text:
HOOFDSTUK I.  - Algemene bepaling.
 Artikel     1 . Deze wet regelt een aangelegenheid als bedoeld in artikel 78 van de Grondwet.
 HOOFDSTUK II.  - Toepassingsgebied.
 Art.    2 .Deze wet is van toepassing op de personeelsleden van het operationeel kader en van het administratief en logistiek kader van de politiediensten [ 1  bedoeld in artikel 116 van de wet van 7 december 1998 tot organisatie van een geïntegreerde politiedienst, gestructureerd op twee niveaus en van de algemene inspectie bedoeld in de wet van 15 mei 2007 op de algemene inspectie en houdende diverse bepalingen betreffende de rechtspositie van sommige leden van de politiediensten] 1 , met uitzondering van de personeelsleden in dienst genomen bij een arbeidsovereenkomst.
----------
( 1 )<W  2016-04-21/06 , art. 43, 014; Inwerkingtreding : 09-05-2016 (overgangsbepalingen art. 92 en 93)>
 HOOFDSTUK III.  - De tuchtvergrijpen.
 Art.    3 . Elke handeling of gedraging, zelfs buiten de uitoefening van het ambt, die een tekortkoming aan de beroepsplichten uitmaakt of die van aard is de waardigheid van het ambt in het gedrang te brengen, is een tuchtvergrijp en kan aanleiding geven tot het opleggen van een tuchtstraf.
 HOOFDSTUK IV.  - De tuchtstraffen.
 Art.    4 . De lichte tuchtstraffen zijn :
1° de waarschuwing;
2° de blaam;
3° (opgeheven) <W 2001-05-31/39, art. 2, 003;   Inwerkingtreding :   01-04-2001>
4° (opgeheven) <W 2001-05-31/39, art. 2, 003;   Inwerkingtreding :   01-04-2001>
 Art.    5 . De zware tuchtstraffen zijn :
1° (de inhouding van wedde;
2° de schorsing bij tuchtmaatregel van ten hoogste drie maanden;
3° de terugzetting in weddeschaal;) <W 2001-05-31/39, art. 3, 003;   Inwerkingtreding :   01-04-2001>
4° het ontslag van ambtswege;
5° de afzetting.
 Art.    6 . De Koning bepaalt de nadere regels inzake de uitvoering van de tuchtstraffen.
 Art.    7 . Wanneer aan een personeelslid meer dan één tuchtvergrijp wordt toegerekend, kan tegen dat personeelslid slechts één tuchtprocedure worden aangespannen die slechts aanleiding kan geven tot één enkele tuchtstraf.
Wanneer aan het personeelslid in de loop van een tuchtprocedure een nieuw tuchtvergrijp wordt toegerekend, wordt wegens dat tuchtvergrijp een nieuwe tuchtprocedure aangespannen, zonder dat de lopende procedure daardoor gestuit wordt.
In geval van samenhang wordt het nieuwe tuchtvergrijp evenwel behandeld tijdens de lopende procedure.
 Art.    8 . De personeelsleden die, in ernstige en dringende omstandigheden in het raam van de voorbereiding of de uitvoering van een opdracht van bestuurlijke of van gerechtelijke politie, weigeren aan de bevelen van hun oversten te gehoorzamen of er zich met opzet van onthouden die uit te voeren, worden bestraft met een zware tuchtstraf. Een kennelijk onwettig bevel mag evenwel niet worden uitgevoerd.
 Art.    9 . De waarschuwing is de aanmaning die de tuchtoverheid aan een personeelslid richt.
 Art.    10 . De blaam is de formele afkeuring die de tuchtoverheid aan een personeelslid richt.
 Art.    11 . De inhouding van wedde wordt toegepast gedurende ten hoogste twee maanden en bedraagt ten minste twee percent en ten hoogste tien percent van de brutomaandwedde, verschuldigd voor de maand waarin de tuchtstraf ter kennis werd gebracht van het personeelslid.
De toepassing van deze straf mag voor het betrokken personeelslid geen andere geldelijke gevolgen hebben dan die welke in het eerste lid zijn bepaald.
(Deze tuchtstraf kan uitgevoerd worden aan de hand van bijkomende onbezoldigde prestaties die aan het personeelslid worden voorgesteld en door hem aanvaard; een inhouding van twee percent van de wedde zoals bedoeld in het eerste lid, stemt overeen met drie uur prestaties.) <W 2001-05-31/39, art. 4, 003;   Inwerkingtreding :   01-04-2001>
 Art.    12 . (De schorsing bij tuchtmaatregel plaatst betrokkene in de stand van non-activiteit.) <W 2001-05-31/39, art. 5, 003;   Inwerkingtreding :   01-04-2001>
De schorsing bij tuchtmaatregel heeft zolang zij duurt, een weddeverlies tot gevolg van vijfentwintig percent van de brutowedde (...). De overheid garandeert aan de betrokkene een nettowedde gelijk aan het bedrag van het bestaansminimum zoals dat wordt vastgelegd krachtens de wet van 7 augustus 1974 tot instelling van het recht op een bestaansminimum. In geval van deeltijdse prestaties wordt dit bedrag evenredig met de omvang van de prestaties beperkt. <W 2001-05-31/39, art. 5, 003;   Inwerkingtreding :   01-04-2001>
 Art.    13 . De terugzetting in weddeschaal bestaat in de toekenning aan een personeelslid van een weddeschaal die onmiddellijk lager is dan de zijne, met behoud van zijn anciënniteit. De terugzetting houdt tevens in dat het personeelslid gedurende de twee navolgende jaren diezelfde weddeschaal behoudt.
Bevindt het personeelslid aan wie deze tuchtstraf is opgelegd zich, op het ogenblik dat de straf wordt toegepast, in de eerste schaal van zijn graad, (of van zijn klasse,) dan houdt de terugzetting in dat het, met behoud van zijn anciënniteit, gedurende de twee navolgende jaren het recht verliest op de uitbetaling van de tussentijdse verhogingen en op verhoging van weddeschaal. <W  2007-03-01/37 , art. 150, 011;   Inwerkingtreding :   01-01-2007>
De terugzetting in weddeschaal gaat in vanaf de eerste van de maand die volgt op die waarin deze tuchtstraf aan de betrokkene is ter kennis gebracht.
 Art.    14 . (opgeheven) <W 2001-05-31/39, art. 6, 003;   Inwerkingtreding :   01-04-2001>
 Art.    15 . Het ontslag van ambtswege heeft het verlies van de hoedanigheid van personeelslid tot gevolg.
 Art.    16 . De afzetting heeft het verlies tot gevolg van de hoedanigheid van personeelslid en is, voor wat de gevolgen op pensioengebied betreft, de zwaarste tuchtstraf.
 HOOFDSTUK V.  - De tuchtprocedure.
 Afdeling 1.  - De bevoegde overheden.
 Art.    17 . De tuchtoverheden zijn enerzijds de gewone tucht-overheden en anderzijds de hogere tuchtoverheden.
De gewone tuchtoverheid legt de lichte tuchtstraffen op. De hogere tuchtoverheid kan de lichte en de zware tuchtstraffen opleggen.
 Art.    18 . Zolang er nog geen uitspraak van de gewone tuchtoverheid is, kan de hogere tuchtoverheid een zaak evoceren en voortzetten.
(Het evocatierecht bedoeld in het eerste lid, met redenen omkleed door de hogere tuchtoverheid, mag slechts worden uitgeoefend voor zover :
1° de gewone tuchtoverheid zich kennelijk in de materiële onmogelijkheid bevindt om een beslissing uit te spreken binnen een redelijke termijn;
2° duidelijk blijkt dat, door hun aard en hun ernst, de constitutieve elementen van de zaak een tuchtvergrijp kunnen inhouden dat aanleiding kan geven tot een zware tuchtstraf.) <W 2001-05-31/39, art. 7, 003;   Inwerkingtreding :   01-04-2001>
 Art.    19 .De gewone tuchtoverheid is :
1° wat de personeelsleden van de lokale politie betreft :
a) voor de leden van het ([ 1  kader van agenten van politie, het] 1 ,) basis- en middenkader en de personeelsleden van een ander niveau dan het [ 1  niveau A] 1  : de korpschef; <W 2001-12-30/30, art. 130, 004;   Inwerkingtreding :   01-04-2001>
b) voor de leden van het officierskader, de korpschef en de personeelsleden van [ 1  niveau A] 1  : de burgemeester of, naargelang van het geval, het politiecollege;
2° wat de personeelsleden van de federale politie betreft :
a) voor de leden van [ 2  een ander kader dan het officierskader] 2  en de personeelsleden van een ander niveau dan het [ 1  niveau A] 1  : het diensthoofd;
b) voor de leden van het officierskader en de personeelsleden van het [ 1  niveau A] 1  : de directeur-generaal;
c) voor de directeurs-generaal en de commissaris-generaal : de ministers van Binnenlandse Zaken en van Justitie, daartoe gezamenlijk optredend;
3° wat de personeelsleden van de algemene inspectie betreft :
a) voor de leden van het basis- en middenkader en de personeelsleden van een ander niveau dan het [ 1  niveau A] 1  : de inspecteur-generaal;
b) voor de inspecteur-generaal, de leden van het officierskader en de personeelsleden van [ 1  niveau A] 1  : de ministers van Binnenlandse Zaken en van Justitie, daartoe gezamenlijk optredend.
(4° wat de personeelsleden van het secretariaat van de geïntegreerde politie, gestructureerd op twee niveaus, betreft :
a) voor de personeelsleden van een ander niveau dan het niveau A en de leden van het basis- en middenkader : de directeur-diensthoofd;
b) voor de directeur-diensthoofd en de andere personeelsleden van het niveau A, alsook voor de leden van het officierskader : de minister van Binnenlandse Zaken.) <W 2004-12-27/30, art. 483, 009;   Inwerkingtreding :   01-01-2005>
----------
( 1 )<W  2016-04-21/06 , art. 44, 014; Inwerkingtreding : 09-05-2016 (overgangsbepalingen art. 92 en 93)>
( 2 )<W  2017-11-12/07 , art. 43, 015; Inwerkingtreding : 01-01-2018>
 Art.    20 .De hogere tuchtoverheid is :
1° wat de personeelsleden van de lokale politie betreft :
a) voor de leden van het ([ 1  kader van agenten van politie, het] 1 ,) basis- en middenkader, de officieren niet bedoeld onder b), en alle personeelsleden van het administratief en logistiek kader : de burgemeester of naargelang van het geval, het politiecollege. Voor de officieren niet bedoeld onder b), kan de burgemeester of het politiecollege op elk ogenblik van de procedure beslissen de zaak voor bevoegdheid over te dragen aan de minister van Binnenlandse Zaken; <W 2001-12-30/30, art. 130, 004;   Inwerkingtreding :   01-04-2001>
b) voor de hogere officieren en de korpschef : de minister van Binnenlandse Zaken;
2° wat de personeelsleden van de federale politie betreft :
a) voor de leden van [ 2  een ander kader dan het officierskader] 2  en de personeelsleden van een ander niveau dan het [ 1  niveau A] 1  : de directeur-generaal;
b) voor de leden van het officierskader en de personeelsleden van [ 1  niveau A] 1  : de minister van Binnenlandse Zaken;
c) voor de directeurs-generaal en de commissaris-generaal : de ministers van Binnenlandse Zaken en van Justitie, daartoe gezamenlijk optredend;
3° wat de personeelsleden van de algemene inspectie betreft : de ministers van Binnenlandse Zaken en van Justitie, daartoe gezamenlijk optredend.
(4° wat de personeelsleden van het secretariaat van de geïntegreerde politie, gestructureerd op twee niveaus, betreft : de minister van Binnenlandse Zaken.) <W 2004-12-27/30, art. 484, 009;   Inwerkingtreding :   01-01-2005>
----------
( 1 )<W  2016-04-21/06 , art. 45, 014; Inwerkingtreding : 09-05-2016 (overgangsbepalingen art. 92 en 93)>
( 2 )<W  2017-11-12/07 , art. 43, 015; Inwerkingtreding : 01-01-2018>
 Art.    21 .[ 1  In geval dat een politieambtenaar bij een ander korps of dienst is gedetacheerd, worden de lichte tuchtstraffen voor de feiten die gepleegd zijn gedurende de detachering] 1  opgelegd door de tuchtoverheden van het korps of de dienst waarbij het betrokken personeelslid is gedetacheerd. De zware tuchtstraffen worden in dat geval opgelegd door de hogere tuchtoverheid van de dienst van oorsprong, op vraag van de dienst waarbij het betrokken personeelslid is gedetacheerd.
----------
( 1 )<W  2016-04-21/06 , art. 46, 014; Inwerkingtreding : 09-05-2016 (overgangsbepalingen art. 92 en 93)>
 Art.    22 . In geval van mutatie of overgang van het ene korps naar het andere of van de ene dienst naar de andere, is enkel de tuchtoverheid van, naargelang van het geval, het nieuwe korps of de nieuwe dienst bevoegd om een tuchtprocedure aan te spannen of voort te zetten.
