text:
Artikel    1 . Begripsbepalingen.
Voor de toepassing van dit Verdrag wordt verstaan onder :
a) " geharmoniseerd systeem inzake de omschrijving en de codering van goederen ", hierna te noemen het " geharmoniseerd systeem " : de nomenclatuur die de posten en de onderverdelingen daarvan met de daarop betrekking hebbende numerieke codes, de aantekeningen op de afdelingen en de hoofdstukken, de aanvullende aantekeningen op de onderverdelingen, alsmede de algemene regels voor de interpretatie van het geharmoniseerd systeem omvat en die is opgenomen in de bijlage bij dit Verdrag;
b) " tariefnomenclatuur " : de nomenclatuur, vastgesteld bij of krachtens de wetgeving van een Verdragsluitende Partij voor de heffing van douanerechten op ingevoerde goederen;
c) " statistieknomenclaturen " : goederennomenclaturen, vastgesteld door een Verdragsluitende Partij voor het verzamelen van gegevens ten behoeve van de statistieken van de buitenlandse handel;
d) " geïntegreerde nomenclatuur " : een nomenclatuur waarin de tariefnomenclatuur en de statistieknomenclaturen zijn samengevoegd en die krachtens wettelijk voorschrift van een Verdragsluitende Partij voor de aangifte van goederen bij invoer moet worden toegepast;
e) " Verdrag houdende oprichting van de Raad " : het Verdrag houdende oprichting van een Internationale Douaneraad, gedaan te Brussel op 15 december 1950;
f) " Raad " : de onder e hierboven bedoelde Internationale Douaneraad;
g) " Secretaris-Generaal " : de Secretaris-Generaal van de Raad;
h) de term " bekrachtiging " : bekrachtiging, aanvaarding of goedkeuring.
 Art.    2 . Bijlage. De bijlage bij dit Verdrag maakt daarvan onafscheidelijk deel uit en elke verwijzing naar dit Verdrag geldt mede ten aanzien van de bijlage.
 Art.    3 . Verplichtingen van de Verdragsluitende Partijen.
1. Behoudens de uitzonderingen, genoemd in artikel 4 :
a) verbindt elke Verdragsluitende Partij zich om, onder voorbehoud van het bepaalde in letter c van dit lid, vanaf de datum waarop dit Verdrag met betrekking tot deze Partij in werking treedt, haar tariefnomenclatuur en haar statistieknomenclaturen in overeenstemming te doen zijn met het geharmoniseerd systeem. Zij zich alsdus om, met betrekking tot haar tariefnomenclatuur en haar statistieknomenclaturen :
1° alle posten en onderverdelingen van het geharmoniseerd systeem zonder enige toevoeging of wijziging, alsmede de daarop betrekking hebbende numerieke codes te gebruiken;
2° de algemene regels voor de interpretatie van het geharmoniseerd systeem, alsmede alle aantekeningen op de afdelingen en de hoofdstukken en de aanvullende aantekeningen op de onderverdelingen toe te passen en de draagwijdte van de afdelingen, hoofdstukken, posten of onderverdelingen van het geharmoniseerd systeem niet te wijzigen;
3° de volgorde van nummering van het geharmoniseerd systeem in acht te nemen;
b) stelt elke Verdragsluitende Partij voorts haar statistieken van de buitenlandse handel algemeen verkrijgbaar overeenkomstig de zes-cijfercode van het geharmoniseerd systeem of overeenkomstig een door de Verdragsluitende Partij ingevoerde meer gedetailleerde codering, voor zover publikatie niet is uitgesloten om uitzonderlijke redenen, zoals het vertrouwelijk karakter van inlichtingen van commerciële aard of de nationale veiligheid;
c) verplicht geen enkele bepaling van dit artikel een Verdragsluitende Partij ertoe de onderverdelingen van de posten van het geharmoniseerd systeem in haar tariefnomenclatuur te gebruiken, mits zij voldoet aan de verplichtingen zoals zijn bedoeld bij letter a 1°, 2° en 3° hierboven door middel van een geïntegreerde nomenclatuur.
2. Bij het nakomen van de in letter a van het eerste lid van dit artikel bedoelde verplichtingen kan elke Verdragsluitende Partij de tekst zodanig aanpassen als nodig is om in haar nationale wetgeving aan het geharmoniseerd systeem uitvoering te geven.
3. Geen enkele bepaling van dit artikel verbiedt een Verdragsluitende Partij in haar tariefnomenclatuur of haar statistieknomenclaturen nadere specificaties voor de indeling van goederen aan te brengen, mits de toevoeging en codering van de daartoe aangebrachte nadere onderverdelingen in deze nomenclaturen geschiedt op een niveau dat ligt onder dat van de zes-cijfercode van het geharmoniseerd systeem, zoals dat is opgenomen in de bijlage bij dit Verdrag.
 Art.    4 . Gedeeltelijke toepassing door ontwikkelingslanden.
1. Elk ontwikkelingsland dat Verdragsluitende Partij is, kan de toepassing van sommige of van alle onderverdelingen van de posten van het geharmoniseerd systeem uitstellen gedurende de periode die, rekening houdend met de structuur van zijn internationale handel of met zijn bestuurlijke mogelijkheden, noodzakelijk is.
2. Een ontwikkelingsland dat Verdragsluitende Partij is en het geharmoniseerd systeem overeenkomstig het bepaalde in dit artikel gedeeltelijk wenst toe te passen, verbindt zich ertoe alles in het werk te stellen om het volledige geharmoniseerd systeem met zes cijfercode toe te passen binnen vijf jaar, te rekenen van de datum waarop dit Verdrag met betrekking tot dit land in werking treedt, of binnen een ander door dit land eventueel noodzakelijk geacht tijdvak, gelet op het bepaalde in het eerste lid van dit artikel.
3. Een ontwikkelingsland dat Verdragsluitende Partij is en het geharmoniseerd systeem overeenkomstig het bepaalde in dit artikel gedeeltelijk wenst toe te passen, past alle of geen van de onderverdelingen met twee streepjes toe van een willekeurige onderverdeling met één streepje, dan wel alle of geen van de onderverdelingen met één streepje van een willekeurige post. In dergelijke gevallen van gedeeltelijke toepassing wordt het zesde cijfer of worden het vijfde en zesde cijfer van het gedeelte van de code van het geharmoniseerd systeem dat niet wordt toegepast, onderscheidenlijk door " 0 " of " 00 " vervangen.
4. Een ontwikkelingsland dat het geharmoniseerd systeem overeenkomstig het bepaalde in dit artikel gedeeltelijk wenst toe te passen, stelt, wanneer het Verdragsluitende Partij wordt, de Secretaris-Generaal ervan in kennis welke onderverdelingen het niet zal toepassen op de datum waarop dit Verdrag met betrekking tot dit land in werking treedt, en stelt de Secretaris-Generaal er tevens van in kennis welke onderverdelingen het nadien toepast.
5. Elk ontwikkelingsland dat het geharmoniseerd systeem overeenkomstig het bepaalde in dit artikel gedeeltelijk wenst toe te passen, kan, wanneer het Verdragsluitende Partij wordt, de Secretaris-Generaal mededelen dat het zich formeel verbindt het volledige geharmoniseerd systeem met zes-cijfercode toe te passen binnen drie jaar, te rekenen van de datum waarop dit Verdrag met betrekking tot dat land in werking treedt.
6. Elk ontwikkelingsland dat Verdragsluitende Partij is en het geharmoniseerd systeem overeenkomstig het bepaalde in dit artikel gedeeltelijk toepast, wordt van zijn verplichtingen die voortvloeien uit artikel 3 ontheven met betrekking tot de onderverdelingen die het niet toepast.
 Art.    5 . Technische bijstand voor ontwikkelingslanden.
De ontwikkelde landen die Verdragsluitende Partij zijn verschaffen ontwikkelingslanden die daarom verzoeken, technisch bijstand op onderling overeengekomen voorwaarden met betrekking tot onder meer de opleiding van personeel, de omzetting van hun huidige nomenclaturen op basis van het geharmoniseerd systeem, het geven van advies omtrent het bijhouden van hun aldus omgezette systemen aan de hand van eventuele wijzigingen in het geharmoniseerd systeem, alsmede omtrent de toepassing van de bepalingen van dit Verdrag.
 Art.    6 . Comité voor het geharmoniseerd systeem.
1. Ingevolge dit Verdrag wordt een comité ingesteld onder de naam Comité voor het Geharmoniseerd Systeem, samengesteld uit vertegenwoordigers van elk van de Verdragsluitende Partijen.
2. Het Comité vergadert in de regel ten minste twee maal per jaar.
3. Zijn vergaderingen worden door de Secretaris-Generaal bijeengeroepen en, tenzij de Verdragsluitende Partijen anderszins beslissen, ten zetel van de Raad gehouden.
4. In het Comité voor het Geharmoniseerd Systeem heeft elke Verdragsluitende Partij recht op één stem; indien echter een douane- of economische unie en één of meer lid-staten daarvan Verdragsluitende Partij zijn, brengen deze Verdragsluitende Partijen, met betrekking tot de toepassing van dit Verdrag en onverminderd het bepaalde in een eventueel later te sluiten verdrag, samen slechts één stem uit. Indien alle lid-staten van een douane- of economische unie die krachtens het bepaalde in artikel 11, letter b daarvoor in aanmerking komt, Verdragsluitende Partij worden, brengen deze eveneens samen slechts één stem uit.
5. Het Comité voor het Geharmoniseerd Systeem kiest zijn Voorzitter en één of meer Vice-Voorzitters.
6. Het Comité stelt zijn huishoudelijk reglement op, waarover wordt beslist met een meerderheid van twee derde van de aan zijn leden toegekende stemmen. Dit reglement is onderworpen aan de goedkeuring van de Raad.
7. Het Comité nodigt indien het zulks nuttig acht intergouvernementele of andere internationale organisaties uit om als waarnemer aan zijn werkzaamheden deel te nemen.
8. Het Comité stelt naar behoefte subcomités of werkgroepen in en houdt daarbij in het bijzonder rekening met het bepaalde in artikel 7, eerste lid, letter a, en het stelt het lidmaatschap, het stemrecht en het huishoudelijk reglement van deze subcomités of werkgroepen vast.
 Art.    7 . Functies van het Comité.
1. Met inachtneming van het bepaalde in artikel 8 vervult het Comité voor het Geharmoniseerd Systeem de volgende functies :
a) het doen van voorstellen tot wenselijk geachte wijzigingen van dit Verdrag, daarbij in het bijzonder rekening houdend met de behoeften van de gebruikers, en met de ontwikkeling van de technologie of met de wijzigingen in de structuur van de internationale handel;
b) het opstellen van toelichtingen, indelingsadviezen of andere adviezen voor de interpretatie van het geharmoniseerd systeem;
c) het opstellen van aanbevelingen ten einde de uniformiteit in de interpretatie en de toepassing van het geharmoniseerd systeem te verzekeren;
d) het verzamelen en verspreiden van informatie betreffende de toepassing van het geharmoniseerd systeem;
e) het verschaffen, uit eigen beweging of op verzoek, van informatie of advies omtrent alle aangelegenheden betreffende de indeling van goederen in het geharmoniseerd systeem aan Verdragsluitende Partijen, aan leden van de Raad en aan de intergouvernementele of andere internationale organisaties die volgens het Comité hiervoor in aanmerking komen;
f) het overleggen tijdens iedere zitting van de Raad, van rapporten betreffende zijn werkzaamheden, met inbegrip van voorgestelde wijzigingen, toelichtingen, indelingsadviezen en andere adviezen;
g) het uitoefenen van alle andere bevoegdheden en functies met betrekking tot het geharmoniseerd systeem die de Raad of de Verdragsluitende Partijen noodzakelijk mochten achten.
