text:
Artikel    1 . Deze wet regelt een aangelegenheid als bedoeld in artikel 78 van de Grondwet.
 Art.    2 .Voor de toepassing van deze wet en de uitvoeringsbesluiten ervan wordt verstaan onder :
1° politieke partij : de vereniging van natuurlijke personen, al dan niet met rechtspersoonlijkheid, die aan door de Grondwet en de wet bepaalde verkiezingen van de Kamer van volksvertegenwoordigers of van de parlementen van de Gewesten en de Gemeenschappen deelnemen en die, binnen de grenzen van de Grondwet, de wet, het decreet en de ordonnantie, de totstandkoming van de volkswil beoogt te beïnvloeden op de wijze bepaald in haar statuten of haar programma;
2° verkiezingsprogramma : de gezamenlijke uitgangspunten, doelstellingen en voorstellen van een politieke partij voor een bepaalde periode volgend op de verkiezingen;
3° prioriteitenlijst : het document waarop een politieke partij aanduidt wat voor haar de bij voorrang te realiseren beleidsvoorstellen zijn in haar verkiezingsprogramma, [ 1  en dat een minimum van drie en een maximum van vijf prioriteiten bevat] 1 ;
4° doorrekening : een berekening op korte en middellange termijn van de gevolgen voor de overheidsfinanciën, de koopkracht en de werkgelegenheid van de diverse inkomensgroepen, voor de sociale zekerheid en alsook van de impact op het milieu en de mobiliteit die inherent verbonden zouden kunnen zijn aan de uitvoering van de prioriteitenlijst. De nadere regels hiervan worden vastgelegd in overleg tussen het Parlement en het Federaal Planbureau dat daartoe twee maal per jaar plaatsvindt;
[ 1  5° "verkiezingen": de verkiezingen met het oog op de algehele vernieuwing van de Kamer van volksvertegenwoordigers bedoeld in artikel 65 van de Grondwet.] 1
----------
( 1 )<W  2018-07-30/55 , art. 2, 002; Inwerkingtreding : 20-12-2018>
 Art.    3 .Elke politieke partij die een vertegenwoordiger heeft in de Kamer van volksvertegenwoordigers [ 1  ...] 1 , moet de doorrekening van haar de prioriteitenlijst laten uitvoeren [ 1  door het Federaal Planbureau] 1 .
[ 1  ...] 1
----------
( 1 )<W  2018-07-30/55 , art. 3, 002; Inwerkingtreding : 20-12-2018>
 Art.    4 . Het Federaal Planbureau kan voor de doorrekening van de prioriteitenlijst van de politieke partijen een beroep doen op andere instanties. Het Federaal Planbureau en deze instanties zijn gehouden aan de vertrouwelijkheid met betrekking tot alle informatie en verrichtingen die betrekking hebben op deze doorrekening.
 Art.    5 .De prioriteitenlijst wordt ten laatste [ 1  honderdvijftien] 1  dagen voor de verkiezingen overgezonden aan het Federaal Planbureau.
Ten laatste [ 1  vijfenzeventig] 1  dagen voor de verkiezingen zendt het Federaal Planbureau een ontwerp van de doorrekening aan de politieke partijen over.
De politieke partijen beschikken over de mogelijkheid om over de ontwerpdoorlichting te overleggen met het Federaal Planbureau en kunnen hun voorstellen aanpassen.
De politieke partijen moeten ten laatste [ 1  vijfenveertig] 1  dagen voor de verkiezingen hun opmerkingen over dit ontwerp overzenden aan het Federaal Planbureau.
Ten laatste [ 1  dertig] 1  dagen voor de verkiezingen wordt de definitieve doorrekening door het Federaal Planbureau bekendgemaakt.
De gegevensuitwisseling over de prioriteitenlijst en de ontwerpdoorrekening tussen de politieke partij en het federaal Planbureau is vertrouwelijk en mag aan geen enkele andere politieke partij of derde worden meegedeeld.
----------
( 1 )<W  2018-07-30/55 , art. 4, 002; Inwerkingtreding : 20-12-2018>
 Art.   5/1 . [ 1  De toepassing van deze wet maakt het voorwerp uit van een evaluatie na de eerste verkiezingen volgend op de datum van inwerkingtreding van deze wet.] 1
----------
( 1 )<Ingevoegd bij W  2018-07-30/55 , art. 5, 002; Inwerkingtreding : 20-12-2018>

 Art.  6. Deze wet treedt in werking op 26 mei 2014.


type: legislation

jurisdiction: Belgium

text:
HOOFDSTUK 1.  - Inleidende bepaling
 Artikel     1 . Deze wet regelt een aangelegenheid als bedoeld in artikel 78 van de Grondwet.
 HOOFDSTUK 2.  - Wijzigingen van het Burgerlijk Wetboek
 Art.    2 . In titel III, boek II, afdeling III, van het Burgerlijk Wetboek wordt een artikel 624/1 ingevoegd, luidende :
"Art. 624/1. Tenzij partijen anders zijn overeengekomen, wordt de gekapitaliseerde waarde van een levenslang vruchtgebruik of een blote eigendom bezwaard met een levenslang vruchtgebruik berekend overeenkomstig artikel 745sexies, § 3.".
 Art.    3 . In artikel 745sexies van hetzelfde Wetboek, ingevoegd bij de wet van 14 mei 1981 en gewijzigd bij de wet van 29 april 2001, worden de volgende wijzigingen aangebracht :
1° paragraaf 3 wordt vervangen door wat volgt :
" § 3. De minister van Justitie bepaalt voor de omzetting van het vruchtgebruik twee omzettingstabellen : een voor mannen en een voor vrouwen.
