type: legislation

jurisdiction: Belgium

text:
Artikel    1 . Deze wet regelt een aangelegenheid bedoeld in artikel 74 van de Grondwet.
 Art.    2 . Voor het begrotingsjaar 2022 worden de lopende ontvangsten van de Staat geraamd:
Voor de fiscale ontvangsten, op . . . . . EUR 50.469.243.000
Voor de niet-fiscale ontvangsten, op . . . . . EUR 4.264.834.000
Zegge te samen . . . . . EUR 54.734.077.000
overeenkomstig Titel I van de hierbijgaande tabel.
 Art.    3 . Voor het begrotingsjaar 2022 worden de kapitaalontvangsten van de Staat geraamd:
Voor de fiscale ontvangsten, op . . . . . EUR 341.578.000
Voor de niet-fiscale ontvangsten, op . . . . . EUR 1.719.601.000
Zegge te samen . . . . . EUR 2.061.179.000
overeenkomstig Titel II van de hierbijgaande tabel.
 Art.    4 . Voor het begrotingsjaar 2022, wordt de opbrengst van leningen geraamd op 51.782.500.000 euro, overeenkomstig Titel III van de hierbijgaande tabel.
 Art.    5 . De op 31 december 2021 bestaande directe en indirecte belastingen, in hoofdsom en opdeciemen ten behoeve van de Staat, worden tijdens het jaar 2022 ingevorderd volgens de wetten, besluiten en tarieven waarbij de zetting en invordering ervan worden geregeld, met inbegrip van de wetten, besluiten en tarieven die slechts een tijdelijk of voorlopig karakter hebben.
 Art.    6 . De toepassing van de artikelen 3 en 4, § 1, van de wet van 28 december 1954, houdende de Middelenbegroting voor het dienstjaar 1955, is verlengd tot 31 december 2022.
 Art.    7 . De Koning kan, binnen de perken en onder de voorwaarden die Hij bepaalt, vrijstelling van belasting verlenen voor de inkomsten van leningen die in 2022 door de federale Staat, de Gemeenschappen, de Gewesten, de provincies, de agglomeraties, de gemeenten en de openbare instellingen of organismen, voornamelijk in het buitenland zouden worden uitgegeven of geplaatst, en in het bijzonder de Schatkistbons in vreemde munt.
Wat betreft de inkomsten van de effecten van deze leningen die zouden gehouden worden door Belgische verblijfhouders, kunnen de fiscale vrijstellingen echter alleen worden verleend aan de financiële instellingen of de hiermee gelijkgestelde ondernemingen en de beroepsbeleggers bedoeld in artikel 105, 1° en 3°, van het KB/WIB 92, alsmede, onverminderd de toepassing van artikel 262, § 1, van het Wetboek van de inkomstenbelastingen 1992, aan de rechtspersonen bedoeld in artikel 220 van het Wetboek van de inkomstenbelastingen 1992.
 Art.    8 . § 1. Om in het kader van het beheer van de overheidsschuld het tekort van de ontvangsten in verhouding tot de uitgaven voor het jaar 2022 te dekken, met inbegrip van de terugbetalingen van leningen en de eventuele uitgaven als gevolg van de financiële beheersverrichtingen bedoeld in § 3, 1°, hierna, of om de tijdelijke schatkistonevenwichten in de loop van het begrotingsjaar te dekken :
1° wordt de Koning gemachtigd om openbare leningen uit te geven.
Wanneer de Koning een algemeen uitgiftekader voor leningen heeft bepaald dat de grenzen van de bevoegdheden vastlegt die kunnen worden gedelegeerd, kan de Minister van Financiën gemachtigd worden om, tijdens het begrotingsjaar, de leningen die binnen dit kader vallen uit te geven.
2° wordt de Minister van Financiën gemachtigd om schatkistcertificaten, schatkistbons of om het even welk rentedragend financieringsinstrument verschillend van de openbare leningen uit te geven.
De machtigingen bedoeld in het eerste lid, 1° en 2°, gelden eveneens voor de uitgifte van openbare leningen en andere rentedragende financieringsinstrumenten waarvan de voorwaarden worden bepaald in de loop van 2022 en de opbrengst aan de Schatkist wordt gestort in de loop van een volgend begrotingsjaar om in het kader van het beheer van de overheidsschuld het tekort van de ontvangsten in verhouding tot de uitgaven voor laatstgenoemd begrotingsjaar te dekken.
De leningen bedoeld in het eerste lid, 1° en 2°, en in het tweede lid, kunnen zowel in België als in het buitenland worden uitgegeven, en zowel in euro als in vreemde munt.
§ 2. Het beheer van de overheidsschuld heeft als voornaamste doel de financiële kost van de federale Staatsschuld te minimaliseren in het kader van een beheer van de marktrisico's en van de operationele risico's rekening gehouden met de algemene doelstellingen van het begrotings- en het monetair beleid.
Het beheer van de overheidsschuld heeft eveneens als doel de financiële kost te minimaliseren van de schuld van de openbare entiteiten van de centrale overheid. Deze zijn te onderscheiden van de eigenlijke federale Staat.
Daarom stelt de Minister van Financiën, op voorstel van het strategisch comité van het Federaal Agentschap van de Schuld, de algemene richtlijnen vast die van toepassing zijn op het beheer van de federale Staatsschuld; deze richtlijnen hebben in het bijzonder betrekking op de structuur van de portefeuille van de schuld en op het niveau van de risico's die daaraan kunnen verbonden zijn.
Het Federaal Agentschap van de Schuld neemt de uitvoeringsmaatregelen voor deze algemene richtlijnen.
§ 3. De Minister van Financiën wordt gemachtigd om :
1° iedere financiële beheersverrichting af te sluiten binnen de grenzen gesteld in § 2 hiervoor.
Onder financiële beheersverrichting wordt verstaan :
a) de dagelijkse beheersverrichtingen door het Federaal Agentschap van de Schuld, meer bepaald de financiële verrichtingen die noodzakelijk zijn om het dagelijks kasevenwicht te waarborgen;
b) de omruilingen van effecten ;
c) de aanpassing van de contractuele voorwaarden of van de terugbetalingstermijnen van bestaande leningen, gedaan in overleg met de geldschieters en conform de marktvoorwaarden ;
d) alle soorten beleggingen, met inbegrip van deze die noodzakelijk zijn voor de continuïteit van de financiering door het Federaal Agentschap van de Schuld ;
e) de interestswaps en de deviezenswaps, de opties, de termijncontracten, en elk ander instrument van het financieel, budgettair en kredietrisicobeheer dat verband houdt met de federale Staatsschuld en die toegelaten zijn door de Minister van Financiën in toepassing van § 2 hiervoor ;
f) de aankoop van effecten van de federale Staatsschuld op de secundaire markten;
g) de tijdelijke terbeschikkingstelling via cessie-retrocessieverrichtingen of andere verrichtingen met een gelijkaardig economisch effect, van schatkistcertificaten, van lineaire obligaties, van gesplitste effecten en van Staatsbons aan de primary dealers .
Op voorstel van het strategisch comité van het Federaal Agentschap van de Schuld, kunnen de tijdelijke terbeschikkingstellingen bedoeld in het eerste lid, uitgebreid worden tot de instellingen die onderworpen zijn aan een noteringsverplichting voor schatkistwaarden van het Koninkrijk België, en die niet behoren tot de primary dealers bedoeld in het eerste lid ;
h) de terbeschikkingstelling tijdens een uiterst korte termijn van geld door het Federaal Agentschap van de Schuld, als ultieme kredietverstrekker, aan openbare entiteiten van de centrale overheid. Deze terbeschikkingstelling is enkel toegelaten wanneer de onvoldoende bevoorrading van de rekening van de betrokken entiteit bij de door de Staat aangewezen instelling het gevolg is van operationele problemen en onontbeerlijk is om dwingende betalingen te kunnen uitvoeren;
i) de andere dan de in h) bedoelde financiële verrichtingen door het Federaal Agentschap van de Schuld met de openbare entiteiten van de centrale overheid. Indien deze entiteiten, als organismen bedoeld door de regelgeving inzake de consolidatie van de financiële activa van de overheid, genieten van een afwijking toegekend door de Minister van Financiën, kunnen zij geen gebruik maken van kasfaciliteiten van het Federaal Agentschap van de Schuld bestemd om tijdelijke thesaurietekorten te dekken;
j) de afgeleide producten voor het beheer van :
* de kostprijs van de energieconsumptie van de federale Staat;
* de kostprijs van andere werkingskosten van de federale Staat, die de Koning kan aanduiden;
* de financiële risico's die gelopen worden bij intereststabilisaties;
* de wisselkoersrisico's bij betalingen in vreemde munten door de Staat.
2° naast de omruiling van effecten van bestaande leningen tegen nieuwe lineaire obligaties, de gelopen intresten van de effecten in omloop te betalen aan de rechthebbenden door middel van lineaire obligaties ;
3° over te gaan tot de uitgifte van gedematerialiseerde effecten ter vertegenwoordiging van de Staatsschuld, in te schrijven op een rekening van de Schatkist binnen het effectenvereffeningsstelsel van de Nationale Bank van België teneinde de verrichtingen voorzien in 1°, g) mogelijk te maken of teneinde deze effecten aan derden als financiële zekerheden aan te bieden ;
4° in functie van de behoeften van het effectenvereffeningsstelsel van de Nationale Bank van België, over te gaan tot de creatie van lineaire obligaties met dezelfde eigenschappen als deze van de in omloop zijnde lineaire obligaties teneinde de wedersamenstelling van lineaire obligaties door middel van BE-strips mogelijk te maken.
§ 4. In afwijking van artikel 19, § 1, van de wet van 22 mei 2003 houdende organisatie van de begroting en van de comptabiliteit van de federale Staat, worden de opbrengsten van de financieringsinstrumenten op korte termijn (schatkistcertificaten, schatkistbons en gelijkaardige instrumenten) evenals de opbrengsten voortvloeiend uit de verrichtingen bedoeld in § 3, 1°, g), niet opgenomen in de begroting.
Ten einde de continuïteit van de financiering van de het Federaal Agentschap van de Schuld te verzekeren, zijn de machtigingen bedoeld in § 1, eerste lid, 1° en 2°, eveneens van toepassing op de leningen waarvan de voorwaarden worden vastgelegd in de loop van de voorgaande begrotingsjaren en waarvan de opbrengst wordt gestort in de loop van het jaar 2022.
De Minister van Financiën wordt ertoe gemachtigd een thesaurie in vreemde munt te beheren om elke weerslag op het voeren van het monetair beleid van de verrichtingen in vreemde munt uitgevoerd in het kader van het financieel beleid van het Federaal Agentschap van de Schuld, te vermijden.
