type: legislation

jurisdiction: Belgium

text:
HOOFDSTUK 1.  - Algemene bepalingen
 Artikel     1 . Deze wet regelt een aangelegenheid als bedoeld in artikel 74 van de Grondwet.
 Art.    2 . Onder de door of krachtens deze wet bepaalde voorwaarden wordt de staatswaarborg toegekend op de verliezen die een kredietgever lijdt op de door hem toegekende gewaarborgde kredieten.
 HOOFDSTUK 2.  - Definities
 Art.    3 . Voor de toepassing van deze wet wordt verstaan onder:
1° de staatswaarborg: de staatswaarborg die krachtens deze wet wordt toegekend;
2° gewaarborgd verlies: het gewaarborgd verlies zoals bedoeld in artikel 11;
3° een kredietgever: een kredietgever zoals bedoeld in artikel 5;
4° een gewaarborgd krediet: een krediet in de zin van artikel 4;
5° de wet van 27 maart 2020: de wet van 27 maart 2020 tot machtiging van de Koning om een staatswaarborg te verstrekken voor bepaalde kredieten in de strijd tegen de gevolgen van het coronavirus en tot wijziging van de wet van 25 april 2014 op het statuut en toezicht op kredietinstellingen en beursvennootschappen;
6° het koninklijk besluit van 14 april 2020: het koninklijk besluit van 14 april 2020 tot toekenning van een staatswaarborg voor bepaalde kredieten in de strijd tegen de gevolgen van het coronavirus;
7° de looptijd van een krediet: de tijd tussen de verlening van een krediet en de dag waarop de kredietnemer alle onder het krediet verschuldigde bedragen moet hebben terugbetaald;
8° verlenen van een krediet: een krediet wordt verleend wanneer een kredietnemer contractueel het recht krijgt om het krediet geheel of gedeeltelijk op te nemen;
9° een kredietnemer: een kredietnemer die voldoet aan de voorwaarden van artikel 6;
10° een maandelijkse aangifte: de aangifte bedoeld in artikel 4, §  6;
11° een toegelaten debetstand: een uitdrukkelijke kredietopening waarbij een kredietgever een kredietnemer de mogelijkheid biedt bedragen op te nemen die het beschikbare tegoed op de hiermee verbonden betaalrekening te boven gaan;
12° een herfinancieringskrediet: een krediet, of een gedeelte van een krediet, dat wordt verleend tot terugbetaling van een krediet dat een kredietgever heeft verleend voor de datum van inwerkingtreding van deze wet, met inbegrip van de verlenging van een voor de datum van inwerkingtreding van deze wet verleend krediet; wordt niet als herfinancieringskrediet aanzien, een krediet of een gedeelte van een krediet dat wordt verleend tot terugbetaling van een krediet dat werd toegekend met toepassing van de wet van 27 maart 2020, dat door de kredietgever niet werd geïdentificeerd met toepassing van artikel 4, §  1, 4°,  van het koninklijk besluit van 14 april 2020, en met betrekking waartoe de kredietgever voorziet een respijtmaatregel te moeten toekennen op de vervaldag ervan;
13° wederopname van een krediet: de wederopname of hernieuwing van een geheel of gedeeltelijk terugbetaald krediet dat vóór de datum van inwerkingtreding van deze wet werd verleend en voor zover dergelijke wederopname of hernieuwing voor ten hoogste dezelfde hoofdsom plaatsvindt;
14° een leasingovereenkomst: een overeenkomst die beantwoordt aan de criteria vastgesteld in artikel 3:89 van het koninklijk besluit van 29 april 2019 tot uitvoering van het Wetboek van vennootschappen en verenigingen voor de post III.D Leasing en soortgelijke rechten;
15° een factoringovereenkomst: een overeenkomst waarbij een partij de te innen schuldvorderingen die voortvloeien uit contracten tot levering van goederen en/of het verstrekken van diensten afgesloten tussen die partij en zijn debiteuren, aan de wederpartij overdraagt in ruil voor de voorfinanciering van de te innen schuldvorderingen;
16° de Kruispuntbank van Ondernemingen: het register bedoeld in artikel III.15 van het Wetboek economisch recht;
17° een onderneming waartegen een collectieve insolventieprocedure loopt: een onderneming die het voorwerp uitmaakt van de lopende procedure zoals bedoeld in bijlage A bij de Verordening (EU) 2015/848 van het Europees Parlement en de Raad van 20 mei 2015 betreffende insolventieprocedures;
18° Verordening nr. 2015/2365: de Verordening (EU) 2015/2365 van het Europees Parlement en de Raad van 25 november 2015 betreffende de transparantie van effectenfinancieringstransacties en van hergebruik en tot wijziging van Verordening (EU) nr. 648/2012;
19° een voor een bijzonder doel opgerichte effectiseringsentiteit: een entiteit met als enige opdracht één of meer verrichtingen van effectisering, alsook het verrichten van andere werkzaamheden ter vervulling van deze opdracht;
20° Verordening (EU) nr. 1407/2013: Verordening (EU) nr. 1407/2013 van de Commissie van 18 december 2013 betreffende de toepassing van de artikelen 107 en 108 van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie op de-minimissteun;
21° een patrimoniumvennootschap: een vennootschap zoals bedoeld in artikel 145 26 , § 3, 5°  van het Wetboek van de inkomstenbelastingen 1992;
22° een managementvennootschap: een vennootschap zoals bedoeld in artikel 145 26 , § 3, 6°  van het Wetboek van de inkomstenbelastingen 1992;
23° maximaal gewaarborgde interesten: de maximaal gewaarborgde interesten zoals bedoeld in artikel 9;
24° Verordening nr. 651/2014: de Verordening (EU) nr. 651/2014 van de Commissie van 17 juni 2014 waarbij bepaalde categorieën steun op grond van de artikelen 107 en 108 van het Verdrag met de interne markt verenigbaar worden verklaard;
25° een groep: een onderneming, samen met de met haar verbonden personen;
26° een verbonden persoon: een verbonden onderneming of een partneronderneming in de zin van Bijlage 1 bij de Verordening 651/2014;
27° een interest op jaarbasis: een interest die geldt voor een jaar, berekend op 360 dagen;
28° de toegewezen enveloppe: de toegewezen enveloppe van een kredietgever zoals vastgesteld door de Koning krachtens de wet van 27 maart 2020;
29° verlies: verlies zoals bedoeld in artikel 12;
30° een pari passu bepaling: een bepaling die de vermindering van een waarborg tot gevolg heeft omwille van coëxistentie met andere waarborgen waarbij de vermindering gebeurt evenredig met het aantal andere waarborgen en met de door deze andere waarborgen gewaarborgde bedragen;
31° de Nationale Bank: de Nationale Bank van België bedoeld in de wet van 22 februari 1998 tot vaststelling van het organiek statuut van de Nationale Bank van België;
32° respijtmaatregelen: respijtmaatregelen in de zin van artikel 47ter, 1., a) en b) van de Verordening nr. 575/2013;
33° Verordening nr. 575/2013: de Verordening (EU) nr. 575/2013 van het Europees Parlement en van de Raad van 26 juni 2013 betreffende prudentiële vereisten voor kredietinstellingen en beleggingsondernemingen en tot wijziging van Verordening (EU) nr. 648/2012;
34° effectisering: securitisatie in de zin van artikel 2.1 van de Verordening (EU) 2017/2402 van het Europees Parlement en de Raad van 12 december 2017 tot vaststelling van een algemeen kader voor securitisatie en tot instelling van een specifiek kader voor eenvoudige, transparante en gestandaardiseerde securitisatie, en tot wijziging van de richtlijnen 2009/65/EG, 2009/138/EG en 2011/61/EU en de Verordeningen (EG) nr. 1060/2009 en (EU) nr. 648/2012;
35° kwalificerende buitenlandse activiteiten: buitenlandse activiteiten van een kredietnemer die beantwoorden aan de volgende voorwaarden:
a) de buitenlandse activiteiten worden gevoerd door de kredietnemer zelf of door een entiteit die onder de exclusieve of gezamenlijke controle staat van de kredietnemer;
b) de continuïteit van de buitenlandse activiteiten is cruciaal voor de Belgische activiteiten;
c) er bestaat geen andere mogelijkheid om de buitenlandse activiteiten duurzaam en tegen normale marktvoorwaarden te financieren;
36° een zekerheid: elke persoonlijke zekerheid of zakelijke zekerheid;
37° een vergoeding: enige vergoeding zoals bedoeld in hoofdstuk 7.
 HOOFDSTUK 3.  - Gewaarborgde kredieten
 Afdeling 1.  - Algemeen
 Art.    4 . §  1. Gewaarborgde kredieten zijn kredieten met een looptijd van meer dan 12 maanden en ten hoogste 36 maanden verleend door een kredietgever aan een kredietnemer tussen de datum van inwerkingtreding van deze wet en 31 december 2020, voor zover zij door de kredietgever op het ogenblik dat ze worden verleend specifiek worden geïdentificeerd. De hiervoor bedoelde identificatie van een krediet kan door de kredietgever niet worden beëindigd of ongedaan gemaakt.
§ 2. Een krediet in de zin van paragraaf 1 is elke overeenkomst waarbij een kredietgever een krediet verleent of toezegt, in de vorm van een lening, een kredietopening, een toegelaten debetstand, of van elke andere gelijkaardige betalingsregeling, met uitsluiting van:
1° herfinancieringskredieten;
2° wederopnames van kredieten;
3° leasingovereenkomsten;
4° factoringovereenkomsten;
5° consumentenkredieten en hypothecaire kredieten die vallen onder Boek VII van het Wetboek van economisch recht.
§ 3. Kredieten die worden verleend bij wijze van een kredietlijn onder een krediet, waarbij de afzonderlijke kredietlijn een voldoende onderscheiden verbintenis vormt van de kredietgever, kwalificeren op zichzelf als een krediet in de zin van paragraaf 2, met inbegrip van:
a) kredietlijnen toegekend in het kader van een kredietovereenkomst waarbij meerdere kredietverstrekkers gezamenlijk een krediet verschaffen aan één of meerdere kredietnemers, ook wanneer de andere kredietverstrekkers niet kwalificeren als kredietgever;
b) kredietlijnen toegekend in het kader van een krediet dat bestaat uit onderscheiden kredietlijnen, ook wanneer de andere kredietlijnen niet kwalificeren als gewaarborgd krediet.
§ 4. Alle door een kredietgever toegekende gewaarborgde kredieten vormen samen de gewaarborgde portefeuille van die kredietgever.
§ 5. Bij besluit vastgesteld na overleg in de Ministerraad kan de Koning de termijn waarbinnen de in dit artikel bedoelde kredieten kunnen worden toegekend alsmede de maximaal toegestane looptijd van die kredieten verlengen indien dit gelet op de ernst dan wel de duur van de coronavirus-crisis noodzakelijk is.
§ 6. De door een kredietgever geïdentificeerde kredieten zoals bedoeld in paragraaf 1 worden opgenomen in de rapportering als bedoeld in artikel 37. De Koning kan de nadere regels bepalen over de wijze of de verplichte inhoud bij dergelijke rapportering.
 Afdeling 2.  - Kredietgever
 Art.    5 . Voor de toepassing van deze wet en zijn uitvoeringsbesluiten, moet onder "kredietgever" worden verstaan, het begrip kredietgever zoals vastgesteld krachtens de wet van 27 maart 2020.