Deze omzettingstabellen bepalen de waarde van het vruchtgebruik als een percentage van de normale verkoopwaarde van de goederen onderworpen aan het vruchtgebruik, rekening houdend met :
- de gemiddelde rentevoet over de laatste twee jaar van de lineaire obligaties waarvan de maturiteit gelijk is aan de levensverwachting van de vruchtgebruiker. De rentevoet die overeenstemt met de hoogste maturiteit wordt toegepast wanneer de levensverwachting deze maturiteit overschrijdt. Deze rentevoet wordt toegepast na aftrek van de roerende voorheffing;
- de Belgische prospectieve sterftetafels die jaarlijks worden gepubliceerd door het Federaal Planbureau.
Tenzij partijen anders zijn overeengekomen gebeurt de waardering van het vruchtgebruik op basis van de omzettingstabellen, de verkoopwaarde van de goederen en de leeftijd van de vruchtgebruiker op de datum van de indiening van het in § 2 bedoelde verzoekschrift.
De waarde van het vruchtgebruik verstrekt door de omzettingstabellen is gelijk aan het verschil tussen de waarde van de volle eigendom en de waarde van de blote eigendom. De waarde van de blote eigendom is gelijk aan een breuk waarvan de teller gelijk is aan de waarde van de volle eigendom; de noemer is gelijk aan één te vermeerderen met de rentevoet, deze som zijnde verheven tot de macht die gelijk is aan de levensverwachting van de vruchtgebruiker. De levensverwachting uitgedrukt in jaren, de rentevoet uitgedrukt in procent, en de waarde van het vruchtgebruik uitgedrukt in procent van de waarde van de volle eigendom, bevatten twee decimalen.
De vruchtgebruiker behoudt het vruchtgebruik van de goederen tot op het ogenblik dat de kapitalisatiewaarde van zijn vruchtgebruik hem effectief is betaald.
Tot dat ogenblik brengt deze som geen intresten op in het voordeel van de vruchtgebruiker, behalve indien de vruchtgebruiker na de definitieve vaststelling van de kapitalisatiewaarde van zijn vruchtgebruik beslist om afstand te doen van het genot van de zaak. In dit geval zal aan de vruchtgebruiker een intrest verschuldigd zijn gelijk aan de wettelijke intrest vanaf het ogenblik waarop deze aan de blote eigenaar, bij aangetekende zending of deurwaardersexploot, bevestigt dat hij afstand heeft gedaan van het genot van de zaak en hij de blote eigenaar in gebreke stelt tot het betalen van deze intrest.
Wanneer evenwel omwille van de gezondheidstoestand van de vruchtgebruiker zijn verwachte levensduur manifest lager is dan deze van de statistische tabellen, kan de rechter hetzij de omzetting weigeren, hetzij de toepassing van de omzettingstabellen uitsluiten en andere omzettingsvoorwaarden bepalen.
De minister van Justitie bepaalt jaarlijks op 1 juli de in het eerste lid bedoelde omzettingstabellen. Bij deze gelegenheid houdt hij rekening met de in het tweede en derde lid vermelde parameters en met de voorstellen van de Koninklijke Federatie van het Belgisch Notariaat, na kennis te hebben genomen van de resultaten van de werkzaamheden geleverd door het Federaal Planbureau en het Instituut voor actuarissen in België.
De omzettingstabellen worden ieder jaar in het Belgisch Staatsblad bekendgemaakt. Naast de leeftijd van de vruchtgebruiker vermelden deze tabellen diens levensverwachting evenals de overeenkomstige rentevoet en waarde van het vruchtgebruik.";
2° paragraaf 4 wordt opgeheven.
 HOOFDSTUK 3.  - Overgangsbepaling
 Art.    4 . Artikel 3, 1°, van deze wet is van toepassing op elk verzoek tot omzetting van vruchtgebruik ingediend vanaf de inwerkingtreding van deze wet.
 HOOFDSTUK 4.  - Inwerkingtreding
 Art.  5. Deze wet treedt in werking tien dagen na de bekendmaking in het Belgisch Staatsblad van de omzettingstabellen bedoeld in artikel 3, 1°.


text:
HOOFDSTUK 1.  - Algemene bepaling
 Artikel     1 . Deze wet regelt een aangelegenheid als bedoeld in artikel 78 van de Grondwet.
 HOOFDSTUK 2.  - Wijzigingen van het Burgerlijk Wetboek
 Art.    2 . In het Burgerlijk Wetboek wordt een artikel 374/1 ingevoegd, luidende :
"Art. 374/1. De ouder aan wie het gezag over de persoon van het kind is toevertrouwd, ofwel luidens de in artikel 1288 van het Gerechtelijk Wetboek bedoelde overeenkomst die werd gehomologeerd met toepassing van artikel 1298 van hetzelfde Wetboek, ofwel ingevolge de overeenstemming tussen de ouders die werd bekrachtigd overeenkomstig artikel 1256 van hetzelfde Wetboek, ofwel bij beslissing van de voorzitter van de rechtbank rechtsprekend in kortgeding, overeenkomstig artikel 1280 van hetzelfde Wetboek, ofwel bij rechterlijke uitspraak met toepassing van de artikelen 223 of 374, tweede lid, van het Burgerlijk Wetboek, mag de rechter verzoeken voor te schrijven dat op het op naam van het kind afgegeven identiteitsdocument en paspoort wordt vermeld dat het zonder de instemming van die ouder geen buitengrens mag overschrijden van de ruimte als bepaald in de Overeenkomst van 19 juni 1990 ter uitvoering van het tussen de regeringen van de Staten van de Benelux Economische Unie, de Bondsrepubliek Duitsland en de Franse Republiek op 14 juni 1985 te Schengen gesloten Akkoord betreffende de geleidelijke afschaffing van de controles aan de gemeenschappelijke grenzen.
