text:
Artikel    1 . Deze wet regelt een aangelegenheid als bedoeld in artikel 78 van de Grondwet.
 Art.    2 . Deze wet heeft tot doel de administratieve verplichtingen van burgers en rechtspersonen te vereenvoudigen door te waarborgen dat gegevens die reeds beschikbaar zijn in een authentieke bron niet opnieuw moeten worden meegedeeld aan een federale overheidsdienst en te komen tot een volledige gelijkschakeling tussen elektronische en papieren formulieren.
 Art.    3 . Voor de toepassing van deze wet wordt verstaan onder:
1° "federale instantie": alle hierna vermelde diensten:
a. de rijksbesturen en andere rijksdiensten bedoeld in artikel 1, 1°, van de wet van 22 juli 1993 houdende bepaalde maatregelen inzake ambtenarenzaken;
b. de diensten behorende tot het ministerie van Defensie;
c. de diensten bedoeld in artikel 2, 2 ° en 3°, van de wet van 7 december 1998 tot organisatie van een geïntegreerde politiedienst, gestructureerd op twee niveaus;
d. de rechterlijke orde, met inbegrip van de diensten die de leden ervan bijstaan;
e. de rechtspersonen van publiek recht bedoeld in artikel 1, 3°, van de wet van 22 juli 1993 houdende bepaalde maatregelen inzake ambtenarenzaken;
f. de natuurlijke personen of rechtspersonen aan wie bij wet taken van openbare dienst of algemeen belang zijn toevertrouwd en die niet vallen onder het toepassingsgebied van de wet van 21 maart 1991 betreffende de hervorming van sommige economische overheidsbedrijven.
2° "dienstenintegrator": de instanties bedoeld in artikel 2, 1°, van de wet van 15 augustus 2012 houdende organisatie en oprichting van een federale dienstenintegrator;
3° "authentieke bron": de gegevensbanken bedoeld in artikel 2, 6°, van de wet van 15 augustus 2012 houdende organisatie en oprichting van een federale dienstenintegrator;
4° "formulier": elk document, ongeacht de drager, dat in het kader van een administratieve procedure wordt gebruikt en waarmee een externe of interne gebruiker aanvragen kan richten aan een federale instantie of hiermee informatie kan uitwisselen;
5° "bepalingen inzake de unieke gegevensinzameling": artikel 11 van de wet van 15 januari 1990 houdende oprichting en organisatie van een Kruispuntbank van de Sociale Zekerheid en artikel 8, §§ 3 tot 5, van de wet van 15 augustus 2012 houdende oprichting en organisatie van een federale dienstenintegrator, zoals gewijzigd door deze wet;
6° "toezichthouder": de publiekrechtelijke instelling bedoeld in artikel 28 van de Richtlijn 95/46/EG van 24 oktober 1995 betreffende de bescherming van natuurlijke personen in verband met de verwerking van persoonsgegevens en betreffende het vrije verkeer van die gegevens en in artikel 8.3 van het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie van 12 december 2007, die thans bestaat uit de Commissie voor de bescherming van de persoonlijke levenssfeer, ingesteld door artikel 23 van de wet van 8 december 1992 tot bescherming van de persoonlijke levenssfeer ten opzichte van de verwerking van persoonsgegevens, alsook uit de sectorale comités ingesteld door artikel 31bis van dezelfde wet van 8 december 1992, de Vlaamse toezichtcommissie voor het elektronische bestuurlijke gegevensverkeer, ingesteld door artikel 10 van het decreet van het Vlaamse Parlement van 18 juli 2008 betreffende het elektronische bestuurlijke gegevensverkeer, de Commissie Wallonië-Brussel voor het toezicht op de gegevensuitwisselingen, ingesteld door artikel 22 van het samenwerkingsakkoord van 23 mei 2013 tussen het Waalse Gewest en de Franse Gemeenschap over het opstarten van een gemeenschappelijk initiatief om gegevens te delen en over het gemeenschappelijk beheer van dit initiatief, en iedere andere gelijkaardige instantie opgericht bij wet, decreet of ordonnantie.
 Art.    4 . § 1. Bij de identificatie van natuurlijke personen maken alle federale instanties voor de uitvoering van hun wettelijke opdrachten en de realisatie van de in artikel 2 vastgestelde doelstellingen verplicht, op basis van een machtiging verstrekt in uitvoering van artikel 8 van de wet van 8 augustus 1983 tot regeling van een Rijksregister van de natuurlijke personen, gebruik van het Rijksregisternummer toegekend in uitvoering van artikel 2, laatste lid, van dezelfde wet, of van het identificatienummer van de Kruispuntbank toegekend in uitvoering van artikel 4, § 2, van de wet van 15 januari 1990 houdende oprichting en organisatie van een Kruispuntbank van de sociale zekerheid, indien het gegevens betreft die betrekking hebben op een natuurlijk persoon die niet in voormeld Rijksregister opgenomen is.
§ 2. Bij de identificatie van rechtspersonen of ondernemingen maken alle federale instanties, voor de uitvoering van hun wettelijke opdrachten, gebruik van het ondernemingsnummer toegekend in uitvoering van artikel 5 van de wet van 16 januari 2003 tot oprichting van een Kruispuntbank van ondernemingen, tot modernisering van het handelsregister, tot oprichting van erkende ondernemingsloketten en houdende diverse bepalingen.
§ 3. In het kader van de vervulling van een wettelijke informatieplicht maken alle natuurlijke en rechtspersonen gebruik van het Rijksregisternummer toegekend in uitvoering van artikel 2, laatste lid, van de wet van 8 augustus 1983 tot regeling van een Rijksregister van de natuurlijke personen, het identificatienummer van de Kruispuntbank toegekend in uitvoering van artikel 4, § 2, van de wet van 15 januari 1990 houdende oprichting en organisatie van een Kruispuntbank van de sociale zekerheid en het ondernemingsnummer toegekend in uitvoering van artikel 5 van de wet van 16 januari 2003 tot oprichting van een Kruispuntbank van ondernemingen, tot modernisering van het handelsregister, tot oprichting van erkende ondernemingsloketten en houdende diverse bepalingen.
§ 4. De Koning kan deze verplichting uitbreiden tot andere unieke sleutels voor het identificeren van andere objecten of entiteiten in authentieke bronnen.
 Art.    5 . § 1. De toezichthouder staat toe dat het Rijksregisternummer wordt gebruikt telkens als over een gegevensstroom of verwerking van persoonsgegevens wordt beslist. Deze beslissing geldt als machtiging in uitvoering van artikel 8 van de wet van 8 augustus 1983 tot regeling van een rijksregister van de natuurlijke personen.
De toezichthouders kunnen het gebruik van een ander identificatienummer opleggen.
§ 2. De met toepassing van de bepalingen inzake de unieke gegevensinzameling verkregen gegevens mogen door de betrokken instanties slechts gebruikt worden ter uitvoering van hun wettelijke opdrachten. Zij mogen niet aan derden worden meegedeeld.
§ 3. Worden niet beschouwd als derden voor de toepassing van § 2:
- de personen op wie die informatiegegevens betrekking hebben en hun wettelijke vertegenwoordigers of lasthebbers;
- de andere bij de uitvoering van de wettelijke opdracht gemachtigde openbare overheden en instellingen.
 Art.    6 . Onverminderd de bevoegdheden toegekend aan de Commissie voor de bescherming van de persoonlijke levenssfeer of de magistraten in toepassing van respectievelijk artikel 32 van de wet van 8 december 1992 op de bescherming van de persoonlijke levenssfeer ten opzichte van de verwerking van persoonsgevens, het Gerechtelijk Wetboek of het Wetboek van strafvordering, wordt aan de Commissie voor de bescherming van de persoonlijke levenssfeer, de magistraten en de griffiers, voor de vervulling van hun wettelijke opdrachten, op eenvoudig verzoek onverwijld toegang verleend tot de logins en registraties van de elektronisch uitgewisselde berichten en krijgen zij hiervan de afschriften of uittreksels welke zij nodig achten. Deze afschriften of uittreksels kunnen elektronisch aangevraagd en doorgestuurd worden.
 Art.    7 . Onverminderd de toepassing van de artikelen 9 en 10 van de wet van 8 december 1992 op de bescherming van de persoonlijke levenssfeer ten opzichte van de verwerking van persoonsgegevens stellen de dienstenintegratoren elektronisch de volgende gegevens ter beschikking van het publiek:
1° de lijst van de beschikbare gegevensstromen met een omschrijving van de gegevens die ze omvatten;
2° de machtigingen met betrekking tot de onder 1° vermelde gegevensstromen.
 Art.    8 . § 1. Alle nieuwe elektronische of papieren formulieren uitgaande van een federale instantie en die bestemd zijn voor een burger of onderneming worden meegedeeld aan de Dienst voor administratieve vereenvoudiging van de FOD Kanselarij van de Eerste minister.
§ 2. De Dienst verifieert of bij het ontwerpen van het formulier de bepalingen van artikel 4 en de bepalingen inzake de unieke gegevensinzameling werden nageleefd en publiceert elektronisch de lijst van de geverifieerde formulieren. Deze verificatie heeft eveneens betrekking op de bijlagen of stukken die bij het formulier moeten worden gevoegd.
Op verzoek van de betrokken federale instantie kunnen de in het eerste lid bedoelde verificaties vóór de ingebruikname van het formulier gebeuren.
§ 3. De burgers of de ondernemingen kunnen formulieren die volgens hen strijdig zijn met de bepalingen van artikel 4 of de bepalingen inzake de unieke gegevensinzameling via het kafkameldpunt melden aan de Dienst voor administratieve vereenvoudiging. Deze Dienst onderzoekt deze melding en indien deze terecht is, vraagt aan de betrokken instantie het betreffende formulier binnen een redelijke termijn aan te passen. Het doorgestuurde verzoek tot aanpassing wordt elektronisch gepubliceerd op de website van de Dienst.
 Art.    9 . § 1. Elektronische formulieren en hun bijlagen worden geacht dezelfde waarde te hebben als papieren formulieren, voor zover is voldaan aan de volgende voorwaarden:
1° de elektronische gegevens vermelden de identiteit van de opsteller ervan geauthenticeerd hetzij door middel van het identiteitscertificaat op de elektronische identiteitskaart hetzij door middel van een ander certificaat dat voldoet aan de bepalingen van de wet van 9 juli 2001 houdende vaststelling van bepaalde regels in verband met het juridisch kader voor elektronische handtekeningen en certificatiediensten of aan de bepalingen van de wet van 24 februari 2003 betreffende de modernisering van het beheer van de sociale zekerheid en betreffende de elektronische communicatie tussen ondernemingen en de federale overheid;
2° de elektronische gegevens kunnen nauwgezet worden gekoppeld aan een referentiedatum en een referentietijdstip;
3° de elektronische gegevens kunnen niet onmerkbaar meer worden gewijzigd na de vermelding van de identiteit van de in 1° bedoelde opsteller en na de koppeling aan een referentiedatum en een referentietijdstip die in het 2° worden bedoeld;
4° de elektronische gegevens voldoen, voor zover zij door meerdere personen zijn opgesteld, aan de in 1°, 2° en 3° vermelde vereisten voor iedere opsteller wat de gegevens betreft die hij heeft opgesteld;
5° de elektronische gegevens kunnen worden gelezen gedurende minstens de periode die door de toepasselijke reglementering wordt opgelegd.
§ 2. De formulieren worden vooringevuld met de beschikbare gegevens.
§ 3. De vereiste de melding "gelezen en goedgekeurd" of elke andere door de wet verplichte met de hand geschreven melding aan te brengen wordt geacht vervuld te zijn door middel van het elektronisch aanbrengen van de melding.
§ 4. De vereiste inzake de verzending in verschillende exemplaren wordt geacht vervuld te zijn zodra de stukken langs elektronische weg zijn bezorgd.
§ 5. De vereiste inzake het bezorgen van een bericht van ontvangst kan rechtsgeldig vervuld worden langs elektronische weg.
§ 6. De Koning kan nadere regels vaststellen inzake het vervangen van papieren door elektronische formulieren.
 Art.    10 . § 1. De Koning kan, zonder de algemene draagwijdte van de bepalingen te wijzigen, bij een besluit vastgesteld na overleg in de Ministerraad, de van kracht zijnde wettelijke bepalingen opheffen, aanvullen, wijzigen of vervangen die in strijd zijn met de artikelen 4 en 9 of met de bepalingen inzake de unieke gegevensinzameling.
Indien een besluit genomen met toepassing van het eerste lid een invloed kan hebben op de wet van 8 december 1992 tot bescherming van de persoonlijke levenssfeer ten opzichte van de verwerking van persoonsgegevens of de uitvoeringsbesluiten ervan, verleent de Commissie voor de bescherming van de persoonlijke levenssfeer vooraf haar advies.