2. Administratieve beslissingen van het Comité voor het Geharmoniseerd Systeem die gevolgen hebben voor de begroting, zijn aan de goedkeuring van de Raad onderworpen.
 Art.    8 . Functie van de Raad.
1. De Raad onderzoekt de voorstellen tot wijziging van dit Verdrag die door het Comité voor het Geharmoniseerd Systeem worden gedaan, en beveelt deze wijzigingen aan de Verdragsluitende Partijen aan overeenkomstig de procedure van artikel 16, tenzij een Lid van de Raad dat Partij bij dit Verdrag is, verzoekt de voorstellen of een deel daarvan aan het Comité terug te zenden voor een nieuw onderzoek.
2. De toelichtingen, de indelingsadviezen, de andere adviezen omtrent de interpretatie van het geharmoniseerd systeem en de aanbevelingen ter verzekering van de uniformiteit in de interpretatie en de toepassing van het geharmoniseerd systeem, opgesteld tijdens een zitting van het Comité voor het Geharmoniseerd Systeem overeenkomstig het bepaalde in artikel 7, eerste lid, worden geacht door de Raad te zijn goedgekeurd indien geen der Partijen bij dit Verdrag vóór het einde van de tweede maand, volgend op die waarin deze zitting werd gesloten, de Secretaris-Generaal heeft medegedeeld dat zij verzoekt de zaak aan de Raad voor te leggen.
3. Indien een zaak ingevolge het bepaalde in het tweede lid van dit artikel aan de Raad wordt voorgelegd, keurt de Raad deze toelichtingen, indelingsadviezen, andere adviezen of aanbevelingen goed, tenzij een Lid van de Raad dat Partij is bij dit Verdrag, verzoekt deze in hun geheel of ten dele aan het Comité terug te zenden voor een nieuw onderzoek.
 Art.    9 . Douanerechten.
De Verdragsluitende Partijen nemen door dit Verdrag geen enkele verplichting op zich met betrekking tot de hoogte van de douanerechten.
 Art.    10 . Regeling van geschillen.
1. Elk geschil tussen Verdragsluitende Partijen betreffende de interpretatie of de toepassing van dit Verdrag wordt zoveel mogelijk geregeld door rechtstreekse onderhandelingen tussen deze Partijen.
2. Elk geschil dat niet aldus wordt geregeld, wordt door de partijen bij het geschil voorgelegd aan het Comité voor het Geharmoniseerd Systeem, dat het geschil onderzoekt en aanbevelingen doet voor de regeling ervan.
3. Indien het Comité voor het Geharmoniseerd Systeem niet in staat is het geschil te regelen, legt het de zaak voor aan de Raad, die aanbevelingen doet overeenkomstig artikel III, letter e, van het Verdrag houdende oprichting van de Raad.
4. De partijen bij het geschil kunnen van tevoren overeenkomen dat zij de aanbevelingen van het Comité of van de Raad als bindend zullen aanvaarden.
 Art.    11 . Voorwaarden om Verdragsluitende Partij te worden.
Partij bij dit Verdrag kunnen worden :
a) de Lid-Staten van de Raad;
b) douane- of economische unies waaraan de bevoegdheid tot het sluiten van verdragen aangaande sommige of alle aangelegenheden die in dit Verdrag worden geregeld, is overgedragen;
c) elke andere Staat die in opdracht van de Raad hiertoe wordt uitgenodigd door de Secretaris-Generaal.
 Art.    12 . Procedure om Verdragsluitende Partij te worden.
1. Elke Staat of douane- of economische unie die voldoet aan de gestelde voorwaarden kan Partij bij dit Verdrag worden door :
a) het te ondertekenen zonder voorbehoud van bekrachtiging;
b) een akte van bekrachtiging neder te leggen na het Verdrag te hebben ondertekend onder voorbehoud van bekrachtiging; of
c) toe te treden nadat het Verdrag heeft opgehouden open te staan voor ondertekening.
2. Dit Verdrag staat tot en met 31 december 1986 ten zetel van de Raad te Brussel open voor ondertekening door de Staten en douane- of economische unies, bedoeld in artikel 11. Na deze datum zal het open staan voor toetreding.
3. De akten van bekrachtiging of toetreding worden nedergelegd bij de Secretaris-Generaal.
 Art.    13 . Inwerkingtreding.
(1. Dit Verdrag treedt in werking op de eerstkomende eerste januari die verschijnt ten minste drie maanden na de datum waarop ten minste zeventien Staten of douane-unies of economische unies, zoals bedoeld in artikel 11 hierboven, het hebben ondertekend zonder voorbehoud van bekrachtiging of hun akten van bekrachtiging of toetreding hebben nedergelegd, maar niet vóór 1 januari 1988.) <V 24-06-1986, art. 1>
2. Voor elke Staat of douane- of economische unie die dit Verdrag ondertekend zonder voorbehoud van bekrachtiging, het bekrachtigt of ertoe toetreedt nadat het in het eerste lid van dit artikel aangegeven minimumaantal is bereikt, treedt dit Verdrag in werking op de eerste januari die valt in een tijdvak van ten minste twaalf en ten hoogste vierentwintig maanden, volgende op de datum waarop deze Staat of douane- of economische unie het Verdrag heeft ondertekend zonder voorbehoud van bekrachtiging of zijn of haar akte van bekrachtiging of toetreding heeft nedergelegd, tenzij deze een eerdere datum heeft opgegeven. De datum van inwerkingtreding ingevolge het bepaalde in dit lid mag echter niet eerder vallen dan de in het eerste lid van dit artikel bedoelde datum.
 Art.    14 . Toepassing van afhankelijke gebieden.
1. Elke Staat kan, hetzij op het tijdstip dat deze Partij bij dit Verdrag wordt, hetzij later, door middel van een aan de Secretaris-Generaal gerichte kennisgeving verklaren dat dit Verdrag mede van toepassing zal zijn op alle of op bepaalde gebieden voor welker internationale betrekkingen hij verantwoordelijk is en die in zijn kennisgeving zijn genoemd. Deze kennisgeving wordt van kracht op de eerste januari die valt in een tijdvak van ten minste twaalf en ten hoogste vierentwintig maanden, volgende op de datum van ontvangst daarvan door de Secretaris-Generaal, tenzij een eerdere datum in de kennisgeving is opgegeven. Dit Verdrag kan echter niet van toepassing worden op deze gebieden, voordat het voor de betrokken Staat in werking is getreden.
2. Dit Verdrag houdt op van toepassing te zijn op een bepaald gebied op de datum waarop de Verdragsluitende Partij ophoudt verantwoordelijk te zijn voor de internationale betrekkingen van dat gebied, of op een eerdere aan de Secretaris-Generaal overeenkomstig de procedure van artikel 15 medegedeelde datum.
 Art.    15 . Opzegging. Dit Verdrag wordt voor onbepaalde tijd gesloten. Elke Verdragsluitende Partij kan het echter opzeggen en deze opzegging wordt van kracht een jaar na de ontvangst door de Secretaris-Generaal van de akte van opzegging, tenzij daarin een latere datum is opgegeven.
 Art.    16 . Wijzigingsprocedure.
1. De Raad kan aan de Verdragsluitende Partijen aanbevelingen doen tot wijziging van dit Verdrag.
2. Elke Verdragsluitende Partij kan de Secretaris-Generaal in kennis stellen van een bezwaar tegen een aanbevolen wijziging en kan later zulk een bezwaar intrekken binnen het in het derde lid van dit artikel genoemde tijdvak.
3. Elke aanbevolen wijziging wordt geacht te zijn aanvaard zes maanden na de datum van de kennisgeving ervan door de Secretaris-Generaal, mits er aan het einde van dit tijdvak geen bezwaren meer bestaan.
4. Aanvaarde wijzigingen treden voor alle Verdragsluitende Partijen in werking op een der volgende data :
a) indien de kennisgeving van de aanbevolen wijziging wordt gedaan vóór 1 april, de eerste januari van het tweede jaar dat volgt op de datum van deze kennisgeving;
b) indien de kennisgeving van de of aanbevolen wijziging wordt gedaan op of na 1 april, de eerste januari van het derde jaar dat volgt op de datum van deze kennisgeving.
5. Op de in het vierde lid van dit artikel genoemde datum dienen de statistieknomenclaturen van elke Verdragsluitende Partij en haar tariefnomenclatuur of, in het geval zoals bedoeld bij artikel 3, eerste lid, letter c, haar geïntegreerde nomenclatuur in overeenstemming te zijn gebracht met het gewijzigde geharmoniseerd systeem.
6. Elke Staat of douane- of economische unie die dit Verdrag ondertekend zonder voorbehoud van bekrachtiging, het bekrachtigt of ertoe toetreedt, wordt geacht de wijzigingen daarop te hebben aanvaard die op de datum waarop die Staat of unie Verdragsluitende Partij wordt, in werking zijn getreden of ingevolge het bepaalde in het derde lid van dit artikel zijn aanvaard.
 Art.    17 . Rechten van de Verdragsluitende Partijen met betrekking tot het geharmoniseerd systeem.
Inzake aangelegenheden betreffende het geharmoniseerd systeem verlenen artikel 6, vierde lid, artikel 8 en artikel 16, tweede lid, rechten aan een Verdragsluitende Partij :
a) met betrekking tot alle delen van het geharmoniseerd systeem die zij overeenkomstig de bepalingen van dit Verdrag toepast; of
b) tot de datum waarop dit Verdrag overeenkomstig het bepaalde in artikel 13 voor deze Verdragsluitende Partij in werking treedt, met betrekking tot alle delen van het geharmoniseerd systeem die zij krachtens de bepalingen van dit Verdrag op deze datum verplicht is toe te passen; of
c) met betrekking tot alle delen van het geharmoniseerd systeem, mits zij zich er formeel toe heeft verbonden het volledige geharmoniseerd systeem met zes-cijfercode toe te passen binnen het in artikel 4, vijfde lid, bedoelde tijdvak van drie jaar, totdat dit tijdvak is verstreken.
 Art.    18 . Voorbehoud.
Ten aanzien van dit Verdrag is geen enkel voorbehoud toegestaan.
 Art.    19 . Kennisgevingen door de Secretaris-Generaal.
De Secretaris-Generaal stelt de Verdragsluitende Partijen, de overige ondertekenende Staten, de Lid-Staten van de Raad die geen Partij bij dit Verdrag zijn en de Secretaris-Generaal van de Verenigde Naties in kennis van :
a) kennisgevingen overeenkomstig artikel 4;
b) ondertekeningen, bekrachtigingen en toetredingen, zoals bedoeld in artikel 12;
c) de datum waarop het Verdrag overeenkomstig artikel 13 in werking treedt;
d) kennisgevingen overeenkomstig artikel 14;
e) opzeggingen overeenkomstig artikel 15;
f) wijzigingen van dit Verdrag aanbevolen overeenkomstig artikel 16;
g) bezwaren met betrekking tot overeenkomstig artikel 16 aanbevolen wijzigingen, alsmede de eventuele intrekking daarvan;
h) wijzigingen aanvaard overeenkomstig artikel 16, alsmede de datum waarop deze in werking treden.
 Art.    20 . Registratie bij de Verenigde Naties.
Dit Verdrag wordt op verzoek van de Secretaris-Generaal van de Raad bij het Secretariaat van de Verenigde Naties geregistreerd overeenkomstig het bepaalde in artikel 102 van het Handvest der Verenigde Naties.
Ten blijke waarvan de ondergetekenden, daartoe behoorlijk gemachtigd, dit Verdrag hebben ondertekend.
Gedaan te Brussel, de 14 juni 1983, in de Engelse en de Franse taal, zijnde beide teksten gelijkelijk authentiek, in één exemplaar, dat wordt nedergelegd bij de Secretaris-Generaal van de Raad, die een voor eensluidend gewaarmerkt afschrift daarvan doet toekomen aan alle in artikel 11 bedoelde Staten en douane- of economische unies.
 Art.  N. Bijlage : Protocol van wijziging van het Internationaal Verdrag betreffende het geharmoniseerd systeem inzake de omschrijving en codering van goederen. <Zie CN : 1986-06-24/31>


