in de Ministerraad, voor de artikelen 1, 2, 3, 4, 5, 6, 7, 8, 9, 10, 11, 12, 13, 14, 15, 16, 17, 18, 19, 27, 28, 29, 30, 31, 32, 33, 34, 35, 41, 65, 66, 67, 68, 69, 70, 72, 73, 74, 75, 76, 77, 78, 79, 80 en 84 een datum van inwerkingtreding bepalen voorafgaand aan 1 juli 2022.] 1

 (NOTA : Inwerkingtreding van artikelen 1, 2, 3, 4, 5, 6, 7, 8, 9, 10, 11, 12, 13, 14, 15, 16, 17, 18, 19, 27, 28, 29, 30, 31, 32, 33, 34, 35, 41, 65, 66, 67, 68, 69, 70, 72, 73, 74, 75, 76, 77, 78, 79, 80 en 84 vastgesteld op 01-01-2022 door KB  2021-12-12/02 , art. 1)

----------
( 1 )<W  2021-06-27/03 , art. 3, 003; Inwerkingtreding : 30-06-2021>


type: legislation

jurisdiction: Belgium

text:
Artikel    1 . Deze wet regelt een aangelegenheid zoals bedoeld in artikel 74 van de Grondwet.
 HOOFDSTUK 1.  - De uitoefening van de klinische psychologie en van de klinische orthopedagogiek
 Art.    2 . In artikel 68/1 van de wet betreffende de uitoefening van de gezondheidszorgberoepen, gecoördineerd op 10 mei 2015, gewijzigd bij de wet van 10 juli 2016, worden volgende wijzigingen aangebracht:
1° paragraaf 1 wordt aangevuld met een nieuw lid, luidende:
"In afwijking van het eerste lid, mag ook de houder van het diploma in het domein van de klinische psychologie die de in paragraaf 4 bedoelde professionele stage heeft aangevat, de klinische psychologie uitoefenen zonder voorafgaand te zijn erkend, met dien verstande dat de afwijking wordt beperkt in de tijd tot de duur van de professionele stage.";
2° in paragraaf 3, eerste lid, wordt het woord "autonome" opgeheven;
3° in paragraaf 4, eerste lid, worden volgende wijzigingen aangebracht:
a) de woorden "uitoefening van" worden vervangen door de woorden "erkenning in";
b) de woorden "de erkend klinisch psycholoog" worden vervangen door de woorden "de houder van een diploma in het domein van de klinische psychologie als bedoeld in paragraaf 2, tweede lid".
 Art.    3 . In artikel 68/2 van dezelfde wet, gewijzigd bij de wet van 10 juli 2016, worden volgende wijzigingen aangebracht:
1° paragraaf 1 wordt aangevuld met een nieuw lid, luidende:
"In afwijking van het eerste lid, mag ook de houder van het diploma in het domein van de klinische orthopedagogiek die de in paragraaf 4 bedoelde professionele stage heeft aangevat, de klinische orthopedagogiek uitoefenen zonder voorafgaand te zijn erkend, met dien verstande dat de afwijking wordt beperkt in de tijd tot de duur van de professionele stage.".
2° in paragraaf 3, eerste lid, wordt het woord "autonome" opgeheven;
3° in paragraaf 4, eerste lid, worden volgende wijzigingen aangebracht:
a) de woorden "uitoefening van" worden vervangen door de woorden "erkenning in";
b) de woorden "de erkend klinisch orthopedagoog" worden vervangen door de woorden "de houder van een diploma in het domein van de klinische orthopedagogiek als bedoeld in paragraaf 2, tweede lid".
 HOOFDSTUK 2.  - Toegang tot de uitoefening van de geneeskunde in België voor artsen afkomstig uit een niet-EU-land
 Art.    4 . Artikel 145 van dezelfde wet wordt vervangen als volgt:
"Art. 145. § 1. Andere buitenlanders dan Europese onderdanen, wier buitenlands diploma gelijkwaardig werd verklaard door de bevoegde autoriteiten van een gemeenschap en die in België beroepsactiviteiten wensen uit te oefenen vermeld in de artikelen 3, § 1, 4, 6, 23, § 2, 43, 45, 56, 63, 68/1 of 68/2 of die in aanmerking wensen te komen voor het uitoefenen van een paramedisch beroep in overeenstemming met hoofdstuk 7, kunnen pas hun beroep uitoefenen, nadat zij hiertoe door de Koning toegelaten werden en nadat zij bovendien de andere voorwaarden voor het uitoefenen van hun beroep, vermeld in deze gecoördineerde wet, vervuld hebben.
§ 2. De personen vermeld in paragraaf 1 moeten, conform onderstaande voorwaarden, een gedateerde, ondertekende en gemotiveerde aanvraag tot uitoefening van hun beroep indienen bij de minister bevoegd voor Volksgezondheid.
De aanvraag moet vergezeld gaan van de bewijsstukken waaruit blijkt dat de aanvrager de gelijkwaardigheid van diploma en, in voorkomend geval, de erkenning of de registratie heeft bekomen voor het beroep in kwestie.
De aanvrager voegt bij zijn aanvraag ook een getuigschrift of, bij ontstentenis elk ander bewijsmiddel waarin wordt bevestigd dat op het moment van de aanvraag, tijdelijk of permanent geen beroepsbeperking of beroepsverbod werd opgelegd door de nationale autoriteiten of rechtbanken van de landen waar de aanvrager het beroep heeft uitgeoefend.
De aanvraag wordt voorafgaandelijk voor advies voorgelegd aan de Raad voor het desbetreffende beroep.
Voor de beroepen van arts en tandarts, kan de Koning, na advies van de Planningscommissie, bij een besluit vastgesteld na overleg in de Ministerraad, de procedure en de modaliteiten bepalen volgens dewelke het maximum aantal visa wordt vastgesteld die op basis van dit artikel afgeleverd kunnen worden.
§ 3. Niet-Europese vreemdelingen die houder zijn van een diploma afgegeven door een lidstaat van de Europese Unie overeenkomstig een van de in hoofdstuk 9 bedoelde Richtlijnen, vallen niet onder de toepassing van dit artikel. Voor de toepassing van deze gecoördineerde wet worden deze personen gelijkgesteld aan Europese onderdanen.".
