text:
Artikel    1 . De statuten van het Europees stelsel van centrale banken en van de Europese Centrale Bank worden als volgt gewijzigd :
Artikel 10. 2 wordt als volgt gelezen :
" 10.2 Ieder lid van de Raad van bestuur heeft één stem. Met ingang van de datum waarop het aantal leden van de Raad van bestuur meer dan 21 bedraagt, heeft ieder lid van de directie één stem. Het aantal presidenten met stemrecht bedraagt dan 15. De toewijzing en roulatie van deze stemrechten geschiedt als volgt :
Met ingang van de datum waarop het aantal presidenten meer dan 15 en minder dan 22 bedraagt, worden de presidenten bij twee groepen ingedeeld volgens de rangorde van de omvang van het aandeel van de lidstaat van de NCB in kwestie in het geaggregeerde bruto binnenlands product tegen marktprijzen en in de totale geaggregeerde balans van de monetaire financiële instellingen van de lidstaten die de euro hebben ingevoerd. Het aandeel in het bruto binnenlands product tegen marktprijzen en in de totale geaggregeerde balans van de monetaire financiële instellingen krijgt een gewicht van respectievelijk 5/6 en 1/6.
De eerste groep bestaat uit vijf presidenten en de tweede groep uit de overige presidenten. De frequentie van de stemrechten van de bij de eerste groep ingedeelde presidenten zal niet lager zijn dan voor de presidenten van de tweede groep. Onder voorbehoud van het in de vorige zin bepaalde, krijgt de eerste groep vier stemrechten toegewezen en de tweede groep 11 stemrechten.
Met ingang van de datum waarop het aantal presidenten 22 bedraagt, worden de presidenten volgens een op basis van de voornoemde criteria vastgestelde rangorde bij drie groepen ingedeeld. De eerste groep bestaat uit vijf presidenten en krijgt vier stemrechten toegewezen. De tweede groep bestaat uit de helft van het totale aantal presidenten, waarbij iedere fractie naar boven wordt afgerond op het dichtstbijzijnde gehele getal, en krijgt acht stemrechten toegewezen. De derde groep bestaat uit de overige presidenten en krijgt drie stemrechten toegewezen.
Binnen elke groep hebben de presidenten even lang stemrechten.
Op de berekening van het aandeel in het geaggregeerde bruto binnenlands product tegen marktprijzen is artikel 29.2 van toepassing. De totale geaggregeerde balans van de monetaire financiële instellingen wordt overeenkomstig het ten tijde van de berekening in de Europese Gemeenschap toepasselijke statistische kader, berekend.
Telkens wanneer het geaggregeerde bruto binnenlands product tegen marktprijzen overeenkomstig artikel 29.3 wordt aangepast, dan wel telkens wanneer het aantal presidenten toeneemt, wordt overeenkomstig de voornoemde beginselen de omvang en/of de samenstelling van de groepen aangepast.
Met tweederde meerderheid van de leden, die al dan niet met stemrecht hebben, neemt de Raad van bestuur alle voor de toepassing van voornoemde beginselen noodzakelijke maatregelen en kan besluiten de invoering van het roulatiesysteem uit te stellen tot het aantal presidenten meer dan 18 bedraagt.
Slechts persoonlijk aanwezige leden hebben stemrecht. In afwijking van deze regel kan in het in artikel 12.3 bedoelde reglement van orde worden bepaald dat leden van de Raad van bestuur hun stem via een teleconferentie kunnen uitbrengen. Dat reglement van orde bepaalt tevens, dat een lid van de Raad van bestuur dat langdurig verhinderd is de vergaderingen van de Raad van bestuur bij te wonen, een plaatsvervanger kan aanwijzen als lid van de Raad van bestuur.
De bepalingen in de voorgaande paragrafen laten de stemrechten van alle leden van de Raad van bestuur, al dan niet met stemrecht, krachtens de artikelen 10.3, 10.6 en 41.2 onverlet.
Tenzij in deze statuten anders is bepaald, besluit de Raad van bestuur met gewone meerderheid van de leden met stemrecht. Bij staking van stemmen brengt de President de beslissende stem uit.
De Raad van bestuur kan alleen tot stemming overgaan, indien een quorum van tweederde van de leden met stemrecht aanwezig is. Indien het quorum niet aanwezig is, kan de president een buitengewone vergadering bijeenroepen waar besluiten worden genomen zonder inachtneming van het bovenbedoelde quorum. "
 Art.    2 . 1. Deze beschikking dient door alle lid-Staten overeenkomstig hun onderscheiden grondwettelijke bepalingen te worden geratificeerd. De aktes van ratificatie worden bij de regering van de Italiaanse Republiek nedergelegd.
2. Deze beschikking treedt in werking op de eerste dag van de tweede maand volgende op de maand waarin een ondertekenende lidstaat als laatste de akte van ratificatie heeft nedergelegd.
Gedaan te Brussel, 21 maart 2003.
Voor de Raad, in de samenstelling van de staatshoofden en regeringsleiders,
De Voorzitter
Ontwerpverklaring voor de notulen van de Raad in de samenstelling van de staatshoofden en regeringsleiders betreffende de aanneming van de beschikking van de Raad, in de samenstelling van de staatshoofden en regeringsleiders, inzake een wijziging van artikel 10.2 van de statuten van het Europees Stelsel van centrale banken en van de Europese Centrale Bank
" De Raad bevestigt dat het bij zijn beschikking inzake stemrechten in de Raad van Bestuur van de Europese Centrale Bank vastgestelde model niet moet worden beschouwd als precedent voor de toekomstige samenstelling en het toekomstige besluitvormingsproces van andere Gemeenschapsinstellingen. "
 BIJLAGE.
 Art.  N. Lijst met gebonden Staten. <Addendum, B.S. 24.06.2004, Ed. 2, p. 52069-52070>
Staten

