text:
TITEL I.  - Algemene bepaling
 Artikel     1 . Deze wet regelt een aangelegenheid bedoeld in artikel 74 van de Grondwet.
 TITEL 2.  - Economie
 Enig hoofdstuk.  - Compensatiemaatregel voor bepaalde auteurs en uitvoerende kunstenaars ter compensatie van de minderinkomsten uit auteursrecht en naburige rechten als gevolg van de COVID-19-pandemie
 Art.    2 . § 1. Dit hoofdstuk voert een steunmechanisme in het kader van de COVID-19-pandemie bestaande uit een sociale compensatiemaatregel verbonden aan de minderinkomsten uit auteursrecht en naburige rechten in.
§ 2. Het totale budget voor deze sociale compensatiemaatregel bedraagt 19 107 088 euro.
§ 3. Dit bedrag wordt gefinancierd vanuit de begroting van de Staat.
 Art.    3 . Het steunmechanisme zoals bedoeld in artikel 2 heeft tot doel de vermindering van inkomsten uit auteursrecht en naburige rechten uit de exploitatiewijzen zoals bedoeld in artikel 6, geleden door auteurs en uitvoerende kunstenaars ten gevolge van de COVID-19-pandemie gedeeltelijk te compenseren.
 Art.    4 . De begunstigden van deze sociale compensatiemaatregel zijn natuurlijke personen of eenpersoonsvennootschappen.
De begunstigden dienen hun fiscale woonplaats in België te hebben.
 Art.    5 . De sociale compensatiemaatregel zoals bepaald in artikel 2 heeft als doel de vermindering van inkomsten gedurende de jaren 2020 en 2021 voor de begunstigden te compenseren.
Per begunstigde, bedraagt het maximumbedrag van de sociale compensatie 10 000 euro per referentiejaar. Bedragen van minder dan 150 euro per referentiejaar worden niet uitbetaald.
Het totaal bedrag van de sociale compensatie bedraagt in elk geval nooit meer dan 70 % van de effectief gederfde roerende inkomsten aan auteursrecht en naburige rechten in de jaren 2020 en 2021.
Indien een forfaitaire vergoeding wordt toegekend, bedraagt het maximumbedrag 500 euro. Bedragen lager dan 150 euro worden niet uitbetaald. Het vorig lid is in dat geval niet van toepassing.
 Art.    6 . Enkel de vermindering van inkomsten met betrekking tot de volgende exploitatiewijzen wordt in aanmerking genomen:
- de openbare uitvoering;
- de openbare opvoering.
De Koning kan de in het vorige lid bepaalde exploitatiewijzen nader preciseren of aanvullen en kan andere situaties waarin begunstigden als gevolg van de COVID-19-pandemie minderinkomsten hebben geleden bepalen.
 Art.    7 . De beheersvennootschappen en collectieve beheersorganisaties die in België gevestigd zijn en de collectieve beheersorganisaties met een bijkantoor in België die de categorieën van begunstigden zoals bedoeld in artikel 4 vertegenwoordigen worden belast met de verdeling van de bedragen van de sociale compensatiemaatregel.
In uitvoering van de artikelen 4 tot 6 bepaalt de Koning welke beheersvennootschappen en collectieve beheersorganisaties belast worden met de verdeling van een deel van het totale bedrag van de sociale compensatie.
Het deel van het totale bedrag van de compensatie dat toegekend wordt aan de beheersvennootschappen en collectieve beheersorganisaties zoals bedoeld in het eerste lid, wordt berekend op basis van de verminderde inningen in de loop van het jaar 2020 met betrekking tot de exploitatievormen zoals bedoeld in artikel 6. De Koning stelt het exacte bedrag vast.
De Koning kan de nadere regels inzake de uitbetaling aan de begunstigden bepalen.
 Art.    8 . De beheersvennootschappen of de collectieve beheersorganisaties zoals bedoeld in artikel 7 die kunnen bewijzen dat zij omwille van de COVID-19-pandemie vrijwillig afstand hebben gedaan van een deel van de contractueel aan hen verschuldigde rechten met betrekking tot het jaar 2020, en zich ertoe engageren voor wat betreft het jaar 2021 om een commerciële geste ten aanzien van de gebruikers van hun repertoire toe te kennen, kunnen de hierdoor in de jaren 2020 en 2021 gederfde rechten ten aanzien van de rechthebbenden compenseren.
De artikelen 4, eerste lid, 5, derde lid, en 9 zijn niet van toepassing.
De commerciële geste wordt door de beheersvennootschap onderhandeld met de betalingsplichtigen. Deze commerciële geste bedraagt de kwijtschelding van verschuldigde rechten van maximum 5 maanden ten aanzien van bepaalde betalingsplichtigen, naargelang de duur van de verplichte sluiting van de handelszaak van de betalingsplichtigen en het beschikbare budget voor de compensatie.
De Koning bepaalt de verdere uitvoeringsmodaliteiten van deze bepaling.
 Art.    9 . In afwijking van artikel XI.256 van het Wetboek van economisch recht rekenen de beheersvennootschappen en collectieve beheersorganisaties zoals aangeduid door de Koning in artikel 7 een beheerskost van ten hoogste 5 % aan voor de verdeling van de steunmaatregel.
 Art.    10 . § 1. De Controledienst zoals bedoeld in artikel I.16, § 1, 1°,  van het Wetboek van economisch recht oefent toezicht uit op de toepassing door de beheersvennootschappen en collectieve beheersorganisaties bedoeld in artikel 7 en de uitvoeringsmaatregelen van artikelen 6 tot 8 en spoort inbreuken hierop op en stelt ze vast.
§ 2. Het toezicht, de opsporing en vaststelling van de inbreuken zoals bedoeld in paragraaf 1 wordt uitgeoefend overeenkomstig de artikelen XI.279 en XV.25/4 van het Wetboek van economisch recht, waarbij toepassing kan worden gemaakt van de procedures bedoeld in de artikelen XV.31/1 en XV.66/2 van hetzelfde Wetboek.
§ 3. Met een strafrechtelijke geldboete van 26 tot 50 000 euro worden gestraft, zij die:
1° inbreuken begaan op de bepalingen van dit hoofdstuk of haar uitvoeringsbesluiten;
2° met opzet de personen van de diensten bedoeld in paragraaf 1 hinderen of beletten bij de uitvoering van hun opdracht.
 Art.    11 . De bedragen die de begunstigden ontvangen ingevolge de sociale compensatiemaatregel voorzien in de artikelen 2 tot 8 van deze wet, worden op sociaalrechtelijk en fiscaalrechtelijk vlak onderworpen aan hetzelfde regime als bedragen die auteurs en uitvoerende kunstenaars die in België hun fiscale woonplaats hebben buiten de sociale compensatiemaatregel normalerwijze zouden ontvangen van beheersvennootschappen en collectieve beheersorganisaties voor de exploitatie van hun werken en prestaties.
 Art.    12 . In afwijking van artikel 130, § 2, derde lid, van het koninklijk besluit van 25 november 1991 houdende de werkloosheidsreglementering wordt geen rekening gehouden met de bedragen ontvangen in het kader van deze wet.
 TITEL 3.  - Financiën
 Enig hoofdstuk.  - Terugbetaling van accijnzen voor onverkoopbaar tankbier en bier in vaten
 Art.    13 . Terugbetaling van accijnzen wordt verleend voor tankbier en bier in vaten dat reeds in verbruik werd gesteld en effectief werd geleverd aan horecagelegenheden, en dat onverkoopbaar is geworden ingevolge de verplichte sluiting van de horecasector, op voorwaarde dat het betrokken tankbier en bier in vaten effectief werd teruggenomen en vernietigd, en kosteloos of ten minste zonder nieuwe doorrekening van accijnzen werd vervangen door bier van dezelfde aard en in dezelfde hoeveelheid door de persoon die het bier in verbruik heeft gesteld.