 HOOFDSTUK 3.  - Toegang tot de uitoefening van de geneeskunde in België voor uitzonderlijke medische verstrekkingen
 Art.    5 . In dezelfde wet wordt een artikel 145/1 ingevoegd, luidende:
"Art. 145/1. § 1. In geval van een uitzonderlijke medische verstrekking waarbij de artsen die de verantwoordelijkheid dragen voor dit geval in België niet beschikken over de nodige medisch-technische expertise om de voor de behandeling vereiste handelingen correct uit te voeren bij de patiënt die onmogelijk medisch verantwoord kan verplaatst worden, mag een buitenlandse arts, andere dan Europees onderdaan, die gekend is voor zijn kennis van de desbetreffende medisch-technische expertise, en die in België uitzonderlijk bepaalde geneeskundige handelingen bedoeld in artikel 3, § 1, wenst te komen uitvoeren met het oog op het behandelen van dit uitzonderlijke geval, deze handelingen pas uitvoeren na daartoe te zijn gemachtigd door de Koning.
De machtiging tot uitoefening is geldig voor een termijn van maximum 60 dagen en wordt niet aan de betrokken arts afgeleverd dan nadat de volgende voorwaarden gerespecteerd zijn:
a) de betrokken arts komt tussen op verzoek van de arts die verantwoordelijk is voor het geval dat de uitzonderlijke medische verstrekking vereist;
b) de uitvoering van de toegelaten medische handelingen vindt plaats onder de verantwoordelijkheid van de arts die verantwoordelijk is voor de behandeling;
c) de tussenkomst van de betrokken arts is gedekt door een beroepsverzekering.
§ 2. De desbetreffende arts dient een gedateerde, ondertekende en gemotiveerde aanvraag tot uitoefening van zijn beroep in bij de minister bevoegd voor Volksgezondheid. Daarin preciseert hij de uitzonderlijke medische verstrekking in kwestie en de medisch-technische expertise die zijn tussenkomst rechtvaardigt.
De aanvraag dient vergezeld te zijn van:
a) de machtiging tot uitoefening van het land waar hij gewoonlijk zijn beroep uitoefent, en
b) een getuigschrift of, bij ontstentenis, elk ander bewijsmiddel waarin wordt bevestigd dat tijdelijk of permanent geen beroepsbeperking of beroepsverbod werd opgelegd door de nationale autoriteiten of rechtbanken van het land waar de aanvrager gewoonlijk zijn beroep uitoefent.
Bij de ontvangst van het volledig dossier van de aanvraag, antwoordt het Directoraat-generaal "Gezondheidszorg" van de Federale Overheidsdienst Volksgezondheid, Veiligheid van de Voedselketen en Leefmilieu die de aanvraag behandelt, op de aanvraag binnen een termijn van maximum 20 werkdagen. In geval van toelating brengt het Directoraat-generaal de provinciale geneeskundige commissie hiervan op de hoogte.
§ 3. De arts aan wie aldus een uitzonderlijke toelating wordt verleend is vrijgesteld van de vereisten die worden opgelegd aan de artsen gevestigd binnen het Belgisch grondgebied betreffende:
a) de verplichting om een gelijkwaardigheid van zijn beroepsbekwaamheden te bekomen vanwege de bevoegde autoriteiten van een gemeenschap en de verplichting om deze te laten viseren,
b) de inschrijving op de lijst van de Orde der Artsen.".
 HOOFDSTUK 4.  - Toegang voor artsen afkomstig van een niet EU-land tot een klinische opleiding in België
 Art.    6 . Artikel 146 van dezelfde wet wordt vervangen als volgt:
"Art. 146. § 1. De Koning is gemachtigd om, op gemotiveerd advies van de Hoge Raad van artsen-specialisten en van huisartsen bijzondere vrijstellingen te verlenen voor de uitoefening van zekere delen van de geneeskunst zodat artsen van een derde land, niet-lid van de Europese Unie in België een beperkte klinische opleiding kunnen volgen.
Deze vrijstellingen kunnen slechts toepasselijk zijn op wat er uitdrukkelijk op vermeld staat en de begunstigden van deze vrijstellingen mogen in geen enkel geval het beroep waarbinnen zij tot een beperkte activiteit toegelaten werden, op eigen verantwoordelijkheid uitoefenen. De begunstigden van deze vrijstellingen nemen in geen geval deel aan de medische permanentie bedoeld in de artikelen 28 en 29.
Deze werkzaamheden kunnen evenmin een grond vormen voor een erkenning als bedoeld in artikel 88 of voor het uitvoeren van verstrekkingen die aanleiding kunnen geven tot een tussenkomst als bedoeld in de wet betreffende de verplichte verzekering voor geneeskundige verzorging en uitkeringen gecoördineerd op 14 juli 1994.
§ 2. Deze bijzondere vrijstellingen kunnen slechts toegekend worden als aan de volgende voorwaarden is voldaan:
1° de begunstigde is houder van een diploma van arts dat door een derde land wordt uitgegeven, niet-lid van de Europese Unie;
2° tenzij de opleiding niet bestaat in zijn land van oorsprong, is hij in opleiding tot huisarts of arts-specialist in een derde land, niet-lid van de Europese Unie, of is hij erkend als huisarts of specialist in een derde land, niet-lid van de Europese Unie, en wenst hij een bijzondere techniek of expertise in zijn domein te verwerven;
3° de door deze vrijstelling toegelaten opleiding vindt plaats in of onder coördinatie van en toezicht door een universitair ziekenhuis of universitaire ziekenhuisdienst, aangewezen door de Koning, onder leiding en toezicht van een door de minister bevoegd voor Volksgezondheid erkende stagemeester. Bedoelde stagemeester is als zelfstandig academisch personeel verbonden met een medische faculteit met volledig leerplan.
4° tussen de universiteit van een derde land, niet-lid van de Europese Unie en de Belgische universiteit waar de opleiding plaatsvindt, wordt een overeenkomst afgesloten waaruit blijkt:
a) dat de universiteit van het derde land de begunstigde aanbeveelt;
b) dat de directe en indirecte kosten van deze opleiding ten laste genomen worden door de universiteit van het derde land of door een beurs toegekend door een Belgische instelling, een intergouvernementele instelling of een niet-gouvernementele organisatie (ngo);
c) dat de begunstigde de enige kandidaat is die op basis van dit artikel opgeleid wordt bij de stagemeester bij deze stagedienst;
d) wat de doelstellingen en de eindtermen van de stage zijn;
e) wat de noodzaak van deze opleiding is;
f) dat de universiteit van het derde land, niet-lid van de Europese Unie een garantie geeft dat de betrokken persoon na afloop van de stage naar het thuisland kan terugkeren, en hetzij de vervolgopleiding voortzet, hetzij professioneel als arts een werkplaats kan innemen.
De bijzondere vrijstellingen worden toegekend onder ontbindende voorwaarde dat de begunstigde een verblijfstitel overeenkomstig de wet van 15 december 1980 betreffende de toegang tot het grondgebied, het verblijf, de vestiging en de verwijdering van vreemdelingen, voor het begin van de opleiding bezorgt aan de directeur-generaal van het Directoraat-Generaal Gezondheidszorg van de Federale Overheidsdienst Volksgezondheid, Veiligheid van de Voedselketen en Leefmilieu.