§ 2. De krachtens dit artikel genomen koninklijke besluiten die niet bij wet zijn bekrachtigd op de eerste dag van de vierentwintigste maand na die waarin ze zijn bekendgemaakt in het Belgisch Staatsblad, houden op uitwerking te hebben.
 Art.    11 . In de wet van 15 januari 1990 houdende oprichting en organisatie van een Kruispuntbank van de sociale zekerheid wordt een artikel 3ter ingevoegd, luidende:
"Art.3ter. De Kruispuntbank maakt, waar nodig, voor elke geïntegreerde dienst afspraken met andere dienstenintegratoren over:
1° wie welke authenticatie van de identiteit, verificaties en controles verricht aan de hand van welke middelen en daarover de verantwoordelijkheid draagt;
2° hoe tussen de betrokken instanties de resultaten van de verrichte authenticaties van de identiteit, verificaties en controles op een veilige wijze elektronisch worden bewaard en uitgewisseld;
3° wie welke registratie van toegang, poging tot toegang tot de diensten van de dienstenintegratoren of enige andere verwerking van gegevens via een dienstenintegrator bijhoudt;
4° hoe ervoor wordt gezorgd dat bij onderzoek, op initiatief van een betrokken instantie of een controle-orgaan of naar aanleiding van een klacht, een volledige reconstructie kan geschieden die ertoe strekt te bepalen welke natuurlijke persoon welke dienst heeft gebruikt met betrekking tot welke persoon, wanneer en voor welke doeleinden;
5° de bewaringstermijn van de geregistreerde gegevens, die minstens tien jaar moet bedragen, evenals de wijze waarop deze kunnen worden geraadpleegd door degenen die hiertoe gerechtigd zijn.".
 Art.    12 . Artikel 11 van dezelfde wet wordt vervangen door wat volgt:
"Art. 11. Alle instellingen van sociale zekerheid winnen de sociale gegevens die ze nodig hebben in in het netwerk, als ze daar beschikbaar zijn.
Ze zijn er bovendien toe gehouden zich tot de Kruispuntbank te richten wanneer ze de juistheid nagaan van de sociale gegevens die in het netwerk beschikbaar zijn.
De instellingen van sociale zekerheid zamelen sociale gegevens waarover ze beschikken in uitvoering van het eerste lid niet meer in bij de betrokkene, zijn lasthebber of zijn wettelijke vertegenwoordiger.
Zodra de betrokkene, zijn lasthebber of zijn wettelijke vertegenwoordiger vaststelt dat een instelling van sociale zekerheid over onvolledige of onjuiste sociale gegevens beschikt bij het uitvoeren van zijn opdracht, meldt hij de nodige verbeteringen of aanvullingen onverwijld aan de betrokken instelling van sociale zekerheid.
De toepassing van de bepalingen van dit artikel kan, onverminderd de toepassing van de geldende regels inzake verjaring en stuiting, er in geen geval toe leiden dat onterecht ontvangen rechten of uitkeringen die gesteund zijn op onvolledige of onjuiste sociale gegevens niet van de burger of de onderneming kunnen worden teruggevorderd of dat verschuldigde betalingen die gesteund zijn op onvolledige of onjuiste sociale gegevens niet door de burger of de onderneming moeten worden betaald.".
 Art.    13 . Artikel 8 van de wet van 15 augustus 2012 houdende oprichting en organisatie van een federale dienstenintegrator wordt aangevuld met de §§ 3 tot 5 luidende:
" § 3. De participerende overheidsdiensten zamelen, nadat zij hiervoor de nodige machtigingen verworven hebben, de elektronisch beschikbare gegevens die worden aangeboden via de federale dienstenintegrator in bij deze laatste.
De participerende overheidsdiensten zamelen gegevens waarover ze beschikken in uitvoering van het eerste lid niet meer in bij de betrokkene, zijn lasthebber of zijn wettelijke vertegenwoordiger.
Participerende overheidsdiensten die beschikken over een rechtstreekse toegang tot een authentieke bron hergebruiken de gegevens die erin beschikbaar zijn en mogen deze gegevens niet langer inwinnen bij de betrokkene, zijn lasthebber of wettelijke vertegenwoordiger.
§ 4. Zodra de betrokkene, zijn lasthebber of wettelijke vertegenwoordiger vaststelt dat de participerende overheidsdiensten of de federale dienstenintegrator over onvolledige of onjuiste gegevens beschikken over de betrokkene, meldt hij de nodige verbeteringen of aanvullingen onverwijld aan de participerende overheidsdienst of aan de federale dienstenintegrator.
§ 5. De toepassing van de bepalingen van dit artikel kan, onverminderd de toepassing van de geldende regels inzake verjaring en stuiting, er in geen geval toe leiden dat onterecht ontvangen rechten of uitkeringen die gesteund zijn op onvolledige of onjuiste gegevens niet van de burger of de onderneming kunnen worden teruggevorderd of dat verschuldigde betalingen die gesteund zijn op onvolledige of onjuiste gegevens niet door de burger of de onderneming moeten worden betaald.".
 Art.  14. De federale instanties die op het ogenblik van de inwerkingtreding van deze wet nog geen gebruik maken van de in artikel 4 vermelde nummers of van de gegevensuitwisseling via een dienstenintegrator, krijgen als overgangsmaatregel tot 1 januari 2016 de tijd om zich naar de door deze wet bepaalde vereisten te schikken en hiertoe de wettelijk vereiste machtigingen aan te vragen.


type: legislation

jurisdiction: Belgium

text:
HOOFDSTUK I.  - Algemene bepalingen
 Artikel     1 . Deze wet regelt een aangelegenheid als bedoeld in artikel 78 van de Grondwet.
 Art.    2 . Hoofdstuk IX voorziet in een gedeeltelijke omzetting van Richtlijn 98/26/EG van 19 mei 1998 betreffende het definitieve karakter van de afwikkeling van betalingen en effectentransacties in betalings- en afwikkelingssystemen.
 HOOFDSTUK II.  - Wijzigingen van de wet van 22 februari 1998 tot vaststelling van het organiek statuut van de Nationale Bank van België
 Art.    3 . In artikel 36/1 van de wet van 22 februari 1998 tot vaststelling van het organiek statuut van de Nationale Bank van België, ingevoegd bij het koninklijk besluit van 3 maart 2011 en gewijzigd bij de wet van 27 november 2012 en bij het koninklijk besluit van 12 november 2013, worden de volgende wijzigingen aangebracht :
1° de bepaling onder 13°  wordt vervangen als volgt :
"13°. "centrale tegenpartij" : een centrale tegenpartij als gedefinieerd in artikel 2, punt 1), van Verordering (EU) Nr. 648/2012 van het Europees Parlement en de Raad van 4 juli 2012 betreffende otc-derivaten, centrale tegenpartijen en transactieregisters;".
2° het artikel wordt aangevuld met een 22°,  23°  en een 24°,  luidende :
"22° "Verordering 648/2012" : Verordering (EU) nr. 648/2012 van het Europees Parlement en de Raad van 4 juli 2012 betreffende otc-derivaten, centrale tegenpartijen en transactieregisters;
23° "financiële tegenpartij" : een tegenpartij als gedefinieerd in artikel 2, punt 8), van Verordering 648/2012;
24° "niet-financiële tegenpartij" : een tegenpartij als gedefinieerd in artikel 2, punt 9), van Verordering 648/2012.".
 Art.    4 . In artikel 36/2, eerste lid, van dezelfde wet, ingevoegd bij het koninklijk besluit van 3 maart 2011 en gewijzigd door de wet van 27 november 2012, wordt het woord "verrekeningsinstellingen" vervangen door de woorden "centrale tegenpartijen".
 Art.    5 . In artikel 36/10, § 3, van dezelfde wet, ingevoegd bij het koninklijk besluit van 3 maart 2011, wordt het eerste lid aangevuld met de woorden :
", tenzij de minnelijke schikking wordt voorgesteld voor inbreuken op de artikelen 4, 5 en 7 tot 11 van Verordering 648/2012 en deze publicatie de financiële markten ernstig zou verstoren of aan de betrokken centrale partijen of aan hun leden een onevenredig nadeel zou berokkenen."
 Art.    6 . In artikel 36/11, § 6, van dezelfde wet, ingevoegd bij het koninklijk besluit van 3 maart 2011, wordt tussen het eerste en het tweede lid, een lid ingevoegd, luidende :
"De sancties voor inbreuken op de artikelen 4, 5 en 7 tot 11 van Verordering 648/2012 worden niet bekendgemaakt indien deze bekendmaking de financiële markten ernstig zou verstoren of aan de betrokken centrale partijen of aan hun leden een onevenredig nadeel zou berokkenen."
 Art.    7 . In artikel 36/14, 6°, van dezelfde wet, ingevoegd bij het koninklijk besluit van 3 maart 2011, worden de woorden "instellingen voor verrekening of" vervangen door de woorden "centrale tegenpartijen of de instellingen voor".
 Art.    8 . In artikel 36/22, 23°, van dezelfde wet, ingevoegd bij het koninklijk besluit van 3 maart 2011, worden de woorden "artikel 36/25, § 2" vervangen door de woorden "artikel 36/25, § 3".
 Art.    9 . Het opschrift van hoofdstuk IV/2 van dezelfde wet, ingevoegd bij het koninklijk besluit van 3 maart 2011, wordt vervangen als volgt :
"Bepalingen inzake de vergunningverlening aan en het toezicht op de centrale tegenpartijen, het toezicht op de financiële en niet-financiële tegenpartijen krachtens Verordering 648/2012 en het toezicht op de vereffeningsinstellingen en de met vereffeningsinstellingen gelijkgestelde instellingen".
 Art.    10 . In artikel 36/25 van dezelfde wet, ingevoegd bij het koninklijk besluit van 3 maart 2011, worden de volgende wijzigingen aangebracht :
1° § 1 wordt vervangen als volgt :
" § 1. De instellingen die in hun lidstaat van herkomst een vergunning als centrale tegenpartij bezitten of die als dusdanig erkend zijn krachtens Verordering 648/2012, mogen als centrale tegenpartij diensten verstrekken in België of vanuit het Belgische grondgebied.";
2° § 2 wordt vervangen als volgt :
" § 2. Krachtens artikel 22 van Verordering 648/2012 is de Bank de bevoegde autoriteit die is aangewezen om de uit Verordering 648/2012 voortvloeiende taken met betrekking tot de vergunningverlening aan en het toezicht op de centrale tegenpartijen uit te voeren, onverminderd de bevoegdheden die aan de FSMA zijn toegekend op grond van artikel 22 van de wet van 2 augustus 2002.";
3° § 3 wordt vervangen als volgt :
" § 3. De Bank verleent overeenkomstig de bepalingen van Verordering 648/2012 een vergunning aan de in België gevestigde instellingen die diensten willen verstrekken als centrale tegenpartij. De Bank beslist over de vergunningsaanvraag na advies van de FSMA, overeenkomstig artikel 22 van de wet van 2 augustus 2002.
De Bank oefent toezicht uit op de naleving van de vergunningsvoorwaarden door een centrale partij en onderwerpt de centrale tegenpartijen aan een toetsing en evaluatie, overeenkomstig artikel 21 van Verordering 648/2012.";
4° tussen § 3 en § 4 wordt een paragraaf §  3bis ingevoegd, luidende :
" § 3bis. De Bank beslist over de interoperabiliteitsregelingen als geregeld in Titel V van Verordering 648/2012. Bovendien ziet de Bank toe op de naleving door de centrale tegenpartijen van de regels die van toepassing zijn op de interoperabiliteitsregelingen";
5° in § 4 wordt het woord "verrekeningsinstellingen" vervangen door de woorden "centrale tegenpartijen";
6° § 4 wordt aangevuld met twee leden, luidende :
"De Bank ziet toe op de naleving door de centrale tegenpartijen van de bepalingen van de Hoofdstukken 1 en 3 van Titel IV van Verordering 648/2012, met uitzondering van artikel 33 van Verordering 648/2012, dat onder de bevoegdheid valt van de FSMA.
In het kader van Hoofdstuk 2 van Titel IV van Verordering 648/2012 controleert de Bank de toelatingscriteria en de toepassing ervan krachtens artikel 37 van Verordering 648/2012, om zich ervan te vergewissen dat ze volstaan om het risico waaraan deze centrale tegenpartijen zijn blootgesteld, te beheersen, onverminderd de bevoegdheden waarover de FSMA beschikt krachtens artikel 22, § 5, van de wet van 2 augustus 2002.";
7° § 5 wordt vervangen als volgt :
" § 5. De Bank deelt aan de FSMA alle relevante en nuttige informatie mee over de operationele vereisten die vastgelegd zijn in Hoofdstuk 1 van Titel IV van Verordering 648/2012, om de FSMA in staat te stellen haar bevoegdheden in het kader van artikel 31, lid 1 en 2 van Verordering 648/2012 uit te oefenen.