De administratie gaat, op verzoek van de persoon die het bier in verbruik heeft gesteld, over tot terugbetaling van het bedrag aan accijnzen dat reeds werd betaald op het teruggenomen bier, voor zover op basis van voorgelegde boekhoudkundige en andere stukken kan worden aangetoond dat de verplichtingen voorzien in dit artikel werden nageleefd.
De Koning bepaalt de controlemaatregelen en de procedure van toekenning van terugbetaling van accijnzen.
Deze maatregel is van toepassing op alle inverbruikstellingen van tankbier en bier in vaten vanaf 1 juni 2020 tot en met 30 oktober 2020, dat werd vervangen tussen 1 april 2021 en 30 september 2021.
 TITEL 4.  - Sociale zaken
 Enig hoofdstuk.  - Doelgroepvermindering van socialezekerheidsbijdragen in het kader van de relance
 Art.    14 . Er wordt een doelgroepvermindering toegekend volgens de voorwaarden en modaliteiten bepaald in de artikelen 16 tot 20 aan de werkgevers en de personen die hiermee worden gelijkgesteld, bedoeld in artikel 1, § 1, van de wet van 27 juni 1969 tot herziening van de besluitwet van 28 december 1944 betreffende de maatschappelijke zekerheid der arbeiders wanneer en voor zover zij onder het toepassingsgebied vallen van de wet van 5 december 1968 betreffende de collectieve arbeidsovereenkomsten en de paritaire comités.
 Art.    15 . Voor de toepassing van dit hoofdstuk wordt verstaan onder:
1° "doelgroepvermindering": de vermindering van bijdragen bedoeld in Titel IV, hoofdstuk 7, afdeling 3, van de programmawet (I) van 24 december 2002;
2° "mu": de prestatiebreuk van de prestaties, zoals berekend overeenkomstig artikel 2, 2°,  g), van het koninklijk besluit van 16 mei 2003 tot uitvoering van het Hoofdstuk 7 van Titel IV van de programmawet van 24 december 2002 (I), betreffende de harmonisering en vereenvoudiging van de regelingen inzake verminderingen van de sociale zekerheidsbijdragen;
3° "mu (glob)": de som van alle tewerkstellingen van een werknemer bij een en dezelfde werkgever tijdens een kwartaal;
4° "totale mu (glob)": de som van de "mu (glob)'s" van alle bij dezelfde werkgever in dienst zijnde werknemers;
5° "G1" en "G17": de verminderingsbedragen bedoeld in artikel 336 van de voormelde programmawet (I) van 24 december 2002;
6° "vestigingseenheid": een plaats die men geografisch gezien kan identificeren door een adres, waar ten minste een activiteit van de geregistreerde entiteit wordt uitgeoefend of van waaruit de activiteit wordt uitgeoefend;
7° "zwaar getroffen werkgever": een werkgever wordt beschouwd als zwaar getroffen wanneer het arbeidsvolume, berekend op basis van de "totale mu (glob)", tijdens het eerste kwartaal 2021 50 % lager ligt dan in het eerste kwartaal 2020 of tijdens het vierde kwartaal 2020 50 % lager ligt dan in het vierde kwartaal 2019. Deze vergelijking gebeurt op het niveau van de werkgever. De berekening gebeurt op basis van de gegevens van de DmfA, op 1 juli 2021 waarbij wijzigingen of rechtzettingen na 1 juli 2021 niet in aanmerking worden genomen.
 Art.    16 . In het derde kwartaal 2021 wordt een doelgroepvermindering toegekend voor maximum vijf werknemers per vestigingseenheid op voorwaarde dat er op het niveau van de werkgever een toename is van het arbeidsvolume in het derde kwartaal 2021 ten opzichte van het arbeidsvolume in het eerste kwartaal 2021, berekend op basis van de "totale mu (glob)". De vereiste toename is afhankelijk van het gemiddeld aantal tewerkgestelde werknemers, berekend overeenkomstig artikel 1 van het koninklijk besluit van 28 oktober 2009 waarbij de referteperiode en de wijze worden bepaald waarop het gemiddelde van de tijdens deze referteperiode tewerkgestelde werknemers wordt berekend met het oog op de inning, door de Rijksdienst voor Sociale Zekerheid, van de bijdragen bedoeld in de artikelen 58 en 60 van de wet van 26 juni 2002 betreffende de sluiting van de ondernemingen en van de bijdrage bedoeld in artikel 38, § 3, eerste lid, 9°, van de wet van 29 juni 1981 houdende de algemene beginselen van de sociale zekerheid voor werknemers:
1° voor de werkgevers die gemiddeld minder dan 50 werknemers tewerkstellen, dient deze toename minstens 25 % te bedragen;
2° voor de werkgevers die gemiddeld tussen de 50 en de 499 werknemers tewerkstellen dient deze toename minstens 20 % te bedragen, met een minimale verhoging van de "totale mu (glob)" gelijk aan 12,5;
3° voor de werkgevers die gemiddeld 500 of meer werknemers tewerkstellen dient deze toename minstens 10 % van het arbeidsvolume, met een minimale verhoging van de "totale mu (glob)" gelijk aan 100.
 Art.    17 . De toename van het personeel bedoeld in het vorige artikel, noch de afname van het personeel bedoeld in artikel 15, 7°, mag het gevolg zijn van een juridische herstructureringsoperatie zoals bedoeld in de artikelen 12:2 tot 12:10, 12:101 en 12:103 van het Wetboek van vennootschappen en verenigingen.
 Art.    18 . Het bedrag van de doelgroepvermindering bedraagt:
1° voor de zwaar getroffen werkgevers: G17 voor maximum vijf werknemers per vestigingseenheid;
2° voor de andere werkgevers: G1 voor maximum vijf werknemers per vestigingseenheid.
 Art.    19 . De artikelen 324 tot en met 328, 335 tot en met 338, 353ter en 353quater van de voormelde programmawet (I) van 24 december 2002 alsook de artikelen 2 en 4 van het koninklijk besluit van 16 mei 2003 tot uitvoering van het Hoofdstuk 7 van Titel IV van de programmawet van 24 december 2002 (I), betreffende de harmonisering en vereenvoudiging van de regelingen inzake verminderingen van de sociale zekerheidsbijdragen vinden toepassing op de doelgroepverminderingen toegekend in toepassing van dit hoofdstuk.
 Art.    20 . Om de vermindering te kunnen genieten, dient de werkgever de volgende voorwaarden na te leven:
1° hij moet de werknemers waarvoor hij de doelgroepvermindering toepast, ononderbroken in dienst houden gedurende het kwartaal waarop deze doelgroepvermindering betrekking heeft, behoudens indien de werknemer zelf ontslag neemt of ontslagen wordt om dringende reden;
2° hij moet zich in 2021 onthouden van:
a) het uitkeren van dividenden aan aandeelhouders;
b) het uitkeren van bonussen aan de leden van de raad van bestuur en aan het leidinggevend personeel van de onderneming;
c) het inkopen van eigen aandelen;
3° hij mag in het tweede en derde kwartaal van 2021 geen collectief ontslag aangekondigd hebben of aankondigen, zoals bedoeld in artikel 6 van de collectieve arbeidsovereenkomst nr. 24 van 2 oktober 1975 betreffende de informatie en raadpleging van de werknemersvertegenwoordigers met betrekking tot het collectief ontslag;
4° hij moet gebruik maken van het geregistreerd kassasysteem, zoals gedefinieerd in het koninklijk besluit van 30 december 2009 tot het bepalen van de definitie en de voorwaarden waaraan een geregistreerd kassasysteem in de horecasector moet voldoen, indien dit is opgelegd overeenkomstig artikel 21bis van het koninklijk besluit nr. 1 van 29 december 1992 met betrekking tot de regeling voor de voldoening van de belasting over de toegevoegde waarde;
5° hij moet in 2021 de bepalingen naleven die opgenomen zijn in de sectorale collectieve arbeidsovereenkomsten bedoeld in de artikelen 12 en 13 van de wet van 5 maart 2017 betreffende werkbaar en wendbaar werk, of, bij gebreke aan dergelijke overeenkomsten, moet hij de bepalingen naleven bedoeld in de artikelen 14 en 15 van dezelfde wet evenals deze in het koninklijk besluit van 5 december 2017 houdende uitvoering van afdeling 1 van hoofdstuk 2 van de wet van 5 maart 2017 betreffende werkbaar en wendbaar werk, voor zover deze op hem van toepassing zijn.