type: legislation

jurisdiction: Belgium

text:
TITEL I.  - Grondbeginselen.
 Artikel    1 . De Partijen verbinden zich om de noodzakelijke maatregelen te nemen om de in Deel 1 van dit Verdrag opgenomen beginselen uit te voeren.
 Art.    2 . 1. Wanneer het herstel van de schade niet volledig uit andere bronnen kan worden verzekerd, moet de Staat bijdragen aan de schadeloosstelling :
a. van hen die ernstig lichamelijk letsel of nadeel voor de gezondheid hebben ondervonden als rechtstreeks gevolg van een opzettelijk geweldmisdrijf;
b. van hen die ten laste waren van de persoon die ingevolge een dergelijk misdrijf overleden is.
2. De schadeloosstelling voorzien in voorgaande alinea wordt toegekend zelfs indien de dader niet kan worden vervolgd of gestraft.
 Art.    3 . De schadeloosstelling wordt toegekend door de Staat op het grondgebied waarvan het misdrijf werd gepleegd :
a. aan onderdanen van de Staten die Partij zijn bij dit Verdrag;
b. aan onderdanen van alle Lidstaten van de Raad van Europa die permanent verblijven in de Staat op het grondgebied waarvan het misdrijf werd gepleegd.
 Art.    4 . De schadeloosstelling omvat, naargelang het geval, ten minste de volgende schadeposten : verlies van inkomsten, medische kosten, ziekenhuiskosten, begrafeniskosten en, voor wat de personen ten laste betreft, het verlies aan levensonderhoud.
 Art.    5 . De regeling van de schadeloosstelling kan, indien nodig, voor één of meer bestanddelen van de schadeloosstelling een bovengrens waaronder en een benedengrens waarboven geen schadeloosstelling wordt toegekend, vastleggen.
 Art.    6 . De regeling van de schadeloosstelling kan een termijn voorzien waarbinnen de verzoeken tot schadeloosstelling moeten worden ingediend.
 Art.    7 . De schadeloosstelling kan worden verminderd of geweigerd rekening houdend met de financiële situatie van de verzoeker.
 Art.    8 . 1. De schadeloosstelling kan worden verminderd of geweigerd op grond van het gedrag van het slachtoffer of de verzoeker vóór, tijdens of na het misdrijf, of in verband met de veroorzaakte schade.
2. De schadeloosstelling kan ook worden verminderd of geweigerd indien het slachtoffer of de verzoeker betrokken is bij de georganiseerde misdaad of tot een organisatie behoort die zich schuldig maakt aan het plegen van geweldmisdrijven.
3. De schadeloosstelling kan eveneens worden verminderd of geweigerd indien geheel of gedeeltelijk herstel in strijd zou zijn met het rechtsgevoel of met de openbare orde.
 Art.    9 . Ten einde dubbele schadeloosstelling te vermijden, kan de Staat of de bevoegde autoriteit elk bedrag dat met betrekking tot de schade is ontvangen van de dader, de sociale zekerheid, een verzekering, of uit welke andere bron ook, van de toegekende schadeloosstelling aftrekken of van de schadeloosgestelde persoon terugvorderen.
 Art.    10 . De Staat of de bevoegde autoriteit kan worden gesubrogeerd in de rechten van de schadeloosgestelde persoon tot beloop van het uitgekeerde bedrag.
 Art.    11 . Elke Partij verbindt zich om de nodige maatregelen te nemen opdat informatie over de regeling van de schadeloosstelling ter beschikking zou zijn van eventuele verzoekers.
 TITEL II.  - Internationale samenwerking.
 Art.    12 . Onder voorbehoud van de toepassing van tussen de verdragsluitende Staten gesloten bilaterale of multilaterale overeenkomsten inzake wederzijdse bijstand, moeten de bevoegde autoriteiten van elke Partij elkaar, op verzoek, de grootst mogelijke bijstand verlenen in verband met de aangelegenheid behandeld in dit Verdrag. Met het oog hierop wijst elke verdragsluitende Partij een centrale autoriteit aan belast met het in ontvangst nemen van en gevolg geven aan verzoeken om bijstand, en stelt ze hiervan de Secretaris-generaal van de Raad van Europa in kennis bij het neerleggen van haar akte van bekrachtiging, aanvaarding, goedkeuring of toetreding.
 Art.    13 . 1. Het Europees Comité voor strafrechtelijke vraagstukken (CDPC) van de Raad van Europa wordt op de hoogte gehouden van de toepassing van dit Verdrag.
2. Met het oog hierop maakt elke Partij aan de Secretaris-generaal van het Raad van Europa alle nuttige informatie over aangaande haar wetgevende of reglementaire bepalingen betreffende de aangelegenheden waarop het Verdrag betrekking heeft.
 TITEL III.  - Slotbepalingen.
 Art.    14 . Dit Verdrag staat open voor ondertekening door de Lidstaten van de Raad van Europa. Het zal onderworpen worden aan bekrachtiging, aanvaarding of goedkeuring. De akten van bekrachtiging, aanvaarding of goedkeurig zullen worden neergelegd bij de Secretaris-generaal van de Raad van Europa.
 Art.    15 . 1. Dit Verdrag treedt in werking op de eerste dag van de maand die volgt op het verstrijken van een periode van drie maanden na de datum waarop drie Lidstaten van de Raad van Europa hun instemming om door het Verdrag te worden verbonden tot uiting hebben gebracht overeenkomstig de bepalingen van artikel 14.
2. Ten aanzien van elke andere Lidstaat die daarna zijn instemming om door het Verdrag te worden verbonden tot uiting brengt, treedt deze in werking op de eerste dag van de maand die volgt op het verstrijken van een periode van drie maanden na de datum van de neerlegging van de akte van bekrachtiging, aanvaarding of goedkeuring.
 Art.    16 . 1. Na de inwerkingtreding van dit Verdrag kan het Comité van Ministers van de Raad van Europa elke Staat die geen lid is van de Raad van Europa uitnodigen om tot dit Verdrag toe te treden, bij een besluit genomen door de in artikel 20, d., van het Statuut van de Raad van Europa voorziene meerderheid, en bij algemene stemmen van de vertegenwoordigers van de verdragsluitende Partijen die gerechtigd zijn in het Comité zitting te hebben.
2. Ten aanzien van elke toetredende Staat treedt het Verdrag in werking op de eerste dag van de maand die volgt op het verstrijken van een periode van drie maanden na de datum van de neerlegging van de akte van toetreding bij de Secretaris-generaal van de Raad van Europa.
 Art.    17 . 1. Elke Staat kan bij de ondertekening of bij de neerlegging van zijn akte van bekrachtiging, aanvaarding, goedkeuring of toetreding, het grondgebied of de grondgebieden aanwijzen waarop dit Verdrag van toepassing zal zijn.
2. Elke Staat kan, op elk later tijdstip, door middel van een verklaring gericht aan de Secretaris-generaal van de Raad van Europa, de toepassing van dit Verdrag uitbreiden tot elk ander in de verklaring aangewezen grondgebied. Ten aanzien dit grondgebied treedt het Verdrag in werking op de eerste dag van de maand die volgt op het verstrijken van een periode van drie maanden na de datum van ontvangst van de verklaring door de Secretaris-generaal.
3. Elke krachtens de twee voorgaande leden afgelegde verklaring kan worden ingetrokken, voor wat betreft elk in deze verklaring aangewezen grondgebied, door middel van een kennisgeving gericht aan de Secretaris-generaal. De intrekking wordt van kracht op de eerste dag van de maand die volgt op het verstrijken van een periode van zes maanden na de datum van ontvangst van de kennisgeving door de Secretaris-generaal.
 Art.    18 . 1. Elke Staat kan bij de ondertekening of bij de neerlegging van zijn akte van bekrachtiging, aanvaarding, goedkeuring of toetreding verklaren één of meer voorbehouden te maken.
2. Elke verdragsluitende Partij die een voorbehoud krachtens het vorige lid heeft geformuleerd, kan dit geheel of gedeeltelijk intrekken door middel van een kennisgeving gericht aan de Secretaris-generaal van de Raad van Europa. De intrekking wordt van kracht op de datum van ontvangst van de kennisgeving door de Secretaris generaal.
3. Een partij die een voorbehoud heeft gemaakt met betrekking tot een bepaling van dit Verdrag kan geen aanspraak maken op de toepassing van die bepaling door een andere Partij; indien haar voorbehoud evenwel gedeeltelijk of voorwaardelijk is, kan zij aanspraak maken op de toepassing van die bepaling voor zover zij deze zelf heeft aanvaard.
 Art.    19 . 1. Elke Partij kan, op elk ogenblik, dit Verdrag opzeggen door middel van een kennisgeving gericht aan de Secretaris-generaal van de Raad van Europa.
2. De opzegging wordt van kracht op de eerste dag van de maand die volgt op het verstrijken van een periode van zes maanden na ontvangst van de kennisgeving door de Secretaris-generaal.
 Art.    20 . De Secretaris-generaal van de Raad van Europa stelt de Lidstaten van de Raad en elke Staat die tot dit Verdrag is toegetreden in kennis van :
a. elke ondertekening;
b. de neerlegging van elke akte van bekrachtiging, aanvaarding, goedkeuring of toetreding;
c. elke datum van inwerkingtreding van dit Verdrag overeenkomstig de artikelen 15, 16 en 17;
d. elke andere handeling, kennisgeving of mededeling met betrekking tot dit Verdrag.
Ten blijke waarvan de ondergetekenden, daartoe behoorlijk gemachtigd, dit Verdrag hebben ondertekend.
Gedaan te Straatsburg, op 24 november 1983, in de Engelse en de Franse taal, zijnde beide teksten gelijkelijk authentiek, in één enkel exemplaar, dat zal worden neergelegd in het archief van de Raad van de Raad van Europa. De Secretaris-generaal van de Raad van Europa doet een voor eensluidend gewaarmerkt afschrift toekomen aan elke Lidstaat van de Raad van Europa en aan elke Staat die is uitgenodigd om tot dit Verdrag toe te treden.
 BIJLAGE.
 Art.  N. Lijst met de gebonden staten.

 Staten/

 Datum

Type instemming

 Datum

Datum

Organisaties

authenti-

 instemming
 interne

ficatie

inwerking-

treding

-

-

 -

-

-
ALBANIE

09/10/2003

Onbepaald
ARMENIE

08/11/2001
AZERBEIDZJAN

 Toetreding

28/03/2000
 01/07/2000
BELGIE

 19/02/1998

Bekrachtiging

23/03/2004
 01/07/2004
CYPRUS

 09/01/1991

Bekrachtiging

17/01/2001
 01/05/2001
DENEMARKEN

 24/11/1983

Bekrachtiging

09/10/1987
 01/02/1988
DUITSLAND

24/11/1983

Bekrachtiging

27/11/1996
 01/03/1997
ESTLAND

22/10/2003
FINLAND

11/09/1990

Bekrachtiging

15/11/1990
 01/03/1991
FRANKRIJK

24/11/1983

Bekrachtiging

01/02/1990
 01/06/1990
GRIEKENLAND

24/11/1983
GROOT-BRITTANNIE

 24/11/1983

Bekrachtiging

07/02/1990
 01/06/1990
HONGARIJE

08/11/2001
IJSLAND

30/11/2001

Onbepaald
LITOUWEN

 14/01/2004
LUXEMBURG

24/11/1983

Bekrachtiging

21/05/1985
 01/02/1988
NEDERLAND

24/11/1983

Bekrachtiging

16/07/1984
 01/02/1988
NOORWEGEN

24/11/1983

Bekrachtiging

22/06/1992
 01/10/1992
PORTUGAL

 06/03/1997

Bekrachtiging

13/08/2001
 01/12/2001
SPANJE

 08/06/2000

Bekrachtiging

31/10/2001
 01/02/2002
TSJECHISCHE REP.

