text:
Artikel  M. De volgende wijzigingen in de Overeenkomst van Nice betreffende de internationale classificatie van de waren en diensten voor de inschrijving van merken van 15 juni 1957, herzien te Stockholm op 14 juli 1967 en te Genève op 13 mei 1977, zijn in werking getreden op 6 september 1982 :
- in artikel 5.2.a)iv, wordt " driejaarlijkse " vervangen door " tweejaarlijkse " en
- in artikel 5.4)a), wordt " in de drie jaar " vervangen door " in de twee jaar ".
Deze wijzigingen hebben een invloed op de periodiciteit van het programma en van de begroting alsook op de periodiciteit van de zittingen van de Vergadering van de Unie van Nice.
Bovengenoemde wijzigingen werden bij eenparigheid van stemmen goedgekeurd door de Vergadering van de Unie van Nice op 2 oktober 1979. Zij zijn in werking getreden na de ontvangst door de Directeur-generaal van de OMPI van de betekening van hun aanvaarding dor het vereiste aantal Staten die lid waren van de Vergadering van de Unie van Nice op het ogenblik van hun goedkeuring.
Voornoemde wijzigingen binden enerzijds alle Staten die lid waren van voornoemde Vergadering op het ogenblik dat zij in werking getreden zijn, en anderzijds, alle andere Staten die er lid van geworden zijn of zullen worden op een latere datum dan die van hun inwerkingtreding.


type: legislation

jurisdiction: Belgium

text:
Artikel  M. De volgende wijzigingen in de Akte van Stockholm van 14 juli 1967, die een aanvulling is op de Overeenkomst van 's Gravenhage betreffende het internationaal depot van tekeningen en modellen van nijverheid van 6 november 1925, zijn in werking getreden op 3 november 1980 :
- in artikel 2.2.a)v), wordt " driejaarlijkse " vervangen door " tweejaarlijkse " en
- in artikel 2.4.a), wordt " in de drie jaar " vervangen door " in de twee jaar ".
Deze wijzigingen hebben een invloed op de periodiciteit van het programma en van de begroting alsook op de periodiciteit van de zittingen van de Vergadering van de Unie van 's Gravenhage.
Bovengenoemde wijzigingen werden bij eenparigheid van stemmen goedgekeurd door de Vergadering van de Unie van 's Gravenhage. Zij zijn in werking getreden na de ontvangst door de Directeur-generaal van de OMPI van de betekening van hun aanvaarding dor het vereiste aantal Staten die lid waren van de Vergadering van de Unie van 's Gravenhage op het ogenblik van hun goedkeuring.
Voornoemde wijzigingen binden enerzijds alle Staten die lid waren van voornoemde Vergadering op het ogenblik dat zij in werking getreden zijn, en anderzijds, alle andere Staten die er lid van geworden zijn of zullen worden op een latere datum dan die van hun inwerkingtreding.


text:
Artikel  M. De volgende wijzigingen in de Overeenkomst van Madrid betreffende de internationale inschrijving van merken van 14 april 1891, herzien te Stockholm op 14 juli 1967, zijn in werking getreden op 23 oktober 1983 :
- in artikel 10.2.a)v), wordt " driejaarlijkse " vervangen door " tweejaarlijkse " en
- in artikel 10.4)a), wordt " in de drie jaar " vervangen door " in de twee jaar ".
Deze wijzigingen hebben een invloed op de periodiciteit van het programma en van de begroting alsook op de periodiciteit van de zittingen van de Vergadering van de Unie van Madrid.
Bovengenoemde wijzigingen werden bij eenparigheid van stemmen goedgekeurd door de Vergadering van de Unie van Madrid op 2 oktober 1979. Zij zijn in werking getreden na de ontvangst door de Directeur-generaal van de OMPI van de betekening van hun aanvaarding dor het vereiste aantal Staten die lid waren van de Vergadering van de Unie van Madrid op het ogenblik van hun goedkeuring.
Voornoemde wijzigingen binden enerzijds alle Staten die lid waren van voornoemde Vergadering op het ogenblik dat zij in werking getreden zijn, en anderzijds, alle andere Staten die er lid van geworden zijn of zullen worden op een latere datum dan die van hun inwerkingtreding.


text:
Artikel    1 . 1. Artikel 3, § 4, van het Verdrag wordt aangevuld met de volgende bepaling :
" Nochtans wordt het tegenbewijs niet toegelaten indien het cognossement is overgedragen geworden aan een derde persoon die er te goeder trouw houder van is. "
2. Het vierde lid van artikel 3, § 6, van het Verdrag, wordt opgeheven en vervangen door de volgende bepaling :
" Behoudens het bepaalde bij § 6bis, zijn de vervoerder en het schip van alle aansprakelijkheid wegens verlies of beschadiging van of met betrekking tot de goederen ontheven, tenzij een rechtsvordering wordt ingesteld binnen één jaar nadat de goederen zijn of behoorden te worden afgeleverd. Deze termijn kan echter door de partijen worden verlengd op voorwaarde dat zij hiermee hebben ingestemd na de feiten die tot de rechtsvordering aanleiding hebben gegeven. "
3. In artikel 3 van het Verdrag wordt, na § 6, een § 6bis ingevoegd, luidend als volgt :
" Regresvorderingen kunnen zelfs na het verstrijken van de bij de voorgaande paragraaf voorziene termijn worden ingesteld, wanneer dit geschiedt binnen de termijn bepaald bij de wet van de plaats van de rechtbank waarvoor de zaak is aanhangig gemaakt. Deze termijn kan echter niet korter zijn dan drie maanden vanaf de dag waarop de persoon, die de regresvordering instelt, de klacht heeft geregeld of waarop de dagvaardiging aan die persoon werd betekend. "
 Art.    2 . Artikel 4, § 5, van het Verdrag wordt opgeheven en vervangen door de volgende bepaling :
" a) Tenzij de aard en de waarde van de goederen door de inlader zijn aangegeven voordat de goederen zijn ingeladen en deze aangifte in het cognossement is opgenomen, zijn in geen geval de vervoerder, noch het schip aansprakelijk voor verlies of beschadiging van of met betrekking tot de goederen tot een bedrag boven de tegenwaarde van 10 000 F per collo of eenheid of 30 F per kilogram brutogewicht van de verloren of beschadigde goederen met dien verstande dat het hoogste bedrag in aanmerking moet genomen worden.
b) Het totaal verschuldigd bedrag wordt berekend op basis van de waarde die de goederen hebben op de plaats waar en op de dag waarop, volgens de vervoerovereenkomst, de goederen aan land zijn gezet of behoorden te worden gezet.
De waarde van de goederen wordt bepaald volgens de beursnotering of, bij gebreke hiervan, volgens de marktprijs of nog, bij gebreke van beide, volgens de gebruikelijke waarde van goederen van dezelfde aard en hoedanigheid.
c) Wanneer een container, een palet of een dergelijk tuig wordt gebruikt om de goederen te verzamelen of op te stapelen, wordt elke collo of eenheid, welke naar luid van het cognossement dat tuig omvat, beschouwd als een collo of een eenheid in de zin van deze paragraaf. Buiten de hierboven voorziene gevallen wordt het tuig als collo of eenheid beschouwd.
d) De frank wordt geacht betrekking te hebben op een eenheid, bestaande uit vijfenzestig en half milligram goud van een gehalte van negenhonderd duizendste fijn. De datum van omrekening van de toegekende som in de nationale munt wordt bepaald bij de wet van de plaats van de rechtbank waarvoor het geschil is aanhangig gemaakt.
e) De vervoerder noch het schip zijn gerechtigd het voordeel van de beperking van de aansprakelijkheid te genieten indien bewezen is dat de schade het gevolg is van het feit dat de vervoerder heeft gehandeld of heeft nagelaten te handelen met het inzicht schade te berokkenen, hetzij op zodanige wijze dat hij aan het ontstaan van de schade zware schuld heeft.
f) De in lid a) van deze paragraaf vermelde aangifte, indien deze in het cognossement is opgenomen, schept een vermoeden behoudens tegenbewijs, doch zij bindt de vervoerder niet en deze behoudt het recht de juistheid daarvan te betwisten.
g) Bij overeenkomst tussen de vervoerder, kapitein of agent van de vervoerder en de inlader kan een ander dan in lid a) van deze paragraaf vermeld maximumbedrag bepaald worden mits dit overeengekomen maximum niet lager is dan het in dat lid vermeld maximumbedrag.
h) In geen geval is de vervoerder noch het schip aansprakelijk voor verlies of beschadiging van of met betrekking tot de goederen indien de aard of de waarde hiervan door de inlader met opzet verkeerdelijk in het cognossement is aangegeven. "
 Art.    3 . In het Verdrag wordt tussen artikelen 4 en 5, een artikel 4bis ingevoegd, luidend als volgt :
" 1. De bij dit Verdrag voorziene ontheffingen en beperkingen van de aansprakelijkheid gelden voor elke rechtsvordering die tegen de vervoerder wordt ingesteld tot het bekomen van schadeloosstelling voor verlies of beschadiging van uit hoofde van een vervoerovereenkomst vervoerde goederen, om het even of die rechtsvordering is ingesteld geworden op grond van de contractuele of de niet-contractuele aansprakelijkheid van de vervoerder.
2. Indien zulke rechtsvordering wordt ingesteld tegen een aangestelde van de vervoerder, kan die evenzeer beroep doen op de ontheffingen en de beperkingen welke de vervoerder zelf krachtens het Verdrag kan inroepen.
3. In dit geval mag het totaal der bedragen ten laste van de vervoerder en zijn aangestelden de bij dit Verdrag voorziene grens van aansprakelijkheid niet overschrijden.
4. De aangestelde kan echter de bepalingen van dit artikel niet doen gelden, indien bewezen is dat de schade het gevolg is van het feit dat de aangestelde heeft gehandeld of heeft nagelaten te handelen hetzij met inzicht schade te veroorzaken hetzij op zodanige wijze dat hij aan het ontstaan van de schade zware schuld heeft. "
 Art.    4 . Artikel 9 van het Verdrag wordt opgeheven en vervangen door de volgende bepaling :
" Dit Verdrag laat de bepalingen van de internationale verdragen en van de nationale wetten betreffende de aansprakelijkheid voor nucleaire schade onaangeroerd. "
 Art.    5 . Artikel 10 van het Verdrag wordt opgeheven en vervangen door de volgende bepaling :
" De bepalingen van dit Verdrag gelden voor elk cognossement dat betrekking heeft op het vervoer van goederen tussen havens van twee onderscheiden Staten op voorwaarde dat :
a) het cognossement werd uitgegeven in een Verdragsluitende Staat;
of
b) het vervoer plaats grijpt van uit een haven van een Verdragsluitende Staat;
of
c) het cognossement stipuleert dat de bepalingen van dit Verdrag of van gelijk welke andere wetgeving, welke die bepalingen in toepassing brengt of daaraan rechtsgevolgen verleent, op de vervoersovereenkomst toepasselijk zijn, dit, ongeacht de nationaliteit van het schip, van de vervoerder, van de inlader, van de bestemming of van om het even welke andere belanghebbende persoon.
Iedere Verdragsluitende Staat past de bepalingen van dit Verdrag op de hierboven vermelde cognossementen toe.
Dit artikel laat het recht van een Verdragsluitende Staat om de bepalingen van dit Verdrag toe te passen op cognossementen welke niet in de voorafgaande alinea's zijn bedoeld, onaangeroerd. "
 Art.    6 . Tussen de Partijen bij dit Protocol, moeten Verdrag en Protocol als een en hetzelfde instrument worden beschouwd en uitgelegd.
Een Partij bij dit Protocol is niet verplicht de bepalingen van dit Protocol toe te passen op cognossementen uitgegeven in een Staat die Partij is bij het Verdrag doch niet bij dit Protocol.
 Art.    7 . Tussen Partijen bij dit Protocol moet de opzegging van het Verdrag krachtens dit artikel 15, door een der Partijen niet uitgelegd worden als een opzegging van het bij dit Protocol geamendeerd Verdrag.
 Art.    8 . Ieder geschil tussen Verdragsluitende Partijen over de uitlegging of de toepassing van dit Verdrag dat niet door onderhandeling kan worden beslecht, wordt op verzoek van een van hen aan arbitrage onderworpen. Indien binnen zes maanden te rekenen van de datum waarop om arbitrage werd verzocht, Partijen er niet in slagen overeenstemming te bereiken ten aanzien van de wijze waarop de arbitrage zal plaatshebben, kan ieder der Partijen het geschil voorleggen aan het Internationale Gerechtshof door middel van een verzoekschrift overeenkomstig het statuut van het Hof.
 Art.    9 . 1. Elke Verdragsluitende Partij kan bij de ondertekening of de bekrachtiging van of de toetreding tot dit Protocol verklaren dat zij zich niet gebonden acht door artikel 8 van het Protocol. De andere Verdragsluitende Partijen zijn ten aanzien van elke Verdragsluitende Partij die zulk een voorbehoud heeft gemaakt, door dit artikel niet gebonden.
2. Elke Verdragsluitende Partij die een voorbehoud overeenkomstig lid 1 heeft gemaakt, kan dit voorbehoud te allen tijde intrekken door middel van een aan de Belgische Regering gerichte kennisgeving.
 Art.    10 . Dit Protocol staat open voor ondertekening voor de Staten, die voor 23 februari 1968, het Verdrag hebben bekrachtigd of tot het Verdrag zijn toegetreden, evenals door de Staten die vertegenwoordigd waren op de twaalfde zitting (1967-1968) van de Diplomatieke Zeerechtconferentie.
 Art.    11 . 1. Dit Protocol dient te worden bekrachtigd.
2. De bekrachtiging van dit Protocol door een Staat die geen Partij was bij het Verdrag betekent eveneens toetreding tot het Verdrag.
3. De bekrachtigingsoorkonden dienen te worden nedergelegd bij de Belgische Regering.
 Art.    12 . 1. Staten die lid zijn van de Verenigde Naties of van de gespecialiseerde organisaties van de Verenigde Naties en die niet vertegenwoordigd waren op de twaalfde zitting van de Diplomatieke Zeerechtconferentie, kunnen tot dit Protocol toetreden.
2. De toetreding tot dit Protocol betekent eveneens toetreding tot het Verdrag.
3. De toetredingsoorkonden worden nedergelegd bij de Belgische Regering.
 Art.    13 . 1. Dit Protocol treedt in werking drie maanden na de nederlegging van tien bekrachtigings- of toetredingsoorkonden, waarvan tenminste vijf van Staten waarvan de globale tonnemaat een miljoen bruto registerton of meer bedraagt.
2. Voor iedere Staat die dit Protocol bekrachtigt of tot dit Protocol toetreedt na de datum van de nederlegging van de bekrachtigings- of toetredingsoorkonde die de inwerkingtreding medebrengt krachtens de bepalingen van lid 1 van dit artikel, treedt dit Protocol in werking drie maanden na de nederlegging van zijn bekrachtigings- of toetredingsoorkonde.
 Art.    14 . 1. Iedere Verdragsluitende Staat kan dit Protocol opzeggen door middel van een kennisgeving aan de Belgische Regering.
2. Deze opzegging betekent eveneens opzegging van het Verdrag.
3. De opzegging wordt van kracht een jaar na de datum waarop de kennisgeving door de Belgische Regering is ontvangen.
 Art.    15 . 1. Iedere Verdragsluitende Staat mag bij de ondertekening, bekrachtiging, toetreding of op ieder later tijdstip, door middel van een schriftelijke kennisgeving aan de Belgische Regering mededelen op welke grondgebieden onder zijn soevereiniteit, of voor welke internationale betrekkingen hij verantwoordelijk is, dit Protocol van toepassing is.
Het Protocol zal op de bovenvermelde grondgebieden van toepassing zijn drie maanden nadat de Belgische Regering die kennisgeving heeft ontvangen, maar niet voor de datum van de inwerkingtreding van het Protocol voor de betrokken Staat.
2. De uitbreiding geldt eveneens voor het Verdrag indien het voor die grondgebieden nog niet in werking was getreden.
3. Iedere Verdragsluitende Staat die op grond van lid 1 van dit artikel een kennisgeving heeft gedaan, mag te allen tijde nadien aan de Belgische Regering mededelen dat het Protocol voor de betrokken grondgebieden niet meer van toepassing is. Die opzegging wordt van kracht een jaar na de datum waarop de Belgische Regering de kennisgeving van opzegging heeft ontvangen; zij geldt eveneens voor het Verdrag.
 Art.    16 . De Verdragsluitende Partijen kunnen dit Protocol in werking doen treden door het kracht van wet te geven, dan wel door de bepalingen ervan in hun wetgeving op te nemen, volgens de daarin vastgelegde regelen.
 Art.    17 . De Belgische Regering doet de Staten die vertegenwoordigd waren op de twaalfde zitting (1967-1968) van de Diplomatieke Zeerechtconferentie, de Staten die tot dit Protocol zijn toegetreden evenals de Staten die door het Verdrag zijn gebonden mededeling van :
1. De overeenkomstig artikelen 10, 11 en 12 gestelde ondertekeningen en ontvangen bekrachtigings- en toetredingsoorkonden.
2. De datum waarop dit Protocol overeenkomstig artikel 13 in werking zal treden.
3. De kennisgevingen overeenkomstig artikel 15, nopens de territoriale toepassing.
4. De overeenkomstig artikel 14 ontvangen kennisgevingen van opzegging.
 BIJLAGE.
 Art.  N1. Lijst der gebonden Staten.
 STATEN