 Afdeling 3.  - Kredietnemers
 Art.    6 . §  1. Als kredietnemer wordt aanzien elke kleine of middelgrote niet-financiële onderneming waaraan een gewaarborgd krediet wordt verleend.
§ 2. Onder "kleine of middelgrote niet-financiële onderneming" bedoeld in paragraaf 1 moet worden verstaan een "kleine onderneming", een "micro-onderneming" of een "middelgrote onderneming" in de zin van Bijlage 1 bij de Verordening 651/2014 die is ingeschreven in de Kruispuntbank van Ondernemingen, met uitsluiting van:
a) ondernemingen tegen wie een collectieve insolventieprocedure loopt;
b) ondernemingen die reddingssteun hebben ontvangen, die niet terugbetaald is;
c) ondernemingen die herstructureringssteun mogen ontvangen en nog steeds onderworpen zijn aan een herstructureringsplan;
d) middelgrote ondernemingen in de zin van Bijlage 1 bij de Verordening 651/2014 ten aanzien waarvan zich op 31 december 2019 ten minste één van de omstandigheden bedoeld in artikel 2.18 van de Verordening nr. 651/2014 voordeed;
e) overheidsentiteiten, waaronder moet worden verstaan elke institutionele eenheid die overeenkomstig de verordening nr. 549/2013 van het Europees Parlement en van de Raad van 21 mei 2013 betreffende het Europees systeem van nationale en regionale rekeningen in de Europese Unie behoort tot de sector overheid (S.13) zoals vastgesteld door het Instituut voor de Nationale Rekeningen in de door haar gepubliceerde lijst publieke eenheden;
f) financiële tegenpartijen in de zin van artikel 3.3 van Verordening nr. 2015/2365, betalingsinstellingen of instellingen voor elektronisch geld in de zin van artikel 2, 10° en 75°  van de wet van 11 maart 2018 betreffende het statuut van en het toezicht op de betalingsinstellingen en de instellingen voor elektronisch geld en voor een bijzonder doel opgerichte effectiseringsentiteiten;
g) ondernemingen die uitsluitend of hoofdzakelijk krediet toestaan voor eigen rekening binnen het kader van hun gebruikelijke handels- of beroepsactiviteiten;
h) ondernemingen waarvan de dochterondernemingen uitsluitend of hoofdzakelijk één of meer personen zoals vermeld onder f) of g) zijn;
i) patrimoniumvennootschappen;
j) managementvennootschappen.
 Afdeling 4.  - Begrenzing van het voorwerp van de staatswaarborg
 Onderafdeling 1.  - Maximaal gewaarborgde hoofdsommen en maximaal gewaarborgde interesten
 Art.    7 . Een gewaarborgd krediet geniet van de staatswaarborg ten belope van maximaal de hoofdsommen bedoeld in artikel 8 en de interesten bedoeld in artikel 9, voor zover het totaal van de door een kredietgever toegekende gewaarborgde kredieten de in artikel 10 bedoelde grens niet overschrijdt.
 Art.    8 .§  1. De gewaarborgde hoofdsom van de aan een kredietnemer toegekende gewaarborgde kredieten kan het hoogste van de hierna bedoelde bedragen niet overschrijden:
1° de liquiditeitsbehoeften van de kredietnemer gedurende een periode van 18 maanden vanaf de beoogde datum van verlening van het gewaarborgde krediet, zoals dit bedrag door de kredietnemer in een behoorlijk gemotiveerde schriftelijke verklaring wordt geschat. In deze schriftelijke verklaring deelt de kredietnemer aan de kredietgever mee of en in welke mate hij of een met hem verbonden persoon andere kredietaanvragen heeft ingediend of nog voornemens is in te dienen. De in dit onderdeel bedoelde liquiditeitsbehoeften zijn exclusief de behoeften van de kredietnemer voor herfinanciering dan wel wederopname van kredieten verleend voor de datum van inwerkingtreding van deze wet;
2° het dubbele van de jaarlijkse totale loonkost, met inbegrip van de sociale lasten, van [ 1  het boekjaar van de kredietnemer dat het laatst afgesloten was vóór 1 januari 2020] 1 ; voor kredietnemers die na 31 december 2019 zijn opgericht mag de kredietgever voortgaan op de door de kredietnemer in een schriftelijke verklaring geraamde jaarlijkse loonsom voor de eerste twee exploitatiejaren;
3° 25 % van de omzet van [ 1  het boekjaar van de kredietnemer dat het laatst afgesloten was vóór 1 januari 2020] 1 .
§ 2. De maximumbedragen waarvan sprake in dit artikel gelden per groep, en worden verminderd met het hoofdbedrag van kredieten die in voorkomend geval aan de kredietnemer of een andere persoon van de groep waartoe hij behoort, zijn toegekend met toepassing van de wet van 27 maart 2020.
----------
( 1 )<W  2021-06-27/09 , art. 402, 002; Inwerkingtreding : 01-01-2021>
 Art.    9 . §  1. De maximaal gewaarborgde interesten zijn zowel de interesten als de geïmputeerde vergoeding die door een kredietnemer onder een gewaarborgd krediet zijn verschuldigd tot en met de vervaldag, begrensd tot:
1° 2,00 % interest op jaarbasis, rekening houdend met de daadwerkelijk opgenomen hoofdsommen, vermeerderd met
2° een door de kredietgever aan de kredietnemer geïmputeerde vergoeding van ten hoogste 50 basispunten, berekend op de hoofdsom, ongeacht of deze daadwerkelijk wordt opgenomen, berekend op jaarbasis.
§ 2. Bij besluit vastgesteld na overleg in de Ministerraad kan de Koning de maximaal gewaarborgde interesten verhogen rekening houdend met de evolutie van de marktrente en indien dit gelet op de ernst dan wel de duur van de coronavirus-crisis noodzakelijk is.
 Onderafdeling 2.  - Begrenzing van de gewaarborgde kredieten per kredietgever
 Art.    10 . De door een kredietgever toegekende gewaarborgde kredieten komen binnen de in de artikelen 8 en 9 gestelde grenzen in aanmerking voor de staatswaarborg voor zover het totaal van de beschikbare dan wel uitstaande hoofdsommen van de door een kredietgever toegekende gewaarborgde kredieten ten hoogste gelijk is aan 20 % van de toegewezen enveloppe van die kredietgever. De enveloppe die aan een kredietgever wordt toegewezen krachtens de uitvoeringsbesluiten van de wet van 27 maart 2020, wordt verminderd met de hoofdsom van alle gewaarborgde kredieten die door deze kredietgever op grond van deze wet worden toegekend.
Een gewaarborgd krediet waarvan de verlening zou leiden tot een overschrijding van de in het eerste lid gestelde grens komt in zijn geheel niet in aanmerking voor de staatswaarborg, en de toekenning van dergelijk krediet verhoogt de uitstaande hoofdsommen binnen de toegewezen enveloppe niet. De artikelen 27, 1°, en 28, blijven van toepassing op dergelijk krediet.
Bij besluit vastgesteld na overleg in de Ministerraad, kan de Koning het percentage bedoeld in het eerste lid verhogen indien dit gelet op de ernst dan wel de duur van de coronavirus-crisis noodzakelijk is.
 HOOFDSTUK 4.  - Gewaarborgd verlies
 Art.    11 . Het gewaarborgd verlies is gelijk aan 80 % van het door een kredietgever geleden verlies op een gewaarborgd krediet.
 Art.    12 . Het verlies is het bedrag van de verschuldigde hoofdsommen en interesten waarvan vaststaat dat het niet meer door de kredietgever kan worden ingevorderd door middel van een verhaal op de kredietnemer, op een derde of op enige andere wijze.
Het verlies bedoeld in het eerste lid omvat eveneens het bedrag aan verschuldigde hoofdsommen en interesten dat een kredietgever niet kan invorderen met betrekking tot gewaarborgde kredieten die eveneens het voorwerp uitmaken van andere waarborgen, in de mate dat de onmogelijkheid van invordering het gevolg is van pari passu bepalingen in die andere waarborgen.
 HOOFDSTUK 5.  - Voorrecht van uitwinning, pari passu clausule, aanspreking van de staatswaarborg, opschorting, schuldvergelijking, geen andere begunstigden en niet-overdraagbaarheid
 Afdeling 1.  - Voorrecht van uitwinning
 Art.    13 . De staatswaarborg wordt verleend met voorrecht van uitwinning, waardoor de Staat slechts tot betaling gehouden is met betrekking tot een verlies van de kredietgever dat definitief is geworden overeenkomstig artikel 12, eerste lid, onverminderd de uitbetaling van voorschotten, overeenkomstig hoofdstuk 8.
 Art.    14 . Wanneer een deel of het geheel van het gewaarborgd verlies op een gewaarborgd krediet in zijn geheel ook kan worden verhaald op andere waarborgen die zijn verleend met betrekking tot het geheel of een deel van het gewaarborgde krediet, wordt dit gewaarborgd verlies of dat deel ervan pari passu verminderd in functie van het bedrag dat wordt gedekt door zulke andere waarborgen, tenzij er andersluidende afspraken bestaan tussen de Staat en die andere borg.
 Afdeling 2.  - Uiterlijke datum van aanspreking voor de staatswaarborg
 Art.    15 .De Koning stelt de procedure vast voor het aanspreken van de staatswaarborg door een kredietgever, met dien verstande dat de kredietgever de Staat tot uiterlijk [ 1  de laatste dag van de maand die een jaar en zes maanden na de laatst mogelijke vervaldag van een gewaarborgd krediet valt] 1  kan aanspreken, en de aanspreking betrekking heeft op alle gewaarborgde kredieten die samen de in artikel 4, § 4, bedoelde portefeuille vormen. Het aanspreken van de staatswaarborg is niet onderworpen aan de voorwaarde dat de kredietgever, op het ogenblik van de aanspreking, bewijs levert van het bestaan van een verlies, overeenkomstig artikel 12, eerste lid.
----------
( 1 )<W  2021-06-27/09 , art. 403, 002; Inwerkingtreding : 01-01-2021>
 Afdeling 3.  - Opschorting van de uitvoering van de staatswaarborg
 Art.    16 . Onverminderd de bepalingen van hoofdstuk 6, wordt de uitvoering van de staatswaarborg opgeschort in geval van niet of onvolledige betaling van de vergoeding.
 Afdeling 4.  - Schuldvergelijking
 Art.    17 . Behalve in geval van toepassing van artikel 7 van de wet van 22 februari 1998 tot vaststelling van het organiek statuut van de Nationale Bank van België, en onverminderd de toepassing van artikel 334 van de programmawet van 27 december 2004 en van andere specifieke bepalingen die betrekking hebben op belastingen, worden enige bedragen die met toepassing van deze wet door de Staat verschuldigd zijn van rechtswege gecompenseerd met zekere en vaststaande schulden van de kredietgever ten aanzien van de Staat.
 Afdeling 5.  . - Geen andere begunstigden en niet-overdraagbaarheid
 Art.    18 . De overdracht door de kredietgever, zelfs onder de vorm van een verpanding, van een gewaarborgd krediet, is niet toegelaten. Onder overdracht valt eveneens effectisering, met inbegrip van effectisering met het oog op het gebruik van de effectiseringseffecten als onderpand.
