text:
HOOFDSTUK I.  - Algemene bepalingen.
 Artikel    1 . Doel van het Verdrag.
De Partijen bij dit Verdrag verbinden zich om de ontwikkeling van de Europese cinematografische coproductie te bevorderen in overeenstemming met de volgende bepalingen.
 Art.    2 . Werkingssfeer.
1. Dit Verdrag regelt de betrekkingen tussen de Partijen op het gebied van multilaterale coproducties die hun oorsprong vinden op het grondgebied van de Partijen,
2. Dit Verdrag is van toepassing :
a) op coproducties waarbij ten minste drie coproducenten zijn betrokken die zijn gevestigd in drie verschillende Partijen bij het Verdrag; en
b) op coproducties waarbij ten minste drie coproducenten zijn betrokken die zijn gevestigd in drie verschillende Partijen bij het Verdrag en één of meer coproducenten die niet in deze Partijen zijn gevestigd. De totale inbreng van de coproducenten die niet in de Partijen bij het Verdrag zijn gevestigd echter niet meer bedragen dan 30 % van de totale kosten van de productie.
In alle gevallen is dit Verdrag slechts van toepassing op voorwaarde dat het in coproductie gemaakte werk voldoet aan de definitie van een Europees cinematografisch werk als omschreven in artikel 3, derde lid.
3. De bepalingen van bilaterale verdragen, gesloten tussen de Partijen bij dit Verdrag, blijven van toepassing op bilaterale coproducties.
In geval van multilaterale coproducties hebben de bepalingen van dit Verdrag voorrang boven die van bilaterale verdragen tussen de Partijen bij het Verdrag. De bepalingen betreffende bilaterale coproducties blijven van kracht indien zij niet in strijd zijn met de bepalingen van dit Verdrag.
4. Bij gebreke van een verdrag waarin de bilaterale betrekkingen ter zake van coproducties tussen twee Partijen bij dit Verdrag zijn geregeld, is het Verdrag ook van toepassing op bilaterale coproducties, tenzij door één van de betrokken Partijen een voorbehoud is gemaakt ingevolge artikel 20.
 Art.    3 . Begripsomschrijvingen.
Voor de toepassing van dit Verdrag wordt verstaan onder :
a) " cinematografisch werk ": een werk, ongeacht lengte of medium, in het bijzonder fictiefilms, animatiefilms en documentaires, die voldoen aan de bepalingen die van kracht zijn voor de betreffende filmindustrie in elk der betrokken Partijen en die zijn bestemd voor bioscoopvertoning;
b) " coproducenten ": filmproductieondernemingen of producenten die zijn gevestigd in de Partijen bij dit Verdrag en die zijn gebonden door een coproductiecontract;
c) " Europees cinematografisch werk ": een cinematografisch werk dat voldoet aan de voorwaarden gesteld in Bijlage II, die een integrerend deel van dit Verdrag vormt;
d) " multilaterale coproductie ": een cinematografisch werk geproduceerd door ten minste drie coproducenten als omschreven in artikel 2, tweede lid.
 HOOFDSTUK II.  - Op coproducties van toepassing zijnde regels.
 Art.    4 . Gelijkstelling met nationale films.
1. Voor Europese cinematografische werken die als multilaterale coproducties zijn gemaakt en binnen de werkingssfeer van dit Verdrag vallen kan aanspraak worden gemaakt op de voordelen die aan nationale films worden toegekend door de wet- en regelgeving die van kracht is in elk der Partijen bij dit Verdrag die aan de desbetreffende coproductie deelnemen.
2. De voordelen worden aan iedere coproducent toegekend door de Partij waarin de coproducent is gevestigd, onder de voorwaarden en binnen de grenzen; en bepaald in de wet- en regelgeving die in die Partij van kracht is en in overeenstemming met de bepalingen van dit Verdrag.
 Art.    5 . Voorwaarden voor het verkrijgen van coproductiestatus.
1. Elke cinematografische coproductie dient te worden goedgekeurd door de bevoegde autoriteiten van de Partijen waarin de coproducenten zijn gevestigd, na overleg tussen de bevoegde autoriteiten en in overeenstemming met de procedures vervat in bijlage I. Deze Bijlage vormt een integrerend deel van dit Verdrag.