In het kader van de financiële beheersverrichtingen voorzien in § 3, 1°, hiervoor, wordt de Minister van Financiën gemachtigd om effecten aan te houden:
1° bij het effectenvereffeningsstelsel van de Nationale Bank van België;
2° bij de internationale effectenvereffeningsstelsels alsook bij de internationale effectenbewaringstelsels;
3° bij bepaalde financiële instellingen die door de op hen toepasselijke wetgeving gemachtigd zijn om effecten te bewaren voor rekening van derden.
§ 5. De Minister van Financiën kan aan de personeelsleden van het Federaal Agentschap van de Schuld die hij aanwijst voor de door hem voorziene specifieke taken het volgende delegeren :
a) de machtiging om binnen de grenzen voorzien door de Koning en in functie van de behoeften van de Schatkist, het bedrag en de financiële voorwaarden van de uitgiften van openbare leningen bepaald bij § 1, eerste lid, 1°, en tweede lid, vast te stellen, alsook de nodige machtigingen voor een goede afhandeling van deze uitgiften ;
b) de machtigingen bepaald bij § 1, eerste lid, 2°, en tweede lid, § 3 en § 4, derde en vierde lid.
 Art.    9 . Met het oog op de uitvoering van artikel 5, § 1, van de verordening (E.E.G.) nr 1941/81 betreffende een geïntegreerd ontwikkelingsprogramma voor de achtergebleven gebieden van België, worden de financiële middelen voor de projecten die onder hun bevoegdheid vallen, gestort op de begrotingen van de Gewesten.
Deze financiële middelen worden voorafgenomen op de terugbetalingen aan de Belgische Schatkist, waartoe de Europese Gemeenschappen ten titel van inningskosten gehouden zijn luidens artikel 3, 1°, vijfde lid, van het besluit van 21 april 1970 van de Raad van Ministers van de Europese Gemeenschappen betreffende de vervanging van de financiële bijdragen van de Lidstaten door eigen middelen van de Europese Gemeenschappen, goedgekeurd door de wet van 23 december 1970.
De over te hevelen bedragen worden bepaald door de Minister van Financiën, zoals beslist of voorzien door de E.E.G.-Commissie.
 Art.    10 . Met het oog op de uitvoering van Verordening (EU, EURATOM) nr. 609/2014 van de Raad van 26 mei 2014 betreffende de regels en procedures voor de terbeschikkingstelling van de traditionele eigen middelen, de BTW- en de BNI-middelen, en betreffende de maatregelen om in de behoefte aan kasmiddelen te voorzien, worden de vastgestelde niet geboekte rechten, die tijdens controles aan het licht komen, vermeerderd met de rente, na advies van de inspectie van financiën, ter beschikking gesteld van de Europese Commissie.
Deze vastgestelde rechten, vermeerderd met de rente, worden, in afwijking van artikel 60 van de wet van 22 mei 2003 houdende organisatie van de begroting en de comptabiliteit van de federale staat, voorafgenomen op de terugbetalingen aan de Belgische Schatkist, waartoe de Europese Gemeenschappen ten titel van inningskosten gehouden zijn, luidens het besluit 2007/436 van 7 juni 2007 betreffende het stelsel van de eigen middelen en het besluit 2014/335 van 26 mei 2014 betreffende het stelsel van de eigen middelen.
 Art.    11 . Overeenkomstig artikel 53, eerste lid, 1°, van de bijzondere wet van 16 januari 1989 betreffende de financiering van de gemeenschappen en de gewesten, gewijzigd door de bijzondere wet van 16 juli 1993 tot vervollediging van de federale staatsstructuur, door de bijzondere wet van 13 juli 2001 tot herfinanciering van de gemeenschappen en uitbreiding van de fiscale bevoegdheden van de gewesten, door de bijzondere wet van 19 juli 2012 houdende een correcte financiering van de Brusselse Instellingen en door de bijzondere wet van 6 januari 2014 tot hervorming van de financiering van de gemeenschappen en de gewesten, tot uitbreiding van de fiscale autonomie van de gewesten en tot financiering van de nieuwe bevoegdheden, en rekening houdende met:
a) de in artikel 4, § 5, van dezelfde bijzondere wet van 16 januari 1989 bedoelde toewijzing van nalatigheidintresten, last van verwijlintresten, forfaitaire en proportionele fiscale boeten op de in artikel 3 van dezelfde bijzondere wet bedoelde gewestelijke belastingen;
b) de in artikel 5, § 3, tweede lid, van dezelfde bijzondere wet van 16 januari 1989 bedoelde toestand waarbij het Vlaamse Gewest vanaf het aanslagjaar 1999 instaat voor de dienst van de in artikel 3, 5°, van dezelfde bijzondere wet bedoelde onroerende voorheffing;
c) de in artikel 5, § 3, van dezelfde bijzondere wet van 16 januari 1989 bedoelde toestand waarbij:
1) het Waalse Gewest vanaf 1 januari 2010 instaat voor de dienst van de in artikel 3, 1°, 2° en 3°, van dezelfde bijzondere wet bedoelde gewestelijke belastingen;
2) het Waalse Gewest vanaf 1 januari 2014 instaat voor de dienst van de in artikel 3, 10°, 11° et 12°, van dezelfde bijzondere wet bedoelde gewestelijke belastingen;
3) het Vlaamse Gewest vanaf 1 januari 2011 instaat voor de dienst van de in artikel 3, 10°, 11° en 12°, van dezelfde bijzondere wet bedoelde gewestelijke belastingen;
4) het Vlaamse Gewest vanaf 1 januari 2015 instaat voor de dienst van de in artikel 3, 4°, 6° tot 8°, van dezelfde bijzondere wet bedoelde gewestelijke belastingen;
5) het Vlaamse Gewest vanaf 1 januari 2019 instaat voor de dienst van de in artikel 3, 1°, 2° en 3°, van dezelfde bijzondere wet bedoelde gewestelijke belastingen;
6) het Brusselse Hoofdstedelijke Gewest vanaf 1 januari 2018 instaat voor de dienst van de in artikel 3, 5°, van dezelfde bijzondere wet bedoelde gewestelijke belastingen;
7) het Brusselse Hoofdstedelijke Gewest vanaf 1 januari 2020 instaat voor de dienst van de in artikel 3, 10°, 11° en 12° van dezelfde bijzondere wet bedoelde gewestelijke belastingen
8) het Waalse Gewest vanaf 1 januari 2021 instaat voor de dienst van de in artikel 3, 5° van dezelfde bijzondere wet bedoelde gewestelijke belastingen.
worden de in artikel 3 van dezelfde bijzondere wet bedoelde overdrachten inzake gewestelijke belastingen, verhoogd met voormelde interesten en boeten, voor het begrotingsjaar 2022 geraamd op nul EUR voor het Vlaamse Gewest, op 2 315 377 302 EUR voor het Waalse Gewest en op 1 209 415 880 EUR voor het Brusselse Hoofdstedelijke Gewest.
 Art.    12 . Overeenkomstig artikel 53, eerste lid, 2°, van de bijzondere wet van 16 januari 1989 betreffende de financiering van de gemeenschappen en de gewesten, gewijzigd door de bijzondere wet van 16 juli 1993 tot vervollediging van de federale staatsstructuur, door de bijzondere wet van 13 juli 2001 tot herfinanciering van de gemeenschappen en uitbreiding van de fiscale bevoegdheden van de gewesten, door de bijzondere wet van 19 juli 2012 houdende een correcte financiering van de Brusselse Instellingen en door de bijzondere wet van 6 januari 2014 tot hervorming van de financiering van de gemeenschappen en de gewesten, tot uitbreiding van de fiscale autonomie van de gewesten en tot financiering van de nieuwe bevoegdheden, en rekening houdende met:
a) de wet van 23 mei 2000 tot bepaling van de criteria bedoeld in artikel 39, § 2, van dezelfde bijzondere wet van 16 januari 1989;
b) het in artikel 81quinquies, § 2, van dezelfde bijzondere wet van 16 januari 1989 bedoelde bedrag dat in mindering wordt gebracht van het in artikel 40quinquies van dezelfde bijzondere wet bedoelde toegewezen gedeelte van de opbrengst van de belasting op de toegevoegde waarde aan de Vlaamse Gemeenschap;
c) het in artikel 48/1, §§ 1 en 4, van dezelfde bijzondere wet van 16 januari 1989 bedoelde overgangsbedrag voor de Vlaamse Gemeenschap en de Franse Gemeenschap dat, overeenkomstig artikel 48/1, § 5, van dezelfde bijzondere wet:
1) in mindering wordt gebracht van het in artikel 47/2 van dezelfde bijzondere wet bedoelde toegewezen gedeelte van de opbrengst van de federale personenbelasting aan respectievelijk de Vlaamse Gemeenschap en de Franse Gemeenschap, indien het overgangsbedrag positief is;
2) toegevoegd wordt aan het in artikel 47/2 van dezelfde bijzondere wet bedoelde toegewezen gedeelte van de opbrengst van de federale personenbelasting aan respectievelijk de Vlaamse Gemeenschap en de Franse Gemeenschap, indien het overgangsbedrag negatief is;
d) de in artikel 65quinquies, van dezelfde bijzondere wet van 16 januari 1989 bedoelde responsabiliseringsbijdrage voor de Vlaamse Gemeenschap en de Franse Gemeenschap die in mindering wordt gebracht van het in artikel 47/2 van dezelfde bijzondere wet bedoelde toegewezen gedeelte van de opbrengst van de federale personenbelasting aan respectievelijk de Vlaamse Gemeenschap en de Franse Gemeenschap;
e) het vermoedelijke afrekeningssaldo van het begrotingsjaar 2021 van de in artikel 36, van dezelfde bijzondere wet van 16 januari 1989 bedoelde toegewezen gedeelten van de opbrengst van de btw en van de opbrengst van de federale personenbelasting;
worden de in artikel 36 van dezelfde bijzondere wet bedoelde overdrachten inzake het toegewezen gedeelte van de opbrengst van de belasting op de toegevoegde waarde en van de opbrengst van de federale personenbelasting voor het begrotingsjaar 2022 geraamd op 16 957 048 125 EUR voor de Vlaamse Gemeenschap en op 10 594 622 010 EUR voor de Franse Gemeenschap.
De in het vorige lid bepaalde bedragen aan overdrachten worden overeenkomstig artikel 54, § 1, zesde lid, van dezelfde bijzondere wet voor het begrotingsjaar 2022 bevestigd op 16 957 048 125 EUR voor de Vlaamse Gemeenschap en op 10 594 622 010 EUR voor de Franse Gemeenschap.