 OETREDING

T

BEKRACHTIGING

B

INWERKING

 Zie CN-NUMMER

 UITBREIDING

 U

 TREDING
 ------

 -------------

-

----------

-------------
ARUBA

16.06.1986

U

16.09.1986
%%1968-02-23/36%%
BELGIE

 06.06.1978

B

06.12.1978
BERMUDA-EILANDEN

 01.11.1980

U

01.02.1981
%%1968-02-23/34%%
BRITSE MAAGDENEILANDEN
 20.10.1983

U

20.01.1984
%%1968-02-23/34%%
BRITS ZUIDPOOLGEBIED

 20.10.1983

U

20.01.1984
%%1968-02-23/34%%
CAYMAN-EILANDEN

20.10.1983

U

20.01.1984
%%1968-02-23/34%%
DENEMARKEN (1)

 20.11.1975

B

23.06.1977
DUITSE DEM. REP.

 14.02.1979

T

14.05.1979
%%1968-02-23/32%%

%%1968-02-23/42%%
ECUADOR

23.03.1977

T

23.06.1977
EGYPTE

 31.01.1983

B

30.04.1983
%%1968-02-23/37%%
EILAND MAN

 01.10.1976

U

23.06.1977
FALKLAND-EILANDEN

20.10.1983

U

20.01.1984
%%1968-02-23/34%%
FINLAND

01.12.1984

B

01.03.1985
%%1968-02-23/38%%
FRANKRIJK

10.03.1978

B

23.06.1977
GEORGIE

20.02.1996

T

20.05.1996
%%1968-02-23/41%%
GIBRALTAR

22.09.1977

U

22.12.1977
HONG-KONG

01.11.1980

U

01.02.1981
%%1968-02-23/34%%
ITALIE

 22.08.1985

B

22.11.1985
%%1968-02-23/39%%
LIBANON

19.07.1975

T

23.06.1977
LUXEMBURG

18.02.1991

T

18.05.1991
%%1968-02-23/40%%
MONTSERRAT

 20.10.1983

U

20.01.1984
%%1968-02-23/34%%
NEDERLAND

26.04.1982

B

26.07.1982
%%1968-02-23/36%%
NOORWEGEN

19.03.1974

B

23.06.1977
POLEN

12.02.1980

B

12.05.1980
%%1968-02-23/33%%
SINGAPORE

25.04.1972

T

23.06.1977
SRI LANKA

21.10.1981

T

21.01.1982
%%1968-02-23/35%%
SYRIE

01.08.1974

T

23.06.1977
TONGA

13.06.1978

T

13.09.1978
TURKS- EN

20.10.1983

U

20.01.1984
%%1968-02-23/34%%
 CAICOSEILANDEN
VERENIGD KONINKRIJK

01.10.1976

B

23.06.1977
ZWEDEN

 09.12.1974

B

23.06.1977
ZWITSERLAND

11.12.1975

B

23.06.1977
(1) Niet van toepassing op de Far-Oer-eilanden.


