text:
HOOFDSTUK I.
 Artikel    1 . Uitlevering der misdadigers.
De Verdragsluitende Partijen verbinden zich tot wederzijdsche uitlevering, in de omstandigheden en onder de voorwaarden door deze Overeenkomst vastgesteld, der zich op het grondgebied van een hunner bevindende personen, die door de rechterlijke overheden van de andere Partij vervolgd worden of veroordeeld zijn voor elk hieronder (art. 2) opgesomd misdrijf, waarvoor de uitlevering volgens de wetten van de aangezochte Partij kan worden toegelaten, indien dit misdrijf, volgens de wetten van beide Staten, een misdaad of een wanbedrijf uitmaakt.
De uitlevering zal eveneens voor poging tot het bedrijven der in deze Overeenkomst bedoelde misdrijven of voor medeplichtigheid worden verleend, wanneer zij volgens de wetten van beide Verdragsluitende Staten strafbaar zijn.
 Art.    2 . Misdrijven waarvoor de uitlevering kan worden verleend.
De misdaden en wanbedrijven, waarvoor de uitlevering kan worden verleend zijn de volgende :
1° Moord, vergiftiging, oudermoord, kindermoord, doodslag;
2° Slagen of verwondingen vrijwillig of met voorbedachten rade toegebracht, of die een ongeneesbaar schijnende ziekte, een blijvende onbekwaamheid tot persoonlijk werk, het verlies van het volledig gebruik van een orgaan, een ernstige verminking of den dood zonder inzicht om ter dood te brengen veroorzaakt hebben;
3° Vrijwillige en schuldige toediening, maar zonder inzicht ter dood te brengen, van stoffen die den dood kunnen veroorzaken, of de gezondheid ernstig kunnen benadeelen;
4° Vruchtafdrijving;
5° Verkrachting, aanslag op de eerbaarheid gepleegd met geweld; aanslag op de eerbaarheid zonder geweld noch bedreigingen gepleegd op den persoon of met de hulp van een minderjarige van het eene of het andere geslacht minder dan volle zestien jaar oud zijnde; aanslag op de eerbaarheid zonder geweld noch bedreigingen gepleegd door een bloedverwant in opgaande lijn op den persoon of met de hulp van een minderjarige van het eene of het andere geslacht, zelfs ouder dan ten volle zestien jaar, maar die geen huwelijk heeft aangegaan; aanslag op de zeden door, om de driften van anderen te voldoen, een minderjarige van het eene of het andere geslacht tot ontucht, zedenbederf of prostitutie aan te zetten, of deze te vergemakkelijken of te begunstigen; aanwerving, verleiding of ontvoering van eene vrouw of een meerderjarig meisje met het oog op de ontucht, wanneer het feit gepleegd werd door bedrog of met behulp van geweld, bedreigingen, machtsmisbruik of elk ander dwangmiddel, om de driften van anderen te voldoen; weerhouding tegen zijn wil van een persoon in een ontuchthuis of dwang op een meerderjarigen persoon tot het plegen van ontucht;
6° Dubbel huwelijk;
7° Schaking van minderjarigen;
8° Schaking, verberging, verduistering, onderschuiving of onderstelling van kinderen;
9° Het te vondeling leggen of verlaten van een kind;
10° Vereeniging van boosdoeners;
11° Diefstal, afpersing, aftruggelarij, misbruik van vertrouwen, bedriegerij;
12° Bedreigingen met aanslag op personen of tegen eigendommen strafbaar met doodstraf, dwangarbeid of opsluiting;
13° Aanbiedingen of voorstellen tot het bedrijven van een misdaad of het deelnemen daaraan, of aanneming van gezegde aanbiedingen of voorstellen;
14° Aanslag op de persoonlijke vrijheid en op de onschendbaarheid der woning door particulieren bedreven;
15° Valsche munt met inbegrip van het namaken of het schenden der munt, het uitgeven en het in omloop brengen van nagemaakte of geschonden munt, alsmede bedrog in de keuze van monsters voor het keuren van het gehalte en het gewicht der munt;
16° Namaken of vervalschen van openbare effekten of bankbriefjes, van openbare of particuliere titels, uitgeven of in omloop brengen van deze nagemaakte of vervalschte effekten, briefjes of titels; valscheid in geschriften of in telegrammen en gebruik van deze nagemaakte, gemaakte of vervalschte telegrammen, effecten, briefjes of titels;
17° Namaken of vervalschen van zegels, stempels, keurstempels, merken, kaartjes voor het vervoer van personen of van zaken, postzegels of andere kleefzegels; gebruik dezer nagemaakte of vervalschte voorwerpen, nadeelig gebruik der echte zegels, stempels, keurstempels en merken; moedwillig of bedriegelijk aanbrengen op een kunstvoorwerp, een letterkundig werk of een muziekstuk van den naam van een auteur of van elk onderscheidingsteeken door hem aangenomen om zijn werk aan te duiden; verkoop, tentoonstelling voor verkoop, bewaring in magazijnen, invoer in het grondgebied van gezegde voorwerpen voor den verkoop;
18° Valsche getuigenis en valsche verklaringen van deskundigen of tolken; omkooping van getuigen, deskundigen of tolken;
19° Meineeden;
20° Knevelarij, ontvreemding door openbare ambtenaren bedreven; omkooping van openbare ambtenaren;
21° Bedriegelijke bankbreuk en bedrog gepleegd in faillissementen;
22° Vrijwillige belemmering van het verkeer van een trein op een spoorweg door het neerleggen van gelijk welke voorwerpen, door het verplaatsen van spoorstaven of van hunne steunen, door het wegnemen van bouten of spieën, of door het aanwenden van elk ander middel van aard om den trein tegen te houden of hem te doen ontsporen;
23° Vrijwillige brandstichting;
24° Vernieling van bouwwerken, stoommachines of telegraaftoestellen; vernieling of beschadiging van grafsteden, monumenten, kunstvoorwerpen, openbare of particuliere oorkonden; vernieling of beschadiging van roerende eigendommen door middel van geweld of bedreigingen, vernieling of moedwillige of bedriegelijke beschadiging van koopwaren of stoffen dienend voor de fabricatie;
25° Vernieling en verwoesting van oogsten, planten, boomen of entingen;
26° Vernieling van landbouwgereedschap, ombrenging of vergiftiging van vee of andere dieren;
27° Verzet tegen het uitvoeren van openbare werken;
28° Verlating door den kapitein buiten de gevallen voorzien door de wet van de beide Staten, van een schip of vaartuig bestemd voor den handel of de vischvangst;
29° Stranding, verlies, vernieling door den kapitein of de officieren en de bemanning; ontvreemding door den kapitein van een schip of vaartuig bestemd voor den handel of de vischvangst; over boord werping of vernieling zonder noodzakelijkheid van de geheele of de gedeeltelijke lading, van de levensmiddelen of van de benoodigdheden van het schip; wankoers, ontleening zonder noodzakelijkheid op de romp de bevoorrading of de uitrusting van het schip, of in pandstelling of verkoop der koopwaren of levensmiddelen, of gebruik van averijen of van verzonnen uitgaven in de rekeningen; verkoop van het schip zonder bijzondere machtiging, buiten het geval van onzeewaardigheid; diefstal gepleegd aan boord; beschadiging van levensmiddelen of van koopwaren gepleegd aan boord door vermenging met schadelijke stoffen; aanval of weerstand met geweld en dadelijkheden tegenover den kapitein door meer dan een derde der bemanning, weigering van gehoorzaamheid aan de bevelen gegeven door den kapitein of van den scheepsofficier voor het behoud van het schip of de lading, met slagen en verwondingen; samenzwering tegen de veiligheid, de vrijheid of het gezag van den kapitein; verovering van het schip door de matrozen of de passagiers door bedrog of geweld tegenover den kapitein;
30° Verheling der voorwerpen verkregen door middel van een der in deze overeenkomst voorziene misdaden of wanbedrijven;31° Slavenhandel.
 Art.    3 . Niet-uitlevering der onderdanen.
De Verdragsluitende Partijen zullen hunne respectieve onderdanen niet uitleveren.
 Art.    4 . Misdrijven waarvoor de uitlevering niet zal worden toegestaan.
De uitlevering zal niet plaats hebben :
1. Wanneer de misdaad of het wanbedrijf op het grondgebied van den aangezochten Staat bedreven werd, of indien de vervolging van het misdrijf krachtens de wetten van den aangezochten Staat aan zijne rechtbanken behoort of wanneer, het misdrijf bedreven zijnde buiten het grondgebied van den verzoekenden Staat, de wetten van den aangezochten Staat de vervolging van dezelfde buiten zijn grondgebied bedreven misdrijven niet toelaat;
2. Indien, op het oogenblik waarop de overgave zou kunnen plaats hebben, de verjaring der strafvordering of der straf volgens de wetten van eene der Verdragsluitende Partijen verkregen is;
3. Indien de opgevraagde persoon in den aangezochten Staat voor hetzelfde misdrijf vervolgd wordt of indien hij reeds voor dezelfde feiten buiten zaak gesteld, veroordeeld of vrijgesproken werd;
4. Indien het gaat om een politieke misdaad of wanbedrijf of om een met een dergelijk misdrijf samenhangend feit.
Alleen de aangezochte Staat is bevoegd om te oordeelen of een misdrijf van dien aard is.
Wordt niet als politiek misdrijf, noch als feit samenhangend met een dergelijk misdrijf beschouwd, de aanslag tegen den persoon van het hoofd van een vreemden Staat of tegen dien der leden zijner familie, zoo die aanslag bestaat in het feit hetzij van doodslag, hetzij van moord of van vergiftiging.
 Art.    5 . Vraag tot uitlevering.
De vraag tot uitlevering zal langs diplomatieken weg geschieden.
Zij zal vergezeld zijn van het bevel van aanhouding of van elke andere met zulk bevel gelijkwaardige gerechtelijke akte, of van het tegen den opgevorderden persoon uitgesproken vonnis.
Deze akten zullen in origineel of in authentieke afschriften worden ingediend; zij zullen in het kort het beklaagde feit, zijne begripsomschrijving en zijne benaming aanduiden en zij zullen vergezeld zijn van den tekst der strafwet van den verzoekenden Staat, die op het misdrijf toepasselijk is en de op te leggen straf vermeldt.
In de mate van het mogelijke zal het signalement van den opgevraagden persoon er bijgevoegd worden, alsmede zijne photographie of andere gegevens welke kunnen dienen om zijne eenzelvigheid vast te stellen.
Wanneer het gaat om daden tegen den eigendom, zal zoo mogelijk het bedrag van de werkelijk toegebrachte schade worden aangeduid of, indien mogelijk, van degene die de boosdoener heeft willen veroorzaken.
 Art.    6 . Aanvullende uitleggingen.
Indien er twijfel bestaat over de vraag of het misdrijf waarvoor de uitlevering gevraagd wordt binnen de voorzieningen van deze Overeenkomst valt, zullen aanvullende uitleggingen gevraagd worden aan den verzoekenden Staat en de uitlevering zal slechts verleend worden wanneer de verstrekte uitleggingen van aard zijn om dezen twijfel af te wenden.
De aangezochte Staat zal, in elk geval, een termijn kunnen bepalen voor de indiening der aanvullende inlichtingen; deze termijn zal echter, op een met redenen omkleed verzoek, verlengd kunnen worden.
 Art.    7 . Samentreffing van vragen.
Ingeval vragen tot uitlevering samentreffen zal de aangezochte Staat een besluit nemen rekening houdend in de eerste plaats met de nationaliteit van den opgevraagden persoon, dan met de plaats van het misdrijf, verder met den ernst daarvan en ten slotte met den datum van de vraag.
Indien de Staat, waarvan de persoon onderhoorige is, zich niet onder de verzoekende Staten bevindt, zal de aangezochte Staat hem kennis kunnen geven van de van andere Staten ontvangen vragen om uitlevering, en hun een termijn van twee weken stellen om te laten weten of hij ook voornemens is de uitlevering te vragen.
De bovenstaande beschikkingen doen geen afbreuk aan de vroeger door een der Verdragsluitende Staten tegenover andere Staten aangegane verbintenissen.
 Art.    8 . Maatregelen tot verzekering der uitlevering.
Zoodra de vraag tot uitlevering vergezeld van de in artikel 5 voorziene akten ontvangen is zal de aangezochte Staat al de noodige maatregelen nemen om den opgevraagden persoon in verzekerde bewaring te nemen en om zijne ontvluchting te voorkomen, tenzij van eerst af blijkt dat de uitlevering niet zal toegestaan kunnen worden.
 Art.    9 . Voorloopige aanhouding.