Overeenkomstig artikel 60 van de wet van 31 december 1983 tot hervorming der instellingen voor de Duitstalige Gemeenschap, laatst gewijzigd door de wet van 19 april 2014, en rekening houdende met:
a) het in artikel 58novodecies, § 1, van dezelfde wet van 31 december 1983 bedoelde overgangsbedrag voor de Duitstalige Gemeenschap dat, overeenkomstig artikel 58novodecies, § 3, van dezelfde wet:
1) in mindering wordt gebracht van het in artikel 58nonie, van dezelfde wet bedoelde toegewezen gedeelte van de opbrengst van de federale personenbelasting aan de Duitstalige Gemeenschap, indien het overgangsbedrag positief is;
2) toegevoegd wordt aan het in artikel 58nonie, van dezelfde wet bedoelde toegewezen gedeelte van de opbrengst van de federale personenbelasting aan de Duitstalige Gemeenschap, indien het overgangsbedrag negatief is;
b) de in artikel 60quater, van dezelfde wet van 31 december 1983 bedoelde responsabiliseringsbijdrage voor de Duitstalige Gemeenschap die in mindering wordt gebracht van het in artikel 58nonie, van dezelfde wet bedoelde toegewezen gedeelte van de opbrengst van de federale personenbelasting aan de Duitstalige Gemeenschap;
c) het vermoedelijke afrekeningssaldo van het begrotingsjaar 2021 van de in de artikelen 58nonie tot 58undecies, van dezelfde wet van 31 december 1983 bedoelde toegewezen gedeelten van de opbrengst van de btw en van de opbrengst van de federale personenbelasting;
worden de in de artikelen 58nonie tot 58undecies van dezelfde wet bedoelde overdrachten inzake het toegewezen gedeelte van de opbrengst van de belasting op de toegevoegde waarde en van de opbrengst van de federale personenbelasting voor het begrotingsjaar 2022 geraamd op 178 450 579 EUR voor de Duitstalige Gemeenschap.
Het in het vorige lid bepaalde bedrag aan overdrachten wordt overeenkomstig artikel 54, § 1, zesde lid, van dezelfde bijzondere wet voor het begrotingsjaar 2022 bevestigd op 178 450 579 EUR voor de Duitstalige Gemeenschap.
 Art.    13 . Overeenkomstig de artikelen 53, eerste lid, 3°, 64quater en 64quinquies van de bijzondere wet van 16 januari 1989 betreffende de financiering van de gemeenschappen en de gewesten, gewijzigd door de bijzondere wet van 16 juli 1993 tot vervollediging van de federale staatsstructuur, door de bijzondere wet van 13 juli 2001 tot herfinanciering van de gemeenschappen en uitbreiding van de fiscale bevoegdheden van de gewesten, door de bijzondere wet van 19 juli 2012 houdende een correcte financiering van de Brusselse Instellingen en door de bijzondere wet van 6 januari 2014 tot hervorming van de financiering van de gemeenschappen en de gewesten, tot uitbreiding van de fiscale autonomie van de gewesten en tot financiering van de nieuwe bevoegdheden, en rekening houdende met:
a) het in artikel 48/1, §§ 2 en 4, van dezelfde bijzondere wet van 16 januari 1989 bedoelde overgangsbedrag voor respectievelijk het Vlaamse Gewest, het Waalse Gewest en het Brusselse Hoofdstedelijke Gewest dat, overeenkomstig artikel 48/1, § 5, van dezelfde bijzondere wet:
1) in mindering wordt gebracht van het in de artikelen 35octies tot 35decies, van dezelfde bijzondere wet bedoelde toegewezen gedeelte van de opbrengst van de federale personenbelasting aan respectievelijk het Vlaamse Gewest, het Waalse Gewest en het Brusselse Hoofdstedelijke Gewest, indien het overgangsbedrag positief is;
2) wordt toegevoegd aan het in de artikelen 35octies tot 35decies, van dezelfde bijzondere wet bedoelde toegewezen gedeelte van de opbrengst van de federale personenbelasting aan respectievelijk het Vlaamse Gewest, het Waalse Gewest en het Brusselse Hoofdstedelijke Gewest, indien het overgangsbedrag negatief is;
b) de in artikel 64quater, § 3, eerste lid, van dezelfde bijzondere wet van 16 januari 1989 bedoelde bedragen die in mindering komen van het in artikel 35decies, van dezelfde bijzondere wet bedoelde toegewezen gedeelte van de opbrengst van de federale personenbelasting aan respectievelijk het Vlaamse Gewest en het Waalse Gewest;
c) de in artikel 65quinquies, van dezelfde bijzondere wet van 16 januari 1989 bedoelde responsabiliseringsbijdrage voor het Vlaamse Gewest, het Waalse Gewest en het Brusselse Hoofdstedelijke Gewest die in mindering wordt gebracht van het in de artikelen 35octies tot 35decies, van dezelfde bijzondere wet bedoelde toegewezen gedeelte van de opbrengst van de federale personenbelasting aan respectievelijk het Vlaamse Gewest, het Waalse Gewest en het Brusselse Hoofdstedelijke Gewest;
d) het vermoedelijke afrekeningssaldo van het begrotingsjaar 2021 van de in de artikelen 35octies tot 35decies, 64quater en 64quinquies, van dezelfde bijzondere wet van 16 januari 1989 bedoelde toegewezen gedeelten van de opbrengst van de federale personenbelasting;
worden de in de artikelen 35octies tot 35decies, 64quater en 64quinquies van dezelfde bijzondere wet bedoelde overdrachten inzake het toegewezen gedeelte van de opbrengst van de federale personenbelasting voor het begrotingsjaar 2022 geraamd op 2 621 938 897 EUR voor het Vlaamse Gewest, op 2 940 952 280 EUR voor het Waalse Gewest en op 1 182 113 040 EUR voor het Brusselse Hoofdstedelijke Gewest.
De in het vorige lid bepaalde bedragen aan overdrachten worden overeenkomstig artikel 54, § 1, zesde tot en met negende lid, van dezelfde bijzondere wet voor het begrotingsjaar 2022 herleid tot 2 564 329 246 EUR voor het Vlaamse Gewest, 2 881 946 172 EUR voor het Waalse Gewest en 1 158 422 836 EUR voor het Brusselse Hoofdstedelijke Gewest.
 Art.    14 . De in artikel 2bis van de bijzondere wet van 16 januari 1989 betreffende de financiering van de gemeenschappen en de gewesten, gewijzigd door de bijzondere wet van 16 juli 1993 tot vervollediging van de federale staatsstructuur, door de bijzondere wet van 13 juli 2001 tot herfinanciering van de gemeenschappen en uitbreiding van de fiscale bevoegdheden van de gewesten, door de bijzondere wet van 19 juli 2012 houdende een correcte financiering van de Brusselse Instellingen en door de bijzondere wet van 6 januari 2014 tot hervorming van de financiering van de gemeenschappen en de gewesten, tot uitbreiding van de fiscale autonomie van de gewesten en tot financiering van de nieuwe bevoegdheden, bedoelde overdrachten inzake niet-fiscale ontvangsten van de gewesten worden voor het begrotingsjaar 2022 geraamd op 171 894 888 EUR voor het Vlaamse Gewest, op 69 892 232 EUR voor het Waalse Gewest en op 25 938 450 EUR voor het Brusselse Hoofdstedelijke Gewest.
 Art.    15 . De overdrachten bedoeld in de artikelen 54/1, § 3, van de bijzondere wet van 16 januari 1989 betreffende de financiering van de gemeenschappen en de gewesten, gewijzigd door de bijzondere wet van 16 juli 1993 tot vervollediging van de federale staatsstructuur, door de bijzondere wet van 13 juli 2001 tot herfinanciering van de gemeenschappen en uitbreiding van de fiscale bevoegdheden van de gewesten, door de bijzondere wet van 19 juli 2012 houdende een correcte financiering van de Brusselse Instellingen en door de bijzondere wet van 6 januari 2014 tot hervorming van de financiering van de gemeenschappen en de gewesten, tot uitbreiding van de fiscale autonomie van de gewesten en tot financiering van de nieuwe bevoegdheden, inzake de gewestelijke personenbelasting bedoeld in artikel 5/1, § 1, van dezelfde bijzondere wet van 16 januari 1989, na aftrek van de in artikel 5/5, § 4, van dezelfde bijzondere wet bedoelde geraamde belastingverminderingen en belastingkredieten, worden voor het begrotingsjaar 2022 geraamd op 6 845 445 185 EUR voor het Vlaamse Gewest, op 2 706 908 904 EUR voor het Waalse Gewest en op 896 234 507 EUR voor het Brusselse Hoofdstedelijke Gewest.
De overdrachten bedoeld in de artikelen 54/2, van de bijzondere wet van 16 januari 1989 betreffende de financiering van de gemeenschappen en de gewesten, gewijzigd door de bijzondere wet van 16 juli 1993 tot vervollediging van de federale staatsstructuur, door de bijzondere wet van 13 juli 2001 tot herfinanciering van de gemeenschappen en uitbreiding van de fiscale bevoegdheden van de gewesten, door de bijzondere wet van 19 juli 2012 houdende een correcte financiering van de Brusselse Instellingen en door de bijzondere wet van 6 januari 2014 tot hervorming van de financiering van de gemeenschappen en de gewesten, tot uitbreiding van de fiscale autonomie van de gewesten en tot financiering van de nieuwe bevoegdheden, inzake de gewestelijke personenbelasting bedoeld in artikel 5/1, § 1, van dezelfde bijzondere wet van 16 januari 1989, na aftrek van de in artikel 5/5, § 4, van dezelfde bijzondere wet bedoelde geraamde belastingverminderingen en belastingkredieten, worden voor het begrotingsjaar 2022 geraamd op -3 318 526 EUR voor het Vlaamse Gewest, op -1 690 364 EUR voor het Waalse Gewest en op -345 993 EUR voor het Brusselse Hoofdstedelijke Gewest.
Het saldo van de eerste afrekening bedoeld in artikel 54/1, § 4, eerste lid, van dezelfde bijzondere wet van 16 januari 1989, inzake de gewestelijke personenbelasting bedoeld in artikel 5/1, § 1, van dezelfde bijzondere wet van 16 januari 1989, na aftrek van de in artikel 5/5, § 4, van dezelfde bijzondere wet bedoelde geraamde belastingverminderingen en belastingkredieten, wordt voor het begrotingsjaar 2022 geraamd op -7 791 212 EUR voor het Vlaamse Gewest, op -49 650 411 EUR voor het Waalse Gewest en op -20 093 030 EUR voor het Brusselse Hoofdstedelijke Gewest.
Het saldo van de afrekeningen bedoeld in artikel 54/1, § 4, tweede lid, van dezelfde bijzondere wet van 16 januari 1989, inzake de gewestelijke personenbelasting bedoeld in artikel 5/1, § 1, van dezelfde bijzondere wet van 16 januari 1989, na aftrek van de in artikel 5/5, § 4, van dezelfde bijzondere wet bedoelde geraamde belastingverminderingen en belastingkredieten, wordt met betrekking tot het aanslagjaar 2021 voor het begrotingsjaar 2022 geraamd op 28 280 246 EUR voor het Vlaamse Gewest, op 18 686 411 EUR voor het Waalse Gewest en op 9 874 207 EUR voor het Brusselse Hoofdstedelijke Gewest.
