type: legislation

jurisdiction: Belgium

text:
Artikel    1 . Doel en werkingssfeer van het Akkoord
De bevoegde autoriteiten van de overeenkomstsluitende Partijen zullen bijstand verlenen door het uitwisselen van inlichtingen die naar verwachting relevant zijn voor de toepassing en de tenuitvoerlegging van hun nationale wetgeving met betrekking tot de belastingen waarop dit Akkoord van toepassing is. Die inlichtingen omvatten inlichtingen die naar verwachting relevant zijn voor de bepaling, de vestiging en de invordering van die belastingen, voor de invordering en de tenuitvoerlegging van belastingvorderingen, of voor het instellen van onderzoeken of vervolgingen inzake belastingaangelegenheden. De inlichtingen worden uitgewisseld in overeenstemming met de bepalingen van dit Akkoord en worden als vertrouwelijk behandeld op de wijze die is bepaald in artikel 8. De rechten en de bescherming die door de wetgeving of de administratieve praktijk van de aangezochte Partij worden verzekerd aan personen, blijven van toepassing voor zover zij de effectieve uitwisseling van inlichtingen niet overmatig belemmeren of vertragen.
 Art.    2 . Rechtsgebied
Een aangezochte Partij is niet verplicht om inlichtingen te verstrekken die niet in het bezit zijn van haar autoriteiten of die noch in het bezit zijn van of onder toezicht staan van personen die zich binnen het rechtsgebied van die Partij bevinden.
 Art.    3 . Belastingen waarop het Akkoord van toepassing is
1. De belastingen waarop dit Akkoord van toepassing is, zijn alle belastingen die worden geheven of beheerd door elke overeenkomstsluitende Partij, met inbegrip van alle gelijke of in wezen gelijksoortige belastingen die na de datum van de ondertekening van het Akkoord worden geheven. De bevoegde autoriteiten van de overeenkomstsluitende Partijen delen elkaar alle belangrijke wijzigingen mee die betrekking hebben op de door het Akkoord behandelde belastingheffingen ermee verband houdende middelen voor het verzamelen van inlichtingen.
2. Vanaf de datum waarop België de andere overeenkomstsluitende Partij langs diplomatieke weg ervan in kennis stelt dat België akkoord gaat met zulke toepassing, zal dit Akkoord, niettegenstaande de bepalingen van paragraaf 1, ook van toepassing zijn op belastingen die in België door of ten behoeve van de staatkundige onderdelen of de plaatselijke gemeenschappen van België worden geheven.
 Art.    4 . Begripsbepalingen
1. Voor de toepassing van dit Akkoord en indien er geen andere definitie wordt gegeven :
a) betekent de uitdrukking " overeenkomstsluitende Partij " Saint Kitts en Nevis of België, al naar het zinsverband vereist;
b) betekent de uitdrukking "Saint Kitts en Nevis" de Federatie van twee eilanden van Saint Kitts (Saint Christopher) en Nevis en in aardrijkskundig verband gebruikt betekent zij het grondgebied van Saint Kitts en Nevis;
c) betekent de uitdrukking "België" het Koninkrijk België; in aardrijkskundig verband gebruikt betekent zij het grondgebied van het Koninkrijk België, daaronder begrepen de territoriale zee en alle andere maritieme zones en luchtgebieden waarover het Koninkrijk België, in overeenstemming met het internationaal recht, soevereine rechten of zijn rechtsmacht uitoefent;
d) betekent de uitdrukking "bevoegde autoriteit" :
i) in Saint Kitts en Nevis, de Financiële Secretaris of de bevoegde vertegenwoordiger van de Financiële Secretaris;
ii) in België, de Minister van Financiën of zijn bevoegde vertegenwoordiger;
e) omvat de uitdrukking "persoon" een natuurlijke persoon, een vennootschap en elke andere vereniging van personen;
f) betekent de uitdrukking "vennootschap" elke rechtspersoon of elke entiteit die voor de belastingheffing als een rechtspersoon wordt behandeld;
g) betekent de uitdrukking "beursgenoteerd bedrijf" elke vennootschap waarvan de voornaamste klasse van aandelen genoteerd is aan een erkende effectenbeurs, op voorwaarde dat haar genoteerde aandelen gemakkelijk door het publiek kunnen gekocht of verkocht worden. Aandelen kunnen "door het publiek" gekocht of verkocht worden wanneer de aankoop of verkoop van aandelen niet stilzwijgend of uitdrukkelijk voorbehouden is voor een beperkte groep van beleggers;
h) betekent de uitdrukking "voornaamste klasse van aandelen" de klasse of klassen van aandelen die een meerderheid van de stemrechten in en van de waarde van de vennootschap vertegenwoordigen;
i) betekent de uitdrukking "erkende effectenbeurs" elke effectenbeurs die door de bevoegde autoriteiten van de overeenkomstsluitende Partijen erkend is;
j) betekent de uitdrukking "gemeenschappelijk beleggingsfonds of -stelsel" elk instrument voor beleggingen met samengebracht kapitaal, ongeacht de rechtsvorm. De uitdrukking "openbaar gemeenschappelijk beleggingsfonds of -stelsel" betekent elk gemeenschappelijk beleggingsfonds of -stelsel op voorwaarde dat de bewijzen van deelneming, aandelen of andere belangen in het fonds of stelsel gemakkelijk door het publiek kunnen aangekocht, verkocht of ingekocht worden. Bewijzen van deelneming, aandelen of andere belangen in het fonds of stelsel kunnen gemakkelijk " door het publiek " worden aangekocht, verkocht of ingekocht indien de aankoop, de verkoop of de inkoop niet stilzwijgend of uitdrukkelijk voorbehouden is voor een beperkte groep van beleggers;
k) betekent de uitdrukking "belasting" elke belasting waarop het Akkoord van toepassing is;
l) betekent de uitdrukking "verzoekende Partij" de overeenkomstsluitende Partij die inlichtingen vraagt;
m) betekent de uitdrukking "aangezochte Partij" de overeenkomstsluitende Partij aan dewelke gevraagd is om inlichtingen te verstrekken;
n) betekent de uitdrukking " de middelen voor het verzamelen van inlichtingen " de wetgeving en de administratieve of gerechtelijke procedures die een overeenkomstsluitende Partij in staat stellen om de gevraagde inlichtingen te verkrijgen en te verstrekken;
o) betekent de uitdrukking " inlichtingen " elk feit, elke verklaring of elk stuk, in welke vorm ook;
p) betekent de uitdrukking "strafrechtelijke belastingaangelegenheden" belastingaangelegenheden waarbij sprake is van opzettelijke handelingen die krachtens het strafrecht van de verzoekende Partij tot gerechtelijke vervolging kunnen leiden;
q) betekent de uitdrukking "strafrecht" elke strafrechtelijke bepaling die als dusdanig wordt aangeduid door het nationale recht, ongeacht of ze opgenomen is in de belastingwetgeving, in de strafwetgeving of in andere wetten.
