text:
TITEL I.  - Algemene principes.
 Artikel    1 . De Belgische of Spaanse werknemers of de ermede gelijkgestelden, ingevolge de in artikel 2 van dit Verdrag opgesomde wetgevingen betreffende de sociale zekerheid, worden respectievelijk aan de in Spanje of in België van kracht zijnde wetgevingen onderworpen en genieten, evenals hun rechtverkrijgenden, de voordelen ervan onder dezelfde voorwaarden als de onderdanen van elk dezer landen, onder voorbehoud van het nationaliteitsbewijs overeenkomstig de wetgeving van elk der verdragsluitende landen.
 Art.    2 . § 1. De wetgevingen betreffende de sociale zekerheid waarop dit Verdrag toepasselijk is, zijn :
1) in België :
a) de wetgevingen betreffende de verzekering tegen ziekte en invaliditeit voor de werklieden, de bedienden, de mijnwerkers en de ermede gelijkgestelden en de zeelieden ter koopvaardij;
b) de wetgevingen betreffende de verzekering tegen de geldelijke gevolgen van ouderdom en vroegtijdige dood voor de werklieden, de bedienden en de zeelieden ter koopvaardij;
c) de bijzondere wetgeving betreffende de pensioenregeling der mijnwerkers en de ermede gelijkgestelden;
d) de wetgeving betreffende de kinderbijslag voor werknemers;
e) de wetgevingen betreffende de arbeidsongevallen, met inbegrip van die betreffende de zeelieden;
f) de wetgeving betreffende de beroepsziekten;
g) de wetgevingen betreffende de organisatie van de steun aan onvrijwillige werklozen en de betaling van wachtgelden door de pool van de zeelieden ter koopvaardij;
(2) in Spanje :
 A) de wetgeving betreffende de algemene  regeling op de sociale zekerheid tot bescherming van eventualiteiten en toestanden die voortspruiten uit :a) moederschap, ziekte en beroepsziekte, ongevallen en arbeidsongevallen;b) voorlopige en blijvende invaliditeit;c) onvrijwillige werkloosheid;d) ouderdom, overlijden en overleving;e) gezinsbescherming;f) sociale diensten voor herscholing en wederaanpassing van invaliden;g) maatschappelijke bijstand.
B) de wetgeving die van toepassing is op de werknemers die onder de volgende bijzondere regelingen zijn gegroepeerd :
a) werknemers die in de landbouw- en bosbouwbedrijven en de veefokkerij werkzaam zijn;
b) zeelieden;
c) huispersoneel.) <V. 10-10-1967, art. 1>
§ 2. - Dit Verdrag zal eveneens van toepassing zijn op alle wetgevende of reglementaire akten welke de in § 1 van dit artikel opgesomde wetgevingen gewijzigd of aangevuld hebben of zullen wijzigen of aanvullen.
Het zal evenwel niet van toepassing zijn :
a) op de wetgevende of reglementaire akten betreffende een nieuwe tak van de sociale zekerheid, tenzij tussen de verdragsluitende landen daaromtrent een overeenkomst gesloten wordt;
b) op de wetgevende of reglementaire akten waarbij de bestaande regelingen ook op nieuwe categorieën van gerechtigden zullen toepasselijk worden, tenzij er door de Regering van het betrokken land, binnen een periode van drie maand te rekenen vanaf de officiële bekendmaking van die akten, aan de Regering van het andere land geen verzet hieromtrent wordt betekend.
 Art.    3 . § 1. De werknemers of de ermede gelijkgestelden ingevolge de wetgevingen van elk der verdragsluitende landen, die in een van deze landen tewerkgesteld zijn, vallen onder de toepassing van de wetgeving van de plaats waar ze arbeiden.
§ 2. - Op het principe van § 1 van dit artikel worden volgende uitzonderingen gemaakt :
a) de werknemers of de ermede gelijkgestelden die in een ander land dan hun gewone verblijfplaats tewerkgesteld worden door een onderneming welke in het land van deze verblijfplaats een inrichting heeft waarvan betrokkenen normaal afhangen, blijven aan de wetgevingen van het land van hun gewone tewerkstelling onderworpen, voor zover hun tewerkstelling op het grondgebied van het tweede land niet langer dan twaalf maanden duurt; ingeval deze tewerkstelling wegens onvoorziene omstandigheden de aanvankelijk bepaalde duur overschrijdt en langer dan twaalf maanden duurt, kan de toepassing van de wetgevingen van het land van de gewone tewerkstelling uitzonderlijk gehandhaafd blijven, na overleg met de Regering van het land van de toevallige tewerkstelling;
(De aanvraag tot verlenging dient vóór het verstrijken van de termijn van twaalf maand te worden ingediend.) <V. 10-10-1967, art. 2>
b) de werknemers of de ermede gelijkgestelden van de openbare of private transportondernemingen van een der verdragsluitende landen, die, hetzij voortdurend, hetzij tijdelijk, hetzij als reizend personeel in het ander land tewerkgesteld worden, zijn uitsluitend onderworpen aan de bepalingen welke van kracht zijn in het land waar de onderneming haar zetel heeft.
(Nochtans, wanneer de onderneming op het grondgebied van het verdragsluitend land, ander dan dit waar de zetel is gevestigd, een bijhuis of een vaste vertegenwoordiging heeft, vallen de werknemers die door deze zijn tewerkgesteld, onder de wetgeving van het verdragsluitend land, op wiens grondgebied het bijhuis of de vaste vertegenwoordiging zich bevindt.) <V. 10-10-1967, art. 2>
(c) de werknemers, of de ermede gelijkgestelden, van een officiële administratieve dienst die van het ene verdragsluitende land naar het andere worden gedetacheerd, vallen onder de bepalingen die van kracht zijn in het land vanwaar zij gedetacheerd werden.) <V. 10-10-1967, art. 2>
§ 3. - De hoogste administratieve overheden der verdragsluitende Staten mogen in gemeen overleg, op de in § 1 van dit artikel vermelde regels, andere uitzonderingen maken. Zij mogen tevens overeenkomen dat de in bedoelde § 1 vermelde regel, alsook de in § 2 gemaakte uitzonderingen in sommige bijzondere gevallen niet zullen toegepast worden.
 Art.    4 . § 1. De bepalingen van § 1 van artikel 3 zijn van toepassing :
1) op de arbeiders en administratieve bedienden die op grond van contract of tijdelijk in Spaanse diplomatieke of consulaire vertegenwoordigingen tewerkgesteld zijn of in de persoonlijke dienst staan van de chefs, leden of bedienden van deze vertegenwoordigingen;
2) op de werknemers en de ermede gelijkgestelden die in Belgische diplomatieke of consulaire vertegenwoordigingen tewerkgesteld zijn of in persoonlijke dienst staan van de chefs, leden of bedienden van deze vertegenwoordigingen.
(§ 2. - De in paragraaf 1 van dit artikel bedoelde werknemers die behoren tot de nationaliteit van het land dat door de diplomatieke of consulaire post is vertegenwoordigd, kunnen kiezen tussen de toepassing van de wetgeving van het land van hun tewerkstelling en deze van de wetgeving van hun land van herkomst. Dit keuzerecht kan slechts éénmaal worden uitgeoefend.) <V. 10-10-1967, art. 3>
§ 3. - §§ 1 en 2 zijn niet van toepassing op de diplomatieke en consulaire agenten van beroep, met inbegrip van de ambtenaren die tot het kaderpersoneel van de kanselarij behoren.
 Art.    4bis . <V.10-10-1967, art. 4> Wanneer de wetgeving van een van de verdragsluitende landen voorziet in de vermindering, de afschaffing of de schorsing van een prestatie in geval van samenloop van deze prestatie met een andere sociale-zekerheidsprestatie of met een bezoldiging, dan kan de prestatie, verkregen overeenkomstig de wetgeving van het ander verdragsluitend land, of een bezoldiging verkregen op het grondgebied van het ander verdragsluitend land, tegen de prestatiegerechtigde eveneens worden ingeroepen.
Deze regel is evenwel niet van toepassing op de samenloop van twee gelijkaardige prestaties welke naar rata van de duur van de in beide verdragsluitende landen volbrachte tijdvakken zijn berekend.
 TITEL II.  - Bijzondere bepalingen.
 HOOFDSTUK I.  - Ziekteverzekering en Moederschapszorg.
 Art.    5 . <V. 10-10-1967, art. 5> De werknemers of de ermede gelijkgestelden, alsook de leden van hun gezin, die zich van België naar Spanje begeven, of andersom, hebben aanspraak op de prestaties bij ziekte, in het land van hun nieuwe arbeidsplaats, voor zover deze werknemers :
1° in dit land een beloonde of een daarmede gelijkgestelde arbeid hebben verricht;
2° bij hun laatste aankomst op het grondgebied van dit land arbeidsgeschikt waren;
3° aan de voorwaarden voldoen die gesteld zijn om aanspraak te hebben op deze prestaties ten opzichte van de wetgeving van het land van hun nieuwe arbeidsplaats, rekening gehouden met het verzekeringstijdvak in het land dat zij hebben verlaten en met de periode die op hun tewerkstelling in het andere land volgt.
Indien de rechtverkrijgenden van de werknemers of van de ermede gelijkgestelden op het ogenblik van de overbrenging van de plaats van tewerkstelling van het ene land naar het andere in een ziekenhuis zijn opgenomen, blijven de ziekenhuisverpleging en de behandelingskosten ten laste van het land van de vroegere tewerkstelling gedurende een maximumduur van drie maand.
 Art.    6 . <V. 10-10-1967, art. 6> De werknemers of de ermede gelijkgestelden, alsook de leden van hun gezin, die zich van België naar Spanje begeven, of andersom, hebben aanspraak op de prestaties bij moederschap in het land van hun nieuwe arbeidsplaats, voor zover deze werknemers :
1. in dit land een beloonde of een daarmede gelijkgestelde arbeid hebben verricht;
2. aan de voorwaarden voldoen die zijn gesteld om aanspraak te hebben op deze prestaties ten opzichte van de wetgeving van het land van hun nieuwe arbeidsplaats, rekening gehouden met het verzekeringstijdvak in het land dat zij hebben verlaten en met de periode die op hun tewerkstelling in het andere land volgt.
 Art.    7 . <V. 10-10-1967, art. 7> De samenstelling van de bij artikel 5, 3, bij artikel 6, 2, en bij artikel 24, § 1, 2°, beoogde periodes is enkel van toepassing wanneer de tewerkstelling in het land van de nieuwe plaats van tewerkstelling begint binnen een termijn van één maand, te rekenen van het einde van de tewerkstelling in het land van de vroegere plaats van tewerkstelling.
 Art.    7bis . <V. 10-10-1967, art. 8> De leden van het gezin van een werknemer, of een ermede gelijkgestelde, die recht heeft op prestaties overeenkomstig de wetgeving van het land van aansluiting, hebben aanspraak op prestaties van de ziekte- en moederschapsverzekering, wanneer zij op het grondgebied van het verdragsluitend land, ander dan dit van de plaats van aansluiting van de werknemer wonen, voor zover zij geen recht hebben op verstrekkingen van de wetgeving van het woonland.
Het ingaan van het recht op deze prestaties wordt vastgesteld overeenkomstig de bepalingen van de wetgeving van het land van aansluiting. De leden van het gezin, alsook de omvang, de duur en de modaliteiten van het verlenen van de prestaties worden vastgesteld overeenkomstig de bepalingen van de wetgeving van het woonland.
De instelling van het land van aansluiting betaalt aan de instelling van het woonland de drie vierden terug van de uitgaven met betrekking tot deze prestaties. De hoogste administratieve autoriteiten van de verdragsluitende landen mogen beslissen dat deze terugbetalingen zullen worden verricht op grond van een forfaitair bedrag dat zij bepalen.
 Art.    7ter . <V. 10-10-1967, art. 8> De werknemers of de ermede gelijkgestelden, alsook de leden van hun gezin, hebben, in geval van verblijf in een van de verdragsluitende landen gedurende een bij Administratieve Schikking te bepalen termijn, aanspraak op de verstrekkingen van de ziekte- en moederschapsverzekering, overeenkomstig de wetgeving van het land van verblijf, voor zover zij aanspraak op deze verstrekkingen hebben overeenkomstig de wetgeving van het land van aansluiting.
De instelling van het land van aansluiting betaalt aan de instelling van het land van verblijf de werkelijke uitgaven met betrekking tot deze prestaties terug, zoals zij blijken uit de boekhouding van de instellingen die ze hebben verleend.
 Art.    7quater . <V. 10-10-1967, art. 8> De werknemers, of de ermede gelijkgestelden, die gerechtigd op de prestaties overeenkomstig de wetgeving van een van de verdragsluitende landen, alsook de leden van hun gezin, behouden dit recht wanneer zij gemachtigd zijn zich in het andere land te laten verzorgen.
De bepalingen van artikel 7bis, lid 2 en 3, zijn, bij analogie, van toepassing.
 Art.    7quinquies . <V. 10-10-1967, art. 8> § 1. Wanneer de gerechtigde op pensioenen, welke uit hoofde van de wetgevingen van beide verdragsluitende landen zijn verschuldigd, recht heeft op verstrekkingen uit hoofde van de wetgeving van het verdragsluitend land op wiens grondgebied hij woont, rekening gehouden met de samentelling van de in beide landen doorlopen verzekeringstijdvakken, worden deze prestaties aan de gerechtigde, en aan de leden van zijn gezin, verleend door de instelling van het woonland en ten laste van deze instelling, alsof hij gerechtigd was op een pensioen alleen uit hoofde van de wetgeving van laatstgenoemd land.
§ 2. Wanneer de gerechtigde op een pensioen, dat alleen uit hoofde van de wetgeving van één van de verdragsluitende landen is verschuldigd, woont op het grondgebied van het ander verdragsluitend land, worden de verstrekkingen hem, alsook de leden van zijn gezin, verleend door de instelling van het woonland, alsof de betrokkene gerechtigd was op een pensioen uit hoofde van de wetgeving van laatstgenoemd land.
Het ingaan van het recht op deze prestaties wordt vastgesteld overeenkomstig de bepalingen van de wetgeving van het land dat het pensioen verschuldigd is. De omvang, de duur, en de modaliteiten voor het verlenen van deze prestaties worden vastgesteld overeenkomstig de bepalingen van de wetgeving van het woonland.
Deze prestaties worden terugbetaald door de bevoegde instelling van het land dat het pensioen verleent, behalve wanneer de betrokkene, in het land van zijn woonplaats in een andere hoedanigheid op deze prestaties recht heeft.
§ 3. De hoogste administratieve autoriteiten van de verdragsluitende landen mogen beslissen dat de bij paragraaf 2 van dit artikel beoogde terugbetalingen zullen worden verricht op grond van een forfaitair bedrag dat zij vaststellen. "
 HOOFDSTUK II.  - Invaliditeitsverzekering.
