text:
Artikel    I .  Stichting van de Conferentie
Er wordt een Europese Conferentie voor moleculaire biologie gesticht, hierna te noemen " de Conferentie ".
 Art.    II .  Doeleinden
1. De Conferentie zorgt voor de samenwerking tussen Europese Staten wat het fundamenteel moleculair biologie-onderzoek betreft alsook andere gebieden die hiermee nauw samenhangen.
2. Het onder verantwoordelijkheid van de Conferentie uit te voeren Algemeen Programma bestaat in de eerste plaats in :
a) het toekennen van opleidings-, onderwijs- en onderzoekbeurzen;
b) het steun verlenen aan universiteiten en andere nationale instellingen voor hoger onderwijs en onderzoek die gasthoogleraren wensen te ontvangen;
c) het opstellen van collegeprogramma's en het organiseren van studiebijeenkomsten in coördinatie met de programma's van de universiteiten en andere instellingen voor hoger onderwijs en onderzoek.
De uitvoering van het Algemeen Programma wordt door de Conferentie toevertrouwd aan de EOHB.
Het Algemeen Programma of de voorwaarden inzake de tenuitvoerlegging ervan kunnen door de Conferentie worden gewijzigd met eenparigheid van stemmen van de aanwezige en stemgerechtigde Leden.
3. De projecten die door de Conferentie worden bestudeerd en die enkel bepaalde Leden bereid zijn uit te voeren, worden als Speciale Projecten bestempeld. Ieder Speciaal Project moet door de Conferentie worden goedgekeurd met een tweederde meerderheid van de aanwezige en stemgerechtigde Leden. De tenuitvoerlegging van een Speciaal Project is het voorwerp van een overeenkomst tussen de Leden die eraan meewerken. Ieder Lid beschikt over de mogelijkheid om later mee te doen aan een reeds goedgekeurd Speciaal Project.
 Art.    III .  De Conferentie
1. De Leden van de Conferentie zijn de Staten die partij zijn bij deze Overeenkomst.
2. De Conferentie kan, bij een met eenparigheid van stemmen van de aanwezige en stemgerechtigde Leden genomen beslissing, andere Europese Staten alsook Staten, die sinds de oprichting van de EOMB een aanzienlijke bijdrage hebben geleverd aan haar werkzaamheden, toestaan Lid te worden door tot deze Overeenkomst toe te treden na de inwerkingtreding ervan.
3. De Conferentie kan, bij een roet eenparigheid van stemmen van de aanwezige en stemgerechtigde Leden genomen beslissing, een samenwerking tot stand brengen met Staten die geen Lid zijn, nationale organisaties of gouvernementele of niet-gouvernementele internationale organisaties. De voorwaarden en de modaliteiten van een dergelijke samenwerking worden, met eenparigheid van stemmen van de aanwezige en stemgerechtigde Leden, per geval naar gelang van de omstandigheden door de Conferentie vastgelegd.
 Art.    IV .  Werkwijze en bevoegdheden van de Conferentie
1. De Conferentie komt eenmaal per jaar in gewone vergadering bijeen. Op verzoek van twee derde van alle Leden, kan zij bovendien in buitengewone vergadering bijeenkomen,
2. Ieder Lid wordt vertegenwoordigd door niet meer dan twee afgevaardigden. De afgevaardigden mogen vergezeld zijn van raadgevers. De Conferentie kiest een voorzitter en twee vice-voorzitters, wier mandaat loopt tot de volgende gewone vergadering.
3. De Conferentie :
a) neemt de nodige beslissingen om de doeleinden te bereiken beschreven in artikel II;
b) beslist waar haar vergaderingen plaatsvinden;
c) mag gelden bewaren en contracten sluiten;
d) keurt haar Huishoudelijk reglement goed;
e) kan, bij een beslissing genomen met een tweederde meerderheid van de aanwezige en stemgerechtigde Leden, de hulporganen oprichten die nodig blijken te zijn;
f) keurt een richtplan goed voor de uitvoering van het in artikel II, 2, vermelde Algemeen Programma en legt de duur ervan vast. Door goedkeuring van dit plan, bepaalt de Conferentie, met eenparigheid van stemmen van de aanwezige en stemgerechtigde leden, het maximumbedrag van de vastleggingen voor voornoemde periode. Dit bedrag kan achteraf niet worden gewijzigd zonder een beslissing van de Conferentie, genomen met eenparigheid van stemmen van de aanwezige en stemgerechtigde Leden;
g) keurt de gewone jaarlijkse begroting goed en treft, met een tweederde meerderheid van de aanwezige en stemgerechtigde leden, de noodzakelijke financiële voorzieningen;
h) keurt de voorlopige uitgavenraming goed voor de komende twee jaar;
i) neemt kennis van de bijzondere financiële voorzieningen betreffende ieder Speciaal Project dat vooraf is goedgekeurd door de leden die meewerken aan dit Project;
j) keurt haar Financieel reglement goed met een tweederde meerderheid van de aanwezige en stemgerechtigde leden;
k) keurt haar geverifieerde jaarrekeningen goed en publiceert ze;
l) keurt het jaarverslag goed dat wordt ingediend door de Secretaris-generaal.
4. a) (i) Ieder lid beschikt in de Conferentie over stemrecht.
(ii) Een lid mag echter slechts stemmen over de uitvoeringsmodaliteiten van een Speciaal Project indien hij aan dit Project meewerkt.
(iii) De Staten die deze Overeenkomst hebben ondertekend maar nog niet bekrachtigd, aanvaard of goedgekeurd, mogen zich in de Conferentie laten vertegenwoordigen en zonder stemrecht aan haar werkzaamheden deelnemen gedurende een termijn van twee jaar na de inwerkingtreding van de Overeenkomst.
(iv) Een Lid beschikt in de Conferentie over geen stemrecht indien hij zijn bijdrage gedurende twee opeenvolgende financiële boekjaren niet heeft betaald.
b) Tenzij anders is bepaald in deze Overeenkomst, worden de beslissingen van de Conferentie genomen met een meerderheid van de aanwezige en stemgerechtigde Leden.
c) De aanwezigheid van afgevaardigden van de meerderheid van alle Leden is vereist opdat de Conferentie geldig kan beraadslagen en stemmen.
 Art.    V .  De Secretaris-generaal
1. De Conferentie wijst met een tweederde meerderheid van alle Leden een Secretaris-generaal aan voor een bepaalde periode. De Secretaris-generaal blijft in functie tot zijn opvolger is aangewezen. Hij staat de voorzitter van de Conferentie bij en neemt zijn functie tussen de vergaderingen waar. Hij mag alle handelingen verrichten die nodig zijn voor het beheer van de lopende zaken van de Conferentie.
2. De Secretaris-generaal legt aan de Conferentie voor :
a) het ontwerp van richtplan waarvan sprake in artikel IV, 3, f) ;
b) de gewone jaarlijkse begroting en de voorlopige raming vermeld in artikel IV, 3, g)  en h) ;
c) de bijzondere financiële voorzieningen betreffende elk Speciaal Project, conform artikel IV, 3. i) ;
d) de geverifieerde jaarrekeningen en het jaarverslag waarvan sprake in artikel IV, 3, k)  en l).
3. Om zijn opdrachten te vervullen, zal de Secretaris-generaal een beroep doen op de diensten van de EOMB.
 Art.    VI .  Begroting
1. De gewone jaarlijkse begroting voor het volgende financiële boekjaar (van 1 januari tot 31 december), met opgaaf van de uitgaven die het gevolg zijn van zowel de uitvoering van het Algemeen Programma als de kosten die gemoeid zijn met de werkwijze van de Conferentie en de in het vooruitzicht gestelde inkomsten, moet vóór 1 oktober van ieder jaar door de Secretaris-generaal worden ingediend.
2. De gewone begroting wordt gestijfd door :
a) de financiële bijdrage van de leden;
b) iedere donatie gedaan door de leden, boven hun financiële bijdrage, mits deze verenigbaar is met de doeleinden van de Conferentie;
c) iedere andere bron van inkomsten en met name iedere donatie gedaan door particuliere organisaties of personen, onder voorbehoud van voorafgaande goedkeuring door de Conferentie met een tweederde meerderheid van de aanwezige en stemgerechtigde Leden.
 Art.    VII .  Bijdragen en verificatie van de rekeningen
1. Ieder lid draagt bij aan de uitgaven die het gevolg zijn van zowel de uitvoering van het Algemeen Programma als de kosten die gemoeid zijn met de werkwijze van de Conferentie volgens een tarief dat om de drie jaar door de Conferentie met een tweederde meerderheid van alle Leden wordt vastgesteld en is gebaseerd op het gemiddelde van het netto nationaal inkomen tegen kostenfactoren van ieder lid gedurende de laatste drie jaar waarover statistieken beschikbaar zijn.
2. De Conferentie kan beslissen, met een tweederde meerderheid van alle leden, rekening te houden met bijzondere omstandigheden van een lid en zijn bijdrage dienovereenkomstig wijzigen. Voor de toepassing van deze bepaling, wordt met name aangenomen dat er sprake is van " bijzondere omstandigheden " wanneer het nationaal inkomen per inwoner in een lidstaat kleiner is dan een bedrag dat met dezelfde meerderheid door de Conferentie zal worden bepaald.
3. Wanneer een Staat partij wordt bij de Overeenkomst of ophoudt het te zijn, wordt het tarief gewijzigd van de bijdragen vermeld in paragraaf 1. Het nieuwe tarief wordt van kracht bij het begin van het volgende financiële boekjaar.
4. De Secretaris-generaal stelt de leden in kennis van het bedrag van hun bijdrage in rekeneenheden, vastgesteld per gewicht van 0,88867088 gram fijn goud, en van de betalingsdata.
5. De Secretaris-generaal houdt gedetailleerde boeken bij van alle uitgaven en inkomsten. De Conferentie wijst Verificateurs aan om haar rekeningen na te zien en om, conform haar Financieel reglement, de rekeningen van de EOMB te controleren. De Secretaris-generaal en de EOMB stellen alle inlichtingen ter beschikking van de Verificateurs die hen kunnen helpen bij het vervullen van hun opdracht.
 Art.    VIII .  Regeling van geschillen
Ieder geschil tussen twee of meer Leden in verband met de interpretatie en de toepassing van deze Overeenkomst, dat niet door bemiddeling van de Conferentie kan worden geregeld, zal, op verzoek van een van de partijen bij het geschil, aan het Internationaal Hof van Justitie worden voorgelegd, tenzij de betrokken Leden het eens werden over een andere manier van regelen binnen een redelijke termijn.
 Art.    IX .  Amendementen
1. Deze Overeenkomst kan worden geamendeerd indien ten minste twee derde van alle Leden erom verzoeken,
2. Het voorstel voor amendement wordt op de agenda geplaatst van de gewone vergadering die onmiddellijk volgt op de indiening van het voorstel bij de Secretaris-generaal. Er kan tevens een buitengewone vergadering worden voor bijeengeroepen.
3. Ieder amendement op deze Overeenkomst moet door de Conferentie worden goedgekeurd met eenparigheid van stemmen van alle Leden. Deze brengen hun goedkeuring schriftelijk ter kennis van de Zwitserse regering.
4. De amendementen worden van kracht dertig dagen nadat de laatste schriftelijke goedkeuring is ingediend.
 Art.    X .  Liquidatie
Onder voorbehoud van enige overeenkomst die kan zijn gesloten tussen de leden in verband met de ontbinding van de Conferentie, wordt de Secretaris-generaal belast met de liquidatie. Tenzij de Conferentie anders beslist, wordt het actief onder de leden verdeeld naar rata van de bijdragen die zijn betaald sinds zij partij zijn bij deze Overeenkomst. Het eventueel passief nemen diezelfde leden voor hun rekening naar rata van de bijdragen die zijn vastgesteld voor het lopende financiële boekjaar.
 Art.    XI .  Slotbepalingen
1. Deze Overeenkomst staat open voor ondertekening door de Staten die ze hebben opgesteld.
2. Deze Overeenkomst moet worden bekrachtigd, aanvaard of goedgekeurd. De overeenkomstige akten worden neergelegd bij de Zwitserse regering.
3. Iedere Staat die deze Overeenkomst niet heeft ondertekend kan ertoe toetreden indien hij de voorwaarden vervult vastgelegd in artikel III, 2. De toetredingsakten worden neergelegd bij de Zwitserse regering.
4. a) Deze Overeenkomst treedt in werking wanneer de meerderheid van de Staten die ze hebben opgesteld deze heeft bekrachtigd, aanvaard of goedgekeurd en op voorwaarde dat de gezamenlijke bijdragen van deze Staten ten minste 70 % bedragen van het totaal van de bijdragen vermeld in het tarief dat als bijlage bij deze Overeenkomst is gevoegd,
b) Voor iedere andere Staat die de Overeenkomst ondertekent of ertoe toetreedt, treedt de Overeenkomst in werking op de datum van neerlegging van zijn akte van bekrachtiging, aanvaarding, goedkeuring of toetreding.
c) Deze Overeenkomst blijft allereerst van kracht gedurende een periode van vijf jaar. Ten minste een jaar voor deze vervaldatum, komt de Conferentie bijeen om met een tweederde meerderheid van alle Leden te beslissen, hetzij de Overeenkomst zoals ze is te verlengen, hetzij deze Overeenkomst te amenderen, hetzij af te zien van verdere Europese samenwerking op het vlak van de moleculaire biologie in het kader van deze Overeenkomst.
5. Nadat deze Overeenkomst gedurende vijf jaar van kracht is geweest, kan iedere Staat die partij is bij de Overeenkomst ze opzeggen door daartoe de Zwitserse regering hiervan in kennis te stellen. Deze opzegging gaat in :
a) op het einde van het lopende financiële boekjaar, indien de kennisgeving is geschied in de loop van de eerste negen maanden van dat financiële boekjaar;
b) op het einde van het volgende financiële boekjaar, indien de kennisgeving heeft plaatsgehad tijdens de laatste drie maanden van een financieel boekjaar.
6. Ieder lid dat zijn verplichtingen niet nakomt die voortvloeien uit deze Overeenkomst, kan zijn hoedanigheid van lid worden ontnomen bij een beslissing van de Conferentie, genomen met een tweederde meerderheid van alle leden. Deze beslissing wordt door de Secretaris-generaal ter kennis gebracht van de Staten die de Overeenkomst hebben ondertekend of ertoe zijn toegetreden.
7. De Zwitserse regering stelt de Staten die de Overeenkomst hebben ondertekend of ertoe zijn toegetreden in kennis van :
a) iedere ondertekening;
b) de neerlegging van iedere akte van bekrachtiging, aanvaarding, goedkeuring of toetreding;
c) de inwerkingtreding van deze Overeenkomst;
d) iedere schriftelijke aanvaarding, ter kennis gebracht krachtens artikel IX, 3;
e) de inwerkingtreding van ieder amendement; en
f) iedere opzegging gedaan krachtens artikel XI, 5.
8. Zodra deze Overeenkomst in werking is getreden, zal de Zwitserse regering ze laten registreren bij de Secretaris-generaal van de Verenigde Naties, conform artikel 102 van het Handvest van de Verenigde Naties.
 Art.    XII .  Overgangsbepalingen
1. Voor de periode die begint op de datum van inwerkingtreding van de Overeenkomst en eindigt op de 31e december die daarop volgt, treft de Conferentie budgettaire voorzieningen en worden de uitgaven gedekt door de bijdragen van de leden, vastgelegd conform volgende twee paragrafen.
2. De Staten die partij zijn bij de Overeenkomst op de datum van inwerkingtreding ervan en zij die er partij kunnen bij worden tijdens de periode die eindigt op de 31e december die daarop volgt, dragen gezamenlijk alle uitgaven waarin de budgettaire regelingen voorzien, die de Conferentie kan goedkeuren conform paragraaf 1. van dit artikel.
3. De bijdragen van de Staten bedoeld in paragraaf 2 van dit artikel worden eerst voorlopig vastgelegd, naar gelang van de behoeften, conform artikel VII, 1. Op het einde van de periode waarvan sprake in paragraaf 1 van dit artikel, vindt een definitieve verdeling onder deze Staten plaats op basis van de werkelijke uitgaven. Iedere som betaald door een Lid boven het aldus met terugwerkende kracht vastgelegde bedrag, wordt op zijn credit geboekt.
TEN BLIJKE WAARVAN, de ondergetekende gevolmachtigden, daartoe behoorlijk gemachtigd, deze Overeenkomst hebben ondertekend.
Gedaan te Genève, de 13e februari 1969, in de Duitse, Engelse en Franse taal, zijnde de drie teksten gelijkelijk authentiek, in één exemplaar, dat zal worden neergelegd in het archief van de Zwitserse regering, die een voor eensluidend gewaarmerkt afschrift ervan zal doen geworden aan de Staten die de Overeenkomst hebben ondertekend of ertoe zijn toegetreden.
 BIJLAGEN.
 Art.    N1 . Tarief van de bijdragen opgesteld door het CERN, voor het jaar 1967, op basis van het gemiddelde van de nationale inkomens van de jaren 1962 tot 1964
Dit tarief wordt hier uitsluitend vermeld met het oog op alinea a) van paragraaf 4 van artikel XI. Het loopt op generlei wijze vooruit op de beslissingen die door de Conferentie moeten worden genomen krachtens paragraaf 1, van artikel VII in verband met de toekomstige tarieven van de bijdragen.

