text:
TITEL I.  -  Algemene bepalingen
 Artikel     1 .  Definities
1. Voor de toepassing van deze Overeenkomst :
(a) Verstaat men onder de term "Montenegro" : de Staat Montenegro;
Verstaat men onder de term "België" : het Koninkrijk België.
(b) Verstaat men onder de term "onderdaan" :
Voor Montenegro : een persoon van Montenegrijnse nationaliteit;
Voor België : een persoon van Belgische nationaliteit.
(c) Verstaat men onder de term "wetgeving" : de wetten en verordeningen betreffende de sociale zekerheid bedoeld in artikel 2 van deze Overeenkomst.
(d) Verstaat men onder de term "bevoegde autoriteit" :
Voor Montenegro : de Ministeries die, ieder wat hem betreft, belast zijn met de uitvoering van de wetgeving bedoeld in artikel 2, paragraaf 1, van deze Overeenkomst;
Voor België : de Ministers die, ieder wat hem betreft, belast zijn met de uitvoering van de wetgeving bedoeld in artikel 2, paragraaf 1, van deze Overeenkomst.
(e) Verstaat men onder de term "orgaan" : de instelling, de organisatie of de autoriteit die ermee belast is de in artikel 2, paragraaf 1, van deze Overeenkomst bedoelde wetgevingen geheel of gedeeltelijk toe te passen.
(f) Verstaat men onder de term "verzekeringstijdvak" : elke periode die als dusdanig wordt erkend bij de wetgeving onder dewelke dit tijdvak werd vervuld, alsook elke periode die bij deze wetgeving als gelijkgestelde periode wordt erkend.
(g) Verstaat men onder de term "prestatie" : gelijk welke verstrekking of uitkering waarin is voorzien bij de wetgeving van elk van de overeenkomstsluitende Staten, met inbegrip van alle aanvullingen of verhogingen die van toepassing zijn krachtens de wetgevingen bedoeld in artikel 2 van deze Overeenkomst.
(h) Verstaat men onder de term "gezinsbijslag" :
Voor Montenegro : de periodieke uitkeringen toegekend ingevolge de wetgeving van Montenegro;
Voor België : de periodieke uitkeringen toegekend op grond van het aantal kinderen en hun leeftijd, met uitsluiting van alle andere aanvullingen of verhogingen.
(i) Verstaat men onder de term "gezinslid" : iedere persoon die als gezinslid wordt aangemerkt of erkend of als huisgenoot wordt aangeduid ingevolge de wetgeving krachtens dewelke de prestaties worden verleend, of, in het geval bedoeld in artikel 14 van deze Overeenkomst, ingevolge de wetgeving van de overeenkomstsluitende Staat op het grondgebied waarvan hij woont.
(j) Verstaat men onder de term "nagelaten betrekking" : iedere persoon die als dusdanig wordt aangemerkt of erkend ingevolge de wetgeving krachtens dewelke de prestaties worden verleend.
(k) Verstaat men onder de term "woonplaats" : de normale verblijfplaats.
(l) Verstaat men onder de term "verblijfplaats" : de tijdelijke verblijfplaats.
2. Elke term die niet is gedefinieerd in paragraaf 1 van dit artikel heeft de betekenis die daaraan in de toepasselijke wetgeving wordt gegeven.
 Art.    2 .  Materiële werkingssfeer
1. Deze Overeenkomst is van toepassing :
- Voor Montenegro, op de wetgevingen betreffende :
a) de ziekteverzekering;
b) de pensioenverzekering;
c) de verzekering voor arbeidsongevallen en beroepsziekten;
d) de werkloosheidsvergoeding;
e) de kinder- en moederschapsbescherming.
- Voor België, op de wetgevingen betreffende :
a) de ziekte- en moederschapsverzekering van werknemers en zelfstandigen;
b) de arbeidsongevallen en beroepsziekten;
c) de rust- en overlevingspensioenen van werknemers en zelfstandigen;
d) de invaliditeitsverzekering van werknemers, zeelieden ter koopvaardij en mijnwerkers alsook van zelfstandigen;
e) de gezinsbijslag van werknemers en zelfstandigen;
f) de werkloosheidsverzekering.
2. Deze Overeenkomst is ook van toepassing op alle wetgevende of reglementaire akten die de in paragraaf 1 van dit artikel vermelde wetgevingen zullen wijzigen of aanvullen.
3. Zij is ook van toepassing op de wetgevende of reglementaire akten waarbij de bestaande regelingen tot nieuwe categorieën van gerechtigden uitgebreid zullen worden, indien de overeenkomstsluitende Staat die zijn wetgeving heeft gewijzigd zich daartegen niet verzet; in geval van verzet moet dit binnen een termijn van zes maanden met ingang van de officiële bekendmaking van bedoelde akten aan de andere overeenkomstsluitende Staat betekend worden.
4. Deze Overeenkomst is niet van toepassing op de wetgevende of reglementaire akten tot dekking van een nieuwe tak van de sociale zekerheid, behalve indien te dien einde tussen de bevoegde autoriteiten van de overeenkomstsluitende Staten een akkoord wordt getroffen.
 Art.    3 .  Persoonlijke werkingssfeer
Behoudens andersluidende bepaling, is deze Overeenkomst van toepassing op de personen op wie de wetgeving van een van beide overeenkomstsluitende Staten van toepassing is of geweest is, alsmede op hun gezinsleden en hun nagelaten betrekkingen.
 Art.    4 .  Gelijke behandeling
Tenzij er in deze Overeenkomst anders bepaald is, hebben de in artikel 3 van deze Overeenkomst bedoelde personen de rechten en verplichtingen voortvloeiende uit de wetgeving van de overeenkomstsluitende Staat onder dezelfde voorwaarden als de onderdanen van deze Staat.
 Art.    5 .  Ontheffing van de bepaling inzake de woonplaats
1. Tenzij er in deze Overeenkomst anders bepaald is, mogen de uitkeringen wegens ziekte, de prestaties wegens invaliditeit, arbeidsongevallen en beroepsziekten, evenals die inzake rust- en overleving, verworven ingevolge de wetgeving van een van beide overeenkomstsluitende Staten, niet geschorst worden noch verminderd of gewijzigd worden op grond van het feit dat de gerechtigde woont of verblijft op het grondgebied van de andere overeenkomstsluitende Staat.
2. De uitvoer van de in paragraaf 1 van dit artikel bedoelde prestaties die verschuldigd zijn krachtens de wetgeving van een van de overeenkomstsluitende Staten, is voor de personen bedoeld in artikel 3 van deze Overeenkomst enkel mogelijk wanneer ze wonen op het grondgebied van de andere overeenkomstsluitende Staat.
3. De prestaties inzake rust en overleving, arbeidsongevallen beroepsziekten die krachtens de wetgeving van een van de overeenkomstsluitende Staten verschuldigd zijn, worden aan de onderdanen van de andere overeenkomstsluitende Staat die wonen op het grondgebied van een derde Staat uitbetaald onder dezelfde voorwaarden als gold het onderdanen van de eerste overeenkomstsluitende Staat die wonen op het grondgebied van deze derde Staat.
4. Wat Montenegro betreft, zijn de bepalingen van paragraaf 1 en 2 van dit artikel niet van toepassing op het minimumpensioen.
 Art.    6 .  Verminderings- of schorsingsclausules
De verminderings- of schorsingsclausules waarin de wetgeving van een van de overeenkomstsluitende Staten voorziet ingeval van samenloop van een prestatie met andere prestaties van sociale zekerheid of met andere inkomsten of door het feit van de uitoefening van beroepsarbeid, zijn op de rechthebbenden van toepassing zelfs indien het gaat om prestaties die krachtens een regeling van de andere Staat zijn verkregen of om inkomsten verworven of om beroepsarbeid uitgeoefend op het grondgebied van de andere Staat.
Deze bepaling is evenwel niet van toepassing op prestaties inzake invaliditeit, ouderdom en overlijden die zijn vastgesteld overeenkomstig de bepalingen van artikelen 27, 29 en 34 van deze Overeenkomst.
 TITEL II.  -  Bepalingen betreffende de toepasselijke wetgeving
 Art.    7 .  Algemene regels
Onder voorbehoud van artikelen 8 tot 11 van deze Overeenkomst, wordt de toepasselijke wetgeving bepaald overeenkomstig de hierna volgende bepalingen :
a) op de persoon die beroepsarbeid verricht op het grondgebied van een overeenkomstsluitende Staat is de wetgeving van deze Staat van toepassing, zelfs indien de werkgever of de onderneming die deze persoon tewerkstelt, woont of gevestigd is op het grondgebied van de andere overeenkomstsluitende Staat;
b) op de persoon die als zelfstandige een beroepsactiviteit uitoefent op het grondgebied van een overeenkomstsluitende Staat is de wetgeving van deze Staat van toepassing;
c) op de persoon die deel uitmaakt van het reizend of varend personeel van een onderneming die voor rekening van een derde of voor eigen rekening internationaal vervoer van passagiers of goederen per spoor, over de weg, via de lucht of per binnenscheepvaart verricht en wier zetel gevestigd is op het grondgebied van een overeenkomstsluitende Staat is de wetgeving van deze Staat van toepassing.
 Art.    8 .  Bijzondere regels
1. De werknemer die, in dienst zijnde van een onderneming die op het grondgebied van een van de overeenkomstsluitende Staten een vestiging heeft waaronder hij normaal ressorteert, door deze onderneming gedetacheerd wordt naar het grondgebied van de andere overeenkomstsluitende Staat om er een werk voor haar rekening uit te voeren, blijft, samen met zijn hem vergezellende gezinsleden, onder de toepassing vallen van de wetgeving van de eerste Staat, alsof hij werkzaam bleef op diens grondgebied, op voorwaarde dat de te verwachten duur van het door hem uit te voeren werk geen vierentwintig maanden overschrijdt en dat hij niet gezonden wordt ter vervanging van een andere persoon wiens detacheringsperiode is afgelopen.
2. Wanneer de in paragraaf 1 van dit artikel bedoelde detachering langer duurt dan 24 maanden, kunnen de bevoegde autoriteiten van beide overeenkomstsluitende Staten of de bevoegde organen aangeduid door deze bevoegde autoriteiten overeenkomen dat enkel de wetgeving van de eerste overeenkomstsluitende Staat van toepassing blijft op de werknemer. Dit akkoord mag evenwel slechts worden toegekend voor een bijkomende periode van ten hoogste zesendertig maanden en moet worden aangevraagd vóór het einde van de aanvankelijke periode van vierentwintig maanden.
3. Paragraaf 1 van dit artikel is van toepassing wanneer een persoon, nadat hij door zijn werkgever van het grondgebied van een overeenkomstsluitende Staat naar het grondgebied van een derde land is gestuurd, door deze werkgever van het grondgebied van het derde land naar het grondgebied van de andere overeenkomstsluitende Staat wordt gestuurd.
4. Wanneer een persoon op wie de wetgeving van een overeenkomstsluitende Staat van toepassing is en die gewoonlijk een zelfstandige activiteit uitoefent op het grondgebied van deze overeenkomstsluitende Staat, deze activiteit stopzet en tijdelijk deze activiteit of een gelijkaardige zelfstandige activiteit uitoefent op het grondgebied van de andere overeenkomstsluitende Staat, blijft op deze persoon enkel de wetgeving van de eerste overeenkomstsluitende Staat van toepassing, alsof deze persoon werkzaam bleef op het grondgebied van de eerste overeenkomstsluitende Staat, op voorwaarde dat de te verwachten duur van de zelfstandige activiteit op het grondgebied van de andere overeenkomstsluitende Staat geen vierentwintig maanden overschrijdt.