 Art.    8 . § 1. Voor de Belgische of Spaanse werknemers of voor de ermede gelijkgestelden, die achtereenvolgens of beurtelings in beide verdragsluitende landen bij een of meerdere stelsels van invaliditeitsverzekering aangesloten waren, worden de onder deze stelsels volbrachte verzekeringsperioden of de perioden, welke krachtens deze stelsels als verzekeringsperioden erkend zijn, rekening houdende met de regels hierboven vermeld in artikel 5 samengeteld, op voorwaarde dat zij elkaar niet dekken, zowel met het oog op de vaststelling van het recht op uitkeringen of verstrekkingen als met het oog op de handhaving of de terugverkrijging van dit recht.
§ 2. - De prestaties in speciën van de invaliditeitsverzekering worden uitbetaald overeenkomstig de bepalingen van de wetgeving, welke op belanghebbende van toepassing was op het ogenblik van de arbeidsonderbreking waarop invaliditeit volgde en vallen ten laste van het organisme dat luidens de voorschriften van deze wetgeving bevoegd is.
§ 3. - (...) <Opgeheven door V. 10-10-1967, art. 9>
 Art.    9 . In afwijking van de bepalingen van § 2 van artikel 8 wordt het recht op de uitkeringen der invaliditeitsverzekering van de werknemers die in België en in Spanje in de mijnen tewerkgesteld geweest zijn, volgens de in § 4 van artikel 14 bepaalde regelen vastgesteld, wanneer, rekening houdende met de samentelling, deze werknemers de voorwaarden vervullen zoals bepaald voor de toekenning van een invaliditeitspensioen bij de bijzondere Belgische wetgeving betreffende het pensioen der mijnwerkers en der ermede gelijkgestelden en voor zover de verzekeringsperioden in elk der beide landen het in § 4 bepaalde minimum van één jaar bereiken.
 Art.    10 . Wanneer de verzekerde op de datum waarop de ziekte of het ongeval met invaliditeit tot gevolg zich voordeed in het ander land dan dat van het organisme dat de uitkering verschuldigd is, tewerkgesteld was, wordt voor de vaststelling van het bedrag van het invaliditeitspensioen der mijnwerkers rekening gehouden met het loon dat in het land van het organisme, dat de uitkering verschuldigd is, toegekend wordt aan de arbeiders van de beroepscategorie waartoe betrokkene op die datum behoorde.
 Art.    11 . Indien de verzekerde na de schorsing van het invaliditeitspensioen of de invaliditeitsvergoeding, zijn recht terugkrijgt, worden de uitkeringen opnieuw uitgevoerd door het organisme dat het pensioen of de aanvankelijk toegekende vergoeding verschuldigd was.
(Wanneer, na afschaffing van het invaliditeitspensioen of van de invaliditeitsvergoeding, de toestand van de verzekerde de toekenning van een invaliditeitspensioen of van een invaliditeitsvergoeding rechtvaardigt, wordt dit conform de bij artikel 8 vastgestelde regelen toegekend, rekening gehouden, in voorkomend geval, met de bepalingen van artikel 9.) <V. 10-10-1967, art. 10>
Indien na de afschaffing van het invaliditeitspensioen of de invaliditeitsvergoeding de toekenning van een invaliditeitspensioen wegens de toestand van de verzekerde gerechtvaardigd is, wordt dit pensioen volgens de in artikel 10 hierboven vermelde regelen uitbetaald.
 Art.    12 . Voor het verkrijgen van het recht op invaliditeitspensioen of op invaliditeitsvergoeding is de duur gedurende welke de betrokkene de vergoeding in speciën ingevolge de ziekteverzekering voorafgaandelijk aan de uitkering van het pensioen of de invaliditeitsvergoeding heeft bekomen, in alle gevallen die, waarin wordt voorzien in de wetgeving van het land waar hij werkte op het ogenblik dat het ongeval of ziekte, die aanleiding gaf tot de invaliditeit zich voordeed.
 Art.    13 . Het invaliditeitspensioen of de invaliditeitsvergoeding wordt desvoorkomend in de voorwaarden, bepaald bij de wetgeving krachtens welke dit pensioen of deze vergoeding toegekend werd, in een ouderdomspensioen omgezet.
 HOOFDSTUK III.  - Ouderdomsverzekering en verzekering bij overlijden (pensioen).
 Art.    14 . § 1. Voor de Belgische of Spaanse werknemers of de ermede gelijkgestelden die achtereenvolgens of beurtelings in beide verdragsluitende landen, bij een of verschillende stelsels van ouderdomsverzekering of verzekering bij overlijden aangesloten waren, worden de onder deze stelsels volbrachte verzekeringsperioden of de perioden die krachtens voormelde stelsels als verzekeringsperioden erkend zijn, samengesteld, op voorwaarde dat zij niet tweemaal aangerekend worden, zowel wat de vaststelling van het recht op de uitkeringen als het behoud of de terugverkrijging van dit recht aangaat.
De perioden welke in elk land in aanmerking dienen genomen te worden als perioden gelijk aan de verzekeringsperioden zijn die welke bij de wetgeving van dit land als zodanig worden beschouwd.
Elke periode, welke krachtens de Belgische en de Spaanse wetgeving terzelfdertijd als verzekeringsperiode wordt erkend, wordt voor de betaling der uitkeringen in aanmerking genomen door de organismen van het land waar belanghebbende het laatst vóór de bewuste periode gewerkt heeft.
§ 2. - Indien in de wetgeving van een der verdragsluitende landen, sommige prestaties alleen toegekend worden wanneer de perioden volbracht zijn in een beroep dat aan een bijzonder verzekeringsstelsel onderworpen is, worden voor het bekomen van het recht op deze uitkeringen alleen die perioden samengeteld welke onder het overeenstemmend bijzonder stelsel of de overeenstemmende bijzondere stelsels van het ander land volbracht werden.
Indien in een der beide verdragsluitende landen voor het beroep geen bijzonder stelsel bestaat, worden de verzekeringsperioden die in dat beroep onder een van de in voormelde § 1 bepaalde stelsels werden volbracht, niettemin samengeteld.
Wat de bijzondere stelsels van mijnwerkerspensioenen betreft :
a) kunnen alleen samengeteld worden, de perioden welke in België en in Spanje, in de steenkolenmijnen, de ertsmijnen en de ondergrondse groeven volbracht werden;
b) dienen alleen als perioden welke met verzekeringsperioden gelijkgesteld zijn in aanmerking genomen te worden, welke in de wetgeving van elk land als zodanig worden beschouwd en ofwel onmiddellijk voorafgegaan ofwel onmiddellijk gevolgd werden door een in de mijnen volbrachte periode. Deze perioden worden voor het betalen der prestaties in aanmerking genomen door het organisme van het land waar de verzekerde onmiddellijk vóór genoemde perioden in de mijnen heeft gewerkt; wanneer de verzekerde niet vóór genoemde perioden in de mijnen heeft gewerkt, worden deze in aanmerking genomen door het organisme van het land waar hij onmiddellijk na deze perioden in de mijnen heeft gewerkt.
§ 3. - Indien in de wetgeving van een der verdragsluitende landen sommige uitkeringen alleen toegekend worden wanneer de perioden volbracht werden in een aan een bijzonder verzekeringsstelsel onderworpen beroep en, indien deze perioden geen recht konden geven op de bij voormelde bijzondere wetgeving bepaalde uitkering, worden deze perioden als geldig beschouwd voor de uitbetaling van de bij de overige stelsels bepaalde uitkeringen.
§ 4. - De uitkering waarop een verzekerde vanwege elk der betrokken organismen kan aanspraak maken, wordt principieel vastgesteld door het bedrag van de uitkering te verminderen waarop hij zou recht hebben, indien al de in de §§ 1 en 2 hierboven genoemde perioden onder het overeenstemmend stelsel volbracht waren, en zulks naar rata van de duur van de onder dit stelsel volbrachte perioden.
Elk organisme beslist volgens zijn eigen wetgeving en rekening houdende met het totaal der verzekeringsperioden, zonder onderscheid van het verdragsluitende land waar zij werden volbracht, of belanghebbende de vereiste voorwaarden vervult om recht te hebben op de bij deze wetgeving bepaalde uitkering.
Het bepaalt voor orde het bedrag van de uitkering waarop de belanghebbende zou recht hebben, indien al de samengetelde verzekeringsperioden uitsluitend onder de eigene wetgeving volbracht waren en vermindert dit bedrag naar rata van de duur der onder bedoelde wetgeving volbrachte perioden.
Nochtans neemt een organisme geen enkele uitkering ten laste, wanneer de perioden die onder de er op toepasselijke wetgeving volbracht werden, in totaal niet één jaar bereiken, met een jaarlijks minimum van werkelijke arbeidsdagen of van dagen welke gelijkgesteld worden met werkelijke arbeid bij deze wetgeving bepaald; in dit geval draagt het organisme van het ander land de volledige last van de prestaties waarop de verzekerde recht heeft ingevolge de op dit organisme toepasselijke wetgeving en rekening houdende met het totaal der verzekeringsperioden.
(§ 5. - Wanneer, volgens de wetgeving van één van de verdragsluitende landen, het recht op het pensioen niet afhankelijk is gesteld van het doorlopen van een wachttijd, doch van jaar tot jaar wordt verkregen, mag de betrokken instelling van dat land het recht op pensioen berekenen, rechtstreeks en uitsluitend op grond van de verzekeringstijdvakken die in dat land zijn volbracht en op grond van de periodes die erkend zijn als gelijkgesteld met verzekeringstijdvakken overeenkomstig de wetgeving van dat land, op voorwaarde dat het aldus berekend pensioenbedrag een resultaat geeft dat gelijk is aan het bedrag van het pensioen dat berekend is volgens de bij paragrafen 1 tot 4 beoogde regelen; de betrokken instelling past, in dat geval, de bepalingen van de wetgeving van dat land toe welke van toepassing zijn op de verzekerden, die, op de datum waarop de beslissing uitwerking heeft de normale pensioengerechtigde leeftijd bereiken.) <V. 10-10-1967, art. 11>
 Art.    15 . § 1. Wanneer een verzekerde, rekening houdende met het totaal der in § 1 van artikel 14 bedoelde periode, op hetzelfde ogenblik de door de wetgevingen van beide landen vereiste voorwaarden niet vervult wordt volgens elke wetgeving zijn recht op pensioen vastgesteld, naarmate hij deze voorwaarden vervult.
§ 2. - De perioden waarvoor een pensioen uitbetaald wordt door het land waarin de voorwaarden krachtens § 1 vervuld zijn, worden met het oog op het verkrijgen van de rechten volgens de wetgeving van het ander land met verzekeringsperioden van het eerste land gelijkgesteld.
(§ 3. - In het bij paragraaf 1 van dit artikel beoogde geval, wordt het reeds berekende pensioen herzien, overeenkomstig de bepalingen van artikel 14, te rekenen van de datum waarop het recht op pensioen ten opzichte van de wetgeving van het ander verdragsluitend land is vastgesteld.) <V. 10-10-1967, art. 12>
 Art.    16 . § 1. In afwijking van de bepalingen van artikel 14 wordt de toekenning aan de mijnwerkers van het bij de Belgische bijzondere wetgeving bepaald vervroegd pensioen voorbehouden voor de belanghebbenden die de bij voormelde wetgeving vereiste voorwaarden vervullen, enkel rekening houdende met hun diensten in de Belgische steenkolenmijnen.
§ 2. - Het recht om het vervroegd pensioen of een ouderdomspensioen hetwelk bij de Belgische bijzondere wetgeving wordt bepaald, met een mijnwerkersloon te cumuleren, wordt in de voorwaarden en binnen de bij voormelde wetgeving vastgestelde perken, alleen erkend voor de belanghebbenden die in de Belgische steenkolenmijnen blijven werken.
 Art.    17 . Ieder verzekerde kan bij het verkrijgen van het recht op pensioen afzien van het voordeel der bepalingen welke in artikel 14 van dit Verdrag worden vastgesteld. De uitkering waarop hij luidens elke nationale wetgeving kan aanspraak maken, worden alsdan afzonderlijk door de betrokken organismen uitbetaald, zonder rekening te houden met de in het ander land volbrachte verzekeringsperioden of met de perioden die daarmede gelijkgesteld werden.
 HOOFDSTUK IV.  - Gemeenschappelijke bepaling voor de invaliditeits- en ouderdomsverzekeringen (overlijden).
 Art.    18 . Indien de wetgeving van een der verdragsluitende landen de uitkering van de invaliditeitspensioenen of van de ouderdoms- en overlevingspensioenen van verblijfsvoorwaarden afhankelijk maakt, of zij nu bij toepassing van artikel 14 verschuldigd zijn of volgens de perioden van werkelijke verzekering berekend worden, kunnen die verblijfsvoorwaarden niet toegepast worden op de Belgische of Spaanse onderdanen, zolang zij in een der verdragsluitende landen verblijven.
 HOOFDSTUK V.  - Gemeenschappelijke bepalingen voor de ziekte-moederschaps-invaliditeits-ouderdomsverzekeringen (overlijden).
 Art.    19 . Indien, ingevolge de wetgeving van een der verdragsluitende landen, bij de vereffening der uitkeringen wordt rekening gehouden met het gemiddelde loon van de volledige verzekeringsperiode of van een gedeelte van deze periode, wordt het gemiddelde loon dat voor de berekening van de uitkeringen ten laste van het land in aanmerking wordt genomen, volgens de lonen bepaald die tijdens de in voormeld land volbrachte verzekeringsperiode werden vastgesteld.
 HOOFDSTUK VI.  - Gezinsbijslagen.
 Art.    20 . <V. 10-10-1967, art. 13> § 1. Wanneer de nationale wetgeving de ingang van het recht op kinderbijslag afhankelijk stelt van het volbrengen van arbeidsperiodes, of ermede gelijkgestelde periodes, komen zowel de periodes die zijn volbracht in het ene, als in het andere land, in aanmerking.
§ 2. De Spaanse werknemers die in België zijn tewerkgesteld als ondergrondse arbeiders in de mijnen en in de groeven waar de ontginning ondergronds geschiedt, en wier kinderen in Spanje worden opgevoed, hebben recht op de eigenlijke kinderbijslag, met uitsluiting van elke bijzondere of verhoogde kinderbijslag die voortspruit uit de Belgische wetgeving.
Een Administratieve Schikking zal, inzonderheid, de bij het eerste lid beoogde werknemers nader bepalen, alsook de categorieën van rechtgevende kinderen, de toekenningsvoorwaarden en de bedragen van de kinderbijslag, evenals de periodes voor dewelke deze kinderbijslag zal worden toegekend.
§ 3. De Spaanse werknemers die in België zijn tewerkgesteld, en wier kinderen in Spanje worden opgevoed, hebben recht op de eigenlijke kinderbijslag, met uitsluiting van elke bijzondere of verhoogde bijslag die voortspruit uit de Belgische wetgeving.