 Art.    21 . De sociaal inspecteurs van de volgende diensten of instellingen zijn belast met het toezicht op de naleving van de bepalingen van dit hoofdstuk:
1° de Rijksdienst voor Sociale Zekerheid;
2° het Rijksinstituut voor de sociale verzekering der zelfstandigen;
3° de Algemene Directie Toezicht op de Sociale Wetten van de Federale Overheidsdienst Werkgelegenheid, Arbeid en Sociaal Overleg;
4° de Algemene Directie Toezicht op het Welzijn op het Werk van de Federale Overheidsdienst Werkgelegenheid, Arbeid en Sociaal Overleg;
5° de Rijksdienst voor Arbeidsvoorziening;
6° het Rijksinstituut voor Ziekte- en Invaliditeitsverzekering.
De sociaal inspecteurs beschikken over de bevoegdheden bedoeld in de artikelen 23 tot 39 en 43 tot 49 van het Sociaal Strafwetboek wanneer zij, ambtshalve of op verzoek, optreden in het kader van hun opdracht tot informatie, bemiddeling en toezicht inzake de naleving van de bepalingen van dit hoofdstuk.
 Art.    22 . In artikel 336 van de programmawet (I) van 24 december 2002 betreffende de harmonisering en vereenvoudiging van de regelingen inzake verminderingen van de sociale zekerheidsbijdragen, laatstelijk gewijzigd bij de wet van 19 december 2014, worden de volgende wijzigingen aangebracht:
1° de woorden "of G16" worden telkens vervangen door de woorden ", G16 of G17";
2° de zin "Artikel 337 is niet van toepassing." wordt aangevuld met de volgende zin: "G17 is gelijk aan 2 400 euro.".
 Art.    23 . Dit hoofdstuk treedt in werking op 1 juli 2021.
 TITEL 5.  - Werk
 Hoofdstuk 1.  - Toekenning van een vermindering van de sociale zekerheidsbijdragen bestemd voor het wettelijk vakantiestelsel voor handarbeiders aan de werkgevers die handarbeiders tewerkstellen die onder het Paritair Comité voor het hotelbedrijf (PC 302) vallen, en tot toekenning van een toelage aan de Rijksdienst voor Jaarlijkse Vakantie
 Art.    24 . In artikel 38, § 3, 8°, van de wet van 29 juni 1981 houdende de algemene beginselen van de sociale zekerheid voor werknemers, vervangen bij het koninklijk besluit nr. 96 van 28 september 1982 en laatstelijk gewijzigd bij de wet van 7 juni 2015, wordt tussen het tweede en het derde lid, een lid ingevoegd, luidende:
"Wat de handarbeiders betreft die onder het Paritair Comité voor het hotelbedrijf (PC 302) vallen wordt, voor de vier kwartalen van 2020, het bijdragepercentage van 15,84 pct., bedoeld in het tweede lid, vervangen door het bijdragepercentage van 5,57 pct. en het gedeelte begrepen in deze bijdrage dat slechts jaarlijks gestort wordt in de loop van het jaar dat volgt op het vakantiedienstjaar wordt vastgesteld op 0,00 pct.".
 Art.    25 . Een toelage die in de begroting van de FOD Sociale Zekerheid is opgenomen, wordt aan de Rijksdienst voor Jaarlijkse Vakantie toegekend voor het jaar 2021 ter compensatie van de vermindering van de sociale zekerheidsbijdragen bestemd voor het wettelijk vakantiestelsel voor de handarbeiders die onder het Paritair Comité voor het hotelbedrijf (PC 302) vallen voorzien in artikel 38, § 3, 8°, derde lid, van de wet van 29 juni 1981 houdende de algemene beginselen van de sociale zekerheid voor werknemers.
Het bedrag van deze toelage wordt vastgesteld op 110 000 000 euro.
Het in het tweede lid bedoelde bedrag wordt uiterlijk op 31 juli 2021 aan de Rijksdienst voor Jaarlijkse Vakantie betaald.
 Art.    26 . Dit hoofdstuk heeft uitwerking met ingang van 15 juni 2021.
 Hoofdstuk 2.  - Uitbreiding van de mogelijkheid tot studentenarbeid door de tijdens het derde kwartaal 2021 gepresteerde uren te neutraliseren
 Art.    27 . In afwijking van artikel 17bis, paragrafen 1 en 3, van het koninklijk besluit van 28 november 1969 tot uitvoering van de wet van 27 juni 1969 tot herziening van de besluitwet van 28 december 1944 betreffende de maatschappelijke zekerheid der arbeiders, worden de tijdens het derde kwartaal van 2021 gepresteerde uren niet in aanmerking genomen voor de berekening van het jaarlijkse contingent van 475 uren.
 Art.    28 . Dit hoofdstuk treedt in werking op 1 juli 2021.
 Hoofdstuk 3.  - Specifieke maatregelen voor de sector van de dienstencheques
 Art.    29 . § 1. Onverminderd de verplichtingen inzake preventie, veiligheid en bescherming op het werk, voorzien de werkgevers die werknemers tewerkstellen met een arbeidsovereenkomst dienstencheques zoals bedoeld in hoofdstuk II van de wet van 20 juli 2001 tot bevordering van buurtdiensten en -banen, hun werknemers minstens van volgende materialen:
1° hetzij, per week, wegwerp mondmaskers waarvan het aantal minstens gelijk is aan het aantal werkplaatsen waar de werknemer gedurende één dag tewerkgesteld wordt, verhoogd met het aantal extra wegwerp mondmaskers per prestatie van meer dan 4 uur op dezelfde werkplaats;
hetzij een set herbruikbare mondmaskers, waarvan het aantal minstens gelijk is aan het aantal werkplaatsen waar de werknemer per week werkzaam is, verhoogd met het aantal extra herbruikbare mondmaskers per prestatie van meer dan 4 uur op dezelfde werkplaats.
Herbruikbare mondmaskers worden ten minste om de 15 weken vernieuwd of, op verzoek van de werknemer, in geval van slijtage of verslechtering;
2° desinfecterende gel of een gelijkaardig product om de handen te kunnen ontsmetten voor, tijdens en na de verschillende prestaties.
§ 2. Wanneer de werknemer vaststelt dat hij het werk niet in veilige omstandigheden kan aanvatten of verderzetten omdat de preventiemaatregelen bedoeld in artikel 2, § 2, van het ministerieel besluit van 28 oktober 2020 houdende dringende maatregelen om de verspreiding van het coronavirus COVID-19 te beperken niet worden toegepast, verwittigt hij zijn werkgever hiervan onmiddellijk en heeft hij het recht om zijn prestaties op te schorten zolang de situatie aanhoudt. Indien de situatie op korte termijn niet opgelost kan worden, heeft de werknemer, met het akkoord van zijn werkgever, het recht om de arbeidsplaats te verlaten. De werknemer heeft in elk geval het recht om de werkplaats te verlaten indien de situatie langer dan de helft van de voorziene prestatietijd duurt.
 Art.    30 . In artikel 238, eerste lid, van het Sociaal Strafwetboek wordt de eerste zin aangevuld met de volgende woorden: "of artikel 29 van de wet van 4 juli 2021 houdende tijdelijke ondersteuningsmaatregelen ten gevolge van de COVID-19-pandemie".
 Art.  31. Dit hoofdstuk treedt in werking de dag waarop deze wet in het Belgisch Staatsblad wordt bekendgemaakt en houdt op uitwerking te hebben op 30 september 2021.
