text:
DEEL 1.
 Artikel     1 . a. Het doel van de veiligheidscontrole is te verzekeren dat :
i) de functionering van gemeenschappelijke ondernemingen opgericht door twee of meer Regeringen of door onderdanen van twee of meer landen op initiatief of met de hulp van het Agentschap, en
ii) materialen, uitrusting en diensten welke krachtens met de betrokken Regeringen gesloten overeenkomsten door het Agentschap ter beschikking zijn gesteld of onder zijn toezicht staan
geen militaire doeleinden zullen bevorderen.
b. De veiligheidscontrole kan op verzoek van de partijen worden toegepast op iedere bilaterale- of multilaterale overeenkomst, of, op verzoek van een Regering, op iedere activiteit waarvoor die Regering op het gebied van de kernenergie verantwoordelijk is.
 Art.    2 . a. Voor de hierboven genoemde doelstellingen zal de veiligheidscontrole van toepassing zijn op :
i) iedere gemeenschappelijke onderneming en op iedere onderneming die valt binnen de werkingssfeer van een overeenkomst gesloten ingevolge artikel 1 (a) (ii) of een verzoek gedaan ingevolge artikel 1 (b);
ii) iedere installatie die basismateriaal of splijtstoffen gebruikt, teruggewonnen of verkregen in dergelijke gemeenschappelijke ondernemingen;
iii) iedere installatie die splijtstoffen gebruikt, teruggewonnen of verkregen hetzij uit basismateriaal, hetzij uit splijtstof, onderworpen aan controle krachtens artikel 1.
b. Niettemin kan de Bestuurscommissie van het Agentschap (hierna te noemen de " Bestuurscommissie ") de toepassing van de veiligheidscontrole buiten werking stellen in gevallen waarin splijtstoffen geëxporteerd worden uit het grondgebied dat valt onder de rechtsmacht van de Regeringen welke partij zijn bij dit Verdrag, mits deze splijtstoffen onderworpen zijn aan een gelijkwaardige veiligheidscontrole.
 Art.    3 . Ten aanzien van iedere onderneming of installatie die aan controle is onderworpen heeft het Agentschap de volgende rechten en verplichtingen waarvan de omvang wordt bepaald door de veiligheidsvoorschriften bedoeld in artikel 8 :
a. het onderzoeken van de ontwerpen voor speciale uitrusting en installaties, met inbegrip van kernreactoren, uitsluitend met het doel te verzekeren dat de controle doeltreffend kan worden uitgeoefend zoals voorzien in dit Verdrag;
b. het goedkeuren van de middelen te gebruiken voor de chemische bewerking van bestraalde materialen, uitsluitend met het doel te verzekeren dat het in artikel 1 omschreven oogmerk zal worden verwezenlijkt;
c. te eisen dat werkstaten worden bijgehouden en overgelegd, teneinde te verzekeren dat rekening en verantwoording ten aanzien van basismateriaal en splijtstoffen, gebruikt of voortgebracht door de onderneming of de installatie, kan worden afgelegd;
d. het verzoeken om en het in ontvangst nemen van rapporten ten aanzien van de gemaakte vorderingen.
 Art.    4 . a. Splijtstoffen teruggewonnen of verkregen uit basismateriaal of splijtstoffen die aan controle onderworpen zijn worden uitsluitend gebruikt voor vreedzame doeleinden, onder controle van het Agentschap, voor onderzoek of in reactoren die door de betrokken Regering of Regeringen worden aangegeven.
b. Iedere hoeveelheid teruggewonnen of verkregen splijtstof die uitgaat boven hetgeen voor het bovenvermelde gebruik nodig is, blijft onderworpen aan de controle van het Agentschap, dat kan eisen dat het bij het Agentschap in bewaring wordt gegeven of op andere plaatsen die door het Agentschap worden of kunnen worden gecontroleerd, mits daarna op verzoek van de betrokken partijen de aldus gedeponeerde splijtstoffen onmiddellijk aan de betrokken partijen zullen worden teruggegeven om te worden gebruikt onder dezelfde voorwaarden als hierboven vermeld.
 Art.    5 . a. Het Agentschap heeft het recht en de plicht naar het grondgebied dat valt onder de rechtsmacht van de Regeringen welke partij zijn bij dit Verdrag, inspecteurs te zenden, die door het Agentschap na overleg met de betrokken Regering of Regeringen worden aangewezen, welke inspecteurs te allen tijde toegang hebben tot alle plaatsen en gegevens, alsmede tot elke persoon die zich uit hoofde van zijn beroep met aan controle onderworpen materialen, uitrustingen of installaties bezighoudt, voorzover dit noodzakelijk is voor het afleggen van verantwoording voor aan controle onderworpen basismaterieel en splijtstoffen en om er zich van te vergewissen of de verplichtingen, welke voortvloeien uit dit Verdrag en uit iedere andere door het Agentschap met de betrokken Regering of Regeringen gesloten overeenkomst, worden nageleefd.
b. Indien deze verplichtingen niet in acht worden genomen kan het Agentschap verzoeken dat de maatregelen worden genomen die nodig zijn ter correctie van de situatie; indien dit niet binnen redelijke tijd gebeurt, kan het Agentschap één of meer van de hierna volgende maatregelen voorschrijven :
i) de opschorting of beëindiging van leveranties van materialen, uitrustingen of diensten geleverd door of onder toezicht van het Agentschap;
ii) de teruggave van materialen en uitrustingen geleverd door of onder toezicht van het Agentschap.
 Art.    6 . De Regeringen die partij zijn bij dit Verdrag zijn verantwoordelijk voor de tenuitvoerlegging van de maatregelen voorgeschreven krachtens lid (b) van artikel 5 en in bevelschriften uitgegeven door de President van het Tribunaal krachtens artikel 11 (e) en zij zijn er tevens voor verantwoordelijk er, voor zover nodig, voor te zorgen dat de verantwoordelijke partijen iedere inbreuk zullen corrigeren.
 DEEL 2.
 Art.    7 . De controle waarin dit Verdrag voorziet, wordt uitgeoefend door de volgende lichamen, die binnen het Agentschap functioneren :
i) de Bestuurscommissie;
ii) een Controlebureau dat bestaat uit één vertegenwoordiger van elke Regering die partij is bij dit Verdrag.
 Art.    8 . a. Het Controlebureau is bevoegd :
i) veiligheidsvoorschriften uit te werken die voor de verschillende soorten ondernemingen de technische procedure voor de controle vaststellen;
ii) clausules op te stellen inzake de toepassing van veiligheidsvoorschriften die moeten worden opgenomen in met de betrokken Regeringen te sluiten overeenkomsten;
iii) na te gaan of de verplichtingen die voortspruiten uit dit Verdrag en uit de in lid (a) (ii) bedoelde overeenkomsten worden nagekomen;
iv) de rapporten te onderzoeken die betrekking hebben op het uitoefenen van de controle en in gevallen waarin het van oordeel is dat een inbreuk heeft plaats gevonden te verzoeken dat de maatregelen worden genomen die nodig zijn ter correctie van de situatie, en, indien nodig, aan de Bestuurscommissie de voor te schrijven maatregelen voor te stellen.
b. Het Controlebureau stelt de Bestuurscommissie op de hoogte van iedere inbreuk die naar zijn oordeel heeft plaats gevonden en brengt periodiek rapport uit aan de Commissie over al zijn activiteiten.
 Art.    9 . a. De beslissingen van het Controlebureau worden, tenzij zijn huishoudelijk reglement anders bepaalt, aangenomen bij meerderheid van zijn leden.
b. Het Controlebureau wordt bijgestaan door een internationale staf die bestaat uit een Directeur van de controle en de administratieve en technische ambtenaren die nodig zijn om de functies van het Controlebureau uit te oefenen en, in het bijzonder, een groep internationale inspecteurs. De inspecteurs en de andere leden van de internationale staf zullen leden van de staf van de Organisatie zijn.
c. Behoudens hun verantwoordelijkheid tegenover het Agentschap mogen de inspecteurs en de andere leden van de internationale staf, zelfs na beëindiging van hun dienstverband, geen feiten of inlichtingen bekendmaken die te hunner kennis zijn gekomen in de uitoefening van hun taak. Iedere inbreuk op deze regel stelt hen in ieder gebied dat onder de rechtsmacht valt van de Regeringen die partij zijn bij dit Verdrag bloot aan die straffen die in dat gebied van kracht zijn voor inbreuken op de regels voor het beroepsgeheim, ongeacht de nationaliteit van de overtreder.
d. De Organisatie vergoedt iedere onredelijke schade veroorzaakt door het Agentschap of door zijn personeel in de uitoefening van hun taak.
 Art.    10 . a. De Bestuurscommissie is bevoegd alle beslissingen te nemen die nodig zijn voor de toepassing van dit Verdrag en zij zal in het bijzonder :
i) het huishoudelijk reglement van het Controlebureau goedkeuren;
ii) de veiligheidsvoorschriften goedkeuren;
iii) onder voorbehoud van de goedkeuring van de Raad, overeenkomsten aangaan met de betrokken Regeringen;
iv) waar nodig de maatregelen voorschrijven waarin wordt voorzien in artikel 5 (b).
b. De besluiten van de Bestuurscommissie die betrekking hebben op de toepassing van dit Verdrag worden genomen met eenparigheid van stemmen der aanwezige en hun stem uitbrengende leden. De beslissingen krachtens lid (a) (iv) van dat artikel vereisen echter een twee derde meerderheid van de leden van de Bestuurscommissie, waaronder niet is begrepen het lid dat de Regering vertegenwoordigt op wier gebied de inbreuk heeft plaats gevonden.
 Art.    11 . a. Inspectie worden uitgevoerd krachtens een door het Controlebureau uitgegeven bevelschrift dat de installaties vermeldt die geïnspecteerd moeten worden.
b. In ieder afzonderlijk geval moet de betrokken Regering er van tevoren van in kennis worden gesteld dat de inspectie zal worden uitgevoerd, maar een dergelijke voorafgaande kennisgeving vermeldt niet welke installaties geïnspecteerd zullen worden.
c. Indien de betrokken Regering zulks verzoekt, worden de internationale inspecteurs vergezeld door vertegenwoordigers van de autoriteiten van die Regering, op voorwaarde dat de inspecteurs daardoor niet worden opgehouden of op andere wijze in de uitoefening van hun functie worden gehinderd.
d. De internationale inspecteurs hebben tevens tot taak de in artikel 3 (c) bedoelde verantwoording met betrekking tot basismateriaal en splijtstof op te vragen en te controleren, alsmede na te gaan of de uit dit Verdrag en uit iedere met de betrokken Regering of Regeringen gesloten overeenkomst voortvloeiende verplichtingen worden nageleefd. De inspecteurs brengen iedere inbreuk ter kennis van het Controlebureau.
e. Bij verzet tegen de uitvoering van een inspectiemaatregel kan het Controlebureau de President van het Tribunaal, waarin in artikel 12 wordt voorzien, vragen om een bevelschrift voor de tenuitvoerlegging van een inspectiemaatregel tegen de betrokken onderneming. De President van het Tribunaal beslist hierover binnen drie dagen. De beslissing van de President prejudicieert niet op de beslissing van het Tribunaal ten aanzien van eventuele volgende eisen betreffende hetzelfde geval, die later krachtens artikel 13 mochten worden ingediend.
 DEEL 3.
 Art.    12 . a. Hierbij wordt een Tribunaal ingesteld dat bestaat uit zeven onafhankelijke rechters die voor vijf jaar worden benoemd bij beslissing van de Raad of, indien de Raad niet tot een beslissing komt, door middel van het lot uit een lijst waarop door iedere Regering die partij is bij dit Verdrag een door haar voorgestelde rechter is geplaatst.
b. Indien er in het Tribunaal geen rechter zitting heeft van de nationaliteit van een partij bij een aan het Tribunaal voorgelegd geval, kan de betrokken Regering iemand aanwijzen die in dat geval als toegevoegd rechter in het Tribunaal zitting zal hebben.
c. De organisatie van het Tribunaal en de rechtspositie van de rechters dient in overeenstemming te zijn met de bepalingen van het aan dit Verdrag gehecht Protocol.
d. Het Tribunaal neemt zijn eigen huishoudelijk reglement aan dat door de Raad dient te worden goedgekeurd.
 Art.    13 . a. Iedere Regering die partij is bij dit Verdrag of iedere betrokken onderneming kan bij het krachtens artikel 12 opgerichte Tribunaal in beroep gaan tegen beslissingen :
i) die betrekking hebben op de toepassing van artikel 3; indien binnen twee maanden na het verzoek om onderzoek of goedkeuring geen maatregelen zijn genomen, dient dit te worden beschouwd als een beslissing tot verwerping van het beroep;
ii) die één of meer van de maatregelen voorschrijven waarin is voorzien in artikel 5 (b).
b. Indien krachtens het voorgaande lid beroep is aangetekend bij het Tribunaal, beslist het Tribunaal of de bestreden beslissing in overeenstemming is met de bepalingen van dit Verdrag, van de veiligheidsvoorschriften en van de in artikel 8 bedoelde overeenkomsten. Indien het Tribunaal tot de slotsom komt dat de bestreden beslissing in strijd is met deze bepalingen, neemt de Bestuurscommissie al die maatregelen die nodig zijn om de beslissing van het Tribunaal ten uitvoer te leggen.
c. Het Tribunaal kan het Agentschap verplichten de schade te vergoeden die eventueel door de partij die in beroep is gegaan geleden wordt tengevolge van de bestreden beslissing.
d. Iedere onderneming kan bovendien het Tribunaal verzoeken het Agentschap op te dragen iedere uitzonderlijke schade te vergoeden die de onderneming heeft geleden tengevolge van een uit hoofde van artikel 5 uitgevoerde inspectie.
 Art.    14 . Het Tribunaal is bevoegd beslissingen te nemen ten aanzien van ieder ander vraagstuk dat betrekking heeft op de gemeenschappelijke werkzaamheden van de Staten-Leden van de Organisatie op het gebied van de kernenergie, en dat aan het Tribunaal is voorgelegd in overeenstemming tussen de betrokken partijen bij dit Verdrag.