Een Administratieve Schikking zal, inzonderheid, de bij het eerste lid beoogde werknemers nader bepalen, alsook de categorieën van rechtgevende kinderen, de toekenningsvoorwaarden, de periodes voor dewelke de kinderbijslag zal worden toegekend, evenals het bedrag van deze kinderbijslag die zal liggen tussen het bedrag van de bij de Spaanse wetgeving bepaalde kinderbijslag en die van de bij de Belgische wetgeving bepaalde gewone kinderbijslag.
§ 4. De Belgische werknemers die in Spanje zijn tewerkgesteld, en wier kinderen in België worden opgevoed, hebben recht op de kinderbijslag die voortspruit uit de Spaanse wetgeving.
Een Administratieve Schikking zal, inzonderheid, de bij het eerste lid beoogde werknemers nader bepalen, alsook de categorieën van rechtgevende kinderen, de toekenningsvoorwaarden, de periodes voor dewelke de kinderbijslag zal worden toegekend, evenals het bedrag van deze kinderbijslag.
 HOOFDSTUK VII.  - Arbeidsongevallen en beroepsziekten.
 Art.    21 . In de wetgeving van een der verdragsluitende landen, welke hetzij de vergoeding der schade verzekert, hetzij de herwaardering der toegekende prestaties beoogt, kunnen de bepalingen, welke het recht der vreemdelingen beperken of tegen hen op grond van hun verblijfplaats verval van rechten voorzien, niet tegen de onderdanen van het ander verdragsluitend land uitgevoerd worden, wanneer dezen hun recht op de uitbetaling der vergoedingen, toelagen, renten of kapitalen laten gelden.
Nochtans worden de prestaties die alleen ingevolge hulpbehoevendheid kunnen toegekend worden, enkel op het grondgebied van het land, dat ze verschuldigd is, verleend.
 Art.    22 . <V. 10-10-1967, art. 14> § 1. Wanneer de verzekerde, aan wie een prestatie uit hoofde van beroepsziekte werd verleend in een land, een aanvraag om prestaties indient uit hoofde van een gelijkaardige beroepsziekte, bij toepassing van de wetgeving van het land van de nieuwe arbeidsplaats, is hij ertoe gehouden aan de bevoegde instelling van dit land een verklaring over te leggen betreffende de prestaties die voorheen ingevolge deze ziekte werden verleend. De instelling die belast is met het verlenen van nieuwe prestaties zal de voorheen verkregen prestatie beschouwen alsof zij ten haren laste was verleend.
§ 2. Wanneer de betrokkene in een ander land woont dan dat waar de werknemer de beroepsziekte heeft opgelopen, mag de aanvraag om prestaties bij de bevoegde instelling van het woonland van de betrokkene worden ingediend. In dit geval, moet de aanvraag opgemaakt worden in de vorm en volgens de voorwaarden gesteld bij de wetgeving van het land dat de prestatie verschuldigd is.
 Art.    22bis . <V. 10-10-1967, art. 15> De bepalingen van de §§ 2 en 3 van artikel 7quinquies zijn, bij analogie, van toepassing op de werknemer die het slachtoffer is van een arbeidsongeval of van een beroepsziekte en die, na gerechtigd geweest te zijn op de prestaties ten laste van de bevoegde instelling, door deze instelling gemachtigd wordt naar het grondgebied van het ander verdragsluitend land terug te keren of er zijn woonplaats over te brengen.
 HOOFDSTUK VIII.  - Uitkeringen aan onvrijwillige werklozen.
 Art.    23 . De werknemers of de ermede gelijkgestelden, die zich van België naar Spanje of omgekeerd begeven, ontvangen in het land van hun nieuwe tewerkstelling de voordelen van de wetgeving betreffende de uitkeringen aan onvrijwillige werklozen, voor zover :
1) zij overeenkomstig de wetten en reglementen van dat land arbeid in loondienst of ermede gelijkgestelde arbeid verricht hebben;
2) zij de vereiste voorwaarden vervullen om de uitkeringen overeenkomstig de wetgeving van het land van de nieuwe tewerkstelling te genieten, rekening houdende met de periode van inschrijving in het land dat zij verlaten en met de periode na hun inschrijving in het land van hun nieuwe tewerkstelling.
 HOOFDSTUK IX.  - Begrafenisvergoeding.
 Art.    24 . <V. 10-10-1967, art. 16> § 1. De werknemers, of de ermede gelijkgestelden, die zich van België naar Spanje begeven, of andersom, zullen aanspraak hebben op de uitkeringen voor begrafeniskosten of bij overlijden, die zijn beoogd bij de wetgeving van het land van de nieuwe arbeidsplaats, voor zover :
1° zij, in dit land, een beloonde, of een daarmede gelijkgestelde arbeid hebben verricht;
2° zij, op het ogenblik van het overlijden, aan de voorwaarden voldoen die zijn gesteld om aanspraak te hebben op de prestaties ten opzichte van de wetgeving van het land van hun nieuwe arbeidsplaats, rekening gehouden met het verzekeringstijdvak in het land dat zij verlaten hebben en met de periode die op hun tewerkstelling in het andere land volgt.
§ 2. De instelling van het land van aansluiting is ertoe gehouden de uitkering voor begrafeniskosten of bij overlijden, die verschuldigd is uit hoofde van de wetgeving welke zij toepast, te verlenen, zelfs indien de gerechtigde op het grondgebied van de andere verdragsluitende partij verblijft.
§ 3. In geval van overlijden van een persoon die gerechtigd is op een pensioen vanwege de bevoegde instellingen van beide verdragsluitende landen door samenstelling van de verzekeringstijdvakken, alsook bij overlijden van een lid van zijn gezin, is de uitkering voor begrafeniskosten of bij overlijden verschuldigd door de bevoegde instelling van het land waar de werknemer het laatst verzekerd was indien, rekening gehouden met de samengetelde periodes, aan de bij de wetgeving van dit land gestelde voorwaarden is voldaan.
§ 4. In geval van overlijden van een persoon die gerechtigd is op een pensioen vanwege de instelling van één enkel verdragsluitend land of op een prestatie die verschuldigd is overeenkomstig de Belgische of de Spaanse wetgeving betreffende de arbeidsongevallen of de beroepsziekten, alsook in geval van overlijden van een lid van het gezin van deze persoon, is de uitkering voor begrafeniskosten of bij overlijden verschuldigd door de bevoegde instelling van het land die het pensioen of de prestatie is verschuldigd, indien aan de bij de wetgeving van dit land gestelde voorwaarden is voldaan.
 TITEL III.  - Algemene bepalingen en allerlei.
 HOOFDSTUK I.  - Administratieve samenwerking.
 Art.    25 . § 1. De overheden alsmede de verzekeringsorganismen of de organismen voor sociale zekerheid van beide verdragsluitende landen zullen onderling hun goede diensten in dezelfde mate verlenen, alsof het de toepassing van hun eigen stelsels gold.
Bij een administratieve schikking zullen de overheden en de organismen van elk der beide verdragsluitende landen bepaald worden, die bevoegd zullen verklaard worden rechtstreeks met elkaar te dien einde correspondentie te voeren, alsook de aanvragen der belanghebbenden te centraliseren.
In deze administratieve schikking kan bepaald worden, dat de uitbetalingen door bemiddeling van een centraliserende instelling van het land van de verblijfplaats van de gerechtigde zullen gedaan worden, en, in dat geval, zullen de modaliteiten van de tussenkomst van deze instelling er in vastgesteld worden.
§ 2. - Deze overheden en organismen kunnen bovendien met hetzelfde doel een beroep doen op de tussenkomst der diplomatieke of consulaire overheden van het ander land.
§ 3. - De diplomatieke of consulaire overheden van een van beide landen kunnen rechtstreeks bij de administratieve overheden en de nationale verzekeringsorganismen of organismen voor sociale zekerheid van het ander land tussenbeide komen, om alle inlichtingen in te winnen, welke voor de verdediging der belangen van hun landgenoten nuttig zijn.
 Art.    26 . § 1. De vrijstelling van de registratie, griffie- en zegelrechten en van de consulaire taksen voorgeschreven bij de wetgeving van een der verdragsluitende landen voor het indienen van stukken bij de administraties of organismen voor sociale zekerheid van dit land, geldt tevens voor de overeenkomstige stukken welke voor de toepassing van dit verdrag bij de administraties of organismen voor sociale zekerheid van het ander land moeten ingediend worden.
§ 2. - Alle akten, bescheiden en om het even welke stukken, die voor de uitvoering van dit verdrag dienen voorgelegd te worden, zijn vrijgesteld van het visum voor echtverklaring der diplomatieke of consulaire overheden.
 Art.    27 . De mededelingen welke voor de toepassing van dit verdrag door de gerechtigden op de voordelen ervan aan de inzake sociale zekerheid bevoegde organismen, overheden en rechtsmachten van een der verdragsluitende landen overgemaakt worden, zullen in een der officiële landstalen van het een of het ander land opgesteld worden.
 Art.    28 . De aanvragen en beroepen welke binnen een bepaalde termijn bij een voor het ontvangen der aanvragen of beroepen inzake sociale zekerheid bevoegde overheid of bevoegd organisme van een der verdragsluitende landen moeten ingediend worden, worden als ontvankelijk beschouwd, indien zij binnen dezelfde termijn bij een overeenstemmende overheid of een overeenstemmend organisme van het ander land ingediend worden. In dat geval zal deze overheid of dit organisme deze aanvragen of beroepen onverwijld aan het bevoegd organisme moeten overmaken.
 Art.    29 . Er wordt niet afgeweken van de regelen, vastgesteld in de bij artikel 2 bedoelde stelsels, wat betreft de voorwaarden tot deelneming van de vreemdelingen aan de verkiezingen waartoe de werking van de sociale zekerheid aanleiding geeft.
 Art.    30 . § 1. De hoogste administratieve overheden van de verdragsluitende landen zullen door middel van een administratieve schikking de maatregelen vaststellen welke met het oog op de toepassing van onderhavig verdrag moeten genomen worden.
§ 2. - Genoemde overheden zullen elkaar te gelegener tijd de wijzigingen mededelen in de wetgeving of reglementering van hun land betreffende de in artikel 2 vermelde stelsels.
§ 3. - De bevoegde overheden of diensten van elk der verdragsluitende landen zullen elkaar de andere bepalingen mededelen, welke voor de uitvoering van dit verdrag in hun eigen land zullen getroffen worden.
 Art.    31 . Worden in elk der verdragsluitende staten als hoogste administratieve overheden in de zin van dit verdrag beschouwd :
in België : de Minister van Sociale Voorzorg. <V. 10-10-1967, art. 17>
in Spanje : De Minister van Arbeid.
 HOOFDSTUK II.  - Allerhande bepalingen.
 Art.    32 . De organismen, die krachtens dit verdrag sociale prestaties verschuldigd zijn, zullen deze op geldige wijze in de munt van hun land uitbetalen.
Indien in het een of het ander der verdragsluitende landen schikkingen getroffen worden ten einde de deviezenhandel te beperken, dienen er onmiddellijk in overleg met beide regeringen, maatregelen genomen te worden, om volgens de bepalingen van dit verdrag, de overdracht van de onderling verschuldigde sommen te verzekeren.
 Art.    33 . § 1. Alle moeilijkheden bij de toepassing van dit verdrag zullen in gemeen overleg door de hoogste administratieve overheden van de verdragsluitende landen geregeld worden.
§ 2. - Moest er op die wijze geen oplossing bereikt worden, dan zal het geschil volgens een scheidsrechterlijke procedure, welke bij een tussen de regeringen te treffen schikking wordt ingevoerd, dienen beslecht te worden. Het scheidsrechterlijk orgaan zal het geschil volgens de grondbeginselen en naar de geest van dit verdrag moeten oplossen. Zijn beslissingen zullen bindend en onherroepelijk zijn.
 Art.    34 . § 1. De uitbetaling der prestaties, die in toepassing van de in een der verdragsluitende landen geldende bepalingen, wegens het verblijf der belanghebbenden in het buitenland geschorst werd, zal uitgevoerd worden vanaf de eerste dag van de maand volgend op die waarin het verdrag in werking treedt. De prestaties welke om dezelfde reden niet aan betrokkenen konden uitbetaald worden, zullen vanaf dezelfde datum vereffend en uitbetaald worden.
Deze § zal slechts van toepassing zijn indien de aanvragen binnen een termijn van twee jaar na de datum van de inwerkingtreding van dit verdrag ingediend worden.
§ 2. - De bepalingen van vorige § zullen op verzoek van de betrokkenen eveneens toegepast worden op de gevallen waarin de gevolgen van het verzekerde risico zich hebben voorgedaan vóór de inwerkingtreding van dit verdrag en geen aanleiding tot betaling van uitkeringen zouden gegeven hebben.
§ 3. - De rechten der Belgische of Spaanse onderdanen aan wie vóór de inwerkingtreding van dit verdrag de pensioenen of renten van de ouderdomsverzekering uitgekeerd werden, zullen op verzoek van betrokkenen kunnen herzien worden.
Ingevolge de herziening zullen de gerechtigden vanaf de eerste dag van de maand volgend op die waarin dit verdrag in werking treedt dezelfde rechten toegekend worden alsof het verdrag op het ogenblik der uitkering reeds van kracht was, op voorwaarde dat deze aanvraag binnen een termijn van twee jaar ingediend wordt.
§ 4. - In de bij artikel 30 bedoelde administratieve schikking zullen de toepassingsmodaliteiten van de bepalingen van de §§ 1, 2 en 3 van onderhavig artikel vastgesteld worden.
 Art.  35. § 1. Onderhavige overeenkomst zal bekrachtigd worden en de bekrachtigingsoorkonden zullen zo spoedig mogelijk te Madrid uitgewisseld worden.
§ 2. - Het zal in werking treden de eerste dag van de maand welke op één na volgt op de uitwisseling der bekrachtigingsoorkonden.
§ 3. - Dit verdrag wordt voor een termijn van één jaar, te rekenen vanaf de datum van de inwerkingtreding ervan, gesloten.
Behoudens opzegging welke minstens drie maand vóór het einde van de termijn dient betekend, zal het van jaar tot jaar stilzwijgend hernieuwd worden.
§ 4. - Niettegenstaande de beperkende schikkingen waarin de betrokken stelsels voor de gevallen van vreemde nationaliteit of van verblijf van een verzekerde in het buitenland zouden voorzien, zullen in geval van opzegging de bepalingen van dit verdrag op de verworven rechten van toepassing blijven.
§ 5. - De bepalingen van dit verdrag zullen van toepassing blijven onder de voorwaarden die in gemeen overleg dienen vastgesteld op de nog niet ten volle verworven rechten betreffende de verzekeringsperioden die volbracht werden vóór de datum waarop dit verdrag zal ophouden van kracht te zijn.
Ten blijke waarvan de respectieve gevolmachtigden dit verdrag ondertekend en het van hun zegels hebben voorzien.


