type: legislation

jurisdiction: Belgium

text:
Artikel    1 . Het Hof van Justitie wordt samengesteld en oefent zijn functies uit overeenkomstig de bepalingen van het Verdrag betreffende de Europese Unie (EU-Verdrag), het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap (EG-Verdrag), het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap voor Atoomenergie (EGA-Verdrag) en dit statuut.
 TITEL I.  - STATUS VAN DE RECHTERS EN VAN DE ADVOCATEN-GENERAAL.
 Art.    2 . Alvorens zijn ambt te aanvaarden, moet iedere rechter in openbare zitting de eed afleggen, dat hij zijn functie zal uitoefenen in volkomen onpartijdigheid en geheel overeenkomstig zijn geweten en dat hij niets van het geheim der beraadslagingen openbaar zal maken.
 Art.    3 . De rechters zijn vrijgesteld van rechtsvervolging. Met betrekking tot hetgeen zij in hun officiële hoedanigheid hebben gedaan, gezegd of geschreven, blijven zij deze immuniteit genieten ook nadat zij hun ambt hebben neergelegd.
Het Hof kan, in voltallige zitting, de immuniteit opheffen.
Ingeval tegen een rechter wiens immuniteit is opgeheven, een strafvervolging wordt ingesteld, kan hij in elk der lid-Staten slechts worden berecht door de instantie welke bevoegd is tot berechting van de leden van het hoogste nationale rechterlijke college.
De artikelen 12 tot en met 15 en artikel 18 van het Protocol betreffende de voorrechten en immuniteiten van de Europese Gemeenschappen zijn van toepassing op de rechters, de griffier en de toegevoegde rapporteurs van, alsmede op de advocaten-generaal bij het Hof, onverminderd de bepalingen van de voorgaande alinea's nopens de vrijstelling van rechtsvervolging van de rechters.
 Art.    4 . De rechters mogen geen politieke functie of bestuursambt uitoefenen.
Zij mogen geen beroepswerkzaamheid al dan niet tegen beloning verrichten, tenzij van deze bepaling door de Raad bij uitzondering afwijking is toegestaan.
Bij hun ambtsaanvaarding verbinden zij zich plechtig om gedurende hun ambtsperiode en na afloop daarvan de uit hun taak voortvloeiende verplichtingen na te komen, in het bijzonder eerlijkheid en kiesheid te betrachten in het aanvaarden van bepaalde functies of voordelen na afloop van die ambtsperiode.
In geval van twijfel beslist het Hof.
 Art.    5 . Behalve door periodieke vervanging of door overlijden eindigt de ambtsuitoefening van een rechter door ontslag.
Ingeval een rechter om ontslag verzoekt, richt hij daartoe tot de president van het Hof een brief, welke aan de voorzitter van de Raad wordt doorgezonden. Door laatstbedoelde kennisgeving ontstaat een vacature.
Behoudens in gevallen waarin artikel 6 toepassing vindt, blijft elke rechter zitting hebben totdat zijn opvolger in functie treedt.
 Art.    6 . Een rechter kan slechts van zijn ambt worden ontheven of van zijn recht op pensioen of van andere als zodanig geldende gunsten vervallen worden verklaard, wanneer hij, naar het eenstemmig oordeel van de rechters van en de advocaten-generaal bij het Hof, heeft opgehouden aan de gestelde voorwaarden of aan de uit zijn ambt voortvloeiende verplichtingen te voldoen. De betrokkene neemt niet aan die beraadslagingen deel.
De griffier deelt de beslissing van het Hof mede aan de voorzitters van het Europees Parlement en van de Commissie en geeft van die beslissing kennis aan de voorzitter van de Raad.
In geval van een beslissing waarbij een rechter van zijn ambt wordt ontheven, ontstaat door laatstbedoelde kennisgeving een vacature.
 Art.    7 . De rechters wier ambtsuitoefening voor het verstrijken van hun mandaat eindigt, worden voor de verdere duur van het mandaat vervangen.
 Art.    8 . De bepalingen van de artikelen 2 tot en met 7 zijn van toepassing op de advocaten-generaal.
 TITEL II.  - ORGANISATIE.
 Art.    9 .[ 1  [ 2  De gedeeltelijke vervanging van de rechters, die om de drie jaar plaatsvindt, heeft betrekking op veertien rechters.] 2  ] 1
De gedeeltelijke vervanging van de advocaten-generaal, die om de drie jaar plaatsvindt, heeft telkens betrekking op vier advocaten-generaal.
----------
( 1 )<V  2005-04-25/33 , art. 11, 003; Inwerkingtreding : 01-01-2007>
( 2 )<V  2011-12-09/21 , art. 9, 004; Inwerkingtreding : 01-07-2013>
 Art.    10 . De griffier legt voor het Hof de eed af, dat hij zijn functie zal uitoefenen in volkomen onpartijdigheid en geheel overeenkomstig zijn geweten en dat hij niets van het geheim der beraadslagingen openbaar zal maken.
 Art.    11 . Het Hof regelt de vervanging van de griffier, voor het geval dat deze verhinderd is.
 Art.    12 . In het belang van de dienst worden aan het Hof ambtenaren en andere personeelsleden verbonden. Zij ressorteren onder de griffier, onder het gezag van de president.
 Art.    13 . Op voorstel van het Hof kan de Raad met eenparigheid van stemmen voorzien in de benoeming van toegevoegde rapporteurs en hun statuut bepalen. De toegevoegde rapporteurs kunnen overeenkomstig de in het reglement voor de procesvoering vast te stellen bepalingen worden geroepen om deel te nemen aan het onderzoek van de bij het Hof aanhangige zaken en om de rechter-rapporteur bij te staan.
De toegevoegde rapporteurs, gekozen uit personen die alle waarborgen voor onafhankelijkheid bieden en de nodige bewijzen van juridische bekwaamheid bezitten, worden door de Raad benoemd. Zij leggen voor het Hof de eed af dat zij hun ambt zullen uitoefenen in volkomen onpartijdigheid en geheel overeenkomstig hun geweten en dat zij niets van het geheim der beraadslagingen openbaar zullen maken.
 Art.    14 . De rechters, de advocaten-generaal en de griffier zijn verplicht verblijf te houden in de plaats waar het Hof is gevestigd.
 Art.    15 . Het Hof is permanent in functie. De rechterlijke vakanties worden door het Hof met inachtneming van de eisen van de dienst vastgesteld.
 Art.    16 . Het Hof vormt uit zijn midden kamers van drie en vijf rechters. De rechters kiezen uit hun midden de kamerpresident. De presidenten van de kamers van vijf rechters worden voor drie jaar gekozen. Zij zijn eenmaal herbenoembaar.
De grote kamer bestaat uit elf rechters. Zij wordt voorgezeten door de president van het Hof. Voorts maken van de grote kamer deel uit de presidenten van de kamers van vijf rechters, alsmede andere rechters die worden aangewezen overeenkomstig de in het reglement voor de procesvoering vastgestelde bepalingen.
Het Hof houdt zitting in grote kamer, wanneer een lidstaat of een instelling van de Gemeenschap die partij is bij het geding daarom verzoekt.
Het Hof komt in voltallige zitting bijeen wanneer een zaak aanhangig is gemaakt op grond van artikel 195, lid 2, artikel 213, lid 2, en artikel 216 dan wel artikel 247, lid 7, van het EG-Verdrag, of van artikel 107 D, lid 2, artikel 126, lid 2, en artikel 129 dan wel artikel 160 B, lid 7, van het EGA-Verdrag.
Verder kan het Hof, wanneer het van oordeel is dat een aanhangige zaak van uitzonderlijk belang is, de advocaat-generaal gehoord, besluiten deze zaak naar de voltallige zitting te verwijzen.
 Art.    17 . Het Hof kan slechts in oneven getal op geldige wijze beslissen.
De beslissingen van de uit drie of vijf rechters bestaande kamers zijn geldig, wanneer zij door drie rechters zijn genomen.
De beslissingen van de grote kamer zijn geldig, wanneer negen rechters tegenwoordig zijn.
De in voltallige zitting genomen beslissingen van het Hof zijn geldig, wanneer elf rechters tegenwoordig zijn.
In geval van verhindering van één der rechters van een kamer kan, overeenkomstig de in het reglement voor de procesvoering vastgestelde bepalingen een beroep worden gedaan op een rechter die deel uitmaakt van een andere kamer.
 Art.    18 . De rechters en de advocaten-generaal mogen niet deelnemen aan de berechting van enige zaak, waarin zij vroeger zijn opgetreden als gemachtigde, raadsman of advocaat van één van beide partijen, of waarover zij geroepen zijn geweest zich uit te spreken als lid van een rechtbank, van een commissie van onderzoek of in enige andere hoedanigheid.
Wanneer een rechter of advocaat-generaal om een bijzondere reden meent niet te kunnen deelnemen aan de berechting of het onderzoek van een bepaalde zaak, deelt hij dit aan de president mede. Ingeval de president van oordeel is, dat een rechter of een advocaat-generaal om een bijzondere reden niet over een bepaalde zaak dient te zitten of te concluderen, stelt hij de betrokkene hiervan in kennis.
In geval van moeilijkheden nopens de toepassing van dit artikel beslist het Hof.
Partijen kunnen geen wijziging in de samenstelling van het Hof of van een van zijn kamers verlangen met een beroep op de nationaliteit van een rechter, of op het feit, dat in het Hof of in een van zijn kamers een rechter van hun nationaliteit ontbreekt.
 TITEL III.  - PROCEDURE.
 Art.    19 . De lidstaten zowel als de instellingen van de Gemeenschappen worden voor het Hof vertegenwoordigd door een voor elke zaak benoemde gemachtigde; de gemachtigde kan door een raadsman of door een advocaat worden bijgestaan.
De staten - niet zijnde lidstaten - die partij zijn bij de Overeenkomst betreffende de Europese Economische Ruimte, alsmede de in die Overeenkomst bedoelde Toezichthoudende Autoriteit van de EVA worden op gelijke wijze vertegenwoordigd.
De andere partijen moeten door een advocaat worden vertegenwoordigd.
Alleen een advocaat die bevoegd is om op te treden voor een rechterlijke instantie van een lidstaat of van een andere staat die partij is bij de Overeenkomst betreffende de Europese Economische Ruimte, kan een partij voor het Hof vertegenwoordigen of bijstaan.
De gemachtigden, raadslieden en advocaten, die voor het Hof verschijnen, genieten de voor de onafhankelijke uitoefening van hun functies nodige rechten en waarborgen, overeenkomstig de in het reglement voor de procesvoering vast te stellen bepalingen.
Ten aanzien van de raadslieden en advocaten die voor het Hof optreden, bezit het Hof overeenkomstig de in dat reglement vast te stellen bepalingen de bevoegdheden welke terzake gewoonlijk aan gerechtshoven en rechtbanken worden toegekend.
Hoogleraren die onderdaan zijn van een lid-Staat waarvan de wetgeving hun het recht toekent te pleiten, genieten voor het Hof de rechten welke in dit artikel aan de advocaten zijn toegekend.
 Art.    20 . De procedure voor het Hof bestaat uit twee gedeelten : de schriftelijke en de mondelinge behandeling.
De schriftelijke behandeling omvat het toezenden aan partijen en aan de instellingen van de Gemeenschappen welker beslissingen in het geding zijn, van de verzoekschriften, memoriën, verweerschriften en andere opmerkingen en, eventueel, van de verdere conclusies, alsmede van alle stukken en documenten welke ter ondersteuning in het geding worden gebracht of van hun voor eensluidend gewaarmerkte afschriften.
De toezending geschiedt door tussenkomst van de griffier in de volgorde en binnen de termijnen als bepaald in het reglement voor de procesvoering.
De mondelinge behandeling omvat de voorlezing van het rapport van de rechter-rapporteur, alsmede het horen door het Hof van de gemachtigden, raadslieden en advocaten, en van de advocaat-generaal in zijn conclusie, benevens, zo nodig, het horen van getuigen en deskundigen.
Wanneer het Hof van oordeel is dat in de zaak geen nieuwe rechtsvraag aan de orde is, kan het Hof, de advocaat-generaal gehoord, beslissen dat de zaak zonder conclusie van de advocaat-generaal zal worden berecht.
 Art.    21 . Een zaak wordt bij het Hof aanhangig gemaakt door middel van een verzoekschrift, dat aan de griffier wordt toegezonden. Het verzoekschrift moet inhouden de naam en woonplaats van de verzoeker en de hoedanigheid van de ondertekenaar, de aanduiding van de partij of partijen tegen wie het verzoekschrift is gericht, het onderwerp van het geschil, de conclusies en een summiere uiteenzetting van de aangevoerde middelen.
Het moet, indien daartoe aanleiding bestaat, vergezeld gaan van de handeling waarvan nietigverklaring wordt gevraagd, of, in het geval bedoeld in artikel 232 van het EG-Verdrag en artikel 148 van het EGA-Verdrag, van een bewijsstuk van de datum der in deze artikelen bedoelde uitnodiging. Indien deze stukken niet bij het verzoekschrift zijn gevoegd, nodigt de griffier de betrokkene uit deze alsnog binnen een redelijke termijn over te leggen; verval van het recht tot beroep kan niet worden tegengeworpen, indien het verzuim eerst is hersteld na het verstrijken van de termijn van beroep.