In spoedeischende gevallen zal tot de voorloopige aanhouding kunnen worden overgegaan na ontvangst van een rechtstreeks per post of per telegraaf toegezonden bericht van het bestaan van een der in artikel 5 vermelde documenten. Echter zal het telegrafisch bericht binnen de acht dagen door de verzoekende overheid moeten bevestigd worden.
Zal als gelijkwaardig met deze berichten beschouwd worden, de inlassching in het politiebulletijn van een van beide Staten, op voorwaarde dat zij het bestaan van een der in artikel 5 bedoelde documenten vermeldt en dat de overheden van den aangezochten Staat verwittigd werden dat de uitlevering gevraagd zal worden in geval van ontdekking van den opgezochten persoon.
De voorloopige aanhouding zal in de vormen en volgens de regels vastgesteld door de wetten van den aangezochten Staat geschieden.
De overheid die overeenkomstig de beschikkingen van dit verdrag tot de aanhouding is overgegaan, zal daarvan onverwijld kennis geven aan de overheid die ze uitgelokt heeft, terwijl zij terzelfder tijd de plaats der gevangenhouding zal opgeven.
 Art.    10 . Definitieve aanhouding.
De aanhouding zal definitief worden : in België indien de vreemdeling binnen den tijd van drie weken na zijne voorloopige aanhouding, mededeeling ontvangt van een der in artikel 5 vermelde documenten; in Tsjecho-Slowakije indien binnen den zelfden tijd de vraag om uitlevering er langs diplomatieken weg met overhandiging van een dezer documenten is toegekomen.
Indien deze voorwaarde niet vervuld is zal de vreemdeling in België, in vrijheid worden gesteld; in Tsjecho-Slowakije zal te zijnen opzichte overeenkomstig de wetten van dezen Staat gehandeld worden.
 Art.    11 . Uitstel van de uitlevering.
Indien de opgevraagde persoon in den aangezochten Staat vervolgd wordt of veroordeeld is voor een ander misdrijf dan datgene dat als reden voor de vraag om uitlevering wordt opgegeven, of indien hij er om andere redenen wordt gevangen gehouden, zal zijne uitlevering uitgesteld kunnen worden tot de vervolgingen geëindigd zijn, tot hij zijn straf ondergaan heeft of er kwijtschelding van verkregen heeft of totdat zijne gevangenhouding om andere redenen een einde genomen heeft.
De beslissing betreffende de vraag om uitlevering zal nochtans, behalve om bijzondere redenen die terstond ter kennis van den verzoekenden Staat zullen gebracht worden, onmiddellijk genomen worden.
 Art.    12 . Tijd voor de vervulling der uitlevering.
Indien, binnen de drie maanden, te rekenen van den dag waarop de verzoekende Staat bericht heeft gekregen dat de uitlevering hem werd toegestaan, deze niet heeft laten weten dat de tusschengelegen Staten den doorvoer over hun grondgebied toelaten, zal de uit te leveren persoon in vrijheid gesteld worden en niet meer voor het aangeklaagde feit aangehouden mogen worden.
 Art.    13 . Uitbreiding van de gevolgen der uitlevering.
De uitgeleverde persoon kan worden vervolgd en gestraft voor een ander misdrijf dan datgene dat aanleiding tot de uitlevering heeft gegeven en vóór deze werd bedreven :
a) Indien hij zelf gevraagd heeft om te recht te staan of zijne straf te ondergaan. In dit geval zal van zijn verzoek in een eventueel door zijnen verdediger medeonderteekend proces-verbaal akte worden genomen; dit proces-verbaal zal worden medegedeeld aan de Regeering die hem geleverd heeft;
b) Indien de Staat die zijne uitlevering verleend had, er in toestemt. Deze toestemming zal niet geweigerd kunnen worden indien de uitlevering voor het bewuste misdrijf door deze Overeenkomst voorzien is. De Staat die uitgeleverd heeft, zal kunnen eischen dat deze toestemming gevraagd worde in den vorm voorgeschreven voor de vraag om uitlevering met de in artikel 5 opgesomde stukken tot staving. De Staat die de uitlevering verkregen heeft zal aan den andere den einduitslag van de vervolging mededeelen door hem een afschrift van de genomen beslissing te zenden;
c) Indien hij, wanneer hij daartoe de vrijheid gehad heeft, gedurende de maand die op zijne definitieve vrijlating volgt, het grondgebied van den Staat, waaraan hij werd uitgeleverd, niet verlaten heeft of indien hij er later teruggekeerd is.
De nieuwe uitlevering aan een derden Staat is aan dezelfde regels onderworpen.
 Art.    14 . Doorvoer.
De doorvoer over de respectieve grondgebieden der Verdragsluitende Partijen van een uitgeleverden, niet tot het land van doorvoer behoorenden persoon zal toegestaan worden op eenvoudige indiening, in origineel of in authentiek afschrift, van een der in artikel 5 vermelde documenten.
De schikkingen betreffende de uitlevering zijn eveneens op dezen doorvoer toepasselijk.
De doorvoer zal geschieden door de agenten van de aangezochte Partij in de omstandigheden en langs den weg die zij zal bepalen.
 HOOFDSTUK II.  - Gerechtelijke bijstand in strafzaken.
 Art.    15 . De Verdragsluitende Partijen zullen elkander wederzijds gerechtelijken bijstand verleenen. Zij zullen inzonderheid de akten van strafrechtspleging doen beteekenen aan personen die zich op hun grondgebied bevinden, overgaan tot de daden van onderzoek zooals het verhoor van getuigen, het onderzoek door deskundigen, de gerechtelijke vaststelling, de huiszoekingen en de inbeslagneming van voorwerpen, en zij zullen elkander wederzijds de gerechtelijke akten en de stukken tot overtuiging overhandigen.
Aan de vraag om gerechtelijken bijstand zal gevolg worden gegeven met inachtneming der wetten van den Staat op wiens grondgebied de gevraagde daad van onderzoek moet plaats hebben. De daarop betrekking hebbende processen-verbaal zullen in de officieele taal van den verzoekenden Staat niet vertaald worden.
Al de op den gerechtelijken bijstand betrekking hebbende mededeelingen zullen rechtstreeks worden uitgewisseld tusschen, eenerzijds, het Belgische Ministerie van Justitie en, anderzijds, volgens de gevallen van Tsjecho-Slowaksche Ministerie van Justitie of van Landsverdediging.
De gerechtelijke bijstand zal binnen de perken voorzien door de wetgeving van elken Staat verleend kunnen worden, zelfs in de gevallen waarin er volgens de beschikkingen van deze Overeenkomst, geene verplichting tot uitlevering zou bestaan.
 Art.    16 . Dagvaarding en verschijning van getuigen en deskundigen.
Indien, in eene voor de rechtbanken van een Verdragsluitenden Staat aanhangig zijnde strafzaak de persoonlijke verschijning van een getuige of een deskundige welke zich op het grondgebied van den anderen Staat bevindt, noodig of wenschelijk geoordeeld wordt, zullen de overheden van dezen Staat hem kennis geven van de uitnoodiging, die hem te dien einde zal worden toegezonden.
De kosten van persoonlijke verschijning van een getuige of een deskundige zullen door den verzoekenden Staat worden gedragen en de uitnoodiging zal de aan den getuige of deskundige als reis- en verblijfkosten toe te kennen som vermelden, alsmede het bedrag van het voorschot dat de aangezochte Staat hem op last van terugbetaling door den verzoekenden Staat zal kunnen geven.
Geen getuige of de kundige van welke nationaliteit ook, die zich op het grondgebied van eene der Verdragsluitende Partijen bevindt en die, door de andere Partij gedagvaard, vrijwillig voor de rechtbanken van deze laatste zal verschijnen, zal er vervolgd noch gevangen gehouden mogen worden voor vroegere misdrijven, noch onder voorwendsel van medeplichtigheid in de feiten, die het voorwerp uitmaken van het proces waarin hij optreedt.
Deze personen zullen echter dit voordeel verliezen wanneer zij, indien zij daartoe de vrijheid gehad hebben, het grondgebied van den verzoekenden Staat niet verlaten hebben binnen de drie dagen te rekenen van het oogenblik waarop hunne aanwezigheid voor de rechterlijke overheden er niet meer noodig was.
 Art.    17 . Overhandiging der stukken tot overtuiging.
Wanneer er tot uitlevering aanleiding bestaat, zullen al de voorwerpen die van de misdaad of van het wanbedrijf voortkomen of als stukken tot overtuiging kunnen dienen en die in het bezit van den opgevraagden persoon zullen gevonden worden, op het oogenblik zijner aanhouding, of die nadien ontdekt zullen worden, binnen de perken van de wetten van den aangezochten Staat in beslag genomen en aan den verzoekenden Staat overhandigd worden.
Deze overhandiging zal kunnen geschieden, zelfs wanneer de uitlevering geen plaats kan hebben tengevolge van de ontsnapping of van den dood van den opgevraagden persoon.
Zijn echter voorbehouden de rechten welke de aangezochte Staat of derde personen zouden hebben kunnen verkrijgen op gezegde voorwerpen, welke hun, in voorkomend geval, zonder kosten, na afloop van het proces zullen moeten teruggegeven worden.
De aangezochte Staat zal de aangeslagen voorwerpen voorloopig kunnen terughouden, indien hij ze noodig acht voor een lijfstraffelijk onderzoek. Hij zal zich eveneens, terwijl hij ze overhandigt, de teruggave van gezegde voorwerpen voor hetzelfde doel kunnen voorbehouden; mits zich te verplichten ze op zijne beurt terug te zenden, zoodra dit zal kunnen gebeuren.
 HOOFDSTUK III.
 Art.    18 . Mededeeling van de vonnissen van veroordeeling en van uittreksels uit het strafregister.
De Verdragsluitende Partijen zullen elkander wederzijds elke drie maanden de uittreksels van al de definitieve vonnissen van veroordeeling, met inbegrip van de voorwaardelijke veroordeelingen, door hunne rechterlijke overheden tegen de onderhoorigen van de andere Partij uitgesproken, mededeelen.
Zij zullen elkander eveneens de latere beslissingen en maatregelen betreffende gezegde vonnissen mededeelen.
De overheden van een der Verdragsluitende Partijen belast met het houden der strafregisters zullen kosteloos aan de overheden der andere Partij, op hun verzoek, inlichtingen verstrekken op den grondslag der strafregisters betreffende afzonderlijke gevallen.
De hierboven bedoelde mededeelingen zullen rechtstreeks uitgewisseld worden tusschen, eensdeels, het Belgische Ministerie van Justitie en, anderdeels, het Tsjecho-Slowaksche Ministerie van Justitie of het Ministerie van Landsverdediging volgens de gevallen.
 HOOFDSTUK IV.  - Algemeene beschikkingen.
 Art.    19 . Te gebruiken taal.
De krachtens artikel 5 van deze Overeenkomst bij het verzoekschrift om uitlevering gevoegde documenten, alsmede de stukken tot staving van de vraag om doorvoer krachtens artikel 14, de in artikel 15 bedoelde vragen om gerechtelijken bijstand en de vragen om inlichtingen op den grondslag der strafregisters betreffende afzonderlijke gevallen, waarvan sprake in artikel 18, zullen opgesteld worden in de officieele taal van den verzoekenden Staat, in den door zijne wetten voorzienen vorm en van den officieelen stempel voorzien zijn.
De aangezochte Staat zal deze stukken, indien noodig, behooren te doen vertalen in zijne officieele taal.
 Art.    20 . Kosten van gerechtelijken bijstand in strafzaken.
De kosten veroorzaakt door de vraag om uitlevering of door elken anderen gerechtelijken bijstand in strafzaken zullen ten laste der Partij vallen op wier grondgebied zij veroorzaakt werden.
Zullen ten laste van den verzoekenden Staat blijven de vergoedingen voor elk deskundig onderzoek en de kosten van doorvoer.
 HOOFDSTUK V.  - Slotbepalingen.
 Art.    21 . Deze Overeenkomst is niet toepasselijk op de Congo-kolonie.
 Art.    22 . Deze Overeenkomst in de Tsjecho-Slowaksche en in de Fransche taal opgesteld, waarvan beide teksten rechtsgeldig zijn, zal bekrachtigd worden en de bekrachtigingen zullen zoodra mogelijk te Praag uitgewisseld worden.
Zij zal uitvoerbaar zijn eene maand na de uitwisseling der bekrachtigingen.
Zij zal van kracht blijven tot het verstrijken van een termijn van zes maanden te rekenen van den dag waarop eene der Verdragsluitende Partijen verklaard zal hebben er de uitwerking van te willen doen ophouden.
Ter oorkonde waarvan de respectieve gevolmachtigden deze Overeenkomst geteekend en er hun stempel op gedrukt hebben.
Gedaan, in dubbel exemplaar, te Brussel, den 19n Juli 1927.
 Bijlage.
 Art.  N. De uitwisseling der bekrachtigingen heeft den 23n April 1928 te Praag plaats gehad.