Als het ouderlijk gezag gezamenlijk door de vader en de moeder van het kind wordt uitgeoefend, komt het recht om te verzoeken om de toevoeging van de in het eerste lid bedoelde vermelding toe aan die ouder over wie de rechter heeft bepaald dat het kind in het bevolkingsregister wordt ingeschreven als hebbende aldaar zijn hoofdverblijf.
Op verzoek van degene die het omgangsrecht heeft in de zin van artikel 5 van het Verdrag betreffende de burgerrechtelijke aspecten van internationale ontvoering van kinderen, opgemaakt te 's Gravenhage op 25 oktober 1980, kan de rechter beslissen dat op het identiteitsdocument en op het paspoort van het kind wordt vermeld dat ook de instemming van die persoon vereist is om de minderjarige een buitengrens te laten overschrijden.
De rechter brengt de beslissing ter kennis van de ambtenaar van de burgerlijke stand van de gemeente waar het kind verblijft.".
 Art.    3 . In hetzelfde Wetboek wordt een artikel 374/2 ingevoegd, luidende :
"Art. 374/2. De bevoegdheid om een op artikel 374/1 gebaseerd verzoek te behandelen, berust bij de rechter bij wie een aan de gang zijnde echtscheidingsprocedure aanhangig is gemaakt, en in alle andere gevallen bij de bevoegde rechter.".
 HOOFDSTUK 3.  - Wijzigingen van de wet van 19 juli 1991 betreffende de bevolkingsregisters, de identiteitskaarten, de vreemdelingenkaarten en de verblijfsdocumenten en tot wijziging van de wet van 8 augustus 1983 tot regeling van een Rijksregister van de natuurlijke personen
 Art.    4 .
<Opgeheven bij W  2020-06-18/29 , art. 3, 002; Inwerkingtreding : 10-07-2020>
 Art.    5 . Artikel 6bis, § 1, 2°, van dezelfde wet, ingevoegd bij de wet van 25 maart 2003 en gewijzigd bij de wet van 15 mei 2007 wordt aangevuld met een k), luidende :
"k) de in artikel 374/1 van het Burgerlijk Wetboek bedoelde vermelding".
 HOOFDSTUK 4.  - Wijziging van het Consulair Wetboek
 Art.    6 . Artikel 53, eerste lid, van het Consulair Wetboek wordt aangevuld met een 11°, luidende :
"11° de in artikel 374/1 van het Burgerlijk Wetboek bedoelde vermelding".
 HOOFDSTUK 5.  - Inwerkingtreding
 Art.  7. De Koning bepaalt de datum van inwerkingtreding van deze wet.


text:
Artikel    1 . Deze wet regelt een aangelegenheid als bedoeld in artikel 77 van de Grondwet.
 Art.    2 . Het Verdrag nr. 170 van de Internationale Arbeidsorganisatie betreffende de veiligheid bij het gebruik van chemische producten op het werk, aangenomen te Genève op 25 juni 1990, zal volkomen gevolg hebben.
 BIJLAGE.
 Art.  N. Verdrag nr. 170 van de Internationale Arbeidsorganisatie betreffende de veiligheid bij het gebruik van chemische producten op het werk, aangenomen te Genève op 25 juni 1990
(NOTA : voor het Verdrag, zie  1990-06-25/36 )


text:
HOOFDSTUK 1.  - Algemene bepaling
 Artikel     1 . Deze wet regelt een aangelegenheid als bedoeld in artikel 78 van de Grondwet.
 HOOFDSTUK 2.  - Wijzigingen van de wet van 6 april 1995 betreffende de voorkoming van verontreiniging door schepen
 Art.    2 . In artikel 1, 2°, van de wet van 6 april 1995 betreffende de voorkoming van verontreiniging door schepen, gewijzigd bij de wetten van 20 januari 1999 en 19 december 2006, worden de volgende wijzigingen aangebracht :
1° de bepaling onder A wordt aangevuld met de woorden "en met inbegrip van verbranden";
2° de bepaling onder B, a), wordt aangevuld met de woorden "en in de zin van het 1996 Protocol bij dit Verdrag".
 Art.    3 . In artikel 17bis van dezelfde wet, ingevoegd bij de wet van 20 januari 1999 en gewijzigd bij de wetten van 3 mei 1999, 19 december 2006 en 13 maart 2011, worden de volgende wijzigingen aangebracht :
1° paragraaf 1, eerste lid, wordt aangevuld met de zin "De met de scheepvaartcontrole belaste ambtenaren kunnen zich doen bijstaan door deskundigen.";
2° paragraaf 2 wordt aangevuld met de zin "Zij kunnen zich doen bijstaan door deskundigen.".
 Art.    4 . In artikel 29ter van dezelfde wet, ingevoegd bij de wet van 20 januari 1999 en vernummerd bij de wet van 19 december 2006, worden de woorden "met dien verstande dat het minimumbedrag van de minnelijke schikking niet minder mag bedragen dan één tiende van de bij deze wet bepaalde minimum geldboete, verhoogd met de opdeciemen" opgeheven.