 Art.    22 . In de in artikel 18 van het EGA-Verdrag bedoelde gevallen wordt beroep bij het Hof ingesteld door middel van een verzoekschrift, dat aan de griffier wordt toegezonden. Het verzoekschrift moet inhouden de naam en woonplaats van de verzoeker en de hoedanigheid van de ondertekenaar, de beslissing waartegen beroep wordt ingesteld, de tegenpartijen, het onderwerp van het geschil, de conclusies en een summiere uiteenzetting van de aangevoerde middelen.
Het moet vergezeld gaan van een voor eensluidend gewaarmerkt afschrift van de bestreden beslissing van de arbitragecommissie.
Indien het Hof het beroep verwerpt, wordt de beslissing van de arbitragecommissie onherroepelijk.
Indien het Hof de beslissing van de arbitragecommissie vernietigt, kan de procedure, wanneer daartoe grond bestaat, op initiatief van een der partijen in het geding voor de arbitragecommissie worden hervat. Deze is aan de door het Hof besliste rechtsvragen gebonden.
 Art.    23 . In de in artikel 35, lid 1, van het EU-Verdrag, artikel 234 van het EG-Verdrag en artikel 150 van het EGA-Verdrag bedoelde gevallen wordt van de beslissing van de nationale rechterlijke instantie die de procedure schorst en een beroep doet op het Hof, aan het Hof kennis gegeven op initiatief van die instantie. De griffier van het Hof geeft van deze beslissing vervolgens kennis aan de betrokken partijen, de lidstaten en de Commissie, alsmede aan de Raad of de Europese Centrale Bank wanneer de handeling waarvan de geldigheid of de uitlegging wordt betwist, van dezen uitgaat, en aan het Europees Parlement en de Raad wanneer de handeling waarvan de geldigheid of de uitlegging wordt betwist, door deze beide instellingen gezamenlijk is aangenomen.
Binnen twee maanden na deze laatste kennisgeving hebben de partijen, de lidstaten, de Commissie en, in voorkomend geval, het Europees Parlement, de Raad en de Europese Centrale Bank het recht bij het Hof memoriën of schriftelijke opmerkingen in te dienen.
In de in artikel 234 van het EG-Verdrag bedoelde gevallen wordt van de beslissing van de nationale rechterlijke instantie door de griffier van het Hof voorts kennis gegeven aan de staten - niet zijnde lidstaten - die partij zijn bij de Overeenkomst betreffende de Europese Economische Ruimte alsmede aan de in die overeenkomst bedoelde Toezichthoudende Autoriteit van de EVA, die binnen twee maanden na de kennisgeving bij het Hof memoriën of schriftelijke opmerkingen kunnen indienen wanneer de beslissing een van de toepassingsgebieden van de overeenkomst betreft.
 Art.    24 . Het Hof kan partijen verzoeken alle stukken over te leggen en alle inlichtingen te verstrekken, welke het wenselijk acht. In geval van weigering neemt het Hof hiervan akte.
Het Hof kan eveneens aan de lidstaten en aan de instellingen die geen partij in het proces zijn, verzoeken alle inlichtingen te verstrekken welke het voor het proces nodig acht.
 Art.    25 . Het Hof is bevoegd te allen tijde een deskundigenonderzoek op te dragen aan personen, lichamen, bureaus, commissies of organen te zijner keuze.
 Art.    26 . Getuigen kunnen worden gehoord overeenkomstig de bepalingen die worden vastgesteld in het reglement voor de procesvoering.
 Art.    27 . Ten aanzien van gebrekkige getuigen geniet het Hof dezelfde bevoegdheden als op dit gebied in de regel zijn toegekend aan gerechtshoven en rechtbanken, en kan het geldboeten opleggen, een en ander overeenkomstig de bepalingen die worden vastgesteld in het reglement voor de procesvoering.
 Art.    28 . Getuigen en deskundigen kunnen onder ede worden gehoord volgens de in het reglement voor de procesvoering vastgestelde formule of op de wijze, welke in de nationale wetgeving van de getuige of de deskundige is voorgeschreven.
 Art.    29 . Het Hof kan bevelen, dat een getuige of deskundige door de rechterlijke instantie van zijn woonplaats wordt gehoord.
Dit bevel wordt ter uitvoering gericht tot de bevoegde rechterlijke instantie overeenkomstig de bepalingen van het reglement voor de procesvoering. De stukken ter uitvoering van de rogatoire commissie worden op dezelfde wijze aan het Hof teruggezonden.
Het Hof draagt de kosten, doch kan deze eventueel ten laste van partijen brengen.
 Art.    30 . Elke lidstaat beschouwt iedere schending van de eed der getuigen en deskundigen als het overeenkomstige strafbare feit bedreven voor een nationale rechtbank die in burgerlijke zaken uitspraak doet. Op aangifte van het Hof vervolgt hij de daders van dit strafbare feit voor de bevoegde nationale rechterlijke instantie.
 Art.    31 . De zittingen zijn openbaar, tenzij het Hof ambtshalve of op verzoek van partijen om gewichtige redenen anders beslist.
 Art.    32 . Tijdens de mondelinge behandeling kan het Hof de deskundigen, de getuigen alsook de partijen zelf, horen. Deze laatsten kunnen evenwel slechts pleiten bij monde van hun vertegenwoordiger.
 Art.    33 . Van iedere zitting wordt een proces-verbaal opgemaakt, dat door de president en de griffier wordt ondertekend.
 Art.    34 . De rol der terechtzitting wordt door de president vastgesteld.
 Art.    35 . De beraadslagingen van het Hof zijn en blijven geheim.
 Art.    36 . De arresten zijn met redenen omkleed. Zij vermelden de namen van de rechters die hebben beslist.
 Art.    37 . De arresten worden ondertekend door de president en de griffier. Zij worden in openbare zitting uitgesproken.
 Art.    38 . Het Hof geeft een beslissing ten aanzien van de proceskosten.
 Art.    39 . De president van het Hof kan in een summiere procedure, voorzover nodig afwijkend van sommige regels van dit statuut, welke wordt vastgesteld bij het reglement voor de procesvoering, uitspraak doen op conclusies, strekkende ofwel tot verkrijging van de in artikel 242 van het EG-Verdrag en artikel 157 van het EGA-Verdrag bedoelde opschorting, ofwel tot toepassing van voorlopige maatregelen krachtens artikel 243 van het EG-Verdrag of artikel 158 van het EGA-Verdrag, ofwel tot schorsing van de gedwongen tenuitvoerlegging overeenkomstig artikel 256, vierde alinea, van het EG-Verdrag of artikel 164, derde alinea, van het EGA-Verdrag.
Bij verhindering van de president wordt deze door een andere rechter vervangen overeenkomstig de bepalingen van het reglement voor de procesvoering.
De door de president of zijn plaatsvervanger gegeven beschikking heeft slechts een voorlopig karakter en prejudicieert niet op de beslissing van het Hof ten principale.
 Art.    40 . De lid-Staten en de instellingen van de Gemeenschappen kunnen zich voegen in een voor het Hof aanhangig rechtsgeding.
Hetzelfde recht heeft elke andere persoon die aannemelijk maakt belang te hebben bij de beslissing van een voor het Hof aanhangig rechtsgeding, met uitzondering van de rechtsgedingen tussen lid-Staten, tussen instellingen van de Gemeenschappen, of tussen lidstaten enerzijds en instellingen van de Gemeenschappen anderzijds.
Onverminderd het bepaalde in de tweede alinea kunnen de staten - niet zijnde lid-Staten - die partij zijn bij de Overeenkomst betreffende de Europese Economische Ruimte, alsmede de in die overeenkomst bedoelde Toezichthoudende Autoriteit van de EVA, zich voegen in een voor het Hof aanhangig rechtsgeding, wanneer dit een der toepassingsgebieden van die overeenkomst betreft. De conclusies van het verzoek tot voeging kunnen slechts strekken tot ondersteuning van de conclusies van een der partijen.
 Art.    41 . Wanneer de verwerende partij, ofschoon regelmatig in het geding geroepen, nalaat schriftelijk conclusies in te dienen, wordt het arrest tegen haar bij verstek gewezen. Het arrest is vatbaar voor verzet binnen een maand na zijn betekening. Tenzij het Hof anders bepaalt, schorst het verzet de tenuitvoerlegging van het bij verstek gewezen arrest niet.
 Art.    42 . De lid-Staten, de instellingen van de Gemeenschappen en alle andere natuurlijke of rechtspersonen kunnen, in de gevallen en overeenkomstig de bepalingen vast te stellen in het reglement voor de procesvoering, derdenverzet instellen tegen de arresten gewezen in rechtsgedingen waarin zij niet geroepen zijn geweest, indien hun rechten door deze arresten worden geschaad.
 Art.    43 . In geval van moeilijkheden aangaande de betekenis en de strekking van een arrest, heeft het Hof tot taak dit uit te leggen, op verzoek van een der partijen of van een instelling van de Gemeenschappen die haar belang terzake aannemelijk maakt.
 Art.    44 . Het Hof kan slechts om herziening van een arrest worden verzocht op grond van de ontdekking van een feit dat van beslissende invloed kan zijn en dat voor de uitspraak van het arrest onbekend was aan het Hof en aan de partij die de herziening verzoekt.
De herzieningsprocedure begint met een arrest, waarbij het Hof, uitdrukkelijk het bestaan van een nieuw feit vaststellende en oordelende dat het grond tot herziening oplevert, uit dien hoofde het verzoek ontvankelijk verklaart.
Om herziening kan niet meer worden verzocht na verloop van tien jaar te rekenen van de dagtekening van het arrest.
 Art.    45 . In het reglement voor de procesvoering worden termijnen wegens afstand vastgesteld.
Verval van instantie wegens het verstrijken van een procestermijn kan niet worden tegengeworpen, wanneer de betrokkene toeval of overmacht aantoont.
 Art.    46 . De vorderingen tegen de Gemeenschappen inzake niet-contractuele aansprakelijkheid verjaren vijf jaar na het feit dat tot deze vordering aanleiding heeft gegeven. De verjaring wordt gestuit, hetzij door een bij het Hof ingesteld beroep, hetzij door een eerder gedaan verzoek, dat de benadeelde kan richten tot de bevoegde instelling van de Gemeenschappen. In het laatste geval moet het beroep worden ingesteld binnen de termijn van twee maanden, bepaald in artikel 230 van het EG-Verdrag en artikel 146 van het EGA-Verdrag; artikel 232, tweede alinea, van het EG-Verdrag, respectievelijk artikel 148, tweede alinea, van het EGA-Verdrag zijn van overeenkomstige toepassing.
 TITEL IV.  - HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG VAN DE EUROPESE GEMEENSCHAPPEN.
 Art.    47 . De artikelen 2 tot en met 8, 14, 15, artikel 17, eerste, tweede, vierde en vijfde alinea, en artikel 18 zijn van toepassing op het Gerecht en op zijn leden. De eed, bedoeld in artikel 2, wordt afgelegd voor het Hof, en de beslissingen, bedoeld in de artikelen 3, 4 en 6, worden genomen door het Hof, het Gerecht gehoord.
Artikel 3, vierde alinea, en de artikelen 10, 11 en 14 zijn van overeenkomstige toepassing op de griffier van het Gerecht.
 Art.    48 .[ 1  [ 2  Het Gerecht bestaat uit achtentwintig rechters.] 2  ] 1
----------
( 1 )<V  2005-04-25/33 , art. 11, 003; Inwerkingtreding : 01-01-2007>
( 2 )<V  2011-12-09/21 , art. 9, 004; Inwerkingtreding : 01-07-2013>
 Art.    49 . De leden van het Gerecht kunnen worden aangewezen om de functie van advocaat-generaal te bekleden.
De advocaat-generaal heeft tot taak in het openbaar in volkomen onpartijdigheid en onafhankelijkheid met redenen omklede conclusies te nemen aangaande zaken welke aan het Gerecht zijn voorgelegd, teneinde dit ter zijde te staan bij de vervulling van zijn taak.
De criteria voor de selectie van de zaken en de wijze waarop de advocaten-generaal worden aangewezen, worden bepaald in het reglement voor de procesvoering van het Gerecht.
Een lid van het Gerecht dat is aangewezen om in een zaak de functie van advocaat-generaal te bekleden, mag niet deelnemen aan de berechting van die zaak.
 Art.    50 . Het Gerecht houdt zitting in kamers bestaande uit drie of vijf rechters. De rechters kiezen uit hun midden de kamerpresident. De presidenten van de kamers van vijf rechters worden voor drie jaar gekozen. Zij zijn eenmaal herbenoembaar.
Het reglement voor de procesvoering regelt de samenstelling van de kamers en bepaalt van welke zaken zij kennis nemen. In sommige, door het reglement voor de procesvoering bepaalde gevallen, kan het Gerecht voltallig of in enkelvoudige kamer zitting houden.
Het reglement voor de procesvoering kan ook bepalen dat, in de gevallen en onder de voorwaarden die daarin worden vastgesteld, het Gerecht in grote kamer zitting houdt.
