text:
Artikel  M. Zijn, in toepassing van artikel 10 van deze Overeenkomst, de bevoegde autoriteiten overeengekomen dat, in afwijking van artikel 7(b ), alle personen die tewerkgesteld zijn op een schip dat vaart onder de vlag van een overeenkomstsluitende Staat maar die wonen op het grondgebied van de andere overeenkomstsluitende Staat, onderworpen zijn aan de wetgeving van de laatstgenoemde overeenkomstsluitende Staat op het grondgebied waarvan ze wonen.
Dit akkoord wordt voor een termijn van vijf jaar afgesloten. Het zal vervolgens van jaar tot jaar uitwerking hebben, behalve vooropzegging door een van de Overeenkomstsluitende staten, die schriftelijk dient te worden gedaan ten laatste drie maand voor het einde van de termijn.
Dit Akkoord heeft uitwerking vanaf 1 augustus 2005.
Gedaan te Manilla op 18 oktober 2005 in tweevoud.
Voor de Belgische bevoegde autoriteit :
MARCEL CROP
Voor de Filippijnse bevoegde autoriteit :
CORAZON S. DE LA PAZ.


type: legislation

jurisdiction: Belgium

text:
Artikel  M. De Internationale Conventie tegen het dopinggebruik in de sport werd op 19 oktober 2005 aangenomen door de algemene vergadering van de UNESCO.
Het Vlaams decreet houdende instemming met de conventie dateert van 20 april 2007.
De Vlaamse Regering ratificeerde de conventie bij het besluit van 4 mei 2007.
De federale akte van aanvaarding namens België werd op 19 juni 2008 neergelegd bij de depositaris, de directeur-generaal van de UNESCO.
Overeenkomstig zijn artikel 37.2, treedt de conventie in werking op 1 augustus 2008.


text:
I. DOELSTELLINGEN EN LEIDENDE BEGINSELEN
 Artikel     1 . - Doelstellingen
Dit verdrag heeft tot doel :
(a) de diversiteit van cultuuruitingen te beschermen en te bevorderen;
(b) de voorwaarden te scheppen waarin culturen zich kunnen ontplooien en vrij met elkaar in wisselwerking kunnen staan, en elkaar aldus wederzijds kunnen verrijken;
(c) de dialoog tussen culturen aan te moedigen om in de wereld intensere en evenwichtiger culturele uitwisselingen te verzekeren, die het intercultureel respect en een vredescultuur ten goede komen;
(d) de interculturaliteit te stimuleren om de culturele wisselwerking te ontwikkelen en zodoende bruggen tussen volkeren te slaan;
(e) het respect voor de diversiteit van cultuuruitingen te bevorderen, alsook de bewustwording op lokaal, nationaal en internationaal vlak van de waarde van die diversiteit;
(f) nogmaals het belang te bevestigen van het verband tussen cultuur en ontwikkeling voor alle landen, in het bijzonder voor de ontwikkelingslanden, en nationale en internationale maatregelen met het oog op de erkenning van de werkelijke waarde van dat verband aan te moedigen;
(g) de specifieke aard te erkennen van culturele activiteiten, goederen en diensten als dragers van identiteiten, waarden en betekenissen;
(h) nogmaals het soevereine recht van de staten te bevestigen om een beleid en maatregelen te handhaven, goed te keuren en uit te voeren die zij passend achten voor de bescherming en de bevordering van de diversiteit van cultuuruitingen op hun grondgebied;
(i) de internationale samenwerking en solidariteit in een geest van partnerschap te versterken teneinde met name de capaciteiten van de ontwikkelingslanden om de diversiteit van cultuuruitingen te beschermen en te bevorderen, te verhogen.
 Art.    2 . - Leidende beginselen
1. Respect voor de mensenrechten en de fundamentele vrijheden
Culturele diversiteit kan pas worden beschermd en bevorderd wanneer mensenrechten en fundamentele vrijheden, zoals de vrijheid van meningsuiting, van informatie en van communicatie, alsook de mogelijkheid voor het individu om cultuuruitingen te kiezen, gewaarborgd zijn. Niemand mag zich op de bepalingen van dit verdrag beroepen om de mensenrechten en de fundamentele vrijheden zoals die zijn vastgelegd in de Universele Verklaring van de rechten van de mens of door het internationale recht worden gewaarborgd, te schenden of hun strekking te beperken.
2. Soevereiniteit
De staten hebben overeenkomstig het Handvest van de Verenigde Naties en de internationale rechtsbeginselen het soevereine recht om maatregelen te nemen en een beleid te voeren ter bescherming en bevordering van de diversiteit van cultuuruitingen op hun grondgebied.
3. Gelijke waardigheid van en gelijk respect voor alle culturen
De bescherming en de bevordering van de diversiteit van cultuuruitingen impliceert de erkenning van de gelijke waardigheid van en het gelijke respect voor alle culturen, met inbegrip van die van personen die tot minderheden behoren en van autochtone volkeren.
4. Internationale solidariteit en samenwerking
Internationale samenwerking en solidariteit moet het alle landen, en in het bijzondere de ontwikkelingslanden, mogelijk maken om op lokaal, nationaal en internationaal vlak de middelen te creëren en te versterken die voor hun cultuuruiting nodig zijn, met inbegrip van hun cultuurindustrie, ongeacht of het een ontluikende of een gevestigde industrie betreft.
5. Complementariteit van de economische en culturele aspecten van ontwikkeling
Aangezien cultuur een van de drijfveren van ontwikkeling is, zijn de culturele aspecten van ontwikkeling even belangrijk als de economische, en individuen en volkeren hebben het fundamentele recht om eraan deel te nemen en ze te genieten.
6. Duurzame ontwikkeling
Culturele diversiteit is een grote rijkdom voor mens en samenleving. Bescherming, bevordering en behoud van culturele diversiteit zijn essentiële voorwaarden voor een duurzame ontwikkeling ten gunste van de huidige en de toekomstige generaties.
7. Billijke toegang
De billijke toegang tot een rijk en gediversifieerd scala van cultuuruitingen van over de hele wereld en de toegang van de culturen tot de middelen om zich uit te drukken en hun uitingen te verspreiden zijn belangrijke elementen om de culturele diversiteit te versterken en het wederzijds begrip te bevorderen.
8. Openheid en evenwicht
Wanneer staten maatregelen nemen om de diversiteit van cultuuruitingen te bevorderen, horen zij op een passende manier de openheid voor de andere culturen in de wereld te bevorderen en zich ervan te vergewissen dat deze maatregelen in overeenstemming zijn met de door dit verdrag nagestreefde doeleinden.
 II. TOEPASSINGSGEBIED
 Art.    3 . - Toepassingsgebied
Dit verdrag is van toepassing op de maatregelen en het beleid van de partijen met betrekking tot de bescherming en de bevordering van de diversiteit van cultuuruitingen.
 III. DEFINITIES
 Art.    4 . - Definities
In dit verdrag worden de volgende definities gehanteerd :
1. Culturele diversiteit
Onder " culturele diversiteit " wordt verstaan : de veelheid aan vormen waardoor de culturen van groepen en samenlevingen tot uiting komen. Deze uitingen worden binnen en tussen de groepen en samenlevingen overgebracht.
Culturele diversiteit komt niet alleen tot uiting in de uiteenlopende vormen waarin het cultureel erfgoed van de mensheid dankzij de diversiteit van cultuuruitingen wordt geopenbaard, verrijkt en overgebracht, maar, ongeacht de gebruikte middelen en technologieën, ook via de verschillende wijzen om cultuuruitingen te scheppen, te produceren, te verspreiden, te distribueren en te genieten.
2. Culturele inhoud
Onder " culturele inhoud " wordt verstaan : de symbolische betekenis, de artistieke dimensie en de culturele waarden waaraan culturele identiteiten ten grondslag liggen of die deze tot uiting brengen.
3. Cultuuruitingen
" Cultuuruitingen " zijn uitingen die het resultaat zijn van de creativiteit van individuen, groepen en samenlevingen, en die een culturele inhoud hebben.
4. Culturele activiteiten, goederen en diensten
Onder " culturele activiteiten, goederen en diensten " wordt verstaan : activiteiten, goederen en diensten die gezien hun specifieke aard, aanwending of doel, vorm geven aan cultuuruitingen of deze overbrengen, ongeacht hun eventuele commerciële waarde. Culturele activiteiten kunnen een doel op zich zijn, maar kunnen ook bijdragen tot de productie van culturele goederen en diensten.
5. Cultuurindustrie
Onder " cultuurindustrie " wordt verstaan : de industrie die culturele goederen of diensten zoals omschreven in punt 4 produceert of distribueert.
6. Cultuurbeleid en culturele maatregelen
Onder " cultuurbeleid en culturele maatregelen " wordt verstaan : het beleid en de maatregelen op cultuurgebied op lokaal, nationaal, regionaal of internationaal niveau, ongeacht of deze op de eigenlijke cultuur zijn toegespitst, dan wel bedoeld zijn om een rechtstreekse uitwerking te hebben op cultuuruitingen van individuen, groepen of samenlevingen, inclusief op het scheppen, produceren, verspreiden en distribueren van culturele activiteiten, goederen en diensten, alsook op de toegang daartoe.