 Art.    23 . Indien het personeelslid dat het voorwerp uitmaakt van een tuchtprocedure, op het ogenblik van de feiten lid was van de algemene inspectie, zijn de bevoegde overheden steeds de in artikel 19, 3°, en 20, 3°, bedoelde tuchtoverheden.
 Art.    24 .In de volgende gevallen is het eensluidend advies van de minister van Justitie vereist voor een straf van (...) ontslag van ambtswege en afzetting en zijn advies voor de overige zware tuchtstraffen : <W 2001-05-31/39, art. 8, 003;   Inwerkingtreding :   01-04-2001>
1° wanneer feiten werden gepleegd door leden van de algemene directie van de gerechtelijke politie of van een gedeconcentreerde gerechtelijke (directie), waarvoor de minister van Binnenlandse Zaken de enige hogere tuchtoverheid is; <W 2006-06-20/34, art. 29, 010;   Inwerkingtreding :   01-03-2007>
2° wanneer feiten werden gepleegd die rechtstreeks betrekking hebben op de uitvoering van een andere opdracht dan een opdracht van gerechtelijke politie en die tot de verantwoordelijkheid van de minister van Justitie behoort;
3° wanneer het de bestraffing betreft van een personeelslid belast met het beheer van de gegevensbank bedoeld in [ 1  artikel 44/7] 1  van de wet op het politieambt.
Wanneer feiten werden gepleegd die rechtstreeks betrekking hebben op de uitvoering van een opdracht van gerechtelijke politie kan een zware tuchtstraf slechts worden opgelegd na het advies van de procureur des Konings tot wiens ambtsgebied de lokale politie of de op arrondissementeel niveau gedeconcentreerde (directie of dienst) van de federale politie waarvan het betrokken personeelslid deel uitmaakt, behoort. Voor de overige personeelsleden van de federale politie is het advies van de federale procureur of zijn gemachtigde vereist. <W 2006-06-20/34, art. 29, 010;   Inwerkingtreding :   01-03-2007>
De in het eerste en tweede lid bedoelde adviezen moeten gemotiveerd zijn en worden verleend binnen een termijn van twintig dagen te rekenen van de dag waarop het voorstel tot straf (aan de betrokken overheid) wordt toegestuurd en vooraleer de tuchtraad zich uitspreekt. Eens die termijn verstreken is, wordt de betrokken overheid geacht geen aanvullend advies te willen verstrekken. <W 2001-05-31/39, art. 8, 003;   Inwerkingtreding :   01-04-2001>
(De in het eerste en tweede lid bedoelde adviezen moeten eveneens aan het voorstel van zware tuchtstraf van de hogere tuchtoverheid toegevoegd worden.) <W 2001-05-31/39, art. 8, 003;   Inwerkingtreding :   01-04-2001>
----------
( 1 )<W  2016-04-21/06 , art. 47, 014; Inwerkingtreding : 09-05-2016 (overgangsbepalingen art. 92 en 93)>
 Afdeling 2.  - De procedure.
 Onderafdeling 1.  - Gemeenschappelijke bepalingen.
 Art.    25 . <W 2001-05-31/39, art. 9, 003;   Inwerkingtreding :   01-04-2001> Elk personeelslid is ertoe gehouden loyaal mee te werken aan de tuchtonderzoeken waarvan hij het voorwerp niet uitmaakt of waarvan hij het voorwerp niet uitmaakt of niet kan uitmaken.
Met het oog op het vaststellen van eventuele tuchtvergrijpen verleent het personeelslid zijn medewerking aan de tuchtrechtelijke onderzoeksdaden waarvan hij het voorwerp niet uitmaakt of niet kan uitmaken, antwoordt hij, behalve indien hij zelf wordt aangeklaagd of kan worden aangeklaagd, nauwgezet op de gestelde vragen en overhandigt hij op vraag van de overheid de stukken of voorwerpen die nuttig zijn om de waarheid aan het licht te brengen, zelfs indien ze zich bevinden in de kast of het bureau waarover hij beschikt op de werkplaats.
Elk personeelslid belast met dienst, die duidelijk tekenen van alcoholintoxicatie vertoont, onderwerpt zich, in voorkomend geval, aan een ademtest. De Koning bepaalt de nadere regels van de uitvoering van de ademtest.
 Art.    26 .Wanneer een tuchtoverheid door de in het tweede lid bedoelde overheden in kennis wordt gesteld van feiten die mogelijks een tuchtvergrijp uitmaken, dan is zij verplicht te onderzoeken of die feiten aanleiding dienen te geven tot het aanspannen van een tuchtprocedure en die overheden in te lichten omtrent het aan hun informatie gegeven gevolg.
De in het vorige lid bedoelde overheden zijn :
1° de minister van Binnenlandse Zaken en de minister van Justitie;
2° de provinciegouverneur [ 2  of de krachtens artikel 48 van de bijzondere wet van 12 januari 1989 met betrekking tot de Brusselse instellingen bevoegde overheid van de Brusselse agglomeratie] 2  en de burgemeester;
3° de federale procureur en de bevoegde procureur-generaal, procureur des Konings of onderzoeksrechter;
4° de voorzitter van het vast comité van toezicht op de politiediensten;
5° de inspecteur-generaal van de politiediensten;
6° elke hiërarchische of functionele overste van de tuchtoverheid;
7° elke hiërarchische of functionele overste van een gedetacheerd personeelslid.
(8° het Instituut voor de gelijkheid van vrouwen en mannen, wanneer de feiten een discriminerende behandeling laten vermoeden of indruisen tegen de wetten en reglementeringen betreffende de gelijkheid van vrouwen en mannen.) <W 2002-12-16/35, art. 13, 007;   Inwerkingtreding :   31-03-2003>
Indien de overheden bedoeld in het tweede lid er door de gewone tuchtoverheid van op de hoogte worden gebracht dat deze meent dat de feiten niet van aard zijn om tot een tuchtstraf te leiden, dan kunnen zij de zaak voor de hogere tuchtoverheid brengen die zich dan richt naar de bepalingen van het eerste lid.
(Wanneer [ 1  het interfederaal Centrum voor gelijke kansen en bestrijding van discriminatie en racisme opgericht door het samenwerkingsakkoord van 12 juni 2013] 1  aan het Vast Comité van Toezicht op de politiediensten of aan de Algemene Inspectie van de federale en van de lokale politie feiten meedeelt die een discriminerende behandeling doen veronderstellen in de zin van de wet van 30 juli 1981 tot bestraffing van bepaalde door racisme of xenofobie ingegeven daden of van [ 1  de wet van 10 mei 2007 ter bestrijdijng van bepaalde vormen van discriminatie] 1  , doet de voorzitter van het Vast Comité of de inspecteur-generaal, naargelang het geval, een onderzoek uitvoeren in verband met deze feiten, stelt de bevoegde overheid op de hoogte en maakt ze aanhangig bij de tucht- of gerechtelijke overheid indien de feiten zulks rechtvaardigen. De voorzitter van het Vast Comité of de inspecteur-generaal, naargelang het geval, stelt het [ 1  interfederaal] 1  Centrum op de hoogte van de resultaten van zijn optreden en in het bijzonder van de gevolgen die de tucht- of gerechtelijke overheid aan het onderzoek van de feiten heeft gegeven.
Indien bij het Vast Comité of bij de Algemene Inspectie feiten worden aanhangig gemaakt die een discriminerende behandeling doen veronderstellen in de zin van voornoemde wetten, brengt de voorzitter van het Vast Comité of de inspecteur-generaal, naargelang het geval, [ 1  het interfederaal Centrum voor gelijke kansen en bestrijding van discriminatie en racisme] 1  op de hoogte, zonder de identiteit van de betrokken partijen mee te delen. Hij brengt het Centrum eveneens op de hoogte van de gevolgen die de tucht- of gerechtelijke overheid aan het onderzoek van de feiten, heeft gegeven.) <W 2003-01-20/35, art. 10, 008;   Inwerkingtreding :   12-02-2003>
----------
( 1 )<W  2013-08-17/43 , art. 16, 013; Inwerkingtreding : 15-03-2014>
( 2 )<W  2016-04-21/06 , art. 48, 014; Inwerkingtreding : 09-05-2016 (overgangsbepalingen art. 92 en 93)>
 Art.    27 . <W 2002-04-26/30, art. 121, 005;   Inwerkingtreding :   30-04-2002> Indien de tuchtoverheid of de tuchtraad van oordeel is dat er ernstige redenen zijn om een onderzoek, onder andere in het raam van de procedures bedoeld in de artikelen 26, 32, 38 en 49, derde lid, niet toe te vertrouwen aan de hiërarchische overheid, kan zij daarvoor een beroep doen op de algemene inspectie van de federale politie en van de lokale politie. Elk geschil betreffende de grondslag van de ernstige redenen opgeroepen om de algemene inspectie te vorderen, wordt voorgelegd, voor definitieve beslissing, aan de minister van Binnenlandse Zaken.
 Art.    28 . De tuchtoverheden alsmede de voorzitters, de bijzitters en de secretaris van de tuchtraad en hun plaatsvervangers mogen onder meer geen ruchtbaarheid geven aan de feiten en documenten waarvan zij in die hoedanigheid kennis hebben gekregen.
 Art.    29 . (In elke stand van de procedure mag het betrokken personeelslid zich naar keuze laten bijstaan of vertegenwoordigen tegelijk door een advocaat, een personeelslid en een lid van een erkende vakorganisatie, hierna aangeduid met de term " verdediger ".) <W 2001-05-31/39, art. 10, 003;   Inwerkingtreding :   01-04-2001>
(Geen enkele straf mag worden uitgesproken zonder dat betrokkene ingelicht werd over zijn recht om mondeling gehoord te worden. De betrokkene en de getuigen worden door de bevoegde tuchtoverheid of door de door hem aangewezen overheid gehoord.) <W 2001-05-31/39, art. 10, 003;   Inwerkingtreding :   01-04-2001>
De tuchtoverheid of, naargelang van het geval, de tuchtraad, kan evenwel de persoonlijke verschijning bevelen.
 Art.    30 . Indien een tuchtstraf opgelegd wordt door het politiecollege, mogen de leden ervan die niet permanent tijdens het geheel van de hoorzittingen aanwezig waren, niet deelnemen aan de beraadslaging noch aan de stemming over de op te leggen tuchtstraf.
 Art.    31 .Wanneer een tuchtvergrijp ten laste wordt gelegd van personeelsleden die belast zijn met het beheer van de gegevensbank bedoeld [ 1  in artikel 44/7] 1  van de wet op het politieambt, kan een tuchtprocedure slechts worden aangespannen met instemming van de bevoegde minister en na voorafgaand advies van het controleorgaan bedoeld [ 1  in artikel 44/6] 1  van dezelfde wet.
----------
( 1 )<W  2016-04-21/06 , art. 49, 014; Inwerkingtreding : 09-05-2016 (overgangsbepalingen art. 92 en 93)>
 Onderafdeling 2.  - De procedure voor de gewone tuchtoverheid.
 Art.    32 . De gewone tuchtoverheid die feiten die mogelijk een tuchtvergrijp uitmaken, vaststelt of er kennis van krijgt, stelt een inleidend verslag op na eventueel een onderzoek te hebben bevolen.
Oordeelt de gewone tuchtoverheid dat de feiten niet moeten leiden tot een tuchtstraf, dan stelt zij dat vast. Die beslissing wordt formeel gemotiveerd en wordt ter kennis gebracht van de betrokkene door betekening tegen ontvangstbewijs of bij een ter post aangetekende brief.
Oordeelt de gewone tuchtoverheid dat de feiten in aanmerking kunnen komen voor een lichte tuchtstraf, dan leidt zij een tuchtprocedure in.
Oordeelt de gewone tuchtoverheid dat de feiten in aanmerking komen voor een zware tuchtstraf, dan verzendt zij het inleidend verslag met alle stukken van het dossier naar de hogere tuchtoverheid. Tegelijkertijd deelt ze haar de redenen mee waarom zij meent dat de feiten van aard zijn om te worden gestraft met een zware tuchtsanctie.
 Art.    33 . De gewone tuchtoverheid die oordeelt dat de feiten in aanmerking komen voor een lichte tuchtstraf, brengt het inleidend verslag ter kennis van betrokkene, hetzij door afgifte ervan tegen ontvangstbewijs, hetzij bij een ter post aangetekende brief.
Het inleidend verslag vermeldt :
1° al de ten laste gelegde feiten;
2° het feit dat een tuchtdossier is aangelegd, dat een lichte tuchtstraf wordt overwogen en welke straf de tuchtoverheid voornemens is op te leggen;
3° (het recht van de betrokkene om zich te laten vertegenwoordigen of bijstaan overeenkomstig artikel 29;) <W 2001-05-31/39, art. 11, 003;   Inwerkingtreding :   01-04-2001>
4° de plaats waar en de termijn waarbinnen het tuchtdossier kan worden ingezien;
5° het recht van de betrokkene om het horen van getuigen te vragen of stukken in te dienen;
6° dat een verweerschrift kan worden neergelegd.