   % België 3,51 Denemarken 2,02 Bondsrepubliek Duitsland 22,96 Frankrijk 19,06 Griekenland 1,16 Italië 11,08 Nederland 3,82 Noorwegen 1,39 Oostenrijk 1,87 Spanje 4,26 Verenigd Koninkrijk van Groot-Brittannië en Noord-Ierland 21,84 Zweden 3,96 Zwitserland 3,07   100,00
 Art.  N2. Lijst der Lidstaten

 Staten Datum Authentificatie Type instemming Datum instemming Datum interne inwerkingtreding
 BELGIE   Toetreding 12/10/2010 12/10/2010
 DENEMARKEN 13/02/1969 Bekrachtiging 10/04/1970 10/04/1970
 DUITSLAND 13/02/1969 Bekrachtiging 30/06/1969 02/04/1970
 ESTLAND   Toetreding 30/01/2006 30/01/2006
 FINLAND   Toetreding 21/06/1977 21/06/1977
 FRANKRIJK 13/02/1969 Bekrachtiging 31/12/1969 02/04/1970
 GRIEKENLAND 13/02/1969 Bekrachtiging 11/02/1972 11/02/1972
 HONGARIJE   Toetreding 06/05/1992 06/05/1992
 IERLAND   Toetreding 07/10/1974 07/10/1974
 IJSLAND   Toetreding 20/02/1978 20/02/1978
 ISRAEL    Toetreding 01/09/1970 01/09/1970
 ITALIE 13/02/1969 Bekrachtiging 20/06/1972 20/06/1972
 KROATIE   Toetreding 02/03/1998 02/03/1998
 LUXEMBURG   Toetreding 27/10/2007 27/10/2007
 NEDERLAND 13/02/1969 Bekrachtiging 10/02/1970 02/04/1970
 NOORWEGEN 13/02/1969 Bekrachtiging 27/01/1970 02/04/1970
 OOSTENRIJK 13/02/1969 Bekrachtiging 08/04/1970 08/04/1970
 POLEN   Toetreding 01/11/1999 01/11/1999
 PORTUGAL   Toetreding 07/02/1994 07/02/1994
 SLOVAKIJE   Toetreding 30/05/2007 30/05/2007
 SLOVENIE   Toetreding 24/06/1997 24/06/1997
 SPANJE 13/02/1969 Bekrachtiging 10/11/1970 10/11/1970
 TSJECHISCHE REP.   Toetreding 11/10/1994 11/10/1994
 TURKIJE   Toetreding 15/07/1993 15/07/1993
 VERENIGD KONINKRIJK 13/02/1969 Bekrachtiging 02/04/1970 02/04/1970
 ZWEDEN 13/02/1969 Bekrachtiging 13/02/1969 02/04/1970
 ZWITSERLAND 13/02/1969 Bekrachtiging 24/11/1969 02/04/1970


type: legislation

jurisdiction: Belgium

text: Artikel  M. Neerlegging van de bekrachtigingsoorkonde van Oostenrijk : 17 juli 1981 (inwerkingtreding : 18 augustus 1981).