2. Voor de toepassing van dit Akkoord op enig tijdstip door een overeenkomstsluitende Partij, heeft, tenzij het zinsverband anders vereist, elke niet erin omschreven uitdrukking de betekenis welke die uitdrukking op dat tijdstip heeft volgens het recht van die Partij, waarbij elke betekenis overeenkomstig het in die Partij van toepassing zijnde belastingrecht voorrang heeft op een betekenis die aan de uitdrukking wordt gegeven overeenkomstig andere rechtsgebieden van die Partij.
 Art.    5 .  Uitwisseling van inlichtingen op verzoek
1. De bevoegde autoriteit van de aangezochte Partij verstrekt op verzoek de inlichtingen ten behoeve van de in artikel 1 bedoelde doeleinden. Die inlichtingen worden uitgewisseld ongeacht of de onderzochte handelingen door het recht van de aangezochte Partij als strafrechtelijk misdrijf zouden worden aangemerkt indien ze in de aangezochte Partij plaats zouden vinden.
2. Indien de inlichtingen in het bezit van de bevoegde autoriteit van de aangezochte Partij niet toereikend zijn om aan het verzoek om inlichtingen te voldoen, gebruikt die Partij alle passende middelen voor het verzamelen van inlichtingen teneinde aan de verzoekende Partij de gevraagde inlichtingen te verstrekken, niettegenstaande het feit dat de aangezochte Partij die inlichtingen niet nodig heeft voor haar eigen belastingdoeleinden.
3. Wanneer de bevoegde autoriteit van een verzoekende Partij daar specifiek om verzoekt, verstrekt de bevoegde autoriteit van de aangezochte Partij de inlichtingen die onder dit artikel vallen in de vorm van getuigenverklaringen en gewaarmerkte afschriften van oorspronkelijke stukken, voor zover zulks op grond van haar nationale recht is toegestaan.
4. Elke overeenkomstsluitende Partij zorgt ervoor dat haar bevoegde autoriteiten voor de toepassing van artikel 1 van het Akkoord de bevoegdheid hebben om volgende inlichtingen op verzoek te verkrijgen en te verstrekken :
a) inlichtingen die in het bezit zijn van banken, andere financiële instellingen en personen die werkzaam zijn in de hoedanigheid van een vertegenwoordiger of een vertrouwenspersoon daaronder begrepen gevolmachtigden en beheerders;
b) inlichtingen met betrekking tot de eigendom van vennootschappen, deelgenootschappen (partnerships), trusts, stichtingen, " Anstalten " en andere personen, daaronder begrepen, binnen de beperkingen van artikel 2, inlichtingen inzake eigendom aangaande al zulke personen in een eigendomsketen; in het geval van trusts, inlichtingen aangaande instellers (settlors), beheerders (trustees) en gerechtigden; en in het geval van stichtingen, inlichtingen aangaande stichters, leden van het bestuur van de stichting en gerechtigden. Verder doet dit Akkoord voor de overeenkomstsluitende Partijen niet de verplichting ontstaan om inlichtingen inzake eigendom te verwerven of te verstrekken die betrekking hebben op beursgenoteerde bedrijven of openbare gemeenschappelijke beleggingsfondsen of -stelsels, tenzij die inlichtingen kunnen worden verkregen zonder dat zulks tot onevenredige moeilijkheden leidt.
5. De bevoegde autoriteit van de verzoekende Partij verstrekt de volgende inlichtingen aan de bevoegde autoriteit van de aangezochte Partij wanneer zij een verzoek om inlichtingen ingevolge het Akkoord indient, teneinde de te verwachten relevantie van de gevraagde inlichtingen aan te tonen :
a) de identiteit van de persoon op wie de controle of het onderzoek betrekking heeft;
b) aanwijzingen omtrent de gezochte inlichtingen, met name de aard ervan en de vorm onder dewelke de verzoekende Partij de inlichtingen wenst te ontvangen van de aangezochte Partij;
c) het fiscale doel waarvoor de inlichtingen gevraagd worden, daaronder begrepen een vermelding van de wet die de belasting oplegt waarop het verzoek betrekking heeft;
d) de redenen om aan te nemen dat de gevraagde inlichtingen zich binnen de aangezochte Partij bevinden of dat ze in het bezit zijn van of onder toezicht staan van een persoon die onder de bevoegdheid van de aangezochte Partij valt;
e) voor zover gekend, de naam en het adres van elke persoon van wie verondersteld wordt dat hij in het bezit is van de gevraagde inlichtingen;
f) een verklaring dat het verzoek in overeenstemming is met dit Akkoord;
g) een verklaring dat de verzoekende Partij alle op haar eigen grondgebied beschikbare middelen heeft gebruikt om de inlichtingen te verkrijgen, met uitzondering van de middelen die tot onevenredige moeilijkheden zouden leiden.
6. De bevoegde autoriteit van de aangezochte Partij stuurt de gevraagde inlichtingen zo spoedig mogelijk naar de verzoekende Partij. Om een snel antwoord te verzekeren :
a) bevestigt de bevoegde autoriteit van de aangezochte Partij schriftelijk de ontvangst van een verzoek aan de bevoegde autoriteit van de verzoekende Partij, en stelt de bevoegde autoriteit van de verzoekende Partij binnen 60 dagen vanaf de ontvangst van het verzoek in kennis van eventuele gebreken aan het verzoek.
b) Wanneer de bevoegde autoriteit van de aangezochte Partij er niet in geslaagd is de inlichtingen te verkrijgen en te verstrekken binnen 90 dagen vanaf de ontvangst van het verzoek, dat wil ook zeggen wanneer zij geconfronteerd wordt met hindernissen bij het bezorgen van de inlichtingen of wanneer zij weigert de inlichtingen te verstrekken, brengt zij de verzoekende Partij daarvan onmiddellijk op de hoogte, waarbij wordt ingegaan op de reden voor de mislukking, de aard van de hindernissen of de redenen voor de weigering.
 Art.    6 .  Belastingcontroles in het buitenland
1. Een overeenkomstsluitende Partij mag toestaan dat vertegenwoordigers van de bevoegde autoriteit van de andere overeenkomstsluitende Partij het grondgebied van eerstgenoemde Partij betreden om natuurlijke personen te ondervragen en documenten te onderzoeken, met de schriftelijke toestemming van de betrokken personen. De bevoegde autoriteit van de als tweede genoemde Partij stelt de bevoegde autoriteit van eerstgenoemde Partij in kennis van het tijdstip en de plaats van de ontmoeting met de betrokken natuurlijke personen.