Bij wege van uitzondering op het eerste lid, dooft de staatswaarborg niet uit wanneer de kredietgever een of meerdere gewaarborgde kredieten aan de Nationale Bank in pand geeft of deze effectiseert om de effectiseringseffecten als onderpand te geven van enige financiering die de Nationale Bank in het kader van haar wettelijke opdracht aan die kredietgever of een met haar verbonden kredietinstelling verleent.
 HOOFDSTUK 6.  - Gronden tot vermindering of verval van de staatswaarborg
 Afdeling 1.  - Vermindering van het gewaarborgd verlies
 Art.    19 .Het gewaarborgd verlies op een gewaarborgd krediet wordt verminderd zoals hierna aangegeven:
1° de staatswaarborg dekt niet, verliezen geleden op gewaarborgde kredieten waarvoor een kredietgever tussen de toekenning van het gewaarborgd krediet en het ogenblik van de definitieve afrekening zoals bedoeld in artikel 26, aan de kredietnemer respijtmaatregelen toekent, zonder dat dezelfde maatregelen, op evenredige wijze rekening houdend met de beschikbare dan wel uitstaande hoofdsom en de vervaldag van de betrokken kredieten, worden toegekend met betrekking tot andere kredieten die de kredietgever, of enige met hem verbonden persoon, ten aanzien van die kredietnemer heeft uitstaan. Als een respijtmaatregel een herfinanciering in de zin van artikel 47ter.1 b) van de Verordening nr. 575/2013 inhoudt, kan dergelijke herfinanciering enkel een gewaarborgd krediet uitmaken indien het ten laatste op [ 1  de laatste dag van de toekenningstermijn in de zin van artikel 4, § 1, zoals verlengd overeenkomstig artikel 4, § 5] 1  wordt verleend;
2° de staatswaarborg dekt niet, verliezen geleden op gewaarborgde kredieten die door een kredietgever met miskenning van artikel 18 geheel of gedeeltelijk worden overgedragen;
3° de staatswaarborg dekt niet, verliezen geleden op gewaarborgde kredieten die niet elk van onderstaande bepalingen bevatten:
a) de Staat treedt, voor een bedrag gelijk aan het gewaarborgde verlies, na de definitieve afrekening van de staatswaarborg zoals bedoeld in artikel 26, in alle rechten die de kredietgever ontleent aan het gewaarborgde krediet of aan in verband met het gewaarborgd krediet genomen maatregelen;
b) het gewaarborgde krediet mag door de kredietnemer enkel worden aangewend ter financiering van activiteiten in België, met dien verstande dat, bij wege van uitzondering, daarmee ook kwalificerende buitenlandse activiteiten mogen worden gefinancierd voor zover zulke financiering is beperkt tot 10 % van het gewaarborgd krediet, en zulke financiering van de kwalificerende buitenlandse activiteiten niet ten koste gaat van de Belgische activiteiten;
c) het gewaarborgde krediet mag niet worden aangewend ter financiering van activiteiten van managementvennootschappen of patrimoniumvennootschappen;
4° de staatswaarborg dekt niet, verliezen geleden op gewaarborgde kredieten die de kredietgever niet opneemt in een van de rapporteringen zoals bedoeld in artikel 37 met betrekking tot de staatswaarborg;
5° de staatswaarborg dekt niet, verliezen geleden op gewaarborgde kredieten waarvoor de kredietgever de Staat niet vrijwaart tegen vorderingen die door de kredietnemer of een met hem verbonden persoon in verband met het gewaarborgd krediet of de staatswaarborg worden ingesteld;
6° de staatswaarborg dekt niet, verliezen geleden op gewaarborgde kredieten waarvan de kredietgever de aanvraag of de verlening afhankelijk maakt van het sluiten door de kredietnemer of een daarmee verbonden persoon van overeenkomsten met betrekking tot andere producten of diensten;
7° de staatswaarborg dekt niet, verliezen geleden op gewaarborgde kredieten met betrekking waartoe de kredietgever de kredietnemer, in verband met de toekenning of de uitvoering ervan, kosten aanrekent die niet verschuldigd zouden geweest zijn op basis van de algemene voorwaarden van de kredietgever per 29 februari 2020;
8° de staatswaarborg dekt niet, verliezen geleden op gewaarborgde kredieten met betrekking waartoe de kredietgever de bepalingen van artikel 27, 2°,  kennelijk niet naleeft, wanneer het op het ogenblik van de verlening van die kredieten voorzienbaar was dat die niet naleving zou leiden tot een verzwaring van de kosten of verliezen die de met toepassing van de waarborgregeling ten laste vallen van de Staat;
9° wanneer de kredietgever of een daarmee verbonden persoon, op enigerlei ogenblik na de datum van inwerkingtreding van deze wet, anders dan op basis van contractuele regelingen die tussen de kredietgever en de kredietnemer van kracht waren op de datum van inwerkingtreding van deze wet, bijkomende zekerheden van een kredietnemer verkrijgt tot zekerheid van kredieten die werden verleend voor de datum van inwerkingtreding van deze wet, zonder dat een evenredig gedeelte van deze zekerheden, rekening houdend met de beschikbare dan wel uitstaande hoofdsom van alle betrokken kredieten, wordt toegekend aan de gewaarborgde kredieten die de kredietgever aan die kredietnemer toekent, dan wordt het gewaarborgd verlies met betrekking tot de betrokken gewaarborgde kredieten herleid tot nul;
10° wanneer de kredietgever, met betrekking tot overeenkomsten met kredietnemers die van kracht waren op de datum van inwerkingtreding van deze wet, een opname of wederopname wederrechtelijk weigert na de datum van inwerkingtreding van deze wet en tot [ 1  de laatste dag van de toekenningstermijn in de zin van artikel 4, § 1, zoals verlengd overeenkomstig artikel 4, § 5] 1 , dan worden de bedragen waarop de kredietgever aanspraak kan maken met toepassing van deze wet verminderd met de maximaal beschikbare hoofdsommen onder voornoemde overeenkomsten; onder wederrechtelijke weigering valt eveneens te verstaan een geheel discretionaire weigering, zelfs als deze geen contractbreuk uitmaakt.
----------
( 1 )<W  2021-06-27/09 , art. 404, 002; Inwerkingtreding : 01-01-2021>
 Afdeling 2.  - Verval van de staatswaarborg
 Art.    20 .De staatswaarborg op het gewaarborgd verlies van alle gewaarborgde kredieten van een kredietgever vervalt in de volgende gevallen:
1° de kredietgever laat na de Staat aan te spreken binnen de termijn zoals bedoeld in artikel 15;
2° de kredietgever past systematisch één of meer van de praktijken bedoeld in artikel 19, 6°  tot 7°  toe;
3° de kredietgever weigert systematisch tijdens de periode tussen de datum van inwerkingtreding van deze wet en [ 1  de laatste dag van de toekenningstermijn in de zin van artikel 4, § 1, zoals verlengd overeenkomstig artikel 4, § 5] 1  zonder objectieve rechtvaardiging, de hernieuwing van kredieten die voldoen aan elk van onderstaande voorwaarden:
a) het krediet komt op vervaldag voor [ 1  de laatste dag van de toekenningstermijn in de zin van artikel 4, § 1, zoals verlengd overeenkomstig artikel 4, § 5] 1 ;
b) het krediet was voor de datum van inwerkingtreding van deze wet toegekend;
c) de persoon is een kredietnemer:
i) die geen achterstal had op zijn lopende kredieten of op belastingen of sociale zekerheidsbijdragen op 1 februari 2020 of die niet meer dan 30 dagen achterstal had op zijn lopende kredieten of op belastingen of sociale zekerheidsbijdragen op 29 februari 2020;
ii) die bij geen enkele kredietinstelling een actieve kredietherstructurering doorliep op 31 januari 2020; en
iii) die niet om toepassing van het betalingsuitstel heeft verzocht;
4° er is sprake van bedrog in hoofde van de kredietgever bij de rapportering zoals bedoeld in artikel 37 met betrekking tot de staatswaarborg, bij de maandelijkse aangiftes, bij het aanspreken van de Staat voor de staatswaarborg, bij de procedure met betrekking tot een voorlopig voorschot of de definitieve afrekening.
----------
( 1 )<W  2021-06-27/09 , art. 405, 002; Inwerkingtreding : 01-01-2021>
 HOOFDSTUK 7.  - Vergoeding
 Art.    21 . De kredietgever betaalt de Staat een vergoeding voor de staatswaarborg, die overeenkomstig de bepalingen van dit hoofdstuk wordt berekend en betaald.
 Art.    22 . Het vergoedingstarief bedraagt 50 basispunten op jaarbasis van de maximaal beschikbare hoofdsom van elk gewaarborgd krediet.
Bij besluit vastgesteld na overleg in de Ministerraad kan de Koning het vergoedingstarief aanpassen indien dit gelet op de ernst dan wel de duur van de coronavirus-crisis noodzakelijk is.
 Art.    23 .De vergoeding verschuldigd voor een krediet dat door kredietgever met toepassing van artikel 4, paragraaf 1, is geïdentificeerd, is, behalve in het geval van een krediet bedoeld in artikel 10, tweede lid, gelijk aan het product van onderstaande factoren:
1° het met toepassing van artikel 22 geldende vergoedingstarief;
2° het totaal van de maximaal beschikbare hoofdsom onder het krediet, ongeacht of:
a) de hoofdsom op [ 1  de laatste dag van de toekenningstermijn in de zin van artikel 4, § 1, zoals verlengd overeenkomstig artikel 4, § 5] 1  geheel of gedeeltelijk is opgenomen;
b) het gewaarborgd krediet op [ 1  de laatste dag van de toekenningstermijn in de zin van artikel 4, § 1, zoals verlengd overeenkomstig artikel 4, § 5] 1  geheel of gedeeltelijk is terugbetaald of beëindigd;
c) het krediet in aanmerking komt voor de staatswaarborg dan wel de staatswaarborg met toepassing van hoofdstuk 6 vermindert of vervalt;
3° de looptijd van het gewaarborgd krediet, uitgedrukt in dagen, gedeeld door 360.
----------
( 1 )<W  2021-06-27/09 , art. 406, 002; Inwerkingtreding : 01-01-2021>
 Art.    24 . Alle door een kredietgever met toepassing van dit hoofdstuk verschuldigde vergoedingen zijn gelijktijdig en onsplitsbaar betaalbaar.
 Art.    25 . De Koning stelt de procedure voor de betaling van de vergoeding vast.
 HOOFDSTUK 8.  - Definitieve afrekening en voorschotten
 Art.    26 . De Koning bepaalt de wijze waarop de definitieve afrekening gebeurt en de modaliteiten voor de betaling van tussentijdse voorschotten waarop de kredietgever recht heeft.
 HOOFDSTUK 9.  - Verplichtingen van de kredietgever en de kredietnemers
 Art.    27 . Zonder afbreuk te doen aan de verplichtingen die elders in deze wet zijn bepaald, zijn kredietgevers verplicht:
1° de maximaal gewaarborgde interestvoet bepaald overeenkomstig artikel 9 op de gewaarborgde kredieten na te leven;
2° goede praktijken inzake kredietverlening aan de dag te leggen, op marktconforme basis en in overeenstemming met hun praktijken voor de inwerkingtreding van de wet;
3° te vermijden dat de gronden bedoeld in hoofdstuk 6 zich voordoen tenzij, behoudens in het geval van artikel 19, 8°  dan wel artikel 20, 3°  en 4°,  dit uitsluitend het gevolg is van onopzettelijke en verschoonbare nalatigheid;
4° zich te onthouden van praktijken die hoofdzakelijk beogen zichzelf, kredietnemers of kredieten, in strijd met de doelstellingen van deze wet, binnen het toepassingsgebied ervan te plaatsen.