text:
TITEL I.  - Toepassingsgebied.
 Artikel    1 . Dit Verdrag wordt toegepast in burgerlijke en handelszaken, ongeacht de aard van het gerecht waarvoor deze zaken zich afspelen. (Het heeft inzonderheid geen betrekking op fiscale zaken, douanezaken of administratiefrechtelijke zaken.) <V 1978-10-09/31, art. 3, 002;   Inwerkingtreding :   01-11-1986>
Het is niet van toepassing op :
1° de staat en de bevoegdheid van natuurlijke personen, het huwelijksgoederenrecht, testamenten en erfenissen;
2° het faillissement, akkoorden en andere soortgelijke procedures;
3° de sociale zekerheid;
4° de arbitrage.
 TITEL II.  - Bevoegdheid.
 Afdeling 1.  - Algemene bepalingen.
 Art.    2 . Onverminderd de bepalingen van dit Verdrag worden zij, die woonplaats hebben op het grondgebied van een verdragsluitende Staat, ongeacht hun nationaliteit, opgeroepen voor de gerechten van die Staat.
(Voor degenen die) niet de nationaliteit bezitten van de Staat, waar zij woonplaats hebben, gelden de regels van rechterlijke bevoegdheid, die op de eigen onderdanen van die Staat van toepassing zijn.
 Art.    3 . (Degenen die) op het grondgebied van een verdragsluitende Staat woonplaats hebben, kunnen niet voor de rechter van een andere verdragsluitende Staat worden opgeroepen dan krachtens de in de afdelingen 2 tot en met 6 van deze titel gegeven regels.
(Tegen hen kunnen met name niet worden ingeroepen :
- in België : artikel 15 van het Burgerlijk Wetboek (Code civil) en artikel 638 van het Gerechtelijk Wetboek (Code judiciaire);
(- in Denemarken : artikel 246, leden 2 en 3, van de Wet op de burgerlijke rechtsvordering (Lov om rettens pleje)) en hoofdstuk 3, artikel 3, van de Wet op de burgerlijke rechtsvordering in Groenland (Lov for Gronland om rettens pleje);
- in de Bondsrepubliek Duitsland : artikel 23 van het Wetboek van Burgerlijke Rechtsvordering (Zivilprozessordnung);
(- in Griekenland : Artikel 40 van het Wetboek van Burgerlijke Rechtsvordering (...),) <V 1982-10-25/30, art. 3, 003;   Inwerkingtreding :   01-04-1989>
- in Frankrijk : de artikelen 14 en 15 van het Burgerlijk Wetboek (Code civil);
- in Ierland : de bepalingen inzake de bevoegdheid welke berust op de omstandigheid dat een het geding inleidend stuk wordt betekend of medegedeeld aan de verweerder die tijdelijk in Ierland verblijft;
- in Italië : artikel 2 en artikel 4, nr. 1 en nr. 2, van het Wetboek van Burgerlijke Rechtsvordering (Codice di procedura civile);
- in Luxemburg : de artikelen 14 en 15 van het Burgerlijk Wetboek (Code civil);
- in Nederland : de artikelen 126, lid 3, en 127 van het Wetboek van Burgerlijke Rechtsvordering;
(- in Portugal : de artikelen 65, lid 1, onder c), 65, lid 2, en 65A, onder c), van het Wetboek van Burgerlijke Rechtsvordering (Código de Processo Civil) en artikel 11 van het Wetboek van Rechtsvordering in Arbeidszaken (Código de Processo do Trabalho).) <V 1989-05-26/34, art. 3, 004;   Inwerkingtreding :   01-10-1997>
- in het Verenigd Koninkrijk : de bepalingen inzake de bevoegdheid die berust op :
a) de omstandigheid dat een het geding inleidend stuk wordt betekend of medegedeeld aan de verweerder die tijdelijk in het Verenigd Koninkrijk verblijft;
b) de aanwezigheid van goederen die toebehoren aan de verweerder in het Verenigd Koninkrijk; of
c) het beslag door de eiser gelegd op goederen die zich in het Verenigd Koninkrijk bevinden.) <V 1978-10-09/31, art. 4, 002;   Inwerkingtreding :   01-11-1986>
 Art.    4 . Indien de verweerder geen woonplaats heeft op het grondgebied van een verdragsluitende Staat, wordt de bevoegdheid in elke verdragsluitende Staat geregeld door de wetgeving van die Staat, onverminderd de toepassing van het bepaalde in artikel 16.
Tegen deze verweerder kan ieder, ongeacht zijn nationaliteit, die op het grondgebied van een verdragsluitende Staat woonplaats heeft, aldaar op dezelfde voet als de eigen onderdanen van die Staat de bevoegdheidsregels inroepen die er van kracht zijn, met name de regels, bedoeld in artikel 3, tweede lid.
 Afdeling 2.  - Bijzondere bevoegdheid.
 Art.    5 . De verweerder die woonplaats heeft op het grondgebied van een verdragsluitende Staat, kan in een andere verdragsluitende Staat voor de navolgende gerechten worden opgeroepen :
1° (ten aanzien van verbintenissen uit overeenkomst : voor het gerecht van de plaats waar de verbintenis die aan de eis ten grondslag ligt, is uitgevoerd of moet worden uitgevoerd : ten aanzien van individuele verbintenissen uit arbeidsovereenkomst is dit de plaats waar de werknemer gewoonlijk zijn arbeid verricht; wanneer de werknemer niet in een zelfde land gewoonlijk zijn arbeid verricht, kan de werkgever tevens worden opgeroepen voor het gerecht van de plaats waar zich de vestiging bevindt of bevond die de werknemer in dienst heeft genomen;) <V 1989-05-26/34, art. 4, 004;   Inwerkingtreding :   01-10-1997>
2° (ten aanzien van onderhoudsverplichtingen : voor het gerecht van de plaats, waar de tot onderhoud gerechtigde zijn woonplaats of zijn gewone verblijfplaats heeft of, indien het een bijkomende (eis is die verbonden is) met een vordering betreffende de staat van personen, voor het gerecht dat volgens zijn eigen wet bevoegd is daarvan kennis te nemen, behalve in het geval dat deze bevoegdheid uitsluitend berust op de nationaliteit van een der partijen;) <V 1978-10-09/31, art. 5, 002;   Inwerkingtreding :   01-11-1986>
3° ten aanzien van verbintenissen uit onrechtmatige daad : voor het gerecht van de plaats waar het schadebrengende feit zich heeft voorgedaan;
4° ten aanzien van een op een strafbaar feit gegronde rechtsvordering tot schadevergoeding of tot teruggave : voor het gerecht waarbij de strafvervolging is ingesteld, zulks voor zover volgens de interne wetgeving dit gerecht van de burgerlijke vordering kennis kan nemen;
5° ten aanzien van een geschil betreffende de exploitatie van een filiaal, van een agentschap of enige andere vestiging : voor het gerecht van de plaats waar zij gelegen zijn.
(6° als oprichter, trustee of begunstigde van een trust, die in het leven is geroepen op grond van de wet of bij geschrifte dan wel bij een schriftelijk bevestigde mondelinge overeenkomst : voor de gerechten van de Verdragsluitende Staat op het grondgebied waarvan de trust is gevestigd;
7° ten aanzien van een geschil betreffende de betaling van de beloning wegens de hulp en berging die aan een lading of vracht ten goede is gekomen : voor (het gerecht in het rechtsgebied waarvan) op deze lading of de daarop betrekking hebbende vracht :
a) beslag is gelegd tot zekerheid van deze betaling, of
b) daartoe beslag had kunnen worden gelegd, maar borgtocht of andere zekerheid is gesteld;
deze bepaling is slechts van toepassing indien wordt beweerd dat de verweerder een recht heeft op de lading of de vracht, of dat hij daarop een zodanig recht had op het tijdstip van deze hulp of berging.) <V 1978-10-09/31, art. 5, 002;   Inwerkingtreding :   01-11-1986>
 Art.    6 . Deze verweerder kan ook worden opgeroepen :
1° indien er meer dan één verweerder is : voor het gerecht van de woonplaats van een hunner;
2° bij een vordering tot vrijwaring of bij een vordering tot voeging of tussenkomst : voor het gerecht waarvoor de oorspronkelijke vordering aanhangig is, tenzij de vordering slechts is ingesteld om (de opgeroepene) af te trekken van de rechter die de wet hem toekent;
3° ten aanzien van een tegeneis die voortspruit uit de overeenkomst of uit het rechtsfeit waarop de oorspronkelijke eis is gegrond : voor het gerecht waar deze laatste aanhangig is.
(4° ten aanzien van een verbintenis uit overeenkomst, indien de vordering vergezeld kan gaan van een zakelijke vordering betreffende een onroerend goed tegen dezelfde verweerder : voor de gerechten van de Verdragsluitende Staat waarin het onroerend goed gelegen is.) <V 1989-05-26/34, art. 5, 004;   Inwerkingtreding :   01-10-1997>
 Art.    6bis . <Ingevoegd bij V 1978-10-09/31, art. 6;   Inwerkingtreding :   01-11-1986> Wanneer een gerecht van een Verdragsluitende Staat uit hoofde van dit Verdrag bevoegd is kennis te nemen van vorderingen ter zake van aansprakelijkheid voortvloeiend uit het gebruik of de exploitatie van een schip, neemt dit gerecht, of elk ander gerecht dat volgens (het nationale recht van deze Staat) in zijn plaats treedt, tevens kennis van de vorderingen tot beperking van deze aansprakelijkheid.
 Afdeling 3.  - (Bevoegdheid in verzekeringszaken).
 Art.    7 . De bevoegdheid in verzekeringszaken is in deze afdeling geregeld, onverminderd het bepaalde in de artikelen 4 en 5, nr. 5.
 Art.    8 . <V 1978-10-09/31, art. 7, 002;   Inwerkingtreding :   01-11-1986> De verzekeraar met woonplaats op het grondgebied van een Verdragsluitende Staat kan worden opgeroepen :
1. voor de gerechten van de Staat waar hij zijn woonplaats heeft, of
2. in een andere Verdragsluitende Staat, voor (het gerecht van de woonplaats van de verzekeringsnemer), of
3. indien het een medeverzekeraar betreft, voor het gerecht van een Verdragsluitende Staat waar de vordering tegen de eerste verzekeraar is ingesteld.
Wanneer de verzekeraar geen woonplaats heeft op het grondgebied van een Verdragsluitende Staat, maar in een Verdragsluitende Staat een filiaal, een agentschap of enige andere vestiging heeft, wordt hij voor de geschillen betreffende de exploitatie daarvan geacht woonplaats te hebben op het grondgebied van die Staat.
 Art.    9 . De verzekeraar kan bovendien worden opgeroepen voor het gerecht van de plaats waar het schadebrengende feit zich heeft voorgedaan, indien het geschil een aansprakelijkheidsverzekering of een verzekering welke betrekking heeft op onroerende goederen betreft. Hetzelfde geldt voor het geval dat de verzekering zowel betrekking heeft op onroerende als op roerende goederen welke door een zelfde polis zijn gedekt en door hetzelfde onheil zijn getroffen.
 Art.    10 . Ter zake van aansprakelijkheidsverzekering kan de verzekeraar eveneens in vrijwaring worden opgeroepen voor het gerecht waar de rechtsvordering van de getroffene tegen de verzekerde aanhangig is, indien de voor dit gerecht geldende wetgeving het toelaat.
De artikelen 7, 8 en 9, zijn van toepassing op de vordering welke door de getroffene rechtstreeks tegen de verzekeraar wordt ingesteld, indien de rechtstreekse vordering mogelijk is.
Indien de wettelijke bepalingen betreffende deze rechtstreekse vordering het in het geding roepen van de verzekeringnemer of de verzekerde regelen, is hetzelfde gerecht ook te hunnen opzichte bevoegd.
 Art.    11 . Onverminderd het bepaalde in artikel 10, lid 3, kan de vordering van de verzekeraar slechts worden gebracht voor de gerechten van de verdragsluitende Staat, (op het grondgebied waarvan de verweerder) woonplaats heeft, ongeacht of deze laatste verzekeringnemer, verzekerde of begunstigde is.
De bepalingen van deze afdeling laten het recht om een tegeneis in te stellen bij het gerecht, voor hetwelk met inachtneming van deze afdeling de oorspronkelijke eis is gebracht, onverlet.
 Art.    12 . <V 1978-10-09/31, art. 8, 002;   Inwerkingtreding :   01-11-1986> Van de bepalingen van deze afdeling kan slechts worden afgeweken door overeenkomsten :
1. gesloten na het ontstaan van het geschil, of
2. die aan de verzekeringsnemer, de verzekerde of de begunstigde de mogelijkheid geven de zaak bij andere gerechten dan de in deze afdeling genoemde aanhangig te maken, of
3. (waarbij een verzekeringsnemer en een verzekeraar die, op het tijdstip waarop de overeenkomst wordt gesloten) hun woonplaats of hun gewone verblijfplaats in dezelfde Verdragsluitende Staat hebben, zelfs als het schadebrengende feit zich in het buitenland heeft voorgedaan, de gerechten van die Staat bevoegd verklaren, tenzij de wetgeving van die Staat dergelijke overeenkomsten verbiedt, of
4. gesloten door een verzekeringsnemer die zijn woonplaats niet in een Verdragsluitende Staat heeft, behoudens in geval van verplichte verzekering dan wel in geval van verzekering van een in een Verdragsluitende Staat gelegen onroerend goed, of
5. die betrekking hebben op een verzekeringsovereenkomst, voor zover daarmee een of meer van de risico's bedoeld in artikel 12bis worden gedekt.
 Art.    12bis . <Ingevoegd bij V 1978-10-09/31, art. 9;   Inwerkingtreding :   01-11-1986> De in artikel 12, nr. 5, bedoelde risico's zijn de volgende :
1. elke schade :
a) aan zeeschepen, vaste installaties in de kustwateren of in volle zee, of luchtvaartuigen, die worden veroorzaakt door gebeurtenissen in verband met het gebruik daarvan voor handelsdoeleinden;
b) aan andere goederen dan de bagage van passagiers, toegebracht tijdens het vervoer met deze schepen of luchtvaartuigen of tijdens gemengd vervoer waarbij mede met deze schepen of luchtvaartuigen wordt vervoerd;
2. elke aansprakelijkheid, (met uitzondering van die) voor lichamelijk letsel van passagiers of schade aan hun bagage :
a) voortvloeiend uit het gebruik of de exploitatie van de schepen, installaties of luchtvaartuigen overeenkomstig nr. 1, sub a), (voor zover terzake overeenkomsten tot aanwijzing van een bevoegde rechter niet zijn verboden) bij de wet van de Verdragsluitende Staat waar de luchtvaartuigen zijn ingeschreven;
b) veroorzaakt door de goederen gedurende vervoer als bedoeld onder nr. 1, sub b);
3. de geldelijke verliezen in verband met het gebruik of de exploitatie van de schepen, installaties of luchtvaartuigen overeenkomstig nr. 1, sub a), inzonderheid verlies van vracht of verlies van opbrengst van vervrachting;
4. elk risico dat komt bij een van de onder nr. 1 tot en met nr. 3 genoemde risico's.
 Afdeling 4.  - (Bevoegdheid inzake door consumenten gesloten overeenkomsten.) <V 1978-10-09/31, art. 10>
 Art.    13 . <V 1978-10-09/31, art. 10, 002;   Inwerkingtreding :   01-11-1986> Ter zake van overeenkomsten gesloten door een persoon voor een gebruik dat als niet bedrijfs- of beroepsmatig kan worden beschouwd, hierna te noemen de consument, wordt de bevoegdheid geregeld door deze afdeling, onverminderd het bepaalde in de artikelen 4 en 5, nr. 5,
1. wanneer het gaat om koop en verkoop op afbetaling van roerende lichamelijke zaken,
2. wanneer het gaat om leningen op afbetaling of andere krediettransacties ter financiering van koopovereenkomsten van zodanige zaken,
3. voor elke andere overeenkomst die betrekking heeft op de verstrekking van diensten of op de levering van roerende lichamelijke zaken indien :
a) de sluiting van de overeenkomst in de Staat waar de consument woonplaats heeft, is voorafgegaan door een bijzonder voorstel of (reclame) en indien;
b) de consument in die Staat de voor de sluiting van die overeenkomst noodzakelijke handelingen heeft verricht.
Wanneer de wederpartij van de consument geen woonplaats heeft op het grondgebied van een Verdragsluitende Staat, maar in een Verdragsluitende Staat een filiaal, een agentschap of enige andere vestiging heeft, wordt hij voor de geschillen betreffende de exploitatie daarvan geacht woonplaats te hebben op het grondgebied van die Staat.
Deze afdeling is niet van toepassing op de vervoerovereenkomst.
 Art.    14 . <V 1978-10-09/31, art. 10, 002;   Inwerkingtreding :   01-11-1986> De rechtsvordering die door een consument wordt ingesteld tegen de wederpartij kan de overeenkomst kan worden gebracht hetzij voor de gerechten van de Verdragsluitende Staat op het grondgebied waarvan die partij woonplaats heeft, hetzij voor de gerechten van de Verdragsluitende Staat op het grondgebied waarvan de consument woonplaats heeft.
De rechtsvordering die tegen de consument wordt ingesteld door de andere partij bij de overeenkomst kan slechts worden gebracht voor de gerechten van de Verdragsluitende Staat op het grondgebied waarvan de consument woonplaats heeft.