 Art.    34 . Op zijn verzoek ontvangt het personeelslid een kosteloze kopie van het tuchtdossier.
 Art.    35 . Het betrokken personeelslid of zijn verdediger dient zijn verweer in binnen de dertig dagen te rekenen vanaf de dag die volgt op die van de ontvangst van het inleidend verslag. Eens die termijn verstreken is, wordt het personeelslid geacht geen (schriftelijk) verweer te willen voeren. <W 2001-05-31/39, art. 12, 003;   Inwerkingtreding :   01-04-2001>
 Art.    36 . (De gewone tuchtoverheid hoort steeds, op eigen initiatief of op verzoek van het betrokken personeelslid of van zijn verdediger, de nuttige getuigenverklaringen die ze nodig acht, gelet op hun band met het dossier.) <W 2001-05-31/39, art. 13, 003;   Inwerkingtreding :   01-04-2001>
De getuigenverklaringen ingewonnen na raadpleging van het tuchtdossier door het betrokken personeelslid, worden aan hem overgezonden. Hij beschikt over een termijn (bepaald door de tuchtoverheid en die niet korter mag zijn dan) (...) vijf werkdagen, te rekenen vanaf de ontvangst van die verklaringen, om, in voorkomend geval, een aanvullend verweerschrift in te dienen. <W 2001-05-31/39, art. 13, 003;   Inwerkingtreding :   01-04-2001> <W 2002-04-26/30, art. 122, 005;   Inwerkingtreding :   30-04-2002>
 Art.    37 . Op grond van het volledige dossier en het verweer, deelt de gewone tuchtoverheid, bij afgifte tegen ontvangstbewijs of bij een ter post aangetekende brief, aan het betrokken personeelslid de uitspraak mee. (De uitspraak kan) ofwel zijn dat zij beslist heeft geen tuchtstraf op te leggen, ofwel dat zij beslist heeft de zaak aanhangig te maken bij de hogere tuchtoverheid, ofwel dat zij beslist heeft één van de lichte tuchtstraffen op te leggen. De uitspraak wordt uiterlijk vijftien dagen na het einde van de in artikel 35 bedoelde termijn van dertig dagen, meegedeeld aan het betrokken personeelslid. <W 2001-05-31/39, art. 14, 003;   Inwerkingtreding :   01-04-2001>
(Lid opgeheven) <W 2001-05-31/39, art. 14, 003;   Inwerkingtreding :   01-04-2001>
Indien geen uitspraak wordt gedaan binnen de in het eerste lid bedoelde termijn van vijftien dagen, (in voorkomend geval, verlengd met de noodzakelijke termijn om artikel 36 toe te passen) dan wordt de gewone tuchtoverheid geacht af te zien van vervolging voor de feiten die de betrokkene ten laste worden gelegd. <W 2002-04-26/30, art. 123, 005;   Inwerkingtreding :   30-04-2002>
De in het eerste lid bedoelde beslissingen van de gewone tuchtoverheid worden formeel gemotiveerd en onverwijld schriftelijk ter kennis gebracht van de hogere tuchtoverheid.
 Onderafdeling 3.  - De procedure voor de hogere tuchtoverheid.
 Art.    38 . De hogere tuchtoverheid die feiten die mogelijk een tuchtvergrijp uitmaken, vaststelt of er kennis van krijgt, of die een zaak evoceert, stelt een inleidend verslag op na eventueel een onderzoek te hebben bevolen. Wanneer de hogere tuchtoverheid zich rechtstreeks belast met de feiten of de zaak evoceert, stelt zij de gewone tuchtoverheid daarvan in kennis. Deze kennisgeving brengt onttrekking van de zaak mee voor de gewone tuchtoverheid.
Werd haar reeds een inleidend verslag toegestuurd, dan stelt zij eventueel een bijkomend onderzoek in en vult zij het inleidend verslag zonodig aan.
Oordeelt de hogere tuchtoverheid dat de feiten niet moeten leiden tot een tuchtstraf, dan stelt zij dat vast. Die beslissing wordt formeel gemotiveerd en wordt ter kennis gebracht van de betrokkene.
Oordeelt de hogere tuchtoverheid dat de feiten in aanmerking komen voor een lichte tuchtstraf, dan handelt zij of haar afgevaardigde, voor zover als nog nodig zoals de gewone tuchtoverheid.
Oordeelt de hogere tuchtoverheid dat de feiten in aanmerking komen voor een zware tuchtstraf, dan (zet zij een tuchtprocedure in). <W 2001-05-31/39, art. 15, 003;   Inwerkingtreding :   01-04-2001>
 Art.    38bis . <Ingevoegd bij W 2001-05-31/39, art. 16;   Inwerkingtreding :   01-04-2001> De hogere tuchtoverheid die oordeelt dat de feiten kunnen leiden tot een zware tuchtstraf brengt het inleidend verslag ter kennis van betrokkene, hetzij door de overhandiging van bedoeld verslag tegen een ontvangstbewijs, hetzij door een ter Post aangetekend schrijven.
Het inleidend verslag vermeldt :
1° alle ten laste gelegde feiten;
2° het feit dat een tuchtdossier wordt samengesteld, dat een zware tuchtstraf wordt overwogen en welke straf de tuchtoverheid overweegt;
3° het recht voor de betrokkene om zich te laten vertegenwoordigen of bijstaan overeenkomstig artikel 29;
4° de plaats waar en de termijn binnen welke het tuchtdossier mag geraadpleegd worden;
5° het recht voor betrokkene om een getuigenverhoor te vragen of stukken neer te leggen;
6° dat een verweer kan ingediend worden.
 Art.    38ter . <Ingevoegd bij W 2001-05-31/39, art. 17;   Inwerkingtreding :   01-04-2001> Op zijn verzoek ontvangt het personeelslid een gratis kopie van het tuchtdossier of van de aanvullende aan het dossier toegevoegde stukken.
 Art.    38quater . <Ingevoegd bij W 2001-05-31/39, art. 18;   Inwerkingtreding :   01-04-2001> Het betrokken personeelslid of zijn verdediger dient zijn verweer in binnen dertig dagen na de dag volgend op de ontvangst van het inleidend verslag. Na deze termijn wordt het personeelslid geacht geen schriftelijk verweer te willen indienen.
 Art.    38quinquies . <Ingevoegd bij W 2001-05-31/39, art. 19;   Inwerkingtreding :   01-04-2001> De hogere tuchtoverheid hoort steeds, op eigen initiatief of op verzoek van het betrokken personeelslid of van zijn verdediger, de nuttige getuigenverklaringen die ze nodig acht, gelet op hun band met het dossier.
De getuigenverklaringen die verzameld worden nadat het betrokken personeelslid het tuchtdossier heeft geraadpleegd, worden hem medegedeeld. Hij beschikt over een termijn bepaald door de tuchtoverheid en die niet korter mag zijn dan vijf werkdagen, te rekenen vanaf de ontvangst van die verklaringen om, zonodig, een aanvullend verweer in te dienen.
 Art.    38sexies . <Ingevoegd bij W 2001-05-31/39, art. 20;   Inwerkingtreding :   01-04-2001> Op grond van het volledige dossier en van het verweer, deelt de hogere tuchtoverheid haar beslissing mede door kennisgeving aan het betrokken personeelslid tegen een ontvangstbewijs of bij een ter post aangetekend schrijven. De beslissing kan zijn, ofwel dat zij beslist heeft geen tuchtstraf uit te spreken, ofwel dat zij beslist heeft één van de lichte tuchtstraffen uit te spreken, ofwel dat zij beslist heeft een voorstel van één van de zware tuchtstraffen uit te spreken. De beslissing wordt aan het betrokken personeelslid medegedeeld, uiterlijk vijftien dagen na het verstrijken van de in artikel 38quater bedoelde termijn van dertig dagen en vermeldt het recht van de betrokkene om tegen het voorstel van zware tuchtstraf bij de tuchtraad overeenkomstig artikel 51bis een verzoek tot heroverweging in te stellen.
Wanneer geen verzoek tot heroverweging ingesteld wordt overeenkomstig artikel 51bis, bevestigt en deelt met een ter post aangetekend schrijven of door kennisgeving tegen een ontvangstbewijs, de hogere tuchtoverheid haar definitieve beslissing mede aan het betrokken personeelslid, zonder het voorstel tot zware tuchtstraf te kunnen wijzigen.
In de in artikel 24 bedoelde gevallen kan de hogere tuchtoverheid haar definitieve beslissing slechts mededelen na kennis genomen te hebben van de in artikel 24, eerste en tweede lid, bedoelde adviezen, of, bij ontstentenis, ten vroegste de dag na de periode waarin de betrokken overheid geacht wordt geen bijkomend advies te willen formuleren.
Wanneer geen enkele in het eerste lid bedoelde beslissing genomen wordt binnen de in het eerste lid bedoelde termijn van vijftien dagen, in voorkomend geval verlengd met de termijn bedoeld in artikel 24, derde lid, (of verlengd met de noodzakelijke termijn om artikel 38quinquies toe te passen,) wordt de hogere tuchtoverheid geacht af te zien van de vervolgingen voor de feiten die betrokkene ten laste gelegd werden. <W 2002-08-02/45, art. 158, 006;   Inwerkingtreding :   29-08-2002>
De in het eerste lid bedoelde beslissingen en voorstellen van beslissingen van de hogere tuchtoverheid, worden formeel gemotiveerd.
 Onderafdeling 4.  - De procedure voor de tuchtraad.
 Art.    39 . De tuchtraad is een permanent orgaan op nationaal niveau met één of meer Nederlandstalige kamers, één of meer Franstalige kamers en één Duitstalige kamer. De werkingskosten van de tuchtraad komen ten laste van de minister van Binnenlandse Zaken.
(De tuchtraad spreekt zich uit over procedures van verzoek tot heroverweging tegen de voorstellen van zware tuchtstraffen uitgesproken overeenkomstig artikel 38sexies, eerste lid.) <W 2001-05-31/39, art. 21, 003;   Inwerkingtreding :   01-04-2001>
 Art.    40 .<W 2001-05-31/39, art. 22, 003;   Inwerkingtreding :   01-04-2001> Elke kamer bestaat uit de volgende leden :
1° een voorzitter, zittende magistraat van een hof van beroep of van een rechtbank van eerste aanleg;
2° een bijzitter, personeelslid bedoeld in artikel 2. De bijzitter behoort tot hetzelfde kader als dat van de comparant, zijnde hetzij het operationeel kader, hetzij het administratief en logistiek kader. Wanneer meerdere comparanten tot verscheidene kaders behoren, zal de voorzitter van de kamer overgaan tot aanwijzing van het kader door loting;
3° een bijzitter aangewezen door de Minister van Binnenlandse Zaken, noch personeelslid van de geïntegreerde politiedienst, gestructureerd op twee niveaus, noch lid van een kabinet van een minister van de federale regering.
[ 1  In elke kamer moet minstens één persoon van elk geslacht vertegenwoordigd zijn.] 1
De magistraat en de bijzitters hebben bovendien elk een plaatsvervanger die voldoet aan de respectievelijke voorwaarden van de werkende leden.
Een secretaris, aangewezen door de Minister van Binnenlandse Zaken, staat elke kamer bij.
De Koning kan, op voordracht van de Minister van Binnenlandse Zaken en van de Minister van Justitie, indien het aantal ingediende zaken dit vereist, aanvullende kamers samenstellen.
Onder de voorwaarden, vastgelegd door de Koning, genieten de bijzitter bedoeld in het eerste lid, 3°, en zijn plaatsvervanger een vergoeding voor verblijfs- en vervoerskosten en hebben ze recht op presentiepenningen waarvan Hij het bedrag bepaalt.
----------
( 1 )<W  2016-04-21/06 , art. 50, 014; Inwerkingtreding : 09-05-2016 (overgangsbepalingen art. 92 en 93)>
 Art.    41 . De werkende en de plaatsvervangende magistraten worden door de Koning benoemd op voordracht van de minister van Binnenlandse Zaken en van de minister van Justitie. Hun mandaat bedraagt vijf jaar en is hernieuwbaar.
(De bijzitter bedoeld in artikel 40, eerst lid, 2°, en zijn plaatsvervanger zijn aangewezen voor een mandaat van twee jaar dat eenmaal kan worden hernieuwd) door de minister van Justitie en de minister van Binnenlandse Zaken, daartoe gezamenlijk optredend, onder de personeelsleden die voorkomen op een dubbele lijst die wordt voorgesteld door de commissaris-generaal, wat de leden van de federale politie betreft, en door de vaste commissie voor de lokale politie, wat de leden van de lokale politie betreft (, en door de inspecteur-generaal, wat de leden van de algemene inspectie betreft). <W 2001-05-31/39, art. 23, 003;   Inwerkingtreding :   01-04-2001>
De magistraten en de bijzitters die werden benoemd ter vervanging van overleden of aftredende voorzitters of leden, voleindigen het mandaat van degenen die ze vervangen.