 15/10/1999

Bekrachtiging

08/09/2000
 01/01/2001
TURKIJE

24/04/1985
ZWEDEN

 24/11/1983

Bekrachtiging

30/09/1988
 01/01/1989
ZWITSERLAND

15/05/1990

Bekrachtiging

07/09/1992
 01/01/1993


text:
Artikel  M. Bij akkoord ondertekend te Brazilia op 29 november 1983 hebben de Belgische en de Braziliaanse Regeringen wederzijds de geldigheid van hun nationale rijbewijzen erkend.
Ingeval de nationale reglementering in een uitwisseling van rijbewijzen voorziet, zal de houder van een rijbewijs afgeleverd door de bevoegde autoriteiten van een van de Staten een overeenkomstig rijbewijs van de andere Staat ontvangen, zonder dat het noodzakelijk is het theoretisch en praktisch rijexamen af te leggen.
De rijbewijzen geven uitsluitend het recht tot het besturen van de voertuigen van de categorieën voor dewelke zij geldig zijn rachtens de nationale wetgeving.
Dit Akkoord is op 29 november 1983 in werking getreden.


text:
TITEL I.  - Algemene bepalingen.
 Artikel    1 . Voor de toepassing van deze Overeenkomst en de Bijlagen daarbij hebben, tenzij het tegendeel is bepaald, de volgende uitdrukkingen de daarachter vermelde betekenis :
a) "Het Verdrag", het op 7 december 1944 te Chicago voor ondertekening opengestelde Verdrag inzake de Internationale Burgerluchtvaart; dit omvat alle volgens artikel 90 van dat Verdrag aanvaarde Bijlagen en alle overeenkomstig de artikelen 90 en 94 tot stand gebrachte wijzigingen van de Bijlagen of het Verdrag, die zijn goedgekeurd door de Overeenkomstsluitende Partijen;
b) "Luchtvaartautoriteiten", wat het Koninkrijk België betreft, de Minister belast met het bestuur van de luchtvaart, alsmede iedere persoon of instelling, bevoegd tot het vervullen van de functies die thans door genoemde Minister worden uitgeoefend, of van overeenkomstige functies, en, wat de Republiek Opper-Volta betreft, de Minister belast met de burgerluchtvaart, alsmede iedere persoon of instelling, bevoegd tot het vervullen van de functies die thans door genoemde Minister worden uitgeoefend, ook van overeenkomstige functies;
c) "Aangewezen luchtvaartmaatschappij", een luchtvaartmaatschappij die door een Overeenkomstsluitende Partij schriftelijk is aangewezen aan de andere Overeenkomstsluitende Partij, overeenkomstig de artikelen 9 en 11 van deze Overeenkomst, voor de exploitatie van de luchtdiensten op de routes omschreven in de kennisgeving;
d) "Grondgebied", de betekenis als vermeld in artikel 2 van het Verdrag;
e) "Luchtdiensten", "internationale luchtdienst", "luchtvervoerdienst", en "landing anders dan voor verkeersdoeleinden", de betekenis die daaraan onderscheidenlijk is gegeven in artikel 96 van het Verdrag;
f) "Boorduitrusting", "boordproviand" en "reserveonderdelen", de betekenis als vermeld in Bijlage 9 bij het Verdrag, en
g) "Tarief", de prijzen die dienen te worden betaald voor het vervoer van passagiers, bagage en goederen, en de voorwaarden welke daarbij van toepassing zijn, met inbegrip van de commissies en andere bijkomende vergoedingen voor de afgifte of de verkoop van vervoerbiljetten, maar met uitzondering van de vergoedingen en voorwaarden betreffende het vervoer van post.
 Art.    2 . 1. De luchtvaartuigen die in internationaal verkeer door de aangewezen luchtvaartmaatschappij van een Overeenkomstsluitende Partij worden gebruikt, alsmede hun normale uitrusting, hun reserves aan motorbrandstoffen en smeermiddelen en hun boordvoorraden (met inbegrip van proviand, dranken en tabak) zijn bij binnenkomst op het grondgebied van de Overeenkomstsluitende Partij vrijgesteld van alle douanerechten, inspectiekosten en andere soortgelijke rechten of heffingen, op voorwaarde dat deze uitrustingsstukken en voorraden aan boord blijven van de luchtvaartuigen totdat zij weer worden uitgevoerd.
2. Van deze rechten of heffingen zijn eveneens vrijgesteld, met uitzondering van rechten of heffingen voor bewezen diensten :
a) alle soorten boordproviand, opgenomen op het grondgebied van een Overeenkomstsluitende Partij binnen de grenzen als vastgesteld door de autoriteiten van die Overeenkomstsluitende Partij die een internationale dienst verzorgen;
b) de reserveonderdelen ingevoerd op het grondgebied van een der Overeenkomstsluitende Partijen voor het onderhoud of het herstellen van de luchtvaartuigen gebruikt in het internationale luchtverkeer van de aangewezen luchtvaartmaatschappij van de andere Overeenkomstsluitende Partij;
c) motorbrandstoffen en smeermiddelen bestemd voor de bevoorrading van de door de aangewezen luchtvaartmaatschappij van de andere Overeenkomstsluitende Partij in het internationale verkeer gebruikte luchtvaartuigen, zelfs indien deze voorraden moeten worden gebruikt op het traject uitgevoerd boven het grondgebied van de Overeenkomstsluitende Partij waarop deze voorraden aan boord zijn genomen.
3. De normale boorduitrusting, alsmede de materialen en voorraden die zich aan boord van de luchtvaartuigen van een Overeenkomstsluitende Partij bevinden, mogen op het grondgebied van de andere Overeenkomstsluitende Partij niet worden uitgeladen dan met toestemming van de douaneautoriteiten van dat grondgebied. In dit geval kunnen zij onder toezicht van de genoemde autoriteiten worden geplaatst totdat ze weer worden uitgevoerd of totdat daarvan aangifte bij de douane is gedaan.
 Art.    3 . De bewijzen van luchtwaardigheid en van bevoegdheid en vergunningen die zijn verleend of geldig verklaard door een der Overeenkomstsluitende Partijen en niet zijn verlopen, worden door de andere Overeenkomstsluitende Partij als geldig erkend ten dienste van de exploitatie van de luchtroutes vermeld in de Bijlage hierbij.
Niettemin behoudt elke Overeenkomstsluitende Partij zich het recht voor om, wat betreft het vliegen boven haar eigen grondgebied, de aan haar eigen onderdanen door de andere Overeenkomstsluitende Partij verleende bewijzen van bevoegdheid en vergunningen niet als geldig te erkennen.
 Art.    4 . 1. De wetten en voorschriften van elke Overeenkomstsluitende Partij betrekking hebbend op de binnenkomst in en het vertrek uit haar grondgebied van de luchtvaartuigen, gebruikt in het internationaal luchtverkeer of betrekking hebbend op de exploitatie van en het vliegen met deze luchtvaartuigen gedurende hun aanwezigheid binnen de grenzen van haar grondgebied, zijn van toepassing op de luchtvaartuigen van de maatschappij van de andere Overeenkomstsluitende Partij.
2. De passagiers, de bemanningsleden en de verladers van goederen dienen, hetzij persoonlijk hetzij door tussenkomst van een derde handelende in hun naam en voor hun rekening zich te houden aan de wetten en voorschriften die op het grondgebied van elke Overeenkomstsluitende Partij de binnenkomst, het verblijf en het vertrek regelen van de passagiers, bemanningsleden of goederen zoals die welke van toepassing zijn op de binnenkomst, op de uitreisformaliteiten, op de immigratie, op de douane en op de uit de gezondheidsvoorschriften voortvloeiende maatregelen.
 Art.    5 . 1. Elke Overeenkomstsluitende Partij kan te allen tijde om overleg tussen de bevoegde autoriteiten van beide Overeenkomstsluitende Partijen verzoeken inzake de uitlegging, de toepassing of wijzigingen van deze Overeenkomst.
2. Dit overleg vangt aan uiterlijk zestig (60) dagen vanaf de datum van ontvangst van het verzoek.
3. De wijzigingen van deze Overeenkomst waartoe wordt besloten, worden van kracht na te zijn bevestigd door een diplomatieke notawisseling.
 Art.    6 . Elke Overeenkomstsluitende Partij kan te allen tijde aan de andere Overeenkomstsluitende Partij de wens te kennen geven deze Overeenkomst op te zeggen. Een zodanige kennisgeving wordt tegelijkertijd gedaan aan de Internationale Burgerluchtvaartorganisatie. De opzegging treedt in werking een jaar na de datum van ontvangst van de kennisgeving door de andere Overeenkomstsluitende Partij, tenzij deze kennisgeving voor het einde van deze periode in gemeen overleg wordt ingetrokken. Ingeval de Overeenkomstsluitende Partij welke een dergelijke kennisgeving ontvangt, de ontvangst daarvan niet zou bevestigen, wordt die kennisgeving geacht te zijn ontvangen vijftien dagen na ontvangst daarvan bij de zetel van de Internationale Burgerluchtvaartorganisatie.
 Art.    7 . 1. Ingeval een regeling van een geschil betreffende de uitlegging of de toepassing van deze Overeenkomst overeenkomstig de bepalingen van artikel 5 niet mogelijk is gebleken hetzij tussen de luchtvaartautoriteiten hetzij tussen de Regeringen van de Overeenkomstsluitende Partijen, wordt het geschil op verzoek van een der Overeenkomstsluitende Partijen aan een scheidsgerecht voorgelegd.
2. Dit scheidsgerecht zal uit drie leden zijn samengesteld. Elke Overeenkomstsluitende Partij wijst een scheidsman aan en beide scheidsmannen dienen tot overeenstemming te komen omtrent de aanwijzing van een onderdaan van een derde Staat als voorzitter.
Indien binnen twee maanden na de datum waarop één van beide Regeringen de scheidsrechterlijke regeling van het geschil heeft voorgesteld, beide scheidsmannen niet zijn aangewezen of indien in de loop van de daaropvolgende maand de scheidsmannen niet tot overeenstemming zijn gekomen omtrent de aanwijzing van een voorzitter, kan elke Overeenkomstsluitende Partij de voorzitter van de Raad van de Internationale Burgerluchtvaartorganisatie verzoeken over te gaan tot de nodige aanwijzingen.
3. Het scheidsgerecht neemt, indien het er niet in slaagt het geschil in der minne te schikken, een beslissing bij meerderheid van stemmen. Voor zover de Overeenkomstsluitende Partijen niet anders overeenkomen, stelt het zelf zijn procedureregels vast en bepaalt het zelf zijn zetel.
4. De Overeenkomstsluitende Partijen verbinden zich, zich te houden aan de voorlopige maatregelen die tijdens het proces kunnen worden voorgeschreven, alsook aan de scheidsrechterlijke uitspraak welke in alle gevallen als definitief wordt beschouwd.
5. Indien een der Overeenkomstsluitende Partijen zich niet houdt aan de scheidsrechterlijke beslissingen, kan de andere Overeenkomstsluitende Partij, zolang deze nalatigheid duurt, de rechten of voorrechten welke zij krachtens deze Overeenkomst aan de in gebreke zijnde Overeenkomstsluitende Partij had verleend, beperken, opschorten of intrekken. Elke Overeenkomstsluitende Partij neemt de vergoeding voor haar scheidsman op zich, alsook de helft van de vergoeding voor de aangewezen voorzitter.
 TITEL II.  - Overeengekomen diensten.
 Art.    8 . 1. Elke Overeenkomstsluitende Partij verleend de andere Overeenkomstsluitende Partij de in deze Overeenkomst omschreven rechten met het oog op het instellen van luchtdiensten op de routes die zijn omschreven in het betreffende deel van de als Bijlage aan deze Overeenkomst gehechte tabel (hierna te noemen "de overeengekomen diensten" en "de omschreven routes").
2. Behoudens de bepalingen van deze Overeenkomst geniet de door elke Overeenkomstsluitende Partij aangewezen luchtvaartmaatschappij bij het exploiteren van een overeengekomen dienst op een omschreven route de volgende rechten :
a) zij mag over het grondgebied van de andere Overeenkomstsluitende Partij vliegen zonder te landen
b) zij mag op dat grondgebied landen anders dan voor commerciële doeleinden;
c) zij mag op dat grondgebied landen voor het afzetten en opnemen in internationaal verkeer van passagiers, goederen en post op de punten die voor die route zijn vermeld in de als Bijlage aan deze Overeenkomst gehechte tabel.