7. Bescherming
Onder " bescherming " wordt verstaan : het nemen van maatregelen met het oog op het behoud, de vrijwaring en de versterking van de diversiteit van cultuuruitingen.
Onder " beschermen " wordt verstaan : dergelijke maatregelen nemen.
8. Interculturaliteit
Onder " interculturaliteit " wordt verstaan : het bestaan van en de billijke wisselwerking tussen verschillende culturen, alsook de mogelijkheid om via dialoog en wederzijds respect tot gezamenlijke cultuuruitingen te komen.
 IV. RECHTEN EN VERPLICHTINGEN VAN DE PARTIJEN
 Art.    5 . - Algemene regel inzake rechten en verplichtingen
1. Overeenkomstig het Handvest van de Verenigde Naties, de internationale rechtsbeginselen en de universeel erkende instrumenten op het gebied van de mensenrechten, bevestigen de partijen hun soevereine recht om hun cultuurbeleid te bepalen en uit te voeren, en om maatregelen te nemen ter bescherming en bevordering van de diversiteit van cultuuruitingen en ter versterking van de internationale samenwerking teneinde de doelstellingen van dit verdrag te verwezenlijken.
2. Wanneer een partij een beleid uitvoert en maatregelen neemt om de diversiteit van cultuuruitingen op haar grondgebied te beschermen en te bevorderen, moeten haar beleid en maatregelen met dit verdrag in overeenstemming zijn.
 Art.    6 . - Rechten van de partijen op nationaal vlak
1. Elke partij kan in het kader van haar in artikel 4, punt 6, beschreven cultuurbeleid en culturele maatregelen, en rekening houdend met de eigen omstandigheden en behoeften, maatregelen nemen ter bescherming en bevordering van de diversiteit van cultuuruitingen op haar grondgebied.
2. Het kan daarbij gaan om :
(a) regelgeving ter bescherming en bevordering van de diversiteit van cultuuruitingen;
(b) maatregelen die de nationale culturele activiteiten, goederen en diensten passende kansen bieden om hun plaats te vinden tussen alle activiteiten, goederen en diensten die op haar grondgebied beschikbaar zijn voor hun schepping, productie, verspreiding, distributie en genot, met inbegrip van maatregelen met betrekking tot de taal die voor deze activiteiten, goederen en diensten wordt gebruikt;
(c) maatregelen die ertoe strekken de onafhankelijke nationale cultuurindustrie en de activiteiten van de informele sector effectieve toegang te verstrekken tot de middelen om culturele activiteiten, goederen en diensten te produceren, te verspreiden en te distribueren;
(d) maatregelen om financiële overheidssteun toe te kennen;
(e) maatregelen om non-profitorganisaties, overheids- en privé-instellingen, kunstenaars en andere professionals uit de cultuursector ertoe aan te moedigen de vrije uitwisseling en het vrije verkeer van ideeën en cultuuruitingen, alsook van culturele activiteiten, goederen en diensten te ontwikkelen en te bevorderen, en de creativiteit en de ondernemingsgeest bij hun activiteiten te stimuleren;
(f) maatregelen om op passende wijze openbare instellingen op te richten en te ondersteunen;
(g) maatregelen om kunstenaars en al wie bij het scheppen van cultuuruitingen is betrokken, aan te moedigen en te steunen;
(h) maatregelen ter bevordering van de diversiteit van de media, onder meer via de openbare omroep.
 Art.    7 . - Maatregelen ter bevordering van cultuuruitingen
1. De partijen streven ernaar om op hun grondgebied de omstandigheden te creëren die personen en maatschappelijke groepen ertoe aanzetten :
(a) hun eigen cultuuruitingen te scheppen, te verspreiden, te distribueren en er toegang toe te hebben, terdege rekening houdend met de specifieke omstandigheden en behoeften van vrouwen en van diverse groepen in de samenleving, met inbegrip van personen die tot een minderheid behoren en autochtone volkeren;
(b) toegang te hebben tot diverse cultuuruitingen uit hun grondgebied en uit andere landen in de wereld.
2. De partijen streven er eveneens naar de belangrijke bijdrage te erkennen van kunstenaars en van al wie bij het scheppingsproces betrokken is, van culturele gemeenschappen en van organisaties die hen in hun werk steunen, alsook hun centrale rol die erin bestaat de diversiteit van cultuuruitingen te bevorderen.
 Art.    8 . - Maatregelen ter bescherming van cultuuruitingen
1. Onverminderd de artikelen 5 en 6 kan een partij vaststellen dat zich speciale situaties voordoen waarin cultuuruitingen op haar grondgebied gevaar lopen te verdwijnen, ernstig bedreigd worden of op de ene of andere manier dringend moeten worden gevrijwaard.
2. De partijen kunnen in de in lid 1 genoemde situaties alle nodige maatregelen nemen om cultuuruitingen in overeenstemming met dit verdrag te beschermen en te behouden.
3. De partijen brengen bij het in artikel 23 bedoelde Intergouvernementeel Comité verslag uit over alle maatregelen die zijn genomen om de situatie te verhelpen, en het Comité kan passende aanbevelingen doen.
 Art.    9 . - Uitwisseling van informatie en transparantie
De partijen :
(a) verstrekken om de vier jaar in hun verslagen aan de UNESCO passende informatie over de maatregelen ter bescherming en bevordering van de diversiteit van cultuuruitingen die zij op hun grondgebied en op internationaal niveau hebben genomen;
(b) wijzen een contactpunt aan dat bevoegd is voor de uitwisseling van informatie met betrekking tot dit verdrag;
(c) delen informatie mee en wisselen informatie uit over de bescherming en de bevordering van de diversiteit van cultuuruitingen.
 Art.    10 . - Voorlichting en bewustmaking van het publiek
De partijen :
(a) bevorderen en ontwikkelen, onder meer door voorlichtings- en bewustmakingsprogramma's voor het publiek, het inzicht dat de bescherming en de bevordering van de diversiteit van cultuuruitingen van belang zijn;
(b) werken samen met andere partijen en internationale en regionale organisaties om het doel van dit artikel te verwezenlijken;
(c) zetten zich ervoor in om creativiteit aan te moedigen en productiecapaciteiten te versterken door op het gebied van de cultuurindustrie voorlichtings-, opleidings- en uitwisselingsprogramma's in te stellen. Deze maatregelen moeten op zodanige wijze worden toegepast dat zij geen negatieve gevolgen hebben voor traditionele productievormen.
 Art.    11 . - Participatie van het maatschappelijk middenveld
De partijen erkennen de essentiële rol van het maatschappelijk middenveld in de bescherming en de bevordering van de diversiteit van cultuuruitingen. Zij moedigen het maatschappelijk middenveld ertoe aan actief te participeren in hun inspanningen om de doelstellingen van dit verdrag te verwezenlijken.
 Art.    12 . - Bevordering van de internationale samenwerking
De partijen streven ernaar hun bilaterale, regionale en internationale samenwerking te versterken om gunstige voorwaarden te scheppen voor de bevordering van de diversiteit van cultuuruitingen, in het bijzonder rekening houdend met de in artikelen 8 en 17 vermelde situaties, met name teneinde :
(a) de dialoog tussen de partijen over cultuurbeleid te bevorderen;
(b) de strategische en beheerscapaciteiten van de overheidssector in de openbare cultuurinstellingen te versterken dankzij professionele en internationale culturele uitwisselingen en het doorgeven van beste praktijken;
(c) de partnerschappen met en tussen het maatschappelijk middenveld, niet-gouvernementele organisaties en de privésector te versterken om de diversiteit van cultuuruitingen te bevorderen;
(d) de aanwending van nieuwe technologieën te bevorderen, partnerschappen aan te moedigen om de informatie-uitwisseling en het begrip van culturen te versterken, en de diversiteit van cultuuruitingen te bevorderen;
(e) het sluiten van coproductie- en codistributieovereenkomsten aan te moedigen.
 Art.    13 . - Integratie van cultuur in duurzame ontwikkeling
De partijen streven ernaar cultuur op alle niveaus in hun ontwikkelingsbeleid te integreren om gunstige voorwaarden voor duurzame ontwikkeling te scheppen, en in dat kader aspecten die verband houden met de bescherming en de bevordering van cultuuruitingen te stimuleren.