De Koning kan de datum van uitwerkingtreding met drie maanden uitstellen via een besluit vastgesteld na overleg in de Ministerraad.


type: legislation

jurisdiction: Belgium

text:
Artikel    1 . Deze wet regelt een aangelegenheid als bedoeld in artikel 74 van de Grondwet.
 Art.    2 . Deze wet voorziet in de gedeeltelijke omzetting van de Richtlijn 2006/112/EG van de Raad van 28 november 2006 betreffende het gemeenschappelijke stelsel van belasting over de toegevoegde waarde.
 Art.    3 . In artikel 44 van het Wetboek van de belasting over de toegevoegde waarde, vervangen bij de wet van 28 december 1992 en laatstelijk gewijzigd bij de wet van 2 mei 2019, worden de volgende wijzigingen aangebracht:
1° paragraaf 1 wordt vervangen als volgt:
" § 1. Van de belasting zijn vrijgesteld, de medische verzorging verricht door de volgende personen in het kader van hun beroep of praktijk:
1° de beoefenaars van één van de beroepen bedoeld in de gecoördineerde wet van 10 mei 2015 betreffende de uitoefening van de gezondheidszorgberoepen en de beoefenaars van de praktijken bedoeld in artikel 2, § 1, 2°,  tweede lid, van de wet van 29 april 1999 betreffende de niet-conventionele praktijken inzake de geneeskunde, de artsenijbereidkunde, de kinesitherapie, de verpleegkunde en de paramedische beroepen;
2° de beoefenaars van andere beroepen of praktijken dan bedoeld in de bepaling onder 1°  wanneer de volgende voorwaarden vervuld zijn:
a) ze zijn houder van een certificaat afgeleverd door een instelling erkend door een bevoegde overheid van het land waar die instelling gevestigd is;
b) ze beschikken op basis van dit certificaat over de noodzakelijke kwalificaties om medische verzorging te verlenen waarvan het kwaliteitsniveau voldoende hoog is om soortgelijk te zijn aan die aangeboden door de beroepsbeoefenaars bedoeld in de bepaling onder 1°.
De beoefenaars van de in het eerste lid, 2°, bedoelde beroepen of praktijken doen een aan de toepassing van die vrijstelling voorafgaande kennisgeving aan de administratie belast met de belasting over de toegevoegde waarde. De Koning bepaalt de praktische modaliteiten van die verplichting met betrekking tot de indiening van die kennisgeving en de vermeldingen die ze bevat.
De vrijstelling bedoeld in het eerste lid is niet van toepassing op de diensten die betrekking hebben op ingrepen en behandelingen zonder therapeutisch doel.";
2° in paragraaf 2, eerste lid, 1°,  wordt de bepaling onder a) vervangen als volgt:
"a) de ziekenhuisverpleging en de medische verzorging alsmede de diensten en de leveringen van goederen die daarmee nauw samenhangen, verricht door ziekenhuizen, psychiatrische inrichtingen, klinieken en dispensaria.
Deze vrijstelling is niet van toepassing op de diensten die betrekking hebben op ingrepen en behandelingen zonder therapeutisch doel.
De diensten en leveringen van goederen zijn uitgesloten van de in het eerste lid bedoelde vrijstelling in de volgende gevallen:
- wanneer zij niet onontbeerlijk zijn voor het verrichten van de vrijgestelde handelingen;
- wanneer zij in hoofdzaak ertoe strekken aan de instelling extra opbrengsten te verschaffen door de uitvoering van handelingen die worden verricht in rechtstreekse mededinging met aan de belasting onderworpen handelingen van commerciële ondernemingen.".
 Art.  4. Deze wet treedt in werking op 1 januari 2022.


text:
HOOFDSTUK 1.  - Algemene bepalingen
 Artikel     1 . Deze wet regelt een aangelegenheid als bedoeld in artikel 74 van de Grondwet.
 Art.    2 . Deze wet voorziet in de gedeeltelijke omzetting van richtlijn 2016/801 van het Europees Parlement en de Raad van 11 mei 2016 betreffende de voorwaarden voor toegang en verblijf van derdelanders met het oog op onderzoek, studie, stages, vrijwilligerswerk, scholierenuitwisseling, educatieve projecten of au-pairactiviteiten (herschikking).
 HOOFDSTUK 2.  -Wijzigingen van de wet van 15 december 1980 betreffende de toegang tot het grondgebied, het verblijf, de vestiging en de verwijdering van vreemdelingen
 Art.    3 . In artikel 1/1, § 2, van de wet van 15 december 1980 betreffende de toegang tot het grondgebied, het verblijf, de vestiging en de verwijdering van vreemdelingen, ingevoegd bij de wet van 19 december 2014 en laatstelijk gewijzigd bij de wet van 31 juli 2020, wordt de bepaling onder 7° vervangen als volgt:
"7° artikel 60;".
 Art.    4 . In artikel 1/2, § 1, tweede lid, van dezelfde wet, ingevoegd bij de wet van 18 december 2016 en gewijzigd bij de wetten van 5 mei 2019 en 31 juli 2020, wordt de bepaling onder 7° vervangen als volgt:
"7° de artikelen 60 en 61/1/9;".
 Art.    5 . In artikel 10bis, § 1, eerste lid, van dezelfde wet, vervangen bij de wet van 8 juli 2011 en gewijzigd bij de wet van 4 mei 2016, worden de woorden "van een tot een verblijf gemachtigde buitenlandse student" vervangen door de woorden "van een vreemdeling die gemachtigd is tot verblijf in de hoedanigheid van student op grond van de bepalingen van Titel II, Hoofdstuk III,".
 Art.    6 . In artikel 13, § 4, van dezelfde wet, vervangen bij de wet van 8 juli 2011 en gewijzigd bij de wet van 4 mei 2016, wordt het tweede lid vervangen als volgt:
"De minister of zijn gemachtigde kan dezelfde maatregel treffen ten opzichte van de in artikel 10bis, § 1, bedoelde familieleden.".
 Art.    7 . In titel II, hoofdstuk III, van dezelfde wet wordt een afdeling 1 ingevoegd, luidende "Algemene bepalingen".
 Art.    8 . Artikel 58 van dezelfde wet, gewijzigd bij de wetten van 15 juli 1996 en 15 september 2006, wordt vervangen als volgt:
"Art. 58. Voor de toepassing van dit hoofdstuk wordt verstaan onder:
1° student: een onderdaan van een derde land die door een Belgische instelling voor hoger onderwijs is aanvaard en aan wie een machtiging om langer dan negentig dagen in het Rijk te verblijven is verleend om een voltijdse studie te volgen;
2° voltijdse studie: een inschrijving tot een opleidingsprogramma voor hogere studies dat ten minste 54 studiepunten omvat, of een inschrijving tot een opleidingsprogramma voor hogere studies waarvan het creditsaldo lager is omdat de student zich in zijn laatste studiejaar bevindt of omdat de student buiten zijn wil geen hoger aantal studiepunten kan opnemen, of een voorbereidend jaar dat ten minste 12 lesuren per week omvat gedurende een studiejaar;
3° instelling voor hoger onderwijs: een door de bevoegde overheid erkende instelling die bevoegd is om hogere studies te organiseren en bevoegd is om de daarmee overeenstemmende titels, academische graden, diploma's en certificaten uit te reiken;
4° hogere studies: elk opleidingsprogramma van het hoger onderwijs dat afgesloten wordt met een titel, academische graad, diploma of certificaat dat overeenstemt met het niveau 5, 6, 7 of 8 van de kwalificatiestructuur zoals vastgesteld door een van de drie Gemeenschappen;
5° voorbereidend jaar: het unieke studiejaar, georganiseerd door de instelling voor hoger onderwijs, om een opleiding te volgen ter voorbereiding op de beoogde hogere studies, hetzij om de noodzakelijke aanvullende kennis te verschaffen om vervolgens toegang te kunnen verkrijgen tot de beoogde hogere studies, hetzij om één van de landstalen, die tevens de taal betreft waarin de beoogde studie wordt onderwezen, machtig te worden;
6° uniale of multilaterale programma's met mobiliteitsmaatregelen: door de Europese Unie of door de lidstaten gefinancierde programma's ter stimulering van de mobiliteit, in de Europese Unie of in de lidstaten, van onderdanen van een derde land die deelnemen aan de betrokken programma's;
7° mobiliteit: het recht waarover de onderdaan van een derde land die in het bezit is van een door de eerste lidstaat afgegeven geldige vergunning in de hoedanigheid van student beschikt om, voor een periode van ten hoogste 360 dagen, in de tweede lidstaat te verblijven teneinde een deel van zijn studie te voltooien in het kader van een uniaal of multilateraal programma met mobiliteitsmaatregelen of in het kader van een overeenkomst tussen twee of meer instellingen voor hoger onderwijs;
8° eerste lidstaat: de lidstaat die als eerste een vergunning aflevert aan een onderdaan van een derde land in de hoedanigheid van student;
9° tweede lidstaat: de lidstaat, niet zijnde de eerste lidstaat, waar de student voornemens is het recht op mobiliteit uit te oefenen, of reeds uitoefent.".