De Bank raadpleegt de FSMA bij de beoordeling van de betrouwbaarheid van de natuurlijke personen die lid zijn van het wettelijk bestuursorgaan van de centrale tegenpartij, van het directiecomité of, bij ontstentenis van een directiecomité, van de natuurlijke personen die belast zijn met de effectieve leiding, indien zij voor het eerst voor een dergelijke functie worden voorgedragen bij een financiële onderneming die met toepassing van artikel 36/2 onder het toezicht staan van de Bank.
Iedere natuurlijke of rechtspersoon die besluit om rechtstreeks of onrechtstreeks een gekwalificeerde deelneming in een centrale tegenpartij te verwerven, dan wel om zijn gekwalificeerde deelneming in een centrale tegenpartij rechtstreeks of onrechtstreeks te vergroten, moet de Bank, krachtens Verordering 648/2012, vooraf in kennis stellen van zijn beslissing. De Bank beoordeelt deze kennisgeving overeenkomstig de bepalingen van Verordering 648/2012 en na raadpleging van de FSMA indien de kandidaat-verwerver een gereglementeerde onderneming is die onder het toezicht staat van de FSMA.
De Bank maakt de lijst als bedoeld in artikel 32, lid 4, van Verordering 648/2012 openbaar.";
8° in § 6 worden de woorden "van de wet van 22 februari 1998 tot vaststelling van het organiek statuut van de Nationale Bank van België" vervangen door de woorden "van deze wet".;
9° § 7 wordt vervangen als volgt :
" § 7. Krachtens artikel 22, lid 1, tweede alinea, van Verordering 648/2012, coördineert de Bank de samenwerking en de uitwisseling van informatie met de Commissie, de Europese Autoriteit voor Effecten en Markten (EAEM), de bevoegde autoriteiten van de andere lidstaten, de Europese Bankautoriteit (EBA) en de betrokken leden van het Europees Stelsel van Centrale Banken (ESCB), overeenkomstig de artikelen 23, 24, 83 en 84 van Verordering 648/2012.";
10° de paragrafen 8 en 9 van artikel 36/25 van dezelfde wet worden opgeheven.
 Art.    11 . In dezelfde wet wordt een artikel 36/25bis ingevoegd, luidende :
"Art. 36/25bis.De Bank is bevoegd om toe te zien op de naleving van Verordering 648/2012 door de financiële en niet-financiële tegenpartijen die onder haar toezicht staan krachtens artikel 36/2 van deze wet.
De Bank is met name belast met het toezicht op de naleving door de in het eerste lid bedoelde tegenpartijen van Titel II van Verordering 648/2012 inzake de clearingverplichting, de rapporteringsverplichting en de risicomatigingstechnieken voor niet door een centrale tegenpartij geclearde OTC-derivatenproducten, evenals van artikel 37, lid 3, van Verordering 648/2012 wat betreft de financiële middelen en de operationele capaciteit die vereist zijn om de activiteit van clearinglid uit te oefenen krachtens Verordering 648/2012.".
 Art.    12 . In dezelfde wet wordt een artikel 36/25ter ingevoegd, luidende :
"Art. 36/25ter. De niet-naleving van de bepalingen van Verordering 648/2012 en/of van de uitvoeringsbepalingen van die Verordering door een centrale tegenpartij, een financiële tegenpartij of een niet-financiële tegenpartij die onder het toezicht staat van de Bank krachtens artikel 36/2 van deze wet, kan aanleiding geven tot de toepassing door de Bank van maatregelen en tot het opleggen van administratieve geldboetes en dwangsommen als bepaald in deze wet en in de bijzondere wetten die van toepassing zijn op de instellingen die onder het toezicht staan van de Bank."
 Art.    13 . In artikel 36/29 van dezelfde wet, ingevoegd bij het koninklijk besluit van 3 maart 2011, worden de woorden "verrekenings- of vereffeningsinstellingen" vervangen door de woorden "centrale tegenpartijen, de vereffeningsinstellingen".
 Art.    14 . In artikel 36/30, § 1, van dezelfde wet, ingevoegd bij het koninklijk besluit van 3 maart 2011, worden de volgende wijzigingen aangebracht :
1° in het eerste lid, worden de woorden "elke verrekenings- of vereffeningsinstelling" vervangen door de woorden "elke centrale tegenpartij, elke vereffeningsinstelling";
2° in het tweede lid, worden de woorden "de verrekenings- of vereffeningsinstelling" vervangen door de woorden "de centrale tegenpartij, de vereffeningsinstelling";
3° in het tweede lid, 3°,  worden de woorden "bij een verrekenings- of vereffeningsinstelling" vervangen door de woorden "bij een centrale tegenpartij, bij een vereffeningsinstelling".
 HOOFDSTUK III.-.  Wijzigingen van de wet van 2 augustus 2002 betreffende het toezicht op de financiële sector en de financiële diensten
 Art.    15 . In artikel 2, eerste lid, van de wet van 2 augustus 2002 betreffende het toezicht op de financiële sector en de financiële diensten, laatstelijk gewijzigd bij het koninklijk besluit van 12 november 2013, worden de volgende wijzigingen aangebracht :
1° in de bepaling onder 1°,  g) en j), wordt het woord "clearingshouses" telkens vervangen door de woorden "centrale tegenpartijen".
2° de bepaling onder 16°  vervangen door wat volgt :
"16° "centrale tegenpartij" : een centrale tegenpartij als gedefinieerd in artikel 2, punt 1), van Verordering (EU) Nr. 648/2012 van het Europees Parlement en de Raad van 4 juli 2012 betreffende otc-derivaten, centrale tegenpartijen en transactieregisters;
3° het eerste lid wordt aangevuld met een 46°,  47°  en een 48°,  luidende :
"46° "Verordering 648/2012" : Verordering (EU) nr. 648/2012 van het Europees Parlement en de Raad van 4 juli 2012 betreffende otc-derivaten, centrale tegenpartijen en transactieregisters;
47° "financiële tegenpartij" : een onderneming als gedefinieerd in artikel 2, punt 8), van Verordering 648/2012;
48° "niet-financiële tegenpartij" : een onderneming als gedefinieerd in artikel 2, punt 9), van Verordering 648/2012.
 Art.    16 . Het opschrift van hoofdstuk II, afdeling 6 van dezelfde wet wordt vervangen als volgt : "Vereffeningsinstellingen, centrale tegenpartijen en bepalingen inzake het toezicht op de financiële en niet-financiële tegenpartijen krachtens Verordering 648/2012".
 Art.    17 . Artikel 22 van dezelfde wet, opgeheven bij het koninklijk besluit van 3 maart 2011, wordt hersteld als volgt :
"Art. 22. § 1. Wanneer de Bank een vergunning verleent aan een centrale tegenpartij overeenkomstig artikel 36/25, § 3, van de organieke wet van de Bank, stelt zij de FSMA in het bezit van de informatie als bedoeld in artikel 17, lid 2, van Verordering 648/2012 die nuttig is voor de uitoefening van haar bevoegdheden, en stelt zij haar in kennis van alle daarin aangebrachte wijzigingen die haar later zouden worden meegedeeld.
§ 2. Het advies van de FSMA als bedoeld in artikel 36/25, § 3, van de organieke wet van de Bank heeft betrekking op :
a) het passend karakter van de organisatie van de centrale tegenpartij, vanuit het oogpunt van de naleving van de regels bedoeld in artikel 45, § 1, eerste lid, 1° en 3°,  en § 2;
b) het passend karakter van het integriteitsbeleid van de centrale tegenpartij, vanuit het oogpunt van de naleving van de regels bedoeld in artikel 45, § 1, eerste lid, 1° en 3°,  en § 2;
c) de professionele betrouwbaarheid van de natuurlijke personen die lid zijn van het wettelijk bestuursorgaan van de centrale tegenpartij, van het directiecomité of, bij ontstentenis van een directiecomité, van de natuurlijke personen die belast zijn met de effectieve leiding, indien zij voor het eerst voor een dergelijke functie worden voorgedragen bij een financiële onderneming die met toepassing van artikel 36/2 van de wet van 22 februari 1998 onder het toezicht staan van de Bank.
De FSMA verstrekt haar advies uiterlijk binnen een maand na ontvangst van de adviesaanvraag, op grond van de informatie als bedoeld in het eerste paragraaf. Afwezigheid van advies binnen deze termijn geldt als positief advies.
Indien de Bank geen rekening houdt met het advies van de FSMA over de in het eerste lid bedoelde aangelegenheden, wordt dat met de redenen voor de afwijking vermeld in de motivering van de beslissing over de vergunningsaanvraag. Het advies van de FSMA over de punten a) en b) van het eerste lid, wordt bij de kennisgeving van de beslissing over de vergunningsaanvraag gevoegd als bedoeld in artikel 17, lid 2, van Verordering 648/2012.
§ 3. De FSMA neemt deel aan het college als bedoeld in artikel 18 van Verordering 648/2012. Het advies dat binnen het college wordt verstrekt doet geen afbreuk aan de adviesbevoegdheid van de FSMA krachtens artikel 36/25, § 3 van de organieke wet van de Bank.
§ 4. De FSMA is op basis van haar bevoegdheden betrokken bij de toetsing en de evaluatie als bedoeld in artikel 21 van Verordering 648/2012.
§ 5. De FSMA houdt op basis van haar bevoegdheden toezicht op de in België gevestigde centrale tegenpartijen. Onverminderd de bevoegdheden waarover de Bank beschikt krachtens artikel 36/25, § 4, van de organieke wet van de Bank, ziet de FSMA in het bijzonder toe op de naleving door de in België gevestigde centrale tegenpartijen, van artikel 33 van Hoofdstuk I van Titel IV van Verordering 648/2012, van Hoofdstuk II van Titel IV van Verordering 648/2012 en van artikel 48 van Verordering 648/2012, in de mate dat de bescherming van de activa en posities van de clearingleden en van de cliënten betrokken is.
§ 6. Overeenkomstig artikel 29, lid 3, van Verordering 648/2012, stelt een centrale tegenpartij de informatie als bedoeld in lid 1 en 2 van het voornoemde artikel 29 ter beschikking van de FSMA indien deze laatste daarom verzoekt.
§ 7. Wanneer een centrale tegenpartij de Bank in kennis stelt van een wijziging in haar management, overeenkomstig artikel 31, lid 1, van Verordering 648/2012, raadpleegt de Bank de FSMA om haar in staat te stellen de professionele betrouwbaarheid te beoordelen van de leden van het wettelijk bestuursorgaan van de centrale tegenpartij, en van de leden van het directiecomité of, bij ontstentenis van een directiecomité, van de personen die belast zijn met de effectieve leiding, indien zij voor het eerst voor een dergelijke functie worden voorgedragen bij een financiële onderneming die met toepassing van artikel 36/2 van de wet van 22 februari 1998 onder het toezicht staan van de Bank.".
 Art.    18 . In dezelfde wet wordt een artikel 22bis ingevoegd, luidende :
"Art. 22bis. De FSMA is bevoegd om toe te zien op de naleving van Titel II van Verordering 648/2012 door de financiële en niet-financiële tegenpartijen die niet onder het toezicht staan van de Bank krachtens artikel 36/25bis van de organieke wet van de Bank.".
 Art.    19 . In dezelfde wet wordt een artikel 22ter ingevoegd, luidende :
"Art. 22ter. De bepalingen van de artikelen 36 en 37 van deze wet zijn van toepassing in geval van niet-naleving van de verplichtingen en verbodsbepalingen die voortvloeien uit Verordering 648/2012 en uit de bepalingen die op grond van of in uitvoering van deze Verordering zijn genomen, evenals in geval van inbreuk op de door de FSMA krachtens deze Verordering genomen maatregelen, door de financiële en niet-financiële tegenpartijen die onder het toezicht staan van de FSMA krachtens artikel 22bis.".
 Art.    20 . In dezelfde wet wordt een artikel 22quater ingevoegd, luidende :
"Art. 22quater. De FSMA is bevoegd voor de uitvoering van de specifieke toezichtstaken die ESMA kan delegeren overeenkomstig artikel 74 van Verordering 648/2012.".
 Art.    21 . In artikel 23quater, § 1, van dezelfde wet, ingevoegd bij het koninklijk besluit van 27 april 2007 en vernummerd bij de wet van 2 juni 2010, de woorden "vereffenings- en verrekeningsinstellingen" vervangen door de woorden "vereffenings- en verrekeningssystemen".