type: legislation

jurisdiction: Belgium

text:
AFDELING I.  - Begripsbepalingen.
 Artikel    1 . 1. Voor de toepassing van dit akkoord wordt verstaan onder :
(a) Belgische wetgeving : de samengeordende wetten betreffende de kinderbijslag voor loonarbeiders en de wet van 29 maart 1976 betreffende de gezinsbijslag voor zelfstandigen.) <V 30-01-1980, Art. 1>
(b) Nederlandse wetgeving :
de Algemene kinderbijslagwet;
de Algemene Weduwen en Wezenwet, voor zover het betreft de bepalingen inzake het wezenpensioen.) <V 1988-02-02/32, art. 1, 002;   Inwerkingtreding :   01-04-1985>
het ziekenfondsenbesluit, voor zover het betreft het kraamgeld;
c) Rijksdienst voor werknemers : de Rijksdienst voor kinderbijslag voor werknemers te Brussel;
d) Rijksdienst voor zelfstandigen : (Het Rijksinstituut voor de sociale verzekeringen der zelfstandigen), te Brussel; <V 30-01-1980, Art. 1>
e) Bureau voor Belgische zaken : " de stichting bureau voor Belgische zaken, de sociale verzekering betreffende ", te Breda;
f) Woon- of verblijfplaats : de plaats waar de belanghebbende is ingeschreven in het bevolkingsregister. Indien de belanghebbende in beide landen in het bevolkingsregister is ingeschreven, geldt de verblijfplaats;
g) Verdrag : het op 29 augustus 1947 te 's-Gravenhage tussen Nederland en België gesloten verdrag betreffende de toepassing der wederzijdse wetgeving op het punt der sociale verzekering.
2. Voor de toepassing van dit akkoord wordt het wezenpensioen ingevolge de Nederlandse algemene weduwen- en wezenwet als kinderbijslag aangemerkt.
 AFDELING II.  - Recht op kinderbijslag en kraamgeld.
 Art.    2 . Een werknemer, arbeidende in het ene land, die kinderen heeft, die in het andere land wonen dan wel daar worden opgevoed, heeft voor deze kinderen recht op kinderbijslag en kraamgeld overeenkomstig de wetgeving van het eerste land.
 Art.    3 . Een zelfstandige, op wie de wetgeving van het ene land van toepassing is, die kinderen heeft, die in het andere land wonen dan wel daar worden opgevoed, heeft voor deze kinderen recht op kinderbijslag en kraamgeld overeenkomstig de wetgeving van het eerste land.
 Art.    4 . Voor de toepassing van artikel 5 van het verdrag worden de verzekeringstijdvakken in de zin van elk der beide wetgevingen in aanmerking genomen.
 Art.    5 . Met de leerovereenkomst, bedoeld in de Belgische wetgeving, wordt gelijkgesteld de door de bevoegde Nederlandse instantie erkende leerovereenkomst.
 AFDELING III.  - Voorkoming van samenloop.
 Art.    6 . 1. (1. Bij samenloop van kinderbijslagrechten voor hetzelfde kind over eenzelfde tijdvak ingevolge de Belgische wetgeving betreffende de gezinsbijslag voor zelfstandigen en de Nederlandse wetgeving zijn, ongeacht de nationale samenloopregels, de volgende bepalingen van toepassing :
a) wanneer de kinderen in België wonen, dan wel daar worden opgevoed, is artikel 76 van Verordening (EEG), nr. 1408/71 van de Raad van 14 juni 1971 betreffende de toepassing van de sociale zekerheidsregelingen op werknemers en zelfstandigen, alsmede op hun gezinsleden, die zich binnen de Gemeenschap verplaatsen, zoals deze Verordening is, of zal worden gewijzigd, van overeenkomstige toepassing;
b) wanneer de kinderen in Nederland wonen, dan wel daar worden opgevoed, is artikel 10 van Verordening (EEG) nr. 574/72 van de Raad van 21 maart 1972 tot vaststelling van de wijze van toepassing van Verordening (EEG) nr. 1408/71 betreffende de toepassing van de sociale zekerheidsregelingen op werknemers en zelfstandigen, alsmede op hun gezinsleden, die zich binnen de Gemeenschap verplaatsen, zoals deze Verordening is, of zal worden gewijzigd, van overeenkomstige toepassing.) <V 1988-02-02/32, art. 2, 002;   Inwerkingtreding :   01-04-1985>
(2.) Indien terzake van eenzelfde bevalling ingevolge de wetgeving van beide landen aanspraak bestaat op kraamgeld, wordt deze uitkering slechts verleend ingevolge de wetgeving van het land van de woon- of verblijfplaats van de moeder van het kind op het ogenblik van de geboorte. <V 1988-02-02/32, art. 3, 002;   Inwerkingtreding :   01-04-1985>
(3.) Indien het bedrag van de verhoogde kinderbijslag voor volle wezen of voor halfwezen (van overleden vader), ingevolge de Belgische wetgeving hoger is dan het bedrag van het wezenpensioen dan wel de kinderbijslag ingevolge de Nederlandse wetgeving, wordt de Belgische uitkering aan het kind, dat in Nederland wordt opgevoed, betaalbaar gesteld onder aftrek van het bedrag van het Nederlandse wezenpensioen, onderscheidenlijk de Nederlandse kinderbijslag. <V 1988-02-02/32, art. 1, 002;   Inwerkingtreding :   01-04-1985>
(4.) Indien het wezenpensioen dan wel de kinderbijslag ingevolge de Nederlandse wetgeving hoger is dan het bedrag van de verhoogde kinderbijslag voor volle wezen of halfwezen (van overleden vader) ingevolge de Belgische wetgeving, wordt de Nederlandse uitkering voor het kind, dat in België woont of verblijft, slechts betaalbaar gesteld onder aftrek van het bedrag van de Belgische uitkering. <V 1988-02-02-32, art. 3, 002;   Inwerkingtreding :   01-04-1985>
 Art.    7 . Voor zover een uitkering ingevolge een andere Belgische regeling dan die, bedoeld in artikel 1, eerste lid, onder a, een beletsel vormt voor het toekennen van uitkeringen krachtens de Belgische wetgeving, vormt deze eveneens een beletsel voor toekenning van uitkeringen krachtens de Nederlandse wetgeving.
 Art.    8 . Voor zover een uitkering ingevolge een andere Nederlandse regeling dan die bedoeld in artikel 1, eerste lid, onder b, een beletsel vormt voor het tekenen van uitkeringen krachtens de Nederlandse wetgeving, vormt deze eveneens een beletsel voor toekenning van uitkeringen krachtens de Belgische wetgeving.
 AFDELING IV.  - Toekenning van kinderbijslagen kraamgeld, alsmede het verstrekken van inlichtingen en bewijsstukken.
 Art.    9 . 1. Degene die in België zijn woon- of verblijfplaats heeft en die aanspraak kan maken op kinderbijslag of kraamgeld ingevolge de Nederlandse wetgeving dient zijn aanvraag in, hetzij overeenkomstig de in Nederland geldende voorschriften, hetzij door haar te richten aan de Rijksdienst voor werknemers of, al naar gelang het geval, aan de Rijksdienst voor zelfstandigen, welke de aanvraag op haar beurt door tussenkomst van het bureau voor Belgische zaken doorzendt aan het bevoegde Nederlandse uitvoeringsorgaan.
2. De aanvraag wordt in behandeling genomen door het bevoegde Nederlandse uitvoeringsorgaan, dat, indien daartoe aanleiding bestaat, de gevraagde uitkeringen verleent.
 Art.    10 . 1. Indien het bevoegde Nederlandse uitvoeringsorgaan het noodzakelijk acht vraagt het aan de Rijksdienst voor werknemers of, al naar gelang het geval aan de Rijksdienst voor zelfstandigen de nodige inlichtingen en bewijsstukken.
De Rijksdienst voor werknemers of de Rijksdienst voor zelfstandigen verstrekt deze inlichtingen en bewijsstukken.
2. Indien ingevolge de Nederlandse wetgeving een onderzoek is vereist, wordt dit ingesteld door een beëdigd ambtenaar van het Belgische Ministerie van Sociale Voorzorg (of van het Belgisch Ministerie van Middenstand, naar gelang van het geval.) <V 30-01-1980, Art.2>
(3. De arbeidsongeschiktheid van een in België wonend of verblijvend kind wordt voor de Nederlandse wetgeving op geldige wijze vastgesteld door een beslissing van het Rijksinstituut voor ziekte- en invaliditeitsverzekering, Dienst voor geneeskundige controle.) <30-01-1980, Art. 2>
 Art.    11 . 1. Degene die in Nederland zijn woon- of verblijfplaats heeft en die aanspraak kan maken op kinderbijslag of kraamgeld ingevolge de Belgische wetgeving, dient zijn aanvraag in, hetzij overeenkomstig de voorschriften van genoemde wetgeving, hetzij door haar te richten aan het bureau voor Belgische zaken, dat de aanvraag op zijn beurt door tussenkomst van de Rijksdienst voor werknemers, of, al naar gelang het geval, van de Rijksdienst voor zelfstandigen doorzendt aan het bevoegde Belgische uitvoeringsorgaan.
2. De aanvraag wordt in behandeling genomen door het bevoegde Belgische uitvoeringsorgaan dat, indien daartoe aanleiding bestaat, de gevraagde uitkeringen verleent.
 Art.    12 . 1. Indien het bevoegde Belgische uitvoeringsorgaan het noodzakelijk acht, vraagt het aan het Bureau voor Belgische zaken de nodige inlichtingen en bewijsstukken.
Het Bureau voor Belgische Zaken verstrekt deze inlichtingen en bewijsstukken.
2. Indien ingevolge de Belgische wetgeving een onderzoek is vereist, wordt dit ingesteld door bemiddeling van het Bureau voor Belgische zaken door een beëdigd ambtenaar van een der Raden van Arbeid.
(3. Het bestaan van arbeidsongeschiktheid van een in Nederland wonend of verblijvend kind wordt voor de toepassing van de Belgische wetgeving op geldige wijze beoordeeld door de Gemeenschappelijke Medische Dienst.) <V 30-01-1980, Art. 3>
 AFDELING V.  - Betaling van de uitkeringen en overmaking van de gelden.
 Art.    13 . De kinderbijslag en het kraamgeld verschuldigd ingevolge het verdrag worden aan de rechthebbenden betaald door bemiddeling van de in artikel 1, 1e lid, sub c, d en e, genoemde organen tenzij, hetzij de Nederlandse werkgever, hetzij de Belgische sociale verzekeringsfondsen voor zelfstandigen bevoegd zijn de uitkering rechtstreeks te betalen. <V 30-01-1980, Art. 4>
 Art.    14 . De omrekening van de nationale munteenheden geschiedt zowel voor de voorschotten als voor de betaling van uitkeringen op basis van de wisselkoers, die geldt op de eerste werkdag der maand waarin de betalingsopdracht wordt gegeven.
 Art.    15 . Het bedrag van het postwisselrecht, verbonden aan de betaling van uitkeringen in opdracht en voor rekening van een betalingsorgaan van een der beide landen, verricht door een betalingsorgaan van het andere land, wordt vergoed door het orgaan van eerstgenoemd land.
 AFDELING VI.  - Verjaring, toezicht en terugvordering van onverschuldigde betalingen.
 Art.    16 . De datum waarop de aanvraag om kinderbijslag of kraamgeld is ontvangen door de ingevolge het bepaalde in de artikelen 9 en 11 bevoegde instantie, wordt in aanmerking genomen voor de eventuele toepassing van de regelen betreffende verval en verjaring.
 Art.    17 . 1. De bevoegde autoriteiten, besturen en uitvoeringsorganen van elk land, dragen ten behoeve van de organen van het andere land, zorg voor het toezicht op de juistheid van de verklaringen, afgelegd door de personen die in hun land hun woon- of verblijfplaats hebben, tot staving van hun recht op kinderbijslag en kraamgeld, betaalbaar door het andere land.
2. Vastgestelde vergissingen, onvolledigheden of bedrog worden onmiddellijk door het Bureau voor Belgische zaken ter kennis gebracht van de Rijksdienst voor werknemers of, al naar gelang het geval, van de Rijksdienst voor zelfstandigen, en omgekeerd.
3. De bevoegde autoriteiten, besturen en uitvoeringsorganen van het land waar de belanghebbende of zijn rechthebbenden hun woon- of verblijfplaats hebben, verlenen op verzoek van de organen van het andere land bijstand bij de terugvordering van onverschuldigde betalingen.
4. Indien een orgaan van het ene land aan een rechthebbende op uitkeringen in het andere land een bedrag heeft uitbetaald dat groter is dan dat waarop hij aanspraak kan maken en dit bedrag wil terugvorderen, verzoekt dit orgaan via de in artikel 1, eerste lid sub c, d of e, genoemde organen, aan het betalende orgaan van het andere land het teveel betaalde bedrag in te houden op de lopende uitkeringen.
Het orgaan van het andere land voldoet aan dit verzoek en maakt het teruggevorderde bedrag via het in artikel 1, eerste lid, onder c, d of e, genoemde organen over aan het orgaan van het eerste land.
 AFDELING VII.  - Technische commissie.
 Art.    18 . <Opgeheven door V 30-01-1980, Art. 5>
 AFDELING VIII.  - Slotbepaling.
 Art.  19. 1. Dit akkoord treedt in werking op de datum van ondertekening met terugwerkende kracht, te rekenen van 1 januari 1963 af.
2. Dit akkoord vervangt het op 4 november 1957 te 's-Gravenhage gesloten en op 19 april 1961 gewijzigde akkoord inzake gezinsvergoedingen en geboortegeld ter uitvoering van het Verdrag.