2. Aanvragen voor het verkrijgen van coproductiestatus dienen ter goedkeuring bij de bevoegde autoriteiten te worden ingediend overeenkomstig de aanvraagprocedure vervat in bijlage I. Deze goedkeuring is onherroepelijk behalve in geval van niet-inachtneming van de aanvankelijk aangegane verplichtingen op artistiek, financieel en technisch gebied.
3. Aan projecten van duidelijk pornografische aard waarin geweld wordt verheerlijkt of waarin de menselijke waardigheid openlijk wordt aangetast, kan de coproductiestatus niet worden verleend.
4. De voordelen van het verlenen van coproductiestatus worden toegekend aan coproducenten die worden geacht te beschikken over een goede technische en financiële organisatie en voldoende vakbekwaamheid.
5. Elke Verdragsluitende Staat wijst de in het tweede lid genoemde bevoegde autoriteiten aan door middel van een verklaring, afgelegd bij de ondertekening of bij de nederlegging van zijn akte van bekrachtiging, aanvaarding, goedkeuring of toetreding. Deze verklaring kan daarna te allen tijde worden gewijzigd.
 Art.    6 . Verhouding tussen de inbrengen van de coproducenten.
1. In het geval van een multilaterale coproductie mag de kleinste inbreng met minder dan 10 % en de grootste inbreng met meer dan 70 % bedragen van de totale productiekosten van een cinematografisch werk. Wanneer de kleinste inbreng minder dan 20 % bedraagt, kan de betrokken Partij stappen ondernemen om de toegang tot nationale steunmaatregelen voor producties te beperken of te blokkeren.
2. Wanneer dit Verdrag ingevolge de bepalingen van artikel 2, vierde lid, tussen twee Partijen als bilateraal verdrag geldt, mag de kleinste inbreng met minder dan 20 % en de grootste inbreng met meer dan 80 % bedragen van de totale productiekosten van het cinematografisch werk.
 Art.    7 . Rechten van coproducenten.
1. Het coproductiecontract moet iedere coproducent de mede-eigendom van het oorspronkelijke beeld- en geluidsnegatief garanderen. Het contract dient de bepaling te bevatten dat dit negatief op een door de coproducenten onderling overeengekomen plaats wordt bewaard en dient hun de vrije toegang hiertoe te garanderen.
2. Het coproductiecontract moet iedere coproducent tevens het recht op een internegatief of op ieder ander medium voor het maken van duplicaten garanderen.
 Art.    8 . Technische en artistieke deelneming.
1. De inbreng van elke coproducent dient wezenlijke technische en artistieke deelneming te omvatten. In beginsel en in overeenstemming met internationale verplichtingen die de Partijen binden, moet de inbreng van de coproducenten wat betreft creatief, technisch en artistiek personeel, acteurs en faciliteiten, evenredig zijn aan hun investering.
2. Met inachtneming van de internationale verplichtingen die de Partijen binden en de eisen van het scenario, moet de filmploeg bestaan uit onderdanen van de Staten die in de coproductie deelnemen en dient de post-productie in beginsel in die Staten plaats te vinden.
 Art.    9 . Financiële coproducties.
1. In afwijking van de bepalingen van artikel 8 en met inachtneming van de specifieke voorwaarden en grenzen vastgesteld in de wet- en regelgeving die in de Partijen van kracht is, kan aan coproducties krachtens de bepalingen van dit Verdrag coproductiestatus worden toegekend indien zij aan de volgende voorwaarden voldoen :
a) één of meer minderheidsdeelnemingen omvatten, die slechts van financiële aard kunnen zijn, in overeenstemming met het coproductiecontract, mits ieder nationaal aandeel niet minder bedraagt dan 10 % en niet meer dan 25 % van de productiekosten;
b) een meerderheidscoproducent omvatten die een wezenlijke technische en artistieke inbreng levert en voldoet aan de voorwaarden om zijn werk in zijn eigen land als nationale fi1m te doen aanmerken;
c) bijdragen aan het bevorderen van een Europese identiteit; en
d) onderwerp zijn van coproductiecontracten waarin bepalingen zijn opgenomen inzake de verdeling van opbrengsten.
2. Financiële coproducties kunnen slechts coproductiestatus verkrijgen nadat de bevoegde autoriteiten in ieder afzonderlijk geva1 hun goedkeuring hebben verleend, hierbij in het bijzonder rekening houdend met de bepalingen van artikel 10.
 Art.    10 . Algemeen evenwicht.
1. Er moet een algemeen evenwicht in stand worden gehouden in de cinematografische betrekkingen tussen de Partijen, zowel wat betreft het totaal geïnvesteerde bedrag, als wat betreft de artistieke en technische deelneming aan cinematografische coproducties.