 Art.    9 . Artikel 59 van dezelfde wet, gewijzigd bij de wetten van 15 juli 1996, wordt vervangen als volgt:
"Art. 59. § 1. De bepalingen van deze afdeling zijn van toepassing op de onderdaan van een derde land die verzoekt te worden gemachtigd of die gemachtigd is om meer dan negentig dagen op het grondgebied van het Rijk te verblijven om er te studeren.
§ 2. De bepalingen van deze afdeling gelden onder voorbehoud van de afwijkende bepalingen in de afdelingen 2 en 3.".
 Art.    10 . Artikel 60 van dezelfde wet, gewijzigd bij de wet van 15 juli 1996, wordt vervangen als volgt:
"Art. 60. § 1. De onderdaan van een derde land die op het grondgebied van het Rijk wenst te verblijven in de hoedanigheid van student, dient zijn aanvraag in bij de diplomatieke of consulaire post die bevoegd is voor zijn verblijfplaats in het buitenland.
§ 2. In afwijking van de eerste paragraaf kan de onderdaan van een derde land die overeenkomstig Titel I, Hoofdstuk II, reeds toegelaten of gemachtigd is om niet langer dan negentig dagen op het grondgebied van het Rijk te verblijven of die reeds in een andere hoedanigheid toegelaten of gemachtigd is om langer dan negentig dagen op het grondgebied van het Rijk te verblijven, zijn aanvraag indienen bij het gemeentebestuur van zijn verblijfplaats op het grondgebied van het Rijk, indien hij de aanvraag indient voor het verstrijken van de geldigheidsduur van deze toelating of machtiging en voor zover hij reeds is ingeschreven aan een instelling voor hoger onderwijs om een voltijdse studie te volgen.
§ 3. De onderdaan van een derde land voegt de hiernavolgende documenten bij zijn aanvraag:
1° een kopie van zijn geldig paspoort of een daarmee gelijkgestelde reistitel;
2° het bewijs dat hij de vereiste retributie, zoals voorzien in artikel 1/1, betaald heeft, indien deze verplichting op hem van toepassing is;
3° een attest afgegeven door een instelling van hoger onderwijs dat het volgende bewijst:
a) hetzij dat hij ingeschreven is aan de instelling voor hoger onderwijs om voltijds hogere studies of een voorbereidend jaar te volgen;
b) hetzij dat hij toegelaten is tot de studies;
c) hetzij dat hij ingeschreven is voor een toelatingsproef;
De Koning bepaalt de voorwaarden waaraan dit attest dient te voldoen.
4° indien hij jonger dan achttien jaar is, het bewijs van toestemming van zijn ouders of, in voorkomend geval, van de persoon die de voogdij uitoefent;
5° het bewijs, geleverd conform artikel 61, dat hij gedurende het geplande verblijf zal beschikken over voldoende bestaansmiddelen, om te voorkomen dat hij tijdens zijn verblijf ten laste komt van het sociale bijstandsstelsel van het Rijk;
6° het bewijs dat hij beschikt of zal beschikken over een ziektekostenverzekering die alle risico's in België dekt gedurende zijn verblijf;
Indien de aanvraag in het buitenland werd ingediend en het niet mogelijk is dit bewijs reeds bij de aanvraag te voegen, dan moet dit bewijs binnen de termijn voorzien in artikel 61/1/1, § 4, voorgelegd worden.
7° een geneeskundig getuigschrift waaruit blijkt dat hij niet lijdt aan één van de in de bijlage bij deze wet opgesomde ziekten;
8° indien hij ouder is dan achttien jaar, een uittreksel uit het strafregister of een gelijkwaardig document, afgegeven door het land van oorsprong of het land van zijn laatste verblijfplaats, dat niet ouder is dan zes maanden en bevestigt dat hij niet veroordeeld is geweest voor misdaden of wanbedrijven van gemeen recht.
Indien behoorlijk wordt aangetoond dat de documenten bedoeld in 7° en 8°,  niet kunnen worden voorgelegd, kan de minister of zijn gemachtigde, rekening houdend met de omstandigheden, de vreemdeling echter machtigen op het grondgebied van het Rijk te verblijven om er te studeren.
§ 4. De voorgelegde stukken dienen, indien zij in een andere taal dan één van de drie landstalen of het Engels zijn opgesteld, vergezeld te zijn van een beëdigde vertaling in één van de drie landstalen of het Engels.".
 Art.    11 . Artikel 61 van dezelfde wet, vervangen bij de wet van 15 juli 1996 en gewijzigd bij de wet van 15 september 2006, wordt vervangen als volgt:
"Art. 61. § 1. Het bewijs van voldoende bestaansmiddelen, zoals bepaald in artikel 60, § 3, eerste lid, 5°, wordt geleverd door het overleggen van een of meerdere van de hiernavolgende documenten:
1° een attest uitgaande hetzij van een internationale organisatie of een nationale overheid, hetzij van een gemeenschap, gewest, provincie of gemeente, hetzij van een instelling voor hoger onderwijs, luidens hetwelk de onderdaan van een derde land een beurs of een lening geniet of eerstdaags zal genieten;
2° een verbintenis tot tenlasteneming aangegaan door een natuurlijke persoon, die hetzij de Belgische nationaliteit bezit hetzij als burger van de Unie een verblijfsrecht heeft van meer dan drie maanden op het grondgebied van het Rijk of een andere lidstaat van de Europese Unie hetzij als onderdaan van een derde land toegelaten of gemachtigd is om voor onbepaalde duur op het grondgebied van het Rijk of een andere lidstaat van de Europese Unie te verblijven hetzij een familielid tot in de derde graad is, waarbij deze zich ertoe verbindt, ten opzichte van de onderdaan van een derde land, de Belgische Staat en ieder bevoegd openbaar centrum voor maatschappelijk welzijn, voor de duur van het geplande verblijf vermeerderd met twaalf maanden, de kosten van gezondheidszorgen, verblijf, studie en repatriëring van de onderdaan van een derde land ten laste te nemen;
3° enig ander bewijsmiddel van voldoende bestaansmiddelen.
De Koning bepaalt de voorwaarden waaraan het attest, bedoeld in het eerste lid, 1°, de verbintenis, bedoeld in het eerste lid, 2°,  en de persoon die deze verbintenis aangaat, moeten beantwoorden.
§ 2. De Koning bepaalt het minimumbedrag van de bestaansmiddelen waarover de onderdaan van een derde land moet beschikken.
Bij de beoordeling van deze bestaansmiddelen wordt onder meer rekening gehouden met de middelen die afkomstig zijn van een subsidie, een beurs, een toelage of het wettig en regelmatig uitoefenen van een winstgevende activiteit buiten de tijd die normaal aan de studie moet worden gewijd.