 Art.    14 . - Ontwikkelingssamenwerking
De partijen beijveren zich ervoor de samenwerking met het oog op duurzame ontwikkeling en armoedebestrijding te steunen, in het bijzonder wat de specifieke behoeften van de ontwikkelingslanden betreft, teneinde onder meer met de volgende middelen het ontluiken van een dynamische culturele sector te bevorderen :
(a) versterking van de cultuurindustrie van de ontwikkelingslanden :
(i) door in ontwikkelingslanden culturele productie- en distributiecapaciteit te scheppen en te versterken;
(ii) door een betere toegang van hun culturele activiteiten, goederen en diensten tot de wereldmarkt en de internationale distributienetwerken te bevorderen;
(iii) door het ontstaan van levensvatbare lokale en regionale markten mogelijk te maken;
(iv) door in de ontwikkelde landen, waar mogelijk, passende maatregelen te nemen om de toegang tot hun grondgebied van culturele activiteiten, goederen en diensten uit ontwikkelingslanden te bevorderen;
(v) door creatief werk te steunen en, voorzover mogelijk, de mobiliteit van kunstenaars uit ontwikkelingslanden te bevorderen;
(vi) door een passende samenwerking tussen ontwikkelde en ontwikkelingslanden aan te moedigen, met name op het gebied van muziek en film;
(b) versterking van de capaciteiten door uitwisseling van informatie, ervaring en deskundigheid, alsook door opleiding van het menselijk potentieel in ontwikkelingslanden in de overheids- en de privésector, met name inzake strategische en beheerscapaciteiten, het uitwerken en uitvoeren van een beleid, de bevordering en de distributie van cultuuruitingen, de ontwikkeling van middelgrote, kleine en micro-ondernemingen, de aanwending van technologie en de ontwikkeling en overdracht van vaardigheden;
(c) overdracht van technologie door de invoering van passende stimuleringsmaatregelen voor de overdracht van technologie en knowhow, in het bijzonder op het gebied van de cultuurindustrie en culturele ondernemingen;
(d) financiële steun door :
(i) de oprichting van een Internationaal Fonds voor culturele diversiteit, zoals bepaald in artikel 18;
(ii) de toekenning van passende officiële ontwikkelingshulp, onder meer van technische bijstand, om creativiteit te stimuleren en te steunen;
(iii) andere vormen van financiële hulp zoals laagrentende leningen, subsidies en andere financieringsmechanismen.
 Art.    15 . - Invulling van de samenwerking
De partijen stimuleren de ontwikkeling van partnerschappen tussen en in de overheidssector, de privésector en non-profitorganisaties, die tot doel hebben met ontwikkelingslanden samen te werken aan de versterking van hun capaciteit om de diversiteit van cultuuruitingen te beschermen en te bevorderen. Inspelend op de concrete behoeften van de ontwikkelingslanden zullen deze vernieuwende partnerschappen de nadruk leggen op de verdere ontwikkeling van infrastructuur, menselijk potentieel en beleidsmaatregelen, alsook op de uitwisseling van culturele activiteiten, goederen en diensten.
 Art.    16 . - Voorkeursbehandeling voor ontwikkelingslanden
De ontwikkelde landen bevorderen de culturele uitwisselingen met de ontwikkelingslanden door hun kunstenaars en andere professionals uit de cultuursector en cultuurbeoefenaars, alsook hun culturele goederen en diensten door middel van een passend institutioneel en juridisch kader een voorkeursbehandeling te geven.
 Art.    17 . - Internationale samenwerking in geval van een ernstige bedreiging van cultuuruitingen
De partijen werken samen om elkaar, en in het bijzonder de ontwikkelingslanden, in de in artikel 8 bedoelde situaties bijstand te verlenen.
 Art.    18 . - Internationaal Fonds voor culturele diversiteit
1. Er wordt een Internationaal Fonds voor culturele diversiteit opgericht, hierna " het fonds " te noemen.
2. Het fonds bestaat uit deposito's overeenkomstig het financieel reglement van de UNESCO.
3. De middelen van het fonds omvatten :
(a) de vrijwillige bijdragen van de partijen;
(b) de fondsen die met dit doel door de algemene Conferentie van de UNESCO zijn toegewezen;
(c) de stortingen, giften of legaten van andere staten, organisaties en programma's van de Verenigde Naties, andere regionale of internationale organisaties, en overheids- of privé-instellingen of privé-personen;
(d) verschuldigde rente op de middelen van het fonds;
(e) de opbrengst van inzamelingen en ontvangsten van manifestaties die ten gunste van het fonds werden georganiseerd;
(f) alle andere middelen die het reglement van het fonds toestaat.
4. Het Intergouvernementeel Comité beslist over de aanwending van de middelen van het fonds op grond van de richtsnoeren van de in artikel 22 bedoelde Conferentie van de partijen.
5. Het Intergouvernementeel Comité kan voor algemene of specifieke doelstellingen in verband met welomschreven projecten bijdragen en andere vormen van steun aanvaarden, op voorwaarde dat die projecten door het Intergouvernementeel Comité zijn goedgekeurd.
6. Aan de bijdragen tot het fonds mogen geen politieke, economische of andere voorwaarden zijn verbonden die onverenigbaar zijn met de doelstellingen van dit verdrag.
7. De partijen streven ernaar op gezette tijden vrijwillige bijdragen te storten voor de uitvoering van dit verdrag.
 Art.    19 . C Uitwisseling, analyse en verspreiding van informatie
1. De partijen komen overeen informatie en deskundigheid met betrekking tot gegevensverzameling en statistieken op het gebied van de diversiteit van cultuuruitingen uit te wisselen, alsook met betrekking tot beste praktijken om deze diversiteit te beschermen en te bevorderen.
2. Door gebruik te maken van de bestaande mechanismen van het secretariaat bevordert de UNESCO het verzamelen, de analyse en de verspreiding van alle informatie, statistieken en beste praktijken op dit gebied.
3. Voorts creëert en actualiseert de UNESCO een gegevensbank over verschillende sectoren en gouvernementele, particuliere en non-profitorganisaties die actief zijn op het gebied van cultuuruitingen.
4. Teneinde het verzamelen van de gegevens te bevorderen, besteedt de UNESCO bijzondere aandacht aan de versterking van de capaciteit en de deskundigheid van de partijen die op dat gebied om bijstand vragen.
5. De in dit artikel beschreven verzameling van informatie vult de in artikel 9 bedoelde informatie aan.
 V. VERHOUDING TOT ANDERE INSTRUMENTEN
 Art.    20 . - Verhouding tot andere instrumenten : wederzijdse steun, complementariteit en non-subordinatie
1. De partijen erkennen dat zij hun verplichtingen krachtens dit en alle andere verdragen waarbij zij partij zijn, te goeder trouw moeten nakomen. Zonder dit verdrag aan andere verdragen ondergeschikt te maken,
(a) bevorderen zij de wederzijdse ondersteuning van dit en de andere verdragen waarbij zij partij zijn; en
(b) houden zij bij de interpretatie en de toepassing van andere verdragen waarbij zij partij zijn of bij het aangaan van andere internationale verplichtingen rekening met de relevante bepalingen van dit verdrag.
2. Niets in dit verdrag mag worden geïnterpreteerd als een wijziging van de rechten en verplichtingen van de partijen krachtens andere verdragen waarbij zij partij zijn.
 Art.    21 . - Overleg en coördinatie op internationaal niveau
De partijen verbinden zich ertoe de verwezenlijking van de doelstellingen en beginselen van dit verdrag op andere internationale fora te bevorderen. Daartoe plegen de partijen, indien nodig, overleg, daarbij deze doelstellingen en beginselen in gedachten houdend.
 VI. ORGANEN VAN HET VERDRAG
 Art.    22 . - Conferentie van de partijen
1. Er wordt een Conferentie van de partijen ingesteld. Deze Conferentie is het plenaire en hoogste orgaan van dit verdrag.
2. De Conferentie van de partijen komt, voorzover mogelijk, om de twee jaar in gewone zitting bijeenin het kader van de algemene Conferentie van de UNESCO. Zij kan in buitengewone zitting bijeenkomen wanneer zij daartoe beslist, of wanneer het Intergouvernementeel Comité daartoe van minstens een derde van de partijen een verzoek ontvangt.
3. De Conferentie van de partijen stelt haar reglement van orde vast.
4. De Conferentie van de partijen heeft onder meer de taak :
(a) de leden van het Intergouvernementeel Comité te verkiezen;
(b) de door het Intergouvernementeel Comité doorgestuurde verslagen van de partijen bij het verdrag in ontvangst te nemen en te bespreken;
(c) de operationele richtsnoeren, die het Intergouvernementeel Comité op haar verzoek heeft opgesteld, goed te keuren;
(d) alle nodige maatregelen te nemen die zij nodig acht voor de verwezenlijking van de doelstellingen van dit verdrag.
 Art.    23 . - Intergouvernementeel Comité
1. Bij de UNESCO wordt een Intergouvernementeel Comité voor de bescherming en de bevordering van de diversiteit van cultuuruitingen ingesteld, hierna " het Intergouvernementeel Comité " te noemen. Het comité bestaat uit vertegenwoordigers van 18 staten die partij zijn bij het verdrag. Zij worden, zodra dit verdrag overeenkomstig artikel 29 in werking treedt, voor vier jaar door de Conferentie van de partijen verkozen.
2. Het Intergouvernementeel Comité komt één keer per jaar bijeen.
3. Het Intergouvernementeel Comité staat onder toezicht en volgt de richtsnoeren van de Conferentie van de partijen, en is haar rekenschap verschuldigd.
4. Het aantal leden van het Intergouvernementeel Comité wordt op 24 gebracht zodra er 50 partijen zijn bij het verdrag.
5. De verkiezing van de leden van het Intergouvernementeel Comité is gebaseerd op de beginselen van een billijke geografische spreiding en roulering.