Deze bepalingen laten het recht om een tegeneis in te stellen bij (het gerecht, waarvoor) met inachtneming van deze afdeling de oorspronkelijke eis is gebracht, onverlet.
 Art.    15 . <V 1978-10-09/31, art. 10, 002;   Inwerkingtreding :   01-11-1986> Van de bepalingen van deze afdeling kan slechts worden afgeweken door overeenkomsten :
1. gesloten na het ontstaan van het geschil, of
2. die aan de consument de mogelijkheid geven de zaak bij andere gerechten dan de in deze afdeling genoemde aanhangig te maken, of
3. waarbij een consument en zijn wederpartij, die op het tijdstip van het sluiten van de overeenkomst hun woonplaats of hun gewone verblijfplaats in dezelfde Verdragsluitende Staat hebben, de gerechten van die Staat bevoegd verklaren, tenzij de wetgeving van die Staat dergelijke overeenkomsten verbiedt.
 Afdeling 5.  - Exclusieve bevoegdheid.
 Art.    16 . Ongeacht de woonplaats zijn bij uitsluiting bevoegd :
1° (a) ten aanzien van zakelijke rechten op en huur en verhuur, pacht en verpachting van onroerende goederen : de gerechten van de Verdragsluitende Staat waar het onroerend goed gelegen is;
b) ten aanzien evenwel van huur en verhuur, pacht en verpachting van onroerende goederen voor tijdelijk particulier gebruik voor ten hoogste zes opeenvolgende maanden : eveneens de gerechten van de Verdragsluitende Staat waar de -verweerder woonplaats heeft, mits de eigenaar en de verhuurder of pachter natuurlijke personen zijn en zij woonplaats in dezelfde Verdragsluitende Staat hebben;) <V 1989-05-26/34, art. 6, 004;   Inwerkingtreding :   01-10-1997>3
2° ten aanzien van de geldigheid, de nietigheid of de ontbinding van vennootschappen of rechtspersonen met plaats van vestiging in een verdragsluitende Staat, kan wel ten aanzien van de besluiten van hun organen : de gerechten van die Staat;
3° ten aanzien van de geldigheid van inschrijvingen in openbare registers : de gerechten van de verdragsluitende Staat, waar deze registers worden gehouden.
4° ten aanzien van de registratie of de geldigheid van octrooien, merken, tekeningen en modellen van nijverheid, en andere soortgelijke rechten welke aanleiding geven tot deponering of registratie : de gerechten van (de verdragsluitende Staat op het grondgebied waarvan) de deponering of registratie is verzocht, heeft plaatsgehad of geacht wordt te hebben plaatsgehad in de zin van een internationale overeenkomst;
5° ten aanzien van de tenuitvoerlegging van beslissingen : de gerechten van de verdragsluitende Staat van de plaats van tenuitvoerlegging.
 Afdeling 6.  - Door partijen aangewezen bevoegde rechter.
 Art.    17 . <V 1978-10-09/31, art. 11, 002;   Inwerkingtreding :   01-11-1986> (Wanneer de partijen, van wie er ten minste één woonplaats heeft op het grondgebied van een Verdragsluitende Staat, een gerecht of de gerechten van een Verdragsluitende Staat hebben aangewezen voor de kennisneming van geschillen welke naar aanleiding van en bepaalde rechtsbetrekking zijn ontstaan of zullen ontstaan, is dit gerecht of zijn de gerechten van die Staat bij uitsluiting bevoegd. Deze overeenkomst tot aanwijzing van een bevoegde rechter dient te worden gesloten :
a) hetzij bij een schriftelijke overeenkomst, hetzij bij een schriftelijk bevestigde mondelinge overeenkomst;
b) hetzij in een vorm die wordt toegelaten door de handelwijzen die tussen de partijen gebruikelijk zijn geworden;
c) hetzij, in de internationale handel, in een vorm die overeenstemt met een gewoonte waarvan de partijen op de hoogte zijn of hadden behoren te zijn en die in de internationale handel algemeen bekend is en door partijen bij dergelijke overeenkomsten in de betrokken handelsbranche doorgaans in acht wordt genomen.
Wanneer een dergelijke overeenkomst wordt gesloten door partijen die geen van allen woonplaats op het grondgebied van een Verdragsluitende Staat hebben, kunnen de gerechten van de andere Verdragsluitende Staten van het geschil geen kennis nemen, zolang het aangewezen gerecht of de aangewezen gerechten zich niet onbevoegd hebben verklaard.) <V 1989-05-26/34, art. 7, 004;   Inwerkingtreding :   01-10-1997>
Het gerecht of de gerechten van een Verdragsluitende Staat waaraan in de oprichtingsakte van een trust bevoegdheid is toegekend, zijn bij uitsluiting bevoegd kennis te nemen van een vordering tegen een oprichter, een trustee of een begunstigde van een trust, als het gaat om de betrekkingen tussen deze personen of om hun rechten of verplichtingen in het kader van de trust.
Overeenkomsten tot aanwijzing van een bevoegde rechter en soortgelijke bedingen in akten tot oprichting van een trust hebben geen rechtsgevolg indien zij strijdig zijn met de bepalingen van de artikelen 12 en 15, of indien de gerechten, op welker bevoegdheid inbreuk wordt gemaakt, krachtens artikel 16 bij uitsluiting bevoegd zijn.
Indien een overeenkomst tot aanwijzing van een bevoegde rechter slechts is gemaakt ten behoeve van een der partijen, behoudt deze het recht zich te wenden tot elk ander gerecht dat op grond van dit Verdrag bevoegd is.
(Ten aanzien van geschillen inzake individuele arbeidsovereenkomsten heeft de overeenkomst tot aanwijzing van een bevoegde rechter alleen gevolg indien deze laatste overeenkomst is gesloten na het ontstaan van het geschil of indien de werknemer zich daarop beroept om andere gerechten aan te zoeken dan dat van de woonplaats van de verweerder of het in artikel 5, punt 1, bedoelde gerecht.) <V 1989-05-26/34, art. 7, 004;   Inwerkingtreding :   01-10-1997>
 Art.    18 . (Buiten de gevallen waarin zijn bevoegdheid voortvloeit) uit andere bepalingen van dit Verdrag, is de rechter van een verdragsluitende Staat, voor wie de verweerder verschijnt, bevoegd. Dit voorschrift is niet van toepassing indien de verschijning uitsluitend ten doel heeft de bevoegdheid te betwisten, of indien er een ander gerecht bestaat dat krachtens artikel 16 bij uitsluiting bevoegd is.
 Afdeling 7.  - Toetsing van de bevoegdheid en de ontvankelijkheid.
 Art.    19 . De rechter van een verdragsluitende Staat bij wie een geschil aanhangig is gemaakt met als inzet een vordering waarvoor krachtens artikel 16 een gerecht van een andere verdragsluitende Staat bij uitsluiting bevoegd is, verklaart zich ambtshalve onbevoegd.
 Art.    20 . Wanneer de verweerder met woonplaats op het grondgebied van een verdragsluitende Staat voor een gerecht van een andere verdragsluitende Staat wordt opgeroepen en niet verschijnt, verklaart de rechter zich ambtshalve onbevoegd indien zijn bevoegdheid niet berust op de bepalingen van dit Verdrag.
(De rechter is verplicht zijn uitspraak aan te houden zolang niet vaststaat dat de verweerder in de gelegenheid is gesteld het stuk dat het geding inleidt of een gelijkwaardig stuk, zo tijdig als met het oog op zijn verdediging nodig was, te ontvangen, of dat daartoe al het nodige is gedaan.) <V 1978-10-09/31, art. 12, 002;   Inwerkingtreding :   01-11-1986>
Het bepaalde in het voorgaande lid wordt vervangen door de bepalingen van artikel 15 van het Verdrag van 's-Gravenhage van 15 november 1965 inzake de betekening en de kennisgeving in het buitenland van gerechtelijke en buitengerechtelijke stukken in burgerlijke of handelszaken, indien de toezending van het stuk dat het geding inleidt, (overeenkomstig het bepaalde in dat Verdrag moest geschieden).
 Afdeling 8.  - Aanhangigheid en samenhang.
 Art.    21 . <V 1989-05-26/34, art. 8, 004;   Inwerkingtreding :   01-10-1997> Wanneer voor gerechten van verschillende Verdragsluitende Staten tussen dezelfde partijen vorderingen aanhangig zijn, welke hetzelfde onderwerp betreffen en op dezelfde oorzaak berusten, houdt het gerecht waarbij de zaak het laatst is aangebracht zijn uitspraak ambtshalve aan totdat de bevoegdheid van het gerecht waarbij de zaak het eerst is aangebracht, vaststaat.
Wanneer de bevoegdheid van het gerecht waarbij de zaak het eerst is aangebracht, vaststaat, verklaart het gerecht waarbij de zaak het laatst is aangebracht, zich onbevoegd.
 Art.    22 . Wanneer samenhangende vorderingen bij gerechten van verschillende verdragsluitende Staten zijn aangebracht en in eerste aanleg aanhangig zijn, kan het gerecht bij hetwelk de zaak het laatst is aangebracht, zijn uitspraak aanhouden.
Dit gerecht kan, op verzoek van een der partijen, ook tot verwijzing overgaan mits zijn wetgeving de voeging van samenhangende zaken toestaat en (het gerecht waarbij de zaak het eerst is aangebracht, bevoegd is) van de beide vorderingen kennis te nemen.
Samenhangend in de zin van dit artikel zijn vorderingen waartussen een zodanig nauwe band bestaat dat een goede rechtsbedeling vraagt om (hun gelijktijdige behandeling) en berechting, ten einde te vermijden dat bij afzonderlijke berechting van de zaken onverenigbare uitspraken worden gegeven.
 Art.    23 . Wanneer ten aanzien van de vorderingen meer dan een gerecht bij uitsluiting bevoegd is, worden partijen verwezen naar (het gerecht waarbij) de zaak het eerst aanhangig is gemaakt.
 Afdeling 9.  - Voorlopige maatregelen en maatregelen tot bewaring van recht.
 Art.    24 . In de wetgeving van een verdragsluitende Staat voorziene voorlopige of bewarende maatregelen kunnen bij de rechterlijke autoriteiten van die Staat worden aangevraagd, zelfs indien een gerecht van een andere verdragsluitende Staat krachtens dit verdrag bevoegd is van het bodemgeschil kennis te nemen.
 TITEL III.  - Erkenning en tenuitvoerlegging.
 Art.    25 . Onder beslissing in de zin van dit Verdrag wordt verstaan, elke door een gerecht van een verdragsluitende Staat gegeven beslissing, ongeacht de daaraan gegeven benaming, zoals arrest, vonnis, beschikking of rechterlijk dwangbevel, alsmede de vaststelling door de griffier van het bedrag der proceskosten.
 Afdeling 1.  - Erkenning.
 Art.    26 . De in een verdragsluitende Staat gegeven beslissingen worden in de overige verdragsluitende Staten erkend zonder vorm van proces.
Indien tegen de erkenning van een beslissing bezwaar wordt gemaakt, kan iedere partij die er belang bij heeft ten principale te zien vastgesteld, dat de beslissing erkend dient te worden, gebruik maken van de procedure, geregeld in de afdelingen 2 en 3 van deze titel.
Wordt ten overstaan van een gerecht van een verdragsluitende Staat de erkenning bij wege van tussenvordering gevraagd, dan is dit gerecht bevoegd om van de vordering kennis te nemen.
 Art.    27 . Beslissingen worden niet erkend :
1° indien de erkenning strijdig is met de openbare orde van de aangezochte Staat;
2° (indien het stuk dat het geding inleidt of een gelijkwaardig stuk, niet regelmatig en zo tijdig als met het oog op zijn verdediging (nodig was, aan de verweerder tegen wie) verstek werd verleend, is betekend of is medegedeeld;) <V 1978-10-09/31, art. 13, 002;   Inwerkingtreding :   01-11-1986>
3° indien de beslissing onverenigbaar is met een tussen dezelfde partijen in de aangezochte Staat gegeven beslissing;
4° indien de rechter van de Staat van herkomst, om tot zijn beslissing te komen, zich heeft uitgesproken over een vraag betreffende de staat of de bevoegdheid van natuurlijke personen, het huwelijksgoederenrecht, testamenten en erfenissen en daarbij een regel van internationaal privaatrecht van de aangezochte Staat heeft geschonden, tenzij de beslissing tot hetzelfde resultaat voert als wanneer de regels van internationaal privaatrecht van de aangezochte Staat zouden zijn toegepast.
(5° indien de beslissing onverenigbaar is met een beslissing die vroeger in een niet bij het Verdrag partij zijnde Staat tussen dezelfde partijen is gegeven in een geschil dat hetzelfde onderwerp betreft en op dezelfde oorzaak berust, mits deze laatste beslissing voldoet aan de voorwaarden voor erkenning in de aangezochte Staat.) <V 1978-10-09/31, art. 13, 002;   Inwerkingtreding :   01-11-1986>
 Art.    28 . De beslissingen worden eveneens niet erkend, indien de bepalingen van de afdelingen 3, 4 en 5, van de Tweede Titel zijn geschonden, alsook indien het in artikel 59 bedoelde geval zich voordoet.
Bij de toetsing of de in het vorige lid genoemde bevoegdheidsregels niet zijn geschonden, is de aangezochte autoriteit gebonden aan de feitelijke overwegingen op grond waarvan het gerecht van de Staat van herkomst zijn bevoegdheid heeft aangenomen.
Onverminderd het bepaalde in het eerste lid, mag de bevoegdheid van de gerechten van de Staat van herkomst niet worden getoetst; de bevoegdheidsregels betreffen niet de openbare orde als bedoeld in artikel 27, nr. 1.
 Art.    29 . In geen geval wordt overgegaan tot een onderzoek van de juistheid van de in den vreemde gegeven beslissing.
 Art.    30 . De rechterlijke autoriteit van een verdragsluitende Staat, bij wie de erkenning van een in een andere verdragsluitende Staat gegeven beslissing wordt ingeroepen, kan zijn uitspraak aanhouden, indien tegen deze beslissing een gewoon rechtsmiddel is aangewend.
(De rechterlijke autoriteit van een Verdragsluitende Staat, bij wie de erkenning wordt ingeroepen van een in Ierland of het Verenigd Koninkrijk gegeven beslissing, waarvan de tenuitvoerlegging door een daartegen aangewend rechtsmiddel in de Staat van herkomst is geschorst, kan haar uitspraak aanhouden.) <V 1978-10-09/31, art. 14, 002;   Inwerkingtreding :   01-11-1986>
 Afdeling 2.  - Tenuitvoerlegging.
 Art.    31 . (De beslissingen die in een Verdragsluitende Staat gegeven zijn en daar uitvoerbaar zijn, kunnen in een andere Verdragsluitende Staat ten uitvoer worden gelegd, nadat zij aldaar, ten verzoeke van iedere belanghebbende partij, uitvoerbaar zijn verklaard.) <V 1989-05-26/34, art. 9, 004;   Inwerkingtreding :   01-10-1997>
(In het Verenigd Koninkrijk worden deze beslissingen in Engeland en Wales, Schotland of in Noord-Ierland echter eerst ten uitvoer gelegd na (ten verzoeke van iedere belanghebbende partij in het betrokken deel van het Verenigd Koninkrijk) voor tenuitvoerlegging te zijn geregistreerd.) <V 1978-10-09/31, art. 15, 002;   Inwerkingtreding :   01-11-1986>
 Art.    32 . (Het verzoek wordt gericht :
- in België, tot de rechtbank van eerste aanleg of het " tribunal de première instance ";
(- in Denemarken, tot de " byret ");
- in de Bondsrepubliek Duitsland, tot de President van een kamer van het " Landgericht ";
(- in Griekenland, tot de ...,) <V 1982-10-25/30, art. 4, 003;   Inwerkingtreding :   01-04-1989>
(- in Spanje, tot de Juzgado de Primera Instancia,) <V 1989-05-26/34, art. 10, 004;   Inwerkingtreding :   01-10-1997>
- in Frankrijk, tot de President van het " tribunal de grande instance ";
- in Ierland, tot het " High Court ";
- in Italië, tot (het " corte d'appello ");
- in Luxemburg, tot de President van het " tribunal d'arrondissement ";
- in Nederland, tot de President van de arrondissementsrechtbank;
(- in Portugal, tot het Tribunal Judicial de Circulo,) <V 1989-05-26/34, art. 10, 004;   Inwerkingtreding :   01-10-1997>
- in het Verenigd Koninkrijk :
1. in Engeland en Wales, tot het " High Court of Justice " of, in geval van een beslissing inzake onderhoudsverplichtingen, door tussenkomst van de Secretary of State, tot het " Magistrates' Court ";
2. in Schotland, tot het " Court of Session " of, in geval van een beslissing inzake onderhoudsverplichtingen, door tussenkomst van de Secretary of State, tot het " Sheriff Court ";
3. in Noord-Ierland tot het " High Court of Justice " of, in geval van een beslissing inzake onderhoudsverplichtingen, door tussenkomst van de Secretary of State, tot het " Magistrates' Court ".) <V 1978-10-09/31, art. 16, 002;   Inwerkingtreding :   01-11-1986>
(Het relatief bevoegde gerecht) is dat van de woonplaats van de partij tegen wie de tenuitvoerlegging wordt gevraagd. Indien deze partij geen woonplaats heeft in de aangezochte Staat, wordt de bevoegdheid bepaald door de plaats van tenuitvoerlegging.