 HOOFDSTUK 3.  - Wijzigingen van de wet van 20 januari 1999 ter bescherming van het mariene milieu en ter organisatie van de mariene ruimtelijke planning in de zeegebieden onder de rechtsbevoegdheid van België
 Art.    5 . In artikel 2 van de wet van 20 januari 1999 ter bescherming van het mariene milieu en ter organisatie van de mariene ruimtelijke planning in de zeegebieden onder de rechtsbevoegdheid van België, gewijzigd bij de wetten van 3 mei 1999, 17 september 2005, 21 april 2007 en 20 juli 2012, worden de volgende wijzigingen aangebracht :
1° de bepaling onder 15°,  tweede lid, (i), wordt vervangen als volgt :
"(i) het lozen zoals bedoeld in de wet van 6 april 1995 betreffende de voorkoming van verontreiniging door schepen noch het zich overeenkomstig toepasselijke regels van internationaal recht, ontdoen van afval of andere materie gepaard gaande met, of voortvloeiende uit, de normale werking van luchtvaartuigen of offshore-installaties;";
2° in de bepaling onder 16°  wordt het tweede lid vervangen als volgt :
"Onder "verbranding" wordt niet begrepen het lozen door verbranden zoals bedoeld in de wet van 6 april 1995 betreffende de voorkoming van verontreiniging door schepen, noch de thermische vernietiging, in overeenstemming met toepasselijke regels van internationaal recht, van afval of andere materie die gepaard gaat met, of voortvloeit uit de normale werking van, luchtvaartuigen of offshore-installaties;";
3° de bepaling onder 19°  wordt opgeheven.
 Art.    6 . Artikel 43 van dezelfde wet, gewijzigd bij de wetten van 3 mei 1999 en 17 september 2005, wordt aangevuld met een lid, luidende :
"Onverminderd de op de onder het eerste lid bedoelde ambtenaren toepasselijke regelgeving, kunnen deze ambtenaren door de Koning, voor de toepassing van deze wet en haar uitvoeringsbesluiten, bekleed worden met de hoedanigheid van officier van gerechtelijke politie.".
 Art.    7 . In artikel 50 van dezelfde wet, gewijzigd bij de wet van 21 april 2007, wordt een § 1/1 ingevoegd, luidende :
" § 1/1. De inbreuken op de door de Koning vastgelegde bepalingen die bindend zijn voor de rechtsonderhorigen betreffende de mariene ruimtelijke planning, zoals bedoeld in artikel 5bis worden gestraft met een geldboete van honderd euro tot honderdduizend euro en met een gevangenisstraf van twee maanden tot een jaar of met een van deze straffen alleen."
 Art.    8 . Artikel 56 van dezelfde wet wordt aangevuld met een § 3, luidende :
" § 3. Onverminderd de toepassing van boek I van het Strafwetboek, met inbegrip van hoofdstuk VII en de artikelen 41bis en 85, kan de geïdentificeerde natuurlijke persoon, in afwijking van artikel 5, tweede lid, van hetzelfde wetboek, samen met de verantwoordelijke rechtspersoon worden veroordeeld wegens inbreuken op deze wet en haar uitvoeringsbesluiten."
 Art.  9. In artikel 58 van dezelfde wet wordt de bepaling onder het eerste streepje opgeheven.


text:
HOOFDSTUK 1.  - Algemene bepaling
 Artikel     1 . Deze wet regelt een aangelegenheid als bedoeld in artikel 78 van de Grondwet.
 HOOFDSTUK 2.  - De bestraffing van seksisme
 Art.    2 .Voor de toepassing van deze wet wordt begrepen onder seksisme elk gebaar of handeling die, in de in artikel 444 van het Strafwetboek bedoelde omstandigheden, klaarblijkelijk bedoeld is om minachting uit te drukken jegens een persoon wegens zijn geslacht, of deze, om dezelfde reden, als minderwaardig te beschouwen of te reduceren tot diens geslachtelijke dimensie en die een ernstige aantasting van de waardigheid van deze persoon ten gevolge heeft.

 (NOTA : bij arrest nr 72/2016 van 25-05-2016 (nog niet gepubliceerd in het B.St.), heeft het Grondwettelijk Hof in de Franse versie van dit artikel het woord "essentiellement" vernietigd)

 Art.    3 . Met gevangenisstraf van een maand tot een jaar en met geldboete van vijftig euro tot duizend euro of met een van die straffen alleen wordt gestraft hij die een in artikel 2 bedoeld gedrag aanneemt.
 HOOFDSTUK 3.  - Wijzigingen van de wet van 10 mei 2007 ter bestrijding van discriminatie tussen vrouwen en mannen teneinde de daad van discriminatie te bestraffen
 Art.    4 . In de wet van 10 mei 2007 ter bestrijding van discriminatie tussen vrouwen en mannen wordt een artikel 28/1 ingevoegd, luidende :
"Art. 28/1. Hij die, in de in artikel 6, § 1, 1°, bedoelde materie een persoon discrimineert, in de zin van artikel 5, 5°,  6°,  7°  of 8°,  wegens zijn geslacht wordt gestraft met gevangenisstraf van een maand tot een jaar en met geldboete van vijftig euro tot duizend euro, of met een van die straffen alleen.
Dezelfde straffen worden toegepast bij discriminatie jegens een groep, een gemeenschap of de leden ervan, wegens het geslacht.".
 Art.  5. In dezelfde wet wordt een artikel 28/2 ingevoegd, luidende :
"Art. 28/2. Hij die, op het vlak van de arbeidsbetrekkingen, een persoon discrimineert in de zin van artikel 5, 5°, 6°,  7°  of 8°,  wegens zijn geslacht wordt gestraft met gevangenisstraf van een maand tot een jaar en met geldboete van vijftig euro tot duizend euro, of met een van die straffen alleen.
Dezelfde straffen worden toegepast bij discriminatie jegens een groep, een gemeenschap of de leden ervan, wegens het geslacht.".


