type: legislation

jurisdiction: Belgium

text:
Artikel    1 . <Zie NOTA onder TITEL> Artikel 12bis van de administratieve schikking van 6 januari 1969 met betrekking tot de toepassingsmodaliteiten van het algemeen verdrag betreffende de sociale zekerheid tussen het Koninkrijk België en de Republiek Turkije, ondertekend te Brussel op 4 juli 1966, wordt vervangen door de volgende bepaling :
" Artikel 12bis.
(1) Indien de formaliteiten bepaald bij artikelen 9 en 11 van de administratieve schikking op Belgisch of Turks grondgebied niet konden worden vervuld, worden de gedane uitgaven op aanvraag van de werknemer door de bevoegde instelling terugbetaald, tegen de terugbetalingstarieven toegepast door de instelling van de verblijfplaats. De instelling van de verblijfplaats moet aan de bevoegde instelling die zulks vraagt, de nodige aanduidingen omtrent deze tarieven verschaffen.
(2) In afwijking op paragraaf 1 betaalt de bevoegde instelling de gedane uitgaven terug, op voorwaarde dat hun bedrag niet hoger ligt dan 250 ECU.
(3) De bevoegde autoriteiten kunnen in gemeen overleg en bij briefwisseling het bedrag, bedoeld in paragraaf 2 van dit artikel, wijzigen. "
 Art.    2 . <Zie NOTA onder TITEL> Artikel 22, paragraaf (1) van dezelfde administratieve schikking wordt vervangen door de volgende bepaling :
" (1) Indien, bij toepassing van artikel 14, § 3, van het Verdrag, de betrokkene op de invaliditeitsuitkeringen beroep doet ten laste van de bevoegde instelling van het land waar hij voorheen verzekeringsplichtige was, ontvangt hij deze uitkeringen enkel na zijn rechten op ziekte-uitkering te hebben uitgeput ingevolge de wetgeving van het land waar de arbeidsongeschiktheid werd vastgesteld. "
 Art.    3 . <Zie NOTA onder TITEL> Alinea 2 van artikel 24 wordt vervangen door de volgende bepaling :
" De betaling geschiedt door middel van een internationale post- of bankwissel of per overschrijving op een persoonlijke rekening, op de vervaldagen waarin voorzien bij de wetgevingen welke door deze instellingen worden toegepast. "
 Art.    4 . <Zie NOTA onder TITEL> Alinea 2 van artikel 51 wordt vervangen door de volgende bepaling :
" De betaling geschiedt per internationale post- of bankwissel of per overschrijving op een persoonlijke rekening, op de vervaldagen waarin voorzien bij de wetgevingen welke door deze instellingen worden toegepast. "
 Art.    5 . <Zie NOTA onder TITEL> Alinéa 2 van artikel 55 van dezelfde Administratieve Schikking wordt vervangen door de volgende bepaling :
" De werknemers die in België werkzaam zijn, en wier kinderen in Turkije worden opgevoed, hebben recht op de eigenlijke kinderbijslag met uitzondering van elke bijzondere of verhoogde kinderbijslag voortvloeiend uit de Belgische wetgeving. "
 Art.    6 . <Zie NOTA onder TITEL> 1. Paragraaf (1) van artikel 56 wordt vervangen door de volgende bepaling :
" (1) De kinderbijslag wordt toegekend voor de eigen kinderen van de werknemer, voor de gemeenschappelijke kinderen van de werknemer en zijn echtgeno(o)t(e) en voor de eigen kinderen van de echtgeno(o)t(e); het aantal van de rechtgevende kinderen is weliswaar tot hoogstens 4 beperkt wanneer het de onder (4), 4) en 6) beoogde werknemers geldt. "
2. Punt 4) van paragraaf 4 van artikel 56 wordt vervangen door de volgende bepaling :
" 4° andere werknemers dan de onder 1), 2) en 3) beoogde en die in het bezit zijn van een geldige arbeidsvergunning, met dien verstande dat weliswaar de kinderbijslag wordt toegekend vanaf de datum van de tewerkstelling :
voor het eerste kind : 800 BEF per maand
voor het tweede kind : 850 BEF per maand
voor het derde kind : 900 BEF per maand
voor het vierde kind : 950 BEF per maand. "
3. Punt 6) van paragraaf 4 van artikel 56 wordt vervangen door de volgende bepaling :
" 6° zelfstandigen :
voor het eerste kind : 250 BEF per maand
voor het tweede kind : 850 BEF per maand
voor het derde kind : 900 BEF per maand
voor het vierde kind : 950 BEF per maand. "
4. Aan paragraaf 4 van artikel 56 wordt een punt 7) toegevoegd dat luidt als volgt :
" 7° De bedragen bedoeld onder 4) en 6) van deze paragraaf zijn gekoppeld aan de evolutie van de gezondheidsindex. Deze bedragen zijn gekoppeld aan de spilindex 119.53 die van toepassing is op 1 januari 1997. "
 Art.    7 . <Zie NOTA onder TITEL> In dezelfde Administratieve Schikking wordt een artikel 56bis ingelast.
" Artikel 56bis.
(1) Op basis van artikel 29, § 3, van het verdrag wordt de kinderbijslag toegekend aan de rechthebbende op een ouderdoms-, invaliditeits-, arbeidsongevallen- of beroepsziektepensioen volgens de navermelde regelen :
a) aan de rechthebbende op een pensioen ingevolge de wetgeving van een der verdragsluitende landen, overeenkomstig de wetgeving van dat land;
b) aan de rechthebbende op pensioenen ingevolge de wetgeving van de beide verdragsluitende landen, overeenkomstig de wetgeving van het land op welk grondgebied hij verblijft, indien het recht op kinderbijslag aldaar ingaat krachtens de wetgeving van dat land. Indien krachtens deze wetgeving geen enkel recht ingaat, worden de voorwaarden van ingang van het recht onderzocht op grond van de wetgeving van het andere land.
(2) De wezenbijslag wordt volgens de navermelde regelen toegekend, op eender welk grondgebied der beide landen de wees of de persoon die hem daadwerkelijk ten laste heeft, verblijft :
a) voor de wees van een overleden werknemer, op wie de wetgeving van een der verdragsluitende landen toepasselijk was, overeenkomstig de wetgeving van dat land;
b) voor de wees van een overleden werknemer, op wie de wetgeving van de beide verdragsluitende landen toepasselijk was, overeenkomstig de wetgeving van de staat op welks grondgebied de wees verblijft, indien het recht op kinderbijslag aldaar ingaat krachtens de wetgeving van deze staat.
Indien krachtens deze wetgeving geen enkel recht ingaat, worden de voorwaarden van ingang van het recht onderzocht op grond van de wetgeving van het andere land.
Weliswaar blijft de wetgeving van het verdragsluitend land die toepasselijk is voor het toekennen van de bij paragraaf (1) beoogde bijslag ten voordele van kinderen van een rechthebbende op een pensioen, na overlijden van de rechthebbende toepasselijk voor het toekennen van de wezenbijslag.
(3) De bij paragraaf (1) beoogde kinderbijslag wordt toegekend voor de eigen kinderen van de rechthebbende op een pensioen, voor de gemeenschappelijke kinderen van de rechthebbende op een pensioen en van zijn echtgeno(o)t(e), en voor de eigen kinderen van de echtgeno(o)t(e).
De bij paragraaf (2) beoogde kinderbijslag wordt toegekend voor de eigen kinderen van de overledene en voor de gemeenschappelijke kinderen van de overledene en zijn echtgeno(o)t(e).
(4) De kinderbijslag wordt toegekend tot de leeftijd van 14 jaar, dan wel tot de leeftijd van 25 jaar, wanneer het gaat om kinderen die cursussen volgen onder de voorwaarden als vastgesteld bij de wetgeving van het verdragsluitend land dat de kinderbijslag ten laste heeft. Het aantal rechtgevende kinderen is beperkt tot ten hoogste vier.
Het bedrag van de kinderbijslag is vastgesteld als volgt :
1° Indien verschuldigd door een Belgische instelling in het werknemersstelsel :
voor het eerste kind : 800 BEF per maand
voor het tweede kind : 850 BEF per maand
voor het derde kind : 900 BEF per maand
voor het vierde kind : 950 BEF per maand
2° Indien verschuldigd door een Belgische instelling in het zelfstandigenstelsel :
voor het eerste kind : 250 BEF per maand
voor het tweede kind : 850 BEF per maand
voor het derde kind : 900 BEF per maand
voor het vierde kind : 950 BEF per maand
(5) De bedragen bedoeld onder paragraaf 4) van dit artikel zijn gekoppeld aan de evolutie van de gezondheidsindex. Deze bedragen zijn gekoppeld aan spilindex 119.53 die van toepassing is op 1 januari 1997. "
 Art.    8 . <Zie NOTA onder TITEL> 1. Artikel 1 tot 4, 6 en 8 van deze administratieve schikking treden in werking de eerste dag van de tweede maand na haar ondertekening.
2. Artikel 5 en 7 van deze Administratieve Schikking treden in werking op dezelfde datum als het verdrag van... (Justel leest : 30 juni 1997; zie trouwens versie 1997-06-30/39 van de onderhavige schikking) tot herziening van het algemeen verdrag tussen het Koninkrijk België en de Republiek Turkije betreffende de sociale zekerheid, ondertekend op 4 juli 1966.
Ankara, op 30 juni 1997, in tweevoud, in de Nederlandse, de Franse en de Turkse taal, elke tekst zijnde gelijkelijk rechtsgeldig.
Voor het Koninkrijk België :
Jo Indekeu,
Zaakgelastigde a.i. voor België.
Voor de Republiek Turkije :
Ali Toptas,
Secretaris-generaal van het Ministerie van Arbeid en Sociale Zekerheid.
 BIJLAGE.
 Art.  N. <Zie NOTA onder TITEL> Administratieve schikking tot wijziging van de administratieve schikking van 28 maart 1978 houdende vaststelling van de lijst van prothesen, kunstmiddelen van grotere omvang en andere belangrijke verstrekkingen, afhankelijk gesteld van de voorafgaande machtiging van de Belgische of Turkse verzekeringsinstelling.
(Voor de Administratieve schikking, zie %%1997-06-30/63%%, dubbel gebruik met %%1997-06-30/35%%).


text:
Artikel    1 . <Zie NOTA onder TITEL> Punt 1) van paragraaf 1 wordt vervangen door de volgende bepaling :
" 1) Iedere andere geneeskundige handeling of ieder ander geneeskundig, tandheelkundig of heelkundig hulpmiddel, op voorwaarde dat de vermoedelijke kostprijs van de behandeling of van het hulpmiddel het bedrag van 250 ECU overschrijdt.
De bevoegde autoriteiten kunnen in gemeen overleg en per briefwisseling dit bedrag aanpassen. "
 Art.  2. <Zie NOTA onder TITEL> Deze administratieve schikking treedt in werking de eerste dag van de tweede maand na haar ondertekening.
Ankara, op 30 juni 1997, in tweevoud, in de Nederlandse, de Franse en de Turkse taal, elke tekst zijnde gelijkelijk rechtsgeldig.
Voor het Koninkrijk België :
Jo Indekeu,
Zaakgelastigde a.i. voor België
Voor de Republiek Turkije :
Ali Toptas,
Secretaris-generaal van het Ministerie van Arbeid en Sociale Zekerheid.