§ 3. De beoordeling of de onderdaan van een derde land over voldoende bestaansmiddelen beschikt is gebaseerd op een individueel onderzoek van het geval.".
 Art.    12 . In afdeling 1 van hoofdstuk III van titel II, van dezelfde wet, ingevoegd bij artikel 7, wordt een artikel 61/1 ingevoegd, luidende:
"Art. 61/1. § 1. Al naargelang waar de aanvraag werd ingediend, controleert de burgemeester of zijn gemachtigde ofwel de diplomatieke of consulaire post of alle documenten voorzien in artikel 60, § 3, voorgelegd zijn. Indien dit het geval is, wordt de onderdaan van een derde land in het bezit gesteld van een ontvangstbewijs van de aanvraag, waarvan het model door de Koning wordt bepaald.
§ 2. Indien niet alle vereiste documenten werden voorgelegd, dan stelt de overheid bij wie de aanvraag werd ingediend de onderdaan van een derde land schriftelijk in kennis van de documenten die hij nog dient voor te leggen.
De onderdaan van een derde land beschikt over een termijn van dertig dagen, te rekenen vanaf de kennisgeving bedoeld in het eerste lid, om zijn aanvraag aan te vullen. Indien de aanvraag werd ingediend op grond van artikel 60, § 2, dienen deze aanvullende documenten in elk geval te worden voorgelegd voor het verstrijken van de geldigheidsduur van diens toelating of machtiging tot verblijf, zelfs indien de termijn van dertig dagen nog niet is afgelopen op het ogenblik dat de toelating of machtiging tot verblijf verstrijkt.
Indien hij de gevraagde documenten binnen de voorgeschreven termijn voorlegt, dan stelt de overheid bij wie de aanvraag werd ingediend hem in het bezit van een ontvangstbewijs van zijn aanvraag, zoals bedoeld in paragraaf 1.
§ 3. De overheid bij wie de aanvraag werd ingediend, maakt de aanvraag over aan de minister of zijn gemachtigde.
§ 4. De minister of zijn gemachtigde kan de aanvraag onontvankelijk verklaren indien de ontbrekende documenten niet werden voorgelegd binnen de termijn vermeld in paragraaf 2, tweede lid.
De Koning bepaalt het model van de beslissing tot onontvankelijkheid.".
 Art.    13 . In dezelfde afdeling 1 wordt een artikel 61/1/1 ingevoegd, luidende:
"Art. 61/1/1. § 1. De minister of zijn gemachtigde neemt een beslissing en betekent deze aan de onderdaan van een derde land binnen een termijn van negentig dagen na datum van het ontvangstbewijs van de aanvraag, bedoeld in artikel 61/1, § 1.
Indien de onderdaan van een derde land zich niet bevindt in één van de gevallen bedoeld in artikel 61/1/3, moet de machtiging tot verblijf worden toegekend.
§ 2. Indien de minister of zijn gemachtigde een positieve beslissing heeft genomen op basis van een attest bedoeld in artikel 60, § 3, eerste lid, 3°, b) of c), dan wordt de student in het bezit gesteld van een voorlopig verblijfsdocument dat zijn verblijf dekt voor een maximale duur van vier maanden vanaf de datum van zijn binnenkomst in het Rijk.
Ten laatste vijftien dagen voor het einde van deze termijn van vier maanden dient de student een attest bedoeld in artikel 60, § 3, eerste lid, 3°,  a) over te maken aan de minister of zijn gemachtigde.
§ 3. Onder voorbehoud van paragraaf 4 bedraagt de duur van de machtiging tot verblijf, indien die op basis van een attest bedoeld in artikel 60, § 3, eerste lid, 3°, a) wordt toegekend, ten minste één jaar.
Indien de beoogde opleiding deel uitmaakt van een uniaal of multilateraal programma met mobiliteitsmaatregelen of van een overeenkomst tussen twee of meer instellingen voor hoger onderwijs, dat de betrokkene in staat stelt om een deel van zijn studies in een andere lidstaat te volgen, bedraagt de duur van de machtiging tot verblijf ten minste twee jaar, behalve indien niet wordt voldaan aan de voorwaarden bepaald in artikel 60, § 3, gedurende de twee jaar of tijdens de volledige duur van de studie. In dat laatste geval bedraagt de duur van de machtiging tot verblijf ten minste één jaar.
In afwijking van het eerste en tweede lid dekt de duur van de machtiging tot verblijf, indien de duur van de beoogde opleiding, naargelang het geval, minder dan een jaar of twee jaar bedraagt, op zijn minst de duur van de opleiding.
De duur van de machtiging tot verblijf zal niet langer zijn dan de geldigheidsduur van het paspoort of de daarmee gelijkgestelde reistitel.
§ 4. Indien de minister of zijn gemachtigde een positieve beslissing heeft genomen, maar het niet mogelijk was het bewijs bedoeld in artikel 60, § 3, eerste lid, 6°, reeds bij de aanvraag te voegen, dan wordt de student in het bezit gesteld van een voorlopig verblijfsdocument dat zijn verblijf dekt voor een maximale duur van vier maanden vanaf de datum van zijn binnenkomst in het Rijk.
Ten laatste vijftien dagen voor het einde van deze termijn van vier maanden dient de student het bewijs bedoeld in artikel 60, § 3, eerste lid, 6°,  over te zenden aan de minister of zijn gemachtigde.
§ 5. In de gevallen voorzien in de paragrafen 2, 3 en 4 wordt de student door het gemeentebestuur van zijn verblijfplaats in het vreemdelingenregister ingeschreven, overeenkomstig de nadere regels voorzien in artikel 12, eerste en vierde lid.
De Koning bepaalt het model van het verblijfsdocument dat na inschrijving in het vreemdelingenregister aan de student wordt afgegeven.".
 Art.    14 . In dezelfde afdeling 1 wordt een artikel 61/1/2 ingevoegd, luidende:
"Art. 61/1/2. De onderdaan van een derde land die gemachtigd is tot verblijf in de hoedanigheid van student, overeenkomstig artikel 61/1/1, § 3, en die zijn verblijf in deze hoedanigheid wil voortzetten moet zich ten laatste vijftien dagen voor het einde van zijn verblijf bij het gemeentebestuur van zijn verblijfplaats aanbieden, om de vernieuwing van zijn verblijfstitel aan te vragen.
De Koning bepaalt de voorwaarden en de nadere regels voor de aanvragen tot vernieuwing van de verblijfstitel in de hoedanigheid van student.
Indien de onderdaan van een derde land zich niet bevindt in één van de gevallen bedoeld in artikel 61/1/4, wordt de verblijfstitel vernieuwd.".
 Art.    15 . In dezelfde afdeling 1 wordt een artikel 61/1/3 ingevoegd, luidende:
"Art. 61/1/3. § 1. De minister of zijn gemachtigde weigert een aanvraag, ingediend overeenkomstig artikel 60, indien:
1° er niet is voldaan aan de in artikel 60 gestelde voorwaarden;
2° de onderdaan van een derde land geacht wordt een bedreiging te vormen voor de openbare orde, de nationale veiligheid of de volksgezondheid;
3° de onderdaan van een derde land valse of misleidende informatie of valse of vervalste documenten heeft gebruikt of fraude heeft gepleegd of andere onwettige middelen heeft gebruikt die bijdragen tot het verkrijgen van het verblijf.
§ 2. De minister of zijn gemachtigde kan een aanvraag, ingediend overeenkomstig artikel 60, weigeren in de volgende gevallen:
1° de instelling voor hoger onderwijs waar de onderdaan van een derde land is ingeschreven heeft niet voldaan aan haar wettelijke verplichtingen met betrekking tot sociale zekerheid, belastingen, rechten van werknemers of de arbeidsomstandigheden;
2° de instelling voor hoger onderwijs waar de onderdaan van een derde land is ingeschreven, is bestraft wegens zwartwerk of illegale arbeid;
3° de instelling voor hoger onderwijs waar de onderdaan van een derde land is ingeschreven is opgericht of opereert met als voornaamste doel onderdanen van een derde land toegang te verschaffen tot het Rijk;
4° de instelling voor hoger onderwijs waar de onderdaan van een derde land is ingeschreven maakt het voorwerp uit of heeft het voorwerp uitgemaakt van een vereffening of faillissement of er vindt geen economische activiteit plaats;
5° er is bewijs of er zijn ernstige en objectieve redenen om vast te stellen dat het verblijf andere doeleinden zou dienen dan de studies.".