 Art.    9 . 1. Elke Overeenkomstsluitende Partij heeft het recht om door middel van een schriftelijke kennisgeving aan de andere Overeenkomstsluitende Partij een luchtvaartmaatschappij aan te wijzen voor de exploitatie van de overeengekomen diensten op de omschreven routes.
2. Na ontvangst van deze aanwijzing dient de andere Overeenkomstsluitende Partij, onverminderd de bepalingen van lid 3 van dit artikel en van artikel 10 van deze Overeenkomst, onverwijld aan de aangewezen luchtvaartmaatschappij de passende exploitatievergunningen te verlenen.
3. De luchtvaartautoriteiten van een der Overeenkomstsluitende Partijen kunnen verlangen dat de door de andere Overeenkomstsluitende Partij aangewezen luchtvaartmaatschappij het bewijs levert, dat zij in staat is te voldoen aan de voorwaarden welke op het gebied van de exploitatie van de internationale luchtdiensten worden voorgeschreven door de wetten en voorschriften die gewoonlijk en redelijkerwijze, overeenkomstig de bepalingen van het Verdrag inzake de Internationale Burgerluchtvaart, door de genoemde autoriteiten worden toegepast.
 Art.    10 . 1. Elke Overeenkomstsluitende Partij heeft het recht de exploitatievergunningen bedoeld in het tweede lid van artikel 9 niet te verlenen, indien bedoelde Overeenkomstsluitende Partij er niet van overtuigd is dat een aanzienlijk deel van de eigendom van en het daadwerkelijk toezicht op die maatschappij berusten bij de Overeenkomstsluitende Partij die de maatschappij heeft aangewezen of bij onderdanen van deze Overeenkomstsluitende Partij.
2. Elke Overeenkomstsluitende Partij heeft het recht een exploitatievergunning in te trekken of de uitoefening door de aangewezen luchtvaartmaatschappij van de andere Overeenkomstsluitende Partij van de rechten, omschreven in artikel 8 van deze Overeenkomst, te schorsen indien :
a) zij er niet van overtuigd is dat een aanzienlijk deel van de eigendom van en het daadwerkelijk toezicht op die maatschappij berusten bij de Overeenkomstsluitende Partij die de maatschappij heeft aangewezen of bij onderdanen van deze Overeenkomstsluitende Partij, of indien
b) deze maatschappij zich niet heeft gehouden aan de wetten en voorschriften van de Overeenkomstsluitende Partij die deze rechten heeft verleend, of indien
c) deze maatschappij de exploitatie niet uitvoert overeenkomstig de voorwaarden gesteld in deze Overeenkomst.
3. Tenzij de intrekking of de schorsing noodzakelijk is om nieuwe inbreuken op de bedoelde wetten, voorschriften en verplichtingen opgelegd door deze Overeenkomst te voorkomen, kan een zodanig recht niet worden uitgeoefend dan na overleg met de andere Overeenkomstsluitende Partij, zoals voorzien in artikel 5. Ingeval dit overleg faalt, wordt overgegaan tot een scheidsrechterlijke uitspraak overeenkomstig artikel 7.
 Art.    11 . Onverminderd het bepaalde in artikel 10 van deze Overeenkomst, maar :
- met toepassing van de artikelen 77 en 79 van het Verdrag inzake de Burgerluchtvaart, die voorzien in het instellen door twee of meer Staten van gemeenschappelijke exploitatieorganisaties of van internationale exploitatieorganen;
- en met toepassing van de artikelen 1 en 2 van de bijlagen bij het Verdrag inzake het luchtvervoer in Afrika, ondertekend te Jaoende op 28 maart 1961, behoudt de Regering van de Republiek Opper-Volta zich het recht voor, en de Regering van het Koninkrijk België aanvaardt dit, de maatschappij Air Afrique aan te wijzen als de door de Republiek Opper-Volta gekozen organisatie voor het exploiteren van de overeengekomen diensten.
 Art.    12 . De door beide Overeenkomstsluitende Partijen aangewezen maatschappijen zijn verzekerd van een rechtvaardige en billijke behandeling ten einde gelijke mogelijkheden te genieten bij de exploitatie van de overeengekomen diensten.
Zij dienen op de gemeenschappelijke trajecten rekening te houden met hun wederzijdse belangen ten einde hun onderscheiden diensten op de overeengekomen routes of de lokale en regionale diensten niet onredelijk te treffen.
 Art.    13 . 1. De exploitatie van de overeengekomen diensten tussen het grondgebied van het Koninkrijk België en het grondgebied van de Republiek Opper-Volta of omgekeerd, op de routes vermeld in de aan deze Overeenkomst gehechte tabel, vormt voor de beide landen een fundamenteel en primair recht.
2. Bij de exploitatie van deze diensten zal de ingezette capaciteit op elke route afgestemd zijn op :
a) de normale en redelijkerwijze te verwachten behoeften van het internationaal luchtvervoer van of naar het grondgebied van de Overeenkomstsluitende Partij die de aldaar opererende maatschappij heeft aangewezen;
b) de eisen welke de exploitatie van lange afstandsdiensten stelt, en
c) de vervoersbehoeften van de gebieden op die route, rekening houdende met de lokale en regionale luchtdiensten.
3. Ten einde te kunnen voldoen aan onvoorziene of tijdelijke vraag naar verkeer op dezelfde routes, dienen de aangewezen luchtvaartmaatschappijen onderling te beslissen over passende maatregelen om aan deze tijdelijke toeneming van het verkeer tegemoet te komen.
Zij brengen hiervan onmiddellijk verslag uit aan de luchtvaartautoriteiten van hun onderscheiden landen, die met elkaar overleg kunnen plegen indien zij zulks nuttig achten.
4. Ingeval een der Overeenkomstsluitende Partijen op een of meer routes, hetzij een gedeelte, hetzij een totaal van de haar toegekende vervoerscapaciteit wenst te gebruiken, spreekt zij af met de andere Overeenkomstsluitende Partij om aan deze het geheel of een gedeelte van de betrokken vervoerscapaciteit voor een bepaalde tijd en binnen de voorziene grenzen over te dragen.
De aangewezen maatschappij die alle of een gedeelte van haar rechten heeft overgedragen, kan deze aan het einde van de genoemde periode hernemen.
 Art.    14 . 1. De aangewezen luchtvaartmaatschappijen geven ten minste dertig (30) dagen voordat zij een begin maken met de exploitatie van de overeengekomen diensten aan de luchtvaartautoriteiten van beide Overeenkomstsluitende Partijen kennis van de aard van het vervoer, van het type te gebruiken vliegtuigen en van het tijdschema. Hetzelfde geldt voor latere wijzigingen.
2. De luchtvaartautoriteiten van elke Overeenkomstsluitende Partij verschaffen, op verzoek, aan de luchtvaartautoriteiten van de andere Overeenkomstsluitende Partij, alle gangbare statistieken en andere statistische gegevens van de aangewezen maatschappij, welke redelijkerwijze kunnen worden verlangd voor de controle van de door de aangewezen maatschappij van eerstgenoemde Overeenkomstsluitende partij aangeboden vervoerscapaciteit. Die statistieken omvatten alle gegevens welke benodigd zijn om de omvang, de herkomst en de bestemming van het verkeer vast te stellen binnen de door de Internationale Burgerluchtvaartorganisatie opgelegde grenzen.
 Art.    15 . Elke door een Overeenkomstsluitende Partij aangewezen maatschappij kan haar eigen technisch en administratief personeel in dienst hebben dat nodig is op de luchthavens en in de streden van de andere Overeenkomstsluitende Partij, waar zij voornemens is haar eigen vertegenwoordiging te hebben.
Voor zover een aangewezen maatschappij ervan afziet een eigen organisatie op de luchthavens van de andere Overeenkomstsluitende Partij te hebben, draagt zij de eventuele werkzaamheden zo veel mogelijk op aan het personeel van de luchthavens of dat van een aangewezen maatschappij van de andere Overeenkomstsluitende Partij.
 Art.    16 . Beide Overeenkomstsluitende partijen komen overeen elkaar telkens wanneer daartoe behoefde bestaat, te raadplegen ten einde hun onderscheiden luchtdiensten te coördineren.
 Art.    17 . 1. De tarieven, toe te passen op de overeengekomen diensten die de verbindingen verzekeren tussen de grondgebieden van de Overeenkomstsluitende Partijen, worden vastgesteld op een redelijk niveau, rekening houdend met alle factoren zoals de werkingskosten, een redelijke winst en de tarieven van de andere maatschappijen.
2. De tarieven, bedoeld in lid 1 van dit artikel, worden zo mogelijk vastgesteld door de aangewezen maatschappijen van de twee Overeenkomstsluitende Partijen.
Deze maatschappijen voeren rechtstreeks overleg met elkaar, na raadpleging, indien hiertoe reden is, van de luchtvaartmaatschappijen van derde landen die het geheel of een gedeelte van dezelfde trajecten exploiteren.
De aangewezen maatschappijen moeten zoveel mogelijk trachten overeenstemming te bereiken door telkens als dat nodig is gebruik te maken van de methode voor tariefbepaling die is uitgewerkt door de Internationale Luchtvervoersvereniging (I.A.T.A.).
3. De aldus vastgestelde tarieven dienen ter goedkeuring te worden voorgelegd aan de luchtvaartautoriteiten van beide Overeenkomstsluitende Partijen, ten minste dertig (30) dagen voor de voorziene datum van inwerkingtreding. Deze termijn kan in bijzondere gevallen worden verkort op voorwaarde dat die autoriteiten beiden ermee instemmen.
4. Indien de luchtvaartmaatschappijen er niet in slagen overeenstemming te bereiken over de vaststelling van een tarief overeenkomstig het bepaalde in het eerste lid hierboven, of indien een van beide Overeenkomstsluitende Partijen binnen de eerste vijftien dagen van de in lid 3 van dit artikel bedoelde periode van dertig (30) dagen te kennen geeft niet in te stemmen met het tarief dat haar overeenkomstig het bepaalde in het voorgaande tweede lid is voorgelegd, trachten de luchtvaartautoriteiten van de beide Overeenkomstsluitende Partijen tot een bevredigende regeling te komen.
5. Indien de luchtvaartautoriteiten er niet in slagen overeenstemming te bereiken over een tarief overeenkomstig het derde lid van dit artikel of over de vaststelling van een tarief overeenkomstig het vierde lid, wordt overgegaan tot arbitrage zoals voorzien in artikel 7 van deze Overeenkomst.
6. Onverminderd het bepaalde in het vijfde lid van dit artikel, wordt een tarief pas geldig als het de goedkeuring van de luchtvaartautoriteiten heeft.
7. Zolang het scheidsgerecht geen uitspraak heeft gedaan, heeft de Overeenkomstsluitende Partij die te kennen heeft gegeven niet in te stemmen met het voorgestelde tarief, het recht van de andere Overeenkomstsluitende Partij te eisen dat deze de voordien van kracht zijnde tarieven handhaaft.
8. De tarieven die zijn vastgesteld overeenkomstig het bepaalde in dit artikel blijven van kracht tot nieuwe tarieven zijn vastgesteld overeenkomstig het bepaalde in dit artikel.
 Art.    18 . Elke Overeenkomstsluitende Partij verleent aan de aangewezen luchtvaartmaatschappij van de andere Overeenkomstsluitende Partij het recht tot het vrijelijk overmaken van de nettowinsten geboekt door de aangewezen luchtvaartmaatschappij op het grondgebied van eerstbedoelde Overeenkomstsluitende partij, overeenkomstig de van kracht zijnde wetten en voorschriften.
Deze overmakingen geschieden op basis van de officiële wisselkoersen voor lopende betalingen of bij afwezigheid van officiële wisselkoersen, tegen de gangbare koersen op de markt voor buitenlandse valuta voor lopende betalingen op de dag waarop het verzoek tot overmaking werd ingediend door de aangewezen luchtvaartmaatschappij van de andere Partij.
 TITEL III.  - Slotbepalingen.
 Art.    19 . Deze Overeenkomst treedt in werking op de datum van de ondertekening.
 Art.    20 . Deze Overeenkomst en haar Bijlage worden ter registratie medegedeeld aan de Internationale Burgerluchtvaartorganisatie.
 Bijlagen.
 Art.    N1 . Routetabel.