 Art.    15 . a. Een beroep bij het Tribunaal in de gevallen bedoeld in lid (a) van artikel 13 dient te worden ingesteld binnen twee maanden na de datum van de bestreden beslissing, of, in andere gevallen, binnen drie jaar na de datum waarop de feiten die de onderneming in staat stellen schadevergoeding te eisen te harer kennis kwamen.
b. Behoudens de bepalingen van het hiernavolgend lid heeft een bij het Tribunaal ingesteld beroep geen schorsende werking. Indien het Tribunaal echter van mening is dat de omstandigheden zulks eisen, kan het bevelen dat de tenuitvoerlegging van de beslissing waartegen het beroep is ingesteld wordt opgeschorst.
c. Een bij het Tribunaal ingesteld beroep tegen een beslissing, genomen krachtens artikel 5 (b) (ii), heeft schorsende werking. Het Tribunaal kan echter op verzoek van iedere Regering die partij is bij dit Verdrag de onmiddellijke tenuitvoerlegging van de beslissing bevelen.
 DEEL 4.
 Art.    16 . a. Tussen de Organisatie en de Europese Gemeenschap voor Atoomenergie (Euratom) zal een overeenkomst worden gesloten waarin de regelingen worden omschreven volgens welke de bij dit Verdrag ingestelde controle binnen het gebied waarop het op 25 maart 1957 te Rome ondertekende Verdrag tot Oprichting van de Europese Gemeenschap voor Atoomenergie (Euratom) van toepassing is zal worden uitgevoerd door de bevoegde lichamen van Euratom, daartoe gemachtigd door het Agentschap teneinde de doelstellingen van dit Verdrag te verwezenlijken. Hiertoe strekkende voorstellen zullen worden voorgelegd aan de Europese Commissie, opgericht bij genoemd Verdrag zodra deze Commissie is ingesteld, opdat binnen de kortst mogelijke tijd een dergelijke overeenkomst kan worden bereikt.
b. Tussen de Organisatie en de Internationale Organisatie voor Atoomenergie kan eveneens een overeenkomst worden gesloten teneinde de tussen deze twee instellingen in het leven te roepen samenwerking te omschrijven.
 Art.    17 . In de zin van artikel 1 omvat het begrip militaire doeleinden het gebruik van splijtstof in oorlogswapens en sluit het gebruik van deze splijtstof in reactoren voor de produktie van elektriciteit en warmte of voor voortbeweging uit.
 Art.    18 . a. De uitdrukking " splijtstoffen " betekent : plutonium-239, uranium-233, uranium verrijkt in de isotopen 235 of 233, elk materiaal dat een of meer der bovengenoemde stoffen bevat, alsmede zulk ander splijtbaar materiaal als de Bestuurscommissie van tijd tot tijd zal bepalen; de uitdrukking " splijtstoffen " omvat evenwel geen basismateriaal.
b. De uitdrukking " uranium verrijkt in de isotopen 235 of 233 " betekent : uranium dat de isotopen 235 of 233 of beide bevat in zulk een hoeveelheid dat de verhouding van de totale hoeveelheid van deze isotopen tot het isotoop 238 groter is dan de verhouding van het isotoop 235 tot het isotoop 238 zoals dat in de natuur voorkomt.
c. De uitdrukking " basismateriaal " betekent : uranium dat het mengsel van de in de natuur voorkomende isotopen bevat, uranium waaraan het isotoop 235 is onttrokken, thorium, elk der bovengenoemde stoffen in de vorm van metaal, alliage, scheikundige samenstelling of scheikundige concentraat, elk ander materiaal dat een of meer der bovengenoemde stoffen bevat in die concentratie als de Bestuurscommissie van tijd tot tijd zal vaststellen, alsmede zulk ander materiaal als de Bestuurscommissie van tijd tot tijd zal bepalen.
d. De uitdrukking " materiaal " betekent basismateriaal en splijtstof.
 Art.    19 . a. De Regering van ieder land dat lid of geassocieerd lid is van de Organisatie dat dit Verdrag niet heeft ondertekend kan ertoe toetreden door middel van een aan de Secretaris-Generaal van de Organisatie gerichte mededeling, mits zij eveneens toetreedt tot het Agentschap.
b. De Regering van ieder land dat dit Verdrag niet heeft ondertekend kan ertoe toetreden door middel van een aan de Secretaris-Generaal van de Organisatie gerichte mededeling, mits zij eveneens toetreedt tot het Agentschap onder voorwaarde van de eenstemmige goedkeuring van de leden van de Organisatie. Een dergelijke toetreding treedt in werking met ingang van de datum van die goedkeuring.
 Art.    20 . Iedere Regering die partij is bij dit Verdrag kan de toepassing daarvan op zichzelf beëindigen door middel van een daartoe strekkende mededeling aan de Secretaris-Generaal van de Organisatie, met inachtneming van een opzeggingstermijn van twaalf maanden doch een dergelijke opzegging laat onverlet de controle, uitgeoefend over vóór dat tijdstip door of onder toezicht van het Agentschap geleverde materialen.
 Art.    21 . a. Dit Verdrag dient te worden bekrachtigd. De akten van bekrachtiging worden nedergelegd bij de Secretaris-Generaal van de Organisatie.
b. Dit Verdrag treedt in werking bij de nederlegging van de akten van bekrachtiging door ten minste tien der ondertekenende Regeringen. Voor iedere ondertekenende Regering die het Verdrag op een later tijdstip bekrachtigt, treedt het in werking op het ogenblik van nederlegging van haar akte van bekrachtiging.
c. De tenuitvoerlegging van dit Verdrag in het gebied van de Lid-Staten van de Europese Gemeenschap voor Atoomenergie (Euratom) is echter afhankelijk van het sluiten van de in artikel 16 (a) bedoelde Overeenkomst, met uitzondering - onverminderd de regelingen welke in die Overeenkomst zullen worden omschreven - van wat betreft haar toepassing op installaties binnen gemeenschappelijke ondernemingen.
 Art.    22 . De Secretaris-Generaal van de Organisatie doet aan alle Regeringen welke partij zijn bij dit Verdrag mededeling van de ontvangst van iedere akte van bekrachtiging of toetreding. Hij doet hun eveneens mededeling van de datum van inwerkingtreding van dit Verdrag.
 BIJLAGEN.
 Art.    N1 . Bijlage 1 : INTERPRETATIE MET BETREKKING TOT ARTIKEL 1.
De bepalingen van artikel 1 (a) (ii) met betrekking tot " diensten welke door het Agentschap ter beschikking zijn gesteld of onder zijn toezicht staan " hebben betrekking op de bijzondere hulp die aan een land kan worden verleend krachtens een afzonderlijke daartoe gesloten overeenkomst die met de betrokken Regering is aangegaan. Zij hebben geen uitbreiding tot gevolg van de toepassing van artikel 2 door het scheppen van een vervolgingsrecht met inbegrip van controle op de activiteiten van personen, die aan gemeenschappelijke ondernemingen hebben medegewerkt, alsmede controle op het gebruik van de kennis, die zij, die aan die ondernemingen hebben deelgenomen hebben verworven.
 Art.    N2 . Bijlage 2 : Protocol betreffende het tribunaal ingesteld bij het Verdrag inzake de instelling van een veiligheidscontrole op het gebied van de kernenergie.
De Regeringen die partij zijn bij het heden gesloten Verdrag inzake de instelling van een Veiligheidscontrole op het gebied van de Kernenergie (hierna te noemen het " Verdrag ");
Verlangend in overeenstemming met artikel 12 van het Verdrag de organisatie vast te stellen van het bij dat artikel ingestelde Tribunaal alsmede de rechtspositie van zijn rechters;
Hebben overeenstemming bereikt ten aanzien van de volgende bepalingen die aan het Verdrag zullen worden gehecht :
 Art.    1N2 . Het bij artikel 12 (a) van het Verdrag ingestelde Tribunaal vervult zijn functies in overeenstemming met de bepalingen van het Verdrag en van dit Protocol.
 Art.    2N2 . a. De benoeming van de rechters als voorzien in artikel 12 (a) van het Verdrag vindt plaats binnen een periode van zes maanden na de inwerkingtreding van het Verdrag; latere benoemingen vinden plaats binnen zes maanden na de inwerkingtreding van het Verdrag; latere benoemingen vinden plaats binnen zes maanden na het ontstaan van een vacature of vacatures.
b. Iedere vacature wordt vervuld voor de rest van de ambtstermijn volgens dezelfde methode als bepaald voor de eerste benoeming.
 Art.    3N2 . a. De rechters zijn personen van grote bekwaamheid wier onpartijdigheid bekend is en die hetzij voldoen aan de voorwaarden welke in hun eigen land vereist worden om de hoogste rechterlijke ambten te bekleden hetzij algemeen bekende rechtsgeleerden zijn.
b. Geen rechter mag deelnemen aan de berechting van enige zaak waarin hij vroeger is opgetreden als vertegenwoordiger, raadsman of advocaat van een der partijen, als lid van een nationaal of internationaal gerechtshof, als lid van een commissie van onderzoek, of in enige andere functie. In geval van twijfel op dit punt beslist het Tribunaal.
c. Er mogen geen twee rechters zitting hebben die onderdanen zijn van dezelfde Staat.
 Art.    4N2 . a. De rechters genieten immuniteit ten aanzien van rechtsvervolging met betrekking tot door hen in hun rechterlijke hoedanigheid verrichte handelingen. Deze immuniteit blijft van kracht ook nadat zij hun functie hebben neergelegd. Een dergelijke immuniteit kan door het Tribunaal worden opgeheven.
b. Een rechter kan niet uit zijn ambt worden ontzet tenzij hij naar het eenstemmig oordeel van de andere rechters niet langer aan de voor zijn benoeming vereiste voorwaarden voldoet of als hij zijn ambtsplichten niet langer vervult.
c. De betrokken rechter neemt niet deel aan de beraadslagingen en het nemen van de beslissingen uit hoofde van dit artikel.
 Art.    5N2 . a. Het Tribunaal kiest zijn President.
b. Het Tribunaal benoemt een Griffier.
 Art.    6N2 . De regels met betrekking tot de betaling van honoraria aan de rechters worden bepaald door de Raad van de Organisatie voor Europese Economische Samenwerking (hierna te noemen de " Organisatie ").
 Art.    7N2 . a. De President roept het Tribunaal bijeen wanneer zulks nodig is.
b. Het Tribunaal houdt zitting ten hoofdkwartiere van de Organisatie.
c. De President presideert de zittingen van het Tribunaal. Indien de President niet in staat is te presideren of in de gevallen waarin de President van dezelfde nationaliteit is als een der partijen, presideert de oudste der andere rechters.
 Art.    8N2 . a. De zittingen van het Tribunaal zijn rechtsgeldig indien vijf rechters aanwezig zijn.
b. Alle beslissingen worden genomen bij meerderheid van de aanwezige rechters.
c. Indien de stemmen staken, heeft de President, of de rechter die in zijn plaats optreedt, een beslissende stem.
 Art.    9N2 . a. De behandeling vindt plaats in het openbaar tenzij het Tribunaal uit eigen beweging of op verzoek van partijen anders beslist.b. De besprekingen van het Tribunaal zijn geheim. Het Tribunaal deelt de redenen mede waarop zijn beslissingen zijn gebaseerd en vermeldt de namen van de rechters die eraan deelnamen.
 Art.    10N2 . a. De Staten-Leden en de Organisatie worden voor het Tribunaal vertegenwoordigd door een vertegenwoordiger die voor ieder geval afzonderlijk wordt aangewezen; de vertegenwoordiger kan voor het Tribunaal worden bijgestaan door raadslieden of advocaten.
b. Andere partijen kunnen vertegenwoordigd worden door personen die gerechtigd zijn te pleiten voor rechtbanken van enige Lid-Staat.
c. De vertegenwoordigers, raadslieden en advocaten, bedoeld in dit artikel, genieten immuniteit ten aanzien van rechtsvervolging met betrekking tot door hen afgelegde verklaringen en overgelegde schriftelijke stukken in verband met de uitoefening van de in dit artikel bedoelde functies. Bovendien zijn hun documenten onschendbaar en genieten zij vrijheid van beweging tussen de zetel van het Tribunaal en hun gebruikelijke woonplaats.
d. De immuniteiten worden uitsluitend verleend in het belang van een juiste rechtsbedeling en voor zover zij voor de betrokken personen noodzakelijk zijn voor de uitoefening van hun functies. Het Tribunaal kan deze immuniteiten opheffen indien het van mening is dat een dergelijke opheffing niet in strijd is met een juiste rechtsbedeling.
e. Het Tribunaal heeft ten aanzien van de raadslieden en advocaten, die voor het Tribunaal verschijnen dezelfde bevoegdheden als die welke gewoonlijk worden toegekend aan rechtbanken en tribunalen, onder de voorwaarden die worden bepaald in het huishoudelijk reglement.
 Art.    11N2 . a. Getuigen en deskundigen kunnen worden gehoord onder de voorwaarden die worden bepaald in het huishoudelijk reglement.
b. Getuigen en deskundigen kunnen worden gehoord hetzij onder ede in de vorm welke wordt bepaald in het huishoudelijk reglement, hetzij op de wijze, neergelegd in de nationale wetgeving van de getuige of deskundige.
 Art.    12N2 . a. Het Tribunaal kan verzoeken dat een getuige of deskundige wordt gehoord door de gerechtelijke autoriteiten van zijn plaats van inwoning.
b. Het verzoek wordt gericht aan de betrokken Regering, die het doorzendt aan de bevoegde gerechtelijke autoriteiten.
 Art.    13N2 . a. Iedere schending van de eed door een getuige of deskundige voor het Tribunaal wordt beschouwd als gelijk te staan met een schending begaan voor een rechtbank, die zich bezighoudt met een civiele procedure, van het land waarin de zitting van het Tribunaal plaats vond.
b. Indien een dergelijke schending is begaan, tijdens het horen van een getuige of deskundige door een nationale gerechtelijke autoriteit, bedoeld in artikel 12 van dit Protocol, is de nationale wetgeving van het land van deze gerechtelijke autoriteit van toepassing.
 Art.    14N2 . Het Tribunaal bepaalt het bedrag en de verdeling der kosten.
 Art.  15N2. De onkosten verbonden aan het doen functioneren van het Tribunaal worden opgevoerd op de begroting van de Organisatie.