text: Artikel  M. Het Koninkrijk België heeft dit Akkoord op 3 juli 1996 opgezegd. Deze opzegging zal uitwerking hebben op 7 februari 1997.


text:
Artikel   M. Op 13 mei 2011 ontving de Federale Overheidsdienst Buitenlandse Zaken, Buitenlandse Handel en Ontwikkelingssamenwerking van België de opzegging van de Portugese Republiek betreffende voornoemde internationale Overeenkomst.
Overeenkomstig artikel 21 van de Overeenkomst, zal deze opzegging ten aanzien van de Portugese Republiek in werking treden op 13 mei 2012.


text:
Artikel  M. Op 27 mei 2004 ontving de Federale overheidsdienst Buitenlandse Zaken, Buitenlandse Handel en Ontwikkelingssamenwerking van België de opzegging van het Koninkrijk Spanje betreffende voornoemde Overeenkomst.
Overeenkomstig artikel 21 van de Overeenkomst, zal deze opzegging ten aanzien van het Koninkrijk Spanje in werking treden op 27 mei 2005.


text:
Artikel   M. Op 6 mei 2021 werd het toetredingsinstrument van de Republiek San Marino met betrekking tot voornoemde Akte in ontvangst genomen bij de Federale Overheidsdienst Buitenlandse Zaken, Buitenlandse Handel en Ontwikkelingssamenwerking van België (FOD).
Overeenkomstig de bepalingen van artikel 20 van bovenvermeld verdrag treedt deze toetreding ten aanzien van de Republiek San Marino in werking op 6 november 2021, dit wil zeggen zes maanden nadat de Belgische regering de in artikel 18, lid 2, bedoelde kennisgeving heeft ontvangen.


text:
Artikel  M. Op 10 januari 2000 ontving het Ministerie van Buitenlandse Zaken, Buitenlandse Handel en Internationale Samenwerking van België de kennisgeving van opzegging van de Republiek Estland betreffende voornoemde internationale akte.
Overeenkomstig artikel 21 van de Overeenkomst, treedt deze opzegging ten aanzien van de Republiek Estland in werking met ingang van 10 januari 2001.


text:
Artikel  M. Frankrijk : bekrachtiging, 3 juli 1972.
Deze bekrachtigingsoorkonde gaat van de volgende verklaringen vergezeld :
" 1. Overeenkomstig het bepaalde in de artikelen 2 en 18 van het Verdrag wordt het Ministerie van Justitie, " Service de l'Entraide judiciaire internationale ", place Vendôme 13 Parijs (1e), met uitsluiting van iedere andere autoriteit, als de Centrale Autoriteit aangewezen.
2. De bevoegde autoriteit voor het opmaken van de verklaring overeenkomstig artikel 6 is de Procureur van de Republiek in wiens ambtsgebied de persoon, voor wie de bedoelde akte bestemd, verblijft.
3. De Procureur van de Republiek is eveneens bevoegd om de akten te ontvangen welke overeenkomstig artikel 9 consulaire weg worden toegezonden.
4. De Regering van de Franse Republiek, gebruik makend van de bij artikel 8 gegeven mogelijkheid, verzet zich tegen de rechtstreekse kennisgeving door diplomatieke en consulaire ambtenaren van de Verdragsluitende Staten van akten welke zijn bestemd voor personen die geen onderdanen van de Staten zijn.
5. De Regering van de Franse Republiek verklaart dat zij met het bepaalde in de tweede alinea van artikel 15 instemt. Onder verwijzing naar artikel 16, alinea 3, verklaart zij bovendien dat het verzoek om verlening van een nieuwe termijn voor de aanwending van het rechtsmiddel, indien de termijn, waarbinnen een rechtsmiddel had moeten worden aangewend, is verstreken, niet ontvankelijk is indien het is ingediend meer dan twaalf maanden na het tijdstip waarop de beslissing is gegeven. "


text:
Artikel  M. Israël : bekrachtiging, 14 augustus 1972.
Ter gelegenheid van de bekrachtiging heeft de Israëlische Regering volgende verklaring afgelegd :
" a) In de zin van de artikelen 2, 6 en 8 van dit Verdrag is de centrale autoriteit in Israël de volgende : The Director of Courts, Russian Compound, Jerusalem;
b) De Staat Israël zal, in zijn hoedanigheid van Staat van bestemming en wat artikel 10, letters b) en c) van het Verdrag betreft, betekening of kennisgeving van gerechtelijke stukken slechts doen verrichten door het Directorate of Courts en indien het verzoek om betekening of kennisgeving uitgaat van een gerechtelijke autoriteit of de diplomatieke of consulaire vertegenwoordiging van een Verdragsluitende Staat;
c) In de zin van artikel 16 van het Verdrag, zal het verzoek om de verweerder een nieuwe termijn toe te staan binnen welke hij het rechtsmiddel als nog kan aanwenden, slechts ontvankelijk zijn indien het binnen een termijn van één jaar wordt ingediend te rekenen van de dag waarop de beslissing is gegeven. "


text:
Artikel  M. Bij brief van 1 maart 1983, ontvangen op 2 maart 1983, heeft het Verenigd Koninkrijk van Groot-Brittannië en Noord-Ierland het Ministerie van Buitenlandse Zaken van het Koninkrijk der Nederlanden in kennis gesteld van de uitbreiding van het Verdrag tot de geassocieerde Staat St. Christopher en Nevis (inwerkingtreding op 1 mei 1983).
Voormelde brief bevat de volgende verklaringen :
" a) overeenkomstig artikel 18 van het Verdrag wordt de " Registrar of the West Indies Associates State Supreme Court, St. Christopher and Nevis circuit " (Hierna te noemen de aangewezen autoriteit) aangewezen als de bevoegde autoriteit om de aanvragen tot betekening of kennisgeving overeenkomstig artikel 2 van het Verdrag in ontvangst te nemen;
b) de bevoegde autoriteit krachtens artikel 6 van het Verdrag om het formulier van betekening of kennisgeving in te vullen is de aangewezen autoriteit;
c) in overeenstemming met het bepaalde in artikel 9 van het Verdrag zal de aangewezen autoriteit dagvaardingen in ontvangst nemen welke langs consulaire weg zijn toegezonden;
d) wat het bepaalde in de leden b en c van artikel 10 van het Verdrag betreft, worden de gerechtelijke stukken welke langs officiële weg ter betekening of kennisgeving worden toegezonden door de aangewezen autoriteit slechts aanvaard indien de betekening of kennisgeving door deurwaarders of diplomatieke of consulaire ambtenaren van andere Verdragsluitende Staten wordt verricht;
e) de aanvaarding door het Verenigd Koninkrijk van het bepaalde in het tweede lid van artikel 15 van het Verdrag is van toepassing op St. Christopher en Nevis.
De aangewezen autoriteit zal alle stukken welke ter betekening of kennisgeving krachtens de bepalingen van het Verdrag worden toegezonden in twee exemplaren verlangen en zal overeenkomstig het derde lid van artikel 5 van het Verdrag verlangen dat deze stukken worden opgesteld of vertaald in de Engelse taal. "