 Art.    33 . De vereisten waaraan het verzoek moet voldoen, worden vastgesteld door de wet van de aangezochte Staat.
De verzoeker moet, binnen het rechtsgebied van het gerecht dat van het verzoek kennis neemt, woonplaats kiezen. Kent echter de wetgeving van de aangezochte Staat geen woonplaatskeuze, dan kan de verzoeker een procesgemachtigde aanwijzen.
Bij het verzoek worden gevoegd de in de artikelen 46 en 47 genoemde documenten.
 Art.    34 . Het gerecht, tot hetwelk het verzoek is gericht, doet onverwijld uitspraak; de partij tegen wie de tenuitvoerlegging wordt gevraagd, wordt in deze stand van de procedure niet gehoord.
Het verzoek kan slechts om een van de in de artikelen 27 en 28 genoemde redenen worden afgewezen.
In geen geval wordt overgegaan tot een onderzoek van de juistheid van de in den vreemde gegeven beslissing.
 Art.    35 . De op het verzoek gegeven beslissing wordt door bemiddeling van de griffier onverwijld ter kennis van de verzoeker gebracht op de wijze als is bepaald in de wetgeving van de aangezochte Staat.
 Art.    36 . Indien de tenuitvoerlegging wordt toegestaan kan de partij tegen wie de tenuitvoerlegging wordt gevraagd binnen één maand na de betekening van de beslissing daartegen verzet doen.
Indien deze partij woonplaats heeft in een andere verdragsluitende Staat dan die waar de beslissing houdende verlof tot tenuitvoerlegging is gegeven, beloopt de termijn twee maanden en vangt aan op de dag dat de beslissing aan de partij in persoon of aan haar woonplaats is betekend. Deze termijn mag niet (op grond van) de afstand worden verlengd.
 Art.    37 . <V 1978-10-09/31, art. 17, 002;   Inwerkingtreding :   01-11-1986> Het verzet wordt volgens de regels van de procedure op tegenspraak gebracht :
- in België, voor de rechtbank van eerste aanleg of " tribunal de première instance ";
- in Denemarken, voor de " landsret ";
- in de Bondsrepubliek Duitsland, voor het " Oberlandesgericht ";
(- in Griekenland, voor de ...,) <V 1982-10-25/30, art. 5, 003;   Inwerkingtreding :   01-04-1989>
(- in Spanje, voor de Audiencia Provincial,) <V 1989-05-26/34, art. 11, 004;   Inwerkingtreding :   01-10-1997>
- in Frankrijk, voor (het " cour d'appel ");
- in Ierland, voor het " High Court ";
- in Italië, voor (het " corte d'appello ");
- in Luxemburg, voor (het " Cour supérieure) de Justice siégeant en matière d'appel civil ";
- in Nederland, voor de arrondissementsrechtbank;
(- in Portugal, voor het Tribunal da Relacao,) <V 1989-05-26/34, art. 11, 004;   Inwerkingtreding :   01-10-1997>
- in het Verenigd Koninkrijk :
1. in Engeland en Wales, voor het " High Court of Justice " of, in geval van een beslissing inzake onderhoudsverplichtingen, voor het " Magistrates' Court ";
2. in Schotland voor het " Court of Session " of, in geval van een beslissing inzake onderhoudsverplichtingen, voor het " Sheriff Court ";
3. in Noord-Ierland, voor het " High Court of Justice " of, in geval van een beslissing inzake onderhoudsverplichtingen, voor het " Magistrates' Court ".
Tegen de op het verzet gegeven beslissing kan :
(- in België, Griekenland, Frankrijk, Italië, Luxemburg, Nederland en Spanje slechts een beroep in cassatie worden ingesteld;) <V 1989-05-26/34, art. 11, 004;   Inwerkingtreding :   01-10-1997>
- in Denemarken slechts, met machtiging van de minister van Justitie, een beroep bij (de hojesteret) worden ingesteld;
- in de Bondsrepubliek Duitsland slechts het middel van " Rechtsbeschwerde " worden aangewend;
- in Ierland slechts het rechtsmiddel van beroep over een rechtsvraag bij het " Supreme Court " worden aangewend;
(- in Portugal slechts het rechtsmiddel van beroep inzake een rechtsvraag worden ingesteld;) <V 1989-05-26/34, art. 11, 004;   Inwerkingtreding :   01-10-1997>
- in het Verenigd Koninkrijk slechts in één hogere instantie het rechtsmiddel van beroep over een rechtsvraag worden aangewend.
 Art.    38 . Het gerecht dat over het verzet oordeelt kan op verzoek van de partij die het verzet heeft gedaan, zijn uitspraak aanhouden indien tegen de in den vreemde gegeven beslissing in de Staat van herkomst een gewoon rechtsmiddel is aangewend of indien de termijn daarvoor nog niet is verstreken; in dit laatste geval kan het gerecht een termijn stellen binnen welke het rechtsmiddel moet worden aangewend.
(Indien de beslissing in Ierland of het Verenigd Koninkrijk is gegeven, wordt elk rechtsmiddel dat in de Staat van herkomst kan worden ingesteld, voor de toepassing van het eerste lid beschouwd als een gewoon rechtsmiddel.) <V 1978-10-09/31, art. 18, 002;   Inwerkingtreding :   01-11-1986>
Dit gerecht kan het verlof tot tenuitvoerlegging ook geven op voorwaarde dat zekerheid wordt gesteld; de zekerheid wordt door het gerecht omschreven.
 Art.    39 . Gedurende de termijn van verzet, bedoeld in artikel 36, en tot het tijdstip dat daarover uitspraak is gedaan, kunnen slechts bewarende maatregelen worden genomen ten aanzien van de goederen van de partij tegen wie de tenuitvoerlegging is gevraagd.
De beslissing waarbij de tenuitvoerlegging wordt toegestaan houdt tevens het verlof in deze maatregelen te treffen.
 Art.    40 . (Indien zijn verzoek is afgewezen kan de verzoeker daartegen beroep instellen :
- in België, bij het hof van beroep of " cour d'appel ";
- in Denemarken, bij de " landsret ";
- in de Bondsrepubliek Duitsland, bij het " Oberlandesgericht ";
(- in Griekenland, bij de ...,) <V 1982-10-25/30, art. 6, 003;   Inwerkingtreding :   01-04-1989>
(- in Spanje, voor de Audiencia Provincial;) <V 1989-05-26/34, art. 12, 004;   Inwerkingtreding :   01-10-1997>
- in Frankrijk, bij (het " cour d'appel ");
- in Ierland, bij het " High Court ";
- in Italië, bij (het " corte d'apello ");
- in Luxemburg, bij (het " Cour supérieure) de Justice siégeant en matière d'appel civil ";
- in Nederland, bij het gerechtshof;
(- in Portugal, voor het Tribunal da Relacao;) <V 1989-05-26/34, art. 12, 004;   Inwerkingtreding :   01-10-1997>
- in het Verenigd Koninkrijk :
1. in Engeland en Wales, bij het " High Court of Justice " of, in geval van een beslissing inzake onderhoudsverplichtingen, bij het " Magistrates' Court ";
2. in Schotland, bij het " Court of Session " of, in geval van een beslissing inzake onderhoudsverplichtingen, bij het " Sheriff Court ";
3. in Noord-Ierland, bij het " High Court of Justice " of, in geval van een beslissing inzake onderhoudsverplichtingen, bij het " Magistrates' Court ".) <V 1978-10-09/31, art. 19, 002;   Inwerkingtreding :   01-11-1986>
De partij tegen wie de tenuitvoerlegging is gevraagd wordt opgeroepen te verschijnen voor het gerecht bij hetwelk het beroep is ingesteld. In geval van verstek zijn de bepalingen van artikel 20, tweede en derde lid, van toepassing, ook wanneer deze partij geen woonplaats heeft op het grondgebied van een der verdragsluitende Staten.
 Art.    41 . <V 1978-10-09/31, art. 20, 002;   Inwerkingtreding :   01-11-1986> Tegen de beslissing waarbij over het beroep, bedoeld in artikel 40, uitspraak wordt gedaan, kan :
(- in België, Griekenland, Frankrijk, Italië, Luxemburg, Nederland en Spanje slechts een beroep in cassatie worden ingesteld;) <V 1989-05-26/34, art. 13, 004;   Inwerkingtreding :   01-10-1997>
- in Denemarken slechts, met machtiging van de minister van Justitie, een beroep bij het " hojesteret " worden ingesteld;
- in de Bondsrepubliek Duitsland slechts het middel van " Rechtsbeschwerde " worden aangewend;
- in Ierland slechts het rechtsmiddel van beroep over een rechtsvraag bij het " Supreme Court " worden aangewend;
(- in Portugal slechts het rechtsmiddel van beroep inzake een rechtsvraag worden ingesteld;) <V 1989-05-26/34, art. 13, 004;   Inwerkingtreding :   01-10-1997>
- in het Verenigd Koninkrijk slechts in één hogere instantie het rechtsmiddel van beroep over een rechtsvraag worden aangewend.
 Art.    42 . Wanneer in de in den vreemde gegeven beslissing uitspraak is gedaan over meer dan een punt van de eis, en de tenuitvoerlegging niet voor het geheel kan worden toegestaan, staat de rechterlijke autoriteit de tenuitvoerlegging toe voor één of meer onderdelen daarvan.
De verzoeker kan vorderen dat het verlof tot tenuitvoerlegging een gedeelte van de uitspraak betreft.
 Art.    43 . In den vreemde gegeven beslissingen die een veroordeling tot een dwangsom inhouden, kunnen in de aangezochte Staat slechts ten uitvoer worden gelegd indien het bedrag ervan door de gerechten van de Staat van herkomst definitief is bepaald.
 Art.    44 . <V 1978-10-09/31, art. 21, 002;   Inwerkingtreding :   01-11-1986> De verzoeker die in de Staat waar de beslissing is gegeven in aanmerking kwam voor gehele of gedeeltelijke kosteloze rechtsbijstand of vrijstelling van kosten en uitgaven, komt in de procedure vermeld in de artikelen 32 tot en met 35 in aanmerking voor de meest gunstige bijstand of voor de meest ruime vrijstelling voorzien in het recht van de aangezochte Staat.
De verzoeker die tenuitvoerlegging van een in Denemarken door een administratieve autoriteit gegeven beslissing inzake onderhoudsverplichtingen vraagt, kan in de aangezochte Staat een beroep doen op het in het eerste lid bedoelde voorrecht, indien hij een door het Deense Ministerie van Justitie afgegeven verklaring overlegt ten bewijze van het feit dat hij voldoet aan de economische voorwaarden (om hem geheel of gedeeltelijk voor kosteloze rechtsbijstand) of vrijstelling van kosten en uitgaven in aanmerking te doen komen.
 Art.    45 . (Aan de partij, die) in een verdragsluitende Staat de tenuitvoerlegging vraagt van een in een andere verdragsluitende Staat gegeven beslissing, kan geen enkele zekerheid of depot, onder welke benaming ook, worden opgelegd wegens de hoedanigheid van vreemdeling dan wel wegens het ontbreken van een woonplaats of verblijfplaats in eerstgenoemde Staat.
 Afdeling 3.  - Gemeenschappelijke bepalingen.
 Art.    46 . De partij die de erkenning inroept of de tenuitvoerlegging verzoekt van een beslissing moet overleggen :
1° een expeditie ervan die voldoet aan de voorwaarden nodig voor haar echtheid;
2° (indien de beslissing bij verstek gewezen is, het origineel of een voor eensluidend gewaarmerkt afschrift van het document waaruit blijkt dat het stuk dat het geding heeft ingeleid of een gelijkwaardig stuk aan de niet verschenen partij is betekend of is medegedeeld.) <V 1978-10-09/31, art. 22, 002;   Inwerkingtreding :   01-11-1986>
 Art.    47 . De partij die de tenuitvoerlegging verzoekt moet bovendien overleggen :
1° enig document waaruit kan worden vastgesteld dat de beslissing volgens de wet van de Staat van herkomst uitvoerbaar is en betekend is geworden;
2° voor zover nodig, een document waaruit blijkt dat de verzoeker in de Staat van herkomst vergunning heeft verkregen om kosteloos of tegen verminderd tarief te procederen.
 Art.    48 . Bij gebreke van overlegging van de in de artikelen 46, nr. 2, en 47, nr. 2 bedoelde documenten kan de rechterlijke autoriteit voor de overlegging een termijn bepalen of gelijkwaardige documenten aanvaarden, dan wel, indien zij zich voldoende voorgelicht acht, van de overlegging vrijstelling verlenen.
Indien de rechterlijke autoriteit zulks verlangt wordt van de documenten een vertaling overgelegd; de vertaling wordt gewaarmerkt door degene die in een van de verdragsluitende Staten daartoe gemachtigd is.
 Art.    49 . Geen enkele legalisatie of soortgelijke formaliteit mag worden geëist met betrekking tot de documenten genoemd in de artikelen 46, 47 en 48, tweede lid, alsook, in voorkomend geval, met betrekking tot de procesvolmacht.
 TITEL IV.  - Authentieke akten en gerechtelijke schikkingen.
 Art.    50 . (Authentieke akten, verleden en uitvoerbaar in een Verdragsluitende Staat, worden op verzoek, overeenkomstig de in de Artikelen 31 en volgende bedoelde procedure, in een andere Verdragsluitende Staat uitvoerbaar verklaard. Het verzoek kan alleen worden afgewezen indien de tenuitvoerlegging van de authentieke akte strijdig is met de openbare orde van de aangezochte Staat.) <V 1989-05-26/34, art. 14, 004;   Inwerkingtreding :   01-10-1997>
De overgelegde akte moet voldoen aan de voorwaarden, nodig voor haar echtheid in de Staat van herkomst.
De bepalingen van de derde afdeling van titel III zijn, voor zover nodig, van toepassing.
 Art.    51 . Gerechtelijke schikkingen, welke in de loop van een geding tot stand zijn gekomen, en die uitvoerbaar zijn in de Staat van herkomst, zijn op dezelfde voet als authentieke akten uitvoerbaar in de aangezochte Staat.
 TITEL V.  - Algemene bepalingen.
 Art.    52 . Om vast te stellen of een partij woonplaats heeft op het grondgebied van de verdragsluitende Staat, bij een van welks gerechten een zaak aanhangig is, past de rechter zijn interne wet toe.
Indien een partij geen woonplaats heeft in de Staat, bij een van welks gerechten een zaak aanhangig is, past de rechter ter vaststelling of zij een woonplaats heeft in een andere verdragsluitende Staat, de wet van die Staat toe.
(Lid 3 opgeheven ) <V 1989-05-26/34, art. 15, 004;   Inwerkingtreding :   01-10-1997>
 Art.    53 . Voor de toepassing van dit verdrag wordt de plaats van vestiging van vennootschappen en rechtspersonen gelijkgesteld met de woonplaats. Om deze plaats van vestiging vast te stellen, past de rechter evenwel de regels van het voor hem geldende internationaal privaatrecht toe.
(Om vast te stellen of een trust is gevestigd in de Verdragsluitende Staat bij welks gerechten de zaak aanhangig is gemaakt, past het gerecht de regels van het voor hem geldende internationaal privaatrecht toe.) <V 1978-10-09/31, art. 23, 002;   Inwerkingtreding :   01-11-1986>
 TITEL VI.  - Overgangsbepalingen.
 Art.    54 . <V 1989-05-26/34, art. 16, 004;   Inwerkingtreding :   01-10-1997> De bepalingen van dit verdrag zijn slechts van toepassing op rechtsvorderingen ingesteld en authentieke akten verleden na de inwerkingtreding van het verdrag in de Staat van herkomst en, indien de erkenning of tenuitvoerlegging van een beslissing of authentieke akte wordt verzocht, na de inwerkingtreding in de aangezochte Staat.
Evenwel worden beslissingen, gegeven na de dag van inwerkingtreding van dit Verdrag in de betrekkingen tussen de Staat van herkomst en de aangezochte Staat naar aanleiding van vóór deze dag ingestelde vorderingen, erkend en ten uitvoer gelegd overeenkomstig de bepalingen van titel III, indien de toegepaste bevoegdheidsregels overeenkomen met de regels voorzien in titel II, of neergelegd in een Verdrag dat tussen de Staat van herkomst en de aangezochte Staat van kracht was toen de vordering werd ingesteld.
Indien de partijen in een geschil over een overeenkomst vóór 1 juni 1988 wat Ierland betreft of vóór 1 januari 1987 wat het Verenigd Koninkrijk betreft schriftelijk waren overeengekomen op deze overeenkomst het Ierse recht of het recht van een deel van het Verenigd Koninkrijk toe te passen, blijven de gerechten van Ierland of van dit deel van het Verenigd Koninkrijk bevoegd om van dit geschil kennis te nemen.
 Art.    54bis . <Ingevoegd bij V 1989-05-26/34, art. 17;   Inwerkingtreding :   01-10-1997> Gedurende drie jaar, te rekenen vanaf 1 november 1986 voor Denemarken en vanaf 1 juni 1988 voor Ierland, wordt in elk van deze Staten de bevoegdheid in zaken van zeerecht niet alleen bepaald overeenkomstig titel II, maar ook overeenkomstig de bepalingen nr. 1 tot en met nr. 6 hierna. Deze bepalingen zijn in elk van deze Staten evenwel niet langer van toepassing zodra het op 10 mei 1952 te Brussel ondertekende Internationale Verdrag tot eenmaking van enkele bepalingen inzake conservatoir beslag op zeeschepen voor die Staat in werking is getreden.