6. Onverminderd de andere bevoegdheden die dit verdrag het Intergouvernementeel Comité verleent, heeft dat Comité de volgende taken :
(a) de verwezenlijking van de doelstellingen van dit verdrag bevorderen, en de uitvoering ervan stimuleren en hierop toezicht houden;
(b) op verzoek van de Conferentie van de partijen de operationele richtsnoeren voor de uitvoering en de toepassing van de bepalingen van het verdrag opstellen, en haar die ter goedkeuring voorleggen;
(c) de verslagen van de partijen bij het verdrag, samen met zijn opmerkingen en een samenvatting van de inhoud ervan, doen toekomen aan de Conferentie van de partijen;
(d) passende aanbevelingen doen in situaties die de partijen hem overeenkomstig de relevante bepalingen van het verdrag, en in het bijzonder artikel 8, ter kennis brengen;
(e) raadplegingsprocedures en -mechanismen instellen om de verwezenlijking van de doelstellingen en de naleving van de beginselen van dit verdrag in andere internationale fora te bevorderen;
(f) alle taken uit te voeren waarom de Conferentie van de partijen verzoekt.
7. Overeenkomstig zijn reglement van orde kan het Intergouvernementeel Comité op elk ogenblik overheidsorganen, privé-organen of natuurlijke personen op zijn vergaderingen uitnodigen om hen over specifieke aangelegenheden te raadplegen.
8. Het Intergouvernementeel Comité stelt zijn reglement van orde vast en legt het ter goedkeuring voor aan de Conferentie van de partijen.
 Art.    24 . - Secretariaat van de UNESCO
1. De organen van het verdrag worden bijgestaan door het secretariaat van de UNESCO.
2. Het secretariaat stelt de documentatie van de Conferentie van de partijen en van het Intergouvernementeel Comité samen, stelt de ontwerp-agenda van hun vergaderingen op, helpt hun beslissingen uit te voeren en brengt er verslag over uit.
 VII. SLOTBEPALINGEN
 Art.    25 . - Geschillenregeling
1. Wanneer de partijen het oneens zijn over de interpretatie of de toepassing van dit verdrag, proberen zij door overleg een oplossing te vinden.
2. Wanneer de betrokken partijen niet door overleg tot overeenstemming kunnen komen, kunnen zij in onderlinge overeenstemming een beroep doen op de bijstand of bemiddeling van een derde.
3. Wanneer er geen bijstand is verleend of er geen bemiddeling heeft plaatsgevonden, of wanneer het geschil niet kon worden geregeld door overleg, bijstand of bemiddeling, kan één van de partijen een beroep doen op de verzoeningsprocedure in de bijlage bij dit verdrag. De partijen overwegen te goeder trouw het voorstel van de verzoeningscommissie voor de regeling van het geschil.
4. Elke partij kan bij de bekrachtiging, de aanvaarding, de goedkeuring of de toetreding verklaren dat zij de hierboven vermelde verzoeningsprocedure niet erkent. Elke partij die een dergelijke verklaring heeft afgelegd, kan die verklaring te allen tijde intrekken door middel van kennisgeving aan de directeur-generaal van de UNESCO.
 Art.    26 . - Bekrachtiging, aanvaarding, goedkeuring of toetreding
1. Dit verdrag is onderworpen aan bekrachtiging, aanvaarding, goedkeuring of toetreding door de lidstaten van de UNESCO, overeenkomstig hun respectieve grondwettelijke procedures.
2. De akten van bekrachtiging, aanvaarding, goedkeuring of toetreding worden bij de directeur-generaal van de UNESCO nedergelegd.
 Art.    27 . - Toetreding
1. Tot dit verdrag kunnen staten toetreden die geen lid zijn van de UNESCO, maar wel van de Verenigde Naties of van één van haar gespecialiseerde instellingen, en die door de algemene Conferentie van de UNESCO tot toetreding worden uitgenodigd.
2. Tot dit verdrag kunnen eveneens gebieden toetreden die een door de Verenigde Naties als dusdanig erkende volledige interne autonomie genieten, maar niet volledig onafhankelijk zijn overeenkomstig Resolutie 1514 (XV) van de algemene Vergadering, en die bevoegd zijn voor de aangelegenheden die in dit verdrag worden geregeld, alsook om over deze aangelegenheden verdragen te sluiten.
3. De volgende bepalingen zijn van toepassing op de organisaties voor regionale economische integratie :
(a) tot dit verdrag kan eveneens elke organisatie voor regionale economische integratie toetreden die, onder voorbehoud van het onderstaande, net als de staten die er partij bij zijn volledig gebonden is door dit verdrag;
(b) wanneer één of meer lidstaten van een dergelijke organisatie ook partij zijn bij het verdrag, stellen die organisatie of die lidstaat/lidstaten hun verantwoordelijkheid bij het nakomen van hun verplichtingen krachtens dit verdrag vast. Deze verdeling van de verantwoordelijkheid wordt van kracht wanneer de onder c) beschreven kennisgevingsprocedure is voltooid. De organisatie en de lidstaten zijn niet gemachtigd om de uit dit verdrag voortvloeiende rechten tegelijkertijd uit te oefenen. Voorts beschikken de organisaties voor regionale economische integratie op hun bevoegdheidsgebieden voor de uitoefening van hun stemrecht over evenveel stemmen als er lidstaten van hun organisatie partij zijn bij dit verdrag. Deze organisaties maken geen gebruik van hun stemrecht wanneer hun lidstaten dat wel doen, en omgekeerd;
(c) een organisatie voor regionale economische integratie en haar lidstaat of lidstaten die overeenkomstig punt b) een verdeling van de verantwoordelijkheid zijn overeengekomen, lichten de partijen op de volgende wijze over deze verdeling van de verantwoordelijkheid in :
(i) in haar akte van toetreding vermeldt deze organisatie precies hoe de verantwoordelijkheden met betrekking tot de aangelegenheden die in het verdrag worden geregeld, zijn verdeeld;
(ii) wanneer de respectieve verantwoordelijkheden nadien worden gewijzigd, licht de organisatie voor regionale economische integratie de depositaris in over elk voorstel om deze verantwoordelijkheden te wijzigen; de depositaris licht op zijn beurt de partijen over deze wijziging in;
(d) de lidstaten van een organisatie voor regionale economische integratie die partij worden bij het verdrag, worden geacht bevoegd te blijven voor alle gebieden waarvoor er geen uitdrukkelijk aan de depositaris gemelde of gesignaleerde bevoegdheidsoverdracht aan de organisatie heeft plaatsgevonden;
(e) onder " organisatie voor regionale economische integratie " wordt een organisatie verstaan die bestaat uit soevereine staten die lid zijn van de Verenigde Naties of van één van haar gespecialiseerde instellingen, waaraan deze staten hun bevoegdheid op gebieden die onder dit verdrag vallen hebben overgedragen, en waaraan volgens haar interne procedures toestemming is verleend om partij te worden bij dit verdrag.
4. De akte van toetreding wordt bij de directeur-generaal van de UNESCO nedergelegd.
 Art.    28 . - Contactpunt
Elke partij die lid wordt bij dit verdrag wijst een contactpunt aan als bedoeld in artikel 9.
 Art.    29 . - Inwerkingtreding
1. Dit verdrag treedt in werking drie maanden na de datum waarop de dertigste akte van bekrachtiging, aanvaarding, goedkeuring of toetreding is nedergelegd, maar uitsluitend ten aanzien van de staten en organisaties voor regionale economische integratie die hun respectieve akte van bekrachtiging, aanvaarding, goedkeuring of toetreding op die datum of eerder hebben nedergelegd. Voor alle andere partijen treedt het verdrag in werking drie maanden na de nederlegging van hun akte van bekrachtiging, aanvaarding, goedkeuring of toetreding.
2. Voor de toepassing van dit artikel wordt een akte die door een organisatie voor regionale economische integratie wordt nedergelegd niet beschouwd als een bijkomende akte naast de akten die haar lidstaten reeds hebben nedergelegd.
 Art.    30 . - Federale of niet-unitaire grondwettelijke stelsels
Erkennende dat de internationale overeenkomsten de partijen, ongeacht hun grondwettelijke stelsels, verbinden, gelden de onderstaande bepalingen voor de partijen met een federaal of niet-unitair grondwettelijk stelsel :
(a) wat de bepalingen van dit verdrag betreft, waarvan de toepassing tot de bevoegdheid van de federale of centrale wetgevende macht behoort, heeft de federale of centrale regering dezelfde verplichtingen als de partijen die geen federale staat zijn;
(b) wat de bepalingen van dit verdrag betreft, waarvan de toepassing tot de bevoegdheid behoort van elk van de samenstellende delen zoals staten, districten, provincies of kantons, die krachtens het grondwettelijk stelsel van de federatie niet gehouden zijn wetgevingsmaatregelen te nemen, brengt de federale overheid deze bepalingen, indien nodig, ter kennis van de bevoegde autoriteiten van de samenstellende delen zoals staten, districten, provincies of kantons, samen met haar aanbeveling voor goedkeuring.
 Art.    31 . - Opzegging
1. Elk van de partijen kan dit verdrag opzeggen.
2. Kennisgeving van de opzegging gebeurt door nederlegging van een schriftelijk instrument bij de directeur-generaal van de UNESCO.
3. De opzegging wordt van kracht twaalf maanden na ontvangst van de akte van opzegging. Zij wijzigt geenszins de financiële verplichtingen, die de opzeggende partij dient na te komen tot de datum waarop de opzegging van kracht wordt.