5. Wanneer de in paragraaf 4 van dit artikel bedoelde zelfstandige activiteit op het grondgebied van de andere overeenkomstsluitende Staat langer duurt dan de aanvankelijke periode van vierentwintig maanden, kunnen de bevoegde autoriteiten van beide overeenkomstsluitende Staten of de bevoegde organen aangeduid door deze bevoegde autoriteiten overeenkomen dat enkel de wetgeving van de eerste overeenkomstsluitende Staat van toepassing blijft op de zelfstandige. Deze verlenging mag evenwel niet worden toegekend voor een periode van meer dan zesendertig maanden en moet worden aangevraagd vóór het einde van de aanvankelijke periode van vierentwintig maanden.
6. De werknemer van een vervoeronderneming met zetel op het grondgebied van een van de overeenkomstsluitende Staten, die naar het grondgebied van de andere overeenkomstsluitende Staat gedetacheerd wordt of er in tijdelijk dan wel ambulant verband werkzaam is, valt, samen met de hem vergezellende gezinsleden, onder de toepassing van de wetgeving van de overeenkomstsluitende Staat op het grondgebied waarvan de onderneming haar zetel heeft.
Heeft echter de onderneming op het grondgebied van de andere overeenkomstsluitende Staat een filiaal of een permanente vertegenwoordiging, dan valt de aldaar tewerkgestelde werknemer onder de toepassing van de wetgeving van de overeenkomstsluitende Staat waar het filiaal of de vertegenwoordiging zich bevindt, met uitzondering van degene die daarheen niet blijvend wordt gezonden.
 Art.    9 .  Ambtenaren
Op ambtenaren en het gelijkgesteld personeel van een overeenkomstsluitende Staat die worden gedetacheerd naar het grondgebied van de andere overeenkomstsluitende Staat om er hun activiteit uit te oefenen, alsook op hun gezinsleden, is de wetgeving van eerstgenoemde Staat van toepassing.
 Art.    10 .  Leden van diplomatieke missies en consulaire posten
1. De onderdanen van de zendstaat die als leden van een diplomatieke missie of een consulaire post door deze Staat worden gezonden naar het grondgebeid van de ontvangende Staat zijn onderworpen aan de wetgeving van eerstgenoemde Staat.
2. De personen die ter plaatse als leden van het administratief of technisch personeel, als consulaire bedienden of als leden van het dienstpersoneel in dienst zijn genomen door een diplomatieke missie of een consulaire post van de zendstaat en die op het grondgebied van de ontvangende Staat wonen zijn onderworpen aan de wetgeving van laatstgenoemde Staat.
3. Wanneer de diplomatieke missie of de consulaire post van de zendstaat personen tewerkstelt die overeenkomstig paragraaf 2 van dit artikel onderworpen zijn aan de wetgeving van de ontvangende Staat, houdt de missie of de post rekening met de verplichtingen die de wetgeving van laatstgenoemde Staat de werkgevers oplegt.
4. De bepalingen van paragrafen 2 en 3 van dit artikel zijn naar analogie toepasselijk op de personen die tewerkgesteld zijn in private dienst van een persoon bedoeld in paragraaf 1 van dit artikel.
5. De bepalingen van paragrafen 1 tot 4 van dit artikel zijn niet van toepassing op de ereleden van een consulaire post noch op de personen tewerkgesteld in private dienst van deze personen.
6. De bepalingen van dit artikel zijn ook toepasselijk op de gezinsleden van de personen bedoeld in paragrafen 1 tot 4 van dit artikel, die bij hen inwonen, tenzij ze zelf een beroepsbezigheid uitoefenen.
 Art.    11 .  Afwijkingen
In het belang van bepaalde verzekerden of categorieën van verzekerden kunnen de bevoegde autoriteiten, na gemeen overleg, voorzien in afwijkingen op de bepalingen van artikelen 7 tot 10 van deze Overeenkomst.
 TITEL III.  -  Bijzondere bepalingen betreffende de prestaties
 Hoofdstuk 1.  -  Ziekte en moederschap
 Art.    12 .  Samentelling
Voor het verkrijgen, het behoud of het herstel van het recht op prestaties en voor de duur van de toekenning ervan worden de verzekeringstijdvakken vervuld onder de wetgeving van elk van de Staten samengeteld voor zover ze elkaar niet overlappen.
 Art.    13 .  Verstrekkingen in geval van verblijf op het grondgebied van de andere overeenkomstsluitende Staat
1. Een persoon die recht heeft op verstrekkingen krachtens de wetgeving van een van de overeenkomstsluitende Staten en die, gelet op zijn toestand, onmiddellijk geneeskundige verzorging nodig heeft tijdens een verblijf op het grondgebied van de andere overeenkomstsluitende Staat, geniet verstrekkingen op het grondgebied van deze andere overeenkomstsluitende Staat.
2. De verstrekkingen worden voor rekening van het bevoegde orgaan verleend door het orgaan van de verblijfplaats volgens de bepalingen die het toepast, waarbij de duur van de toekenning van de verstrekkingen evenwel geregeld wordt bij de wetgeving van de bevoegde Staat.
3. Paragraaf 1 is niet van toepassing :
a) wanneer een persoon zich zonder de toelating van het bevoegde orgaan begeeft naar het grondgebied van de andere overeenkomstsluitende Staat om er een medische behandeling te krijgen;
b) behoudens in onmiskenbare spoedgevallen, op de prothesen, op de hulpmiddelen van grotere omvang of op andere belangrijke verstrekkingen waarvan de lijst na gemeen overleg door de bevoegde autoriteiten wordt opgemaakt.
4. Het orgaan van de verblijfplaats moet de onmiddellijke noodzaak aan verzorging bedoeld in paragraaf 1 en de onmiskenbare spoedgevallen bedoeld in paragraaf 3 van dit artikel vaststellen.
 Art.    14 .  Verstrekkingen voor de rechthebbenden en de gezinsleden die wonen op het grondgebied van de andere overeenkomstsluitende Staat
1. Een persoon die recht heeft op verstrekkingen krachtens de wetgeving van een van de overeenkomstsluitende Staten en die woont op het grondgebied van de andere overeenkomstsluitende Staat geniet, evenals zijn gezinsleden die er ook wonen, de verstrekkingen op het grondgebied van deze andere overeenkomstsluitende Staat.
2. De gezinsleden van een persoon die onderworpen is aan de wetgeving van een overeenkomstsluitende Staat die wonen op het grondgebied van de andere overeenkomstsluitende Staat genieten de verstrekkingen op het grondgebied van deze andere overeenkomstsluitende Staat.
3. De verstrekkingen worden verleend voor rekening van het bevoegde orgaan door het orgaan van de woonplaats volgens de bepalingen die het toepast.
4. Paragrafen 1, 2 en 3 van dit artikel zijn niet toepasselijk op de gezinsleden indien zij recht hebben op verstrekkingen krachtens de wetgeving van de overeenkomstsluitende Staat op het grondgebied waarvan zij wonen.
 Art.    15 .  Verstrekkingen voor gedetacheerde werknemers
1. De persoon die krachtens artikelen 8 tot 11 onderworpen is aan de wetgeving van een overeenkomstsluitende Staat alsook de hem vergezellende gezinsleden genieten verstrekkingen tijdens de hele duur dat ze wonen of verblijven op het grondgebied van de andere overeenkomstsluitende Staat.
2. De verstrekkingen worden verleend voor rekening van het bevoegde orgaan door het orgaan van de woon- of verblijfplaats volgens de bepalingen die het toepast.
 Art.    16 .  Verstrekkingen voor de gerechtigden op invaliditeits-, ouderdoms- of overlevingsuitkeringen en hun gezinsleden
1. De gerechtigde op invaliditeitsuitkeringen, ouderdoms- of overlevingspensioenen of renten verschuldigd ingevolge de wetgevingen van beide overeenkomstsluitende Staten geniet voor zichzelf en voor zijn gezinsleden verstrekkingen overeenkomstig de wetgeving van de Staat op het grondgebied waarvan hij woont en ten laste van het bevoegde orgaan van deze Staat.
2. De gerechtigde op een invaliditeitsuitkering, een ouderdoms- of overlevingsuitkering of een rente uitsluitend verschuldigd ingevolge de wetgeving van een van beide overeenkomstsluitende Staten, die woont op het grondgebied van de andere overeenkomstsluitende Staat, geniet verstrekkingen voor zichzelf en voor zijn gezinsleden. De verstrekkingen worden verleend voor rekening van het bevoegde orgaan door het orgaan van de woonplaats volgens de bepalingen die het toepast.
 Art.    17 .  Verstrekkingen in geval van verblijf op het grondgebied van de bevoegde Staat
De personen bedoeld in paragraaf 2 van artikel 14 en in paragraaf 2 van artikel 16 van deze Overeenkomst, die verblijven op het grondgebied van de bevoegde overeenkomstsluitende Staat, genieten verstrekkingen op het grondgebied van deze Staat, ten laste van deze Staat en volgens de bepalingen die het orgaan van de verblijfplaats toepast.
 Art.    18 .  Terugbetaling van de verstrekkingen
1. Het daadwerkelijke bedrag van de krachtens de bepalingen van artikelen 13, 14, 15 en 16, paragraaf 2, van deze Overeenkomst verleende verstrekkingen wordt door het bevoegde orgaan terugbetaald aan het orgaan dat deze verstrekkingen heeft verleend, volgens de modaliteiten voorzien in de Administratieve Schikking.
2. De bevoegde autoriteiten kunnen na gemeen overleg beslissen geheel of gedeeltelijk af te zien van de in paragraaf 1 voorziene terugbetaling of een andere wijze van terugbetaling onderling afspreken.
 Art.    19 .  Tenlasteneming van verstrekkingen
1. Wanneer een persoon of een lid van zijn gezin aanspraak kan maken op verstrekkingen krachtens de beide betrokken wetgevingen, zijn de volgende regels van toepassing :
a) deze verstrekkingen zijn uitsluitend ten laste van het orgaan van de overeenkomstsluitende Staat op het grondgebied waarvan ze verleend zijn;
b) wanneer de verstrekkingen verleend worden op het grondgebied van een andere Staat dan de beide overeenkomstsluitende Staten, zijn ze uitsluitend ten laste van het orgaan van de Staat op het grondgebied waarvan de persoon of het lid van zijn gezin woont.
2. Wanneer een persoon of een lid van zijn gezin aanspraak kan maken op verstrekkingen krachtens de wetgeving van één enkele overeenkomstsluitende Staat, zijn deze verstrekkingen uitsluitend ten laste van het orgaan van deze overeenkomstsluitende Staat.
 Art.    20 .  Uitkeringen in geval van ziekte
1. Een persoon die voldoet aan de voorwaarden die bij de wetgeving van de bevoegde Staat gesteld zijn om recht te hebben op uitkeringen, eventueel rekening houdend met de bepalingen van artikel 12 van deze Overeenkomst, heeft recht op deze uitkeringen ook al bevindt hij zich op het grondgebied van de andere Staat. De uitkeringen worden rechtstreeks verstrekt door het bevoegde orgaan waaronder de rechthebbende ressorteert. De rechthebbende op uitkeringen van de ziekte- en moederschapsverzekering mag verblijven op het grondgebied van de andere overeenkomstsluitende Staat mits het bevoegde orgaan zijn voorafgaande toestemming heeft gegeven.