type: legislation

jurisdiction: Belgium

text:
Artikel    M . Blijkens een mededeling van het Secretariaat-Generaal van de Raad van Europa heeft de Ierse Regering op 1 september 1966 haar akte tot bekrachtiging van dat internationale verdrag nedergelegd.
Bij die akte waren gevoegd het voorbehoud en de verklaring waarvan de tekst hierop volgt :
 Art.    M1 . VOORBEHOUD. (Vertaling).
 Art.    1M1 . Artikel 9. De Regering van Ierland kan zich op het ogenblik niet gebonden achten door de in artikel 9, § 1 vervatte verplichtingen. Immers, artikel 152 van de " Districts Court Rules " (Reglement betreffende de districtsrechtbanken) laat de districtsrechter de vrije hand met betrekking tot de zekerheidstelling judicatum solvi, als de eiser buiten het grondgebied van de Staat verblijft; artikel 132 van de " Circuit Court Rules " (Reglement betreffende de reizende rechtbanken) bepaalt dat het loutere feit dat de eiser buiten het rechtsgebied van de rechtbank verblijft niet zonder meer tot gevolg heeft dat de verweerder verkrijgt dat zijn tegenstander tot het stellen van een cautio judicatum solvi wordt verplicht. Ten slotte, verleent artikel 29 van de " Superior Courts Rules " (Reglement betreffende de appelgerechten) aan deze rechtbanken ter zake volledige vrijheid van handelen.
Verder bestaat het enige middel om de tenuitvoerlegging van uitspraken van buitenlandse rechtbanken te bekomen erin voor Ierse rechtbanken een geding aan te leggen op grond van het vreemde vonnis.
 Art.    2M1 . Artikel 21, § 1.
De Regering van Ierland behoudt zich het recht voor niet zonder meer op alle vreemdelingen die niet op het Ierse grondgebied verblijven de bepalingen toe te passen van artikel 8 (2) van de Financiewet van 1935 die de niet in Ierland verblijvende Ierse onderdanen, wat de berekening van hun belasting op in Ierland genoten inkomsten betreft, het genot toekent van een gedeelte der aftrekken en vrijstellingen die door de wetten op de inkomstenbelasting aan in Ierland verblijvende personen wordt toegestaan (door verlaging van het belastbare gedeelte van het globale inkomen of door vermindering van de aanslag zelf).
 Art.  M2. VERKLARING. (Vertaling).
Overeenkomstig artikel 12 van het Verdrag verklaart de Regering van Ierland dat zij de voorwaarden, vervat in de alinéa's b en c van § 1 van dat artikel niet aanvaardt.


text:
Artikel  M. Groot-Brittannië en Noord-Ierland : bekrachtiging, 14 oktober 1964.
In haar akte van bekrachtiging, heeft de Regering van het Verenigd-Koninkrijk de hiernavolgende voorbehouden, die ten tijde van de ondertekening werden gedaan, bevestigd :
Artikel 9. De Regering van het Verenigd-Koninkrijk behoudt zich het recht voor §§ 1 en 2 toe te passen alsof de woorden " hetzij van gemis van domicilie of verblijfplaats in het land " niet voorkwamen in § 1.
De Regering van het Verenigd-Koninkrijk aanvaardt niet de verplichting vervat in § 3.
Artikel 15. De regering van het Verenigd Koninkrijk behoudt zich het recht voor deze clausule toe te passen alsof ze geen betrekking had op de beroepen van geneesheer en tandarts.
Artikel 21. De regering van het Verenigd Koninkrijk zal § 1 toepassen alsof de volgende vrijwaringsclausule erin voorkwam :
" Geen enkele bepaling van deze paragraaf zal met betrekking tot enig gebied van een Verdragsluitende Partij, nochtans worden uitgelegd, als houdende voor deze Partij de verplichting in aan de onderdanen van een andere Verdragsluitende Partij die op dat grondgebied niet verblijven, dezelfde aftrek aan de basis en dezelfde fiscale verminderingen toe te staan als die welke haar eigen onderdanen genieten. "


text: Artikel  M. Italië heeft op 22 augustus 1984 een kennisgeving van terugtrekking neergelegd van de verklaring gemaakt bij de neerlegging van zijn bekrachtigingsoorkonde.


text:
Artikel  M. Overeenkomstig artikel 26 van het Verdrag, heeft de Vaste Vertegenwoordiger van het Verenigd Koninkrijk bij de Raad van Europa aan de Secretaris-Generaal mededeling gedaan van het navolgende voorbehoud :
" Ingevolge artikel 27 (2) van de wet van 1970 (1970 Ch 10) inzake de belasting naar het inkomen en de vennootschapsbelasting alsook artikel 98 (1) van de wet inzake de Financiën van 1972 (1972 Ch 4) genieten vreemdelingen die geen ingezetenen zijn in de regel niet dezelfde vrijstelling als Britse onderdanen die geen ingezetenen zijn. Bedoelde vreemdelingen kunnen zodanige vrijstelling slechts genieten krachtens overeenkomsten betreffende de dubbele belasting. "