Het saldo van de afrekeningen bedoeld in artikel 54/1, § 4, tweede lid, van dezelfde bijzondere wet van 16 januari 1989, inzake de gewestelijke personenbelasting bedoeld in artikel 5/1, § 1, van dezelfde bijzondere wet van 16 januari 1989, na aftrek van de in artikel 5/5, § 4, van dezelfde bijzondere wet bedoelde geraamde belastingverminderingen en belastingkredieten, wordt met betrekking tot de aanslagjaren 2015 tot en met 2020 voor het begrotingsjaar 2022 geraamd op 35 462 090 EUR voor het Vlaamse Gewest, op 20 752 934 EUR voor het Waalse Gewest en op 12 799 193 EUR voor het Brusselse Hoofdstedelijke Gewest.
 Art.    16 . De aan de Gemeenschappelijke Gemeenschapscommissie toegekende overdracht inzake het toegewezen gedeelte van de opbrengst van de federale personenbelasting bedoeld in artikel 65, § 1, 2° /1 en § 6, van de bijzondere wet van 16 januari 1989 betreffende de financiering van de gemeenschappen en de gewesten, gewijzigd door de bijzondere wet van 16 juli 1993 tot vervollediging van de federale staatsstructuur, door de bijzondere wet van 13 juli 2001 tot herfinanciering van de gemeenschappen en uitbreiding van de fiscale bevoegdheden van de gewesten, door de bijzondere wet van 19 juli 2012 houdende een correcte financiering van de Brusselse Instellingen en door de bijzondere wet van 6 januari 2014 tot hervorming van de financiering van de gemeenschappen en de gewesten, tot uitbreiding van de fiscale autonomie van de gewesten en tot financiering van de nieuwe bevoegdheden, wordt voor het begrotingsjaar 2022 geraamd op nul EUR, rekening houdende met:
a) het in artikel 48/1, §§ 1 en 4, van dezelfde bijzondere wet van 16 januari 1989 bedoelde overgangsbedrag voor de Gemeenschappelijke Gemeenschapscommissie dat, overeenkomstig artikel 48/1, § 5, van dezelfde bijzondere wet:
1) in mindering wordt gebracht van het in artikel 65 van dezelfde bijzondere wet bedoelde toegewezen gedeelte van de opbrengst van de federale personenbelasting aan de Gemeenschappelijke Gemeenschapscommissie en eventueel van de in de artikelen 47/8 en 47/7 van dezelfde bijzondere wet bedoelde dotaties toegekend aan de Gemeenschappelijke Gemeenschapscommissie, indien het overgangsbedrag positief is;
2) toegevoegd wordt aan het in artikel 65 van dezelfde bijzondere wet bedoelde toegewezen gedeelte van de opbrengst van de federale personenbelasting aan de Gemeenschappelijke Gemeenschapscommissie, indien het overgangsbedrag negatief is;
b) de in artikel 65quinquies, van dezelfde bijzondere wet van 16 januari 1989 bedoelde responsabiliseringsbijdrage voor de Gemeenschappelijke Gemeenschapscommissie die in mindering komt van het in artikel 65 van dezelfde bijzondere wet bedoelde toegewezen gedeelte van de opbrengst van de federale personenbelasting aan de Gemeenschappelijke Gemeenschapscommissie en eventueel van de in de artikelen 47/8 en 47/7 van dezelfde bijzondere financieringswet bedoelde dotaties toegekend aan de Gemeenschappelijke Gemeenschapscommissie;
c) het vermoedelijke afrekeningssaldo van het begrotingsjaar 2021 van de in de artikelen 65, § 1, 2° /1 en § 6, van de bijzondere wet van 16 januari 1989, toegewezen gedeelten van de opbrengst van de federale personenbelasting.
 Art.    17 . De overdracht inzake het toegewezen gedeelte van de opbrengst van de federale personenbelasting bedoeld in de artikelen 65bis en 65ter van de bijzondere wet van 16 januari 1989 betreffende de financiering van de gemeenschappen en de gewesten, gewijzigd door de bijzondere wet van 16 juli 1993 tot vervollediging van de federale staatsstructuur, door de bijzondere wet van 13 juli 2001 tot herfinanciering van de gemeenschappen en uitbreiding van de fiscale bevoegdheden van de gewesten, door de bijzondere wet van 19 juli 2012 houdende een correcte financiering van de Brusselse Instellingen en door de bijzondere wet van 6 januari 2014 tot hervorming van de financiering van de gemeenschappen en de gewesten, tot uitbreiding van de fiscale autonomie van de gewesten en tot financiering van de nieuwe bevoegdheden, wordt, rekening houdende met:
a) de in artikel 65quinquies, van dezelfde bijzondere wet van 16 januari 1989 bedoelde responsabiliseringsbijdrage voor de Franse Gemeenschapscommissie die in mindering komt van het in artikel 65bis van dezelfde bijzondere wet bedoelde toegewezen gedeelte van de opbrengst van de federale personenbelasting aan de Franse Gemeenschapscommissie;
b) het vermoedelijke afrekeningssaldo van het begrotingsjaar 2021 van het in de artikelen 65bis en 65ter, van dezelfde bijzondere wet van 16 januari 1989 bedoelde toegewezen gedeelte van de opbrengst van de federale personenbelasting;
voor het begrotingsjaar 2022 geraamd op 76 479 689 EUR voor de Franse Gemeenschapscommissie en op 19 272 366 EUR voor de Vlaamse Gemeenschapscommissie.
 Art.    18 . De overdracht inzake het toegewezen gedeelte van de opbrengst van de federale personenbelasting bedoeld in artikel 46bis van de bijzondere wet van 12 januari 1989 met betrekking tot de Brusselse Instellingen, laatst gewijzigd door de bijzondere wet van 13 juli 2001 houdende overdracht van diverse bevoegdheden aan de gewesten en de gemeenschappen, door de bijzondere wet van 13 juli 2001 tot herfinanciering van de gemeenschappen en uitbreiding van de fiscale bevoegdheden van de gewesten, door de bijzondere wet van 19 juli 2012 tot wijziging van artikel 16bis van de bijzondere wet van 8 augustus 1980 tot hervorming der instellingen en van artikel 5bis van de bijzondere wet van 12 januari 1989 met betrekking tot de Brusselse Instellingen en door de bijzondere wet van 6 januari 2014 met betrekking tot de Zesde Staatshervorming, wordt voor het begrotingsjaar 2022, met inbegrip van het vermoedelijke afrekeningssaldo van het begrotingsjaar 2021, geraamd op 45 301 168 EUR.
 Art.    19 . De overdrachten ten voordele van de gemeenschappen en de gewesten worden naargelang het geval, gestort hetzij op een toewijzingsfonds voorzien in de Algemene Uitgavenbegroting, hetzij op een rekening van de Ordeverrichtingen van de Thesaurie.
 Art.    20 . Deze wet treedt in werking op 1 januari 2022.
 BIJLAGE.
 Art.  N.
(  Beeld niet opgenomen om technische redenen, zie B.St. van 29-12-2021, p. 125933  )


text:
Artikel    1 . Deze wet regelt een aangelegenheid als bedoeld in artikel 74 van de Grondwet.
 Art.    2 . Artikel 16 van de wet van 4 november 2020 inzake verschillende sociale maatregelen ingevolge de COVID-19-pandemie wordt vervangen als volgt:
"Dit hoofdstuk treedt in werking de dag waarop deze wet in het Belgisch Staatsblad wordt bekendgemaakt en treedt buiten werking op 1 juli 2022.
De Koning kan, na overleg in de Ministerraad, de werking van dit hoofdstuk voor maximaal 6 maanden verlengen."
 Art.    3 . Artikel 18 van dezelfde wet wordt vervangen als volgt:
"De in artikel 17 bedoelde geneeskundige handelingen kunnen enkel worden verricht indien ze cumulatief voldoen aan volgende voorwaarden:
1° wanneer, bij ontstentenis van een voldoende aantal wettelijk bevoegde personen om deze handelingen te verrichten, vastgesteld door de verantwoordelijke arts of de verantwoordelijke verpleegkundige, of bij hun afwezigheid door de federale gezondheidsinspecteur, de epidemie het noodzakelijk maakt om deze handelingen te verrichten. Na uitputting van alle andere bestaande middelen om wettelijk bevoegde personen te mobiliseren, is de mobilisatie van niet-wettelijk bevoegde personen het laatste redmiddel;
2° de handelingen worden prioritair toevertrouwd aan de personen wier opleiding het dichtst aansluit bij dat van verpleegkundige, en zulks naargelang van:
a) de behoeften aan verplegend personeel in het kader waarin de zorg wordt verstrekt, en
b) de complexiteit van de te verstrekken verpleegkundige zorg;
3° ze worden verricht door de masterstudenten in de geneeskunde, heelkunde en vroedkunde, de laatstejaarsstudenten verpleegkunde, de laatstejaarsstudenten in de medische laboratoriumtechnologie en de laatstejaarsstudenten in de artsenijbereidkunde, die buiten het kader van hun opleiding werkzaam zijn in hun toekomstige beroep, alsook door de volgende personen die wettelijk bevoegd zijn om hun beroep uit te oefenen in overeenstemming met de wet van 10 mei 2015 betreffende de uitoefening van de gezondheidszorgberoepen:
a) de vroedvrouwen die hun diploma hebben behaald na 1 oktober 2018;
b) de tandartsen;
c) de apothekers, voor zover ze hiertoe niet gemachtigd zijn op basis van de wet van 22 december 2020 houdende diverse maatregelen met betrekking tot snelle antigeentesten en de registratie en verwerking van gegevens betreffende vaccinaties in het kader van de strijd tegen de COVID-19-pandemie en de wet van 13 juni 2021 houdende maatregelen ter beheersing van de COVID-19-pandemie en andere dringende maatregelen in het domein van de gezondheidzorg;
d) de farmaceutisch-technisch assistenten;
e) de logopedisten;
f) de hulpverleners-ambulanciers met een ervaring van minstens twee jaar;
g) de mondhygiënisten;
h) de medisch laboratoriumtechnologen;
i) de zorgkundigen;
4° de verantwoordelijke arts of de verantwoordelijke verpleegkundige beslist over de verdeling van de personen die op basis van deze wet gemachtigd zijn om de in artikel 17 bedoelde handelingen te stellen binnen een gestructureerd zorgteam. Dat gestructureerd zorgteam bestaat onder andere uit een coördinerend verpleegkundige die samenwerkt met een arts. De coördinerend verpleegkundige stuurt het zorgteam aan;
5° de coördinerend verpleegkundige van het gestructureerde zorgteam of de verantwoordelijke arts vertrouwt de in artikel 17 bedoelde handelingen toe aan de personen die daartoe op basis van deze wet gemachtigd zijn, rekening houdend met hun opleidingen en hun vaardigheden;
6° voorafgaand aan het uitoefenen van deze handelingen wordt een opleiding gevolgd. Deze opleiding wordt gegeven door een verpleegkundige of een arts, zowel wat de uitoefening van deze handelingen betreft als inzake de maatregelen ter bescherming van de gezondheid die nodig zijn om deze uit te oefenen. De opleiding wordt aangepast aan de kennis en de vaardigheden van de personen die op grond van deze wet gemachtigd worden;
7° de handelingen worden uitgeoefend onder het toezicht van de coördinerend verpleegkundige of de verantwoordelijke arts, die bereikbaar moet zijn. De fysieke aanwezigheid van de coördinerend verpleegkundige of de verantwoordelijke arts is hiervoor niet vereist;
8° de personen die verantwoordelijk zijn voor het kader waarin de handelingen worden uitgeoefend, vergewissen zich van de stand van zaken inzake de aansprakelijkheids- en arbeidsongevallenverzekering."