text:
Artikel    1 . Dit Verdrag is van toepassing in alle gevallen waarin in burgerlijke zaken (of in handelszaken) een gerechtelijk of buitengerechtelijk stuk ter betekening of kennisgeving naar het buitenland moet worden gezonden.
Het Verdrag is niet van toepassing, indien het adres van degene voor wie het stuk is bestemd, onbekend is.
 HOOFDSTUK I.  - Gerechtelijke stukken.
 Art.    2 . Iedere Verdragsluitende Staat wijst een centrale Autoriteit aan, die tot taak heeft de uit een andere Verdragsluitende Staat afkomstige aanvragen om betekening of kennisgeving overeenkomstig de artikelen 3-6 in ontvangst te nemen en af te doen.
De aangezochte Staat wijst de centrale Autoriteit aan en regelt tevens haar werkwijze.
 Art.    3 . De daartoe volgens de wet van de Staat van herkomst van het stuk bevoegde Autoriteit of gerechtsdeurwaarder richt tot de centrale Autoriteit van de aangezochte Staat een aanvraag, die moet overeenstemmen met het als bijlage aan dit Verdrag toegevoegde modelformulier. Ten aanzien van de aanvraag is geen legalisatie van stukken of een daarmede gelijk te stellen formaliteit vereist.
De aanvraag moet vergezeld gaan van twee exemplaren van het gerechtelijke stuk of van twee afschriften daarvan.
 Art.    4 . Indien de centrale Autoriteit oordeelt dat de bepalingen van het Verdrag niet in acht zijn genomen, stelt zij de aanvrager hiervan in kennis, met nauwkeurige vermelding van de tegen de aanvraag gerezen bezwaren.
 Art.    5 . De centrale Autoriteit van de aangezochte Staat belast zich met de betekening of de kennisgeving van het stuk of het doen betekenen of kennisgeven daarvan :
a) hetzij met inachtneming van de vormen, in de wetgeving van de aangezochte Staat voorgeschreven voor de betekening of de kennisgeving van stukken, die in dat land zijn opgemaakt en bestemd zijn voor zich aldaar bevindende personen,
b) hetzij met inachtneming van een bijzondere, door de aanvrager verzochte vorm, mits deze niet in strijd is met de wet van de aangezochte Staat.
Behoudens in het geval, bedoeld in het eerste lid onder b, kan het stuk altijd worden afgegeven aan degene voor wie het bestemd is, zo deze het vrijwillig aanneemt.
Indien van het stuk betekening of kennisgeving moet worden gedaan overeenkomstig het bepaalde bij het eerste lid, kan de centrale Autoriteit verlangen dat het stuk wordt opgesteld of vertaald in de officiële taal of in één van de officiële talen van haar land.
Het gedeelte van de aanvraag bestaande uit het als bijlage aan dit Verdrag toegevoegde modelformulier, dat aard en onderwerp van het te betekenen stuk weergeeft, wordt afgegeven aan degene voor wie het stuk bestemd is.
 Art.    6 . De centrale Autoriteit van de aangezochte Staat of de daarvoor door die Staat aangewezen Autoriteit maakt een verklaring op die moet overeenstemmen met het modelformulier voor zodanige verklaringen, dat als bijlage aan dit Verdrag is toegevoegd.
De verklaring behelst, dat aan de aanvraag uitvoering is gegeven en vermeldt tevens de vorm waarin, de plaats waar en het tijdstip waarop dit is geschied, alsmede de persoon aan wie het stuk is afgegeven. In voorkomend geval worden in de verklaring de omstandigheden vermeld, die de uitvoering van de aanvraag hebben belet.
Indien de verklaring niet is opgemaakt door de centrale Autoriteit of een rechterlijke autoriteit, kan de aanvrager verlangen dat zij door een van deze autoriteiten voor gezien wordt getekend.
De verklaring wordt rechtstreeks toegezonden aan de aanvrager.
 Art.    7 . Het te drukken gedeelte van het modelformulier, dat als bijlage aan dit Verdrag is toegevoegd, moet steeds in de Franse of in de Engelse taal zijn gesteld, doch kan daarenboven worden gesteld in de officiële taal of in een van de officiële talen van de Staat van herkomst der stukken.
Hetgeen in de aansluitende witte vakken moet worden ingevuld dient hetzij in de taal van de aangezochte Staat, hetzij in de Franse taal, hetzij in de Engelse taal te worden gesteld.
 Art.    8 . Iedere Verdragsluitende Staat is bevoegd betekeningen of kennisgevingen van gerechtelijke stukken aan zich in het buitenland bevindende personen rechtstreeks, zonder rechtsdwang, door de zorg van zijn diplomatieke of consulaire ambtenaren te doen verrichten.
Een Staat kan verklaren dat hij zich tegen de uitoefening van deze bevoegdheid op zijn grondgebied verzet, tenzij van het stuk betekening of kennisgeving moet worden gedaan aan een onderdaan van de Staat van herkomst van dat stuk.
 Art.    9 . Iedere Verdragsluitende Staat is bovendien bevoegd gerechtelijke stukken langs de consulaire weg ter betekening of kennisgeving toe te zenden aan de autoriteiten van een andere Verdragsluitende Staat, die daarvoor door deze Staat zijn aangewezen.
Indien buitengewone omstandigheden dit noodzakelijk maken is iedere Verdragsluitende Staat bevoegd deze toezending langs de diplomatieke weg te doen geschieden.
 Art.    10 . Dit Verdrag laat, tenzij de Staat van bestemming verklaart zich daartegen te verzetten, onverlet :
a) de bevoegdheid gerechtelijke stukken rechtstreeks over de post toe te zenden aan zich in het buitenland bevindende personen,
b) de bevoegdheid van de gerechtsdeurwaarders, ambtenaren of andere bevoegde personen van de Staat van herkomst gerechtelijke stukken rechtstreeks door de gerechtsdeurwaarders, ambtenaren of andere bevoegde personen van de Staat van bestemming, betekening of kennisgeving te doen verrichten,
c) de bevoegdheid van iedere belanghebbende bij een rechtsgeding betekeningen of kennisgevingen van gerechtelijke stukken rechtstreeks te doen verrichten door de gerechtsdeurwaarders, ambtenaren of andere bevoegde personen in de Staat van bestemming.
 Art.    11 . Dit Verdrag belet niet dat twee of meer Verdragsluitende Staten over en weer toelaten, dat ter betekening of kennisgeving van gerechtelijke stukken andere wegen worden gevolgd dan die welke in de voorafgaande artikelen zijn geregeld, met name zich verstaan over rechtstreeks verkeer tussen hun wederzijdse autoriteiten.
 Art.    12 . De betekeningen of kennisgevingen van uit een Verdragsluitende Staat afkomstige gerechtelijke stukken geven geen aanleiding tot betaling of terugbetaling van heffingen of kosten voor de diensten, welke door de aangezochte Staat zijn verleend.
De aanvrager is gehouden de kosten te betalen of terug te betalen, veroorzaakt door :
a) het optreden van een gerechtsdeurwaarder of van een volgens de wet van de Staat van bestemming bevoegde persoon,
b) de inachtneming van een bijzondere vorm van betekening of kennisgeving.
 Art.    13 . De uitvoering van een aanvraag om betekening of kennisgeving overeenkomstig de bepalingen van dit Verdrag kan alleen worden geweigerd indien de aangezochte Staat oordeelt dat hierdoor inbreuk zou worden gemaakt op zijn souvereiniteit of veiligheid.
De uitvoering kan niet worden geweigerd op de enkele grond dat de wet van de aangezichte Staat ten aanzien van de zaak, waarop de aanvraag betrekking heeft, uitsluitende rechtsmacht voor die Staat opeist dan wel een rechtsvordering als waarop de aanvraag betrekking heeft, niet toekent.
Van de weigering een aanvraag uit te voeren stelt de centrale Autoriteit de aanvrager, met vermelding van de redenen, onverwijld in kennis.
 Art.    14 . Moeilijkheden die naar aanleiding van de toezending, ter betekening of kennisgeving, van gerechtelijke stukken mochten ontstaan, worden langs de diplomatieke weg geregeld.
 Art.    15 . Wanneer een stuk dat het geding inleidt of een daarmede gelijk te stellen stuk ter betekening of kennisgeving overeenkomstig de bepalingen van dit Verdrag naar het buitenland moest worden gezonden en de verweerder niet is verschenen, houdt de rechter de beslissing aan totdat is gebleken, dat :
a) hetzij van het stuk betekening of kennisgeving is gedaan met inachtneming van de vormen in de wetgeving van de aangezochte Staat voorgeschreven voor de betekening of de kennisgeving van stukken die in dat land zijn opgemaakt en bestemd zijn voor zich op het grondgebied van dat land bevindende personen,
b) hetzij het stuk aan de verweerder in persoon of aan zijn woonplaats is afgegeven op een andere in dit Verdrag geregelde wijze, en dat de betekening of de kennisgeving, onderscheidenlijk de afgifte zo tijdig is geschied dat de verweerder gelegenheid heeft gehad verweer te voeren.
Iedere Verdragsluitende Staat is bevoegd te verklaren dat zijn rechters in afwijking van het bepaalde in het eerste lid een beslissing kunnen geven, ook als geen bewijs hetzij van betekening of kennisgeving, hetzij van afgifte is ontvangen, indien aan elk van de volgende voorwaarden is voldaan :
a) het stuk is toegezonden op een van de in dit Verdrag geregelde wijzen,
b) sedert het tijdstip van toezending van het stuk een termijn is verlopen die door de rechter voor elk afzonderlijk geval zal worden vastgesteld doch tenminste zes maanden zal bedragen,
c) in weerwil van alle daartoe bij de bevoegde autoriteiten aangewende pogingen geen bewijs kon worden verkregen.
Het bepaalde in dit artikel belet niet dat door de rechter in spoedeisende gevallen voorlopige of bewarende maatregelen worden genomen.
 Art.    16 . Wanneer een stuk dat het geding inleidt of een daarmede gelijk te stellen stuk ter betekening of kennisgeving overeenkomstig de bepalingen van dit Verdrag naar het buitenland moest worden verzonden en de verweerder bij verstek werd veroordeeld kan de rechter, indien de termijn waarbinnen een rechtsmiddel had moeten worden aangewend, is verstreken, de gedaagde een nieuwe termijn toestaan binnen welke hij het rechtsmiddel alsnog kan aanwenden, mits is voldaan aan elk van de volgende voorwaarden :
a) de verweerder heeft niet de gelegenheid gehad zich te verweren of een rechtsmiddel aan te wenden, doordat het stuk onderscheidenlijk de beslissing hem, buiten zijn schuld, niet tijdig heeft bereikt,
b) de grieven van de verweerder zijn naar het aanvankelijk oordeel van de rechter niet van elke grond ontbloot.
Het verzoek om verlening van een nieuwe termijn voor de aanwending van het rechtsmiddel is slechts ontvankelijk, indien het is ingediend binnen een redelijke termijn na het tijdstip waarop de gedaagde van de beslissing kennis heeft gekregen.
Iedere Verdragsluitende Staat is bevoegd te verklaren dat het verzoek niet ontvankelijk is, indien het is ingediend na het verstrijken van de in die verklaring genoemde termijn, welke echter niet korter mag zijn dan een jaar, te rekenen van de dag waarop de beslissing is gegeven.
Het bepaalde in dit artikel is niet van toepassing op beslissingen betreffende de staat van personen.
 HOOFDSTUK II.  - Buitengerechtelijke stukken.
 Art.    17 . Buitengerechtelijke stukken, afkomstig van autoriteiten en gerechtsdeurwaarders van een Verdragsluitende Staat, kunnen ter betekening of kennisgeving in een andere Verdragsluitende Staat worden toegezonden op de wijzen en onder de voorwaarden, als in dit Verdrag geregeld.
 HOOFDSTUK III.  - Algemene bepalingen.
 Art.    18 . Iedere Verdragsluitende Staat kan naast de centrale Autoriteit andere autoriteiten aanwijzen, wier bevoegdheden door die Staat worden geregeld.
De aanvrager heeft echter steeds het recht zich rechtstreeks tot de centrale Autoriteit te wenden.
Bondsstaten zijn bevoegd om meer dan één centrale Autoriteit aan te wijzen.
 Art.    19 . Dit Verdrag belet niet dat door de interne wet van een Verdragsluitende Staat voor de betekening of de kennisgeving in die Staat van uit het buitenland afkomstige stukken, andere wijzen van toezending worden toegelaten dan die, geregeld in de voorafgaande artikelen.
 Art.    20 . Dit Verdrag belet niet, dat twee of meer Verdragsluitende Staten overeenkomen af te wijken van het bepaalde in :
a) artikel 3, tweede lid, betreffende de toezending van twee exemplaren van de stukken,
b) artikel 5, derde lid, en artikel 7, betreffende de te bezigen taal,
c) artikel 5, vierde lid,
d) artikel 12, tweede lid.
 Art.    21 . Iedere Verdragsluitende Staat geeft hetzij op het tijdstip van de nederlegging van zijn akte van bekrachtiging of toetreding, hetzij op een later tijdstip, het Ministerie van Buitenlandse Zaken van Nederland kennis van :
a) de aanwijzing van de autoriteiten, bedoeld bij de artikelen 2 en 18,
b) de aanwijzing van de autoriteit, bedoeld tot het opstellen van de in artikel 6 bedoelde verklaring,
c) de aanwijzing van de autoriteit, bevoegd tot het in ontvangst nemen van stukken die overeenkomstig artikel 9 langs de consulaire weg zijn toegezonden.
In voorkomend geval geeft een Verdragsluitende Staat het Ministerie op een van de genoemde tijdstippen kennis van :
a) zijn bezwaren tegen de wijzen van tozending, bedoeld bij de artikelen 8 en 10,
b) de verklaringen, bedoeld bij de artikelen 15, tweede lid, en 16, derde lid,
c) elke wijziging van de bovengenoemde aanwijzingen, bezwaren en verklaringen.
 Art.    22 . Dit Verdrag vervangt in de rechtsbetrekkingen tussen de Staten, die het hebben bekrachtigd, de artikelen 1-7 van het op 17 juli 1905, te 's-Gravenhage, ondertekende Verdrag betreffende de burgerlijke rechtsvordering, onderscheidenlijk van het op 1 maart 1954, te 's-Gravenhage, ondertekende Verdrag betreffende de burgerlijke rechtsvordering, al naar gelang bedoelde Staten partij zijn bij een dezer of bij beide Verdragen.
 Art.    23 . Dit Verdrag belet noch de toepassing van artikel 23 van het op 17 juli 1905 te 's-Gravenhage ondertekende Verdrag betreffende de burgerlijke rechtsvordering noch die van artikel 24 van het op 1 maart 1954 te 's-Gravenhage ondertekende Verdrag betreffende de burgerlijke rechtsvordering.
Deze artikelen zijn echter slechts van toepassing, indien gebruik wordt gemaakt van eveneens in die Verdragen geregelde wijzen van toezending.
 Art.    24 . Door de Verdragsluitende Staten in aansluiting aan de genoemde Verdragen van 1905 en 1954 gesloten overeenkomsten worden geacht eveneens van toepassing te zijn op het onderhavige Verdrag, tenzij de betrokken Staten dienaangaande anders zijn overeengekomen.
 Art.    25 . Onverminderd het bepaalde in de artikelen 22 en 24 laat het onderhavige Verdrag onverlet de Verdragen, waarbij de Verdragsluitende Staten partij zijn of zullen worden, en welke bepalingen bevatten over door het onderhavige Verdrag geregelde onderwerpen.
 Art.    26 . Dit Verdrag staat ter ondertekening open voor de Staten die waren vertegenwoordigd op de tiende zitting van de Haagse Conferentie voor internationaal privaatrecht.
Het dient te worden bekrachtigd en de akten van bekrachtiging zullen worden nedergelegd bij het Ministerie van Buitenlandse Zaken van Nederland.
 Art.    27 . Dit Verdrag treedt in werking op de zestigste dag te rekenen van het tijdstip van nederlegging van de derde akte van bekrachtiging bedoeld in artikel 26, tweede lid.
Voor iedere ondertekenende Staat, die het nadien bekrachtigt, treedt het in werking op de zestigste dag te rekenen van het tijdstip van nederlegging van zijn akte van bekrachtiging.
 Art.    28 . Iedere Staat die niet vertegenwoordigd is geweest op de tiende zitting van de Haagse Conferentie voor internationaal privaatrecht, kan tot dit Verdrag toetreden nadat dit overeenkomstig artikel 27, eerste lid, in werking is getreden. De akte van toetreding zal worden nedergelegd bij het Ministerie van Buitenlandse Zaken van Nederland.
Het Verdrag treedt voor die Staat slechts in werking, bij gebreke van verzet door een Staat die het Verdrag vóór deze neerlegging heeft bekrachtigd, van welk verzet moet worden kennis gegeven aan het Ministerie van Buitenlandse Zaken van Nederland binnen een termijn van zes maanden te rekenen van de datum waarop dit Ministerie laatstbedoelde Staat van de toetreding in kennis heeft gesteld.
Bij gebreke van verzet, treedt het Verdrag voor de toetredende Staat in werking op de eerste dag van de maand volgende op het verstrijken van de laatste van de termijnen bedoeld in het vorige lid.
 Art.    29 . Iedere Staat kan bij de ondertekening, bekrachtiging of toetreding verklaren dat de werking van dit Verdrag tevens zal gelden voor alle gebieden voor welker internationale betrekkingen hij verantwoordelijk is, of voor een, dan wel meer, van zulke gebieden. Deze verklaring wordt van kracht op het tijdstip waarop het Verdrag voor bedoelde Staat in werking treedt.
Daarna moet van elke uitbreiding van de werking van het Verdrag kennis worden gegeven aan het Ministerie van Buitenlandse Zaken van Nederland.
Voor de gebieden waarop de uitbreiding betrekking heeft, treedt het Verdrag in werking op de zestigste dag na de in het vorige lid vermelde kennisgeving.
 Art.    30 . Dit Verdrag blijft gedurende vijf jaren van kracht, te rekenen van de datum van inwerkingtreding overeenkomstig artikel 27, eerste lid, zelfs voor de Staten die het later hebben bekrachtigd, of die later tot het Verdrag zijn toegetreden.
Dit Verdrag wordt, behoudens opzegging, stilzwijgend telkens voor vijf jaar verlengd.
De opzegging moet ten minste zes maanden voor het einde van de termijn ter kennis worden gebracht van het Ministerie van Buitenlandse Zaken van Nederland.
De opzegging kan zich beperken tot enkele der gebieden waarop het Verdrag van toepassing is.
De opzegging heeft slechts gevolg ten opzichte van de Staat die haar heeft gedaan. Het Verdrag blijft van kracht voor de andere Verdragsluitende Staten.
 Art.    31 . Het Ministerie van Buitenlandse Zaken van Nederland doet de Staten bedoeld in artikel 26, alsmede de Staten die zijn toegetreden overeenkomstig de bepalingen van artikel 28, mededeling van :
a) de ondertekeningen en bekrachtigingen bedoeld in artikel 26,
b) de datum waarop het Verdrag overeenkomstig de bepalingen van artikel 27, eerste lid in werking treedt,
c) de toetredingen bedoeld in artikel 28, en de datum waarop deze van kracht worden,
d) de uitbreidingen bedoeld in artikel 29, en de datum waarop zij gevolg hebben,
e) de aanwijzingen, bezwaren en verklaringen genoemd in artikel 21,
f) de opzeggingen bedoeld in artikel 30, derde lid.
 BIJLAGEN.
 Art.    N1 . Aanvraagformulier en formulier voor een verklaring. - AANVRAAG TOT BETEKENING OF KENNISGEVING IN HET BUITENLAND VAN EEN GERECHTELIJK OF BUITENGERECHTELIJK STUK. <Aanvraag niet opgenomen om technische redenen. Zie B.St. 09/02/1971, p. 1505-1509>
 Art.  N2. Lijst der gebonden Staten.