Onder de werkende magistraten wijst de Koning, op gezamenlijke voordracht van de ministers van Binnenlandse Zaken en van Justitie, de voorzitter van de tuchtraad aan. Hij waakt in het bijzonder over de eenheid van rechtspraak.
 Art.    42 . De werkende magistraten van de Nederlandstalige en van de Franstalige kamer van de tuchtraad oefenen hun functie voltijds uit.
(lid opgeheven) <W 2001-05-31/39, art. 24, 003;   Inwerkingtreding :   01-04-2001>
Zij ontvangen een bezoldiging die gelijk is aan de wedde met de daaraan verbonden verhogingen en voordelen, die zij als magistraat genieten op het ogenblik van hun benoeming overeenkomstig artikel 41.
Onder de voorwaarden bepaald door de Koning hebben de magistraten van de Duitstalige kamer en de plaatsvervangende magistraten van alle kamers recht op presentiegelden waarvan Hij het bedrag vastlegt.
De werkende en plaatsvervangende magistraten genieten eveneens vergoedingen voor reis- en verblijfkosten onder de voorwaarden bepaald door de Koning.
 Art.    43 . De tuchtraad, zitting houdend in verenigde kamers die de voorzitter van de tuchtraad voorzit, stelt zijn huishoudelijk reglement op en legt het ter goedkeuring voor aan de ministers van Binnenlandse Zaken en van Justitie.
 Art.    44 . De Nederlandstalige kamer neemt kennis van alle zaken die in het Nederlands moeten worden behandeld; de Franstalige van die welke in het Frans moeten worden behandeld en de Duitstalige van die welke in het Duits moeten worden behandeld.
 Art.    45 . Het betrokken personeelslid wordt door de voorzitter van de kamer opgeroepen om voor de tuchtraad te verschijnen, uiterlijk op de zestigste dag nadat (het personeelslid overeenkomstig artikel 51bis), de zaak bij de tuchtraad aanhangig heeft gemaakt. Een afschrift van de oproeping wordt aan de algemene inspectie (en aan de tuchtoverheid waarvan de beslissing aangevochten wordt) verstuurd. <W 2001-05-31/39, art. 25, 003;   Inwerkingtreding :   01-04-2001>
De oproeping vermeldt :
1° al de in het inleidend verslag vermelde feiten;
2° de plaats, de dag en het uur van de hoorzitting, die ten vroegste de dertigste dag na de kennisgeving van de oproeping plaats kan hebben;
3° (het recht voor de betrokkene om zich te laten vertegenwoordigen of bijstaan overeenkomstig artikel 29;) <W 2001-05-31/39, art. 25, 003;   Inwerkingtreding :   01-04-2001>
4° de plaats en de termijn waarbinnen het tuchtdossier kan worden ingezien;
5° het recht van de betrokkene om tot aan de afsluiting van het verhoor, het horen van getuigen te vragen en stukken in te dienen;
6° (dat, behoudens gevallen van overmacht, de voor de tuchtraad gevolgde procedure, bij afwezigheid van betrokkene of zijn verdediger, wordt geacht op tegenspraak te zijn gevoerd.) <W 2001-05-31/39, art. 25, 003;   Inwerkingtreding :   01-04-2001>
Het inleidend verslag wordt bij de oproeping gevoegd.
Op zijn verzoek ontvangt het personeelslid een kosteloze kopie van het tuchtdossier (of de aanvullende aan het dossier toegevoegde stukken). <W 2001-05-31/39, art. 25, 003;   Inwerkingtreding :   01-04-2001>
 Art.    46 . Op de dag bepaald in de oproeping verschijnt het personeelslid voor de tuchtraad.
Wanneer het personeelslid niet persoonlijk verschijnt en zijn persoonlijke verschijning niet bevolen is, kan het zich laten vertegenwoordigen en de naam van zijn verdediger mededelen aan de kamer.
(Behoudens gevallen van overmacht, wordt de voor de tuchtraad gevolgde procedure, bij afwezigheid van betrokkene of zijn verdediger, geacht op tegenspraak te zijn gevoerd.) De tuchtraad oordeelt of de afwezigheid om gezondheidsredenen een geval van overmacht uitmaakt. <W 2001-05-31/39, art. 26, 003;   Inwerkingtreding :   01-04-2001>
 Art.    47 . De zittingen zijn openbaar indien het betrokken personeelslid of zijn verdediger hierom verzoekt bij de aanvang van de procedure. De voorzitter kan dit verzoek enkel verwerpen in het belang van de goede zeden, van de openbare orde of 's lands veiligheid in een democratische samenleving, wanneer de belangen van minderjarigen, de bescherming van het privé-leven van de partijen of van de getuigen of de veiligheid van personen dit eisen of, in de mate als door de voorzitter strikt noodzakelijk wordt geoordeeld, wanneer de openbaarmaking de belangen van de tuchtprocedure zou schaden.
 Art.    48 . Bij de aanvang van de zitting brengt de hogere tuchtoverheid of haar afgevaardigde voor de tuchtraad mondeling verslag uit over de feiten die het betrokken personeelslid ten laste worden gelegd. Zij geeft tevens haar standpunt omtrent de kwalificatie van die feiten als tuchtvergrijp en, in voorkomend geval, omtrent de voor te stellen straf, tenzij zij meent dit te moeten doen tijdens het verdere verloop van de debatten voor de tuchtraad.
 Art.    49 . (De tuchtraad hoort steeds, op eigen initiatief of op verzoek van het betrokken personeelslid of van zijn verdediger, de nuttige getuigenverklaringen die hij nodig acht, gelet op hun band met het dossier.) <W 2001-05-31/39, art. 27, 003;   Inwerkingtreding :   01-04-2001>
In ieder geval wordt de inspecteur-generaal of zijn afgevaardigde in zijn hoedanigheid van deskundige, gehoord.
Op elk ogenblik van de procedure kan de kamer de hogere tuchtoverheid of haar afgevaardigde gelasten een bijkomend onderzoek in te stellen of te doen instellen.
Tot het sluiten van de debatten kunnen nieuwe stukken of elementen worden aangebracht.
 Art.    50 . Het personeelslid of zijn verdediger worden in de loop van de debatten gehoord in hun verweer. Inzonderheid kunnen zij antwoorden op het standpunt van de hogere tuchtoverheid of van diens afgevaardigde.
 Art.    51 . De voorzitter sluit de debatten en neemt de zaak in beraad.
 Art.    51bis .<Ingevoegd bij W 2001-05-31/39, art. 28;   Inwerkingtreding :   01-04-2001> Het personeelslid aan wie een zware tuchtstraf wordt voorgesteld, kan tegen deze beslissing een verzoek tot heroverweging instellen bij een ter post aangetekend schrijven gericht aan de tuchtraad binnen tien dagen na de in artikel 38sexies, eerste lid, bedoelde kennisgeving. Een kopie wordt door de tuchtraad aan de betrokken hogere tuchtoverheid toegezonden.
[ 1  Wanneer de laatste dag van de termijn bedoeld in het eerste lid een zaterdag, een zondag of een wettelijke feestdag is, dan wordt deze termijn verlengd tot de eerstvolgende werkdag.] 1
----------
( 1 )<W  2013-12-21/22 , art. 54, 012; Inwerkingtreding : 10-01-2014>
 Art.    51ter . <Ingevoegd bij W 2001-05-31/39, art. 29;   Inwerkingtreding :   01-04-2001> De procedure van verzoek tot heroverweging schorst de uitvoering van de beslissing medegedeeld overeenkomstig artikel 38sexies, eerste lid.
 Art.    52 . (De tuchtraad verstrekt zijn advies bij meerderheid van zijn leden.) Dit (met redenen omkleed) advies omvat : <W 2001-05-31/39, art. 30, 003;   Inwerkingtreding :   01-04-2001>
1° de uiteenzetting van de feiten en de toerekening ervan aan het betrokken personeelslid;
2° het antwoord op de vraag of de feiten een tuchtvergrijp in de zin van artikel 3 uitmaken voorzover zij bewezen worden geacht;
3° (het voorstel af te zien van een straf, het voorstel om een zware straf op te leggen of het voorstel om een lichte straf op te leggen.) <W 2001-05-31/39, art. 30, 003;   Inwerkingtreding :   01-04-2001>
(De tuchtraad kan hierbij een andere kwalificatie van de feiten voorstellen dan die in het inleidend verslag is opgenomen, alsook een andere straf voorstellen dan die welke oorspronkelijk door de hogere tuchtoverheid werd voorgesteld.) <W 2001-05-31/39, art. 30, 003;   Inwerkingtreding :   01-04-2001>
 Art.    53 . (NOTA : bij het arrest nr 4/2001 van 25-01-2001, B.St. 10-02-2001, p. 3706-3720, wordt het Arbitragehof artikel 53, tweede zin vernietigd ; Opgeheven : 01-01-2001)
Het advies van de tuchtraad wordt binnen de (dertig dagen) na het sluiten van de debatten ter kennis gebracht van het betrokken personeelslid en van de hogere tuchtoverheid. Wordt geen advies meegedeeld binnen de voorgeschreven termijn, dan moet de voorzitter onverwijld het dossier voor beslissing doorsturen naar de hogere tuchtoverheid. <W 2001-05-31/39, art. 31, 003;   Inwerkingtreding :   01-04-2001>
 Art.    54 .(lid opgeheven) <W 2001-05-31/39, art. 32, 003;   Inwerkingtreding :   01-04-2001>
Wanneer de hogere tuchtoverheid (...) beoogt af te wijken van het advies, dan moet zij de redenen hiertoe aangeven en ze, samen met de voorgenomen straf, ter kennis brengen van de betrokkene. Deze kan een schriftelijk verweer indienen binnen de tien dagen na de kennisgeving, op straffe van verval. <W 2001-05-31/39, art. 32, 003;   Inwerkingtreding :   01-04-2001>
[ 1  Het personeelslid kan een verweerschrift indienen, binnen dezelfde termijn, wanneer de hogere tuchtoverheid instemt met de door de tuchtraad voorgestelde strafverzwaring.] 1
----------
( 1 )<W  2013-12-21/22 , art. 55, 012; Inwerkingtreding : 10-01-2014>
 Art.    55 . De hogere tuchtoverheid deelt, bij afgifte tegen ontvangstbewijs of bij een ter post aangetekende brief, aan het betrokken personeelslid haar uitspraak mee binnen de dertig dagen nadat haar, overeenkomstig artikel 53, het advies van de tuchtraad (...) werd toegestuurd, of nadat zij, overeenkomstig artikel 54, het laatste schriftelijk verweer heeft ontvangen. <W 2001-05-31/39, art. 33, 003;   Inwerkingtreding :   01-04-2001>
 Afdeling 3.  - Diverse bepalingen.
 Art.    56 . De betekening van het inleidend verslag aan het personeelslid moet geschieden binnen zes maanden na de kennisneming of vaststelling van de feiten door een bevoegde tuchtoverheid. Bij ontstentenis en onder voorbehoud van het tweede lid, kan geen tuchtvordering meer worden ingesteld.
In het geval dat een opsporingsonderzoek loopt of de strafvervolging is ingesteld voor dezelfde feiten, begint die termijn te lopen de dag dat de tuchtoverheid door de gerechtelijke overheid ervan in kennis gesteld wordt dat er een gerechtelijke eindbeslissing werd genomen of dat het dossier geseponeerd is dan wel de strafvordering vervallen is.
(In alle gevallen zullen de tuchtvergrijpen die tot een lichte tuchtstraf kunnen leiden, na vijf jaar verjaren.
De in het derde lid bedoelde verjaringstermijn gaat in de dag van de voltooiing voor de ogenblikkelijke vergrijpen, de dag waarop de situatie ophoudt voor de voortdurende vergrijpen en de dag waarop het laatste feit dat de reeks vormt gepleegd wordt in het geval waarin het vergrijp bestaat uit een geheel van afzonderlijke feiten maar die het gevolg zijn van één en hetzelfde opzet.) <W 2001-05-31/39, art. 34, 003;   Inwerkingtreding :   01-04-2001>
 Art.    57 . De tuchtstraffen die ter kennis van de betrokkene werden gebracht, worden zonder verwijl op het blad der tuchtstraffen ingeschreven.
Onverminderd hun uitvoering, worden de tuchtstraffen bedoeld in artikel 4, 1° en 2°, na een termijn van twee jaar (...) van ambtswege op het blad der tuchtstraffen uitgewist voor zover er binnen die termijn geen nieuwe tuchtstraf werd uitgesproken. <W 2001-05-31/39, art. 35, 003;   Inwerkingtreding :   01-04-2001>
Onverminderd hun uitvoering worden de zware tuchtstraffen, na een termijn van vijf jaar van ambtswege op het blad der tuchtstraffen uitgewist voorzover er binnen die termijn geen nieuwe tuchtstraf werd uitgesproken.