 Art.    32 . - Taken van de depositaris
In zijn hoedanigheid van depositaris van dit verdrag licht de directeur-generaal van de UNESCO de lidstaten van de organisatie, de in artikel 27 bedoelde niet-lidstaten en organisaties voor regionale economische integratie, alsook de Verenigde Naties, in over de nederlegging van alle in artikelen 26 en 27 bedoelde akten van bekrachtiging, aanvaarding, goedkeuring of toetreding, en over de in artikel 31 bedoelde opzeggingen.
 Art.    33 . - Amendementen
1. Elke partij kan bij schriftelijke mededeling aan de directeur-generaal amendementen op dit verdrag voorstellen. De directeur-generaal doet deze mededeling aan alle partijen toekomen. Indien, binnen zes maanden na de datum waarop de mededeling is toegestuurd, minstens de helft van de partijen een gunstig antwoord heeft gegeven, presenteert de directeur-generaal dit voorstel ter bespreking en eventuele aanneming op de volgende zitting van de Conferentie van de partijen.
2. De amendementen worden aangenomen met een tweederde meerderheid van de aanwezige stemgerechtigde partijen.
3. Wanneer de amendementen op dit verdrag zijn aangenomen, worden zij ter aanvaarding, instemming, goedkeuring of toetreding aan de partijen voorgelegd.
4. Voor de partijen die de amendementen op dit verdrag hebben bekrachtigd, ze hebben aanvaard, ze hebben goedgekeurd of ertoe zijn toegetreden, treden deze amendementen in werking drie maanden na de nederlegging van de in lid 3 van dit artikel bedoelde akten door twee derden van de partijen. Vervolgens treedt dat amendement voor elke partij die het bekrachtigt, aanvaardt, goedkeurt of ertoe toetreedt in werking drie maanden na de nederlegging door de partij van haar akte van bekrachtiging, aanvaarding, goedkeuring of toetreding.
5. De in de leden 3 en 4 vastgestelde procedure is niet van toepassing op de amendementen op artikel 23 betreffende het aantal leden van het Intergouvernementeel Comité. Deze amendementen treden in werking op het ogenblik van hun aanneming.
6. Een in artikel 27 bedoelde staat of organisatie voor regionale economische integratie die partij wordt bij dit verdrag na de inwerkingtreding van amendementen conform lid 4 van dit artikel, wordt, indien geen blijk werd gegeven van een andere intentie, geacht :
(a) partij te zijn bij het aldus geamendeerde verdrag; en
(b) partij te zijn bij het niet geamendeerde verdrag ten aanzien van alle partijen die niet door deze amendementen gebonden zijn.
 Art.    34 . - Authentieke teksten
Dit verdrag is opgesteld in het Arabisch, het Chinees, het Engels, het Frans, het Russisch en het Spaans. De zes teksten zijn gelijkelijk authentiek.
 Art.    35 . - Registratie
Overeenkomstig artikel 102 van het Handvest van de Verenigde Naties wordt dit verdrag op verzoek van de directeur-generaal van de UNESCO geregistreerd bij het secretariaat van de Verenigde Naties.

 BIJLAGEN.
 Art.    N1 . Bijlage 1. - Verzoeningsprocedure
Artikel 1. - Verzoeningscommissie
Op verzoek van één van de partijen bij het geschil wordt een verzoeningscommissie opgericht. Tenzij de partijen er anders over beslissen, is de commissie samengesteld uit vijf leden : elke betrokken partij wijst twee leden aan, en de voorzitter wordt door de aldus aangewezen leden in onderlinge overeenstemming gekozen.
Artikel 2. - Leden van de commissie
Bij een geschil tussen meer dan twee partijen wijzen de partijen met dezelfde belangen hun leden van de commissie in onderlinge overeenstemming aan. Wanneer minstens twee partijen onafhankelijke belangen hebben of het er niet over eens zijn of zij dezelfde belangen hebben, wijzen zij hun leden afzonderlijk aan.
Artikel 3. - Aanwijzing
Wanneer de partijen twee maanden na het verzoek tot oprichting van een verzoeningscommissie niet alle leden hebben aangewezen, wijst de directeur-generaal van de UNESCO op vraag van de partij die het verzoek heeft ingediend binnen een nieuwe termijn van twee maanden alle leden van de commissie aan die niet door de partijen zijn aangewezen.
Artikel 4. - Voorzitter van de commissie
Wanneer de leden van de commissie binnen een termijn van twee maanden na de aanwijzing van het laatste lid van de commissie geen voorzitter hebben gekozen, wijst de directeur-generaal van de UNESCO op verzoek van een partij binnen een nieuwe termijn van twee maanden de voorzitter aan.
Artikel 5. - Beslissingen
De verzoeningscommissie neemt haar beslissingen met de meerderheid van de stemmen van haar leden. Tenzij de partijen bij het geschil daar anders over beschikken, stelt zij haar eigen procedure vast. Zij doet een voorstel voor een oplossing van het geschil, dat de partijen te goeder trouw overwegen.
Artikel 6. - Onenigheden
Bij onenigheid over de bevoegdheid van de verzoeningscommissie, beslist deze laatste of zij al dan niet bevoegd is.

 Art.  N2. Bijlage 2. - Lijst van de gebonden Staten

 Staten / Organisaties Datum
authentificatie Type instemming Datum instemming Datum interne
inwerkingtreding AFGHANISTAN   Aanvaarding 30/03/2009 30/06/2009 ALBANIE   Toetreding 17/11/2006 18/03/2007 ANDORRA   Toetreding 06/02/2007 06/05/2007 ANGOLA   Toetreding 07/02/2012 07/05/2012 ANTIGUA ET BARBUDA   Toetreding 25/04/2013 25/07/2013 ARGENTINIE   Bekrachtiging 07/05/2008 07/08/2008 ARMENIE   Toetreding 27/02/2007 27/05/2007 AUSTRALIE   Toetreding 18/09/2009 18/12/2009 AZERBEIDZJAN   Toetreding 15/02/2010 15/05/2010 BANGLADESH   Bekrachtiging 31/05/2007 31/08/2007 BARBADOS   Toetreding 02/10/2008 02/01/2009 BELARUS   Goedkeuring 06/09/2006 18/03/2007 BENIN   Bekrachtiging 20/12/2007 20/03/2008 BOLIVIA   Bekrachtiging 04/08/2006 18/03/2007 BOSNIE EN HERZEGOVINA   Bekrachtiging 27/01/2009 27/04/2009 BRAZILIE   Bekrachtiging 16/01/2007 16/04/2007 BULGARIJE   Bekrachtiging 18/12/2006 18/03/2007 BURKINA FASO   Bekrachtiging 15/09/2006 18/03/2007 BURUNDI   Bekrachtiging 14/10/2008 14/01/2009 België   Bekrachtiging 09/08/2013 09/11/2013 CAMBODJA   Toetreding 19/09/2007 19/12/2007 CANADA   Aanvaarding 28/11/2005 18/03/2007 CENTRAAL-AFRIKAANSE REPUBLIEK   Bekrachtiging 11/05/2012 11/08/2012 CHILI   Bekrachtiging 13/03/2007 13/06/2007 CHINA (VOLKSREPUBLIEK)   Bekrachtiging 30/01/2007 30/04/2007 COLOMBIA   Toetreding 19/03/2013 19/06/2013 CONGO (DEMOCRATISCHE REP.)   