type: legislation

jurisdiction: Belgium

text:
Artikel  M. 1. Op 23 december 1994 werd bij het Ministerie van Buitenlandse Zaken, Buitenlandse Handel en Ontwikkelingssamenwerking van België, de akte van toetreding van de Libanese Republiek neergelegd.
2. Dit Verdrag treedt in werking ten aanzien van Libanon op 23 juni 1995 overeenkomstig artikel 12 van het Verdrag.


text:
TITEL I.  - Algemene bepalingen.
 Artikel     1 . Voor de toepassing van dit Akkoord wordt verstaan onder :
1. Verdrag : het tussen Nederland en België gesloten Verdrag betreffende de toepassing der wederzijdse wetgeving op het punt der sociale verzekering, ondertekend te 's-Gravenhage op 29 Augustus 1947;
2. Belgische wetgeving : de wetgeving inzake de verplichte verzekering tegen ziekte en invaliditeit met uitzondering van de wetgeving betreffende de zeelieden ter koopvaardij;
3. Nederlandse wetgeving :
a) de wetgevingen inzake de verplichte ziekengeld- en ziekenfondsverzekering (uitkeringen in geld en geneeskundige verzorging) en de verplichte invaliditeitsverzekering, met uitzondering van de wetgeving betreffende de zeelieden ter koopvaardij;
b) de regeling inzake ziekengeld- en ziekenfondsverzekering (uitkeringen in geld en geneeskundige verzorging) betreffende mijnwerkers en de met dezen gelijkgestelden;
4. Rijksfonds : het Rijksfonds voor verzekering tegen ziekte en invaliditeit in België;
5. Gemeenschappelijk Administratiekantoor : het Gemeenschappelijk Administratiekantoor te Amsterdam;
6. Nederlands Centrum : het Nederlands Centrum voor de ziekenfondsverzekering (geneeskundige verzorging), aangewezen door de Ziekenfondsraad, voor de werknemers bedoeld in het Verdrag;
7. Hulpkas : de Hulpkas voor ziekte- en invaliditeitsverzekering in België;
8. Ziekenfondsen : de Algemene Ziekenfondsen in de zin van de Nederlandse wetgeving;
9. Grensarbeiders : de Belgische en Nederlandse werknemers die, met behoud van hun woonplaats in het grensgebied van een der landen, waarheen zij in beginsel dagelijks terugkeren, in loondienst gaan werken in het grensgebied, langs de gemeenschappelijke grens van het andere land;
10. Leden van het gezin of van het huishouden : de personen aan wie de verzekeringsorganen van het land van verblijf geneeskundige verzorging behoren te verlenen krachtens de in dat land geldende wetgeving.
 TITEL II.  - Uitkeringen in geld.
 Afdeling 1.  - Ziekengeldverzekering (daaronder begrepen de uitkeringen vóór en na de bevalling en de begrafenisvergoeding).
 Art.    2 .
1. Loonarbeiders en met dezen gelijkgestelden, die zich van Nederland naar België begeven, genieten, ten laste van de verzekeringsorganen van dit laatste land, uitkeringen in geld van de ziekteverzekering, indien :
1° zij op het tijdstip waarop zij aan de Belgische wetgeving onderworpen worden, arbeidsgeschikt zijn; deze voorwaarde wordt geacht te zijn vervuld ten aanzien van de arbeiders die aantonen, dat zij in het tijdvak van een maand dat aan dat tijdstip voorafgaat, in Nederland daadwerkelijk arbeid in loondienst hebben verricht;
2° zij in België binnen een termijn van een maand te rekenen van de datum van het einde der verzekering in Nederland af, arbeid in loondienst of daarmede gelijkgestelde arbeid hebben verricht; gecontroleerde onvrijwillige werkloosheid wordt gelijkgesteld met arbeid in loondienst;
3° zij, wat de wachttijd betreft, de voorwaarden vervullen om deze uitkeringen van de Belgische wetgeving te genieten, waarbij rekening wordt gehouden met het verzekeringstijdvak in Nederland en met het tijdvak waarin zij aan de Belgische wetgeving onderworpen zijn.
2. De bepalingen van de Belgische wetgeving, volgens welke de toekenning van uitkeringen afhankelijk is van een voorwaarde inzake de oorsprong van de aandoening zijn niet van toepassing op loonarbeiders en met dezen gelijkgestelden, die de voorwaarden bedoeld in het eerste lid van dit artikel vervullen.
 Art.    3 .
1. Loonarbeiders en met dezen gelijkgestelden, die zich van België naar Nederland begeven, genieten, ten laste van de verzekeringsorganen van dit laatste land, uitkeringen in geld van de ziekteverzekering, indien :
1° zij bij de aanvang van hun Nederlandse verzekering arbeidsgeschikt zijn; deze voorwaarde wordt geacht te zijn vervuld ten aanzien van de arbeiders die aantonen, dat zij in het tijdvak van een maand dat aan die aanvang voorafgaat, in België daadwerkelijk arbeid in loondienst hebben verricht;
2° zij in Nederland verzekeringsplichte arbeid in loondienst of daarmede gelijkgestelde arbeid hebben verricht; werkloosheid waarvoor krachtens de verplichte verzekering uitkering is verleend, wordt gelijkgesteld met arbeid in loondienst;
3° zij, wanneer het gaat om uitkeringen bij moederschap, de wachttijd vervullen om de uitkeringen van de Nederlandse wetgeving te genieten, waarbij rekening wordt gehouden met het tijdvak waarin zij aan de Belgische wetgeving onderworpen zijn en met het verzekeringstijdvak in Nederland.
2. De bepalingen van de Nederlandse wetgeving, volgens welke de toekenning van uitkeringen afhankelijk is van een voorwaarde inzake de geschiktheid tot werken in loondienst bij de aanvang van de verzekering zijn niet van toepassing op loonarbeiders die de voorwaarden bedoeld in het eerste lid van dit artikel vervullen.
 Art.    4 . Voor de toepassing van de artikelen 2 en 3 :
1° worden als tijdvakken van verzekering of van arbeid in loondienst of daarmede gelijkgestelde arbeid en als tijdvakken welke met tijdvakken van verzekering worden gelijkgesteld, in aanmerking genomen die welke als zodanig worden aangemerkt ingevolge de wetgeving van het land waar zij zijn vervuld;
2° bepalen de organen van elk van de beide overeenkomstsluitende landen het recht op de uitkeringen overeenkomstig de voor die organen geldende wetgeving, waarbij rekening wordt gehouden met de bepaling neergelegd in artikel 5 van het Verdrag. Vastgesteld wordt evenwel, dat elke in Nederland betaalde weekpremie in België wordt aangemerkt als vijf dagen arbeid in loondienst of daarmede gelijkgestelde arbeid en omgekeerd.
 Art.    5 . Onder voorbehoud, dat de voorwaarden bedoeld in de wetgeving van het land van de nieuwe plaats van tewerkstelling, zonodig met toepassing van artikel 5 van het verdrag, zijn vervuld, komen de uitkeringen in geld van de moederschapsverzekering ten laste van het orgaan van de regeling waaraan de verzekerde op de dag van de bevalling is onderworpen.
 Afdeling 2.  - Invaliditeitsverzekering.
 Art.    6 . Loonarbeiders en met dezen gelijkgestelden, die zich van Nederland naar België hebben begeven, genieten invaliditeitsvergoedingen krachtens de Belgische wetgeving onder de bij die wetgeving bepaalde voorwaarden, mits :
1. zij hun rechten op vergoeding voor primaire ongeschiktheid volledig hebben genoten;
2. zij sedert tenminste één jaar aan de Belgische wetgeving onderworpen zijn, indien de aandoening bestond op het tijdstip van opname in de verzekering.
 Art.    7 . Loonarbeiders en met dezen gelijkgestelden, die zich van België naar Nederland hebben begeven, genieten een invaliditeitsrente krachtens de Nederlandse wetgeving onder de bij de wetgeving bepaalde voorwaarden.
 Art.    8 . Voor de toepassing van de artikelen 6 en 7 bepalen de organen van elk der overeenkomstsluitende landen het recht op de uitkeringen overeenkomstig de voor die organen geldende wetgeving, waarbij rekening wordt gehouden met de bepaling neergelegd in artikel 5 van het Verdrag. Vastgesteld wordt evenwel, dat elke in Nederland betaalde weekpremie in België wordt aangemerkt als vijf dagen arbeid in loondienst of daarmede gelijkgestelde arbeid en omgekeerd.
 Art.    9 . Wanneer de verzekerde niet de voorwaarden vervult voor de toepassing van een invaliditeitspensioen krachtens de bijzondere wetgeving betreffende de mijnwerkers van beide landen, worden de uitkeringen in geld van de invaliditeitsverzekering bepaald naar gelang van het geval : in België overeenkomstig de artikelen 6 en 8, en, in Nederland, overeenkomstig de artikelen 7 en 8.
 Art.    10 . Een invaliditeitsrente (invaliditeitspensioen) of een invaliditeitsvergoeding wordt in voorkomend geval omgezet in een ouderdomsrente onder de voorwaarden geregeld bij de wetgeving krachtens welke zij werd toegekend.
 Afdeling 2a.  - Samenloop van ziekte- en invaliditeitsuitkeringen bij toeneming van arbeidsongeschiktheid. <V 1975-03-24/33, Art. 1>
 Art.    10a . <V 1975-03-24/33, Art. 1> Voor de toepassing van deze afdeling wordt verstaan onder :
a) ziekteuitkering :
- voor België : de uitkering voor primaire ongeschiktheid;
- voor Nederland : het ziekengeld;
b) invaliditeitsuitkering :
- voor België : de invaliditeitsuitkering;
- voor Nederland : de arbeidsongeschiktheidsuitkering.
 Art.    10b . <V 1975-03-24/33, Art. 1> Ingeval een werknemer die ziekte- of invaliditeitsuitkering van één van beide landen geniet, verzekerd is ingevolge de wetgeving inzake ziekte- en invaliditeitsverzekering van het andere land, zijn bij toeneming van de arbeidsongeschiktheid de volgende bepalingen van toepassing :
a) Indien de werknemer voldoet aan de in de wetgeving van het land waar hij laatstelijk verzekerd is, gestelde voorwaarden voor het ingaan van het recht op ziekte- en vervolgens op invaliditeitsuitkering, verleent het orgaan van dit laatste land een uitkering overeenkomstig de door dit orgaan toegepaste wettelijke regeling ongeacht de vraag of de toeneming van de arbeidsongeschiktheid veroorzaakt wordt door dezelfde dan wel door een andere aandoening dan die welke aanleiding heeft gegeven tot het verlenen van de oorspronkelijke uitkering.
b) Het orgaan dat de oorspronkelijke uitkering verleende bepaalt overeenkomstig de door dit orgaan toegepaste wettelijke regeling het bedrag waarop de werknemer recht heeft, daarbij rekening houdend met de toeneming van de arbeidsongeschiktheid.
c) Indien het bedrag van de onder b) bedoelde uitkering groter is dan het bedrag van de uitkering van de wettelijke regeling van het land waar de werknemer laatst verzekerd was, is het orgaan dat de oorspronkelijke uitkering verleende slechts verplicht hem een aanvulling welke gelijk is aan het verschil tussen bedoelde bedragen te verlenen.
d) Indien het bedrag van de onder b) bedoelde uitkering lager is dan of gelijk van het bedrag van de onder a) bedoelde uitkering verleent het orgaan dat de oorspronkelijke uitkering toekende, geen enkele uitkering meer. In dat geval zijn de uitkeringen uitsluitend verschuldigd door het orgaan van het land waar de werknemer verzekerd was.
e) Ter bepaling van het bedrag van de aanvulling, bedoeld onder c), worden de in aanmerking te nemen daguitkeringen ingevolge de wettelijke regelingen van beide landen uitgedrukt in functie van het aantal dagen per week waarover uitkering wordt verleend ingevolge de wettelijke regeling die wordt toegepast door het orgaan dat gehouden is de aanvulling te verlenen.
f) Ter bepaling van het bedrag van de aanvulling, bedoeld onder c), vindt de omrekening van de in de nationale muntsoorten luidende bedragen plaats in overeenstemming met artikel 107 van de Verordening nr. 574/72 van de Raad van Europese Gemeenschappen van 21 maart 1972 tot vaststelling van de wijze van toepassing van Verordening nr. 1408/71 van 14 juni 1971, of met de latere bepalingen die dit artikel wijzigen.
g) Indien het bedrag van de onder a) bedoelde uitkering door stijging van kosten van levensonderhoud of door schommelingen van het loonpeil met een bepaald percentage wordt gewijzigd, blijft het bedrag van de aanvulling, bedoeld onder c), ongewijzigd.
Wanneer het bedrag van de onder b) bedoelde uitkering door stijging van kosten van levensonderhoud of door schommelingen van het loonpeil met een bepaald percentage wordt gewijzigd, wordt dit percentage rechtstreeks in de aanvulling, bedoeld onder c), verwerkt.
h) De bepalingen van de Belgische en de Nederlandse wetgeving, die aan het genieten van ziekte- of invaliditeitsuitkering voordelen en verplichtingen ingevolge andere sociale verzekeringswetten verbinden gelden niet ten aanzien van de aanvulling bedoeld onder c).
i) De voorgaande bepalingen van dit artikel zijn niet van toepassing wanneer de toeneming van de arbeidsongeschiktheid aanleiding is tot vergoedingen ingevolge de Belgische Arbeidsongevallen- of beroepsziektenverzekering. In dat geval worden de oorspronkelijke Nederlandse uitkeringen voortgezet alsof de arbeidsongeschiktheid niet is toegenomen.
 Afdeling 3.  - Wijze van betaling van de uitkeringen in geld.
 Art.    11 .
1. De uitkeringen in geld in geval van ziekte en bevalling worden rechtstreeks door het bevoegde Nederlandse orgaan betaald :
aan de werknemers die in Nederland tewerkgesteld zijn of waren en die in België verblijven;