text:
Titel I.  - TOEPASSING VAN DE ARTIKELEN 4 EN 5 VAN HET VERDRAG.
 HOOFDSTUK I.  - Toestand van de werknemers die tijdelijk van het ene naar het andere land worden gedetacheerd.
 Artikel    1 . Wanneer de werknemers, of ermede gelijkgestelden, in een ander land dan dat van hun gewone verblijfplaats door een onderneming worden tewerkgesteld, die in het land van die verblijfplaats een inrichting heeft waarvan de betrokkenen normaal afhangen en op wie de in het land van hun gewone tewerkstelling vigerende wetgeving van toepassing blijft overeenkomstig artikel 4, § 2, a, van het Verdrag, zijn de navolgende bepalingen van toepassing :
1° de werkgever en de betrokkenen regelen rechtstreeks elke kwestie betreffende hun bijdragen inzake sociale zekerheid met de Poolse instellingen, wanneer het land van de gewone tewerkstelling Polen is, en met de Rijksdienst voor maatschappelijke zekerheid, te Brussel, wanneer dat land België is;
2° de bevoegde instellingen van het land van de gewone tewerkstelling geven aan elke betrokkene een getuigschrift waarbij bevestigd wordt dat de betrokkene voort onder de regeling voor sociale zekerheid van dit land valt. Dat getuigschrift dient door de aangestelde van de werkgever in het ander land, indien er een zulkdanig aangestelde bestaat, zoniet door de werknemer zelf te worden voorgelegd. Het model van het getuigschrift wordt, in gemeen overleg, tussen het Instituut voor sociale verzekeringen, te Warschau, en de Rijksdienst voor maatschappelijke zekerheid, te Brussel, opgemaakt;
3° onder tewerkstelling van werknemers of van ermede gelijkgestelden, zoals in artikel 4, § 2, a, van het Verdrag is beoogd, dient de vermoedelijke duur van de tewerkstelling van al deze werknemers te worden verstaan;
4° wanneer de werknemers slechts gedurende een bepaald seizoen zouden worden tewerkgesteld, neemt zulks niet weg, dat de bij 1°, 2° en 3° hierboven vastgestelde regelen van toepassing blijven.
Toestand van de werknemers of ermede gelijkgestelde onderdanen van één van de landen die in diplomatieke of consulaire posten van dat land in het andere land zijn tewerkgesteld.
 Art.    2 . (1) Het keuzerecht waarvan er sprake is in artikel 5, tweede lid, van het Verdrag kan worden uitgeoefend binnen zes maand na de datum waarop de werknemer in de diplomatieke of consulaire post, dan wel in persoonlijke dienst van agenten van deze post, in dienst is getreden. Voor de werknemers die, op de datum van het van kracht worden van deze Schikking, in een diplomatieke of consulaire post of door een agent van deze post waren tewerkgesteld gaat de termijn van zes maand in van de eerste dag af van de maand die volgt op de publicatie in het land van de tewerkstelling.
(2) De keuze heeft uitwerking van de eerste dag af van de maand die volgt op die in de loop waarvan de keuze van de belanghebbende aan de sub (3) aangewezen bevoegde instelling werd genotificeerd.
Zolang deze keuze geen uitwerking heeft, alsook bij gebrek aan keuze, blijven de bepalingen van artikel 5, eerste lid, van het Verdrag van toepassing.
(3) De werknemer oefent zijn keuzerecht uit door zijn keuze bij ter post aangetekende brief aan de Rijksdienst voor maatschappelijke zekerheid, te Brussel, of aan het Instituut voor sociale verzekeringen, te Warschau, te notificeren, naar gelang hij de toepassing van de Belgische, dan wel de toepassing van de Poolse wetgeving kiest. Hij stelt zijn werkgever dadelijke daarvan in kennis.
(4) Ingeval de werknemer de wetgeving van zijn land van herkomst kiest, overhandigd de sub (3) aangewezen instelling hem een getuigschrift, luidens hetwelk hij, gedurende zijn tewerkstelling in deze diplomatieke of consulaire post, dan wel bij een agent van deze post, onder de wetgeving valt die zij toepast.
 Titel II.  - GEMEENSCHAPPELIJKE BEPALINGEN VOOR VERSCHILLENDE PRESTATIES.
 Art.    3 . Voor het ingaan van het recht op prestaties en voor de berekening van hun bedrag, wordt de samentelling van de onder elke regeling vervulde verzekeringstijdvakken en de overeenkomstig deze regelingen met verzekeringstijdvakken gelijkgestelde periodes, met inachtneming van de volgende regeling verricht :
1° bij de verzekeringstijdvakken en de overeenkomstig de wetgeving van één van de landen, gelijkgestelde tijdvakken, worden de overeenkomstig de wetgeving van het andere land vervulde, of gelijkgestelde, tijdvakken gevoegd;
2° de verzekeringstijdvakken en de gelijkgestelde tijdvakken worden in aanmerking genomen zoals is bepaald in de wetgeving waaronder zij werden vervuld;
3° de arbeidsperioden die overeenkomstig de bijzondere mijnwerkersregeling van het ene land geacht worden ondergronds te zijn verricht, worden als arbeidsperioden in de ondergrond beschouwd ten opzichte van de bijzondere mijnwerkersregeling van het andere land.
 Art.    4 . Elke periode die, zowel overeenkomstig de Poolse wetgeving als overeenkomstig de Belgische wetgeving, als een met een verzekeringstijdvak gelijkgestelde periode wordt erkend, wordt voor het vaststellen van de prestaties in aanmerking genomen door de instelling van het land waar de betrokkene voor het laatst vóór de genoemde periode was verzekerd.
Wanneer de betrokkene vóór de genoemde periode niet verzekerd was, wordt deze periode door de instelling van het land waar de betrokkene voor het eerst is verzekerd geweest, in aanmerking genomen.
Wanneer het verzekeringstijdvak, overeenkomstig de wetgeving van een land, samenvalt met een periode die bij toepassing van de wetgeving van het andere land als gelijkgesteld met een verzekeringstijdvak wordt erkend, wordt enkel het verzekeringstijdvak in aanmerking genomen.
 Art.    5 . Wanneer de verzekeringstijdvakken of gelijkgestelde periodes, die zijn doorlopen overeenkomstig de wetgeving van een land, in andere eenheden worden uitgedrukt dan degene die in de wetgeving van het ander land worden gebruikt, geschiedt de voor de samentelling noodzakelijke omrekening volgens de navermelde regelen :
a) één dag is gelijkwaardig met acht uren, andersom;
b) zes dagen zijn gelijkwaardig met één week, en andersom;
c) zesentwintig dagen zijn gelijkwaardig met één maand, en andersom;
d) drie maand, of dertien weken, of achtenzeventig dagen, zijn gelijkwaardig met één kwartaal, en andersom;
e) voor de omrekening van de weken in maanden, en andersom, worden de weken en maanden in dagen omgerekend;
f) de toepassing van de regelen sub a, b, c, d, en e, mag niet tot gevolg hebben, dat voor de gezamenlijke periodes die in de loop van één kalenderjaar werden doorlopen, een hoger gezamenlijk aantal wordt aangehouden dan driehonderd en twaalf dagen, of tweeënvijftig weken, of twaalf maanden, of vier kwartalen.
 Art.    6 . De werknemers, die zich van het ene naar het andere land begeven, moeten, om aanspraak te hebben op andere prestaties dan deze die voortvloeien uit de ouderdoms- of invaliditeitsverzekering van de werknemers die onder de bijzondere mijnwerkersregeling vallen, in geval van noodzaak, aan de bevoegde instelling van het land van de nieuwe tewerkstelling, een formulier overleggen, waarvan het model, in gemeen overleg, door het Instituut voor sociale verzekeringen, te Warschau, en het Ministerie van Sociale Voorzorg, te Brussel, is opgemaakt en dat door de bevoegde instelling van het land dat zij hebben verlaten wordt uitgereikt. Dit formulier dient op aanvraag van de werknemer, te worden afgeleverd en dient de verzekeringstijdvakken, de periodes van ontvangst van uitkeringen wegens ziekte of moederschap, alsook andere inlichtingen die noodzakelijk zijn voor de aanspraak op de prestaties overeenkomstig het Verdrag, te bevatten.
Wanneer de werknemer dit formulier niet bezit en wanneer dit formulier niet alle vereiste inlichtingen bevat, dient de bevoegde instelling van het land van de nieuwe tewerkstelling zich tot de centralisatie-instelling van het andere land te richten teneinde de vereiste inlichtingen in te winnen. Te dien einde, maakt de betrokken instelling gebruik van een formulier waarvan het model, in gemeen overleg, door het Instituut voor sociale verzekeringen, te Warschau, en het Ministerie van Sociale Voorzorg, te Brussel, is opgemaakt geworden.
De centralisatie-instellingen zijn :
in Polen : het Instituut voor sociale verzekeringen, te Warschau;
in België : het Ministerie van Sociale Voorzorg, te Brussel.
 Art.    7 . (1) De aanvragen om inlichtingen of om geneeskundige onderzoeken, die noodzakelijk zijn voor het vaststellen van het recht op de prestaties bij toepassing van de Poolse wetgeving voor de betrokkenen die in België verblijven, worden door het Instituut voor sociale verzekeringen, te Warschau, aan het Ministerie van Sociale Voorzorg, te Brussel, gericht. Dit Ministerie laat de vereiste inlichtingen inwinnen of de geneeskundige onderzoeken verrichten door de bevoegde Belgische autoriteiten of instellingen.
(2) De aanvragen om inlichtingen of om geneeskundige onderzoeken die noodzakelijk zijn voor het vaststellen van het recht op de prestaties bij toepassing van de Belgische wetgeving voor de betrokkenen die in Polen verblijven, worden aan het Instituut voor sociale verzekeringen te Warschau door de Belgische bevoegde instellingen doorgegeven. Dit Instituut laat de vereiste inlichtingen inwinnen of geneeskundige onderzoeken verrichten door de bevoegde Poolse autoriteiten of instellingen.
(3) De instelling die inlichtingen of geneeskundige onderzoeken aanvraagt, betaalt aan de instelling van het andere land de kosten terug die door de aanvraag om inlichtingen of om de verrichte geneeskundige onderzoeken werden aangegaan. De facturen worden bij de dossiers gevoegd, welke de inlichtingen of de opgemaakte geneeskundige verslagen bevatten.
 Art.    8 . (1) De Poolse en Belgische onderdanen die in Polen verblijven kunnen hun bezwaarschriften, verhaalmiddelen of akten van appel met betrekking tot de prestaties, bij toepassing van de Belgische wetgeving, aan het Instituut voor sociale verzekeringen, te Warschau, richten.
Dit Instituut geeft de bezwaarschriften, verhaalmiddelen of akten van appel aan het Ministerie van Sociale Voorzorg, te Brussel, door, die ze aan de bevoegde Belgische instelling doorstuurt. De datum van ontvangst bij het Instituut voor sociale verzekeringen, te Warschau, dient op het bezwaarschrift, het verhaalmiddel of de akte van appel te worden vermeld; indien deze stukken per aangetekende brief worden verzonden, dient de omslag die deze stukken bevat eveneens te worden bijgevoegd.
(2) De Belgische en Poolse onderdanen, die in België verblijven kunnen hun bezwaarschriften, verhaalmiddelen of akten van appel met betrekking tot de prestaties, bij toepassing van de Poolse wetgeving, aan het Ministerie van Sociale Voorzorg, te Brussel, richten.
Dit ministerie geeft deze bezwaarschriften, verhaalmiddelen of akten van appel door aan het Instituut voor sociale verzekeringen, te Warschau, die ze aan de bevoegde Poolse rechtscolleges doorstuurt. De datum van ontvangst op het Ministerie van Sociale Voorzorg, te Brussel, dient op het bezwaarschrift, het verhaalmiddel of de akte van appel te worden vermeld; indien deze stukken per aangetekende brief worden verzonden, dient de omslag die deze stukken bevat eveneens te worden bijgevoegd.
(3) Het Instituut voor sociale verzekeringen, te Warschau, verschaft, op verzoek van de betrokkene of van de bevoegde instelling, inlichtingen over het indienen van bezwaarschriften, verhaalmiddelen of akten van appel in verband met de prestaties bij toepassing van de Poolse wetgeving. Inlichtingen over het indienen van bezwaarschriften, verhaalmiddelen of akten van appel in verband met prestaties bij toepassing van de Belgische wetgeving worden, op verzoek van de betrokkene of van de bevoegde instelling, door het Ministerie van Sociale Voorzorg, te Brussel, verschaft.
 Titel III.  - BIJZONDERE BEPALINGEN.
 HOOFDSTUK 1.  - Prestaties in geval van ziekte en van moederschap.
 Art.    9 . (1) Wanneer, voor de berekening van de ziekte- en moederschapsuitkeringen, bij toepassing van de wetgeving van een land, het gemiddelde loon van een bepaald verzekeringstijdvak dat de ziekte of het moederschapsverlof voorafgaat, wordt in aanmerking genomen en wanneer de betrokkene nog niet een zulkdanig verzekeringstijdvak in het land van zijn nieuwe tewerkstelling bewijst, wordt, voor de berekening van de prestaties, het gemiddelde loon dat gedurende het in dat land voorlopen verzekeringstijdvak werd ontvangen, in aanmerking genomen.
(2) De bevoegde instelling van het land van de nieuwe tewerkstelling is ertoe gehouden, overeenkomstig artikel 7 van het Verdrag, de prestaties te verlenen in geval van moederschap, afgezien van het feit dat de conceptie gedurende het verzekeringstijdvak in het andere land heeft plaatsgehad.
 Art.    10 . (1) Teneinde, bij toepassing van artikel 9 van het Verdrag, aanspraak te hebben op de verstrekkingen van de Belgische ziekte- en moederschapsverzekering, dienen de personen, die in België verblijven en die op Poolse ouderdoms-, invaliditeits- of gezinspensioenen gerechtigd zijn, zich bij de Belgische instelling van hun keuze te laten inschrijven en de stukken over te leggen welke door het Rijksinstituut voor ziekte- en invaliditeitsverzekering, te Brussel, op grond van de bij (2) beoogde lijst worden uitgegeven.
(2) Het Instituut voor sociale verzekeringen, te Warschau, geeft aan het Rijksinstituut voor ziekte- en invaliditeitsverzekering, te Brussel, een lijst door van de gepensioneerden en vermeldt, elke maand, de wijzigingen die aan deze lijst zijn aangebracht geworden.
Het Rijksinstituut voor ziekte- en invaliditeitsverzekering, te Brussel, stelt de betrokkenen in kennis van hun rechten op de verstrekkingen van de regeling voor ziekte- en moederschapsverzekering.
(3) Bij afschaffing of schorsing van de invaliditeits-, ouderdoms- of gezinspensioenen, die bij toepassing van de Poolse wetgeving zijn verleend geworden, bericht het Instituut voor sociale verzekeringen, te Warschau, het Rijksinstituut voor ziekte- en invaliditeitsverzekering, te Brussel, dat het recht op de verstrekkingen van de ziekte- en moederschapsverzekering ten behoeve van betrokkenen en van de leden van hun gezin geëindigd is.
 Art.    11 . (1) Het Instituut voor sociale verzekeringen, te Warschau, reikt aan de gepensioneerden die in Polen verblijven en die gerechtigd zijn op Belgische pensioenen of uitkeringen wegens invaliditeit, ouderdom en overleving, alsook op renten wegens arbeidsongeval of beroepsziekten welke een arbeidsongeschiktheid van het minste 45 pct. voor gevolg hebben, formulieren uit, conform het model dat het voor zijn eigen gepensioneerden bezigt, die hun toelaten alsook de leden van hun gezin, bij toepassing van artikel 9 van het Verdrag, aanspraken op de verstrekkingen van de Poolse ziekte- en moederschapsverzekering te doen gelden.
(2) De bij (1) beoogde formulieren worden uitgereikt op basis van de steekkaarten van het Instituut voor sociale verzekeringen, te Warschau, met betrekking tot de personen die aanspraak hebben op Belgische pensioenen en uitkeringen, welke hun worden verleend door bemiddeling van het voormelde Instituut, overeenkomstig de Schikking die werd getroffen bij toepassing van artikel 36 van het Verdrag.
(3) Bij afschaffing of schorsing van het pensioen of van de uitkering, die bij toepassing van de Belgische wetgeving worden verleend, stelt het Instituut voor sociale verzekeringen, te Warschau, de betrokkenen in kennis van het beëindigen van hun recht op verstrekkingen van de ziekte- en moederschapsverzekering en verklaart de uitgereikte formulieren nietig.
 HOOFDSTUK 2.  - Invaliditeitsprestaties andere dan deze die bij arbeidsongeval of bij beroepsziekte worden toegekend.
 Art.    12 . De geneeskundige vaststelling van de bij artikel 10, §§ 2 en 3, van het Verdrag beoogde ziekte, is de vaststelling van de arbeidsongeschiktheid en niet van de aanvang van de ziekte.
 Art.    13 . (1) Wanneer bij toepassing van artikel 10, § 3, van het Verdrag, de betrokkene, uit hoofde van invaliditeit, een aanvraag om prestaties indient bij de bevoegde instelling van het land waar hij voorheen verzekerd was, kan hij deze prestaties bekomen, rekening gehouden met de samentelling van zijn verzekeringstijdvakken in beide landen :
a) wanneer hij zijn rechten op de prestaties heeft uitgeput in geval van ziekte, overeenkomstig de wetgeving van het land waarin de ziekte werd geconstateerd;
b) wanneer, in de zin van artikel 8 van het Verdrag, de tewerkstelling in het land van de nieuwe tewerkstelling heeft plaatsgehad binnen een termijn van één maand te rekenen van het einde van de tewerkstelling in het land van de vroegere tewerkstelling.
(2) Het Instituut voor sociale verzekeringen, te Warschau, eensdeels, en het Rijksinstituut voor ziekte- en invaliditeitsverzekering, te Brussel, anderdeels, wisselen alle inlichtingen betreffende de bij (1) beoogde betrokkenen uit.
Deze inlichtingen worden zo vlug mogelijk medegedeeld als gevolg van het indienen van de aanvraag door de betrokkenen of door de bevoegde instelling, wanneer het vaststaat dat de arbeidsongeschiktheid na de uitputting van het recht op de ziekteuitkeringen aanhoudt. Met het inzicht de mededeling van de bovenvermelde inlichtingen te vergemakkelijken, kunnen het Instituut voor sociale verzekeringen, te Warschau, en het Rijksinstituut voor ziekte- en invaliditeitsverzekering, te Brussel, in gemeen overleg, een model van formulier opmaken.
 Art.    14 . Het indienen van een aanvraag bij de instelling van een land staat gelijk met het indienen van een aanvraag bij de instelling van het andere land. De instelling die in de eerste plaats kennis kreeg van een aanvraag, deelt deze aan de bevoegde instelling van het andere land mede en vermeldt de datum van het indienen van de aanvraag, alsook alle inlichtingen die erop voorkomen. Tegelijkertijd geeft deze instelling de in haar bezit zijnde geneeskundige documentatie betreffende het vaststellen van de invaliditeitsgraad door.
 Art.    15 . Voor de toekenning, overeenkomstig de bepalingen van artikel 11, eerste zin, van het Verdrag, van de invaliditeitsprestaties aan de werknemers die in beide landen onder de bijzondere wetgeving voor de mijnwerkers en ermede gelijkgestelden vielen, worden, per analogie, de in hoofdstuk 3 van titel III van deze Schikking vermelde regelen toegepast. Nochtans wordt, aan de aanvraag van de betrokkenen, welke aan de bevoegde instelling van het andere land wordt doorgegeven, de geneeskundige documentatie toegevoegd die het mogelijk maakt de invaliditeitsgraad te beoordelen.
 HOOFDSTUK 3.  - Ouderdomsprestaties en overlijdensprestaties (pensioen), andere dan deze die bij arbeidsongeval of bij beroepsziekte worden verleend.
 Indiening van de aanvragen.
 Art.    16 . De betrokkene die in Polen of in België verblijft en die een ouderdoms- of een overlevingspensioen wenst te ontvangen door samentelling van de verzekeringstijdvakken bij toepassing van artikel 16 van het Verdrag, dient, in de vorm en in de bij de wetgeving van het land van verblijf gestelde termijnen, een aanvraag in te dienen bij instelling of bij de bevoegde autoriteiten overeenkomstig deze wetgeving.
De betrokkene dient, op zijn aanvraag, in de mate van het mogelijke, alle instellingen te vermelden bij dewelke hij in beide landen verzekerd is geweest.
De aanvraag die bij de bevoegde instelling of bij de bevoegde autoriteit van het andere land is ingediend, wordt eveneens als geldig aangezien. In dit geval dient laatstgenoemde instelling of autoriteit de aanvraag onmiddellijk aan de bevoegde instelling van het land van verblijf van betrokkene door te geven; zij vermeldt, tegelijkertijd, de datum van het indienen van de aanvraag.
De datum van het indienen van de aanvraag, die in aanmerking komt voor het vaststellen van het vertrekpunt van de prestatie overeenkomstig de wetgeving van elk van beide landen, is deze van de ontvangst van de aanvraag door de bij het eerste en bij het derde lid vermelde instelling of autoriteit.
 Art.    17 . De bepalingen van artikel 16 zijn, per analogie, van toepassing op de aanvragen van de betrokkenen die in Polen verblijven en die een pensioen of een uitkering uitsluitend uit hoofde van de Belgische verzekering aanvragen, alsook op de aanvragen van de betrokkenen die in België verblijven en die pensioenen uitsluitend uit hoofde van de Poolse verzekering aanvragen.
 Art.    18 . Voor het onderzoek van de pensioen- of uitkeringsaanvragen door samentelling van de verzekeringstijdvakken in de beide landen, gebruiken de Belgische en Poolse bevoegde instellingen een speciaal formulier dat, in gemeen overleg, door het Instituut voor sociale verzekeringen, te Warschau, en het Ministerie van Sociale Voorzorg, te Brussel, is opgemaakt geworden.
Deze formulieren bevatten inzonderheid inlichtingen betreffende de burgerlijke staat, de staat van diensten en de gezamenlijke verzekeringstijdvakken en gelijkgestelde tijdvakken, alsook andere noodzakelijke gegevens. Het verzenden van deze formulieren naar de bevoegde instelling van het andere land staat gelijk met het verzenden van passende bewijsstukken en getuigschriften.
 Onderzoek van de aanvragen die worden  ingediend door personen die in Polen verblijven.
 Art.    19 . Het Instituut voor sociale verzekeringen, te Warschau, zendt de bij artikel 18 beoogde formulieren, in duplicaat, door aan de bevoegde Belgische instelling, ter bemiddeling van het Ministerie van Sociale Voorzorg, te Brussel.
De Belgische bevoegde instelling bepaalt de verzekeringstijdvakken en de met verzekeringstijdvakken gelijkgestelde periodes, die overeenkomstig de Belgische wetgeving rechtsgeldig zijn en telt deze periodes samen met de verzekeringstijdvakken en met de gelijkgestelde periodes die door het Instituut voor sociale verzekeringen, te Warschau, als rechtsgeldig zijn erkend overeenkomstig de Poolse wetgeving.
Op grond van de volgens de hierboven bepaalde regelen samengetelde periodes bepaalt de voormelde instelling het recht op de prestaties conform de Belgische wetgeving, stelt het bedrag van de prestatie vast die te haren bezware valt overeenkomstig artikel 16 van het Verdrag en het bedrag van de prestatie waarop de betrokkene eventueel recht zou hebben in geval van verzaking van het voordeel van de toepassing van dit artikel.
 Art.    20 . De Belgische bevoegde instelling zendt aan het Instituut voor sociale verzekeringen, te Warschau, een exemplaar terug van de formulieren die bij artikel 19 zij beoogd, aangevuld met een staat van de verzekeringstijdvakken en van de gelijkgestelde tijdvakken die overeenkomstig de Belgische wetgeving rechtsgeldig zijn.
Deze instelling geeft tegelijkertijd aan het Instituut twee exemplaren van haar beslissing door; deze beslissing vermeldt inzonderheid, de datum van het vertrekpunt van de verleende prestatie, haar bedrag dat overeenkomstig artikel 16 van het Verdrag is berekend, het bedrag van de prestatie waarop de betrokkene recht zou hebben in geval van verzaking van het voordeel van de toepassing van dit artikel, alsook de verhaalmiddelen waarover betrokkene beschikt.
Het Instituut voor sociale verzekeringen, te Warschau, telt, van zijn kant, de periodes samen volgens de regels die bij artikel 19 zijn vastgesteld, bepaalt het recht op de voordelen volgens de Poolse wetgeving, stelt het aandeel van de prestatie vast die overeenkomstig artikel 16 van het Verdrag te zijnen bezware valt, alsook het bedrag van de prestatie waarop de betrokkene eventueel recht zou hebben in geval van verzaking van het voordeel van de toepassing van dit artikel.
Het Instituut voor sociale verzekeringen, te Warschau, notificeert aan de betrokkene, per aangetekende brief, zijn beslissing, alsook de beslissing van de Belgische instelling, en stelt hem in kennis van :
1° de verhaalmiddelen die zijn bepaald bij de wetgeving van elk van beide landen;
2° de mogelijkheid die hij heeft om, in een termijn van dertig dagen, zijn verzaking van het voordeel van artikel 16 van het Verdrag kenbaar te maken.
Het Instituut voor sociale verzekeringen te Warschau, stelt de Belgische bevoegde instelling in kennis van :
1° de datum waarop de beslissing aan betrokkene werd genotificeerd;
2° het feit of betrokkene de toepassing van artikel 16 van het Verdrag aanvaardt of verzaakt.
 Onderzoek van de aanvragen die worden  ingediend door personen die in België verblijven.
 Art.    21 . De instelling die het dossier van de aanvraag in België samenstelt, zendt het Instituut voor sociale verzekeringen, te Warschau, twee exemplaren van de bij artikel 18 beoogde formulieren door.
Het Instituut voor sociale verzekeringen, te Warschau, bepaalt de verzekeringstijdvakken, en de ermede gelijkgestelde periodes, die overeenkomstig de Poolse wetgeving rechtsgeldig zijn en telt deze periodes samen met de verzekeringstijdvakken en de ermede gelijkgestelde periodes, die door de Belgische bevoegde instelling als rechtsgeldig zijn erkend in de zin van de wetgeving welke zij toepast.
Op grond van de volgens de hierboven bepaalde regelen samengetelde periodes, bepaalt het Instituut voor sociale verzekeringen, te Warschau, het recht op de prestaties overeenkomstig de Poolse wetgeving, stelt het bedrag van de prestatie vast die te zijnen bezware valt overeenkomstig artikel 16 van het Verdrag, alsook het bedrag van de prestatie waarop de betrokkene eventueel recht zou hebben in geval van verzaking van het voordeel van de toepassing van dit artikel.
 Art.    22 . Het Instituut voor sociale verzekeringen, te Warschau, zendt aan de Belgische bevoegde instelling een exemplaar terug van de formulieren die bij artikel 21 zijn beoogd, aangevuld met een staat van de verzekeringstijdvakken, alsook van de gelijkgestelde tijdvakken die overeenkomstig de Poolse wetgeving rechtsgeldig zijn.
Het Instituut voor sociale verzekeringen, te Warschau, geeft, tegelijkertijd, twee exemplaren van zijn beslissing aan de Belgische bevoegde instelling door; deze beslissing vermeldt, inzonderheid, de datum van het vertrekpunt van de verleende prestatie, haar bedrag dat overeenkomstig artikel 16 van het Verdrag is berekend, het bedrag van de prestatie waarop de betrokkene recht zou hebben in geval van verzaking van het voordeel van de toepassing van dit artikel, alsook de verhaalmiddelen waarover betrokkene beschikt.
De Belgische bevoegde instelling telt, van haar kant, de periodes samen volgens de regels die bij artikel 21 zijn vastgesteld, bepaalt het recht op de prestaties volgens de Belgische wetgeving, stelt het aandeel van de prestatie vast die overeenkomstig artikel 16 van het Verdrag, te haren bezware valt en het bedrag van de prestatie waarop de betrokkene eventueel recht zou hebben in geval van verzaking van het voordeel van de toepassing van dit artikel.
De Belgische bevoegde instelling notificeert de betrokkene, per aangetekende brief, haar beslissing, alsook de beslissing va het Instituut voor sociale verzekeringen, te Warschau, en stelt hem in kennis van :
1° de verhaalmiddelen die zijn bepaald bij de wetgeving van elk van de beide landen;
2° de mogelijkheid die hij heeft om, in een termijn van dertig dagen, zijn verzaking van het voordeel van artikel 16 van het Verdrag kenbaar te maken.
De Belgische bevoegde instelling stelt het Instituut voor sociale verzekeringen, te Warschau, in kennis van :
1° de datum waarop de beslissing aan betrokkene werd genotificeerd;
2° het feit of betrokkene de toepassing van artikel 16 van het Verdrag aanvaardt of verzaakt.
 Gemeenschappelijke bepalingen.
 Art.    23 . De verzaking van het voordeel van de bepalingen van artikel 16 van het Verdrag, die is vermeld bij artikel 19 van het Verdrag, dient door de betrokkene, per aangetekende brief te worden genotificeerd aan de instelling die de beslissing bij toepassing van de artikelen 20 en 22 van deze Schikking heeft genotificeerd.
 Art.    24 . De in dit hoofdstuk bepaalde regelen zijn eveneens van toepassing in het geval dat het pensioen of de invaliditeitsuitkering, overeenkomstig artikel 15 van het Verdrag, in ouderdomspensioen is omgezet.
 HOOFDSTUK 4.  - Prestaties bij arbeidsongeval of bij beroepsziekte.
 Art.    25 . (1) De Poolse of Belgische onderdanen, die in Polen verblijven en die rechten op prestaties uit hoofde van de Belgische wetgeving betreffende de vergoeding van de schade voortspruitende uit de arbeidsongevallen of uit de beroepsziekten doen gelden, dienen hun aanvragen te richten aan het Ministerie van Sociale Voorzorg, te Brussel, dat ze aan de Belgische bevoegde instellingen doorgeeft.
Indien de aanvragen aan de Poolse instelling zijn gericht, geeft het Instituut voor sociale verzekeringen, te Warschau, deze aan bovenvermeld Belgisch ministerie door. In dat geval voegt het Instituut er, zoveel mogelijk, de geneeskundige stukken bij die noodzakelijk zijn ter beoordeling van de arbeidsongeschiktheidsgraad of van de vaststelling van het overlijden ten gevolge van een arbeidsongeval of een beroepsziekte.
De Belgische bevoegde instelling notificeert rechtstreeks aan de betrokkene de te zijnen opzichte getroffen beslissing; een doorslag van deze beslissing wordt terzelfdertijd aan het Instituut voor sociale verzekeringen, te Warschau, doorgegeven.
(2) De Poolse of Belgische onderdanen die in België verblijven en die rechten op prestaties, uit hoofde van de Poolse wetgeving betreffende de vergoeding van schade voortspruitende uit de arbeidsongevallen of de beroepsziekten doen gelden, dienen hun aanvragen aan het instituut voor sociale verzekeringen, te Warschau, te richten.
Indien de aanvragen aan de Belgische instelling gericht zijn, geeft het Ministerie van Sociale Voorzorg, te Brussel, deze aan het bovenvermelde Instituut door. In dat geval voegt het Ministerie er, zoveel mogelijk, de geneeskundige stukken bij die noodzakelijk zijn ter beoordeling van de arbeidsongeschiktheidsgraad of van de vaststelling van het overlijden ten gevolge van een arbeidsongeval of een beroepsziekte.
Het Instituut voor sociale verzekeringen, te Warschau, notificeert rechtstreeks aan de betrokkene de te zijnen opzichte getroffen beslissing; een doorslag van deze beslissing wordt terzelfdertijd aan het Ministerie van Sociale Voorzorg, te Brussel, doorgegeven.
(3) De bij (1) en (2) hierboven bepaalde regelen zijn eveneens van toepassing op de aanvragen voor aanvullende uitkeringen, waarin de Poolse of de Belgische wetgeving voorziet ten behoeve van bepaalde gerechtigden op invaliditeitspensioenen of -uitkeringen ingevolge een arbeidsongeval of een beroepsziekte.
 HOOFDSTUK 5.  - Uitkering of toelage voor begrafeniskosten.
 Art.    26 . Het recht op een uitkering of een toelage voor begrafeniskosten welke overeenkomstig artikel 28 van het Verdrag verschuldigd is aan de Belgische verzekerden (gepensioneerden), die in Polen verblijven en aan de Poolse verzekerden (gepensioneerden), die in België verblijven, wordt vastgesteld door bemiddeling van het Instituut voor sociale verzekeringen, te Warschau, eensdeels, en door het Ministerie van Sociale Voorzorg, te Brussel, anderdeels, op voorlegging van documenten die, in gemeen overleg, door deze instellingen worden vastgesteld.
De vermelde instellingen kunnen eveneens, in gemeen overleg, een model van formulier van aanvraag om een uitkering of een toelage voor begrafeniskosten opmaken.
 Titel IV.  - DIVERSE BEPALINGEN.
 Art.    27 . Voor de toepassing van artikel 41 van het Verdrag, worden eveneens de verzekeringstijdvakken samengeteld die tot grondslag hebben gediend voor de vroegere betaling van een enige uitkering, ofwel in de vorm van een terugbetaling van de bijdragen, ofwel in de vorm van de toekenning van een kapitaal dat overeenstemt met een pensioen.
 Art.    28 . De bij artikelen 3, 4, 5, 7 en 8 van titel II en in de hoofdstukken 2 en 3 van titel III bepaalde regelen zijn, bij de herziening van de prestaties overeenkomstig artikel 41 van het Verdrag, bij analogie toepasselijk.
 Titel V.  - SLOTBEPALING.
 Art.  29. Deze Schikking wordt van kracht de dag waarop zij wordt ondertekend. Zij heeft uitwerking op dezelfde datum als het Verdrag en blijft zolang van kracht als het Verdrag.