Bekracht!ging 28/09/2010 28/12/2010  CONGO (REPUBLIEK)   Bekrachtiging 22/10/2008 22/01/2009 COSTA RICA   Bekrachtiging 15/03/2011 15/06/2011 CUBA   Bekrachtiging 29/05/2007 29/08/2007 CYPRUS   Bekrachtiging 19/12/2006 19/03/2007 DENEMARKEN   Bekrachtiging 18/12/2006 18/03/2007 DJIBOUTI   Bekrachtiging 09/08/2006 18/03/2007 DOMINICAANSE REPUBLIEK   Toetreding 24/09/2009 24/12/2009  DUITSLAND   Bekrachtiging 12/03/2007 12/06/2007 ECUADOR   Toetreding 08/11/2006 18/03/2007 EGYPTE   Bekrachtiging 23/08/2007 23/11/2007 EL SALVADOR   Bekrachtiging 02/07/2013 02/10/2013 EQUATORIAAL GUINEA   Bekrachtiging 17/06/2010 17/09/2010 ESTLAND   Goedkeuring 18/12/2006 18/03/2007 ETHIOPIE   Bekrachtiging 02/09/2008 02/12/2008 Europese Gemeenschap   Toetreding 18/12/2006 18/03/2007 FINLAND   Aanvaarding 18/12/2006 18/03/2007 FRANKRIJK   Toetreding 18/12/2006 18/03/2007 GABON   Bekrachtiging 15/05/2007 15/08/2007 GAMBIA   Bekrachtiging 26/05/2011 26/08/2011 GEORGIE   Goedkeuring 01/07/2008 01/10/2008 GRENADA   Bekrachtiging 15/01/2009 15/04/2009 GRIEKENLAND   Bekrachtiging 03/01/2007 03/04/2007 GUATEMALA   Bekrachtiging 25/10/2006 18/03/2007 GUINEA   Bekrachtiging 20/02/2008 20/05/2008 GUYANA   Toetreding 14/12/2009 14/03/2010 HAITI   Bekrachtiging 08/02/2010 08/05/2010 HONDURAS   Toetreding 31/08/2010 30/11/2010 HONGARIJE   Bekrachtiging 09/05/2008 09/08/2008 IERLAND   Bekrachtiging 22/12/2006 22/03/2007 IJSLAND   Aanvaarding 01/02/2007 01/05/2007 INDIA   Bekrachtiging 15/12/2006 18/03/2007 INDONESIE   Toetreding 12/01/2012 12/04/2012 IRAK   Toetreding 22/07/2013 22/10/2013 ITALIE   Bekrachtiging 19/02/2007 19/05/2007 IVOORMST   Bekrachtiging 16/04/2007 16/07/2007 JAMAICA   Bekrachtiging 04/05/2007 04/08/2007 JORDANIE   Bekrachtiging 16/02/2007 16/05/2007 KAMEROEN   Toetreding 22/11/2006 18/03/2007 KENIA   Bekrachtiging 24/10/2007 24/01/2008 KOEWEIT   Toetreding 03/08/2007 03/11/2007 KOREA (ZUID)   Bekrachtiging 01/04/2010 01/07/2010 KROATIE   Goedkeuring 31/08/2006 18/03/2007 LAOS   Toetreding 05/11/2007 05/02/2008 LESOTHO   Toetreding 18/02/2010 18/05/2010 LETLAND   Toetreding 06/07/2007 06/10/2007 LITOUWEN   Toetreding 18/12/2006 18/03/2007 LUXEMBURG   Bekrachtiging 18/12/2006 18/03/2007 MACEDONIE (VOORMALIGE JOEGOSLAVISCHE REP.)   Bekrachtiging 22/05/2007 22/08/2007 MADAGASCAR   Bekrachtiging 11/09/2006 18/03/2007 MALAWI   Toetreding 16/03/2010 16/06/2010 MALI   Bekrachtiging 09/11/2006 18/03/2007 MALTA   Toetreding 18/12/2006 18/03/2007 MAROKKO   Bekrachtiging 04/06/2013 04/09/2013 MAURITIUS   Bekrachtiging 29/03/2006 18/03/2007 MEXICO   Bekrachtiging 05/07/2006 18/03/2007 MOLDAVA   Bekrachtiging 05/10/2006 18/03/2007 MONACO   Bekrachtiging 31/07/2006 18/03/2007 MONGOLIE   Toetreding 15/10/2007 15/01/2008 MONTENEGRO   Bekrachtiging 24/06/2008 24/09/2008 MOZAMBIQUE   Bekrachtiging 18/10/2007 18/01/2008 NAMIBIE   Bekrachtiging 29/11/2006 18/03/2007 NEDERLAND   Toetreding 09/10/2009 09/01/2010 NICARAGUA   Bekrachtiging 05/03/2009 05/06/2009 NIEUW-ZEELAND   Toetreding 05/10/2007 05/01/2008 NIGER   Bekrachtiging 14/03/2007 14/06/2007 NIGERIA   Bekrachtiging 21/01/2008 21/04/2008 NOORWEGEN   Bekrachtiging 17/01/2007 17/04/2007 OEKRAINE   Bekrachtiging 10/03/2010 10/06/2010 OMAN   Bekrachtiging 16/03/2007 16/06/2007 OOSTENRIJK   Bekrachtiging 18/12/2006 18/03/2007 PALESTIJNSE GEBIEDEN   Bekrachtiging 08/12/2011 08/03/2012  PANAMA   Bekrachtiging 22/01/2007 22/04/2007 PARAGUAY   Bekrachtiging 30/10/2007 30/01/2008 PERU   Toetreding 16/10/2006 18/03/2007 POLEN   Toetreding 17/08/2007 17/11/2007 PORTUGAL   Bekrachtiging 16/03/2007 16/06/2007 QATAR   Toetreding 21/04/2009 21/07/2009 IROEMENIE   Toetreding 20/07/2006 18/03/2007 RWANDA   Bekrachtiging 16/07/2012 16/10/2012 SAINT VINCENT ET GRENADE   Toetreding 25/09/2009 25/12/2009  SENEGAL   Bekrachtiging 07/11/2006 18/03/2007 SERVIE   Bekrachtiging 02/07/2009 02/10/2009 SEYCHELLEN   Toetreding 20/06/2008 20/09/2008 SLOVAKIJE   Bekrachtiging 18/12/2006 18/03/2007 SLOVENIE   Bekrachtiging 18/12/2006 18/03/2007 SOEDAN   Bekrachtiging 19/06/2008 19/09/2008 SPANJE   Bekrachtiging 18/12/2006 18/03/2007 ST. LUCIA   Bekrachtiging 01/02/2007 01/05/2007 SWAZILAND   Aanvaarding 30/10/2012 30/01/2013 TADZJIKISTAN   Bekrachtiging 24/10/2007 24/01/2008 TANZANIA   Bekrachtiging 18/10/2011 18/01/2012 TOGO   Bekrachtiging 05/09/2006 18/03/2007 TRINIDAD EN TOBAGO   Bekrachtiging 26/07/2010 26/10/2010 TSJAAD   Bekrachtiging 17/06/2008 17/09/2008 TSJECHISCHE REP.   Toetreding 12/08/2010 12/11/2010 TUNESIE   Bekrachtiging 15/02/2007 15/05/2007 URUGUAY   Bekrachtiging 18/01/2007 18/04/2007 VENEZUELA   Aanvaarding 28/05/2013 28/08/2013 VERENIGD KONINKRIJK   Bekrachtiging 07/12/2007 07/03/2008 VERENIGDE ARABISCHE EMIRATEN   Toetreding 06/06/2012 06/09/2012  VIETNAM   Bekrachtiging 07/08/2007 07/11/2007 ZIMBABWE   Bekrachtiging 15/05/2008 15/08/2008 ZUID-AFRIKA   Bekrachtiging 21/12/2006  21/03/2007 ZWEDEN   Bekrachtiging 18/12/2006 18/03/2007 ZWITSERLAND   Bekrachtiging 16/07/2008 16/10/2008


text:
TITEL I.  - Doelstellingen, definities en beginselen
 Artikel     1 . - Doelstellingen van de Conventie
De Partijen van onderhavige Conventie gaan akkoord :
a te erkennen dat het recht op cultureel erfgoed inherent is aan het recht op deelname aan het culturele leven, zoals bepaald in de Universele Verklaring van de Rechten van de Mens;
b een individuele en collectieve verantwoordelijkheid naar dit cultureel erfgoed toe te erkennen;
c naar voor te brengen dat het beschermen van het cultureel erfgoed en diens duurzaam gebruik de menselijke ontwikkeling en de levenskwaliteit tot doel hebben;
d de maatregelen te treffen die nodig zijn voor de toepassing van de bepalingen van onderhavige Conventie en dit wat betreft :
- de bijdrage van het cultureel erfgoed aan het bouwen aan een vredevolle en democratische samenleving alsook aan het proces van duurzame ontwikkeling en bevordering van de culturele diversiteit;
- de beste synergie tussen alle openbare, institutionele en private betrokken actoren.
 Art.    2 . - Definities
Voor de toepassing van onderhavige Conventie,
a omvat het cultureel erfgoed een reeks uit het verleden overgeërfde hulpbronnen die personen, voorbij het stelsel van het bezit van goederen, beschouwen als een weerspiegeling en uitdrukking van hun waarden, overtuigingen en kennis die voortdurend evolueren. Daartoe behoren ook alle aspecten van de omgeving die resulteren uit de interactie in de tijd tussen personen en plaatsen;
b een erfgoedgemeenschap bestaat uit personen die waarde hechten aan specifieke aspecten van het cultureel erfgoed die zij in het kader van de beleidsinitiatieven wensen te behouden en over te brengen op de toekomstige generaties.
 Art.    3 . - Gemeenschappelijk erfgoed van Europa
De Partijen gaan akkoord de erkenning van het gemeenschappelijk erfgoed van Europa te bevorderen. Dit gemeenschappelijk erfgoed omvat :
a al het cultureel erfgoed in Europa dat in z'n geheel een gedeelde bron van herinnering, begrip, identiteit, cohesie en creativiteit is; en,
b de idealen, de beginselen en de waarden die resulteren uit de ervaring uit de vooruitgang en de conflicten uit het verleden, die de ontwikkeling van een samenleving met vrede en stabiliteit, gebaseerd op de inachtneming van de Rechten van de Mens, de democratie en de Rechtsstaat, bevorderen.
 Art.    4 . - Rechten en verantwoordelijkheden betreffende het cultureel erfgoed
De Partijen erkennen :
a dat ieder persoon, alleen of gemeenschappelijk, het recht heeft om te genieten van het cultureel erfgoed en bij te dragen tot de verrijking ervan;
b dat het de verantwoordelijkheid is van ieder persoon, alleen of gemeenschappelijk, om zowel het cultureel erfgoed van anderen als zijn eigen erfgoed en bijgevolg het gemeenschappelijk erfgoed van Europa te respecteren;
c dat de uitoefening van het recht op het cultureel erfgoed enkel het voorwerp mag zijn van de beperkingen die in een democratische samenleving noodzakelijk zijn om het openbaar nut, de rechten en de vrijheden van de anderen te vrijwaren.