text:
HOOFDSTUK I.  - Binnenkomst, verblijf en verwijdering.
 Artikel    1 . Elk der Verdragsluitende Partijen vergemakkelijkt voor onderdanen van de andere Partijen de toegang tot haar grondgebied voor een tijdelijk verblijf, en staat hun toe zich aldaar vrijelijk te verplaatsen, tenzij redenen van openbare orde, nationale veiligheid, volksgezondheid of goede zeden zich daartegen zouden verzetten.
 Art.    2 . Onder de in artikel 1 van dit Verdrag vermelde voorwaarden vergemakkelijkt elk der Verdragsluitende Partijen, voor zover zulks verenigbaar is met haar economische en sociale toestand voor onderdanen van de andere Partijen het voortgezet of duurzaam verblijf op haar grondgebied.
 Art.    3 .
1. Onderdanen van een Verdragsluitende Partij die rechtmatig op het grondgebied van een andere Partij wonen, kunnen slechts worden verwijderd indien zij een gevaar vormen voor de nationale veiligheid of inbreuk maken op de openbare orde of goede zeden.
2. Behoudens in gevallen dat dwingende overwegingen van nationale veiligheid zich daartegen verzetten, wordt een onderdaan van een Verdragsluitende Partij die langer dan de twee voorafgaande jaren rechtmatig op het grondgebied van enige andere Partij heeft gewoond, niet verwijderd zonder dat hem eerst wordt toegestaan, tegen deze verwijdering gronden aan te voeren alsmede zich te wenden tot en zich te dien einde te doen vertegenwoordigen bij een bevoegde autoriteit of een of meer speciaal door de bevoegde autoriteit aangewezen personen.
3. Onderdanen van een Verdragsluitende Partij die rechtmatig langer dan tien jaar op het grondgebied van enige andere Partij wonen, kunnen slechts worden verwijderd om redenen van nationale veiligheid of indien de andere in lid 1 van dit artikel genoemde redenen van bijzonder ernstige aard zijn.
 HOOFDSTUK II.  - Uitoefening van burgerlijke rechten.
 Art.    4 . Onderdanen van een Verdragsluitende Partij genieten op het grondgebied van een andere Partij een behandeling welke gelijk is aan die welke wordt genoten door onderdanen van laatstgenoemde Partij ten aanzien van het genot van de burgerlijke rechten, hetzij van persoonlijke, hetzij van vermogensrechtelijke aard.
 Art.    5 . In afwijking van de bepalingen van artikel 4 van dit Verdrag kan iedere Verdragsluitende Partij, om redenen van nationale veiligheid of verdediging, de verwerving, het bezit of het gebruik van goederen, van welke soort ook, aan haar eigen onderdanen voorbehouden, of onderdanen van andere Partijen aan speciale voorwaarden welke voor vreemdelingen ten aanzien van zodanige goederen gelden, onderwerpen.
 Art.    6 .
1. Afgezien van de gevallen welke betrekking hebben op nationale veiligheid of verdediging :
a) dient iedere Verdragsluitende Partij die de verwerving het bezit of het gebruik van bepaalde soorten goederen aan haar eigen onderdanen heeft voorbehouden of in het geval van vreemdelingen, waaronder begrepen onderdanen van andere Partijen, aan bepaalde voorschriften heeft onderworpen, of de verwerving, het bezit of het gebruik van zodanige goederen afhankelijk heeft gesteld van wederkerigheid, op het ogenblik van ondertekening van dit Verdrag aan de Secretaris-Generaal van de Raad van Europa een lijst van deze beperkingen over te leggen waarop wordt aangegeven, op welke bepalingen van haar nationale wetgeving zodanige beperkingen zijn gebaseerd. De Secretaris-Generaal zendt deze lijsten door aan de andere ondertekende Regeringen;
b) voert, nadat dit Verdrag ten aanzien van enige Verdragsluitende Partij in werking is getreden, die Verdragsluitende Partij geen verdere beperkingen in ten aanzien van de verwerving, het bezit of het gebruik van enige soort goederen door onderdanen van de andere Partijen, tenzij zij zich daartoe verplicht ziet uit hoofde van dwingende redenen van economische of sociale aard of teneinde de monopolisering van de vitale bronnen van het land te verhinderen. In dat geval houdt zij de Secretaris-Generaal volledig op de hoogte van de genomen maatregelen, de daarop betrekking hebbende bepalingen van de nationale wetgeving en de beweegredenen voor dergelijke maatregelen. De Secretaris-Generaal deelt deze inlichtingen mede aan de andere Partijen.
2. Iedere Verdragsluitende Partij tracht, ten gunste van onderdanen van de andere Partijen, haar lijst van beperkingen te verminderen. Zij doet van iedere zodanige wijziging mededeling aan de Secretaris-Generaal, die ze aan de andere Partijen mededeelt.
Iedere Partij tracht tevens aan onderdanen van andere Partijen die uitzonderingen op de algemene ten aanzien van vreemdelingen van kracht zijnde voorschriften toe te staan, als uit hoofde van de bepalingen van haar eigen wetgeving mogelijk is.
 HOOFDSTUK III.  - Gerechtelijke en administratieve garanties.
 Art.    7 . Onderdanen van een Verdragsluitende Partij genieten op het grondgebied van een andere Partij, onder dezelfde voorwaarden als onderdanen van die andere Partij, volledige wettelijke en gerechtelijke bescherming van persoon en goed en van hun rechten en belangen. In het bijzonder hebben zij, op dezelfde wijze als onderdanen van die andere Partij, het recht zich te wenden tot de bevoegde gerechtelijke en administratieve instanties, en het recht zich te doen bijstaan door ieder persoon te hunner keuze die, volgens de wetten van het land, daartoe bevoegd is.
 Art.    8 .
1. Onderdanen van een Verdragsluitende Partij hebben, op het grondgebied van een andere Partij, recht op kosteloze rechtsbijstand onder dezelfde voorwaarden als onderdanen van die andere Partij.
2. Behoeftige onderdanen van een Verdragsluitende Partij hebben, op het grondgebied van een andere Verdragsluitende Partij, er recht op dat uittreksels uit akten van de burgerlijke stand kosteloos aan hen worden verstrekt, voor zover dergelijke uittreksels kosteloos worden verstrekt aan behoeftige onderdanen van die andere Verdragsluitende Partij.
 Art.    9 .
1. Geen zekerheidstelling of depot, onder welke benaming ook, kan op grond hetzij van hun hoedanigheid van vreemdelingen, hetzij van gemis van domicilie of verblijfplaats in het land, worden gevorderd van onderdanen van een der Verdragsluitende Partijen, die hun domicilie of gewoon verblijf op het grondgebied van een van die Partijen hebben, wanneer zij als eisers of tussenkomende partijen voor de rechtbanken van een ander van die Partijen optreden.
2. Dezelfde regel is van toepassing op de storting, welke tot dekking der gerechtskosten van eisers of tussenkomende Partijen mocht worden gevorderd.
3. De veroordelingen in de kosten van het geding, uitgesproken tegen de eiser of de tussenkomende Partij, die hetzij krachtens de voorafgaande leden van dit artikel, hetzij krachtens de wet van het land waar het geding is aangelegd, vrijgesteld is van de zekerheidstelling, het depot of de storting, worden ingevolge een langs diplomatieke weg gedaan verzoek, kosteloos uitvoerbaar verklaard door de bevoegde autoriteit op het grondgebied van ieder der andere Verdragsluitende Partijen.
 HOOFDSTUK IV.  - Uitoefening van op winst gerichte activiteit.
 Art.    10 . Iedere Verdragsluitende Partij machtigt onderdanen van de andere Partijen tot het op haar grondgebied uitoefenen van op winst gerichte activiteit op voet van gelijkheid met haar eigen onderdanen, tenzij genoemde Verdragsluitende Partij ernstige economische of sociale redenen heeft om deze machtiging niet te verlenen. Deze bepaling is van toepassing op, doch niet beperkt tot, industriële, commerciële, financiële en agrarische activiteiten, ambachten en de vrije beroepen, ongeacht het feit of de betrokken persoon voor eigen rekening werkt of in dienst is van een werkgever.
 Art.    11 . Onderdanen van een Verdragsluitende Partij aan wie door een andere Partij is toegestaan gedurende een bepaalde periode een op winst gerichte activiteit uit te oefenen, mogen, gedurende die periode, niet worden onderworpen aan beperkingen waarin op het ogenblik waarop de machtiging aan hen werd verleend niet was voorzien, tenzij zodanige beperkingen onder gelijke omstandigheden eveneens van toepassing zijn op onderdanen van die andere Partij.
 Art.    12 .
1. Onderdanen van een Verdragsluitende Partij die rechtmatig op het grondgebied van enige andere Partij wonen, zijn, zonder te worden onderworpen aan de in artikel 10 van dit Verdrag bedoelde beperkingen, gemachtigd enigerlei op winst gerichte activiteit uit te oefenen op voet van gelijkheid met onderdanen van de andere Partij, mits zij voldoen aan een van de hiernavolgende voorwaarden :
a) zij moeten op dat grondgebied gedurende een ononderbroken tijdvak van vijf jaar rechtmatig een op winst gerichte activiteit hebben uitgeoefend;
b) zij moeten gedurende een ononderbroken tijdvak van tien jaar rechtmatig op dat grondgebied hebben gewoond;
c) zij moeten toestemming hebben gekregen duurzaam op dat grondgebied te verblijven.
Iedere Verdragsluitende Partij kan, op het ogenblik van ondertekening of van nederlegging van zijn akte van bekrachtiging van dit Verdrag, verklaren dat zij een of twee van bovenstaande voorwaarden niet aanvaardt.
2. Zij kan tevens, overeenkomstig bovenstaande procedure, het in lid 1 a) van dit artikel bepaalde tijdvak uitbreiden tot ten hoogste tien jaar met dien verstande dat na afloop van het eerste tijdvak van vijf jaar verlenging van de machtiging in geen geval kan worden geweigerd ten aanzien van de tot op dat ogenblik uitgeoefende activiteit. Een dergelijke verlenging mag eveneens niet afhankelijk worden gesteld van enige verandering van die activiteit. Zij kan tevens verklaren, dat zij niet in alle gevallen automatisch het recht zal verlenen van een dienstbetrekking over te gaan tot het uitoefenen van een zelfstandige activiteit.
 Art.    13 . Iedere Verdragsluitende Partij kan aan haar eigen onderdanen de uitoefening voorbehouden van openbare ambten of activiteiten welke verband houden met nationale veiligheid of verdediging, dan wel de uitoefening van deze activiteiten door vreemdelingen aan speciale voorwaarden onderwerpen.
 Art.    14 .
1. Afgezien van de in artikel 13 van dit Verdrag genoemde onderwerpen :
a) dient iedere Verdragsluitende Partij die bepaalde activiteiten aan haar eigen onderdanen heeft voorbehouden of de uitoefening van die activiteiten door vreemdelingen, waaronder begrepen onderdanen van de andere Partijen, afhankelijk heeft gesteld van bepalingen of van wederkerigheid, op het ogenblik van ondertekening van dit Verdrag aan de Secretaris-Generaal van de Raad van Europa een lijst van deze beperkingen over te leggen waarop wordt aangegeven, op welke bepalingen van haar nationale wetgeving zodanige beperkingen zijn gebaseerd. De Secretaris-Generaal zedt deze lijsten door aan de andere ondertekenende Regeringen;
b) voert, nadat dit Verdrag ten aanzien van enige Verdragsluitende Partij in werking is getreden, die Partij geen nieuwe beperkingen in ten aanzien van de uitoefening van op winst gerichte activiteit door onderdanen van de andere Partijen, tenzij zij zich daartoe verplicht zien uit hoofde van dwingende redenen van economische of sociale aard; in dat geval houdt zij de Secretaris-Generaal volledig op de hoogte van de genomen maatregelen, de daarop betrekking hebbende bepalingen van de nationale wetgeving en de redenen voor dergelijke maatregelen. De Secretaris-Generaal deelt deze inlichtingen aan de andere Partijen mede.
2. Iedere Verdragsluitende Partij tracht, ten gunste van de onderdanen van de andere Partijen :
- de lijst van activiteiten welke aan haar eigen onderdanen zijn voorbehouden of waarvan de uitoefening door vreemdelingen afhankelijk is gesteld van bepalingen of van wederkerigheid, te verminderen; zij doet van iedere zodanige wijziging mededeling aan de Secretaris-Generaal, die ze aan de andere Partijen mededeelt;
- in individuele gevallen vrijstelling van de van kracht zijnde bepalingen toe te staan, voor zover haar wetten daarin voorzien.
 Art.    15 . De uitoefening door onderdanen van een Verdragsluitende Partij op het grondgebied van een andere Partij van een activiteit waarvoor onderdanen van die andere Partij een bewijs van vak- of technische bekwaamheid moeten bezitten of waarborgen moeten verstrekken, wordt afhankelijk gesteld van het verstrekken van dezelfde waarborgen of het bezit van dezelfde bewijzen van bekwaamheid of andere welke, volgens het oordeel van de bevoegde nationale autoriteit, daaraan gelijkwaardig zijn.
Onderdanen van de Verdragsluitende Partijen die rechtmatig hun beroep uitoefenen op het grondgebied van een Partij kunnen echter door een van hun collega's naar het grondgebied van een andere Partij worden geroepen ten einde in een bepaald geval bijstand te verlenen.
 Art.    16 . Handelsreizigers die onderdanen zijn van een Verdragsluitende Partij en in dienst zijn van een onderneming wier voornaamste centrum van werkzaamheden ligt op het grondgebied van een Verdragsluitende Partij, hebben geen enkele machtiging nodig ten einde hun beroep op het grondgebied van een andere Partij uit te oefenen mits zij daar per half jaar niet langer dan twee maanden verblijven.
 Art.    17 .
1. Onderdanen van een Verdragsluitende Partij genieten op het grondgebied van een andere Partij ten aanzien van wettelijke door een openbare instantie vastgestelde regelingen inzake lonen en arbeidsvoorwaarden in het algemeen, een behandeling welke niet minder gunstig is dan die welke wordt genoten door onderdanen van die andere Partij.
2. De bepalingen van dit Hoofdstuk worden niet zo uitgelegd, dat zij een Verdragsluitende Partij verplichten op haar grondgebied aan onderdanen van een andere Partij ten aanzien van de uitoefening van op winst gerichte activiteit een behandeling toe te kennen welke gunstiger is dan die welke wordt toegekend aan haar eigen onderdanen.
 HOOFDSTUK V.  - Individuele rechten.
 Art.    18 . Een Verdragsluitende Partij mag onderdanen van een andere Partij, die ten minste vijf jaar op het grondgebied van eerstgenoemde Partij rechtmatig een daarvoor geëigend beroep hebben uitgeoefend, niet verbieden onder dezelfde voorwaarden als haar eigen onderdanen in de hoedanigheid van kiesman deel te nemen aan verkiezingen welke worden gehouden door economische of beroepslichamen of -organisaties, zoals Kamers van Koophandel of Landbouwverenigingen of Beroepsbonden, met inachtneming van de beslissingen welke zulke lichamen of organisaties in dit opzicht binnen de grenzen van hun bevoegdheid kunnen nemen.
 Art.    19 . Het is onderdanen van een Verdragsluitende Partij op het grondgebied van een andere Partij toegestaan, zonder enige andere beperkingen dan die welke van toepassing zijn op onderdanen van laatstgenoemde Partij, als scheidsman op te treden in scheidsrechterlijke procedures waarin de keuze van de scheidsmannen geheel aan de betrokken partijen is overgelaten.
 Art.    20 . Voor zover de toelating tot het onderwijs is overgelaten aan de bevoegdheid van de Staat, worden onderdanen van iedere Verdragsluitende Partij, die de schoolgaande leeftijd hebben en rechtmatig op het grondgebied van enige andere Partij wonen, onder dezelfde voorwaarden als onderdanen van laatstgenoemde Partij toegelaten tot instellingen voor lager en middelbaar onderwijs en technisch en vakonderwijs. De toepassing van deze bepaling op het verstrekken van studiebeurzen wordt aan de beslissing van ieder der Partijen overgelaten. Voor onderdanen van schoolgaande leeftijd die op het grondgebied van een andere Verdragsluitende Partij wonen bestaat leerplicht indien er ook leerplicht bestaat voor onderdanen van laatstgenoemde Partij.
 HOOFDSTUK VI.  - Belastingheffing, burgerlijke dienstplicht, onteigening, nationalisatie.
 Art.    21 .
1. Onder voorbehoud van de bepalingen inzake dubbele belasting vervat in reeds gesloten of nog te sluiten overeenkomsten, worden onderdanen van een Verdragsluitende Partij op het grondgebied van een andere Verdragsluitende Partij niet onderworpen aan andere, hogere of drukkender rechten, heffingen, belastingen of bijdragen, hoe ook genaamd, dan die welke onder soortgelijke omstandigheden van onderdanen van laatstgenoemde Partij worden gevorderd; zij hebben in het bijzonder recht op verminderingen of vrijstellingen van belastingen of heffingen en op alle aftrekken met inbegrip van aftrekken voor gezinsleden.
2. Een Verdragsluitende Partij legt aan onderdanen van een andere Partij geen verblijfsbelasting op welke niet van haar eigen onderdanen wordt geëist. Deze bepaling verhindert echter niet dat in daarvoor in aanmerking komende gevallen heffingen worden gevorderd welke verband houden met administratieve formaliteiten zoals de afgifte van vergunningen en machtigingen welker bezit voor vreemdelingen is vereist, met dien verstande echter dat die heffingen niet hoger mogen zijn dan de aan zodanige formaliteiten verbonden kosten.
 Art.    22 . Onderdanen van een Verdragsluitende Partij kunnen in geen geval worden verplicht op het grondgebied van een andere Partij andere of drukkender burgerlijke diensten te verrichten, hetzij van persoonlijke, hetzij van vermogensrechterlijke aard, dan die welke worden geëist van onderdanen van laatstgenoemde Partij.
 Art.    23 . Onverminderd de bepalingen van artikel 1 van het Protocol bij het Verdrag tot bescherming van de rechten van de mens en de fundamentele vrijheden, hebben onderdanen van iedere Verdragsluitende Partij, in het geval van onteigening of nationalisatie van hun eigendom door een andere Partij, recht op een behandeling die ten minste even gunstig is als de behandeling van onderdanen van die andere Partij.
 HOOFDSTUK VII.  - Permanente Commissie.
 Art.    24 .