text:
Artikel    1 . In het verdrag van 4 juli 1966 wordt een nieuw artikel 1 ingevoegd, dat luidt als volgt :
" Artikel 1. § 1. Voor de toepassing van deze Overeenkomst :
a) Verstaat men onder "België" het Koninkrijk België; verstaat men onder "Turkije" de Republiek Turkije.
b) Verstaat men onder "onderdaan" :
voor België : een persoon van Belgische nationaliteit;
voor Turkije : een persoon van Turkse nationaliteit.
c) Verstaat men onder "wetgeving" : de wetten en verordeningen bedoeld in artikel 2, paragraaf 1.
d) Verstaat men onder "bevoegde overheden" of "hoogste administratieve overheden" :
voor België : de Ministers die, ieder wat hem betreft, belast zijn met de toepassing van de wetgeving bedoeld in artikel 2, paragraaf 1, 1.
voor Turkije : de Minister van Arbeid en Sociale Zekerheid en andere bevoegde Ministeries.
e) Verstaat men onder "instelling" : het orgaan, de organisatie of de autoriteit die ermede belast is de in artikel 2, paragraaf 1 bedoelde wetgeving geheel of gedeeltelijk toe te passen.
f) Verstaat men onder "verzekeringstijdvak" : elke periode die als dusdanig wordt erkend door de wetgeving onder dewelke dat tijdvak werd vervuld, alsmede elke periode die door deze wetgeving wordt erkend als gelijkgesteld met een verzekeringstijdvak.
g) Verstaat men onder "prestaties" : elk pensioen of elke prestatie in geld of in natura, die van toepassing is krachtens de wetgevingen van elk der verdragsluitende staten, inclusief alle aanvullingen of verhogingen die van toepassing zijn krachtens de in artikel 2, paragraaf 1 bedoelde wetgevingen.
h) Verstaat men onder "gezinsprestaties" : de periodieke uitkeringen in geld die uitsluitend worden toegekend op basis van het aantal en de leeftijd van de kinderen.
i) Verstaat men onder "gezinslid" : iedere persoon die als gezinslid wordt aangemerkt of erkend of als huisgenoot wordt aangeduid door de wetgeving krachtens welke de uitkeringen worden toegekend, of, in het geval bepaald bij artikel 10, krachtens de wetgeving van de verdragsluitende staat op het grondgebied waarvan hij verblijft.
j) Verstaat men onder "nagelaten betrekking" : iedere persoon die als dusdanig wordt aangemerkt of erkend door de wetgeving krachtens welke de uitkeringen worden toegekend.
k) Verstaat men onder "woonplaats" : de gewoonlijke verblijfplaats.
l) Verstaat men onder "verblijf" : de tijdelijke verblijfplaats, zoals bepaald in de administratieve schikking.
m) Verstaat men onder "staatloze" : iedere persoon die als staatloze wordt aangemerkt in artikel 1 van de Overeenkomst van 28 september 1954 betreffende de status van staatlozen.
n) Verstaat men onder "vluchteling" : de persoon van wie het statuut van vluchteling erkend is in toepassing van de Overeenkomst van 28 juli 1951 betreffende het statuut van vluchtelingen, alsook van het aanvullend protocol van 31 januari 1967.
§ 2. Elke term die niet in dit artikel is omschreven, heeft de betekenis die eraan wordt toegekend door de toepasselijke wetgeving. "
 Art.    2 . Artikel 1 van het Verdrag van 4 juli 1966 wordt vervangen door de volgende tekst en wordt artikel 1bis :
" Artikel 1bis. § 1. Behoudens andersluidende bepaling, is dit Verdrag van toepassing :
a) op de werknemers en ermede gelijkgestelden, en naar analogie ook op de zelfstandigen, voorzover zij onderworpen zijn of zijn geweest aan de wetgeving van één van beide verdragsluitende staten en zij :
(i) onderdanen zijn van één van beide verdragsluitende staten, dan wel
(ii) staatlozen of vluchtelingen die door een van beide verdragsluitende staten zijn erkend,
alsmede hun gezinsleden en hun nagelaten betrekkingen;
b) op de nagelaten betrekkingen en op de gezinsleden van werknemers en ermede gelijkgestelden en naar analogie ook op zelfstandigen, voorzover zij onderworpen zijn geweest aan de wetgeving van een van beide verdragsluitende staten, ongeacht de nationaliteit van deze laatsten, wanneer deze nagelaten betrekkingen of deze gezinsleden onderdanen zijn van één van beide verdragsluitende staten, dan wel staatlozen of vluchtelingen die erkend zijn door één van beide verdragsluitende staten.
§ 2. Tenzij anders vermeld in dit Verdrag, hebben de in §1 bedoelde personen de rechten en verplichtingen voortvloeiende uit de wetgeving van elk der beide verdragsluitende Staten onder dezelfde voorwaarden als de onderdanen van deze Staat. "
 Art.    3 . Littera a) van paragraaf 2 van artikel 4 van hetzelfde Verdrag wordt vervangen door de volgende bepaling :
" a) Een werknemer die, in dienst zijnde van een onderneming welke op het grondgebied van één der verdragsluitende Staten een vestiging heeft waar hij normaal onder ressorteert, door deze onderneming gedetacheerd wordt naar het grondgebied van de andere verdragsluitende Staat om een werk voor haar rekening uit te voeren, blijft samen met zijn hem vergezellende gezinsleden, onder de toepassing vallen van de wetgeving van de eerste staat, alsof hij werkzaam bleef op diens grondgebied, op voorwaarde weliswaar dat de te verwachten duur van het door hem uit te voeren werk geen vierentwintig maanden overschrijdt, en dat hij niet ter vervanging werd gestuurd van een andere persoon wiens detacheringsperiode afgelopen was. De detacheringsduur kan uitzonderlijk worden verlengd via een gemeenschappelijk akkoord tussen de bevoegde overheden. "
 Art.    4 . Artikel 3 en artikel 4, paragraaf 2.c) van hetzelfde Verdrag worden opgeheven. Artikel 5 van hetzelfde Verdrag wordt vervangen door de volgende bepaling :
" Artikel 5. § 1. Op ambtenaren en gelijkgesteld personeel is de wetgeving van de verdragsluitende staat van toepassing waaronder de administratie die hen tewerkstelt, ressorteert. Deze personen alsmede hun gezinsleden worden te dien einde aangezien als wonend in deze verdragsluitende staat, ook al bevinden zij zich in de andere verdragsluitende staat.
§ 2.
a) Op onderdanen van een verdragsluitende staat die door hun Regering als lid van een diplomatieke missie of een consulaire post naar het grondgebied van de andere verdragsluitende Staat worden gestuurd, is de wetgeving van de eerste verdragsluitende Staat van toepassing.
b) Op personen die door een diplomatieke missie of een consulaire post van een der verdragsluitende Staten zijn aangeworven op het grondgebied van de andere verdragsluitende Staat, is de wetgeving van de tweede verdragsluitende Staat van toepassing.
Niettemin kunnen personen die onderdanen zijn van de eerste verdragsluitende Staat opteren voor de toepassing van de wetgeving van die verdragsluitende Staat.
c) Wanneer de diplomatieke missie of de consulaire post van een der verdragsluitende Staten personen tewerkstelt die conform punt b) van deze paragraaf onderworpen zijn aan de wetgeving van de andere verdragsluitende Staat, dan houdt de missie of de post rekening met de verplichtingen die door de wetgeving van die verdragsluitende Staat aan de werkgevers zijn opgelegd.
d) De bepalingen onder punt b) en c) van deze paragraaf zijn naar analogie toepasselijk op personen die zijn tewerkgesteld in privé-dienst van een persoon die onder punt a) van deze paragraaf wordt bedoeld.
e) De bepalingen van punt a) tot d) van deze paragraaf zijn niet van toepassing op honoraire leden van een consulaire post, noch op personen die werken in privé-dienst van die personen.
f) De bepalingen uit deze paragraaf zijn eveneens van toepassing op de hen vergezellende gezinsleden van personen bedoeld onder punt a) tot e) , die bij hen inwonen, tenzij ze zelf beroepsarbeid verrichten. "
 Art.    5 . Artikel 9 van hetzelfde Verdrag wordt opgeheven.
 Art.    6 . Artikel 10, alinéa 3 van hetzelfde verdrag wordt vervangen door de volgende bepaling :
" De instelling van het land van aansluiting betaalt aan de instelling van het land van verblijf alle uitgaven terug voor deze verstrekkingen op basis van een forfaitair bedrag, dat door de hoogste administratieve overheden van de verdragsluitende landen wordt vastgesteld. "
 Art.    7 . De tekst van artikel 11, alinéa 1 van hetzelfde verdrag wordt vervangen door de volgende bepaling :
" De werknemers of ermede gelijkgestelden, evenals de leden van hun gezin, kunnen in geval van verblijf in een der verdragsluitende landen, dat niet langer duurt dan een bij administratieve schikking te bepalen termijn, overeenkomstig de wetgeving van het land van verblijf de verstrekkingen van de ziekte- en moederschapsverzekering genieten, voor zover zij op deze verstrekkingen aanspraak kunnen maken ingevolge de wetgeving van het land van aansluiting, en op voorwaarde dat hun toestand die verstrekkingen onmiddellijk noodzakelijk maakt. "
 Art.    8 . Artikel 29 van hetzelfde Verdrag wordt vervangen door de volgende bepaling :
" Artikel 29. § 1. Indien de nationale wetgeving het verkrijgen van het recht op gezinsprestaties afhankelijk maakt van het vervullen van arbeidsperioden of gelijkgestelde perioden, wordt rekening gehouden met de perioden welke zowel in het ene als in het andere land werden vervuld.
§ 2. De in België werkzame werknemers wier kinderen in Turkije worden opgevoed, hebben recht op de gewone kinderbijslag, met uitsluiting van elke bijzondere of verhoogde bijslag voortvloeiend uit de Belgische wetgeving.
§ 3. De rechthebbenden op een ouderdoms-, overlevings- of invaliditeitspensioen of een uitkering wegens arbeidsongeval of beroepsziekte, waarvan de kinderen in Turkije worden opgevoed, hebben recht op gewone kinderbijslag, met uitsluiting van elke bijzondere of verhoogde bijslag voortvloeiend uit de Belgische wetgeving.
§ 4. Wezen van personen bedoeld in §§ 2 en 3, die in Turkije worden opgevoed, hebben recht op gewone kinderbijslag, met uitsluiting van elke bijzondere of verhoogde bijslag voortvloeiend uit de Belgische wetgeving.
§ 5. Een Administratieve Schikking zal bepalen welke de categorieën van rechtgevende kinderen, de toekenningsvoorwaarden en de bedragen van de kinderbijslag zijn, evenals de perioden waarvoor die bijslag zal worden toegekend. "
 Art.    9 . Artikel 42 van hetzelfde verdrag wordt opgeheven.
 Art.    10 . Dit Verdrag zal in werking treden de eerste dag van de tweede maand na de datum van ontvangst van de nota waarbij de laatste van beide verdragsluitende staten aan de andere verdragsluitende Staat heeft laten weten dat de wettelijk vereiste formaliteiten zijn vervuld.
Ten blijke waarvan de daartoe behoorlijk gemachtigden dit Verdrag hebben ondertekend.
Ankara, op 30 juni 1997, in tweevoud, in de Nederlandse, de Franse en de Turkse taal, elke tekst zijnde gelijkelijk rechtsgeldig.
Voor het Koninkrijk België :
Jo Indekeu,
Zaakgelastigde a.i. voor België.
Voor de Republiek Turkije :
Ali Toptas,
Secretaris-generaal van het Ministerie van Arbeid en Sociale Zekerheid
 BIJLAGE.
 Art.    N . Administratieve schikking tot wijziging van de administratieve schikking van 6 januari 1969 betreffende de toepassingsmodaliteiten van het Algemeen Verdrag betreffende de sociale zekerheid tussen het Koninkrijk België en de Republiek Turkije van 4 juli 1966.
(Voor de Administratieve schikking, zie %%1997-06-30/62%%).
 Art.  N1. Overeenkomstig artikel 10, is deze Overeenkomst op 1 april 2002 in werking getreden.