 Art.    22 . In Hoofdstuk II, afdeling 7, van dezelfde wet wordt het opschrift van onderafdeling 4, ingevoegd bij het koninklijk besluit van 3 maart 2011, vervangen als volgt : "Voorrecht van de gekwalificeerde tussenpersonen en van de vereffeningsinstellingen en spelexceptie".
 Art.    23 . In artikel 31 van dezelfde wet, laatstelijk gewijzigd bij het koninklijk besluit van 19 december 2010, worden de volgende wijzigingen aangebracht :
1° § 2 wordt vervangen als volgt :
" § 2. De vereffeningsinstellingen hebben een voorrecht op de financiële instrumenten, gelden, deviezen en andere rechten die zij op een rekening aanhouden als eigen tegoed van een deelnemer in het vereffeningsysteem dat zij beheren. Dit voorrecht waarborgt elke vordering van de instelling op de deelnemer die is ontstaan naar aanleiding van de vereffening van inschrijvingen op financiële instrumenten of van transacties in financiële instrumenten of termijnverrichtingen op deviezen, met inbegrip van de schuldvorderingen ontstaan uit leningen of voorschotten. Dezelfde instellingen hebben eveneens een voorrecht op de financiële instrumenten, gelden, deviezen en andere rechten die zij op een rekening aanhouden als tegoed van cliënten van een deelnemer in het vereffeningssysteem dat zij beheren. Dit voorrecht waarborgt uitsluitend de vorderingen van de instelling op de deelnemer die zijn ontstaan naar aanleiding van de vereffening van inschrijvingen op financiële instrumenten of van transacties in financiële instrumenten of termijnverrichtingen op deviezen uitgevoerd door de deelnemer voor rekening van cliënten, met inbegrip van de schuldvorderingen ontstaan uit leningen of voorschotten."
2° in § 4, eerste lid, worden de woorden" en de verrekenings- of vereffeningsinstellingen" vervangen door de woorden "en de vereffeningsinstellingen";
3° in § 4, derde lid, worden de woorden "of de verrekenings- of vereffeningsinstelling" telkens vervangen door de woorden "of de vereffeningsinstelling";
4° in § 4, vierde lid, worden de woorden "de verrekenings- of vereffeningsinstellingen" vervangen door de woorden "de vereffeningsinstellingen".
 Art.    24 . In artikel 33 van dezelfde wet, gewijzigd bij het koninklijk besluit van 3 maart 2011 en bij de wet van 30 juli 2013, worden de woorden "bij de artikelen 8, 63 en 64 van de organieke wet van de Bank" vervangen door de woorden "bij de artikelen 8, 12bis, 36/25 en 36/26 van de organieke wet van de Bank".
 Art.    25 . In artikel 34 van dezelfde wet, vervangen bij de wet van 2 mei 2007 en gewijzigd bij het koninklijk besluit van 3 maart 2011 en bij de wet van 30 juli 2013, worden de volgende wijzigingen aangebracht :
1° in § 1, 1°,  worden de woorden "verrekenings- of vereffeningsinstellingen" vervangen door de woorden "centrale tegenpartijen, vereffeningsinstellingen";
2° in § 4, tweede lid, worden de woorden "verrekenings- en vereffeningsinstellingen, alsmede met" vervangen door de woorden "centrale tegenpartijen, vereffeningsinstellingen en".
 Art.    26 . In artikel 36bis van dezelfde wet, ingevoegd bij het koninklijk besluit van 3 maart 2011, worden de volgende wijzigingen aangebracht :
1° in § 1, eerste lid, wordt het woord "of" tussen de woorden "bedoeld in artikel 26, eerste lid, 1°,  3°  en 5°, " en "een verzekeringsonderneming" geschrapt en worden de woorden "of een centrale tegenpartij" ingevoegd tussen de woorden ", een verzekeringsonderneming" en de woorden "de regels bedoeld in artikel 45, § 1, eerste lid, 3°,  of § 2, ernstig overtreedt";
2° in § 1, tweede lid, worden de woorden ", een centrale tegenpartij" ingevoegd tussen de woorden "een verzekeringsonderneming" en de woorden "of een beursvennootschap";
3° in § 2, 1°,  worden de woorden ", centrale tegenpartijdiensten" ingevoegd tussen de woorden "bankdiensten" en de woorden "of verzekeringsdiensten aan haar cliënteel";
4° in § 2, 2°,  worden de woorden ", centrale tegenpartijen" ingevoegd tussen de woorden "beursvennootschappen" en de woorden "en verzekeringsondernemingen";
5° in § 2, 3°,  worden de woorden ", een centrale tegenpartij" ingevoegd tussen de woorden "een verzekeringsonderneming" en de woorden "of een beursvennootschap";
6° in § 3, eerste lid, worden de woorden ", centrale tegenpartij" ingevoegd tussen de woorden "beursvennootschap" en de woorden "of verzekeringsonderneming".
 Art.    27 . In artikel 45, § 1, eerste lid, 3°, van dezelfde wet, vervangen door het koninklijk besluit van 3 maart 2011, en laatstelijk gewijzigd bij de wet van 30 juli 2013, worden de woorden "verrekeningsinstellingen" vervangen door de woorden "centrale tegenpartijen".
 Art.    28 . Artikel 61 van dezelfde wet, vervangen bij het koninklijk besluit van 3 maart 2011, wordt aangevuld met een paragraaf 3, luidende :
" § 3. Het directiecomité kan aan één of meer van zijn leden of aan één of meer van de door hem aangeduide personeelsleden de bevoegdheid opdragen om de FSMA te vertegenwoordigen binnen door of krachtens Europese wetgeving opgerichte colleges, comités of andere groepen waaraan de FSMA verplicht deelneemt en om, binnen de grenzen bepaald door het directiecomité, te beslissen over de voor de FSMA binnen de betrokken colleges, comités of andere groepen te nemen beslissing of uit te brengen stem. Deze bevoegdheidsopdrachten kunnen op elk ogenblik door het directiecomité worden herzien of ingetrokken."
 Art.    29 . In artikel 75, § 1, 7°, van dezelfde wet, gewijzigd bij het koninklijk besluit van 3 maart 2011, worden de woorden "instellingen voor verrekening of vereffening" vervangen door de woorden "centrale tegenpartijen of de instellingen voor vereffening" en worden de woorden "en tegenpartijen" ingevoegd tussen de woorden "om de regelmatige werking van deze instellingen" en de woorden "te vrijwaren voor tekortkomingen".
 HOOFDSTUK IV.  - Wijzigingen van de wet van 22 maart 1993 op het statuut van en het toezicht op de kredietinstellingen
 Art.    30 . In artikel 103 van de wet van 22 maart 1993 op het statuut van en het toezicht op de kredietinstellingen, laatstelijk gewijzigd bij de wet van 15 mei 2007, worden de volgende wijzigingen aangebracht :
1° in § 1 wordt het eerste lid aangevuld met de bepaling onder c), luidende :
"c) waarbinnen zij zich moet conformeren aan de bepalingen van Titel II van Verordering Nr. 648/2012 van het Europees Parlement en de Raad van 4 juli 2012 betreffende otc-derivaten, centrale tegenpartijen en transactieregisters.";
2° in § 2 worden de woorden "of indien zij een inbreuk vaststelt op de bepalingen van Titel II van Verordering Nr. 648/2012 van het Europees Parlement en de Raad van 4 juli 2012 betreffende otc-derivaten, centrale tegenpartijen en transactieregisters" ingevoegd tussen de woorden "of op de maatregelen genomen in uitvoering ervan" en de woorden ", een administratieve boete opleggen aan een kredietinstelling".
 HOOFDSTUK V.  - Wijzigingen van de wet van 9 juli 1975 betreffende de controle der verzekeringsondernemingen
 Art.    31 . In artikel 82, § 1, eerste lid, van de wet van 9 juli 1975 betreffende de controle der verzekeringsondernemingen, laatstelijk gewijzigd bij het koninklijk besluit van 3 maart 2011, worden de woorden "om zich met de wet en de besluiten en verordeningen ter uitvoering ervan in regel te stellen" vervangen door de woorden "om zich in regel te stellen met de wet en de besluiten en verordeningen ter uitvoering ervan of met Verordering Nr. 648/2012 van het Europees Parlement en de Raad van 4 juli 2012 betreffende otc-derivaten, centrale tegenpartijen en transactieregisters".
 HOOFDSTUK VI.  - Wijzigingen van de wet van 16 februari 2009 op het herverzekeringsbedrijf
 Art.    32 . In artikel 74 van de wet van 16 februari 2009 op het herverzekeringsbedrijf, gewijzigd bij het koninklijk besluit van 3 maart 2011, worden de volgende wijzigingen aangebracht :
1° in § 1 wordt het eerste lid aangevuld met de bepaling onder c) :
"c) waarbinnen zij zich dient te conformeren aan de bepalingen van Titel II van Verordering Nr. 648/2012 van het Europees Parlement en de Raad van 4 juli 2012 betreffende otc-derivaten, centrale tegenpartijen en transactieregisters.";
2° in § 2 worden de woorden "of indien zij een inbreuk vaststelt op de bepalingen van Titel II van Verordering Nr. 648/2012 van het Europees Parlement en de Raad van 4 juli 2012 betreffende otc-derivaten, centrale tegenpartijen en transactieregisters" ingevoegd tussen de woorden "of de ter uitvoering ervan genomen maatregelen" en de woorden ", een administratieve boete opleggen aan een in België gevestigde herverzekeringsonderneming".
 HOOFDSTUK VII.  - Wijzigingen van de wet van 6 april 1995 inzake het statuut van en het toezicht op de beleggingsondernemingen
 Art.    33 . In artikel 109 van de wet van 6 april 1995 inzake het statuut van en het toezicht op de beleggingsondernemingen, laatstelijk gewijzigd bij de wet van 30 juli 2013, worden de volgende wijzigingen aangebracht :
1° in § 1 wordt het eerste lid aangevuld met de bepaling onder c) :
"c) waarbinnen zij zich moet conformeren aan de bepalingen van Titel II van Verordering Nr. 648/2012 van het Europees Parlement en de Raad van 4 juli 2012 betreffende otc-derivaten, centrale tegenpartijen en transactieregisters";
2° in § 2 worden de woorden "of indien zij een inbreuk vaststelt op de bepalingen van Titel II van Verordering Nr. 648/2012 van het Europees Parlement en de Raad van 4 juli 2012 betreffende otc-derivaten, centrale tegenpartijen en transactieregisters" ingevoegd tussen de woorden "of op de maatregelen genomen in uitvoering ervan" en de woorden ", een administratieve boete opleggen aan een beleggingsonderneming".
 HOOFDSTUK VIII.  - Wijziging van de wet van 21 december 2009 op het statuut van de betalingsinstellingen en van de instellingen voor elektronisch geld, de toegang tot het bedrijf van betalingsdienstaanbieder en tot de activiteit van uitgifte van elektronisch geld en de toegang tot betalingssystemen
 Art.    34 . In artikel 50 van de wet van 21 december 2009 op het statuut van de betalingsinstellingen en van de instellingen voor elektronisch geld, de toegang tot het bedrijf van betalingsdienstaanbieder en tot de activiteit van uitgifte van elektronisch geld en de toegang tot betalingssystemen, gewijzigd bij het koninklijk besluit van 3 maart 2011, worden de volgende wijzigingen aangebracht :
1° in § 2 wordt het eerste lid aangevuld met de bepaling onder c) :
"c) waarbinnen zij zich moet conformeren aan de bepalingen van Titel II van Verordering Nr. 648/2012 van het Europees Parlement en de Raad van 4 juli 2012 betreffende otc-derivaten, centrale tegenpartijen en transactieregisters.";
2° in § 3 worden de woorden "of indien zij een inbreuk vaststelt op de bepalingen van Titel II van Verordering Nr. 648/2012 van het Europees Parlement en de Raad van 4 juli 2012 betreffende otc-derivaten, centrale tegenpartijen en transactieregisters" ingevoegd tussen de woorden "of op de maatregelen genomen in uitvoering ervan" en de woorden ", een administratieve boete opleggen aan een betalingsinstelling".
 HOOFDSTUK IX.  - Wijzigingen van de wet van 28 april 1999 houdende omzetting van Richtlijn 98/26/EG van 19 mei 1998 betreffende het definitieve karakter van de afwikkeling van betalingen en effectentransacties in betalings- en afwikkelingssystemen
 Art.    35 . Artikel 8, § 1 van de wet van 28 april 1999 houdende omzetting van Richtlijn 98/26/EG van 19 mei 1998 betreffende het definitieve karakter van de afwikkeling van betalingen en effectentransacties in betalings- en afwikkelingssystemen, gewijzigd bij de wet van 26 september 2011, wordt aangevuld met een lid, luidende :
"Wanneer een systeemexploitant een zakelijke zekerheid heeft verstrekt aan een andere systeemexploitant in verband met een interoperabel systeem, worden de rechten van de systeemexploitant die de zakelijke zekerheid verstrekt niet aangetast door insolventieprocedures tegen de ontvangende systeemexploitant.".