text:
Artikel    1 . Voor de toepassing van deze Overeenkomst worden onder de benaming "zeeman" verstaan, al de personen gebezigd als leden der bemanning aan boord van zeeschepen, met uitsluiting der officieren.
 Art.    2 . De bezorging van werk aan zeelieden mag geen handel uitmaken uit winstbejag gedreven door eenigerlei persoon, maatschappij of inrichting. Geenerlei verrichting tot bezorging van werk mag van wege de zeelieden van welk schip ook aanleiding geven tot het betalen van eenige, rechtstreeksche of onrechtstreeksche bezoldiging aan eenen persoon, eene maatschappij of inrichting.
In ieder land moet de wet strafmaatregelen voorzien voor alle schending van de bepalingen van dit artikel.
 Art.    3 . In afwijking van de bepalingen van artikel 2 mag het aan elken persoon, iedere maatschappij of inrichting, welke thans, uit winstbejag, handel drijft in werkbezorging, tijdelijk, met toestemming van de Regeering, toegelaten worden daarmee voort te gaan, op voorwaarde dat zijne of hare verrichtingen onderworpen wezen aan het Regeeringstoezicht, waardoor de rechten van al de betrokken partijen gevrijwaard worden.
Elk Lid dat deze Overeenkomst bekrachtigt, verbindt zich om al de noodige maatregelen te treffen tot het zoo spoedig mogelijk afschaffen van den uit winstbejag gedreven handel in het bezorgen van werk aan zeelieden.
 Art.    4 . Elk Lid dat deze Overeenkomst bekrachtigt, moet er voor waken dat een doeltreffend, aan de noodwendigheden beantwoordend stelsel van kostelooze diensten tot werkbezorging voor zeelieden ingevoerd en er op nagehouden worde. Dit stelsel mag ingericht en gehandhaafd worden :
1° Hetzij door vereenigingen welke de reeders en de zeelieden vertegenwoordigen, die onder toezicht van eene centrale overheid gemeenschappelijk handelen;
2° Hetzij, bij gemis van derwijze geregelde werking, door den Staat zelf.
De verrichtingen van deze diensten tot werkbezorging moeten geleid worden door personen welke practische ervaring op het stuk van zeevaart hebben.
Wanneer er gelijktijdig diensten tot werkbezorging van verschillende soorten bestaan, moeten er maatregelen getroffen worden om hunne werking op een nationalen grondslag in onderling verband te brengen.
 Art.    5 . Er zullen comiteiten worden gevormd, samengesteld uit een gelijk getal vertegenwoordigers van de reeders en van de zeelieden, welke comiteiten zullen geraadpleegd worden omtrent al wat de werking van deze diensten aangaat.
De Regeering van ieder land zal overigens nauwkeurig de bevoegdheden van die comiteiten behooren te bepalen, inzonderheid wat betreft : de keuze van hunnen voorzitter buiten hunne leden, hunne onderwerping aan het Staatstoezicht en het recht om hulp te aanvaarden van personen welke belangstellen in den welstand van de zeelieden.
 Art.    6 . Gedurende de verrichtingen van het werkbezorgen moeten de zeeman en de reeder het recht behouden deze om zijne bemanning gene om zijn schip te kiezen.
 Art.    7 . De Overeenkomst voor het aanwerven van zeelieden moet al de noodige waarborgen behelzen ter bescherming van al de betrokken partijen en de zeelieden moeten steeds in de gelegenheid gesteld worden om deze Overeenkomst vóór en na het onderteekenen er van in te zien.
 Art.    8 . Elk Lid dat deze Overeenkomst bekrachtigt, moet maatregelen treffen opdat de bij deze Overeenkomst voorziene gemakkelijke bezorging van werk aan zeelieden, waarbij zoo noodig tot openbare diensten toevlucht wordt genomen, ten deel valle aan de zeelieden van al de landen welke deze Overeenkomst bekrachtigen, zulks onder voorbehoud dat de arbeidstoestanden ongeveer dezelfde wezen.
 Art.    9 . Ieder land zal behooren te beslissen of het al dan niet soortgelijke bepalingen als die van deze Overeenkomst met betrekking tot de dek- en machineofficieren zal aannemen.
 Art.    10 . Elk Lid dat deze Overeenkomst zal bekrachtigen, zal aan het Internationaal Arbeidsbureau inzage moeten verstrekken van alle statistische gegevens of andere, waarover het kan beschikken, omtrent de werkloosheid van de zeelieden en de werking van zijne inrichting tot bezorging van werk aan zeelieden.
Het Internationaal Arbeidsbureau zal, in overleg met de Regeeringen en de betrokken inrichtingen in ieder land, het onderling verband van de verschillende nationale stelsels van bezorging van werk aan zeelieden behooren te verzekeren.
 Art.    11 . Elk Lid van de Internationale Arbeidsorganisatie dat deze Overeenkomst bekrachtigt, gaat de verbintenis aan om haar op die zijner koloniën of bezittingen of op die zijner protectoraten welke geen volkomen zelfbestuur hebben, toe te passen, onder voorbehoud van het volgende :
a) Dat de toepassing van de bepalingen der Overeenkomst niet onmogelijk gemaakt wordt door plaatselijke toestanden;
b) Dat de wijzigingen welke zouden noodig zijn om de Overeenkomst aan de plaatselijke toestanden aan te passen daarin kunnen aangebracht worden.
Elk Lid zal aan het Internationaal Arbeidsbureau kennis moeten geven van zijn besluit omtrent ieder zijner koloniën of bezittingen of ieder zijner protectoraten welke geen volkomen zelfbestuur hebben.
 Art.    12 . De ambtelijke bekrachtigingen van deze Overeenkomst, onder de voorwaarden voorzien bij Deel XIII van het Verdrag Versailles van 28 Juni 1919, van het Verdrag van Saint-Germain van 10 September 1919, van het Verdrag van Neuilly van 27 November 1919 en van het Verdrag van Grand-Trianon van 4 Juni 1920, zullen aan den Algemeenen Secretaris van den Volkenbond overgemaakt en door hem ingeschreven worden.
 Art.    13 . Zoodra de bekrachtigingen van twee Leden der Internationale Arbeidsorganisatie op het Secretariaat zullen ingeschreven geworden zijn, zal de Algemeene Secretaris van den Volkenbond dit feit ter kennis van al de Leden der Internationale Arbeidsorganisatie brengen.
 Art.    14 . Deze Overeenkomst zal van kracht worden op den dag dat die kennisgeving door den Algemeenen Secretaris van den Volkenbond zal verschaft zijn; zij zal enkel de Leden binden welke hunne bekrachtiging op het Secretariaat zullen hebben laten inschrijven. Ten opzichte van elk ander Lid zal deze Overeenkomst in het vervolg in werking treden den dag dat de bekrachtiging van dit Lid op het Secretariaat zal ingeschreven geworden zijn.
 Art.    15 . Onder voorbehoud van de bepalingen van artikel 14, gaat elk Lid dat deze Overeenkomst bekrachtigt, de verbintenis aan om de bepalingen er van uiterlijk op 1 Juni 1922 toe te passen en zoodanige maatregelen te treffen welke zullen noodig zijn om die bepalingen daadwerkelijk te maken.
 Art.    16 . Elk Lid dat deze Overeenkomst bekrachtigd heeft, mag haar bij het verstrijken van een tijdperk van vijf jaar na den datum van de eerste inwerkingstelling van de Overeenkomst opzeggen bij eene aan den Algemeenen Secretaris van den Volkenbond overgemaakte en door hem ingeschreven akte. De opzegging zal eerst gelden één jaar nadat zij op het Secretariaat is ingeschreven geworden.
 Art.    17 . De Beheerraad van het Internationaal Arbeidsbureau zal, ten minste eenmaal om de tien jaar, aan de Algemeene Conferentie een verslag moeten voorleggen over de toepassing van deze Overeenkomst en zal desgevallend beslissen of de kwestie van herziening of wijziging van gezegde Overeenkomst noodig op de dagorde der Conferentie moet geschreven worden.
 Art.  18. De Fransche en de Engelsche tekst van deze Overeenkomst zullen beide rechtsgeldig zijn.
De Regeering van de Fransche Republiek zal kennis geven van de onderteekening dezer Overeenkomst aan al de Staten die Lid zijn van de Internationale Organisatie van den Arbeid.