text:
Artikel    1 .Verplichting tot wederzijdse hulp.
1° De Overeenkomstsluitende Partijen verbinden zich ertoe, volgens de regels en onder de voorwaarden bepaald in de hiernavolgende artikelen, elkaar in elke strafzaak rechtshulp te verlenen.
2° De bepalingen van deze Overeenkomst zijn eveneens van toepassing wanneer de gevraagde wederzijdse rechtshulp betrekking heeft op een strafvordering in fiscale zaken (douane en accijnzen, directe of indirecte belastingen en deviezencontrole).
3° Deze hulp wordt niet verleend voor de wederzijdse tenuitvoerlegging van beslissingen in strafzaken [ 1  met uitzondering van rechterlijke beslissingen tot inbeslagneming en verbeurdverklaring van goederen voor misdrijven met betrekking tot financiering van terrorisme en corruptie] 1 .
----------
( 1 )<V  2007-03-19/55 , art. 1, 002; Inwerkingtreding : 01-05-2011>
 Art.    2 . Uitzonderingen.
1° Deze Overeenkomst is niet van toepassing in geval van zuiver militaire of politieke misdrijven.
2° Rechtshulp kan worden geweigerd :
a) wanneer het verzoek betrekking heeft op misdrijven die door de aangezochte Staat als een met een politiek of militair misdrijf samenhangend misdrijf worden beschouwd;
b) wanneer de aangezochte Staat van oordeel is dat de uitvoering van het verzoek zou kunnen leiden tot een aantasting van de soevereiniteit, van de veiligheid of van de openbare orde, dan wel niet verenigbaar is met zijn wetgeving.
 Art.    3 . Motivering van de weigering.
Elke weigering rechtshulp te verlenen wordt met redenen omkleed.
 Art.    4 . Uitvoering van ambtelijke opdrachten.
1° De aangezochte Staat geeft, volgens de procedure waarin in zijn eigen wetgeving is voorzien, gevolg aan de verzoeken om rechtshulp aangaande een strafzaak die tot hem wordt gericht door de rechterlijke autoriteiten van de verzoekende Staat en die tot doel hebben het verrichten van daden van onderzoek, het toezenden van overtuigingsstukken of het overhandigen van voorwerpen, van dossiers of van documenten.
2° De aangezochte Staat kan volstaan met de toezending van voor eensluidend gewaarmerkte afschriften of fotokopieën van de dossiers of documenten waarom wordt gevraagd.
Indien de verzoekende Staat uitdrukkelijk vraagt om toezending van het origineel, dient aan een dergelijk verzoek voorzover mogelijk gevolg te worden gegeven.
 Art.    5 . Overhandiging van documenten en voorwerpen.
1° De aangezochte Staat kan de overhandiging van voorwerpen, dossiers of originelen van documenten waarvan de toezending is gevraagd, uitstellen wanneer zij deze nodig heeft voor een strafrechtelijke procedure. De overhandiging vindt plaats zodra de procedure beëindigd is.
2° De voorwerpen alsmede de originele dossiers en documenten die ter uitvoering van een ambtelijke opdracht zijn overhandigd, worden zo spoedig mogelijk door de verzoekende Staat aan de aangezochte Staat teruggegeven, tenzij laatstgenoemde ervan uitdrukkelijk afstand doet.
 Art.    6 . Huiszoeking en inbeslagneming.
De Overeenkomstsluitende Partijen stellen de ontvankelijkheid van de ambtelijke opdrachten strekkende tot huiszoeking en inbeslagneming niet afhankelijk van andere voorwaarden dan die welke hierna zijn opgesomd :
a) Het feit dat tot de ambtelijke opdracht aanleiding geeft, is volgens het recht van de Overeenkomstsluitende Partijen strafbaar met een vrijheidsberovende straf met een maximumduur van ten minste zes maanden.
b) De uitvoering van de ambtelijke opdracht is verenigbaar met het recht van de aangezochte partij.
c) Het verzoek over te gaan tot een huiszoeking of een inbeslagneming moet vergezeld gaan van een bevel van de bevoegde onderzoeksrechter in de verzoekende Staat.
 Art.    7 . Betekening van processtukken en van rechterlijke beslissingen in strafzaken.
1° De autoriteit die wordt aangezocht om een gerechtelijk stuk te betekenen, doet dit door eenvoudige uitreiking aan de geadresseerde voorzover de verzoekende autoriteit geen andere vorm van betekening vraagt.
2° Het bewijs van betekening wordt geleverd door middel van een door de geadresseerde gedagtekend en ondertekend ontvangbewijs of van een verklaring van de aangezochte autoriteit houdende vaststelling van het feit, de vorm en de datum van betekening.
Een van beide documenten wordt onmiddellijk aan de verzoekende autoriteit teruggezonden.
3° Indien de geadresseerde weigert het stuk in ontvangst te nemen of indien de betekening om een andere reden niet kan geschieden, zendt de aangezochte autoriteit het stuk onverwijld terug aan de verzoekende autoriteit met opgave van de redenen die de betekening hebben belet.
 Art.    8 . Dagvaarding van getuigen en deskundigen.
1° Op uitdrukkelijk verzoek van de verzoekende partij nodigt de aangezochte partij de getuige of de deskundige uit zich op het grondgebied van de andere partij te begeven teneinde er persoonlijk te verschijnen. Het antwoord van de getuige of van de deskundige wordt aan de verzoekende autoriteit meegedeeld.
2° De getuige of deskundige die geen gevolg heeft gegeven aan een dagvaarding waarvan de toezending is gevraagd, kan aan geen enkele sanctie of dwangmaatregel worden onderworpen, zelfs niet indien in de dagvaarding een verplichting om te verschijnen is vermeld, tenzij de betrokkene zich daarna uit vrije wil op het grondgebied van de verzoekende Staat begeeft en hij daar op wettige wijze opnieuw wordt gedagvaard.
 Art.    9 . Reis- en verblijfskosten van getuigen en deskundigen.
1° Aan de getuige of aan de deskundige worden reis- en verblijfskosten betaald volgens de tarieven en reglementen die van kracht zijn in de verzoekende Staat.
2° Het verzoek tot uitreiking van de dagvaarding of de dagvaarding vermeldt het bedrag en de wijze van terugbetaling van de reis- en verblijfskosten aan de getuige of aan de deskundige door de bevoegde autoriteit van de verzoekende Staat.
3° De bevoegde autoriteiten van de verzoekende Staat verbinden zich ertoe om, voorzover zulks mogelijk is, de verplaatsingen van de getuige of de deskundige op hun grondgebied te vergemakkelijken, met inbegrip van het voorschot, op verzoek van voornoemden, op de volledige of een gedeelte van de reis- en verblijfskosten.
 Art.    10 . Verschijning van getuigen die van hun vrijheid zijn beroofd.
1° Indien de verzoekende Staat om de verschijning in persoon, hetzij als getuige, hetzij tot confrontatie, verzoekt van een persoon die van zijn vrijheid is beroofd, wordt de betrokkene tijdelijk overgebracht naar het grondgebied waar het verhoor moet plaats vinden, op voorwaarde dat hij binnen de door de aangezochte Staat vastgestelde termijn wordt teruggezonden en onder voorbehoud van het bepaalde in artikel 11, voorzover dit toepassing kan vinden :
2° De overbrenging kan worden geweigerd :
a) indien de gedetineerde er niet in toestemt;
b) indien zijn aanwezigheid vereist wordt in een strafrechtelijke procedure op het grondgebied van de aangezochte Staat;
c) indien zijn overbrenging de duur van zijn detentie zou kunnen verlengen of indien andere dwingende redenen zich tegen zijn overbrenging naar het grondgebied van de verzoekende Staat verzetten.
3° De overgebrachte persoon blijft op het grondgebied van de verzoekende Staat in hechtenis, tenzij de Staat die de overbrenging van de gedetineerde toestaat, om zijn invrijheidstelling verzoekt.
 Art.    11 . Immuniteit van getuigen en deskundigen.
1° Getuigen of deskundigen, van welke nationaliteit ook, die na gedagvaard te zijn voor de rechterlijke autoriteiten van de verzoekende Staat verschijnen, kunnen op het grondgebied van die Staat noch worden vervolgd, noch in hechtenis genomen, noch aan enige andere vrijheidsbeperking worden onderworpen voor feiten of veroordelingen die voorafgingen aan hun vertrek van het grondgebied van de aangezochte Staat.
2° Een persoon, van welke nationaliteit ook, die gedagvaard is om voor de rechterlijke autoriteiten van de verzoekende Staat te verschijnen teneinde zich te verantwoorden voor feiten ten aanzien waarvan tegen hem strafvervolging is ingesteld, kan noch worden vervolgd, noch in hechtenis genomen, noch aan enige andere vrijheidsbeperking worden onderworpen voor feiten of veroordelingen welke voorafgingen aan zijn vertrek van het grondgebied van de aangezochte Staat, voor zover zij niet in de dagvaarding zijn vermeld.
3° De in dit artikel bedoelde immuniteit houdt op te bestaan wanneer de getuige, de deskundige of de verdachte, hoewel hij gedurende dertig achtereenvolgende dagen na het tijdstip waarop zijn aanwezigheid niet meer door de rechterlijke autoriteiten werd vereist, de mogelijkheid had het grondgebied van de verzoekende Staat te verlaten, daar desalniettemin is gebleven of op dat grondgebied is teruggekeerd na het te hebben verlaten.
 Art.    12 . Mededeling van uittreksels uit het strafregister.
1° De uit het strafregister afkomstige inlichtingen die in een strafzaak worden gevraagd, worden in dezelfde mate meegedeeld als wanneer ze door een rechterlijke autoriteit van de aangezochte Staat zouden zijn gevraagd.
2° De verzoeken die uitgaan van een burgerlijke rechtbank of van een administratieve autoriteit, moeten met redenen worden omkleed. Er wordt gevolg aan gegeven voorzover zulks krachtens de interne wetgeving of reglementen van de aangezochte Staat mogelijk is.
 Art.   12bis . [ 1  Tenuitvoerlegging van rechterlijke beslissingen tot inbeslagneming en verbeurdverklaring van goederen
  1. De partijen verlenen elkander de ruimst mogelijke mate van rechtshulp bij het identificeren en opsporen van hulpmiddelen, opbrengsten en andere goederen die vatbaar zijn voor verbeurdverklaring. Deze rechtshulp omvat onder meer elke maatregel betreffende het verschaffen en veilig stellen van bewijs met betrekking tot het bestaan, de vindplaats of verplaatsing, de aard, de juridische status of de waarde van de bovengenoemde goederen.
  2. Een Partij neemt op verzoek van een andere Partij die een strafrechtelijke procedure of een procedure tot verbeurdverklaring heeft ingesteld, de noodzakelijke voorlopige maatregelen, zoals bevriezing of inbeslagneming, ter voorkoming van de verhandeling, overdracht of vervreemding van goederen die in een later stadium het onderwerp zouden kunnen vormen van een verzoek om verbeurdverklaring, of die van dien aard zijn, dat daarmede gevolg zou kunnen worden gegeven aan dat verzoek.
  De genoemde voorlopige maatregelen worden uitgevoerd op grond van en in overeenstemming met de nationale wetgeving van de aangezochte Partij en in overeenstemming met de in het verzoek omschreven procedures, voor zover deze niet onverenigbaar zijn met genoemde nationale wetgeving.
  Alvorens een uit hoofde van dit artikel genomen voorlopige maatregel op te heffen, stelt de aangezochte Partij, indien mogelijk, de verzoekende Partij in de gelegenheid redenen op te geven om de maatregel te handhaven.
  3. Een Partij die van een andere Partij een verzoek om verbeurdverklaring heeft ontvangen betreffende hulpmiddelen of opbrengsten die zich op haar grondgebied bevinden, moet, voor zover haar nationale wetgeving haar daartoe de mogelijkheid biedt, dat verzoek voorleggen aan haar bevoegde autoriteiten, teneinde een beslissing tot verbeurdverklaring te verkrijgen en de beslissing ten uitvoer leggen, indien zij wordt gegeven.
  Dit artikel is ook van toepassing op verbeurdverklaring bestaande in de verplichting een geldbedrag te betalen dat overeenkomt met de waarde van de opbrengsten, indien zich op het grondgebied van de aangezochte Partij goederen bevinden waarop de verbeurdverklaring ten uitvoer kan worden gelegd. In dat geval ziet de aangezochte Partij, wanneer zij overgaat tot de tenuitvoerlegging van de verbeurdverklaring, erop toe dat de vordering, indien geen betaling wordt verkregen, wordt verhaald op goederen die voor dat doel beschikbaar zijn.
  4. Voor misdrijven met betrekking tot financiering van terrorisme en corruptie kan de aangezochte Partij, na de tenuitvoerlegging van het verzoek om verbeurdverklaring, de verbeurdverklaarde goederen geheel of gedeeltelijk overdragen aan de verzoekende Partij, na aftrek van alle kosten van de procedure tot inbeslagneming, verbeurdverklaring, bewaring, vervreemding of overdracht.] 1
----------
( 1 )<Ingevoegd bij V  2007-03-19/55 , art. 2, 002; Inwerkingtreding : 01-05-2011>
 Art.    13 . Vorm van de verzoeken om rechtshulp.
1° Verzoeken om rechtshulp dienen de volgende gegevens te bevatten :
a) de autoriteit waarvan het verzoek uitgaat;
b) het onderwerp en de grond van het verzoek;
c) voorzover mogelijk, de identiteit en de nationaliteit van de betrokken persoon;
d) indien nodig de naam en het adres van degene voor wie het bestemd is;
e) in voorkomend geval, alle andere inlichtingen waarover de verzoekende autoriteit in verband met het verzoek om rechtshulp beschikt.
2° Bovendien bevatten de ambtelijke opdrachten bedoeld in de artikelen 4 en 6 een kort overzicht van de feiten, de tenlasteleggingen en de toepasselijke wetteksten.
 Art.    14 . Procedure. 1° De ambtelijke opdrachten bedoeld in de artikelen 4 en 6 van deze Overeenkomst worden overgezonden langs diplomatieke weg. De verzoeken om betekening van gerechtelijke stukken en uittreksels uit het strafregister worden rechtstreeks tussen de Ministeries van Justitie van beide landen overgezonden.
2° In spoedeisende gevallen kunnen de bedoelde ambtelijke opdrachten rechtstreeks door de rechterlijke autoriteiten van de verzoekende Partij worden gericht tot de rechterlijke autoriteiten van de aangezochte Partij. De ambtelijke opdrachten en de stukken die op hun uitvoering betrekking hebben, worden in alle gevallen teruggezonden op de in het vorige lid bepaalde wijze.
3° De mededelingen die ertoe strekken gewone inlichtingen te verkrijgen, kunnen rechtstreeks worden uitgewisseld tussen de rechterlijke autoriteiten of de autoriteiten van criminele politie.
 Art.    15 . Aangifte van feiten met het oog op vervolging.
1° Elke aangifte van feiten met het oog op vervolging wordt overgezonden langs de in artikel 14 van deze Overeenkomst bepaalde weg.
2° Zodra de aangezochte Staat de bevoegdheid van zijn rechtbanken heeft vastgesteld, geeft hij de verzoekende Staat kennis van de mogelijkheden voor de benadeelde partijen om zich burgerlijke partij te stellen, alsmede van de openstaande rechtsmiddelen.
3° De aangezochte Staat moet aan de verzoekende Staat kennis geven van het gevolg dat aan zijn verzoek is gegeven.
 Art.    16 . Uitwisseling van mededelingen omtrent veroordelingen.
en van rechterlijke beslissingen
Elke Overeenkomstsluitende Partijen geeft aan de betrokken Partij kennis van strafvonnissen en van andere veiligheidsmaatregelen die betrekking hebben op onderdanen van die Partij en in het strafregister zijn vermeld; de Ministeries van Justitie wisselen deze mededelingen ten minste éénmaal per jaar uit. Op uitdrukkelijk verzoek wordt een kopie van de genomen beslissing overgezonden.
 Art.    17 . Talen. 1° Het verzoek om rechtshulp en alle bijlagen worden opgesteld in de taal van de verzoekende Partij en gaan vergezeld van een vertaling in de Franse taal.
2° Elke vertaling die een verzoek om rechtshulp vergezelt, is voor eensluidend verklaard door een daartoe overeenkomstig de wetgeving van de verzoekende Partij gemachtigd persoon.
 Art.    18 . Vrijstelling van legalisatie.
Met toepassing van deze Overeenkomst zijn de documenten en vertalingen opgesteld en voor eensluidend verklaard door de rechtbanken of andere bevoegde autoriteiten van een van beide Partijen, waarop een officieel zegel is aangebracht, niet aan legalisatie onderworpen.
 Art.    19 . Regeling van geschillen.
Geschillen die voortvloeien uit de uitlegging of uit de toepassing van deze Overeenkomst, worden langs diplomatieke weg opgelost.
Er wordt een gemengde raadgevende commissie ingesteld, bestaande uit vertegenwoordigers van de Ministeries van Buitenlandse Zaken en Justitie, die op geregelde tijdstippen vergadert op verzoek van een van beide Staten, teneinde de regeling van de problemen die uit de toepassing van deze Overeenkomst kunnen voortvloeien, te vergemakkelijken.
 Art.    20 . Kosteloze rechtsbijstand.
Onverminderd het bepaalde in artikel 9, zien de Partijen af van vergoeding van de kosten veroorzaakt door de rechtshulp, met uitzondering evenwel van de kosten voor deskundigenonderzoek. Deze kosten worden vergoed tegen overlegging van bewijsstukken.
 Art.    21 . Uitwisseling van inlichtingen over de nationale wetgeving.
1° De Overeenkomstsluitende Partijen verbinden zich ertoe inlichtingen uit te wisselen over hun onderscheiden strafwetgeving, alsmede over de strafrechtelijke procedure en de rechterlijke organisatie.
Te dien einde wijst België het Ministerie van Justitie aan, dat wordt belast met de ontvangst van de verzoeken om inlichtingen van haar eigen rechterlijke autoriteiten en de overzending ervan aan de terzake bevoegde organen in de andere Partij.
Marokko wijst het Ministerie van Justitie aan.
2° De aangezochte Staat kan weigeren gevolg te geven aan een verzoek om inlichtingen wanneer zijn belangen door een geschil in het gedrang worden gebracht of wanneer hij van oordeel is dat het antwoord zijn soevereiniteit of zijn veiligheid kan aantasten.
3° Het verzoek om inlichtingen en de bijlagen worden opgesteld in de Franse taal en het antwoord wordt in dezelfde taal opgesteld.
 Slotbepalingen.
 Art.    22 . De Overeenkomst betreffende uitlevering en wederzijdse rechtshulp in strafzaken tussen het Koninkrijk België en het Koninkrijk Marokko, en het Aanvullend Protocol, ondertekend te Rabat op 27 februari 1959, voorzover zij betrekking hebben op wederzijdse rechtshulp in strafzaken, worden door deze Overeenkomst opgeheven.
 Art.    23 . Elke Overeenkomstsluitende Partij geeft aan de andere Partij kennis van de vervulling van de luidens haar Grondwet vereiste procedures betreffende de inwerkingtreding van deze Overeenkomst. Deze Overeenkomst gaat in de eerste dag van de tweede maand die volgt op de laatste kennisgeving.
Deze Overeenkomst is gesloten voor onbeperkte duur. Elke Overeenkomstsluitende Partij kan de Overeenkomst opzeggen door middel van een schriftelijke kennisgeving die de andere Partij langs diplomatieke weg wordt bezorgd. De opzegging wordt van kracht zes maanden na de datum van toezending ervan.
Ten blijke waarvan, de daartoe gemachtigde vertegenwoordigers van beide Staten, deze Overeenkomst hebben ondertekend en er hun zegel hebben aan gehecht.
Gedaan te Brussel, op 7 juli 1997, in twee exemplaren, in de Nederlandse, de Franse en de Arabische taal, de drie teksten zijnde gelijkelijk authentiek.
Voor het Koninkrijk België :
S. DE CLERCK,
Minister van Justitie.
Voor het Koninkrijk Marokko :
A. AMALOU,
Minister van Justitie.
 BIJLAGE.
 Art.    N1 . VERKLARING VAN HET KONINKRIJK BELGIE.
" Het Koninkrijk België kan het verzoek om rechtshulp weigeren indien het verzoek betrekking heeft op een misdrijf dat in het Koninkrijk Marokko met de doodstraf kan worden bestraft en indien het Koninkrijk Marokko niet voldoende garanties biedt dat de doodstraf niet zal uitgesproken worden of, indien deze uitgesproken wordt, deze niet zal uitgevoerd worden. "
 Art.  N2. Deze Overeenkomst treedt in werking op 1 mei 2005.