 Datum

 Type

 Datum

 Datum

Authenti-
 instemming

 instemming

interne

ficatie

inwerkingtreding
Belgie

 21/03/2003
Bekrachtiging
06/04/2004

01/06/2004
Denemarken

 21/03/2003
Bekrachtiging
31/03/2004

01/06/2004
Duitsland

21/03/2003
Bekrachtiging
26/02/2004

01/06/2004
Finland

21/03/2003
Bekrachtiging
27/04/2004

01/06/2004
Frankrijk

21/03/2003
Bekrachtiging
30/04/2004

01/06/2004
Griekenland

21/03/2003
Bekrachtiging
30/04/2004

01/06/2004
Ierland

21/03/2003
Bekrachtiging
27/02/2004

01/06/2004
Italie

 21/03/2003
Bekrachtiging
24/03/2004

01/06/2004
Luxemburg

21/03/2003
Bekrachtiging
31/03/2004

01/06/2004
Nederland

21/03/2003
Bekrachtiging
21/04/2004

01/06/2004
Oostenrijk

 21/03/2003
Bekrachtiging
09/03/2004

01/06/2004
Portugal

 21/03/2003
Bekrachtiging
30/04/2004

01/06/2004
Spanje

 21/03/2003
Bekrachtiging
30/04/2004

01/06/2004
Verenigd
 Koninkrijk

21/03/2003
Bekrachtiging
04/12/2003

01/06/2004
Zweden

 21/03/2003
Bekrachtiging
06/04/2004

01/06/2004


type: legislation

jurisdiction: Belgium

text:
HOOFDSTUK 1.  - Grondbeginselen.
 Artikel     1 . Tussen het Koninkrijk België en het Groothertogdom Luxemburg wordt een economische unie opgericht, die op een douane-unie en op een accijnsunie is gegrondvest.
 Art.    2 . Ten opzichte van de douane, van de gemeenschappelijke accijnzen en de gelijkgestelde belastingen (met uitzondering van de milieutaksen) en van de gemeenschappelijke maatregelen tot regeling van het economische verkeer, met derde landen, worden de grondgebieden van de Hoge Overeenkomstsluitende Partijen als één gebied aangemerkt.
 Art.    3 . Voor de toepassing van de bepalingen van deze Overeenkomst zorgen de volgende instellingen, die elk binnen het raam van haar bevoegdheden handelen :
- een Comité van Ministers,
- een Administratieve Commissie,
- een Douaneraad
 HOOFDSTUK 2.  - Bepalingen inzake douane en accijnzen.
 Art.    4 . De wettelijke en reglementaire bepalingen inzake douane en accijnzen of gelijkgestelde belastingen (met uitzondering van de milieutaksen) zijn gemeenschappelijk voor de ganse Unie.
 Art.    5 . Het Comité van Ministers beraadslaagt over het instellen, het wijzigen en het afschaffen van gemeenschappelijke accijnzen of de gelijkgestelde belastingen (met uitzondering van de milieutaksen).
Een accijns of een gelijkgestelde belasting (met uitzondering van de milieutaksen) die gemeenschappelijk is, maakt het voorwerp uit van gemeenschappelijke wettelijke en reglementaire bepalingen.
 Art.    6 . Onverminderd de bevoegdheid van de Douaneraad, verzekert elk van beide Regeringen op haar grondgebied de administratie en de heffing inzake douane en accijnzen overeenkomstig de wetten en reglementen van de douane-unie en van de Europese Unie.
 Art.    7 . 1. Wordt als gemeenschappelijke ontvangst aangemerkt, de opbrengst :
a) van de voor rekening van de Europese Unie geheven invoerrechten, ter beschikking gesteld aan de lidstaten krachtens een beslissing van deze unie voor terugbetaling van de heffingskosten;
van de geheven retributies voor bijzondere prestaties of tussenkomsten uitgevoerd door de beambten van de douane en accijnzen naar aanleiding van douaneverrichtingen;
van de terugbetaling, door de Europese gemeenschappen, van de heffingskosten van de invoerrechten gestort aan deze Gemeenschappen als eigen middelen;
b) van de gemeenschappelijke accijnzen en gelijkgestelde belastingen (met uitzondering van de milieutaksen);
van de geheven retributies voor bijzondere prestaties of tussenkomsten uitgevoerd door de beambten van de douane en accijnzen naar aanleiding van verrichtingen in Verband met de producten onderworpen aan gemeenschappelijke accijnzen en/of gelijkgestelde belastingen (met uitzondering van de milieutaksen);
van de ingevorderde interesten wegens niet tijdige afbetaling van gemeenschappelijke accijnzen en/of gelijkgestelde belastingen (met uitzondering van de milieutaksen).
2. Die gemeenschappelijke ontvangst wordt, na aftrek van de terugbetalingen, tussen de Hoge Overeenkomstsluitende Partijen verdeeld :
a) wat de in § 1, a) bedoelde ontvangsten betreft, naar verhouding wan de bevolking van hun grondgebieden;
b) wat de in § 1, b) bedoelde ontvangsten betreft, op grond van het verbruik of het gebruik, in elk grondgebied van de Hoge Overeenkomstsluitende Partijen, van de goederen onderworpen aan de gemeenschappelijk accijnzen en gelijkgestelde belastingen (met uitzondering van de milieutaksen).
Met het oog op de verdeling van de gemeenschappelijke ontvangst volgens de voorschriften van § 2, alinea 1, a) wordt in elk jaar waarvan het jaartal eindigt met 1, in de periode die wordt vastgesteld in het kader van de Europese Gemeenschappen of bij gebreke hiervan door overleg tussen beide landen, volgens dezelfde principes in het ganse gebied van de Unie een volkstelling gehouden.
Het aandeel dat aan elke Hoge Overeenkomstsluitende Partij toekomt volgens de voorschriften van § 2, b) wordt jaarlijks vastgesteld door het' Comité Van Ministers, op voorstel van de Douaneraad.
3. De gemeenschappelijke kosten van administratie en van heffing zijn ten laste van de Hoge Overeenkomstsluitende Partijen naar verhouding van het aandeel in de gemeenschappelijke ontvangst dat elk partnerland van de Unie toekomt.
4. Aan het einde van elk kwartaal maakt de Douaneraad een voorlopige verrekening op van de gemeenschappelijke ontvangst en van de gemeenschappelijke kosten van administratie en van heffing en bepaalt :
a) enerzijds, volgens de verdeelsleutels bedoeld in de, hierboven vermelde §§ 2 en 3, het aandeel in de gemeenschappelijke ontvangst dat aan elke Hoge Overeenkomstsluitende Partij toekomt, verminderd met het aandeel in de gemeenschappelijke kosten van administratie en van heffing dat ten laste van elke Partij valt;
b) anderzijds, het bedrag van de gemeenschappelijke ontvangsten verwezenlijkt door elke Hoge Overeenkomstsluitende Partij, verminderd met de gemeenschappelijke kosten van administratie en van heffing door elke Partij betaald.
5. De Hoge Overeenkomstsluitende Partij waarvan de netto ontvangsten bedoeld in § 4, b) het netto aandeel bedoeld in § 4, a) overtreffen, stort het verschil tussen haar netto ontvangsten en haar netto aandeel aan de andere Hoge Overeenkomstsluitende Partij.
6. De bepalingen van §§ 4 en 5 zijn van toepassing voor de gedetailleerde verrekening die onmiddellijk na het definitief afsluiten van elk jaar moet worden opgemaakt of wanneer de reële gemeenschappelijke administratieve kosten gekend zijn.
 Art.    8 . 1. Voor de toepassing van artikel 7, § 3 worden als gemeenschappelijke kosten van administratie en van heffing aangemerkt :
a) de werkingskosten van de Douaneraad, die door de Belgische Regering worden voorgeschoten;
b) de kosten van administratie en van heffing, met inbegrip van die van de hoofdbesturen, betrekking hebbende op de invoerrechten en op de gemeenschappelijke accijnzen of de daarmee gelijkgestelde belastingen (met uitzondering van de milieutaksen) op goederen bestemd voor het verbruik.
2. De in § 1, b) bedoelde uitgaven omvatten :
a) de wedden, met inbegrip van de toelagen en vergoedingen, van het personeel van de administratie van de Belgische douane en accijnzen en van het personeel van de administratie van de Luxemburgse douane en accijnzen; indien het Luxemburgse personeel van hogere weddeschalen geniet dan het Belgische personeel, dan mogen die kosten slechts ten laste van de gemeenschap komen ten belope van het jaarlijkse gemiddelde van de uitgave voor elke categorie van ambtenaren van de Belgische administratie;
b) een forfaitair bedrag, vastgesteld op 15 % van de wedden van het hiervoren aangeduide personeel voor de last van de pensioenen die elk van de Hoge Overeenkomstsluitende Partijen aan dat personeel moet uitkeren;
c) een forfaitair bedrag voorhuur, onderhoud, meubilering, verwarming en verlichting van de door de administratie gebruikte gebouwen of gedeelten van gebouwen, voor de kantoorbenodigdheden, voor de frankeringkosten van de briefwisseling tussen de beambten van douane en accijnzen van de twee landen over al de aangelegenheden die onder hun bevoegdheid vallen, evenals voor de bewapening van het personeel;
d) de kosten van onderhoud en gebruik van de, voertuigen en vaartuigen van de administratie van douane en accijnzen.
 Art.    9 . De gemeenschappelijke wettelijke en reglementaire bepalingen, welke thans van kracht zijn op het vlak van de douane, van de gemeenschappelijke accijnzen en gelijkgestelde belastingen en van het economische verkeer met derde landen, alsmede de gebruikelijke modaliteiten van tenuitvoerlegging blijven van toepassing tot nader besluit van het Comité van Ministers.
 Art.    10 . De Hoge Overeenkomstsluitende Partijen verbinden er zich toe om een gemeenschappelijk standpunt na te streven met het oog op het vastleggen van de geharmoniseerde accijnstarieven binnen de Europese Gemeenschap. Zonder dat het betreffende tarief het geharmoniseerde minimumtarief' vastgelegd op het niveau van de Europese Gemeenschap kan overstijgen, het gemeenschappelijke stelsel inzake accijnzen wordt tussen de Hoge Overeenkomstsluitende Partijen gehandhaafd voor de volgende producten, zowel wat betreft, de goederen dewelke in België of in Luxemburg zijn vervaardigd of verkregen, als wat betreft de producten binnengebracht uit een andere lid-Staat van de Europese Unie of producten ingevoerd uit een derde land :
1° de bieren, zoals omschreven in artikel 4 van de Belgische wet van 7 januari 1998, betreffende de structuur en de accijnstarieven op alcohol en alcoholhoudende dranken;
2° de wijnen, zoals omschreven in artikel 9 van dezelfde wet;
3° de gegiste dranken, andere dan wijn of bier (andere gegiste dranken), zoals omschreven in artikel 11 van dezelfde wet;
4° tussenproducten zoals omschreven in artikel 14 van dezelfde wet;
5° ethylalcohol en geestrijke dranken zoals omschreven in artikel 16 van dezelfde wet;
6° gelode benzine, ongelode benzine, kerosine gebruikt alp motorbrandstof, kerosine bestemd voor ' industriële en commerciële toepassingen, gasolie gebruikt als motorbrandstof, gasolie bestemd voor industriële en commerciële toepassingen, huisbrandolie, alle soorten zware stookolie alsook vloeibaar petroleumgas en methaan bestemd voor industriële en commerciële toepassingen, zoals omschreven in. artikel 7 van de Belgische wet van 22 oktober 1997, betreffende de structuur en de accijnstarieven inzake minerale olie;
7° tabaksfabrikaten zoals omschreven in artikelen 4 (sigaren en cigarillo's), 5 (sigaretten), 6 (rooktabak), 7 (rooktabak van fijne snede voor het rollen van sigaretten), 8 (gelijkgestelde sigaren, cigarillo's, sigaretten en rooktabak) van de Belgische wet van 3 april 1997 betreffende het fiscaal stelsel van gefabriceerde tabak.
 Art.    11 . Elke regering van de Unie is verantwoordelijk voor alle op haar grondgebied niet-geïnde, teloorgegane of ontvreemde bedragen, ook indien het verlies te wijten is aan toeval, nalatigheid of misdrijf.
Bij wijze van uitzondering kan de Douaneraad billijkheidshalve die verliezen ten laste van de gemeenschap brengen wanneer hij vaststelt dat de verantwoordelijke regering alle passende maatregelen om ze te vermijden had afgekondigd en uitgevoerd.
 Art.    12 . 1. Elke staat van de Unie werft het personeel van de Administratie der douane en accijnzen uitsluitend onder zijn onderdanen aan.
2. Het personeel van de Luxemburgse Administratie der douane en accijnzen neemt het uniform, de kokarde uitgezonderd, alsook de uitrusting en de bewapening over van het personeel van de Belgische Administratie der douane en accijnzen.
 Art.    13 . 1. De voor de Belgische Administratie der douane en accijnzen geldende hiërarchische rangschikking der graden, wordt aangenomen voor de Luxemburgse Administratie der douane en accijnzen.
2. Het Luxemburgse personeel wordt bezoldigd volgens de schalen voor wedden, toelagen en vergoedingen die in België gelden, zonder dat die bezoldigingen minder mogen bedragen dan hetgeen ambtenaren en beambten van dezelfde rang in het Groothertogdom Luxemburg zouden ontvangen.