text:
Artikel  M. Overeenkomstig de bepalingen van artikel 168 van het Verdrag van Neuilly, heeft de Belgische Regeering, op 27 Januari 1921, aan de Bulgaarsche Regeering kennis gegeven van de tweezijdige overeenkomst waarvan zij het opnieuw van kracht worden eischte. De Bulgaarsche Regeering heeft de ontvangst dezer kennisgeving bericht.
Dienvolgens, werd de volgende tweezijdige overeenkomst, op den datum der kennisgeving (27 Januari 1921), opnieuw van kracht :
Belgisch-Bulgaarsche Overeenkomst van uitlevering van 15/28 Maart 1908.


text:
Artikel    1 . Voor de toepassing van deze Overeenkomst geldt de benaming "zeeman" voor al de op om het even welk op zee varend schip gebezigde personen.
Voor de toepassing van deze Overeenkomst geldt de benaming "vaartuig" voor al de op zee varende booten, schepen of vaartuigen van welken aard ook, onverschillig of zij openbaar of privaat eigendom zijn, de oorlogsbodems uitgesloten.
 Art.    2 . In geval van schipbreuk (vergaan of stranden) van om het even welk vaartuig, zal de reeder of de persoon met wien de zeeman eene overeenkomst gesloten heeft om aan boord te dienen, aan elk der op dit schip gebezigde zeelieden eene vergoeding moeten betalen, om het hoofd te bieden aan de werkloosheid welke uit de schipbreuk (vergaan of stranden) van het vaartuig voortkomt.
Die vergoeding zal voor al de dagen van het wezenlijk tijdperk van werkloosheid van den zeeman betaald worden tegen het bedrag van het krachtens de overeenkomst te betalen loon, doch het gezamenlijk bedrag van de krachtens deze Overeenkomst aan elken zeeman te betalen vergoeding zal tot het beloop van twee maand loon mogen beperkt worden.
 Art.    3 . Die vergoedingen zullen dezelfde voorrechten genieten als de achterstallen van het gedurende den werktijd verdiende loon en de zeelieden zullen, om ze trekken, hunne toevlucht mogen nemen tot dezelfde invorderingswijzen als voor die achterstallen.
 Art.    4 . Elk lid van de Internationale Arbeidsorganisatie dat deze Overeenkomst bekrachtigd, gaat de verbintenis aan om haar op die zijner Koloniën of bezittingen of op die zijner protectoraten welke geen volkomen zelfbestuur hebben, toe te passen, onder voorbehoud van het volgende :
a) Dat de toepassing van de bepalingen der Overeenkomst niet onmogelijk gemaakt wordt door plaatselijke toestanden.
b) Dat de wijzigingen welke zouden noodig zijn om de Overeenkomst aan de plaatselijke toestanden aan te passen, daarin kunnen aangebracht worden.
Elk Lid zal aan het Internationaal Arbeidsbureau kennis moeten geven van zijn besluit omtrent ieder zijner koloniën of bezettingen of ieder zijner protectoraten welke geen volkomen zelfbestuur hebben.
 Art.    5 . De ambtelijke bekrachtigingen van deze Overeenkomst, onder de voorwaarden voorzien bij Deel XIII van het Verdrag van Versailles van 28 Juni 1919, van het Verdrag van Saint-Germain van 10 September 1919, van het Verdrag van Neuilly van 27 November 1919 en van het Verdrag van Grand-Trianon van 4 Juni 1920, zullen aan den Algemeenen Secretaris van den Volkenbond overgemaakt en door hem ingeschreven worden.
 Art.    6 . Zoodra de bekrachtigingen van twee Leden der Internationale Arbeidsorganisatie op het Secretariaat zullen ingeschreven geworden zijn, zal de Algemeene Secretaris van den Volkenbond dit feit ter kennis van al de Leden der Internationale Arbeidsorganisatie brengen.
 Art.    7 . Deze Overeenkomst zal van kracht worden op den dag dat die kennisgeving door den Algemeenen Secretaris van den Volkenbond zal verschaft zijn; zij zal enkel de Leden binden welke hunne bekrachtiging op het Secretariaat zullen hebben laten inschrijven. Ten opzichte van elk ander Lid zal deze Overeenkomst in het vervolg in werking treden op den dag dat de bekrachtiging van dit Lid op het Secretariaat zal ingeschreven geworden zijn.
 Art.    8 . Onder voorbehoud van de bepalingen van artikel 7, gaat elk Lid dat deze Overeenkomst bekrachtigt, de verbintenis aan om de bepalingen er van uiterlijk op 1n Juli 1922 toe te passen en zoodanige maatregelen te treffen welke zullen noodig zijn om die bepalingen daadwerkelijk te maken.
 Art.    9 . Elk Lid dat deze Overeenkomst bekrachtigd heeft, mag haar bij het verstrijken van een tijdperk van vijf jaar na den datum van de eerste inwerkingstelling van de Overeenkomst opzeggen bij eene aan den Algemeenen Secretaris van den Volkenbond overgemaakte en door hem ingeschreven akte. De opzegging zal eerst gelden één jaar nadat zij op het Secretariaat is ingeschreven geworden.
 Art.    10 . De Beheerraad van het Internationaal Arbeidsbureau zal, ten minste eenmaal om de tien jaar, aan de Algemeene Conferentie een verslag moeten voorleggen over de toepassing van deze Overeenkomst en zal beslissen of de kwestie van herziening of wijziging van gezegde Overeenkomst noodig op de dagorde der Conferentie moet geschreven worden.
 Art.  11. De Fransche en de Engelsche tekst van deze Overeenkomst zullen beide rechtsgeldig zijn.
De Regeering van de Fransche Republiek zal kennis geven van de onderteekening dezer Overeenkomst aan al de Staten die Lid zijn van de Internationale Organisatie van den Arbeid.