text:
Artikel    1 . Artikel 12bis van de administratieve schikking van 6 januari 1969 met betrekking tot de toepassingsmodaliteiten van het algemeen verdrag betreffende de sociale zekerheid tussen het Koninkrijk België en de Republiek Turkije, ondertekend te Brussel op 4 juli 1966, wordt vervangen door de volgende bepaling :
"Artikel 12bis (1) Indien de formaliteiten bepaald bij artikel 9 en 11 van de administratieve schikking op Belgisch of Turks grondgebied niet konden worden vervuld, worden de gedane uitgaven op aanvraag van de werknemer door de bevoegde instelling terugbetaald, tegen de terugbetalingstarieven toegepast door de instelling van de verblijfplaats. De instelling van de verblijfplaats moet aan de bevoegde instelling die zulks vraagt, de nodige aanduidingen omtrent deze tarieven verschaffen.
(2) In afwijking op paragraaf 1 betaalt de bevoegde instelling de gedane uitgaven terug, op voorwaarde dat hun bedrag niet hoger ligt dan 250 ECU.
(3) De bevoegde autoriteiten kunnen in gemeen overleg en bij briefwisseling het bedrag, bedoeld in paragraaf 2 van dit artikel, wijzigen."
 Art.    2 . Artikel 22, paragraaf (1) van dezelfde administratieve schikking wordt vervangen door de volgende bepaling :
"(1) Indien, bij toepassing van artikel 14, § 3, van het verdrag, de betrokkene op de invaliditeitsuitkeringen beroep doet ten laste van de bevoegde instelling van het land waar hij voorheen verzekeringsplichtige was, ontvangt hij deze uitkeringen enkel na zijn rechten op ziekte-uitkering te hebben uitgeput ingevolge de wetgeving van het land waar de arbeidsongeschiktheid werd vastgesteld."
 Art.    3 . Alinéa 2 van artikel 24 wordt vervangen door de volgende bepaling :
"De betaling geschiedt door middel van een internationale post- of bankwissel of per overschrijving op een persoonlijke rekening, op de vervaldagen waarin voorzien bij de wetgevingen welke door deze instellingen worden toegepast."
 Art.    4 . Alinéa 2 van artikel 51 wordt vervangen door de volgende bepaling :
"De betaling geschiedt per internationale post- of bankwissel of per overschrijving op een persoonlijke rekening, op de vervaldagen waarin voorzien bij de wetgevingen welke door deze instellingen worden toegepast."
 Art.    5 . Alinéa 1 van artikel 55 van dezelfde Administratieve Schikking wordt vervangen door de volgende bepaling :
"De werknemers die in België werkzaam zijn, en wier kinderen in Turkije worden opgevoed, hebben recht op de eigenlijke kinderbijslag met uitzondering van elke bijzondere of verhoogde kinderbijslag voortvloeiend uit de Belgische wetgeving."
 Art.    6 . 1. Paragraaf (1) van artikel 56 wordt vervangen door de volgende bepaling :
"(1) De kinderbijslag wordt toegekend voor de eigen kinderen van de werknemer, voor de gemeenschappelijke kinderen van de werknemer en zijn echtgeno(o)t(e) en voor de eigen kinderen van de echtgeno(o)t(e); het aantal van de rechtgevende kinderen is weliswaar tot hoogstens 4 beperkt wanneer het de onder (4), 4° en 6° beoogde werknemers geldt."
2. Punt 4° van paragraaf 4 van artikel 56 wordt vervangen door de volgende bepaling :
"4° andere werknemers dan de onder 1°, 2° en 3° beoogde en die in het bezit zijn van een geldige arbeidsvergunning, met dien verstande dat weliswaar de kinderbijslag wordt toegekend vanaf de datum van de tewerkstelling :
voor het eerste kind: 800 fr. per maand;
voor het tweede kind: 850 fr. per maand;
voor het derde kind: 900 fr. per maand;
voor het vierde kind: 950 fr. per maand".
3. Punt 6) van paragraaf 4 van artikel 56 wordt vervangen door de volgende bepaling :
"6) zelfstandigen :
voor het eerste kind: 250 fr. per maand;
voor het tweede kind: 850 fr. per maand;
voor het derde kind: 900 fr. per maand;
voor het vierde kind: 950 fr. per maand".
4. Aan paragraaf 4 van artikel 56 wordt een punt 7° toegevoegd dat luidt als volgt :
"7° De bedragen bedoeld onder 4° en 6° van deze paragraaf zijn gekoppeld aan de evolutie van de gezondheidsindex. Deze bedragen zijn gekoppeld aan de spilindex 119.53 die van toepassing is op 1 januari 1997."
 Art.    7 . In dezelfde administratieve schikking wordt een artikel 56bis ingelast.
"Artikel 56bis (1) Op basis van artikel 29, § 3, van het verdrag wordt de kinderbijslag toegekend aan de rechthebbende op een ouderdoms-, invaliditeits-, arbeidsongevallen- of beroepsziektepensioen volgens de navermelde regelen :
a) aan de rechthebbende op een pensioen ingevolge de wetgeving van een der verdragsluitende landen, overeenkomstig de wetgeving van dat land;
b) aan de rechthebbende op pensioenen ingevolge de wetgeving van de beide verdragsluitende landen, overeenkomstig de wetgeving van het land op welks grondgebied hij verblijft, indien het recht op kinderbijslag aldaar ingaat krachtens de wetgeving van dat land.
Indien krachtens deze wetgeving geen enkel recht ingaat, worden de voorwaarden van ingang van het recht onderzocht op grond van de wetgeving van het andere land.
(2) De wezenbijslag wordt volgens de navermelde regelen toegekend, op eender welk grondgebied der beide landen de wees of de persoon die hem daadwerkelijk ten laste heeft, verblijft :
a)voor de wees van een overleden werknemer, op wie de wetgeving van een der verdragsluitende landen toepasselijk was, overeenkomstig de wetgeving van dat land;
b)voor de wees van een overleden werknemer, op wie de wetgeving van de beide verdragsluitende landen toepasselijk was, overeenkomstig de wetgeving van de staat op welks grondgebied de wees verblijft, indien het recht op kinderbijslag aldaar ingaat krachtens de wetgeving van deze staat.
Indien krachtens deze wetgeving geen enkel recht ingaat, worden de voorwaarden van ingang van het recht onderzocht op grond van de wetgeving van het andere land.
Weliswaar blijft de wetgeving van het verdragsluitend land die toepasselijk is voor het toekennen van de bij paragraaf (1) beoogde bijslag ten voordele van kinderen van een rechthebbende op een pensioen, na overlijden van de rechthebbende toepasselijk voor het toekennen van de wezenbijslag.
(3) De bij paragraaf (1) beoogde kinderbijslag wordt toegekend voor de eigen kinderen van de rechthebbende op een pensioen, voor de gemeenschappelijke kinderen van de rechthebbende op een pensioen en van zijn echtgeno(o)t(e), en voor de eigen kinderen van de echtgeno(o)t(e).
De bij paragraaf (2) beoogde kinderbijslag wordt toegekend voor de eigen kinderen van de overledene en voor de gemeenschappelijke kinderen van de overledene en zijn echtgeno(o)t(e).
(4) De kinderbijslag wordt toegekend tot de leeftijd van 14 jaar, dan wel tot de leeftijd van 25 jaar, wanneer het gaat om kinderen die cursussen volgen onder de voorwaarden als vastgesteld bij de wetgeving van het verdragsluitend land dat de kinderbijslag ten laste heeft. Het aantal rechtgevende kinderen is beperkt tot ten hoogste vier.
Het bedrag van de kinderbijslag is vastgesteld als volgt :
1° Indien verschuldigd door een Belgische instelling in het werknemersstelsel :
voor het eerste kind: 800 fr. per maand;
voor het tweede kind: 850 fr. per maand;
voor het derde kind: 900 fr. per maand;
voor het vierde kind: 950 fr. per maand.
2° Indien verschuldigd door een Belgische instelling in het zelfstandigenstelsel :
voor het eerste kind: 250 fr. per maand;
voor het tweede kind: 850 fr. per maand;
voor het derde kind: 900 fr. per maand;
voor het vierde kind: 950 fr. per maand.
(5) De bedragen bedoeld onder paragraaf 4) van dit artikel zijn gekoppeld aan de evolutie van de gezondheidsindex. Deze bedragen zijn gekoppeld aan spilindex 119.53 die van toepassing is op 1 januari 1997."
 Art.  8. 1. Artikel 1 tot 4, 6 en 8 van deze administratieve schikking treden in werking de eerste dag van de tweede maand na haar ondertekening.
2. Artikel 5 en 7 van deze administratieve schikking treden in werking op dezelfde datum als het verdrag van... tot herziening van het algemeen verdrag tussen het Koninkrijk België en de Republiek Turkije betreffende de sociale zekerheid, ondertekend op 4 juli 1966.
Gedaan te Ankara op 30 juni 1997 in tweevoud, in de Nederlandse, de Franse en de Turkse taal, elke tekst zijnde gelijkelijk rechtsgeldig.
Voor de bevoegde Belgische autoriteit :
Jo Indekeu,
zaakgelastigde a.i. van België.
Voor de bevoegde Turkse autoriteit :
Ali Toptas,
secretaris-generaal van het Ministerie van Arbeid en Sociale Zekerheid