 Art.    14 . 1. Het Comité van Ministers stelt, met betrekking tot de Unie, het statuut vast van de Belgische directeur-generaal der douane en accijnzen en van de Luxemburgse directeur-generaal der douane en accijnzen.
2. De ambtenaren en beambten der douane en accijnzen van beide landen mogen rechtstreeks met elkaar corresponderen voor alle aangelegenheden die tot hun bevoegdheid behoren.
 Art.    15 . 1. De Douaneraad bestaat uit drie leden, te weten : de directeur-generaal van de Belgische Administratie der douane en accijnzen, voorzitter, de directeur-generaal van de Luxemburgse Administratie der douane en accijnzen, en een lid dat door de Belgische Regering wordt benoemd onder de ambtenaren van de Belgische administratie der douane en accijnzen met de graad van auditeur-generaal van financiën.
2. De Raad wordt bijgestaan door twee deskundigen inzake accijnzen, aangeduid door de Raad uit het personeel van de Belgische administratie der douane en accijnzen. Deze deskundigen komen niet tussen in de beslissingen van de Raad.
3. De besluiten van de Douaneraad worden met eenparigheid van stemmen aangenomen. Zijn de leden het niet eens, dan wordt het probleem voorgelegd aan het Comité van Ministers.
 Art.    16 . 1. De Douaneraad heeft tot taak het verzekeren van eenheid in de administratie van de Unie wat betreft de douane, gemeenschappelijke accijnzen en de hiermee gelijkgestelde belastingen (met uitzondering. van de milieutaksen) en het beheren van de gemeenschappelijke ontvangst van de Unie.
2. Voorts heeft hij de volgende bevoegdheden :
a) hij bereidt het ontwerp voor van de gemeenschappelijke wettelijke en reglementaire bepalingen inzake douane en accijnzen;
b) hij brengt een gemotiveerd advies uit :
- over de veranderingen aan de organisatie en inzonderheid over elk voorstel tot "-uitbreiding of inkrimping van het personeel, dan wel tot oprichting, afschaffing of verplaatsing van inningkantoren. Bij negatief advies worden de veroorzaakte kosten alleen in de verrekeningen van de gemeenschap gebracht na akkoord van het Comité van Ministers. Bij ontstentenis van dit akkoord, kan de maatregel wel worden genomen, doch uitsluitend op kosten van de regering die hem voorschrijft;
- over de verminderingen, teruggaven of kwijtscheldingen van gemeenschappelijke rechten, die niet steunen op de eenvoudige toepassing van een wettelijk voorschrift;
- over alle vraagstukken inzake douane en accijnzen die hem door de regeringen of door het Comité van Ministers worden voorgelegd;
c) hij onderzoekt de vragen in verband met de toepassing en de interpretatie van de wetten, tarieven en reglementen inzake douane en gemeenschappelijke accijnzen of hiermee gelijkgestelde belastingen (met uitzondering van de milieutaksen). Zijn gemotiveerd advies wordt overgemaakt aan de respectievelijke administraties die de passende beslissingen nemen;
d) hij mag alle inlichtingen inwinnen die nuttig zijn voor zijn taak en hij mag zich door de administraties van de twee Hoge Overeenkomstsluitende Partijen alle stukken doen voorleggen die hij nodig acht voor het vervullen van zijn opdracht;
e) hij mag ambtenaren van de administraties van de twee Hoge Overeenkomstsluitende Partijen ertoe machtigen samen inspectiereizen te ondernemen op het grondgebied van de Unie.
 HOOFDSTUK 3.  - Verblijf, vestiging en beroepsuitoefening.
 Art.    17 . Behoudens de beperkingen die door het Comité van Ministers in het belang van de openbare orde, wan de veiligheid, van de volksgezondheid en van de goede zeden worden opgelegd, genieten de onderdanen van elk van de Hoge Overeenkomstsluitende Partijen op het grondgebied van de andere Hoge Overeenkomstsluitende Partij, op het vlak van verkeer en verblijf, dezelfde behandeling als de eigen onderdanen.
 Art.    18 . Wat betreft het genot van de burgerrechten, de wettelijke en gerechtelijke bescherming van hun persoon, hun rechten en hun belangen genieten de onderdanen van elk der Hoge Overeenkomstsluitende Partijen op het grondgebied van de andere Hoge Overeenkomstsluitende Partij dezelfde behandeling als de eigen onderdanen.
 Art.    19 . 1. De onderdanen van elk van de Hoge Overeenkomstsluitende Partijen zijn op het grondgebied van de andere Hoge Overeenkomstsluitende Partij aan dezelfde behandeling onderworpen als de eigen onderdanen voor wat betreft de toelating van het uitoefenen van zelfstandige economische activiteiten.
2. Teneinde een werkelijke gelijkheid van behandeling, zoals in § 1 is omschreven, te waarborgen, stellen de regeringen zo nodig en in gezamenlijk overleg de voorwaarden en formaliteiten vast waaraan dient te worden voldaan door de onderdanen van elk van beide landen met het oog op het uitoefenen van een zelfstandige economische activiteit in het andere land, voorzover de toelating daartoe of de uitoefening daarvan eraan een reglementering is onderworpen. Met name bepalen zij de voorschriften die gelden voor de erkenning van de vereiste beroepskwalificaties. Die voorwaarden en formaliteiten kunnen afwijken van de reglementeringen in het eigen land.
3. De onderdanen van één van de Hoge Overeenkomstsluitende Partijen, die op het grondgebied van de andere Hoge Overeenkomstsluitende Partij gevestigd zijn, worden, indien zij dit wensen, met de onderdanen van deze Partij gelijkgesteld voor de toepassing van § 2.
 Art.    20 . 1. De bepalingen van de artikelen 18 en 19 zijn van toepassing op de vennootschappen die overeenkomstig de wetgeving van één van de Hoge Overeenkomstsluitende Partijen zijn opgericht en waarvan de voornaamste vestiging zich op het grondgebied hiervan bevindt, onverschillig of zij rechtstreeks ofwel door middel van filialen of agentschappen handelen.
2. In de zin van dit artikel verstaat men onder vennootschappen de privé-vennootschappen naar burgerlijk recht of naar handelsrecht, met inbegrip van de coöperatieve vennootschappen. De rechtspersonen daarentegen die onderworpen zijn aan het privaatrecht en geen winstoogmerk nastreven, worden slechts als vennootschappen beschouwd voor zover hun activiteit zich uitstrekt tot het bankwezen, het verzekeringswezen, de kapitaalvorming en, de hypothecaire lening. De Luxemburgse land- en wijnbouwverenigingen worden eveneens als vennootschappen beschouwd.
3. Indien, met het oog op het genot en het uitoefenen van de rechten die uit deze Overeenkomst voortvloeien, voor een type van vennootschap van één der Hoge Overeenkomstsluitende Partijen geen gelijkaardig type te vinden is in de wetgeving der andere Overeenkomstsluitende Partij, bepalen de regeringen in gemeen overleg met welk type de vennootschap kan worden gelijkgesteld.
 Art.    21 . De behandeling die de zelfstandige handelsagenten krachtens artikel 19 genieten, wordt eveneens toegekend aan de loontrekkende Belgische of Luxemburgse handelsvertegenwoordigers voorzover zij optreden als vertegenwoordigers van onderdanen of van vennootschappen van één der Hoge Overeenkomstsluitende Partijen die op het grondgebied der genoemde Overeenkomstsluitende Partij een op winst gerichte activiteit uitoefenen.
 Art.    22 . Wat de deelneming aan de aanbestedingen voor levering van goederen, werken en dienstverleningen betreft, uitgaande van openbare besturen, evenals van administraties en instellingen door de openbare macht beheerd, worden de onderdanen van één der Hoge Overeenkomstsluitende Partijen door de andere Overeenkomstsluitende Partij aan dezelfde voorwaarden onderworpen als de onderdanen van deze laatste; zij genieten dezelfde rechten, voordelen en faciliteiten zonder enig onderscheid in feite of in rechte.
 Art.    23 . De onderdanen van één der Hoge Overeenkomstsluitende Partijen die zich vestigen of die tijdelijk verblijven op het grondgebied van de andere Overeenkomstsluitende Partij, of die gebruik maken van haar grondgebied, van haar installaties voor land-, water- of luchtvervoer, mogen er, hetzij wegens de opbrengst van hun landbouw, van hun handel, van hun industrie, van hun kapitalen of van hun arbeid, hetzij wegens verrichtingen op het gebied van de landbouw, de handel, de industrie of de financiën, wegens de bezigheden en de beroepen die zij er uitoefenen, hetzij wegens het vervoer van hun koopwaren, van hun persoon en van hun goederen, niet onderworpen worden aan andere wijzen van heffingen of van verkeer, noch aan andere rechten, taksen, tarieven, belastingen of octrooirechten, onder welke benaming dan ook, dan die welke op de eigen onderdanen worden toegepast; de voorrechten, immuniteiten of gunsten die de onderdanen van één der Partijen op het gebied van de handel of de nijverheid zouden genieten zullen ook voor de onderdanen van de andere Partij gelden.
 HOOFDSTUK 4.  - Economische bepalingen.
 Art.    24 . 1. Teneinde de goede werking van de door deze Overeenkomst opgerichte Unie te bevorderen :
- streven de Hoge Overeenkomstsluitende Partijen, in nauw gezamenlijk overleg, een gecoördineerd beleid na op economisch, financieel en sociaal gebied en op het vlak van de prijzen;
- beogen zij de wettelijke, reglementaire en administratieve bepalingen, welke rechtstreeks van invloed zijn op de werking van de Unie, nader tot elkaar te brengen;
- waken zij er gezamenlijk over dat geen enkele wettelijke, reglementaire of administratieve bepaling het handelsverkeer tussen beide landen op ongeoorloofde wijze belemmert;
- spannen zij zich in om ongelijkheden tussen de wettelijke, reglementaire en administratieve bepalingen die de mededingingsvoorwaarden, in de handel van beide landen kunnen vervalsen, op te heffen;
- verlenen zij elkaar hun medewerking teneinde de doeltreffendheid te verzekeren van de maatregelen inzake economische beleid die in elk van beide landen worden genomen en die meer bepaald betrekking hebben op de nieuwe domeinen van economische ontwikkeling, zoals het mededingingsbeleid, het bewaken van de markt van het consumentenkrediet, de bescherming en 'de veiligheid van de verbruiker en de handelsreglementering : Deze samenwerking houdt een wederzijdse administratieve bijstand in;
- voeren zij een gecoördineerd beleid voor wat betreft de kwaliteit van producten en dienstverlening zowel op het vlak van de waarborgen en de echtverklaringen, als op het vlak van controle- en conformiteitstelsels.
2. In het Comité van Ministers nemen de regeringen van de Hoge Overeenkomstsluitendé Partijen de maatregelen die noodzakelijk zijn voor de toepassing van de voorafgaande bepalingen.
 Art.    25 . Voor de bevoorrading in brandstoffen, energie en grondstoffen, moeten beide landen op voet van volkomen gelijkheid worden gesteld.
 Art.    26 . De regeringen van de Hoge Overeenkomstsluitende Partijen nemen de nodige maatregelen om; bij de toepassing van de wetgevingen inzake omzetbelasting, belasting op de toegevoegde waarde of gelijksoortige belastingen, belemmering van het vrije verkeer van goederen en diensten, verstoring van de normale mededingingsvoorwaarden en cumulatieve werking van taksen tussen beide landen, uit te schakelen.
 Art.    27 . De Hoge Overeenkomstsluitende Partijen zullen uniforme wettelijke bepalingen aanvaarden met betrekking tot de handel in wijn en de bescherming van de gecontroleerde benamingen.
In afwachting dat die bepalingen van kracht worden, werken de autoriteiten van beide landen samen voor een doeltreffende bestrijding van de inbreuken op de terzake geldende wetgevingen.
 Art.    28 . 1. De regeringen van de Hoge Overeenkomstsluitende Partijen bespreken, in het kader van het Comité van Ministers, hun beleid op het vlak van modaal en intermodaal vervoer, teneinde het verkeer tussen de twee landen te vergemakkelijken en de gelijke behandeling aan onderdanen van elk van de Hoge Overeenkomstsluitende Partijen te verzekeren op het vlak van vervoer over land, in de lucht en over water, voorzover deze gelijkheid niet van rechtswege voortspruit uit de bepalingen van deze Overeenkomst.
2. De Hoge Overeenkomstsluitende Partijen verbinden zich ertoe de harmonische ontwikkeling van hun betrekkingen op, het gebied van het vervoerbeleid in de hand te werken, met name door een actieve consultatie en samenwerking tussen de respectievelijke autoriteiten te bewerkstelligen.