2. De rechthebbende op uitkeringen krachtens de wetgeving van een overeenkomstsluitende Staat kan verder genieten van deze uitkeringen wanneer hij zijn woonplaats overbrengt naar het grondgebied van de andere overeenkomstsluitende Staat. De Staat die de uitkeringen verschuldigd is kan eisen dat een voorafgaande toelating door het bevoegde orgaan nodig is voor de verandering van woonplaats. Deze toelating kan evenwel enkel geweigerd worden indien de verplaatsing af te raden is op grond van behoorlijk vastgestelde medische redenen.
 Hoofdstuk 2.  -  Arbeidsongevallen en beroepsziekten
 Art.    21 .  Verstrekkingen verleend op het grondgebied van de andere overeenkomstsluitende Staat
1. De persoon die ingevolge een arbeidsongeval of een beroepsziekte recht heeft op verstrekkingen krachtens de wetgeving van een overeenkomstsluitende Staat geniet verstrekkingen, indien hij verblijft of woont op het grondgebied van de andere overeenkomstsluitende Staat.
2. De verstrekkingen worden voor rekening van het bevoegde orgaan verleend door het orgaan van de verblijf- of woonplaats volgens de bepalingen die het toepast, waarbij de duur van de toekenning van de verstrekkingen evenwel geregeld is bij de wetgeving van de bevoegde Staat.
 Art.    22 .  Terugbetaling van de verstrekkingen
1. Het daadwerkelijke bedrag van de krachtens de bepalingen van artikel 21 van deze Overeenkomst verleende verstrekkingen wordt door het bevoegde orgaan terugbetaald aan het orgaan dat deze verstrekkingen heeft verleend, volgens de modaliteiten voorzien in de Administratieve Schikking.
2. De bevoegde autoriteiten kunnen na gemeen overleg beslissen geheel of gedeeltelijk af te zien van de in paragraaf 1 van dit artikel voorziene terugbetaling of een andere wijze van betaling onderling afspreken.
 Art.    23 .  In aanmerking nemen van vroeger overkomen arbeidsongevallen en beroepsziekten
Indien de wetgeving van een overeenkomstsluitende Staat expliciet of impliciet bepaalt dat de vroeger overkomen arbeidsongevallen of beroepsziekten in aanmerking worden genomen om de graad van ongeschiktheid te bepalen, worden de vroeger overkomen arbeidsongevallen en beroepsziekten onder de wetgeving van de andere overeenkomstsluitende Staat beschouwd als zijnde overkomen onder de wetgeving van eerstgenoemde Staat.
 Art.    24 .  Vaststelling van de beroepsziekte
1. Wanneer de persoon getroffen door een beroepsziekte een beroepsbezigheid heeft uitgeoefend als gevolg waarvan deze ziekte zich kan voordoen onder de wetgeving van beide overeenkomstsluitende Staten, worden de prestaties waarop de getroffene of zijn nagelaten betrekkingen aanspraak kunnen maken uitsluitend toegekend krachtens de wetgeving van de Staat op het grondgebied waarvan deze bezigheid laatstelijk werd uitgeoefend en onder voorbehoud dat belanghebbende voldoet aan de bij deze wetgeving gestelde eisen, eventueel rekening houdend met de bepalingen van paragraaf 2 van dit artikel.
2. Indien het toekennen van prestaties wegens een beroepsziekte krachtens de wetgeving van een overeenkomstsluitende Staat wordt afhankelijk gesteld van de voorwaarde dat de bewuste ziekte medisch voor het eerst op zijn grondgebied werd vastgesteld, wordt geacht aan deze voorwaarde te zijn voldaan wanneer deze ziekte voor het eerst werd vastgesteld op het grondgebied van de andere overeenkomstsluitende Staat.
 Art.    25 .  Verergering van de beroepsziekte
Wanneer, bij verergering van een beroepsziekte, de persoon die schadeloosstelling voor een beroepsziekte geniet of genoten heeft krachtens de wetgeving van een van de overeenkomstsluitende Staten, voor een gelijkaardige beroepsziekte rechten op prestaties doet gelden krachtens de wetgeving van de andere overeenkomstsluitende Staat, zijn de volgende regels van toepassing :
a) Indien de persoon op het grondgebied van laatstgenoemde Staat geen beroep heeft uitgeoefend waardoor de beroepsziekte kon veroorzaakt worden of verergeren, is het bevoegd orgaan van de eerste Staat ertoe gehouden de last van de prestaties op zich te nemen, rekening houdend met de verergering, overeenkomstig de bepalingen van de wetgeving die het toepast;
b) Indien de persoon op het grondgebied van laatstgenoemde Staat dergelijk beroep heeft uitgeoefend, is het bevoegde orgaan van de eerste Staat ertoe gehouden de last van de prestaties op zich te nemen, zonder rekening te houden met de verergering, overeenkomstig de bepalingen van de wetgeving die het toepast; het bevoegde orgaan van de tweede Staat kent de persoon een supplement toe, waarvan het bedrag wordt vastgesteld overeenkomstig de wetgeving van deze Staat en dat gelijk is aan het verschil tussen het bedrag van de na de verergering verschuldigde prestatie en het bedrag van de prestatie die vóór de verergering verschuldigd zou zijn geweest.
 Hoofdstuk 3.  -  Ouderdom, overlijden en invaliditeit
 Afdeling I.  -  Bijzondere bepalingen betreffende de Belgische prestaties
A - Verzekering ouderdom en nagelaten betrekkingen
 Art.    26 .  Samentelling
1. Onder voorbehoud van de bepalingen van paragraaf 2 van dit artikel worden, voor het verkrijgen, het behoud of het herstel van het recht op prestaties, de verzekeringstijdvakken en de gelijkgestelde tijdvakken vervuld overeenkomstig de Montenegrijnse wetgeving betreffende de pensioensverzekering in de nodige mate samengeteld, op voorwaarde dat zij elkaar niet overlappen, met de onder de Belgische wetgeving vervulde verzekeringstijdvakken.
2. Wanneer de Belgische wetgeving de toekenning van bepaalde prestaties afhankelijk stelt van de voorwaarde dat de verzekeringstijdvakken in een bepaald beroep werden vervuld, worden, voor het genieten van deze prestaties, slechts de verzekeringstijdvakken samengeteld die in hetzelfde beroep in Montenegro werden vervuld of als gelijkwaardig erkend zijn.
3. Wanneer de Belgische wetgeving de toekenning van bepaalde prestaties afhankelijk stelt van de voorwaarde dat de verzekeringstijdvakken in een bepaald beroep werden vervuld en wanneer deze tijdvakken geen recht op deze prestaties hebben kunnen geven, worden deze tijdvakken beschouwd als geldig voor de vaststelling van de prestaties waarin is voorzien bij de algemene regeling voor werknemers.
4. Wanneer, ondanks de toepassing van paragraaf 1, de persoon de voorwaarden om het recht op prestaties te doen ontstaan niet vervult, worden de verzekeringstijdvakken samengeteld die vervuld zijn onder de wetgeving van een derde Staat waarmee de beide overeenkomstsluitende Staten elk een overeenkomst betreffende de sociale zekerheid hebben gesloten, die in de samentelling van verzekeringstijdvakken voorziet. Indien enkel België een overeenkomst betreffende de sociale zekerheid heeft gesloten met een derde Staat die op deze persoon van toepassing is, worden de verzekeringstijdvakken vervuld krachtens de wetgeving van deze derde Staat samengeteld.
 Art.    27 .  Berekening van de rust- en overlevingsprestaties
1. Wanneer de persoon voldoet aan de voorwaarden die bij de Belgische wetgeving zijn vereist om recht te hebben op de prestaties zonder te moeten overgaan tot de samentelling, berekent het Belgische orgaan het recht op de prestatie rechtstreeks op basis van de in België vervulde verzekeringstijdvakken en enkel ingevolge de Belgische wetgeving. Dit orgaan berekent ook het bedrag van de prestatie dat zou bekomen worden na toepassing van de regels voorzien in paragraaf 2, a) en b), van dit artikel. Enkel het hoogste bedrag wordt in aanmerking genomen.
2. Indien een persoon aanspraak kan maken op een prestatie krachtens de Belgische wetgeving, waarvan het recht enkel is ontstaan ingevolge de samentelling van de verzekeringstijdvakken vervuld overeenkomstig artikel 26 van deze Overeenkomst, zijn de volgende regels van toepassing :
a) Het Belgische orgaan berekent het theoretische bedrag van de prestatie die verschuldigd zou zijn indien alle verzekeringstijdvakken vervuld krachtens de wetgevingen van beide overeenkomstsluitende Staten enkel zouden vervuld zijn geweest overeenkomstig de wetgeving die het toepast;
b) het Belgische orgaan berekent vervolgens het verschuldigd bedrag, op basis van het bedrag bedoeld in a), naar verhouding van de duur van de verzekeringstijdvakken enkel vervuld overeenkomstig zijn wetgeving tot de duur van alle verzekeringstijdvakken samengeteld krachtens a).
B - Invaliditeitsverzekering
 Art.    28 .  Samentelling
Voor het verkrijgen, het behoud of het herstel van het recht op invaliditeitsprestaties zijn de bepalingen van artikel 26 van deze Overeenkomst naar analogie van toepassing.
 Art.    29 .  Berekening van de invaliditeitsprestaties
1. Indien het recht op Belgische invaliditeitsprestaties enkel ontstaat door samentelling van de Montenegrijnse en de Belgische verzekeringstijdvakken vervuld overeenkomstig artikel 28 van deze Overeenkomst, wordt het bedrag van de verschuldigde prestatie vastgesteld volgens de modaliteiten bepaald bij artikel 27, paragraaf 2, van deze Overeenkomst.
2. Wanneer het recht op de Belgische invaliditeitsprestaties ontstaat zonder dat een beroep moet worden gedaan op de bepalingen van artikel 28 van deze Overeenkomst, en het bedrag voortkomend uit de samentelling van de Montenegrijnse prestatie met de Belgische prestatie berekend volgens paragraaf 1 van dit artikel kleiner is dan het bedrag van de prestatie verschuldigd op basis van enkel de Belgische wetgeving, kent het Belgische orgaan een supplement toe, dat gelijk is aan het verschil tussen de som van beide voormelde prestaties en het bedrag verschuldigd krachtens enkel de Belgische wetgeving.
 Art.    30 .  Invaliditeitsprestaties tijdens een verblijf
De rechthebbende op een invaliditeitsprestatie van de Belgische wetgeving blijft deze prestatie verder genieten tijdens een verblijf in de andere overeenkomstsluitende Staat wanneer dit verblijf vooraf werd toegestaan door het Belgisch bevoegd orgaan. Deze toelating kan evenwel enkel worden geweigerd wanneer het verblijf plaatsheeft in de periode tijdens dewelke het Belgisch bevoegd orgaan krachtens de Belgische wetgeving de invaliditeitstoestand moet evalueren of herzien.
C - Gemeenschappelijke bepalingen voor de Belgische prestaties inzake ouderdom, overleving en invaliditeit
 Art.    31 .  Eventuele nieuwe berekening van de prestaties
1. Indien wegens de verhoging van de kosten voor levensonderhoud, van de variatie van het loonpeil of om andere aanpassingsredenen de Montenegrijnse ouderdoms-, overlevings- of invaliditeitsprestaties worden gewijzigd met een bepaald percentage of bedrag, moet België niet overgaan tot een nieuwe berekening van de ouderdoms-, overlevings- of invaliditeitsprestaties.
2. In geval van verandering van de wijze van vaststelling of van de berekeningsregels van de Montenegrijnse ouderdoms-, overlevings- of invaliditeitsprestaties, worden de Belgische prestaties opnieuw berekend overeenkomstig artikel 27 of 29 van deze Overeenkomst.