DATUM VAN

BEKRACHTIGING
(B)

TOETREDING

 (T)
DATUM VAN
STATEN

KENNISGEVING
 (K)
INWERKING

 ZIE CN-NUMMER

UITBREIDING

(U)
 TREDING

INTREKKING

 (I)
---------------------------------------------------------------------------
ANGUILLA

03.08.1982

 (U)
28.09.1982
 1965-11-15/33
ANTIGUA (16)

20.05.1970

 (U)
19.07.1970

17.05.1985

 (K)

 1965-11-15/40
BARBADOS (1) (12)

 10.02.1969

 (T)
01.10.1969
BARBUDA

 17.05.1985

 (K)

 1965-11-15/40
BELGIE (19)

 19.11.1970

 (B)
18.01.1971
BERMUDA EILANDEN (16)
 20.05.1970

 (U)
19.07.1970
BONDSREP. DUITSLAND

 27.04.1979

 (B)
26.06.1979
 1965-11-15/53
BOTSWANA (2) (18)

 10.02.1969

 (T)
01.09.1969

01.01.1974

 (K)

 1965-11-15/47
BRITS HONDURAS (16)

 20.05.1970

 (U)
19.07.1970
BRITSE MAAGDEN EIL.

 20.05.1970

 (U)
19.07.1970
 (16)
BRITSE SALOMON EIL.

 20.05.1970

 (U)
19.07.1970
 (16)
CANADA

28.09.1988

 (T)
01.05.1989
 1965-11-15/38
CYPRUS

26.10.1982

 (T)
01.06.1983
 1965-11-15/34
DENEMARKEN (8)

02.08.1969

 (B)
01.10.1969
EVENAARS EILANDEN (16)
20.05.1970

 (U)
19.07.1970
FALKLAND EILANDEN (16)
20.05.1970

 (U)
19.07.1970
FIDJI (16)

20.05.1970

 (U)
19.07.1970
FINLAND (11)

11.09.1969

 (B)
10.11.1969

31.03.1982

 (K)
01.06.1982
 1965-11-15/32
FRANKRIJK

 03.07.1972

 (B)
01.09.1972
 1965-11-15/45
GIBRALTAR (16)

20.05.1970

 (U)
19.07.1970
GILBERT en ELLICE (16)
20.05.1970

 (U)
19.07.1970
GRIEKENLAND

 20.07.1983

 (B)
18.09.1983
 1965-11-15/36
GROOT-BRITTANNIE (3)

17.11.1967

 (B)
10.02.1969
 (6)

10.06.1980

 (K)

 1965-11-15/39
GUERNSEY (16)

 20.05.1970

 (U)
19.07.1970
HONG-KONG (15)

20.05.1970

 (U)
19.07.1970
ISRAEL

14.08.1972

 (B)
13.10.1972
 1965-11-15/46
ITALIE

25.11.1981

 (B)
24.01.1982
 1965-11-15/31
JAPAN (17)

28.05.1970

 (B)
27.07.1970
JERSEY (16)

 20.05.1970

 (U)
19.07.1970
KAAIMAN EILANDEN (16)
 20.05.1970

 (U)
19.07.1970
LUXEMBURG

 09.07.1975

 (B)
07.09.1975
 1965-11-15/50

15.06.1978

 (I)
15.06.1978
 1965-11-15/52
MALAWI

25.11.1972

 (T)
01.09.1973
 1965-11-15/41

 (K)

 1965-11-15/42
MAN (16)

20.05.1970

 (U)
19.07.1970
MONTSERRAT (16)

 20.05.1970

 (U)
19.07.1970
NEDERLAND

 03.11.1975

 (B)
02.01.1976
 1965-11-15/51
NOORD-IERLAND (3) (6)
 17.11.1967

 (B)
10.02.1969

10.06.1980

 (K)

 1965-11-15/39
NOORWEGEN (9)

 02.08.1969

 (B)
01.10.1969
PITCAIRN

20.05.1970

 (U)
19.07.1970
PORTUGAL

27.12.1973

 (B)
25.02.1974
 1965-11-15/49
SEYCHELLEN (16)

 20.05.1970

 (U)
19.07.1970

12.11.1980

 (T)
01.07.1981
 1965-11-15/30
SPANJE

04.06.1987

 (B)
03.08.1987
 1965-11-15/37
ST-CHRISTOPHER en

 01.03.1983

 (U)
01.05.1983
 1965-11-15/35
 NEVIS
ST-HELENA (16)

20.05.1970

 (U)
19.07.1970
ST-LUCIA (16)

 20.05.1970

 (U)
19.07.1970
ST-VINCENT (16)

 20.05.1970

 (U)
19.07.1970
TSJECHOSLOWAKIJE

23.09.1981

 (T)
01.06.1982
 1965-11-15/33
TURKIJE

 28.02.1972

 (B)
28.04.1972
 1965-11-15/44
TURKSE en CAICOSEIL.

20.05.1970

 (U)
19.07.1970
 (16)
VER. ARABISCHE. REP.

12.12.1968

 (B)
10.02.1969
 (4) (7) (13)
VER. STATEN van

 24.08.1967

 (B)
10.02.1969
 AMERIKA (5) (14)

 21.11.1973

 (K)
31.12.1973
 1965-11-15/48
ZWEDEN (10)