3. Onder de voorwaarden die van toepassing zijn op de Belgische transportondernemingen en op de Belgische onderdanen, heeft het Groothertogdom Luxemburg de verzekering langs de Belgische havens vrije toegang tot het maritiem transport te vinden.
 Art.    29 . 1. Elk der Hoge Overeenkomstsluitende Partijen behoudt zich het recht voor de verkeersverboden uit te vaardigen die nodig zijn in het belang van de bescherming van de openbare zeden, de openbare orde, de openbare veiligheid, de volksgezondheid, het leven van personen en dieren of het behoud van gewassen, de bescherming van nationale schatten met een artistieke, historische of archeologische waarde of de bescherming van industrieel en handelseigendom. Nochtans mogen deze verboden of beperkingen geen middel vormen van partijdige discriminatie noch een verdekte beperking van de handel.
2. De toelatingen en vergunningen voor vervoer van gevaarlijke stoffen, zoals ontplofbare stoffen, afgegeven door de bevoegde overheden van België zijn geldig voor Luxemburg en omgekeerd.
 HOOFDSTUK 5.  - Buitenlandse handel.
 Art.    30 . De Hoge Overeenkomstsluitende Partijen overleggen met elkaar voor wat betreft de bescherming van de belangen van de Unie in de betrekkingen met derde staten en in de schoot van de internationale organisaties van economische aard waarvan zij lid zijn. Hiertoe zullen zij zich zoveel mogelijk inspannen om tot een gemeenschappelijk standpunt te komen.
 Art.    31 . 1. De verdragen en akkoorden inzake de bescherming van economische belangen en in het bijzonder de akkoorden met betrekking tot de aanmoediging en wederzijdse bescherming van investeringen, de akkoorden voor de grondstoffen, evenals de maritieme akkoorden afgesloten tussen de Unie en derde landen en die niet onder de toepassing vallen van reeds door de Overeenkomstsluitende Partijen afgesloten internationale akkoorden, zijn gemeenschappelijk.
2. Zij worden door België in naam van de Unie afgesloten, onder voorbehoud van de mogelijkheid voor Luxemburg, deze verdragen of akkoorden gezamenlijk met België te ondertekenen. Geen enkel van deze verdragen of akkoorden kan worden afgesloten, gewijzigd of opgezegd zonder dat Luxemburg erover gehoord werd.
 Art.    32 . 1. In de rechtsgebieden waar Luxemburg geen diplomatieke of consulaire vertegenwoordiging heeft, is de behartiging van de Luxemburgse belangen op economisch en handelsgebied toevertrouwd aan de Belgische diplomatieke en consulaire vertegenwoordigingen; de leden van deze vertegenwoordigingen verlenen hun medewerking aan Luxemburg op dezelfde domeinen.
2. Andere consulaire taken zullen door de Belgische consulaire diensten worden verricht krachtens de bijzondere tussen de Hoge Overeenkomstsluitende Partijen afgesloten overeenkomst.
 Art.    33 . 1. Het Comité van Ministers zal de toepassingsvoorwaarden vastleggen voor wat betreft het afsluiten van de akkoorden voorzien in artikel 31. Deze voorwaarden zijn ook van toepassing op alle andere bilaterale en multilaterale verdragen en akkoorden die met de Unie verband houden of waarvan slechts bepaalde clausules betrekking hebben op de onderwerpen omschreven in § 1 van artikel 31. Bij gebreke hiervan zullen de regeringen van de Hoge Overeenkomstsluitende Partijen geval per geval de te volgen procedure afspreken.
2. De Hoge Overeenkomstsluitende Partijen nemen de nodige maatregelen om op het grondgebied van, beide landen een eenvormige toepassing te verzekeren van alle bepalingen van de in dit artikel bedoelde verdragen en akkoorden met betrekking tot de in § 1 omschreven onderwerpen.
 Art.    34 . 1. Naast de Europese reglementering van de in-, uit- en doorvoervergunningen, zijn alle andere reglementeringen die hierop betrekking hebben gemeenschappelijk voor beide landen van de Unie, ook wat betreft de eventuele administratieve heffingen hierop, voor zowel de wettelijke en reglementaire bepalingen als de uitvoeringsmodaliteiten ervan.
2. De in § 1 bedoelde maatregelen, genomen in het kader van de algemene bepalingen van de artikelen 41, 42 en 44, worden voorafgaandelijk aan het advies van de Administratieve Commissie onderworpen.
Het Comité van Ministers stelt een procedure vast die het mogelijk maakt dat, tussen zijn vergaderingen en die van de Administratieve Commissie, dringende maatregelen worden genomen, welke op het gebied van de in-, uit- en doorvoer noodzakelijk mochten blijken.
 Art.    35 . 1. De Administratieve Commissie is belast met het beheer van het vergunningenstelsel ingericht door de Unie.
Zij alleen is ertoe gemachtigd aan de belanghebbenden, onder dezelfde voorwaarden voor de gehele Unie, in-, uit- en doorvoervergunningen af te leveren. Zij int de in artikel 34 bedoelde heffingen.
2. In het kader van de door het Comité van Ministers vastgestelde beginselen, kan de Administratieve Commissie haar bevoegdheden overdragen aan door haar opgerichte diensten of overheidsinstellingen. Onder dezelfde voorwaarden kan zij bepaalde van haar bevoegdheden overdragen aan derde regeringen, alsmede aan instellingen of personen die hetzij op het grondgebied, hetzij buiten het grondgebied van de Unie gevestigd zijn.
 HOOFDSTUK 6.  - Landbouw.
 Art.    36 . Het Comité van Ministers heeft de bevoegdheid om alle algemene of bijzondere maatregelen te nemen teneinde op het vlak van landbouwuitwisseling tussen de twee landen een gezamenlijk stelsel op te bouwen of te behouden die vitale landbouwbelangen van de twee landen beschermt, onder voorbehoud van de bepalingen die genomen werden in het kader van Economische Benelux Unie of, volgens het geval, van de Europese Gemeenschap.
 Art.    37 . Op verzoek van één der partijen overleggen de Hoge Overeenkomstsluitende Partijen over alle domeinen van de landbouwpolitiek en in de mate van het mogelijke zullen zij hun te verdedigen standpunten binnen de instanties van de Europese Gemeenschap en de internationale organisaties coördineren, evenals de uit te voeren maatregelen binnen hun respectievelijke landen.
 Art.    38 . De Hoge Overeenkomstsluitende Partijen verlenen elkaar wederzijds bijstand op het vlak van de landbouwpolitiek in de schoot van organen, commissies, comités of werkgroepen binnen de structuren van de Europese Gemeenschap en van de internationale organisaties. Indien nodig, en voor zover dat de toe te passen bepalingen het toelaten, kan één van de partijen zich laten vertegenwoordigen door de ander, met inbegrip van de vergaderingen waar één stem per land kan worden gevraagd.
 Art.    39 . In alle gevallen waar de Belgisch-Luxemburgse landbouwmarkten of het vrije verkeer van landbouwproducten tussen de twee landen verstoord dreigen te raken, overleggen de Hoge Overeenkomstsluitende Partijen met spoed teneinde de maatregelen te nemen om deze storing op het vlak van de landbouw en het voedsel te vermijden.
 Art.    40 . In de mate van het mogelijke en met het oog op een grotere doeltreffendheid in de toepassing van de bepalingen van het landbouwbeleid, werken de Hoge Overeenkomstsluitende Partijen samen in het oprichten van beheersystemen van het landbouwbeleid die de samenwerking tussen de twee landen bevorderen.
 HOOFDSTUK 7.  - Institutionele en algemene bepalingen.
 Art.    41 . 1. Het Comité van Ministers is samengesteld uit leden van de regeringen van de Hoge Overeenkomstsluitende Partijen.
2. Het Comité van Ministers heeft tot taak de voor de goede werking van de Unie noodzakelijke besluiten te nemen, in gezamenlijk overleg de gemeenschappelijke wettelijke en reglementaire maatregelen te nemen waarin huidige overeenkomst voorziet en te beraadslagen over de vraagstukken betreffende de externe economische betrekkingen.
3. Het Comité van Ministers beslist bij wederzijdse overeenstemming van de aanwezige Belgische en Luxemburgse ministers.
4. Het Comité van Ministers stelt zijn reglement van orde vast.
 Art.    42 . 1. De Administratieve Commissie is samengesteld uit afgevaardigden van de regeringen van de Hoge Overeenkomstsluitende Partijen.
2. De Administratieve Commissie heeft tot taak de toepassing van deze Overeenkomst te volgen en ten dien einde een regelmatige gegevensuitwisseling tussen de regeringen van de Hoge Overeenkomstsluitende Partijen te verzekeren.
Zij werkt voorstellen uit die aan het Comité van Ministers worden voorgelegd. Zij kan door deze laatste belast worden om rechtstreeks bepaalde vraagstukken of bepaalde categorieën van vraagstukken te behandelen.
3. De Administratieve Commissie beslist bij wederzijdse overeenstemming van beide afvaardigingen. Indien geen overeenstemming wordt bereikt, wordt de kwestie voorgelegd aan het Comité van Ministers.
4. Het reglement van organisatie en van orde van de Administratieve Commissie wordt door het Comité van Ministers vastgelegd. Dit reglement kan erin voorzien dat bepaalde taken van de Commissie door beperkte werkgroepen van deze laatste worden uitgevoerd.
 Art.    43 . Het Comité van Ministers neemt de nodige voorzieningen om de financiering van de werkingskosten van de Unie en het nazicht van de rekeningen te verzekeren.
 Art.    44 . Op alle gebieden waarvoor door deze Overeenkomst in een gemeenschappelijke wetgeving of reglementering wordt voorzien, dienen de Hoge Overeenkomstsluitende Partijen de maatregelen te treffen die noodzakelijk zijn voor het in werking stellen en dé eenvormige toepassing van deze bepalingen, overeenkomstig met wat in het Comité van Ministers is overeengekomen :
- hetzij door de aanneming in ieder land van wettelijke of reglementaire bepalingen die dezelfde inhoud hebben;
- hetzij door in het ene land bepalingen in te voeren die in het andere land van kracht zijn;
- hetzij door in beide landen gemeenschappelijke bepalingen uit te vaardigen, die rechtstreeks voor de ganse Unie geldig zijn.
 Art.    45 . De geschillen aangaande de toepassing of de interpretatie van deze Overeenkomst, worden via diplomatieke weg geregeld.
 HOOFDSTUK 8.  - Slotbepalingen.
 Art.    46 . Geen enkele bepaling van deze Overeenkomst kan de bepalingen van de Europese Unie beperken.
 Art.    47 . Deze Overeenkomst wordt gesloten voor de duur van vijftig jaar te rekenen vanaf 6 maart 1922.
Na afloop van deze termijn, zal zij gedurende opeenvolgende tijdvakken van tien jaar van kracht blijven met het voorbehoud dat ieder van de Hoge Overeenkomstsluitende Partijen het recht heeft haar op te zeggen door middel van een kennisgeving gericht aan de andere Overeenkomstsluitende Partij ten laatste één jaar vóór het verstrijken van het in alinea 1 vastgesteld tijdvak, of, volgens het geval, van elk der opeenvolgende tijdvakken van tien jaar.
 BIJLAGE.
 Art.  N. SLOTAKTE. De gevolmachtigden van het Koninkrijk België, het Vlaams Gewest, het Waals Gewest, het Brussels Hoofdstedelijk Gewest en het Groothertogdom Luxemburg, bijeengekomen te Brussel, op 18 december 2002, voor de ondertekening van het Protocol tot wijziging van de Gecoördineerde Overeenkomst tot oprichting van de Belgisch-Luxemburgse Economische Unie, hebben de volgende teksten aangenomen :
een plechtige Verklaring, waarin het Koninkrijk België en het Groothertogdom Luxemburg de wens uitdrukken hun samenwerking te versterken op basis van de vertrouwensrelatie die zich in het verleden heeft ontwikkeld,
het Protocol tot wijziging van de Gecoördineerde Overeenkomst tot oprichting van de Belgisch-Luxemburgse Economische Unie,en de volgende protocollen :
Protocol houdende intrekking van de Overeenkomst tussen België en het Groothertogdom Luxemburg tot instelling van een bijzondere gemeenschap van ontvangsten wat betreft de op alcohol geheven accijnsrechten, van 23 mei 1935,
Protocol houdende intrekking van het Bijzonder Protocol tussen België en het Groothertogdom Luxemburg betreffende de landbouw, van 29 januari 1963,
Protocol houdende intrekking van het Protocol tussen het Koninkrijk België en het Groothertogdom Luxemburg met betrekking tot de monetaire associatie en het Protocol tot uitvoering, van 9 maart 1981.
Gedaan te Brussel, op 18 december 2002, in tweevoud, in de Nederlandse en Franse taal, zijnde beide teksten gelijkelijk authentiek.