 Art.    28 . De kredietnemer heeft recht op de terugbetaling, door de kredietgever, van de betaalde interesten die de maximale gewaarborgde interestvoet overschrijden en van vergoedingen die de maximale gewaarborgde vergoeding overschrijden, verhoogd met de wettelijke interest vanaf het ogenblik van de interestbetalingen.
 Art.    29 . Zonder afbreuk te doen aan de verplichtingen die elders in deze wet zijn bepaald, zijn kredietnemers verplicht:
1° niet op een gewaarborgd krediet aanspraak te maken terwijl zij weten of behoren te weten niet aan de toepassingsvoorwaarden te voldoen;
2° waarheidsgetrouw de door of krachtens de wet vereiste gegevens te verstrekken en verklaringen af te leggen;
3° het gewaarborgd krediet enkel aan te wenden ter financiering van hun activiteiten in België of hun kwalificerende buitenlandse activiteiten voor zover zulk gebruik is beperkt tot 10 % van het gewaarborgd krediet en zulk gebruik niet ten koste gaat van de Belgische activiteiten;
4° het gewaarborgd krediet niet aan te wenden ter financiering van managementvennootschappen of patrimoniumvennootschappen.
 HOOFDSTUK 10.  - Wijzigingen van de wet van 25 april 2014 op het statuut van en het toezicht op kredietinstellingen en beursvennootschappen
 Art.    30 . In artikel 346, §  1, van de wet van 25 april 2014 op het statuut van en het toezicht op kredietinstellingen en beursvennootschappen, laatstelijk gewijzigd bij de wet van 27 maart 2020, wordt de bepaling onder f), aangevuld met de woorden "of van artikel 27 van de wet van 20 juli 2020 tot verstrekking van een staatswaarborg voor bepaalde kredieten aan kmo's in de strijd tegen de gevolgen van het coronavirus en tot wijziging van de wet van 25 april 2014 op het statuut en toezicht op kredietinstellingen en beursvennootschappen en de maatregelen genomen ter uitvoering ervan".
 Art.    31 . In artikel 347, § 1, van dezelfde wet, laatstelijk gewijzigd bij de wet van 27 maart 2020, wordt de bepaling onder e), aangevuld met de woorden "of van artikel 27 van de wet van 20 juli 2020 tot verstrekking van een staatswaarborg voor bepaalde kredieten aan kmo's in de strijd tegen de gevolgen van het coronavirus en tot wijziging van de wet van 25 april 2014 op het statuut en toezicht op kredietinstellingen en beursvennootschappen en de maatregelen genomen ter uitvoering ervan".
 Art.    32 . In artikel 348, § 1, 17°,  van dezelfde wet, ingevoegd bij de wet van 27 maart 2020, worden de volgende wijzigingen aangebracht:
a) de woorden "wie met opzet" worden vervangen door de woorden "wie met bedrieglijk opzet";
b) de bepaling wordt aangevuld met de woorden "of van artikelen 27 of 29 van de wet van 20 juli 2020 tot verstrekking van een staatswaarborg voor bepaalde kredieten aan kmo's in de strijd tegen de gevolgen van het coronavirus en tot wijziging van de wet van 25 april 2014 op het statuut en toezicht op kredietinstellingen en beursvennootschappen of de maatregelen genomen ter uitvoering ervan".
 HOOFDSTUK 11.  - Slotbepalingen
 Art.    33 . De Staat en de kredietgever kunnen bij bijzondere overeenkomst aanvullende afspraken maken over de staatswaarborg, voor zover die niet met de bepalingen van deze wet in strijd zijn.
 Art.    34 . Zonder afbreuk te doen aan de verplichting van de kredietgever bedoeld in artikel 27, 2°, en de grond tot vermindering van de staatswaarborg zoals bedoeld in de artikel 19, 8°,  zijn de artikelen 1328 van het Burgerlijk Wetboek en XX.112 van het Wetboek van economisch recht niet van toepassing:
a) op gewaarborgde kredieten die vallen binnen de bovengrenzen van hoofdstuk 3, afdeling 4, aan de ondernemingen, ongeacht of deze wordt gevoerd door een natuurlijke dan wel een rechtspersoon, ten aanzien waarvan zich na 31 december 2019 ten minste één van de omstandigheden bedoeld in artikel 2.18 van de Verordening nr. 651/2014 voordeed; noch
b) op de voor deze kredieten gestelde zekerheden of andere handelingen verricht ter uitvoering ervan.
De kredietgever kan niet aansprakelijk worden gesteld enkel en alleen omdat het gewaarborgde krediet de continuïteit van het geheel of een gedeelte van de activa of van de activiteiten van de kredietnemer niet daadwerkelijk mogelijk hebben gemaakt.
 Art.    35 . De staatswaarborg is onderworpen aan het Belgisch recht en geschillen behoren tot de uitsluitende bevoegdheid van de Belgische rechtbanken.
De geschillen omtrent de staatswaarborg die werd toegekend door of krachtens de wet van 27 maart 2020 behoren eveneens tot de uitsluitende bevoegdheid van de Belgische rechtbanken.
 Art.    36 . De Koning of zijn gemachtigde is bevoegd om arbitrageovereenkomsten en dadingen te sluiten over de vaststelling van alle geschillen die uit de toepassing van deze wet kunnen voortvloeien.
 Art.    37 . De rapportering van elke kredietgever in het kader van deze wet en de door hem verleende gewaarborgde kredieten gebeurt via het rapporterings- en monitoringsmechanisme dat de Nationale Bank beheert en gebruikt in het kader van haar taken inzake de registratie van kredieten. De Koning kan bijkomende rapporteringsverplichtingen opleggen.
De Koning of zijn gemachtigde kan aan de Nationale Bank de nodige gegevens opvragen voor de uitvoering van de controles die de Staat moet uitoefenen voor de toepassing en het toezicht op de naleving van deze wet, in het bijzonder voor het vaststellen van de vergoeding, het nazicht van de aanspreking van de staatswaarborg en ter gelegenheid van aanvragen van kredietgevers voor het ontvangen van voorschotten of de definitieve afrekening.
De Nationale Bank volgt de rapportering door de kredietgevers op en rapporteert hierover aan de Koning of zijn gemachtigde. Daarbij identificeert de Nationale Bank de problemen die zij vaststelt, en formuleert voorstellen tot remediëring.
 Art.  38. Deze wet treedt in werking de dag waarop ze in het Belgisch Staatsblad wordt bekendgemaakt.


text:
TITEL 1.  - Algemene Bepaling
 Artikel     1 . Deze wet regelt een aangelegenheid als bedoeld in artikel 74 van de Grondwet.
 TITEL 2.  - Financiële bepalingen
 Art.    2 . Artikel 8 van de Financiewet van 20 december 2019 wordt vervangen als volgt:
"Overeenkomstig artikel 53, eerste lid, 1°, van de bijzondere wet van 16 januari 1989 betreffende de financiering van de gemeenschappen en de gewesten, gewijzigd door de bijzondere wet van 16 juli 1993 tot vervollediging van de federale staatsstructuur, door de bijzondere wet van 13 juli 2001 tot herfinanciering van de gemeenschappen en uitbreiding van de fiscale bevoegdheden van de gewesten, door de bijzondere wet van 19 juli 2012 houdende een correcte financiering van de Brusselse Instellingen en door de bijzondere wet van 6 januari 2014 tot hervorming van de financiering van de gemeenschappen en de gewesten, tot uitbreiding van de fiscale autonomie van de gewesten en tot financiering van de nieuwe bevoegdheden, en rekening houdende met:
a) de in artikel 4, § 5, van dezelfde bijzondere wet van 16 januari 1989 bedoelde toewijzing van nalatigheidintresten, last van verwijlintresten, forfaitaire en proportionele fiscale boeten op de in artikel 3 van dezelfde bijzondere wet bedoelde gewestelijke belastingen;
b) de in artikel 5, § 3, tweede lid, van dezelfde bijzondere wet van 16 januari 1989 bedoelde toestand waarbij het Vlaamse Gewest vanaf het aanslagjaar 1999 instaat voor de dienst van de in artikel 3, 5°, van dezelfde bijzondere wet bedoelde onroerende voorheffing;
c) de in artikel 5, § 3, van dezelfde bijzondere wet van 16 januari 1989 bedoelde toestand waarbij:
1) het Waalse Gewest vanaf 1 januari 2010 instaat voor de dienst van de in artikel 3, 1°, 2°  en 3°,  van dezelfde bijzondere wet bedoelde gewestelijke belastingen;
2) het Waalse Gewest vanaf 1 januari 2014 instaat voor de dienst van de in artikel 3, 10°, 11°  et 12°,  van dezelfde bijzondere wet bedoelde gewestelijke belastingen;
3) het Vlaamse Gewest vanaf 1 januari 2011 instaat voor de dienst van de in artikel 3, 10°, 11°  en 12°,  van dezelfde bijzondere wet bedoelde gewestelijke belastingen;
4) het Vlaamse Gewest vanaf 1 januari 2015 instaat voor de dienst van de in artikel 3, 4°, 6°  tot 8°,  van dezelfde bijzondere wet bedoelde gewestelijke belastingen;
5) het Vlaamse Gewest vanaf 1 januari 2019 instaat voor de dienst van de in artikel 3, 1°, 2°  en 3°,  van dezelfde bijzondere wet bedoelde gewestelijke belastingen;
6) het Brusselse Hoofdstedelijke Gewest vanaf 1 januari 2018 instaat voor de dienst van de in artikel 3, 5°, van dezelfde bijzondere wet bedoelde gewestelijke belastingen;
7) het Brusselse Hoofdstedelijke Gewest vanaf 1 januari 2020 instaat voor de dienst van de in artikel 3, 10°, 11°  en 12°  van dezelfde bijzondere wet bedoelde gewestelijke belastingen
worden de in artikel 3 van dezelfde bijzondere wet bedoelde overdrachten inzake gewestelijke belastingen, verhoogd met voormelde interesten en boeten, voor het begrotingsjaar 2020 geraamd op 10 000 EUR voor het Vlaamse Gewest, op 2 059 951 588 EUR voor het Waalse Gewest en op 1 303 244 064 EUR voor het Brusselse Hoofdstedelijke Gewest."