2. Op verzoek van de bevoegde autoriteit van een overeenkomstsluitende Partij mag de bevoegde autoriteit van de andere overeenkomstsluitende Partij vertegenwoordigers van de bevoegde autoriteit van eerstgenoemde Partij toestaan om aanwezig te zijn bij het ter zake dienstige gedeelte van een belastingcontrole in de als tweede genoemde Partij.
3. Wanneer het in paragraaf 2 bedoelde verzoek wordt ingewilligd, stelt de bevoegde autoriteit van de overeenkomstsluitende Partij die de controle uitvoert de bevoegde autoriteit van de andere Partij zo spoedig mogelijk in kennis van het tijdstip en de plaats van de controle, van de identiteit van de autoriteit of de ambtenaar die aangesteld is om de controle uit te voeren en van de procedures en voorwaarden die door eerstgenoemde Partij vereist worden voor het uitvoeren van de controle. Elke beslissing aangaande het uitvoeren van de belastingcontrole wordt genomen door de Partij die de controle uitvoert.
 Art.    7 . Mogelijkheid een verzoek af te wijzen
1. De bevoegde autoriteit van de aangezochte Partij mag weigeren bijstand te verlenen wanneer het verzoek niet conform dit Akkoord werd ingediend.
2. De bepalingen van dit Akkoord verplichten een overeenkomstsluitende Partij niet tot het verstrekken van inlichtingen die een handels-, bedrijfs-, nijverheids- of beroepsgeheim of een handelswerkwijze zouden onthullen. Niettegenstaande het voorafgaande, zullen inlichtingen zoals omschreven in artikel 5, paragraaf 4, niet als zulk geheim of handelswerkwijze behandeld worden op grond van het enkele feit dat ze voldoen aan de in die paragraaf vastgelegde criteria.
3. De bepalingen van dit Akkoord verplichten een overeenkomstsluitende Partij niet tot het verkrijgen of verstrekken van inlichtingen die vertrouwelijke communicatie tussen een cliënt en een advocaat of een andere erkende wettelijke vertegenwoordiger zouden bekendmaken, wanneer die communicatie :
(a) plaatsvindt in het kader van het zoeken of het geven van juridisch advies of
(b) plaatsvindt om te worden gebruikt in het kader van een gerechtelijke actie die al bezig is of die in overweging wordt genomen.
4. De aangezochte Partij mag een verzoek om inlichtingen afwijzen indien de bekendmaking van de inlichtingen in strijd zou zijn met de openbare orde.
5. Een verzoek om inlichtingen mag niet worden afgewezen op grond van het feit dat de belastingvordering die aanleiding gaf tot het verzoek betwist wordt.
6. De aangezochte Partij mag een verzoek om inlichtingen afwijzen indien de verzoekende Partij die inlichtingen vraagt met het oog op de toepassing of de tenuitvoerlegging van een bepaling van de belastingwetgeving van de verzoekende Partij of van een daarmee verband houdende verplichting, die discriminatie inhoudt van een onderdaan van de aangezochte Partij ten opzichte van een onderdaan van de verzoekende Partij die zich in dezelfde omstandigheden bevindt.
 Art.    8 . Vertrouwelijkheid
1. Alle inlichtingen die door een overeenkomstsluitende Partij ingevolge dit Akkoord zijn verkregen worden als vertrouwelijk behandeld en worden alleen ter kennis gebracht van personen of autoriteiten (daaronder begrepen rechterlijke instanties en administratieve lichamen) binnen het rechtsgebied van de overeenkomstsluitende Partij die betrokken zijn bij de vestiging of invordering van de in dit Akkoord bedoelde belastingen, bij de tenuitvoerlegging of vervolging ter zake van die belastingen of bij de beslissing in beroepszaken die betrekking hebben op die belastingen. Deze personen of autoriteiten gebruiken die inlichtingen slechts voor die doeleinden. Zij mogen deze inlichtingen kenbaar maken tijdens openbare rechtszittingen of in rechterlijke beslissingen. De inlichtingen mogen niet ter kennis worden gebracht van enige andere persoon, entiteit of autoriteit of van enig ander rechtsgebied zonder de uitdrukkelijke schriftelijke toestemming van de bevoegde autoriteit van de aangezochte Partij.
2. Wanneer de uitwisseling van inlichtingen betrekking heeft op een natuurlijke persoon waarvan de identiteit is vastgesteld of kan worden vastgesteld, worden de bepalingen van Hoofdstuk 6, in het bijzonder artikel 199, van de Economische Partnerschapsovereenkomst tussen de Cariforum-staten, enerzijds, en de Europese Gemeenschap en haar lidstaten, anderzijds, van 15 oktober 2008 dienovereenkomstig toegepast.
 Art.    9 . Kosten
De overeenkomstsluitende Partijen komen tot overeenstemming omtrent de verdeling van de kosten die bij het verlenen van bijstand zijn gemaakt.
 Art.    10 . Uitvoeringswetgeving
De overeenkomstsluitende Partijen nemen alle wetgevende maatregelen die nodig zijn om te voldoen aan en ter uitvoering van de bepalingen van het Akkoord.
 Art.    11 . Andere internationale akkoorden of regelingen
De mogelijkheden tot het verlenen van bijstand ingevolge dit Akkoord beperken niet, en worden niet beperkt door, de mogelijkheden tot het verlenen van bijstand in bestaande internationale akkoorden of andere regelingen tussen de overeenkomstsluitende Partijen die betrekking hebben op samenwerking in belastingaangelegenheden.
 Art.    12 . Regeling voor onderling overleg
1. Wanneer er tussen de overeenkomstsluitende Partijen moeilijkheden of twijfelpunten mochten rijzen met betrekking tot de interpretatie of de toepassing van het Akkoord, trachten de bevoegde autoriteiten de aangelegenheid in onderlinge overeenstemming op te lossen.
2. Naast de in paragraaf 1 bedoelde overeenstemming kunnen de bevoegde autoriteiten van de overeenkomstsluitende Partijen onderlinge overeenstemming bereiken aangaande de procedures die moeten gevolgd worden ingevolge de artikelen 5 en 6.
3. De bevoegde autoriteiten van de overeenkomstsluitende Partijen kunnen zich rechtstreeks met elkaar in verbinding stellen teneinde een overeenstemming zoals bedoeld in dit artikel te bereiken.
4. De overeenkomstsluitende Partijen kunnen eveneens overeenstemming bereiken omtrent andere vormen van geschillenoplossing.
 Art.    13 . Inwerkingtreding
Dit Akkoord zal in werking treden wanneer elke Partij de andere Partij in kennis heeft gesteld van de voltooiing van zijn binnenlandse procedures die voor de inwerkingtreding vereist is. Vanaf de inwerkingtreding zal het van toepassing zijn :
a) wat strafrechtelijke belastingaangelegenheden betreft : op die datum; en
b) wat alle andere aangelegenheden betreft waarop artikel 1 van toepassing is : op die datum doch alleen met betrekking tot belastbare tijdperken die aanvangen op of na die datum, of indien er geen belastbaar tijdperk is, op alle belastingvorderingen die op of na die datum ontstaan.