text:
Artikel    1 . Doel.
Deze Algemene Overeenkomst heeft tot doel een politiek, institutioneel en juridisch kader af te bakenen voor de directe bilaterale samenwerking die tussen beide Partijen wordt overeengekomen.
 Art.    2 . Doelstellingen van de directe bilaterale samenwerking.
De prioritaire doelstelling van deze samenwerking behelst het bevorderen van de duurzame menselijke ontwikkeling.
Te dien einde zal zij er naar streven om de armoede te bestrijden, daarbij gebruik makende van de grote krachtlijnen van het Strategisch Kader uitgewerkt door Burkina Faso : a) bevordering van de groei gestoeld op een billijke verdeling; b) waarborging van de toegang van armen tot de sociale basisdiensten; c) uitbreiding van de opportuniteiten op vlak van tewerkstelling en inkomens genererende activiteiten voor de armen; d) stimulering van een goed bestuur.
Zij zal er ook naar streven om het het partnerschap tussen de bevolking van de Partijen te stimuleren, de democratie, de rechtsstaat, de rol van de civiele samenleving,de eerbiediging van de menselijke waardigheid, van de vrijheden en rechten van de mens aan te moedigen en alle vormen van discriminatie op sociale, etnische, godsdienstige, filosofische grond of op grond van het geslacht te bestrijden.
 Art.    3 . Prioritaire sectoren en thema's.
De directe bilaterale samenwerking tussen de Partijen is toegespitst op één of meerdere sectoren als :
1° eerstelijnsgezondheidszorg, met inbegrip van reproductieve gezondheidszorg;
2° onderwijs en vorming;
3° landbouw en voedselzekerheid;
4° basisinfrastructuur;
5° conflictpreventie en versterking van de maatschappij;
en op volgende thema's :
1° herijking van de rechten en kansen van vrouwen en mannen;
2° eerbiediging van het milieu;
3° sociale economie.
Zij zal er ook naar streven om de endogene socio-economische ontwikkeling te versterken via de lokale actoren in het kader van een participatieve aanpak en zich inschrijven in de filosofie van het lopende decentralisatieproces in Burkina Faso.
Verder zal zij initiatieven van regionale samenwerking bevoordelen.
 Art.    4 . Indicatieve samenwerkingsprogramma's.
Deze samenwerking zal concreet vorm krijgen door indicatieve samenwerkingsprogramma's die in gezamenlijk overleg door de Gemengde Commissie als bedoeld in artikel 5, worden bekrachtigd of gedefinieerd.
De doelstellingen van deze programma's zullen aansluiten op de ontwikkelingsplannen van Burkina Faso, alsmede van die vermeld in artikel 2.
De indicatieve samenwerkingsprogramma's zullen zich bovendien situeren in de sectoren en thema's als vastgelegd in artikel 3 en er wordt mee beoogd dat :
- de institutionele- en beheerscapaciteiten worden uitgebreid en het lokale beheer en de lokale uitvoering een grotere rol krijgen toebedeeld;
- de technische en financiële leefbaarheid na stopzetting van de Belgische steunverlening wordt zeker gesteld;
- een doelmatige en doeltreffende uitvoeringsmethode wordt gehanteerd en de doelgroepen zo nauw mogelijk worden betrokken bij de besluitvorming.
 Art.    5 . Gemengde commissie.
Een Gemengde Commissie samengesteld uit vertegenwoordigers van beide Partijen zal de indicatieve samenwerkingsprogramma's als bedoeld in artikel 4 bekrachtigen of definiëren, en zal de tenuitvoerlegging ervan opvolgen en evalueren om ze, in voorkomend geval, bij te sturen.
De Gemengde Commissie zal om de drie jaar op ministerieel niveau samenkomen.
Jaarlijkse consultaties zullen worden georganiseerd op een passend niveau om de vooruitgang in de programma's te evalueren en eventueel bij te sturen.
Deze vergaderingen zullen beurtelings georganiseerd worden in België en Burkina Faso.
 Art.    6 . Complementariteit.
De Partijen komen overeen dat de opgestarte samenwerking enkel volledig haar doelstellingen zal bereiken mits complementariteit van de samenwerkingsacties met deze die uitgaan van de openbare machten of van de civiele maatschappij, daarbij allen behoudende hun eigen rol.
 Art.    7 . Samenwerkingsprestaties.
§ 1. Aan de indicatieve samenwerkingsprogramma's wordt gestalte gegeven in de vorm van bijzondere samenwerkingsprestaties. De bijdrage van het Koninkrijk België aan elke samenwerkingsprestatie zal een steun op basis van technische samenwerking, opleiding of studie, giften in natura of in speciën waaronder met name begrotingssteun, leningen, deelnemingen, schuldverlichtingen of een combinatie hiervan kunnen omvatten.
§ 2. Elke samenwerkingsprestatie wordt voorbereid, gepland en uitgevoerd volgens een geïntegreerde beheerscyclus afgestemd op de doelstellingen en bestaande uit vier fasen : identificatie, formulering, uitvoering en evaluatie.
§ 3. De identificatie van elke samenwerkingsprestatie gebeurt na consultatief overleg tussen de Partijen.
De eindverantwoordelijkheid voor de identificatie berust bij Burkina Faso.
§ 4. Met betrekking tot elke samenwerkingsprestatie wordt gekozen voor een strikt participatieve benadering teneinde zeker te stellen dat ze is afgestemd op de capaciteiten en de noden van de begunstigden.
Te dien einde zullen gemengde lokale overlegstructuren in het leven worden geroepen.
§ 5. Een voor de aanvang van de uitvoeringsfase tussen beide Partijen gesloten bijzondere overeenkomst vormt de rechtsgrondslag van elke samenwerkingsprestatie.
Naar gelang van de in aanmerking genomen wijze van samenwerking, verstrekt deze met name toelichting over :
- de doelstellingen;
- de mechanismen en uitvoeringstermijnen;
- in voorkomend geval, de regels voor de aanwending en de overdracht van fondsen;
- in voorkomend geval, de aankoopvoorschriften en de overdracht van uitrusting;
- de rechten, verantwoordelijkheden en verplichtingen van alle betrokkenen;
- de modaliteiten inzake de opstelling van verslagen, de follow-up en de controle;
- de kenmerken en de referentietermen van de gemengde lokale overlegstructuur voor deze samenwerkingsprestatie.
 Art.    8 . Uitvoeringsorganen.
§ 1. Voor de respectering van deze Overeenkomst wijst Burkina Faso het Ministerie van Buitenlandse Zaken aan als borgsteller.
De regering van Burkina Faso duidt het Ministerie van Economie en Financiën aan als toezichter op de diverse interventies.
De verantwoordelijken voor de uitvoering van de interventies zullen worden aangeduid in de bijzondere overeenkomsten die eruit voortvloeien.
§ 2. Wat de algehele uitvoering van deze Overeenkomst betreft wordt de Belgische Partij vertegenwoordigd door de Ambassade van België in Ouagadougou.
Bij deze Ambassade is de Adviseur Internationale Samenwerking speciaal belast met het takenpakket ontwikkelingssamenwerking.
§ 3. De Belgische Partij vertrouwt de tenuitvoerlegging van haar verplichtingen in de formulerings en uitvoeringsfasen als bedoeld in artikel 6, § 2, uitsluitend toe aan de " Belgische Technische Coöperatie " (BTC), een naamloze vennootschap met sociaal oogmerk naar Belgisch publiekrecht.
De Belgische Partij zal met de BTC-overeenkomsten sluiten op basis waarvan de BTC de verbintenis aangaat om de bijzondere overeenkomsten als bedoeld in artikel 7, § 5 na te leven;
Zo de aard van de samenwerkingsprestaties zulks vereist, kan de uitvoering ervan door de minister die bevoegd is voor samenwerking dan wel door de BTC worden toevertrouwd aan gespecialiseerde organen;
§ 4. In sommige gevallen en middels kennisgeving door de Adviseur Internationale Samenwerking aan de Burkinese Partij, kan de identificatie van een samenwerkingsprestatie worden toevertrouwd aan de BTC.
 Art.    9 . Voorrechten en immuniteiten.
1° Voor de uitvoering van deze Overeenkomst, genieten de BTC-vertegenwoordiger ter plaatse en diens in België in dienst genomen medewerkers, voor zover zij geen onderdaan zijn van Burkina Faso, in principe dezelfde voorrechten en immuniteiten die van toepassing zijn op het administratief en technisch personeel van de diplomatieke en consulaire posten.
2° Voor de uitvoering van deze Overeenkomst heeft elke deskundige die geen onderdaan is van Burkina Faso met name het recht een voertuig, meubilair en artikelen voor persoonlijk gebruik dan wel ten behoeve van de bij hem inwonende gezinsleden vrij van rechten in te voeren of aan te kopen.
Zijn wedde en emolumenten zijn op het grondgebied van Burkina Faso vrijgesteld van heffingen.
Wanneer zulks vereist is, is de deskundige evenwel onderworpen aan de sociale zekerheid met inachtneming van de Belgische of Burkinese wetgeving.
3° De roerende en onroerende goederen van de BTC-vertegenwoordiging en het in het kader van deze Overeenkomst of van de hieruit voortvloeiende bijzondere overeenkomsten ingevoerde of ter plaatse aangekochte materiaal of de ingevoerde of ter plaatse aangekochte diensten, alsmede de overdracht van fondsen zijn vrijgesteld van belastingen of heffingen.
 Art.    10 . Controle en evaluatie.
De Partijen nemen alle noodzakelijke administratieve en budgettaire maatregelen om de doelstellingen te verwezenlijken van de uit deze Algemene Overeenkomst voortvloeiende bijzondere overeenkomsten.
Met het oog hierop verrichten de Partijen, tezamen of afzonderlijk, de interne en externe controles en evaluaties die ze nuttig achten. Elk van de Partijen stelt de andere Partij evenwel in kennis van de controles en evaluaties die ze voornemens is afzonderlijk te verrichten.
 Art.    11 . Geschillen.
Geschillen die verband houden met de toepassing van de Algemene Overeenkomst en haar uitvoeringsmaatregelen worden geregeld via bilaterale onderhandeling.
Kunnen ze langs deze weg niet worden beslecht, dan worden de procedures gevolgd als vastgelegd in het Handvest van de Verenigde Naties.
 Art.    12 . Duur en opzegging.
Deze Algemene Overeenkomst wordt voor onbepaalde tijd gesloten.
Elk van de Partijen kan ze te allen tijde opzeggen mits kennisgeving aan de andere Partij. Deze opzegging gaat zes maand later in.
Ze behelst niet de opzegging van de bijzondere overeenkomsten of andere bilaterale akten die geregeld worden door deze Algemene Overeenkomst. Deze zijn het voorwerp van een bijzondere opzeggingsakte.
 Art.    13 . Inwerkingtreding en overgangsmaatregelen.
Deze Algemene Overeenkomst zal in werking treden op de eerste dag van de maand volgend op de datum van de laatste kennisgeving middels welke de Partijen elkaar ervan in kennis hebben gesteld dat aan de vereiste interne procedures voor bedoelde inwerkingtreding werd voldaan.
Deze Algemene Overeenkomst zal op die dag de Algemene Overeenkomst inzake ontwikkelingssamenwerking tussen het Koninkrijk België en Burkina Faso, ondertekend in Ouagadougou op 6 januari 1997, vervangen.
De samenwerkingsprestaties die op de datum van inwerkingtreding van deze Algemene Overeenkomst aan de gang zijn, worden evenwel voortgezet in overeenstemming met het bepaalde in de overeenkomsten die erop van toepassing zijn.
 Art.    14 . Kennisgevingen.
Elke kennisgeving betreffende de tenuitvoerlegging van deze Algemene Overeenkomst en de Bijzondere Overeenkomsten die eruit voortvloeien dient, tenzij anders bepaald, te worden gericht aan de hieronder vermelde adressen. Elke wijziging hieromtrent zal langs diplomatieke weg worden medegedeeld.
a) voor het Koninkrijk België :
De Ambassade van België.
b) voor Burkina Faso :
Het ministerie van Buitenlandse Zaken en Regionale Samenwerking.
Ten blijke waarvan de Partijen deze Algemene Overeenkomst hebben ondertekend.
Gedaan te Brussel, op 14 januari 2003, in tweevoud in de Franse taal, zijnde beide teksten gelijkelijk authentiek.
 BIJLAGE.
 Art.  N. Deze overeenkomst treedt in werking op 1 oktober 2006.