 HOOFDSTUK X.  - Wijzigingen van de wet van 15 december 2004 betreffende financiële zekerheden en houdende diverse fiscale bepalingen inzake zakelijkezekerheidsovereenkomsten en leningen met betrekking tot financiële instrumenten
 Art.    36 . In artikel 10, § 1 van de wet van 15 december 2004 betreffende financiële zekerheden en houdende diverse fiscale bepalingen inzake zakelijkezekerheidsovereenkomsten en leningen met betrekking tot financiële instrumenten worden de woorden "verrekenings- en vereffeningsinstellingen" vervangen door de woorden "vereffeningsinstellingen".
 Art.    37 . In artikel 17, § 3, van dezelfde wet worden de woorden "of de verrekenings- of vereffeningsinstelling" vervangen door de woorden ", de centrale tegenpartij of de vereffeningsinstelling".
 HOOFDSTUK XI.  - Diverse bepalingen
 Art.    38 . Alle verwijzingen naar verrekeningsinstellingen naar Belgisch recht als bedoeld in de wet van 2 augustus 2002 die voorkomen in alle andere wettelijke bepalingen, besluiten of reglementen, moeten aldus worden gelezen dat de "centrale tegenpartijen" worden bedoeld in de zin van deze wet.
 Art.    39 . Het koninklijk besluit van 12 november 2013 tot wijziging van diverse wetten ter gedeeltelijke omzetting van de Richtlijn 2010/78/EU van 24 november 2010 wat betreft de bevoegdheden van de Europese toezichthoudende autoriteiten (Europese Bankautoriteit, Europese Autoriteit voor verzekeringen en bedrijfspensioenen en de Europese Autoriteit voor effecten en markten) wordt bekrachtigd met ingang van de datum van zijn inwerkingtreding.
 Art.  40. § 1. Teneinde te voldoen aan de verplichtingen die voor de Belgische Staat voortvloeien uit de Europese wetgeving en meer bepaald uit de teksten waartoe het voorstel van het Europees Parlement en de Raad betreffende de verbetering van de effectenafwikkeling in de Europese Unie, betreffende centrale effectenbewaarinstellingen (CSD) en houdende wijziging van Richtlijn 98/26/EG, (hierna "de CSD-verordening") zou leiden, kan de Koning, op advies van de FSMA en de Bank, bij een besluit vastgesteld na overleg in de Ministerraad, alle nuttige maatregelen nemen om :
1° in het Belgische recht het statuut te regelen van centrale effectenbewaarinstellingen als bedoeld in de CSD-verordening, en inzonderheid de verplichting op te leggen om een vergunning aan te vragen alvorens de CSD-activiteiten worden aangevat en te voorzien in de voorwaarden en procedures voor de verlening van die vergunning, de bedrijfsuitoefeningsvoorwaarden die aan dit statuut zijn verbonden, het toezichtsregime, herstelmaatregelen, dwangsommen, de afwikkelingsregeling, evenals in de sancties die worden toegepast bij niet-naleving van deze regels;
2° conform de CSD-verordening, een of meer bevoegde autoriteiten aan te wijzen die verantwoordelijk zijn voor de vergunningverlening aan, het toezicht en de controle op centrale effectenbewaarinstellingen, en voor het toezicht op de naleving van de overige bepalingen van de CSD-verordening;
3° in voorkomend geval de bevoegdheidsverdeling te regelen tussen de aangewezen autoriteiten en hun respectieve taken te bepalen in verband met de vergunningverlening aan, het toezicht en de controle op centrale effectenbewaarinstellingen evenals met de naleving van de overige bepalingen van de CSD-verordening;
4° meer in het algemeen, te garanderen dat de bepalingen van de CSD-verordening effectief worden toegepast in het Belgische recht.
§ 2. De in uitvoering van paragraaf 1 genomen besluiten kunnen de geldende wettelijke bepalingen wijzigen, aanvullen, vervangen of opheffen; dit geldt in het bijzonder voor de wet van 22 februari 1998 tot vaststelling van het organiek statuut van de Nationale Bank van België, de wet van 2 augustus 2002 betreffende het toezicht op de financiële sector en de financiële diensten, de wet van 2 januari 1991 betreffende de markt van de effecten van de overheidsschuld en het monetair beleidsinstrumentarium, de wet van 22 juli 1991 betreffende de thesauriebewijzen en de depositobewijzen, Boek VIII, Titel III, Hoofdstuk II, Afdeling III van het Wetboek van Vennootschappen, het koninklijk besluit nr. 62 betreffende de bewaargeving van vervangbare financiële instrumenten en de vereffening van transacties op deze instrumenten, gecoördineerd bij het koninklijk besluit van 27 januari 2004, en de wet van 28 april 1999 houdende omzetting van Richtlijn 98/26/EG van 19 mei 1998 betreffende het definitieve karakter van de afwikkeling van betalingen en effectentransacties in betalings- en afwikkelingssystemen. Deze besluiten hebben geen uitwerking meer indien zij niet bij wet zijn bekrachtigd binnen twee jaar na de datum van hun inwerkingtreding.
De bekrachtiging heeft uitwerking op de datum van inwerkingtreding van de besluiten. De door deze paragraaf aan de Koning verleende bevoegdheden vervallen op 30 juni 2015.


text:
Artikel    1 . Deze wet regelt een aangelegenheid als bedoeld in artikel 77 van de Grondwet.
 Art.    2 . In de wet van 30 juli 1926 tot instelling van een onderzoeksraad voor de scheepvaart wordt een artikel 1/1 ingevoegd, luidende:
"Art. 1/1. Deze wet strekt tot gedeeltelijke omzetting van Richtlijn 2008/106/EG van het Europees Parlement en de Raad van 19 november 2008 inzake het minimum opleidingsniveau van zeevarenden (herschikking).".
 Art.    3 . In artikel 3 van dezelfde wet worden de volgende wijzigingen aangebracht :
1° in het eerste lid van de Nederlandstalige tekst wordt het woord "tuchtstrafmaatregelen" vervangen door het woord "tuchtstraffen";
2° het artikel wordt aangevuld met twee leden, luidende :
"De raad kan een geldboete opleggen van minimum 100 euro en maximum 12.500 euro, die in de Schatkist wordt gestort.
De geldboete kan samen met een andere tuchtstraf worden opgelegd.".
 Art.    4 . Artikel 4 van dezelfde wet wordt aangevuld met een lid, luidende :
"De raad kan de Belgische vaarbevoegdheidsbewijzen van personen die deze op fraudeleuze wijze hebben bekomen nietig verklaren.".
 Art.    5 . Artikel 12 van dezelfde wet wordt vervangen als volgt :
"Art. 12. De onderzoeksraad bestaat uit een voorzitter, een ondervoorzitter en uit tien bijzitters. Hij vergadert geldig wanneer ten minste drie leden aanwezig zijn : de voorzitter of de ondervoorzitter en twee bijzitters. Hij kan zich in kamers verdelen.
De onderzoeksraad beslist bij meerderheid van stemmen van de aanwezige leden. Bij staking van stemmen, is de stem van de voorzitter doorslaggevend.".
 Art.    6 . In artikel 13 van dezelfde wet, gewijzigd bij wetten van 30 december 1933 en 6 augustus 1993, worden de volgende wijzigingen aangebracht :
1° het eerste lid wordt vervangen als volgt :
"De voorzitter en de ondervoorzitter worden, op voordracht van de minister bevoegd voor maritieme mobiliteit door de Koning benoemd voor een hernieuwbare termijn van zes jaar.";
2° in het tweede lid worden de woorden "en, wat den voorzitter betreft, voldoen aan de vereischten van artikel 69, lid 2, van de wet van 18 juni 1869, en wat de ondervoorzitters aangaat, aan die van artikel 17, lid 1, van dezelfde wet" vervangen door de woorden "en voldoet aan de voorwaarden van artikel 207, § 3, van het Gerechtelijk Wetboek";
3° het laatste lid wordt opgeheven.
 Art.    7 . In artikel 14 van dezelfde wet, gewijzigd bij wet van 6 augustus 1993, worden de volgende wijzigingen aangebracht :
1° het eerste lid wordt vervangen als volgt :
"De bijzitters worden door de Koning benoemd voor een hernieuwbare termijn van zes jaar.";
2° in het derde lid wordt de zin "Onder deze bijzitters moeten er ten minste vier het Belgisch diploma van kapitein ter lange omvaart of ter kustvaart bezitten, ten minste vier, het Belgisch diploma of de Belgische vergunning van mecanicien of machinist en ten minste twee, het Belgische diploma van schipper ter visserij." vervangen als volgt :
"Onder deze bijzitters moeten er tenminste twee een Belgisch vaarbevoegdheidsbewijs van kapitein, ten minste twee een Belgisch vaarbevoegdheidsbewijs van werktuigkundige of motorist en ten minste twee een Belgisch vaarbevoegdheidsbewijs van schipper onbeperkt vaargebied.".
 Art.    8 . In artikel 15 van dezelfde wet, gewijzigd bij wet van 6 augustus 1993, worden de volgende wijzigingen aangebracht :
1° in het eerste lid worden de woorden "een of meer toegevoegde griffiers, wier getal bij koninklijk besluit wordt bepaald" vervangen door de woorden "een toegevoegd griffier";
2° in het tweede lid worden de eerste twee zinnen "De griffier en de toegevoegde griffiers worden benoemd en afgezet door de Koning. Zij worden gekozen uit eene lijst van drie door den voorzitter van de raad voorgedragen candidaten." vervangen als volgt :
"De griffier en de toegevoegd griffier worden benoemd voor een hernieuwbare termijn van zes jaar en afgezet door de Koning.".
 Art.    9 . In artikel 16 van dezelfde wet, gewijzigd bij de wetten van 30 december 1933 en 6 augustus 1993, worden de volgende wijzigingen aangebracht :
1° in het eerste lid worden de woorden "en toegevoegde commissarissen, wier getal bij koninklijk besluit wordt bepaald" vervangen door de woorden "en een toegevoegd rijkscommissaris";
2° in het tweede lid wordt de zin "Zij worden door den Koning benoemd en afgezet" vervangen als volgt :
"De rijkscommissaris en de toegevoegd rijkscommissaris worden benoemd voor een hernieuwbare termijn van zes jaar en afgezet door de Koning.";
3° in het derde lid wordt het woord "doctor" vervangen door het woord "master";
4° in het vierde lid wordt de woorden "toegevoegde rijkscommissarissen" vervangen door de woorden "toegevoegd rijkscommissaris";
5° tussen het vierde en vijfde lid wordt een lid ingevoegd, luidende :
"De rijkscommissaris oordeelt over de opportuniteit van de tuchtrechtelijke vervolging. Hij geeft de reden aan van de beslissingen van seponering die hij terzake neemt. Dit lid is niet van toepassing op procedures ingesteld overeenkomstig artikel 9.".
 Art.    10 . In artikel 17 van dezelfde wet worden de woorden ",daaronder begrepen die van de kolonie," opgeheven.
 Art.    11 . In artikel 18 van dezelfde wet worden de volgende wijzigingen aangebracht :
1° het eerste lid wordt vervangen als volgt :
"Echtgenoten, wettelijk samenwonenden, bloed- en aanverwanten tot in de 3 e  graad van de voorzitter, ondervoorzitter, bijzitters, rijkscommissaris, toegevoegd rijkscommissaris, griffier of toegevoegd griffier mogen niet samen deel uitmaken van de onderzoeksraad.";
2° in het tweede lid worden de woorden "158 tot 163, 169, 170 en 172 van voornoemde wet" vervangen door de woorden "168, 169 en 782 van het Gerechtelijk Wetboek";
3° in het derde lid worden de woorden "378 van het wetboek van burgerlijke rechtspleging" vervangen door de woorden "828 van het Gerechtelijk Wetboek".
 Art.    12 . In artikel 19 van dezelfde wet, gewijzigd bij wet van 30 juni 1933, worden de volgende wijzigingen aangebracht :
1° in het eerste lid worden de woorden "Artikelen 175, 176, 177 en 179 van de wet van 18 juni 1869" vervangen door de woorden "De artikelen 293 tot en met 299 van het Gerechtelijk Wetboek";
2° in het tweede lid worden de woorden "Artikelen 175, 176 en 179 van de wet van 18 juni 1869" vervangen door de woorden "De artikelen 293 tot en met 299 van het Gerechtelijk Wetboek";
3° in het derde lid worden de woorden "Artikel 177 van de wet van 18 juni 1869 is toepasselijk" vervangen door de woorden "De artikelen 297 en 298 van het Gerechtelijk Wetboek zijn van toepassing".