 Afdeling II.  -  Bijzondere bepalingen betreffende de Montenegrijnse ouderdoms-, invaliditeits- en overlevingsprestaties
 Art.    32 .  Samentelling van de verzekeringstijdvakken
1. Wanneer een persoon krachtens de Montenegrijnse wetgeving de voorwaarden om een recht op de pensioen- en invaliditeitsverzekeringsprestaties te doen ontstaan niet vervult, wordt rekening gehouden met de ingevolge de Belgische wetgeving vervulde verzekeringstijdvakken, voor zover ze elkaar niet overlappen.
2. Wanneer, ook na toepassing van paragraaf 1 van dit artikel, de persoon de voorwaarden om het recht op prestaties te doen ontstaan niet vervult, houdt het Montenegrijnse orgaan rekening met de verzekeringstijdvakken vervuld in een derde Staat waarmee Montenegro een overeenkomst betreffende de sociale zekerheid heeft afgesloten.
 Art.    33 .  Berekening van de prestatie zonder samentelling van de verzekeringstijdvakken
Wanneer de persoon de voorwaarden vervult waarin de Montenegrijnse wetgeving voorziet om het recht op prestaties te doen ontstaan, bepaalt het Montenegrijnse bevoegde orgaan het bedrag van de prestaties, uitsluitend op basis van de verzekeringstijdvakken waarin de door dit laatste orgaan toegepaste wetgeving voorziet.
 Art.    34 .  Berekening van de prestaties met samentelling van de verzekeringstijdvakken
1. Wanneer een persoon enkel op basis van artikel 33 van deze Overeenkomst aanspraak kan maken op een prestatie, bepaalt het Montenegrijnse bevoegde orgaan het bedrag van de prestaties op de volgende manier :
a) het Montenegrijnse orgaan berekent het theoretische bedrag van de prestatie dat verschuldigd zou zijn indien alle verzekeringstijdvakken enkel overeenkomstig de Montenegrijnse wetgeving vervuld zouden zijn geweest;
b) het Montenegrijnse orgaan berekent het verschuldigde bedrag, op basis van het bedrag bedoeld in punt a), naar verhouding van de duur van de verzekeringstijdvakken enkel vervuld overeenkomstig de Montenegrijnse wetgeving tot de duur van alle verzekeringstijdvakken;
c) wanneer het volledige verzekeringstijdvak, krachtens de bepalingen van artikel 33 van deze overeenkomst, langer is dan de duur van het langste tijdvak waarin is voorzien bij de Montenegrijnse wetgeving, berekent het orgaan het bedrag van de prestaties naar verhouding tot het ingevolge deze wetgeving vervulde verzekeringstijdvak en volgens het langste verzekeringstijdvak dat de basis is voor de berekening van het bedrag van de prestaties.
2. Voor de berekening van het bedrag van de prestaties voorzien in paragraaf 1 van dit artikel, houdt het Montenegrijnse bevoegde orgaan enkel rekening met de Montenegrijnse inkomsten die hebben gediend als basis voor de berekening van de bijdrage voor enkel de overeenkomstig de Montenegrijnse wetgeving vervulde verzekeringstijdvakken.
 Afdeling III.  -  Gemeenschappelijke bepalingen voor de Belgische en de Montenegrijnse prestaties
 Art.    35 .  Verzekeringstijdvakken van minder dan een jaar
Niettegenstaande de bepalingen van artikelen 26, 28 en 32, is er in de gevallen bedoeld in artikel 27, paragraaf 2, artikel 29, paragraaf 1 en artikel 34, geen enkele invaliditeits-, ouderdoms- of overlevingsprestatie verschuldigd door het bevoegde orgaan van een van de overeenkomstsluitende Staten wanneer de verzekeringstijdvakken vervuld onder zijn wetgeving vóór de realisatie van het risico in hun geheel geen jaar bereiken. In dat geval neemt het bevoegde orgaan van de andere overeenkomstsluitende Staat de prestaties waarop de verzekerde recht heeft overeenkomstig de wetgeving die het toepast en rekening houdende met de totaliteit van de verzekeringstijdvakken, volledig te zijnen laste.
 Hoofdstuk 4.  -  Gezinsbijslag
 Art.    36 .  Bepaling van het recht
1. Wanneer de wetgeving van een overeenkomstsluitende Staat het verkrijgen van het recht op gezinsbijslag afhankelijk stelt van de vervulling van verzekeringstijdvakken, houdt het orgaan dat deze wetgeving toepast te dien einde rekening, in de nodige mate voor de samentelling, met de verzekeringstijdvakken vervuld onder de wetgeving van de andere overeenkomstsluitende Staat alsof het verzekeringstijdvakken betrof die vervuld zijn onder de wetgeving van eerstgenoemde overeenkomstsluitende Staat.
2. Personen op wie de wetgeving van een van de overeenkomstsluitende Staten van toepassing is, hebben, voor de kinderen die wonen op het grondgebied van de andere overeenkomstsluitende Staat, recht op de gezinsbijslag voorzien bij de wetgeving van eerstgenoemde overeenkomstsluitende Staat.
3. De rechthebbende op een prestatie of rente inzake ouderdom, invaliditeit, een arbeidsongeval of een beroepsziekte krachtens de wetgeving van een overeenkomstsluitende Staat heeft recht, voor de kinderen die wonen op het grondgebied van de andere overeenkomstsluitende Staat, op de gezinsbijslag voorzien bij de wetgeving van eerstgenoemde overeenkomstsluitende Staat.
4. De rechthebbende op een prestatie of rente inzake ouderdom, invaliditeit, een arbeidsongeval of een beroepsziekte verschuldigd krachtens de wetgevingen van beide overeenkomstsluitende Staten heeft recht, voor de kinderen die wonen op het grondgebied van de andere overeenkomstsluitende Staat dan die waar deze rechthebbende woont, op de gezinsbijslag voorzien bij de wetgeving van de overeenkomstsluitende Staat waar de rechthebbende op pensioenen of renten woont.
5. De wees van een overleden werknemer of zelfstandige die onderworpen was aan de wetgeving van een overeenkomstsluitende Staat en die woont op het grondgebied van de andere overeenkomstsluitende Staat heeft recht op de gezinsbijslag voorzien bij de wetgeving van de overeenkomstsluitende Staat aan de wetgeving waarvan de overledene laatstelijk onderworpen was en onder de bij deze wetgeving bedoelde voorwaarden.
6. De werkloze werknemer die werkloosheidsprestaties geniet krachtens de wetgeving van een overeenkomstsluitende Staat heeft recht, voor de kinderen die wonen op het grondgebied van de andere overeenkomstsluitende Staat, op de gezinsbijslag voorzien bij de wetgeving van eerstgenoemde overeenkomstsluitende Staat.
7. Niettegenstaande paragrafen 2 en 6 van dit artikel, wordt, wanneer een recht op gezinsbijslag bestaat in beide overeenkomstsluitende Staten, de Staat waar het kind woont beschouwd als de bevoegde Staat die de gezinsbijslag verleend krachtens zijn wetgeving ten laste heeft.
 Hoofdstuk 5.  -  Werkloosheid
 Art.    37 .  Samentelling van de verzekeringstijdvakken
1. Indien de wetgeving van een overeenkomstsluitende Staat het verkrijgen, het behoud of het herstel van het recht op prestaties afhankelijk stelt van het vervullen van verzekerings- of tewerkstellingstijdvakken, houdt het met de toepassing van deze wetgeving belast orgaan te dien einde, in de nodige mate, met het oog op de samentelling, rekening met de verzekerings- of tewerkstellingstijdvakken die in de hoedanigheid van werknemer werden vervuld onder de wetgeving van de andere overeenkomstsluitende Staat als gold het verzekerings- of tewerkstellingstijdvakken die onder de door hem toegepaste wetgeving werden vervuld.
2. Het orgaan van de overeenkomstsluitende Staat waarvan de wetgeving het verkrijgen, het behoud of het herstel van het recht op prestaties afhankelijk stelt van het vervullen van verzekeringstijdvakken moet met de in de andere overeenkomstsluitende Staat vervulde tewerkstellingstijdvakken slechts rekening houden op voorwaarde dat deze tijdvakken, indien vervuld onder de wetgeving die het toepast, als verzekeringstijdvakken beschouwd zouden worden.
3. De toepassing van de bepalingen van paragrafen 1 en 2 van dit artikel wordt afhankelijk gesteld van de voorwaarde dat de betrokkene laatstelijk tewerkstellingstijdvakken of, in het geval van paragraaf 2, verzekeringstijdvakken heeft vervuld onder de wetgeving van de overeenkomstsluitende Staat op grond van dewelke de prestaties werden aangevraagd en dat hij onder deze wetgeving een beroepsbezigheid als werknemer heeft uitgeoefend gedurende ten minste zesentwintig weken tijdens de twaalf laatste maanden vóór zijn aanvraag. Paragraaf 1 is niettemin toepasselijk indien de tewerkstelling, zonder fout vanwege de werknemer, ophoudt vóór de zesentwintig weken verstreken zijn, wanneer deze tewerkstelling voorbestemd was om langer te duren.
 Art.    38 .  In aanmerking nemen van een verzekeringstijdvak in de andere Staat
1. In geval van toepassing van artikel 37, vermindert het Montenegrijnse bevoegde orgaan de duur van de prestatie met het tijdvak gedurende hetwelk het Belgische bevoegde orgaan prestaties heeft uitbetaald in de loop van de twaalf laatste maanden voorafgaand aan de aanvraag van de prestatie.
2. In geval van toepassing van artikel 37 houdt het Belgische bevoegde orgaan, voor de vaststelling van de duur van toekenning en van het bedrag van de prestaties, in de nodige mate rekening met het tijdvak gedurende hetwelk prestaties werden uitgekeerd door het Montenegrijnse bevoegde orgaan, tot een maximumduur van twaalf maanden en binnen de grenzen van de wetgeving die het toepast.
 TITEL IV.  -  Diverse bepalingen
 Art.    39 .  Verantwoordelijkheden van de bevoegde autoriteiten
De bevoegde autoriteiten :
a) nemen bij administratieve schikking alle nodige maatregelen voor de toepassing van deze Overeenkomst en duiden de verbindingsorganen, de bevoegde organen en de organen van de woonplaats en van de verblijfplaats aan;
b) leggen de procedures van administratieve samenwerking vast evenals de betalingsmodaliteiten voor de kosten voor geneeskundige, administratieve en andere getuigschriften die noodzakelijk zijn voor de toepassing van deze Overeenkomst;
c) verstrekken elkaar rechtstreeks alle inlichtingen met betrekking tot de ter uitvoering van deze Overeenkomst getroffen maatregelen;
d) verstrekken elkaar rechtstreeks en zo spoedig mogelijk alle wijzigingen van hun wetgeving die van aard zijn invloed te hebben op de toepassing van deze Overeenkomst.
 Art.    40 .  Administratieve samenwerking
1. Voor de toepassing van deze Overeenkomst bieden de bevoegde autoriteiten en de bevoegde organen van elk van beide overeenkomstsluitende Staten elkaar hun bemiddeling aan, als gold het de toepassing van hun eigen wetgeving. Deze onderlinge bemiddeling is in principe kosteloos; de bevoegde autoriteiten kunnen evenwel overeenkomen bepaalde kosten te vergoeden.
2. De medische onderzoeken van personen die op het grondgebied van de andere overeenkomstsluitende staat wonen of verblijven, worden uitgevoerd door de instelling van de verblijf- of woonplaats, op verzoek en ten laste van de bevoegde instelling. De kosten van deze medische onderzoeken worden niet vergoed indien de onderzoeken werden uitgevoerd in het belang van beide overeenkomstsluitende staten.