§ 3. De aanvraag om de bijzondere vrijstellingen bedoeld in de eerste paragraaf te kunnen genieten moet ten minste drie maanden vóór het begin van de opleiding worden ingediend, door middel van het aanvraagformulier opgesteld door de minister bevoegd voor Volksgezondheid, en moet samen met de in dit formulier vermelde bewijsstukken worden opgestuurd.
De aanvraag is vergezeld van de machtiging tot uitoefening van het land waar hij gewoonlijk zijn beroep uitoefent, van de gegevens met betrekking tot de dekking door de verzekering of andere middelen van persoonlijke of collectieve bescherming betreffende de professionele verantwoordelijkheid, alsook een certificaat van goed professioneel gedrag.
De aanvraag om de bijzondere vrijstellingen wordt per aangetekend schrijven gericht aan het Directoraat Generaal Gezondheidszorg van de Federale Overheidsdienst Volksgezondheid, Veiligheid van de Voedselketen en Leefmilieu ter attentie van de directeur-generaal.
§ 4. De vrijstelling laat de begunstigde toe om ten hoogste 12 maanden van opleiding in België te genieten. Bedoelde 12 maanden kunnen opgesplitst worden in afgescheiden periodes.
Bij wijze van uitzondering is, na een gunstige evaluatie van de stagebegeleider die tijdens het eerste opleidingsjaar de supervisie heeft gehad, een verlenging van maximum twaalf maanden mogelijk voor zover dit nodig is om de opleiding te beëindigen.
De gemotiveerde vraag tot verlenging wordt ingediend per aangetekend schrijven en gericht aan het Directoraat Generaal Gezondheidszorg van de Federale Overheidsdienst Volksgezondheid, Leefmilieu en Veiligheid van de Voedselketen, ter attentie van de directeur-generaal en dit ten minste drie maanden voorafgaand aan de gevraagde verlenging.
§ 5. Vooraleer het dossier over te maken aan de Hoge Raad van artsen-specialisten en van huisartsen gaat het Directoraat Generaal Gezondheidszorg van de Federale Overheidsdienst Volksgezondheid, Veiligheid van de Voedselketen en Leefmilieu met het oog op de ontvankelijkheid, na of de voorschriften in dit artikel zijn nageleefd.
Indien dit niet het geval is, wordt de belanghebbende daarvan in kennis gesteld. De belanghebbende heeft vanaf deze kennisname vijftien werkdagen om het dossier te vervolledigen.
Indien de termijn van vijftien werkdagen wordt overschreden, is het dossier onontvankelijk en wordt het dossier administratief afgesloten
§ 6. De verantwoordelijke van de stagedienst waar de opleiding plaatsvindt, meldt aan de bevoegde geneeskundige commissie en de bevoegde provinciale raad van de Orde der artsen de aanwezigheid van de begunstigde, de duur van de opleiding en de omvang van de uitoefening van de geneeskunst als bedoeld in het eerste lid.
Na afloop van de opleiding bezorgt de verantwoordelijke van de stagedienst een verslag aan de Hoge Raad van artsen-specialisten en huisartsen.".
 HOOFDSTUK 5.  - Toegang tot een paramedisch beroep op basis van overgangsbepalingen
 Art.    7 . Artikel 153 van dezelfde wet, gewijzigd bij de wetten van 17 juli 2015 en 22 juni 2016, wordt aangevuld met een paragraaf 5, luidende:
" § 5. De aanvragen gebaseerd op dit artikel dienen ten laatste op 31 augustus 2019 ingediend te worden.".
 HOOFDSTUK 6.  - Toegang tot het beroep van kinesitherapeut op basis van overgangsbepalingen
 Art.    8 . Artikel 154 van dezelfde wet wordt aangevuld met een lid, luidende:
"De aanvragen gebaseerd op dit artikel dienen ten laatste op 31 augustus 2019 ingediend te worden."
 HOOFDSTUK 7.  - De geneeskundige commissies
 Art.    9 . In artikel 119, § 1, 2°, e), van dezelfde wet worden de woorden "hetzij door de bij paragraaf 4, tweede lid, bepaalde geneeskundige commissie van beroep" geschrapt.
 Art.    10 . In artikel 119, § 4, van dezelfde wet worden de volgende wijzigingen aangebracht:
1° het tweede en derde lid worden opgeheven;
2° het vierde lid wordt vervangen door:
"De belanghebbende kan zich laten bijstaan door personen van zijn keuze";
3° het vijfde lid wordt vervangen door:
"De beslissingen genomen door de commissie worden onmiddellijk medegedeeld aan de raad van de betreffende Orde."
 Art.    11 . In artikel 129 van dezelfde wet worden de woorden "of van de geneeskundige commissie van beroep" opgeheven.
 Art.    12 . In artikel 133 van dezelfde wet, laatstelijk gewijzigd bij de wet van 10 juli 2016, worden de woorden "van de geneeskundige commissie van beroep" opgeheven.
 HOOFDSTUK 8.  - Federale Raad voor Apothekers
 Art.    13 . In dezelfde wet wordt een artikel 7/1 ingevoegd, luidend als volgt:
"Art. 7/1. § 1. Er wordt een Federale Raad voor de apothekers opgericht, hierna "Federale Raad" genoemd, die tot opdracht heeft de voor Volksgezondheid bevoegde minister, op diens verzoek of op eigen initiatief, advies te verstrekken over alle aangelegenheden in verband met de uitoefening van het beroep van apotheker met inbegrip van de artsenijbereidkunde.
§ 2. De Federale Raad bestaat uit 20 leden, behorende tot één van de volgende disciplines:
a) 8 officina-apothekers;
b) 4 ziekenhuisapothekers;
c) 2 apothekers klinisch biologen;
d) 2 industriële apothekers;
e) 2 artsen;
f) 2 vertegenwoordigers van de koepels van patiëntenorganisaties.
De leden zijn bijzonder vertrouwd met de uitoefening van de artsenijbereidkunde.
§ 3. Aan de Federale Raad kunnen ook nog personen worden toegevoegd die zetelen met raadgevende stem, met name:
- één vertegenwoordiger van het Federaal Agentschap voor Geneesmiddelen en Gezondheidsproducten;
- één vertegenwoordiger van het Rijksinstituut voor Ziekte- en Invaliditeitsverzekering;
- één vertegenwoordiger van de Orde der apothekers.
Deze personen zijn geen lid van de Federale Raad. Zij tellen in geen geval mee bij de beoordeling van taalpariteit of andere evenwichten, noch voor het bereiken van het aanwezigheids- en stemquorum.