 1. Routes voor Belgie

Vertrekpunten
Tussenliggende

 Punten in

Verderliggende

 punten

Opper-Volta

 punten

-

-

-

-

Punten in

 (1)

(2)

Punten in

 (1)

(2)

 Belgie

Opper-Volta

 2. Routes voor Opper-Volta

Vertrekpunten
Tussenliggende

 Punten in

Verderliggende

 punten

Belgie

punten

-

-

-

-

 Punten in

(1)

(2)

Punten in

 (1)

(2)

Opper-Volta

Belgie
(1) Twee punten door de betrokken Overeenkomstsluitende Partij later mede te delen aan de andere Overeenkomstsluitende Partij.
(2) Mogelijkheid de tussenliggende punten als verderliggende punten aan te doen en omgekeerd.
N.B. a) Elk der aangewezen maatschappijen kan ieder der in de routetabel aangegeven punten achterwege laten.
b) De aangewezen maatschappij van een Overeenkomstsluitende Partij kan landen op een of meer niet op de routetabel aangegeven punten; er mag evenwel geen enkel vervoersrecht worden uitgeoefend tussen dat punt of die punten en het grondgebied van de andere Overeenkomstsluitende Partij.
c) De aangewezen maatschappijen kunnen ieder van hun diensten op de omschreven routes beëindigen.
 Art.  N2. Overeenkomstig artikel 19, is deze Overeenkomst in werking getreden op 15 februari 1984.


text:
Artikel    1 . Het Frans verbindingsorgaan, met name het "Centre de Sécurité sociale des travailleurs migrants", te Parijs, stort maandelijks aan het Belgisch orgaan van de woonplaats, met name de Rijksdienst voor kinderbijslag voor werknemers te Brussel, een voorschot op afrekening van de vergoeding van de kinderbijslag die de R.W.P., voor rekening van de bevoegde Franse organen, tijdens bedoelde maand werkelijk uitbetaald heeft.
Voor elke maand van een betaald kalendersemester wordt het bedrag van dit in Belgische frank uitgedrukt voorschot vastgelegd op 13,5 pct. van het totaal bedrag van de kinderbijslag _ administratiekosten niet inbegrepen _ dat vermeld is in de semesterstaat die voor hetzelfde bedoeld kalendersemester van het voorgaande jaar werd toegezonden.
Het bedrag van het maandelijks voorschot wordt naar boven of naar onder afgerond op honderdduizend frank, naargelang de tienduizenden van het werkelijk berekend bedrag al dan niet BF 50 000 bereiken.
Het aldus in Belgische frank uitgedrukt bekomen bedrag moet per postwissel betaald worden door het "Centre de Sécurité sociale des travailleurs migrants" ten voordele van de R.W.P. tijdens de eerste helft van iedere kalendermaand.
 Art.    2 . Het saldo tussen het bedrag van de tijdens een bepaald kalendersemester door de R.W.P. werkelijk uitbetaalde kinderbijslag verhoogd met het percentage (3 pct.) als vergoeding van de administratiekosten, en de tijdens hetzelfde semester door de R.W.P. ontvangen voorschotten, wordt vereffend na onderzoek, door het C.S.S.T.M., van bedoelde semesterstaat; dit in Belgische frank uitgedrukt bedrag wordt vóór tot einde van het kalendersemester dat volgt op bedoeld semester, gestort.
 Art.  3. Dit akkoord wordt voor één jaar afgesloten. Het treedt in werking de eerste dag van het kalendersemester dat volgt op de datum van ondertekening. Vervolgens wordt het telkenjare verlengd, behalve bij schriftelijke verzaking door de ene of de andere Lid-Staat, drie maand vóór de vervaldag.


text:
Artikel    1 . § 1. Om krachtens het Protocol van 3 oktober 1977 aanspraak te maken op de pre- en postnatale bijslagen van de Franse wetgeving of op het kraamgeld van de Belgische regeling, richt de loontrekkende (of niet-loontrekkende) een aanvraag tot het voor de toekenning van kinderbijslag bevoegd orgaan van het werkland (of het land van de beroepsbedrijvigheid), dat hem een bewijs aflevert waaruit blijkt dat hij de voorwaarden in verband met de tewerkstelling (of met een beroepsbedrijvigheid) die de toepasselijke wetgeving voor aanspraak op kinderbijslag stelt, vervult.
§ 2. Wanneer het werkland of het land van de beroepsbedrijvigheid Frankrijk is, wordt het recht op kraamgeld van de Belgische regeling verkregen :
_ door het bewijzen van een minimumduur van loondienst (18 dagen of 120 uren tijdens de refertemaand of 200 uren tijdens het kwartaal);
_ of door het bewijzen van een minimumloon (173 maal 1/3e van het bedrag van het minimum groeiuurloon tijdens de refertemaand of 520 maal hetzelfde bedrag tijdens het kwartaal);
_ of door het bewijzen van recht op prestaties van de ziekteverzekering voor de niet-loontrekkenden.
§ 3. De voorwaarden tot opening van recht op het kraamgeld van de Belgische regeling moeten ten aanzien van de geboortedatum beoordeeld worden.
De voorwaarden tot opening van recht op de pre- en postnatale bijslagen van de Franse regeling moeten ten aanzien van de vermoedelijke datum van de bevruchting beoordeeld worden.
§ 4. De uitbetaling van het kraamgeld van de Belgische regeling sluit ieder recht op de postnatale bijslag uit ingeval het gezin van woonplaats verandert na de uitbetaling van deze prestatie.
§ 5. Aangezien op de vermoedelijke datum van de bevruchting de voorwaarden van tewerkstelling in België vervuld zullen zijn, zal het gezin in Frankrijk van de in België tewerkgestelde werknemer gerechtigd zijn op alle pre- en postnatale bijslagen voor rekening van de Belgische regeling ongeacht de latere verandering van toestand van de werknemer.
De uitbetaling van ten minste één fractie van de prestaties sluit ieder recht op kraamgeld uit indien het gezin zijn woonplaats naar België overbrengt tijdens de periode waarin de verschillende fracties van prestaties worden uitbetaald.
§ 6. Bij de in § 1 bepaalde aanvraag om bewijs dient de (al dan niet) loontrekkende een verklaring te ondertekenen waarin hij bevestigt dat geen enkel recht op pre- en postnatale bijslagen of op kraamgeld geopend is krachtens de wetgeving van het woonland van de gezinsleden, wegens een beroepsbedrijvigheid.
§ 7. De bij de wetgeving van het woonland bepaalde voorwaarden en verplichtingen voor de toekenning van de in dit artikel bedoelde prestaties moeten vervuld zijn.
§ 8. Het orgaan van het woonland betaalt het in § 1 bedoeld kraamgeld uit op voorlegging van het in dezelfde paragraaf bedoeld bewijs.
Indien de al dan niet loontrekkende of de echtgenoot bedoeld bewijs niet voorlegt, richt het orgaan van het woonland zich tot het in § 1 bedoeld bevoegd orgaan van het werkland (of van het land van de beroepsbedrijvigheid), ten einde dat bewijs te bekomen.
§ 9. Voor de toepassing van het Protocol van 3 oktober 1977 worden de samenwonenden als echtgenoten beschouwd.
 Art.    2 . De organen van het woonland, belast met de uitbetaling van het kraamgeld zijn :
_ in Frankrijk : voor de loontrekkenden en niet-loontrekkenden : de "Caisses d'allocations familiales";
_ in België : voor de loontrekkenden : de Rijksdienst voor kinderbijslag voor werknemers; voor de niet-loontrekkenden : het Rijksinstituut voor de sociale verzekeringen der zelfstandigen.
 Art.    3 . Het model van het in artikel één bedoeld bewijs wordt in gemeen overleg door de administratieve autoriteiten van de verdragsluitende landen opgemaakt.
 Art.    4 . § 1. Het effectief bedrag van het krachtens het Protocol van 3 oktober 1977 uitbetaald Belgisch kraamgeld wordt door het "Centre de Sécurité sociale des travailleurs migrants" vergoed aan de Rijksdienst voor kinderbijslag voor werknemers, wat de loontrekkenden betreft, en aan het Rijksinstituut voor de sociale verzekeringen der zelfstandigen, wat de niet-loontrekkenden betreft, zoals blijkt uit de boekhouding van laatstgenoemde organen.
§ 2. Het werkelijk bedrag van de krachtens het Protocol van 3 oktober 1977 uitbetaalde pre- en postnatale bijslagen wordt vergoed door de Rijksdienst voor kinderbijslag voor werknemers, wat de loontrekkenden betreft, en door het Rijksinstituut voor de sociale verzekeringen der zelfstandigen, wat de niet-loontrekkenden betreft, aan het "Centre de Sécurité sociale des travailleurs migrants" zoals blijkt uit de boekhouding van laatstgenoemd orgaan.
§ 3. De vergoedingen geschieden voor ieder kalendersemester in de loop van het volgend kalendersemester.
§ 4. De overgezonden bewijsstaten ter staving van de aanvragen om terugbetaling worden opgemaakt op basis van een model dat de bevoegde administratieve autoriteiten van de verdragsluitende landen in gemeen overleg zijn overeengekomen.
 Art.  5. Deze schikking treedt in werking op 1 januari 1985. De bevoegde autoriteiten bepalen in gemeen overleg de modaliteiten van terugbetaling tussen de organen, voor de vanaf de datum van uitwerking van het Protocol uitbetaalde prestaties.