text:
TITEL I.  - Verplichting tot uitlevering.
 Artikel    1 . 1. De Overeenkomstsluitende Partijen verbinden zich ertoe volgens de regels en onder de voorwaarden bepaald in de hierna volgende artikelen, de personen die zich op het grondgebied van een van beide Staten bevinden en door de rechterlijke autoriteiten wegens een misdrijf vervolgd worden of, met het oog op de tenuitvoerlegging van een vrijheidsberovende straf of van een veiligheidsmaatregel worden opgespoord, aan elkaar uit te leveren.
2. Worden, in de zin van deze Overeenkomst, enkel als veiligheidsmaatregel beschouwd, de maatregelen van vrijheidsberoving die door de rechterlijke autoriteiten of in de plaats van een straf worden opgelegd.
 TITEL II.  - Feiten die tot uitlevering aanleiding geven.
 Art.    2 . 1. Alleen feiten die volgens de wetgeving van beide Overeenkomstsluitende Partijen misdrijven uitmaken die strafbaar zijn met een vrijheidsberovende straf waarvan de maximumduur twee jaar overtreft, kunnen aanleiding geven tot uitlevering. Wanneer de feiten aanleiding hebben gegeven tot een veroordeling, dient de door de rechtbanken van de verzoekende Staat uitgesproken straf een vrijheidsberovende straf van ten minste een jaar te zijn. Wanneer het de uitvoering van een veiligheidsmaatregel betreft, dient de opgelegde vrijheidsberoving van onbepaalde duur te zijn of minstens vier maanden te bedragen.
2. a) Wanneer het verzoek om uitlevering betrekking heeft op verscheidene feiten, die overeenkomstig de wetgeving van beide Staten strafbaar zijn met een vrijheidsberovende straf maar waarvan enkele de voorwaarde betreffende de strafmaat niet vervullen, kan de uitlevering ook voor die feiten worden toegestaan.
b) Wanneer het verzoek om uitlevering betrekking heeft op de tenuitvoerlegging van verscheidene vrijheidsberovende straffen of op de tenuitvoerlegging van verscheidene veiligheidsmaatregelen maar waarvan enkele de voorwaarde betreffende de opgelegde strafmaat of de duur van de veiligheidsmaatregel niet vervullen, kan de uitlevering ook worden toegestaan voor de tenuitvoerlegging van die straffen of voor de tenuitvoerlegging van die veiligheidsmaatregelen.
3. De voorgaande omschrijvingen omvatten ook alle vormen van deelneming aan de hierboven vermelde feiten, alsook de pogingen, wanneer zij strafbaar zijn gesteld door de wetgeving van beide landen.
 TITEL III.  - Redenen om niet uit te leveren.
 Politieke misdrijven.
 Art.    3 . 1. Uitlevering wordt niet toegestaan indien het misdrijf, op grond waarvan de uitlevering wordt gevraagd, door de aangezochte Partij wordt beschouwd als een politiek misdrijf of als een feit dat samenhangt met zulk misdrijf.
2. Dezelfde regel geldt wanneer de aangezochte Partij ernstige redenen heeft om aan te nemen dat het verzoek tot uitlevering wegens een misdrijf van gemeen recht is ingediend met het doel een persoon te vervolgen of te straffen wegens zijn ras, zijn godsdienst, zijn nationaliteit of zijn politieke overtuiging of dat de toestand van die persoon om een van die redenen zou kunnen verslechteren.
3. Voor de toepassing van deze Overeenkomst wordt de aanslag op het leven van een Staatshoofd of op een lid van zijn familie niet beschouwd als een politiek misdrijf.
4. De toepassing van dit artikel doet geen afbreuk aan de verplichtingen die de Partijen hebben aangegaan of zullen aangaan binnen het raam van om het even welke andere internationale overeenkomst van multilaterale aard.
 Niet-uitlevering van eigen onderdanen.
 Art.    4 . De Overeenkomstsluitende Partijen leveren hun eigen onderdanen niet uit.
De hoedanigheid van onderdaan wordt beoordeeld op het tijdstip van het misdrijf op grond waarvan uitlevering wordt gevraagd.
Ingeval het gaat om misdrijven die in beide Staten als misdaden of wanbedrijven worden bestraft, moet de aangezochte Partij, op verzoek van de verzoekende Partij, de zaak voorleggen aan de bevoegde autoriteiten opdat, wanneer er daartoe grond bestaat, gerechtelijke vervolging kan worden ingesteld.
Te dien einde worden de dossiers, bescheiden en voorwerpen betreffende het misdrijf langs diplomatieke weg overgezonden.
Aan de verzoekende Partij wordt kennis gegeven van het gevolg dat aan haar verzoek werd gegeven.
Zodra de aangezochte Partij de bevoegdheid van haar rechtbanken heeft vastgesteld, geeft zij de verzoekende Staat kennis van de mogelijkheden voor de benadeelde partijen om zich burgerlijke partij te stellen, alsmede van de openstaande rechtsmiddelen.
 Plaats waar het misdrijf is gepleegd.
 Art.    5 . 1. De aangezochte Partij kan weigeren de gevraagde persoon uit te leveren wegens een misdrijf dat, volgens haar wetgeving, geheel of ten dele werd gepleegd op haar grondgebied of op een plaats die als haar grondgebied wordt beschouwd.
2. Wanneer het misdrijf, waarop het verzoek tot uitlevering steunt, buiten het grondgebied van de verzoekende Partij werd gepleegd, kan de uitlevering enkel geweigerd worden indien de wetgeving van de aangezochte Partij de vervolging van gelijkaardige, buiten haar grondgebied gepleegde misdrijven, niet toestaat.
 Aan de gang zijnde vervolgingen voor dezelfde feiten.
 Art.    6 . De aangezochte Partij kan weigeren een opgeëiste persoon uit te leveren, indien deze door haar vervolgd wordt wegens het feit of de feiten op grond waarvan uitlevering wordt gevraagd.
 Non bis in idem.
 Art.    7 . Uitlevering wordt niet toegestaan wanneer de opgeëiste persoon door de bevoegde autoriteiten van de aangezochte Partij definitief is berecht wegens het feit of de feiten op grond waarvan uitlevering wordt gevraagd. De uitlevering kan geweigerd worden wanneer de bevoegde autoriteiten van de aangezochte Partij beslist hebben geen vervolgingen in te stellen of een einde te maken aan de vervolgingen die zij hadden ingesteld wegens hetzelfde feit of dezelfde feiten. De uitlevering kan eveneens worden geweigerd wanneer de gezochte persoon door de autoriteiten van een derde Staat is berecht wegens het feit of de feiten op grond waarvan uitlevering wordt gevraagd.
 Verjaring en amnestie.
 Art.    8 . 1. Geen uitlevering wordt toegestaan indien, volgens de wetgeving van de verzoekende of van de aangezochte Partij, verjaring van de vordering of van de straf is ingetreden.
2. Zij wordt ook niet toegestaan indien in de verzoekende Staat amnestie is verleend of indien in de aangezochte Staat amnestie is verleend, in dit laatste geval op voorwaarde dat het misdrijf er een is dat in die Staat kan worden vervolgd, wanneer het buiten zijn grondgebied door een vreemdeling is gepleegd.
 Doodstraf.
 Art.    9 . Indien de feiten op grond waarvan de uitlevering wordt gevraagd, door de wet van de verzoekende Partij met de doodstraf worden bestraft, wordt deze straf vervangen door de straf die voor dezelfde feiten is bepaald in de wetgeving van de aangezochte Partij.
 TITEL IV.  - Uitleveringsprocedure.
 Indiening van het verzoek.
 Art.    10 . 1. Het verzoek moet schriftelijk geschieden en langs diplomatieke weg worden ingediend.
2. Tot staving van het verzoek moeten worden overgelegd :
a) het origineel of de authentieke uitgifte, hetzij van een uitvoerbare beslissing van veroordeling, hetzij van een bevel tot aanhouding of van elke andere akte met dezelfde kracht, verleend in de door de wet van de verzoekende Partij voorgeschreven vorm;
b) een uiteenzetting van de feiten waarvoor de uitlevering wordt gevraagd. Het tijdstip waarop en plaats waar de feiten gepleegd werden, de wettelijke omschrijving ervan en de verwijzing naar de wetsbepalingen die daarop van toepassing zijn, worden zo juist mogelijk opgegeven;
c) een kopie van de toepasselijke wetsbepalingen, alsmede de zo juist mogelijke beschrijving van de opgeëiste persoon en alle andere inlichtingen dienstig om zijn identiteit en zijn nationaliteit vast te stellen;
d) de tekst van de wet of een overzicht van de wetsbepalingen betreffende de termijnen die van toepassing zijn op de verjaring van de strafvordering of van de straf.
 Aanvullende inlichtingen.
 Art.    11 . Wanneer de door de verzoekende Partij verstrekte inlichtingen niet volstaan om het de aangezochte Partij mogelijk te maken een beslissing te nemen in toepassing van deze Overeenkomst, vraagt deze Partij de nodige aanvullende inlichtingen; zij kan een termijn stellen voor het ontvangen van die inlichtingen.
 Specialiteitsregel.
 Art.    12 . 1. De uitgeleverde persoon mag wegens een ander, voor de overlevering gepleegd feit, dan dat waarop de uitlevering slaat, niet worden vervolgd of berecht, noch met het oog op de tenuitvoerlegging van een straf of een veiligheidsmaatregel worden opgesloten, noch aan enige andere beperking van zijn persoonlijke vrijheid worden onderworpen, tenzij in de volgende gevallen :
a) wanneer de Partij die hem uitgeleverd heeft, daarin toestemt. Hiertoe wordt een aanvraag ingediend, vergezeld van de in artikel 10 bepaalde stukken en van een gerechtelijk proces-verbaal waarin de verklaringen van de uitgeleverde persoon opgetekend zijn. Die toestemming wordt gegeven wanneer het misdrijf, waarvoor ze wordt gevraagd, naar luid van deze Overeenkomst, zelf de verplichting tot uitlevering meebrengt;
b) wanneer de uitgeleverde persoon, die daartoe de mogelijkheid heeft gehad, binnen dertig dagen na zijn definitieve vrijlating, het grondgebied van de partij, waaraan hij uitgeleverd werd, niet heeft verlaten of indien hij er is teruggekeerd na het te hebben verlaten;
c) wanneer de uitgeleverde persoon, in het bijzijn van zijn raadsman, uitdrukkelijk ermee heeft ingestemd vervolgd en berecht te worden, of zijn straf te ondergaan. In dat geval wordt zijn instemming medegedeeld aan de Partij die hem heeft uitgeleverd. Zijn instemming wordt verworven bij een proces-verbaal opgemaakt voor een lid van de rechterlijke macht, die de uitgeleverde persoon vooraf moet voorlichten over de juridische gevolgen van een dergelijke instemming.
2. De verzoekende Partij kan evenwel de nodige maatregelen treffen met het oog op de stuiting van de verjaring overeenkomstig haar wetgeving, een verstekprocedure daarin begrepen, of met het oog op een eventuele uitzetting uit het grondgebied.