text:
Artikel    1 . Voor de toepassing van deze Overeenkomst dienen onder de benaming "vaartuig" te worden verstaan al de om het even welke op zee varende booten, schepen en bodems, al dan niet openbaar of privaat eigendom, met uitsluiting van de oorlogsbodems.
 Art.    2 . Kinderen beneden de veertien jaar mogen niet tot werken gebruikt worden op andere vaartuigen dan die waarop enkel de leden van een zelfde familie arbeid verrichten.
 Art.    3 . Het bepaalde bij artikel 2 is niet toepasselijk op het werk van kinderen op opleidingsvaartuigen, op voorwaarde dat dit werk door de openbare overheid goedgekeurd wordt en deze er toezicht op houdt.
 Art.    4 . Om het toezicht op de toepassing van de bepalingen van deze Overeenkomst mogelijk te maken, moet ieder kapitein of schipper een inschrijvingsregister of eene monsterrol houden, waarin al de aan boord gebezigde personen beneden de zestien jaar met opgave van hunnen geboorte-datum vermeld worden.
 Art.    5 . Elk lid van de Internationale Arbeidsorganisatie dat deze Overeenkomst bekrachtigt, gaat de verbintenis aan om haar op die zijner koloniën of bezittingen of op die zijner protectoraten welke geen volkomen zelfbestuur hebben, toe te passen onder voorbehoud van het volgende :
a) Dat de toepassing van de bepalingen der Overeenkomst niet onmogelijk gemaakt wordt door plaatselijke toestanden;
b) Dat de wijzigingen welke zouden noodig zijn om de Overeenkomst aan de plaatselijke toestanden aan te passen, daarin kunnen aangebracht worden.
Elk Lid zal aan het Internationaal Arbeidsbureau kennis moeten geven van zijn besluit omtrent ieder zijner koloniën of bezittingen of ieder zijner protectoraten welke geen volkomen zelfbestuur hebben.
 Art.    6 . De ambtelijke bekrachtigingen van deze Overeenkomst, onder de voorwaarden voorzien bij Deel XIII van het Verdrag van Versailles van 28 Juni 1919, van het Verdrag van Saint-Germain van 10 September 1919, van het Verdrag van Neuilly van 27 November 1919 en van het Verdrag van Grand-Trianon van 4 Juni 1920, zullen aan den Algemeenen Secretaris van den Volkenbond overgemaakt en door hem ingeschreven worden.
 Art.    7 . Zoodra de bekrachtigingen van twee Leden der Internationale Arbeidsorganisatie op het Secretariaat zullen ingeschreven geworden zijn, zal de Algemeene Secretaris van den Volkenbond dit feit ter kennis van al de Leden der Internationale Arbeidsorganisatie brengen.
 Art.    8 . Deze Overeenkomst zal van kracht worden op den dag dat die kennisgeving door den Algemeenen Secretaris van den Volkenbond zal verschaft zijn; zij zal enkel de Leden binden welke hunne bekrachtiging op het Secretariaat zullen hebben laten inschrijven. Ten opzichte van elk ander Lid zal deze Overeenkomst in het vervolg in werking treden op den dag dat de bekrachtiging van dit Lid op het Secretariaat zal ingeschreven geworden zijn.
 Art.    9 . Onder voorbehoud van de bepalingen van artikel 8, gaat elk Lid dat deze Overeenkomst bekrachtigt, de verbintenis aan om de bepalingen er van uiterlijk op 1 Juli 1922 toe te passen en zoodanige maatregelen te treffen welke zullen noodig zijn om die bepalingen daadwerkelijk te maken.
 Art.    10 . Elk Lid dat deze Overeenkomst bekrachtigd heeft, mag haar bij het verstrijken van een tijdperk van tien jaar na den datum van de eerste inwerkingstelling van de Overeenkomst opzeggen bij eene aan den Algemeenen Secretaris van den Volkenbond overgemaakt en door hem ingeschreven akte. De opzegging zal eerst gelden een jaar nadat zij op het Secretariaat is ingeschreven geworden.
 Art.    11 . De Beheerraad van het Internationaal Arbeidsbureau zal, ten minste eenmaal om de tien jaar, aan de Algemeene Conferentie een verslag moeten voorleggen over de toepassing van deze Overeenkomst en zal beslissen of de kwestie van herziening of wijziging van gezegde Overeenkomst noodig op de dagorde der Conferentie moet geschreven worden.
 Art.  12. De Fransche en de Engelsche tekst van deze Overeenkomst zullen beide rechtsgeldig zijn.
De Regeering van de Fransche Republiek zal kennis geven van de onderteekening dezer Overeenkomst van al de Staten die Lid zijn van de Internationale Organisatie van den Arbeid.


text:
Artikel  M. Op 18 februari 1991 is op het Ministerie van Buitenlandse Zaken, Buitenlandse Handel en Ontwikkelingssamenwerking de akte van toetreding van het Groothertogdom Luxemburg tot de volgende internationale akte nedergelegd.
Inwerkingtreding : 18 mei 1991 (zie artikel 13, tweede lid, van het Protocol).


text:
Artikel  M.
1. Op 22 augustus 1985 is bij het Ministerie van Buitenlandse Zaken, Buitenlandse Handel en Ontwikkelingssamenwerking van België de bekrachtigingsakte van Italië met betrekking tot voornoemd Protocol nedergelegd.
2. Overeenkomstig het bepaalde in artikel 13 (2) van het Protocol gaat deze bekrachtiging ten aanzien van Italië op 22 november 1985 in.
3. Bij de nederlegging van deze akte heeft de Ambassade van Italië te Brussel verklaard :
"... dat voor de toepassing van artikel 10 van het Internationaal Verdrag voor de eenmaking van bepaalde regelen inzake cognossementen, ondertekend te Brussel op 25 augustus 1924 zoals gewijzigd door de te Brussel op 23 februari 1968 en 21 december 1979 ondertekende Protocollen, iedere Staat die partij is bij het Verdrag van 1924 en iedere Staat die partij is bij het Verdrag zoals gewijzigd door het Protocol van 1968, alsook iedere Staat die partij is bij het Protocol van 1979, door Italië zal worden beschouwd als Verdragsluitende Staat."


text: Artikel  M. Op 15 april 1998 is Zijne Excellentie de heer Eamonn Ryan, Ambassadeur van Ierland te Brussel, overgegaan tot de ondertekening van bovenvermeld Protocol.


text:
Artikel  M.
1. Op 31 januari 1983 ontving het Ministerie van Buitenlandse Zaken, Buitenlandse Handel en Ontwikkelingssamenwerking van België de bekrachtigingsoorkonde van voornoemd Protocol door de Arabische Republiek Egypte.
In overeenstemming met het bepaalde in artikel 13, 2 van dit Protocol, zal het voor de Arabische Republiek Egypte in werking treden op 30 april 1983.
2. Bovendien verklaart de Arabische Republiek Egypte in de bekrachtigingsoorkonde zich niet gebonden te achten door artikel 8 van het Protocol (deze verklaring is gedaan overeenkomstig artikel 9, 1 van het Protocol).


text:
Article  M. 1. Op 20 februari 1996 werd bij het Ministerie van Buitenlandse Zaken, Buitenlandse Handel en Ontwikkelingssamenwerking van België de toetredingsoorkonde van Georgië met betrekking tot het voornoemd Protocol neergelegd.
2. Overeenkomstig het bepaalde artikel 13 van het Protocol zal deze toetreding ten aanzien van Georgië op 20 mei 1996 in werking treden.


text:
Artikel  M. Op 14 februari 1979, werd de toetredingsoorkonde van de Duitse Democratische Republiek betreffende de hierboven vermelde akte geregistreerd. Deze akte van toetreding ging vergezeld van de volgende voorbehoudsbepaling :
Voorbehoud nopens artikel 8 van het vermeld Protocol :
(Vertaling) :
"De Duitse Democratische Republiek acht zich niet gebonden door de bepalingen van artikel 8 van het Protocol volgens welke een geschil over de uitlegging of de toepassing dat niet door onderhandelingen kan worden beslecht, op verzoek van een der partijen bij het geschil, aan arbitrage dient te worden onderworpen.
Dienaangaande is de Duitse Democratische Republiek van oordeel dat om een geschil door middel van arbitrage te beslechten, de instemming van alle partijen bij het geschil in ieder afzonderlijk geval noodzakelijk is."
Deze akte is ten opzichte van de Duitse Democratische Republiek in werking getreden op 14 mei 1979 (voor het vermeld Protocol, cfr. art. 13, tweede lid).


text:
Artikel  M. Op 24 juni 1997 is bij het Ministerie van Buitenlandse Zaken, Buitenlandse Handel en Ontwikkelingssamenwerking een nota verbaal ingekomen van de Ambassade van Polen waarin deze kennis geeft van de intrekking van de voorbehouden :
bij artikel 8 van het Protocol ondertekend te Brussel op 23 februari 1968, houdende wijziging van het Internationale Verdrag voor de eenmaking van bepaalde regels inzake cognossementen, ondertekend te Brussel op 25 augustus 1924.


text: Artikel  M. Op 9 januari 1998 hebben het Koninkrijk België en de Republiek Frankrijk deze Overeenkomst door uitwisseling van brieven opgezegd. Deze opzegging zal uitwerking hebben op 9 januari 1998.


text:
Artikel  M. Op 1 december 1984 is bij het Ministerie van Buitenlandse Zaken, Buitenlandse Handel en Ontwikkelingssamenwerking van België de akte van bekrachtiging van Finland met betrekking tot voornoemd Protocol nedergelegd.
Overeenkomstig het bepaalde in artikel 13 (2) van het Protocol heeft deze bekrachtiging ten aanzien van Finland op 1 maart 1985 uitwerking.


text:
Artikel  M. Verklaringen door Portugal ten aanzien van Macao.
Overeenkomstig de gezamenlijke verklaring van de Regering van de Portugese Republiek en de Regering van de Volksrepubliek China inzake de kwestie Macao, die op 13 april werd ondertekend, behoudt Portugal de internationale aansprakelijkheid met betrekking tot Macao tot 19 december 1999.
De Regering van Portugal heeft de Belgische Regering op 7 oktober ervan in kennis gesteld dat zij met ingang van 20 december 1999 niet langer aansprakelijk zal zijn voor de internationale rechten en verplichtingen die voortvloeien uit de toepassing op Macao van de zeven bovengenoemde verdragen inzake zeerecht.


text:
Artikel  M. Op 10 december 1997 werd bij het Ministerie van Buitenlandse Zaken, Buitenlandse Handel en Ontwikkelingssamenwerking van België de kennisgeving van opzegging door het Koninkrijk der Nederlanden van voornoemd Verdrag geregistreerd.
Overeenkomstig de bepalingen van artikel 19 van het Verdrag, treedt de opzegging ten aanzien van Nederland in werking op 10 december 1998.


text:
Artikel  M. Verklaringen afgelegd door de Volksrepubliek China ten aanzien van Macao.
Overeenkomstig de gezamenlijke verklaring van de Regering van de Volksrepubliek China en de Regering van de Portugese Republiek betreffende de kwestie Macao, zal de Volksrepubliek China haar soevereiniteit over Macao met ingang van 20 december 1999 opnieuw uitoefenen.
Met ingang van deze datum wordt Macao een speciale administratieve regio van de Volksrepubliek China. De Regering van de Volksrepubliek China bracht de Belgische regering op 8 en 18 oktober 1999 ervan in kennis dat ze de internationale verplichtingen en rechten voortvloeiend uit de toepassing in Macao van de bovengenoemde 5 Verdragen inzake zeerecht op zich neemt.


text:
Artikel  M. Op 9 december 1996 werd bij het Ministerie van Buitenlandse Zaken, Buitenlandse Handel en Ontwikkelingssamenwerking van België de kennisgeving van opzegging door Noorwegen van voornoemd Verdrag geregistreerd.
Overeenkomstig de bepalingen van artikel 19 van het Verdrag treedt de opzegging ten aanzien van Noorwegen in werking op 9 december 1997.