§ 4. De Raad telt een gelijk aantal Nederlandstalige en Franstalige leden.
§ 5. Binnen iedere discipline, als vermeld in paragraaf 2, eerste lid, a) tot en met e), is er een gelijk aantal leden die een academische functie bekleden enerzijds en leden die sedert tenminste vijf jaar een ruime expertise in de discipline hebben opgebouwd anderzijds.
§ 6. De in paragraaf 5 bedoelde leden die een academische functie bekleden, worden voorgedragen op een lijst van dubbeltallen door de faculteiten die volledig onderwijs verstrekken dat leidt tot een opleiding die hetzij de uitoefening van de artsenijbereidkunde, hetzij de uitoefening van de geneeskunde toestaat.
§ 7. De in paragraaf 5 bedoelde leden die een ruime expertise hebben opgebouwd binnen een discipline worden voorgedragen op een lijst van dubbeltallen door de representatieve beroepsverenigingen.
De Koning legt de criteria vast opdat een vereniging als representatief in de zin van het eerste lid kan worden aangewezen.
§ 8. Zowel de voor de Volksgezondheid bevoegde minister als de Federale Raad, kunnen werkgroepen oprichten, die hetzij met een permanente hetzij met een tijdelijke opdracht worden belast.
Aan de werkgroepen van de Federale Raad kunnen naast leden van de Federale Raad ook experts worden toegevoegd.
§ 9. Aan elk werkend lid van de Federale Raad wordt een plaatsvervanger toegevoegd die aan dezelfde voorwaarden voldoet.
§ 10. De leden van de Federale Raad worden door de Koning benoemd voor een hernieuwbare periode van zes jaar.
§ 11. De voor de Volksgezondheid bevoegde minister duidt buiten de leden de voorzitter en ondervoorzitter van de Federale Raad aan. De voorzitter is een apotheker.
§ 12. De Federale Raad kan alleen geldig beraadslagen en adviezen uitbrengen wanneer ten minste de helft van de werkende leden aanwezig is of door hun plaatsvervanger vertegenwoordigd is.
Indien het aanwezigheidsquorum na een eerste oproep niet werd bereikt, kan de Federale Raad in afwijking van het eerste lid bij de volgende vergadering hoe dan ook geldig beraadslagen en beslissen.
§ 13. De adviezen van de Federale Raad worden genomen bij gewone meerderheid van de aanwezige leden. Bij staking van stemmen is de stem van de voorzitter doorslaggevend.
§ 14. De Koning regelt de organisatie en de werking van de Federale Raad.".
 Art.    14 . In dezelfde wet wordt een artikel 143/2 ingevoegd, luidend als volgt:
"Art. 143/2. De koninklijke besluiten genomen ter uitvoering van de artikelen 6 tot en met 8 worden uitgevaardigd na advies van de Federale Raad voor de apothekers, uitgebracht hetzij op eigen initiatief, hetzij op verzoek van de minister bevoegd voor Volksgezondheid.
Wanneer de minister om het advies verzoekt, brengt de Federale Raad voor de apothekers zijn advies uit binnen vier maanden.
Na het verstrijken van die termijn wordt het advies geacht uitgebracht te zijn.".
 HOOFDSTUK 9.  - De uitoefening van de verpleegkunde
 Art.  15. In dezelfde wet wordt een artikel 46/1 ingevoegd, luidende:
"Art. 46/1. § 1. Niemand mag de titel van verpleegkundig specialist dragen als hij niet in het bezit is van een in artikel 45 bedoeld diploma of titel van verpleegkundige en als hij niet aan de bepalingen van dit artikel beantwoordt.
De Koning bepaalt, na advies van de Federale raad voor verpleegkunde, de criteria om de titel van verpleegkundig specialist te verkrijgen. Deze criteria voorzien minstens een masterdiploma in verpleegkundige wetenschappen.
§ 2. Bovenop de uitoefening van verpleegkunde zoals vermeld in art. 46 verricht de verpleegkundig specialist, in het kader van complexe verpleegkundige zorg, medische handelingen met het oog op het behoud, de verbetering en het herstel van de gezondheid van de patiënt.
De in het eerste lid bedoelde zorg wordt verricht met betrekking tot een welbepaalde patiënten doelgroep en gebeurt in nauwe afstemming met de arts en de eventuele andere gezondheidszorgbeoefenaars.
De Koning bepaalt bij een besluit vastgelegd na overleg in de Ministerraad, na advies van de Technische commissie voor verpleegkunde en de Hoge Raad voor Artsen-specialisten en Huisartsen, de activiteiten die de verpleegkundig specialist kan uitvoeren. Hij kan eveneens, na advies van de Technische commissie voor verpleegkunde en de Hoge Raad voor Artsen-specialisten en Huisartsen, de voorwaarden bepalen waaronder de verpleegkundig specialist deze activiteiten kan uitvoeren.
§ 3. De specialistische verpleegkundige verstrekkingen bedoeld in paragraaf 2, worden opgetekend in een verpleegkundig dossier.".


text:
Artikel    1 . Deze wet regelt een aangelegenheid zoals bedoeld in artikel 74 van de Grondwet.
 Art.    2 . In artikel 1 van de wet van 15 april 1994 betreffende de bescherming van de bevolking en van het leefmilieu tegen de uit ioniserende stralingen voortspruitende gevaren en betreffende het Federaal Agentschap voor Nucleaire Controle, laatst gewijzigd bij de wet van 13 december 2017, wordt aangevuld met volgende definitie :
- 'functionaris voor gegevensbescherming' : de door het Agentschap aangewezen functionaris met toepassing van artikel 37,1, a) van verordening 2016/679 van het Europees Parlement en de Raad van 27 april 2016 betreffende de bescherming van natuurlijke personen in verband met de verwerking van gegevensbescherming en betreffende het vrije verkeer van die gegevens en tot intrekking van richtlijn 95/46/EG.
 Art.    3 . In artikel 25/5 van dezelfde wet, ingevoegd bij de wet van 26 januari 2014 wordt tussen het eerste en het tweede lid, een lid ingevoegd, luidende:
"De gegevens opgenomen in het blootstellingsregister mogen gebruikt worden voor statistische doeleinden".
 Art.    4 . In artikel 25/6, 1° van dezelfde wet ingevoegd bij wet van 26 januari 2014 wordt het woord 'nationaliteit' opgeheven.
 Art.    5 . In artikel 25/7, 4° van dezelfde wet ingevoegd bij de wet van 26 januari 2014 worden de woorden 'consulent inzake informatieveiligheid en bescherming van de persoonlijke levenssfeer' vervangen door de woorden 'functionaris voor gegevensbescherming'.