text:
Artikel    1 . De Overeenkomst tot oprichting van de Belgisch-Luxemburgse Economische Unie, ondertekend in Brussel op 25 juli 1921, gewijzigd door de Overeenkomst van 23 mei 1935 en de Protocollen van 29 januari 1963, van 27 oktober 1971, van 19 oktober 1976, van 29 november 1978 en van 3 maart 1992, hierna genoemd "de Overeenkomst" wordt geamendeerd volgens de bepalingen van de volgende artikelen.
 Art.    2 . Het artikel 1 (Hoofdstuk 1 - Grondbeginselen) van de Overeenkomst wordt vervangen door de volgende bepalingen :
" Artikel 1. Tussen het Koninkrijk België en het Groothertogdom Luxemburg wordt een economische unie opgericht, die op een douane-unie en op een accijnsunie is gegrondvest. "
 Art.    3 . Het artikel 2 van de Overeenkomst wordt vervangen door de volgende bepalingen :
" Art. 2. Ten opzichte van de douane, van de gemeenschappelijke accijnzen en de gelijkgestelde belastingen (met uitzondering van de milieutaksen) en van de gemeenschappelijke maatregelen tot regeling van het economische verkeer met derde landen, worden de grondgebieden van de Hoge Overeenkomstsluitende Partijen als één gebied aangemerkt. "
 Art.    4 . Het artikel 3 van de Overeenkomst wordt opgeheven. Het artikel 4 van de Overeenkomst wordt het artikel 3.
 Art.    5 . Het artikel 5 van de Overeenkomst wordt het artikel 4 (Hoofdstuk 2 Bepalingen inzake douane en accijnzen) als volgt opgesteld :
" Art. 4. De wettelijke en reglementaire bepalingen inzake douane en accijnzen of gelijkgestelde belastingen (met uitzondering van de milieutaksen) zijn gemeenschappelijk voor de ganse Unie. "
 Art.    6 . Het artikel 6 van de Overeenkomst wordt het artikel 5, als volgt opgesteld :
" Art. 5. Het Comité van Ministers beraadslaagt over het instellen, het wijzigen en het afschaffen van gemeenschappelijke accijnzen of de gelijkgestelde belastingen (met uitzondering van de milieutaksen).
Een accijns of een gelijkgestelde belasting (met uitzondering van de milieutaksen) die gemeenschappelijk is, maakt het voorwerp uit van gemeenschappelijke wettelijke en reglementaire bepalingen. "
 Art.    7 . Het artikel 7 van de Overeenkomst wordt het artikel 6, als volgt opgesteld :
" Art. 6. Onverminderd de bevoegdheid van de Douaneraad, verzekert elk van beide Regeringen op haar grondgebied de administratie en de heffing inzake douane en accijnzen overeenkomstig de wetten en reglementen van de douane-unie en van de Europese Unie. "
 Art.    8 . Het artikel 8 van de Overeenkomst wordt het artikel 7, als volgt opgesteld :
" Art. 7. 1. Wordt als gemeenschappelijke ontvangst aangemerkt, de opbrengst :
a) van de voor rekening van de Europese Unie geheven invoerrechten, ter beschikking gesteld aan de lid-Staten krachtens een beslissing van deze unie voor terugbetaling van de heffingskosten;
van de geheven retributies voor bijzondere prestaties of tussenkomsten uitgevoerd door de beambten van de douane en accijnzen naar aanleiding van douaneverrichtingen;
van de terugbetaling, door de Europese gemeenschappen, van de heffingskosten van de invoerrechten gestort aan deze Gemeenschappen als eigen middelen;
b) van de gemeenschappelijke accijnzen en gelijkgestelde belastingen (met uitzondering van de milieutaksen);
van de geheven retributies voor bijzondere prestaties of tussenkomsten uitgevoerd door de beambten van de douane en accijnzen naar aanleiding van verrichtingen in verband met de producten onderworpen aan gemeenschappelijke accijnzen en/of gelijkgestelde belastingen (met uitzondering van de milieutaksen);
van de ingevorderde interesten wegens niet tijdige afbetaling van gemeenschappelijke accijnzen en/of gelijkgestelde belastingen (met uitzondering van de milieutaksen).
2. Die gemeenschappelijke ontvangst wordt, na aftrek van de terugbetalingen, tussen de Hoge Overeenkomstsluitende Partijen verdeeld :
a) wat de in § 1, a) bedoelde ontvangsten betreft, naar verhouding van de bevolking van hun grondgebieden;
b) wat de in § 1, b) bedoelde ontvangsten betreft, op grond van het verbruik of het gebruik, in elk grondgebied van de Hoge Overeenkomstsluitende Partijen, van de goederen onderworpen aan de gemeenschappelijk accijnzen en gelijkgestelde belastingen (met uitzondering van de milieutaksen).
Met het oog op de verdeling van de gemeenschappelijke ontvangst volgens de voorschriften van § 2, alinea 1, a) wordt in elk jaar waarvan het jaartal eindigt met 1, in de periode die wordt vastgesteld in het kader van de Europese Gemeenschappen of bij gebreke hiervan door overleg tussen beide landen, volgens dezelfde principes in het ganse gebied van de Unie een volkstelling gehouden.
Het aandeel dat aan elke Hoge Overeenkomstsluitende Partij toekomt volgens de voorschriften van § 2, b) wordt jaarlijks vastgesteld door het Comité van Ministers, op voorstel van de Douaneraad.
3. De gemeenschappelijke kosten van administratie en van heffing zijn ten laste van de Hoge Overeenkomstsluitende Partijen naar verhouding van het aandeel in de gemeenschappelijke ontvangst dat elk partnerland van de Unie toekomt.
4. Aan het einde van elk kwartaal maakt de Douaneraad een voorlopige verrekening op van de gemeenschappelijke ontvangst en van de gemeenschappelijke kosten van administratie en van heffing en bepaalt :
a) enerzijds, volgens de verdeelsleutels bedoeld in de hierboven vermelde §§ 2 en 3, het aandeel in de gemeenschappelijke ontvangst dat aan elke Hoge Overeenkomstsluitende Partij toekomt, verminderd met het aandeel in de gemeenschappelijke kosten van administratie en van heffing dat ten laste van elke Partij valt;
b) anderzijds, het bedrag van de gemeenschappelijke ontvangsten verwezenlijkt door elke Hoge Overeenkomstsluitende Partij, verminderd met de gemeenschappelijke kosten van administratie en van heffing door elke Partij betaald.
5. De Hoge Overeenkomstsluitende Partij waarvan de netto ontvangsten bedoeld in § 4, b) het netto aandeel bedoeld in § 4, a) overtreffen, stort het verschil tussen haar netto ontvangsten en haar netto aandeel aan de andere Hoge Overeenkomstsluitende Partij.
6. De bepalingen van §§ 4 en 5 zijn van toepassing voor de gedetailleerde verrekening die onmiddellijk na het definitief afsluiten van elk jaar moet worden opgemaakt of wanneer de reële gemeenschappelijke administratieve kosten gekend zijn. "
 Art.    9 . Het artikel 9 van de Overeenkomst wordt het artikel 8, als volgt opgesteld :
" Art. 8. 1. Voor de toepassing van artikel 7, § 3, worden als gemeenschappelijke kosten van administratie en van heffing aangemerkt :
a) de werkingskosten van de Douaneraad, die door de Belgische Regering worden voorgeschoten;
b) de kosten van administratie en van heffing, met inbegrip van die van de hoofdbesturen, betrekking hebbende op de invoerrechten en op de gemeenschappelijke accijnzen of de daarmee gelijkgestelde belastingen (met uitzondering van de milieutaksen) op goederen bestemd voor het verbruik;
2. De in § 1, b) bedoelde uitgaven omvatten :
a) de wedden, met inbegrip van de toelagen en vergoedingen, van het personeel van de administratie van de Belgische douane en accijnzen en van het personeel van de administratie van de Luxemburgse douane en accijnzen; indien het Luxemburgse personeel van hogere weddeschalen geniet dan het Belgische personeel, dan mogen die kosten slechts ten laste van de gemeenschap komen ten belope van het jaarlijkse gemiddelde van de uitgave voor elke categorie van ambtenaren van de Belgische administratie;
b) een forfaitair bedrag, vastgesteld op 15 % van de wedden van het hiervoren aangeduide personeel voor de last van de pensioenen die elk van de Hoge Overeenkomstsluitende Partijen aan dat personeel moet uitkeren;
c) een forfaitair bedrag voor huur, onderhoud, meubilering, verwarming en verlichting van de door de administratie gebruikte gebouwen of gedeelten van gebouwen, voor de kantoorbenodigdheden, voor de frankeringkosten van de briefwisseling tussen de beambten van douane en accijnzen van de twee landen over al de aangelegenheden die onder hun bevoegdheid vallen, evenals voor de bewapening van het personeel;
d) de kosten van onderhoud en gebruik van de voertuigen en vaartuigen van de administratie van douane en accijnzen. "
 Art.    10 . Het artikel 41 van de Overeenkomst wordt het artikel 9, als volgt opgesteld :
" Art. 9. De gemeenschappelijke wettelijke en reglementaire bepalingen welke thans van kracht zijn op het vlak van de douane, van de gemeenschappelijke accijnzen en gelijkgestelde belastingen en van het economische verkeer met derde landen, alsmede de gebruikelijke modaliteiten van tenuitvoerlegging blijven van toepassing tot nader besluit van het Comité van Ministers. "
 Art.    11 . Het artikel 42 van de Overeenkomst wordt het artikel 10, als volgt opgesteld :
" Art. 10. De Hoge Overeenkomstsluitende Partijen verbinden er zich toe om een gemeenschappelijk standpunt na te streven met het oog op het vastleggen van de geharmoniseerde accijnstarieven binnen de Europese Gemeenschap. Zonder dat het betreffende tarief het geharmoniseerde minimumtarief vastgelegd op het niveau van de Europese Gemeenschap kan overstijgen, het gemeenschappelijke stelsel inzake accijnzen wordt tussen de Hoge Overeenkomstsluitende Partijen gehandhaafd voor de volgende producten, zowel wat betreft de goederen dewelke in België of in Luxemburg zijn vervaardigd of verkregen, als wat betreft de producten binnengebracht uit een andere lidstaat van de Europese Unie of producten ingevoerd uit een derde land :
1° de bieren, zoals omschreven in artikel 4 van de Belgische wet van 7 januari 1998, betreffende de structuur en de accijnstarieven op alcohol en alcoholhoudende dranken;
2° de wijnen, zoals omschreven in artikel 9 van dezelfde wet;
3° de gegiste dranken, andere dan wijn of bier (andere gegiste dranken), zoals omschreven in artikel 11 van dezelfde wet;
4° tussenproducten zoals omschreven in artikel 14 van dezelfde wet;
5° ethylalcohol en geestrijke dranken zoals omschreven in artikel 16 van dezelfde wet;
6° gelode benzine, ongelode benzine, kerosine gebruikt als motorbrandstof, kerosine bestemd voor industriële en commerciële toepassingen, gasolie gebruikt als motorbrandstof, gasolie bestemd voor industriële en commerciële toepassingen, huisbrandolie, alle soorten zware stookolie alsook vloeibaar petroleumgas en methaan bestemd voor industriële en commerciële toepassingen, zoals omschreven in artikel 7 van de Belgische wet van 22 oktober 1997, betreffende de structuur en de accijnstarieven inzake minerale olie;
7° tabaksfabrikaten zoals omschreven in artikelen 4 (sigaren en cigarillo's), 5 (sigaretten), 6 (rooktabak), 7 (rooktabak van fijne snede voor het rollen van sigaretten), 8 (gelijkgestelde sigaren, cigarillo's, sigaretten en rooktabak) van de Belgische wet van 3 april 1997 betreffende het fiscaal stelsel van gefabriceerde tabak. "
 Art.    12 . Het artikel 10 van de Overeenkomst wordt het artikel 11.
 Art.    13 . Het artikel 11 van de Overeenkomst wordt het artikel 12, als volgt opgesteld :
"Art. 12. 1. Elke staat van de Unie werft het personeel van de Administratie der douane en accijnzen uitsluitend onder zijn onderdanen aan.
2. Het personeel van de Luxemburgse Administratie der douane en accijnzen neemt het uniform, de kokarde uitgezonderd, alsook de uitrusting en de bewapening over van het personeel van de Belgische Administratie der douane en accijnzen. "
 Art.    14 . Het artikel 12 van de Overeenkomst wordt het artikel 13, als volgt opgesteld :
" Art. 13. 1. De voor de Belgische Administratie der douane en accijnzen geldende hiërarchische rangschikking der graden, wordt aangenomen voor de Luxemburgse Administratie der douane en accijnzen.
2. Het Luxemburgse personeel wordt bezoldigd volgens de schalen voor wedden, toelagen en vergoedingen die in België gelden, zonder dat die bezoldigingen minder mogen bedragen dan hetgeen ambtenaren en beambten van dezelfde rang in het Groothertogdom Luxemburg zouden ontvangen. "
 Art.    15 . Het artikel 13 van de Overeenkomst wordt het artikel 14, als volgt opgesteld :
" Art. 14. 1. Het Comité van Ministers stelt, met betrekking tot de Unie, het statuut vast van de Belgische directeur-generaal der douane en accijnzen en van de Luxemburgse directeur-generaal der douane en accijnzen.
2. De ambtenaren en beambten der douane en accijnzen van beide landen mogen rechtstreeks met elkaar corresponderen voor alle aangelegenheden die tot hun bevoegdheid behoren. "
 Art.    16 . Het artikel 14 van de Overeenkomst wordt het artikel 15, als volgt opgesteld :
" Art. 15. 1. De Douaneraad bestaat uit drie leden, te weten : de directeur-generaal van de Belgische Administratie der douane en accijnzen, voorzitter, de directeur-generaal van de Luxemburgse Administratie der douane en accijnzen, en een lid dat door de Belgische Regering wordt benoemd onder de ambtenaren van de Belgische administratie der douane en accijnzen met de graad van auditeur-generaal van financiën.
2. De Raad wordt bijgestaan door twee deskundigen inzake accijnzen, aangeduid door de Raad uit het personeel van de Belgische administratie der douane en accijnzen. Deze deskundigen komen niet tussen in de beslissingen van de Raad.
3. De besluiten van de Douaneraad worden met eenparigheid van stemmen aangenomen. Zijn de leden het niet eens, dan wordt het probleem voorgelegd aan het Comité van Ministers. "
 Art.    17 . Het artikel 15 van de Overeenkomst wordt het artikel 16, als volgt opgesteld :
" Art. 16. 1. De Douaneraad heeft tot taak het verzekeren van eenheid in de administratie van de Unie wat betreft de douane, gemeenschappelijke accijnzen en de hiermee gelijkgestelde belastingen (met uitzondering van de milieutaksen) en het beheren van de gemeenschappelijke ontvangst van de Unie.
2. Voorts heeft hij de volgende bevoegdheden :
a) hij bereidt het ontwerp voor van de gemeenschappelijke wettelijke en reglementaire bepalingen inzake douane en accijnzen;
b) hij brengt een gemotiveerd advies uit :
- over de veranderingen aan de organisatie en inzonderheid over elk voorstel tot uitbreiding of inkrimping van het personeel, dan wel tot oprichting, afschaffing of verplaatsing van inningkantoren. Bij negatief advies worden de veroorzaakte kosten alleen in de verrekeningen van de gemeenschap gebracht na akkoord van het Comité van Ministers. Bij ontstentenis van dit akkoord, kan de maatregel wel worden genomen, doch uitsluitend op kosten van de regering die hem voorschrijft;
- over de verminderingen, teruggaven of kwijtscheldingen van gemeenschappelijke rechten, die niet steunen op de eenvoudige toepassing van een wettelijk voorschrift;
- over alle vraagstukken inzake douane en accijnzen die hem door de regeringen of door het Comité van Ministers worden voorgelegd;
c) hij onderzoekt de vragen in verband met de toepassing en de interpretatie van de wetten, tarieven en reglementen inzake douane en gemeenschappelijke accijnzen of hiermee gelijkgestelde belastingen (met uitzondering van de milieutaksen). Zijn gemotiveerd advies wordt overgemaakt aan de respectievelijke administraties die de passende beslissingen nemen;
d) hij mag alle inlichtingen inwinnen die nuttig zijn voor zijn taak en hij mag zich door de administraties van de twee Hoge Overeenkomstsluitende Partijen alle stukken doen voorleggen die hij nodig acht voor het vervullen van zijn opdracht;
e) hij mag ambtenaren van de administraties van de twee Hoge Overeenkomstsluitende Partijen ertoe machtigen samen inspectiereizen te ondernemen op het grondgebied van de Unie. "
 Art.    18 . Het artikel 16 van de overeenkomst wordt het artikel 17 (Hoofdstuk 3 - Verblijf, vestiging en beroepsuitoefening).
 Art.    19 . Het artikel 17 van de Overeenkomst wordt het artikel 18, als volgt opgesteld :
" Art. 18. Wat betreft het genot van de burgerrechten, de wettelijke en gerechtelijke bescherming van hun persoon, hun rechten en hun belangen genieten de onderdanen van elk der Hoge Overeenkomstsluitende Partijen op het grondgebied van de andere Hoge Overeenkomstsluitende Partij dezelfde behandeling als de eigen onderdanen. "
 Art.    20 . Het artikel 18 van de Overeenkomst wordt het artikel 19. Het artikel 19 van de Overeenkomst wordt het artikel 20, als volgt opgesteld :
" Art. 20. 1. De bepalingen van de artikelen 18 en 19 zijn van toepassing op de vennootschappen die overeenkomstig de wetgeving van één van de Hoge Overeenkomstsluitende Partijen zijn opgericht en waarvan de voornaamste vestiging zich op het grondgebied hiervan bevindt, onverschillig of zij rechtstreeks ofwel door middel van filialen of agentschappen handelen.