text:
Artikel  M. Op 1 september 1995 werd bij het Ministerie van Buitenlandse Zaken, Buitenlandse Handel en Ontwikkelingssamenwerking van België de kennisgeving van opzegging door Denemarken van voornoemd Verdrag geregistreerd.
Overeenkomstig de bepalingen van artikel 19 van het Verdrag, treedt de opzegging ten aanzien van Denemarken in werking op 1 september 1996.


text:
Artikel  M. 1. Op 12 januari 1994 werd bij het Ministerie van Buitenlandse Zaken, Buitenlandse Handel en Ontwikkelingssamenwerking van België de kennisgeving van opzegging door het Verenigd Koninkrijk van Groot-Brittannië en Noord-Ierland van voornoemd Verdrag geregistreerd.
2. Overeenkomstig de bepalingen van artikel 19 van het Verdrag, treedt de opzegging ten aanzien van het Verenigd Koninkrijk van Groot-Brittannië en Noord-Ierland en voor de Falklandeilanden, Montserrat, Zuid-Georgië en de Zuid-Sandwicheilanden in werking op 12 december 1995.


text:
Artikel  M. Op 19 december 1995 werd bij het Ministerie van Buitenlandse Zaken, Buitenlandse Handel en Ontwikkelingssamenwerking van België de kennisgeving van opzegging door Zweden van voornoemd Verdrag geregistreerd.
Overeenkomstig de bepalingen van artikel 19 van het Verdrag, treedt de opzegging ten aanzien van Zweden in werking op 19 december 1996.


text:
Artikel  M.
1. Op 28 september 1994 werd bij het Ministerie van Buitenlandse Zaken, Buitenlandse Handel en Ontwikkelingssamenwerking van België, de akte van toetreding van de Volksrepubliek China nedergelegd.
2. Dit verdrag treedt in werking ten aanzien van de Volksrepubliek China op 18 november 1994 overeenkomstig artikel 15 van het Verdrag.


text:
Artikel  M. Op 22 november 1994 werd bij het Ministerie van Buitenlandse Zaken, Buitenlandse Handel en Ontwikkelingssamenwerking van België de kennisgeving van opzegging door Canada van voornoemd Verdrag geregistreerd.
Overeenkomstig de bepalingen van artikel 19 van het Verdrag, treedt de opzegging ten aanzien van Canada in werking op 22 november 1995.


text:
Artikel  M. Op 12 januari 2007 ontving de Federale Overheidsdienst Buitenlandse Zaken, Buitenlandse Handel en Ontwikkelingssamenwerking van België de opzegging van de Republiek Finland betreffende voornoemde Overeenkomst.
Overeenkomstig artikel 19 van de Overeenkomst, zal deze opzegging ten aanzien van de Republiek Finland in werking treden op 12 januari 2008.


text:
Artikel   M. Internationale Overeenkomst voor de eenmaking van sommige regelen inzake aanvaring en protocol van ondertekening, ondertekend te Brussel op 23 september 1910 (1) . - Toetreding van de Republiek San Marino
Op 6 mei 2021 werd het toetredingsinstrument van de Republiek San Marino met betrekking tot voornoemde Akte in ontvangst genomen bij de Federale Overheidsdienst Buitenlandse Zaken, Buitenlandse Handel en Ontwikkelingssamenwerking van België (FOD).
Overeenkomstig de bepalingen van artikel 15 van bovenvermeld verdrag treedt deze toetreding ten aanzien van de Republiek San Marino in werking op 1 juli 2021, dit wil zeggen één maand na de verzending van de kennisgeving van de Belgische regering.


text: Artikel  M. Op 21 september 2001 is op het Ministerie van Buitenlandse Zaken, Buitenlandse Handel en Internationale Samenwerking van België een brief ingekomen van de Heer Louis Straker, Minister van Buitenlandse Zaken van Saint-Vincent en de Grenadines, waarbij er kennis van wordt gegeven dat de Regering van Saint-Vincent en de Grenadines met ingang van 28 oktober 1979, zijnde de datum van onafhankelijkheid van Saint-Vincent en de Grenadines, de eerder door het Verenigd Koninkrijk aangegane rechten en verplichtingen overneemt met betrekking tot de twee bovengenoemde Verdragen waarvan België depositaris is.


text:
Artikel    M . Op 20 mei 2003 ontving de Federale Overheidsdienst Buitenlandse Zaken, Buitenlandse Handel en Ontwikkelingssamenwerking van België de kennisgeving van opzegging van Nieuw-Zeeland betreffende voornoemde internationale Akte.
 BIJLAGE.
 Art.  N. Overeenkomstig artikel 19 van de Overeenkomst, treedt deze opzegging ten aanzien van Nieuw-Zeeland in werking met ingang van 20 mei 2004.


text:
Artikel  M. Op 8 oktober 2001 ontving het Ministerie van Buitenlandse Zaken, Buitenlandse Handel en Internationale Samenwerking van België de kennisgeving van opzegging van de Bondsrepubliek Duitsland betreffende voornoemde internationale akte.
Overeenkomstig artikel 19 van de Overeenkomst, treedt deze opzegging ten aanzien van de Bondsrepubliek Duitsland in werking met ingang van 8 oktober 2002.


text:
Artikel  M. Op 19 januari 2005 ontving de Federale Overheidsdienst Buitenlandse Zaken, Buitenlandse Handel en Ontwikkelingssamenwerking van België de opzegging van het Koninkrijk Spanje betreffende voornoemde Overeenkomst.
Overeenkomstig artikel 19 van de Overeenkomst, zal deze opzegging ten aanzien van het Koninkrijk Spanje in werking treden op 19 januari 2006.


text:
Artikel  M. Op 5 juli 2000 ontving het Ministerie van Buitenlandse Zaken, Buitenlandse Handel en Internationale Samenwerking van België de kennisgeving van opzegging van de Islamitische Republiek Iran betreffende voornoemde internationale akte.
Overeenkomstig artikel 19 van de Overeenkomst, treedt deze opzegging ten aanzien van Islamitische Republiek Iran in werking met ingang van 11 juli 2001.