 Art.  6. In artikel 25/12 van dezelfde wet, ingevoegd bij wet van 26 januari 2014, worden de woorden 'de wet van 8 december 1992 tot bescherming van de persoonlijke levenssfeer ten opzichte van de verwerking van persoonsgegevens' vervangen door de woorden ', de regelgeving over de bescherming van natuurlijke personen bij de verwerking van persoonsgegevens'.


text:
Artikel    1 . Deze wet regelt een aangelegenheid als bedoeld in artikel 74 van de Grondwet.
 Art.  2. In artikel 85, § 1, van dezelfde wet worden de volgende wijzigingen aangebracht:
1° tussen het eerste en het tweede lid wordt een lid ingevoegd, luidende:
"De Koning kan, bij een besluit vastgesteld na overleg in de Ministerraad en na advies van de Nationale Bank van België, voor bepaalde types van verzekeringen kortere termijnen bepalen waarbinnen de verzekeringnemer zich moet verzetten tegen de stilzwijgende verlenging.";
2° In het vierde lid worden de woorden "Het eerste en het tweede lid" vervangen door de woorden "Het eerste en het derde lid".


text:
Artikel    1 . Deze wet regelt een aangelegenheid als bedoeld in artikel 74 van de Grondwet.
 Art.    2 . In boek II, titel I, hoofdstuk II, afdeling VI van de wet van 25 april 2014 op het statuut van en het toezicht op kredietinstellingen en beursvennootschappen wordt een onderafdeling IV/1 ingevoegd, luidende:
"Onderafdeling IV/1. Deontologische normen en bedrijfscultuur".
 Art.    3 . In onderafdeling IV/1, ingevoegd bij artikel 2, wordt een artikel 40/1 ingevoegd, luidende:
"Art. 40/1. Iedere kredietinstelling beschikt over procedures en maatregelen die (i) waarborgen dat de in artikel 311/1 bedoelde personen die onder haar verantwoordelijkheid werken, bij de aanvang van hun werkzaamheid de in artikel 311/1 bedoelde eed afleggen, (ii) een bedrijfscultuur bevorderen die met de heersende deontologische normen overeenstemt.".
 Art.    4 . In boek II van dezelfde wet wordt een titel IX ingevoegd, luidende:
"Titel IX. Deontologische normen en tuchtrecht".
 Art.    5 . In titel IX, ingevoegd bij artikel 4, wordt een Hoofdstuk I ingevoegd luidende:
"Hoofdstuk I. Deontologische normen".
 Art.    6 . In hoofdstuk I, ingevoegd bij artikel 5, wordt een artikel 311/1 ingevoegd, luidende:
"Art. 311/1. Natuurlijke personen die onder de verantwoordelijkheid van kredietinstellingen werken en die werkzaamheden uitvoeren die deel uitmaken van of voortvloeien uit het uitoefenen van de kernactiviteiten van de kredietinstelling, dan wel deel uitmaken van de wezenlijke bedrijfsprocessen ter ondersteuning daarvan, leggen bij aanvang van hun werkzaamheid een eed af. Deze eed is een individuele engagementsverklaring om de heersende deontologische normen na te leven.
De Koning stelt nadere regels met betrekking tot de afbakening van de in het eerste lid bedoelde personen en met betrekking tot de in het eerste lid bedoelde eed.".
 Art.    7 . In titel IX, ingevoegd bij artikel 4, wordt een hoofdstuk II ingevoegd, luidende:
"Hoofdstuk II. Tuchtregeling".
 Art.    8 . In hoofdstuk II, ingevoegd bij artikel 7, wordt een afdeling I, dat de nieuwe artikelen 311/2 en 311/3 zal bevatten, ingevoegd, luidende:
"Afdeling I. Oprichting en opdracht van de Orde voor Banktucht
Art. 311/2. Er wordt een Orde voor Banktucht opgericht. Zij bezit rechtspersoonlijkheid."
Art. 311/3. De Orde heeft tot opdracht een tuchtrechtelijke regeling uit te werken die erop toeziet dat de in artikel 311/1 bedoelde personen de heersende deontologische normen naleven. Deze regeling voorziet in geschikte waarborgen voor een behoorlijke procesgang.
De Orde voert deze regeling uit, onder meer door het opstellen van een deontologische code, het bepalen van de in artikel 311/1 bedoelde personen, het uitwerken en het beheren van een klachtenregeling en het opzetten en toepassen van een sanctieprocedure.
De werkzaamheden van de Orde worden gefinancierd met bijdragen van de kredietinstellingen. De Koning bepaalt de modaliteiten en kan hierbij in verhouding tot het aantal in artikel 311/1 bedoelde personen, die de in 311/1 bedoelde eed afgelegd hebben, per kredietinstelling het niveau van de bijdragen bepalen.".
 Art.    9 . In hetzelfde hoofdstuk wordt een afdeling II ingevoegd, luidende:
"Afdeling II. De tuchtinstanties."
 Art.    10 . In afdeling II, ingevoegd bij artikel 9, wordt een onderafdeling 1, die de nieuwe artikelen 311/4 tot 311/8 bevat, ingevoegd, luidende:
"Onderafdeling 1. De Banktuchtcommissie.
Art. 311/4. § 1. Deze Commissie wordt opgericht in de schoot van de Orde voor Banktucht, zoals bedoeld in artikel 311/3.
§ 2. Deze Commissie bestaat uit twee kamers, waarvan één Nederlandstalige en één Franstalige. Elk van beide kamers is samengesteld uit 2 leden, enerzijds een voorzitter, die rechter in functie is in de Rechtbank van Koophandel op het ogenblik van zijn benoeming en anderzijds een natuurlijk persoon die niet onder de verantwoordelijkheid werkt van een kredietinstelling en die wordt benoemd door de Koning op voordracht van de minister van Financiën. De voorzitter wordt benoemd door de Koning op voordracht van de minister van Justitie. Voor elk effectief lid wordt minstens een plaatsvervangend lid aangewezen.
§ 3. De effectieve en plaatsvervangende leden worden voor een hernieuwbare periode van zes jaar benoemd. Wanneer evenwel de termijn van het mandaat van effectief lid of van plaatsvervangend lid is afgelopen, blijft hij in functie tot zijn herbenoeming of de benoeming van zijn opvolger.
§ 4. De Commissie kan zich te allen tijde laten bijstaan door experten die ze zelf aanduidt.
Art. 311/5. Het bureau van de Banktuchtcommissie onderzoekt de klachten ingediend tegen de personen die de eed, zoals bedoeld in artikel 311/1, hebben gezworen en verwijst, zo nodig, het geval naar de Commissie.