 Art.    13 . Artikel 20 van dezelfde wet wordt vervangen als volgt :
"Art. 20. Bij verhindering wordt de voorzitter vervangen door de ondervoorzitter, de rijkscommissaris door de toegevoegde rijkscommissaris en de griffier door de toegevoegde griffier. Artikel 329 van het Gerechtelijk Wetboek is van toepassing op de onderzoeksraad.".
 Art.    14 . In artikel 21 van dezelfde wet worden de volgende wijzigingen aangebracht :
1° het tweede en derde lid worden opgeheven ;
2° in het vijfde lid worden de woorden "of de toegevoegde bijzitter" opgeheven.
 Art.    15 . In artikel 22 van dezelfde wet wordt het tweede lid opgeheven.
 Art.    16 . In artikel 23 van dezelfde wet worden de volgende wijzingen aangebracht :
1° het eerste lid wordt vervangen als volgt :
"Elke oproeping om voor de raad te verschijnen wordt ter kennis gebracht door de rijkscommissaris. In de oproeping bepaalt de rijkscommissaris de vermeende feiten waarvoor de betrokkene dient te verschijnen en waarschuwt de rijkscommissaris de betrokkene dat de raad een tuchtstraf kan opleggen";
2° het tweede lid wordt vervangen als volgt :
"De oproeping gebeurt bij een ter post aangetekende zending.";
3° het derde lid wordt vervangen als volgt :
"Een termijn van minstens 14 dagen wordt gelaten tussen de oproeping en de verschijning voor de raad. Indien de opgeroepen persoon noch woonplaats, noch verblijfplaats, noch gekozen woonplaats heeft in België, is artikel 55 van het Gerechtelijk Wetboek van toepassing. Indien de opgeroepen persoon aantoont dat hij wegens professionele redenen op zee is, dan kan de voorzitter een nieuwe datum van verschijning vastleggen.";
4° in het vierde lid worden tussen de woorden "de termijn" en de woorden "afkorten en" de woorden "bedoeld in het derde lid" ingevoegd;
5° het vijfde lid wordt vervangen als volgt :
"Artikel 53bis van het Gerechtelijk Wetboek is van toepassing op de oproepingen bedoeld in het eerste lid.";
6° het zesde lid wordt opgeheven.
 Art.    17 . In artikel 24 van dezelfde wet worden de volgende wijzigingen aangebracht :
1° het eerste lid wordt vervangen als volgt :
"Artikel 939 van het Gerechtelijk Wetboek is van toepassing op de verhoren van de betrokkene en de getuigen.";
2° het tweede, derde en vierde lid worden opgeheven;
3° in het vijfde lid wordt de zin "De bij artikel 283 van het wetboek van burgerlijke rechtspleging vermelde omstandigheden zullen in het proces-verbaal opgeteekend worden." opgeheven.
 Art.    18 . In artikel 25 van dezelfde wet worden de volgende wijzigingen aangebracht :
1° in het eerste lid wordt het woord "gedaagde" vervangen door het woord "opgeroepen";
2° in het eerste lid worden de woorden "in de kolonie of" opgeheven;
3° in het tweede lid wordt het woord "gedaagde" vervangen door het woord "opgeroepen";
4° in het tweede lid worden de woorden "26 frank tot 300 frank" vervangen door de woorden "26 euro tot 300 euro".
 Art.    19 . In artikel 28 van dezelfde wet worden de woorden "en aan de rechterlijke overheden van de kolonie" opgeheven.
 Art.    20 . Artikel 29 van dezelfde wet wordt opgeheven.
 Art.    21 . In artikel 30 van dezelfde wet worden de volgende wijzigingen aangebracht :
1° het eerste lid wordt opgeheven;
2° in het tweede lid wordt de zin "De betrokkene mag zich doen bijstaan door eenen raadsman gekozen overeenkomstig artikel 62 van de wet van 18 juni 1869." vervangen door de zin "De betrokkene mag zich doen bijstaan of vertegenwoordigen door een raadsman".
 Art.    22 . In artikel 31 van dezelfde wet worden de volgende wijzigingen aangebracht :
1° in het eerste lid wordt het woord "dagvaarden" vervangen door het woord "opgeroepen";
2° in het tweede lid wordt het woord "gedagvaard" vervangen door het woord "opgeroepen";
3° het laatste lid wordt opgeheven.
 Art.    23 . In artikel 33 van dezelfde wet worden de woorden "artikelen 140, § 1, 141, 143, 144 en 146 van de wet van 18 juni 1869, alsmede artikelen 88 tot 92 van het Wetboek van burgerlijke rechtspleging" vervangen door de woorden "de artikelen 759 tot en met 762, 778, eerste lid, en 782bis van het Gerechtelijk Wetboek".
 Art.    24 . Artikel 37 van dezelfde wet wordt vervangen als volgt :
"Art. 37. Kennisgeving van de beslissing genomen op grond van artikel 3, 4, 7 of 9 gebeurt aan de betrokkene door middel van een ter post aangetekende zending door de rijkscommissaris.".
 Art.    25 . In artikel 38 van dezelfde wet worden de volgende wijzigingen aangebracht :
1° in het eerste lid worden de woorden "op de bij artikel 29 voorziene waarschuwing verschenen is" vervangen door de woorden "na de bij artikel 23, eerste lid, voorziene waarschuwing verschenen is of vertegenwoordigd werd";
2° het tweede lid wordt vervangen als volgt :
"Verzet tegen bij verstek gewezen beslissingen moet gedaan worden bij een ter post aangetekende zending, binnen de dertig dagen na kennisgeving van de beslissing zoals bepaald in artikel 37.".
3° het derde lid wordt vervangen als volgt :
"Ingeval de betrokkene noch woonplaats, noch verblijfplaats, noch gekozen woonplaats heeft in België, is artikel 55 van het Gerechtelijk Wetboek van toepassing.";
4° het vierde lid wordt vervangen als volgt :
"In afwijking van het tweede en derde lid, wordt de termijn op drie maand gebracht indien de betrokkene aantoont dat hij zich op zee bevond wegens professionele redenen op het ogenblik van de kennisgeving van de beslissing bedoeld in artikel 37.";
5° het artikel wordt aangevuld met een lid, luidende :
"Het verzet schorst de tenuitvoerlegging van de beslissing.".
 Art.    26 . Artikel 39 van dezelfde wet wordt vervangen als volgt:
"Art. 39. § 1. De beslissingen van de raad zijn niet vatbaar voor hoger beroep behoudens de beslissingen van de raad waarbij een tuchtstraf overeenkomstig artikel 3 wordt opgelegd of waarbij een vaarbevoegdheidsbewijs wordt geschorst of nietig verklaard overeenkomstig artikel 4.
§ 2. Het beroep wordt ingesteld bij de rechtbank van eerste aanleg van Antwerpen, afdeling Antwerpen, voor wat de in artikel 2 bedoelde bemanningsleden van de in artikel 1, 1° en 3°,  bedoelde zeeschepen betreft en bij de rechtbank van eerste aanleg van West-Vlaanderen, afdeling Brugge, voor wat de in artikel 2 bedoelde bemanningsleden van de in artikel 1, 2°,  bedoelde zeeschepen betreft.
§ 3. Het beroep wordt ingesteld binnen de dertig dagen na de kennisgeving van de beslissing bedoeld in artikel 37.
Indien de betrokkene noch woonplaats, noch verblijfplaats, noch gekozen woonplaats heeft in België, is artikel 55 van het Gerechtelijk wetboek van toepassing.
In afwijking van het eerste en tweede lid van deze paragraaf, wordt de termijn op drie maand gebracht indien de betrokkene aantoont dat hij zich op zee bevond wegens professionele redenen op het ogenblik van de kennisgeving van de beslissing bedoeld in artikel 37.
§ 4. De rechtbank van eerste aanleg doet uitspraak in laatste aanleg.
§ 5. Het hoger beroep schorst de tenuitvoerlegging van de beslissing.".
 Art.    27 . De artikelen 40 en 41 van dezelfde wet worden opgeheven.
 Art.    28 . In artikel 45 van dezelfde wet worden de volgende wijzingen aangebracht :
1° in het tweede lid worden de woorden "van voorziening," opgeheven;
2° in het derde lid worden de woorden "verzet, voorziening en" opgeheven.
 Art.    29 . In artikel 47 van dezelfde wet wordt het woord "frank" tweemaal vervangen door het woord "euro".
 Art.    30 . In artikel 49 van dezelfde wet wordt het woord "frank" tweemaal vervangen door het woord "euro".
 Art.    31 . In artikel 51 van dezelfde wet wordt het woord "frank" tweemaal vervangen door het woord "euro".
 Art.    32 . In artikel 52 van dezelfde wet worden de woorden "voorzien bij artikelen 91 en 92 van het Wetboek van burgerlijke rechtspleging en die" opgeheven.
 Art.    33 . Artikel 569, eerste lid, van het Gerechtelijk Wetboek, gewijzigd bij de wetten van 28 juni 1984, 11 april 1989, 13 juni 1991, 28 februari 1999, 23 maart 1999, 22 april 1999, 1 maart 2000, 27 maart 2001, 13 februari 2003, 6 oktober 2005, 13 december 2005, 10 mei 2007, 22 december 2008, 2 juni 2010, 15 juli 2011, 19 juli 2012, 4 december 2012, 10 januari 2013, 2 juni 2013 en 30 juli 2013, wordt aangevuld met de bepaling onder 44°, luidende :
"44° van de beroepen bedoeld in artikel 39 van de wet van 30 juli 1926 tot instelling van een onderzoeksraad voor de scheepvaart.".
 Art.    34 . In het Gerechtelijk Wetboek wordt een artikel 633decies ingevoerd, luidende :
" Art. 633decies. De rechtbank van eerste aanleg van Antwerpen, afdeling Antwerpen, is als enige bevoegd om kennis te nemen van de beroepen bedoeld in artikel 39 van de wet van 30 juli 1926 tot instelling van een onderzoeksraad voor de scheepvaart ingesteld door de in artikel 2 van de wet van 30 juli 1926 tot instelling van een onderzoeksraad voor de scheepvaart bedoelde bemanningsleden van de zeeschepen bedoeld in artikel 1, 1° en 3°,  van de wet van 30 juli 1926 tot instelling van een onderzoeksraad voor de scheepvaart.
De rechtbank van eerste aanleg van West-Vlaanderen, afdeling Brugge, is als enige bevoegd om kennis te nemen van de beroepen bedoeld in artikel 39 van de wet van 30 juli 1926 tot instelling van een onderzoeksraad voor de scheepvaart ingesteld door de in artikel 2 van de wet van 30 juli 1926 tot instelling van een onderzoeksraad voor de scheepvaart bedoelde bemanningsleden van de zeeschepen bedoeld in artikel 1, 2°, van de wet van 30 juli 1926 tot instelling van een onderzoeksraad voor de scheepvaart.".
 Art.  35. De personen die de mandaten bedoeld in de artikelen 13, 14 en 16, uitoefenen op het ogenblik van de inwerkingtreding van deze wet, beginnen aan een mandaat van zes jaar overeenkomstig de bepalingen van de gewijzigde artikelen 13, 14 en 16 op het ogenblik van de inwerkingtreding van deze wet.


text:
Artikel    1 . Deze wet regelt een aangelegenheid als bedoeld in artikel 77 van de Grondwet.
 Art.    2 . Het Aanvullend Protocol bij het Verdrag betreffende de instelling en het statuut van een Benelux-Gerechtshof inzake de rechtsbescherming van personen in dienst van de Benelux-Organisatie voor de Intellectuele Eigendom (merken en tekeningen of modellen), gedaan te Brussel op 24 oktober 2008, zal volkomen gevolg hebben.
 Art.    3 . De minister van Buitenlandse Zaken is belast met de verificatie van de authenticiteit der stukken, die overgelegd worden met het oog op de tenuitvoerlegging in België van de beschikkingen en uitspraken die een uitvoerbare titel uitmaken en gewezen zijn op grond van
- het Aanvullend Protocol bij het Verdrag betreffende de instelling en het statuut van een Benelux-Gerechtshof inzake de rechtsbescherming van personen in dienst van de Benelux-Organisatie voor de Intellectuele Eigendom (merken en tekeningen of modellen), gedaan te Brussel op 24 oktober 2008; en van
- het Aanvullend Protocol bij het Verdrag betreffende de instelling en het statuut van een Benelux-Gerechtshof inzake de rechtsbescherming van de personen in dienst van de Benelux Economische Unie, ondertekend te 's Gravenhage op 29 april 1969.
De minister van Buitenlandse Zaken kan zijn bevoegdheid overdragen aan een ambtenaar, die hiertoe wordt aangewezen.