1. Degene die zijn woonplaats heeft in een Verdragsluitende Staat, kan in de volgende gevallen voor de gerechten van een van de hierboven genoemde Staten worden gedaagd ter zake van een zeerechtelijke vordering, wanneer op het schip waarop de vordering betrekking heeft of op enig ander schip waarvan hij eigenaar is, op het grondgebied van laatstgenoemde Staat gerechtelijk beslag is gelegd als zekerheid voor de vordering, of wanneer aldaar beslag had kunnen worden gelegd, maar er borgtocht dan wel enige andere zekerheid is gesteld :
a) indien de eiser zijn woonplaats in die Staat heeft;
b) indien de vordering in die Staat is ontstaan;
c) indien de vordering is ontstaan op een reis tijdens welke het beslag is gelegd of had kunnen worden gelegd;
d) indien de vordering voortspruit uit een aanvaring of schade die, hetzij door het uitvoeren of nalaten van een manoeuvre, hetzij door niet-naleving der reglementen, een schip heeft toegebracht aan een ander schip dan wel aan de zich aan boord van een van deze schepen bevindende zaken of personen;
e) indien de vordering is ontstaan uit hulp of berging;
f) indien de vordering betrekking heeft op een hypotheek of een andere vorm van zekerheid betreffende het schip waarop beslag is gelegd.
2. Beslag kan worden gelegd op elk schip waarop de zeerechtelijke vordering betrekking heeft of op elk ander schip dat toebehoort aan degene die op het tijdstip van het ontstaan van de vordering eigenaar was van het schip waarop deze vordering betrekking heeft. Ter zake van de in nr. 5 onder o), p) of q), bedoelde vorderingen kan evenwel alleen beslag worden gelegd op het schip waarop de vordering betrekking heeft.
3. Schepen worden geacht dezelfde eigenaar te hebben wanneer alle aandelen in handen zijn van dezelfde persoon of personen.
4. In geval van bevrachting waarbij de zeggenschap over het schip is overgedragen, kan, wanneer alleen de bevrachter aansprakelijk is voor een zeerechtelijke vordering ter zake van het schip, op dit schip of op enig ander schip van deze bevrachter beslag worden gelegd, doch kan ter zake van deze vordering geen beslag worden gelegd op enig ander schip van de eigenaar. Dit geldt ook in alle gevallen waarin een ander dan de eigenaar aansprakelijk is voor een zeerechtelijke vordering ter zake van het schip.
5. Onder " zeerechtelijke vordering " wordt verstaan een vordering voortvloeiend uit :
a) schade veroorzaakt door een schip door aanvaring of anderszins;
b) dood of persoonlijk letsel veroorzaakt door een schip of voortspruitend uit de exploitatie van een schip;
c) hulp en berging;
d) overeenkomsten betreffende het gebruik of de huur van een schip bij wijze van bevrachting of anderszins;
e) overeenkomsten betreffende goederenvervoer per schip bij wijze van bevrachting, cognossement of anderszins;
f) verlies van of schade aan goederen, met inbegrip van de bagage, vervoerd per schip;
g) avarij-grosse;
h) bodemerij;
i) slepen;
j) loodsen;
k) aan een schip geleverde goederen of materiaal ten behoeve van de exploitatie of het onderhoud van het schip, ongeacht de plaats van de levering;
l) bouw, herstelling of uitrusting van een schip, of havengelden;
m) de lonen van kapitein, officieren of bemanning;
n) uitgaven van de kapitein, met inbegrip van uitgaven gedaan door verschepers, bevrachters, of agenten voor rekening van het schip of zijn eigenaar;
o) geschillen over de eigendom van een schip;
p) geschillen tussen medeëigenaars van een schip over eigendom, bezit, exploitatie of opbrengsten van dat schip;
q) elke hypotheek of andere vorm van zekerheid betreffende een schip.
6. In Denemarken dekt de uitdrukking " beslag ", wat de in nr. 5, onder o) en p), bedoelde zeerechtelijke vorderingen betreft, ook de " forbud ", voor zover ingevolge de artikelen 646 tot en met 653 van de Wet op de burgerlijke rechtsvordering (Lov om rettens pleje) alleen deze procedure ter zake is toegelaten.
 TITEL VII.  - Verhouding tot andere verdragen.
 Art.    55 . Onverminderd de bepalingen van de artikelen 54, tweede lid, en 56 vervangt dit verdrag tussen de Staten die daarbij partij zijn, de tussen twee of meer van deze Staten gesloten verdragen en overeenkomsten, te weten :
- de Overeenkomst tussen België en Frankrijk betreffende de rechterlijke bevoegdheid, het gezag en de tenuitvoerlegging van rechterlijke beslissingen, van scheidsrechterlijke uitspraken en van authentieke akten, gesloten te Parijs op 8 juli 1899;
- het Verdrag tussen Nederland en België betreffende de territoriale rechterlijke bevoegdheid, betreffende het faillissement en betreffende het gezag en de tenuitvoerlegging van rechterlijke beslissingen, van scheidsrechterlijke uitspraken en van authentieke akten, gesloten te Brussel op 28 maart 1925;
- het Verdrag tussen Frankrijk en Italië betreffende de tenuitvoerlegging van vonnissen in burgerlijke en handelszaken, gesloten te Rome op 3 juni 1930;
(- het Verdrag tussen het Verenigd Koninkrijk en Frankrijk betreffende de wederzijdse tenuitvoerlegging van vonnissen in burgerlijke en handelszaken, met protocol, ondertekend te Parijs op 18 januari 1934;) <V 1978-10-09/31, art. 24, 002;   Inwerkingtreding :   01-11-1986>
(- het Verdrag tussen het Verenigd Koninkrijk en België betreffende de wederzijdse tenuitvoerlegging van vonnissen in burgerlijke en handelszaken, met protocol, ondertekend te Brussel op 2 mei 1934;) <V 1978-10-09/31, art. 24, 002;   Inwerkingtreding :   01-11-1986>
- het Verdrag tussen Duitsland en Italië betreffende de erkenning en de tenuitvoerlegging van vonnissen in burgerlijke en handelszaken, gesloten te Rome op 9 maart 1936;
- de Overeenkomst tussen het Koninkrijk België en de Bondsrepubliek Duitsland betreffende de erkenning en de wederzijdse tenuitvoerlegging van rechterlijke beslissingen, scheidsrechterlijke uitspraken en authentieke akten in burgerlijke zaken of handelszaken, gesloten te Bonn op 30 juni 1958;
- het Verdrag tussen het Koninkrijk der Nederlanden en de Italiaanse Republiek betreffende de erkenning en tenuitvoerlegging van rechterlijke beslissingen in burgerlijke en handelszaken, gesloten te Rome op 17 april 1959;
(- het Verdrag tussen het Verenigd Koninkrijk en de Bondsrepubliek Duitsland betreffende de wederzijdse erkenning en tenuitvoerlegging van vonnissen in burgerlijke en handelszaken, ondertekend te Bonn op 14 juli 1960;) <V 1978-10-09/31, art. 24, 002;   Inwerkingtreding :   01-11-1986>
(- het Verdrag tussen het Koninkrijk Griekenland en de Bondsrepubliek Duitsland betreffende de wederzijdse erkenning en tenuitvoerlegging van vonnissen, schikkingen en authentieke akten in burgerlijke en handelszaken, ondertekend te Athene op 4 november 1961;) <V 1982-10-25/30, art. 8, 003;   Inwerkingtreding :   01-04-1989>
- de Overeenkomst tussen het Koninkrijk België en de Italiaanse Republiek betreffende de erkenning en tenuitvoerlegging van rechterlijke beslissingen en andere uitvoerbare titels in burgerlijke en handelszaken, gesloten te Rome op 6 april 1962;
- het Verdrag tussen het Koninkrijk der Nederlanden en de Bondsrepubliek Duitsland betreffende de wederzijdse erkenning en tenuitvoerlegging van rechterlijke beslissingen en andere executoriale titels in burgerlijke en handelszaken, gesloten te 's-Gravenhage op 30 augustus 1962,
en voor zover het van kracht is :
- het Verdrag tussen België, Nederland en Luxemburg betreffende de rechterlijke bevoegdheid, betreffende het faillissement en betreffende het gezag en de tenuitvoerlegging van rechterlijke beslissingen, van scheidsrechterlijke uitspraken en van authentieke akten, gesloten te Brussel op 24 november 1961;
(- het Verdrag tussen het Verenigd Koninkrijk en de Italiaanse Republiek betreffende de wederzijdse erkenning en tenuitvoerlegging van vonnissen in burgerlijke en handelszaken, ondertekend te Rome op 7 februari 1964, met protocol van wijziging, ondertekend te Rome op 14 juli 1970;) <V 1978-10-09/31, art. 24, 002;   Inwerkingtreding :   01-11-1986>
(- het Verdrag tussen het Verenigd Koninkrijk van Groot-Brittannië en Noord-Ierland en het Koninkrijk der Nederlanden betreffende de wederkerige erkenning en tenuitvoerlegging van vonnissen in burgerlijke zaken, ondertekend te Den Haag op 17 november 1967.) <V 1978-10-09/31, art. 24, 002;   Inwerkingtreding :   01-11-1986>
(- het Verdrag tussen Spanje en Frankrijk betreffende de erkenning en tenuitvoerlegging van vonnissen en scheidsrechterlijke uitspraken in burgerlijke en handelszaken, ondertekend te Parijs op 28 mei 1969;
- het Verdrag tussen Spanje en Italië betreffende de rechtsbijstand en erkenning en tenuitvoerlegging van vonnissen in burgerlijke en handelszaken, ondertekend te Madrid op 22 mei 1973;
- het Verdrag tussen Spanje en de Bondsrepubliek Duitsland betreffende de erkenning en tenuitvoerlegging van vonnissen, rechterlijke schikkingen en executoriale authentieke akten in burgerlijke en handelszaken, ondertekend te Bonn op 14 november 1983.) <V 1989-05-26/34, art. 18, 004;   Inwerkingtreding :   01-10-1997>
 Art.    56 . De in artikel 55 vermelde verdragen en overeenkomsten blijven van kracht ten aanzien van onderwerpen waarop dit Verdrag niet van toepassing is.
Zij blijven voorts van kracht met betrekking tot voor de inwerkingtreding van dit Verdrag gegeven beslissingen en verleden akten.
 Art.    57 . <V 1989-05-26/34, art. 19, 004;   Inwerkingtreding :   01-10-1997> 1. Dit verdrag laat onverlet de verdragen waarbij de Verdragsluitende Staten partij zijn of zullen zijn en die, voor bijzondere onderwerpen, de rechterlijke bevoegdheid, de erkenning en de tenuitvoerlegging van beslissingen regelen.
2. Ten einde de eenvormige uitlegging van lid 1 te waarborgen wordt dit lid als volgt toegepast :
a) Dit verdrag staat er niet aan in de weg dat een gerecht van een Verdragsluitende Staat die partij is bij een verdrag over een bijzonder onderwerp, overeenkomstig dat verdrag kennis neemt van een zaak, ook indien de verweerder zijn woonplaats heeft op het grondgebied van een Verdragsluitende Staat die geen partij is bij dat verdrag. Het gerecht past in ieder geval artikel 20 van dit verdrag toe.
b) Beslissingen die een gerecht van een Verdragsluitende Staat heeft gegeven uit hoofde van rechterlijke bevoegdheid die ontleend wordt aan een verdrag over een bijzonder onderwerp, worden in de andere Verdragsluitende Staten overeenkomstig het onderhavige verdrag erkend en ten uitvoer gelegd.
Indien een verdrag over een bijzonder onderwerp, waarbij zowel de Staat van herkomst als de aangezochte Staat partij zijn, voorwaarden vaststelt voor de erkenning of tenuitvoerlegging van beslissingen, vinden die voorwaarden toepassing. In elk geval kunnen de bepalingen van het onderhavige verdrag betreffende de procedures voor erkenning en tenuitvoerlegging van beslissingen, worden toegepast.
3. Dit verdrag laat onverlet de toepassing van de bepalingen die, voor bijzondere onderwerpen, de rechterlijke bevoegdheid, de erkenning of de tenuitvoerlegging van beslissingen regelen en die opgenomen zijn of zullen worden in de besluiten van de Instellingen van de Europese Gemeenschappen of in de nationale wetgevingen die ter uitvoering van deze besluiten geharmoniseerd zijn.
 Art.    58 . <V 1989-05-26/34, art. 20, 004;   Inwerkingtreding :   01-10-1997> Totdat het Verdrag betreffende de rechterlijke bevoegdheid en de tenuitvoerlegging van beslissingen in burgerlijke en handelszaken, ondertekend te Lugano op 16 september 1988, rechtsgevolgen zal hebben voor Frankrijk en de Zwitserse Bondsstraat, laten de bepalingen van dit Verdrag de rechten onverlet welke aan Zwitserse onderdanen zijn toegekend bij het verdrag tussen Frankrijk en de Zwitserse Bondsstaat betreffende de rechterlijke bevoegdheid en de tenuitvoerlegging van vonnissen in burgerlijke zaken, ondertekend te Parijs op 15 juni 1869.
 Art.    59 . Dit Verdrag belet niet dat een verdragsluitende Staat zich tegenover een derde Staat, bij een verdrag betreffende de erkenning en de tenuitvoerlegging van rechterlijke beslissingen, verbindt om een beslissing niet te erkennen, welke, met name in een andere verdragsluitende Staat, gegeven is tegen een verweerder, die zijn woonplaats of zijn gewone verblijf had in het gebied van die derde Staat, indien in een door artikel 4 voorzien geval de beslissing slechts gegrond kon worden op een bevoegdheid als bedoeld in artikel 3, tweede lid.
(Een Verdragsluitende Staat kan zich echter niet jegens een derde Staat verbinden om een beslissing niet te erkennen, die in een andere Verdragsluitende Staat is gegeven door een gerecht dat zijn bevoegdheid grondt op de aanwezigheid in laatstgenoemde Staat van goederen die aan de verweerder toebehoren, of op het beslag dat door de eiser is gelegd op daar aanwezige goederen,
1. indien de vordering betrekking heeft op eigendom of bezit van die goederen, strekt tot verkrijging van machtiging daarover te beschikken, dan wel verband houdt met een ander geschil omtrent deze goederen, of
2. indien de goederen de zekerheid vormen (...) voor een schuld die het onderwerp is van de vordering.) <V 1978-10-09/31, art. 26, 002;   Inwerkingtreding :   01-11-1986>
 TITEL VIII.  - Slotbepalingen.
 Art.    60 . (Opgeheven) <V 1989-05-26/34, art. 21, 004;   Inwerkingtreding :   01-10-1997>
 Art.    61 . Dit Verdrag wordt door de ondertekendende Staten bekrachtigd. De akten van bekrachtiging worden nedergelegd bij de Secretaris-Generaal van de Raad der Europese Gemeenschappen.
 Art.    62 . Dit Verdrag treedt in werking op de eerste dag van de derde maand die volgt op het nederleggen van de akte van bekrachtiging door de ondertekenende Staat, die als laatste deze handeling verricht.
 Art.    63 . De verdragsluitende Staten erkennen dat elke Staat die lid wordt van de Europese Economische Gemeenschap verplicht zal zijn te aanvaarden dat het onderhavige Verdrag de grondslag zal vormen bij de onderhandelingen welke noodzakelijk zijn om, in de betrekkingen tussen de verdragsluitende Staten en die Staat, de uitvoering van artikel 220, laatste alinea van het Verdrag tot oprichting van de Europese Economische Gemeenschap te verzekeren.
Omtrent de noodzakelijke aanpassingen zal een bijzonder verdrag tussen de verdragsluitende Staten enerzijds en die Staat anderzijds kunnen worden gesloten.
 Art.    64 . De Secretaris-Generaal van de Raad der Europese Gemeenschappen stelt de ondertekenende Staten in kennis van :
a) het nederleggen van iedere akte van bekrachtiging;
b) de datum van inwerkingtreding van dit Verdrag;
c) (...) <V 1989-05-26/34, art. 22, 004;   Inwerkingtreding :   01-10-1997>
d) de ingevolge artikel IV van het Protocol ontvangen verklaringen;
e) de ingevolge artikel VI van het Protocol gedane mededelingen.
 Art.    65 . Het met instemming van alle verdragsluitende Staten aan dit Verdrag toegevoegde Protocol maakt een wezenlijk onderdeel van dit Verdrag uit.
 Art.    66 . Dit Verdrag wordt voor onbeperkte tijd gesloten.
 Art.    67 . Iedere verdragsluitende Staat kan verzoeken om herziening van dit Verdrag. In dat geval roept de Voorzitter van de Raad der Europese Gemeenschappen een conferentie voor de herziening bijeen.
 Art.    68 . Dit Verdrag, opgesteld in één exemplaar, in de Duitse, de Franse, de Italiaanse en de Nederlandse taal, welke vier teksten gelijkelijk authentiek zijn, zal worden nedergelegd in het archief van het Secretariaat van de Raad der Europese Gemeenschappen. De Secretaris-Generaal zendt een voor eensluidend gewaarmerkt afschrift daarvan toe aan de Regering van elke ondertekenende Staat.
Ten blijke waarvan de onderscheiden gevolmachtigden hun handtekening onder dit Verdrag hebben gesteld.
 BIJLAGE.
 Art.  N. (Lijst der gebonden Staten.