 Art.    4 . Artikel 19 van dezelfde wet wordt vervangen als volgt:
"Dit hoofdstuk treedt in werking de dag waarop deze wet in het Belgisch Staatsblad wordt bekendgemaakt en treedt buiten werking op 1 juli 2022.
De Koning kan, na overleg in de Ministerraad, de werking van dit hoofdstuk voor maximaal 6 maanden verlengen."
 Art.    5 . In dezelfde wet wordt na artikel 19 een hoofdstuk 7 ingevoegd, luidende:
"Hoofdstuk 7. Voorbereiding en toediening van vaccins enkel vergund voor de profylaxe van het coronavirus SARS-CoV-2 door personen die wettig niet bevoegd zijn de geneeskunde uit te oefenen."
 Art.    6 . In hoofdstuk 7 van dezelfde wet, ingevoegd bij artikel 5, wordt een artikel 20 ingevoegd, luidende:
"Art. 20. In het kader van de COVID-19-coronavirus-epidemie mogen vaccins enkel vergund voor de profylaxe van het coronavirus SARS-CoV-2 worden voorbereid en toegediend door personen die daartoe bij of krachtens de wet van 10 mei 2015 betreffende de uitoefening van de gezondheidszorgberoepen niet bevoegd zijn, op voorwaarde dat de volgende voorwaarden cumulatief vervuld zijn:
1° wanneer, bij ontstentenis van een voldoende aantal wettelijk bevoegde personen om deze handelingen te verrichten, vastgesteld door de verantwoordelijke arts of de verantwoordelijke verpleegkundige, of bij hun afwezigheid door de federale gezondheidsinspecteur, de epidemie het noodzakelijk maakt om deze handelingen te verrichten. Na uitputting van alle andere bestaande middelen om wettelijk bevoegde personen te mobiliseren, is de mobilisatie van niet-wettelijk bevoegde personen het laatste redmiddel;
2° de handelingen worden prioritair toevertrouwd aan de personen wier opleiding het dichtst aansluit bij dat van verpleegkundige, en zulks naargelang van:
a) de behoeften aan verplegend personeel in het kader waarin de zorg wordt verstrekt, en
b) de complexiteit van de te verstrekken verpleegkundige zorg;
3° ze worden verricht door de masterstudenten in de geneeskunde, heelkunde en vroedkunde, de laatstejaarsstudenten verpleegkunde, de laatstejaarsstudenten in de medische laboratoriumtechnologie en de laatstejaarsstudenten in de artsenijbereidkunde, die buiten het kader van hun opleiding werkzaam zijn in hun toekomstige beroep, alsook door de volgende personen die wettelijk bevoegd zijn om hun beroep uit te oefenen in overeenstemming met de wet van 10 mei 2015 betreffende de uitoefening van de gezondheidszorgberoepen:
a) de vroedvrouwen die hun diploma hebben behaald na 1 oktober 2018;
b) de tandartsen;
c) de logopedisten;
d) de apothekers;
e) de farmaceutisch-technisch assistenten;
f) de hulpverleners-ambulanciers met een ervaring van minstens twee jaar;
g) de mondhygiënisten;
h) de medisch laboratoriumtechnologen;
i) de zorgkundigen;
4° de verantwoordelijke arts of de verantwoordelijke verpleegkundige beslist over de verdeling van de personen die op basis van deze wet gemachtigd zijn om de vaccins enkel vergund voor de profylaxe van het coronavirus SARS-CoV-2 voor te bereiden en toe te dienen binnen een gestructureerd zorgteam. Dat gestructureerd zorgteam bestaat onder andere uit een coördinerend verpleegkundige die samenwerkt met een arts. De coördinerend verpleegkundige stuurt het zorgteam aan;
5° de coördinerend verpleegkundige van het gestructureerde zorgteam of de verantwoordelijke arts vertrouwt het voorbereiden en toedienen van de vaccins enkel vergund voor de profylaxe van het coronavirus SARS-CoV-2 toe aan de personen die daartoe op basis van deze wet gemachtigd zijn, rekening houdend met hun opleidingen en hun vaardigheden;
6° voorafgaand aan het voorbereiden en toedienen van de vaccins enkel vergund voor de profylaxe van het coronavirus SARS-CoV-2 wordt een opleiding gevolgd. Deze opleiding wordt gegeven door een verpleegkundige of een arts, zowel wat het voorbereiden en toedienen van deze vaccins betreft als inzake de maatregelen ter bescherming van de gezondheid die nodig zijn om deze activiteit uit te oefenen. De opleiding wordt aangepast aan de kennis en de vaardigheden van de personen die op grond van deze wet gemachtigd worden;
7° het voorbereiden en toedienen van de vaccins enkel vergund voor de profylaxe van het coronavirus SARS-CoV-2 wordt verricht onder het toezicht van de coördinerend verpleegkundige of de verantwoordelijke arts, die bereikbaar moet zijn. Het toezicht op het voorbereiden van deze vaccins kan ook worden uitgeoefend door een apotheker.
8° de personen die verantwoordelijk zijn voor het kader waarin de activiteiten worden uitgeoefend, vergewissen zich van de stand van zaken inzake de aansprakelijkheids- en arbeidsongevallenverzekering."
 Art.    7 . Artikel 2 van deze wet heeft uitwerking met ingang van 30 september 2021.
 Art.    8 . Artikelen 3 en 4 treden in werking op 31 december 2021.
 Art.  9. Artikelen 5 en 6 van deze wet hebben uitwerking met ingang van 30 september 2021 en treden buiten werking op 1 juli 2022.
De Koning kan, na overleg in de Ministerraad, de werking van hoofdstuk 7 van de wet van 4 november 2020 inzake verschillende sociale maatregels ingevolge de COVID-19-pandemie voor maximaal 6 maanden verlengen.


text:
HOOFDSTUK 1.  - Algemene bepaling
 Artikel     1.  Deze wet regelt een aangelegenheid als bedoeld in artikel 74 van de Grondwet.
 HOOFDSTUK 2.  - Wijzigingen aan de wet van 21 maart 1991 betreffende de hervorming van sommige economische overheidsbedrijven
 Art.    2 . In artikel 131 van de wet van 21 maart 1991 betreffende de hervorming van sommige economische overheidsbedrijven, gewijzigd bij de wetten van 13 december 2010, en 19 april 2014, worden de volgende wijzigingen aangebracht:
1° in de bepaling onder 4° bis worden de woorden "een postwinkel of een posthalte" vervangen door de woorden "of een postpunt";
2° in de bepaling onder 4° ter, b), worden de woorden "de wet van 24 maart 2003 tot instelling van een basisbankdienst" vervangen door de woorden "artikel VII.57 van het Wetboek van economisch recht";
3° de bepaling onder 4° ter, c), wordt opgeheven;
4° de bepaling onder 4° ter, d), wordt opgeheven;
5° in de bepaling onder 4° quater wordt het woord "postwinkel" vervangen door het woord "postpunt";
6° de bepaling onder 4° quinquies wordt opgeheven.
 Art.    3 . In artikel 141, § 1, A, 1°  van dezelfde wet, ingevoegd bij de wet van 19 april 2014, worden de woorden "artikel 142, §  2, 1° " vervangen door de woorden "artikel 16, §   1, 1°  van de wet van 26 januari 2018 betreffende de postdiensten".
 Art.    4 . In artikel 141, § 1, B, van dezelfde wet, ingevoegd bij de wet van 19 april 2014, wordt de bepaling onder 3°  opgeheven.
 Art.  5. In artikel 141quinquies van dezelfde wet, ingevoegd bij de wet van 19 april 2014 en gewijzigd bij de wet van 20 december 2020, worden de woorden "31 december 2021" vervangen door de woorden "31 december 2026".


text:
HOOFDSTUK 1.  - Algemene bepalingen
 Artikel     1 . Deze wet regelt een aangelegenheid als bedoeld in artikel 74 van de Grondwet.
 Art.    2 . Deze wet voorziet in de gedeeltelijke omzetting van Richtlijn 2006/112/EG van de Raad van 28 november 2006 betreffende het gemeenschappelijke stelsel van belasting over de toegevoegde waarde.
De wet voorziet eveneens in de gedeeltelijke omzetting van Richtlijn 86/560/EEG van de Raad van 17 november 1986 betreffende de harmonisatie van de wetgevingen der Lid-Staten inzake omzetbelasting - Regeling voor de teruggaaf van de belasting over de toegevoegde waarde aan niet op het grondgebied van de Gemeenschap gevestigde belastingplichtigen en van Richtlijn 2008/9/EG van de Raad van 12 februari 2008 tot vaststelling van nadere voorschriften voor de in Richtlijn 2006/112/EG vastgestelde teruggaaf van de belasting over de toegevoegde waarde aan belastingplichtigen die niet in de lidstaat van teruggaaf maar in een andere lidstaat gevestigd zijn.
Ten slotte voorziet deze wet in de gedeeltelijke omzetting van Richtlijn (EU) 2017/2455 van de Raad van 5 december 2017 tot wijziging van richtlijn 2006/112/EG en Richtlijn 2009/132/EG wat betreft bepaalde btw-verplichtingen voor diensten en afstandsverkopen van goederen en van Richtlijn (EU) 2019/1995 van de Raad van 21 november 2019 tot wijziging van richtlijn 2006/112/EG wat betreft de bepalingen inzake afstandsverkopen en bepaalde binnenlandse leveringen van goederen.
 HOOFDSTUK 2.  - Vrijstelling voor politieke, syndicale, religieuze, levensbeschouwelijke, vaderlandslievende, filantropische of staatsburgerlijke instellingen
 Art.    3 . In artikel 44, § 2, van het Wetboek van de belasting over de toegevoegde waarde, vervangen bij de wet van 28 december 1992 en laatstelijk gewijzigd bij de wet van 30 juli 2018, wordt de bepaling onder 11°  vervangen als volgt:
"11° de diensten en de nauw daarmee samenhangende leveringen van goederen ten behoeve en in het gemeenschappelijk belang van hun leden, verricht tegen betaling van een krachtens de statuten bepaalde bijdrage, door instellingen die geen winst beogen en doeleinden van politieke, syndicale, religieuze, levensbeschouwelijke, vaderlandslievende, filantropische of staatsburgerlijke aard nastreven, op voorwaarde dat deze vrijstelling niet tot concurrentieverstoring kan leiden;".