 Art.    51 . In afwijking van het bepaalde in artikel 225, lid 1, van het EG-Verdrag en artikel 140 A, lid 1, van het EGA-Verdrag is het Hof bevoegd kennis te nemen van door de lidstaten, de instellingen van de Gemeenschappen en de Europese Centrale Bank ingestelde beroepen.
 Art.    52 . De president van het Hof en de president van het Gerecht bepalen in onderlinge overeenstemming de wijze waarop ambtenaren en andere personeelsleden bij het Hof in het belang van de dienst hun diensten aan het Gerecht verlenen. Bepaalde ambtenaren of andere personeelsleden ressorteren onder de griffier van het Gerecht, onder het gezag van de president van het Gerecht.
 Art.    53 . De procedure voor het Gerecht wordt geregeld in titel III.
De procedure voor het Gerecht wordt, voorzover nodig, gepreciseerd en aangevuld door het reglement voor de procesvoering van het Gerecht. Het reglement voor de procesvoering kan afwijken van artikel 40, vierde alinea, en van artikel 41, wanneer dat wegens de bijzonderheden van de geschillen op het gebied van de intellectuele eigendom noodzakelijk is.
In afwijking van artikel 20, vierde alinea, kan de advocaat-generaal zijn met redenen omklede conclusie schriftelijk nemen.
 Art.    54 . Wanneer een tot het Gerecht gericht verzoekschrift of ander processtuk bij vergissing wordt neergelegd bij de griffier van het Hof, wordt het door deze onverwijld doorgezonden naar de griffier van het Gerecht. Evenzo, wanneer een tot het Hof gericht verzoekschrift of ander processtuk bij vergissing wordt neergelegd bij de griffier van het Gerecht, wordt het door deze onverwijld doorgezonden naar de griffier van het Hof.
Wanneer het Gerecht vaststelt dat het niet bevoegd is kennis te nemen van een beroep ten aanzien waarvan het Hof bevoegd is, verwijst het de zaak naar het Hof. Evenzo, wanneer het Hof vaststelt dat een beroep tot de bevoegdheid van het Gerecht behoort, verwijst het de zaak naar het Gerecht, dat zich dan niet onbevoegd kan verklaren.
Wanneer bij het Hof en het Gerecht zaken aanhangig worden gemaakt die hetzelfde voorwerp hebben of die dezelfde vraag van uitlegging dan wel de geldigheid van dezelfde handeling betreffen, kan het Gerecht, de partijen gehoord, de behandeling schorsen totdat het Hof het arrest heeft gewezen. Wanneer het verzoeken tot nietigverklaring van dezelfde handeling betreft, kan het Gerecht zich ook onbevoegd verklaren opdat het Hof een beslissing geeft over die verzoeken. In de in deze alinea bedoelde gevallen kan ook het Hof besluiten zijn behandeling te schorsen; de procedure voor het Gerecht vindt dan doorgang.
 Art.    55 . Van eindbeslissingen van het Gerecht, beslissingen die het geding ten gronde slechts gedeeltelijk beslechten of die een einde maken aan een procesincident terzake van onbevoegdheid of niet-ontvankelijkheid, geeft de griffier van het Gerecht kennis aan alle partijen, alsook aan alle lidstaten en aan de instellingen van de Gemeenschappen, zelfs indien deze niet in de zaak voor het Gerecht zijn tussengekomen.
 Art.    56 . Uiterlijk binnen twee maanden te rekenen vanaf de betekening van de bestreden beslissing kan bij het Hof een verzoek om hogere voorziening worden ingediend tegen eindbeslissingen van het Gerecht, alsmede tegen beslissingen die het geding ten gronde slechts gedeeltelijk beslechten of die een einde maken aan een procesincident terzake van onbevoegdheid of niet-ontvankelijkheid.
Hogere voorziening staat open voor iedere partij die geheel of gedeeltelijk in het ongelijk is gesteld. Voor andere tussenkomende partijen dan lid-Staten en instellingen van de Gemeenschappen staat hogere voorziening evenwel slechts open, wanneer de beslissing van het Gerecht hun situatie rechtstreeks aantast.
Met uitzondering van zaken betreffende geschillen tussen de Gemeenschappen en hun personeelsleden, staat hogere voorziening eveneens open voor de lidstaten en de instellingen van de Gemeenschappen die niet in het geding voor het Gerecht zijn tussengekomen. In dit geval verschilt de positie van die lid-Staten en instellingen niet van de positie van lidstaten of instellingen die in eerste aanleg zouden zijn tussengekomen.
 Art.    57 . Hogere voorziening bij het Hof staat open tegen beslissingen van het Gerecht waarbij een verzoek tot tussenkomst wordt afgewezen. Het verzoek om hogere voorziening moet door degene wiens verzoek is afgewezen worden ingediend binnen twee weken, te rekenen vanaf de betekening van de afwijzende beslissing.
Tegen elke beslissing die door het Gerecht krachtens artikel 242, artikel 243 of artikel 256, vierde alinea, van het EG-Verdrag dan wel krachtens artikel 157, artikel 158 of artikel 164, derde alinea, van het EGA-Verdrag wordt genomen, staat voor de partijen in het geding hogere voorziening open gedurende twee maanden vanaf de betekening ervan.
Van de in de eerste en tweede alinea van dit artikel bedoelde hogere voorziening wordt kennis genomen en er wordt over beslist volgens de in artikel 39 bedoelde procedure.
 Art.    58 . Het verzoek aan het Hof om hogere voorziening kan alleen rechtsvragen betreffen. Het moet gebaseerd zijn op middelen, ontleend aan onbevoegdheid van het Gerecht, onregelmatigheden in de procedure voor het Gerecht waardoor aan de belangen van de verzoekende partij afbreuk is gedaan, dan wel schending van het Gemeenschapsrecht door het Gerecht.
Het verzoek om hogere voorziening kan niet uitsluitend betrekking hebben op de veroordeling in of het bedrag van de proceskosten.
 Art.    59 . In geval van hogere voorziening tegen een beslissing van het Gerecht omvat de procedure voor het Hof een schriftelijk en een mondeling gedeelte. Onder de in het reglement voor de procesvoering bepaalde voorwaarden kan het Hof, de advocaat-generaal en de partijen gehoord, zonder mondelinge behandeling beslissen.
 Art.    60 . Onverminderd de artikelen 242 en 243 van het EG-Verdrag of de artikelen 157 en 158 van het EGA-Verdrag, heeft het verzoek om hogere voorziening geen opschortende werking.
In afwijking van artikel 244 van het EG-Verdrag en artikel 159 van het EGA-Verdrag treden beslissingen van het Gerecht waarbij een verordening nietig is verklaard eerst in werking na afloop van de termijn bedoeld in artikel 56, eerste alinea, van dit statuut, of, indien binnen deze termijn een verzoek om hogere voorziening is ingediend, nadat dit verzoek is verworpen, onverminderd het feit dat een partij het Hof krachtens de artikelen 242 en 243 van het EG-Verdrag of de artikelen 157 en 158 van het EGA-Verdrag kan verzoeken om opschorting van de werking van de nietig verklaarde verordening of om enige andere voorlopige maatregel.
 Art.    61 . In geval van gegrondheid van het verzoek om hogere voorziening vernietigt het Hof de beslissing van het Gerecht. Het kan dan zelf de zaak afdoen wanneer deze in staat van wijzen is, dan wel haar voor afdoening verwijzen naar het Gerecht.
Indien de zaak wordt verwezen, is het Gerecht gebonden aan de beslissing van het Hof over de rechtsvragen.
In geval van gegrondheid van een verzoek om hogere voorziening van een lidstaat of een instelling van de Gemeenschappen die in de zaak voor het Gerecht niet is tussengekomen, kan het Hof, indien het zulks noodzakelijk acht, verklaren welke gevolgen van de vernietigde beslissing van het Gerecht als definitief worden beschouwd ten aanzien van de andere partijen in het geschil.
 Art.    62 . In de in artikel 225, leden 2 en 3, van het EG-Verdrag en artikel 140 A, leden 2 en 3, van het EGA-Verdrag bedoelde gevallen kan de eerste advocaat-generaal het Hof voorstellen, de beslissing van het Gerecht te heroverwegen, wanneer hij van oordeel is dat er een ernstig risico bestaat dat de eenheid of de samenhang van het Gemeenschapsrecht wordt aangetast.
Het voorstel moet binnen een maand na de uitspraak van het Gerecht gedaan worden. Het Hof beslist binnen een maand na het door de eerste advocaat-generaal gedane voorstel of heroverweging van de uitspraak noodzakelijk is.
 TITEL V.  - SLOTBEPALINGEN.
 Art.    63 . Het reglement voor de procesvoering van het Hof en van het Gerecht bevat alle bepalingen welke nodig zijn voor de toepassing en, voor zoveel nodig, de aanvulling van dit statuut.
 Art.  64. Zolang er geen bepalingen inzake de regeling van het taalgebruik van toepassing op het Hof en het Gerecht zijn vastgesteld, blijven de bepalingen van het reglement voor de procesvoering van het Hof en die van het reglement voor de procesvoering van het Gerecht inzake de regeling van het taalgebruik van toepassing. Wijziging of intrekking van die bepalingen geschiedt volgens de procedure welke voor wijziging van dit statuut is vastgesteld.


text: Artikel  1. Enig artikel. Met ingang van 1 mei 2004 stelt de Raad de in artikel 66 van het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap bedoelde maatregelen op voorstel van de Commissie en na raadpleging van het Europees Parlement met gekwalificeerde meerderheid van stemmen vast.


text:
Artikel    1 . 1. Alle activa en passiva van de EGKS per 23 juli 2002 worden op 24 juli 2002 overgedragen aan de Europese Gemeenschap.
2. De nettowaarde van die activa en passiva in de balans van de EGKS per 23 juli 2002 wordt, onder voorbehoud van eventuele toe- of afname als gevolg van de liquidatieverrichtingen, beschouwd als vermogen dat, onder de benaming "EGKS in vereffening", bestemd is voor onderzoek in sectoren die in verband staan met de kolen- en staalindustrie. Na afwikkeling van de liquidatie krijgt het vermogen de benaming "vermogen van het Fonds voor onderzoek inzake kolen en staal".
3. De opbrengst van dat vermogen, die "Fonds voor onderzoek inzake kolen en staal" wordt genoemd,
wordt overeenkomstig de bepalingen van dit protocol en de op grond daarvan aangenomen besluiten uitsluitend gebruikt voor onderzoek dat buiten het kaderprogramma voor onderzoek wordt verricht in sectoren die in verband staan met de kolen- en staalindustrie.
 Art.    2 . De Raad stelt op voorstel van de Commissie en na raadpleging van het Europees Parlement met eenparigheid van stemmen de bepalingen, met inbegrip van de grondbeginselen en de passende besluitvormingsprocedures, vast die nodig zijn om dit protocol uit te voeren, in het bijzonder met het oog op de aanneming van de financiële meerjarenrichtsnoeren voor het beheer van het vermogen van het Fonds voor onderzoek inzake kolen en staal, alsmede de technische richtsnoeren voor het onderzoeksprogramma van het Fonds voor onderzoek inzake kolen en staal.
 Art.    3 . De bepalingen van het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap zijn van toepassing, tenzij in dit Protocol en de op grond daarvan aangenomen besluiten anders is bepaald.
 Art.  4. Dit protocol is van toepassing met ingang van 24 juli 2002. NLC 80/68 Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen 10.3.2001.


text:
Artikel    1 . De bevoegde diensten voor deze overeenkomst zijn, voor ieder wat hem betreft :
- voor de Franse Partij :
- de police nationale;
- de gendarmerie nationale;
- de douane;
bevoegd in de grensdepartementen Aisne, Ardennes, Meurthe et Moselle, Meuse et Nord, hierna grensgebied genoemd;
- voor de Belgische Partij :
- de lokale politie;
- de federale politie;
- de Administratie der douane en accijnzen
wat de provincies Oost-Vlaanderen, Henegouwen, Namen en Luxemburg betreft, hierna grensgebied genoemd.
 Art.    2 . De Partijen beginnen, met inachtneming van hun respectieve soevereiniteit en van de rol van de territoriaal bevoegde bestuurlijke en gerechtelijke overheden, een grensoverschrijdende samenwerking in het grensgebied, met de diensten die belast zijn met politie -en douaneopdrachten, om de strafbare feiten in het grensoverschrijdend gebied bedoeld in artikel 1, te voorkomen en gemakkelijker te bestrijden, in het kader van de bepalingen van politiële samenwerking zoals bedoeld in de Overeenkomst tot uitvoering van het Schengenakkoord en onverminderd de door de centrale overheden georganiseerde samenwerking op nationaal niveau. Op douanegebied, heeft de samenwerking betrekking op de strikte naleving van alle verboden en beperkingen van het grensoverschrijdend verkeer.
De samenwerking tussen de overeenkomstsluitende Partijen wordt uitgeoefend zonder afbreuk te doen aan de overeenkomsten van internationaal recht die de overeenkomstsluitende Partijen verbinden, van het gemeenschapsrecht en van het nationaal recht van de overeenkomstsluitende Partijen.
 TITEL I.  - Centra voor politie- en douanesamenwerking.
 Art.    3 . 1. De centra voor politie- en douanesamenwerking zijn gevestigd in de buurt van de gemeenschappelijke grens van de beide Partijen en moeten dienen om personeel op te vangen dat is samengesteld uit ambtenaren van de beide Partijen.