text:
Artikel    1 . De Belgische Regeering en de Bulgaarsche Regeering verbinden zich tot wederzijdsche uitlevering, met uitzondering van hare eigene landgenooten, in de omstandigheden en in de voorwaarden gesteld door dit Verdrag, der personen die vervolgd of veroordeeld zijn om eene misdaad of een wanbedrijf, begaan op het grondgebied der aanzoekende partij, en die op het grondgebied der andere partij worden gevonden.
Nochtans, wanneer de misdaad of het wanbedrijf waarop de vraag om uitlevering is gegrond, begaan werd buiten het grondgebied van het aanzoekend land, kan er aan die vraag maar gevolg worden gegeven, indien de wetgeving van het aanzochte land de vervolging gedoogt wegens dezelfde buiten zijn grondgebied gepleegde overtredingen.
 Art.    2 . De misdaden en wanbedrijven waarvoor uitlevering wordt toegestaan, zijn :
1° Sluipmoord, vergifting, oudermoord, kindermoord, moord;
2° Slagen of verwondingen, vrijwillig toegebracht met voorbedachten rade, of hebbende veroorzaakt eene ongeneesbaar schijnende ziekte, eene bestendige onbekwaamheid tot persoonlijk werk, het verlies van het volkomen gebruik van een zintuig, eene zware verminking of den dood, zonder het inzicht dien te geven;
3° Vrijwillig en misdadig toedienen, doch zonder inzicht den dood te veroorzaken, van stoffen die den dood kunnen geven of de gezondheid erg kunnen bederven;
4° Afdrijving van de vrucht eener vrouw;
5° Verkrachting, feitelijke aanranding van de eerbaarheid, met geweld gepleegd; feitelijke aanranding van de eerbaarheid, zonder geweld gepleegd op den persoon of door middel van den persoon van de eene of de andere kunne, minder dan veertien jaar oud; aanslag op de zeden, door gewoonlijk tot ontucht of bederf van minderjarigen van de eene of de andere kunne aan te hitsen, die ontucht of dat bederf te vergemakkelijken of te begunstigen, ten einde eens anders driften te voldoen;
6° Dubbel huwelijk;
7° Oplichting of wegvoering van minderjarigen;
8° Oplichting of wegvoering, verberging, wegmaking of onderschuiving van een kind;
9° Te vinden leggen of verlaten van een kind, minder dan zeven jaar oud;
10° Vereeniging van kwaaddoeners;
11° Diefstal, afpersing, oplichterij, misbruik van vertrouwen, bedriegerij;
12° Bedreiging jegens de personen of de eigendommen met eenen aanslag, strafbaar met den dood, met dwangarbeid of opsluiting;
13° Aanbod of voorstel tot het begaan eener misdaad of tot het deelnemen daaraan, of aanvaarden van zulke aanbiedingen of voorstellen;
14° Aanslag op de persoonlijke vrijheid en op de onschendbaarheid van de woning, door particulieren gepleegd;
15° Valsche munt, met inbegrip van namaak en vervalsching van munt, uitgeven en in omloop brengen van nagemaakte of vervalschte munt, alsmede bedrog in de keus van de stalen voor het nazicht van het gehalte en het gewicht der muntstukken;
16° Namaak of vervalsching van openbare fondsen of bankbiljetten, van openbare of bijzondere effecten; uitgeven of in omloop brengen van die nagemaakte of vervalschte fondsen, biljetten of effecten; valschheid in geschrift of in telegrammen en gebruik van die nagemaakte, gemaakte of vervalschte telegrammen, fondsen, biljetten of effecten;
17° Namaak of vervalsching van stempels, zegels, keurijzers en keurmerken, bewijzen voor het vervoer van personen of voorwerpen, post- of andere kleefzegels, gebruik van die nagemaakte of vervalschte voorwerpen; nadeelig gebruik van echte stempels, zegels, keurijzers en keurmerken; kwaadwillige of bedrieglijke aanbrenging, op een kunstvoorwerp, een werk van letterkunde of van toonkunde, van den naam van een auteur of elk door dezen aangenomen kenteeken om zijn werk aan te duiden; verkoop, uitstalling, bewaring in de magazijnen, invoer binnen het grondgebied, voor den verkoop, van gezegde voorwerpen;
18° Valsche getuigenis en valsche verklaringen van deskundigen of tolken; omkooping van getuigen, deskundigen of tolken;
19° Meineed;
20° Knevelarij, ontvreemding gepleegd door openbare ambtenaren; omkooping van openbare ambtenaren;
21° Bedrieglijke bankbreuk en bedrog gepleegd in faillieten;
22° Vrijwillige belemmering van het verkeer van eenen trein op eenen spoorweg, door neerlegging van welkdanige voorwerpen, door storing van de spoorstaven of van dezer draagstukken; door het wegnemen van spieën of wiggen, of door het aanwenden van elk ander middel om den trein tot stilstand of buiten de sporen te brengen;
23° Vrijwillige brandstichting;
24° Vernieling van gebouwen, stoommachines of telegraaftoestellen; vernieling of schending van grafsteden, monumenten, kunstvoorwerpen, openbare of private fondsen; vernieling of beschadiging van roerende eigendommen met geweld of bedreiging; kwaadwillige of bedrieglijke vernieling of beschadiging van goederen of grondstoffen;
25° Vernieling of verwoesting van oogsten, planten, boomen of griffels;
26° Vernieling van lanfbouwgerief, vernieling of vergifting van vee of andere dieren;
27° Verzet tegen de uitvoering van openbare werken;
28° Verlaten, door den schipper, van een koopvaardijschip of eene visschersboot, buiten de gevallen bepaald door de wetgeving der beide landen;
29° Doen stranden, onbruikbaar maken, vernielen, door den schipper of de stuurlieden en mindere schepelingen; verduisteren, door den schipper, van een koopvaardijschip of eene visschersboot; zonder noodzakelijkheid wegwerpen of vernielen van al of een gedeelte van de lading, de levensmiddelen of de uitrusting van het schip; afwijking van den rechten koers, beleening zonder noodzakelijkheid op den bodem, het proviand of de uitrusting van het schip, of verpanden of verkoopen van de koopwaren of levensmiddelen, of schrijven, op de rekeningen, van veronderstelde schade of uitgaven; verkoopen van het schip zonder bijzondere machtiging, buiten het geval van onzeewaardigheid; diefstal aan boord gepleegd; vervalsching van eet- of koopwaren, aan boord gepleegd door het bijmengen van schadelijke stoffen; aanranding of verzet met geweld en feitelijkheden jegens den schipper door meer dan een derde van het scheepsvolk; weigering van gehoorzaamheid aan de bevelen van den schipper of den stuurman van het schip, voor de redding van het schip of van de lading, met slagen en kwetsuren; samenzwering tegen de veiligheid, de vrijheid of het gezag van den schipper; innemen van het schip door het scheepsvolk of de passagiers, door bedrog of geweld jegens den schipper;
30° Verheling van de voorwerpen, bekomen door middel van een der misdaden of wanbedrijven, voorzien in dit Verdrag.
Zijn in bovenstaande benamingen begrepen, de medeplichtigheid en de poging tot het plegen dier misdaden en wanbedrijven, indien zij volgens de wetgeving der beide landen strafbaar zijn.
Voor elk geval, elke misdaad en elk wanbedrijf, kan de uitlevering niet geschieden tenzij het soortgelijk feit strafbaar is volgens de wetgeving van het land waaraan de vraag wordt gericht.
 Art.    3 . Uitlevering zal geen plaats vinden :
1° Als, sedert de ten laste gelegde feiten, de laatste akte van het rechtsgeding of de veroordeeling, de vordering of de straf verjaard is, volgens de wetten van het land waar de betichte zich verscholen heeft, op het oogenblik waarop de uitlevering zou kunnen geschieden;
2° Wanneer de vraag tot uitlevering gesteund is op hetzelfde feit waarvoor de persoon, wiens uitlevering wordt gevorderd, vervolgd en vrijgesproken werd of nog vervolgd wordt of reeds gevonnistwerd in het land aan hetwelk uitlevering wordt gevraagd.
 Art.    4 . Indien de persoon, wiens uitlevering wordt gevorderd, vervolgd wordt of veroordeeld is in den Staat waaraan zijne uitlevering wordt gevraagd, wegens eene andere overtreding dan die waarvoor zijne uitlevering werd gevraagd, mag zijne uitlevering worden uitgesteld tot het einde van het rechtsgeding en, bij veroordeeling, totdat de veroordeelde zijne straf heeft uitgedaan.
Ware hij in hetzelfde land vervolgd of in hechtenis uit hoofde van verplichtingen, door hem jegens bijzondere personen aangegaan, dan zou zijne uitlevering niettemin plaats hebben, blijvende die personen bevoegd om later hunne rechten voor de bevoegde overheid te doen gelden.
 Art.    5 . Uitlevering zal niet toegestaan worden, als de overtreding waarvoor zij gevraagd werd, door de aanzochte partij beschouwd wordt als wanbedrijf van staatkundigen aard of als een feit, in verband met een zoodanig wanbedrijf.
De vreemdeling wiens uitlevering werd toegestaan, mag niet vervolgd of gestraft worden wegens eenig wanbedrijf van staatkundigen aard, voor de uitlevering begaan, noch wegens eenig feit, in verband met een zoodanig wanbedrijf, noch wegens eene misdaad of een wanbedrijf, niet voorzien in dit Verdrag.
Zal niet worden beschouwd als staatkundig wanbedrijf noch als feit in verband met een zoodanig wanbedrijf, de aanslag tegen den persoon van het hoofd van een vreemden Staat of tegen dien van de leden zijner familie, indien die aanslag bestaat uit het feit hetzij van moord, hetzij van sluipmoord, hetzij van vergiftiging.
De uitgeleverde persoon mag echter, in de volgende gevallen, worden vervolgd of wedersprakelijk gestraft wegens een ander misdrijf dan dat waarop zijne uitlevering is gegrond :
1° Indien hij gevraagd heeft te recht te staan of zijne straf te ondergaan, in welk geval zijne vraag zal worden medegedeeld aan de Regeering die hem uitgeleverd heeft;
2° Indien hij, binnen de maand die op zijne volkomen bevrijding volgt, het land niet heeft verlaten, waaraan hij uitgeleverd werd;
3° Indien het misdrijf in de termen van het Verdrag valt en indien de Regeering, waaraan hij uitgeleverd werd, vooraf de toestemming heeft bekomen van de Regeering, die de uitlevering heeft toegestaan. Deze laatste mag, zoo zij het wenschelijk acht, de overlegging vergen van een der bescheiden, vermeld in artikel 7 van dit Verdrag.
Overlevering aan een derde land is aan dezelfde regelen onderworpen.
 Art.    6 . De vraag om uitlevering moet altijd worden ingediend langs den diplomatieken weg of door den voornaamsten consulairen agent, verblijvende in den aanzochten Staat.
 Art.    7 . Uitlevering zal worden toegestaan op overlegging van de oorspronkelijke akte of van een rechtsgeldig afschrift hetzij van het veroordeelend vonnis of arrest, hetzij van het bevelschrift van de Raadskamer, van het arrest van de Kamer van inbeschuldigingstelling of van de akte van lijfstraffelijke rechtspleging uitgaande van den bevoegden rechter, bepalende uitdrukkelijk of volle recht gevende tot de verwijzing van den betichte of beschuldigde voor het strafgerecht.
Zij zal eveneens toegestaan worden op overlegging van het bevel tot aanhouding of van elk andere gelijkwaardige akte, afgegeven door de bevoegde vreemde overheid, mits het feit, waarvoor die akten afgeleverd werden, daarin bepaald beschreven zij.
Die stukken worden gewaarmerkt door den Minister van Buitenlandsche Zaken van den aanzoekenden Staat en, des gevorderd, door den diplomatieken of consulairen agent van bedoelden Staat. Zij moeten vergezeld gaan van een afschrift van den inhoud der wet die op het ten laste gelegde feit van toepassing is en, des gevorderd, van eene Fransche vertaling en, zooveel mogelijk, van de persoonsbeschrijving van den opgeëischte of elk andere aanwijzing om zijne eenzelvigheid vast te stellen.
 Art.    8 . In spoedeischende gevallen, zal de vreemdeling voorloopig aangehouden worden, op een berict, gegeven door de post of de telegraaf, dat een der bij artikel 7 bedoelde bescheiden bestaat, mits, echter, dat bericht behoorlijk worde gegeven aan het Ministerie van Buitenlandsche Zaken van den aanzochten Staat.
Die aanhouding is niet verplicht, wanneer voormeld bericht rechtstreeks wordt gestuurd naar eene gerechtelijke of bestuurlijke overheid van een der beide landen.
De voorloopige aanhouding zal geschieden in de vormen en volgens de regels, voorgeschreven door de wetgeving van de aanzochte Regeering.
De voorloopig aangehouden vreemdeling zal in vrijheid worden gesteld, indien hij, binnen drie weken na den dag zijner aanhouding, geen mededeeling ontvangt van een der bescheiden, vermeld in artikel 7 van dit Verdrag.
 Art.    9 . Indien uitlevering wordt toegestaan, zullen alle voorwerpen, die verkregen zijn door het plegen van de misdaad of het wanbedrijf, of die kunnen dienen tot overtuigingstukken en in het bezit mochten gevonden worden van den opgeëischten persoon op het oogenblik zijner aanhouding of die later mochten ontdekt worden, naar het oordeel van de bevoegde overheid van den aanzochten Staat, aangeslagen en overhandigd worden aan den opeischenden Staat.
Die overhandiging zal kunnen geschieden dan zelfs wanneer de uitlevering niet zoude kunnen gedaan worden ten gevolge van de ontvluchting of den dood van den opgeëischten persoon.
Blijven echter voorbehouden de rechten welke derden mochten hebben verworven op de bedoelde voorwerpen; deze zullen hun, des voorkomend, kosteloos moeten teruggegeven worden, zoodra het rechtsgeding afgeloopen is.
 Art.    10 . De kosten van aanhouding, onderhoud en vervoer van den persoon, wiens uitlevering werd toegestaan, alsmede die van bewaring en van vervoer der voorwerpen welke, naar luid van het vorig artikel, moeten teruggegeven of overhandigd worden, blijven ten laste van beide Staten binnen de grenzen van hun wederzijdsch grondgebied.
De kosten van vervoer of andere op het grondgebied van de tusschengelegen Staten zijn ten laste van den opeischenden Staat.
Zoo vervoer per zee verkieslijker geoordeeld wordt, zal de uit te leveren persoon worden gevoerd naar die havan van den aanzochten Staat, welke zal worden aangewezen door de aanzoekende Regeering, op wier kosten hij zal worden ingescheept. De gevangene zal in vrijheid worden gesteld indien hij, binnen de twee maanden na den dag waarop hij ter beschikking der aanzoekende Regeering werd gesteld, niet gebracht is in het land, dat zijne uitlevering heeft gevraagd.
 Art.    11 . De uitlevering, bij wijze van doorvoer op het wederzijdsch grondgebied van de Verdragstaten, van eenen persoon die niet tot het doorreisde land behoort, zal toegestaan worden op enkele overlegging van de oorkonde of van een rechtsgeldig afschrift van een der bescheiden vermeld in artikel 7, mits het feit, waarop de uitlevering gegrond is, opgenomen is in dit Verdrag en niet valt in de termen van artikelen 3 en 5.
Doorvoerkosten vallen ten laste van de aanzoekende partij.
 Art.    12 . Wanneer bij de vervolging van eene niet staatkundige strafzaak, het verhoor van getuigen die zich in een van de beide landen bevinden of elk andere akte van rechterlijk onderzoek noodig wordt geacht, zal daartoe eene volmacht bij aanvraag, des voorkomend vergezeld van eene Fransche vertaling, gezonden worden langs den diplomatieken weg of door den voornaamsten consulairen agent en zal daaraan, tenzij de aanzochte Regeering vaststelt dat het onmogelijk is die te doen uitvoeren, gevolg gegeven worden, met inachtneming van de wetten van het land, waarin het verhoor van de getuigen of de akte van onderzoek moet plaats hebben.
De volmachten bij aanvraag, strekkende hetzij tot et doen van huiszoeking, hetzij tot het in beslag nemen van het hoofdbewijs van het misdrijf of van overtuigingstukken, mogen echter maar uitgevoerd worden voor een der misdrijven vermeld bij artikel 2, en onder het voorbehoud uitgedrukt in de laatste paragraaf van artikel 9 hierboven.
De wederzijsche Regeeringen zien af van elke vordering ten doel hebbende de terugbetaling van de kosten, waartoe de uitvoering van de volmacht bij aanvraag in strafzaken mocht aanleiding geven, zelfs wanneer het eene schatting geldt, mits die schatting niet meer dan éene zitting gevergd heeft.
 Art.    13 . Wanneer, in niet staatkundige strafzaken, de Regeering van een der beide landen de beteekening van eene gerechtelijke akte of van een vonnis aan een persoon, verblijvende op het grondgebied van het andere land, noodig oordeelt, zal het langs den diplomatieken weg of door den voornaamsten consulairen agent overgemaakt en des voorkomend van eene Fransche vertaling vergezeld stuk, aan den persoon beteekend worden op de vordering van het openbaar ministerie van de verblijfplaats, door de zorgen van een bevoegden ambtenaar, en de oorkonde waaruit de beteekening blijkt, zal langs dezelfden weg worden teruggezonden aan de aanzoekende Regeering, zonder terugbetaling van de kosten.
 Art.    14 . Wanneer het in eene niet staatkundige strafzaak noodig is, dat een getuige in persoon verschijnt, zal de Regeering van het land waar de getuige verblijft, hem aansporen te voldoen aan het verzoek dat hem gedaan zal worden.
De aan den getuige te verleenen vergoeding zal in elk bijzonder geval geregeld worden bij eene overeenkomst tusschen de aanzoekende Regeering en de aanzochte Regeering.
Geen getuige van om 't even welke nationaliteit die, in een van beide landen gedagvaard, vrijwillig voor de rechters van het andere land verschijnt, kan worden vervolgd of gevangengehouden voor vroeger begane misdrijven of vroeger uitgesproken veroordeelingen, noch onder voorwendsel van medeplichtigheid aan de misdrijven, die aanleiding gaven tot het geding, waarin hij als getuige optreedt.
 Art.    15 . Wanneer, in eene niet staatkundige strafzaak, die in een der beide landen onderzocht wordt, de overlegging nuttig of noodig zal worden geacht van overtuigingstukken of oorkonden, die zich in de handen van de overheid van het andere land bevinden, zal de vraag daartoe langs den diplomatieken weg of door den voornaamsten consulairen agent gedaan worden, en er zal gevolg aan worden gegeven, tenzij beschouwingen van bijzonderen aard zich daartegen verzetten en onder verplichting tot terugzending van de stukken en bescheiden.
De verdragsluitende Regeeringen zien af van elke terugvordering van de kosten, waartoe de verzending en de teruggave van de overtuigingstukken en de oorkonden, binnen de grenzen van haar wederzijdsch grondgebied, aanleiding mochten geven.
 Art.    16 . Beide Regeeringen verbinden zich tot wederzijdsche mededeeling, zonder terugbetaling van kosten, der veroordeelingen wegens misdaden of wanbedrijven van allen aard, welke door de rechtbanken van een van beide Staten tegen de onderdanen van den anderen Staat werden uitgesproken.
Die mededeeling geschiedt door middel van een des voorkomend van eene Fransche vertaling vergezeld bericht of uittreksel van het eindvonnis, gestuurd, langs den diplomatieken weg, aan de Regeering van het land waartoe de veroordeelde behoort.
 Art.  17. Dit Verdrag treedt in werking tien dagen na zijne bekendmaking, overeenkomstig de wetten van elken van beide landen.
Elke der verdragsluitende Partijen mag te allen tijde het Verdrag opzeggen, mits de andere Partij, zes maanden vooraf, van haar inzicht kennis te geven.
Het zal bekrachtigd worden en de akten van bekrachtiging zullen zoohaast mogelijk worden uitgewisseld.
Ten blijke waarvan de ondergeteekenden dit Verdrag hebben opgemaakt en er hun zegel hebben op afgedrukt.


text:
Artikel  M. Op 16 maart 2000 werd bij het Ministerie van Buitenlandse Zaken, Buitenlandse Handel en Internationale Samenwerking van België de akte van opzegging van de Republiek Kroatië betreffende bovengenoemde internationale akten nedergelegd. (NOTA : voor de andere akte, zie 1967-05-27/30.)
Overeenkomstig het bepaalde in artikel 6 van het Protocol, treedt deze opzegging, zowel dat het Protocol als het Verdrag betreft, ten aanzien van Kroatië in werking op 16 maart 2001.