1. Binnen een jaar na de inwerkingtreding van dit Verdrag wordt een Permanente Commissie ingesteld. Deze Commissie doet alle voorstellen welke erop zijn gericht de tenuitvoerlegging van het Verdrag in de praktijk te verbeteren en, indien zulks noodzakelijk is, zijn bepalingen te wijzigen of aan te vullen.
2. Indien tussen de Partijen verschil van mening mocht ontstaan ten aanzien van de uitlegging of toepassing van de bepalingen van artikel 6, lid 1 b) en artikel 14, lid 1 b) van dit Verdrag, tracht de Commissie, op verzoek van een der betrokken Partijen, een zodanig geschil te regelen.
3. De Commissie doet een periodiek verslag verschijnen dat alle inlichtingen bevat inzake de wetten en regelingen welke op het grondgebied van de Partijen van kracht zijn ten aanzien van in dit Verdrag geregelde zaken.
4. Ieder lid van de Raad van Europa dat dit Verdrag heeft bekrachtigd, benoemt een vertegenwoordiger bij deze Commissie. Ieder ander Lid van de Raad kan zich doen vertegenwoordigen door een waarnemer met raadgevende stem.
5. De Commissie wordt bijeengeroepen door de Secretaris-Generaal van de Raad van Europa.
De eerste zitting vindt plaats binnen drie maanden na de datum van instelling. Daarna worden de zittingen ten minste eenmaal per twee jaar gehouden. De Commissie kan ook worden bijeengeroepen wanneer het Comité van Ministers van de Raad dit noodzakelijk acht. Het tijdvak van twee jaar wordt gerekend van de datum van het einde van de laatste zitting af.
6. Meningen of aanbevelingen van de Permanente Commissie worden voorgelegd aan het Comité van Ministers.
7. De Permanente Commissie stelt haar eigen huishoudelijk reglement op.
 HOOFDSTUK VIII.  - Algemene bepalingen.
 Art.    25 . De bepalingen van dit Verdrag laten onverlet de bepalingen van de nationale wetgeving, bilaterale of multilaterale verdragen of overeenkomsten welke van kracht zijn of van kracht kunnen worden en krachtens welke een gunstiger behandeling zou worden toegekend aan onderdanen van een of meer andere Verdragsluitende Partijen.
 Art.    26 .
1. Ieder Lid van de Raad van Europa kan, op het ogenblik waarop het dit Verdrag ondertekent of waarop het zijn akte van bekrachtiging nederlegt, een voorbehoud maken ten aanzien van enigerlei afzonderlijke bepalingen van het Verdrag voor zover een op dat ogenblik op zijn grondgebied van kracht zijnde wet niet in overeenstemming is met bedoelde bepaling. Voorbehouden van algemene aard zijn krachtens de bepalingen van dit artikel niet toegestaan.
2. Ieder krachtens de bepalingen van dit artikel gemaakt voorbehoud bevat een korte vermelding van de betrokken wet.
3. Ieder Lid van de Raad dat krachtens de bepalingen van dit artikel een voorbehoud maakt, trekt dit voorbehoud in zodra de omstandigheden dit veroorloven. Een zodanige intrekking geschiedt door middel van een van de Secretaris-Generaal van de Raad gerichte mededeling en wordt van kracht op de datum van ontvangst van een zodanige mededeling. De Secretaris-Generaal doet aan alle Regeringen die dit Verdrag ondertekenen, de tekst van deze mededeling toekomen.
 Art.    27 . Een Verdragsluitende Partij die in overeenstemming met de bepalingen van artikel 26 van dit Verdrag een voorbehoud heeft gemaakt ten aanzien van een afzonderlijke bepaling van het Verdrag, kan niet eisen dat bedoelde bepaling door een andere Partij wordt toegepast voor zover zij zelf de bepaling heeft aanvaard.
 Art.    28 .
1. In tijd van oorlog of in geval van een andere algemene noodtoestand welke het bestaan van de natie bedreigt, kan iedere Verdragsluitende Partij maatregelen nemen welke afwijken van haar verplichtingen krachtens dit Verdrag in de mate waarin de toestand zulks absoluut vereist en onder voorbehoud dat zulke maatregelen niet in strijd zijn met haar andere verplichtingen krachtens het internationaal recht.
2. Iedere Verdragsluitende Partij die gebruik maakt van dit recht om af te wijken van haar verplichtingen krachtens dit Verdrag, houdt de Secretaris-Generaal van de Raad van Europa volledig op de hoogte van de maatregelen welke zij heeft genomen en de daaraan ten grondslag liggende redenen. Zij deelt de Secretaris-Generaal van de Raad ook mede, wanneer zulke maatregelen niet langer van kracht zijn en de bepalingen van het Verdrag wederom volledig worden toegepast.
 HOOFDSTUK IX.  - Werkingssfeer van het Verdrag.
 Art.    29 .
1. Dit Verdrag is van toepassing op het grondgebied van het moederland van de Verdragsluitende Partijen.
2. Ieder Lid van de Raad kan, op het ogenblik waarop het dit Verdrag ondertekent of bekrachtigt of op ieder later tijdstip, door middel van een aan de Secretaris-Generaal van de Raad van Europa gerichte mededeling verklaren, dat dit Verdrag van toepassing is op het grondgebied of de gebieden welke in bedoelde verklaring worden genoemd en voor welks of welker internationale betrekking het verantwoordelijk is.
3. Iedere in overeenstemming met de bepalingen van het voorgaande lid afgelegde verklaring kan, ten aanzien van ieder in zodanige verklaring genoemd gebied, worden ingetrokken met inachtneming van de in artikel 33 van dit Verdrag neergelegde voorwaarden.
4. De Secretaris-Generaal doet aan de andere Leden van de Raad mededeling van iedere in overeenstemming met lid 2 en lid 3 van dit artikel hem toegezonden verklaring.
 Art.    30 .
1. In dit Verdrag betekent " onderdanen ", natuurlijke personen die de nationaliteit van een van de Verdragsluitende Partijen bezitten.
2. Geen Verdragsluitende Partij is verplicht de voordelen van dit Verdrag toe te kennen aan onderdanen van een andere Verdragsluitende Partij die hun gewoon verblijf hebben in een gebied van die andere Partij dat niet het moederland is en waarop dit Verdrag niet van toepassing is.
 HOOFDSTUK X.  - Beslechting van geschillen.
 Art.    31 .
1. Ieder geschil dat tussen de Verdragsluitende Partij zou kunnen rijzen ten aanzien van de uitlegging of toepassing van dit Verdrag wordt, ingevolge speciale overeenstemming of op aanvraag van een der bij het geschil betrokken partijen, voorgelegd aan het Internationaal Gerechtshof, tenzij partijen overeenstemming bereiken over een andere wijze van vreedzame beslechting.
2. Na de inwerkingtreding van het Europees Verdrag voor de vreedzame beslechting van geschillen, zullen Partijen bij dat Verdrag die bepalingen ervan welke voor hen bindend zijn toepassen op alle geschillen welke tussen hen zouden kunnen rijzen ten aanzien van dit Verdrag.
3. Ieder geschil dat aan een in de voorgaande leden bedoelde procedure is onderworpen, wordt door de betrokken partijen onmiddellijk ter kennis gebracht van de Secretaris-Generaal van de Raad van Europa, die hiervan onverwijld mededeling doet aan de andere Verdragsluitende Partijen.
4. Indien een van de partijen bij een geschil niet aan haar verplichtingen welke zijn vervat in een beslissing van het Internationale Gerechtshof of een uitspraak van een scheidsrechterlijk tribunaal, voldoet, kan de andere partij zich wenden tot het Comité van Ministers van de Raad van Europa. Dit Comité kan, indien het zulks noodzakelijk acht, met een meerderheid van twee derden der vertegenwoordigers welke gerechtigd zijn zitting te hebben in het Comité, aanbevelingen doen ten einde de tenuitvoerlegging van bedoelde beslissing of uitspraak te verzekeren.
 HOOFDSTUK XI.  - Slotbepalingen.
 Art.    32 . Het aan dit Verdrag gehechte Protocol vormt een integrerend onderdeel van het Verdrag.
 Art.    33 .
1. Een Verdragsluitende Partij kan dit Verdrag slechts opzeggen na verloop van een tijdvak van vijf jaar, te rekenen van de datum waarop dit Verdrag te haren opzichte in werking treedt, na het zes maanden van te voren te hebben opgezegd door middel van een schriftelijke mededeling gericht aan de Secretaris-Generaal van de Raad van Europa, die zulks aan de andere Partijen mededeelt. Een Partij die niet op deze wijze gebruik maakt van het recht van opzegging blijft daarna gebonden voor verdere tijdvakken van twee jaar en kan dit Verdrag slechts opzeggen tegen de afloop van een zodanig tijdvak, na zes maanden van te voren schriftelijk te hebben opgezegd.
2. Opzegging kan niet tot gevolg hebben dat de Verdragsluitende Partij ontslagen wordt van uit hoofde van dit Verdrag op haar rustende verplichtingen ten aanzien van een door haar vóór de datum waarop de opzegging van kracht werd, verrichte handeling.
3. Onder dezelfde voorwaarden houdt iedere Verdragsluitende Partij die ophoudt Lid te zijn van de Raad van Europa, op Partij te zijn bij dit Verdrag.
 Art.    34 .
1. Dit Verdrag staat open ter ondertekening door de Leden van de Raad van Europa. Het zal worden bekrachtigd. De akten van bekrachtiging worden nedergelegd bij de Secretaris-Generaal van de Raad van Europa.
2. Dit Verdrag treedt in werking op de datum van nederlegging van de vijfde akte van bekrachtiging.
3. Ten aanzien van elke ondertekenende Regering die het Verdrag daarna bekrachtigt, treedt het in werking op de datum van nederlegging van haar akte van bekrachtiging.
4. De Secretaris-Generaal doet aan alle Leden van de Raad mededeling van de inwerkingtreding van het Verdrag, van de namen van de Verdragsluitende Partijen die het hebben bekrachtigd, van alle voorbehouden en van elke nederlegging van een akte van bekrachtiging welke daarna plaatsvindt.
 Protocol.
 Afdeling I.  - Artikelen 1, 2, 3, 5, 6, lid 1 (b), 10, 13 en 14, lid 1 (b).
 Art.    M1 . (a) Iedere Verdragsluitende Partij heeft het recht, nationale criteria aan te leggen bij de beoordeling van :
(1) " de redenen van openbare orde, nationale veiligheid, volksgezondheid of goede zeden " welke zich zouden kunnen verzetten tegen toegang van onderdanen van andere Partijen tot haar grondgebied;
(2) de " economische en sociale toestand " welke zich zou kunnen verzetten tegen toegang van onderdanen van andere Partijen voor voortgezet of duurzaam verblijf of de uitoefening van op winst gerichte activiteit op haar grondgebied;
(3) de omstandigheden welke een gevaar vormen voor de nationale veiligheid of een inbreuk op de openbare orde of goede zeden;
(4) de in het Verdrag genoemde redenen om welke een Verdragsluitende Partij de verwerving, het bezit of het gebruik van goederen, van welke soort ook, of de uitoefening van bepaalde rechten en activiteiten aan haar eigen onderdanen kan voorbehouden, of onderdanen van andere Partijen in dit opzicht aan speciale voorwaarden kan onderwerpen.
(b) Het staat aan iedere Verdragsluitende Partij te beoordelen of de redenen voor verwijdering van " bijzonder ernstige aard " zijn. Bij deze beoordeling dient het gedrag van de betrokken persoon gedurende de gehele periode van verblijf in aanmerking te worden genomen.
(c) Een Verdragsluitende Partij mag de rechten van onderdanen van andere partijen slechts beperken op grond van de in dit Verdrag vermelde redenen en voor zover dit verenigbaar is met de door de Partijen aangegane verplichtingen.
 Afdeling II.  - Artikelen 1, 2, 3, 10, 11, 12, 13, 14, 15, 16, 17 en 20.
 Art.    M2 . (a) De voorschriften welke de toegang, het verblijf en het zich verplaatsen van vreemdelingen, alsmede hun recht om op winst gerichte activiteit uit te oefenen regelen worden door dit Verdrag niet aangetast voor zover ze er niet mede in strijd zijn.
(b) Onderdanen van een Verdragsluitende Partij worden geacht rechtmatig op het grondgebied van een andere Partij te wonen indien zij aan de onder a) bedoelde voorschriften hebben voldaan.
 Afdeling III.  - Artikelen 1, 2 en 3.
 Art.    M3 . (a) Het begrip " openbare orde " dient te worden opgevat in de ruime betekenis die daaraan in de landen van het vasteland van Europa algemeen wordt gegeven. Een Verdragsluitende Partij kan een onderdaan van een andere Partij bijvoorbeeld toegang weigeren om politieke redenen, of indien er gronden zijn om aan te nemen dat hij niet in staat is de kosten van zijn verblijf te betalen of dat hij van plan is zonder de nodige vergunningen op winst gerichte activiteit uit te oefenen.
(b) Bij de uitoefening van hun erkende rechten, nemen de Verdragsluitende Partijen op zich rekening te houden met familiebanden.
(c) Het recht van verwijdering kan slechts in individuele gevallen worden uitgeoefend.
De Verdragsluitende Partijen hanteren dit recht met die omzichtigheid welke de bijzondere banden welke tussen de Leden van de Raad van Europa bestaan met zich brengen. Zij houden in het bijzonder rekening met familiebanden en de duur van het verblijf van de betrokken persoon op hun grondgebied.
 Afdeling IV.  - Artikelen 8 en 9.
 Art.    M4 . De artikelen 8 en 9 van dit Verdrag tasten op geen enkele wijze de verplichtingen aan welke zijn aangegaan krachtens de bepalingen van het te 's-Gravenhage gesloten Verdrag betreffende de burgerlijke rechtsvordering.
 Afdeling V.  - Artikelen 10, 11, 12, 13, 14, 15, 16 en 17.
 Art.    M5 . (a) De bepalingen van de artikelen 10, 11, 12, 13, 14, 15, 16 en 17 van dit Verdrag worden toegepast met inachtneming van de in de artikelen 1 en 2 neergelegde voorwaarden met betrekking tot toegang en wonen.
(b) Aan de echtgenoot of echtgenote van rechtmatig op het grondgebied van een Verdragsluitende Partij wonende onderdanen van een andere Verdragsluitende Partij, alsmede aan de ten laste van die onderdanen komende kinderen, die toestemming hebben gekregen hen te vergezellen of zich wederom bij hen te voegen, zal het voor zover mogelijk worden toegestaan op dat gebied een dienstbetrekking te aanvaarden in overeenstemming met de in dit Verdrag neergelegde voorwaarden.
(c) De bepalingen van artikel 12 van dit Verdrag zijn niet van toepassing op onderdanen van een Verdragsluitende Partij die op het grondgebied van een andere Partij wonen ingevolge een speciale regeling of die aldaar op winst gerichte activiteit ingevolge speciale regelingen of overeenkomsten uitoefenen, zoals leden of personeel van diplomatieke of consulaire missies die niet ter plaatse zijn aangeworven, leden van de staf van internationale organisaties, stagiaires, volontairs, studenten en personen die een dienstbetrekking hebben aanvaard met het oogmerk hun vakopleiding te voltooien, bemanningen van schepen en luchtvaartuigen.
(d) Ten aanzien van de toepassing van artikel 16 van het Verdrag stellen de Verdragsluitende Partijen, in hun nationale wetgeving of regelingen, het beroep van handelsreiziger niet gelijk aan het beroep van reizend handelaar of venter.
(e) Het is welverstaan, dat artikel 16 alleen van toepassing is op handelsreizigers die optreden op aanwijzingen van een onderneming welke buiten het grondgebied van het land van ontvangst is gevestigd en die uitsluitend door die onderneming worden betaald.
(f) Artikel 17, lid 1, van dit Verdrag is niet van toepassing op het speciale geval van stagiaires ten aanzien van hun betaling.
 Afdeling VI.  - Artikelen 2, 11, 12, 13, 14, 15, 16, 17 en 25.
 Art.    M6 . (a) Het is welverstaan, dat dit Verdrag niet van toepassing is op industriële eigendom, auteurrecht en kwekersrechten, daar de regeling van deze onderwerpen is voorbehouden aan de daarop betrekking hebbende internationale verdragen of andere internationale overeenkomsten welke reeds in werking zijn getreden of nog in werking zullen treden.
(b) Die Verdragsluitende Partijen bij dit Verdrag die nu reeds gebonden zijn of nog gebonden zullen worden door de beslissingen van de Organisatie voor Europese Economische Samenwerking welke betrekking hebben op het in dienst nemen of hebben van onderdanen van de Regeringen die Lid van deze Organisatie zijn passen, in hun onderlinge betrekkingen en ten aanzien van het vervullen van dienstbetrekkingen, de bepalingen van dit Verdrag of van bedoelde beslissingen toe, al naar gelang welke bepalingen een meer gunstige behandeling toekennen aan personen in dienstbetrekking. Bij de toepassing van de bepalingen van de artikelen 2, 10, 11, 12, 13, 14, 15, 16 en 17 van dit Verdrag en bij de beoordeling van de in de artikelen 10 en 14 genoemde redenen van economische en sociale aard, houden zij zich aan de geest en de letter van genoemde beslissingen voor zover laatstgenoemde gunstiger voor personen in dienstbetrekking zijn dan de bepalingen van dit Verdrag.
 Afdeling VII.  - Artikel 26, lid 1.
 Art.    M7 . De Verdragsluitende Partijen maken van hun recht tot het maken van voorbehouden slechts gebruik voor zover zij van oordeel zijn dat bepalingen van hun nationale wetgeving van overwegend belang zulks vereisen.
 Afdeling VIII.  - Artikel 9, lid 1. - Artikel 29, lid 2. - Artikel 30.
 Art.    1M8 . (a) Voor wat Frankrijk betreft is dit Verdrag eveneens van toepassing op Algerië en de overzeese departementen.
(b) De Bondsrepubliek Duitsland kan de toepassing van dit Verdrag uitbreiden tot het " Land " Berlijn door middel van een aan de Secretaris-Generaal van de Raad van Europa gerichte verklaring. De Secretaris-Generaal doet daarvan mededeling aan de andere Verdragsluitende Partijen.
 Art.    2M8 . Ieder Lid van de Raad van Europa dat een verklaring aflegt in overeenstemming met de bepalingen van artikel 29, lid 2, van dit Verdrag, doet tegelijkertijd ten aanzien van de in zodanige verklaring genoemde gebieden aan de Secretaris-Generaal van de Raad de lijsten met beperkingen toekomen als bedoeld in artikel 6, lid 1, en artikel 14, lid 1; het doet tevens mededeling van iedere in overeenstemming met de bepalingen van artikel 12 afgelegde verklaring en van ieder in overeenstemming met de bepalingen van artikel 26 van dit Verdrag gemaakt voorbehoud.
 Art.    3M8 . De uitdrukking " gewoon verblijf " wordt uitgelegd volgens de in het land waarvan de betrokken persoon onderdaan is geldende regelingen.
 Afdeling IX.  - Artikel 31, lid 1.
 Art.    M9 . Verdragsluitende Partijen die geen partij zijn bij het Statuut van het Internationale Gerechtshof nemen de nodige stappen om toegang tot het Hof te verkrijgen.
 Bijlage.
 Art.  N. Lijst der gebonden landen.
STATEN