2. In de zin van dit artikel verstaat men onder vennootschappen de privé-vennootschappen naar burgerlijk recht of naar handelsrecht, met inbegrip van de coöperatieve vennootschappen. De rechtspersonen daarentegen die onderworpen zijn aan het privaatrecht en geen winstoogmerk nastreven, worden slechts als vennootschappen beschouwd voor zover hun activiteit zich uitstrekt tot het bankwezen, het verzekeringswezen, de kapitaalvorming en de hypothecaire lening. De Luxemburgse land- en wijnbouwverenigingen worden eveneens als vennootschappen beschouwd.
3. Indien, met het oog op het genot en het uitoefenen van de rechten die uit deze Overeenkomst voortvloeien, voor een type van vennootschap van één der Hoge Overeenkomstsluitende Partijen geen gelijkaardig type te vinden is in de wetgeving der andere Overeenkomstsluitende Partij, bepalen de regeringen in gemeen overleg met welk type de vennootschap kan worden gelijkgesteld. "
 Art.    21 . Het artikel 20 van de Overeenkomst wordt het artikel 21, als volgt opgesteld :
" Art. 21. De behandeling die de zelfstandige handelsagenten krachtens artikel 19 genieten, wordt eveneens toegekend aan de loontrekkende Belgische of Luxemburgse handelsvertegenwoordigers voor zover zij optreden als vertegenwoordigers van onderdanen of van vennootschappen van één der Hoge Overeenkomstsluitende Partijen die op het grondgebied der genoemde Overeenkomstsluitende Partij een op winst gerichte activiteit uitoefenen. "
 Art.    22 . Het artikel 21 van de Overeenkomst wordt het artikel 22, als volgt opgesteld :
" Art. 22. Wat de deelneming aan de aanbestedingen voor levering van goederen, werken en dienstverleningen betreft, uitgaande van openbare besturen, evenals van administraties en instellingen door de openbare macht beheerd, worden de onderdanen van één der Hoge Overeenkomstsluitende Partijen door de andere Overeenkomstsluitende Partij aan dezelfde voorwaarden onderworpen als de onderdanen van deze laatste; zij genieten dezelfde rechten, voordelen en faciliteiten zonder enig onderscheid in feite of in rechte. "
 Art.    23 . Het artikel 22 van de Overeenkomst wordt het artikel 23.
 Art.    24 . Het artikel 23 van de overeenkomst wordt het artikel 24 (Hoofdstuk 4 - economische bepalingen), als volgt opgesteld :
" Art. 24. 1. Teneinde de goede werking van de door deze Overeenkomst opgerichte Unie te bevorderen :
- streven de Hoge Overeenkomstsluitende Partijen, in nauw gezamenlijk overleg, een gecoördineerd beleid na op economisch, financieel en sociaal gebied en op het vlak van de prijzen;
- beogen zij de wettelijke, reglementaire en administratieve bepalingen, welke rechtstreeks van invloed zijn op de werking van de Unie, nader tot elkaar te brengen;
- waken zij er gezamenlijk over dat geen enkele wettelijke, reglementaire of administratieve bepaling het handelsverkeer tussen beide landen op ongeoorloofde wijze belemmert;
- spannen zij zich in om ongelijkheden tussen de wettelijke, reglementaire en administratieve bepalingen die de mededingingsvoorwaarden in de handel van beide landen kunnen vervalsen, op te heffen;
- verlenen zij elkaar hun medewerking teneinde de doeltreffendheid te verzekeren van de maatregelen inzake economische beleid die in elk van beide landen worden genomen en die meer bepaald betrekking hebben op de nieuwe domeinen van economische ontwikkeling zoals het mededingingsbeleid, het bewaken van de markt van het consumentenkrediet, de bescherming en de veiligheid van de verbruiker en de handelsreglementering. Deze samenwerking houdt een wederzijdse administratieve bijstand in;
- voeren zij een gecoördineerd beleid voor wat betreft de kwaliteit van producten dienstverlening zowel op het vlak van de waarborgen en de echtverklaringen, als op het vlak van controle- en conformiteitstelsels.
2. In het Comité van Ministers nemen de regeringen van de Hoge Overeenkomstsluitende Partijen de maatregelen die noodzakelijk zijn voor de toepassing van de voorafgaande bepalingen. "
 Art.    25 . Het artikel 24 van de overeenkomst wordt het artikel 25. Het artikel 25 van de overeenkomst wordt opgeheven. Het artikel 26 van de overeenkomst wordt vervangen door de hiernavolgende bepalingen :
" Art. 26. De regeringen van de Hoge Overeenkomstsluitende Partijen nemen de nodige maatregelen om, bij de toepassing van de wetgevingen inzake omzetbelasting, belasting op de toegevoegde waarde of gelijksoortige belastingen, belemmering van het vrije verkeer van goederen en diensten, verstoring van de normale mededingingsvoorwaarden en cumulatieve werking van taksen tussen beide landen, uit te schakelen. "
 Art.    26 . De tweede paragraaf van het artikel 27 van de Overeenkomst wordt afgeschaft.
 Art.    27 . Het artikel 28 van de Overeenkomst wordt vervangen door de hiernavolgende bepalingen :
" Art. 28. 1. De regeringen van de Hoge Overeenkomstsluitende Partijen bespreken, in het kader van het Comité van Ministers, hun beleid op het vlak van modaal en intermodaal vervoer, teneinde het verkeer tussen de twee landen te vergemakkelijken en de gelijke behandeling aan onderdanen van elk van de Hoge Overeenkomstsluitende Partijen te verzekeren op het vlak van vervoer over land, in de lucht en over water, voor zover deze gelijkheid niet van rechtswege voortspruit uit de bepalingen van deze Overeenkomst.
2. De Hoge Overeenkomstsluitende Partijen verbinden zich ertoe de harmonische ontwikkeling van hun betrekkingen op het gebied van het vervoerbeleid in de hand te werken, met name door een actieve consultatie en samenwerking tussen de respectievelijke autoriteiten te bewerkstelligen.
3. Onder de voorwaarden die van toepassing zijn op de Belgische transportondernemingen en op de Belgische onderdanen, heeft het Groothertogdom Luxemburg de verzekering langs de Belgische havens vrije toegang tot het maritiem transport te vinden. "
 Art.    28 . Het artikel 29 van de Overeenkomst wordt opgeheven. Het artikel 30 van de Overeenkomst wordt het artikel 29, als volgt opgesteld :
" Art. 29. 1. Elk der Hoge Overeenkomstsluitende Partijen behoudt zich het recht voor de verkeersverboden uit te vaardigen die nodig zijn in het belang van de bescherming van de openbare zeden, de openbare orde, de openbare veiligheid, de volksgezondheid, het leven van personen en dieren of het behoud van gewassen, de bescherming van nationale schatten met een artistieke, historische of archeologische waarde of de bescherming van industrieel en handelseigendom. Nochtans mogen deze verboden of beperkingen geen middel vormen van partijdige discriminatie noch een verdekte beperking van de handel.
2. De toelatingen en vergunningen voor vervoer van gevaarlijke stoffen, zoals ontplofbare stoffen, afgegeven door de bevoegde overheden van België zijn geldig voor Luxemburg en omgekeerd. "
 Art.    29 . Paragraaf 4 van artikel 31 van de Overeenkomst wordt artikel 30 (Hoofdstuk 5 - Buitenlandse handel), als volgt opgesteld :
" Art. 30. De Hoge Overeenkomstsluitende Partijen overleggen met elkaar voor wat betreft de bescherming van de belangen van de Unie in de betrekkingen met derde staten en in de schoot van de internationale organisaties van economische aard waarvan zij lid zijn. Hiertoe zullen zij zich zoveel mogelijk inspannen om tot een gemeenschappelijk standpunt te komen. "
 Art.    30 . Paragrafen 1 en 2 van artikel 31 van de Overeenkomst worden artikel 31, als volgt opgesteld :
" Art. 31. 1. De verdragen en akkoorden inzake de bescherming van economische belangen en in het bijzonder de akkoorden met betrekking tot de aanmoediging en wederzijdse bescherming van investeringen, de akkoorden voor de grondstoffen, evenals de maritieme akkoorden afgesloten tussen de Unie en derde landen en die niet onder de toepassing vallen van reeds door de Overeenkomstsluitende Partijen afgesloten internationale akkoorden, zijn gemeenschappelijk.
2. Zij worden door België in naam van de Unie afgesloten, onder voorbehoud van de mogelijkheid voor Luxemburg, deze verdragen of akkoorden gezamenlijk met België te ondertekenen. Geen enkel van deze verdragen of akkoorden kan worden afgesloten, gewijzigd of opgezegd zonder dat Luxemburg erover gehoord werd. "
 Art.    31 . Het artikel 39 van de Overeenkomst wordt artikel 32, als volgt opgesteld :
" Art. 32. 1. In de rechtsgebieden waar Luxemburg geen diplomatieke of consulaire vertegenwoordiging heeft, is de behartiging van de Luxemburgse belangen op economisch en handelsgebied toevertrouwd aan de Belgische diplomatieke en consulaire vertegenwoordigingen; de leden van deze vertegenwoordigingen verlenen hun medewerking aan Luxemburg op dezelfde domeinen.
2. Andere consulaire taken zullen door de Belgische consulaire diensten worden verricht krachtens de bijzondere tussen de Hoge Overeenkomstsluitende Partijen afgesloten overeenkomst. "
 Art.    32 . Paragrafen 3 en 5 van artikel 31 van de Overeenkomst worden artikel 33, als volgt opgesteld :
" Art. 33. 1. Het Comité van Ministers zal de toepassingsvoorwaarden vastleggen voor wat betreft het afsluiten van de akkoorden voorzien in artikel 31. Deze voorwaarden zijn ook van toepassing op alle andere bilaterale en multilaterale verdragen en akkoorden die met de Unie verband houden of waarvan slechts bepaalde clausules betrekking hebben op de onderwerpen omschreven in § 1 van artikel 31. Bij gebreke hiervan zullen de regeringen van de Hoge Overeenkomstsluitende Partijen geval per geval de te volgen procedure afspreken.
2. De Hoge Overeenkomstsluitende Partijen nemen de nodige maatregelen om op het grondgebied van beide landen een eenvormige toepassing te verzekeren van alle bepalingen van de in dit artikel bedoelde verdragen en akkoorden met betrekking tot de in § 1 omschreven onderwerpen. "
 Art.    33 . Het artikel 32 van de Overeenkomst wordt het artikel 34, als volgt opgesteld :
" Art. 34. 1. Naast de Europese reglementering van de in-, uit- en doorvoervergunningen, zijn alle andere reglementeringen die hierop betrekking hebben gemeenschappelijk voor beide landen van de Unie, ook wat betreft de eventuele administratieve heffingen hierop, voor zowel de wettelijke en reglementaire bepalingen als de uitvoeringsmodaliteiten ervan.
2. De in § 1 bedoelde maatregelen, genomen in het kader van de algemene bepalingen van de artikelen 41, 42 en 44, worden voorafgaandelijk aan het advies van de Administratieve Commissie onderworpen.
Het Comité van Ministers stelt een procedure vast die het mogelijk maakt dat, tussen zijn vergaderingen en die van de Administratieve Commissie, dringende maatregelen worden genomen, welke op het gebied van de in-, uit- en doorvoer noodzakelijk mochten blijken. "
 Art.    34 . Het artikel 33 van de Overeenkomst wordt het artikel 35, als volgt opgesteld :
" Art. 35. 1. De Administratieve Commissie is belast met het beheer van het vergunningenstelsel ingericht door de Unie.
Zij alleen is ertoe gemachtigd aan de belanghebbenden, onder dezelfde voorwaarden voor de gehele Unie, in-, uit- en doorvoervergunningen af te leveren. Zij int de in artikel 34 bedoelde heffingen.
2. In het kader van de door het Comité van Ministers vastgestelde beginselen, kan de Administratieve Commissie haar bevoegdheden overdragen aan door haar opgerichte diensten of overheidsinstellingen. Onder dezelfde voorwaarden kan zij bepaalde van haar bevoegdheden overdragen aan derde regeringen, alsmede aan instellingen of personen die hetzij op het grondgebied, hetzij buiten het grondgebied van de Unie gevestigd zijn. "
 Art.    35 . De paragrafen 1 en 2 van artikel 34 en artikel 35 van de Overeenkomst worden opgeheven.
 Art.    36 . Een nieuw hoofdstuk 6, met als titel Landbouw, wordt opgenomen, evenals nieuwe artikels die als volgt zijn opgesteld :
" Art. 36. Het Comité van Ministers heeft de bevoegdheid om alle algemene of bijzondere maatregelen te nemen teneinde op het vlak van landbouwuitwisseling tussen de twee landen een gezamenlijk stelsel op te bouwen of te behouden die vitale landbouwbelangen van de twee landen beschermt, onder voorbehoud van de bepalingen die genomen werden in het kader van Economische Benelux Unie of, volgens het geval, van de Europese Gemeenschap.
Art. 37. Op verzoek van één der partijen overleggen de Hoge Overeenkomstsluitende Partijen over alle domeinen van de landbouwpolitiek en in de mate van het mogelijke zullen zij hun te verdedigen standpunten binnen de instanties van de Europese Gemeenschap en de internationale organisaties coördineren, evenals de uit te voeren maatregelen binnen hun respectievelijke landen.
Art. 38. De Hoge Overeenkomstsluitende Partijen verlenen elkaar wederzijds bijstand op het vlak van de landbouwpolitiek in de schoot van organen, commissies, comités of werkgroepen binnen de structuren van de Europese Gemeenschap en van de internationale organisaties. Indien nodig, en voor zover dat de toe te passen bepalingen het toelaten, kan één van de partijen zich laten vertegenwoordigen door de ander, met inbegrip van de vergaderingen waar één stem per land kan worden gevraagd.
Art. 39. In alle gevallen waar de Belgisch-Luxemburgse landbouwmarkten of het vrije verkeer van landbouwproducten tussen de twee landen verstoord dreigen te raken, overleggen de Hoge Overeenkomstsluitende Partijen met spoed teneinde de maatregelen te nemen om deze storing op het vlak van de landbouw en het voedsel te vermijden.
Art. 40. In de mate van het mogelijke en met het oog op een grotere doeltreffendheid in de toepassing van de bepalingen van het landbouwbeleid, werken de Hoge Overeenkomstsluitende Partijen samen in het oprichten van beheersystemen van het landbouwbeleid die de samenwerking tussen de twee landen bevorderen. "
 Art.    37 . Het hoofdstuk 6 van de Overeenkomst wordt het hoofdstuk 7 - Institutionele en algemene bepalingen.
 Art.    38 . Het artikel 36 van de Overeenkomst wordt het artikel 41, als volgt opgesteld :
" Art. 41. 1. Het Comité van Ministers is samengesteld uit leden van de regeringen van de Hoge Overeenkomstsluitende Partijen.
2. Het Comité van Ministers heeft tot taak de voor de goede werking van de Unie noodzakelijke besluiten te nemen, in gezamenlijk overleg de gemeenschappelijke wettelijke en reglementaire maatregelen te nemen waarin huidige overeenkomst voorziet en te beraadslagen over de vraagstukken betreffende de externe economische betrekkingen.
3. Het Comité van Ministers beslist bij wederzijdse overeenstemming van de aanwezige Belgische en Luxemburgse ministers.
4. Het Comité van Ministers stelt zijn reglement van orde vast. "
 Art.    39 . Het artikel 37 van de Overeenkomst wordt het artikel 42, als volgt opgesteld :
" Art. 42. 1. De Administratieve Commissie is samengesteld uit afgevaardigden van de regeringen van de Hoge Overeenkomstsluitende Partijen.
2. De Administratieve Commissie heeft tot taak de toepassing van deze Overeenkomst te volgen en ten dien einde een regelmatige gegevensuitwisseling tussen de regeringen van de Hoge Overeenkomstsluitende Partijen te verzekeren.
Zij werkt voorstellen uit die aan het Comité van Ministers worden voorgelegd. Zij kan door deze laatste belast worden om rechtstreeks bepaalde vraagstukken of bepaalde categorieën van vraagstukken te behandelen.
3. De Administratieve Commissie beslist bij wederzijdse overeenstemming van beide afvaardigingen. Indien geen overeenstemming wordt bereikt, wordt de kwestie voorgelegd aan het Comité van Ministers.
4. Het reglement van organisatie en van orde van de Administratieve Commissie wordt door het Comité van Ministers vastgelegd. Dit reglement kan erin voorzien dat bepaalde taken van de Commissie door beperkte werkgroepen van deze laatste worden uitgevoerd. "
 Art.    40 . De paragraaf 3 van het artikel 34 wordt het artikel 43, als volgt opgesteld :
" Art. 43. Het Comité van Ministers neemt de nodige voorzieningen om de financiering van de werkingskosten van de Unie en het nazicht van de rekeningen te verzekeren. "
 Art.    41 . Het artikel 38 van de Overeenkomst wordt het artikel 44.
 Art.    42 . Het artikel 40 van de Overeenkomst wordt het artikel 45, als volgt opgesteld :
" Art. 45. De geschillen aangaande de toepassing of de interpretatie van deze Overeenkomst, worden via diplomatieke weg geregeld "
 Art.    43 . Het hoofdstuk 7 van de Overeenkomst wordt het hoofdstuk 8 - Slotbepalingen.
 Art.    44 . Een nieuw artikel 46 wordt in de Overeenkomst opgenomen, als volgt opgesteld :
" Art. 46. Geen enkele bepaling van deze Overeenkomst kan de bepalingen van de Europese Unie beperken. "
 Art.    45 . Het artikel 43 van de Overeenkomst wordt het artikel 47.
 Art.  46. Het onderhavige protocol zal bekrachtigd worden. Hij zal in voege treden op de eerste dag van de tweede maand die volgt op de uitwisseling van de bekrachtiginginstrumenten.
Ten blijke waarvan de gevolmachtigden, daartoe behoorlijk gemachtigd, dit Protocol hebben ondertekend en van hun zegel hebben voorzien.
Opgemaakt te Brussel, op 18 december 2002, in twee exemplaren, in de Franse en de Nederlandse taal, de twee teksten evenzeer rechtsgeldig.