2. De bevoegde diensten van de beide Partijen bepalen in onderlinge overeenstemming de installaties die vereist zijn voor de werking van de centra voor politie- en douanesamenwerking.
3. De centra voor politie- en douanesamenwerking houden gegevens bij om te kunnen voldoen aan de informatiebehoeften van de bevoegde diensten, zoals die worden omschreven in artikel 1 van het andere land, zoals de gegevens van de territoriaal bevoegde politie- en douanediensten, krachtens artikel 1 van deze overeenkomst, en de ligging van het gebied dat zij controleren.
4. De verdeling van eventuele bouw-, onderhouds- en werkingskosten van elk centrum, zal het voorwerp uitmaken van een afspraak tussen de bevoegde Ministers van de beide Partijen.
5. De centra voor politie- en douanesamenwerking worden aangeduid met officiële opschriften.
6. De ambtenaren van de aangrenzende Staat zijn, in de lokalen die binnen de centra voor politie- en douanesamenwerking uitsluitend door hen worden gebruikt, gemachtigd om de orde en de tucht te waarborgen. Zij kunnen, indien nodig, hiervoor de bijstand vragen van de ambtenaren van de Staat waar zij verblijven.
7. De Partijen eigenen zich ten behoeve van de dienst alle faciliteiten toe in het kader van hun wetten en voorschriften betreffende het gebruik van de telecommunicatiemiddelen.
8. De dienstbrieven en -pakketten komende van of bestemd voor de centra voor politie- en douanesamenwerking, kunnen worden vervoerd door bemiddeling van de ambtenaren die hiervoor werden aangesteld, zonder de tussenkomst van de postdienst.
 Art.    4 . Een eerste centrum voor politie- en douanesamenwerking wordt gevestigd in Doornik, op Belgisch grondgebied. Het werkt als een dienst voor de gegevensuitwisseling en coördinatie tussen de autoriteiten die bevoegd zijn in het grensgebied, bedoeld in artikel 1, met inbegrip van hun diensten en ondergeschikte operationele strijdkrachten. Het is niet aangewezen om op autonome wijze interventies van operationele aard uit te voeren.
In het kader van deze overeenkomst, kunnen de Partijen, door middel van een uitwisseling van nota's het aantal en de vestigingsplaats wijzigen van de centra voor politie- en douanesamenwerking.
De geografische bevoegdheid van elk centrum wordt op dezelfde wijze bepaald.
 Art.    5 . De centra voor politie- en douanesamenwerking staan ter beschikking van de bevoegde diensten in het grensgebied, zoals die worden omschreven in artikel 1, om de goede werking van de grensoverschrijdende samenwerking te bevorderen inzake politie- en douanezaken, en meer bepaald ter bestrijding van de illegale immigratie, de grensoverschrijdende criminaliteit en de sluikhandel, en ter voorkoming van de bedreigingen van de openbare orde.
 Art.    6 . Wat de materie bedoeld in artikel 5 betreft, houden de bevoegde diensten zich bezig met het verzamelen, analyseren en uitwisselen, binnen de centra voor politie- en douanesamenwerking, van inlichtingen betreffende de samenwerking in politie- en douanezaken.
Die inlichtingen worden behandeld met inachtneming van de desbetreffende internationale, communautaire en nationale bepalingen inzake de bescherming van gegevens, alsook met die van de uitvoeringsovereenkomst, waarvan uitdrukkelijk sprake in de artikelen 126 tot en met 130 van de Overeenkomst ter uitvoering van het Schengenakkoord.
 Art.    7 . Binnen de centra voor politie- en douanesamenwerking, dragen de bevoegde diensten, wat de materie bedoeld in artikel 5 betreft, bij tot :
- de voorbereiding en de uitvoering van de overname van onrechtmatig verblijvende buitenlanders in de omstandigheden omschreven in de overeenkomst tussen Frankrijk en de Benelux over de terugname van onrechtmatig verblijvende personen en overeenkomstig de bepalingen van de artikelen 23, 33 en 34 van de overeenkomst tot uitvoering van het Schengenakkoord;
- de hulp bij de voorbereiding en de ondersteuning van de observaties en achtervolgingen, bedoeld in de artikelen 40 en 41 van de Overeenkomst ter uitvoering van het Schengenakkoord, uitgevoerd overeenkomstig de bepalingen van de voornoemde Overeenkomst en haar uitvoeringsteksten;
- de coördinatie van gezamenlijke bewakingsmaatregelen in het grensgebied.
 Art.    8 . De autoriteiten bedoeld in artikel 1, verstrekken elkaar, via het centrum voor politie- en douanesamenwerking en/of via een operationeel contactpunt, de verzoeken tot identificatie van de nummerplaten door, in voorkomend geval, hun verzoek te motiveren.
 Art.    9 . 1. De ambtenaren die in dienst zijn bij de centra voor politie -en douanesamenwerking, en die uitsluitend behoren tot de diensten van de twee ondertekenende Staten, zoals omschreven in artikel 1, werken in ploegverband en wisselen de informatie, die zij verzamelen uit. Zij mogen antwoorden op de vragen naar informatie uitgaande van de bevoegde diensten van beide Partijen.
2. Elke Partij houdt de lijst bij met de ambtenaren die in de centra voor politie- en douanesamenwerking zijn aangesteld, en verstrekt die aan de andere Partij.
3. De ambtenaren die in de centra voor politie- en douanesamenwerking zijn aangesteld, vallen onder hun oorspronkelijke hiërarchie.
4. De bevoegde diensten van elke Partij wijzen iemand van hun ambtenaren aan die verantwoordelijk is voor de organisatie van het werk dat samen met de collega's wordt uitgevoerd.
5. Elke Partij kent aan de ambtenaren van de aangrenzende Staat, die zijn aangesteld in de centra voor politie- en douanesamenwerking, dezelfde bescherming en bijstand toe dan aan haar eigen ambtenaren.
6. De strafbepalingen die in elke Staat gelden voor de bescherming van de ambtenaren bij de uitoefening van hun functies, zijn eveneens van toepassing op de inbreuken die worden gepleegd tegen de ambtenaren van de andere Staat, die zijn aangesteld in de centra voor politie- en douanesamenwerking.
7. De ambtenaren die zijn aangesteld in de centra voor politie -en douanesamenwerking, zijn onderworpen aan de stelsels van burgerrechterlijke en strafrechtelijke aansprakelijkheid van de Partij op wiens grondgebied zij zich bevinden, overeenkomstig artikel 43 van het Schengenakkoord.
8. De ambtenaren van elke Partij die zijn aangesteld in de op het grondgebied van de andere Partij gevestigde centra voor politie -en douanesamenwerking, kunnen er zich naartoe begeven en hun dienst uitoefenen met het dragen van het nationale uniform of een duidelijk overeenkomstig duidelijk kenteken, alsook hun reglementaire wapens, maar dit enkel en alleen om, in voorkomend geval, de wettige verdediging te verzekeren van zichzelf of van anderen, overeenkomstig de wetten en voorschriften van de Staat waar zij verblijven. Indien nodig, zullen de praktische uitvoeringsregels van dit lid, het voorwerp kunnen uitmaken van een briefwisseling tussen de bevoegde Ministers.
 TITEL II.  - Rechtstreekse samenwerking.
 Art.    10 . De overheden vermeld in artikel 1, de ondergeschikte diensten en de overeenkomstige operationele eenheden van een overeenkomstsluitende partij, kunnen een rechtstreekse samenwerking aangaan met hun collega's van de andere overeenkomstsluitende partij, wanneer de omstandigheden zulks rechtvaardigen en met inachtneming van de hiërarchische regels die voor elk van de in het artikel 1 vastgelegde diensten werden bepaald. Naast regelmatige contacten, kan deze samenwerking bestaan uit het onderling detacheren van ambtenaren voor een beperkte duur. Zij hebben de taak de verbinding te verzekeren met de naburige Staat, zonder soevereine rechten uit te oefenen.
 Art.    11 . De rechtstreekse samenwerking moet niet worden uitgeoefend ten nadele van de samenwerking bedoeld in Titel I van deze overeenkomst, maar moet aanvullend zijn. Elke inlichting, die in het kader van deze samenwerking werd verkregen, zal aan het centrum voor politie- en douanesamenwerking moeten worden meegedeeld, voor uitwisseling, analyse, en, in voorkomend geval, overdracht naar de operationele contactpunten.
 Art.    12 . 1. De ambtenaren die tijdelijk worden gedetacheerd overeenkomstig artikel 10 van deze overeenkomst, zijn contactambtenaren in de zin van de artikelen 47 en 125 van de uitvoeringsovereenkomst. Zij zijn onderworpen aan dezelfde stelsels van aansprakelijkheid dan die bedoeld in artikel 9 § 7 van deze overeenkomst. De detacheringovereenkomst bedoeld in artikel 47, paragraaf 1, en de afspraak over de detachering bedoeld in artikel 125, paragraaf 1, van de overeenkomst ter uitvoering van het Schengenakkoord, vermelden voor elk van die ambtenaren de details van de uit te voeren taken en de duur van de overeenkomst.
2. De ambtenaren die gedetacheerd werden overeenkomstig paragraaf 1 van dit artikel, vallen onder hun oorspronkelijke hiërarchie, maar leven het inwendig reglement van hun detacheringeenheid na.
3. Elke Partij kent aan de ambtenaren van de aangrenzende Staat, die gedetacheerd werden in hun eenheden, dezelfde bescherming en bijstand toe dan aan haar eigen ambtenaren.
4. De strafbepalingen die in elke Staat gelden voor de bescherming van de ambtenaren bij de uitoefening van hun functies, zijn eveneens van toepassing op de inbreuken die worden gepleegd tegen de ambtenaren van de andere Staat, die in hun eenheden werden gedetacheerd.
5. De ambtenaren die werden gedetacheerd overeenkomstig paragraaf 1 van dit artikel, zijn onderworpen aan de stelsels van burgerrechterlijke en strafrechtelijke aansprakelijkheid van de Partij op wier grondgebied zij zich bevinden.
 Art.    13 . 1. De ambtenaren bedoeld in artikel 12 van deze Overeenkomst werken samen met de overeenkomstige afdelingen van de eenheid waarbij zij werden aangesteld. Met inachtneming van de bepalingen bedoeld in artikel 6, tweede lid, hebben zij in dat opzicht toegang tot alle informatie betreffende het grensgebied, die nuttig is voor de uitvoering van hun opdracht. De keuze van die informatie wordt in onderlinge overeenstemming bepaald met de verantwoordelijken van de overeenkomstige eenheden.
2. Die ambtenaren kunnen opgedragen worden deel te nemen aan gemengde groepen en aan het toezicht op openbare bijeenkomsten die de diensten van de andere partij zouden kunnen interesseren. Zij zijn niet bevoegd voor de autonome uitvoering van politiemaatregelen. De rechten en verplichtingen van die ambtenaren, alsook de uitvoeringsvoorwaarden van de voorziene opdrachten, meer bepaald wat het dragen van het uniform en van wapens betreft, zijn onderworpen aan de wetten en voorschriften van het land waarin die opdrachten worden uitgevoerd.
 Art.    14 . De verantwoordelijken van de overeenkomstige eenheden komen regelmatig samen en dit op grond van de eigen operationele behoeften op het gebied van verantwoordelijkheid van de betrokken eenheden.
Naar aanleiding daarvan :
- gaan zij over tot het overzicht van de samenwerking van de eenheden die onder hun bevoegdheid vallen;
- houden zij zich bezig met het opstellen en bijwerken van gemeenschappelijke interventieplannen voor de situaties die een coördinatie vereisen van hun eenheden aan weerskanten van de grenzen;
- stellen zij gemeenschappelijke onderzoeksplannen op van hun respectievelijke eenheden;
- organiseren zij patrouilles binnen dewelke een eenheid van één van beide Partijen hulp kan krijgen van één of meerdere ambtenaren van een eenheid van de andere Partij;
- plannen zij gemeenschappelijke grensoefeningen;
- komen zij overeen met betrekking tot de voorspelbare samenwerkingsbehoeften in functie van de voorziene evenementen of van de evolutie van de verschillende vormen van criminaliteit;
- wisselen zij hun statistische gegevens uit over de verschillende vormen van criminaliteit.
Van elke vergadering wordt er een verslag opgesteld.
 TITEL III.  - Algemene bepalingen.
 Art.    15 . Een gemeenschappelijke werkgroep samengesteld uit vertegenwoordigers van de Overeenkomstsluitende Partijen, controleert periodiek de werking van deze overeenkomst en identificeert de eventueel noodzakelijke aanvullingen of actualiseringen op.
Een groep samengesteld uit de verantwoordelijken van de in artikel 1 bedoelde diensten, of uit hun vertegenwoordigers, komt met regelmatige tussenpozen samen, of vanaf het moment dat de noodzaak merkbaar wordt, en controleert de kwaliteit van de samenwerking, bespreekt nieuwe strategieën, stemt de interventie-, onderzoeks- en patrouilleplannen op elkaar af, wisselt statistieken uit en coördineert de werkprogramma's.