3. Voor de toepassing van deze Overeenkomst zijn de bevoegde autoriteiten, de bevoegde organen en de verbindingsorganen van de overeenkomstsluitende Staten ertoe gemachtigd rechtstreeks met elkaar alsmede met enig welke persoon te corresponderen, welke ook diens woonplaats is. Het corresponderen mag geschieden in een van de officiële talen van de overeenkomstsluitende Staten.
 Art.    41 .  Uitwisseling van persoonlijke gegevens
1. De organen van de beide overeenkomstsluitende Staten zijn gemachtigd om voor de toepassing van deze overeenkomst persoonlijke gegevens uit te wisselen, met inbegrip van gegevens met betrekking tot het inkomen van de personen die het orgaan van een overeenkomstsluitende Staat nodig heeft voor de toepassing van een socialezekerheidswetgeving.
2. Bij het meedelen van persoonlijke gegevens door het orgaan van een overeenkomstsluitende Staat, dient de wetgeving inzake bescherming van gegevens van deze overeenkomstsluitende Staat te worden nageleefd.
3. Op de bewaring, de verwerking of de verspreiding van persoonlijke gegevens door het orgaan van de overeenkomstsluitende Staat waaraan ze worden meegedeeld, is de wetgeving inzake de bescherming van gegevens van deze overeenkomstsluitende Staat van toepassing.
4. De gegevens bedoeld in dit artikel mogen voor geen andere doelen worden gebruikt dan voor de uitvoering van de socialezekerheidswetgevingen.
 Art.    42 .  Taksen en vrijstelling van geldigverklaring
1. Het voordeel van de vrijstellingen of verminderingen van taksen, zegel-, griffie- of registratierechten, bepaald bij de wetgeving van een van beide overeenkomstsluitende Staten voor de stukken of documenten die bij toepassing van de wetgeving van deze Staat moeten overgelegd worden, wordt verruimd tot gelijkaardige voor de toepassing van de wetgeving van de andere overeenkomstsluitende Staat over te leggen stukken en documenten.
2. Alle voor de toepassing van deze Overeenkomst over te leggen akten en documenten worden vrijgesteld van het geldigverklaringsvisum van de diplomatieke of consulaire overheden.
 Art.    43 .  Aanvragen, verklaringen en rechtsmiddelen
1. Aanvragen, verklaringen of rechtsmiddelen die, krachtens de wetgeving van een overeenkomstsluitende Staat, binnen een bepaalde termijn hadden moeten ingediend worden bij een autoriteit, orgaan of rechtscollege van deze Staat, zijn ontvankelijk indien zij binnen dezelfde termijn worden ingediend bij een autoriteit, orgaan of rechtscollege van de andere overeenkomstsluitende Staat. In dit geval laat de/het aldus aangezochte autoriteit, orgaan of rechtscollege deze aanvragen, verklaringen of rechtsmiddelen onverwijld geworden aan de autoriteit, het orgaan of het rechtscollege van de eerste overeenkomstsluitende Staat, ofwel rechtstreeks ofwel door toedoen van de bevoegde autoriteiten van de overeenkomstsluitende Staten. De datum waarop deze aanvragen, verklaringen of rechtsmiddelen werden ingediend bij een autoriteit, een orgaan of een rechtscollege van de andere overeenkomstsluitende Staat wordt beschouwd als datum van indiening bij de/het ten deze bevoegde autoriteit, orgaan of rechtscollege.
2. De aanvraag van prestaties ingediend bij het bevoegde orgaan van een overeenkomstsluitende Staat is, voor overeenstemmende prestaties, ook ontvankelijk voor het bevoegde orgaan van de andere overeenkomstsluitende Staat.
3. Een aanvraag of een document mag niet van de hand gewezen worden omdat het opgesteld is in een officiële taal van de andere overeenkomstsluitende Staat.
 Art.    44 .  Uitbetaling van de prestaties
1. De uitbetalingsinstellingen van prestaties ingevolge deze Overeenkomst kunnen er zich geldig van kwijten in de munt van hun Staat.
2. Overdrachten ingevolge de toepassing van deze Overeenkomst worden verricht overeenkomstig de tussen beide overeenkomstsluitende Staten ter zake van kracht zijnde akkoorden.
3. De bepalingen van de wetgeving van een overeenkomstsluitende Staat inzake controle op de wisseloperaties mogen geen belemmering zijn voor de vrije overdracht van geldbedragen ingevolge de toepassing van deze Overeenkomst.
 Art.    45 .  Bijleggen van geschillen
Geschillen tussen de organen over de interpretatie en de toepassing van deze Overeenkomst, zullen geregeld worden door onderhandeling tussen de bevoegde autoriteiten.
 Art.    46 .  Uitvoeringsprocedures
1. De uitvoerbare vonnissen van een rechtbank van een van de overeenkomstsluitende Staten, evenals de uitvoerbare akten van een autoriteit of een orgaan van een van de overeenkomstsluitende Staten, met betrekking tot socialezekerheidsbijdragen en andere vorderingen, inzonderheid met betrekking tot de terugvordering van onverschuldigd uitbetaalde prestaties, worden erkend op het grondgebied van de andere overeenkomstsluitende Staat.
2. De erkenning kan slechts worden geweigerd wanneer ze ingaat tegen de wettelijke principes of de openbare orde van de overeenkomstsluitende Staat op het grondgebied waarvan het vonnis of de handeling dient te worden uitgevoerd.
3. De procedure voor de uitvoering van vonnissen en akten waartegen niet meer in beroep kan worden gegaan, moet in overeenstemming zijn met de wetgeving die de uitvoering van dergelijke vonnissen en handelingen regelt van de overeenkomstsluitende Staat op het grondgebied waarvan het vonnis of de akte moet worden uitgevoerd.
4. De verschuldigde bijdragen hebben in het kader van een procedure inzake uitvoering, faillissement of gedwongen vereffening op het grondgebied van de andere overeenkomstsluitende Staat, dezelfde voorrang als vorderingen van dezelfde aard op het grondgebied van die overeenkomstsluitende Staat.
5. De vorderingen die het voorwerp moeten zijn van een terugvordering of een gedwongen terugvordering worden op dezelfde manier behandeld als vorderingen van dezelfde aard van een orgaan dat zich bevindt op het grondgebied van de overeenkomstsluitende Staat waarop de terugvordering of de gedwongen terugvordering wordt uitgevoerd.
 Art.    47 .  Niet-verschuldigde bedragen
1. Indien bij de uitbetaling of de herziening van prestaties bij toepassing van de Overeenkomst het orgaan van een overeenkomstsluitende Staat de prestatiegerechtigde een som heeft uitgekeerd die hoger is dan de som die hem verschuldigd is, kan dit orgaan het orgaan van de andere Staat, dat een overeenstemmende prestatie ten gunste van deze gerechtigde uitkeert, vragen het te veel betaalde in te houden op de nabetaling van achterstallen die deze gerechtigde verschuldigd zijn.
De modaliteiten voor de toepassing van deze bepalingen zullen vastgelegd worden na gemeen overleg tussen de bevoegde Belgische en Montenegrijnse autoriteiten.
Indien het te veel betaalde niet kan worden ingehouden op de nabetaling van achterstallen, zullen de bepalingen van paragraaf 2 van toepassing zijn.
2. Wanneer het orgaan van een overeenkomstsluitende Staat aan een prestatiegerechtigde een som heeft uitgekeerd waarop hij geen recht heeft, kan dit orgaan, binnen de voorwaarden en grenzen als bepaald bij de door hem toegepaste wetgeving, het orgaan van de andere overeenkomstsluitende Staat dat de prestaties ten gunste van deze gerechtigde uitkeert, erom verzoeken deze som in te houden op de bedragen die het deze gerechtigde stort. Dat laatste orgaan verricht de inhouding binnen de voorwaarden en grenzen waarin een dergelijke schuldvergelijking toegelaten is bij de wetgeving die het toepast, als gold het sommen die het zelf had uitgekeerd, en maakt het aldus ingehouden bedrag over aan het orgaan dat de vordering heeft.
 Art.    48 .  Samenwerking inzake fraudebestrijding
Naast de toepassing van de algemene principes inzake administratieve samenwerking, zullen de bevoegde autoriteiten van de overeenkomstsluitende Staten in een administratieve schikking regels overeenkomen volgens dewelke ze hun medewerking verlenen aan de bestrijding van grensoverschrijdende fraude inzake socialezekerheidsbijdragen en -prestaties, in het bijzonder wat de werkelijke woonplaats van de personen, de raming van het inkomen, de berekening van de bijdragen en het cumuleren van prestaties betreft.
 TITEL V.  -  Overgangs- en slotbepalingen
 Art.    49 .  Gebeurtenissen voorafgaand
aan de inwerkingtreding van de Overeenkomst
1. Deze Overeenkomst is eveneens van toepassing op gebeurtenissen die zich hebben voorgedaan vóór zij van kracht werd.
2. Deze Overeenkomst doet geen enkel recht ontstaan op prestaties voor een tijdvak dat aan haar inwerkingtreding voorafgaat.
3. Ieder verzekeringstijdvak dat onder de wetgeving van een van de overeenkomstsluitende Staten werd vervuld vóór de inwerkingtreding van deze Overeenkomst wordt in aanmerking genomen voor het vaststellen van het recht op een prestatie overeenkomstig de bepalingen van deze Overeenkomst.
4. Deze Overeenkomst is niet van toepassing op rechten die werden vastgesteld door toekenning van een forfaitaire uitkering of door terugbetaling van bijdragen.
 Art.    50 .  Herziening, verjaring, verval
1. Elke prestatie die niet werd vereffend of die werd geschorst wegens de nationaliteit van de belanghebbende of wegens diens woonplaats op het grondgebied van de andere overeenkomstsluitende Staat dan die waar het uitbetalingsorgaan zich bevindt, wordt, op verzoek van belanghebbende, vereffend of hervat met ingang van de inwerkingtreding van deze Overeenkomst.
2. De rechten van de belanghebbenden die vóór de inwerkingtreding van deze Overeenkomst de vaststelling van een pensioen of een rente hebben verkregen, worden op hun verzoek herzien, rekening houdend met de bepalingen van deze Overeenkomst. In geen geval mag dergelijke herziening als gevolg hebben dat de vroegere rechten van de betrokkenen verminderd worden.
3. Ingeval het verzoek bedoeld in paragraaf 1 of 2 van dit artikel wordt ingediend binnen een termijn van twee jaar ingaand op de datum dat deze Overeenkomst van kracht wordt, zijn de overeenkomstig de bepalingen van deze Overeenkomst verkregen rechten verworven met ingang van deze datum, zonder dat de bepalingen van de wetgeving van de ene of van de andere overeenkomstsluitende Staat betreffende het verval of de verjaring van rechten, tegen de belanghebbenden mogen worden ingeroepen.
4. Ingeval het verzoek bedoeld in paragraaf 1 of 2 van dit artikel wordt ingediend na het verstrijken van een termijn van twee jaar ingaand op de datum dat deze Overeenkomst van kracht wordt, worden de rechten die vervallen noch verjaard zijn slechts verkregen vanaf de datum van het verzoek, onder voorbehoud van gunstigere bepalingen in de wetgeving van de betrokken overeenkomstsluitende Staat.
 Art.    51 .  Duur
Deze Overeenkomst wordt gesloten voor onbepaalde duur. Ze kan worden opgezegd door een van de overeenkomstsluitende Staten door middel van een schriftelijke kennisgeving aan de andere Staat, met een opzeggingstermijn van twaalf maanden.