2. Een Partij die na een redelijke periode vaststelt dat er sprake is van een onevenwichtigheid in haar betrekkingen op het gebied van coproducties met een of meer Partijen kan, met het oog op de instandhouding van haar culturele identiteit, weigeren haar goedkeuring te verlenen aan een volgende coproductie totdat het evenwicht in de cinematografische betrekkingen met die Partij(en) is hersteld.
 Art.    11 . Binnenkomst en verblijf.
In overeenstemming met de geldende wet- en regelgeving en internationale verplichtingen vergemakkelijkt elke Partij de binnenkomst en het verblijf, alsmede de verlening van arbeidsvergunningen op haar grondgebied, van technisch en artistiek personeel uit andere Partijen die aan een coproductie deelnemen. Tevens staat elke Partij de tijdelijke invoeren wederuitvoer toe van uitrusting die noodzakelijk is voor de productie en distributie van cinematografische werken die binnen de werkingssfeer van dit Verdrag vallen.
 Art.    12 . Vermelding van coproducerende landen.
1. De coproducerende landen dienen in de in coproductie gemaakte cinematografische werken te worden vermeld.
2. De namen van deze landen dienen duidelijk te worden vermeld in de titelrollen, in alle reclame- en promotiemateriaal en bij vertoning van de cinematografische werken.
 Art.    13 . Uitvoer.
Wanneer een in coproductie gemaakt cinematografisch werk wordt uitgevoerd naar een land waar quota's gelden voor de invoer van cinematografische werken en één van de coproducerende Partijen voor zijn films niet beschikt over het recht van vrije toegang tot het invoerende land :
a) wordt het in principe toegevoegd aan de quota van het land dat de grootste inbreng levert;
b) in het geval van een cinematografisch werk waarbij door verschillende landen een gelijke inbreng is geleverd, wordt het toegevoegd aan de quota van het land dat de beste mogelijkheden heeft voor uitvoer naar het invoerende land;
c) wanneer de bepalingen van de letters a en b hierboven niet kunnen worden toegepast, wordt het werk opgenomen in de quota van de Partij die de regisseur levert.
 Art.    14 . Talen.
Wanneer coproductiestatus wordt verleend, kan de bevoegde autoriteit van een Partij van de daarin gevestigde coproducent een definitieve versie van het cinematografisch werk eisen in één van de talen van die Partij.
 Art.    15 . Festivals.
Tenzij de coproducenten anders beslissen, worden in coproductie gemaakte cinematografische werken op internationale festivals vertoond door de Partij waar de meerderheidscoproducent is gevestigd of, in het geval van gelijke financiële deelneming, door de Partij die de regisseur levert.
 HOOFDSTUK III.  - Slotbepalingen.
 Art.    16 . Ondertekening, bekrachtiging, aanvaarding, goedkeuring.
1. Dit Verdrag staat open voor ondertekening door de lid-Staten van de Raad van Europa en door de andere Staten die partij zijn bij het Europees Cultureel Verdrag, die hun instemming door het Verdrag gebonden te worden tot uitdrukking brengen door :
a) ondertekening zonder voorbehoud van bekrachtiging, aanvaarding of goedkeuring; of
b) ondertekening onder voorbehoud van bekrachtiging, aanvaarding of goedkeuring, gevolgd door bekrachtiging, aanvaarding of goedkeuring.
2. De akten van bekrachtiging, aanvaarding of goedkeuring worden nedergelegd bij de Secretaris-generaal van de Raad van Europa.
 Art.    17 . Inwerkingtreding.
1. Dit Verdrag treedt in werking op de eerste dag van de maand volgend na het verstrijken van een tijdvak van drie maanden na de datum waarop vijf Staten, waaronder ten minste vier lid-Staten van de Raad van Europa hun instemming door het Verdrag te worden gebonden tot uitdrukking hebben gebracht in overeenstemming met de bepalingen van artikel 16.
2. Ten aanzien van een ondertekenende Staat die later zijn instemming door dit Verdrag te worden gebonden tot uitdrukking brengt. Treedt het in werking op de eerste dag van de maand vo1gend na het verstrijken van een tijdvak van drie maanden na de datum van ondertekening of de nederlegging van de akte van bekrachtiging, aanvaarding of goedkeuring.
 Art.    18 . Toetreding door niet-lidstaten.