 Art.    16 . De bevoegde diensten van elke Partij, bedoeld in artikel 1 :
- wisselen de organogrammen en telefoongidsen uit van de operationele eenheden van hun grensgebied;
- stellen een vereenvoudigde code op om de plaatsen aan te wijzen waar inbreuken worden gepleegd;
- wisselen hun relevante professionele publicaties uit en organiseren een regelmatige wederzijdse samenwerking voor de opstelling van deze publicaties.
Zij verspreiden de uitgewisselde informatie bij de centra voor politie en douanesamenwerking en bij de overeenkomstige eenheden.
 Art.    17 . De bevoegde diensten van elke Partij, bedoeld in artikel 1, moedigen een aangepaste taalopleiding aan voor diegenen van hun ambtenaren, die geacht worden te werken in de centra voor politie- en douanesamenwerking en de overeenkomstige eenheden. De Partijen verzekeren het bijwerken van de taalkennis van de ambtenaren van wie de aanwerving in het grensgebied is bevestigd.
 Art.    18 . De bevoegde diensten van elke Partij, bedoeld in artikel 1, gaan over tot het uitwisselen van stagiairs teneinde hun ambtenaren vertrouwd te maken met de structuren en praktijken van de bevoegde diensten van de andere Partij.
 Art.    19 . De bevoegde diensten van elke Partij, bedoeld in artikel 1, organiseren wederzijdse bezoeken tussen hun overeenkomstige eenheden van het grensgebied.
Zij nodigen de ambtenaren die door de andere Partij werden aangewezen uit om deel te nemen aan hun professionele seminaries en aan andere soorten van voortgezette opleiding.
Wat de aansprakelijkheid betreft in geval van schade veroorzaakt door de ambtenaren in het kader van de uitoefening van hun opdracht, zijn van toepassing de desbetreffende bepalingen van artikel 9, paragraaf 7 van deze Overeenkomst.
 Art.    20 . De bepalingen van deze Overeenkomst worden opgevat in het kader en binnen de grenzen van de budgettaire middelen van elk van die Partijen.
 Art.    21 . Elke Partij kan de samenwerking volledig of gedeeltelijk weigeren of onderwerpen aan bepaalde voorwaarden indien zij van mening is dat het verzoek tot bijstand of de bijstand zelf de soevereiniteit, de openbare orde en veiligheid, de organisatie -of werkingsregels van de gerechtelijke overheden of van andere wezenlijke belangen van de Staat in het gedrang kan brengen of het nationaal recht kan aantasten.
 Art.    22 . De Partijen geven elkaar kennis van de afhandeling van de grondwettelijke procedures vereist voor de inwerkingtreding van deze overeenkomst, die in werking treedt de eerste dag van de maand die volgt op de datum van ontvangst van de tweede kennisgeving.
Deze overeenkomst wordt gesloten voor onbeperkte duur. Elke Verdragsluitende Partij kan te allen tijde de overeenkomst opzeggen met een opzegtermijn van zes maanden. Deze opzegging ontslaat de Partijen niet van de verplichtingen verbonden aan de projecten die in het kader van deze overeenkomst werden aangegaan.
Gedaan te Doornik, op 5 maart 2001, in twee oorspronkelijke exemplaren, elk in de Franse en Nederlandse taal, de twee teksten zijnde gelijkelijk authentiek.
 BIJLAGE.
 Art.    N1 . Uitwisseling van brieven ter aanvulling van de Overeenkomst, gedaan te Parijs en Brussel op 10 juni 2002.
Mijnheer de Minister,
Volgend op de gesprekken die plaatsvonden tussen de vertegenwoordigers van onze twee regeringen over de Frans-Belgische samenwerking op het gebied van politie en douane, heb ik de eer, op voordracht van mijn regering, u voor te stellen dat, op basis van artikel 14 van het akkoord tussen de regering van de Republiek Frankrijk en de regering van het Koninkrijk België betreffende de grensoverschrijdende samenwerking inzake politie en douane ondertekend in Doornik op 5 maart 2001, de agenten van de bevoegde diensten conform artikel 1 van het bovengenoemde akkoord kunnen deelnemen aan gezamenlijke patrouilles in de grensstreek zoals gedefinieerd wordt in artikel 1 van dat akkoord.
In dat kader zullen de agenten van de Staat waar de gezamenlijke patrouille zal plaatsvinden, kunnen overgaan tot controles en ondervragingen. De agenten van de andere Staat nemen slechts deel aan de gezamenlijke patrouille als observator. Die laatsten zullen aan de gezamenlijke patrouilles deelnemen gekleed in hun reglementair nationaal uniform. Zij zullen hun individueel dienstwapen dragen waarvan zij slechts in geval van wettige zelfverdediging gebruik van mogen maken.
Ik zou u dankbaar zijn, als u mij zou laten weten of de voorgaande bepalingen de goedkeuring van uw regering wegdragen. In dat geval zullen deze brief alsook uw antwoord een akkoord vormen tussen onze twee regeringen dat van kracht zal gaan op de datum van het van kracht worden van het akkoord tussen de regering van de Republiek Frankrijk en de regering van het Belgisch Koninkrijk betreffende de grensoverschrijdende samenwerking inzake politie en douane, ondertekend op 5 maart 2001 in Doornik.
N. SARKOZY
Mijnheer de Minister,
Het is mij een waar genoegen uw brief betreffende de gemeenschappelijke patrouilles in het grensgebied in ontvangst te hebben genomen.
Ik heb de eer om u te melden, in naam van de regering van het Koninkrijk België, dat de in uw brief opgenomen bepalingen onze goedkeuring wegdragen.
Wat de aansprakelijkheid van de ambtenaren die zullen deelnemen aan de gemeenschappelijke patrouilles betreft, zullen zij onderworpen worden aan de stelsels van aansprakelijkheid van de Partij op wiens grondgebied zij zich bevinden, overeenkomstig de artikelen 42 en 43 van het Schengenakkoord.
De uitwisseling van brieven tot dewelke wij overgaan, veronderstelt een gemeenschappelijke interpretatie van artikel 14 van de Overeenkomst tussen de regering van het Koninkrijk België en de regering van de Franse Republiek betreffende de grensoverschrijdende samenwerking in politie- en douanezaken. Uw brief en deze huidige brief zullen een akkoord vormen tussen onze beide regeringen dat van kracht zal worden op de datum van inwerkingtreding van de Overeenkomst ondertekend te Doornik op 5 maart 2001.
A. DUQUESNE
Mijnheer de Minister,
In het kader van het akkoord tussen de Regering van het Koninkrijk België en de Republiek Frankrijk betreffende de grensoverschrijdende samenwerking inzake politie en douane, ondertekend op 5 maart 2001 in Doornik, sta ik erop om u mee te delen dat in de Nederlandstalige versie een vertaalfout geslopen is in artikel 1 betreffende de termen " Flandre occidentale ". Die termen moeten gelezen worden als " West-Vlaanderen " in plaats van " Oost-Vlaanderen ".
Bijgevolg zijn mijn diensten van mening dat de Franse tekst van het akkoord de enige geldige is.
A. DUQUESNE
 Art.  N2. Dit Verdrag is in werking getreden op 1 december 2004.


text:
Artikel    1 . Definities
Voor de toepassing van dit verdrag :
1. wordt onder " schip " verstaan : alle zeeschepen en zeegaande vaartuigen van welk type ook;
2. wordt onder " persoon " verstaan : iedere natuurlijke persoon, alsmede ieder publiekrechtelijke of privaatrechtelijke rechtspersoon, hieronder begrepen een Staat of zijn staatsrechtelijke onderdelen;
3. wordt onder " scheepseigenaar " verstaan : de eigenaar, hieronder begrepen de geregistreerde eigenaar, rompbevrachter, beheerder en degene in wiens handen de exploitatie van het schip is gelegd;
4. wordt onder " geregistreerde eigenaar " verstaan : de persoon of personen die als eigenaar van het schip zijn geregistreerd of, indien er geen registratie heeft plaatsgevonden, de persoon of personen die het schip in eigendom hebben. Indien evenwel een schip eigendom is van een Staat en geëxploiteerd wordt door een maatschappij die in die Staat geregistreerd staat als de exploitant van het schip, betekent " geregistreerde eigenaar " een zodanige maatschappij;
5. wordt onder " bunkerolie " verstaan : alle uit koolwaterstoffen bestaande minerale oliën, hieronder begrepen smeerolie, die gebruikt worden of bedoeld zijn om gebruikt te worden voor de exploitatie of de aandrijving van het schip, alsmede alle residuen daarvan;
6. wordt onder " Aansprakelijkheidsverdrag " verstaan : het Internationaal Verdrag van 1992 inzake de burgerlijke aansprakelijkheid voor schade door verontreiniging door olie, zoals gewijzigd;
7. wordt onder " preventieve maatregelen " verstaan : alle na een voorval door een persoon genomen redelijke maatregelen ter voorkoming of beperking van schade door verontreiniging;
8. wordt onder " voorval " verstaan : elk feit of elke opeenvolging van feiten met dezelfde oorzaak, waardoor schade door verontreiniging wordt veroorzaakt, of waardoor een ernstige en onmiddellijke dreiging ontstaat dat zulk een schade zal worden veroorzaakt;
9. wordt onder " schade door verontreiniging " verstaan :
a) verlies of schade buiten het schip veroorzaakt door bezoedeling ten gevolge van het ontsnappen of doen wegvloeien van bunkerolie uit het schip, waar zulk ontsnappen of doen wegvloeien ook mag plaatsvinden, met dien verstande dat de vergoeding voor andere schade aan het milieu dan winstderving ten gevolge van deze schade wordt beperkt tot de kosten van redelijke maatregelen tot herstel die daadwerkelijk worden ondernomen of zullen worden ondernomen; en
b) de kosten van preventieve maatregelen alsmede verlies of schade veroorzaakt door die maatregelen;
10. wordt onder " Staat waar het schip is geregistreerd " verstaan ten aanzien van een geregistreerd schip, de Staat waarin het schip is geregistreerd, en ten aanzien van een niet geregistreerd schip, de Staat onder wiens vlag het schip gerechtigd is te varen;
11. wordt onder " brutotonnage " verstaan : de brutotonnage berekend overeenkomstig de voorschriften voor de meting vervat in bijlage 1 van het Internationaal Verdrag van 1969 betreffende de meting van schepen;
12. wordt onder " Organisatie " verstaan : de Internationale Maritieme Organisatie;
13. wordt onder " Secretaris-generaal " verstaan : de Secretaris-generaal van de Organisatie.
 Art.    2 . Toepassingsgebied
Dit verdrag is uitsluitend van toepassing op :
a) schade door verontreiniging veroorzaakt :
i) op het grondgebied, de territoriale zee daaronder begrepen, van een verdragsluitende Staat, en
ii) binnen de exclusieve economische zone van een verdragsluitende Staat, vastgesteld overeenkomstig het internationale recht, of, indien een verdragsluitende Staat een zodanige zone niet heeft vastgesteld, binnen een gebied buiten en grenzend aan de territoriale zee van die Staat, door die Staat vastgesteld overeenkomstig het internationale recht en die zich niet verder uitstrekt dan 200 zeemijl van de basislijnen waarvan de breedte van zijn territoriale zee wordt gemeten;
b) preventieve maatregelen, waar ook genomen, ter voorkoming of ter beperking van zodanige schade.
 Art.    3 . Aansprakelijkheid van de scheepseigenaar
1. De scheepseigenaar op het tijdstip van het voorval is, behoudens het bepaalde in het derde en het vierde lid, aansprakelijk voor schade door verontreiniging, veroorzaakt door bunkerolie aan boord of afkomstig van het schip, mits, zo het voorval bestaat uit een opeenvolging van feiten met dezelfde oorzaak, de scheepseigenaar op het tijdstip van het eerste feit aansprakelijk is.
2. Indien meerdere personen aansprakelijk zijn overeenkomstig het eerste lid, zijn zij hoofdelijk en gezamenlijk aansprakelijk.
3. De scheepseigenaar is niet aansprakelijk voor schade door verontreiniging, indien de scheepseigenaar bewijst dat :
a) de schade door verontreiniging het gevolg is van een oorlogshandeling, vijandelijkheden, burgeroorlog, opstand of een natuurverschijnsel van een uitzonderlijke, onvermijdelijke en onweerstaanbare aard, of
b) de schade door verontreiniging geheel en al werd veroorzaakt door een opzettelijk handelen of nalaten van derden, met de bedoeling schade te veroorzaken, of
c) de schade door verontreiniging geheel en al werd veroorzaakt door onzorgvuldigheid of een andere onrechtmatige handeling van een regering of andere overheid, verantwoordelijk voor het onderhoud van lichten of andere hulpmiddelen bij de navigatie in de uitoefening van die functie.
4. Indien de scheepseigenaar bewijst dat de schade door verontreiniging geheel of gedeeltelijk het gevolg is van een handelen of verzuim van de persoon die de schade heeft geleden, met de bedoeling de schade te veroorzaken, of van de nalatigheid van die persoon, kan de scheepseigenaar geheel of gedeeltelijk worden ontheven van zijn aansprakelijkheid tegenover die persoon.
5. Geen vordering tot vergoeding van schade door verontreiniging kan tegen de scheepseigenaar worden ingesteld anders dan in overeenstemming met dit verdrag.