 Art.    14 . Beëindiging
1. Elke overeenkomstsluitende Partij kan het Akkoord beëindigen door de bevoegde autoriteit van de andere overeenkomstsluitende Partij ofwel via diplomatieke weg ofwel per brief kennis te geven van de beëindiging.
2. Die beëindiging zal van kracht worden op de eerste dag van de maand die volgt op het verstrijken van een tijdvak van zes maanden vanaf de datum waarop de andere overeenkomstsluitende Partij de kennisgeving van de beëindiging ontvangen heeft.
3. Na de beëindiging van het Akkoord blijven de overeenkomstsluitende Partijen gebonden door de bepalingen van artikel 8 met betrekking tot alle inlichtingen die ingevolge het Akkoord werden verkregen.

TEN BLIJKE WAARVAN de ondergetekenden, daartoe behoorlijk gevolmachtigd, het Akkoord hebben ondertekend.
GEDAAN te Brussel op 18 december 2009.
 BIJLAGEN.
 Art.    N1 . Bijlage 1. - PROTOCOL BIJ HET AKKOORD TUSSEN HET KONINKRIJK BELGIE EN SAINT CHRISTOPHER (SAINT KITTS) EN NEVIS INZAKE DE UITWISSELING VAN INLICHTINGEN MET BETREKKING TOT BELASTINGAANGELEGENHEDEN
Bij de ondertekening van het Akkoord tussen het Koninkrijk België en Saint Christopher (Saint Kitts) en Nevis inzake de uitwisseling van inlichtingen met betrekking tot belastingaangelegenheden, zijn de overeenkomstsluitende Partijen de volgende bepalingen overeengekomen die een integrerend deel van dit Akkoord uitmaken :
Met betrekking tot artikel 9 is wederzijds beslist dat :
1. normale kosten die gemaakt zijn om te voldoen aan een verzoek om inlichtingen, gedragen worden door de aangezochte Partij. Dergelijke normale kosten zouden normaal gezien de interne administratiekosten van de bevoegde autoriteit en alle kleine externe kosten (zoals koerierskosten) moeten omvatten;
2. de volgende kosten die door derde partijen gemaakt zijn bij het voldoen aan het verzoek om inlichtingen beschouwd worden als buitengewone kosten en gedragen worden door de verzoekende Partij :
a) redelijke honoraria die door derde partijen worden aangerekend voor het verrichten van speciaal onderzoek;
b) redelijke kosten om experten, tolken of vertalers in dienst te nemen;
c) redelijke proceskosten van de aangezochte Partij in verband met een specifiek verzoek om inlichtingen; en
d) redelijke kosten voor het verkrijgen van verklaringen onder eed of getuigenverklaringen.
Buitengewone kosten omvatten in geen geval kosten die normaal gezien bij de gebruikelijke taken horen die door derde partijen uitgevoerd worden, zoals het verkrijgen en verstrekken van afschriften van documenten;
3. de bevoegde autoriteiten van de overeenkomstsluitende Partijen overleg plegen met elkaar in elk specifiek geval waarbij de buitengewone kosten waarschijnlijk meer zullen bedragen dan 1000 US °, teneinde te beslissen of de verzoekende Partij het verzoek wenst verder te zetten en de kosten zal dragen.

TEN BLIJKE WAARVAN de ondergetekenden, daartoe behoorlijk gevolmachtigd, het Protocol hebben ondertekend.
GEDAAN te Brussel op 18 december 2009.
 Art.  N2. Bijlage 2. - Dit Akkoord is in werking getreden op 20 februari 2014.


text:
Artikel    1 . Begripsomschrijvingen
Voor de toepassing van deze Overeenkomst betekent :
1. " Personeel " : een lid van de diplomatieke zending, een consulaire post, een lid van het administratieve of technische personeel, een consulair bediende of een lid van het dienstpersoneel van de diplomatieke zending of de consulaire post.
2. " Gezinslid " : de echtgeno(o)t(e) van een lid van de diplomatieke zending of de consulaire post en de ongehuwde kinderen ten laste, jonger dan achttien jaar, van een diplomatiek of consulair ambtenaar.
3. " Begunstigde " : een gezinslid aan wie toestemming is verleend om betaalde werkzaamheden te verrichten in de Ontvangende Staat.
 Art.    2 . Toepassingsgebied van de Overeenkomst
1. De volgende personen mogen op grond van wederkerigheid betaalde werkzaamheden verrichten in de Ontvangende Staat :
Een gezinslid van personeel van de Zendstaat dat is aangesteld :
(i) bij de Ontvangende Staat, dan wel
(ii) bij een internationale organisatie met zetel in de Ontvangende Staat.
2. De toestemming om betaalde werkzaamheden te verrichten wordt verleend door de autoriteiten van de Ontvangende Staat overeenkomstig de aldaar van kracht zijnde wetgeving en voorschriften en overeenkomstig het bepaalde in deze Overeenkomst.
3. De Ontvangende Staat kan de toestemming om werkzaamheden te verrichten weigeren voor sectoren waar om redenen van nationaal belang of veiligheid, uitoefening van openbaar bestuur of bestaande wetten en reglementen, alleen onderdanen van de Ontvangende Staat mogen worden tewerkgesteld.
4. Deze toestemming geldt niet voor de ingezetenen van de Ontvangende Staat of de vaste verblijfhouders op zijn grondgebied.
5. De toestemming is geldig voor de periode dat het personeel is aangesteld op het grondgebied van de Ontvangende Staat dan wel binnen een redelijke termijn na de beëindiging van de aanstelling.
6. Tenzij de Ontvangende Staat anderszins beslist, wordt geen toestemming verleend aan de begunstigden die niet langer deel uitmaken van het gezin van het in het eerste lid van dit artikel bedoelde personeel. De ambassade van de Zendstaat stelt de autoriteiten van de Ontvangende Staat in kennis van de gewijzigde situatie.
 Art.    3 . Procedures
1. Elk verzoek om toestemming voor het verrichten van betaalde werkzaamheden wordt uit naam van de begunstigde door de ambassade van de Zendstaat gestuurd naar de dienst Protocol van het Filipijnse Ministerie van Buitenlandse Zaken dan wel naar de Directie Protocol van de Belgische Federale Overheidsdienst Buitenlandse Zaken, Buitenlandse Handel en Ontwikkelingssamenwerking.
Het verzoek om toestemming bevat informatie over het soort werkzaamheid dat de begunstigde zal verrichten en over de verwantschap van de begunstigde tot het betreffende personeel.
Na voltooiing van de vereiste procedures voor de behandeling van het verzoek, laat de regering van de Ontvangende Staat de ambassade van de Zendstaat officieel weten dat het gezinslid de toestemming krijgt om betaalde werkzaamheden te verrichten.