3. Wanneer de van het ten laste gelegde feit gegeven omschrijving in de loop van de rechtspleging wordt gewijzigd, wordt de uitgeleverde persoon enkel vervolgd of berecht voorzover de nieuw omschreven bestanddelen van het misdrijf uitlevering mogelijk maken.
 Wederuitlevering aan een derde staat.
 Art.    13 . Behalve in het geval waarvan sprake is in artikel 12, eerste lid, b, is de toestemming van de aangezochte Partij vereist opdat de verzoekende Partij de persoon die haar werd overhandigd en die door een derde Staat wordt opgespoord voor misdrijven gepleegd voor de overhandiging, aan die derde Staat kan uitleveren. De aangezochte Partij kan eisen dat de in artikel 10, tweede lid, bedoelde stukken worden overgelegd.
 Voorlopige aanhouding.
 Art.    14 . 1. In dringende gevallen kan de bevoegde autoriteit van de verzoekende Partij de voorlopige aanhouding van de opgespoorde persoon vragen; de bevoegde autoriteit van de aangezochte Partij doet over dit verzoek uitspraak overeenkomstig haar wetgeving.
2. Het verzoek tot voorlopige aanhouding vermeldt het bestaan van een van de stukken bedoeld in artikel 10, tweede lid, a, en maakt melding van het inzicht om een verzoek tot uitlevering te doen toekomen. Het misdrijf waarvoor de uitlevering wordt gevraagd, het tijdstip waarop en de plaats waar het gepleegd werd alsmede, voor zover mogelijk, het signalement van de opgespoorde persoon, worden medegedeeld.
3. Het verzoek tot voorlopige aanhouding wordt aan de bevoegde autoriteit van de aangezochte Partij gezonden, hetzij langs diplomatieke weg, hetzij rechtstreeks over de post of per telegram, hetzij langs de Internationale Organisatie voor Criminele Politie (Interpol), hetzij door elk ander middel waarvan een schriftelijk spoor blijft.
Wanneer de toezending niet langs diplomatieke weg geschiedt, wordt zij onverwijld langs deze weg bevestigd.
Aan de verzoekende autoriteit wordt onverwijld meegedeeld welk gevolg aan haar verzoek werd gegeven.
4. Aan de voorlopige aanhouding kan een einde worden gemaakt indien, binnen een termijn van dertig dagen na de aanhouding, de aangezochte Staat het verzoek tot uitlevering en de in artikel 10 vermelde stukken niet heeft ontvangen; in geen geval mag zij langer duren dan zestig dagen te rekenen van de aanhouding. De voorlopige invrijheidstelling is nochtans te allen tijde mogelijk, maar de aangezochte Partij zal elke maatregel treffen die zij nodig acht om te beletten dat de opgeëiste persoon zou vluchten.
5. De invrijheidstelling is geen beletsel voor een nieuwe aanhouding en voor de uitlevering, indien het verzoek tot uitlevering later toekomt.
 Samenloop van verzoeken.
 Art.    15 . Indien de uitlevering gelijktijdig door verschillende Staten wordt gevraagd, hetzij voor hetzelfde feit, hetzij voor verschillende feiten, beslist de aangezochte Partij, met inachtneming van alle omstandigheden en inzonderheid van de onderscheiden ernst en van de plaats van de misdrijven, van de onderscheiden data van de verzoeken, van de nationaliteit van de opgevraagde persoon en van de mogelijkheid van een latere uitlevering aan een andere Staat.
 Overhandiging van de uit te leveren persoon.
 Art.    16 . 1. De aangezochte Partij geeft aan de verzoekende Partij langs de in artikel 10, eerste lid, bepaalde weg kennis van haar beslissing over de uitleveringsaanvraag.
2. Een volledige of gedeeltelijke afwijzing van het verzoek wordt met redenen omkleed.
3. In geval van aanvaarding wordt aan de verzoekende Partij kennis gegeven van de plaats en van de datum van de overhandiging, alsmede van de duur van de hechtenis die de opgevraagde persoon met het oog op zijn uitlevering heeft ondergaan, die wordt toegerekend op de duur van de straf die betrokkene moet ondergaan op het grondgebied van de verzoekende Partij.
4. De uit te leveren persoon wordt te haren laste genomen door de verzoekende Partij die de kosten van overbrenging zal dragen.
5. Onder voorbehoud van het in het zesde lid van dit artikel bedoelde geval, kan de opgevraagde persoon, indien hij op de vastgestelde datum niet werd overgenomen, in vrijheid worden gesteld na het verstrijken van een termijn van dertig dagen te rekenen van die datum; de aangezochte Partij kan weigeren hem voor hetzelfde feit nog uit te leveren.
6. Indien de uit te leveren persoon wegens overmacht niet kan overgeleverd of overgenomen worden, geeft de betrokken partij voor het verstrijken van de termijn, hiervan kennis aan de andere partij; beide partijen komen alsdan overeen over een nieuwe overleveringsdatum en de bepalingen van het vijfde lid van dit artikel vinden toepassing.
 Verdaging van de overlevering.
 Art.    17 . Na uitspraak te hebben gedaan over het verzoek tot uitlevering, kan de aangezochte Partij de overlevering van de opgevraagde persoon uitstellen opdat hij door haar kan worden vervolgd of, wanneer hij reeds veroordeeld is, opdat hij op haar grondgebied de straf zou kunnen uitzitten, die hij heeft opgelopen wegens een ander feit dan dat waarvoor de uitlevering is gevraagd.
 Overhandiging van voorwerpen.
 Art.    18 . 1. In geval van uitlevering, en voor zover zulks door haar eigen wetgeving is toegelaten worden door de aangezochte Partij, de voorwerpen in beslag genomen en overhandigd :
a) die als overtuigingsstukken kunnen dienen
of
b) die afkomstig zijn van het misdrijf en op het ogenblik van de aanhouding in het bezit van de opgevraagde persoon werden gevonden of later worden ontdekt.
2. De overhandiging van de in het eerste lid van dit artikel bedoelde voorwerpen geschiedt zelfs ingeval de reeds toegestane uitlevering niet kan plaats hebben tengevolge van de dood of de ontvluchting van de opgevraagde persoon.
3. Wanneer bedoelde voorwerpen op het grondgebied van de aangezochte partij vatbaar zijn voor beslag en verbeurdverklaring, kan deze partij ze ten behoeve van een aan de gang zijnde strafgeding, tijdelijk bewaren of onder beding van teruggave overhandigen.
4. De rechten welke de aangezochte Partij of derden op die voorwerpen zouden verkregen hebben, blijven echter voorbehouden. Indien zulke rechten bestaan, moeten de voorwerpen, eens het geding beëindigd is, zo spoedig mogelijk en kosteloos aan de aangezochte Partij worden teruggegeven, tenzij deze laatste afstand ervan doet.
 Transit.
 Art.    19 . 1. Transit over het grondgebied van een van de Overeenkomstsluitende Partijen wordt toegestaan nadat een verzoek op de in artikel 10, eerste lid, bepaalde wijze en met inachtneming van de voor een uitlevering gestelde voorwaarden, werd ingezonden; wat de over te leggen stukken betreft, zijn alleen de bescheiden bedoeld in artikel 10, § 2, a en b, vereist. Er wordt geen rekening gehouden met de voorwaarden gesteld in artikel 2, § 1, betreffende de duur van de straffen.
2. Geschiedt de transit langs de lucht, dan dient de volgende procedure in acht te worden genomen :
a) wanneer geen tussenlanding is voorzien, waarschuwt de verzoekende Partij de Partij waarvan het grondgebied zal overvlogen worden, bevestigt ze het bestaan van een van de in artikel 10, § 2, a, bedoelde stukken en geeft ze de verzekering dat volgens de in haar bezit zijnde gegevens de transit niet zou kunnen geweigerd worden op grond van deze Overeenkomst, in het bijzonder van de artikelen 4 en 9. In geval van onvoorziene tussenlanding heeft de aanzegging dat de luchtweg gebruikt wordt de uitwerking van het in artikel 14 bedoelde verzoek tot voorlopige aanhouding en moet de verzoekende Partij een regelmatig verzoek tot transit indienen;
b) wanneer een tussenlanding is voorzien, moet de verzoekende Partij een regelmatig verzoek tot transit doen.
 Militaire misdrijven.
 Art.    20 . Deze Overeenkomst is niet van toepassing op zuiver militaire misdrijven.
 Te gebruiken talen.
 Art.    21 . De over te leggen stukken worden gesteld in de taal van de verzoekende Partij. De stukken echter die niet in het Frans zijn gesteld, dienen vergezeld te gaan van een met het origineel eensluidend verklaarde vertaling in het Frans.
 Kosten.
 Art.    22 . 1. De voor de uitlevering op het grondgebied van de aangezochte Partij veroorzaakte kosten vallen ten laste van die Partij.
2. De kosten veroorzaakt door transit over het grondgebied van de Partij aan wie de toelating tot transit werd gevraagd, vallen ten laste van de verzoekende Partij.
 Regeling van geschillen.
 Art.    23 . Geschillen die voortvloeien uit de uitlegging of de toepassing van deze Overeenkomst worden langs diplomatieke weg opgelost.
Er wordt een gemengde raadgevende commissie ingesteld, bestaande uit vertegenwoordigers van de Ministeries van Buitenlandse Zaken en Justitie, die op geregelde tijdstippen vergadert op verzoek van een van beide Staten, teneinde de regeling van de problemen die uit de toepassing van deze Overeenkomst kunnen voortvloeien, te vergemakkelijken.
 TITEL V.  - Slotbepalingen.
 Art.    24 . De Overeenkomst betreffende uitlevering en wederzijdse rechtshulp in strafzaken tussen het Koninkrijk België en het Koninkrijk Marokko, en het Aanvullend Protocol, ondertekend te Rabat op 27 februari 1959, voor zover zij betrekking hebben op uitlevering, worden door deze Overeenkomst opgeheven.
 Art.    25 . Elke Overeenkomstsluitende Partij geeft aan de andere Partij kennis van de vervulling van de bij haar Grondwet opgelegde formaliteiten voor de inwerkingtreding van deze Overeenkomst. Deze Overeenkomst gaat in de eerste dag van de tweede maand die volgt op de laatste kennisgeving.
Deze Overeenkomst is gesloten voor onbeperkte duur. Elke Partij kan de Overeenkomst opzeggen door middel van een schriftelijke kennisgeving die de andere Partij langs diplomatieke weg wordt bezorgd. De opzegging wordt van kracht zes maanden na toezending ervan.
Ten blijke waarvan, de daartoe gemachtigde vertegenwoordigers van beide Staten, deze Overeenkomst hebben ondertekend en er hun zegel hebben aan gehecht.
Gedaan te Brussel, op 7 juli 1997, in twee exemplaren, in de Nederlandse, de Franse en de Arabische taal, de drie teksten zijnde gelijkelijk authentiek.
 BIJLAGE.
 Art.  N. Deze Overeenkomst treedt in werking op 1 mei 2005.