6. Geen bepaling van dit verdrag doet afbreuk aan enig recht van verhaal van de scheepseigenaar dat onafhankelijk van dit verdrag bestaat.
 Art.    4 . Uitsluitingen
1. Dit verdrag is niet van toepassing op schade door verontreiniging zoals omschreven in het Aansprakelijkheidsverdrag, ongeacht of ten aanzien van die schade wel of geen schadevergoeding verschuldigd is ingevolge dat verdrag.
2. Behoudens het bepaalde in het derde lid, zijn de bepalingen van dit verdrag niet van toepassing op oorlogsschepen, marinehulpschepen of andere schepen in eigendom van of geëxploiteerd door een Staat die in de betrokken periode uitsluitend werden gebruikt in overheidsdienst voor andere dan handelsdoeleinden.
3. Een verdragsluitende Staat kan besluiten dit verdrag toe te passen op zijn oorlogsschepen of andere schepen bedoeld in het tweede lid, in welk geval hij de Secretaris-generaal hiervan kennisgeving doet onder vermelding van de voorwaarden van deze toepassing.
4. Met betrekking tot schepen die eigendom zijn van een verdragsluitende Staat en die gebruikt worden voor handelsdoeleinden, kan elke Staat in rechte worden aangesproken voor de rechter die ingevolge artikel 9 bevoegd is, en doet hij afstand van beroep op enig verweer dat is gegrond op zijn hoedanigheid van soevereine staat.
 Art.    5 . Voorvallen waarbij twee of meer schepen zijn betrokken
Wanneer zich een voorval voordoet waarbij twee of meer schepen zijn betrokken en er ten gevolge daarvan schade door verontreiniging is ontstaan, zijn de scheepseigenaren van alle betrokken schepen, tenzij zij ingevolge artikel 3 van aansprakelijkheid zijn ontheven, hoofdelijk en solidair aansprakelijk voor alle schade die redelijkerwijs niet te scheiden is.
 Art.    6 . Beperking van de aansprakelijkheid
Niets in dit verdrag staat in de weg aan het recht van de scheepseigenaar en de persoon of personen die verzekeren of een andere financiële zekerheid stellen om de aansprakelijkheid te beperken uit hoofde van enige toepasselijke nationale of internationale regeling, zoals het Verdrag van 1976 betreffende de beperking van aansprakelijkheid inzake zeevorderingen, als gewijzigd.
 Art.    7 . Verplichte verzekering of financiële zekerheid
1. De geregistreerde eigenaar van een schip met een brutotonnage van meer dan 1 000 dat geregistreerd is in een verdragsluitende Staat, is gehouden een verzekering of andere financiële zekerheid, zoals een bankgarantie of door een soortgelijke instantie afgegeven garantie, in stand te houden tot dekking van zijn financiële aansprakelijkheid voor schade door verontreiniging, tot een bedrag gelijk aan het maximum van aansprakelijkheid krachtens de toepasselijke nationale of internationale beperkingsregeling, doch in geen geval hoger dan een bedrag berekend in overeenstemming met het Verdrag van 1976 betreffende de beperking van de aansprakelijkheid inzake zeevorderingen, als gewijzigd.
2. Een certificaat houdende verklaring dat een overeenkomst van verzekering of een andere financiële zekerheid in overeenstemming met de bepalingen van dit verdrag van kracht is, wordt aan elk schip afgegeven, nadat de bevoegde overheid van een verdragsluitende Staat heeft vastgesteld dat aan de eisen van het eerste lid is voldaan. Met betrekking tot een schip geregistreerd in een verdragsluitende Staat wordt zulk een certificaat afgegeven of gewaarmerkt door de bevoegde overheid van de Staat waar het schip is geregistreerd; met betrekking tot een schip dat niet is geregistreerd in een verdragsluitende Staat, kan het worden afgegeven of gewaarmerkt door de bevoegde overheid van een verdragsluitende Staat. Dit certificaat heeft de vorm zoals in de bijlage bij dit verdrag bepaald en bevat de navolgende gegevens :
a) naam van het schip, onderscheidingsnummer of -letters en haven van registratie;
b) naam en adres van het hoofdkantoor van de geregistreerde eigenaar;
c) IMO-scheepsidentificatienummer;
d) aard en duur van de zekerheid;
e) naam en adres van het hoofdkantoor van de verzekeraar of andere persoon die de zekerheid stelt en, waar nodig, het adres van het kantoor waar de verzekering is gesloten of de zekerheid is gesteld;
f) geldigheidsduur van het certificaat, die niet langer kan zijn dan de geldigheidsduur van de verzekering of andere zekerheid.
3. a) Een verdragsluitende Staat kan een door hem erkende instelling of organisatie machtigen het in het tweede lid bedoelde certificaat af te geven. Die instelling of organisatie stelt die Staat in kennis van de afgifte van ieder certificaat. In alle gevallen waarborgt de verdragsluitende Staat onverkort de volledigheid en juistheid van het aldus afgegeven certificaat en verbindt hij zich ertoe de nodige regelingen te treffen om deze verplichting na te komen.
b) Een verdragsluitende Staat, doet de Secretaris-Generaal kennisgeving van :
i) de specifieke verantwoordelijkheden en voorwaarden van de machtiging die hij aan een door hem erkende instelling of organisatie verleent;
ii) de intrekking van zulk een machtiging; en
iii) de datum waarop zulk een machtiging of de intrekking daarvan van kracht wordt.
Een machtiging wordt niet eerder van kracht dan drie maanden na de datum waarop daarvan kennisgeving is gedaan aan de Secretaris-generaal.
c) De instelling of organisatie die in overeenstemming met dit lid gemachtigd is certificaten af te geven, moet ten minste bevoegd zijn die certificaten in te trekken als niet wordt voldaan aan de voorwaarden waaronder zij zijn afgegeven. De instelling of organisatie meldt zulk een intrekking in alle gevallen aan de Staat namens wie het certificaat is afgegeven.
4. Het certificaat wordt gesteld in de officiële taal of de officiële talen van de Staat waar het wordt afgegeven. Indien de gebruikte taal noch de Engelse, noch de Franse, noch de Spaanse is, moet de tekst een vertaling in één van deze talen bevatten en kan, indien de Staat daartoe besluit, de officiële taal van de Staat worden weggelaten.
5. Het certificaat moet zich aan boord van het schip bevinden en een afschrift moet worden nedergelegd bij de overheden die het register houden waarin het schip staat geregistreerd of, indien het schip niet geregistreerd is in een verdragsluitende Staat, bij de overheid van de Staat die het certificaat afgeeft of waarmerkt.
6. Een verzekering of een andere financiële zekerheid voldoet niet aan de eisen van dit artikel, indien zij, om andere redenen dan het verstrijken van haar geldigheidsduur zoals vermeld in het certificaat ingevolge het tweede lid van dit artikel, kan vervallen alvorens drie maanden zijn verlopen sedert de datum waarop aan de overheden bedoeld in het vijfde lid van dit artikel mededeling is gedaan van haar beëindiging, tenzij het certificaat bij deze overheden is ingeleverd, dan wel binnen bedoelde termijn een nieuw certificaat is afgegeven. De voorgaande bepalingen zijn eveneens van toepassing op alle wijzigingen die ten gevolge hebben dat de verzekering of zekerheid niet langer voldoet aan de eisen van dit artikel.
7. Behoudens het in dit artikel bepaalde stelt de Staat waar het schip is geregistreerd de voorwaarden vast betreffende de afgifte en geldigheid van het certificaat.
8. Niets in dit verdrag kan zo worden uitgelegd dat het een verdragsluitende Staat belet zich te verlaten op informatie die verkregen is van andere Staten of de Organisatie of andere internationale organisaties met betrekking tot de financiële draagkracht van verzekeraars of personen die financiële zekerheid stellen voor de toepassing van dit verdrag. In die gevallen wordt de verdragsluitende Staat en die zich op zulke informatie verlaat, niet ontheven van zijn verantwoordelijkheid als Staat die het krachtens het tweede lid vereiste certificaat afgeeft.
9. Certificaten, afgegeven of gewaarmerkt onder het gezag van een verdragsluitende Staat, worden voor de toepassing van dit verdrag erkend door andere Staten, als bezittende dezelfde geldigheid als door deze afgegeven of gewaarmerkte certificaten, zelfs indien zij zijn afgegeven of gewaarmerkt met betrekking tot een schip dat niet is geregistreerd in een verdragsluitende Staat. Een verdragsluitende Staat kan te allen tijde verzoeken om overleg met de Staat die het certificaat heeft afgegeven of gewaarmerkt, indien hij reden heeft aan te nemen dat de in het certificaat genoemde verzekeraar of degene die de garantie heeft gesteld financieel niet in staat is te voldoen aan de hem door dit verdrag opgelegde verplichtingen.
10. Vorderingen tot vergoeding van schade door verontreiniging kunnen rechtstreeks worden ingesteld tegen de verzekeraar of andere persoon die financiële zekerheid stelt ter dekking van de aansprakelijkheid van de geregistreerde eigenaar wegens schade door verontreiniging. In dat geval kan de verweerder zich beroepen op de verweermiddelen (anders dan het faillissement of de liquidatie van de eigenaar) waarop de scheepseigenaar een beroep zou hebben kunnen doen, met inbegrip van beperking van de aansprakelijkheid krachtens artikel 6. Voorts kan de verweerder, zelfs indien de scheepseigenaar niet gerechtigd is tot beperking van de aansprakelijkheid overeenkomstig artikel 6, de aansprakelijkheid beperken tot een bedrag gelijk aan het bedrag van de verzekering of andere financiële zekerheid dat in overeenstemming met het eerste lid in stand moet worden gehouden. De verweerder kan voorts een beroep doen op het verweer dat de schade door verontreiniging het gevolg is van opzettelijk wangedrag van de scheepseigenaar, maar de verweerder kan zich niet beroepen op enig ander verweermiddel dat de verweerder zou hebben kunnen aanvoeren in een door de scheepseigenaar tegen de verweerder aangespannen rechtsgeding. De verweerder heeft steeds het recht te vorderen dat de scheepseigenaar mede in het geding wordt betrokken.
11. Een verdragsluitende Staat staat niet toe dat onder zijn vlag varende schepen waarop de bepalingen van dit artikel van toepassing zijn, op enig tijdstip worden geëxploiteerd, tenzij een certificaat is afgegeven ingevolge het tweede of het veertiende lid.
12. Behoudens het bepaalde in dit artikel draagt elke verdragsluitende Staat er zorg voor dat krachtens zijn nationale wetgeving een aan de vereisten van het eerste lid van dit artikel beantwoordende verzekering of andere financiële zekerheid verplicht is voor elk schip met een brutotonnemaat van meer dan 1 000, waar ook geregistreerd, dat een haven op zijn grondgebied binnenloopt of verlaat, dan wel aankomt of vertrekt van een buitengaats doch binnen zijn territoriale zee gelegen installatie.
13. Niettegenstaande het bepaalde in het vijfde lid kan een verdragsluitende Staat de Secretaris-generaal voor de toepassing van het twaalfde lid ervan in kennis stellen dat het ingevolge het tweede lid vereiste certificaat zich niet aan boord van schepen moet bevinden en niet moet kunnen worden overgelegd, wanneer die schepen een haven op zijn grondgebied binnenlopen of verlaten, dan wel aankomen of vertrekken van een buitengaats doch binnen zijn territoriale zee gelegen installatie, op voorwaarde dat de verdragsluitende Staat en die het ingevolge het tweede lid vereiste certificaat afgeeft, de Secretaris-generaal ervan in kennis heeft gesteld dat hij elektronische registers bijhoudt die toegankelijk zijn voor alle verdrag-sluitende Staten en op grond waarvan het bestaan van het certificaat blijkt en de verdragsluitende Staten in staat zijn hun verplichtingen ingevolge het twaalfde lid na te komen.
14. Is met betrekking tot een schip dat in eigendom toebehoort aan een verdragsluitende Staat geen verzekering afgesloten of geen financiëlezekerheid gesteld, dan zijn de desbetreffende bepalingen van dit artikel op dat schip niet van toepassing. Dit schip moet echter wel zijn voorzien van een certificaat, afgegeven door de bevoegde overheid van de Staat waar het is geregistreerd, houdende de verklaring dat het schip eigendom is van die Staat en dat de aansprakelijkheid voor het schip gedekt is binnen de overeenkomstig het eerste lid voorgeschreven grenzen. Dit certificaat wordt zoveel mogelijk opgesteld volgens het in het tweede lid voorgeschreven model.
15. Een Staat kan bij de bekrachtiging, aanvaarding of goedkeuring van dan wel toetreding tot dit Verdrag, of op enig later tijdstip, verklaren dat dit artikel niet van toepassing is op schepen die uitsluitend binnen het in artikel 2, a), i), bedoelde gebied worden geëxploiteerd.
 Art.    8 . Termijnen
Het recht op schadevergoeding krachtens dit verdrag vervalt wanneer niet binnen drie jaar vanaf de datum waarop de schade is ontstaan een rechtsvordering is ingesteld. In geen geval kan echter een rechtsvordering worden ingesteld nadat meer dan zes jaar zijn verstreken vanaf de datum van het voorval dat de schade heeft veroorzaakt. Wanneer het voorval wordt gevormd door een opeenvolging van feiten, loopt de termijn van zes jaar vanaf de datum van het eerste feit.