 Datum van de

Datum van

neerlegging van de
inwerkingtreding

bekrachtigings-

 oorkonden
Duitsland (Bondsrep.) (*)

30.10.1972

01.02.1973
Belgie

 16.02.1971

01.02.1973
Frankrijk

13.04.1970

01.02.1973
Italie

 11.08.1972

01.02.1973
Luxemburg

22.11.1972

01.02.1973
Nederland

26.06.1972

01.02.1973
(*) Verklaringen gedaan bij de neerlegging van de bekrachtigingsoorkonde :
- " Dit Verdrag zal ook worden toegepast op het Land-Berlijn, voor zover geen beroep op dit Verdrag wordt gedaan tegenover personen of organisaties die zijn genoemd in artikel 1, leden 1, 2 en 3, van de Wet nr. 2 van het Geallieerd Bevel, mits is voldaan aan de voorwaarden van de bepalingen van de Wet nr. 7 betreffende de rechtsmacht in de voorbehouden gebieden. "
- " Onder de voorwaarden, vastgesteld in artikel IV, tweede alinea, van het Protocol bij het Verdrag van 27 september 1968 betreffende de rechterlijke bevoegdheid en de tenuitvoerlegging van beslissingen in burgerlijke en handelszaken, kunnen de stukken die moeten worden meegedeeld of betekend door de deurwaarders van de Staat waar de stukken zijn opgesteld, ook rechtstreeks worden toegezonden aan de deurwaarder van de Staat op welks grondgebied degene voor wie het stuk bestemd is, zich bevindt.
De Bondsrepubliek Duitsland verzet zich overeenkomstig artikel IV, tweede alinea, eerste zin, van bovengenoemd Protocol tegen gebruikmaking van deze vorm van toezending en mededeling of betekening van stukken van deurwaarders op haar grondgebied. ") <Corr. B.St. 11-01-1973>


text:
Artikel    M .
1. deze vraagstukken te bestuderen en met name de mogelijkheid te onderzoeken om bepaalde bevoegdheden toe te kennen aan het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen en, voor zover nodig, over een daartoe strekkende overeenkomst te onderhandelen;
2. periodiek overleg tussen hun vertegenwoordigers te doen plaatsvinden.
 Bijlage.
 Art.  N. De bekrachtigingsoorkonde van België werd op 15 februari 1971 neergelegd.
Dit Verdrag is nog niet in werking getreden.
De datum van inwerkingtreding alsmede de lijst der bekrachtigingen zal later bekendgemaakt worden.


text: Artikel  M. Op 2 juli 1986, heeft het Koninkrijk der Nederlanden de toepassing van het Verdrag tot Aruba uitgebreid.