De gewaarmerkte stukken worden door tussenkomst van de minister van Justitie overgemaakt aan de hoofdgriffier van het Hof van beroep te Brussel, die het formulier van tenuitvoerlegging aanbrengt.
 BIJLAGE.
 Art.  N. Protocol bij het Verdrag betreffende de instelling en het statuut van een Benelux-Gerechtshof inzake de rechtsbescherming van personen in dienst van de Benelux-Organisatie voor de Intellectuele Eigendom (merken en tekeningen of modellen), gedaan te Brussel op 24 oktober 2008
(Voor het Protocol, zie :  2008-10-24/70 )


text:
HOOFDSTUK 1.  - Algemene bepaling
 Artikel     1 . Deze wet regelt een aangelegenheid als bedoeld in artikel 78 van de Grondwet.
 HOOFDSTUK 2.  - Definities
 Art.    2 . Voor de toepassing van deze wet en de uitvoeringsbesluiten ervan wordt verstaan onder :
1° minister : de minister bevoegd voor zelfstandigen en kleine en middelgrote ondernemingen;
2° erkende organisatie : een beroeps- of interprofessionele organisatie erkend overeenkomstig de artikelen 3 en 4;
3° Hoge Raad : de Hoge Raad voor de Zelfstandigen en de Kleine en Middelgrote Ondernemingen;
4° K.M.O. : kleine en middelgrote onderneming die voldoet aan de voorwaarden opgenomen in artikel 15 van het Wetboek van vennootschappen;
5° zelfstandige : persoon die valt onder het toepassingsgebied van het koninklijk besluit nr. 38 van 27 juli 1967 houdende inrichting van het sociaal statuut der zelfstandigen.
 HOOFDSTUK 3.  - De erkenning van de beroeps- en interprofessionele organisaties
 Afdeling 1.  - De erkenningscriteria
 Art.    3 . Om erkend te worden, beantwoordt een beroepsorganisatie aan volgende erkenningscriteria :
1° uitsluitend als doel hebben de vertegenwoordiging, de bestudering, de bescherming en de bevordering van de professionele, economische, sociale en morele belangen van de zelfstandigen, de kmo's en het ambachtswezen in het kader van de uitoefening van een beroep of een groep van beroepen;
2° een ledenbestand hebben dat hoofdzakelijk bestaat uit zelfstandigen en kmo's uit het beroep of de beroepen vertegenwoordigd door de beroepsorganisatie;
3° rechtspersoonlijkheid genieten;
4° een vrij opgerichte en van de overheid onafhankelijke organisatie zijn;
5° voldoen aan de door de Koning bepaalde criteria inzake de representativiteit van de organisatie.
De Koning kan een minimumpercentage bepalen met als doel het criterium bedoeld in 2° nader te bepalen.
Het percentage bedoeld in het vorige lid is hoger dan 50 %.
 Art.    4 . Om erkend te worden, beantwoordt een interprofessionele organisatie aan volgende erkenningscriteria :
1° uitsluitend als doel hebben de vertegenwoordiging, de bestudering, de bescherming en de bevordering van de professionele, economische, sociale en morele belangen van de zelfstandigen, KMO's en het ambachtswezen zonder onderscheid van beroep behalve desgevallend een onderscheid tussen de vrije en intellectuele beroepen enerzijds en de andere beroepen anderzijds;
2° een ledenbestand hebben dat hoofdzakelijk bestaat uit zelfstandigen en kmo's uit de beroepen vertegenwoordigd door de interprofessionele organisatie;
3° rechtspersoonlijkheid genieten;
4° een vrij opgerichte en van de overheid onafhankelijke organisatie zijn;
5° ten minste vijfduizend zelfstandigen en kmo's vertegenwoordigen, ofwel ten minste duizend zelfstandigen en kmo's uit de vrije en intellectuele beroepen indien de organisatie enkel deze beroepen vertegenwoordigt;
6° daadwerkelijk actief zijn en leden hebben in ten minste vijf zones. In dit artikel moet onder zone verstaan worden, een van de tien provincies of het Brusselse Hoofdstedelijke Gewest;
7° voldoen aan de door de Koning bepaalde criteria inzake de representativiteit van de organisatie.
De Koning kan een minimumpercentage bepalen met als doel het criterium bedoeld in 2° nader te bepalen.
Het percentage bedoeld in het vorige lid is hoger dan 50 %.
 Art.    5 . De Koning bepaalt welke bewijsmiddelen de beroepsorganisaties en interprofessionele organisaties voorleggen om aan te tonen dat zij beantwoorden aan de erkenningscriteria.
De Koning kan bepalen welke bijkomende bewijsmiddelen de beroepsorganisaties en interprofessionele organisaties in bepaalde, door de Koning omschreven omstandigheden voorleggen om aan te tonen dat zij beantwoorden aan de erkenningscriteria.
De Koning bepaalt de nadere regels voor de controle die op basis van de bewijsmiddelen bedoeld in het eerste en tweede lid plaatsvindt om na te gaan of de organisaties voldoen aan de erkenningscriteria.
 Afdeling 2.  - De erkenningsprocedure
 Art.    6 . De Koning bepaalt de nadere regels voor de erkenningsprocedure.
 Art.    7 . § 1. Beroepsorganisaties kunnen op elk moment een aanvraag tot erkenning indienen, behalve tijdens het jaar waarin de vernieuwing optreedt.
Tijdens het jaar waarin de vernieuwing optreedt kan die aanvraag enkel ingediend worden tijdens de inschrijvingsperiode.
§ 2. Interprofessionele organisaties kunnen enkel tijdens de inschrijvingsperiode een aanvraag tot erkenning indienen.
§ 3. Het jaar waarin de vernieuwing optreedt is het jaar voorafgaand aan de zesjaarlijkse zittingsperiode van de Hoge Raad.
De inschrijvingsperiode is de periode waarin men een aanvraag tot erkenning kan indienen tijdens het jaar waarin de vernieuwing optreedt.
§ 4. De minister beslist over een aanvraag tot erkenning op basis van de erkenningscriteria bedoeld in de artikelen 3 en 4.
 Art.    8 . De erkenning vervalt op het einde van de zittingsperiode van de Hoge Raad.
De tijdens het jaar waarin de vernieuwing optreedt toegekende erkenning vervalt op het einde van de volgende zittingsperiode van de Hoge Raad.
 Afdeling 3.  - Het statuut van erkende organisatie
 Art.    9 . Door de erkenning toegekend in het kader van deze wet verkrijgt de organisatie het statuut van erkende organisatie wat een waarborg van haar representativiteit inhoudt.
 HOOFDSTUK 4.  - De Hoge Raad voor de Zelfstandigen en de Kleine en Middelgrote Ondernemingen
 Afdeling 1.  - Opdrachten en algemene bepalingen
 Art.    10 . De Hoge Raad vertegenwoordigt de belangen van de zelfstandigen en de kmo's.
Als federale adviesraad geeft de Hoge Raad advies op vraag van een lid van de federale regering of op vraag van een van de voorzitters van de wetgevende Kamers.
De Hoge Raad kan advies geven op eigen initiatief of op vraag van andere personen dan deze bedoeld in het tweede lid.
In het geval dat de adviesvraag niet uitgaat van de minister wordt hem een kopie van het advies bezorgd door de Hoge Raad.
De Hoge Raad verzekert de vertegenwoordiging van de zelfstandigen en de kmo's bij andere advies- en beheersorganen.
De Hoge Raad vormt een overlegplatform voor de zelfstandigen en de kmo's.
 Art.    11 . De Hoge Raad geniet rechtspersoonlijkheid.
 Art.    12 . Elke zittingsperiode van de Hoge Raad duurt zes jaar.
Het lidmaatschap van de Hoge Raad alsook de aan de leden toegekende functies binnen de organen en commissies van de Hoge Raad vervallen bij het einde van de zittingsperiode. Alle lidmaatschappen en functies zijn hernieuwbaar.
 Afdeling 2.  - De organen
 Art.    13 . § 1. De Hoge Raad is samengesteld uit :
1° de volgende organen :
a) een algemene vergadering;
b) een bureau;
2° de volgende commissies :
a) sectorcommissies;
b) vaste commissies.
De Hoge Raad kan in zijn midden andere commissies instellen.
§ 2. De Koning bepaalt het aantal sectorcommissies en de benaming ervan.
De Hoge Raad bepaalt het aantal vaste commissies en de benaming ervan.
 Art.    14 . § 1. De algemene vergadering is het hoogste besluitvormingsorgaan.
§ 2. Het bureau is belast met het dagelijks bestuur.
§ 3. De sectorcommissies en vaste commissies onderzoeken respectievelijk onderwerpen met betrekking tot één of verschillende beroepen en beleidsdomeingebonden onderwerpen. Ze bezorgen voorstellen aan de algemene vergadering en het bureau zonder de bevoegdheid te hebben zelf adviezen te geven.
 Afdeling 3.  - De samenstelling
 Art.    15 . § 1. De leden van de Hoge Raad zijn vertegenwoordigers van de erkende organisaties.
De erkende organisaties wijzen zelf hun vertegenwoordigers aan, met uitzondering van de twee voorzitters bedoeld in artikel 21, § 1. De Koning bepaalt de nadere regels voor de aanduiding van de vertegenwoordigers door de erkende organisaties.
Tijdens het jaar waarin de vernieuwing optreedt, worden de vertegenwoordigers voor de nieuwe zittingsperiode aangewezen door de tijdens dat jaar erkende organisaties. Deze vertegenwoordigers treden in functie bij het begin van de nieuwe zittingsperiode, behalve wat hun taken betreft voor de samenstelling van de organen en commissies voor die nieuwe zittingsperiode.
§ 2. De Koning bepaalt de voorwaarden om lid te kunnen zijn van de Hoge Raad.
 Art.    16 . § 1. Een minimale vertegenwoordiging van de vrije en intellectuele beroepen in de Hoge Raad wordt verzekerd.
§ 2. De Koning bepaalt de nadere regels voor deze minimale vertegenwoordiging. Ten minste 20 % van de leden van de algemene vergadering moeten vertegenwoordigers zijn van de beroepsorganisaties of interprofessionele organisaties die uitsluitend vrije en intellectuele beroepen vertegenwoordigen. De Koning kan dat minimumpercentage aanpassen rekening houdend met het aandeel van de beoefenaars van de vrije en intellectuele beroepen in de totale groep van zelfstandigen en kmo's vertegenwoordigd bij de Hoge Raad.
 Art.    17 . § 1. De algemene vergadering is samengesteld uit twee voorzitters en uit een professionele en een interprofessionele afdeling die elk evenveel leden tellen. De Koning bepaalt het aantal leden.
§ 2. De leden van de professionele afdeling worden door elke sectorcommissie uit haar leden verkozen.
De leden van de sectorcommissies worden aangewezen door de erkende beroepsorganisaties.
§ 3. De leden van de interprofessionele afdeling worden aangewezen door de erkende interprofessionele organisaties.
 Art.    18 . § 1. Voor de samenstelling van de interprofessionele afdeling wordt het aantal leden, dat elke erkende interprofessionele organisatie mag aanwijzen, vastgesteld in verhouding tot de ledenaantallen van deze organisaties.
De Koning bepaalt de nadere regels voor de vaststelling van de ledenaantallen en voor de zetelverdeling bedoeld in het eerste lid.
§ 2. Als een erkende interprofessionele organisatie op basis van de in paragraaf 1 bedoelde zetelverdeling geen vertegenwoordiging verkrijgt, mag die organisatie een waarnemer naar de algemene vergadering en de vaste commissies sturen.
 Art.    19 . Het bureau bestaat buiten de twee voorzitters uit acht andere leden, onder wie twee ondervoorzitters, die worden verkozen uit en door de algemene vergadering.
 Art.    20 . De Koning bepaalt de nadere regels voor de samenstelling van de organen en commissies bedoeld in artikel 13, § 1, eerste lid, alsook desgevallend de verkiezingsprocedures.
 Afdeling 4.  - Het voorzitterschap van de Hoge Raad
 Art.    21 . § 1. De Hoge Raad heeft twee voorzitters van een verschillende taalrol die bij jaarlijkse toerbeurt het voorzitterschap van zowel de algemene vergadering als het bureau waarnemen.
In het jaar dat zij het voorzitterschap niet waarnemen, blijven de voorzitters lid van de algemene vergadering en het bureau.
§ 2. De voorzitters worden benoemd door de Koning op voordracht van de minister en na advies van de Hoge Raad.
De voorzitters vertegenwoordigen elk een erkende organisatie en behoren niet tot de Administratie of de wetgevende vergaderingen.