 DATUM VAN

DATUM VAN

ZIE CN-numme

BEKRACHTIGING

 INWERKING

 TREDING
---------------------------------------------------------------------------
Duitsland (Bondsrep.) (1)
23.02.1965

 23.02.1965
Belgie (2)

 12.01.1962

 23.02.1965
Denemarken

 09.03.1961

 23.02.1965
Griekenland (3)

02.03.1965

 02.03.1965
Groot-Brittannie

 14.10.1969

 14.10.1969
 %%1955-12-13/3

 %%1955-12-13/3
Ierland

01.09.1966

 01.09.1966
 %%1955-12-13/3
Italie (4)

 31.10.1963

 23.02.1965
Luxemburg

06.03.1969

 06.03.1969
 %%1955-12-13/3
Nederland

21.05.1969

 21.05.1969
 %%1955-12-13/3
Noord-Ierland

14.10.1969

 14.10.1969
 %%1955-12-13/3

 %%1955-12-13/3
Noorwegen (5)

20.11.1957

 23.02.1965
Zweden

 24.06.1971

 01.07.1971
 %%1955-12-13/3
(1) (a) Verklaring gedaan door de heer von Brentano tijdens de 17e zitting van het Comité der Ministers op 13 december 1955, te Parijs.
- " Onderdanen " wat betreft de Bondsrepubliek Duitsland, zijn alle Duitsers in de zin van de Fundamentele Wet van de Bondsrepubliek Duitsland.
(b) Voorbehoud gemaakt en verklaring gedaan door de Bondsrepubliek Duitsland bij de nederlegging van haar bekrachtigingsakte.
Overeenkomstig artikel 26 van het Verdrag maakt de Bondsrepubliek Duitsland volgend voorbehoud : artikel 4 van het Verdrag is van geen invloed op het bepaalde in artikel 7 van de Rijkswet van 22 mei 1910 (Reichsgesetzblatt bldz. 798) noch op de overeenstemmende bepalingen van de Laender.
Volgens deze, opdat er ten aanzien van de vreemdelingen, verantwoordelijkheid van de Staat en van de publiekrechtelijke instellingen kan zijn overeenkomstig artikel 34 van de Fundamentele Wet van de Bondsrepubliek Duitsland en overeenkomstig artikel 839 van het Duits Burgerlijk Wetboek, moet de Staat van herkomst van belanghebbende dezelfde rechten aan de Duitse onderdanen verlenen.
- Het Europees Vestigingsverdrag van 13 december 1955 is eveneens van toepassing op het Land Berlijn met uitwerking op de datum van de inwerkingtreding voor de Bondsrepubliek.
(2) Verklaring vervat in het proces-verbaal betreffende de nederlegging van Belgische bekrachtigingsakte op 12 januari 1962.
- Op het ogenblik van de nederlegging van de bekrachtigingsakte van Z.M. de Koning der Belgen nopens het Europees Vestigingsverdrag ondertekend op 13 december 1955, te Parijs, heb ik de eer te verklaren, overeenkomstig artikel 12, dat Mijn Regering de voorwaarden sub (b) en (c) van het eerste lid niet aanvaardt en dat zij het sub (a) bepaalde tijdvak op tien jaar brengt; anderdeels dat zij niet in alle gevallen automatisch het recht verlenen van arbeid in loondienst over te gaan tot het uitoefenen van een zelfstandige activiteit.
(3) Op het ogenblik van de nederlegging van de bekrachtigingsakte door Griekenland, is volgend voorbehoud gemaakt :
- De Griekse Regering verklaart dat zij de in artikel 12 sub (b) bepaalde voorwaarde niet aanvaardt, bovendien verklaart zij dat zij het in artikel 12, sub (a) bepaalde tijdvak op tien jaar brengt.
(4) (...) <V 1955-12-13/37, art. M>
(5) Uittreksel uit de akte van bekrachtiging door Noorwegen, nedergelegd op 20 november 1957 :
- ... Wij geven onze goedkeuring, bekrachtigen en bevestigen voornoemd Verdrag met uitzondering van artikel 12, (a) en (c), en wat artikel 3, lid 1, betreft onder voorbehoud van het recht van uitzetting vastgesteld in de Noorse wet van 27 juli 1956, over de toelating van vreemdelingen in het Koninkrijk, artikel 13, lid 1, letter (d).


text: Artikel  M. De gecodificeerde lijsten van de beperkingen waarvan sprake in de artikelen 5, 6, 13 en 14 van het Verdrag kunnen geraadpleegd worden op het Ministerie van Buitenlandse Zaken en Buitenlandse Handel, Dienst der Verdragen, Quatre-Bras straat 2, te Brussel.


text:
Artikel  M. Bij de nederlegging van haar bekrachtigingsoorkonde heeft de Zweedse regering volgend voorbehoud gemaakt :
(a) Op artikel 3 :
Krachtens artikel 29 sub-alinea 4 van alinea 1 van de wet op de vreemdelingen (1954 : 193) kan de vreemdeling uit Zweden worden verwijderd indien hij tijdens de laatste vijf jaar bij een vonnis dat in kracht van gewijsde is gegaan buiten Zweden werd veroordeeld tot een vrijheidsstraf ingevolge een misdrijf dat overeenkomstig de voorschriften van de Zweedse wet verwijdering tot gevolg heeft, of indien hij voor een soortgelijk misdrijf een straftijd heeft uitgezeten en dat om reden van de aard van het misdrijf en andere omstandigheden te vrezen is dat hij zijn strafbare handelingen in Zweden zal voortzetten.
(b) Op artikel 11 :
Krachtens artikel 16 van de wet op de vreemdelingen (1954 : 193) en krachtens artikel 11 van de wet op het recht dat de vreemdeling en de buitenlandse onderneming hebben een op winst gerichte activiteit in het Koninkrijk uit te oefenen (1968 : 555), kan iedere werkvergunning en iedere machtiging om een dergelijke activiteit uit te oefenen, die voor een bepaalde periode waren afgegeven, zo nodig om bijzondere redenen worden ingetrokken.
(c) Op artikel 12 :
De in alinea's (a) en (b) vermelde voorwaarden worden door Zweden niet erkend.
Ten aanzien van Zweden is dit verdrag op 1 juli 1971 in werking getreden.