 Art.    5 . - Recht en beleid van het cultureel erfgoed
De Partijen verbinden zich ertoe :
a het openbaar nut dat verbonden is aan de elementen van het cultureel erfgoed in functie van hun belang voor de samenleving te erkennen;
b het cultureel erfgoed te waarderen door het te identificeren, te bestuderen, te interpreteren, te beschermen, te bewaren en voor te stellen;
c het bestaan van wetgevende maatregelen betreffende de uitvoeringsmodaliteiten van het recht op cultureel erfgoed, bepaald in artikel 4, in de bijzondere context van elke Partij te verzekeren;
d een economische en sociale omgeving te bevorderen die de deelname aan activiteiten in verband met het cultureel erfgoed begunstigt;
e de bescherming van het cultureel erfgoed als een van de belangrijkere elementen van de gecombineerde doelstellingen van de duurzame ontwikkeling, de culturele verscheidenheid en de hedendaagse creatie te bevorderen;
f de waarde van het cultureel erfgoed op de grondgebieden waar zij voor de rechtsspraak verantwoordelijk zijn te erkennen, wat de oorsprong van deze waarde ook is;
g geïntegreerde strategieën uit te werken om de verwezenlijking van de bepalingen uit onderhavige Conventie te vergemakkelijken.
 Art.    6 . - Gevolgen van de Conventie
Geen enkele van de bepalingen uit onderhavige Conventie zal geïnterpreteerd worden :
a als een beperking op of indruisend tegen de Rechten van de Mens en de Fundamentele vrijheden die door internationale instrumenten, met name de Universele Verklaring van de Rechten van de Mens en de Conventie tot vrijwaring van de Rechten van de Mens en de Fundamentele Vrijheden, gevrijwaard zouden kunnen worden;
b als zijnde een invloed op de meer gunstige bepalingen betreffende het cultureel erfgoed en de omgeving die in andere juridische nationale of internationale instrumenten zijn opgenomen;
c als schepping van afdwingbare rechten.
 TITEL II.  - Bijdrage van het cultureel erfgoed tot de samenleving en de menselijke ontwikkeling
 Art.    7 . - Cultureel erfgoed en dialoog
De Partijen verbinden zich, via actie van de overheid en van de andere bevoegde organen, tot :
a het aanmoedigen van reflectie over de ethiek van en de manier waarop het cultureel erfgoed voorgesteld wordt alsook van het respect voor de diversiteit van de interpretaties;
b het creëren van bemiddelingsprocedures om op een billijke manier de situaties te regelen waarin tegenstrijdige waarden door verschillende gemeenschappen aan hetzelfde erfgoed worden toegekend;
c het vergroten van de kennis over het cultureel erfgoed als hulpmiddel om het vreedzaam samenleven te vergemakkelijken en het vertrouwen en wederzijds begrip te bevorderen, met de bedoeling conflicten op te lossen en te voorkomen;
d het integreren van deze acties in alle aspecten van opvoeding en permanente vorming.
 Art.    8 . - Omgeving, erfgoed en levenskwaliteit
De Partijen verbinden zich tot het inzetten van alle erfgoedgerelateerde aspecten van de culturele omgeving :
a om de processen van economische, politieke, sociale en culturele ontwikkeling en ruimtelijke ordening te verrijken door indien nodig een beroep te doen op studies naar de culturele weerslag en op strategieën ter beperking van de schade;
b om een geïntegreerde benadering van het beleid met betrekking tot culturele, biologische, geologische en landschappelijke verscheidenheid ten gunste van een evenwicht tussen deze bestanddelen te bevorderen;
c om de sociale cohesie te versterken door het gevoel van gedeelde verantwoordelijkheid voor de gemeenschappelijke leefomgeving te begunstigen;
d om een doelstelling inzake kwaliteit voor hedendaagse creaties te promoten door zich in de omgeving te integreren zonder de culturele waarden in gevaar te brengen.
 Art.    9 . - Duurzaam gebruik het cultureel erfgoed
Om het cultureel erfgoed te bewaren, verbinden de Partijen zich tot :
a het promoten van het respect voor de integriteit van het cultureel erfgoed door zich ervan te vergewissen dat de beslissingen tot aanpassingen worden ingegeven door een begrip van de culturele waarden die inherent zijn aan het erfgoed;
b het definiëren en promoten van de beginselen van duurzaam beheer en het aanmoedigen van onderhoud;
c het garanderen dat de specifieke noden voor het behoud van het cultureel erfgoed in alle algemene technische reglementeringen in aanmerking worden genomen;
d het promoten van het gebruik van de materialen, technieken en knowhow uit de traditie, en het verkennen van hun potentieel in een hedendaagse productie;
e het promoten van de hoge kwaliteit van de tussenkomsten via professionele kwalificatie- en accreditatiesystemen van personen, ondernemingen en instellingen.
 Art.    10 . - Cultureel erfgoed en economische activiteit
Met het oog op het valoriseren van het potentieel van het cultureel erfgoed als factor van duurzame economische ontwikkeling verbinden de Partijen zich ertoe :
a de informatie over het economisch potentieel van het cultureel erfgoed uit te breiden en het te benutten;
b Het specifieke karakter en de belangen van het cultureel erfgoed bij het uittekenen van de economische beleidslijnen in aanmerking te nemen; en
c erop toe zien dat deze beleidslijnen de integriteit van het cultureel erfgoed respecteren zonder zijn intrinsieke waarden in gevaar te brengen.
 TITEL III.  - Gedeelde verantwoordelijkheid voor het cultureel erfgoed en de deelname van het publiek
 Art.    11 . - Organisatie van de publieke verantwoordelijkheden inzake cultureel erfgoed
In het beheer van het cultureel erfgoed verbinden de Partijen zich tot :
a het promoten van een geïntegreerde en goed geïnformeerde benadering van de actie van de overheid in alle sectoren en op alle niveaus;
b het ontwikkelen van de wettelijke, financiële en professionele kaders die een gecombineerde actie van de overheid, de experten, de eigenaars, de investeerders, de ondernemingen, de niet-gouvernementele organisaties en het middenveld mogelijk maken;
c het ontwikkelen van innovatieve praktijken van samenwerking van de overheid met andere partijen;
d het respecteren en aanmoedigen van de vrijwillige initiatieven als aanvulling op de opdracht van de overheid;
e het aanmoedigen van de niet-gouvernementele organisaties die zich met erfgoedbescherming bezighouden om te handelen ten gunste van het openbaar nut.
 Art.    12 . - Toegang tot het cultureel erfgoed en deelname aan de democratie
De Partijen verbinden zich ertoe :
a ieder deel te nemen aan :
- het proces waarin het cultureel erfgoed geïdentificeerd, bestudeerd, geïnterpreteerd, beschermd, bewaard en voorgesteld wordt;
- de reflectie en de publieke debatten over de kansen en uitdagingen die het cultureel erfgoed te bieden heeft;
b de waarde die aan het cultureel erfgoed wordt verbonden en aan de hand van dewelke de verschillende erfgoedgemeenschappen zich identificeren in aanmerking te nemen;
c de rol van de vrijwilligersorganisaties, enerzijds als partner bij de tussenkomsten en anderzijds als factoren voor een constructieve kritiek op het beleid inzake cultureel erfgoed, te erkennen;
d maatregelen te treffen om de toegankelijkheid van het erfgoed te verbeteren, in het bijzonder bij jongeren en armen, met het oog op sensibilisering over de waarde van erfgoed, de noodzaak het te onderhouden en te beschermen, en over de baten die het kan bieden.
 Art.    13 . - Cultureel erfgoed en kennis
De Partijen verbinden zich ertoe :
a het opnemen van de dimensie van het cultuur erfgoed in alle onderwijsniveaus, niet noodzakelijk als specifiek studieobject maar als gedegen middel voor toegang tot andere kennisvelden, te vergemakkelijken;
b de link tussen onderwijs over cultureel erfgoed en permanente vorming te verstevigen;
c het interdisciplinair onderzoek rond cultureel erfgoed, de erfgoedgemeenschappen, de omgeving en hun verbanden aan te moedigen;
d de professionele permanente vorming en het uitwisselen van kennis en knowhow binnen en buiten het onderwijssysteem aan te moedigen.
 Art.    14 . - Cultureel erfgoed en informatiemaatschappij
De Partijen verbinden zich tot het ontwikkelen van het gebruik van digitale technieken om de toegankelijkheid van het cultureel erfgoed en van de voordelen die eruit voortvloeien te verbeteren :
a door de initiatieven aan te moedigen die de kwaliteit van de inhoud begunstigen en ernaar streven de diversiteit van de talen en culturen in de informatiemaatschappij te garanderen;
b door op internationale schaal vergelijkbare normen te begunstigen in verband met het bestuderen, het bewaren, het valoriseren en beveiligen van het cultureel erfgoed en tegelijk te strijden tegen de smokkel van culturele goederen;
c door ernaar te streven de hindernissen inzake de toegankelijkheid van de informatie over het cultureel erfgoed weg te werken, in het bijzonder met pedagogische doeleinden, en tegelijk de intellectuele eigendomsrechten te beschermen;
d door zich er bewust van te zijn dat de creatie van digitale content betreffende het erfgoed de bescherming van het bestaande erfgoed niet in de weg zou moeten staan.