text:
Artikel    1 . Deze wet regelt een aangelegenheid als bedoeld in artikel 78 van de Grondwet.
 Art.  2. Artikel 4 van de wet van 10 mei 2007 ter bestrijding van discriminatie tussen vrouwen en mannen wordt aangevuld met een paragraaf 3, luidende :
" § 3. Voor de toepassing van deze wet wordt een direct onderscheid op grond van genderidentiteit of genderexpressie gelijkgesteld met een direct onderscheid op grond van geslacht."


text:
Artikel    1 . Deze wet regelt een aangelegenheid als bedoeld in artikel 77 van de Grondwet.
 Art.    2 . De Overeenkomst tussen de regering van het Koninkrijk België en de regering van de Franse Republiek betreffende de grensoverschrijdende samenwerking in politie- en douanezaken, gedaan te Doornik, op 18 maart 2013, zal volkomen gevolg hebben.
 BIJLAGE.
 Art.  N. Overeenkomst tussen de regering van het Koninkrijk België en de regering van de Franse Republiek betreffende de grensoverschrijdende samenwerking in politie- en douanezaken, gedaan te Doornik, op 18 maart 2013
(Voor het Overeenkomst, zie :  2013-03-18/10 )


text:
Artikel    1 . Deze wet regelt een aangelegenheid als bedoeld in artikel 77 van de Grondwet.
 Art.    2 . Het Verdrag inzake handel in wapens, gedaan te New York op 2 april 2013, zal volkomen gevolg hebben.
 BIJLAGE.
 Art.  N. Verdrag inzake handel in wapens, gedaan te New York op 2 april 2013
(Voor het Verdrag, zie :  2013-04-02/04 )


text:
HOOFDSTUK 1.  - Algemene bepaling
 Artikel     1 . Deze wet regelt een aangelegenheid als bedoeld in artikel 78 van de Grondwet.
 HOOFDSTUK 2.  - Definities
 Art.    2 . Voor de toepassing van deze wet wordt verstaan onder :
1° "verordening" : Verordening (EG) nr. 1371/2007 van het Europees Parlement en de Raad van 23 oktober 2007 betreffende de rechten en verplichtingen van reizigers in het treinverkeer;
2° "instantie" : de instantie aangewezen overeenkomstig artikel 3;
3° "klacht" : iedere aangifte van een vermeende schending van de verordening;
4° "bestuur" : het bestuur belast met het spoorwegvervoer.
 HOOFDSTUK 3.  - De instantie verantwoordelijk voor de handhaving van de verordening
 Art.    3 . De Koning wijst de instantie aan verantwoordelijk voor de toepassing van de verordening.
 HOOFDSTUK 4.  - Toezicht en controle
 Art.    4 . § 1. De Koning wijst de personeelsleden van het bestuur aan die belast zijn met de opsporing en de vaststelling van inbreuken op de verordening die tot administratieve boetes kunnen leiden.
De Koning bepaalt het model van de legitimatiekaarten van de personeelsleden bedoeld bedoeld in het artikel 3.
§ 2. Om alle noodzakelijke informatie te verzamelen voor de opsporing en de vaststelling van inbreuken zijn de personeelsleden die hiertoe aangewezen zijn door de Koning gemachtigd om alle vaststellingen te doen, informatie te verzamelen, verklaringen af te nemen en zich documenten, stukken, boeken en voorwerpen te doen vertonen die noodzakelijk zijn voor de vervulling van hun opdracht.
§ 3. De in § 1 bedoelde personeelsleden zijn gebonden door de plicht tot geheimhouding wat betreft de verkregen informatie bij de uitoefening van hun controleopdrachten.
 Art.    5 . § 1. De aangewezen personeelsleden stellen de inbreuken vast door rapporten die bewijskracht hebben tot bewijs van het tegendeel, naar aanleiding van een klacht, een spontane controle of op basis van stukken uit het administratieve dossier.
Het rapport wordt gedagtekend en ondertekend door de opsteller.
Het vermeldt minstens :
1° de naam van de vermoedelijke overtreder;
2° in voorkomend geval, de inbreuk en de juridische grondslag;
3° in voorkomend geval, de plaats, de datum en het uur van de vaststelling van de inbreuk.
 HOOFDSTUK 5.  - Klachten
 Art.    6 . § 1. Elke reiziger kan kosteloos een klacht indienen bij de instantie. De klacht wordt per brief, per fax of met elektronisch formulier van de instantie of mondeling en persoonlijk ingediend.
De klacht bevat de volgende elementen :
1° de identiteit en het adres van de klager;
2° een uiteenzetting van de feiten;
3° alle stukken die de klager noodzakelijk acht.
§ 2. Indien de instantie een klacht als ontvankelijk beschouwt, geeft zij de klager daarvan schriftelijk kennis binnen een termijn van dertig dagen, te rekenen vanaf de ontvangst van de klacht en brengt zij de onderneming die het voorwerp uitmaakt van de klacht daarvan gelijktijdig op de hoogte.
§ 3. De instantie weigert de behandeling van een klacht en verklaart de klacht onontvankelijk :
1° wanneer deze kennelijk ongegrond is;
2° wanneer de inhoud betrekking heeft op feiten die zich voordeden vóór 3 december 2009, datum waarop de verordening in werking is getreden;
3° wanneer de inhoud van de klacht betrekking heeft op een artikel van de verordening waarvoor de Belgische Staat een vrijstelling heeft gegeven, overeenkomstig de procedure van artikel 2 van de verordening, en dit gedurende de geldigheidstermijn van deze vrijstelling;
4° wanneer deze identiek is als een eerder door de instantie behandelde klacht en geen nieuwe gegevens bevat in vergelijking met deze eerdere klacht;
5° wanneer de feiten zijn verjaard overeenkomstig de termijn bedoeld in artikel 14.