 Art.    16 . In dezelfde afdeling 1 wordt een artikel 61/1/4 ingevoegd, luidende:
"Art. 61/1/4. § 1. De minister of zijn gemachtigde stelt een einde aan de machtiging tot verblijf in de hoedanigheid van student of weigert een aanvraag tot vernieuwing van dergelijke machtiging, ingediend overeenkomstig artikel 61/1/2, in de volgende gevallen:
1° de student voldoet niet langer aan de gestelde voorwaarden, met uitzondering van artikel 60, § 3, eerste lid, 7°  en 8° ;
2° het verblijf van de student dient andere doeleinden dan de studies.
De minister of zijn gemachtigde trekt de machtiging tot verblijf in de hoedanigheid van student in wanneer de student valse of misleidende informatie of valse of vervalste documenten heeft gebruikt, of fraude heeft gepleegd of andere onwettige middelen heeft gebruikt die hebben bijgedragen tot het verkrijgen van het verblijf.
§ 2. De minister of zijn gemachtigde kan een einde stellen aan de machtiging tot verblijf in de hoedanigheid van student of een aanvraag tot vernieuwing van dergelijke machtiging, ingediend overeenkomstig artikel 61/1/2, weigeren in de volgende gevallen:
1° de instelling voor hoger onderwijs waar de student is ingeschreven heeft niet voldaan aan haar wettelijke verplichtingen met betrekking tot sociale zekerheid, belastingen, rechten van werknemers of de arbeidsomstandigheden;
2° de instelling voor hoger onderwijs waar de student is, ingeschreven is bestraft wegens zwartwerk of illegale arbeid;
3° de instelling voor hoger onderwijs waar de student is ingeschreven is opgericht of opereert met als voornaamste doel onderdanen van een derde land toegang te verschaffen tot het Rijk;
4° de instelling voor hoger onderwijs waar de student is ingeschreven maakt het voorwerp uit of heeft het voorwerp uitgemaakt van een vereffening of faillissement of er vindt geen economische activiteit plaats;
5° de student oefent een illegale beroepsactiviteit uit of levert meer arbeidsprestaties dan voorzien in artikel 10, 2°  van het koninklijk besluit van 2 september 2018 houdende de uitvoering van de wet van 9 mei 2018 betreffende de tewerkstelling van buitenlandse onderdanen die zich in een specifieke verblijfssituatie bevinden;
6° de student verlengt zijn studies op overdreven wijze;
7° de student wordt geacht een bedreiging te vormen voor de openbare orde, de nationale veiligheid of de volksgezondheid.
De Koning bepaalt de gevallen waarin de student geacht wordt zijn studies op overdreven wijze te verlengen, zoals bedoeld in het eerste lid, 6°.
§ 3. Indien de minister of zijn gemachtigde voornemens is de machtiging tot verblijf in de hoedanigheid van student te beëindigen of niet te vernieuwen in de gevallen bedoeld in paragraaf 2, eerste lid, 1°, 2°,  3°  of 4°,  dan mag de student een aanvraag indienen om bij een andere instelling voor hoger onderwijs een gelijkwaardige studie te volgen om hem toe te laten zijn studies te voltooien.
De student beschikt over een termijn van dertig dagen, te rekenen vanaf het moment waarop de student in kennis wordt gesteld van het in het eerste lid bedoelde voornemen van de minister of zijn gemachtigde, om een nieuw attest, zoals bedoeld in artikel 60, § 3, eerste lid, 3°, a), uitgaande van een andere instelling voor hoger onderwijs, aan de minister of zijn gemachtigde over te zenden.
De student mag op het grondgebied van het Rijk verblijven zolang er geen definitieve beslissing is genomen omtrent deze aanvraag.".
 Art.    17 . In dezelfde afdeling 1 wordt een artikel 61/1/5 ingevoegd, luidende:
"Art. 61/1/5. Elke beslissing tot weigering, beëindiging, intrekking of niet-vernieuwing van de machtiging tot verblijf houdt rekening met de specifieke omstandigheden van elk geval en eerbiedigt het evenredigheidsbeginsel.".
 Art.    18 . In titel II, hoofdstuk III, van dezelfde wet wordt een afdeling 2 ingevoegd luidende "Mobiliteit".
 Art.    19 . In afdeling 2, ingevoegd bij artikel 18, wordt een artikel 61/1/6 ingevoegd, luidende:
"Art. 61/1/6. Een onderdaan van een derde land die, in het kader van mobiliteit, door een andere lidstaat van de Europese Unie werd gemachtigd tot een verblijf in de hoedanigheid van student, wordt toegelaten op het grondgebied van het Rijk voor een verblijf van ten hoogste 360 dagen om er een deel van zijn studie te voltooien, mits het voornemen tot mobiliteit door de instelling van hoger onderwijs waar de student is ingeschreven op het grondgebied van het Rijk ter kennis werd gebracht aan de minister of zijn gemachtigde.
De Koning bepaalt de voorwaarden en de nadere regels van deze kennisgeving.".
 Art.    20 . In dezelfde afdeling 2 wordt een artikel 61/1/7 ingevoegd, luidende:
"Art. 61/1/7. § 1. De minister of zijn gemachtigde kan of, in het in 4° bedoelde geval, moet schriftelijk bezwaar maken tegen de mobiliteit van de student, uiterlijk dertig dagen na ontvangst van de volledige kennisgeving, of kan een einde stellen aan de mobiliteit, indien:
1° niet aan de voorwaarden in verband met de kennisgeving is voldaan;
2° de student gebruik heeft gemaakt van valse of misleidende informatie of valse en/of vervalste documenten, fraude heeft gepleegd of andere onwettige en/of ongeoorloofde middelen heeft gebruikt;
3° de in artikel 61/1/6 bedoelde maximumduur van het verblijf is verstreken;
4° de student geacht wordt een bedreiging te vormen voor de openbare orde, de nationale veiligheid of de volksgezondheid;
5° de student zich bevindt in een van de gevallen bedoeld in artikel 61/1/3, § 2.
§ 2. Indien er geen of niet tijdig een schriftelijk bezwaar werd ingediend, wordt de mobiliteit geacht goedgekeurd te zijn. De Koning bepaalt het model van het verblijfsdocument dat in dat geval aan de student wordt afgegeven.
Wanneer de minister of zijn gemachtigde een bezwaar maakt overeenkomstig dit artikel mag de mobiliteit niet aanvangen.
Het bezwaar is gericht aan de bevoegde autoriteiten van de eerste lidstaat, de instelling voor hoger onderwijs, bedoeld in artikel 61/1/6, die de kennisgeving heeft gedaan, en de student zelf.
§ 3. Indien de student zich op het grondgebied van het Rijk bevindt, kan de minister of zijn gemachtigde, in de gevallen bedoeld in paragraaf 1, aan de student een bevel geven om het grondgebied te verlaten, waarvan het model door de Koning wordt bepaald.".
 Art.    21 . In dezelfde afdeling 2 wordt een artikel 61/1/8 ingevoegd, luidende:
"Art. 61/1/8. § 1. Wanneer de minister of zijn gemachtigde een vergunning heeft afgeleverd, zoals bedoeld in artikel 61/1/1, maar deze naderhand beëindigt of intrekt, dan stelt hij, in voorkomend geval, de autoriteiten van de tweede lidstaat daar onmiddellijk van op de hoogte.