text:
Artikel    1 .
1. Coproduktie-films die binnen de toepassingssfeer van dit Akkoord vallen genieten van rechtswege van de economische voordelen die voortvloeien uit de bepalingen betreffende de filmnijverheid die in elk land van kracht zijn of er kunnen uitgevaardigd worden.
In de hierna volgende artikelen van het Akkoord worden onder " coproduktie-films " verstaan, deze die genieten van de economische hulp.
2. Deze voordelen komen alleen toe aan de producent van het land dat ze toekent.
3. De coproduktie van kortfilms wordt eveneens toegelaten.
Wordt als korte film bestempeld, een film die niet langer is dan 1 600 meter in het 35 mm formaat of de overeenstemmende lengten in de andere formaten.
Deze films worden vervaardigd in het kader van een evenwichtige financiële coproduktie en moeten een kreatieve produktie-medewerker van elk der beide landen omvatten.
4. De coproduktie-films tussen beide landen zullen genieten van de economische hulp mits de voorafgaandelijke goedkeuring van de Minister van Verkeerswezen voor Canada en van de Minister van Economische Zaken voor België. Deze vertegenwoordigers van de Uitvoerende Macht zullen in de hiernavolgende tekst als bevoegde overheden aangeduid worden.
 Art.    2 .
1. Om te kunnen genieten van de hulp aan de filmnijverheid dienen de coproduktie-films verwezenlijkt te worden door Belgische of Canadese producenten die beschikken over een goede technische en financiële organisatie.
2. De beeldopnamen moeten in het ene of in het andere van beide landen geschieden. Indien het scenario of de aktie van de film het vereist, kan de opname toegelaten worden in natuurlijke, buiten- of binnendecors in een land dat niet deelneemt aan de coproduktie, maar waarmee een van beide coproduktie-landen een coproduktie-akkoord heeft.
 Art.    3 .
1. De films moeten verwezenlijkt worden door Canadeze of Belgische regisseurs of door onderdanen van een Lid-Staat van de Europese Economische Gemeenschap, met de medewerking van technici en vertolkers die de Canadese of Belgische nationaliteit hebben, of van vaste residenten in Canada in de betekenis van het Reglement betreffende de belasting op het inkomen in Canada of onderdanen van een lidstaat van de Europese Economische Gemeenschap in België.
2. Rekening gehouden met de vereisten van de film en na overleg tussen de bevoegde overheden van beide landen, kan de medewerking aanvaard worden van vertolkers en kadertechnici die niet de nationaliteit van een van de coproduktie-landen hebben.
 Art.    4 .
1. De verhouding van de respektievelijke inbrengen van de coproducenten van beide landen mag schommelen tussen dertig en zeventig procent per film (30 tot 70 % per film).
2. De menselijke en technische (studio's, laboratoria) medewerking van elk land moet in verhouding staan tot de financiële inbrengen van de twee landen.
3. De inbreng van de minoritaire coproducenten dient verplichtend een werkelijke technische en artistieke medewerking van creatief personeel, van technici en van vertolkers te omvatten in verhouding tot zijn investering.
In alle gevallen dient deze inbreng te bestaan uit de medewerking van een technicus, van een vertolker in een hoofdrol en van een vertolker in een bijrol. Uitzonderlijk kunnen door de bevoegde overheden van beide landen gezamenlijk afwijkingen toegestaan worden.
4. In uitzonderlijke gevallen kan de minderheidsparticipatie, mits het akkoord van de bevoegde overheden van beide landen, teruggebracht worden tot 20 %.
 Art.    5 .
1. De hulp zou eveneens kunnen toegekend worden aan coprodukties tussen Canada, België en landen waarmee een van beide landen door coproduktie-akkooren verbonden is.
2. De toelatingsvoorwaarden van deze films tot de economische hulp dienen het voorwerp uit te maken van een onderzoek, geval per geval.
3. Geen enkele minderheidsparticipatie in deze film mag minder dan twintig (20) procent van het bestek bedragen. Deze participaties zullen slechts uitzonderlijk kunnen aanvaard worden en zullen geval per geval onderzocht worden.
 Art.    6 . Elke coproduktie-film moet hetzij twee negatieven, hetzij een negatief en een duplicaat-positief omvatten. Elke coproducent is eigenaar van een negatief of van een duplicaat-positief, en heeft het recht het te gebruiken om er andere duplicaat-positieven of kopieën van te trekken. Bovendien heeft elke coproducent het beschikkingsrecht over het origineel negatief, overeenkomstig de voorwaarden afgesproken tussen de coproducenten.
 Art.    7 .
1. Elke film zal minstens twee versies omvatten te kiezen tussen de vier volgende talen : Nederlands, Frans, Engels of Duits.
2. In de praktijk zal de originele versie vergezeld gaan van minstens een gedubbelde of van voettitels voorziene versie. Deze versie(s) zal (zullen) hetzij in Canada hetzij in België worden gemaakt.
3. De keuze wordt in onderling akkoord door de coproducenten gedaan of, bij gebrek aan akkoord, door de meerderheidscoproducent.
 Art.    8 . Binnen het raam van de wetgeving en de reglementering in voege, verleent elk van de partijen faciliteiten bij het binnenkomen en gedurende het verblijf op zijn grondgebied van het technisch en artistiek personeel van het andere land. Evenzo laten zij de tijdelijke in- en wederuitvoer toe van het cinematografisch materiaal dat noodzakelijk is voor de produktie van films verwezenlijkt in het raam van het akkoord.
 Art.    9 . De verdeling van de ontvangsten gebeurt over de ganse wereld, Canada en België inbegrepen, in princiep, naar rato van de financiële inbrengen van beide landen. De bepalingen van de kontrakten welke in de verdeling van de ontvangsten of de markten tussen de coproducenten voorzien, worden aan de goedkeuring van de bevoegde overheden van beide landen voorgelegd. In geval het coproduktie-kontrakt de gemeenschap van markten voorziet, zullen de ontvangsten van elke nationale markt slechts in de pool gestort worden na ftrek van de economische hulp toegekend door de bevoegde overheden van het land.
 Art.    10 . De goedkeuring van een coproduktie-ontwerp door de bevoegde overheden van de belanghebbende landen, bindt onderling geen van beide landen voor wat betreft de toekenning van een exploitatievisum voor de aldus verwezenlijkte film.
 Art.    11 . In geval een coproduktie-film wordt uitgevoerd naar een land waar invoercontingenten voor films bestaan :
a) wordt de film in princiep aangerekend op het contingent van het land dat een meerderheidsparticipatie heeft;
b) ingeval beide landen een gelijke participatie hebben, wordt de film aangerekend op het contingent van het land dat de beste exploitatiemogelijkheden heeft;
c) ingeval zich moeilijkheden voordoen, wordt de film aangerekend op het contingent van het land tot hetwelke de producer-kineast behoort;
d) indien een van de coproduktie-landen geniet van de vrije toegang van zijn films in het invoerland, genieten de coproduktie-films, zoals de nationale films, van rechtswege van deze mogelijkheid.
 Art.    12 .
1. De coproduktie-films moeten voorgesteld worden met de vermelding : " Deze coproduktie geniet van de hulp aan de filmnijverheid " België-Canada " of " Canada-België " ".
2. Deze vermelding moet afzonderlijk voorkomen in de titelinleiding, in de handelsreklame, ter gelegenheid van de voorstelling van de films op internationale manifestaties, in het bijzonder op de internationale festivals.
 Art.    13 . De bevoegde overheden van beide landen bepalen gemeenschappelijk de procedureregels die de hulp aan de filmnijverheid beogen, rekening gehouden met de wetgeving en de reglementering die van kracht zijn in Canada en in België.
 Art.    14 .
1. De bevoegde overhden van de beide landen zullen zo nodig de toepassingsvoorwaarden van dit Akkoord onderzoeken, teneinde de moeilijkheden bij het invoege treden van zijn beschikkingen op te lossen.
2. Zij zullen vergaderen in het raam van een gemengde filmcommissie die in beginsel zal zetelen eenmaal om de drie jaar, beurtelings in elk land. Evenwel zal de commissie kunnen samengeroepen worden in buitengewone zitting op aanvraag van een van beide bevoegde overheden, bij voorbeeld in geval van belangrijke wijzigingen van de reglementering van toepassing op de hulp aan de filmnijverheid of in geval de werking van het Akkoord in zijn toepassing moeilijkheden van bijzondere aard zou ondervinden.
3. De afvaardigingen van de gemengde commissie worden voorgezeten :
- in Canada, door een vertegenwoordiger aangeduid door de Minister van Communicatie;
- in België, door een vertegenwoordiger aangeduid door de Minister van Economische Zaken.
4. Ambtenaren en tot dit doel bevoegd verklaarde deskundigen staan hen bij.
5. De geschillen die zouden voorkomen tijdens de toepassing van het Akkoord zullen bij voorkeur geregeld worden door de kontakten tussen de bevoegde Administraties, terwijl aan de gemengde Commissie slechts geschillen die betrekking hebben op fundamentele vraagstukken overgelaten worden.
 Art.    15 .
1. Dit Akkoord treedt in werking op de dag van zijn ondertekening.
2. Het wordt afgesloten voor een duur van drie jaar te rekenen vanaf zijn inwerkingtreding; het is hernieuwbaar voor eenzelfde periode door stilzwijgende verlenging behalve opzegging door een van de Contracterende Partijen zes (6) maanden vóór zijn vervaldag. Nochtans zullen de coproduktie-films die lopen op het ogenblik van de opzegging van het Akkoord en tot hun volledige verwezenlijking ten volle blijven genieten van de voordelen van dit Akkoord. Zelfs na de datum voorzien voor zijn vestrijking, blijft het coproduktie-akkoord toepasselijk op de vereffening van de ontvangsten van de films, die gecoproduceerd werden in het raam van dit Akkoord.
 Bijlage.
 Art.  N. Overeenkomstig zijn artikel 15, is dit Akkoord in werking getreden op 24 februari 1984.


text:
Artikel    1 . Om aanspraak te maken op uitkeringen krachtens artikel 19, § 1, sub b van de Verordening dient de loontrekkende grensarbeider, aan het bevoegd orgaan, onder de voorwaarden en binnen de termijnen overeenkomstig de wetgeving die dit orgaan toepast, een door de behandelende geneesheer afgeleverd bewijs van arbeidsongeschiktheid te laten geworden.
Dit document moet het adres van de werknemer in het woonland vermelden evenals het adres van het orgaan van dat land waarbij hij, overeenkomstig het bepaalde in artikel 17, § 1 van Verordening 574/72 is ingeschreven.
 Art.    2 . Indien het bevoegd orgaan oordeelt dat betrokkene een geneeskundige controle moet ondergaan, kan het :
a) ofwel deze controle overeenkomstig de wetgeving die het toepast, laten verrichten;
b) ofwel het bevoegd orgaan van het woonland vragen deze controle door één van zijn controlerende geneesheren te laten verrichten.
 Art.    3 . 1° In het bij artikel 2, b bedoeld geval moet het orgaan van het woonland, binnen de drie werkdagen na ontvangst van de aanvraag de nodige maatregelen treffen om het verzoek van het bevoegd orgaan in te willigen.
2° De controlerende geneesheer vermeldt zijn bevindingen op formulier E 116 dat binnen de drie werkdagen na de datum van de controle, aan het bevoegd orgaan moet worden toegezonden.
3° Indien het bevoegd orgaan de uitkeringen weigert toe te kennen, geeft het de betrokkene kennis van zijn beslissing overeenkomstig de in de door hem toegepaste wetgeving bepaalde normen en door middel van de voor de toepassing van deze wetgeving bepaalde formulieren.
4° Indien het bevoegd orgaan het recht op uitkeringen erkent, worden ze aan de gerechtigde rechtstreeks uitbetaald met een internationale postwissel op de vervaldata overeenkomstig de wetgeving die dit orgaan toepast.
 Art.    4 . Wanneer de controlerende geneesheer van het orgaan van de woonplaats vaststelt dat de werknemer niet arbeidsongeschikt is of het werk kan hervatten wordt de op formulier E 118 opgetekende beslissing aan betrokkene binnen de vierentwintig uren betekend, hetzij door hem bedoeld document persoonlijk te overhandigen tegen ontvangstbewijs, hetzij door een aangetekend schrijven.
De kennisgeving aan betrokkene wordt beschouwd als een beslissing getroffen voor rekening van het bevoegd orgaan en vermeldt de middelen en termijnen van beroep waarin de door het bevoegd orgaan toegepaste wetgeving voorziet.
Een afschrift van de kennisgeving aan betrokkene wordt gelijktijdig het bevoegd orgaan toegezonden.
 Art.    5 . Niettegenstaande het bepaalde van artikel 3, behoudt het bevoegd orgaan de mogelijkheid :
a) het orgaan van het woonland te vragen de nodig geachte technische en bijzondere onderzoekingen te laten verrichten;
b) de controle door een geneesheer van eigen keuze te laten verrichten;
c) betrokkene te vragen een controle-onderzoek op het grondgebied van het bevoegd land te ondergaan; in dat geval worden de verplaatsingskosten hem overeenkomstig de bepalingen van de wetgeving van de bevoegde Staat vergoed.
 Art.    6 . De kosten ingevolge de toepassing van artikelen 3 tot 5 van dit akkoord worden door het bevoegd orgaan gedragen. Zij worden rechtstreeks aan de instelling-schuldeiser terugbetaald op voorlegging van een gedetailleerde uitgavenstaat.
De bevoegde autoriteiten kunnen een andere wijze van terugbetaling voor bedoelde kosten overeenkomen of onderling beslissen van elke-terugbetaling af te zien.
 Art.    7 . Voor de toepassing van dit akkoord wordt bedoeld met bevoegd orgaan en orgaan van het woonland de als dusdanig in bijlage 2 en 3 bij Verordening 574/72 aangewezen organen.
 Art.    8 . Ten aanzien van de loontrekkenden die in België wonen en in Frankrijk tewerkgesteld zijn, zijn de bepalingen van dit akkoord, bij analogie toepasselijk in geval van arbeidsongeval.
 Art.    9 . Dit akkoord treedt in werking op 1 januari 1985.Het akkoord is voor één jaar afgesloten en wordt telkenjare stilzwijgend verlengd, behalve bij schriftelijke verzaking door één van beide partijen, die ten minste drie maanden vóór de vervaldag moet worden betekend.
 Art.  10. Het akkoord van 5 juli 1967 inzake de medische en administratieve controle voor in België verblijvende en in Frankrijk tewerkgestelde grensarbeiders wordt opgeheven.