De in het tweede en derde lid vastgestelde termijnen lopen vanaf de datum waarop de tuchtstraf (definitief) wordt uitgesproken. <W 2001-05-31/39, art. 35, 003;   Inwerkingtreding :   01-04-2001>
 Art.    57bis . <Ingevoegd bij W 2001-05-31/39, art. 36;   Inwerkingtreding :   01-04-2001> Iedere betrokkene die bestraft wordt met een zware tuchtstraf kan tot de hogere tuchtoverheid die hem bestraft heeft een aanvraag tot herziening richten voor zover hij een nieuw element aantoont.
Iedere betrokkene die bestraft wordt met een lichte tuchtstraf kan tot de hogere tuchtoverheid een aanvraag tot herziening richten voor zover hij een nieuw element aantoont.
Betrokkene moet bij zijn aanvraag een volledig rapport voegen met de motiveringen en bewijzen die hij bezit om zijn aanvraag tot herziening van de genomen beslissing te staven.
De in het eerste of tweede lid bedoelde tuchtoverheid kan de aanvraag van betrokkene onontvankelijk verklaren wegens gebrek aan motieven of bewijzen zonder betrokkene voorafgaandelijk te horen.
Het tuchtorgaan dat op geldige wijze geadieerd wordt en dat oordeelt dat het verzoek van betrokkene gegrond is, zal een uitspraak doen na betrokkene gehoord of behoorlijk opgeroepen te hebben.
De met redenen omklede beslissing van het tuchtorgaan moet binnen vier maanden na de aanvraag genomen worden.
Tegen deze beslissing kan geen hoger beroep worden aangetekend. Betrokkene kan om de zes jaar een nieuwe aanvraag indienen.
 Art.    57ter . <Ingevoegd bij W 2001-05-31/39, art. 37;   Inwerkingtreding :   01-04-2001> Alle aan een personeelslid krachtens deze wet gerichte stukken, door kennisgeving aan het betrokken personeelslid tegen een ontvangstbewijs of bij een ter post aangetekend schrijven, worden geacht medegedeeld te zijn, zelfs indien het personeelslid daar geen ontvangst van bevestigt, zodra bedoelde stukken hem tweemaal werden voorgelegd.
 Art.    58 . De Koning bepaalt bij een in Ministerraad overlegd besluit :
1° de gedetailleerde regels van de procedure te volgen door de overheden bedoeld in deze wet en door de tuchtraad;
2° de diensthoofden in de zin van artikel 19, 2°, a);
3° de administratieve implicaties van de voorbereiding van de verdediging en van de verschijning van betrokkene en van zijn verdediger wanneer hij personeelslid is.
 HOOFDSTUK VI.  - De voorlopige schorsing.
 Art.    59 . Onverminderd andere ordemaatregelen (bepaald door de Minister van Binnenlandse Zaken) die onder meer ter gelegenheid van een tuchtvordering kunnen getroffen worden, kan de burgemeester of, naar gelang van het geval, het politiecollege, het personeelslid van de lokale politie tegen wie een tuchtprocedure of een opsporingsonderzoek loopt of een strafvervolging werd ingesteld en wiens aanwezigheid bij de lokale politie onverenigbaar is met het belang van de dienst, bij ordemaatregel voorlopig schorsen. <W 2001-05-31/39, art. 38, 003;   Inwerkingtreding :   01-04-2001>
Onverminderd andere ordemaatregelen die ondermeer ter gelegenheid van een tuchtvordering kunnen getroffen worden, kan de minister van Binnenlandse Zaken het personeelslid van de federale politie tegen wie een tuchtprocedure of een opsporingsonderzoek loopt of een strafvervolging werd ingesteld en wiens aanwezigheid bij de federale politie onverenigbaar is met het belang van de dienst, bij ordemaatregel voorlopig schorsen.
 Art.    60 .Hebben de feiten rechtstreeks betrekking op de uitvoering van een opdracht van gerechtelijke politie of van een andere opdracht die tot de verantwoordelijkheid van de minister van Justitie behoort, dan handelt de minister van Binnenlandse Zaken of de burgemeester of het politiecollege uit eigen beweging of op verzoek van de minister van Justitie. Het verzoek van de minister van Justitie aan de minister van Binnenlandse Zaken is bindend.
Hebben de feiten die ten grondslag liggen aan de voorlopige schorsing rechtstreeks betrekking op de uitvoering van een opdracht van gerechtelijke politie, dan licht de schorsende overheid de territoriaal bevoegde procureur des Konings of de federale procureur, naargelang het onderscheid gemaakt in artikel 24, tweede lid, in over de voorlopige schorsing van het personeelslid.
Voor de voorlopige schorsing van een personeelslid van de algemene directie van de gerechtelijke politie, van een gedeconcentreerde gerechtelijke (directie) of van een personeelslid dat belast is met het beheer van de gegevensbank bedoeld [ 1  in artikel 44/7] 1  van de wet op het politieambt, is het eensluidend advies van de minister van Justitie vereist of is zijn verzoek bindend. <W 2006-06-20/34, art. 30, 010;   Inwerkingtreding :   01-03-2007>
(De Minister van Justitie moet zich uitspreken binnen een termijn van vijftien dagen, te rekenen vanaf de ontvangst van de in het derde lid bedoelde aanvraag. Als deze termijn is verstreken, wordt zijn advies geacht gunstig te zijn.) <W 2001-05-31/39, art. 39, 003;   Inwerkingtreding :   01-04-2001>
----------
( 1 )<W  2016-04-21/06 , art. 51, 014; Inwerkingtreding : 09-05-2016 (overgangsbepalingen art. 92 en 93)>
 Art.    61 . De voorlopige schorsing wordt uitgesproken voor ten hoogste vier maanden.
De voorlopige schorsing mag worden verlengd door, naar gelang van het geval, de minister van Binnenlandse Zaken of de burgemeester of het politiecollege zonder dat haar duur een jaar mag overschrijden.
Wanneer echter een opsporingsonderzoek loopt of een strafvervolging werd ingesteld wegens de feiten die de voorlopige schorsing motiveren, dan mag de schorsing tijdens de duur van de strafprocedure door de minister van Binnenlandse Zaken of de burgemeester of het politiecollege worden verlengd zonder dat zij de vier maanden mag overschrijden nadat er een gerechtelijke eindbeslissing werd genomen of nadat het dossier werd geseponeerd dan wel de strafvordering vervallen is.
De minister van Binnenlandse Zaken betrekt hierbij de minister van Justitie op de wijze bepaald bij artikel 60.
 Art.    62 . Vooraleer de in artikel 59 bedoelde overheden een voorlopige schorsing kunnen uitspreken, dienen zij of hun gemachtigde betrokkene te horen.
(Deze laatste wordt opgeroepen door kennisgeving tegen een ontvangstbewijs of bij een ter post aangetekend schrijven, en wordt geacht gehoord te zijn geweest zelfs indien hij daar geen ontvangst van bevestigt, zodra bedoelde oproeping hem tweemaal werd voorgelegd.) <W 2001-05-31/39, art. 40, 003;   Inwerkingtreding :   01-04-2001>
 Art.    63 . In geval van dringende noodzakelijkheid kan de gewone tuchtoverheid van het in artikel 59, eerste lid, bedoelde personeelslid, de in dat lid bedoelde beslissing van voorlopige schorsing nemen. Betrokkene wordt onverwijld na de uitspraak gehoord. Die beslissing vervalt na tien dagen, tenzij zij door de burgemeester of het politiecollege binnen die termijn wordt bekrachtigd op grond van het dossier, met inbegrip van het verhoor, dat door de gewone tuchtoverheid wordt overgezonden.
In geval van dringende noodzakelijkheid kan de gewone tuchtoverheid van het in artikel 59, tweede lid, bedoelde personeelslid, de in dat lid bedoelde beslissing van voorlopige schorsing nemen. Betrokkene wordt onverwijld na de uitspraak gehoord. Die beslissing vervalt na tien dagen, tenzij zij door de minister van Binnenlandse Zaken binnen die termijn wordt bekrachtigd op grond van het dossier, met inbegrip van het verhoor, dat door de gewone tuchtoverheid wordt overgezonden. De minister van Binnenlandse Zaken betrekt hierbij de minister van Justitie op de wijze bepaald bij artikel 60.
 Art.    64 . De overheid die de voorlopige schorsing uitspreekt, kan beslissen dat die schorsing een inhouding van wedde omvat. De inhouding van wedde mag ten hoogste vijfentwintig percent van de brutowedde bedragen. De overheid waarborgt aan de betrokkene een nettowedde gelijk aan het bedrag van het bestaansminimum zoals dat wordt vastgesteld krachtens de wet van 7 augustus 1974 tot instelling van het recht op een bestaansminimum. In geval van deeltijdse prestaties wordt dat bedrag evenredig met de omvang van de prestaties beperkt.
 Art.    65 . Indien, in aansluiting op een voorlopige schorsing, de tuchtstraf waarschuwing of blaam wordt opgelegd, dan gaat de tuchtstraf in op de dag dat ze uitgesproken wordt; in dat geval evenals wanneer geen enkele tuchtstraf wordt uitgesproken, wordt de voorlopige schorsing als ingetrokken beschouwd en de eventueel ingehouden wedde wordt door de overheid aan de betrokkene terugbetaald.
Indien in aansluiting op een voorlopige schorsing, de tuchtstraf inhouding van wedde, schorsing bij tuchtmaatregel, terugzetting in weddeschaal, (...) ontslag van ambtswege of afzetting opgelegd wordt, dan heeft de tuchtstraf uitwerking ten vroegste met ingang van de dag waarop de voorlopige schorsing is ingegaan; het bedrag van de tijdens de voorlopige schorsing eventueel ingehouden wedde wordt in mindering gebracht op het bedrag van het weddeverlies verbonden aan de tuchtstraf; indien het bedrag van de ingehouden wedde groter is dan het bedrag van het weddeverlies verbonden aan de tuchtstraf, wordt het verschil door de overheid aan de betrokkene terugbetaald. <W 2001-05-31/39, art. 41, 003;   Inwerkingtreding :   01-04-2001>
 HOOFDSTUK VIbis.  - <Ingevoegd bij W 2001-05-31/39, art. 42;   Inwerkingtreding :   01-04-2001> Het jaarverslag en de jurisprudentiegegevensbank inzake tucht.
 Art.    65bis . <Ingevoegd bij W 2001-05-31/39, art. 42;   Inwerkingtreding :   01-04-2001> Elke tuchtbeslissing moet door de tuchtoverheid die ze heeft uitgesproken, aan de tuchtraad overgezonden worden.
 Art.    65ter . <Ingevoegd bij W 2001-05-31/39, art. 42;   Inwerkingtreding :   01-04-2001> De voorzitters van de kamers van de tuchtraad brengen jaarlijks aan de Ministers van Binnenlandse zaken en Justitie verslag uit, in een eenmalig en collegiaal goedgekeurd verslag met vermelding van de feiten en de uitgesproken straffen.
 Art.    65quater . <Ingevoegd bij W 2001-05-31/39, art. 42;   Inwerkingtreding :   01-04-2001> De voorzitters van de kamers van de tuchtraad creëren in samenwerking met de diensten die rechtstreeks afhangen van de commissaris-generaal van de federale politie een jurisprudentiegegevensbank inzake tucht waar alle genomen tuchtbeslissingen anoniem gecentraliseerd worden.
 Art.    65quinquies . <W 2001-05-31/39, art. 42;   Inwerkingtreding :   01-04-2001> De gegevensbank kan geraadpleegd worden door de leden van de tuchtraad en, op gewoon schriftelijk verzoek gericht aan de door de tuchtraad aangestelde beheerder van de gegevensbank, door alle personeelsleden.
 HOOFDSTUK VII.  - Diverse, wijzigings-, opheffings-, overgangs- en slotbepalingen.
 Afdeling 1.  - Diverse bepaling.
 Art.    66 . De commissaris-generaal van de federale politie oefent, ten opzichte van de personeelsleden die rechtstreeks onder hem ressorteren, de bevoegdheden uit, bedoeld in de artikelen 19°, 2°, b) en 20, 2°, a).
 Art.    66bis . <Ingevoegd bij W 2005-12-23/31, art. 57;   Inwerkingtreding :   30-12-2005> Alle bij deze wet toegewezen bevoegdheden worden eveneens uitgeoefend door de persoon die de titularis vervangt, bij diens tijdelijke afwezigheid of verhindering.
 Afdeling 2.  - Wijzigings- en opheffingsbepalingen.
 Art.    67 . In artikel 126, § 3, van de wet van 7 december 1998 tot organisatie van een geïntegreerde politiedienst, gestructureerd op twee niveaus, worden de volgende wijzigingen aangebracht :
1° tussen het eerste en tweede lid wordt een nieuw tweede lid ingevoegd, luidend als volgt :
" Met de straffen in het vorige lid bepaald wordt gestraft, hij die, wetens en willens, een personeelslid van de geïntegreerde politie tot wie het bevel van een in § 2 bedoelde overheid was gericht, er op enige wijze toe brengt geen gevolg te geven aan dat bevel. ";
2° in het tweede lid, dat het derde lid wordt, worden de woorden " dit misdrijf " vervangen door de woorden " de in het eerste en tweede lid bedoelde misdrijven ".