Art. 311/6. § 1. De Banktuchtcommissie kan geen tuchtstraf uitspreken tenzij de betrokken persoon, bij een ten minste dertig dagen vooraf toegezonden aangetekende zendig, is uitgenodigd om voor de Banktuchtcommissie te verschijnen.
§ 2. De betrokkene heeft een recht van wraking in de gevallen bepaald bij artikel 828 van het Gerechtelijk Wetboek.
Over de wraking beslist de Banktuchtcommissie anders samengesteld.
§ 3. De betrokkene mag zijn verweer mondeling of schriftelijk doen gelden.
§ 4. De betrokkene mag zich laten bijstaan door één of meer advocaten.
§ 5. De procedure vindt achter gesloten deuren plaats.
Art. 311/7. § 1. De beslissingen van de Banktuchtcommissie zijn met redenen omkleed. Zij worden, bij een aangetekende zending, onmiddellijk ter kennis gebracht van de betrokken partijen en van de toezichthouders.
Samen met deze betekening worden alle gepaste inlichtingen verstrekt betreffende de termijnen van verzet en van hoger beroep, en de wijze waarop verzet of hoger beroep tegen de beslissing kan worden ingesteld. Bij ontstentenis van deze vermeldingen is de kennisgeving nietig.
§ 2. De toezichthouders kunnen het volledige dossier van de procedure voor de Banktuchtcommissie ter inzage vragen.
Art. 311/8. Hij tegen wie een tuchtbeslissing bij verstek is gewezen, kan daartegen verzet doen binnen een termijn van dertig dagen te rekenen vanaf de betekening van de beslissing.
Om toelaatbaar te zijn moet het verzet bij aangetekende zending, gepost binnen de gestelde termijn ter kennis van de Banktuchtcommissie worden gebracht. Wanneer de eiser in verzet een tweede maal verstek laat gaan, is een nieuw verzet niet meer toelaatbaar.".
 Art.    11 . In dezelfde afdeling wordt een onderafdeling 2, die de nieuwe artikelen 311/9 tot 311/12 bevat, ingevoegd, luidende:
"Onderafdeling 2. De Beroepscommissie voor Banktucht
Art. 311/9. § 1. Deze Commissie bestaat uit twee kamers waarvan één Nederlandstalige en één Franstalige.
Elk van beide kamers is samengesteld uit een voorzitter, die raadsheer in functie is bij een Hof van Beroep op het ogenblik van zijn benoeming, verder uit een rechter in een Rechtbank van Koophandel en een rechter in een Arbeidsrechtbank, beiden in functie op het ogenblik van hun benoeming, allen voorgedragen door de minister van Justitie en benoemd door de Koning, alsmede uit twee leden die werken onder de verantwoordelijkheid van een kredietinstelling en die worden benoemd door Koning op voordracht van de minister van Financiën. Voor elk effectief lid wordt een plaatsvervangend lid aangewezen.
§ 2. De effectieve en plaatsvervangende leden worden voor een hernieuwbare periode van zes jaar benoemd. Wanneer evenwel de termijn van het mandaat van een effectief of een plaatsvervangend lid is afgelopen, blijft hij in functie tot zijn herbenoeming of de benoeming van zijn opvolger.
§ 3. De Commissie kan zich te allen tijde laten bijstaan door experten die ze zelf aanduidt.
Art. 311/10. De persoon tegen wie een tuchtstraf werd uitgesproken door de Banktuchtcommissie kan beroep aantekenen bij aangetekende zending gericht aan de Beroepscommissie voor Banktucht binnen een termijn van dertig dagen te rekenen vanaf de betekening van de beslissing.
De Beroepscommissie voor Banktucht brengt de akte van beroep ter kennis aan de betrokken partijen en de toezichthouders per aangetekende zending verzonden binnen de twee werkdagen volgende op de ontvangst van de akte.
Art. 311/11. § 1. De beslissingen van de Beroeps-commissie voor Banktucht zijn met redenen omkleed. Zij worden, bij een aangetekende zending, onmiddellijk ter kennis gebracht van de betrokken partijen en van de toezichthouders.
Samen met deze betekening worden alle gepaste inlichtingen verstrekt betreffende de termijn van verzet en van cassatieberoep alsook de wijze waarop verzet of cassatieberoep tegen de beslissing kan worden ingesteld. Bij ontstentenis van deze vermeldingen is de kennisgeving nietig.
§ 2. De toezichthouders kunnen het volledige dossier van de procedure voor de Beroepscommissie ter inzage vragen.
Art. 311/12. § 1. Binnen de drie maanden te rekenen van de dag waarop van iedere beslissing van de Beroepscommissie voor Banktucht kennis is gegeven, kan zij door de betrokken partijen aan het Hof van Cassatie worden voorgelegd in de vormen van de voorzieningen in burgerlijke zaken.
§ 2. De voorziening in cassatie heeft schorsende kracht.
§ 3. Wordt de beslissing vernietigd, dan verwijst het Hof van Cassatie de zaak naar de Beroepscommissie voor banktucht, anders samengesteld, die zich schikt naar de beslissing van het Hof betreffende het door hem beslechte rechtspunt.".
 Art.    12 . In dezelfde afdeling wordt een onderafdeling 3, die de nieuwe artikelen 311/13 tot 311/15 bevat, ingevoegd luidende:
"Onderafdeling 3. Gemeenschappelijke bepalingen.
Art. 311/13. Onverminderd de bepalingen van onderhavige wet inzake de tucht van de natuurlijke personen die de eed, zoals bedoeld in artikel 311/1 van deze wet, hebben afgelegd, zijn de bepalingen van het Gerechtelijk Wetboek inzake de tucht van de magistraten van toepassing op de leden en de plaatsvervangende leden van de Banktuchtcommissie en van de Beroepscommissie voor Banktucht. Voor de toepassing van deze bepalingen wordt een lid of plaatsvervangend lid van de Banktuchtcommissie gelijkgesteld met een rechter van de Rechtbank van Eerste Aanleg en wordt een lid of plaatsvervangend lid van de Beroepscommissie voor Banktucht gelijkgesteld met een raadsheer van het Hof van Beroep.
Art. 311/14. De Orde voor Banktucht wordt binnen een termijn van vijftien dagen door de Banktuchtcommissie en de Beroepscommissie voor Banktucht op de hoogte gehouden van de zaken die bij hen aanhangig zijn gemaakt. De Orde kan op elk ogenblik beslissen om bij de Banktuchtcommissie of de Beroepscommissie voor Banktucht tussen te komen met het oog op het naar voren schuiven van zijn standpunt omtrent de aan de gang zijnde zaken.