 Art.    3 . Artikel 9 van de Financiewet van 20 december 2019 wordt vervangen als volgt:
"Overeenkomstig artikel 53, eerste lid, 2°, van de bijzondere wet van 16 januari 1989 betreffende de financiering van de gemeenschappen en de gewesten, gewijzigd door de bijzondere wet van 16 juli 1993 tot vervollediging van de federale staatsstructuur, door de bijzondere wet van 13 juli 2001 tot herfinanciering van de gemeenschappen en uitbreiding van de fiscale bevoegdheden van de gewesten, door de bijzondere wet van 19 juli 2012 houdende een correcte financiering van de Brusselse Instellingen en door de bijzondere wet van 6 januari 2014 tot hervorming van de financiering van de gemeenschappen en de gewesten, tot uitbreiding van de fiscale autonomie van de gewesten en tot financiering van de nieuwe bevoegdheden, en rekening houdende met:
a) de wet van 23 mei 2000 tot bepaling van de criteria bedoeld in artikel 39, § 2, van dezelfde bijzondere wet van 16 januari 1989;
b) het in artikel 81quinquies, § 2, van dezelfde bijzondere wet van 16 januari 1989 bedoelde bedrag dat in mindering wordt gebracht van het in artikel 40quinquies van dezelfde bijzondere wet bedoelde toegewezen gedeelte van de opbrengst van de belasting op de toegevoegde waarde aan de Vlaamse Gemeenschap;
c) het in artikel 48/1, §§ 1 en 4, van dezelfde bijzondere wet van 16 januari 1989 bedoelde overgangsbedrag voor de Vlaamse Gemeenschap en de Franse Gemeenschap dat, overeenkomstig artikel 48/1, § 5, van dezelfde bijzondere wet:
1) in mindering wordt gebracht van het in artikel 47/2 van dezelfde bijzondere wet bedoelde toegewezen gedeelte van de opbrengst van de federale personenbelasting aan respectievelijk de Vlaamse Gemeenschap en de Franse Gemeenschap, indien het overgangsbedrag positief is;
2) toegevoegd wordt aan het in artikel 47/2 van dezelfde bijzondere wet bedoelde toegewezen gedeelte van de opbrengst van de federale personenbelasting aan respectievelijk de Vlaamse Gemeenschap en de Franse Gemeenschap, indien het overgangsbedrag negatief is;
d) de in artikel 65quinquies, van dezelfde bijzondere wet van 16 januari 1989 bedoelde responsabiliseringsbijdrage voor de Vlaamse Gemeenschap en de Franse Gemeenschap die in mindering wordt gebracht van het in artikel 47/2 van dezelfde bijzondere wet bedoelde toegewezen gedeelte van de opbrengst van de federale personenbelasting aan respectievelijk de Vlaamse Gemeenschap en de Franse Gemeenschap;
e) het definitieve afrekeningssaldo van het begrotingsjaar 2019 van de in artikel 36, van dezelfde bijzondere wet van 16 januari 1989 bedoelde toegewezen gedeelten van de opbrengst van de btw en van de opbrengst van de federale personenbelasting;
worden de in artikel 36 van dezelfde bijzondere wet bedoelde overdrachten inzake het toegewezen gedeelte van de opbrengst van de belasting op de toegevoegde waarde en van de opbrengst van de federale personenbelasting voor het begrotingsjaar 2020 geraamd op 14 320 546 424 EUR voor de Vlaamse Gemeenschap en op 9 067 641 440 EUR voor de Franse Gemeenschap.
De in het vorige lid bepaalde bedragen aan overdrachten worden overeenkomstig artikel 54, § 1, zesde lid, van dezelfde bijzondere wet voor het begrotingsjaar 2020 bevestigd op 14 320 546 424 EUR voor de Vlaamse Gemeenschap en op 9 067 641 440 EUR voor de Franse Gemeenschap.
Overeenkomstig artikel 60 van de wet van 31 december 1983 tot hervorming der instellingen voor de Duitstalige Gemeenschap, laatst gewijzigd door de wet van 19 april 2014, en rekening houdende met:
a) het in artikel 58novodecies, § 1, van dezelfde wet van 31 december 1983 bedoelde overgangsbedrag voor de Duitstalige Gemeenschap dat, overeenkomstig artikel 58novodecies, § 3, van dezelfde wet:
1) in mindering wordt gebracht van het in artikel 58nonies, van dezelfde wet bedoelde toegewezen gedeelte van de opbrengst van de federale personenbelasting aan de Duitstalige Gemeenschap, indien het overgangsbedrag positief is;
2) toegevoegd wordt aan het in artikel 58nonies, van dezelfde wet bedoelde toegewezen gedeelte van de opbrengst van de federale personenbelasting aan de Duitstalige Gemeenschap, indien het overgangsbedrag negatief is;
b) de in artikel 60quater, van dezelfde wet van 31 december 1983 bedoelde responsabiliseringsbijdrage voor de Duitstalige Gemeenschap die in mindering wordt gebracht van het in artikel 58nonies, van dezelfde wet bedoelde toegewezen gedeelte van de opbrengst van de federale personenbelasting aan de Duitstalige Gemeenschap;
c) het definitieve afrekeningssaldo van het begrotingsjaar 2019 van de in de artikelen 58nonies tot 58undecies, van dezelfde wet van 31 december 1983 bedoelde toegewezen gedeelten van de opbrengst van de btw en van de opbrengst van de federale personenbelasting;
worden de in de artikelen 58nonies tot 58undecies van dezelfde wet bedoelde overdrachten inzake het toegewezen gedeelte van de opbrengst van de belasting op de toegevoegde waarde en van de opbrengst van de federale personenbelasting voor het begrotingsjaar 2020 geraamd op 148 220 645 EUR voor de Duitstalige Gemeenschap.
Het in het vorige lid bepaalde bedrag aan overdrachten wordt overeenkomstig artikel 54, § 1, zesde lid, van dezelfde bijzondere wet voor het begrotingsjaar 2020 bevestigd op 148 220 645 EUR voor de Duitstalige Gemeenschap. "
 Art.    4 . Artikel 10 van de Financiewet van 20 december 2019 wordt vervangen als volgt:
" Overeenkomstig de artikelen 53, eerste lid, 3°, 64quater en 64quinquies van de bijzondere wet van 16 januari 1989 betreffende de financiering van de gemeenschappen en de gewesten, gewijzigd door de bijzondere wet van 16 juli 1993 tot vervollediging van de federale staatsstructuur, door de bijzondere wet van 13 juli 2001 tot herfinanciering van de gemeenschappen en uitbreiding van de fiscale bevoegdheden van de gewesten, door de bijzondere wet van 19 juli 2012 houdende een correcte financiering van de Brusselse Instellingen en door de bijzondere wet van 6 januari 2014 tot hervorming van de financiering van de gemeenschappen en de gewesten, tot uitbreiding van de fiscale autonomie van de gewesten en tot financiering van de nieuwe bevoegdheden, en rekening houdende met:
a) het in artikel 48/1, §§ 2 en 4, van dezelfde bijzondere wet van 16 januari 1989 bedoelde overgangsbedrag voor respectievelijk het Vlaamse Gewest, het Waalse Gewest en het Brusselse Hoofdstedelijke Gewest dat, overeenkomstig artikel 48/1, § 5, van dezelfde bijzondere wet:
1) in mindering wordt gebracht van het in de artikelen 35octies tot 35decies, van dezelfde bijzondere wet bedoelde toegewezen gedeelte van de opbrengst van de federale personenbelasting aan respectievelijk het Vlaamse Gewest, het Waalse Gewest en het Brusselse Hoofdstedelijke Gewest, indien het overgangsbedrag positief is;
2) wordt toegevoegd aan het in de artikelen 35octies tot 35decies, van dezelfde bijzondere wet bedoelde toegewezen gedeelte van de opbrengst van de federale personenbelasting aan respectievelijk het Vlaamse Gewest, het Waalse Gewest en het Brusselse Hoofdstedelijke Gewest, indien het overgangsbedrag negatief is;
b) de in artikel 64quater, § 3, eerste lid, van dezelfde bijzondere wet van 16 januari 1989 bedoelde bedragen die in mindering komen van het in artikel 35decies, van dezelfde bijzondere wet bedoelde toegewezen gedeelte van de opbrengst van de federale personenbelasting aan respectievelijk het Vlaamse Gewest en het Waalse Gewest;
c) de in artikel 65quinquies, van dezelfde bijzondere wet van 16 januari 1989 bedoelde responsabiliseringsbijdrage voor het Vlaamse Gewest, het Waalse Gewest en het Brusselse Hoofdstedelijke Gewest die in mindering wordt gebracht van het in de artikelen 35octies tot 35decies, van dezelfde bijzondere wet bedoelde toegewezen gedeelte van de opbrengst van de federale personenbelasting aan respectievelijk het Vlaamse Gewest, het Waalse Gewest en het Brusselse Hoofdstedelijke Gewest;
d) het definitieve afrekeningssaldo van het begrotingsjaar 2019 van de in de artikelen 35octies tot 35decies, 64quater en 64quinquies, van dezelfde bijzondere wet van 16 januari 1989 bedoelde toegewezen gedeelten van de opbrengst van de federale personenbelasting;
worden de in de artikelen 35octies tot 35decies, 64quater en 64quinquies van dezelfde bijzondere wet bedoelde overdrachten inzake het toegewezen gedeelte van de opbrengst van de federale personenbelasting voor het begrotingsjaar 2020 geraamd op 2 288 224 807 EUR voor het Vlaamse Gewest, op 2 566 074 628 EUR voor het Waalse Gewest en op 1 041 794 366 EUR voor het Brusselse Hoofdstedelijke Gewest.
De in het vorige lid bepaalde bedragen aan overdrachten worden overeenkomstig artikel 54, § 1, zesde tot en met negende lid, van dezelfde bijzondere wet voor het begrotingsjaar 2020 herleid tot 2 239 839 240 EUR voor het Vlaamse Gewest, 2 514 632 712 EUR voor het Waalse Gewest en 1 020 934 718 EUR voor het Brusselse Hoofdstedelijke Gewest. "
 Art.    5 . Artikel 11 van de Financiewet van 20 december 2019 wordt vervangen als volgt:
"De in artikel 2bis van de bijzondere wet van 16 januari 1989 betreffende de financiering van de gemeenschappen en de gewesten, gewijzigd door de bijzondere wet van 16 juli 1993 tot vervollediging van de federale staatsstructuur, door de bijzondere wet van 13 juli 2001 tot herfinanciering van de gemeenschappen en uitbreiding van de fiscale bevoegdheden van de gewesten, door de bijzondere wet van 19 juli 2012 houdende een correcte financiering van de Brusselse Instellingen en door de bijzondere wet van 6 januari 2014 tot hervorming van de financiering van de gemeenschappen en de gewesten, tot uitbreiding van de fiscale autonomie van de gewesten en tot financiering van de nieuwe bevoegdheden, bedoelde overdrachten inzake niet-fiscale ontvangsten van de gewesten worden voor het begrotingsjaar 2020 geraamd op 131 533 671 EUR voor het Vlaamse Gewest, op 42 191 654 EUR voor het Waalse Gewest en op 22 168 925 EUR voor het Brusselse Hoofdstedelijke Gewest."
 Art.    6 . Artikel 12 van de Financiewet van 20 december 2019 wordt vervangen als volgt:
"De overdrachten bedoeld in de artikelen 54/1, § 3, van de bijzondere wet van 16 januari 1989 betreffende de financiering van de gemeenschappen en de gewesten, gewijzigd door de bijzondere wet van 16 juli 1993 tot vervollediging van de federale staatsstructuur, door de bijzondere wet van 13 juli 2001 tot herfinanciering van de gemeenschappen en uitbreiding van de fiscale bevoegdheden van de gewesten, door de bijzondere wet van 19 juli 2012 houdende een correcte financiering van de Brusselse Instellingen en door de bijzondere wet van 6 januari 2014 tot hervorming van de financiering van de gemeenschappen en de gewesten, tot uitbreiding van de fiscale autonomie van de gewesten en tot financiering van de nieuwe bevoegdheden, inzake de gewestelijke personenbelasting bedoeld in artikel 5/1, § 1, van dezelfde bijzondere wet van 16 januari 1989, na aftrek van de in artikel 5/5, § 4, van dezelfde bijzondere wet bedoelde geraamde belastingverminderingen en belastingkredieten, worden voor het begrotingsjaar 2020 geraamd op 5 997 179 351 EUR voor het Vlaamse Gewest, op 2 495 813 848 EUR voor het Waalse Gewest en op 840 856 017 EUR voor het Brusselse Hoofdstedelijke Gewest.