§ 2. Indien de student niet of niet langer voldoet aan de voorwaarden voor mobiliteit in de tweede lidstaat of indien de door de minister of zijn gemachtigde afgegeven vergunning, bedoeld in artikel 61/1/1, tijdens de periode van mobiliteit in de tweede lidstaat is verstreken, beëindigd of ingetrokken, wordt de student door de minister of zijn gemachtigde, op verzoek van de tweede lidstaat, zonder formaliteiten en onverwijld, toegelaten het Rijk terug binnen te komen.
De Koning bepaalt het document dat in voorkomend geval aan de student wordt afgegeven.".
 Art.    22 . In titel II, hoofdstuk III, van dezelfde wet wordt een afdeling 3 ingevoegd luidende "Verblijf na studie teneinde werk te zoeken of een onderneming op te richten".
 Art.    23 . In afdeling 3, ingevoegd bij artikel 22, wordt een artikel 61/1/9 ingevoegd, luidende:
"Art. 61/1/9. § 1. Na de voltooiing van zijn studie op het grondgebied van het Rijk kan de student een aanvraag indienen om gedurende een termijn van maximum 12 maanden op het grondgebied van het Rijk te verblijven teneinde er werk te zoeken of een onderneming op te richten met als doel het verkrijgen van een verblijfsvergunning met het oog op werk.
Hij dient daartoe, uiterlijk vijftien dagen voor het verstrijken van de geldigheidsduur van zijn verblijfsvergunning, een aanvraag in bij het gemeentebestuur van zijn verblijfplaats op het grondgebied van het Rijk.
In het geval bedoeld in artikel 61/1/15, wordt, in afwijking van het tweede lid, de aanvraag ten laatste drie maanden na het behalen van het diploma ingediend volgens de nadere regels voorzien in artikel 60, §§ 1 en 2.
§ 2. Ter staving van zijn aanvraag overlegt de student de hiernavolgende documenten:
1° een geldig paspoort of een daarmee gelijkgestelde reistitel;
2° het bewijs van het behalen van een diploma aan een Belgische instelling voor hoger onderwijs of, indien de student gebruik maakt of heeft gemaakt van zijn recht op mobiliteit, het bewijs van het behalen van een diploma behaald aan een instelling voor hoger onderwijs gelegen in de eerste of tweede lidstaat, andere dan België;
3° het bewijs dat hij over een ziektekostenverzekering beschikt die de risico's in België dekt;
4° het bewijs dat hij over voldoende bestaansmiddelen beschikt, overeenkomstig artikel 61;
5° in het geval bedoeld in artikel 61/1/15: het bewijs dat hij, in het kader van mobiliteit, in België, als tweede lidstaat, verblijft of verbleven heeft.".
 Art.    24 . In dezelfde afdeling 3 wordt een artikel 61/1/10 ingevoegd, luidende:
"Art. 61/1/10. § 1. Na ontvangst van de aanvraag onderzoekt de minister of zijn gemachtigde of aan de voorwaarden gesteld in artikel 61/1/9 is voldaan. Indien dit het geval is, stelt hij de onderdaan van een derde land in het bezit van een ontvangstbewijs van de aanvraag, waarvan het model door de Koning wordt bepaald.
§ 2. Indien de aanvraag werd ingediend binnen de termijn voorzien in artikel 61/1/9, § 1, tweede of derde lid, maar niet alle vereiste documenten werden voorgelegd, dan stelt de minister of zijn gemachtigde de onderdaan van een derde land schriftelijk in kennis van de documenten die hij nog dient over te leggen.
De onderdaan van een derde land beschikt over een termijn van vijftien dagen, te rekenen vanaf de kennisgeving bedoeld in het eerste lid, om zijn aanvraag aan te vullen.
Indien hij de gevraagde documenten binnen de voorgeschreven termijn voorlegt, dan stelt de minister of zijn gemachtigde hem in het bezit van een ontvangstbewijs van de aanvraag, zoals bedoeld in paragraaf 1.".
 Art.    25 . In dezelfde afdeling 3 wordt een artikel 61/1/11 ingevoegd, luidende:
"Art. 61/1/11. De minister of zijn gemachtigde kan de aanvraag onontvankelijk verklaren in de volgende gevallen:
1° de aanvraag werd niet ingediend binnen de termijn voorzien in artikel 61/1/9, § 1, tweede of derde lid;
2° de ontbrekende documenten werden niet voorgelegd binnen de termijn voorzien in artikel 61/1/10, § 2, tweede lid.
De Koning bepaalt het model van de beslissing tot onontvankelijkheid.".
 Art.    26 . In dezelfde afdeling 3 wordt een artikel 61/1/12 ingevoegd, luidende:
"Art. 61/1/12. § 1. De minister of zijn gemachtigde neemt een beslissing en betekent deze aan de onderdaan van een derde land binnen een termijn van negentig dagen na datum van het ontvangstbewijs van de aanvraag, bedoeld in artikel 61/1/10, § 1.
Indien de onderdaan van een derde land zich niet bevindt in één van de gevallen bedoeld in artikel 61/1/13, moet de machtiging tot verblijf worden toegekend.
De Koning bepaalt het model van het verblijfsdocument dat in geval van een positieve beslissing aan de onderdaan van een derde land wordt afgegeven.
§ 2. Indien tijdens de behandeling van deze aanvraag zijn verblijfsvergunning vervalt, ontvangt de onderdaan van een derde land een document dat voorlopig zijn verblijf dekt in afwachting van een beslissing genomen door de minister of zijn gemachtigde.
De Koning bepaalt het verblijfsdocument dat aan de onderdaan van een derde land wordt afgegeven.".
 Art.    27 . In dezelfde afdeling 3 wordt een artikel 61/1/13 ingevoegd, luidende:
"Art. 61/1/13. De minister of zijn gemachtigde kan een aanvraag tot machtiging voor een verblijf als bedoeld in artikel 61/1/9 weigeren indien de onderdaan van een derde land:
1° niet aan de in artikel 61/1/9 gestelde voorwaarden voldoet;
2° geacht wordt een bedreiging te vormen voor de openbare orde, de nationale veiligheid of de volksgezondheid.".
 Art.    28 . In dezelfde afdeling 3 wordt een artikel 61/1/14 ingevoegd, luidende:
"Art. 61/1/14. De minister of zijn gemachtigde kan in de volgende gevallen een einde stellen aan de machtiging tot verblijf afgegeven krachtens artikel 61/1/12:
1° indien de minister of zijn gemachtigde ten vroegste drie maanden na de afgifte van de verblijfsvergunning aan de onderdaan van een derde land verzoekt om aan te tonen dat hij een gerede kans maakt om door een werkgever te worden aangeworven of om een onderneming op te starten en hij dit niet binnen een termijn van vijftien dagen na dit verzoek kan aantonen;
2° indien de onderdaan van een derde land niet langer voldoet aan de in artikel 61/1/9 gestelde voorwaarden;
3° indien de onderdaan van een derde land geacht wordt een bedreiging te vormen voor de openbare orde, de nationale veiligheid of de volksgezondheid.".
 Art.    29 . In dezelfde afdeling 3 wordt een artikel 61/1/15 ingevoegd, luidende:
"Art. 61/1/15. Deze afdeling is ook van toepassing indien de student gebruik maakt of heeft gemaakt van zijn recht op mobiliteit en België de tweede lidstaat is waar de student verblijft of heeft verbleven.".
 Art.    30 . In artikel 61/7, § 1, vierde lid, van dezelfde wet, ingevoegd bij de wet van 25 april 2007, worden de woorden "in de artikelen 58 tot 60" vervangen door de woorden "in artikel 60".
 HOOFDSTUK 3.  - Overgangsbepaling
 Art.  31. De voorwaarden die deze wet invoert waaraan de onderdaan van een derde land moet voldoen in het kader van een eerste aanvraag om een machtiging tot verblijf van meer dan negentig dagen te bekomen, met het oog op een verblijf in de hoedanigheid van student, zijn pas van toepassing op de aanvragen die worden ingediend voor studies die aanvatten in het academiejaar 2022-2023.