§ 4. Indien de instantie een klacht niet behandelt of de behandeling ervan niet voortzet, geeft zij de klager daarvan schriftelijk kennis, met vermelding van de redenen, binnen een termijn van dertig dagen, te rekenen vanaf de ontvangst van de klacht.
§ 5. Een klacht met betrekking tot een treinreis of -dienst die niet op Belgisch grondgebied heeft plaats gevonden, wordt door de instantie schriftelijk verstuurd naar het organisme dat aangeduid is door de lidstaat op wiens grondgebied de treinreis of -dienst zich heeft voorgedaan.
De klager wordt hiervan schriftelijk in kennis gesteld binnen een termijn van dertig dagen na verzending naar het organisme bedoeld in het vorige lid.
 Art.    7 . Wanneer de klacht ontvankelijk is, wijst de instantie onmiddellijk één van de in artikel 4 bedoelde personeelsleden aan om alle informatie te verzamelen die nodig is voor de opsporing en de vaststelling van deze inbreuk.
Het personeelslid stelt een rapport op overeenkomstig artikel 5.
De behandelingstermijn van de klacht door het aangewezen personeelslid is drie maanden, te rekenen vanaf de ontvangst van de klacht.
Het rapport en het administratieve dossier worden onmiddellijk verzonden aan de instantie.
Indien de instantie besluit tot een schending van de verordening, wordt de in de artikelen 11 en volgende bedoelde procedure toegepast.
Na afloop van het onderzoek van de klacht, informeert de instantie de klager van het gevolg dat er aan wordt gegeven.
In het geval zij niet besluit tot een schending van de verordening, informeert zij eveneens de betrokken onderneming.
 Art.    8 . De spoorwegonderneming beantwoordt de informatieaanvragen van de instantie binnen dertig dagen.
 HOOFDSTUK 6.  - Administratieve boetes
 Afdeling 1.  - Gedragingen die een inbreuk uitmaken
 Art.    9 . De volgende gedragingen maken een inbreuk uit :
1° de weigering door een spoorwegonderneming om een reiziger toe te laten zijn fiets in de trein mee te nemen onder de voorwaarden die worden vastgesteld door artikel 5 van de verordening;
2° de beperking of de vrijstelling van de verplichtingen ten aanzien van de reizigers die voortvloeien uit de verordening door de spoorwegondernemingen overeenkomstig artikel 6 van de verordening;
3° het niet verstrekken van informatie voorafgaandelijk aan de uitvoering van de beslissingen om de dienst te onderbreken overeenkomstig artikel 7 van de verordening;
4° het niet verstrekken van informatie over de reizen vóór en tijdens de reis overeenkomstig artikel 8 van de verordening;
5° de niet-naleving van de verplichtingen betreffende de beschikbaarheid van de vervoerbewijzen, rechtstreekse vervoerbewijzen en boekingen overeenkomstig artikel 9 van de verordening;
6° de niet-naleving van de procedures vereist door artikel 10, § 1, 2 en 4 van de verordening voor de informatieverstrekking en boekingen van vervoerbewijzen op geautomatiseerde wijze;
7° de bekendmaking van persoonsgegevens in de zin van artikel 10, § 5, van de verordening;
8° de niet-naleving van de verplichtingen inzake aansprakelijkheid in geval van overlijden en letsels van de reizigers overeenkomstig artikel 11 van de verordening;
9° de niet-naleving van de verplichtingen inzake aansprakelijkheid voor handbagage, dieren, bagage en voertuigen overeenkomstig artikel 11 van de verordening;
10° de niet-naleving van de verplichting wat betreft de verzekeringsdekking betreffende de aansprakelijkheid ten aanzien van de reizigers overeenkomstig artikel 12 van de verordening;
11° het feit dat de spoorwegonderneming geen gevolg geeft aan het verzoek om informatie dat door de instantie wordt geformuleerd overeenkomstig artikel 8;
12° de niet-naleving van de verplichting tot betaling van voorschotten aan de tot schadevergoeding gerechtigde natuurlijke persoon indien een reiziger wordt gedood of gewond raakt, overeenkomstig artikel 13 van de verordening;
13° de niet-naleving van de verplichting tot bijstand aan de reiziger die een schadevergoeding eist van derden in geval van lichamelijke schade, overeenkomstig artikel 14 van de verordening;
14° de niet-naleving van de verplichtingen met betrekking tot de aansprakelijkheid voor vertragingen, gemiste aansluitingen en annuleringen, bepaald door titel IV, hoofdstuk II, van bijlage I van de verordening, overeenkomstig artikel 15 van de verordening;
15° de niet-naleving van de verplichting om de terugbetaling of vervoer via een alternatieve route voor te stellen in geval van vertraging van meer dan zestig minuten overeenkomstig artikel 16 van de verordening;
16° de niet-naleving van de verplichting om de reizigers te vergoeden wanneer de vertraging geen aanleiding heeft gegeven tot de terugbetaling van het vervoerbewijs overeenkomstig artikel 17 van de verordening;
17° de niet-naleving van de verplichting tot bijstand aan de reizigers in geval van vertraging van meer dan zestig minuten overeenkomstig artikel 18 van de verordening;
18° de niet-naleving van de verplichting om te voorzien in niet-discriminerende toegangsregels voor het vervoer van gehandicapte personen en personen met beperkte mobiliteit overeenkomstig artikel 19, § 1, van de verordening;