aan de werknemers die in Nederland tewerkgesteld zijn of waren en aldaar verbleven, en die, met toestemming van het bevoegde orgaan, hun verblijfplaats overbrengen naar België. Deze toestemming moet worden verleend wanneer de gezondheidstoestand van de verzekerde de verhuizing rechtvaardigt; voor de moederschapsuitkeringen kan de toestemming worden verleend vóór de bevalling.
2. De uitkeringen in geld in geval van invaliditeit worden rechtstreeks door het bevoegde Nederlandse orgaan betaald, ook nadat de verzekerde zijn verblijfplaats naar België heeft overgebracht.
3. De betalingen bedoeld in dit artikel worden in België in Belgische munt verricht, naar de wisselkoers op het tijdstip van de betaling.
 Art.    12 .
1. De uitkeringen in geld in geval van ziekte, bevalling en overlijden worden rechtstreeks door het bevoegde Belgische orgaan betaald :
aan de werknemers die in België tewerkgesteld zijn of waren en die in Nederland verblijven;
aan de werknemers die in België tewerkgesteld zijn of waren en aldaar verbleven, en die, met toestemming van het bevoegde orgaan, hun verblijfplaats overbrengen naar Nederland. Deze toestemming moet worden verleend wanneer de gezondheidstoestand van de verzekerde de verhuizing rechtvaardigt; voor de moederschapsuitkeringen kan de toestemming worden verleend vóór de bevalling.
2. De uitkeringen in geld in geval van invaliditeit worden rechtstreeks door het bevoegde Belgische orgaan betaald, ook nadat de verzekerde zijn verblijfplaats naar Nederland heeft overgebracht.
3. De betalingen bedoeld in dit artikel worden in Nederland in Nederlandse munt verricht, naar de wisselkoers op het tijdstip van de betaling.
 Art.    13 . De rechthebbenden die in België verblijven en die verzekerd zijn bij een Nederlands orgaan, zijn onderworpen aan de medische en administratieve controle van het Nederlands orgaan, tenzij dit orgaan het Rijksfonds verzoekt die controle uit te oefenen.
 Art.    14 . Degenen die een uitkering genieten ingevolge de Belgische ziekte- en invaliditeitsverzekering, worden, wanneer zij in Nederland verblijven, zowel medisch als administratief gecontroleerd door het Gemeenschappelijk Administratiekantoor.
 Art.    15 .
1. Teneinde de arbeidsongeschiktheid te doen vaststellen en recht op uitkeringen in geld in geval van ziekte en bevalling te kunnen doen gelden, dient de werknemer die verzekerd is ingevolge de Belgische wetgeving en die in Nederland verblijft, binnen de 48 uur na de dag waarop de arbeidsongeschiktheid is ontstaan aan het districtkantoor van het Gemeenschappelijk Administratiekantoor, in welks gebied hij woonachtig is, de staking van de arbeid mede te delen door inzending van een formulier, waarvan het model wordt vastgesteld door de Technische Commissie bedoeld in artikel 48, eerste lid. Deze bepalingen gelden ook, wanneer de staking van de arbeid een gevolg is van een ongeval.
2. De controlerend-geneeskundige van het Gemeenschappelijk Administratiekantoor stelt de arbeidsongeschiktheid vast en bepaalt de vermoedelijke duur daarvan. Deze vaststelling en deze bepaling worden tussen vier en twintig uur door het Gemeenschappelijk Administratiekantoor medegedeeld aan het Belgisch verrekeningsorgaan, waarbij de werknemer is aangesloten. Zij hebben, in geval van primaire arbeidsongeschiktheid, dezelfde waarde als de beslissing van de adviserend geneesheer van het Belgisch verzekeringsorgaan.
3. De bepalingen bedoeld in het tweede lid, zijn van toepassing op de werknemer die een verzoek indient tot verlenging van de staking van de arbeid.
De werknemer die het werk hervat, dient zulks binnen drie dagen na de hervatting van het werk mede te delen aan het Gemeenschappelijk Administratiekantoor, dat, overeenkomstig het bepaalde in het tweede lid, het Belgisch verzekeringsorgaan hiervan in kennis stelt.
 Art.    16 . De kosten welke uit de toepassing van de artikelen 13, 14 en 15 voortvloeien voor het Rijksfonds en het Gemeenschappelijk Administratiekantoor, worden vastgesteld door de Technische Commissie bedoeld in artikel 48, eerste lid, en worden door het Gemeenschappelijk Administratiekantoor, onderscheidenlijk het Rijksfonds vergoed.
 Art.    17 . Het Rijksfonds deelt aan het districtskantoor van het Gemeenschappelijk Administratiekantoor mede de naam en het adres van de invalide, die het aan een medische controle wenst te onderwerpen.
De resultaten van de controle worden door de tussenkomst van het Rijksfonds medegedeeld aan de Geneeskundige Raad van invaliditeit.
 TITEL III.  - Verstrekkingen in natura.
 Afdeling 1.  - Arbeiders die zich van het ene naar het andere land hebben begeven.
 Art.    18 . Loonarbeiders en met dezen gelijkgestelden, die zich van Nederland naar België hebben begeven, alsook de leden van hun gezin of van hun huishouden, genieten geneeskundige verzorging krachtens de Belgische wetgeving, indien zij voldoen aan de voorwaarden gesteld in artikel 2, en met inachtneming van het bepaalde in artikel 25, eerste alinea.
De bepalingen van de Belgische wetgeving, waarbij het verlenen van verstrekkingen afhankelijk wordt gesteld van het onderzoek naar de oorzaak van de aandoening, gelden niet voor de leden van het gezin of van het huishouden.
 Art.    19 . Loonarbeiders en met dezen gelijkgestelden, die zich van België naar Nederland hebben begeven, alsook de leden van hun gezin of van hun huishouding, genieten geneeskundige verzorging krachtens de Nederlandse wetgeving, indien zij voldoen aan de voorwaarden gesteld in artikel 3, en met inachtneming van het bepaalde in artikel 28, eerste alinea.
 Art.    20 . De tijdvakken gedurende welke de arbeiders bedoeld in de artikelen 18 en 19, vrijwillig verzekerd waren in Nederland of verplicht verzekerd in België, worden, voor zover de wetgeving van de nieuwe plaats van tewerkstelling dit toelaat, door de verzekeringsorganen in aanmerking genomen bij het bepalen van het recht op geneeskundige verzorging krachtens de verplichte verzekering in België en krachtens de vrijwillige verzekering in Nederland.
 Art.    21 . Loonarbeiders en met deze gelijkgestelden, die nog geen loonarbeid of daarmede gelijkgestelde arbeid hebben verricht, op grond waarvan de wetgeving van het nieuwe land van tewerkstelling kan worden toegepast, kunnen, evenals de leden van hun gezin of van hun huishouden, gedurende een tijdvak van ten hoogste vijftien kalenderdagen, aanvangende op de dag volgende op die waarop het werk wordt gestaakt, aanspraak maken op verstrekkingen overeenkomstig de wetgeving van het vorige land van tewerkstelling, ten laste van de bevoegde organen van laatstgenoemd land, voor zover zij nog voldoen aan de voorwaarden gesteld door de wetgeving van dat land.
 Art.    22 . Indien een lid van het gezin of van het huishouden van de arbeider op het tijdstip, waarop de plaats van tewerkstelling wordt verlegd van het ene naar het andere land, in een verpleeginrichting verblijft, blijven de kosten van verpleging en behandeling gedurende ten hoogste drie maanden ten laste van het vorige land van tewerkstelling, op voorwaarde dat het gezinshoofd in het nieuwe land van tewerkstelling binnen een termijn van vijftien kalenderdagen, aanvangende op de dag volgende op die, waarop hij ophoudt verzekeringsplichtig te zijn in het vorige land van tewerkstelling, arbeid in loondienst of daarmede gelijkgestelde arbeid heeft hervat.
 Art.    23 . Wanneer de plaats van tewerkstelling wordt verlegd van het ene naar het andere land, komt elke voor prothesen of orthopedische apparaten ten behoeve van de belanghebbende of van een van de leden van diens gezin of huishouden door het verzekeringsorgaan van het vorige land van tewerkstelling reeds toegezegde vergoeding ten laste van dit verzekeringsorgaan, zelfs indien deze prothesen of deze orthopedische apparaten na het vertrek naar het andere land zijn afgeleverd.
 Art.    24 . De hulp bij bevalling, evenals de verstrekkingen vóór en na de bevalling, komen ten laste van het orgaan van de regeling waaraan de verzekerde op de dag van de bevalling is onderworpen.
De zwangerschapsvergoeding waarop de Belgische wetgeving recht geeft, wordt eventueel verstrekt met inachtneming van de in de beide landen verrichte onderzoekingen vóór en na de bevalling.
 Afdeling 2.  - Bijzondere bepalingen met betrekking tot grensarbeiders werkzaam in België.
 Art.    25 . De grensarbeiders die werkzaam zijn in België en die in Nederland verblijven, alsook de leden van hun gezin of van hun huishouden, genieten geneeskundige verzorging overeenkomstig de Nederlandse wetgeving, indien zij voldoen aan de voorwaarden gesteld in de artikelen 2 en 18. Deze verzorging wordt hun verstrekt door het ziekenfonds waarbij zij zijn aangesloten.
Evenwel wordt in de door de in artikel 48, lid 2, bedoelde Technische Commissie te bepalen spoedgevallen of gevallen waarin dit tot gemak van de arbeider strekt, de in België verleende geneeskundige verzorging rechtstreeks vergoed door het ziekenfonds.
 Art.    26 .
1. De uitgaven door de ziekenfondsen gedaan voor het verstrekken van geneeskundige verzorging overeenkomstig de Nederlandse wetgeving aan in Nederland verblijvende gerechtigden, evenals de hieruit voortvloeiende administratiekosten, worden door het Rijksfonds met een vaste bedrag aan de Ziekenfondsraad vergoed.
2. De vaste vergoeding bedoeld in het eerste, lid, is gelijk aan het gemiddelde kostenbedrag per jaar per door de Nederlandse wetgeving als zodanig beschouwde gerechtigde in de provincies Limburg, Noordbrabant en Zeeland, vermenigvuldigd met het aantal grensarbeiders en hun medeverzekerden.
3. Het bedrag bedoeld in lid 2, wordt door het Rijksfonds betaald aan de Ziekenfondsraad.
In deze betaling draagt de Hulpkas bij tot ten hoogste het bedrag van het gemiddelde Belgische kostenbedrag van een bij de genoemde Hulpkas ingeschreven rechtstreeks-verzekerde, vermenigvuldigd met het aantal grensarbeiders.
 Art.    27 .
1. Het Rijksfonds en het Nederlands Centrum houden de stand bij van de tijdvakken en daadwerkelijke en gelijkgestelde arbeid vervuld in België door de grensarbeiders. Teneinde deze organen in staat te stellen die taak te verrichten, vult de werkgever het formulier in tweevoud in, vastgesteld door de Technische Commissie bedoeld in artikel 48, lid 2, en stelt hij beide exemplaren van dit formulier aan de grensarbeider ter hand binnen acht en veertig uur na zijn aanwerving.
De arbeider is verplicht deze exemplaren onverwijld in te leveren bij het ziekenfonds van zijn keuze, dat binnen acht en veertig uur na ontvangst een der exemplaren aan het Rijksfonds doet toekomen. Ontslag van een grensarbeider wordt binnen acht en veertig uur schriftelijk door de werkgever aan het Rijksfonds gemeld.
2. De Technische Commissie bedoeld in artikel 48, lid 2, kan nadere regelen stellen met betrekking tot de wijze van aanmelding en inschrijving van grensarbeiders die werkzaam zijn in België en verblijven in Nederland.
Zij regelt tevens de wijze waarop de desbetreffende Nederlandse organen er van zullen worden verwittigd, dat de grensarbeider niet meer voldoet aan de voorwaarden gesteld door de Belgische wetgeving.
3 De Technische Commissie bedoeld in artikel 48, lid 2, regelt de wijze van vaststelling van de tijdvakken waarover de vaste vergoeding bedoeld in artikel 26, zal worden berekend. Deze tijdvakken worden in beginsel geacht te eindigen op de derde dag welke volgt op die waarop het Nederlands Centrum het bericht van afmelding ontvangt.
 Afdeling 3.  - Bijzondere bepalingen met betrekking tot grensarbeiders werkzaam in Nederland.
 Art.    28 . De grensarbeiders die werkzaam zijn in Nederland en die in België verblijven, alsook de leden van hun gezin of van hun huishouden, genieten geneeskundige verzorging overeenkomstig de Belgische wetgeving, indien zij voldoen aan de voorwaarden gesteld in de artikelen 3 en 19. Deze verzorging wordt hun verstrekt door tussenkomst van het Belgische verzekeringsorgaan waarbij zij zijn aangesloten.
Evenwel wordt in de door de in artikel 48, lid 2, bedoelde Technische Commissie te bepalen spoedgevallen of gevallen waarin dit tot gemak van de arbeiders strekt, de in Nederland verleende geneeskundige verzorging rechtstreeks vergoed door de Belgische verzekeringsorganen.
 Art.    29 .
1. De uitgaven door de verzekeringsorganen gedaan voor het verstrekken van geneeskundige verzorging overeenkomstig de Belgische wetgeving aan de in België verblijvende gerechtigden, evenals de hieruit voortvloeiende administratiekosten, worden door de Ziekenfondsraad met een vast bedrag aan het Rijksfonds vergoed.
2. De vaste vergoeding bedoeld in het eerste lid, is gelijk aan het gemiddelde kostenbedrag per jaar per door de Belgische wetgeving als zodanig beschouwde gerechtigde, vermenigvuldigd met het aantal grensarbeiders en hun medeverzekerden.
De Technische Commissie bedoeld in artikel 48, lid 2, bepaalt welke uitgaven en welke aantallen in aanmerking moeten worden genomen te bepaling van de gemiddelde kostenbedragen.
 Art.    30 .