 HOOFDSTUK 3.  - Gemeubeld logies
 Art.    4 . In artikel 44, § 3, 2°,  a), van hetzelfde Wetboek, vervangen bij de wet van 14 oktober 2018, wordt de bepaling onder het derde streepje vervangen als volgt:
"- het verschaffen, voor een periode van minder dan drie maanden, van gemeubeld logies in hotels, motels en inrichtingen met een soortgelijke functie waar gewoonlijk aan betalende gasten onderdak wordt verleend voor een periode van minder dan drie maanden, tenzij die inrichtingen geen van de volgende nauw samenhangende diensten verrichten: instaan voor het fysiek onthaal van de gasten, de terbeschikkingstelling van huishoudlinnen en, wanneer het gemeubeld logies wordt verstrekt voor een periode van meer dan een week, de vervanging ervan tenminste eenmaal per week, en het dagelijks verschaffen van het ontbijt, door de exploitant van het logies of door een derde voor zijn rekening;".
 Art.    5 . Artikel 4 treedt in werking op 1 juli 2022.
 HOOFDSTUK 4.  - Aftrek van de belasting
 Art.    6 . In artikel 46 van hetzelfde Wetboek, gewijzigd bij de wet van 28 december 1992, wordt paragraaf 2 vervangen als volgt:
" § 2. In afwijking van paragraaf 1, kan de belastingplichtige, op grond van een voorafgaandelijke kennisgeving aan de administratie belast met de belasting op de toegevoegde waarde, het recht op aftrek uitoefenen met inachtneming van het werkelijk gebruik van de goederen en diensten of van een deel daarvan.
De belastingplichtige kan worden verplicht om het recht op aftrek uit te oefenen met inachtneming van het werkelijk gebruik van de goederen en diensten of van een deel daarvan wanneer de aftrek naar verhouding van de in paragraaf 1 bedoelde breuk leidt tot ongelijkheid in de heffing van de belasting.
De belastingplichtige die, op 31 december 2022, het recht op aftrek uitoefent met inachtneming van het werkelijk gebruik van de goederen en diensten of van een deel daarvan, doet de in het eerste lid bedoelde kennisgeving vóór 30 juni 2023.
De Koning bepaalt de toepassingsmodaliteiten van deze paragraaf, wat de vorm van de voorafgaandelijke kennisgeving en de in het derde lid bedoelde kennisgeving betreft, de termijn waarin de voorafgaandelijke kennisgeving gebeurt en de procedure volgens dewelke de belastingplichtige kan worden verplicht om het recht op aftrek uit te oefenen met inachtneming van het werkelijk gebruik overeenkomstig het tweede lid.".
 Art.    7 . Artikel 6 treedt in werking op 1 januari 2023.
 HOOFDSTUK 5.  - Mededeling van het btw-identificatienummer
 Art.    8 . In artikel 50, § 1, tweede lid, van hetzelfde Wetboek, vervangen bij de wet van 26 november 2009 en gewijzigd bij de wet van 15 mei 2014, worden de woorden "van andere goederen dan accijnsproducten" opgeheven.
 Art.    9 . In artikel 53quater van hetzelfde Wetboek, ingevoegd bij de wet van 28 december 1992, vervangen bij de wet van 26 november 2009 en laatstelijk gewijzigd bij de wet van 2 april 2021, worden de volgende wijzigingen aangebracht:
1° in paragraaf 1, derde lid, worden de woorden "van andere goederen dan accijnsproducten" opgeheven;
2° paragraaf 2 wordt vervangen als volgt:
" § 2. Zij die overeenkomstig artikel 50, §  1, eerste lid, 2°,  voor btw-doeleinden zijn geïdentificeerd, delen hun btw-identificatienummer aan hun leveranciers mee wanneer zij krachtens artikel 51, §  1, 2°,  of §  2, eerste lid, 1°,  schuldenaar zijn van de belasting in België.
Zij die overeenkomstig artikel 50, § 1, eerste lid, 4°  en 5°,  voor btw-doeleinden zijn geïdentificeerd, delen hun btw-identificatienummer aan hun leveranciers mee wanneer zij schuldenaar zijn van de belasting in België krachtens artikel 51, §  1, 2°,  behalve in geval van intracommunautaire verwervingen van accijnsproducten of van in artikel 8bis, §  2, bedoelde nieuwe vervoermiddelen, of krachtens artikel 51, §  2, eerste lid, 1°. ";
3° paragraaf 4, tweede lid, wordt vervangen als volgt:
"De leden van de btw-eenheid in de zin van artikel 4, § 2, delen aan hun leveranciers en hun klanten het in artikel 50, §  2, tweede lid, bedoelde sub-btw-identificatienummer mee, wanneer deze eenheid schuldenaar is van de belasting in België krachtens artikel 51, §  1, 2°,  behalve in geval van intracommunautaire verwervingen van accijnsproducten of van in artikel 8bis, §  2, bedoelde nieuwe vervoermiddelen, of krachtens artikel 51, §  2, eerste lid, 1°,  of wanneer de leden diensten verrichten die krachtens de communautaire bepalingen geacht worden plaats te vinden in een andere lidstaat en waarvan de belasting is verschuldigd door de ontvanger van de dienst.".
 HOOFDSTUK 6.  - Bijzondere regelingen - Opheffing van de regeling van forfaitaire grondslagen van aanslag - Aanpassing van de regeling voor landbouwondernemingen
 Art.    10 . Artikel 56 van hetzelfde Wetboek, vervangen bij de wet van 30 juli 2018 en gewijzigd bij de wet van 17 maart 2019, wordt aangevuld met de paragrafen 6 en 7, luidende:
" § 6. De aan de normale regeling van de belasting of aan de in artikel 56bis bedoelde vrijstellingsregeling van de belasting onderworpen belastingplichtige, kan de optie bedoeld in paragraaf 4, vierde lid, niet meer uitoefenen om vanaf 1 januari 2022 gebruik te maken van de forfaitaire grondslagen bedoeld in paragraaf 1.
De belastingplichtige die zijn economische activiteit aanvangt vanaf 1 januari 2022, kan de in paragraaf 1 bedoelde forfaitaire grondslagen niet toepassen.
§ 7. Dit artikel treedt buiten werking op 1 januari 2028.".
 Art.    11 . In artikel 57 van hetzelfde Wetboek, vervangen bij de wet van 28 december 1992 en laatstelijk gewijzigd bij de wet van 17 maart 2019, worden de volgende wijzigingen aangebracht:
a) paragraaf 2 wordt aangevuld met een lid, luidende:
"De forfaitaire compensatiepercentages worden bepaald aan de hand van de macro-economische gegevens over de laatste drie jaar betreffende uitsluitend de landbouwondernemers onderworpen aan de regeling bedoeld in dit artikel. De percentages worden afgerond op een half procent naar beneden. Ze mogen niet tot gevolg hebben dat aan de landbouwondernemers onderworpen aan de regeling bedoeld in dit artikel gezamenlijk bedragen worden terugbetaald die hoger zijn dan de belastingvoordruk.";
b) paragraaf 6 wordt vervangen als volgt:
" § 6. De landbouwondernemingen blijven evenwel onderworpen aan alle verplichtingen van belastingplichtigen:
1° wanneer de activiteit wordt uitgeoefend onder de vorm van een vennootschap met rechtspersoonlijkheid die niet erkend is als landbouwonderneming bedoeld in artikel 8:2 van het Wetboek van vennootschappen en verenigingen;
2° wanneer ze reeds belastingplichtige zijn wegens de uitoefening van een andere werkzaamheid, behoudens wanneer ze, voor die werkzaamheid, onderworpen zijn aan de in artikel 56bis bedoelde bijzondere regeling.
In afwijking van het eerste lid, 2°, mogen de landbouwondernemingen de in dit artikel vastgelegde regeling blijven toepassen ten aanzien van hun werkzaamheid die binnen het toepassingsgebied van deze regeling valt, wanneer ze daarnaast op bijkomstige wijze handelingen verrichten waarvoor ze aan de normale regeling of de in artikel 56 bedoelde regeling onderworpen zijn en die voldoen aan de volgende voorwaarden:
1° die handelingen zijn uit hun aard verbonden met de hoofdactiviteit van de landbouwonderneming;
2° de door die handelingen gerealiseerde omzet, exclusief btw, bedraagt in de loop van het kalenderjaar niet meer dan 30 pct. van het totale omzetcijfer van de landbouwondernemingen en heeft in de loop van het voorafgaande kalenderjaar dat percentage niet overschreden.
De Koning bepaalt de lijst van de handelingen die voldoen aan de voorwaarde bedoeld in het tweede lid.";
c) paragraaf 7, eerste lid, wordt vervangen als volgt:
" § 7. De Koning bepaalt de toepassingsmodaliteiten van dit artikel met betrekking tot de definitie van de landbouwonderneming, de forfaitaire compensatiepercentages en de administratieve formaliteiten die noodzakelijk zijn om de toepassing van deze regeling doeltreffend te controleren.".
 Art.    12 . Artikel 11 treedt in werking op 1 januari 2022.
 HOOFDSTUK 7.  - Technische aanpassing met betrekking tot de nationale regelgeving
 Art.    13 . In artikel 58quater, § 6, van hetzelfde Wetboek, ingevoegd bij de wet van 19 december 2014 en vervangen bij de wet van 2 april 2021, worden de volgende wijzigingen aangebracht:
1° in het vierde lid worden de woorden "tweede lid" vervangen door de woorden "derde lid";
2° in het vijfde lid, worden de woorden "tweede lid" vervangen door de woorden "derde lid".
 Art.    14 . In artikel 58quinquies van hetzelfde Wetboek, ingevoegd bij de wet van 2 april 2021, wordt paragraaf 9 vervangen als volgt:
" § 9. De Koning bepaalt de na te leven formaliteiten met betrekking tot de aangifte van de verrichte handelingen, de betaling van de verschuldigde belasting, het bijhouden van een gepaste boekhouding, de teruggaaf van de voorbelasting en de door de in paragraaf 3, eerste lid bedoelde tussenpersoon te vervullen formaliteiten om te kunnen worden aangewezen.".