text:
Artikel    1 . De Republiek Oostenrijk, de Republiek Finland en het Koninkrijk Zweden zijn Verdragsluitende Partijen bij de Partnerschaps- en Samenwerkingsovereenkomst waarbij een partnerschap tot stand wordt gebracht tussen de Europese Gemeenschappen en hun Lid-Staten, enerzijds, en de Republiek Moldavië, anderzijds, die op 28 november 1994 te Brussel werd ondertekend, hierna "Overeenkomst" te noemen, en, zoals de andere Lid-Staten van de Gemeenschap hechten zij hun goedkeuring aan, respectievelijk nemen zij nota van de tekst van de Overeenkomst, en de aan de op dezelfde datum ondertekende Slotakte gehechte gemeenschappelijke verklaringen, verklaringen en briefwisselingen.
 Art.    2 . De tekst van de Overeenkomst, de Slotakte en alle daaraan gehechte documenten worden geacht tevens te zijn opgesteld in de Finse en de Zweedse taal. Zij worden aan dit Protocol gehecht en zijn evenzeer authentiek als de teksten in de andere talen waarin de Overeenkomst, de Slotakte en de daaraan gehechte documenten zijn opgesteld.
 Art.    3 . Dit Protocol is opgesteld in tweevoud in de Deense, de Duitse, de Engelse, de Finse, de Franse, de Griekse, de Italiaanse, de Nederlandse, de Portugese, de Spaanse, de Zweedse en de Moldavische taal, zijnde alle teksten gelijkelijk authentiek.
 Art.    4 . Dit Protocol wordt door de Overeenkomstsluitende Partijen volgens hun eigen procedures goedgekeurd.
Het Protocol treedt in werking op de eerste dag van de tweede maand na de datum waarop de Partijen elkaar ervan kennisgeving doen dat de in de eerste alinea bedoelde procedures zijn voltooid.
Gedaan te Brussel, de vijftiende mei negentienhonderd zevenennegentig.
 Bijlage.
 Art.  N. Bijlage 1. Gebonden Staten. - Voorlopige toepassing vanaf 1 juli 1998.