19° de niet-naleving van het verbod op discriminerende behandeling van personen met beperkte mobiliteit bij de boeking of de aankoop van vervoerbewijzen overeenkomstig artikel 19, § 2, van de verordening;
20° de niet-naleving van de verplichting om aan de gehandicapte personen en personen met beperkte mobiliteit informatie te verstrekken over de toegankelijkheid van de spoorwegdiensten en over de voorwaarden voor de toegang tot het rollend materieel overeenkomstig artikel 20 van de verordening;
21° de niet-naleving van de verplichting om de toegankelijkheid van stations, perrons, rollend materieel en andere voorzieningen te verzekeren voor gehandicapte personen en personen met beperkte mobiliteit overeenkomstig artikel 21, § 1, van de verordening;
22° de niet-naleving van de verplichting om de toegang tot reizen per trein mogelijk te maken voor gehandicapte personen en personen met beperkte mobiliteit in afwezigheid van begeleidend personeel overeenkomstig artikel 21, § 2, van de verordening;
23° de niet-naleving van de verplichting om aan de gehandicapte personen en personen met beperkte mobiliteit, in de bemande stations, gratis de noodzakelijke bijstand te bieden om in te stappen en uit te stappen en van de verplichting om hen gemakkelijk toegankelijke informatie te verstrekken in de onbemande stations overeenkomstig artikel 22 van de verordening;
24° de niet-naleving van de verplichting om aan gehandicapte personen en personen met beperkte mobiliteit gratis bijstand te verlenen aan boord van een trein en tijdens het in- en uitstappen overeenkomstig artikel 23 van de verordening;
25° de niet-naleving van de verplichtingen betreffende de voorwaarden waarin de bijstand wordt gegeven overeenkomstig artikel 24 van de verordening;
26° de niet-naleving van de verplichting tot volledige vergoeding, zonder financiële limiet in geval van verlies of beschadiging, geheel of gedeeltelijk, van mobiliteitshulpmiddelen of andere speciale hulpmiddelen gebruikt door gehandicapte personen en personen met beperkte mobiliteit overeenkomstig artikel 25 van de verordening;
27° de niet-naleving van de verplichting tot het nemen van de gepaste maatregelen om de persoonlijke veiligheid van de reizigers te verzekeren overeenkomstig artikel 26 van de verordening;
28° de niet-naleving van de verplichting, voor de spoorwegondernemingen, om een klachtenbehandelingsmechanisme op te zetten, om de ontvangen klachten te behandelen binnen bepaalde termijnen en om een individueel verslag op te maken betreffende de ontvangen klachten overeenkomstig artikel 27 van de verordening;
29° de niet-naleving van de verplichting, voor de spoorwegondernemingen, om dienstkwaliteitsnormen op te stellen, een kwaliteitsbe-heerssysteem in te voeren en om hun activiteiten te toetsen aan de door hen omschreven dienstkwaliteitsnormen, overeenkomstig artikel 28 van de verordening;
30° de niet-naleving van de verplichting om de reizigers te informeren over de rechten die de verordening hen verleent, overeenkomstig artikel 29 van de verordening.
 Afdeling 2.  - Bedrag van de administratieve boetes
 Art.    10 . De inbreuken op de verordening zijn onderverdeeld in drie graden :
1° de inbreuken van de eerste graad zijn van individuele aard en veroorzaken een ongemak of een gemiddeld nadeel aan de reiziger.
Zij worden bestraft met boetes van 750 tot 1.500 euro.
Maken inbreuken van de eerste graad uit, de inbreuken omschreven in artikel 9, 1°, 4°,  5°,  7°,  11°,  13°  tot 17°,  19°,  20°,  22°  tot 26;
2° de inbreuken van de tweede graad zijn van structurele aard en veroorzaken een ongemak of zijn van individuele aard en veroorzaken een ernstig nadeel.
Zij worden bestraft met boetes begrepen van 2.000 tot 4.000 euro.
Maken inbreuken van de tweede graad uit, de inbreuken omschreven in artikel 9, 3°, 6°,  8°,  9°,  12°  en 18° ;
3° de inbreuken van de derde graad zijn structureel en veroorzaken een gemiddeld tot ernstig nadeel.
Zij worden bestraft met boetes van 6.000 tot 12 .000 euro.
Maken inbreuken uit van de derde graad, de inbreuken omschreven in artikel 9, 2°, 10°,  21°,  27°,  28°  tot 30°.
 Afdeling 3.  - Procedureregels
 Art.    11 . § 1. Indien de in artikel 3 bedoelde instantie, op grond van het in artikel 5 bedoelde rapport en van haar onderzoek van het administratieve dossier, van oordeel is dat een van de in artikel 9 bedoelde inbreuken werd begaan, stelt zij de belanghebbende per aangetekende zending met ontvangstbewijs in kennis van haar intentie om hem een administratieve boete op te leggen binnen een termijn van tien dagen na de ontvangst van het rapport bedoeld in artikel 5.
§ 2. De brief wordt vergezeld van een afschrift van het in artikel 5 bedoelde rapport en vermeldt:
1° de feiten waarvoor de procedure van administratieve boete opgestart is;
2° de dagen en uren waarop hij het recht heeft om zijn dossier in te kijken;
3° dat de belanghebbende het recht heeft om zich te laten bijstaan door een raadsman;
4° dat de belanghebbende beschikt over een termijn van dertig dagen, die begint te lopen vanaf de derde werkdag volgend op de ontvangst van de aangetekende zending, om hem een aangetekende zending te sturen, met zijn verweermiddelen en, in voorkomend geval, het verzoek om te worden gehoord.