 02.08.1969

 (B)
01.10.1969
(1) Deze toetreding is definitief geworden op 27 september 1969.
(2) Deze toetreding is definitief geworden op 28 augustus 1969.
(3) Het Verenigd Koninkrijk van Groot-Brittannië en Noord-Ierland heeft op 20 mei 1970 verklaard de toepassing van het Verdrag tot volgende gebieden uit te breiden :
Hong-Kong (15); Antigua (16); de Bermuda-eilanden (16); Brits Honduras (16); de Britse Salomons-eilanden (16); de Britse Maagden-eilanden (16); de Kaaiman-eilanden (16); Evenaars-eilanden (16); de Falkland-eilanden (16); Fidji (16); Gibraltar (16); de Gilbert- en Ellice-eilanden (16); Guernsey (16); Man (16); Jersey (16); Montserrat )16); Pitcairn; St. Helena (16); St. Lucia (16); St. Vincent (16); de Seychellen (16); de Turks- en Caicos-eilanden (16).
Het Verdrag is voor deze gebieden in werking getreden op 19 juli 1970.
(4) Met volgende verklaring :
" Het is wel verstaan dat de ondertekening van dit Verdrag in geen geval de erkenning van Israël door de Regering van de Verenigde Arabische Republiek insluit. Bovendien zullen er geen betrekkingen in verband met dit Verdrag tot stand komen tussen de Verenigde Arabische Republiek en Israël. "
(5) Met volgende verklaringen :
" 1. In overeenstemming met artikel 2, is het Ministerie van Buitenlandse Zaken van de Verenigde-Staten aangewezen als de centrale autoriteit om de aanvragen om betekening of kennisgeving van de andere Verdragsluitende Staten in ontvangst te nemen en af te doen overeenkomstig de artikelen 3 tot 6.
2. In overeenstemming met artikel 6, zijn benevens het Ministerie van Buitenlandse Zaken van de Verenigde-Staten, het Ministerie van Justitie, en het hoofd van de politie van het gerechtelijk distrikt (U.S. Marshal or Deputy Marshal) waar de betekening of kennisgeving moet geschieden, aangewezen om het modelformulier dat als bijlage aan dit Verdrag is toegevoegd, in te vullen.
3. In overeenstemming met artikel 15, lid twee, is verklaard dat de rechter, in afwijking van het bepaalde in het eerste lid een beslissing kan geven, ook als geen bewijs, hetzij van betekening of kennisgeving, hetzij van afgifte is ontvangen, indien aan alle voorwaarden vermeld in onderafdelingen (a), (b) en (c) van lid twee van artikel 15 is voldaan.
4. In overeenstemming met artikel 16, lid drie, is verklaard dat op een verzoek overeenkomstig Artikel 16, niet zal worden ingegaan, indien het wordt ingediend (a) na het verstrijken van de termijn binnen welke het kan worden ingediend krachtens de procedure-regels van de rechtbank waar de beslissing is gegeven, of (b) na het verstrijken van een jaar te rekenen van de dag waarop de beslissing is gegeven, indien deze datum later valt.
5. In overeenstemming met artikel 29, is verklaard, dat het Verdrag wordt uitgebreid tot alle Staten van de Verenigde-Staten, het distrikt Columbia, Guam, Puerto Rico en de Maagden-eilanden. "
(6) Met volgende verklaringen :
" (a) In overeenstemming met de bepalingen van artikelen 2 en 18 van het Verdrag, is de Minister van Buitenlandse Zaken van Hare Majesteit aangewezen als centrale autoriteit; en de eerste rechter van het Opperste Gerechtshof (Senior Master of the Supreme Court) Royal Courts of Justice, Strand, London W.C. 2, de Kroon-Agent voor Schotland (Crown Agent for Scotland) Lord Advocate's Department, Crow Office, 9 Parliament Square, Edinburgh 1, en de rechter van het Opperste Gerechtshof, Royal Courts of Justice, Belfast 1, zijn aangewezen als toegevoegde autoriteiten voor respectievelijk Engeland en Wales, Schotland en Noord-Ierland.
(b) De autoriteiten die overeenkomstig artikel 6 van het Verdrag bevoegd zijn om de verklaring op te maken, zijn de krachtens de artikelen 2 en 18 aangewezen autoriteiten.
(c) In overeenstemming met de bepalingen van artikel 9 van het Verdrag, wijst het Verenigd-Koninkrijk aan als ontvangers voor de betekeningen langs consulaire weg, dezelfde autoriteiten als die aangewezen ingevolge de artikelen 2 en 18.
(d) Met verwijzing naar de bepalingen van artikel 10 leden (b) en (c) van het Verdrag, zullen de gerechtelijke stukken voor betekening of kennisgeving langs officiële weg in het Verenigd Koninkrijk alleen worden aanvaard door de centrale of toegevoegde autoriteiten en alleen uit de hand van gerechtelijke ambtenaren, consulaire of diplomatieke ambtenaren van de andere Verdragsluitende Staten.
(e) Het Verenigd Koninkrijk verklaart dat het de bepalingen van artikel 15, lid twee, van het Verdrag aanvaardt.
(f) In overeenstemming met de bepalingen van artikel 16, lid drie, van het Verdrag, verklaart het Verenigd Koninkrijk, allen ten aanzien van Schotland, dat de verzoeken om vernietiging van een beslissing op grond van het feit dat de verweerder niet tijdig kennis had van het geding om een rechtsmiddel aan te wenden, niet ontvankelijk zijn indien ze worden ingediend meer dan een jaar na de datum waarop de beslissing is gegeven.
De door het Verenigd Koninkrijk aangewezen autoriteiten eisen dat alle stukken die hun voor betekening of kennisgeving worden toegezonden luidens de bepalingen van het Verdrag in tweevoud zijn opgemaakt en overeenkomstig artikel 5, lid drie, van het Verdrag verlangen zij dat alle stukken in het Engels zouden worden opgemaakt of vertaald.
Een kennisgeving overeenkomstig artikel 29, leden 2 en 3 betreffende de uitbreiding van het Verdrag tot de gebieden voor welker internationale betrekkingen het Verenigd Koninkrijk verantwoordelijk is, zal te zijner tijd worden gezonden aan het Ministerie van Buitenlandse Zaken van Nederland. "
(7) Met volgend voorbehoud :
" De regering van de Verenigde Arabische Republiek verzet zich tegen het aanwenden van de methode om gerechtelijke en buitengerechtelijke stukken naar het buitenland te zenden overeenkomstig de artikelen 8 en 9 van het Verdrag. "
(8) Met volgende verklaringen :
" Ad art. 2 en 18.
Het Ministerie van Justitie wordt aangewezen als centrale autoriteit.
Ad art. 6.
De Deense Rechtbank die vraagt dat de betekening wordt gedaan, is aangewezen als zijnde bevoegd om de verklaring overeenkomstig artikel 6 op te maken.
Ad art. 9.
De plaatselijke rechter van eerste instantie - voor de Rechtbank van eerste instantie te Kopenhagen en voor de Rechtbank van eerste instantie van de stad en het kanton Arhus, de voorzitter van die Rechtbank echter - is aangewezen als zijnde bevoegd om de gerechtelijke stukken die overeenkomstig artikel 9 langs consulaire weg worden toegezonden, in ontvangst te nemen.
Ad art. 10.
Denemarken verzet zich tegen de wijze om betekeningen te doen verrichten zoals omschreven in artikel 10, lid (c).
Ad art. 15.Denemarken zal gebruik maken van de mogelijkheid omschreven in artikel 15, lid 2, waarbij de rechter beslissing kan geven, zelfs wanneer niet is voldaan aan het bepaalde in artikel 15, eerste lid.
Ad art. 16.
Denemarken zal gebruik maken van de bevoegdheid waarin artikel 16, lid 3 voorziet derwijze dat een verzoek niet ontvankelijk is, indien het wordt ingediend na het verstrijken van een termijn van één jaar te rekenen van de dag waarop de beslissing is gegeven.
De kwestie van de hervatting van een zaak waarin een persoon bij verstek is veroordeeld, wordt geregeld volgens de voorschriften van het procedurewetboek, artikel 373 en artikel 374, cfr. artikel 434. Volgens deze voorschriften kan een persoon die in eerste instantie bij verstek is veroordeeld, vorderen dat de zaak wordt hervat wanneer hij het bewijs kan leveren dat het verzuim niet aan hem te wijten is. Het verzoek om verlening van een nieuwe termijn voor de aanwending van het rechtsmiddel, moet zonder verwijl worden ingediend en is niet meer ontvankelijk na een termijn van één jaar te rekenen van de dag waarop de beslissing is gegeven. "
(9) Met volgende verklaringen :
" 1. Overeenkomstig artikel 2, is het Ministerie van Justitie aangewezen als de Centrale Autoriteit.
2. Overeenkomstig artikel 6, is de " graafschapsrechtbank ", of stadsrechtbank (County or Town Court), in welk district het gerechtelijk stuk is betekend, aangewezen om het modelformulier dat als bijlage aan het Verdrag is toegevoegd, in te vullen.
3. Overeenkomstig artikel 9, lid één, is de " graafschapsrechtbank ", of stadsrechtbank van het district waarin de persoon aan wie de betekening moet worden gedaan, woonachtig is of verblijft, aangewezen om de stukken die langs consulaire weg werden toegezonden, in ontvangst te nemen.
4. De Regering van Noorwegen verzet zich tegen het aanwenden van de methoden van betekening of toezending van gerechtelijke stukken op haar grondgebied zoals omschreven in de artikelen 8 en 10 van het Verdrag.
5. Noorse rechtbanken kunnen een beslissing geven indien aan alle voorwaarden omschreven in artikel 15, lid twee, is voldaan.
6. Overeenkomstig artikel 15, lid drie, zijn verzoeken om verlening van een nieuwe termijn niet ontvankelijk, indien zij bij de bevoegde Noorse autoriteiten worden ingediend na het verstrijken van drie jaar na de dag waarop de beslissing is gegeven. "
(10) Met volgende verklaringen :
" (a) Het Ministerie van Buitenlandse Zaken (adres : Utrikesdepartementet, Juridiska byran, Box 16.121, S-103 23 Stockholm 16, Zweden), is aangewezen als Centrale Autoriteit.
(b) De Centrale Autoriteit (het Ministerie van Buitenlandse Zaken), is aangewezen om de gerechtelijke stukken welke krachtens artikel 9 langs consulaire weg worden toegezonden, in ontvangst te nemen.
(c) Zweedse autoriteiten zijn niet verplicht behulpzaam te zijn bij het betekenen van de toegezonden stukken en de methoden aan te wenden vermeld in artikel 10, leden (b) en (c).
Overeenkomstig artikel 5, lid 3, van het Verdrag, eist de Centrale Autoriteit dat alle stukken die ingevolge lid één van hetzelfde artikel, moeten worden betekend of ter kennis gebracht, in het Zweeds zouden worden opgemaakt of vertaald. "
(11) Met volgende verklaringen :
" 1. Overeenkomstig artikel 2, lid één van het Verdrag is het Ministerie van Buitenlandse Zaken aangewezen als Centrale Autoriteit.
2. De Centrale Autoriteit (het Ministerie van Buitenlandse Zaken), treedt op als autoriteit in de zin van artikel 9 van het Verdrag.
3. De Finse autoriteiten zijn niet verplicht behulpzaam te zijn bij de betekening van stukken die worden toegezonden met aanwending van de methodes vermeld in artikel 10, leden (b) en (c) van het Verdrag. "
(12) Met volgende verklaring :
" De Regering van Barbados heeft de rechter van het Opperste Gerechtshof van Barbados aangewezen als de Centrale Autoriteit ter fine van de artikelen 2 en 18, overeenkomstig het bepaalde in artikel 21 van het Verdrag. "
(13) Overeenkomstig artikel 21 van het Verdrag, heeft de Regering van de Verenigde Arabische Republiek het Ministerie van Justitie aangewezen als de Centrale Autoriteit zoals bepaald in de artikelen 2 en 18.
(14) In een schrijven gedateerd 22 april 1970 heeft de Ambassade van de Verenigde Staten van Amerika in Den Haag medegedeeld wat volgt :
" Overeenkomstig artikel 2 van het Verdrag is iedere Staat verzocht een Centrale Autoriteit aan te wijzen om de aanvragen tot betekening of kennisgeving van stukken die uit andere landen komen, in ontvangst te nemen. Alhoewel deze Centrale Autoriteit altijd dient voorhanden te zijn, is men niet verplicht op haar een beroep te doen en er zijn bepalingen (art. 8 tot 11) voor betekening en kennisgeving langs andere wegen dan de Centrale Autoriteit met inbegrip van de betekening en kennisgeving door diplomatieke en consulaire ambtenaren. Deze bepalingen kunnen evenwel al of niet worden toegepast en aangezien het de consulaire ambtenaren van de Verenigde Staten reglementair verboden is om gerechtelijke stukken te betekenen of ter kennis te brengen of andere personen hiermede te belasten, zullen de Verenigde Staten geen gebruik maken van de bepalingen van het Verdrag. Verwacht kan worden dat de rechtbanken in de Verenigde Staten door het Departement van Justitie op de hoogte zullen worden gebracht van de mogelijkheid om de aanvragen om betekening of kennisgeving van gerechtelijke stukken rechtstreeks te richten aan de Centrale Autoriteit van het betrokken land.
Het Departement van Buitenlandse Zaken is aangewezen als de Centrale Autoriteit overeenkomstig het Verdrag ingevolge besluit van de Uitvoerende Macht nr. 11.471 bekendgemaakt op 28 mei 1969.
In die hoedanigheid zal het de aanvragen om betekening of kennisgeving van gerechtelijke stukken uitgaande van de rechtbanken van landen die partij zijn bij het Verdrag in ontvangst nemen en ze doorzenden naar het Ministerie van Justitie voor betekening of kennisgeving door de bevoegde politieofficieren (marshals) van de Verenigde Staten. Wanneer de betekening of de kennisgeving heeft plaats gehad, worden de stukken teruggestuurd naar het Ministerie van Buitenlandse Zaken en naar de gepaste zending in het buitenland toegezonden om per post aan de rechtbank te worden terugbezorgd.
De politieofficieren (marshals) van de V.S. zullen een vast bedrag van ° 15.00 innen voor de betekening of kennisgeving overeenkomstig het Verdrag. Dienvolgens dient elke aanvraag om betekening of kennisgeving vergezeld te gaan van een internationaal postwissel ten bedrage van ° 15.00 betaalbaar aan de " Treasurer of the United States. "
De politiehoofden van de Verenigde Staten kunnen alleen personen bereiken die fysisch aanwezig zijn in hun rechtsgebied. Dienvolgens is het hun niet mogelijk stukken te betekenen aan of ter kennis te brengen van staatsburgers van de Verenigde Staten of personen die er verblijven, die tijdelijk buiten de grenzen van het land vertoeven hetzij om reden van dienstplicht bij het Amerikaanse leger, dienstverrichtingen voor de Amerikaanse Regering, hetzij om een andere reden. "(15) Met volgende verklaringen :
" (a) Overeenkomstig artikel 18 van het Verdrag, is de Minister van Koloniën van Hong-Kong aangewezen als de Autoriteit die bevoegd is om de aanvragen om betekening en kennisgeving in ontvangst te nemen overeenkomstig artikel 2 van het Verdrag.
(b) De autoriteit die bevoegd is om het modelformulier in te vullen waarvan sprake in artikel 6 van het Verdrag, is de rechter van het Opperste Gerechtshof van Hong-Kong.
(c) Overeenkomstig het bepaalde in artikel 9 van het Verdrag is de rechter van het Opperste Gerechtshof in Hong-Kong aangewezen om de stukken die langs consulaire weg worden toegezonden, in ontvangst te nemen.
(d) Met verwijzing naar het bepaalde in artikel 10, leden (b) en (c) van het Verdrag worden stukken die langs officiële weg voor betekening of kennisgeving worden toegezonden, in Hong-Kong alleen door de centrale of toegevoegde autoriteit aanvaard en alleen uit de hand van gerechtelijke, consulaire of diplomatieke ambtenaren van de andere Verdragsluitende Staten.
(e) De aanvaarding door het Verenigd Koninkrijk van het bepaalde in artikel 15, paragraaf 2 van het Verdrag, geldt eveneens voor Hong-Kong.
De autoriteiten aangewezen in lid 2, eisen dat alle stukken die hun voor betekening of kennisgeving worden toegezonden overeenkomstig de bepalingen van het Verdrag, in tweevoud zouden zijn opgemaakt en overeenkomstig artikel 5, lid 3, van het Verdrag, verlangen zij dat zij in de Engelse taal zouden zijn opgesteld of vertaald. "
(16) Met volgende verklaringen :
" (a) Overeenkomstig artikel 18 van het Verdrag is de autoriteit vermeld naast de naam van elk gebied in de bijlage (hierna de aangewezen autoriteit te noemen), aangewezen als de autoriteit die in dat gebied bevoegd is om de aanvragen om betekening of kennisgeving in ontvangst te nemen overeenkomstig artikel 2 van het Verdrag.
(b) De autoriteit die in elk gebied bevoegd is om overeenkomstig artikel 6 van het Verdrag het modelformulier in te vullen, is de aangewezen autoriteit.
(c) Overeenkomstig het bepaalde in artikel 9 van het Verdrag, zal de aangewezen autoriteit de stukken in ontvangst nemen, die langs consulaire weg worden toegezonden.
(d) Verwijzend naar het bepaalde in artikel 10, leden (b) en (c) van het Verdrag worden de stukken die voor betekening of kennisgeving langs officiële weg worden toegezonden naar een van de gebieden die in bijlage zijn opgesomd, in ontvangst genomen door de aangewezen autoriteit en alleen uit de hand van gerechtelijke, consulaire of diplomatieke ambtenaren van de andere Verdragsluitende Staten.
(e) De aanvaarding door het Verenigd Koninkrijk van de bepalingen van artikel 15, lid 2, van het Verdrag geldt eveneens voor de gebieden die in de bijlage worden vermeld.
De in de bijlage genoemde aangewezen autoriteiten eisen dat alle stukken die hun overeenkomstig de bepalingen van het Verdrag, voor betekening of kennisgeving worden toegezonden, in tweevoud zijn opgemaakt, en overeenkomstig artikel 5, lid 3, van het Verdrag verlangen zij dat de stukken in de Engelse taal zouden zijn opgesteld of vertaald. "
Antigua