1. Het Nederlands Centrum en het Rijksfonds houden de stand bij van de tijdvakken van daadwerkelijke en gelijkgestelde arbeid vervuld in Nederland door de grensarbeiders.
2. De Technische Commissie bedoeld in artikel 48, lid 2, regelt de wijze van aanmelding en inschrijving van de in Nederland werkzame en in België verblijvende grensarbeiders. Zij regelt tevens de wijze waarop de desbetreffende Belgische verzekeringsorganen er van zullen worden verwittigd, dat een grensarbeider niet meer voldoet aan de voorwaarden gesteld door de Nederlandse wetgeving.
3. De Technische Commissie bedoeld in artikel 48, lid 2, regelt de wijze van vaststelling van de tijdvakken waarover de vaste vergoeding bedoeld in artikel 29, zal worden betaald. Deze tijdvakken worden in beginsel geacht te eindigen op de derde dag welke volgt op die waarop het Rijksfonds het bericht van afmelding ontvangt.
 Afdeling 4.  - Verstrekkingen in natura voor gepensioneerden, invaliden en weduwen.
 Art.    31 . Met betrekking tot de geneeskundige verzorging van personen beneden de leeftijd van 65 jaar, die in het genot zijn van een pensioen, een vergoeding of een rente krachtens de wetgeving van een der beide landen, zijn de bepalingen van de artikelen 32 tot en met 36 van toepassing.
 Art.    32 .
1. Degenen die in het genot zijn van invaliditeitspensioen, vergoeding of -rente, en ouderdoms- of overlevingspensioen, een arbeidsongevallenrente of een rente voor beroepsziekte voor meer dan 50 pct. blijvende arbeidsongeschiktheid, en die krachtens de wetgeving van het land dat het pensioen, de vergoeding of de rente verschuldigd is, aanspraak zouden hebben op verstrekkingen in natura, indien zij in dat land zouden verblijven, verkrijgen of behouden deze aanspraak ook, indien zij verblijven in het andere land. De verstrekkingen worden in Nederland door de ziekenfondsen, en in België door de verzekeringsorganen verleend, overeenkomstig de wetgeving van het land van verblijf.
2. Wanneer België het pensioen, de vergoeding of rente is verschuldigd, is het bepaalde in artikel 26, leden 1 en 2, van overeenkomstige toepassing met dien verstande echter dat voor het gemiddelde kostenbedrag in de provincies Limburg, Noordbrabant en Zeeland, in de plaats treedt het gemiddelde kostenbedrag voor geheel Nederland.
Wanneer Nederland het pensioen, de vergoeding of de rente is verschuldigd, is het bepaalde in artikel 29, leden 1 en 2, van overeenkomstige toepassing.
 Art.    33 . Voor degenen die in het genot zijn van een pensioen, vergoeding of rente, en die uit dien hoofde gerechtigd zijn tot uitkeringen in natura ingevolge de wetgeving van een der overeenkomstsluitende landen, en die in het andere land verblijven en hetzij op grond van het genieten van een pensioen, vergoeding of rente ten laste van laatstgenoemd land, hetzij door arbeid in loondienst of daarmede gelijkgestelde arbeid recht hebben op verstrekkingen in natura ingevolge de wetgeving van laatstgenoemd land, is het bepaalde in artikel 32 niet van toepassing.
 Art.    34 . Voor degenen die in het genot zijn van een pensioen, vergoeding of rente ten laste van een van beide of van beide overeenkomstsluitende landen, en die als zodanig geen recht hebben op verstrekkingen in natura krachtens de wetgeving van het ene of het andere der overeenkomstsluitende landen, worden, ter bepaling van het recht daarop, de verzekeringstijdvakken of daarmede gelijkgestelde tijdvakken, vervuld in elk land, samengeteld.
Wanneer bij de toepassing van de vorige alinea het recht op verstrekkingen in natura krachtens de ene of andere nationale wetgeving is verworven, komen de bedoelde verstrekkingen ten laste van het land waar de verzekering het langst heeft gelopen.
De bepalingen van artikel 32, lid 2, zijn van overeenkomstige toepassing ten opzichte van het land waar de verzekering het langst heeft gelopen.
 Art.    35 . Wanneer, bij toepassing van de artikelen 32, 33 en 34, degene die in het genot is van een pensioen, vergoeding of rente ten laste van een van beide of van beide overeenkomstsluitende landen, niettemin zonder het betalen van een persoonlijke bijdrage, geen recht heeft op verstrekkingen in natura, kan hij, zo de wetgeving van het land van verblijf dit toelaat, die verstrekkingen verkrijgen door de bij die wetgeving bepaalde persoonlijke bijdrage te betalen; het bedrag van die bijdrage wordt vastgesteld, daarbij eventueel rekening gehouden met de in beide overeenkomstsluitende landen volbrachte verzekeringstijdvakken.
Zo de wetgeving van het land van verblijf zulks niet toelaat, en die van het andere land wel, mag de persoonlijke bijdrage worden betaald; alsdan is artikel 32 van toepassing.
 Art.    36 . Voor de toepassing van de artikelen 32, 33, 34 en 35, worden zowel voor het toekennen van het recht op verstrekkingen in natura, als ter bepaling van het land dat de verstrekkingen verschuldigd is, de tijdvakken van Belgische vrije mutualiteitsverzekering of van vrijwillige ziekenfondsverzekering niet in aanmerking genomen.
 Art.    37 . Met betrekking tot de geneeskundige verzorging van personen van 65 jaar en ouder, die trekker zijn van een pensioen, vergoeding of rente krachtens de wetgeving van een der beide landen, zijn de bepalingen van de artikelen 38 tot en met 41 van toepassing.
 Art.    38 . De trekkers van een krachtens de Belgische wetgeving toegekend pensioen, vergoeding of rente, als bedoeld in artikel 32, eerste lid, die krachtens deze wetgeving aanspraak zouden hebben op verstrekkingen in natura, indien zij in België zouden verblijven, verkrijgen of behouden deze aanspraak ook, indien zij in Nederland verblijven.
De verstrekkingen worden hun door de ziekenfondsen verleend overeenkomstig de Nederlandse wetgeving.
 Art.    39 . Wanneer een gepensioneerde als bedoeld in artikel 38, krachtens de Belgische wetgeving slechts tegen betaling van een persoonlijke bijdrage recht heeft op geneeskundige verzorging, wordt hij, eventueel door tussenkomst van het betrokken ziekenfonds, tot het betalen van die bijdrage in de gelegenheid gesteld.
Het bedrag van de persoonlijke bijdrage wordt vastgesteld met inachtneming van de in Nederland en België vervulde verzekeringstijdvakken.
 Art.    40 .
1. De in België verblijvende personen die recht hebben op ouderdomspensioen ingevolge de Nederlandse wet van 31 Mei 1956, Stb 281 (Algemene Ouderdomswet), en die tevens in het genot zijn van een krachtens de Nederlandse wetgeving toegekend pensioen, vergoeding of rente op grond waarvan zij ingevolge het bepaalde in artikel 32, eerste lid, recht op geneeskundige verzorging zouden hebben, zo zij jonger waren de 65 jaar, kunnen aanspraak verkrijgen op verstrekkingen in natura.
Deze verstrekkingen worden hun alsdan verleend door de Belgische verzekeringsorganen, overeenkomstig de Belgische wetgeving.
2. De in het eerste lid bedoelde personen verkrijgen deze aanspraak met ingang van de eerste dag van de tweede maand volgende op die waarin zij het orgaan dat het pensioen, de uitkering of de rente heeft toegekend, verzoeken daarop een premie in te houden ter gedeeltelijke dekking van de kosten der aan hen te verlenen verstrekkingen in natura.
Deze premie wordt door de Technische Commissie bedoeld in artikel 48, tweede lid, vastgesteld op een bedrag dat in beginsel overeenkomt met de helft van de kosten welke in Nederland gemiddeld worden gemaakt voor de geneeskundige verzorging van een gepensioneerde en zijn eventuele rechtverkrijgenden.
3. Het in het tweede lid bedoelde orgaan draagt de ingehouden premie af aan de Ziekenfondsraad.
4. Het in het tweede lid bedoelde verzoek kan na verloop van een jaar worden ingetrokken, met ingang van de tweede maand na die der intrekking.
Na intrekking van een verzoek kan niet opnieuw een verzoek worden gedaan.
 Art.    41 . De artikelen 32, tweede lid, 33, 34 en 36 zijn op de bij de artikelen 37, 39 en 40 bedoelde gevallen van overeenkomstige toepassing.
 Art.    42 .
1. Voor de toepassing van de bepalingen van deze afdeling delen het Rijksfonds en het Nederlands Centrum elkaar naam en adres mede van degenen die in het genot zijn van een pensioen, vergoeding of rente, en die krachtens hun onderscheidene wetgevingen aanspraak hebben op geneeskundige verzorging. Hetzelfde geldt, wanneer het recht op verzorging is vervallen.
2. Het Rijksfonds en het Nederlands Centrum houden de stand bij van de in deze afdeling bedoelde personen. Maandelijks doen het Rijksfonds en het Nederlands Centrum elkaar een overzicht van het aantal verschuldigde vaste vergoedingen toekomen.
 Art.    43 . De Technische Commissie bedoeld in artikel 48, lid 2, is bevoegd voor de toepassing van de bepalingen van deze afdeling regelen vast te stellen.
 Afdeling 5.  - Bepalingen van financiële aard.
 Art.    44 .
1. Het Rijksfonds vereffent de door de Belgische verzekeringsorganen gedane uitgaven voor het verstrekken aan de in België verblijvende gerechtigden van de bij de Belgische wetgeving voorziene geneeskundige verzorging, welke ten laste van de Nederlandse organen komt.
2. De Ziekenfondsraad vereffent de door de Nederlandse ziekenfondsen gedane uitgaven voor het verstrekken aan de in Nederland verblijvende gerechtigden van de geneeskundige verzorging ingevolge de Nederlandse wetgeving, welke ten laste van de Belgische organen komt.
 Art.    45 . Indien de datum welke volgens de bepalingen van dit Akkoord beslissend is voor het ingaan van de vaste vergoeding bedoeld in de artikelen 26, 29 en 32, ligt vóór de 16e ener maand, dan gaat de vergoeding in op de 1e der maand; in de overige gevallen gaat de vergoeding in op de 1e van de daarop volgende maand.
Indien de datum welke volgens de bepalingen van dit Akkoord beslissend is voor het beëindigen van de vaste vergoeding, bedoeld in de artikelen 26, 29 en 32, ligt vóór de 16e ener maand, dan wordt de vergoeding beëindigd met ingang van de 1e dier maand; in de overige gevallen wordt de vergoeding beëindigd met ingang van de 1e der daarop volgende maand.
 Art.    46 .
1. De in de artikelen 26, 29 en 32 bedoelde vaste vergoeding wordt per kalenderjaar vastgesteld.
2. In afwachting van de afrekeningen worden door de organen van elk land ten behoeve van de organen van het andere land driemaandelijkse voorschotten gestort op een grondslag te bepalen door de in artikel 48, lid 2, bedoelde Technische Commissie.
3. De in artikel 48, lid 2, bedoelde Technische Commissie stelt de wijze van betaling zowel voor de driemaandelijkse voorschotten als voor de afrekeningen vast, alsmede de daarbij toe te passen wisselkoers.
 Art.    47 . Het bepaalde in dit Akkoord betreffende de grensarbeiders en hun rechthebbenden blijft voorlopig van toepassing voor de werknemers en de leden van hun gezin of van hun huishouden, die werken op het grondgebied van een der overeenkomstsluitende landen en wonen op het grondgebied van het andere land, zelfs wanneer zij niet dagelijks terugkeren naar hun woonplaats, ongeacht of zij al dan niet in het grensgebied wonen.
 Art.    48 . Ingesteld worden :
1. een " Technische Commissie voor de uitkeringen in geld ", welke tot taak heeft het bedrag vast te stellen van de administratie- en controlekosten bedoeld in artikel 16, toe te zien op de toepassing van de bepalingen van dit Akkoord betreffende de uitkeringen in geld en, in voorkomende gevallen, bijzondere aangelegenheden te regelen;
2. een " Technische Commissie voor de geneeskundige verzorging ", welke tot taak heeft het bedrag vast te stellen van de onderscheidenlijk door de Belgische en door de Nederlandse organen verschuldigde vaste vergoedingen, als tegenwaarde van de geneeskundige verzorging welke zij aan de onderdanen van het ene en van het andere land verlenen, toe te zien op de toepassing van de bepalingen van dit Akkoord betreffende de verstrekkingen in natura en, in voorkomende gevallen, bijzondere aangelegenheden te regelen.
Elk dezer commissies bestaat uit acht leden, voor de helft aangewezen, voor elk der beide overeenkomstsluitende landen, door de Minister onder wiens bevoegdheid de toepassing van dit Akkoord valt. De Ministers wijzen, ieder voor wat hem betreft, een delegatie-secretaris aan. Elke commissie vergadert beurtelings in het ene en in het andere land, onder voorzitterschap van een lid van de afvaardiging van het land waar de vergadering wordt gehouden.
 Art.    49 . <Opheffingsbepaling van V 1949-06-24/30>
 Art.  50.
1. Dit Akkoord treedt in werking op de datum van ondertekening met terugwerkende kracht te rekenen van 1 October 1957 af.
Dit Akkoord wordt gesloten voor de duur van één jaar en wordt van jaar tot jaar stilzwijgend verlengd behoudens opzegging, waarvan drie maanden vóór het verstrijken van de termijn kennis moet worden gegeven.
Ten blijke waarvan de ondergetekenden dit Akkoord hebben opgesteld in de Nederlandse en de Franse taal, zijnde beide teksten gelijkelijk authentiek.