§ 3. Indien, in overeenstemming met § 2, 4°, de belanghebbende verzoekt om gehoord te worden, beschikt de instantie over vijftien dagen, te rekenen vanaf de ontvangst van dit verzoek, om bij aangetekende zending de datum van de hoorzitting aan de belanghebbende te betekenen. Deze datum ligt binnen de dertig dagen na de ontvangst van deze aangetekende zending.
Deze termijnen zijn voorgeschreven op straffe van nietigheid van het geheel van de procedure van administratieve boete.
§ 4. Bij gebrek aan antwoord van de belanghebbende binnen de in § 2, 4°  vermelde termijn van dertig dagen, vervolgt de instantie de behandeling van het dossier.
§ 5. Wanneer de belanghebbende wordt verhoord, wordt een verslag van dit verhoor opgesteld en toegevoegd aan het administratieve dossier.
 Art.    12 . De in artikel 3 bedoelde instantie kan aan iedere betrokken persoon, via een met redenen omkleed verzoek, elk gegeven opvragen dat zijn dossier kan staven en dat hem kan toelaten om haar beslissing te nemen met volledige kennis van zaken.
 Art.    13 . Niet eerder dan na afloop van de termijn van dertig dagen bedoeld in artikel 11, § 2, 4°, en, in ieder geval, maximaal dertig dagen na de hoorzitting van de belanghebbende indien hij hierom heeft verzocht en hij zich heeft aangeboden bij de oproeping van de instantie verricht overeenkomstig artikel 11, § 3, neemt de instantie een beslissing betreffende de feiten die het voorwerp uitmaken van de procedure. Zij geeft kennis van deze beslissing aan de belanghebbende bij aangetekende zending.
De beslissing die een administratieve boete oplegt, bevat, op straffe van nietigheid, het bedrag ervan, alsook de rechtsmiddelen die tegen de beslissing kunnen worden aangewend.
 Art.    14 . De verjaringstermijn voor het opleggen van een administratieve boete wordt vastgesteld op drie jaar vanaf de datum waarop de feiten zijn gepleegd.
Het recht op inning van de administratieve boete verjaart na twee jaar vanaf de laatste dag waarop de overtreder had moeten betalen.
 Art.    15 . In geval van samenloop van meerdere inbreuken worden alle administratieve boetes samen geteld, zonder dat ze evenwel het dubbele van het maximum van de zwaarste administratieve boete van de derde graad te boven mogen gaan.
 Art.    16 . Indien de overtreder, voor dezelfde inbreuk, een administratieve boete wordt opgelegd binnen het jaar dat volgt op de datum waarop de beslissing van de instantie tot het opleggen van een administratieve boete definitief is geworden, of een jaar nadat het arrest inzake het beroep tegen deze beslissing in kracht van gewijsde is getreden, kunnen de in artikel 10 omschreven minimumbedragen worden verdubbeld.
 Art.    17 . Bij het bepalen van het bedrag van de boete waakt de instantie erover dat deze evenredig is met de ernst van de feiten waardoor zij ingegeven is, met de specifieke gegevens van het dossier en met de eventuele herhaling.
 Afdeling 4.  - Oplegging van een administratieve boete
 Art.    18 . Elk jaar op 1 januari, worden de bedragen bedoeld in de artikel 10 aangepast aan de gezondheidsindex volgens de volgende formule: het basisbedrag, vermenigvuldigd met de nieuwe index en gedeeld door de oorspronkelijke index.
De nieuwe index is de gezondheidsindex van de maand november van het jaar voorafgaand aan het jaar waarin de bedragen zullen worden aangepast.
De oorspronkelijke index is de gezondheidsindex van november 2012.
Het bekomen resultaat wordt afgerond naar de hogere euro indien het deel in decimalen groter of gelijk is aan vijftig cent. De afronding gebeurt naar de lagere euro indien dit deel kleiner is dan vijftig cent.
 Art.    19 . § 1. De overtreder betaalt de administratieve boete in de maand die volgt op de datum waarop de beslissing tot het opleggen van een administratieve boete definitief is geworden of deze waarop het verwerpingsarrest inzake het beroep tegen deze beslissing in kracht van gewijsde is getreden.
Vanaf dat moment hebben de boetes uitvoerbare kracht.
§ 2. Het bedrag van de boetes wordt gestort aan de FOD Mobiliteit en Vervoer.
 Art.    20 . Indien de overtreder de administratieve boete te laat betaalt, wordt het bedrag van rechtswege verhoogd met de wettelijke rentevoet, met een minimum van vijf procent van het bedrag van de administratieve boete.
 HOOFDSTUK 7.  - Opheffingsbepalingen
 Art.    21 . Worden opgeheven:
1° de artikelen 2 tot 8 van de wet van 30 december 2009 houdende diverse bepalingen;
2° het artikel 32 van de wet van 2 december 2011 houdende diverse bepalingen;
3° het koninklijk besluit van 14 februari 2011 houdende vaststelling van het stelsel van sancties die van toepassing zijn op schending van bepalingen van Verordening (EG) nr. 1371/2007 van het Europees Parlement en de Raad van 23 oktober 2007 betreffende de rechten en verplichtingen van reizigers in het treinverkeer;
4° het koninklijk besluit van 7 maart 2013 houdende vaststelling van de procedureregels voor de toepassing van artikel 30, § 2, van verordening (EG) nr. 1371/2007 van het Europees Parlement en de Raad van 23 oktober 2007 betreffende de rechten en verplichtingen van reizigers in het treinverkeer.
 HOOFDSTUK 8.  - Overgangsbepaling
 Art.  22. De toepassing van deze wet is beperkt in de tijd tot feiten die administratief gesanctioneerd kunnen worden en begaan zijn na de inwerkingtreding van deze wet.