 Art.    9 . Bevoegdheid
1. Indien een voorval schade door verontreiniging heeft veroorzaakt op het grondgebied van één of meer verdragsluitende Staten, de territoriale zee daaronder begrepen, of in een gebied zoals bedoeld in artikel 2, a), ii), dan wel preventieve maatregelen zijn genomen ter voorkoming of beperking van schade door verontreiniging op dit grondgebied, de territoriale zee daaronder begrepen, of in een dergelijk gebied, dan kunnen vorderingen tot schadevergoeding tegen de scheepseigenaar, de verzekeraar of een ander persoon die financiële zekerheid stelt voor de aansprakelijkheid van de scheepseigenaar slechts worden ingesteld bij de rechters van deze verdragsluitende Staten.
2. Van het instellen van een vordering ingevolge het eerste lid moet aan elke verweerder binnen redelijke termijn kennis worden gegeven.
3. Iedere verdragsluitende Staat draagt er zorg voor dat zijn rechters bevoegd zijn kennis te nemen van de vorderingen tot schadevergoeding ingevolge dit Verdrag.
 Art.    10 . Erkenning en tenuitvoerlegging
1. Beslissingen van een uit hoofde van artikel 9 bevoegde rechter die voor tenuitvoerlegging vatbaar zijn in de Staat waarin zij zijn gegeven en waartegen geen gewoon rechtsmiddel meer openstaat, worden erkend in elke andere verdragsluitende Staat, tenzij :
a) de beslissing is verkregen door bedrog; of
b) de verweerder niet binnen een redelijke termijn is verwittigd en niet behoorlijk in de gelegenheid is gesteld zijn zaak uiteen te zetten.
2. Een beslissing die ingevolge het eerste lid is erkend, is vatbaar voor tenuitvoerlegging in iedere verdragsluitende Staat, zodra de in die Staat vereiste formaliteiten zijn vervuld. Deze formaliteiten mogen niet leiden tot een hernieuwd onderzoek naar de grond van de zaak.
 Art.    11 . Voorrangsclausule
Dit verdrag gaat boven andere overeenkomsten die op de datum waarop dit verdrag wordt opengesteld voor ondertekening, van kracht zijn of openstaan voor ondertekening, bekrachtiging of toetreding, doch uitsluitend voorzover deze overeenkomsten daarmede in strijd zouden zijn; dit artikel laat evenwel de uit bedoelde overeenkomsten voortvloeiende verplichtingen van de verdragsluitende Staten tegenover Staten die geen partij zijn onverlet.
 Art.    12 . Ondertekening, bekrachtiging, aanvaarding, goedkeuring en toetreding
1. Dit verdrag staat van 1 oktober 2001 tot en met 30 september 2002 op de zetel van de Organisatie open voor ondertekening en blijft daarna openstaan voor toetreding.
2. Staten kunnen het feit dat zij ermee instemmen door dit verdrag te worden gebonden tot uitdrukking brengen door :
a) ondertekening zonder voorbehoud ten aanzien van bekrachtiging, aanvaarding of goedkeuring;
b) ondertekening onder voorbehoud van bekrachtiging, aanvaarding of goedkeuring, gevolgd door bekrachtiging, aanvaarding of goedkeuring; of
c) toetreding.
3. Bekrachtiging, aanvaarding, goedkeuring of toetreding geschiedt door nederlegging van een daartoe strekkende akte bij de Secretaris-Generaal.
4. Akten van bekrachtiging, aanvaarding, goedkeuring of toetreding die zijn nedergelegd nadat een wijziging van dit verdrag in werking is getreden ten aanzien van alle verdragsluitende Staten, of nadat alle maatregelen vereist voor de inwerkingtreding van de wijziging ten aanzien van die verdragsluitende Staten voltooid zijn, worden geacht van toepassing te zijn op het verdrag, zoals gewijzigd door bedoelde wijziging.
 Art.    13 . Staten met meer dan een rechtsstelsel
1. Indien een Staat twee of meer territoriale eenheden omvat waarin verschillende rechtsstelsels van toepassing zijn op aangelegenheden die door dit verdrag worden geregeld, kan hij, op het tijdstip van ondertekening, bekrachtiging, aanvaarding, goedkeuring of toetreding, verklaren dat dit verdrag van toepassing is op al zijn territoriale eenheden of slechts op een of meer daarvan en kan hij te allen tijde deze verklaring wijzigen door het indienen van een andere.
2. Elke verklaring van deze aard wordt meegedeeld aan de Secretaris-generaal en geeft uitdrukkelijk de territoriale eenheden aan waarop dit verdrag van toepassing is.
3. In het geval van een verdragsluitende Staat en die een dergelijke verklaring heeft afgelegd :
a) worden de verwijzingen naar een Staat in de definitie van " geregistreerde eigenaar " in artikel 1, vierde lid, uitgelegd als verwijzingen naar de desbetreffende territoriale eenheid;
b) worden de verwijzingen naar de staat waar een schip geregistreerd is en, met betrekking tot een verplicht verzekeringscertificaat, naar de Staat die het heeft afgegeven of gewaarmerkt, uitgelegd als betrekking hebbend op de de territoriale eenheid waar het schip geregistreerd is, respectievelijk die het certificaat afgeeft of waarmerkt;
c) worden de verwijzingen in dit verdrag naar de eisen van de nationale wet uitgelegd als verwijzingen naar eisen van de wet van de desbetreffende territoriale eenheid; en
d) worden de verwijzingen in de artikelen 9 en 10 naar rechters, en naar beslissingen die erkend moeten worden in de verdragsluitende Staten, uitgelegd als verwijzingen naar de rechters van, respectievelijk de beslissingen die erkend moeten worden in, de desbetreffende territoriale eenheid.
 Art.    14 . Inwerkingtreding
1. Dit verdrag treedt in werking een jaar na de datum waarop achttien Staten, waaronder vijf Staten met elk niet minder dan een miljoen brutotonnage, het zonder voorbehoud van bekrachtiging, aanvaarding of goedkeuring hebben ondertekend of akten van bekrachtiging, aanvaarding, goedkeuring of toetreding hebben nedergelegd bij de Secretaris-generaal.
2. Ten aanzien van elke Staat die dit verdrag bekrachtigt, aanvaardt, goedkeurt of ertoe toetreedt nadat aan de in het eerste lid gestelde eisen voor inwerkingtreding is voldaan, treedt dit verdrag in werking drie maanden na de datum van nederlegging door die Staat van de daartoe strekkende akte.
 Art.    15 . Opzegging
1. Een verdragsluitende Staat kan dit verdrag, na de datum waarop het voor die Staat in werking is getreden, te allen tijde opzeggen.
2. Opzegging geschiedt door nederlegging van een akte bij de Secretaris-Generaal.
3. Een opzegging wordt van kracht een jaar na de nederlegging van de akte van opzegging bij de Secretaris-Generaal of na een langere termijn wanneer zulks in die akte is bepaald.
 Art.    16 . Herziening en wijziging
1. De Organisatie kan een conferentie tot herziening of wijziging van dit verdrag bijeenroepen.
2. De Organisatie roept een conferentie van de verdragsluitende Staten bijeen tot herziening of wijziging van dit verdrag op verzoek van ten minste een derde van de verdragsluitende Staten.
 Art.    17 . Depositaris
1. Dit verdrag wordt nedergelegd bij de Secretaris-generaal.
2. De Secretaris-generaal :
a) stelt alle Staten die dit verdrag hebben ondertekend of ertoe zijn toegetreden in kennis van :
i) elke nieuwe ondertekening of nederlegging van een akte en de datum daarvan;
ii) de datum van inwerkingtreding van dit Verdrag;
iii) de nederlegging van een akte van opzegging van dit Verdrag, de datum van nederlegging en de datum waarop deze van kracht wordt; en
iv) andere verklaringen en kennisgevingen ingevolge dit verdrag.
b) zendt voor eensluidend gewaarmerkte afschriften van dit verdrag toe aan alle ondertekenende Staten en aan alle Staten die tot dit verdrag toetreden.
 Art.    18 . Toezending aan de Verenigde Naties
Zodra dit verdrag in werking treedt, wordt de tekst door de Secretaris-generaal toegezonden aan het Secretariaat van de Verenigde Naties ter registratie en publicatie overeenkomstig artikel 102 van het Handvest der Verenigde Naties.
 Art.    19 . Talen
Dit verdrag is opgesteld in een enkel oorspronkelijk exemplaar in de Engelse, de Arabische, de Chinese, de Spaanse, de Franse en de Russische taal, zijnde alle teksten gelijkelijk authentiek.
Gedaan te Londen, drieëntwintig maart tweeduizend en een.
Ten blijke waarvan de ondergetekenden, daartoe naar behoren gemachtigd door hun onderscheiden regeringen, dit verdrag hebben ondertekend.
 BIJLAGEN.
 Art.    N1 . Bijlage 1. - Certificaat van verzekering of andere financiële zekerheid ter zake van burgerlijke aansprakelijkheid voor schade door verontreiniging door bunkerolie
Afgegeven overeenkomstig de bepalingen van artikel 7 van het Internationaal Verdrag van 2001 inzake de burgerlijke aansprakelijkheid voor schade door verontreiniging door bunkerolie
(Tekst niet opgenomen om technische redenen, zie B.St. van 30-10-2009, p. 70680)
Toelichting
1. Indien gewenst kan bij de aanduiding van de Staat een verwijzing worden opgenomen naar de bevoegde overheidsinstantie van het land waar het certificaat wordt afgegeven.
2. Indien het totale bedrag van de zekerheid uit meer dan één bron afkomstig is, moeten de uit elke daarvan afkomstige bedragen en de bronnen daarvan afzonderlijk worden vermeld.
3. Indien de zekerheid is gesteld in meerdere vormen, moet elke daarvan worden vermeld.
4. In de rubriek " Duur van de zekerheid " moet de datum worden vermeld waarop de zekerheid van kracht wordt.
5. In de rubriek " Adres van de verzekeraar(s) en/of perso(o)n(en) die zekerheid stel(t)(len) ", moet het hoofdkantoor worden vermeld van de verzekeraar(s) en/of de perso(o)n(en) die zekerheid stel(t)(len). Indien van toepassing moet het adres van het kantoor worden vermeld waar de verzekering of zekerheid is gesloten respectievelijk gesteld.
 Art.  N2. Bijlage 2. - Lijst der Lidstaten

 Staten Datum authentificatie Type instemming Datum instemming Datum interne
inwerkingtreding
 AUSTRALIE   Onbepaald
 BRAZILIE   Onbepaald
 BULGARIJE   Toetreding 06/07/2007 21/11/2008
 België   Toetreding 11/08/2009 11/11/2009
 CANADA   Onbepaald
 CYPRUS   Toetreding 10/01/2005 21/11/2008
 DENEMARKEN   Onbepaald
 DUITSLAND   Bekrachtiging 24/04/2007 21/11/2008
 ESTLAND   Toetreding 05/10/2006 21/11/2008
 ETHIOPIE   Toetreding 17/02/2009 17/05/2009
 FINLAND   Onbepaald
 GRIEKENLAND   Toetreding 22/12/2005 21/11/2008
 ITALIE   Onbepaald
 JAMAICA   Toetreding 02/05/2003 21/11/2008
 KOREA (REP)   Toetreding 28/08/2009 28/11/2009
 KROATIE   Toetreding 15/12/2006 21/11/2008
 LETLAND   Toetreding 19/04/2005 21/11/2008
 LITOUWEN   Toetreding 14/09/2007 21/11/2008
 LUXEMBURG   Toetreding 21/11/2005 21/11/2008
 NOORWEGEN   Onbepaald
 PANAMA   Toetreding 17/02/2009 17/05/2009
 POLEN   Toetreding 15/12/2006 21/11/2008
 RUSLAND   Toetreding 24/02/2009 24/05/2009
 SAMOA   Toetreding 18/05/2004 21/11/2008
 SIERRA LEONE   Toetreding 21/11/2007 21/11/2008
 SINGAPORE   Toetreding 31/03/2006 21/11/2008
 SLOVENIE   Toetreding 20/05/2004 21/11/2008
 SPANJE   Bekrachtiging 10/12/2003 21/11/2008
 TONGA   Toetreding 18/09/2003 21/11/2008
 VERENIGD KONINKRIJK   Bekrachtiging 29/06/2006 21/11/2008
 ZWEDEN   Onbepaald

Verklaring van België
" Wanneer ze door een gerecht van een andere lidstaat van de Europese Unie, met uitzondering van Denemarken, zijn gegeven, worden de beslissingen over zaken die onder het Verdrag vallen, erkend en ten uitvoer gelegd in België overeenkomstig de toepasselijke interne communautaire regelgeving ter zake. "


text:
Artikel    1 . Definities en werkingssfeer.
1. In deze Overeenkomst dient te worden verstaan onder grondgebied van :
1) België : het grondgebied van het Koninkrijk België;
2) Albanië : het grondgebied van de Republiek Albanië.