 TITEL IV.  - Opvolging en samenwerking
 Art.    15 . - Verbintenis van de Partijen
De Partijen verbinden zich ertoe :
a via de Raad van Europa een opvolgingsfunctie inzake de wetgevingen, de beleidslijnen en de praktijken betreffende cultureel erfgoed te ontwikkelen, in overeenstemming met de beginselen die in onderhavige Conventie uiteen worden gezet;
b een gedeeld informatiesysteem, dat publiek toegankelijk is en de beoordeling van de uitvoering door elke Partij van de verbintenissen die uit onderhavige Conventie voortvloeien, te onderhouden, te ontwikkelen en te voorzien van gegevens.
 Art.    16 . - Opvolgingsmechanisme
a Het Comité van Ministers zal, in overeenstemming met artikel 17 van het Statuut van de Raad van Europa, een geschikt comité in het leven roepen, of een reeds bestaand comité dat met de opvolging van de toepassing van de Conventie belast is en gemachtigd is om de modaliteiten voor de uitoefening van zijn opdracht te definiëren, aanstellen;
b het aldus aangestelde comité :
- stelt de procedureregels zo nodig vast;
- houdt toezicht op het in artikel 15 bedoelde systeem van gedeelde informatie door een samenvattend verslag op te stellen over de uitvoering van de verbintenissen uit de Conventie;
- formuleert een raadgevend advies betreffende elke vraag van één of meerdere Partijen in verband met de interpretatie van de Conventie en neemt daarbij alle juridische instrumenten van de Raad van Europa in aanmerking;
- Maakt, op initiatief van één of meerdere Partijen, een beoordeling van het ene of het andere aspect van hun toepassing van de Conventie;
- moedigt de transsectorale uitvoering van deze Conventie aan door met andere comités samen te werken en deel te nemen aan andere initiatieven van de Raad van Europa;
- maakt verslag op van zijn activiteiten aan het Comité van Ministers.
Het comité kan experten en waarnemers verbinden aan zijn werkzaamheden.
 Art.    17 . - Samenwerking in opvolgingsactiviteiten
De Partijen verbinden zich ertoe onderling en in de Raad van Europa samen te werken voor de verwezenlijking van de doelstellingen en de beginselen van deze Conventie, in het bijzonder voor de promotie van de erkenning van het gemeenschappelijk erfgoed van Europa :
a door samenwerkingsstrategieën aan te nemen die beantwoorden aan de prioriteiten die weerhouden worden in het opvolgingsproces;
b door multilaterale en grensoverschrijdende activiteiten te promoten en door regionale samenwerkingsnetwerken te ontwikkelen voor de uitvoering van deze strategieën;
c door de verspreiding van goede praktijken uit te wisselen, te ontwikkelen, te codificeren en te garanderen;
d door het publiek te informeren over de doelstellingen en de uitvoering van de Conventie.
De Partijen kunnen, in onderling akkoord, financiële regelingen treffen om de internationale samenwerking te vergemakkelijken.
 TITEL V.  - Eindclausules
 Art.    18 . - Ondertekening en inwerkingtreding
a Onderhavige Conventie staat open voor ondertekening door de Lidstaten van de Raad van Europa.
b Ze zal aan ratificatie, aanvaarding of goedkeuring worden onderworpen. De instrumenten voor ratificatie, aanvaarding of goedkeuring zullen bij de Secretaris-Generaal van de Raad van Europa worden ingediend.
c Onderhavige Conventie zal in werking treden op de eerste dag van de maand die volgt op het verlopen van een periode van drie maanden na de datum waarop tien Lidstaten van de Raad van Europa verklaren dat ze ermee hebben ingestemd verbonden te zijn aan de Conventie, in overeenstemming met de bepalingen uit het vorige lid.
d Ze zal, voor elke Staat die ze ondertekent en er later mee zou instemmen dat ze eraan verbonden is, in werking treden op de eerste dag van de maand die volgt op het verlopen van een periode van drie maanden na de datum waarop het instrument voor ratificatie, aanvaarding of goedkeuring is ingediend.
 Art.    19 . - Aansluiting
a Na de inwerkingtreding van onderhavige Conventie zal het Comité van Ministers van de Raad van Europa elke niet-Lidstaat van de Raad van Europa alsook de Europese Gemeenschap kunnen uitnodigen om zich bij onderhavige Conventie aan te sluiten, en dit bij beslissing genomen door de meerderheid, voorzien in artikel 20d van het Statuut van de Raad van Europa, en met unanimiteit van de vertegenwoordigers van de contracterende Staten die gerechtigd zijn te zetelen in de Raad van Ministers.
b Voor elke aansluitende Staat of voor de Europese Gemeenschap ingeval van aansluiting zal de Conventie in werking treden op de eerste dag van de maand die volgt op het verlopen van een periode van drie maanden na de datum waarop het instrument voor aansluiting is ingediend bij de Secretaris-Generaal van de Raad van Europa.
 Art.    20 . - Territoriale toepassing
a Elke Staat kan op het moment van ondertekening of van indiening van zijn instrument voor ratificatie, aanvaarding of aansluiting, de/het grondgebied(en) aanduiden waarop onderhavige Conventie van toepassing is.
b Elke Staat kan achteraf op elk moment via een verklaring, gericht aan de Secretaris-Generaal van de Raad van Europa, onderhavige Conventie uitbreiden tot elk ander grondgebied dat in de verklaring wordt aangeduid. De Conventie zal voor dit grondgebied in werking treden op de eerst dag van de maand die volgt op het verlopen van een periode van drie maanden na de datum waarop de verklaring door de Secretaris-Generaal ontvangen is.
c Elke verklaring die op grond van de twee vorige leden gebeurt, zal per kennisgeving gericht aan de Secretaris-Generaal kunnen worden teruggetrokken met betrekking tot elk grondgebied dat in deze verklaring is aangeduid. De terugtrekking zal van kracht zijn op de eerst dag van de maand die volgt op het verlopen van een periode van zes maanden na de datum waarop de kennisgeving door de Secretaris-Generaal ontvangen is.
 Art.    21 . - Opzegging
a Elke Partij kan onderhavige Conventie op elk moment opzeggen door een kennisgeving te richten aan de Secretaris-Generaal van de Raad van Europa.
b Opzegging zal van kracht zijn op de eerst dag van de maand die volgt op het verlopen van een periode van zes maanden na de datum waarop de kennisgeving door de Secretaris-Generaal ontvangen is.
 Art.    22 . - Amendementen
a Elke Partij en het comité dat vernoemd wordt in artikel 16 kunnen amendementen aan onderhavige Conventie voorstellen.
b Van elk voorstel van amendement wordt kennisgegeven aan de Secretaris-Generaal van de Raad van Europa, die het overmaakt aan de Lidstaten van de Raad van Europa, aan de andere Partijen en aan elke niet-Lidstaat en de Europese Gemeenschap die zijn uitgenodigd om zich aan te sluiten bij onderhavige Conventie, in overeenstemming met de bepalingen vervat in artikel 19.
c Het comité onderzoekt elk voorgesteld amendement en legt aan het Comité van Ministers ter goedkeuring de tekst voor die weerhouden werd door een meerderheid bestaande uit drie vierden van de vertegenwoordigers van de Partijen. Na goedkeuring door het Comité van Ministers bij meerderheid, zoals voorzien in artikel 20 d van het Statuut van de Raad van Europa, en met unanimiteit van de Lidstaten die gerechtigd zijn te zetelen in het Comité van Ministers, zal de tekst ter aanvaarding verzonden worden naar de Partijen.
d Elk amendement zal, voor de Partijen die het aanvaarden, in werking treden op de eerste dag van de maand die volgt op het verlopen van een periode van drie maanden na de datum waarop tien Lidstaten van de Raad van Europa de Secretaris-Generaal kennis zullen hebben gegeven van hun aanvaarding. Het amendement zal, voor elke Partij die later zijn aanvaarding zou uiten, in werking treden op de eerst dag van de maand die volgt op het verlopen van een periode van drie maanden na de datum waarop de kennisgeving van de aanvaarding door de Secretaris-Generaal ontvangen is.
 Art.    23 . - Kennisgevingen
De Secretaris-Generaal van de Raad van Europa zal aan de Lidstaten van de Raad van Europa, aan iedere Staat die aangesloten is of uitgenodigd is zich aan te sluiten bij onderhavige Conventie, en aan de Europese Gemeenschap die aangesloten is of uitgenodigd is om zich aan te sluiten, kennis geven van :
a elke ondertekening;
b het indienen van elk instrument van ratificatie, aanvaarding, goedkeuring of aansluiting;
c elke datum van inwerkingtreding van onderhavige Conventie, in overeenstemming met diens artikels 18, 19 en 20;
d elk voorgesteld amendement aan onderhavige Conventie, in overeenstemming met diens artikel 22, alsook de datum van inwerkingtreding van hetzelfde amendement;
e elke andere akte, verklaring, kennisgeving of mededeling in verband met onderhavige Conventie.
 NOTA
 Art.  M. Het verdrag van Lissabon tot wijziging van het verdrag over de Europese Unie en het verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap is van kracht gegaan op 1 december 2009. Bijgevolg moet sinds die datum elke vermelding van de Europese Economische Gemeenschap gelezen worden als de Europese Unie.