De overdrachten bedoeld in de artikelen 54/2, van de bijzondere wet van 16 januari 1989 betreffende de financiering van de gemeenschappen en de gewesten, gewijzigd door de bijzondere wet van 16 juli 1993 tot vervollediging van de federale staatsstructuur, door de bijzondere wet van 13 juli 2001 tot herfinanciering van de gemeenschappen en uitbreiding van de fiscale bevoegdheden van de gewesten, door de bijzondere wet van 19 juli 2012 houdende een correcte financiering van de Brusselse Instellingen en door de bijzondere wet van 6 januari 2014 tot hervorming van de financiering van de gemeenschappen en de gewesten, tot uitbreiding van de fiscale autonomie van de gewesten en tot financiering van de nieuwe bevoegdheden, inzake de gewestelijke personenbelasting bedoeld in artikel 5/1, § 1, van dezelfde bijzondere wet van 16 januari 1989, na aftrek van de in artikel 5/5, § 4, van dezelfde bijzondere wet bedoelde geraamde belastingverminderingen en belastingkredieten, worden voor het begrotingsjaar 2020 geraamd op -2 391 588 EUR voor het Vlaamse Gewest, op -1 253 266 EUR voor het Waalse Gewest en op -423 875 EUR voor het Brusselse Hoofdstedelijke Gewest. Het saldo van de eerste afrekening bedoeld in artikel 54/1, § 4, eerste lid, van dezelfde bijzondere wet van 16 januari 1989, inzake de gewestelijke personenbelasting bedoeld in artikel 5/1, § 1, van dezelfde bijzondere wet van 16 januari 1989, na aftrek van de in artikel 5/5, § 4, van dezelfde bijzondere wet bedoelde geraamde belastingverminderingen en belastingkredieten, wordt voor het begrotingsjaar 2020 geraamd op 28 284 419 EUR voor het Vlaamse Gewest, op -71 868 569 EUR voor het Waalse Gewest en op -12 369 968 EUR voor het Brusselse Hoofdstedelijke Gewest. Het saldo van de afrekeningen bedoeld in artikel 54/1, § 4, tweede lid, van dezelfde bijzondere wet van 16 januari 1989, inzake de gewestelijke personenbelasting bedoeld in artikel 5/1, § 1, van dezelfde bijzondere wet van 16 januari 1989, na aftrek van de in artikel 5/5, § 4, van dezelfde bijzondere wet bedoelde geraamde belastingverminderingen en belastingkredieten, wordt met betrekking tot het aanslagjaar 2019 voor het begrotingsjaar 2020 geraamd op 29 124 139 EUR voor het Vlaamse Gewest, op 18 629 942 EUR voor het Waalse Gewest en op 9 161 197 EUR voor het Brusselse Hoofdstedelijke Gewest.
Het saldo van de afrekeningen bedoeld in artikel 54/1, § 4, tweede lid, van dezelfde bijzondere wet van 16 januari 1989, inzake de gewestelijke personenbelasting bedoeld in artikel 5/1, § 1, van dezelfde bijzondere wet van 16 januari 1989, na aftrek van de in artikel 5/5, § 4, van dezelfde bijzondere wet bedoelde geraamde belastingverminderingen en belastingkredieten, wordt met betrekking tot het aanslagjaar 2018 voor het begrotingsjaar 2020 geraamd op 29 160 563 EUR voor het Vlaamse Gewest, op 16 664 697 EUR voor het Waalse Gewest en op 10 466 833 EUR voor het Brusselse Hoofdstedelijke Gewest."
 Art.    7 . Artikel 13 van de Financiewet van 20 december 2019 wordt vervangen als volgt:
"De aan de Gemeenschappelijke Gemeenschapscommissie toegekende overdracht inzake het toegewezen gedeelte van de opbrengst van de federale personenbelasting bedoeld in artikel 65, § 1, 2° /1 en § 6, van de bijzondere wet van 16 januari 1989 betreffende de financiering van de gemeenschappen en de gewesten, gewijzigd door de bijzondere wet van 16 juli 1993 tot vervollediging van de federale staatsstructuur, door de bijzondere wet van 13 juli 2001 tot herfinanciering van de gemeenschappen en uitbreiding van de fiscale bevoegdheden van de gewesten, door de bijzondere wet van 19 juli 2012 houdende een correcte financiering van de Brusselse Instellingen en door de bijzondere wet van 6 januari 2014 tot hervorming van de financiering van de gemeenschappen en de gewesten, tot uitbreiding van de fiscale autonomie van de gewesten en tot financiering van de nieuwe bevoegdheden, wordt voor het begrotingsjaar 2020 geraamd op nul EUR, rekening houdende met:
a) het in artikel 48/1, §§ 1 en 4, van dezelfde bijzondere wet van 16 januari 1989 bedoelde overgangsbedrag voor de Gemeenschappelijke Gemeenschapscommissie dat, overeenkomstig artikel 48/1, § 5, van dezelfde bijzondere wet:
1) in mindering wordt gebracht van het in artikel 65 van dezelfde bijzondere wet bedoelde toegewezen gedeelte van de opbrengst van de federale personenbelasting aan de Gemeenschappelijke Gemeenschapscommissie en eventueel van de in de artikelen 47/8 en 47/7 van dezelfde bijzondere wet bedoelde dotaties toegekend aan de Gemeenschappelijke Gemeenschapscommissie, indien het overgangsbedrag positief is;
2) toegevoegd wordt aan het in artikel 65 van dezelfde bijzondere wet bedoelde toegewezen gedeelte van de opbrengst van de federale personenbelasting aan de Gemeenschappelijke Gemeenschapscommissie, indien het overgangsbedrag negatief is;
b) de in artikel 65quinquies, van dezelfde bijzondere wet van 16 januari 1989 bedoelde responsabiliseringsbijdrage voor de Gemeenschappelijke Gemeenschapscommissie die in mindering komt van het in artikel 65 van dezelfde bijzondere wet bedoelde toegewezen gedeelte van de opbrengst van de federale personenbelasting aan de Gemeenschappelijke Gemeenschapscommissie en eventueel van de in de artikelen 47/8 en 47/7 van dezelfde bijzondere financieringswet bedoelde dotaties toegekend aan de Gemeenschappelijke Gemeenschapscommissie;
c) het definitieve afrekeningssaldo van het begrotingsjaar 2019 van de in de artikelen 65, § 1, 2° /1 en § 6, van de bijzondere wet van 16 januari 1989, toegewezen gedeelten van de opbrengst van de federale personenbelasting."
 Art.    8 . Artikel 14 van de Financiewet van 20 december 2019 wordt vervangen als volgt:
"De overdracht inzake het toegewezen gedeelte van de opbrengst van de federale personenbelasting bedoeld in de artikelen 65bis en 65ter van de bijzondere wet van 16 januari 1989 betreffende de financiering van de gemeenschappen en de gewesten, gewijzigd door de bijzondere wet van 16 juli 1993 tot vervollediging van de federale staatsstructuur, door de bijzondere wet van 13 juli 2001 tot herfinanciering van de gemeenschappen en uitbreiding van de fiscale bevoegdheden van de gewesten, door de bijzondere wet van 19 juli 2012 houdende een correcte financiering van de Brusselse Instellingen en door de bijzondere wet van 6 januari 2014 tot hervorming van de financiering van de gemeenschappen en de gewesten, tot uitbreiding van de fiscale autonomie van de gewesten en tot financiering van de nieuwe bevoegdheden, wordt, rekening houdende met:
a) de in artikel 65quinquies, van dezelfde bijzondere wet van 16 januari 1989 bedoelde responsabiliseringsbijdrage voor de Franse Gemeenschapscommissie die in mindering komt van het in artikel 65bis van dezelfde bijzondere wet bedoelde toegewezen gedeelte van de opbrengst van de federale personenbelasting aan de Franse Gemeenschapscommissie;
b) het definitieve afrekeningssaldo van het begrotingsjaar 2019 van het in de artikelen 65bis en 65ter, van dezelfde bijzondere wet van 16 januari 1989 bedoelde toegewezen gedeelte van de opbrengst van de federale personenbelasting;
voor het begrotingsjaar 2020 geraamd op 63 376 519 EUR voor de Franse Gemeenschapscommissie en op 15 899 037 EUR voor de Vlaamse Gemeenschapscommissie."
 Art.    9 . Artikel 15 van de Financiewet van 20 december 2019 wordt vervangen als volgt:
"De overdracht inzake het toegewezen gedeelte van de opbrengst van de federale personenbelasting bedoeld in artikel 46bis van de bijzondere wet van 12 januari 1989 met betrekking tot de Brusselse Instellingen, laatst gewijzigd door de bijzondere wet van 13 juli 2001 houdende overdracht van diverse bevoegdheden aan de gewesten en de gemeenschappen, door de bijzondere wet van 13 juli 2001 tot herfinanciering van de gemeenschappen en uitbreiding van de fiscale bevoegdheden van de gewesten, door de bijzondere wet van 19 juli 2012 tot wijziging van artikel 16bis van de bijzondere wet van 8 augustus 1980 tot hervorming der instellingen en van artikel 5bis van de bijzondere wet van 12 januari 1989 met betrekking tot de Brusselse Instellingen en door de bijzondere wet van 6 januari 2014 met betrekking tot de Zesde Staatshervorming, wordt voor het begrotingsjaar 2020, met inbegrip van het definitieve afrekeningssaldo van het begrotingsjaar 2019, geraamd op 37 371 901 EUR."
 Art.  10. Deze wet treedt in werking de dag van haar bekendmaking in het Belgisch Staatsblad.
Kondingen deze wet af, beleven dat zij met's Lands zegel zal worden bekleed en door het Belgisch Staatsblad zal worden bekendgemaakt.


text:
HOOFDSTUK I.  - Algemene bepaling
 Artikel     1 . Deze wet regelt een aangelegenheid bedoeld in artikel 74 van de Grondwet.
 HOOFDSTUK II.  - Voorlopige kredieten
 Art.    2 . De wet van 30 juni 2020 tot opening van voorlopige kredieten voor de maanden juli, augustus, september en oktober 2020 wordt, voor wat de secties 01 - "Dotaties en Activiteiten van de Koninklijke Familie", 06 - "FOD Beleid en Ondersteuning", 17 - "Federale Politie en Geintegreerde werking", 18 - "Financiën", 24 "Sociale Zekerheid" en 33 - "FOD Mobiliteit en Vervoer" betreft, aangepast overeenkomstig het totaal van de programma's zoals vermeld in de bij deze wet gevoegde aangepaste krediettabel.