§ 3. De functie van de voorzitters eindigt bij het einde van de zittingsperiode van de Hoge Raad of wanneer zij de voorwaarden bedoeld in paragraaf 2, tweede lid, niet meer vervullen. De functie is hernieuwbaar overeenkomstig de procedure in paragraaf 2.
 Afdeling 5.  - De werking
 Art.    22 . De Koning bepaalt de nadere regels voor de werking van de organen en commissies bedoeld in artikel 13, § 1, eerste lid, alsook de stemprocedures.
 Art.    23 . De algemene vergadering stelt het huishoudelijk reglement op van de Hoge Raad dat aan de minister ter goedkeuring wordt voorgelegd.
 Art.    24 . De Koning bepaalt onder welke voorwaarden de voorzitters en de leden van de Hoge Raad vergoedingen ontvangen alsook de nadere regels.
 Art.    25 . § 1. De Hoge Raad vervult zijn opdrachten onverminderd de aan de beroepsorden, beroepsinstituten en andere soortgelijke beroepsorganismen toegekende bevoegdheden.
§ 2. De beroepsorden, beroepsinstituten of andere gelijkaardige beroepsorganismen kunnen op uitnodiging van de voorzitter van een orgaan of een commissie van de Hoge Raad gehoord of geraadpleegd worden.
 Afdeling 6.  - De externe vertegenwoordiging
 Art.    26 . § 1. Indien de vertegenwoordiging van de zelfstandigen en de kmo's in andere federale organen wordt vastgelegd, worden deze vertegenwoordigers door de Hoge Raad voorgedragen wanneer er geen specifieke bepalingen inzake die aanwijzing of voordracht bij wet of koninklijk besluit genomen zijn.
§ 2. De Hoge Raad maakt een dubbele lijst op van de kandidaten onder wie de gewone en plaatsvervangende leden worden aangewezen die tot taak hebben in de Centrale Raad voor het Bedrijfsleven alsmede in de Nationale Arbeidsraad de activiteitssectoren te vertegenwoordigen welke in zijn midden en bij die raden zijn vertegenwoordigd.
 Afdeling 7.  - Het beheer en het toezicht
 Art.    27 . § 1. De Hoge Raad wordt bij het vervullen van zijn opdrachten bijgestaan door een secretariaat.
§ 2. Dit secretariaat staat onder het gezag van het bureau en wordt geleid door een secretaris-generaal, bijgestaan door een adjunct-secretaris-generaal van een andere taalrol.
§ 3. De voorzitter en, bij zijn afwezigheid, de secretaris-generaal vertegenwoordigen de Hoge Raad in alle gerechtelijke en buitengerechtelijke akten.
In alle rechtsvorderingen waarin hij als eiser of als verweerder optreedt, wordt de Hoge Raad vertegenwoordigd door de voorzitter en, bij zijn afwezigheid, door de secretaris-generaal.
 Art.    28 . De Koning stelt het kader en het statuut vast van het personeel van de Hoge Raad op voordracht van de minister.
 Art.    29 . § 1. De secretaris-generaal en de adjunct-secretaris-generaal worden benoemd, geschorst en afgezet door de Koning, op voordracht van de minister en na advies van de Hoge Raad.
§ 2. Het bureau benoemt, schorst en spreekt de afzetting uit van de andere leden van het personeel.
 Art.    30 . § 1. Het bureau stelt jaarlijks een werkingsbegroting op en legt deze ter goedkeuring voor aan de minister, die de nodige kredieten op de begroting van zijn departement uittrekt.
§ 2. De Koning bepaalt de nadere regels voor de uitoefening van het administratief en financieel toezicht op de Hoge Raad.
 HOOFDSTUK 5.  - Strafbepalingen
 Art.    31 . Met een geldboete van tweehonderd euro tot duizend euro wordt gestraft hij die wederrechtelijk in het openbaar de titel aanneemt toebehorend aan personen die een mandaat of functie uitoefenen in één van de organen of commissies bedoeld in artikel 13, § 1, eerste lid.
 Art.    32 . Met een geldboete van tweehonderd euro tot duizend euro wordt gestraft hij die wederrechtelijk in het openbaar het statuut aanneemt van erkende organisatie in de zin van artikel 9.
 Art.    33 . Onverminderd de bevoegdheid van de officieren van gerechtelijke politie worden de ambtenaren en agenten die hiertoe door de Koning zijn aangesteld op voorstel van de minister, belast met het opsporen en vaststellen in processen-verbaal van de inbreuken op deze wet.
De processen-verbaal worden onverwijld toegezonden aan de bevoegde ambtenaren van het openbaar ministerie; een afschrift ervan wordt gezonden aan de inbreukmaker alsook aan de minister.
 HOOFDSTUK 6.  - Slotbepalingen
 Art.    34 . De wetten betreffende de organisatie van de Middenstand, gecoördineerd op 28 mei 1979, gewijzigd bij de wetten van 6 juli 1987, 6 april 1995, 10 februari 1998, 27 mei 1999, 16 januari 2003 en 9 juli 2004 worden opgeheven.
 Art.    35 . De reglementaire bepalingen genomen in uitvoering van de wetten betreffende de organisatie van de Middenstand, gecoördineerd op 28 mei 1979, blijven van kracht totdat ze worden opgeheven of vervangen door besluiten ter uitvoering van deze wet.
 Art.  36. Deze wet treedt in werking op 1 januari 2016.
De Koning kan een datum van inwerkingtreding bepalen voorafgaand aan de datum vermeld in het eerste lid.


text:
Artikel    1 . Deze wet regelt een aangelegenheid als bedoeld in artikel 78 van de Grondwet.
 Art.    2 . Worden bekrachtigd met ingang van hun respectieve datum van inwerkingtreding:
1° het koninklijk besluit van 7 november 2013 houdende hervorming van de structuren van de NMBS Holding, Infrabel en de NMBS (1);
2° het koninklijk besluit van 11 december 2013 houdende hervorming van de structuren van de NMBS Holding, Infrabel en de NMBS (2);
3° het koninklijk besluit van 11 december 2013 houdende het personeel van de Belgische Spoorwegen;
4° het koninklijk besluit van 21 december 2013 tot wijziging van de Spoorcodex met het oog op de uitbreiding van de bevoegdheden van het toezichthoudende orgaan;
5° het koninklijk besluit van 21 december 2013 tot wijziging van de Spoorcodex voor wat betreft de diensten die aan de spoorwegondernemingen moeten worden geleverd;
6° het koninklijk besluit van 21 december 2013 tot wijziging van de Spoorcodex, voor wat betreft de toegang tot "traffic control" en tot seinposten van de infrastructuurbeheerder.
 Art.  3. Deze wet treedt in werking op de dag waarop ze in het Belgisch Staatsblad wordt bekendgemaakt.


text:
Artikel    1 . Deze wet regelt een aangelegenheid als bedoeld in artikel 78 van de Grondwet.
 Art.    2 . In de wet van 15 mei 1984 houdende maatregelen tot harmonisering in de pensioenregelingen, laatst gewijzigd bij het koninklijk besluit van 11 december 2013, wordt een artikel 131ter ingevoegd, luidende :
"131ter. § 1. Met ingang van 1 januari 2015 :
1° worden de bedragen bedoeld in artikel 131bis, § 1septies, 9°,  respectievelijk gebracht op 12.765,99 euro en op 9.648,57 euro;
2° wordt aan de gerechtigde op een rust- of overlevingspensioen als zelfstandige, een minimumpensioen verleend wanneer hij, naargelang van het geval, in zijn hoofde of in hoofde van de overleden echtgenoot, een beroepsloopbaan bewijst die hetzij in de regeling voor zelfstandigen alleen, hetzij in de regeling voor zelfstandigen en werknemers samen, hetzij in de regeling voor zelfstandigen en in een of meerdere regelingen waarop de Europese Verordeningen van toepassing zijn of waarop een door België gesloten overeenkomst inzake sociale zekerheid betreffende de pensioenen van werknemers of zelfstandigen van toepassing is, hetzij in de regeling voor zelfstandigen en werknemers en in een of meerdere regelingen waarop de Europese Verordeningen van toepassing zijn of waarop een door België gesloten overeenkomst inzake sociale zekerheid betreffende de pensioenen van werknemers of zelfstandigen van toepassing is, samen ten minste gelijk is aan twee derde van een volledige loopbaan; het minimumpensioen is gelijk aan een breukgedeelte van één van onder 1°  bedoelde bedragen, dat naargelang van het geval gelijk is aan de breuk die nà de toepassing van artikel 19 van het koninklijk besluit nr. 72 in aanmerking genomen werd voor de berekening van het rust- of overlevingspensioen in de regeling voor zelfstandigen;
3° wanneer de gerechtigde op een rustpensioen eveneens aanspraak kan maken op een rustpensioen in de regeling voor werknemers of wanneer de gerechtigde op een overlevingspensioen eveneens aanspraak kan maken op een overlevingspensioen in de regeling voor werknemers, mag de toepassing van de bepalingen van deze titel niet tot gevolg hebben dat het totaal van die voordelen van dezelfde aard, toegekend in de pensioenregelingen voor zelfstandigen en werknemers, hoger is dan :
- 12.765,99 EUR wanneer de belanghebbende de voorwaarden vervult beoogd in artikel 9, § 1, 1°, van het koninklijk besluit nr. 72;
- 9.648,57 EUR in de andere gevallen.
Wanneer deze grens wordt overschreden, wordt het minimumrustpensioen of het minimumoverlevingspensioen, naargelang van het geval, in de regeling voor zelfstandigen tot het vereiste bedrag verminderd, zonder dat deze vermindering tot gevolg mag hebben dat in deze regeling een pensioen wordt toegekend dat kleiner is dan de uitkering die zou zijn toegekend indien de belanghebbende geen aanspraak had kunnen maken op het minimumpensioen. De Koning kan van deze bepaling afwijken indien de voormelde grens wordt overschreden naar aanleiding van de verhoging van het werknemerspensioen ingevolge de aanpassing aan het algemeen welzijn.
De Koning kan bij besluit, vastgesteld na overleg in de Ministerraad, het eerste lid wijzigen en aanvullen, om op de data die Hij bepaalt de in dat lid bedoelde bedragen te verhogen.
§ 2. De Koning stelt vast wat moet worden verstaan onder een beroepsloopbaan die ten minste gelijk is aan twee derde van een volledige loopbaan, hetzij in de regeling voor zelfstandigen alleen, hetzij in de regeling voor zelfstandigen en werknemers samen, hetzij in de regeling voor zelfstandigen en in regelingen waarop de Europese Verordeningen van toepassing zijn of waarop een door België gesloten overeenkomst inzake sociale zekerheid betreffende de pensioenen van werknemers of zelfstandigen van toepassing is, samen, hetzij in de regeling voor zelfstandigen en werknemers of regelingen waarop de Europese Verordeningen van toepassing zijn of waarop een door België gesloten overeenkomst inzake sociale zekerheid betreffende de pensioenen van werknemers of zelfstandigen van toepassing is, samen.
Hij stelt eveneens de berekeningsmodaliteiten van het minimumpensioen vast, wanneer het pensioen een vermindering heeft ondergaan.
§ 3. De bedragen vastgesteld in het huidige artikel zijn gekoppeld aan het spilindexcijfer 103,14 (basis 1996 = 100).
Zij variëren volgens de schommelingen van dat indexcijfer, overeenkomstig de bepalingen van artikel 43 van het koninklijk besluit nr. 72, zoals de toegekende pensioenen waarvoor niet aan de toekenningsvoorwaarden van het minimumpensioen is voldaan.
§ 4. De toepassing van de bepalingen van dit artikel mag niet tot gevolg hebben dat een bedrag wordt toegekend dat lager is dan het bedrag verkregen overeenkomstig de bepalingen die van kracht zijn tijdens de maand voorafgaand aan die waarin de wet in een verhoging van het minimumpensioen voorziet."
 Art.    3 . In artikel 132 van dezelfde wet worden de volgende wijzigingen aangebracht :
1° de woorden "vóór de datum waarop het door deze titel" worden vervangen door de woorden "vóór de datum waarop het door artikel 131 en 131bis".
2° artikel 132 wordt aangevuld met een lid luidende :
"Zonder dat een nieuwe beslissing ter kennis wordt gebracht van de gerechtigde, gaat de Rijksdienst voor Pensioenen ambtshalve over tot de verhoging van de pensioenen die daadwerkelijk en voor de eerste maal zijn ingegaan na 31 december 2014 en waarop het door artikel 131ter beoogde minimumpensioen van toepassing is en waarvoor hem een betalingsopdracht werd overgezonden."
 Art.    4 . Deze wet is van toepassing op de pensioenen van de zelfstandigen die daadwerkelijk en voor de eerste maal ten vroegste op 1 januari 2015 ingaan.
 Art.  5. Deze wet treedt in werking op 1 januari 2015.