 Art.    52 .  Vrijwaring van verworven rechten of rechten in wording
In geval van opzegging van deze Overeenkomst worden de rechten op en de uitkeringen van prestaties verworven krachtens de Overeenkomst gevrijwaard. De overeenkomstsluitende Staten nemen de nodige schikkingen met betrekking tot de rechten in wording.
 Art.  53.  Inwerkingtreding
1. Deze Overeenkomst treedt in werking de eerste dag van de derde maand die volgt op de datum van ontvangst van de nota waarbij de laatste van de twee overeenkomstsluitende Staten de andere overeenkomstsluitende Staat zal meegedeeld hebben dat de wettelijk vereiste formaliteiten voor de inwerkingtreding van deze Overeenkomst vervuld zijn.
2. Op de dag van inwerkingtreding van deze Overeenkomst zal, wat betreft de betrekkingen tussen de beide overeenkomstsluitende Staten, het Verdrag betreffende de sociale zekerheid, op 1 november 1954 ondertekend tussen de F.V.R. Joegoslavië en het Koninkrijk België, ophouden te bestaan en vervangen worden door onderhavige Overeenkomst.


type: legislation

jurisdiction: Belgium

text:
Artikel   M.
(NOTA : texte onbeschikbaar in tekst formaat, zie beeld)
(  Beeld niet opgenomen om technische redenen, zie B.St. van 22-12-2017, p. 114179  )


text:
Artikel    1 . Artikel 5, tweede lid, van het Statuut wordt geschrapt.
 Art.    2 . De volgende tekst wordt ingevoegd na artikel 8 van het Statuut :
Artikel 8bis De misdaad van agressie
1. Voor de toepassing van dit Statuut wordt verstaan onder misdaad van agressie : het plannen, voorbereiden, in gang zetten of uitvoeren, door een persoon die in de positie verkeert daadwerkelijk controle uit te oefenen over of leiding te geven aan het politieke of militaire optreden van een Staat, van een daad van agressie die door zijn aard, ernst en schaal een onmiskenbare schending vormt van het Handvest van de Verenigde Naties.
2. Voor de toepassing van het eerste lid wordt verstaan onder " daad van agressie " : het gebruik van wapengeweld door een Staat tegen de soevereiniteit, territoriale integriteit of politieke onafhankelijkheid van een andere Staat, of op enige andere wijze die onverenigbaar is met het Handvest van de Verenigde Naties. Elk van de volgende handelingen wordt, ongeacht of er een oorlogsverklaring is, in overeenstemming met resolutie 3314 (XXIX) van de Algemene Vergadering van de Verenigde Naties van 14 december 1974, als een daad van agressie aangemerkt :
a) de invasie of aanval door de strijdkrachten van een Staat van respectievelijk op het grondgebied van een andere Staat, of een militaire bezetting, ook als deze van tijdelijke aard is, die het gevolg is van deze invasie of aanval, of enige annexatie door middel van geweld van het grondgebied van een andere Staat of deel daarvan;
b) het bombarderen door de strijdkrachten van een Staat van het grondgebied van een andere Staat of het gebruik van enig wapen door een Staat tegen het grondgebied van een andere Staat;
c) de blokkade van de havens of kusten van een Staat door de strijdkrachten van een andere Staat;
d) een aanval door de strijdkrachten van een Staat op de land-, zee- of luchtstrijdkrachten of de zee- en luchtvloot van een andere Staat;
e) de inzet van strijdkrachten van een Staat die met instemming van de ontvangende Staat op het grondgebied van een andere Staat aanwezig zijn, in strijd met de voorwaarden vervat in de daarop betrekking hebbende overeenkomst of een verlenging van hun aanwezigheid op dit grondgebied na het verstrijken van de overeenkomst;
f) het optreden van een Staat waarbij wordt toegestaan dat zijn grondgebied, dat hij aan een andere Staat ter beschikking heeft gesteld, door die andere Staat wordt gebruikt om een daad van agressie te plegen tegen een derde Staat;
g) het sturen door of namens een Staat van gewapende bendes, groepen, ongeordende troepen of huurlingen, die met wapengeweld gepaard gaande handelingen plegen tegen een andere Staat die zo ernstig zijn dat zij gelijkstaan met de hierboven genoemde handelingen, of die daar in aanzienlijke mate bij betrokken zijn.
 Art.    3 . De volgende tekst wordt ingevoegd na artikel 15 van het Statuut :
Artikel 15bis Uitoefening van rechtsmacht ter zake van de misdaad van agressie (Aangifte door een Staat, eigener beweging)
1. Het Hof is bevoegd rechtsmacht uit te oefenen ter zake van de misdaad van agressie in overeenstemming met artikel 13, onder a) en c), met inachtneming van de bepalingen van dit artikel.
2. Het Hof is uitsluitend bevoegd rechtsmacht uit te oefenen ter zake van misdaden van agressie die zijn gepleegd een jaar na de bekrachtiging of aanvaarding van de amendementen door dertig Staten die Partij zijn.
3. Het Hof oefent rechtsmacht ter zake van de misdaad van agressie uit in overeenstemming met dit artikel, met inachtneming van een besluit dat na 1 januari 2017 wordt genomen door dezelfde meerderheid van Staten die Partij zijn als nodig is voor het aannemen van een amendement bij het Statuut.
4. Het Hof is in overeenstemming met artikel 12 bevoegd rechtsmacht ter zake van een misdaad van agressie uit te oefenen dat voort vloeit uit een daad van agressie gepleegd door een Staat die Partij is, tenzij deze Staat die Partij is vooraf heeft verklaard dat hij een dergelijke rechtsmacht niet aanvaardt door het neerleggen van een verklaring bij de Griffier. Deze verklaring kan te allen tijde worden ingetrokken en wordt door de Staat die Partij is binnen drie jaar overwogen.
5. Ten aanzien van een Staat die geen Partij is bij dit Statuut, oefent het Hof zijn rechtsmacht niet uit ter zake van de misdaad van agressie wanneer deze misdaad door onderdanen van die Staat of op zijn grondgebied wordt gepleegd.
6. Indien de Aanklager concludeert dat er een redelijke basis is om tot een onderzoek naar een misdaad van agressie over te gaan, vergewist hij of zij zich er eerst van of de Veiligheidsraad heeft vastgesteld dat de betreffende Staat een daad van agressie heeft gepleegd. De Aanklager stelt de Secretaris-Generaal van de Verenigde Naties in kennis van de situatie voor het Hof, met inbegrip van relevante informatie en documenten.
7. Indien de Veiligheidsraad een daad van agressie heeft vastgesteld, kan de Aanklager overgaan tot het onderzoek met betrekking tot een misdaad van agressie.
8. Indien een dergelijke vaststelling niet binnen zes maanden na de datum van kennisgeving is geschied, kan de Aanklager overgaan tot het onderzoek naar een misdaad van agressie op voorwaarde dat de Afdeling Vooronderzoek toestemming heeft gegeven voor het aanvangen van het onderzoek naar een misdaad van agressie in overeenstemming met de in artikel 15 vervatte procedure en de Veiligheidsraad niet anderszins heeft besloten in overeenstemming met artikel 16.
9. Het vaststellen van een daad van agressie door een orgaan buiten het Hof laat de eigen bevindingen van het Hof uit hoofde van dit Statuut onverlet.
10. Dit artikel laat de bepalingen met betrekking tot het uitoefenen van rechtsmacht ter zake van andere in artikel 5 genoemde misdrijven onverlet.
 Art.    4 . De volgende tekst wordt ingevoegd na artikel 15bis van het Statuut :
Artikel 15ter Uitoefening van rechtsmacht ter zake van de misdaad van agressie (Aangifte door de Veiligheidsraad)
1. Het Hof is bevoegd rechtsmacht uit te oefenen ter zake van de misdaad van agressie in overeenstemming met artikel 13, onder b), met inachtneming van de bepalingen van dit artikel.
2. Het Hof is uitsluitend bevoegd rechtsmacht uit te oefenen ter zake van misdaden van agressie die zijn gepleegd een jaar na de bekrachtiging of aanvaarding van de amendementen door dertig Staten die Partij zijn.
3. Het Hof oefent rechtsmacht ter zake van het misdaad van agressie uit in overeenstemming met dit artikel, met inachtneming van een besluit dat na 1 januari 2017 wordt genomen door dezelfde meerderheid van Staten die Partij zijn als nodig is voor het aannemen van een amendement bij het Statuut.
4. Het vaststellen van een daad van agressie door een orgaan buiten het Hof laat de eigen bevindingen van het Hof uit hoofde van dit Statuut onverlet.
5. Dit artikel laat de bepalingen met betrekking tot het uitoefenen van rechtsmacht ter zake van andere in artikel 5 genoemde misdrijven onverlet.
 Art.    5 . De volgende tekst wordt ingevoegd na artikel 25, derde lid, van het Statuut :
3bis. Met betrekking tot de misdaad van agressie zijn de bepalingen van dit artikel uitsluitend van toepassing op personen die in de positie verkeren daadwerkelijk controle uit te oefenen over of leiding te geven aan het politieke of militaire optreden van een Staat.
 Art.    6 . De eerste zin van artikel 9, eerste lid, van het Statuut wordt vervangen door de volgende zin :
1. Elementen van misdrijven helpen het Hof bij de interpretatie en toepassing van de artikelen 6, 7, 8 en 8bis.
 Art.    7 . De aanhef van artikel 20, derde lid, van het Statuut wordt vervangen door de volgende tekst; de rest van het lid blijft onveranderd :
3. Niemand die voor een ander gerecht heeft terechtgestaan ter zake van gedragingen die ook ingevolge de artikelen 6, 7, 8 of 8bis verboden zijn, staat voor het Hof terecht voor dezelfde gedragingen tenzij de procedure bij het andere gerecht.
 BIJLAGE.
 Art.  N. Lijst van de gebonden Staten

 Staten/Organisaties Datum authentificatie Type instemming Datum instemming Datum interne inwerkingtreding ANDORRA   Aanvaarding 26/09/2013 26/09/2014 BOTSWANA   Bekrachtiging 04/06/2013 04/06/2014 BELGIE   Bekrachtiging 26/11/2013 26/11/2014 CYPRUS   Bekrachtiging 25/09/2013 25/09/2014 DUITSLAND   Aanvaarding 03/06/2013 03/06/2014 ESTLAND   Bekrachtiging 27/03/2013 27/03/2014 KROATIE   Bekrachtiging 20/12/2013 20/12/2014 LIECHTENSTEIN   Bekrachtiging 08/05/2012 08/05/2013 LUXEMBURG   Bekrachtiging 15/01/2013 15/01/2014 SAMOA AMERICAINE   Bekrachtiging 25/09/2012 25/09/2013 SEYCHELLEN 24/09/2013 Onbepaald     SLOVENIE   Bekrachtiging 25/09/2013 25/09/2014 TRINIDAD EN TOBAGO   Bekrachtiging 13/11/2012 13/11/2013 URUGUAY   Bekrachtiging 26/09/2013 26/09/2014


text:
Artikel    M . Lid 2), e), van artikel 8 aanvullen met de volgende punten :
" xiii) het gebruik van gif of giftige wapens;
xiv) het gebruik van verstikkende, giftige of andere gassen en overige soortgelijke vloeistoffen, materialen of apparaten; en
xv) het gebruik van kogels die in het menselijk lichaam gemakkelijk in omvang toenemen of platter en breder worden, zoals kogels met een harde mantel die de kern gedeeltelijk onbedekt laat of voorzien is van inkepingen. "
 BIJLAGE.