Art. 311/15. § 1. De modaliteiten betreffende de organisatie van de tuchtinstanties en de procedure voor deze, de gevolgen en de publicatie van de sancties, worden door de Koning geregeld
§ 2. De leden van de tuchtinstanties ontvangen elk 150 euro aan zitpenningen per zitting en 150 euro aan vacatievergoeding per halve dag besteed aan andere prestaties. Deze vergoedingen worden door de Orde betaald. De Koning kan deze bedragen aanpassen rekening houdend met de werklast en kan de betalingsmodaliteiten bepalen.".
 Art.    13 . In dezelfde afdeling wordt een onderafdeling 4, die de nieuwe artikelen 311/16 tot 311/18 bevat, ingevoegd, luidende:
"Onderafdeling 4. Tuchtsancties.
Art. 311/16. Tuchtsancties kunnen door de tuchtinstanties worden opgelegd aan de natuurlijke personen die een eed, zoals bedoeld in artikel 311/1, hebben afgelegd en die:
1° tekortgekomen zijn aan hun verplichtingen verbonden aan de eed en de heersende deontologische normen;
2° tekortgekomen zijn aan de beginselen van waardigheid, rechtschapenheid, voorzichtigheid en kiesheid die ten grondslag liggen aan de eed en de heersende deontologische normen;
3° tekortgekomen zijn aan de rechtmatige achting die verschuldigd is ten aanzien van de Orde voor Banktucht of zijn organen.
Art. 311/17. § 1. De tuchtsancties die kunnen worden opgelegd zijn:
a) de waarschuwing;
b) de berisping;
c) het verbod om bepaalde werkzaamheden bij de betrokken kredietinstelling te verrichten;
d) de schorsing voor ten hoogste één jaar;
e) het beroepsverbod.
§ 2. De schorsing houdt het verbod in zijn werkzaamheden onder de verantwoordelijkheid van een kredietinstelling in België uit te oefenen voor de in de tuchtstraf bepaalde tijd. De schorsing houdt tevens het verbod in soortgelijke werkzaamheden uit te oefenen voor andere kredietinstellingen zolang deze tuchtstraf uitwerking heeft.
§ 3. Het beroepsverbod houdt het verbod in onder de verantwoordelijkheid van een kredietinstelling te werken.
Art. 311/18. De Orde maakt alle genomen sancties zoals voorzien in artikel 311/17, § 1, uitgesproken tegen de personen die een eed hebben afgelegd zoals bedoeld in artikel 311/1, openbaar, op een zodanige wijze dat individuele personen en kredietinstellingen niet geïdentificeerd kunnen worden.".
 Art.    14 . Iedere kredietinstelling waarborgt dat alle in artikel 6 bedoelde personen die reeds onder haar verantwoordelijkheid werken bij de inwerkingtreding van deze wet, de in artikel 6 bedoelde eed afleggen ten laatste achttien maanden na de inwerkingtreding van de wet.
 Art.  15. § 1. De Koning voert uiterlijk op 31 december 2019 een overleg met de kredietinstellingen over de uitvoering van deze wet.
§ 2. De Koning bepaalt de datum van inwerkingtreding van deze wet bij een besluit vastgelegd na overleg in de Ministerraad, nadat hij het in paragraaf 1 bedoelde overleg heeft plaatsgevonden.


text:
Artikel    1 . Deze wet regelt een aangelegenheid als bedoeld in artikel 74 van de Grondwet.
 Art.    2 . Artikel 12 van het Wetboek van de inkomstenbelastingen 1992, laatstelijk gewijzigd bij de wet van 8 mei 2014, wordt aangevuld met een paragraaf 4, luidende :
" § 4. In afwijking van artikel 7, § 1, 3°, is de overdracht onder bezwarende titel van een recht van erfpacht of van opstal of van gelijkaardige onroerende rechten op een grond waarop een gebouw is opgericht, op een bebouwd onroerend goed of op een gebouw, vrijgesteld hetzij :
1° indien het recht wordt overgedragen ten vroegste vijf jaar na datum van de authentieke akte van vestiging of verkrijging van het recht;
2° indien de woning die gedurende een ononderbroken periode van ten minste 12 maanden die de maand van de overdracht voorafgaat, de eigen woning is geweest van de belastingplichtige. Evenwel mag tussen de periode van ten minste 12 maanden en de maand van vervreemding nog een periode van maximaal 6 maanden liggen, gedurende dewelke de woning niet in gebruik mag zijn genomen;
3° indien het recht toebehoort :
a) aan al dan niet ontvoogde minderjarigen ingeval een gerechtelijke instantie daartoe machtiging heeft gegeven;
b) aan personen aan wie een bewindvoerder is toegevoegd overeenkomstig de bepalingen van het vierde deel, boek IV, hoofdstuk X van het Gerechtelijk Wetboek, krachtens een bijzondere machtiging van de vrederechter;
4° in geval van onteigeningen of overdrachten in der minne van onroerende goederen ten algemenen nutte, wanneer die overdrachten overeenkomstig artikel 161 van het Wetboek der registratie-, hypotheek- en griffie-rechten kosteloos aan de registratieformaliteit zijn onderworpen.".
 Art.  3. Deze wet is van toepassing vanaf het aanslagjaar 2020.


text:
HOOFDSTUK 1.  - Algemene bepaling
 Artikel     1 . Deze wet regelt een aangelegenheid bedoeld in artikel 74 van de Grondwet.