2. De gevolgde procedures worden dusdanig toegepast dat de begunstigde zo snel mogelijk betaalde werkzaamheden kan verrichten. Alle voorschriften inzake werkvergunningen en soortgelijke formaliteiten worden welwillend toegepast.
3. Toestemming om betaalde werkzaamheden te verrichten betekent niet dat de begunstigde wordt vrijgesteld van de vereisten of voorschriften die gewoonlijk van toepassing zijn op persoonsgegevens, professionele of andere kwalificaties waarvan de belanghebbende het bewijs dient te leveren voor het verrichten van de betaalde werkzaamheden.
 Art.    4 . Civiel- en administratiefrechtelijke voorrechten en immuniteiten
Ingeval de begunstigde civiel- en administratiefrechtelijke immuniteit van rechtsmacht geniet in de Ontvangende Staat, overeenkomstig de bepalingen van de Verdragen van Wenen inzake diplomatiek en consulair verkeer, dan wel enig ander toepasselijk internationaal verdrag, is deze immuniteit niet van toepassing op handelingen die voortvloeien uit het verrichten van betaalde werkzaamheden welke onder het burgerlijk of administratief recht van de Ontvangende Staat vallen. De Zendstaat zal afstand doen van de immuniteit van tenuitvoerlegging van alle rechterlijke uitspraken met betrekking tot dergelijke handelingen.
 Art.    5 . Immuniteit ten aanzien van strafzaken
Ingeval de begunstigde immuniteit geniet ten aanzien van de rechtsmacht in strafzaken van de Ontvangende Staat, overeenkomstig de bepalingen van de Verdragen van Wenen inzake Diplomatiek en Consulair Verkeer, dan wel van enig ander internationaal verdrag :
a. doet de Zendstaat afstand van de immuniteit van de rechtsmacht in strafzaken die de begunstigde van de toestemming ten aanzien van de Ontvangende Staat geniet met betrekking tot elk handelen of nalaten dat voortvloeit uit de betaalde werkzaamheden, behalve in bijzondere gevallen wanneer de Zendstaat van mening is dat het doen van afstand in strijd zou kunnen zijn met zijn belangen; en
b. het doen van afstand van immuniteit ten aanzien van de rechtsmacht in strafzaken wordt niet geacht mede betrekking te hebben op de immuniteit ten aanzien van de tenuitvoerlegging van de rechterlijke uitspraak, waarvan uitdrukkelijk afstand moet worden gedaan. In dergelijk geval neemt de Zendstaat het verzoek van de Ontvangende Staat ernstig in overweging.
 Art.    6 . Belasting- en sociale zekerheidsstelsels
In overeenstemming met de bepalingen van de Verdragen van Wenen inzake Diplomatiek en Consulair Verkeer dan wel krachtens enig ander toepasselijk internationaal verdrag zijn de begunstigden onderworpen aan de belasting- en sociale zekerheidsstelsels van de Ontvangende Staat, ten aanzien van alles wat verband houdt met het verrichten van bedoelde werkzaamheden in deze Staat.
 Art.    7 . Erkenning van diploma's
Deze Overeenkomst houdt geenszins de wederzijdse erkenning in van titels, diploma's of studies.
 Art.    8 . Duur en beëindiging
Deze Overeenkomst blijft van kracht voor onbepaalde duur. Elk van de Partijen kan de Overeenkomst te allen tijde beëindigen of opschorten door zes (6) maanden van te voren de andere Partij langs diplomatieke weg schriftelijk in kennis te stellen van haar wens om de Overeenkomst te beëindigen of op te schorten.
 Art.    9 . Inwerkingtreding
Deze Overeenkomst zal in werking treden één (1) maand volgend op de dag van uitwisseling van de laatste kennisgeving van de voltooiing van de grondwettelijke en wettelijke procedures van de Partijen.
 BIJLAGE.
 Art.  N. Inwerkingtreding : 19 maart 2014.


text:
Artikel    1 .  De tekst van artikel 27 van de Overeenkomst wordt opgeheven en vervangen door de volgende tekst :
" 1. De bevoegde autoriteiten van de overeenkomstsluitende Staten wisselen de inlichtingen uit die naar verwachting relevant zullen zijn voor de uitvoering van de bepalingen van deze Overeenkomst of voor de toepassing of de tenuitvoerlegging van de nationale wetgeving met betrekking tot belastingen van elke soort en benaming die worden geheven door of ten behoeve van de overeenkomstsluitende Staten of de plaatselijke gemeenschappen van Finland, voor zover de belastingheffing waarin die nationale wetgeving voorziet niet in strijd is met de Overeenkomst. De uitwisseling van inlichtingen wordt niet beperkt door de artikelen 1 en 2.
2. De door een overeenkomstsluitende Staat ingevolge paragraaf 1 verkregen inlichtingen worden op dezelfde wijze geheim gehouden als inlichtingen die onder de nationale wetgeving van die Staat zijn verkregen en worden alleen ter kennis gebracht van personen of autoriteiten (daaronder begrepen rechterlijke instanties en administratieve lichamen) die betrokken zijn bij de vestiging of invordering van de in paragraaf 1 bedoelde belastingen, bij de tenuitvoerlegging of vervolging ter zake van die belastingen, bij de beslissing in beroepszaken die betrekking hebben op die belastingen, of bij het toezicht daarop. Deze personen of autoriteiten gebruiken die inlichtingen slechts voor die doeleinden. Zij mogen van deze inlichtingen melding maken tijdens openbare rechtszittingen of in rechterlijke beslissingen. Niettegenstaande het voorafgaande, mogen de inlichtingen die door een overeenkomstsluitende Staat zijn ontvangen voor andere doeleinden worden gebruikt indien ze overeenkomstig de wetgeving van beide Staten voor die andere doeleinden mogen worden gebruikt en indien de bevoegde autoriteit van de Staat die de inlichtingen verstrekt, de toestemming geeft voor dat gebruik.
3. In geen geval mogen de bepalingen van de paragrafen 1 en 2 aldus worden uitgelegd dat zij een overeenkomstsluitende Staat de verplichting opleggen :
(a) administratieve maatregelen te nemen die afwijken van de wetgeving en de administratieve praktijk van die of van de andere overeenkomstsluitende Staat;
(b) inlichtingen te verstrekken die niet verkrijgbaar zijn volgens de wetgeving of in de normale gang van de administratieve werkzaamheden van die of van de andere overeenkomstsluitende Staat;
(c) inlichtingen te verstrekken die een handels-, bedrijfs-, nijverheids- of beroepsgeheim of een handelswerkwijze zouden onthullen, dan wel inlichtingen waarvan het verstrekken in strijd zou zijn met de openbare orde.