 Art.    68 . In de nieuwe gemeentewet worden de volgende wijzigingen aangebracht :
1° in artikel 282, 3°, ingevoegd bij de wet van 24 mei 1991, worden de woorden " 153, 195 en 216, eerste lid " vervangen door de woorden " en 153 ";
2° in artikel 286, derde lid, ingevoegd bij de wet van 24 mei 1991, worden de woorden " , de bijzondere rekenplichtige, de commissaris van politie, de hoofdcommissaris van politie, de adjunct-commissaris van politie, de hoofdveldwachter, de enige veldwachter en de brigadecommissaris " vervangen door de woorden " en de bijzondere rekenplichtige ";
3° in artikel 287, § 1, tweede lid, ingevoegd bij de wet van 24 mei 1991, worden de woorden, " de bijzondere rekenplichtige en het personeel van de politiediensten " vervangen door de woorden " en de bijzondere rekenplichtige ";
4° in artikel 288, tweede lid, ingevoegd bij de wet van 24 mei 1991, worden de woorden " de bijzondere rekenplichtige en het politiepersoneel " vervangen door de woorden " en de bijzondere rekenplichtige ";
5° titel XIV, hoofdstuk IV, afdeling 2, ingevoegd bij de wet van 24 mei 1991, bestaande uit de artikelen 289 tot en met 297, wordt opgeheven;
6° artikel 299, tweede lid, ingevoegd bij de wet van 24 mei 1991, wordt opgeheven;
7° artikel 305, § 2, ingevoegd bij de wet van 24 mei 1991, wordt vervangen door volgende bepaling : " De leden van de gemeenteraad of van het college van burgemeester en schepenen die niet permanent tijdens het geheel van de hoorzittingen aanwezig waren, mogen niet deelnemen aan de beraadslagingen noch aan de stemming over de op te leggen tuchtmaatregel. ";
8° artikel 308, ingevoegd bij de wet van 24 mei 1991, wordt opgeheven.
 Art.    69 . In de wet van 27 december 1973 houdende het statuut van het personeel van het operationeel korps van de rijkswacht, worden de volgende bepalingen opgeheven :
1° hoofdstuk II van titel IV, gewijzigd bij de wetten van 24 juli 1992, 3 april 1997, 16 juli 1997, 10 februari 1998 en 25 maart 1998;
2° artikel 29, gewijzigd bij de wet van 24 juli 1992;
3° artikel 33, opnieuw ingevoerd bij de wet van 9 december 1994 en gewijzigd bij de wet van 10 februari 1998.
 Art.    70 . Hoofdstuk VII van het koninklijk besluit van 19 december 1997 houdende de administratieve rechtspositie en de bezoldigingsregeling van de personeelsleden van de gerechtelijke politie bij de parketten, wordt opgeheven.
 Afdeling 3.  - Overgangsbepalingen.
 Art.    71 . Deze wet is van toepassing op de in artikel 2 bedoelde personeelsleden ongeacht de vraag of zij, naar gelang van het geval, met toepassing van artikel 236, tweede lid, van artikel 242, tweede lid, of van artikel 243, derde lid, van de wet van 7 december 1998 tot organisatie van een geïntegreerde politiedienst, gestructureerd op twee niveaus, beslist hebben onderworpen te blijven aan hun vroegere rechtspositie.
Indien op de datum van inwerkingtreding van deze wet niet alle lokale politiekorpsen zijn opgericht, is deze wet vanaf voormelde datum toepasselijk op de leden van de gemeentelijke politiekorpsen met inbegrip van de hulpagenten van politie alsook op de leden van het administratief en logistiek kader van de gemeentelijke politiekorpsen die met toepassing van artikel 235 van de wet van 7 december 1998 tot organisatie van een geïntegreerde politiedienst, gestructureerd op twee niveaus, nog niet zijn overgegaan naar het operationeel of het administratief en logistiek kader van de lokale politie. In dat geval worden, naar gelang van het geval, de bevoegdheden die deze wet toekent aan de korpschef en de burgemeester of het politiecollege uitgeoefend door respectievelijk de korpschef of de burgemeester van de betrokken gemeente of door respectievelijk de politiechef en de burgemeester(s) bedoeld in artikel 249 van de wet van 7 december 1998 tot organisatie van een geïntegreerde politiedienst, gestructureerd op twee niveaus.
 Art.    72 . De bij de inwerktreding van deze wet hangende procedures met betrekking tot de personeelsleden op wie deze wet van toepassing is, worden afgehandeld overeenkomstig de voor de inwerkingtreding van deze wet toepasselijke regels.
 Art.    73 . (opgeheven) <W 2001-05-31/39, art. 43, 003;   Inwerkingtreding :   01-04-2001>
 Afdeling 4.  - Slotbepaling.
 Art.  74. De Koning bepaalt de datum van inwerkingtreding van deze wet, die niet later kan plaatsvinden dan 1 (april) 2001. <W 2001-03-30/35, art. 2, 002;   Inwerkingtreding :   01-01-2001>


type: legislation

jurisdiction: Belgium

text:
Artikel    1 . Deze wet regelt een aangelegenheid als bedoeld in artikel 77 van de Grondwet.
 Art.    2 . De Overeenkomst tussen de lidstaten van de Europese Gemeenschappen inzake de toepassing van het beginsel " ne bis in idem ", gedaan te Brussel op 25 mei 1987, zal volkomen gevolg hebben.
Kondigen deze wet af, bevelen dat zij met 's Lands zegel zal worden bekleed en door het Belgisch Staatsblad zal worden bekendgemaakt.
Gegeven te Brussel, 13 mei 1999.
ALBERT
Van Koningswege :
De Minister van Buitenlandse Zaken,
E. DERYCKE
De Minister van Justitie,
T. VAN PARYS
Met 's Lands zegel gezegeld :
De Minister van Justitie,
T. VAN PARYS.
 Bijlage
 Art.  N. Bijlage. - Overeenkomst tussen de Lid-Staten van Europese Gemeenschappen inzake de toepassing van het beginsel ne bis idem.
(Voor het Overeenkomst, zie %%1987-05-25/35%%)


text:
Artikel    1 . Deze wet regelt een aangelegenheid als bedoeld in artikel 78 van de Grondwet.
 Art.    2 . Artikel 82 van de wet van 20 juli 1991 houdende sociale en diverse bepalingen, wordt aangevuld met de volgende leden :
" Indien jaren dienst gepresteerd als lid van het bestuurs- of onderwijzend personeel van de instellingen, scholen en afdelingen van het lager en kleuteronderwijs aangerekend worden naar rata van 1/50, wordt het pensioen beperkt tot het bedrag dat het zou bereikt hebben indien deze jaren dienst aangerekend werden naar rata van 1/55 en indien bovendien de wedden die tot grondslag dienen voor de vaststelling van het pensioen, waren verhoogd met een bedrag gelijk aan het verschil tussen enerzijds, de wedde die betrokkene zou bekomen hebben in de weddeschaal van leraar van het secundair onderwijs van de lagere graad en anderzijds, de wedde die hij heeft of zou hebben bekomen in, naargelang het geval, de weddeschaal van onderwijzer of van kleuteronderwijzer. Het hiervoor bepaalde verschil wordt uitsluitend toegevoegd aan de als personeelslid van het lager of kleuteronderwijs bekomen wedden die in aanmerking worden genomen voor de vaststelling van het pensioen.
Voor de rustpensioenen die beperkt worden krachtens het tweede lid, wordt het in artikel 12, § 1, derde lid, van de wet van 9 juli 1969 tot wijziging en aanvulling van de wetgeving betreffende de rust- en overlevingspensioenen van het personeel van de openbare sector, bepaalde percentage vastgesteld door het maximum van de wedde die verbonden is aan de laatste graad van het gewezen personeelslid te vervangen door dit maximum, verhoogd met het verschil tussen het maximum van de weddeschaal van leraar van het secundair onderwijs van de lagere graad en, naargelang het geval, het maximum van de weddeschaal van onderwijzer of van kleuteronderwijzer. Dit lid is enkel toepasselijk indien de laatste graad van het gewezen personeelslid een graad is die eigen is aan het bestuurs- of onderwijzend personeel van de instellingen, scholen en afdelingen van het lager en kleuteronderwijs. ".
 Art.    3 . (Ogeheven) <W  2007-04-25/52 , art. 58, 004;   Inwerkingtreding :   01-01-2007>>
 Art.    4 . In afwijking van artikel 82, tweede lid, van voormelde wet van 20 juli 1991 mag, voor de personeelsleden van het onderwijs die op rust zullen gesteld worden gedurende de periode van 8 jaar die aanvangt op de datum van inwerkingtreding die voortvloeit uit artikel 6, het pensioen niet lager zijn dan datgene dat betrokkene zou bekomen hebben indien het pensioen was ingegaan de dag vóór de inwerkingtreding die voortvloeit uit artikel 6. Deze bepaling is niet toepasselijk op de begunstigden van een uitgesteld pensioen toegekend met toepassing van artikel 46 van de wet van 15 mei 1984 houdende maatregelen tot harmonisering in de pensioenregeling.
(Tweede lid opgeheven) <W  2007-04-25/52 , art. 59, 004;   Inwerkingtreding :   01-01-2007>
 Art.    5 . Voor de pensioenen die ingaan vanaf de datum van inwerkingtreding die voortvloeit uit artikel 6 en in afwijking van artikel 2, § 2, 2° van de wet van 16 juni 1970 betreffende de bonificaties wegens diploma's inzake pensioenen van leden van het onderwijs, mag de bonificatie verbonden aan het diploma van kleuronderwijzer behaald na 1 januari 1961, zodra het pensioen beperkt wordt overeenkomstig artikel 82, tweede lid, van de wet van 20 juli 1991 houdende sociale en diverse bepalingen, niet lager zijn dan twee jaar. Deze bepaling is van toepassing hetzij op de ingangsdatum van het pensioen, hetzij bij een latere perequatie.
 Art.    5bis . <Ingevoegd bij W 2000-08-12/62, art. 11;   Inwerkingtreding :    onbepaald> Voor de toepassing van deze wet worden andere personeelsleden van het onderwijs dan de leden van het bestuurs- of onderwijzend personeel van de instellingen, scholen en afdelingen van het lager en kleuteronderwijs, van wie de weddeschalen ook aangepast worden in het kader van de gelijkschakeling van de weddeschalen van onderwijzers en kleuteronderwijzers met die van leraar van het secundair onderwijs van de lagere graad, gelijkgesteld met voormelde personeelsleden van het lager en kleuteronderwijs.
 Art.  6. De artikelen 2 tot en met 5 treden in werking :
- voor het lager onderwijs, vanaf de datum waarop, in de betrokken Gemeenschap, (het verschil tussen het maximum van de weddenschaal van leraar van het secundair onderwijs van de lagere graad en het maximum van de weddenschaal van) zal zijn teruggebracht tot een bedrag dat kleiner is dan (2.478,94 EUR) per jaar bij het spilindexcijfer 138,01; <KB 2001-12-11/40, art. 10, 003;   Inwerkingtreding :   01-01-2002> <W  2007-04-25/52 , art. 60, 004;   Inwerkingtreding :   01-01-2007>
- voor het kleuteronderwijs, vanaf de datum waarop, in de betrokken Gemeenschap, (het verschil tussen het maximum van de weddenschaal van leraar van het secundair onderwijs van de lagere graad en het maximum van de weddenschaal van kleuteronderwijzer) zal zijn teruggebracht tot een bedrag dat kleiner is dan (2.478,94 EUR) per jaar bij het spilindexcijfer 138,01. <KB 2001-12-11/40, art. 10, 003;   Inwerkingtreding :   01-01-2002> <W  2007-04-25/52 , art. 60, 004;   Inwerkingtreding :   01-01-2007>
Kondigen deze wet af, bevelen dat zij met 's Lands zegel zal worden bekleed en door het Belgisch Staatsblad zal worden bekendgemaakt.
Gegeven te Brussel, 13 mei 1999.
ALBERT
Van Koningswege :
De Minister van Volksgezondheid en Pensioenen,
M. COLLA
Met 's Lands zegel gezegeld :
De Minister van Justitie,
T. VAN PARYS


text:
Artikel    1 . Deze wet regelt een aangelegenheid als bedoeld in artikel 78 van de Grondwet.
 Art.    2 . Artikel 4, § 3, 1° van het koninklijk besluit nr. 78 van 10 november 1967 betreffende de uitoefening van de geneeskunst, de verpleegkunde, de paramedische beroepen en de geneeskundige commissies, gewijzigd bij de wet van 17 december 1973, bij de wet van 26 juni 1992 en aangevuld bij de wet van 22 februari 1998, wordt vervangen door volgende leden :
" § 3. 1° Voor de opening, de overbrenging of de fusie van voor het publiek opengestelde apotheken is een voorafgaande vergunning vereist, toegestaan aan één natuurlijk of één rechtspersoon die de aanvraag doet.