 The Registrar, High Court of Justice,

 West Indies Associated States Supreme

 Court, St. John's, Antigua.
de Bermuda-eilanden

 The Registrar of the Supreme Court,

 Bermuda.
Brits Honduras

The supreme Court Registry, British

 Honduras.
de Britse Salomons-eilanden

 The Registrar of the High Court,

 Honiara, British Solomon Islands

 Protectorate.
de Britse Maagden-eilanden

The Administrator, British Virgin

 Islands.
de Kaaiman-eilanden

 Her Majesty's Principal Secretary of

 State for Foreign and Commonwealth

 Affairs, London, S.W. 1.
de Evenaars-eilanden

The Registrar of the High Court,

 Honiara, British Solomon Islands

 Protectorate.
de Falkland-eilanden

The Registrar of the Supreme Court,

 Stanley, Falkland Islands.
Fidji

 The Registrar of the Supreme Court,

 Fiji.
Gibraltar

 The Deputy Governor, Gibraltar.
de Gilbert- en Ellice-eilanden

The Registrar of the High Court,

 Tarawa, Gilbert and Ellice Islands

 Colony.
Guernesey

 The Bailiff, Bailiff's Office,

 Royal Court House, Guernsey, Channel

 Islands.
Man

 The First Deemster and Clerck of the

 Rolls, Rolls Office, Douglas, Isle of

 Man.
Jersey

The Attorney General, Jersey, Channel

 Islands.
Montserrat

The Registrar of the High Court,

 Montserrat.
Pitcairn

The Governor and Commander-in-Chief,

 Pitcairn.
Sint-Helena

 The Supreme Court, St. Helena.
Sint-Lucia

The Registrar of the High Court of

 Justice, St. Lucia.
Sint-Vincent

The Registrar of the Supreme Court,

 St. Vincent.
de Seychellen

 The Supreme Court, Seychelles.
de Truks- en Caicos-eilanden

The Administrator, Turks and Caicos

 Islands.
(17) In een Nota van 14 juli 1970 heeft de Ambassade van Japan te 's-Gravenhage aan het Ministerie van Buitenlandse Zaken medegedeeld hetgeen volgt :
" (1) Overeenkomstig het eerste lid van artikel 2, is de Minister van Buitenlandse Zaken aangewezen als de centrale autoriteit die de uit een andere Verdragsluitende Staat afkomstige aanvragen om betekening of kennisgeving in ontvangst neemt.
(2) Overeenkomstig het eerste lid van artikel 6, is de arrondissementsrechtbank die gerechtelijke bijstand heeft verleend met betrekking tot de betekening of kennisgeving, aangewezen als de bevoegde autoriteit om de verklaring op te maken die moet overeenstemmen met het modelformulier voor zodanige verklaringen, dat als bijlage aan dit Verdrag is toegevoegd.
(3) De Minister van Buitenlandse Zaken is aangewezen als de autoriteit bevoegd tot het in ontvangst nemen van gerechtelijke stukken die overeenkomstig het eerste lid van artikel 9 langs consulaire weg zijn toegezonden.
(4) Verklaard wordt dat de Regering van Japan zich verzet tegen de aanwending van de in artikel 10, onder (b) en (c) geregelde wijzen van betekening of kennisgeving.
(5) Verklaard wordt dat de Japanse rechtbanken een beslissing kunnen geven indien aan alle in het tweede lid van artikel 15 gestelde voorwaarden is voldaan. "
(18) In een Nota van 28 september 1970 heeft de Regering van Botswana aan het Ministerie van Buitenlandse Zaken medegedeeld hetgeen volgt :
" Overeenkomstig artikel 2 is de Minister van State voor Buitenlandse Zaken als de centrale autoriteit aangewezen. Wat artikel 18 betreft is er geen behoefte om andere autoriteiten aan te wijzen.
Overeenkomstig artikel 6 is de " Registrar of the High Court ", hiermede aangewezen.
Overeenkomstig artikel 9 is de Minister van State hiermede aangewezen.
Wat artikel 10 betreft, deelt de Regering van Botswana mede dat zij zich verzet tegen de onder (b) en (c) geregelde wijzen.
Wat artikel 15 betreft kan een rechter een beslissing geven indien aan alle in het tweede lid van dit artikel gestelde voorwaarden is voldaan.
Ten slotte deelt het Ambt van de President van de Republiek Botswana mede dat alle ter betekening of kennisgeving toegezonden stukken in twee exemplaren dienen te zijn gesteld en, indien ze in een andere taal dan het Engels zijn gesteld, dat er een Engelse vertaling dient te worden aan toegevoegd. "
(19) Onder volgende verklaring :
" Op het ogenblik van de nederlegging van de akte van bekrachtiging van België betreffende het Verdrag inzake de betekening en de kennisgeving in het buitenland van gerechtelijke en buitenrechtelijke stukken in burgerlijke zaken en in handelszaken, alsmede zijn bijlage, gedaan te 's-Gravenhage op 15 november 1965, verklaar ik, uit naam van mijn Regering, hetgeen volgt :
1. Overeenkomstig het eerste lid van artikel 2, van het Verdrag, is het Ministerie van Justitie, Bestuur der Wetgeving, Poelaertplein 4, 1000 Brussel, aangewezen als de centrale autoriteit.
2. Het Ministerie van Justitie is eveneens aangewezen als de autoriteit bevoegd tot het in ontvangst nemen van stukken die overeenkomstig het eerste lid van artikel 9 van het Verdrag langs consulaire weg zijn toegezonden.
3. De Belgische regering verzet zich tegen de uitoefening op het Belgisch grondgebied van de in het eerste lid van artikel 8 bedoelde bevoegdheid.
4. De Belgische Regering verklaart zich te beroepen op de in het tweede lid van artikel 15 vervatte beschikking.
5. Overeenkomstig het derde lid van artikel 16 verklaart de Belgische Regering dat de in het tweede lid van artikel 16 bedoelde verzoeken niet ontvankelijk zijn indien ze zijn ingediend na het verstrijken van een termijn van een jaar te rekenen van de dag waarop de beslissing is gegeven.
6. De Belgische Regering meent de aandacht te moeten vestigen op het feit dat iedere bij toepassing van artikel 5, eerste lid, letters (a) of (b) gedane aanvrage ter betekening of kennisgeving aanleiding geeft tot het optreden van een gerechtsdeurwaarder en dat de eruit voortvloeiende kosten overeenkomstig artikel 12 van het Verdrag dienen te worden terugbetaald. "


text:
Artikel  M. Neerlegging van de bekrachtigingsoorkonde van Griekenland : 20 juli 1983 (inwerkingtreding : 18 september 1983).
Overeenkomstig artikel 2 van het Verdrag heeft de Griekse Regering de Directie Bestuurs- en Gerechtszaken van het Ministerie van Buitenlandse Zaken van de Helleense Republiek aangewezen als Centrale Autoriteit.


text:
Artikel  M. Overeenkomstig artikel 31, littera A, van het Verdrag, heeft de Republiek Botswana bij nota van 1 januari 1974, het volgende verklaard :
" 1. Overeenkomstig artikel 2, eerste lid, van het Verdrag, is de Staatsminister (" Minister of State ") bij het Kabinet van de President van de Republiek Botswana aangeduid als zijnde de centrale Autoriteit die tot taak heeft de uit een andere Verdragsluitene Staat afkomstige aanvragen om betekening of kenniseving in ontvangst te nemen.
2. De Griffier van he Opperste Gerechtshof (" Registrar of the High Court ") van Botswana is aangesteld als de aangewezen autoriteit om de verklaringen op te maken die moeten overeenstemmen met het krachtens artikel 6, eerste lid, bij het Verdrag gevoegde modelformulier.
3. Overeenkomstig de bepalingen van artikel 9 van het Verdrag, is de Staatsminister bij het Kabinet van de President aangewezen om de gerechtelijke stukken in ontvangst te nemen die langs consulaire weg zijn toegezonden.
4. De Regering van Botswana verzet zich tegen de wijze van betekening of kennisgeving vermeld sub b en c van artikel 10.
5. De Republiek Botswana verklaart dat een rechter van het Opperste Gerechtshof van Botswana een beslissing kan geven indien is voldaan aan de voorwaarden opgesomd in artikel 15, tweede lid.
De hierboven vermelde autoriteiten vragen dat alle documenten die hun worden toegestuurd voor betekening of kennisgeving krachtens de bepalingen van het Verdrag in drievoud zouden worden afgegeven en dat overeenkomstig artikel 5, derde lid, van het Verdrag, de documenten zouden worden opgesteld of vertaald in de Engelse taal. "