text:
Artikel    M . Luxemburg : bekrachtiging, 6 maart 1969.
Deze bekrachtiging ging vergezeld van volgende voorbehouden en volgende verklaringen :
 Art.    1M . Voorbehouden.
Overeenkomstig artikel 26 :
1. De bepalingen van de wet van 2 juni 1962, artikel 1 (Mémorial 1962, A, blz. 488 en volgende) waarbij de eisen worden vastgelegd voor de toegang tot en de uitoefening van sommige beroepen, alsmede die voor de oprichting en het beheer van maatschappijen vallen niet onder de toepassing van artikel 16 van het Verdrag. Artikel 1, b, van deze wet bepaalt dat de schriftelijke machtiging van de Minister van Economische Zaken van Luxemburg vereist is onder meer voor de handelsvertegenwoordigers, de expediteurs, de makelaars en de handelsreizigers.
2. De bepalingen van artikel 6 van de Luxemburgse wet van 4 april 1924 houdende oprichting van de Beroepskamers die na verkiezing worden samengesteld (Mémorial 1924, blz. 257) vallen niet onder de toepassing van artikel 18 van het Verdrag. In het Groothertogdom zijn deze Kamers niet alleen instellingen met een economisch of professioneel karakter zoals in het buitenland over het algemeen het geval is, doch tevens officiële organen die de wetgever consulteert. De Regering oordeelt dat het voorbehoud gemaakt in tegenstelling met artikel 18 van het Verdrag, in overeenstemming is met de criteria van afdeling VII van het Protocol.
 Art.  2M. Verklaringen.
Overeenkomstig artikel 12, lid 2 :
1. De termijn van vijf jaar waarin artikel 12, lid 1 (a) van het Verdrag voorziet, is op tien jaar gebracht.
2. De overgang van rechtswege van een bezoldigd beroep naar een onafhankelijk beroep wordt niet in alle gevallen toegestaan.


text:
Artikel  M. Op 16 december 2002 ontving de Federale Overheidsdienst Buitenlandse Zaken, Buitenlandse Handel en Ontwikkelingssamenwerking de kennisgeving van opzegging van de Republiek Libanon betreffende voornoemde internationale akten.
Overeenkomstig het bepaalde in artikel XIV van de Overeenkomst, treedt deze opzegging ten aanzien van de Republiek Libanon in werking met ingang van 16 december 2003.


text:
Artikel  M. Op 23 januari 2008 ontving de Federale Overheidsdienst Buitenlandse Zaken, Buitenlandse Handel en Ontwikkelingssamenwerking van België de kennisgeving van opzegging van de Verenigde Republiek Tanzania betreffende voornoemde internationale Akten.
Overeenkomstig de bepalingen van artikel XIV van het Verdrag, treedt deze opzegging ten aanzien van de Verenigde Republiek Tanzania in werking met ingang van 23 januari 2009.


text:
Artikel  M. Op 24 juni 2003 ontving de Federale Overheidsdienst Buitenlandse Zaken, Buitenlandse Handel en Ontwikkelingssamenwerking de kennisgeving van opzegging van de Islamitische Republiek Iran betreffende voornoemde internationale Akten.
Overeenkomstig het bepaalde in artikel XIV van de Overeenkomst, treedt deze opzegging ten aanzien van de Islamitische Republiek Iran in werking met ingang van 24 juni 2004.


text:
Artikel  M. Op 21 oktober 2002 ontving de Federale Overheidsdienst Buitenlandse Zaken, Buitenlandse Handel en Ontwikkelingssamenwerking het instrument van opzegging van het Koninkrijk Marokko betreffende voornoemde internationale akten.
Overeenkomstig het bepaalde in artikel XIV van de Overeenkomst, treedt deze opzegging ten aanzien van het Koninkrijk Marokko in werking met ingang van 21 oktober 2003.


text:
Artikel   M.

 STATEN  DEFINITIEVE ONDERTEKENING DATUM VAN NEERLEGGING RATIFICATIE OPZEGGING
EINDE
 NEDERLAND 11/05/1955 02/02/1956 30/06/2010
einde : 30/06/2011
 LUXEMBURG 11/05/1955 03/03/1961
 ITALIE 11/05/1955 14/05/1958 30/06/2010
einde : 30/06/2011
 GROOT-BRITTANNIE EN NOORD-IERLAND 11/05/1955 06/09/1955 30/06/2010
einde : 30/06/2011
 FRANKRIJK 11/05/1955 25/08/1958
 BELGIE 11/05/1955 19/07/1956 30/06/2010
einde : 30/06/2011
 DUITSLAND 11/05/1955 22/09/1959 30/06/2010
einde : 30/06/2011
 SPANJE   (1) 18/10/2010
einde : 18/10/2011
 PORTUGAL   (1) 22/07/2010
einde : 22/07/2011
 GRIEKENLAND   (2) 30/06/2010
einde : 30/06/2011
(1) Spanje en Portugal zijn partij geworden bij dit Verdrag op 27/03/1990 (datum van inwerkingtreding van het toetredingsverdrag van 14/11/1988).
(2) Griekenland is partij geworden bij dit Verdrag op 6/03/1995 (datum van inwerkingtreding van het toetredingsverdrag van 20/11/1992).


text: Artikel  M. " België heeft het Verdrag nopens de op de internationale koop van roerende lichamelijke zaken toepasselijke wet, ondertekend te 's-Gravenhage op 15 juni 1955, opgezegd. Deze opzegging zal vanaf 1 september 1999 uitwerking hebben. ".


text:
Artikel    1 . a) Bij deze wordt een Internationale Commissie opgericht, bestaande uit een vertegenwoordiger van elk der bij deze Overeenkomst partij zijnde regeringen en onder voorzitterschap van een van deze vertegenwoordigers. De eerste voorzitter van de Internationale Commissie is het Belgische lid.
b) De Internationale Commissie kan, met eenparigheid van stemmen, door andere belanghebbende regeringen aangewezen vertegenwoordigers uitnodigen, deel te nemen aan alle besprekingen over aangelegenheden welke voor die regeringen van belang zijn. De Secretaris-Generaal van de Westeuropese Unie of diens vertegenwoordiger, en een vertegenwoordiger van het Internationale Comité van het Rode Kruis kunnen op hun verzoek de besprekingen bijwonen; zij ontvangen een afschrift van de notulen van alle vergaderingen van de Internationale Commissie.
c) De Internationale Commissie wordt voor de eerste keer door de voorzitter bijeengeroepen niet later dan zestig dagen na de inwerkingtreding van deze Overeenkomst. Daarna vergadert zij wanneer zij zulks zal besluiten, met dien verstande dat haar voorzitter haar bijeenroept binnen dertig dagen na een verzoek gedaan door twee van haar leden of door de Secretaris-Generaal van de Westeuropese Unie of door het Internationale Comité van het Rode Kruis.
d) De Internationale Commissie neemt haar besluiten bij eenvoudige meerderheid van de door de aanwezige of vertegenwoordigde leden uitgebrachte stemmen, tenzij de Internationale Commissie anders mocht beslissen of enige andere procedure uitdrukkelijk is vastgesteld.
e) De Internationale Commissie stelt zelf haar huishoudelijk reglement vast, voor zover dit niet reeds is geschied.
 Art.    2 . a) De Internationale Commissie heeft tot taak, de samenwerking te verzekeren tussen de in de Commissie vertegenwoordigde Regeringen ten aanzien van vraagstukken met betrekking tot de Internationale Opsporingsdienst, en richtlijnen vast te stellen, in overeenstemming met het Internationale Comité van het Rode Kruis, voor de werkzaamheden van de Internationale Opsporingsdienst.
b) De richtlijnen bedoeld in lid a) van dit artikel worden aan het Internationale Comité van het Rode Kruis ter uitvoering toegezonden.
c) Bijzonderheden met betrekking tot de uitvoering van de in lid a) van dit artikel bedoelde richtlijnen en met betrekking tot de samenwerking tussen de Internationale Commissie en het Internationale Comité van het Rode Kruis worden geregeld door middel van speciale overeenkomsten tussen de Internationale Commissie en het Internationale Comité van het Rode Kruis.
 Art.    3 . De regeringen welke deze Overeenkomst hebben ondertekend, machtigen hierbij de voorzitter van de Internationale Commissie :
a) om namens hun de als Bijlage A hiernevens gevoegde Overeenkomst met het Internationale Comité van het Rode Kruis te sluiten;
b) om, indien bij daartoe met eenparigheid van stemmen door de leden van de Commissie is gemachtigd, de nadere overeenkomsten te sluiten welke eventueel nodig kunnen zijn ter wijziging van bovengenoemde Overeenkomst.
 Art.    4 . De Hoge Commissaris van de Verenigde Naties voor de vluchtelingen (of een andere instelling van de Verenigde Naties die hem zou opvolgen bij de uitoefening van zijn taken tot internationale bescherming der vluchtelingen) wordt verzocht, een permanente waarnemer bij de Internationale Commissie te benoemen, ter behartiging van de belangen van de personen die onder zijn mandaat vallen. <V  1960-08-23/31 , art. 2, 002;   Inwerkingtreding :   05-05-1960>
 Art.    5 . Niet-gouvernementele organisaties welke een duidelijk omschreven belang hebben bij de werkzaamheden van de Internationale Opsporingsdienst, kunnen voorstellen voorleggen aan de Internationale Commissie en, onder door de Commissie te stellen voorwaarden, uitgenodigd worden, deel te nemen aan de besprekingen over deze voorstellen.
 Art.    6 . Elk der in de Internationale Commissie vertegenwoordigde Regeringen en de Hoge Commissaris van de Verenigde Naties voor de vluchtelingen (of een andere instelling van de Verenigde Naties die hem zou opvolgen bij de uitoefening van zijn taken tot internationale bescherming der vluchtelingen) zijn bevoegd, op eigen kosten een permanent verbindingsbureau bij de Internationale Opsporingsdienst in stand te houden. <V  1960-08-23/31 , art. 2, 002;   Inwerkingtreding :   05-05-1960>
 Art.    7 . De bij de Internationale Commissie vertegenwoordigde regeringen verlenen binnen de grenzen van haar wetgeving bijstand aan de Internationale Opsporingsdienst door het onderzoeken, het kopiëren en, voor zover zulks niet in strijd is met de belangen van de betrokken Regering (en) en onder voorbehoud van de eigendomsrechten op deze documenten, het overdragen aan de Internationale Opsporingsdienst van alle documenten welke thans of in de toekomst in hun landen in staatsarchieven, openbare of particuliere archieven worden bewaard en welke betrekking hebben op de in de eerste alinea van de preambule van deze Overeenkomst omschreven groepen personen.
 Art.    8 . a) Op uitnodiging van de regeringen welke deze Overeenkomst ondertekenen - tot welke uitnodiging door deze regeringen met eenparigheid van stemmen moet zijn besloten, - kunnen andere belanghebbende regeringen als leden deelnemen in de Internationale Commissie.
b) Het lidmaatschap van de Internationale Commissie gaat in nadat de uitgenodigde regering aan de regering van de Bondsrepubliek Duitsland heeft medegedeeld, dat zij het lidmaatschap aanvaardt en bereid is deel te nemen. De regering van de Bondsrepubliek Duitsland doet aan de andere in de Internationale Commissie vertegenwoordigde regeringen mededeling van zodanige aanvaarding en van de datum ervan.
 Art.    9 . <V  1960-08-23/31 , art. 3, 002;   Inwerkingtreding :   05-05-1960> Na de ondertekening van de drie originele teksten van de volledige inhoudsopgave van de archieven en van de documenten van de Internationale Opsporingsdienst, opgesteld volgens de voorwaarden die zijn vastgesteld door een op 19 oktober 1955 tussen de vertegenwoordigers van de regeringen van de Franse Republiek, het Verenigd Koninkrijk van Groot-Brittannië en Noord-Ierland, de Verenigde Staten van Amerika, enerzijds, en het Internationale Comité van het Rode Kruis, anderzijds, overeengekomen Protocol) zullen de drie regeringen daarvan een exemplaar doen neerleggen bij het origineel van de Overeenkomst; het tweede exemplaar zal aan de Secretaris-Generaal van de Verenigde Naties worden toegezonden, terwijl het derde exemplaar zal blijven berusten bij het Internationale Comité van het Rode Kruis zolang dit verantwoordelijk is voor de Internationale Opsporingsdienst. De Directeur van de Internationale Opsporingsdienst zal er voor zorgen, dat deze inhoudsopgave van dag tot dag tot de laatste stand wordt bijgehouden.
 Art.  10. Deze Overeenkomst treedt in werking voor de duur van vijf jaar op de datum van inwerkingtreding van het bovengenoemde Verdrag inzake de regeling van aangelegenheden voortspruitende uit de oorlog en de bezetting. Uiterlijk vier jaar na de inwerkingtreding van deze Overeenkomst zullen de regeringen welke bij de Overeenkomst partij zijn, overleg plegen over de voortzetting of de wijziging van de Overeenkomst.
Ten blijke waarvan de gevolmachtigden deze Overeenkomst hebben ondertekend en daaraan hun zegel hebben gehecht.
Gedaan te Bonn, de 6e juni 1955, in de Franse, de Duitse en de Engelse taal, zijnde de drie teksten gelijkelijk authentiek, in een enkel exemplaar dat zal worden nedergelegd in het archief van de regering van de Bondsrepubliek Duitsland. De regering van de Bondsrepubliek Duitsland zal een voor eensluidend gewaarmerkt afschrift doen toekomen aan elk der andere ondertekenende Regeringen, aan andere regeringen zodra deze het lidmaatschap van de Internationale Commissie hebben aanvaard, alsmede aan de Secretaris-Generaal van de Verenigde Naties ter registratie overeenkomstig artikel 102 van het Handvest der Verenigde Naties, en aan de Secretaris-Generaal van de Westeuropese Unie.