 Art.    3 . Art. 8 van het voormelde wet van 30 juni 2020 wordt vervangen als volgt:
"In uitvoering van artikel 2, eerste lid, 3° , b), van de wet van 22 mei 2003 houdende organisatie van de begroting en van de comptabiliteit van de federale Staat, omvat de hieronder vermelde lijst de entiteiten gelijkgesteld met de administratieve openbare instellingen met beheersautonomie:

 Secteur  Omschrijving  FOD/SPF  Libellé  Sector  EN_61046  Belgische Mededingingsautoriteit  32  Autorité belge de la concurrence  EN_61046  EN_62002  Belgisch Instituut voor Postdiensten en Telecommunicatie  32  Institut belge des services postaux et des télécommunications  EN_62002  EN_62018  Studiecentrum voor Kernenergie  32  Centre d'études de l'énergie nucléaire  EN_62018  EN_62019  Instituut voor de Nationale Rekeningen  32  Institut des comptes nationaux  EN_62019  EN_62020  Koninklijk Filmarchief België  46  Cinémathèque royale de Belgique  EN_62020  EN_62022  Koninklijk Gesticht van Mesen  16  Institution royale Messines  EN_62022  EN_62023  Agentschap Buitenlandse Handel  14  Agence pour le Commerce extérieur  EN_62023  EN_62025  Instituut voor gerechtelijke opleiding  12  Institut de formation judiciaire  EN_62025  EN_62026  Nationale Arbeidsraad  23  Conseil national du travail  EN_62026  EN_62027  Centrale Raad voor het Bedrijfsleven  32  Conseil central de l'économie  EN_62027  EN_62028  Hoge Raad voor de Zelfstandigen en de Kleine en Middelgrote Ondernemingen  32  Conseil supérieur des indépendants et des petites et moyennes entreprises  EN_62028  EN_62036  Fonds Dring. Geneesk.Hulpverl.  25  Fonds d'aide médicale urgente  EN_62036  EN_62037  NV Paleis voor Schone Kunsten  02  SA Palais des beaux-arts  EN_62037  EN_62040  Commissie voor de Regulering van de Elektriciteit en Gas  32  Commission de régulation de l'électricité et du gaz  EN_62040  EN_62041  NV Fonds Spoorweginfrastructuur  33  SA Fonds Infrastr. ferroviaire  EN_62041  EN_62048  UNIA - Interfederaal Centrum voor gelijke kansen en bestrijding van discriminatie en racisme  07  UNIA - Centre interfédéral pour l'égalité des chances et la lutte contre le racisme et les discriminations  EN_62048  EN_62049  MYRIA - Federaal Migratiecentrum  07  MYRIA - Centre fédéral Migration  EN_62049  EN_65001  VZW Egov  07  ASBL Egov  EN_65001  EN_65003  VZW Sociaal Verwarmingsfonds  32  ASBL Fonds social chauffage  EN_65003  EN_65009  Commissie voor Boekhoudkundige Normen  32  Commission des normes comptables  EN_65009  EN_65017  EIG EURIDICE  32  EIG EURIDICE  EN_65017  EN_65026  NIRAS - Nationale instelling voor radioactief afval en verrijkte splijtstoffen  32  ONDRAF - Organisme national des déchets radioactifs et des matières fissiles enrichies  EN_65026  EN_65027  Vermogen van de Koninklijke Militaire School  16  Patrimoine de l'Ecole royale militaire  EN_65027  EN_65030  NV APETRA  32  SA APETRA  EN_65030  EN_65031  NV ASTRID  13  SA ASTRID  EN_65031  EN_65032  NV Belgoprocess  32  SA Belgoprocess  EN_65032  EN_65034  NV Certi-fed  18  SA Certi-fed  EN_65034  EN_65035  NV Enabel Belgisch Ontwikkeling Agentschap  14  SA Enabel, Agence belge de Développement  EN_65035  EN_65040  NV Congrespaleis  46  SA Palais des Congrès  EN_65040  EN_65041  NV Belgische Maatschappij voor Internationale Investering (BMI)  18  SA Société belge d'investissement international (SBI)  EN_65041  EN_65042  BIO INVEST - NV Belgiche Investeringsmaatschappij voor Ontwikkelingslanden  14  BIO INVEST - SA Société belge d'investissement pour les pays en développement  EN_65042  EN_65043  NV Federale Participatie- en Investeringsmaatschappij (FPIM)  18  SA Société fédérale de participations et d'investissement (SFPI)  EN_65043  EN_65045  NV Zephyr-Fin  18  SA Zephyr-Fin  EN_65045  EN_65050  Consumentenombudsdienst  32  Service de médiation pour le consommateur  EN_65050  EN_65052  Ombudsdienst voor energie  32  Service de médiation pour l'énergie  EN_65052  EN_65065  Cel.fin informatieverwerking  12-18  Cellule de traitement des Information Financières  EN_65065  EN_65067  NV Dexia  18  SA Dexia  EN_65067  EN_65070  Sciensano (ex Centrum Diergeneeskunde v WIV)  25  Sciensano (ex Centre Etude &Recherche Vétérinaire v ISP)  EN_65070  EN_65071  CNZ -Commissie voor nucleaire voorzieningen  32  CNP - Commission des provisions nucléaires  EN_65071  EN_65074  ACADEMIA BELGICA  46  ACADEMIA BELGICA  EN_65074  EN_65080  Infrabel  33  Infrabel  EN_65080  EN_65081  TUC RAIL  33  TUC RAIL  EN_65081  EN_65085  WOOD PROTECT NV  33  WOOD PROTECT SA  EN_65084 Art.    4 . In afwijking van artikelen 81, 93, § 1, eerste lid en 93, § 2, eerste en tweede lid van de wet van 22 mei 2003 houdende organisatie van de begroting en van de comptabiliteit van de federale Staat wordt de algemene rekening van het begrotingsjaar 2019 van de administratieve diensten met boekhoudkundige autonomie, van elke administratieve openbare instelling met ministerieel beheer, van elke administratieve openbare instelling met beheersautonomie en van de diensten die ermee zijn gelijkgesteld overeenkomstig artikel 2, eerste lid, 3° van de voormelde wet uiterlijk op 20 april van het jaar 2020 aan de minister van Begroting verzonden.
 Art.    5 . In afwijking van artikel 82 van dezelfde wet van 22 mei 2003 worden de algemene rekeningen van het begrotingsjaar 2019 van de administratieve diensten met boekhoudkundige autonomie voor 30 april van het jaar 2020 door de Minister van Begroting naar het Rekenhof verzonden.
 Art.    6 . In afwijking van artikelen 93, § 1, tweede lid en 93, § 2, derde lid van dezelfde wet van 22 mei 2003 worden de algemene rekeningen van het begrotingsjaar 2019 van elke administratieve openbare instelling met ministerieel beheer, elke administratieve openbare instelling met beheersautonomie en de diensten die ermee zijn gelijkgesteld overeenkomstig artikel 2, eerste lid, 3° van de voormelde wet, voor 30 april van het jaar 2020 door de Minister van Begroting voor controle voorgelegd aan het Rekenhof.
 Art.    7 . In afwijking van artikelen 83, 93, § 1, tweede lid en 93, § 2, derde lid van dezelfde wet van 22 mei 2003 legt het Rekenhof de algemene rekeningen van het begrotingsjaar 2019 van de administratieve diensten met boekhoudkundige autonomie, van elke administratieve openbare instelling met ministerieel beheer, elke administratieve openbare instelling met beheersautonomie en de diensten die ermee zijn gelijkgesteld overeenkomstig artikel 2, eerste lid, 3° van de voormelde wet, met zijn opmerkingen over aan de Kamer van Volksvertegenwoordigers voor 30 juni van het jaar 2020.
 Art.    8 . In afwijking van artikelen 84 en 93, § 1, derde lid van dezelfde wet van 22 mei 2003 dient de Minister van Begroting voor 31 juli van het jaar 2020 bij de Kamer van Volksvertegenwoordigers het wetsontwerp in tot goedkeuring van de algemene rekeningen van het begrotingsjaar 2019 van de administratieve diensten met boekhoudkundige autonomie en de administratieve openbare instellingen met ministerieel beheer.
 Art.    9 . De verdeling bij koninklijk besluit van het provisioneel krediet ingeschreven op basisallocatie 06/90 10 01.00.01 - Provisioneel krediet bestemd tot het dekken van gerechtskosten en schadevergoedingen, cybersecurity, investeringen in Defensie en andere diverse uitgaven kan eveneens de beheersbegroting van de openbare instellingen van sociale zekerheid verhogen om in de kosten die een verband met Covid-19 hebben tussen te komen.
 Art.    10 . Artikel 30 van de wet van 30 juni 2020 tot opening van voorlopige kredieten voor de maanden juli, augustus, september en oktober 2020 wordt als volgt aangevuld:
programma 24 58/4 - Dotaties en toelagen aan de Sociale Zekerheid
Tegemoetkomingen ten gunste van de openbare instellingen van sociale zekerheid (OISZ) om de aan COVID-19 gerelateerde uitgaven te dekken
 Art.    11 . Binnen de perken van de basisallocatie 33 52 20 312201, mag een dotatie toegekend worden aan skeyes om de operationele en financiële continuïteit van het overheidsbedrijf te waarborgen, volgens de modaliteiten gedefinieerd in een wijziging aan het derde beheerscontract afgesloten tussen de Staat en skeyes.
 HOOFDSTUK III.  - Slotbepaling
 Art.    12 . Deze wet treedt in werking de dag waarop hij in het Belgisch Staatsblad wordt bekendgemaakt.
 BIJLAGE.
 Art.  N.
(  Beeld niet opgenomen om technische redenen, zie B.St. van 31-07-2020, p. 56496  )


text:
Artikel    1 . Deze wet regelt een aangelegenheid als bedoeld in artikel 74 van de Grondwet
 Art.    2 . In hoofdstuk 2 van de wet van 19 maart 2013 betreffende de Belgische Ontwikkelingssamenwerking wordt een artikel 8/1 ingevoegd, luidende:
"Art. 8/1. De Belgische ontwikkelingssamenwerking beoogt bijstand te verlenen aan alle slachtoffers van misbruik door de in artikel 2, 6° /1 en 6° /4, bedoelde actoren. De Koning wordt belast met het oprichten van een centraal meldpunt dat neutraal en toegankelijk is voor alle betrokken partijen. Dit centraal meldpunt wordt opgericht in overleg met de betrokken actoren en bestaat subsidiair naast de bestaande meldpunten op organisatieniveau.".
 Art.    3 . In hoofdstuk 3 van dezelfde wet wordt een artikel 15/1 ingevoegd, luidende:
"Art. 15/1. De Koning verheft het bestaande integriteitscharter tot nationale standaard voor het integriteitsbeleid. Alle onderdelen van dit integriteitscharter zijn automatisch bindend voor de institutionele actoren en de Directie-generaal Ontwikkelingssamenwerking en Humanitaire hulp. Alle onderdelen van dit integriteitscharter zijn bindend voor:
1° de koepels en federaties;
2° de organisaties van de civiele maatschappij en privéactoren die voor het uitvoeren van interventies van ontwikkelingssamenwerking bedoeld in artikel 2, 8°,  in aanmerking willen komen voor financiering;
3° Belgische humanitaire NGO's die in het kader van activiteiten bedoeld in artikel 29, § 2, in aanmerking willen komen voor financiering.".