 HOOFDSTUK 8.  - Teruggaaf van belasting
 Art.    15 . In artikel 76 van hetzelfde Wetboek, vervangen bij de wet van 28 december 1992 en laatstelijk gewijzigd bij de wet van 25 april 2014, worden de volgende wijzigingen aangebracht:
a) in paragraaf 1 wordt het vierde lid vervangen als volgt:
"Het voor teruggaaf vatbaar overschot, zonder onderscheid naargelang de belastingplichtige al dan niet geopteerd heeft voor de teruggaaf, wordt ingehouden:
1° tot beloop van een aan te zuiveren belastingschuld van die belastingplichtige in het voordeel van de administratie, indien die belastingschuld geen schuldvordering vormt die geheel of gedeeltelijk zeker, opeisbaar en vaststaand is;
2° wanneer er ernstige vermoedens of bewijzen bestaan dat de aangifte of de aangiften bedoeld in artikel 53, §  1, eerste lid, 2°  voor daaraan voorafgaande perioden gegevens bevatten die onjuist zijn en een belastingschuld in het vooruitzicht stellen zonder dat een daadwerkelijke bepaling ervan voor het tijdstip van de ordonnancering ervan of de verrichting gelijkgesteld met een betaling kan gebeuren, om de administratie belast met de belasting over de toegevoegde waarde toe te laten de waarachtigheid van die gegevens na te gaan.
Voor de toepassing van de in het vierde lid bedoelde inhouding, wordt, behoudens tegenbewijs, de door artikel 1413 van het Gerechtelijk Wetboek opgelegde voorwaarde geacht vervuld te zijn.
De in het vierde lid bedoelde inhouding geldt als bewarend beslag onder derden in de zin van artikel 1445 van het Gerechtelijk Wetboek. De Koning bepaalt de nadere regels voor de toepassing van deze inhouding.";
b) paragraaf 2 wordt vervangen als volgt:
" § 2. Onverminderd de toepassing van artikel 334 van de programmawet van 27 december 2004, wordt, wanneer het bedrag van de te regulariseren belasting meer bedraagt dan het bedrag van de verschuldigde belasting door de belastingplichtige of niet-belastingplichtige rechtspersoon die gehouden is tot het indienen van de aangifte bedoeld in artikel 53ter, 1°,  het verschil teruggegeven binnen drie maanden.
De Koning bepaalt de toepassingsvoorwaarden van deze paragraaf met betrekking tot de te volgen procedure, de in acht te nemen termijnen en de vormvoorwaarden.
Het voor teruggaaf vatbaar overschot, zonder onderscheid naargelang de belastingplichtige al dan niet geopteerd heeft voor de teruggaaf, wordt ingehouden:
1° tot beloop van een aan te zuiveren belastingschuld van die belastingplichtige in het voordeel van de administratie, indien die belastingschuld geen schuldvordering vormt die geheel of gedeeltelijk zeker, opeisbaar en vaststaand is;
2° wanneer er ernstige vermoedens of bewijzen bestaan dat de aangifte bedoeld in artikel 53ter, 1°,  gegevens bevat die onjuist zijn en een belastingschuld in het vooruitzicht stellen zonder dat een daadwerkelijke bepaling ervan vóór het tijdstip van de ordonnancering ervan of de verrichting gelijkgesteld met een betaling kan gebeuren, om de administratie belast met de belasting over de toegevoegde waarde toe te laten de waarachtigheid van die gegevens na te gaan.
Voor de toepassing van de in het derde lid bedoelde inhouding, wordt, behoudens tegenbewijs, de door artikel 1413 van het Gerechtelijk Wetboek opgelegde voorwaarde geacht vervuld te zijn.
De in het derde lid bedoelde inhouding geldt als bewarend beslag onder derden in de zin van artikel 1445 van het Gerechtelijk Wetboek. De Koning bepaalt de nadere regels voor de toepassing van deze inhouding.";
c) het artikel wordt aangevuld met een paragraaf 3, luidende:
" § 3. De niet in de paragrafen 1 of 2 bedoelde belastingplichtige kan, bij wijze van teruggaaf, de belasting recupereren die geheven werd van de aan hem geleverde goederen en verstrekte diensten, en van de door hem ingevoerde goederen en verrichte intracommunautaire verwervingen van goederen, in de mate waarin die belasting voor aftrek in aanmerking komt overeenkomstig de artikelen 45 tot 48.
De Koning bepaalt de toepassingsvoorwaarden van deze paragraaf met betrekking tot de te volgen procedure, de in acht te nemen termijnen, en de vormvoorwaarden.
Wanneer de teruggaaf moet plaatsvinden overeenkomstig de bepalingen inzake teruggaaf van de Richtlijn 86/560/EEG of de Richtlijn 2008/9/EG, regelt de Koning de toepassingsmodaliteiten van deze paragraaf met betrekking tot het personele toepassingsgebied, de belasting waarvoor om teruggaaf kan verzocht worden, de te volgen procedure, de vormvoorwaarden, het teruggaaftijdvak, de minimumbedragen, de in acht te nemen termijnen en de correcties, met inachtneming van het feit dat de teruggaaf op grond van de Richtlijn 85/560/EEG, waar die richtlijn dat toelaat, wordt verleend onder dezelfde voorwaarden als die van toepassing voor de teruggaaf op grond van de Richtlijn 2008/9/EG. De Koning kan daarbij afwijken van het bepaalde in artikel 82bis.".
 HOOFDSTUK 9.  - Verlaagd btw-tarief voor haarprothesen
 Art.    16 . Rubriek XXIII van tabel A van de bijlage bij het koninklijk besluit nr. 20 van 20 juli 1970 tot vaststelling van de tarieven van de belasting over de toegevoegde waarde en tot indeling van de goederen en de diensten bij die tarieven, vervangen bij het koninklijk besluit van 25 maart 1998, bekrachtigd bij de wet van 5 augustus 2003 en laatstelijk gewijzigd bij de wet van 27 juni 2021, wordt aangevuld met de bepaling onder 13, luidende:
"13. Haarprothesen bedoeld in deel 1, hoofdstuk 2, afdeling 5, § 1, van de bijlage gevoegd bij het koninklijk besluit van 24 oktober 2002 tot vaststelling van de procedures, termijnen en voorwaarden waaronder de verplichte verzekering voor geneeskundige verzorging en uitkeringen tegemoetkomt in de kosten van de verstrekkingen bedoeld in artikel 34, eerste lid, 20°,  van de wet betreffende de verplichte verzekering voor geneeskundige verzorging en uitkeringen gecoördineerd op 14 juli 1994, op voorschrift van de behandelende arts of dermatoloog, wanneer ze bestemd zijn voor het verlichten van de gevolgen van een chronische of langdurige ziekte of van een beperking.".
 Art.    17 . Artikel 16 treedt in werking op 1 januari 2022.
 HOOFDSTUK 10.  - Verlaagd btw-tarief voor onroerende handelingen met betrekking tot privéwoningen voor gehandicapten
 Art.    18 . In paragraaf 1 van rubriek XXXII van tabel A van de bijlage bij het koninklijk besluit nr. 20 van 20 juli 1970 tot vaststelling van de tarieven van de belasting over de toegevoegde waarde en tot indeling van de goederen en de diensten bij die tarieven, worden de volgende wijzigingen aangebracht:
a) in de bepaling onder 1°, c, worden de woorden ", een stichting van openbaar nut" ingevoegd tussen de woorden "zonder winstoogmerk" en de woorden "of een coöperatieve vennootschap";
b) in de bepaling onder 3°, worden de woorden ", stichting van openbaar nut" ingevoegd tussen de woorden "zonder winstoogmerk" en de woorden "of coöperatieve vennootschap".
 Art.    19 . Hoofdstuk 10 treedt in werking op 1 januari 2022.
 HOOFDSTUK 11.  - Plaatsbepalingsregels voor afstandsverkopen van uit een derdelandsgebied of derde land ingevoerde goederen
 Art.    20 . In artikel 15 van van het Wetboek van de belasting over de toegevoegde waarde, vervangen bij de wet van 2 april 2021, wordt een paragraaf 2bis ingevoegd, luidende:
" § 2bis. In afwijking van artikel 14, § 2, en met uitsluiting van de levering van goederen onderworpen aan de bijzondere regeling van belastingheffing bedoeld in de artikelen 312 tot 341 van de Richtlijn 2006/112/EG, worden geacht plaats te hebben in de lidstaat van aankomst van de verzending of het vervoer van de goederen naar de afnemer:
1° de afstandsverkopen van uit een derdelandsgebied of een derde land ingevoerde goederen in zendingen met een intrinsieke waarde van meer dan 150 euro, wanneer de goederen zich op het tijdstip van de aankomst van de zending of van het vervoer van de goederen naar de afnemer in die lidstaat bevinden en de invoer in België plaatsvindt;
2° de afstandsverkopen van uit een derdelandsgebied of een derde land ingevoerde goederen wanneer de goederen zich in die lidstaat bevinden op het tijdstip van aankomst van de zending of het vervoer van de goederen naar de afnemer en de invoer in België plaatsvindt, mits de belasting op die goederen moet worden aangegeven in het kader van de bijzondere regeling bedoeld in titel XII, hoofdstuk 6, afdeling 4, van de Richtlijn 2006/112/EG.".
 Art.    21 . In artikel 53, § 2, eerste lid, 2°, van het Wetboek van de belasting over de toegevoegde waarde, vervangen bij de wet van 2 april 2021, worden de woorden "bedoeld in artikel 15, §§ 1 of 2" vervangen door de woorden "bedoeld in artikel 15, §§ 1, 2 of 2bis".
 Art.    22 . Hoofdstuk 11 treedt in werking op 1 januari 2022.
In afwijking van het eerste lid, heeft artikel 20 uitwerking met ingang van 1 juli 2021.
 HOOFDSTUK 12.  - Afschaffing van het attest van de afnemer inzake werken in onroerende staat verricht aan privéwoningen
 Art.    23 . In rubriek XXXI, § 1, van tabel A van de bijlage bij het koninklijk besluit nr. 20, van 20 juli 1970 tot vaststelling van de tarieven van de belasting over de toegevoegde waarde en tot indeling van de goederen en de diensten bij die tarieven, ingevoegd bij het koninklijk besluit van 18 juli 1986 bekrachtigd bij de wet van 30 december 1988 en laatstelijk gewijzigd bij het koninklijk besluit van 30 april 2013 bekrachtigd bij de wet van 19 december 2014, worden de volgende wijzigingen aangebracht:
a) de bepaling onder 3° wordt vervangen als volgt:
"3° de handelingen worden verricht aan een woning waarvan de eerste ingebruikneming heeft plaatsgevonden in de loop van een kalenderjaar dat ten minste vijftien jaar voorafgaat aan de eerste factuur met betrekking tot die handelingen;";
b) de bepaling onder 5° wordt vervangen als volgt:
"5° de door de dienstverrichter uitgereikte factuur en het dubbel dat hij bewaart, maken melding van het voorhanden zijn van de elementen die de toepassing van het verlaagde tarief rechtvaardigen en bevatten de volgende vermelding:
"Btw-tarief: Bij gebrek aan schriftelijke betwisting binnen een termijn van één maand vanaf de ontvangst van de factuur, wordt de klant geacht te erkennen dat (1) de werken worden verricht aan een woning waarvan de eerste ingebruikneming heeft plaatsgevonden in een kalenderjaar dat ten minste vijftien jaar voorafgaat aan de datum van de eerste factuur met betrekking tot die werken, (2) de woning, na uitvoering van die werken, uitsluitend of hoofdzakelijk als privéwoning wordt gebruikt en (3) de werken worden verstrekt en gefactureerd aan een eindverbruiker. Wanneer minstens één van die voorwaarden niet is voldaan, zal het normale btw-tarief van 21 pct. van toepassing zijn en is de afnemer ten aanzien van die voorwaarden aansprakelijk voor de betaling van de verschuldigde belasting, interesten en geldboeten.";";
c) de paragraaf wordt aangevuld met een lid, luidende:
"Behoudens samenspanning tussen de partijen, is de dienstverrichter ontslagen van de aansprakelijkheid ten aanzien van de in het eerste lid, 5°, bedoelde voorwaarden betreffende de vaststelling van het tarief, wanneer de afnemer de factuur niet schriftelijk betwist overeenkomstig het eerste lid, 5°. ".