2. In deze Overeenkomst dient te worden verstaan :
1) onder " derde landen " : elk land dat het Koninkrijk België en de Republiek Albanië niet is;
2) onder " onderdaan van een derde land " : eenieder die geen onderdaan van het Koninkrijk België of van de Republiek Albanië is;
3) onder " buitengrenzen " :
a) de eerst overschreden grens die niet een gemeenschappelijke grens van de Overeenkomstsluitende Partijen is;
b) iedere binnen het Koninkrijk België of op het grondgebied van de Republiek Albanië gelegen lucht- of zeehaven, waar personenverkeer van of naar een derde land plaatsvindt.
 Art.    2 . Overname van eigen onderdanen.
1. Iedere Overeenkomstsluitende Partij neemt op verzoek van de andere Overeenkomstsluitende Partij, zonder formaliteiten de persoon over die niet of niet meer voldoet aan de op het grondgebied van de Staat van de verzoekende Overeenkomstsluitende Partij geldende voorwaarden voor binnenkomst of verblijf, wanneer kan worden aangetoond of aannemelijk gemaakt dat hij de nationaliteit van de Staat van de aangezochte Overeenkomstsluitende Partij heeft. Hetzelfde geldt voor personen wie na binnenkomst op het grondgebied van de Staat van de verzoekende Overeenkomstsluitende Partij de nationaliteit van de Staat van de aangezochte Overeenkomstsluitende Partij ontnomen is en die niet ten minste een naturalisatietoezegging van de kant van de verzoekende Overeenkomstsluitende Partij hebben ontvangen.
2. De aangezochte Overeenkomstsluitende Partij verstrekt op verzoek van de verzoekende Overeenkomstsluitende Partij en overeenkomstig de bepalingen van artikel 6, onverwijld de voor de terugleiding van de over te nemen persoon noodzakelijke reisdocumenten.
3. De verzoekende Overeenkomstsluitende Partij neemt deze persoon onder dezelfde voorwaarden terug, indien uit een later onderzoek blijkt dat deze op het moment van het verlaten van het grondgebied van de Staat van de verzoekende Overeenkomstsluitende Partij niet de nationaliteit van de Staat van de aangezochte Overeenkomstsluitende Partij had. Dit geldt niet wanneer de verplichting tot overname volgt uit het feit dat de aangezochte Overeenkomstsluitende Partij deze persoon na binnenkomst op het grondgebied van de Staat van de verzoekende Overeenkomstsluitende Partij de eigen nationaliteit heeft ontnomen, zonder ten minste een naturalisatietoezegging van de kant van de verzoekende Overeenkomstsluitende Partij te hebben ontvangen.
 Art.    3 . Identiteit en nationaliteit.
1. De identiteit en de nationaliteit van een overeenkomstig de in lid 1 van artikel 2 en de artikelen 3 en 4 opgenomen procedures over te nemen persoon kunnen worden aangetoond door middel van de volgende documenten :
-een geldig nationaal identiteitsbewijs;
- een geldig paspoort of paspoortvervangend reisdocument met foto (laissez-passer);
- een geldig militair identiteitsbewijs of een ander identiteitsbewijs van het personeel van de strijdkrachten met een foto van de houder;
- een document, zoals hiervoor beschreven, waarvan de geldigheidsduur is verstreken op de dag van ontvangst van het verzoek om overname.
2. De identiteit en de nationaliteit kunnen aannemelijk worden gemaakt aan de hand van de volgende documenten :
- een officieel document anders dan zoals beschreven in het vorige lid, aan de hand waarvan de identiteit van de betrokkene kan worden vastgesteld (rijbewijs e.d.);
- een document waaruit een consulaire inschrijving blijkt, een nationaliteitsbewijs of een bewijs van de burgerlijke stand.
3. Het vermoeden van identiteit en nationaliteit kan tevens worden ondersteund door middel van één van de volgende elementen :
- een betrouwbare getuigenverklaring, opgesteld door de bevoegde autoriteiten van de verzoekende Overeenkomstsluitende Partij;
- andere documenten waaruit de identiteit van de betrokkene blijkt;
- afschriften van bovengenoemde documenten;
- de verklaring van de betrokkene zelf, behoorlijk opgesteld door de bevoegde autoriteiten van de verzoekende Overeenkomstsluitende Partij;
- de taal waarin de betrokkene zich uitdrukt.
 Art.    4 . Indiening van het verzoek om overname.
1. Een verzoek om overname vindt schriftelijk plaats en omvat :
a) de personalia van de betrokkene (naam, voornaam, eventueel vroegere naam, bijnaam en pseudoniem, alias, geboortedatum en -plaats, geslacht en laatste verblijfplaats);
b) de beschrijving van het paspoort of het paspoortvervangend reisdocument (onder meer volgnummer, plaats en datum van afgifte, geldigheidsduur, afgevende autoriteit) en/of enig ander bewijs waaruit de nationaliteit van de betrokkene blijkt of door middel waarvan zijn nationaliteit kan worden aangetoond of vermoed;
c) twee pasfoto's.
2. De verzoekende Overeenkomstsluitende Partij kan elke andere voor de overnameprocedure dienstige inlichting aan de aangezochte Overeenkomstsluitende Partij verstrekken.
3. Het verzoek om overname wordt bij de bevoegde diplomatieke of consulaire vertegenwoordiging van de aangezochte Overeenkomstsluitende Partij ingediend en omvat de in het verzoek om overname opgesomde documenten. Er wordt een verslag van indiening/ontvangst van het verzoek en van de bij het verzoek gevoegde stukken opgesteld.
 Art.    5 . Termijnen. 1. De aangezochte Overeenkomstsluitende Partij beantwoordt onverwijld, doch uiterlijk binnen een termijn van vijf dagen, de tot haar gerichte verzoeken om overname.
2. De aangezochte Overeenkomstsluitende Partij neemt de persoon wiens overname werd aanvaard onverwijld, doch uiterlijk binnen een termijn van een maand, over. Deze termijn kan op verzoek van de verzoekende Overeenkomstsluitende Partij worden verlengd voor de tijd dat er nog juridische of praktische belemmeringen zijn.
 Art.    6 . Verval van de verplichting tot overname.
Het verzoek om overname van een onderdaan van de Staat van één der Overeenkomstsluitende Partijen kan te allen tijde worden ingediend.
 Art.    7 . Doorgeleiding.
1. Onverminderd artikel 14 staan de Overeenkomstsluitende Partijen de doorgeleiding van onderdanen van derde landen over het grondgebied van hun Staat toe, indien een andere Overeenkomstsluitende Partij daarom verzoekt en de doorreis door eventuele derde Staten en de toelating tot de Staat van bestemming verzekerd is.
2. Het is niet absoluut noodzakelijk dat de aangezochte Overeenkomstsluitende Partij een transitvisum afgeeft.
3. Ondanks verleende toestemming kunnen voor doorgeleiding overgenomen personen aan de andere Overeenkomstsluitende Partij worden teruggeven, indien zich later omstandigheden als bedoeld in artikel 14 voordoen of bekend worden, die doorgeleiding in de weg staan, of indien de verdere reis of de overname door de Staat van bestemming niet meer verzekerd is.
4. De Overeenkomstsluitende Partijen doen het nodige om doorgeleidingen, zoals beschreven in lid 1 hierboven, te beperken tot onderdanen van derde landen voor wie de rechtstreekse teruggeleiding naar het land van herkomst niet mogelijk is.
 Art.    8 . Gegevensbescherming.
Voorzover voor de uitvoering van deze Overeenkomst persoonsgegevens moeten worden verstrekt, mogen de betrokken inlichtingen uitsluitend betrekking hebben op :
1) de personalia van de over te dragen persoon en in voorkomend geval van hun naaste verwanten (naam, voornaam, eventueel vroegere namen, bijnamen en pseudoniemen, aliassen, geboortedatum en -plaats, geslacht, huidige en, in voorkomend geval, vorige nationaliteit);
2) paspoort, identiteitsbewijs, andere identiteitspapieren of reisdocumenten en laissez-passer (nummer, geldigheidsduur, datum van afgifte, afgevende autoriteit, plaats van afgifte, enz.);
3) andere voor identificatie van de over te dragen personen dienstige gegevens;
4) verblijfplaatsen en reisroutes;
5) verblijfsvergunningen of door één van de Overeenkomstsluitende Partijen afgegeven visa.
 Art.    9 . Kosten. 1. De kosten verbonden aan het overbrengen van personen die volgens de artikelen 2, 3 en 4 worden overgenomen komen tot aan de grens van de aangezochte Overeenkomstsluitende Partij ten laste van de verzoekende Overeenkomstsluitende Partij.
2. De kosten verbonden aan de doorgeleiding tot aan de grens van de Staat van bestemming, alsmede de eventueel uit de terugleiding voortvloeiende kosten, komen overeenkomstig artikel 10 ten laste van de verzoekende Overeenkomstsluitende Partij.
 Art.    10 . Comité van deskundigen.
1. De Overeenkomstsluitende Partijen verlenen elkaar onderling hulp bij de toepassing en uitlegging van deze Overeenkomst. Daartoe stellen zij een Comité van deskundigen in dat :
a) de toepassing van deze Overeenkomst volgt;
b) voorstellen doet om vraagstukken in verband met de toepassing van deze Overeenkomst op te lossen;
c) wijzigingen van en aanvullingen op deze Overeenkomst voorstelt;
d) passende maatregelen ter bestrijding van illegale immigratie uitwerkt en aanbeveelt.
2. De Overeenkomstsluitende Partijen behouden zich het recht voor om de voorgestelde maatregelen al dan niet goed te keuren.
3. Het Comité bestaat uit één vertegenwoordiger voor het Koninkrijk België en één vertegenwoordiger voor de Republiek Albanië. De Overeenkomstsluitende Partijen wijzen daarin de voorzitter en zijn plaatsvervangers aan; tegelijkertijd worden plaatsvervangende leden benoemd. Bij het overleg kunnen nog andere deskundigen worden betrokken.
4. Het Comité komt op voorstel van één der Overeenkomstsluitende Partijen ten minste eenmaal per jaar bijeen.
 Art.    11 . Betrekking tot andere verdragen.
De bepalingen van deze Overeenkomst doen geen afbreuk aan de verplichtingen die voortvloeien uit :
1) het Verdrag van 28 juli 1951 betreffende de status van vluchtelingen, als gewijzigd bij het Protocol van 31 januari 1967;
2) verdragen inzake uitlevering en doorgeleiding;
3) het Verdrag van 4 november 1950 tot bescherming van de rechten van de mens en de fundamentele vrijheden;
4) het Europees gemeenschapsrecht voor het Koninkrijk België, het Groothertogdom Luxemburg en het Koninkrijk der Nederlanden;
5) het op 14 juni 1985 te Schengen gesloten Akkoord betreffende de geleidelijke afschaffing van de controles aan de gemeenschappelijke grenzen en de op 19 juni 1990 gesloten Overeenkomst ter uitvoering van genoemd Akkoord van Schengen;
6) internationale asielovereenkomsten, met name de Overeenkomst van Dublin van 15 juni 1990 betreffende de vaststelling van de Staat die verantwoordelijk is voor de behandeling van een asielverzoek dat bij één van de Lidstaten van de Europese Unie wordt ingediend;
7) internationale conventies en overeenkomsten betreffende de overname van vreemde onderdanen.
 Art.    12 . Uitvoeringsprotocol.
Alle nodige praktische bepalingen voor de uitvoering van deze Overeenkomst worden in het Uitvoeringsprotocol vastgelegd.
 Art.    13 . Inwerkingtreding.
Deze Overeenkomst treedt in werking op de eerste dag van de tweede maand die volgt op de datum van de laatste kennisgeving dat de voor de inwerkingtreding vereiste interne formaliteiten werden nageleefd.
 Art.    14 . Schorsing, opzegging.
1. Deze Overeenkomst wordt voor onbepaalde tijd gesloten.
2. De Regering van het Koninkrijk België en de Regering van de Republiek Albanië kunnen deze Overeenkomst, na kennisgeving aan de Regering van het Koninkrijk België, die de overige Overeenkomstsluitende Partijen hiervan in kennis stelt, om ernstige redenen, met name in verband met de bescherming van de staatsveiligheid, de openbare orde of de volksgezondheid, schorsen. Wat betreft de intrekking van een dergelijke maatregel, brengen de Overeenkomstsluitende Partijen elkaar onverwijld via diplomatieke weg op de hoogte.
3. De Regering van het Koninkrijk België en de Regering van de Republiek Albanië kunnen deze Overeenkomst, na mededeling, om ernstige redenen opzeggen.
4. De schorsing of opzegging van deze Overeenkomst wordt van kracht op de eerste dag van de tweede maand volgende op de maand waarin de kennisgeving bedoeld in respectievelijk lid 2 en lid 3 is van een Overeenkomstsluitende Partij door de andere Overeenkomstsluitende Partij ontvangen.
Ten blijke waarvan de vertegenwoordigers van de Overeenkomstsluitende Partijen, daartoe naar behoren gemachtigd, deze Overeenkomst hebben ondertekend.
Gedaan te Tirana, op 17 april 2001, in de Franse, Nederlandse en Albanese taal, zijnde de teksten
 BIJLAGE.
 Art.  N. Overeenkomstig zijn artikel 13, treedt deze Overeenkomst in werking op 1 november 2004.