De vergunning is persoonlijk.
Onverminderd de regelen bepaald in toepassing van het 6° van de onderhavige paragraaf wordt de vergunning slechts overdraagbaar ten vroegste vijf jaren na de opening van de apotheek.
De Koning bepaalt, na het advies te hebben ingewonnen van de meest representatieve farmaceutische beroepsorganisaties en voor zover dit advies Hem binnen zestig dagen na de aanvraag wordt verstrekt, de criteria die erop zijn gericht een spreiding van de apotheken te organiseren ten einde ter bescherming van de volksgezondheid in alle streken van het land een adequate, doeltreffende en regelmatige geneesmiddelenvoorziening te verzekeren, met inachtneming van de verschillende vormen van terhandstelling.
Over de aanvragen die betrekking hebben op de opening of de overbrenging van twee of meer apotheken in dezelfde omgeving, wordt beslist volgens criteria van voorrang door de Koning bepaald.
De Koning bepaalt, bij een in Ministerraad overlegd besluit, volgens de procedure bepaald in het vierde lid, het maximum aantal voor het publiek opengestelde apotheken voor de periode die Hij bepaalt. Hij bepaalt tevens de periode waarin er aanvragen of hernieuwde aanvragen tot vergunning voor de opening van een voor het publiek opengestelde apotheek kunnen worden ingediend.
De Koning bepaalt bovendien, volgens de procedure bepaald in het vierde lid, bij een in Ministerraad overlegd besluit, de procedure in het geval van de definitieve of de tijdelijke sluiting van apotheken, wegens overmacht of op initiatief van de vergunninghouder.
De Koning bepaalt bovendien, volgens de procedure bepaald in het vierde lid, bij een in Ministerraad overlegd besluit, in het geval van de definitieve of de tijdelijke sluiting van apotheken, wegens overmacht of op initiatief van de vergunninghouder, de voorwaarden voor het behoud, de schorsing of de intrekking van de vergunning door de Minister die de Volksgezondheid onder zijn bevoegdheid heeft, samen met de retributies of bijdragen die verschuldigd zijn. De bedragen die voortkomen uit deze retributies of bijdragen zijn bestemd voor de financiering van de opdrachten die voor de betrokken administratieve diensten voortvloeien uit artikel 4 van dit besluit.
De Minister die de Volksgezondheid onder zijn bevoegdheid heeft kan de vergunning, bij gemotiveerde beslissing om redenen van Volksgezondheid, schorsen of intrekken, alsook het gebruik van de lokalen, ruimten, installaties en voorwerpen van de apotheek beperken, opschorten of verbieden.
Onverminderd de straffen voorzien in artikel 38bis en in artikel 43, kan de Minister die de Volksgezondheid onder zijn bevoegdheid heeft :
1° als een vergunning van een voor het publiek opengestelde apotheek is geschorst of vernietigd door de Raad van State : de toezichthoudende ambtenaren van de Farmaceutische Inspectie en een gerechtsdeurwaarder vorderen om over te gaan tot de tijdelijke of de definitieve sluiting van de apotheek;
2° als de Minister zelf een vergunning heeft geschorst of ingetrokken : de ambtenaren van de Farmaceutische Inspectie aanwijzen om, in voorkomend geval, met dwangmiddelen over te gaan tot de tijdelijke of de definitieve sluiting van de apotheek;
3° als de vergunning, na de inwerkingtreding van de vestigingswet van 17 december 1973, nooit is toegekend of vervallen : in voorkomend geval, de sluiting van de apotheek bevelen, welke eventueel met de dwangmiddelen, vermeld onder het tiende lid, 1°, kunnen ten uitvoer gelegd worden. ".
 Art.    3 . In artikel 4 van het koninklijk besluit nr. 78 van 10 november 1967 betreffende de uitoefening van de geneeskunst, de verpleegkunde, de paramedische beroepen en de geneeskundige commissies, worden de paragrafen 3ter, 3quater en 3quinquies ingevoegd luidend als volgt :
" § 3ter. De Koning bepaalt volgens de procedure bepaald in paragraaf 3, 1°, vierde lid de verplichte registratieprocedure betreffende de rechtmatig voor het publiek opengestelde apotheken samen met de retributies of bijdragen die verschuldigd zijn. De bedragen die voortkomen uit deze retributies of bijdragen zijn bestemd voor de financiering van de opdrachten die voor de betrokken administratieve diensten voortvloeien uit artikel 4 van dit besluit.
Elke eigenaar van een rechtmatig voor het publiek opengestelde apotheek vóór de inwerkingtreding van de vestigingswet van 17 december 1973 tot wijziging van de wet van 12 april 1958 betreffende de medisch-farmaceutische cumulatie en wijziging van het koninklijk besluit nr. 78 van 10 november 1967 betreffende de uitoefening van de geneeskunst, de verpleegkunde, de paramedische beroepen en de geneeskundige commissies, en elke houder van een vergunning bedoeld in artikel 4, § 3, 1°, moet deze registratieprocedure volgen.
De Minister die de Volksgezondheid onder zijn bevoegdheid heeft, verleent van voornoemde aanvragen, één natuurlijk of één rechtspersoon, een vergunning, behalve als de oorspronkelijke vergunninghouder nog houder is van de vergunning die werd verleend na de inwerkingtreding van de voornoemde wet van 17 december 1973. ".
" § 3quater. Wordt niet beschouwd als een rechtmatig voor het publiek opengestelde apotheek, elke apotheek :
1° die gesloten werd gedurende meer dan tien jaar of waarvoor niet, ten laatste binnen de tien jaar die volgen op de sluiting, een vergunning tot overbrenging werd aangevraagd;
2° waarvan de definitieve sluiting, door de eigenaar of de vergunninghouder, werd medegedeeld aan de Minister vóór de inwerkingtreding van deze paragraaf;
3° waarvan de vergunninghouder niet één natuurlijk persoon of niet één rechtspersoon is, zoals bedoeld in § 3, 1°, eerste en tweede lid;
4° die niet werd overgedragen volgens de geldende reglementering inzake de overdracht van een apotheek;
5° die werd overgebracht naar een ander adres zonder dat de vergunninghouder hiervoor een voorafgaande vergunning heeft verkregen;
6° waarvoor, na de inwerkingtreding van de voornoemde wet van 17 december 1973, de vergunning werd geschorst, vernietigd, ingetrokken of is vervallen.
Bij wijze van overgang wordt elke aanvrager bedoeld in § 3ter, inbegrepen voor de gevallen bedoeld in het eerste lid, 3° of 4° of 5°, behalve als de oorspronkelijke vergunninghouder nog de houder is van de vergunning die werd verleend na de inwerkingtreding van de voornoemde wet van 17 december 1973, geacht te beschikken over een tijdelijke vergunning, die persoonlijk is, gedurende een door de Koning te bepalen termijn, bepaald volgens de procedure voorzien in § 3, 1°, vierde lid.
Bij wijze van overgang kan elke aanvrager bedoeld in het tweede lid, volgens de procedure, de modaliteiten en de termijnen bij koninklijk besluit bepaald een aanvraag tot regularisatie indienen. ".
" § 3quinquies. Bij de overdracht van een rechtmatig voor het publiek opengestelde apotheek, inbegrepen de vergunning tot het openhouden, dient eveneens een registratieprocedure te worden gevolgd om de aanpassing te bekomen van de persoonlijke vergunning, door de Minister die de Volksgezondheid onder zijn bevoegdheid heeft, toegestaan aan één natuurlijk persoon of aan één rechtspersoon.
De Koning bepaalt de procedure en de modaliteiten betreffende deze registratie, evenals de retributie of bijdrage die verschuldigd is. De bedragen die voortkomen uit deze retributies of bijdragen zijn bestemd voor de financiering van de opdrachten die voor de betrokken administratieve diensten voortvloeien uit artikel 4 van dit besluit.
De Koning bepaalt de datum van inwerkingtreding van deze paragraaf.
(NOTA : Inwerkingtreding vastgesteld op 14-12-1999 door KB 1999-12-08/30, art. 18) ".
 Art.    4 . Artikel 53, tweede lid van het koninklijk besluit nr. 78 van 10 november 1967 betreffende de uitoefening van de geneeskunst, de verpleegkunde, de paramedische beroepen en de geneeskundige commissies, ingevoegd bij de wet van 26 juni 1992, wordt geschrapt.
 Art.  5. Deze wet treedt in werking de dag die volgt op deze waarin zij is bekendgemaakt in het Belgisch Staatsblad, uitgezonderd artikel 4 waarvan de Koning de datum van inwerkingtreding bepaalt.
(NOTA : Inwerkingtreding van artikel 4 vastgesteld op 14-12-1999 door KB 1999-12-08/30, art. 18)
Kondigen deze wet af, bevelen dat zij met 's Lands zegel zal worden bekleed en door het Belgisch Staatsblad zal worden bekendgemaakt.
Gegeven te Brussel, 13 mei 1999.
ALBERT
Van Koningswege :
De Minister van Volksgezondheid en Pensioenen,
M. COLLA
Met 's Lands zegel gezegeld :
De Minister van Justitie,
T. VAN PARYS


text:
HOOFDSTUK I.  - Algemene bepaling.
 Artikel    1 . Deze wet regelt een aangelegenheid als bedoeld in artikel 78 van de Grondwet.
 HOOFDSTUK II.  - Wijzigingen van de nieuwe gemeentewet.
 Art.    2 . In artikel 119 van de nieuwe gemeentewet worden het vierde en het zevende lid opgeheven.
 Art.    3 . In dezelfde wet wordt een artikel 119bis, luidend als volgt, ingevoegd :
" Art. 119bis. § 1. De Raad kan straffen stellen op de overtreding van zijn reglementen en verordeningen, tenzij een wet, decreet of ordonnantie daarin heeft voorzien. Die straffen mogen de politiestraffen niet te boven gaan.
De strafrechtelijke geldboeten die door de thans geldende reglementen en verordeningen bepaald zijn en hoger zijn dan door deze wet is geoorloofd, worden van rechtswege verminderd tot het maximum van de politiegeldboeten.
§ 2. De Raad kan eveneens, tenzij een wet, decreet of ordonnantie reeds voorzien heeft in een strafsanctie of een administratieve sanctie, de volgende administratieve sancties stellen op de overtreding van zijn reglementen en verordeningen :
1° de administratieve geldboete met een maximum van 10 000 frank;
2° de administratieve schorsing van een door de gemeente afgeleverde toelating of vergunning;
3° de administratieve intrekking van een door de gemeente afgeleverde toelating of vergunning;
4° de administratieve sluiting van een instelling die tijdelijk of definitief kan zijn.
De administratieve geldboete wordt opgelegd door de ambtenaar die daartoe door de gemeente wordt aangewezen, hierna te noemen " de ambtenaar ". Die ambtenaar mag niet dezelfde zijn als degene die op grond van § 6 de strafbare feiten vaststelt.
De hierboven bedoelde schorsing, intrekking en sluiting worden opgelegd door het college van burgemeester en schepenen.
§ 3. De Raad kan op dezelfde inbreuken van zijn reglementen en verordeningen niet terzelfdertijd in een strafsanctie én een administratieve sanctie voorzien, maar slechts in één van beide.
§ 4. De in paragraaf 2, eerste lid, 2° tot en met 4°, gestelde sancties kunnen eerst worden opgelegd nadat de overtreder voorafgaand een waarschuwing heeft ontvangen. Deze waarschuwing bevat een uittreksel van het overtreden reglement of de overtreden verordening.
§ 5. De administratieve sanctie is proportioneel in functie van de zwaarte van de feiten die haar verantwoorden, en in functie van eventuele herhaling.
De vaststelling van meerdere samenlopende inbreuken op hetzelfde reglement of dezelfde verordening zal het voorwerp uitmaken van één enkele administratieve sanctie, in verhouding tot de ernst van het geheel van de feiten.
§ 6. De overtredingen worden bij proces-verbaal vastgesteld door een politieambtenaar of door een hulpagent van politie.
§ 7. Indien de feiten zowel een strafrechtelijk als een administratiefrechtelijk delict vormen, wordt het origineel van het proces-verbaal toegestuurd aan de procureur des Konings. Een afschrift wordt overgezonden aan de ambtenaar.
Indien de overtreding enkel met een administratieve sanctie strafbaar is, wordt het origineel van het proces-verbaal uitsluitend aan de ambtenaar overgezonden.
§ 8. In het in § 7, eerste lid, bedoelde geval beschikt de procureur des Konings over een termijn van één maand, te rekenen van de dag van de ontvangst van het origineel van het proces-verbaal, om de ambtenaar in te lichten dat een opsporingsonderzoek of een gerechtelijk onderzoek werd opgestart of een strafrechtelijke vervolging werd ingesteld. Deze mededeling doet de mogelijkheid vervallen voor de ambtenaar om een administratieve geldboete op te leggen. Vóór het verstrijken van deze termijn kan de ambtenaar geen administratieve geldboete opleggen, behoudens voorafgaande mededeling door de procureur des Konings dat deze geen gevolg aan het feit wenst te geven. Na het verstrijken van deze termijn kunnen de feiten enkel nog administratiefrechtelijk worden gesanctioneerd.