STATEN

 DATUM VAN NOTIFICATIE

------

 ---------------------

BELGIE

 1 april 1999

DENEMARKEN

18 juli 1997

DUITSLAND

 20 oktober 1998

[EG

 13 oktober 2000

EGAE

13 oktober 2000

EGKS

13 oktober 2000] <Addendum, zie B.St.

12.12.2000, p. 41449>

FINLAND

1 april 1998

FRANKRIJK

 25 september 1997

[GRIEKENLAND

31 mei 1999] <Addendum, zie B.St.

12.12.2000, p. 41449>

IERLAND

 28 oktober 1997

ITALIE

21 april 1999

LUXEMBURG

 23 december 1997

MOLDAVIE

 4 mei 1998

NEDERLAND

 19 juni 1998

OOSTENRIJK

12 november 1997

PORTUGAL

25 mei 1998

SPANJE

24 april 1998

VERENIGD KONINKRIJK

 29 juli 1998

ZWEDEN

16 oktober 1997
(Dit Protocol is in werking getreden op 1 december 2000.) <Addendum, zie B.St. 12.12.2000, p. 41449>


text:
Artikel    M . Uitwisseling van de ratificatie-instrumenten. - Stilzwijgende vernieuwing.
Het Samenwerkingsakkoord tussen de Vlaamse regering en de Regering van Roemenië werd op 12 juni 1997 namens de Vlaamse Gemeenschap en het Vlaamse Gewest ondertekend in Boekarest.
Het Vlaamse decreet houdende instemming met deze Overeenkomst dateert van 7 juli 1998 (Belgisch Staatsblad, 18 augustus 1998). De Vlaamse regering besliste op 29 september 1998 om deze overeenkomst te ratificeren (Belgisch Staatsblad, 20 januari 1999).
De Regering van Roemenië stelde de Vlaamse regering op 6 november 1997 op de hoogte van het beëindigen van de Roemeense interne procedures. Op 29 september 1998 werd de Regering van Roemenië op de hoogte gesteld van het beëindigen van de Vlaamse interne procedures vereist voor de inwerkingtreding van de Overeenkomst.
Overeenkomstig haar artikel 12, eerste lid, is deze Overeenkomst dan ook op 29 september 1998 in werking getreden. De Overeenkomst werd krachtens haar artikel 12, tweede lid, met ingang van 29 september 2003 stilzwijgend verlengd met een nieuwe periode van twee jaar.
 Art.    1 . De Partijen intensifiëren hun samenwerking op het gebied van economie, wetenschap, technologie, cultuur, onderwijs, sociaal beleid, huisvesting, milieu en ruimtelijke ordening, infrastructuur, verkeer, landbouw en agro-industrie, beroepsopleiding en werkgelegenheid, toerisme, sport, telecommunicatie en mediabeleid.
Daartoe bevorderen de Partijen de samenwerking tussen de instellingen en ondernemingen die werkzaam zijn in de bovengenoemde domeinen.
De Partijen steunen de uitwisseling van ervaringen inzake technische, technologische en administratieve knowhow.
 Art.    2 . Beide Partijen zetten zich in voor de uitbreiding van hun wederzijdse economische betrekkingen.
De Partijen moedigen vooral de samenwerking aan op het vlak van :
- het ontwikkelen van economische structuren,
- het uitwerken van managementsprogramma's voor bedrijfsleiders,
- het aantrekken van investeringen en het sluiten van joint-ventures,
- de overdracht van technologie en knowhow,
- het bevorderen van commerciële contacten en samenwerking tussen ondernemingen en instellingen,
- sectorale programma's,
- uitbreiding van de bilaterale handel.
Hiertoe bevorderen de Partijen onder meer de uitwisseling van bedrijfsleiders en deskundigen inzake het opzetten van K.M.O.-structuren en managementsprogramma's voor K.M.O.-bedrijfsleiders.
 Art.    3 . De Partijen stimuleren de samenwerking en uitwisseling tussen openbare instellingen en privé-organisaties op het vlak van het fundamenteel en toegepast wetenschappelijk onderzoek en de technologische ontwikkeling.
Zij bepalen op geregelde tijdstippen welke sectoren voor de Partijen van prioritair belang zijn op het gebied van wetenschappelijke en technologische ontwikkeling.
 Art.    4 . De Partijen moedigen samenwerking en uitwisselingen op cultureel en sociaal-cultureel vlak aan. Beide Partijen steunen prioritaire acties die bijdragen tot de culturele ontwikkeling en verspreiding van hun respectieve taal en cultuur in het andere land.
Bovendien steunen de Partijen uitwisselingen op het gebied van de kunst en werken ze mee aan de bescherming van het gemeenschappelijk cultureel erfgoed.
Tevens bevorderen de Partijen uitwisselingen in de audiovisuele sector.
De Partijen steunen en bevorderen de samenwerking op het gebied van het toerisme en van de sport.
Hiertoe moedigen zij de uitwisseling aan van specialisten en wisselen zij ervaringen en informatie uit over het beleid.
 Art.    5 . De Partijen bevorderen de samenwerking en uitwisseling op het gebied van het onderwijs, de vorming en de beroepsopleiding.
 Art.    6 . De Partijen werken samen op het gebied van arbeid en werkgelegenheid, meer bepaald met betrekking tot de beroepsopleiding, de arbeidsverhoudingen en het sociaal overleg.
De Partijen bevorderen de uitwisseling tussen vertegenwoordigers van werkgevers- en werknemersorganisaties en deskundigen op het vlak van sociale zaken.
 Art.    7 . De Partijen werken samen op sociaal gebied, in het bijzonder op het gebied van het gezondheidsbeleid en het welzijnsbeleid.
Zij besteden daarbij aandacht aan geneeskundige zorgenverstrekking, de gezondheidsopvoeding, de preventieve gezondheidszorg, het gezinsbeleid, het maatschappelijk welzijn, de bijzondere jeugdbijstand, de sociale integratie van gehandicapten en het bejaardenbeleid.
 Art.    8 . De Partijen bevorderen de samenwerking en uitwisseling op het gebied van leefmilieu, plattelandsontwikkeling, ruimtelijke ordening, huisvesting, infrastructuur, verkeer en telecommunicatie.
De Partijen bevorderen de uitwisseling van wetenschappelijke, technische en statistische informatie en de overdracht van technologie, in het bijzonder op het gebied van milieubescherming en -sanering.
 Art.    9 . Betreffende de domeinen waarvoor dit akkoord geldt, streven de Partijen naar samenwerking in het kader van de internationale organisaties. Daartoe kunnen de Partijen elkaar informeren over hun respectieve standpunten en, meer algemeen, overleg plegen.
In dit verband werken de Partijen samen in het kader van programma's van internationale organisaties op de gebieden die tot hun specifieke bevoegdheid behoren, waarbij ze uiting geven aan hun bijzondere banden van vriendschap en partnerschap.
 Art.    10 . Met het oog op de uitvoering van dit akkoord richten de Partijen een Gemengde Commissie op.
De Gemengde Commissie vergadert minstens eenmaal om de twee jaar, afwisselend in Brussel en Boekarest.
De Gemengde Commissie kan de opdracht geven aan werkgroepen om tussentijdse vergaderingen te beleggen teneinde de uitvoering van de werkprogramma's te ondersteunen.
 Art.    11 . De Gemengde Commissie bestaat uit vertegenwoordigers aangeduid door de respectieve Partijen.
De Gemengde Commissie heeft als taak :
- na te gaan hoever de samenwerking is gevorderd en de resultaten ervan te beoordelen;
- op geregelde tijdstippen de prioriteiten aan te passen en de te volgen koers te bepalen;
- de programma's en projecten die voor de nabije toekomst zijn gepland, te bestuderen en goed te keuren;
- toe te zien op fondsen bestemd voor de financiering van de programma's die uit dit akkoord voortvloeien;
- alle problemen in verband met de uitvoering, werking en interpretatie van dit akkoord te onderzoeken.
 Art.  12. Dit akkoord treedt in werking op de datum van de laatste notificatie waarmee de beide Partijen wederzijds bevestigen dat de interne procedures noodzakelijk voor het van kracht worden van dit akkoord zijn voltooid.
Dit akkoord wordt gesloten voor een periode van vijf (5) jaar. De geldigheid ervan wordt automatisch verlengd voor volgende periodes van telkens twee (2) jaar. Elke Partij kan het akkoord opzeggen door middel van een schriftelijke mededeling aan de andere Partij en dit uiterlijk zes (6) maanden voor het einde van een periode.
Bij opzegging nemen de Partijen de nodige maatregelen om de voltooiing te garanderen van alle projecten die op basis van dit akkoord gezamenlijk werden opgezet.
Opgemaakt in Boekarest, op 12 juni 1997, in twee originelen, elk in het Nederlands, het Roemeens en het Frans, waarbij de drie versies gelijkelijk rechtsgeldig zijn. In geval van betwisting dient de Franse tekst als basis voor overeenkomst.
Voor de Vlaamse regering
Voor de Regering van Roemenië.


text:
Artikel    1 . De Republiek Oostenrijk, de Republiek Finland en het Koninkrijk Zweden zijn Partijen bij de Partnerschaps- en samenwerkingsovereenkomst waarbij een partnerschap tot stand wordt gebracht tussen de Europese Gemeenschappen en hun Lid-Staten, enerzijds, en de Russische Federatie, anderzijds, die op 24 juni 1994 te Korfoe werd ondertekend en hierna zal worden aangeduid als "de Overeenkomst"; evenals de andere Lid-Staten van de Gemeenschap hechten zij hun goedkeuring aan, respectievelijk nemen zij nota van de tekst van de Overeenkomst en de aan de op dezelfde datum ondertekende slotakte gehechte gemeenschappelijke verklaringen, briefwisselingen en de verklaring van de Russische Federatie.
 Art.    2 . De teksten van de Overeenkomst, de Slotakte en alle daaraan gehechte documenten zijn tevens opgesteld in de Finse en de Zweedse taal. Zij worden aan dit Protocol gehecht en zijn gelijkelijk authentiek als de teksten in de andere talen waarin de Overeenkomst, de Slotakte en de daaraan gehechte documenten zijn opgesteld.
 Art.    3 . Dit Protocol is opgesteld in tweevoud in de Deense, de Duitse, de Engelse, de Finse, de Franse, de Griekse, de Italiaanse, de Nederlandse, de Portugese, de Spaanse, de Zweedse en de Russische taal, zijnde alle teksten gelijkelijk authentiek.
 Art.    4 . Dit Protocol wordt door de Overeenkomstsluitende Partijen volgens hun eigen procedures goedgekeurd.
Het Protocol treedt in werking op de eerste dag van de tweede maand na de datum waarop de Partijen elkaar ervan kennisgeving doen dat de in de eerste alinea bedoelde procedures zijn voltooid.
Gedaan te Brussel, de eenentwintigste mei negentienhonderd zevenennegentig.
  BIJLAGEN.
 Art.    N1 . Gebonden staten.
Voorlopige toepassingen vanaf 1 december 1997.
STATEN

 DATUM VAN NOTIFICATIE
BELGIE

1 april 1999
DENEMARKEN

 18 juli 1997
DUITSLAND

20 oktober 1998
FINLAND

13 oktober 1997
FRANKRIJK

25 september 1997
[EG

13 oktober 2000
EGAE

 13 oktober 2000
EGKS

 13 oktober 2000
GRIEKENLAND

31 mei 1999] <Addendum, zie B.St. 16.12.2000,

 p. 42089>
IERLAND

28 oktober 19
ITALIE

2 maart 1999
LUXEMBOURG

 23 december 1997
NEDERLAND

27 februari 1998
OOSTENRIJK

 24 oktober 1997
PORTUGAL

 28 oktober 1997
RUSLAND

 4 augustus 1998
SPANJE

 24 april 1998
VERENIGD KONINKRIJK

29 juli 1998
ZWEDEN

 16 oktober 1997
 Art.  N2. Inwerkingtreding.
(Dit protocol is in werking getreden, op 1 december 2000). <Addendum zie B.St. 16.12.2000, p. 42089>