 Art.    4 . In artikel 26 van dezelfde wet, vervangen bij de wet van 16 juni 2016, worden de volgende wijzigingen aangebracht:
a) paragraaf 1, tweede lid, wordt aangevuld met een bepaling onder 6°, luidende:
"6° aan de voorwaarden van het in artikel 15/1 bedoelde integriteitscharter beantwoorden.";
b) paragraaf 2 wordt aangevuld met een bepaling onder 7°, luidende:
"7° aan de voorwaarden van het in artikel 15/1 bedoelde integriteitscharter beantwoorden.";
c) paragraaf 3 wordt aangevuld met een bepaling onder 4°, luidende:
"4° aan de voorwaarden van het in artikel 15/1 bedoelde integriteitscharter beantwoorden.";
d) paragraaf 4, eerste lid, wordt aangevuld met een bepaling onder 5°, luidende:
"5° aan de voorwaarden van het in artikel 15/1 bedoelde integriteitscharter beantwoorden.";
e) paragraaf 5 wordt aangevuld met een bepaling onder 4°, luidende:
"4° aan de voorwaarden van het in artikel 15/1 bedoelde integriteitscharter beantwoorden.";
f) paragraaf 7, tweede lid, wordt aangevuld met een bepaling onder 5°, luidende:
"5° de organisatie het in artikel 15/1 bedoelde integriteitscharter ernstig heeft geschonden.".
 Art.    5 . In artikel 27 van dezelfde wet, vervangen bij de wet van 16 juni 2016, wordt paragraaf 2, zesde lid, vervangen als volgt:
"De Koning bepaalt de nadere regels en de procedure voor de subsidiëring van de programma's. Schendingen van de verplichtingen van het in artikel 15/1 bedoelde integriteitscharter geven de Belgische Staat het recht om, naargelang de ernst van de schending, over te gaan tot de onmiddellijke, volledige of gedeeltelijke schorsing van de subsidievereffeningen en de volledige of gedeeltelijke beëindiging van rechtswege van de toezeggingen die kaderen in deze programma's.".
 Art.    6 . In artikel 28 van dezelfde wet, vervangen bij de wet van 9 januari 2014, worden de volgende wijzigingen aangebracht:
a) paragraaf 2 wordt aangevuld met een bepaling onder 6°, luidende:
"6° over voldoende beheercapaciteit en aantoonbare materiële, financiële en menselijke middelen beschikken om het in artikel 15/1 bedoelde integriteitscharter te implementeren.";
b) het artikel wordt aangevuld met een paragraaf 5, luidende:
" § 5. indien de organisatie van de lokale civiele maatschappij het in artikel 15/1 bedoelde integriteitscharter heeft geschonden, geeft dit de Belgische Staat het recht om, naargelang de ernst van de schending, over te gaan tot de onmiddellijke schorsing van de subsidievereffeningen en de beëindiging van rechtswege van de toezeggingen jegens de organisatie.".
 Art.    7 . Artikel 29, § 4, tweede lid, van dezelfde wet, vervangen bij de wet van 9 januari 2014 wordt vervangen als volgt:
"De Koning bepaalt de organisaties die tot deze categorieën behoren en de voorwaarden die door deze organisaties vervuld moeten worden om bovenvermelde aanvragen tot subsidies of bijdragen in te dienen. Schendingen van de verplichtingen van het in artikel 15/1 bedoelde integriteitscharter geven de Belgische Staat het recht om, naargelang de ernst van de schending, over te gaan tot de onmiddellijke volledige of gedeeltelijke schorsing van de subsidievereffeningen en de volledige of gedeeltelijke beëindiging van rechtswege van de toezeggingen die kaderen in de programma's, de projecten en bijdragen.".
 Art.    8 . In artikel 30 van dezelfde wet, vervangen bij de wet van 9 januari 2014 en gewijzigd bij de wet van 16 juni 2016, wordt paragraaf 5 vervangen als volgt:
" § 5. De Koning bepaalt de nadere regels en de procedure voor de subsidiëring van de programma's, de projecten, alsook de toekenning van bijdragen. Schendingen van de verplichtingen van het in artikel 15/1 bedoelde integriteitscharter geven de Belgische Staat het recht om, naargelang de ernst van de schending, over te gaan tot de onmiddellijke volledige of gedeeltelijke schorsing van de subsidievereffeningen en de volledige of gedeeltelijke beëindiging van rechtswege van de toezeggingen die kaderen in de programma's, de projecten en bijdragen".
 Art.    9 . Artikel 35 van dezelfde wet wordt aangevuld met een bepaling onder 3°, luidende:
"3° een voortgangsrapport en aanbevelingen inzake de toepassing van het in artikel 15/1 bedoelde integriteitscharter.".
 Art.  10. De Koning bepaalt in het besluit houdende de verheffing van het bestaande integriteitscharter tot nationale standaard voor het integriteitsbeleid de datum waarop deze wet in werking treedt.


text:
Artikel    1 . Deze wet regelt een aangelegenheid zoals bepaald in artikel 74 van de Grondwet.
 Art.    2 . Een staatsgarantie van maximum 838 224 250 euro wordt toegekend aan de Europese Unie als Belgische bijdrage aan het instrument voor tijdelijke steun om het risico op werkloosheid te beperken in een noodtoestand (SURE) als gevolg van de COVID-19-uitbraak, geregeld door de Verordening (EU) 2020/672 van de Raad van 19 mei 2020.
 Art.  3. Een staatsgarantie van maximum 1 301 381 075,35 euro wordt toegekend aan de Europese Investeringsbank als Belgische bijdrage aan het "pan-Europees garantiefonds als antwoord op COVID-19" dat opgericht wordt bij de Europese Investeringsbank als steun voor de Europese bedrijven.
Aangenomen door de Kamer van volksvertegenwoordigers,


text:
Artikel    1 . Deze wet regelt een aangelegenheid als bedoeld in artikel 74 van de Grondwet.
 Art.    2 . Voor de toepassing van deze wet wordt verstaan onder:
1° "luchtvaartuig": elk toestel dat in de dampkring kan worden gehouden als gevolg van de krachten die de lucht erop uitoefent;
2° "militair luchtvaartuig": elk luchtvaartuig dat is ingeschreven in het militaire luchtvaartregister;
3° "luchtwaardigheid": toestand van een luchtvaartuig waarin het luchtwaardig is met inachtneming van de vastgestelde veiligheids-doelstellingen ten aanzien van de personen aan boord en derden;
4° "luchtwaardigheidseisen": alle technische voorwaarden waaraan de militaire luchtvaartuigen, de organisaties en de personeelsleden met betrekking tot de luchtwaardigheid moeten voldoen, teneinde voor de veiligheid van de personen aan boord of van derden te zorgen;
5° "product": een militair luchtvaartuig dan wel een motor of propeller waarmee een militair luchtvaartuig wordt uitgerust;
6° "onderdelen en uitrustingsstukken": elk instrument, apparaat, mechanisme, onderdeel, toestel, accessoire of toebehoren, met inbegrip van communicatieapparatuur, dat wordt gebruikt of bedoeld is voor gebruik bij de vluchtuitvoering met of bij de controle tijdens de vlucht van een luchtvaartuig en dat is geïnstalleerd in of bevestigd aan het luchtvaartuig; de componenten van de structuur, van de luchtvaartelektronica, van de motor en van de propellers vallen eveneens onder deze definitie;
7° "certificering": elke vorm van erkenning dat een product, onderdeel of uitrustingsstuk, organisatie of persoon voldoet aan de eisen van toepassing, alsmede de afgifte van het bijbehorende certificaat waaruit blijkt dat aan deze eisen wordt voldaan;
8° "certificaat": elke goedkeuring, elk bewijs van bevoegdheid of elk ander document dat bij certificering wordt afgegeven;
9° "gekwalificeerde instantie": een orgaan waaraan het verrichten van een specifieke certificeringstaak kan worden toevertrouwd;
10° "initiële luchtwaardigheid": alle taken die tot de afgifte van een certificaat hebben geleid;
11° "luchtwaardigheidscontrole": alle uit te voeren taken om te waarborgen dat de condities op grond waarvan een certificaat is afgegeven op peil blijven gedurende de hele levensduur van het product;
12° "permanente luchtwaardigheid": alle processen die erop gericht zijn dat het luchtvaartuig op elk ogenblik van zijn operationele levensduur beantwoordt aan de vigerende luchtwaardigheidseisen en dat het veilig kan worden gebruikt;
13° "Belgian Military Airworthiness Authority": de certificerings- en controleautoriteit inzake de luchtwaardigheid van de militaire luchtvaartuigen, afgekort BMAA;
14° "typecertificaat": certificaat waaruit blijkt dat een product voldoet aan de luchtwaardigheidsspecificaties;
15° "luchtwaardigheidsspecificaties": gedetailleerde technische beschrijving van de luchtwaardigheidseisen naargelang van de ver-schillende productsoorten (lijnvliegtuig, helikopter, luchtballon, enzovoort).
 Art.    3 . Worden als luchtwaardig beschouwd, de militaire luchtvaartuigen die voldoen aan de luchtwaardigheidsspecificaties.
 Art.    4 . De certificering van militaire luchtvaartuigen wordt vastgesteld door de Koning. Hij bepaalt in het bijzonder het volgende:
1° de luchtwaardigheidsspecificaties waaraan de militaire luchtvaartuigen moeten voldoen;
2° de voorwaarden voor het afleveren, het behouden, het wijzigen, het opschorten en het intrekken van de certificaten;
3° de taken van de gekwalificeerde instanties.
 Art.    5 . Er wordt een certificerings- en controleautoriteit voor de luchtwaardigheid van de militaire luchtvaartuigen opgericht, hierna Belgian Military Airworthiness Authority (BMAA) genoemd.
Tot de bevoegdheden van de BMAA behoren meer bepaald de activiteiten die verband houden met:
1° de initiële luchtwaardigheid zoals de typecertificering en de luchtwaardigheidscontrole van de producten, de onderdelen en de uitrustingsstukken en op de ontwerp- en productieorganisaties;
2° de permanente luchtwaardigheid van de producten, de onderdelen en de uitrustingsstukken, alsook met de certificering van de gekwalificeerde instanties en van het personeel dat bij die taken betrokken is.
De Koning bepaalt de nadere regels met betrekking tot de samenstelling, de bevoegdheden en de werking van de BMAA.
De Koning kan de BMAA belasten met bijkomende missies die verband houden met de luchtwaardigheid van de militaire luchtvaartuigen.
 Art.    6 . Voor de certificaten of voor enig ander gelijkwaardig document die door de Belgische burgerluchtvaartautoriteiten, door een buitenlandse autoriteit of door een publiekrechtelijke instelling worden afgeleverd of die door een door die autoriteiten of die instelling erkende technische dienst worden opgesteld, kan de Koning de voorwaarden en de nadere regels vaststellen op grond waarvan die documenten gelijkwaardig worden geacht met die welke overeenkomstig artikel 5 worden afgeleverd.
 Art.    7 . De dienstverrichtingen met het oog op het afleveren van certificaten door de BMAA worden tegen betaling uitgevoerd. De Koning kan uitzonderingen op de retributiebeginselen vaststellen.
De Koning bepaalt de tarieven, de toepassingsvoorwaarden en de betalingsregeling.
 Art.  8. Deze wet treedt in werking op de door de Koning bepaalde datum, uiterlijk op de eerste dag van de twaalfde maand die volgt op de bekendmaking ervan in het Belgisch Staatsblad.