§ 9. Wanneer de ambtenaar beslist dat er reden is om de administratieve procedure aan te vatten, deelt hij de overtreder door middel van een ter post aangetekend schrijven mee :
1° de feiten met betrekking tot dewelke de procedure is opgestart;
2° dat de overtreder de gelegenheid heeft, om, binnen de vijftien dagen te rekenen van de datum van kennisgeving van het aangetekend schrijven, zijn verweermiddelen uiteen te zetten bij een ter post aangetekend schrijven, en dat hij het recht heeft om bij deze gelegenheid de ambtenaar om een mondelinge verdediging van zijn zaak te verzoeken;
3° dat de overtreder het recht heeft om zich te laten bijstaan of vertegenwoordigen door een raadsman;
4° dat de overtreder het recht heeft zijn dossier te consulteren;
5° een afschrift van het in § 6 bedoelde proces-verbaal, gevoegd als bijlage.
De ambtenaar bepaalt in voorkomend geval de dag waarop de overtreder uitgenodigd wordt de mondelinge verdediging van zijn zaak voor te dragen.
Indien de ambtenaar van oordeel is dat er een geldboete moet worden opgelegd die niet hoger is dan 2 500 frank, heeft de overtreder niet het recht om een mondelinge verdediging van zijn zaak te verzoeken.
§ 10. Na verloop van de termijn, vermeld in § 9, 2°, of vóór het verstrijken van deze termijn, wanneer de overtreder te kennen geeft de feiten niet te betwisten of in voorkomend geval na de mondelinge verdediging van de zaak door de overtreder of zijn raadsman, kan de ambtenaar de door de politieverordening voorziene administratieve geldboete opleggen.
Deze beslissing wordt bij aangetekend schrijven ter kennis gebracht van de overtreder.
De ambtenaar kan geen administratieve geldboete opleggen na het verstrijken van een termijn van zes maanden, te rekenen van de dag waarop het feit werd gepleegd, de mogelijke beroepsprocedures niet inbegrepen.
§ 11. De beslissing tot het opleggen van een administratieve geldboete heeft uitvoerbare kracht na het verstrijken van een termijn van één maand vanaf haar kennisgeving, behoudens wanneer hoger beroep wordt aangetekend overeenkomstig § 12.
§ 12. De gemeente, in het geval van beslissing tot het niet-opleggen van een administratieve geldboete, of de overtreder, kan binnen een termijn van één maand vanaf de kennisgeving bij de politierechtbank bij verzoekschrift hoger beroep instellen tegen de beslissing.
De politierechter beoordeelt de wettigheid en de proportionaliteit van de opgelegde geldboete.
Hij kan de beslissing van de ambtenaar hetzij bevestigen, hetzij hervormen.
Geen hoger beroep staat open tegen de beslissing van de politierechtbank.
Onverminderd de voorgaande leden, zijn de bepalingen van het gerechtelijk Wetboek toepasselijk op het beroep bij de politierechtbank.
§ 13. De Koning regelt bij een in Ministerraad overlegd besluit de procedure tot aanwijzing door de gemeente van de ambtenaar gelast met het opleggen van de administratieve geldboete, alsmede de wijze van inning van de administratieve geldboete.
De administratieve geldboeten worden geïnd ten bate van de gemeente. ".
 Art.    4 . Artikel 123 van dezelfde wet wordt aangevuld met een 12°, luidend als volgt :
" 12° het opleggen van de in artikel 119bis, § 2, bedoelde schorsing, intrekking of sluiting. ".
 Art.    5 . In dezelfde wet wordt een artikel 134ter ingevoegd, luidend als volgt :
" Art. 134ter. Behoudens wanneer de bevoegdheid om in geval van hoogdringendheid een voorlopige sluiting van een instelling of de tijdelijke schorsing van een vergunning uit te spreken door een bijzondere regelgeving is toevertrouwd aan een andere overheid, kan de burgemeester wanneer elke verdere vertraging een ernstig nadeel zou kunnen berokkenen, die maatregelen nemen wanneer de voorwaarden van de uitbating van de instelling of van de vergunning niet worden nageleefd en nadat de overtreder de mogelijkheid werd geboden zijn verweermiddelen naar voren te brengen.
Die maatregelen vervallen dadelijk indien zij door het college van burgemeester en schepenen in de eerstvolgende vergadering niet worden bekrachtigd.
Zowel de sluiting als de schorsing kunnen een termijn van drie maanden niet overschrijden. Na verloop van deze termijn wordt de beslissing van de burgemeester van rechtswege geheven. ".
 Art.    6 . In dezelfde wet wordt een artikel 134quater ingevoegd, luidend als volgt :
" Art. 134quater. Indien de openbare orde rond een voor het publiek toegankelijke inrichting wordt verstoord door gedragingen in die inrichting, kan de burgemeester besluiten deze te sluiten, voor de duur die hij bepaalt.
Die maatregelen zullen onmiddellijk ophouden uitwerking te hebben indien ze niet tijdens de eerstvolgende vergadering van het college van burgemeester en schepenen worden bevestigd.
De sluiting mag een termijn van drie maanden niet overschrijden. De beslissing van de burgemeester wordt opgeheven bij het verstrijken van die termijn. ".
 Art.    7 . Artikel 135, § 2, van dezelfde wet wordt aangevuld met het volgende lid :
" 7° het nemen van de nodige maatregelen, inclusief politieverordeningen, voor het tegengaan van alle vormen van openbare overlast. ".
 HOOFDSTUK III.  - Wijziging van het gerechtelijk Wetboek.
 Art.  8. In Deel III, Hoofdstuk IIIbis van het gerechtelijk Wetboek wordt een artikel 601ter ingevoegd, luidend als volgt :
" Art. 601ter. De politierechtbank neemt kennis van :
1° het beroep tegen de beslissing tot het opleggen van een administratieve geldboete door de ambtenaar die daartoe door de gemeente wordt aangewezen overeenkomstig artikel 119bis van de nieuwe gemeentewet;
2° het beroep tegen de beslissing tot het niet-opleggen van een administratieve geldboete door de ambtenaar die daartoe door de gemeente wordt aangewezen overeenkomstig artikel 119bis van de nieuwe gemeentewet;
3° het beroep tegen de beslissing tot het opleggen van een administratieve sanctie door de ambtenaar, daartoe door de Koning aangewezen, voor feiten omschreven in de wet van 21 december 1998 betreffende de veiligheid bij voetbalwedstrijden. ".
Kondigen deze wet af, bevelen dat zij met 's Lands zegel zal worden bekleed en door het Belgisch Staatsblad zal worden bekendgemaakt.
Gegeven te Brussel, 13 mei 1999.
ALBERT
Van Koningswege :
De Minister van Binnenlandse Zaken,
L. VAN DEN BOSSCHE
De Minister van Justitie,
T. VAN PARYS
Met 's Lands zegel gezegeld :
De Minister van Justitie,
T. VAN PARYS


text:
Artikel    1 . Deze wet regelt een aangelegenheid als bedoeld in artikel 78 van de Grondwet.
 Art.    2 . In de wet van 18 september 1986 tot instelling van het politiek verlof voor personeelsleden van de overheidsdiensten wordt een artikel 6bis ingevoegd, luidende als volgt :
" Art. 6bis. De in artikel 1, § 1, bedoelde personeelsleden van een provincie of gemeente worden met voltijds politiek verlof van ambtswege gezonden voor de uitoefening van de volgende politieke mandaten :
- lid van de Kamer van Volksvertegenwoordigers;
- lid van de Senaat;
- lid van een gemeenschaps- of gewestraad;
- lid van het Europees Parlement;
- lid van de Federale Regering;
- lid van een gemeenschaps- of gewestregering;
- gewestelijk staatssecretaris van het Brusselse Hoofdstedelijke Gewest;
- lid van de Europese Commissie.
Het eerste lid geldt niet voor de personeelsleden die een parlementair mandaat uitoefenen in de Raad van de Duitstalige Gemeenschap.
Het politiek verlof van ambtswege vangt aan op de datum van de eedaflegging volgend op hun eerste verkiezing. ".
 Art.    3 . In dezelfde wet wordt een artikel 11bis ingevoegd, luidende als volgt :
" Art. 11bis. Onverminderd het bepaalde van het tweede lid, is artikel 11 eveneens van toepassing op de in artikel 1, § 1, bedoelde personeelsleden van de provincies en gemeenten.
Voor de in artikel 1, § 1, bedoelde personeelsleden van de provincies en gemeenten, titularis van een wettelijke graad, wordt slechts voorzien in hun vervanging voor de duur van het mandaat voor de uitoefening waarvan zij met politiek verlof van ambtswege worden gezonden. ".
 Art.  4. In dezelfde wet wordt een artikel 13 toegevoegd, luidende als volgt :
" Art. 13. Voor de personen bedoeld in artikel 1, § 1, wier mandaat, bedoeld in artikel 6bis van deze wet, reeds is ingegaan op het ogenblik van de inwerkingtreding van de wet van 13 mei 1999 tot wijziging van de wet van 18 september 1986 tot instelling van het politiek verlof voor de personeelsleden van de overheidsdiensten, vangt het politiek verlof van ambtswege aan op de datum van de inwerkingtreding van deze wet. ".
Kondigen deze wet af, bevelen dat zij met 's Lands zegel zal worden bekleed en door het Belgisch Staatsblad zal worden bekendgemaakt.
Gegeven te Brussel, 13 mei 1999.
ALBERT
Van Koningswege :
De Minister van Binnenlandse Zaken,
L. VAN DEN BOSSCHE
Met 's Lands zegel gezegeld :
De Minister van Justitie,
T. VAN PARYS


text:
Artikel    1 . Deze wet regelt een aangelegenheid als bedoeld in artikel 77 van de Grondwet.
 Art.    2 . Het intergouvernementeel akkoord over een gemeenschappelijke interpretatie van de protocollen met betrekking tot de monetaire associatie tussen België en Luxemburg vanaf de overgang naar de derde fase van de Economische en Monetaire Unie en het erbij gevoegd uitvoeringsprotocol, opgemaakt te Brussel, op 23 november 1998, zullen volkomen gevolg hebben.
 Art.    3 . Deze wet treedt in werking met ingang van 15 december 1998.
Kondigen deze wet af, bevelen dat zij met 's Lands zegel zal worden bekleed en door het Belgisch Staatsblad zal worden bekendgemaakt.
Gegeven te Brussel, 13 mei 1999.
ALBERT
Van Koningswege :
De Minister van Buitenlandse Zaken,
E. DERYCKE
De Minister van Financiën,
J.-J. VISEUR
Met 's Lands zegel gezegeld :
De Minister van Justitie,
T. VAN PARYS
 BIJLAGEN.
 Art.    N1 . Intergouvernementeel akkoord over een gemeenschappelijke interpretatie van de protocollen met betrekking tot de monetaire associatie tussen België en Luxemburg vanaf de overgang naar de derde fase van de Economische en Monetaire Unie.
(Voor het Akkoord, zie %%1998-11-23/50%%).
 Art.  N2. Uitvoeringsprotocol van het intergouvernementeel akkoord van 23 november 1998 over een gemeenschappelijke interpretatie van de protocollen met betrekking tot de monetaire associatie tussen België en Luxemburg vanaf de overgang naar de derde fase van de Economische en Monetaire Unie.
(Voor het Protocol, zie %%1998-11-23/51%%).


text:
Artikel    1 . Deze wet regelt een aangelegenheid als bedoeld in artikel 78 van de Grondwet.
 Art.    2 . Artikel 12, § 2, van het Wetboek van de inkomstenbelastingen 1992 wordt aangevuld als volgt :
" Dezelfde vrijstelling geldt voor pachtovereenkomsten van gronden die opgesteld zijn bij authentieke akte en die voorzien in een eerste gebruiksperiode van minimaal achttien jaar. ".
 Art.    3 . Artikel 8, § 1, eerste lid, van boek III, titel VIII, hoofdstuk II, afdeling III, van het Burgerlijk Wetboek, vervangen bij de wet van 7 november 1988, wordt aangevuld als volgt :
" of aan zijn bloedverwanten tot de vierde graad ".
 Art.  4. Deze wet is van toepassing op lopende pachtovereenkomsten.
Kondigen deze wet af, bevelen dat zij met 's Lands zegel zal worden bekleed en door het Belgisch Staatsblad zal worden bekendgemaakt.
Gegeven te Brussel, 13 mei 1999.
ALBERT
Van Koningswege :
De Minister van Landbouw en Kleine en Middelgrote Ondernemingen,
K. PINXTEN
Met 's Lands zegel gezegeld :
De Minister van Justitie,
T. VAN PARYS