 HOOFDSTUK 2.  - Wijzigingen van de wet van 29 april 1999 betreffende de organisatie van de elektriciteitsmarkt
 Art.    2 . Artikel 2 van de wet van 29 april 1999 betreffende de organisatie van de elektriciteitsmarkt, laatstelijk gewijzigd door de wet van 30 juli 2018, wordt aangevuld met 71° tot 87°,  die luiden als volgt:
"71° "capaciteitsvergoedingsmechanisme": het marktmechanisme gebaseerd op een systeem van betrouwbaarheidsopties om 's lands bevoorradingszekerheid te garanderen en de afstemming te waarborgen tussen de evolutie van alle vormen van capaciteit, en de ontwikkeling van de elektriciteitsvraag op middellange en lange termijn, rekening houdend met de mogelijkheden inzake import van elektriciteit;
72° "betrouwbaarheidsopties": het capaciteitsvergoedingsmechanisme waarin capaciteitsleveranciers het positieve verschil tussen de referentieprijs en de uitoefenprijs terugbetalen;
73° "veiling": het concurrentieel proces waarbij capaciteitshouders een prijs aanbieden voor de terbeschikkingstelling van capaciteit;
74° "capaciteitshouder": iedere natuurlijke persoon of rechtspersoon die capaciteit kan aanbieden, individueel of op geaggregeerde wijze;
75° "capaciteitsleverancier": iedere capaciteitshouder, geselecteerd na beëindiging van een veiling, die een capaciteit beschikbaar stelt tijdens de periode van capaciteitslevering, tegen een capaciteitsvergoeding;
76° "capaciteitsvergoeding": de periodiek toegekende vergoeding voor de capaciteitsleveranciers in ruil voor de terbeschikkingstelling van hun capaciteit;
77° "periode van capaciteitslevering": de periode startend op 1 november en eindigend op 31 oktober inbegrepen van het erop volgende jaar, gedurende dewelke de capaciteitsleveranciers vergoed worden voor de terbeschikkingstelling van hun capaciteit;
78° "vraagcurve": de curve die de variatie weergeeft van het te contracteren capaciteitsvolume in functie van het prijsniveau van de capaciteit;
79° "prijslimiet": de maximale prijs van de biedingen toegestaan op de veiling en/of de maximale capaciteitsvergoeding die de capaciteitsleveranciers na afloop van de veiling hebben verkregen;
80° "uitoefenprijs": de vooraf bepaalde prijs die de drempel aangeeft waarboven de capaciteitsleverancier het verschil met de referentieprijs moet terugbetalen;
81° "referentieprijs": de prijs die de prijs weerspiegelt die verondersteld wordt door de capaciteitsleverancier te zijn bekomen op de elektriciteitsmarkten;
82° "prekwalificatieprocedure": de procedure die ertoe strekt de mogelijkheid vast te stellen voor de capaciteitshouders om deel te nemen aan de veiling;
83° "reductiefactor": de wegingsfactor van een bepaalde capaciteit, die diens bijdrage aan de bevoorradingszekerheid bepaalt, teneinde het volume vast te leggen dat in aanmerking komt om deel te nemen aan de veiling;
84° "capaciteitscategorie": de categorie die capaciteiten omvat, onderscheiden door in aanmerking komende totale investeringsdrempels, waaraan een bepaald aantal perioden van capaciteitslevering verbonden is tijdens dewelke een capaciteitsleverancier een capaciteitsvergoeding ontvangt;
85° "onrechtstreekse buitenlandse capaciteit": de capaciteit die zich buiten de Belgische regelzone bevindt die een bijdrage tot de bevoorrading van de Belgische markt levert via de interconnecties;
86° "rechtstreekse buitenlandse capaciteit": de capaciteit gesitueerd buiten het Belgisch grondgebied, maar via een specifieke kabel enkel en alleen verbonden met de Belgische regelzone, na de inwerkingtreding van de wet van 22 april 2019 tot wijziging van de wet van 29 april 1999 betreffende de organisatie van de elektriciteitsmarkt teneinde een capaciteitsvergoedingsmechanisme in te stellen, en die onderworpen is aan dezelfde rechten en plichten als een overeenstemmende capaciteit gevestigd op het Belgische grondgebied;
87° "gerichte veiling": het mechanisme van veilingen georganiseerd door middel van een specifieke kalender en/of door middel van bijzondere nadere regels.".
 Art.    3 . De titel van hoofdstuk IIbis van dezelfde wet, wordt vervangen door de volgende titel: "Hoofdstuk IIbis. - Capaciteitsmechanismen".
 Art.    4 . In hoofdstuk IIbis van dezelfde wet, wordt een afdeling 1 ingevoegd met titel "Afdeling 1. - Strategische reserve" die de huidige tekst van de artikelen 7bis tot 7decies bevat.
 Art.    5 .
<Opgeheven bij W  2021-03-15/01 , art. 13, 002; Inwerkingtreding : 29-03-2021>
 Art.    6 .
<Opgeheven bij W  2021-03-15/01 , art. 13, 002; Inwerkingtreding : 29-03-2021>
 Art.    7 .
<Opgeheven bij W  2021-03-15/01 , art. 13, 002; Inwerkingtreding : 29-03-2021>
 Art.    8 .
<Opgeheven bij W  2021-03-15/01 , art. 13, 002; Inwerkingtreding : 29-03-2021>
 Art.    9 .
<Opgeheven bij W  2021-03-15/01 , art. 13, 002; Inwerkingtreding : 29-03-2021>
 Art.    10 .
<Opgeheven bij W  2021-03-15/01 , art. 13, 002; Inwerkingtreding : 29-03-2021>
 Art.    11 . In hoofdstuk IIbis van dezelfde wet, wordt een afdeling 5 met titel "Afdeling 5. - Financiering van het capaciteitsvergoedingsmechanisme en aanstelling van de contractuele tegenpartij" ingevoegd.
 Art.    12 . In afdeling 5, ingevoegd door artikel 11, wordt een artikel 7quaterdecies ingevoegd, luidende:
"Artikel 7quaterdecies. § 1. De Koning bepaalt bij een besluit vastgesteld na overleg in de Ministerraad, na advies van de commissie en de netbeheerder, de financieringswijze van het capaciteitsvergoedingsmechanisme en, in voorkomend geval, van de maatregelen vervat in de artikelen 7duodecies en 7terdecies, alsook de niet discriminerende nadere regels inzake de afwenteling van de te financieren bedragen. Hij wijst in hetzelfde besluit de contractuele tegenpartij aan en, in voorkomend geval, de administratieve en financiële controles waaraan deze tegenpartij onderworpen is.
De eerste toepassing van de financieringswijze, zoals bepaald krachtens het eerste lid, vindt ten vroegste drie jaar voor de eerste periode van capaciteitslevering plaats. Het te financieren bedrag wordt bepaald rekening houdend met de geschatte kosten op basis van de resultaten van de eerste veilingen.
Het besluit bedoeld in het eerste lid, wordt geacht nooit uitwerking te hebben gehad, indien het niet bij wet bekrachtigd is binnen twaalf maanden na de datum van zijn inwerkingtreding.
§ 2. In afwachting van de eerste toepassing van de financieringswijze bepaald krachtens paragraaf 1, worden de kosten van de netbeheerder verbonden aan de verplichtingen die hem worden opgelegd krachtens artikel 7undecies en, in voorkomend geval, krachtens artikel 7duodecies en artikel 7terdecies, gedekt door de toeslag op de tarieven bedoeld in artikel 7octies.".
 HOOFDSTUK 3.  - Opheffings- en inwerkingstredingsbepalingen
 Art.    13 . De Koning kan, bij een besluit vastgesteld na overleg in de Ministerraad, de artikelen 5, 7bis, §§ 1 tot 4, en 7ter tot 7novies van de wet van 29 april 1999 betreffende de organisatie van de elektriciteitsmarkt, opheffen.
 Art.  14.
<Opgeheven bij W  2021-03-15/01 , art. 13, 002; Inwerkingtreding : 29-03-2021>