 Art.  N. Lijst van de gebonden Staten

 Staten/Organisaties Datum authentificatie Type instemming Datum instemming Datum interne inwerkingtreding ANDORRA   Aanvaarding 26/09/2013 26/09/2014 BOTSWANA   Bekrachtiging 04/06/2013 04/06/2014 BELGIE   Bekrachtiging 26/11/2013 26/11/2014 CYPRUS   Bekrachtiging 25/09/2013 25/09/2014 DUITSLAND   Aanvaarding 03/06/2013 03/06/2014 ESTLAND   Bekrachtiging 27/03/2013 27/03/2014 KROATIE   Bekrachtiging 20/12/2013 20/12/2014 LIECHTENSTEIN   Bekrachtiging 08/05/2012 08/05/2013 LUXEMBURG   Bekrachtiging 15/01/2013 15/01/2014 MAURITIUS   Bekrachtiging 05/09/2013 05/09/2014 NOORWEGEN   Bekrachtiging 10/06/2013 10/06/2014 SAMOA AMERICAINE   Bekrachtiging 25/09/2012 25/09/2013 SAN MARINO   Bekrachtiging 26/09/2011 26/09/2012 SLOVENIE   Bekrachtiging 25/09/2013 25/09/2014 TRINIDAD EN TOBAGO   Bekrachtiging 13/11/2012 13/11/2013 URUGUAY   Bekrachtiging 26/09/2013 26/09/2014


text:
Artikel    1 .  Definities
Met het oog op dit Verdrag wordt overeengekomen :
1. "veroordeling" betekent elke straf of maatregel door een rechtbank opgelegd en met zich medebrengende vrijheidsbeneming gedurende een beperkte of onbeperkte periode wegens een strafbaar feit;
2. "vonnis" betekent een rechterlijke beslissing of bevel waarbij een veroordeling wordt uitgesproken;
3. "Staat" betekent de Regering van de Republiek Kosovo of de Regering van het Koninkrijk België;
4. "de Staat van veroordeling" is de Staat waarin de veroordeling werd uitgesproken tegen de persoon die kan worden of reeds is overgebracht;
5. "de Staat van tenuitvoerlegging" is de Staat waarnaar de gevonniste persoon kan worden of reeds is overgebracht teneinde zijn veroordeling te ondergaan;
6. "Centrale Autoriteit" is in het geval van het Koninkrijk België de Federale Overheidsdienst Justitie, en in het geval van de Republiek Kosovo het Ministerie van Justitie.
 Art.    2 .  Algemene Principes
1. Beide Staten verbinden zich ertoe om in zo ruim mogelijke mate met elkaar samen te werken met betrekking tot de overbrenging van gevonniste personen, in overeenstemming met de bepalingen van dit Verdrag.
2. Een persoon die werd gevonnist op het grondgebied van een Staat, kan in overeenstemming met de bepalingen van dit Verdrag worden overgebracht naar het grondgebied van de andere Staat om daar de hem opgelegde straf of maatregel te ondergaan. Te dien einde kan hij de Staat van veroordeling of de Staat van tenuitvoerlegging zijn wens te kennen geven om overeenkomstig het onderhavige Verdrag te worden overgebracht.
3. De overbrenging kan door de Staat van veroordeling of door de Staat van tenuitvoerlegging worden verzocht.
 Art.    3 .  Voorwaarden voor overbrenging
1. Een gevonniste persoon kan in het kader van dit Verdrag alleen onder de volgende voorwaarden worden overgebracht :
a. de persoon is een onderdaan van de Staat van tenuitvoerlegging;
b. het vonnis is onherroepelijk;
c. de gevonniste persoon heeft, op het tijdstip van ontvangst van het verzoek tot overbrenging, nog minstens één jaar van zijn vrijheidsstraf te ondergaan, of de veroordeling is van onbepaalde duur;
d. de gevonniste persoon of, wanneer gelet op zijn leeftijd of lichamelijke of geestelijke toestand, een der beide Staten zulks nodig acht, de wettelijke vertegenwoordiger van de gevonniste persoon met de overbrenging moet instemmen, tenzij in de gevallen vermeld in Artikelen 8, 9 en 14;
e. indien de handelingen of nalatigheden op grond waarvan de veroordeling werd uitgesproken een strafbaar feit opleveren naar het recht van de Staat van tenuitvoerlegging of een strafbaar feit zouden opleveren indien dit op zijn grondgebied zouden zijn gepleegd; en
f. Indien de Staat van veroordeling en de Staat van tenuitvoerlegging met de overbrenging instemmen.
2. In uitzonderlijke gevallen, kunnen de Staten het eens zijn over een overbrenging, zelfs indien de resterende duur van vrijheidsbeneming van de gevonniste kleiner is dan gespecificeerd in paragraaf 1.c.
 Art.    4 .  Informatieplicht
1. Elke gevonniste persoon op wie dit Verdrag kan worden toegepast, moet door de Staat van veroordeling in kennis worden gesteld van de strekking van dit Verdrag.
2. Indien de gevonniste persoon zijn wens tot overbrenging ingevolge dit Verdrag heeft kenbaar gemaakt aan de Staat van veroordeling, dient die Staat de Staat van tenuitvoerlegging zo spoedig mogelijk daarvan in kennis te stellen, nadat het vonnis onherroepelijk is geworden.
3. Deze kennisgeving moet de volgende informatie omvatten :
a. de naam, geboortedatum en -plaats van de gevonniste persoon;
b. zijn eventueel adres op het grondgebied van de Staat van tenuitvoerlegging;
c. een opgave van de strafbare feiten die aan de veroordeling ten grondslag liggen;
d. de aard, duur en aanvangsdatum van de straf.
4. Indien de gevonniste persoon zijn wens tot overbrenging ingevolge dit Verdrag heeft kenbaar gemaakt aan de Staat van tenuitvoerlegging, doet de Staat van veroordeling, op verzoek van de Staat van tenuitvoerlegging, de in lid 3 bedoelde inlichtingen toekomen.
5. De gevonniste persoon moet schriftelijk en in een taal die hij begrijpt, in kennis worden gesteld van alle stappen die de Staat van veroordeling of de Staat van tenuitvoerlegging ondernemen in toepassing van de vorige paragrafen, alsmede van alle door één van beide Staten genomen beslissingen met betrekking tot een verzoek tot overbrenging.
 Art.    5 .  Verzoeken en antwoorden
1. Verzoeken tot overbrenging en de antwoorden daarop geschieden schriftelijk.
2. Alle communicatie tussen Staten verloopt rechtstreeks tussen de Centrale Autoriteiten van elke Staat.
3. De aangezochte Staat stelt de verzoekende Staat onverwijld in kennis van zijn beslissing of al dan niet met de verzochte overbrenging wordt ingestemd.
 Art.    6 .  Bewijsstukken
1. De Staat van tenuitvoerlegging verstrekt de Staat van veroordeling op diens verzoek :
a. een document of verklaring waaruit blijkt dat de gevonniste persoon de nationaliteit van die Staat bezit;
b. een afschrift van de wettelijke bepalingen van de Staat van tenuitvoerlegging waaruit blijkt dat de handelingen of nalatigheden op grond waarvan de veroordeling werd uitgesproken een strafbaar feit opleveren naar het recht van de Staat van tenuitvoerlegging of een strafbaar feit zouden opleveren indien dit op zijn grondgebied zouden zijn gepleegd.
2. Indien om een overbrenging wordt verzocht, moet de Staat van veroordeling de Staat van tenuitvoerlegging de volgende documenten verstrekken, tenzij één van beide Staten reeds kenbaar heeft gemaakt niet te zullen instemmen met de overbrenging :
a. een voor eensluidend gewaarmerkt afschrift van de veroordeling en van de hiertoe toegepaste wettelijke bepalingen;
b. een verklaring over het gedeelte van de veroordeling dat reeds werd ondergaan, alsmede alle informatie betreffende enige voorlopige hechtenis, strafvermindering en elke andere voor de tenuitvoerlegging van de veroordeling ter zake dienende omstandigheid, zoals strafvermindering voor geleverd werk of goed gedrag;
c. in andere gevallen dan vermeld in Artikelen 8 en 14, een verklaring inhoudende de instemming met de overbrenging als bedoeld in artikel 3.1.d. of, indien van toepassing, de documenten vermeld in Artikel 9.3;
d. in voorkomend geval, alle medische of sociale verslagen over de gevonniste persoon, informatie over zijn behandeling in de Staat van veroordeling, en elke aanbeveling voor zijn verdere behandeling in de Staat van tenuitvoerlegging. Dergelijke informatie omvat een verslag over het gedrag van de gevonniste persoon tijdens zijn opsluiting, relevante psychiatrische en psychologische verslagen, eventuele zelfmoordpoging, informatie over zijn medische toestand inclusief drugsmisbruik, informatie over vroegere en huidige behandeling, verslagen over disciplinaire of andere incidenten tijdens de periode van opsluiting, inbegrepen speciale opmerkingen met betrekking tot veiligheid.
3. Elk der beide Staten kan verzoeken om in het bezit te worden gesteld van een der in lid 1 of 2 hierboven bedoelde document en verklaringen alvorens een verzoek tot overbrenging te doen of een beslissing te nemen of hij al dan niet met de overbrenging zal instemmen.
 Art.    7 .  Instemming en verificatie
1. De Staat van veroordeling vergewist zich ervan dat de persoon die in overeenstemming met Artikel 3.1.d. zijn instemming moet geven met de overbrenging, dit vrijwillig doet, zich volledig bewust is van de daaruit voortvloeiende rechtsgevolgen, na overleg met een onafhankelijke juridische raadsman. De procedure voor het verlenen van deze instemming wordt beheerst door de wet van de Staat van veroordeling.
2. De persoon die zijn instemming moet geven met de overbrenging, moet voorafgaand alle informatie krijgen over relevante gevangenisomstandigheden, beschikbare diensten en regelingen met betrekking tot de invrijheidstelling in de Staat van tenuitvoerlegging.
3. De Staat van veroordeling stelt de Staat van tenuitvoerlegging in de gelegenheid om door middel van een consul of een andere in overeenstemming met de Staat van tenuitvoerlegging aangewezen functionaris, te onderzoeken dat de instemming in overeenstemming met de in onderhavig artikel beschreven voorwaarden wordt gegeven.
 Art.    8 .  Personen die ontsnappen aan de hechtenis door de Staat van veroordeling
1. Wanneer een onderdaan van een Partij die is veroordeeld bij onherroepelijk vonnis, uitgesproken op het grondgebied van de andere Partij, zich aan de tenuitvoerlegging of verdere tenuitvoerlegging van de veroordeling in de Staat van veroordeling tracht te onttrekken door te vluchten naar het grondgebied van de eerstgenoemde Partij voordat hij de veroordeling heeft ondergaan, kan de Staat van veroordeling de andere Partij verzoeken de tenuitvoerlegging van de veroordeling over te nemen.
2. Op verzoek van de Staat van veroordeling kan de Staat van tenuitvoerlegging voorafgaand aan de ontvangst van de stukken ter staving van het verzoek of aan de beslissing op het verzoek, de gevonniste persoon aanhouden of andere maatregelen nemen teneinde te verzekeren dat de gevonniste persoon op diens grondgebied blijft, in afwachting van een beslissing over het verzoek. Verzoeken tot voorlopige maatregelen moeten vergezeld gaan van de in artikel 4, derde lid, van het Verdrag genoemde inlichtingen. De strafrechtelijke positie van de gevonniste persoon zal niet worden verzwaard ten gevolge van een uit hoofde van dit lid in hechtenis doorgebrachte periode.
3. De instemming van de gevonniste persoon is voor de overdracht van de tenuitvoerlegging van de veroordeling niet vereist.