text:
Artikel    1 . Ieder die in Luxemburg woonplaats heeft en met toepassing van artikel 5, nr. 1, voor een gerecht van een andere verdragsluitende Staat is opgeroepen kan de bevoegdheid van dit gerecht afwijzen. Dit gerecht verklaart zich ambtshalve onbevoegd indien de verweerder niet verschijnt.
Een overeenkomst tot aanwijzing van een bevoegde rechter in de zin van artikel 17 heeft, ten opzichte van een persoon die in Luxemburg woonplaats heeft, slechts rechtsgevolg indien deze de overeenkomst uitdrukkelijk en in het bijzonder heeft aanvaard.
 Art.    2 . Degenen die in een verdragsluitende Staat woonplaats hebben en wegens een onopzettelijk gepleegd strafbaar feit vervolgd worden voor de gerechten van een andere verdragsluitende Staat, (waarvan zij geen onderdaan zijn), zijn, onverminderd aldaar geldende gunstigere bepalingen, bevoegd zich te doen verdedigen door daartoe bevoegde personen, zelfs indien zij niet persoonlijk verschijnen.
Het gerecht dat de zaak berecht kan echter de persoonlijke verschijning bevelen; indien deze niet heeft plaatsgevonden behoeft de beslissing, op de burgerlijke rechtsvordering gewezen zonder dat de betrokkene de gelegenheid heeft gehad zich te doen verdedigen, in de overige verdragsluitende Staten niet te worden erkend, (noch ten uitvoer worden gelegd).
 Art.    3 . Ter zake van de procedure tot verlening van het verlof tot tenuitvoerlegging, wordt in de aangezochte Staat geen belasting, recht of heffing, evenredig aan het geldelijke belang der zaak, geheven.
 Art.    4 . De gerechtelijke en buitengerechtelijke stukken, opgemaakt op het grondgebied van een verdragsluitende Staat, die medegedeeld of betekend moeten worden aan personen die zich op het grondgebied van een andere verdragsluitende Staat bevinden, worden toegezonden op de wijze als is (bepaald) in tussen de verdragsluitende Staten gesloten verdragen of overeenkomsten.
Tenzij de Staat van bestemming zich daartegen verzet bij een verklaring gedaan aan de Secretaris-Generaal van de Raad der Europese Gemeenschappen, kunnen deze stukken ook rechtstreeks door de deurwaarders van de Staat waar de stukken zijn opgesteld, worden toegezonden aan de deurwaarders van (de Staat op het grondgebied waarvan) degene, voor wie het stuk bestemd is, zich bevindt. In dat geval zendt de deurwaarder van de Staat van herkomst een afschrift van het stuk aan de deurwaarder, die in de aangezochte Staat bevoegd is (het stuk uit te reiken aan degene voor wie het bestemd is). Deze uitreiking geschiedt volgens de door de wet van de aangezochte Staat voorgeschreven formaliteiten. De daarvan opgemaakte verklaring wordt rechtstreeks aan de deurwaarder van de Staat van herkomst toegezonden.
 Art.    5 . De rechterlijke bevoegdheid, voorzien in de artikelen 6, nr. 2, en 10, ten aanzien van de vordering tot vrijwaring of de vordering tot voeging of tussenkomst, kan in de Bondsrepubliek Duitsland niet worden ingeroepen. In deze Staat kan ieder die woonplaats heeft in een andere verdragsluitende Staat met toepassing van de artikelen 68 en 72 tot en met 74 van het Wetboek van Burgerlijke Rechtsvordering betreffende de litis denunciatio voor de gerechten worden opgeroepen.
De in de overige verdragsluitende Staten krachtens de artikelen 6, nr. 2, en 10 gegeven beslissingen worden in de Bondsrepubliek Duitsland overeenkomstig titel III erkend en ten uitvoer gelegd. De gevolgen voor derden van de in deze Staat met toepassing van de artikelen 68 en 72 tot en met 74 van het Wetboek van Brugerlijke Rechtsvordering gegeven beslissingen worden eveneens in de overige verdragsluitende Staten erkend.
 Art.    5bis . <Ingevoegd bij V 1978-10-09/31, art. 29;   Inwerkingtreding :   01-11-1986> Ten aanzien van onderhoudsverplichtingen worden onder de termen " rechter " en " gerecht " mede begrepen de Deense administratieve autoriteiten.
 Art.    5ter . <T 1989-05-26/34, art. 23, 003;   Inwerkingtreding :   01-10-1997> Bij geschillen tussen de kapitein en een bemanningslid van een in Denemarken, Griekenland, Ierland of Portugal geregistreerd zeeschip over de beloning of andere arbeidsvoorwaarden moet het gerecht van een Verdragsluitende Staat nagaan of de ten aanzien van het schip bevoegde diplomatieke of consulaire vertegenwoordiger van het geschil in kennis is gesteld. Zolang deze vertegenwoordiger niet van het geschil in kennis is gesteld, moet het gerecht zijn uitspraak aanhouden. Het gerecht moet zich, zelfs ambtshalve, onbevoegd verklaren, indien deze vertegenwoordiger, na naar behoren van het geschil in kennis te zijn gesteld, gebruik heeft gemaakt van de bevoegdheden die hij krachtens een consulaire overeenkomst bezit, dan wel, bij gebreke van een dergelijke overeenkomst, binnen de gestelde termijn bezwaar heeft gemaakt tegen de bevoegdheid.
 Art.    5quater . <Ingevoegd bij V 1978-10-09/31, art. 29;   Inwerkingtreding :   01-11-1986> Wanneer, op grond van artikel 69, lid 5, van het Verdrag betreffende het Europees octrooi voor de gemeenschappelijke markt, ondertekend te Luxemburg op 15 december 1975, de artikelen 52 en 53 van dit Verdrag worden toegepast op de bepalingen inzake de " residence " volgens de Engelse tekst van eerstgenoemd Verdrag, wordt de uitdrukking " residence " die in die tekst wordt gebruikt, geacht dezelfde betekenis te hebben als de uitdrukking " domicile " in de voornoemde artikelen 52 en 53.
 Art.    5quinquies . <Ingevoegd bij V 1978-10-09/31, art. 29;   Inwerkingtreding :   01-11-1986> Onverminderd de bevoegdheid van het Europees Octrooibureau volgens het op 5 oktober 1973 te München ondertekende Europees Octrooiverdrag, zijn de gerechten van elke Verdragsluitende Staat, zonder acht te slaan op de woonplaats, bij uitsluiting bevoegd ter zake van inschrijving of geldigheid van een Europees octrooi dat voor die Staat is verleend en dat geen Gemeenschapsoctrooi is krachtens artikel 86 van het op 15 december 1975 te Luxemburg ondertekende Verdrag betreffende het Europees octrooi voor de gemeenschappelijke markt.
 Art.  6. De verdragsluitende Staten zullen aan de Secretaris-Generaal van de Raad der Europese Gemeenschappen mededeling doen van de teksten van hun wettelijke bepalingen, die verandering brengen hetzij in de in het Verdrag vermelde artikelen uit hun wetgeving, hetzij in de aanwijzing van de gerechten in titel III, tweede afdeling van het Verdrag.


text:
Artikel    1 . In deze Overeenkomst wordt onder legalisatie uitsluitend verstaan de formaliteit waarbij een bevestigende verklaring wordt afgegeven omtrent de echtheid van de handtekening op een stuk, de hoedanigheid waarin de ondertekenaar van het stuk heeft gehandeld en, in voorkomend geval, de identiteit van het zegel of het stempel op het stuk.
 Art.    2 . 1. Deze Overeenkomst is van toepassing op stukken die zijn opgemaakt door diplomatieke of consulaire ambtenaren van een Overeenkomstsluitende Partij, handelende in hun officiële hoedanigheid op het grondgebied van welke Staat ook, en die moeten worden overgelegd:
(a)hetzij op het grondgebied van een andere Overeenkomstsluitende Partij,
(b)hetzij aan de diplomatieke of consulaire ambtenaren van een andere Overeenkomstsluitende Partij die hun werkzaamheden uitoefenen op het grondgebied van een Staat die geen partij is bij deze Overeenkomst.
2.Deze Overeenkomst is mede van toepassing op officiële verklaringen, zoals verklaringen omtrent registratie, het bestaan van een stuk op een bepaalde datum en de echtheid van een handtekening, welke verklaringen door diplomatieke of consulaire ambtenaren zijn geplaatst op andere stukken dan die bedoeld in het eerste lid.
 Art.    3 . ledere Overeenkomstsluitende Partij stelt de stukken waarop deze Overeenkomst van toepassing is, vrij van legalisatie.
 Art.    4 . 1. Iedere Overeenkomstsluitende Partij neemt de nodige maatregelen om te voorkomen dat haar autoriteiten tot legalisatie overgaan in de gevallen waarin deze Overeenkomst legalisatie afschaft.
2. Iedere Overeenkomstsluitende Partij zal, indien nodig, zorg dragen voor de procedure de echtheid van de akten waarop deze Overeenkomst van toepassing is te bevestigen. Deze procedure geeft geen aanleiding tot de betaling van heffingen of kosten van welke aard ook, en wordt zo snel mogelijk verricht.
 Art.    5 . In de betrekkingen tussen de Overeenkomstsluitende Partijen hebben de bepalingen van deze Overeenkomst voorrang boven bepalingen van bestaande of toekomstige verdragen, overeenkomsten of regelingen die de echtheid van de handtekening van een diplomatieke of consulaire ambtenaar, de hoedanigheid waarin de ondertekenaar van een stuk heeft gehandeld en, in voorkomend geval, de identiteit van het zegel of het stempel op het stuk onderwerpen aan legalisatie.
 Art.    6 . 1. Deze Overeenkomst staat ter ondertekening open voor de Lid-Staten van de Raad van Europa.
Zij dient te worden bekrachtigd of aanvaard. De akten van bekrachtiging of aanvaarding worden nedergelegd bij de Secretaris-Generaal van de Raad van Europa.
2. Deze Overeenkomst treedt in werking drie maanden na het tijdstip van nederlegging van de derde akte van bekrachtiging of aanvaarding.
3. Zij treedt voor iedere ondertekenende Staat die haar daarna bekrachtigt of aanvaardt, in werking drie maanden na de datum van nederlegging van diens akte van bekrachtiging of aanvaarding.
 Art.    7 . 1. Na de inwerkingtreding van deze Overeenkomst kan het Comité van Ministers van de Raad van Europa iedere Staat die geen Lid is van de Raad uitnodigen tot deze Overeenkomst toe te treden.
2. Deze toetreding geschiedt door nederlegging bij de Secretaris Generaal van de Raad van Europa van een akte van toetreding, en wordt van kracht drie maanden na de datum van nederlegging daarvan.
 Art.    8 . 1. Iedere Overeenkomstsluitende Partij kan bij de ondertekening op het ogenblik van de nederlegging van haar akte van bekrachtiging, aanvaarding of toetreding, aangeven op welk gebied of op welke gebieden deze Overeenkomst van toepassing is.
2. Iedere Overeenkomstsluitende Partij kan, op het ogenblik van de nederlegging van haar akte van bekrachtiging, aanvaarding of toetreding of op een later tijdstip, door middel van een aan de Secretaris-Generaal van de Raad van Europa gerichte kennisgeving, de toepasselijkheid van deze Overeenkomst uitbreiden tot het gebied of de gebieden genoemd in deze kennisgeving, voor de internationale betrekkingen waarvan zij verantwoordelijk is, of waarvoor zij bevoegd is overeenkomsten aan te gaan.
3. Elke krachtens het bepaalde van het voorgaande lid afgelegde verklaring kan, ten aanzien van elk in deze verklaring genoemd gebied, worden ingetrokken overeenkomstig de procedure omschreven in artikel 9 van deze Overeenkomst.
 Art.    9 . 1. Deze Overeenkomst is voor onbepaalde tijd van kracht.
2. Elke Overeenkomstsluitende Partij kan deze Overeenkomst opzeggen door middel van een aan de Secretaris-Generaal van de Raad van Europa gerichte kennisgeving.
3. Deze opzegging wordt van kracht zes maanden na het tijdstip van ontvangst van deze kennisgeving door de Secretaris-Generaal.
 Art.    10 . De Secretaris-Generaal van de Raad van Europa doet aan de Leden van de Raad en aan iedere Staat die tot deze Overeenkomst is toegetreden, mededeling van:
(a) elke ondertekening;
(b) de nederlegging van elke akte van bekrachtiging, aanvaarding of toetreding;
(c) elke datum van inwerkingtreding van deze Overeenkomst;
(d) elke kennisgeving ontvangen krachtens het bepaalde in artikel 8;
(e) elke krachtens de bepalingen van artikel 9 ontvangen kennisgeving en de datum waarop de opzegging van kracht wordt.
Ten blijke waarvan de ondergetekenden, daartoe behoorlijk gemachtigd, deze Overeenkomst hebben ondertekend.
 BIJLAGE.
 Art.  N. Lijst van de gebonden Staten

 Staten  Datum authentificatie  Type instemming  Datum instemming  Datum interne inwerkingtreding ALBANIE    Onbepaald      DUITSLAND  07/06/1968  Bekrachtiging  18/06/1971  19/09/1971 ANDORRA    Onbepaald      ARMENIE    Onbepaald      OOSTENRIJK  08/02/1971  Bekrachtiging  09/04/1973  10/07/1973 AZERBEIDZJAN    Onbepaald      BELGI|f%  10/12/2014  Bekrachtiging  14/03/2016  15/06/2016 BOSNI|f% EN HERZEGOVINA    Onbepaald      BULGARIJE    Onbepaald      CYPRUS  29/10/1968  Bekrachtiging  16/04/1969  14/08/1970 KROATIE    Onbepaald      DENEMARKEN    Onbepaald      SPANJE  15/04/1982  Bekrachtiging  10/06/1982  11/09/1982 ESTLAND  11/02/2011  Bekrachtiging  16/03/2011  17/06/2011 FINLAND    Onbepaald      FRANKRIJK  07/06/1968  Bekrachtiging  13/05/1970  14/08/1970 GRIEKENLAND  07/06/1968  Bekrachtiging  22/02/1979  23/05/1979 GEORGIE    Onbepaald      HONGARIJE    Onbepaald      IERLAND  28/11/1996  Bekrachtiging  08/12/1998  09/03/1999 IJSLAND    Onbepaald      ITALIE  06/11/1968  Bekrachtiging  18/10/1971  19/01/1972 LETLAND    Onbepaald      LIECHTENSTEIN    Toetreding  06/11/1972  07/02/1973 LITOUWEN    Onbepaald      LUXEMBURG  07/06/1968  Bekrachtiging  30/03/1979  30/06/1979 MACEDONIE (VOORMALIGE JOEGOSLAVISCHE REP.)    Onbepaald      MALTA  07/06/1968  Onbepaald      MOLDAVI|f%  11/05/2001  Bekrachtiging  30/05/2002  31/08/2002 MONACO    Onbepaald      MONTENEGRO    Onbepaald      NOORWEGEN  07/05/1981  Bekrachtiging  19/06/1981  20/09/1981 NEDERLAND  16/09/1969  Bekrachtiging  09/07/1970  10/10/1970 POLEN  10/10/1994  Bekrachtiging  11/01/1995  12/04/1995 PORTUGAL  22/11/1979  Bekrachtiging  13/12/1982  14/03/1983 ROEMENIE  21/05/2010  Bekrachtiging  02/01/2012  03/04/2012 VERENIGD KONINKRIJK  07/06/1968  Bekrachtiging  24/09/1969  14/08/1970 RUSLAND  22/01/2016  Onbepaald      SAN MARINO    Onbepaald      SERVI|f%    Onbepaald      SLOVAKIJE    Onbepaald      SLOVENIE    Onbepaald      ZWEDEN  07/06/1968  Bekrachtiging  27/09/1973  28/12/1973 ZWITSERLAND  07/06/1968  Bekrachtiging  19/08/1970  20/11/1970 TSJECHISCHE REP.  04/11/1997  Bekrachtiging  24/06/1998  25/09/1998 TURKIJE  01/09/1980  Bekrachtiging  22/06/1987  23/09/1987 OEKRAINE    Onbepaald