4. Wanneer op basis van de bepalingen van dit artikel door een overeenkomstsluitende Staat om inlichtingen is verzocht, gebruikt de andere overeenkomstsluitende Staat de middelen waarover hij beschikt om de gevraagde inlichtingen te verkrijgen, zelfs al heeft die andere Staat die inlichtingen niet nodig voor zijn eigen belastingdoeleinden. De verplichting die in de vorige zin is vervat, is onderworpen aan de beperkingen waarin paragraaf 3 van dit artikel voorziet, maar die beperkingen mogen in geen geval aldus worden uitgelegd dat ze een overeenkomstsluitende Staat toestaan het verstrekken van inlichtingen te weigeren enkel omdat die Staat geen binnenlands belang heeft bij die inlichtingen.
5. In geen geval mogen de bepalingen van paragraaf 3 van dit artikel aldus worden uitgelegd dat ze een overeenkomstsluitende Staat toestaan om het verstrekken van inlichtingen te weigeren enkel en alleen omdat de inlichtingen in het bezit zijn van een bank, een andere financiële instelling, een trust, een stichting, een gevolmachtigde of een persoon die werkzaam is in de hoedanigheid van een vertegenwoordiger of een zaakwaarnemer of omdat de inlichtingen betrekking hebben op eigendomsbelangen in een persoon. Teneinde zulke inlichtingen te verkrijgen heeft de belastingadministratie van de aangezochte overeenkomstsluitende Staat de bevoegdheid om te vragen inlichtingen bekend te maken en om een onderzoek en verhoren in te stellen, niettegenstaande andersluidende bepalingen in de binnenlandse belastingwetgeving van die Staat. "
 Art.    2 .  Elk van de overeenkomstsluitende Staten stelt de andere overeenkomstsluitende Staat langs diplomatieke weg in kennis van de voltooiing van de procedures die door zijn wetgeving voor de inwerkingtreding van dit Protocol is vereist. Het Protocol zal in werking treden op de datum van de laatste van deze kennisgevingen en de bepalingen ervan zullen van toepassing zijn :
a) met betrekking tot strafrechtelijke fiscale aangelegenheden, op belastbare tijdperken die aanvangen op of na 1 januari 2006;
b) met betrekking tot alle andere fiscale aangelegenheden, op belastbare tijdperken die aanvangen op of na 1 januari 2010.
 Art.    3 .  Dit Protocol, dat een integrerend deel van de Overeenkomst uitmaakt, zal van kracht blijven zolang de Overeenkomst van kracht blijft en zal van toepassing zijn zolang de Overeenkomst zelf van toepassing is.
Ten blijke waarvan de ondergetekenden, daartoe behoorlijk gevolmachtigd door hun respectieve Regeringen, dit Protocol hebben ondertekend.

Gedaan in tweevoud te Brussel, op 15 september 2009, in de Engelse taal.
 BIJLAGE.
 Art.  N. Dit Protocol is in werking getreden op 18 juli 2013, overeenkomstig zij artikel 2.


text:
Artikel    1 .  Definities
Voor de toepassing van dit verdrag wordt verstaan onder:
a) "veroordeling", elke straf of maatregel door een rechter opgelegd en met zich medebrengende vrijheidsbeneming wegens een strafbaar feit;
b) "vonnis", een rechterlijke beslissing of bevel waarbij een veroordeling wordt uitgesproken;
c) "de Staat van veroordeling", de Staat waarin de veroordeling werd uitgesproken tegen de persoon die kan worden of reeds is overgebracht;
d) "de Staat van tenuitvoerlegging", de Staat waarnaar de gevonniste persoon kan worden of reeds is overgebracht, ten einde zijn veroordeling te ondergaan.
 Art.    2 .  Algemene beginselen
1. De partijen verbinden zich ertoe elkaar in zo ruim mogelijke mate samenwerking te verlenen met betrekking tot de overbrenging van gevonniste personen overeenkomstig de in dit verdrag bepaalde voorwaarden.
2. Een op het grondgebied van een partij gevonniste persoon kan, overeenkomstig de bepalingen van dit verdrag, naar het grondgebied van de andere partij worden overgebracht teneinde aldaar de tegen hem uitgesproken veroordeling te ondergaan. Hiertoe moet hij de Staat van veroordeling of de Staat van tenuitvoerlegging zijn wens te kennen geven overeenkomstig dit verdrag te worden overgebracht.
3. Zowel de Staat van veroordeling als de Staat van tenuitvoerlegging kunnen om de overbrenging verzoeken.
 Art.    3 .  Voorwaarden voor overbrenging
1. Een gevonniste persoon kan overeenkomstig de bepalingen van dit verdrag slechts onder de volgende voorwaarden worden overgebracht:
a) de gevonniste persoon is een onderdaan van de staat van tenuitvoerlegging;
b) het vonnis is onherroepelijk;
c) behalve het geval van geïnterneerde personen, moet de duur van de veroordeling die de gevonniste persoon nog moet ondergaan ten minste één jaar bedragen op de datum van ontvangst van het overbrengingsverzoek;
d) de gevonniste persoon of, wanneer gelet op zijn leeftijd of op zijn lichamelijke of geestelijke toestand een van beide Staten zulks nodig acht, de vertegenwoordiger van de gevonniste persoon stemt met de overbrenging in;
e) het handelen of nalaten dat tot de veroordeling aanleiding heeft gegeven, vormt krachtens het recht van de Staat van tenuitvoerlegging een strafbaar feit of zou een strafbaar feit vormen indien het zich op zijn grondgebied voordoet; en
f) de Staat van veroordeling en de Staat van tenuitvoerlegging zijn het eens over de overbrenging.
2. In het geval dat de uitgesproken veroordeling de doodstraf of een levenslange gevangenisstraf is, heeft de overbrenging slechts plaats indien de Staat van veroordeling ermee instemt dat de gevonniste persoon de maximale veroordeling ondergaat volgens de wet van de Staat van tenuitvoerlegging.
3. In uitzonderlijke gevallen kunnen de partijen het eens worden over een overbrenging zelfs wanneer de duur van het alsnog door de gevonniste persoon te ondergane gedeelte van de veroordeling korter is dan die welke in lid 1, onder c, van dit Artikel is vermeld.
 Art.    4 .  Verplichting tot verstrekking van informatie
1. Elke gevonniste persoon op wie dit verdrag van toepassing is, moet door de Staat van veroordeling en kan door de Staat van tenuitvoerlegging van de inhoud van dit verdrag in kennis worden gesteld.
2. Indien de gevonniste persoon overeenkomstig dit verdrag zijn wens tot overbrenging aan de Staat van veroordeling kenbaar heeft gemaakt, geeft deze Staat zo spoedig mogelijk nadat het vonnis onherroepelijk is geworden, daarvan kennis aan de Staat van tenuitvoerlegging.