text:
Artikel    1 . Toepassingsgebied.
1. Mogen op grond van wederkerigheid betaalde werkzaamheden verrichten in de Ontvangende Staat :
a) de echtgeno(o)te en de kinderen jonger dan achttien jaar die ten laste zijn van een diplomatiek ambtenaar of een consulair personeelslid van de Zendstaat, die zijn geaccrediteerd :
(1) bij de Ontvangende Staat, dan wel
(2) bij eventuele internationale organisaties in de Ontvangende Staat;
b) de echtgeno(o)te van een ander personeelslid van de zending van de Zendstaat of van een ander personeelslid van de consulaire post van deze Staat;
zoals bepaald in artikel 1 van de Verdragen van Wenen inzake diplomatiek verkeer (1961) en consulair verkeer (1963).
2. De toestemming om betaalde werkzaamheden te verrichten wordt verleend door de autoriteiten van de Ontvangende Staat overeenkomstig de aldaar van kracht zijnde wetgeving en voorschriften en overeenkomstig het bepaalde in deze Overeenkomst.
3. Deze toestemming geldt niet voor de onderdanen of vaste verblijfhouders van de Ontvangende Staat.
4. Tenzij de Ontvangende Staat anderszins beslist, wordt geen toestemming verleend aan de begunstigde die, na betaalde werkzaamheden te hebben aanvaard, niet langer deel uitmaakt van het gezin van de in paragraaf 1 van artikel 1 bedoelde personeelsleden.
5. De in het bovenstaande lid bedoelde toestemming is geldig voor de periode dat de in paragraaf 1 van artikel 1 bedoelde personeelsleden zijn tewerkgesteld bij de diplomatieke zending of de consulaire post van de Zendstaat op het grondgebied van de Ontvangende Staat, en vervalt wanneer de tewerkstelling eindigt (dan wel binnen een redelijke termijn na de beëindiging).
 Art.    2 . Procedures.
1. Een verzoek om toestemming voor het verrichten van betaalde werkzaamheden wordt uit naam van de begunstigde door de ambassade van de Zendstaat gestuurd naar de Dienst Protocol van het ministerie van Buitenlandse Zaken en Handel van Nieuw-Zeeland dan wel naar de dienst Protocol van de Belgische federale overheidsdienst Buitenlandse Zaken, Buitenlandse Handel en Ontwikkelingssamenwerking. Nadat is onderzocht of de persoon een gezinslid is van een ambtenaar, als bedoeld in artikel 1 en na afhandeling van het officiële verzoek, stelt de regering van de Ontvangende Staat de ambassade van de Zendstaat ervan in kennis dat het gezinslid de betaalde werkzaamheid mag aanvaarden.
2. De gevolgde procedures worden dusdanig toegepast dat de begunstigde van de toestemming zo snel mogelijk betaalde werkzaamheden kan verrichten. Alle voorschriften inzake werkvergunningen en soortgelijke formaliteiten worden welwillend toegepast.
3. Toestemming om betaalde werkzaamheden te verrichten betekent niet dat de begunstigde wordt vrijgesteld van de vereisten of voorschriften die gewoonlijk van toepassing zijn op persoonsgegevens, professionele of andere kwalificaties waarvan de werknemer het bewijs dient te leveren voor het verrichten van de betaalde werkzaamheden.
4. Niets van het bepaalde in deze Overeenkomst geeft een gezinslid het recht om werkzaamheden uit te oefenen die krachtens de wetgeving van de Ontvangende Staat alleen door een onderdaan van die Staat mogen worden verricht.
 Art.    3 . Civiel- en administratiefrechtelijke voorrechten en immuniteiten.
Ingeval de begunstigde van een toestemming om betaalde werkzaamheden te verrichten civiel- en administratiefrechtelijke immuniteit van rechtsmacht geniet in de Ontvangende Staat, overeenkomstig de desbetreffende bepalingen van de Verdragen van Wenen inzake diplomatiek en consulair verkeer, dan wel enig ander internationaal verdrag, geldt deze immuniteit niet ten aanzien van handelingen die worden gesteld bij het verrichten van de betaalde werkzaamheden en is het burgerlijk en administratief recht van de Ontvangende Staat van toepassing.
De Zendstaat doet dan ook afstand van de immuniteit van tenuitvoerlegging van een vonnis dat met betrekking tot dergelijke handelingen wordt uitgesproken.
 Art.    4 . Strafrechtelijke immuniteit.
Ingeval de begunstigde van de toestemming voor het verrichten van betaalde werkzaamheden immuniteit geniet ten aanzien van de rechtsmacht in strafzaken van de Ontvangende Staat overeenkomstig de bepalingen van de bovengenoemde Verdragen van Wenen, dan wel van enig ander internationaal verdrag :
a) doet de Zendstaat afstand van de immuniteit van de rechtsmacht die de begunstigde ten aanzien van de Ontvangende Staat geniet in strafzaken met betrekking tot elk handelen of nalaten dat voortvloeit uit de betaalde werkzaamheden, behalve in bijzondere gevallen wanneer de Zendstaat van mening is dat het doen van afstand in strijd is met zijn belangen;
b) het doen van afstand van immuniteit ten aanzien van de rechtsmacht in strafzaken wordt niet geacht mede betrekking te hebben op de immuniteit ten aanzien van de tenuitvoerlegging van het vonnis, waarvan uitdrukkelijk afstand moet worden gedaan. In dergelijk geval neemt de Zendstaat het verzoek van de Ontvangende Staat ernstig in overweging.
 Art.    5 . Belasting- en sociale zekerheidsstelsels.
Overeenkomstig de bepalingen van de Verdragen van Wenen inzake diplomatiek en consulair verkeer dan wel krachtens andere toepasselijke internationale verdragen zijn de begunstigden van de toestemming voor het verrichten van betaalde werkzaamheden onderworpen aan de belasting- en sociale zekerheidsstelsels van de Ontvangende Staat, ten aanzien van alles wat verband houdt met het verrichten van bedoelde werkzaamheden in deze Staat.
 Art.    6 . Wijzigingen.
1. Deze Overeenkomst wordt gesloten voor onbepaalde duur, behoudens de beëindiging ervan als bepaald in artikel 7.
2. Deze Overeenkomst kan worden gewijzigd zodra de Partijen het eens zijn over de voorgestelde wijzigingen en hebben voldaan aan hun interne procedures, en elkaar via diplomatieke notawisseling ervan in kennis hebben gesteld dat aan de interne procedures is voldaan. Wijzigingen worden van kracht op de eerste dag van de tweede maand volgende op de ontvangst van de laatste kennisgeving.
 Art.    7 . Duur en beëindiging.
Deze Overeenkomst blijft van kracht voor onbepaalde duur, met dien verstande dat elk van de Partijen ze te allen tijde kan beëindigen door hiervan drie maanden van te voren schriftelijk kennis te geven aan de andere Partij.
 Art.    8 . Inwerkingtreding.
Elke Partij stelt de andere Partij langs diplomatieke weg ervan in kennis dat aan de interne vereisten voor de inwerkingtreding van de Overeenkomst is voldaan. De Overeenkomst wordt van kracht op de eerste dag van de tweede maand volgende op de ontvangst van de laatste kennisgeving.
Ten blijke waarvan de ondergetekende vertegenwoordigers, daartoe naar behoren gemachtigd door hun respectieve regeringen, deze Overeenkomst hebben ondertekend.
Gedaan te Brussel, op 23 april 2003, in twee originele exemplaren, in de Franse, de Nederlandse en de Engelse taal, zijnde alle teksten gelijkelijk authentiek. In geval van verschil in uitlegging, is de Engelse tekst doorslaggevend.
 BIJLAGE.
 Art.  N. Deze Overeenkomst treedt in werking op 1 juni 2006, overeenkomstig haar artikel 8.