 Art.    24 . In de rubriek XXXII, van de tabel A van de bijlage bij het koninklijk besluit nr. 20 van 20 juli 1970 tot vaststelling van de tarieven van de belasting over de toegevoegde waarde en tot indeling van de goederen en de diensten bij die tarieven, ingevoegd bij het koninklijk besluit van 30 september 1992 bekrachtigd bij de wet van 28 december 1992 en laatstelijk gewijzigd bij de wet van 27 juni 2021, worden de volgende wijzigingen aangebracht:
a) in paragraaf 1, wordt de bepaling onder 4° vervangen als volgt:
"4° de door de dienstverrichter uitgereikte factuur en het dubbel dat hij bewaart, maken melding van het voorhanden zijn van de elementen die de toepassing van het verlaagde tarief rechtvaardigen en bevatten de volgende vermelding:
"Btw-tarief: Bij gebrek aan schriftelijke betwisting binnen een termijn van één maand vanaf de ontvangst van de factuur, wordt de klant geacht te erkennen dat (1) de werken worden verricht aan een woning die, in ieder geval na de uitvoering ervan, specifiek aangepast is om door een gehandicapte als privéwoning te worden gebruikt, (2) die woning bestemd is om te worden verhuurd, door één van de personen bedoeld in rubriek XXXII, § 1, 1°, van tabel A van de bijlage bij het koninklijk besluit nr. 20 van 20 juli 1970 tot vaststelling van de tarieven van de belasting over de toegevoegde waarde en tot indeling van de goederen en de diensten bij die tarieven en (3) die werken worden verstrekt en gefactureerd aan één van de personen bedoeld in rubriek XXXII, § 1, 1°,  van tabel A van de bijlage bij het voormelde koninklijk besluit nr. 20 van 20 juli 1970. Wanneer minstens één van die voorwaarden niet is voldaan, zal het normale btw-tarief van 21 pct. van toepassing zijn en is de afnemer ten aanzien van die voorwaarden aansprakelijk voor de betaling van de verschuldigde belasting, interesten en geldboeten.";
b) paragraaf 1 wordt aangevuld met een lid, luidende:
"Behoudens samenspanning tussen de partijen, is de dienstverrichter ontslagen van de aansprakelijkheid ten aanzien van de in het eerste lid, 4°, bedoelde voorwaarden betreffende de vaststelling van het tarief, wanneer de afnemer de factuur niet schriftelijk betwist overeenkomstig het eerste lid, 4°, ".
c) in paragraaf 3, worden de woorden "paragraaf 1," vervangen door de woorden "paragraaf 1, eerste lid,";
d) in paragraaf 4, worden de woorden " § 1," vervangen door de woorden "paragraaf 1, eerste lid,".
 Art.    25 . In de rubriek XXXIII, van de tabel A van de bijlage bij het koninklijk besluit nr. 20 van 20 juli 1970 tot vaststelling van de tarieven van de belasting over de toegevoegde waarde en tot indeling van de goederen en de diensten bij die tarieven, ingevoegd bij het koninklijk besluit van 30 september 1992 bekrachtigd bij de wet van 28 december 1992 en laatstelijk gewijzigd bij de wet van 27 juni 2021, worden de volgende wijzigingen aangebracht:
a) in paragraaf 1, wordt de bepaling onder 3° vervangen als volgt:
"3° de door de dienstverrichter uitgereikte factuur en het dubbel dat hij bewaart, maken melding van het voorhanden zijn van de elementen die de toepassing van het verlaagde tarief rechtvaardigen en bevatten de volgende vermelding:
"Btw-tarief: Bij gebrek aan schriftelijke betwisting binnen een termijn van één maand vanaf de ontvangst van de factuur, wordt de klant geacht te erkennen dat de werken (1) worden verricht aan woningcomplexen bestemd om te worden gebruikt voor huisvesting van gehandicapten en (2) worden verstrekt en gefactureerd aan een publiekrechtelijke of privaatrechtelijke persoon die een instelling beheert die op duurzame wijze, in dag- en nachtverblijf, personen met een handicap huisvest en die om deze reden een tegemoetkoming geniet van een fonds of een agentschap voor personen met een handicap dat door de bevoegde overheid is erkend. Wanneer minstens één van die voorwaarden niet is voldaan, zal het normale btw-tarief van 21 pct. van toepassing zijn en is de afnemer ten aanzien van die voorwaarden aansprakelijk voor de betaling van de verschuldigde belasting, interesten en geldboeten.".";
b) paragraaf 1 wordt aangevuld met een lid, luidende:
"Behoudens samenspanning tussen de partijen, is de dienstverrichter ontslagen van de aansprakelijkheid ten aanzien van de in het eerste lid, 3°, bedoelde voorwaarden betreffende de vaststelling van het tarief, wanneer de afnemer de factuur niet schriftelijk betwist overeenkomstig het eerste lid, 3°. ";
c) in paragraaf 3, worden de woorden "paragraaf 1," vervangen door de woorden "paragraaf 1, eerste lid,";
d) in paragraaf 4, worden de woorden " § 1," vervangen door de woorden "paragraaf 1, eerste lid,".
 Art.    26 . In rubriek XXXVIII, § 1, van tabel A van de bijlage bij het koninklijk besluit nr. 20, van 20 juli 1970 tot vaststelling van de tarieven van de belasting over de toegevoegde waarde en tot indeling van de goederen en de diensten bij die tarieven, ingevoegd bij de programmawet van 4 juli 2001 en laatstelijk gewijzigd bij het koninklijk besluit van 26 januari 2016 bekrachtigd bij de wet van 22 oktober 2017, worden de volgende wijzigingen aangebracht:
a) de bepaling onder 3° wordt vervangen als volgt:
"3° de handelingen worden verricht aan een woning waarvan de eerste ingebruikneming heeft plaatsgevonden in de loop van een kalenderjaar dat ten minste tien jaar voorafgaat aan de eerste factuur met betrekking tot die handelingen;";
b) de bepaling onder 5° wordt vervangen als volgt:
"5° de door de dienstverrichter uitgereikte factuur en het dubbel dat hij bewaart, maken melding van het voorhanden zijn van de elementen die de toepassing van het verlaagde tarief rechtvaardigen en bevatten de volgende vermelding:
"Btw-tarief: Bij gebrek aan schriftelijke betwisting binnen een termijn van één maand vanaf de ontvangst van de factuur, wordt de klant geacht te erkennen dat (1) de werken worden verricht aan een woning waarvan de eerste ingebruikneming heeft plaatsgevonden in een kalenderjaar dat ten minste tien jaar voorafgaat aan de datum van de eerste factuur met betrekking tot die werken, (2) de woning, na uitvoering van die werken, uitsluitend of hoofdzakelijk als privéwoning wordt gebruikt en (3) de werken worden verstrekt en gefactureerd aan een eindverbruiker. Wanneer minstens één van die voorwaarden niet is voldaan, zal het normale btw-tarief van 21 pct. van toepassing zijn en is de afnemer ten aanzien van die voorwaarden aansprakelijk voor de betaling van de verschuldigde belasting, interesten en geldboeten.".";
c) de paragraaf wordt aangevuld met een lid, luidende:
"Behoudens samenspanning tussen de partijen, is de dienstverrichter ontslagen van de aansprakelijkheid ten aanzien van de in het eerste lid, 5°, bedoelde voorwaarden betreffende de vaststelling van het tarief, wanneer de afnemer de factuur niet schriftelijk betwist overeenkomstig het eerste lid, 5°. ".
 Art.    27 . Dit hoofdstuk treedt in werking op 1 januari 2022.
In afwijking van het eerste lid, mogen belastingplichtigen tot 30 juni 2022, in plaats van de vermelding op de factuur, gebruik maken van de attesten bedoeld in de rubrieken XXXI, XXXII, XXXIII en XXXVIII, in hun versie van toepassing voor 1 januari 2022.
 HOOFDSTUK 13.  - Bijzondere regeling voor de deeleconomie
 Art.    28 . De artikelen 13 en 14 van de wet van 27 juni 2021 houdende diverse bepalingen inzake belasting op de toegevoegde waarde worden opgeheven.
 Art.    29 . Artikel 28 treedt in werking op 31 december 2021.
 HOOFDSTUK 14.  - Wijziging van het artikel 91 van het Wetboek van de belasting over de toegevoegde waarde
 Art.    30 . Artikel 91, § 1, eerste lid, 4°, van het Wetboek van de belasting over de toegevoegde waarde, ingevoegd bij de wet van 19 december 2014, wordt vervangen als volgt:
"4° binnen de termijn vastgesteld in de artikelen 58ter, § 6, vierde lid, 58quater, § 6, negende lid, 58quinquies, § 6, vierde lid en 58sexies, § 3, tweede lid en in uitvoering van de artikelen 367, eerste lid, 369decies, eerste lid en 369tervicies, eerste lid, van de Richtlijn 2006/112/EG.".
 HOOFDSTUK 15.  - Bekrachtiging van koninklijke besluiten genomen in uitvoering van artikel 37, § 1, van het Wetboek van de belasting over de toegevoegde waarde
 Art.  31. Bekrachtigd worden met ingang van hun respectieve dag van inwerkingtreding:
1° het koninklijk besluit van 27 april 2021 tot wijziging van het koninklijk besluit nr. 20 van 20 juli 1970 tot vaststelling van de tarieven van de belasting over de toegevoegde waarde en tot indeling van de goederen en de diensten bij die tarieven met betrekking tot de restaurant- en cateringdiensten;
2° het koninklijk besluit van 29 september 2021 tot wijziging van het koninklijk besluit nr. 20 van 20 juli 1970 tot vaststelling van de tarieven van de belasting over de toegevoegde waarde en tot indeling van de goederen en de diensten bij die tarieven met betrekking tot mondmaskers en hydroalcoholische gels.