3. In de kennisgeving wordt vermeld:
a) de naam van de gevonniste persoon en zijn geboortedatum en -plaats;
b) in voorkomend geval, zijn adres in de staat van tenuitvoerlegging;
c) een uiteenzetting van de feiten die tot de veroordeling hebben geleid; en
d) de aard, de duur en de aanvangsdatum van de veroordeling.
4. Indien de gevonniste persoon overeenkomstig dit verdrag zijn wens tot overbrenging aan de Staat van tenuitvoerlegging kenbaar heeft gemaakt, deelt de Staat van veroordeling desgevraagd de in voornoemd lid 3 bedoelde informatie mee aan die Staat.
5. De gevonniste persoon wordt schriftelijk in kennis gesteld van alle door de Staat van veroordeling of de Staat van tenuitvoerlegging ondernomen stappen in toepassing van de voorgaande leden, evenals van elke door een van beide Staten genomen eindbeslissing over een verzoek tot overbrenging.
 Art.    5 .  Verzoeken en antwoorden
1. De verzoeken tot overbrenging en de antwoorden daarop geschieden schriftelijk.
2. De verzoeken worden door het Ministerie van Justitie van de verzoekende Staat aan het Ministerie van Justitie van de aangezochte Staat gericht. De antwoorden worden op dezelfde wijze gegeven. Deze uitwisselingen kunnen ook langs diplomatieke weg plaatsvinden.
3. De aangezochte Staat stelt de verzoekende Staat zo spoedig mogelijk in kennis van zijn beslissing of al dan niet met de verzochte overbrenging wordt ingestemd.
4. De partijen duiden als Centrale Autoriteiten aan:
a) voor het Koninkrijk België: de Federale Overheidsdienst Justitie;
b) voor de Federale Republiek Brazilië: het Ministerie van Justitie.
 Art.    6 .  Stukken ter ondersteuning
1. De Staat van tenuitvoerlegging verstrekt de Staat van veroordeling op diens verzoek:
a) een document of een verklaring waaruit blijkt dat de gevonniste persoon de nationaliteit van die Staat heeft;
b) een afschrift van de wettelijke bepalingen van de Staat van tenuitvoerlegging waaruit blijkt dat het handelen of nalaten dat tot de veroordeling in de Staat van veroordeling aanleiding heeft gegeven, krachtens het recht van de Staat van tenuitvoerlegging een strafbaar feit oplevert of zou opleveren indien het zich op zijn grondgebied voordoet.
2. Indien om overbrenging wordt verzocht, verstrekt de Staat van veroordeling de volgende documenten aan de Staat van tenuitvoerlegging, tenzij een van beide Staten reeds heeft aangegeven dat hij niet met de overbrenging zal instemmen:
a) een door de Centrale Autoriteit gewaarmerkt afschrift van het vonnis en van de toegepaste wettelijke bepalingen;
b) de vermelding van het reeds ondergane gedeelte van de veroordeling, met inbegrip van de informatie over voorlopige hechtenis, kwijtschelding van straf of andere handelingen in verband met de tenuitvoerlegging van de veroordeling;
c) een verklaring waaruit de instemming met de overbrenging als bedoeld in artikel 3, lid 1, onder d, blijkt;
d) een verslag over het gedrag van de gevonniste persoon tijdens zijn gevangenschap; en
e) waar nodig, een medisch of sociaal rapport over de gevonniste persoon, informatie over zijn behandeling in de Staat van veroordeling en aanbevelingen voor zijn verdere behandeling in de Staat van tenuitvoerlegging.
3. De Staat van veroordeling en de Staat van tenuitvoerlegging hebben beide de mogelijkheid om een in voornoemde leden 1 en 2 bedoeld document of bedoelde verklaring te verlangen alvorens een verzoek tot overbrenging te doen of een beslissing te nemen over het al dan niet instemmen met de overbrenging.
 Art.    7 .  Instemming en controle
1. De Staat van veroordeling vergewist zich ervan dat de persoon die overeenkomstig artikel 3, lid 1, onder d, met de overbrenging moet instemmen, zulks vrijwillig doet en zich volledig bewust is van de daaruit voortvloeiende rechtsgevolgen. De daartoe te volgen procedure wordt beheerst door het recht van de Staat van veroordeling.
2. De Staat van veroordeling geeft de Staat van tenuitvoerlegging de mogelijkheid na te gaan, via een consul of een andere in samenspraak met de Staat van tenuitvoerlegging aangewezen ambtenaar, of de instemming onder de in het voorgaande lid bepaalde voorwaarden is verleend.
 Art.    8 .  Uit de Staat van veroordeling gevluchte personen
1. Wanneer een onderdaan van een partij, tegen wie een onherroepelijk vonnis op het grondgebied van een andere partij is uitgesproken, zich tracht te onttrekken aan de tenuitvoerlegging of de voortzetting van de tenuitvoerlegging van de veroordeling in de Staat van veroordeling door te vluchten naar het grondgebied van de eerste partij alvorens hij de veroordeling volledig heeft ondergaan, kan de Staat van veroordeling een verzoek richten aan de eerste partij, zodat deze kan zorgen voor de tenuitvoerlegging van de veroordeling.
2. Indien zijn wetgeving het oplegt, kan de Staat van tenuitvoerlegging slechts instemmen met de overdracht van de tenuitvoerlegging van de straf indien zijn rechtbanken een uitspraak doen die de opgelegde straf bekrachtigt.
3. Op verzoek van de verzoekende partij kan de aangezochte partij, indien zijn wetgeving het toelaat, vóór de ontvangst van de stukken ter ondersteuning van het verzoek of in afwachting van de beslissing over het verzoek tot de aanhouding van de gevonniste persoon overgaan of enige andere maatregel nemen om ervoor te zorgen dat de betrokkene op zijn grondgebied blijft in afwachting van een beslissing over het verzoek. Een dergelijk verzoek gaat vergezeld van de in artikel 4, lid 3, van dit verdrag vermelde informatie. De aanhouding van de gevonniste persoon krachtens dit lid mag zijn strafrechtelijke positie niet verzwaren.
4. Voor de toepassing van dit artikel moet de gevonniste persoon niet instemmen met de overdracht van de tenuitvoerlegging.
 Art.    9 .  Gevolgen van de overbrenging voor de Staat van veroordeling
1. Met de overname van de gevonniste persoon door de autoriteiten van de Staat van tenuitvoerlegging wordt de tenuitvoerlegging van de veroordeling in de Staat van veroordeling opgeschort.
2. De Staat van veroordeling kan de veroordeling niet meer ten uitvoer leggen wanneer de Staat van tenuitvoerlegging van oordeel is dat de veroordeling geheel ten uitvoer is gelegd.
 Art.    10 .  Voortzetting van de tenuitvoerlegging
1. In geval van voortzetting van de tenuitvoerlegging is de Staat van tenuitvoerlegging gebonden door het rechtskarakter en de duur van de sanctie zoals die volgen uit de veroordeling.