text:
Artikel  M. Op 22 april 2005 ontving de Federale Overheidsdienst Buitenlandse Zaken, Buitenlandse Handel en Ontwikkelingssamenwerking van België de opzegging van de Republiek Singapore betreffende voornoemde Overeenkomst.
Overeenkomstig artikel 13 van de Overeenkomst, zal deze opzegging ten aanzien van de Republiek Singapore in werking treden op 22 april 2006.


text:
Artikel  M. Verklaringen door Portugal ten aanzien van Macao.
Overeenkomstig de gezamenlijke verklaring van de Regering van de Portugese Republiek en de Regering van de Volksrepubliek China inzake de kwestie Macao, die op 13 april werd ondertekend, behoudt Portugal de internationale aansprakelijkheid met betrekking tot Macao tot 19 december 1999.
De Regering van Portugal heeft de Belgische Regering op 7 oktober ervan in kennis gesteld dat zij met ingang van 20 december 1999 niet langer aansprakelijk zal zijn voor de internationale rechten en verplichtingen die voortvloeien uit de toepassing op Macao van de zeven bovengenoemde verdragen inzake zeerecht.


text:
Artikel  M. Op 29 november 2005 ontving de Federale Overheidsdienst Buitenlandse Zaken, Buitenlandse Handel en Ontwikkelingssamenwerking van België de opzegging van het Groothertogdom Luxemburg betreffende voornoemde Overeenkomst.
Overeenkomstig artikel 13 van de Overeenkomst zal deze opzegging ten aanzien van het Groothertogdom Luxemburg in werking treden op 29 november 2006.


text:
Artikel  M. Op 5 november 2008 ontving de Federale Overheidsdienst Buitenlandse Zaken, Buitenlandse Handel en Ontwikkelingssamenwerking van België de opzegging van de Republiek IJsland betreffende voornoemde internationale Overeenkomst.
Overeenkomstig artikel 13 van de Overeenkomst, zal deze opzegging ten aanzien van de Republiek IJsland in werking treden op 5 november 2009.


text:
Artikel  M. Op 4 januari 2005 ontving de Federale Overheidsdienst Buitenlandse Zaken, Buitenlandse Handel en Ontwikkelingssamenwerking van België de opzegging van het Koninkrijk Spanje betreffende voornoemde Overeenkomst.
Overeenkomstig artikel 13 van de Overeenkomst, zal deze opzegging ten aanzien van het Koninkrijk Spanje in werking treden op 4 januari 2006.


text:
Artikel   M. ADR in voege op 1 januari 2015
Europees Verdrag betreffende het internationaal vervoer van gevaarlijke goederen over de weg

(niet opgenomen om technische redenen, zie B.St. van 18-12-2014, p. 101841-104188)


text:
Artikel    M . De volledige tekst van deze bijlagen verschijnt in bijvoegsel tot het Belgisch Staatsblad van heden onder pagina's - 953 - tot - 2044 -.
 Bijlagen.
 Art.    N1 . BIJLAGE A. - VOORSCHRIFTEN MET BETREKKING TOT DE GEVAARLIJKE STOFFEN EN VOORWERPEN.
 Art.    1N1 . DEEL I. - DEFINITIES EN ALGEMENE VOORSCHRIFTEN. (DEEL I niet opgenomen om technische redenen. Zie pagina's B.St. 18-06-1997, van 1 - 1 999 tot 2 099, p. 953 tot 973)
 Art.    2N1 . DEEL II. - OPSOMMING VAN DE STOFFEN EN VOORSCHRIFTEN EIGEN AAN DE ONDERSCHEIDENE KLASSEN.
KLASSE 1. - ONTPLOFBARE STOFFEN EN VOORWERPEN. (DEEL II niet opgenomen om technische redenen. Zie pagina's B.St. 18-06-1997, van 2 100 tot 2 199, p. 974 tot 1 043)
KLASSE 2. - GASSEN. (Tekst niet opgenomen om technische redenen van 2 200 tot 2 299, zie folio B.St. 18-06-1997, p. 1 044 tot 1 096)
KLASSE 3. - BRANDBARE VLOEISTOFFEN. (Tekst niet opgenomen om technische redenen van 2 300 tot 2 399, zie folio B.St. 18-06-1997, p. 1 097 tot 1 128)
KLASSE 4.1. - BRANDBARE VASTE STOFFEN. (Tekst niet opgenomen om technische redenen van 2 400 tot 2 429, zie folio B.St. 18-06-1997, p. 1 129 tot 1 171)
KLASSE 4.2. - VOOR ZELFONTBRANDING VATBARE STOFFEN. (Tekst niet opgenomen om technische redenen van 2 430 tot 2 469, zie folio B.St. 18-06-1997, p. 1 172 tot 1 192)
KLASSE 4.3. - Stoffen die in contact met water brandbare gassen ontwikkelen. (Tekst niet opgenomen om technische redenen van 2 470 tot 2 499, zie folio B.St. 18-06-1997, p. 1 193 tot 1 213)
KLASSE 5.1. - STOFFEN DIE DE VERBRANDING BEVORDEREN (OXIDERENDE STOFFEN). (Tekst niet opgenomen om technische redenen van 2 500 tot 2 549, zie folio B.St. 18-06-1997, p. 1 214 tot 1 237)
KLASSE 5.2. - ORGANISCHE PEROXIDEN. (Tekst niet opgenomen om technische redenen van 2 550 tot 2 599, zie folio B.St. 18-06-1997, p. 1 238 tot 1 262)
KLASSE 6.1. - GIFTIGE STOFFEN. (Tekst niet opgenomen om technische redenen van 2 600 tot 2 649, zie folio B.St. 18-06-1997, p. 1 263 tot 1 309)
KLASSE 6.2. - INFECTUEUZE (BESMETTELIJKE) STOFFEN. (Tekst niet opgenomen om technische redenen van 2 650 tot 2 699, zie folio B.St. 18-06-1997, p. 1 310 tot 1 324)
KLASSE 7. - RADIOAKTIEVE STOFFEN. (Tekst niet opgenomen om technische redenen van 2 700 tot en met 2 799, zie folio B.St. 18-06-1997, p. 1 325 tot 1 394)
KLASSE 8. - BIJTENDE (CORROSIEVE) STOFFEN. (Tekst niet opgenomen om technische redenen van 2 800 tot en met 2 899, zie folio B.St. 18-06-1997, p. 1 395 tot 1 427)
KLASSE 9. - DIVERSE GEVAARLIJKE STOFFEN EN VOORWERPEN. (Tekst niet opgenomen om technische redenen van 2 900 tot en met 2 999, zie folio B.St. 18-06-1997, p. 1 428 tot 1 449)
 Art.    N2 . DEEL III. - AANHANGSELS BIJ BIJLAGE A.
 Art.    1N2 . AANHANGSEL A.1. (Deel III niet opgenomen om technische redenen van 3 000 tot en met 3 199, zie folio B.St. 18-06-1997, p. 1 450 tot 1 474)
 Art.    2N2 . AANHANGSEL A.2. (Tekst niet opgenomen om technische redenen van 3 200 tot en met 3 299, zie folio B.St. 18-06-1997, p. 1 475 tot 1 486)
 Art.    3N2 . AANHANGSEL A.3. (Tekst niet opgenomen om technische redenen van 3 300 tot en met 3 399, zie folio B.St. 18-06-1997, p. 1 487 tot 1 498)
 Art.    4N2 . AANHANGSEL A.4. Voorbehouden van 3 400 tot en met 3 499, p. 1 499.
 Art.    5N2 . AANHANGSEL A.5. - ALGEMENE VERPAKKINGSVOORSCHRIFTEN, VERPAKKINGSTYPES, EISEN GESTELD AAN DE VERPAKKINGEN EN BEPROEVINGSVOORSCHRIFTEN VOOR DE VERPAKKINGEN. (Tekst niet opgenomen om technische redenen van 3 500, zie folio B.St. 18-06-1997, p. 1 499 tot 1 551)
 Art.    6N2 . BIJLAGE BIJ AANHANGSEL A.5. (Tekst niet opgenomen om technische redenen, zie folio B.St. 18-06-1997, p. 1 552 tot 1 557)
 Art.    7N2 . AANHANGSEL A.6. - Algemene voorschriften voor het gebruik van grote recipiënten voor losgestort vervoer (IBC's), types van IBC's, eisen met betrekking tot de constructie van de IBC's en voorschriften inzake de proeven op de IBC's. (Tekst niet opgenomen om technische redenen van 3 600 tot en met 3 699, zie folio B.St. 18-06-1997, p. 1 558 tot 1 593)
 Art.    8N2 . AANHANGSEL A.7. - VOORSCHRIFTEN DIE BETREKKING HEBBEN OP DE RADIOAKTIEVE STOFFEN VAN KLASSE 7. (Tekst niet opgenomen om technische redenen, zie folio B.St. 18-06-1997, p. 1 594 tot 1 633)
 Art.    9N2 . AANHANGSEL A.8. Voorbehouden van 3 800 tot en met 3 899, p. 1 633.
 Art.    10N2 . AANHANGSEL A.9. (Tekst niet opgenomen om technische redenen van 3 900 tot en met 9 999, zie folio B.St. 18-06-1997, p. 1 634 tot 1 641)
 Art.    N3 . BIJLAGE B. - BEPALINGEN BETREFFENDE HET VERVOERMATERIAAL EN HET VERVOER. (Bijlage niet opgenomen om technische redenen van 10 000 tot en met 10 009, zie folio B.St. 18-06-1997, p. 1 642 tot 1 644)
 Art.    1N3 . DEEL I. - ALGEMENE BEPALINGEN VOOR HET VERVOER VAN GEVAARLIJKE STOFFEN VAN ALLE KLASSEN. (Zie evenwel randnummer 10 002). (Tekst niet opgenomen om technische redenen van 10 010 tot en met 10 999, zie folio B.St. 18-06-1997, p. 1 644 tot 1 679)
 Art.    2N3 . DEEL II. - SPECIALE VOORSCHRIFTEN DIE VAN TOEPASSING ZIJN OP HET VERVOER VAN GEVAARLIJKE STOFFEN VAN DE KLASSEN 1 TOT 9 EN DIE DE VOORSCHRIFTEN VAN DEEL I AANVULLEN OF WIJZIGEN. (Tekst niet opgenomen om technische redenen van 11 000 tot en met 199 999, zie folio B.St. 18-06-1997, p. 1 680 tot 1 735)
 Art.  3N3. DEEL III. - AANHANGSELS VAN BIJLAGE B.
AANHANGSELS B.1 : VOORSCHRIFTEN BETREFFENDE DE TANKS. (Tekst niet opgenomen om technische redenen van 200 000 tot en met 219 999, zie folio B.St. 18-06-1997, p. 1 736 tot 1 907)
AANHANGSEL B.2. - EENVORMIGE BEPALINGEN BETREFFENDE DE CONSTRUCTIE VAN VOERTUIGEN DIE BESTEMD ZIJN VOOR HET VERVOER VAN GEVAARLIJKE GOEDEREN, IN VOORKOMEND GEVAL MET INBEGRIP VAN BEPALINGEN BETREFFENDE DE TYPEHOMOLOGATIE. (Tekst niet opgenomen om technische redenen van 220 000 tot en met 229 999, zie folio B.St. 18-06-1997, p. 1 907 tot 1 926)
AANHANGSEL B.3. - KEURINGSDOCUMENT VOOR VOERTUIGEN DIE BEPAALDE GEVAARLIJKE GOEDEREN VERVOEREN. (Tekst niet opgenomen om technische redenen van 230 000 tot en met 239 999, zie folio B.St. 18-06-1997, p. 1 927 tot 1 928)
AANHANGSEL B.4. - VOORSCHRIFTEN BETREFFENDE DE OPLEIDING VAN BESTUURDERS VAN VOERTUIGEN DIE GEVAARLIJKE GOEDEREN VERVOEREN. (Tekst niet opgenomen om technische redenen van 240 000 tot en met 240 999, zie folio B.St. 18-06-1997, p. 1 929 tot 1 934)
AANHANGSEL B.5. - Lijst van de stoffen en van de identificatienummers. (Tekst niet opgenomen om technische redenen, zie folio B.St. 18-06-1997, p. 1 934 tot 2 043)
AANHANGSEL B.6. - OPLEIDINGSGETUIGSCHRIFT VOOR BESTUURDERS VOORGESCHREVEN IN RANDNUMMER 10 315. (Tekst niet opgenomen om technische redenen, zie folio B.St. 18-06-1997, p. 2 043 tot 2 044)