text:
Artikel    1 . De Overeenkomst tussen de Regering van de Franse Republiek en de Regering van het Koninkrijk België betreffende de gezamenlijke uitvoering van een programma voor de observatie van de aarde wordt verlengt voor de werkingsduur van het tweede vluchtmodel van de satelliet (SPOT 2).
De bepalingen van de overeenkomst blijven mutatis mutandis van toepassing voorzover zij niet worden vervangen of gewijzigd door de bepalingen van deze aanvullende overeenkomst.
 Art.    2 . 2.1. De Regering van het Koninkrijk België stemt ermee in bij te dragen in de financiering van de uitgaven welke voortvloeien uit de verwezenlijking van de SPOT 2 satelliet, binnen de perken van een vaste financiële enveloppe van 140 miljoen Belgische frank op het prijsniveau van 1 juli 1981.
Deze enveloppe omvat :
a) de kosten voor de verwezenlijking en inontvangstneming van de elektronische uitrusting van het boordvoedingsdeelsysteem (shunt en verbindingsregelaar RSJ en BD verdeeldoos), zijnde 46 miljoen Belgische frank op het prijsniveau van 1 juli 1981,
b) een gedeelte van de kosten voor het lanceren en in een baan om de aarde brengen van de satelliet, zijnde 89,5 miljoen Belgische frank op het prijsniveau van 1 juli 1981, wat het percentage vertegenwoordigt van de Belgische bijdrage in het gebruik van het systeem; deze som zal worden verminderd in geval een tweede satelliet samen met SPOT 2 wordt gelanceerd,
c) een marge voor onvoorziene omstandigheden van 4,5 miljoen Belgische frank op het prijsniveau van 1 juli 1981.
2.2. De Belgische Regering verbindt zich tot het storten van haar bijdragen overeenkomstig de modaliteiten en het indicatief financieel plan opgenomen in de bijlage bij deze aanvullende Overeenkomst.
2.3. Indien latere modellen van het SPOT-satelliet worden gelanceerd, zullen de modaliteiten inzake de deelneming van België in gemeen overleg worden bepaald.
 Art.    3 . Voor de tenuitvoerlegging van artikelen 4 en 6.6 van de overeenkomst van 20 juni 1979, komen de partijen volgende aanvullende bepalingen overeen :
3.1. a) het CNES waarborgt de programmatie van de satellietopnamen op vraag van de Regering van het Koninkrijk België, binnen de perken van 4 % van het aardobservatievermogen dat on- of off-line kan worden doorgestuurd naar ofwel het station van Toulouse ofwel het station van Kiruna, die samen het centraal netwerk van SPOT ontvangstations vormen. Aangezien dit vermogen afhankelijk is van de omvang van het centrale netwerk, zullen de rechten van het Koninkrijk België in het begin van het jaar worden berekend op basis van een prognose. Het verschil dat wordt vastgesteld tussen de werkelijkheid en de prognose, zal in rekening worden gebracht bij de berekening van de rechten van het Koninkrijk België voor het volgende jaar.
b) De voorwaarden van deze programmatie zullen jaarlijks worden vastgesteld in gemeen overleg tussen het CNES en de DPWB.
3.2. a) Elke bestelling van gegevens bij SPOT IMAGE of bij haar verdeler in België wordt tegen marktprijzen gefactureerd.
b) Wanneer een bestelling vooraf door de DPWB is toegestaan, betaalt het CNES hun voor ieder beeld terug ten belope van een bedrag gelijk aan het verschil tussen de marktprijs en de marginale kostprijs van de informatiedragers en de reproductie (ontvangst, archivering, controle van de opdracht, vóórverwerking, eventuele reproductie en verzending).
Deze terugbetalingen zullen gebeuren volgens de in bijlage beschreven modaliteiten.
c) Het totaal bedrag van de terugbetalingen voor de SPOT 1 en SPOT 2 gegevens zal het bedrag niet overschrijden van de bijdrage van het Koninkrijk België aan het SPOT 1 en SPOT 2 programma.
d) De DPWB verbinden er zich toe een bestelling van SPOT gegevens enkel toe te staan als deze uitgaat van een Belgische gebruiker voor zijn eigen behoeften.
3.3. Het CNES is exclusief eigenaar van de auteursrechten op de SPOT gegevens ongeacht de behandeling van deze gegevens. Zij vormen geen beletsel voor de erkenning van gelijkaardige rechten ten gunste van de DPWB voor de verwezenlijking van afgeleide werkzaamheden of producten.
De exclusieve rechten van het CNES kunnen wat betreft de beelden die het voorwerp uitmaken van een door de DPWB toegestane bestelling evenwel tot geen andere vorm van vergoeding of gebruiksbeperking in België aanleiding geven, dat die welke de bescherming van de rechten van het CNES vereist.
In een overeenkomst tussen SPOT IMAGE en de door de DPWB aangewezen instantie zal in detail de toepassing worden beschreven van de bepalingen van deze aanvullende overeenkomst op de verspreiding van de gegevens.
 Art.    4 . Wijzigingen.
4.1. Deze aanvullende overeenkomst kan door de overeenkomstsluitende Partijen worden gewijzigd. De Partij die een wijziging wenst aan te brengen, stelt de andere Partij hiervan schriftelijk in kennis. De wijziging wordt van kracht wanneer elke Partij de andere Partij van haar instemming in kennis heeft gesteld.
4.2. De bijlage maakt integraal deel uit van deze aanvullende overeenkomst en kan in gemeen overleg tussen de overeenkomstsluitende Partijen worden bijgewerkt of gewijzigd, met uitzondering van de financiële verplichtingen van België.
 Art.    5 . Slotbepalingen.
5.1. Deze aanvullende overeenkomst treedt in werking op de datum van de uitwisseling van de kennisgevingen waarin wordt vastgesteld dat aan de nationale vereisten voor de inwerkingtreding ervan, is voldaan.
5.2. Deze aanvullende Overeenkomst wordt gesloten voor een periode gelijk aan de werkingsduur van de eerste twee vluchtmodellen SPOT 1 en 2, behoudens vervoegde opzegging in gemeen overleg door de Overeenkomstsluitende Partijen. Ze kan in wederzijde akkoord worden verlengd voor de werkingsduur van de latere vluchtmodellen.
Gedaan te Parijs op 13 november 1984, in twee oorspronkelijke exemplaren in de Nederlandse en de Franse taal, zijnde beide teksten gelijkelijk authentiek.
Voor de Regering van het Koninkrijk België
Voor de Regering van de Franse Republiek
 BIJLAGE.
 Art.    N1 . Financiële bepalingen.
1. Financiële verbintenis van Belgische zijde.
De financiële verbintenis van Belgische zijde dekt :
a) het bedrag van de contractuele stortingen gedaan ten gunste van de Belgische industriëlen ter vereffening van de werkzaamheden verricht in het kader van deze aanvullende Overeenkomst,
b) de in paragraaf 2 bepaalde bijdrage in de kosten voor de lancering van de satelliet.
2. Financiële enveloppe.
De financiële enveloppe bedraagt 140 miljoen Belgische frank tegen de economische voorwaarden van 1 juli 1981. Zij kan als volgt worden opgesplitst :
uitrusting van het voedingsdeelsysteem

46,0 miljoen BEF
bijdrage in de lanceringskosten

 89,5 miljoen BEF
onvoorziene omstandigheden

 4,5 miljoen BEF

 -----------------
Totaal

 140,0 miljoen BEF
3. Aanpassing wegens veranderde economische omstandigheden.
Elke in de paragraaf hieronder vermelde jaarlijkse schijf zal worden aangepast aan de economische voorwaarden van 1 juli van het overeenstemmende jaar volgens de volgende prijsherzieningsformules :
3.1. Voor de uitrusting van het voedingsdeelsysteem en voor de marge voor onvoorziene omstandigheden :
C/Co = 0,10 + 0,90 S/So waarin :
C = de herziene Belgische bijdrage
Co = de Belgische bijdrage tegen de voorwaarden van 1 juli 1981.
S = de variatie-index van de lonen en de sociale lasten van het Ministerie van Openbare Werken in België voor de Fabrimetal sector op de datum van herziening
So = dezelfde index op 1 juli 1981.
3.2. Voor de bijdrage in de lanceringskosten :
C = Co (K1 x K2) (K'1 x K'2) (K''1 x K''2)...
waarin :
C = de herziene Belgische bijdrage
Co = de Belgische bijdrage tegen de voorwaarden van 1 juli 1981
K1 (K'1; K''1...) = de jaarlijkse index van de prijzenevolutie op 30 juni berekend in ERE (Europese Rekeneenheid) betreffende de activiteiten " ARIANE Operationele fase " die wordt gepubliceerd door de ESA-experten van Wiesbaden, aangepast door de variatie-index van de omrekeningskoersen op de omslag in vreemde valuta.
Waarde 30 juni 1981 tot 30 juni 1982 : K1 = 1,1108
Waarde 30 juni 1982 tot 30 juni 1983 : K1 = 1,0616
K2 (K'2; K''2...) = de jaarlijks index van de schommelingen van de Belgische frank ten opzichte van de Europese Rekeneenheid op 30 juni berekend aan de hand van de omrekeningskoersen van de Belgische frank in ERE die wordt gepubliceerd door het ESA (gemiddelde van de indexcijfers van juni).
Waarde 30 juni 1981 tot 30 juni 1982 : K2 = 1,0910
Waarde 30 juni 1982 tot 30 juni 1983 : K2 = 1,0065
4. Kalender van de betalingen.
Er kan dus worden van uitgegaan dat op de vervaldagen, bepaald in paragraaf 2, de volgende bedragen zullen moeten worden betaald :

 Jaar

1983

 1984

 1985

 1986

 Totaal

 -

-

-

-

-

 -
Voedings-deelsysteem

20,117
 19,900

6,000

 46,017
Lanceringskosten

 7,152
 17,328
 25,092
 39,946

89,518
Onvoorziene omstandigheden

 0,465

3,000

1,000

4,465

------
 ------
 ------
 ------
 -------
Bedrag in miljoen BEF

 27,734
 40,228
 32,092
 39,946
 140,000
De stortingen zullen het voorwerp uitmaken van opvragingen die elk jaar door het CNES zullen worden ingediend op :
1 januari van het jaar " n " voor het deel dat overeenstemt met het bedrag van het jaar " n " tegen de economische voorwaarden van 1 juli 1981 en voor het deel dat overeenstemt met het eventueel saldo van de prijsherziening van het jaar " n - 1 ".
1 september van het jaar " n " voor het deel dat overeenstemt met de gedeeltelijke prijsherziening van het bedrag van het jaar " n " die plaatsvindt tussen de datum van het laatst gekende indexcijfer in 1 juli 1981.
De voorgestelde vervaldagen gaan uit van een lancering van SPOT 2 in augustus 1986. Een onregelmatigheid met SPOT 1 vlak na de lancering of bij het in zijn baan brengen zou leiden tot een overdracht van de begroting van 1986 naar 1995. Een normale werking van SPOT gedurende anderhalf jaar zou meebrengen dat de uitgaven naar 1987 worden verschoven.
De vervaldagen zullen ieder jaar vóór 1 april in gemeen overleg tussen beide partijen worden aangepast.
5. Financiële voorschriften.
Het CNES zal bij een Belgische bankinstelling een rekening openen waarop de gelden zullen worden geplaatst die van de Regering van het Koninkrijk België worden ontvangen, met het oog op de contractuele stortingen ten gunste van de Belgische industriëlen waarvan sprake in paragraaf 1 (a) van deze bijlage.
De bedragen die overeenstemmen met de aankoop van componenten met een hoge betrouwbaarheidsgraad zullen rechtstreeks worden vereffend met de Bouwheer van de Satelliet welke deze gratis ter beschikking stelt van de Belgische industriëlen.
De bedragen gevraagd als bijdrage in de lanceringskosten waarvan sprake in paragraaf 1 (b) zullen rechtstreeks aan het CNES worden gestort.
6. Levering van SPOT gegevens aan het Koninkrijk België tegen gunstvoorwaarden.
Voor de SPOT gegevens waarvan sprake in Artikel 3, paragraaf 2, zal het CNES de DPWB het verschil terugbetalen tussen de marktprijs en de marginale kostprijs van de informatiedragers en de reproductie.
In 1985 en 1986 zal het jaarlijks totaal bedrag van die terugbetalingen de vorm aannemen van tegoeden die zullen worden afgetrokken van de geldopvragingen omschreven in paragraaf 4 van deze bijlage.
 Art.  N2. Deze aanvullende Overeenkomst treedt in werking op 30 maart 2005.