2. Wanneer de aard of de duur van de sanctie echter onverenigbaar is met het recht van de Staat van tenuitvoerlegging of wanneer het recht van deze Staat zulks vereist, kan de Staat van tenuitvoerlegging de sanctie, bij rechterlijke of administratieve beslissing, aanpassen aan de straf of de maatregel waarin het eigen recht voorziet voor strafbare feiten van dezelfde aard. Wat de aard betreft, komt deze straf of deze maatregel zo veel mogelijk overeen met die welke bij de ten uitvoer te leggen veroordeling is opgelegd. De in de Staat van veroordeling uitgesproken sanctie wordt hierdoor naar aard en duur niet verzwaard en evenmin wordt het in het recht van de Staat van tenuitvoerlegging voorgeschreven maximum hierdoor overschreden.
 Art.    11 .  Gevolgen van de overbrenging voor de Staat van tenuitvoerlegging
1. De bevoegde autoriteiten van de Staat van tenuitvoerlegging zetten de tenuitvoerlegging van de veroordeling onverwijld of krachtens een rechterlijke of administratieve beslissing onder de in artikel 10 bepaalde voorwaarden voort.
2. De Staat van tenuitvoerlegging stelt desgevraagd, vóór de overbrenging van de gevonniste persoon, de Staat van veroordeling ervan in kennis welke van deze procedures door hem zal worden gevolgd.
3. De tenuitvoerlegging van de veroordeling wordt beheerst door het recht van de Staat van tenuitvoerlegging en alleen die staat is bevoegd alle ter zake dienende beslissingen te nemen.
 Art.    12 .  Omzetting van de veroordeling
1. In geval van omzetting van de veroordeling is de in het recht van de Staat van tenuitvoerlegging bepaalde procedure van toepassing. Bij de omzetting van de veroordeling:
a) is de bevoegde autoriteit gebonden door de vaststelling van de feiten voor zover deze expliciet of impliciet blijken uit het in de Staat van veroordeling uitgesproken vonnis;
b) kan de bevoegde autoriteit een tot vrijheidsbeneming strekkende sanctie niet in een geldelijke sanctie omzetten;
c) brengt de bevoegde autoriteit de volledige door de gevonniste persoon ondergane periode van vrijheidsbeneming in mindering; en
d) verzwaart de bevoegde autoriteit de strafrechtelijke positie van de gevonniste persoon niet en is zij evenmin gebonden door de minimumsanctie waarin het recht van de Staat van veroordeling eventueel voorziet voor het gepleegde strafbaar feit of de gepleegde strafbare feiten.
2. Wanneer de omzettingsprocedure plaatsvindt na de overbrenging van de gevonniste persoon, houdt de Staat van tenuitvoerlegging deze persoon in detentie of neemt hij andere maatregelen om ervoor te zorgen dat deze persoon aanwezig is op het grondgebied van de Staat van tenuitvoerlegging tot de procedure is afgelopen.
 Art.    13 .  Voorwaardelijke invrijheidstelling en probatie
1. De overbrenging kan worden toegestaan wanneer de gevonniste persoon een door de andere partij uitgesproken veroordeling of maatregel ondergaat onder het stelsel van probatie of voorwaardelijke invrijheidstelling of onder elk ander stelsel dan het gesloten gevangenisstelsel.
2. In zulk geval kan de Staat van tenuitvoerlegging de voor de tenuitvoerlegging van de veroordeling vastgelegde voorwaarden aan de behoeften van zijn eigen wetgeving aanpassing, middels kennisgeving aan de Staat van veroordeling. Voor deze overname van de naleving van de voorwaarden is de instemming van de gevonniste persoon niet vereist.
3. Wanneer de gevonniste persoon de hem opgelegde voorwaarden schendt, kan de Staat van tenuitvoerlegging de door de Staat van veroordeling uitgesproken beslissing van voorwaardelijke invrijheidstelling of probatie herroepen. De Staat van tenuitvoerlegging neemt dan de tenuitvoerlegging over van de door de Staat van veroordeling uitgesproken vrijheidsberovende straf.
 Art.    14 .  Herziening van het vonnis
Alleen de Staat van veroordeling heeft het recht uitspraak te doen over een verzoek tot herziening van het vonnis.
 Art.    15 .  Beëindiging van de tenuitvoerlegging
De Staat van tenuitvoerlegging beëindigt de tenuitvoerlegging van de veroordeling zodra hij door de Staat van veroordeling in kennis is gesteld van een beslissing of een maatregel waardoor de veroordeling niet langer uitvoerbaar is.
 Art.    16 .  Informatie over de tenuitvoerlegging
De Staat van tenuitvoerlegging verstrekt de Staat van veroordeling informatie over de tenuitvoerlegging van de veroordeling:
a) wanneer de veroordeling wordt geacht geheel ten uitvoer te zijn gelegd;
b) de gevonniste persoon ontsnapt alvorens de veroordeling geheel ten uitvoer is gelegd; of
c) indien de Staat van veroordeling om een speciaal rapport verzoekt.
 Art.    17 .  Talen en kosten
1. Voor de toepassing van dit verdrag corresponderen de verdragsluitende partijen met elkaar in een van de officiële talen van de Staat voor wie de informatie bestemd is.
2. De uit de toepassing van dit verdrag voortvloeiende kosten worden door de Staat van tenuitvoerlegging gedragen, met uitzondering van de kosten die uitsluitend op het grondgebied van de Staat van veroordeling zijn gemaakt.
 Art.    18 .  Overleg
1. Indien nodig plegen de Centrale Autoriteiten, op verzoek van een van beide, snel overleg met betrekking tot de uitlegging, toepassing of tenuitvoerlegging van dit verdrag.
2. Geschillen daaromtrent worden langs diplomatieke weg beslecht wanneer de Centrale Autoriteiten er niet in slagen een akkoord te bereiken.
 Art.    19 .  Slotbepalingen
1. Dit verdrag wordt ter bekrachtiging voorgelegd en zal in werking treden 90 dagen na de tweede kennisgeving betreffende de voltooiing van de grondwettelijke procedures die vereist zijn voor de inwerkingtreding.
2. Dit verdrag is van toepassing op de tenuitvoerlegging van veroordelingen die hetzij vóór hetzij na de inwerkingtreding van het verdrag zijn uitgesproken.
3. Zonder afbreuk te doen aan de lopende procedures kunnen beide partijen te allen tijde dit verdrag opzeggen door middel van een schriftelijke kennisgeving aan de andere partij langs diplomatieke weg. De opzegging wordt van kracht een jaar na de datum van ontvangst van die kennisgeving.
 BIJLAGE.
 Art.  N. Inwerkingtreding : 10 mei 2017 (art. 19)