text:
Artikel    1 . In onderhavig Verdrag verstaat men :
a) onder " voertuigen ", de auto's, gelede voertuigen, aanhangwagens en opleggers, zoals deze zijn omschreven in artikel 4 van het Verdrag inzake het wegverkeer van 19 september 1949, met uitzondering van de voertuigen die toebehoren aan de Krijgsmacht van een Verdragspartij, of die zich onder de verantwoordelijkheid van die Krijgsmacht bevinden;
b) onder " gevaarlijke goederen ", de stoffen en voorwerpen waarvan de bijlagen A en B het internationaal vervoer over de weg verbieden of slechts onder bepaalde voorwaarden toelaten;
c) onder " internationaal vervoer ", elk vervoer dat op het grondgebied van minstens twee Verdragspartijen wordt verricht door in a) hierboven omschreven voertuigen.
 Art.    2 . 1. Onder voorbehoud van het bepaalde in paragraaf 3 van artikel 4, mag geen internationaal vervoer plaatsvinden van gevaarlijke goederen, waarvan bijlage A het vervoer verbiedt.
2. Internationaal vervoer van andere gevaarlijke goederen is slechts toegestaan, indien :
a) de voorwaarden zijn vervuld die bijlage A stelt aan de goederen in kwestie, inzonderlijk aan hun verpakking en hun etikettering;
b) de voorwaarden zijn vervuld die bijlage B stelt aan de constructie, de uitrusting en het rijden van het voertuig dat de gevaarlijke goederen in kwestie vervoert, onder voorbehoud van het bepaalde in paragraaf 2 van artikel 4.
 Art.    3 . De bijlagen bij onderhavig Verdrag maken wezenlijk deel uit van dit Verdrag.
 Art.    4 . 1. Elke Verdragspartij behoudt het recht om het binnenkomen van gevaarlijke goederen op haar grondgebied te reglementeren of te verbieden om andere redenen dan de veiligheid gedurende het vervoer.
2. Voertuigen, die bij het van kracht worden van onderhavig Verdrag in dienst waren op het grondgebied van een Verdragspartij of die er binnen twee maanden na deze datum in dienst zijn genomen, mogen gedurende drie jaar na dat van kracht worden internationaal vervoer van gevaarlijke goederen verrichten, zelfs indien hun constructie en uitrusting niet geheel voldoen aan de voorwaarden die in bijlage B zijn gesteld aan het vervoer in kwestie. Bijzondere bepalingen in bijlage B kunnen echter deze termijn verkorten.
3. De Verdragspartijen behouden het recht om - door middel van bijzondere bilaterale of multilaterale akkoorden - overeen te komen dat :
- het internationaal vervoer van bepaalde gevaarlijke goederen, waarvan onderhavig Verdrag elk internationaal vervoer verbiedt, onder bepaalde voorwaarden op hun grondgebied wordt toegelaten;
- gevaarlijke goederen, waarvan onderhavig Verdrag slechts onder bepaalde voorwaarden internationaal vervoer toelaat, voor internationaal vervoer op hun grondgebied mogen aangenomen worden onder minder strenge voorwaarden dan die welke gesteld worden door de bijlagen bij dit Verdrag.
De bijzondere bilaterale of multilaterale akkoorden, bedoeld in onderhavige paragraaf, moeten aan de Secretaris-Generaal van de Organisatie der Verenigde Naties worden medegedeeld; deze zal er de Verdragspartijen die deze akkoorden niet hebben ondertekend kennis van geven.
 Art.    5 . Het vervoer, waarop onderhavig Verdrag van toepassing is, blijft onderworpen aan de nationale of internationale voorschriften die betrekking hebben op het wegverkeer, het internationaal wegverkeer of de internationale uitwisseling van goederen in het algemeen.
 Art.    6 . 1. De landen, die lid zijn van de Economische Commissie voor Europa en de landen, die overeenkomstig paragraaf 8 van het mandaat van die Commissie met raadgevende stem tot die Commissie zijn toegelaten, kunnen Verdragspartij worden bij onderhavig Verdrag :
a) door het te ondertekenen;
b) door het te bekrachtigen na het te hebben ondertekend onder voorbehoud van bekrachtiging;
c) door tot dit Verdrag toe te treden.
2. De landen, die op grond van paragraaf 11 van het mandaat van de Economische Commissie voor Europa mogen deelnemen aan bepaalde werkzaamheden van die Commissie, kunnen Verdragspartij worden bij onderhavig Verdrag door toe te treden nadat het van kracht werd.
3. Onderhavig Verdrag zal tot 15 december 1957 voor ondertekening opengesteld zijn. Na die datum zal het voor toetreding opengesteld zijn.
4. De bekrachtiging of de toetreding zal tot stand worden gebracht door een akte bij de Secretaris-Generaal van de Organisatie der Verenigde Naties te deponeren.
 Art.    7 . 1. Onderhavig Verdrag zal in werking treden een maand na de datum waarop het aantal van de in paragraaf 1 van artikel 6 genoemde landen, die het Verdrag hebben ondertekend zonder voorbehoud van bekrachtiging of hun akte van bekrachtiging of van toetreding hebben gedeponeerd, tot vijf is gestegen. De bijlagen zullen evenwel pas zes maand na het in werking treden van het Verdrag zelf van kracht worden.
2. Nadat vijf van de in paragraaf 1 van artikel 6 genoemde landen onderhavig Verdrag zullen hebben ondertekend zonder voorbehoud van bekrachtiging of hun akte van bekrachtiging of van toetreding zullen hebben gedeponeerd, zal voor elk land dat onderhavig Verdrag bekrachtigt of er toe toetreedt dit Verdrag een maand na het deponeren van de akte van bekrachtiging of van toetreding van dat land in werking treden; de bijlagen zullen voor dat land van toepassing worden op diezelfde dag indien zij op dat ogenblik reeds van kracht zijn, of op de dag waarop zij krachtens de bepalingen van paragraaf 1 van onderhavig artikel van kracht zullen worden.
 Art.    8 . 1. Elke Verdragspartij zal onderhavig Verdrag kunnen opzeggen via een aan de Secretaris-Generaal van de Organisatie der Verenigde Naties gerichte kennisgeving.
2. De opzegging zal twaalf maanden na de dag waarop de Secretaris-Generaal er de kennisgeving van heeft ontvangen in werking treden.
 Art.    9 . 1. Indien na het van kracht worden van onderhavig Verdrag het aantal Verdragspartijen gedurende twaalf opeenvolgende maanden minder dan vijf bedraagt, zal dit Verdrag niet meer van toepassing zijn.
2. Indien een wereldomvattend verdrag houdende reglementering van het vervoer van gevaarlijke goederen zou worden afgesloten zal - vanaf de dag dat dit laatste in werking is getreden - elke bepaling van onderhavig Verdrag, die strijdig is met om het even welke bepaling van dat wereldomvattend verdrag, automatisch niet meer van toepassing zijn op de betrekkingen tussen de Partijen bij onderhavig Verdrag die ook Partij zijn geworden bij het wereldomvattend verdrag en ipso facto worden vervangen door de desbetreffende bepaling van het wereldomvattend verdrag.
 Art.    10 . 1. Bij de ondertekening van onderhavig Verdrag zonder voorbehoud van bekrachtiging, bij de deponering van zijn akte van bekrachtiging of van toetreding of op elk later tijdstip, kan elk land - via een kennisgeving aan de Secretaris-Generaal van de Organisatie der Verenigde Naties - onderhavig Verdrag van toepassing verklaren op alle gebieden waarvoor het ten aanzien van de buitenlandse betrekkingen verantwoordelijk is, of op een gedeelte ervan. Het Verdrag en zijn bijlagen zullen één maand nadat de Secretaris-Generaal deze kennisgeving heeft ontvangen, van toepassing zijn op het gebied of de gebieden, genoemd in die kennisgeving.
2. Elk land, dat overeenkomstig paragraaf 1 van onderhavig artikel een verklaring heeft afgelegd ten gevolge waarvan onderhavig Verdrag van toepassing is geworden op een gebied waarvoor dat land ten aanzien van de buitenlandse betrekkingen verantwoordelijk is, zal overeenkomstig artikel 8 het Verdrag kunnen opzeggen voor wat het genoemd gebied betreft.
 Art.    11 . 1. Elk geschil tussen twee of meer Verdragspartijen betreffende de interpretatie of toepassing van onderhavig Verdrag zal zoveel mogelijk worden bijgelegd door middel van onderhandelingen tussen de Partijen die bij het geschil betrokken zijn.
2. Elk geschil, dat niet door middel van onderhandelingen wordt bijgelegd, zal aan een arbitrage worden onderworpen indien één van de bij het geschil betrokken Verdragspartijen zulks vraagt; het geschil zal dientengevolge voorgelegd worden aan één of meer scheidsrechters die in gemeenschappelijk overleg door de betrokken partijen gekozen werden. Indien de Partijen in het geschil drie maanden nadat het verzoek voor een arbitrage is ingediend niet tot overeenstemming gekomen zijn over de keuze van één of meerdere scheidsrechters, kan één van die Partijen de Secretaris-Generaal van de Organisatie der Verenigde Naties verzoeken om één enkele scheidsrechter aan te wijzen die over het geschil zal beslissen.
3. De uitspraak van de scheidsrechter of van de scheidsrechters, aangewezen overeenkomstig paragraaf 2 van onderhavig artikel, zal bindend zijn voor de bij het geschil betrokken Verdragspartijen.
 Art.    12 . 1. Elke Verdragspartij kan, op het ogenblik dat zij onderhavig Verdrag ondertekent of bekrachtigt of toetreedt tot dit Verdrag, verklaren dat zij zich niet gebonden acht door artikel 11. De overige Verdragspartijen zijn niet gebonden door artikel 11 tegenover elke Verdragspartij die aldus voorbehoud heeft gemaakt.
2. Elke Verdragspartij, die overeenkomstig paragraaf 1 van onderhavig artikel voorbehoud heeft gemaakt, kan ten allen tijde dit voorbehoud intrekken door middel van een kennisgeving aan de Secretaris-Generaal van de Organisatie der Verenigde Naties.
 Art.    13 . 1. Nadat onderhavig Verdrag gedurende drie jaar van kracht zal zijn geweest, zal elke Verdragspartij via een kennisgeving aan de Secretaris-Generaal van de Organisatie der Verenigde Naties de bijeenroeping van een conferentie kunnen vragen teneinde de tekst van het Verdrag te herzien. De Secretaris-Generaal zal dit verzoek ter kennis brengen van alle Verdragspartijen; hij zal een herzieningsconferentie bijeenroepen, indien binnen de vier maanden na het tijdstip waarop hij de kennisgeving heeft verzonden minstens een vierde van de Verdragspartijen hem hun instemming met dat verzoek betuigt.
2. Indien een conferentie wordt bijeengeroepen overeenkomstig paragraaf 1 van onderhavig artikel, zal de Secretaris-Generaal de Verdragspartijen daarvan op de hoogte brengen en hen verzoeken om binnen de drie maanden de voorstellen in te dienen, die zij door de conferentie zouden willen behandeld zien. De Secretaris-Generaal zal ten minste drie maanden voor de aanvang van de conferentie aan alle Verdragspartijen de voorlopige agenda van de conferentie toezenden, alsmede de tekst van de voorstellen.
3. De Secretaris-Generaal zal voor elke overeenkomstig onderhavig artikel bijeengeroepen conferentie alle landen uitnodigen die bedoeld worden in paragraaf 1 van artikel 6, alsmede de landen die op grond van paragraaf 2 van artikel 6 Verdragspartijen zijn geworden.
 Art.    14 . 1. Onafhankelijk van de in artikel 13 voorziene herzieningsprocedure zal elke Verdragspartij één of meerdere wijzigingen aan de bijlagen bij onderhavig Verdrag kunnen voorstellen. Te dien einde zal zij de tekst ervan aan de Secretaris-Generaal van de Organisatie der Verenigde Naties toezenden. Teneinde deze bijlagen in overeenstemming te brengen met de andere internationale verdragen betreffende het vervoer van gevaarlijke goederen, zal ook de Secretaris-Generaal wijzigingen aan de bijlagen bij onderhavig Verdrag kunnen voorstellen.
2. De Secretaris-Generaal zal elk voorstel, dat overeenkomstig paragraaf 1 van onderhavig artikel werd ingediend, aan alle Verdragspartijen overmaken en het ter kennis brengen van de andere in paragraaf 1 van artikel 6 bedoelde landen.
3. Elke voorgestelde wijziging aan de bijlagen zal worden geacht te zijn aangenomen, tenzij minstens een derde der Verdragspartijen - of vijf van hen indien een derde meer is dan dit aantal - binnen een termijn van drie maanden, te rekenen vanaf de dag waarop de Secretaris-Generaal deze wijzigingen heeft rondgezonden, de Secretaris-Generaal schriftelijk hun bezwaar daartegen hebben kenbaar gemaakt. Indien de wijziging wordt geacht te zijn aangenomen, wordt zij voor alle Verdragspartijen van kracht na afloop van een nieuwe termijn van drie maanden, behalve wanneer :
a) gelijkaardige wijzigingen werden aangebracht of waarschijnlijk aangebracht zullen worden aan de andere internationale verdragen bedoeld in paragraaf 1 van onderhavig artikel. Dan zal de wijziging van kracht worden na afloop van een termijn die door de Secretaris-Generaal zodanig bepaald wordt dat voornoemde wijziging en deze die werden aangebracht of waarschijnlijk zullen aangebracht worden aan die andere verdragen in de mate van het mogelijke gelijktijdig van kracht kunnen worden; de termijn zal echter niet korter zijn dan één maand;
b) de Verdragspartij die het voorstel tot wijziging indient, kan in zijn voorstel een langere termijn dan drie maanden specifiëren voor het van kracht worden van de wijziging.
4. De Secretaris-Generaal zal elk bezwaar tegen een voorgestelde wijziging dat hij van de Verdragspartijen ontvangt zo spoedig mogelijk aan alle Verdragspartijen en alle andere in paragraaf 1 van artikel 6 bedoelde landen overmaken.
5. Indien het voorstel tot wijziging van de bijlagen niet wordt geacht te zijn aangenomen, maar minstens één andere Verdragspartij dan die welke de wijziging heeft voorgesteld, zijn instemming met het voorstel schriftelijk aan de Secretaris-Generaal heeft overgemaakt, zal deze laatste een vergadering bijeenroepen van alle Verdragspartijen en van alle in paragraaf 1 van artikel 6 bedoelde landen; dit dient binnen een termijn van drie maanden na afloop van de in paragraaf 3 van onderhavig artikel voorziene periode voor het indienen van bezwaren te gebeuren. De Secretaris-Generaal kan voor die bijeenkomst ook vertegenwoordigers uitnodigen van :
a) internationale gouvernementele organisaties die op het gebied van het vervoer bevoegd zijn;
b) internationale niet-gouvernementele organisaties, waarvan de werkzaamheden direct verband houden met het vervoer van gevaarlijke goederen op het grondgebied van de Verdragspartijen.
6. Elke wijziging, die door meer dan de helft van het totaal aantal Verdragspartijen op een overeenkomstig paragraaf 5 van onderhavig artikel bijeengeroepen vergadering wordt aangenomen, zal voor alle Verdragspartijen van kracht worden overeenkomstig de modaliteiten die tijdens de genoemde vergadering door de meerderheid van de er aan deelnemende Verdragspartijen worden vastgelegd.
 Art.    15 . Naast de in de artikelen 13 en 14 voorziene kennisgevingen zal de Secretaris-Generaal der Verenigde Naties de in paragraaf 1 van artikel 6 bedoelde landen en de landen die op grond van paragraaf 2 van artikel 6 Verdragspartij zijn geworden ook in kennis stellen van :
a) de ondertekeningen, bekrachtigingen en toetredingen overeenkomstig artikel 6;
b) de data waarop onderhavig Verdrag en zijn bijlagen overeenkomstig artikel 7 in werking zullen treden;
c) de opzeggingen overeenkomstig artikel 8;
d) de beëindiging van het Verdrag overeenkomstig artikel 9;
e) de kennisgevingen en opzeggingen, ontvangen overeenkomstig artikel 10;
f) de verklaringen en kennisgevingen, ontvangen overeenkomstig paragrafen 1 en 2 van artikel 12;
g) de aanvaarding en de datum van het van kracht worden der wijzigingen overeenkomstig de paragrafen 3 en 6 van artikel 14.
 Art.    16 . 1. Het Protocol van Ondertekening van onderhavig Verdrag zal dezelfde kracht, waarde en duur hebben als het Verdrag zelf, waarvan het wordt beschouwd een wezenlijk deel uit te maken.
2. Ten aanzien van onderhavig Verdrag wordt geen enkel voorbehoud toegelaten, tenzij het in het Protocol van Ondertekening voorkomt of overeenkomstig artikel 12 is geformuleerd.
 Art.    17 . Na 15 december 1957 zal de oorspronkelijke tekst van onderhavig Verdrag bij de Secretaris-Generaal van de Organisatie van de Verenigde Naties gedeponeerd worden; deze zal voor eensluidend gewaarmerkte afschriften ervan naar elk van de in paragraaf 1 van artikel 6 bedoelde landen toezenden.