 Art.    9 .  Gevonniste personen voor wie een bevel tot uitzetting of uitwijzing geldt
1. Op verzoek van de Staat van veroordeling kan de Staat van tenuitvoerlegging, met inachtneming van de bepalingen van dit artikel, ermee instemmen een gevonniste persoon zonder de instemming van die persoon over te brengen, wanneer de tegen hem uitgesproken veroordeling of een daaruit voortvloeiende administratieve beslissing een bevel tot uitzetting of uitwijzing inhoudt of enige andere maatregel krachtens welke het aan die persoon na zijn invrijheidstelling niet langer is toegestaan op het grondgebied van de Staat van veroordeling te verblijven.
2. De Staat van tenuitvoerlegging geeft zijn instemming als bedoeld in het eerste lid enkel nadat hij de mening van de gevonniste persoon in zijn overwegingen heeft betrokken.
3. Voor de toepassing van dit artikel verstrekt de Staat van veroordeling de Staat van tenuitvoerlegging :
a. een verklaring waarin de mening van de gevonniste persoon over zijn beoogde overbrenging is weergegeven, en
b. een kopie van het bevel tot uitzetting of uitwijzing of enig ander bevel ten gevolge waarvan het aan die persoon na zijn invrijheidstelling niet langer is toegestaan op het grondgebied van de Staat van veroordeling te verblijven.
4. Een krachtens de bepalingen van dit artikel overgebrachte persoon wordt noch vervolgd, noch veroordeeld, noch in hechtenis genomen met het oog op de tenuitvoerlegging van een veroordeling of een bevel tot aanhouding noch aan enige andere beperking van zijn vrijheid onderworpen voor enig ander voor de overbrenging gepleegd feit dan dat waarvoor de ten uitvoer te leggen veroordeling werd uitgesproken, behalve in de volgende gevallen :
a. wanneer de Staat van veroordeling hierin toestemt : een verzoek om toestemming dient te worden overgelegd, vergezeld van alle relevante documenten en een rechterlijk proces-verbaal van de door de gevonniste persoon afgelegde verklaringen; de toestemming wordt gegeven indien het strafbare feit waarvoor deze wordt gevraagd op zich zelf een grond voor uitlevering zou zijn krachtens de wetgeving van de Staat van veroordeling of wanneer uitlevering uitsluitend vanwege de strafmaat zou worden uitgesloten;
b. wanneer de gevonniste persoon, hoewel hij daartoe de mogelijkheid had, niet binnen de vijfenveertig dagen die op zijn definitieve invrijheidstelling volgden, het grondgebied van de Staat van tenuitvoerlegging heeft verlaten of indien hij na dit gebied te hebben verlaten daarin is teruggekeerd.
5. Onverminderd de bepalingen van het vierde lid kan de Staat van tenuitvoerlegging de maatregelen nemen die nodig zijn voor de stuiting van de verjaring overeenkomstig zijn wet, waaronder begrepen het instellen van een verstekprocedure.
 Art.    10 .  Effect van overbrenging voor de Staat van veroordeling
1. Met de daadwerkelijke overname van de gevonniste persoon door de autoriteiten van de Staat van tenuitvoerlegging wordt de tenuitvoerlegging van de veroordeling in de Staat van veroordeling geschorst.
2. De Staat van veroordeling kan de veroordeling niet langer ten uitvoer leggen, indien de Staat van tenuitvoerlegging de veroordeling beschouwt geheel ten uitvoer gelegd te zijn.
 Art.    11 .  Effect van de overbrenging voor de Staat van tenuitvoerlegging
1. De bevoegde autoriteiten van de Staat van tenuitvoerlegging dienen :
a. de tenuitvoerlegging van de veroordeling onmiddellijk voort te zetten of op grond van een rechterlijke of administratieve beschikking op de in artikel 12 vermelde voorwaarden; of
b. de veroordeling door middel van een rechterlijke of administratieve procedure in een beslissing van die Staat om te zetten, waarbij voor de sanctie in de Staat van veroordeling opgelegd, een sanctie in de plaats wordt gesteld, zoals voorgeschreven voor hetzelfde strafbare feit naar het recht van de Staat van tenuitvoerlegging onder de in artikel 13 vermelde voorwaarden.
2. De Staat van tenuitvoerlegging stelt desgevraagd, vóór de overbrenging van de gevonniste persoon, de Staat van veroordeling in kennis welke van deze procedures door hem zal worden gevolgd.
3. De tenuitvoerlegging van de veroordeling wordt beheerst door het recht van de Staat van tenuitvoerlegging en alleen die Staat is bevoegd om alle terzake dienende beslissingen te nemen.
 Art.    12 .  Voortgezette tenuitvoerlegging
1. Ingeval van voortzetting der tenuitvoerlegging is de Staat van tenuitvoerlegging gebonden aan het rechtskarakter en de duur van de veroordeling, zoals die zijn vastgesteld door de Staat van veroordeling.
2. Indien deze veroordeling evenwel naar aard en duur onverenigbaar is met de wet van de Staat van tenuitvoerlegging, of indien de wet van die Staat zulks vereist, kan die Staat door middel van een rechterlijke of administratieve beschikking, de sanctie aanpassen aan de straf of maatregel door zijn eigen wet voor een soortgelijk strafbaar feit voorgeschreven. Wat de aard betreft, zal de straf of maatregel voor zover mogelijk overeenstemmen met die welke door de ten uitvoer te leggen veroordeling is opgelegd. De door de Staat van veroordeling opgelegde sanctie zal hierdoor naar aard en duur niet worden verzwaard en evenmin zal het door de wet van de Staat van tenuitvoerlegging voorgeschreven maximum hierdoor worden overschreden.
 Art.    13 .  Omzetting van veroordeling
1. Ingeval van omzetting van de veroordeling zijn de in de wetgeving van de Staat van tenuitvoerlegging voorziene procedures van toepassing. Bij omzetting van de veroordeling :
a. is de bevoegde autoriteit gebonden aan de vaststelling van de feiten voor zover deze uitdrukkelijk of impliciet blijken uit het door de Staat van veroordeling uitgesproken vonnis;
b. kan de bevoegde autoriteit een sanctie die vrijheidsbeneming met zich mede brengt, niet in een geldstraf omzetten;
c. brengt de bevoegde autoriteit de volledige periode van de door de gevonniste persoon reeds ondergane vrijheidsbeneming in mindering; en
d. zal de bevoegde autoriteit de strafrechtelijke positie van de gevonniste persoon niet verzwaren en is niet gebonden aan een eventueel minimum waarin door de wet van de Staat van tenuitvoerlegging wordt voorzien voor het gepleegde strafbare feit of de gepleegde strafbare feiten.
2. Indien de omzettingsprocedure gevolgd wordt na de overbrenging van de gevonniste persoon, houdt de Staat van tenuitvoerlegging de gevonniste persoon in bewaring of neemt andere maatregelen ten einde diens aanwezigheid in de Staat van tenuitvoerlegging te verzekeren, in afwachting van de afloop van die procedure.
 Art.    14 .  Voorwaardelijke invrijheidsstelling en probatie
1. Wanneer een onderdaan van de ene Staat voorwerp is van een uitspraak die voorwaardelijke opschorting of voorwaardelijk uitstel van de veroordeling of van de inhechtenisneming, of wanneer hij voorwaardelijk is veroordeeld of voorwaardelijk is vrijgelaten kan deze laatste de eerste vragen het toezicht over deze voorwaarden over te nemen.
2. Voor deze overname van toezicht op de voorwaarden is geen instemming van de belanghebbende partij vereist.
3. De aangezochte Staat kan, met gerechtelijk of administratief bevel, de voorwaarden die gekoppeld zijn aan de veroordeling, de schorsing, het uitstel of de vrijlating aanpassen aan de behoeften van zijn eigen wetgeving, door kennisgeving aan de andere Partij. De aard en duur van deze nieuwe voorwaarden zullen voor zover mogelijk overeenkomen met de initiële voorwaarden. Hun aard of duur zullen de toestand van de belanghebbende partij niet verzwaren.
4. Indien de gevonniste persoon de aan hem opgelegde voorwaarden schendt, zal de aangezochte Staat de uitspraak aangaande voorwaardelijke opschorting, voorwaardelijk uitstel van veroordeling of voorwaardelijke invrijheidsstelling herroepen. De aangezochte Staat zal dan de tenuitvoerlegging van de veroordeling of de inhechtenisneming van de Staat van veroordeling overnemen.
 Art.    15 .  Gratie, amnestie, strafvermindering
Elk van beide Staten kan in overeenstemming met zijn wetgeving amnestie of strafvermindering van de veroordeling verlenen voor zover dit van algemene toepassing is. Elke Staat kan, voor zover de Staat van veroordeling hiermee instemt, gratie verlenen in overeenstemming met de eigen wetgeving.
 Art.    16 .  Herziening van het vonnis
Slechts de Staat van veroordeling heeft het recht te beslissen op een verzoek tot herziening van het vonnis.
 Art.    17 .  Beëindiging van tenuitvoerlegging
De Staat van tenuitvoerlegging moet de tenuitvoerlegging van de veroordeling beëindigen zodra hij door de Staat van veroordeling in kennis is gesteld van enige beslissing of maatregel waardoor de veroordeling niet langer uitvoerbaar is.
 Art.    18 .  Informatie over tenuitvoerlegging
De Staat van tenuitvoerlegging verstrekt de Staat van veroordeling informatie betreffende de tenuitvoerlegging van de veroordeling :
a. wanneer hij de tenuitvoerlegging van de veroordeling voltooid beschouwt;
b. wanneer de gevonniste persoon ontsnapt voordat de tenuitvoerlegging van de veroordeling voltooid is; of
wanneer de Staat van veroordeling om een speciaal rapport verzoekt.
 Art.    19 .  Taal en kosten
1. Voor de toepassing van dit Verdrag zal de informatie overgemaakt worden in één van de volgende talen :
a. Albanees, Servisch of Engels wanneer gericht tot de Republiek Kosovo;
b. Frans, Nederlands of Engels wanneer gericht tot het Koninkrijk België.
2. Met uitzondering van wat voorzien is in Artikel 6.2.a., moeten de documenten die worden overgedragen in toepassing van dit Verdrag niet gecertificeerd worden.
3. Alle kosten die de toepassing van dit Verdrag met zich meebrengt, worden gedragen door de Staat van tenuitvoerlegging. Dit geldt echter niet voor kosten die exclusief op het grondgebied van de Staat van veroordeling worden gemaakt, en evenmin voor kosten die verbonden zijn met het vervoer van de gevonniste persoon tot de grens van de Staat van tenuitvoerlegging of, in het geval van luchttransport, tot de luchthaven van eindbestemming, tenzij de Staten in specifieke gevallen anders overeenkomen.
 Art.  20.  Slotbepalingen
1. Dit Verdrag is afhankelijk van ratificatie. Het treedt in werking dertig dagen na de uitwisseling van de ratificatie-instrumenten.
2. Dit Verdrag is toepasselijk op de tenuitvoerlegging van veroordelingen die vóór of na de inwerkingtreding werden uitgesproken.
3. Elke Staat kan dit Verdrag te allen tijde opzeggen door langs diplomatieke kanalen een schriftelijke kennisgeving naar de andere Partij te sturen. De opzegging wordt van kracht een jaar na de datum van ontvangst van deze kennisgeving. Onderhavig Verdrag zal echter blijven gelden voor de tenuitvoerlegging van veroordelingen van personen die in overeenstemming met de bepalingen van dit Verdrag werden overgebracht vóór de datum waarop dergelijke opzegging van kracht wordt.