TEN BLIJKE WAARVAN de ondergetekenden, hiertoe behoorlijk gemachtigd, onderhavig Verdrag hebben getekend.
GEDAAN te Genève, op dertig september negentienhonderdzevenenvijftig, in één enkel exemplaar, in het Engels en in het Frans voor de tekst van het Verdrag zelf en in het Frans voor de bijlagen, beide teksten voor het Verdrag zelf gelijktijdig authentiek zijnde.
De Secretaris-Generaal van de Organisatie van de Verenigde Naties wordt uitgenodigd een vertaling in het Engels van de bijlagen te maken, die gezaghebbend zal zijn, en deze vertaling bij de voor eensluidend gewaarmerkte afschriften te voegen die in artikel 17 bedoeld worden.

PROTOCOL VAN ONDERTEKENING VAN HET EUROPEES VERDRAG BETREFFENDE HET INTERNATIONAAL VERVOER VAN GEVAARLIJKE GOEDEREN OVER DE WEG (A.D.R.)

De ondergetekenden, behoorlijk gevolmachtigd, ten tijde van de ondertekening van het Europees Verdrag betreffende het internationaal vervoer van gevaarlijke goederen over de weg (A.D.R.) :
1. OVERWEGENDE dat de voorschriften voor het vervoer van gevaarlijke goederen over zee, bestemd voor of afkomstig van het Verenigd Koninkrijk, wezenlijk verschillen van die welke in de bijlage A bij het A.D.R. zijn voorgeschreven en dat het onmogelijk is om die in de nabije toekomst te wijzigen om ze met laatstgenoemde in overeenstemming te brengen,
REKENING HOUDEND met het feit dat het Verenigd Koninkrijk op zich heeft genomen om, als wijziging aan bijlage A, een speciaal aanhangsel bij deze bijlage A voor te stellen, dat bijzondere voorschriften zal omvatten welke van toepassing zullen zijn op het land/zeevervoer van gevaarlijke goederen tussen het Europees vasteland en het Verenigd Koninkrijk,
HEBBEN BESLOTEN dat tot het van kracht worden van dat speciaal aanhangsel, de gevaarlijke goederen die onder het regime van het A.D.R. vervoerd worden en bestemd zijn voor of afkomstig zijn van het Verenigd Koninkrijk, zowel aan de bepalingen van bijlage A bij het A.D.R. als aan de voorschriften van het Verenigd Koninkrijk betreffende het vervoer over zee van gevaarlijke goederen zullen moeten voldoen.
2. NEMEN KENNIS van een verklaring van de vertegenwoordiger van Frankrijk, volgens dewelke de regering van de Franse Republiek zich, in afwijking van paragraaf 2 van artikel 4, het recht voorbehoudt om voertuigen, die op het grondgebied van een andere Verdragspartij in bedrijf zijn en ongeacht de datum waarop die voertuigen in bedrijf zijn gesteld, te verbieden op Frans grondgebied vervoer te verrichten, tenzij die voertuigen voldoen aan de voorwaarden die voor het vervoer van de goederen in kwestie hetzij door bijlage B, hetzij door de Franse reglementen inzake het vervoer van gevaarlijke goederen over de weg worden gesteld.
3. BEVELEN AAN dat de voorstellen tot wijziging van onderhavig Verdrag of van zijn bijlagen, welke overeenkomstig paragraaf 1 van artikel 14 of paragraaf 2 van artikel 13 worden ingediend, in de mate van het mogelijke voorafgaandelijk worden besproken op vergaderingen van deskundigen van de Verdragspartijen en, zo nodig, van de andere landen bedoeld in paragraaf 1 van artikel 6 van het Verdrag en van de internationale organisaties bedoeld in paragraaf 5 van artikel 14 van het Verdrag.
 BIJLAGEN.
 Art.  N. Bijlagen niet opgenomen om technische redenen, zie B.St. van 22-12-2010, p. 79106-81376)