1. Na de inwerkingtreding van dit Verdrag kan het Comité van Ministers van de Raad van Europa elke Europese Staat die geen lid is van de Raad van Europa alsook de Europese Economische Gemeenschap uitnodigen tot dit Verdrag toe te treden, zulks bij een besluit dat is genomen met de meerderheid bedoeld in artikel 20, letter d, van het Statuut van de Raad van Europa en met eenparigheid van stemmen van de vertegenwoordigers van de Verdragsluitende Staten die bevoegd zijn zitting te nemen in het Comité van Ministers.
II. Ten aanzien van een toetredende Staat of de Europese Economische Gemeenschap, ingeval deze toetreedt, treedt het Verdrag in werking op de eerste dag van de maand volgend na het verstrijken van een tijdvak van drie maanden na de datum van nederlegging van de akte van toetreding bij de Secretaris-generaal van de Raad van Europa.
 Art.    19 . Territoriale toepassing.
I. Elke Staat kan op het tijdstip van de ondertekening of van de nederlegging van zijn akte van bekrachtiging, aanvaarding, goedkeuring of toetreding het grondgebied of de grondgebieden aangeven waarop dit Verdrag van toepassing is.
2. Elke Partij kan, te allen tijde daarna, door middel van een verklaring gericht aan de Secretaris-generaal van de Raad van Europa, de toepassing van dit Verdrag uitbreiden tot elk ander in de verklaring aangegeven grondgebeid. Ten aanzien van dat grondgebied treedt het Verdrag in werking op de eerste dag van de maand volgend na het verstrijken van een tijdvak van drie maanden na de datum van ontvangst van die verklaring door de Secretaris-generaal.
3. Elke ingevolge de twee voorgaande leden afgelegde verklaring kan ten aanzien van elk in die verklaring aangegeven grondgebied worden ingetrokken door middel van een kennisgeving gericht aan de Secretaris-generaal. De intrekking wordt van kracht op de eerste dag van de maand volgend na het verstrijken van een tijdvak van drie maanden na de datum van ontvangst van die kennisgeving door de Secretaris-generaal.
 Art.    20 . Voorbehouden.
1. Elke Staat kan bij de ondertekening of bij de nederlegging van zijn akte van bekrachtiging, aanvaarding, goedkeuring of toetreding verklaren dat artikel 2, vierde lid, niet van toepassing is op zijn betrekkingen op het gebied van coproducties met één of meer Partijen. Bovendien kan hij zich het recht voorbehouden een maximale deelneming vast te stellen die afwijkt van de in artikel 9, eerste lid, letter a, bepaalde. Er kan geen enkel ander voorbehoud worden gemaakt.
2. Elke Partij die ingevolge het voorgaande lid een voorbehoud heeft gemaakt, kan dit geheel of gedeeltelijk intrekken door middel van een kennisgeving gericht aan de Secretaris-generaal van de Raad van Europa. De intrekking wordt van kracht op de datum van ontvangst van die kennisgeving door de Secretaris-generaal.
 Art.    21 . Opzegging.
1. Elke Partij kan dit Verdrag te allen tijde opzeggen door middel van een kennisgeving gericht aan de Secretaris-generaal van de Raad van Europa.
2. Deze opzegging wordt van kracht op de eerste dag van de maand volgend na het verstrijken van een tijdvak van zes maanden na de datum van ontvangst van de kennisgeving door de Secretaris-generaal.
 Art.    22 . Kennisgevingen.
De Secretaris-generaal van de Raad van Europa stelt de lid-Staten van de Raad van Europa alsmede elke Staat, en de Europese Economische Gemeenschap, die tot dit Verdrag is toegetreden of is uitgenodigd hiertoe toe te treden in kennis van :
a) iedere ondertekening;
b) de nederlegging van iedere akte van bekrachtiging, aanvaarding, goedkeuring of toetreding;
c) iedere datum van inwerkingtreding van dit Verdrag overeenkomstig de artikelen 17, 18 en 19;
d) iedere verklaring afgelegd overeenkomstig artikel 5, vijfde lid;
e) iedere opzegging waarvan kennisgeving is gedaan overeenkomstig artikel 21;
f) iedere andere handeling, kennisgeving of mededeling met betrekking tot dit Verdrag.
Ten blijke waarvan de ondergetekenden, daartoe naar behoren gemachtigd, dit Verdrag hebben ondertekend.
Gedaan te Straatsburg op 2 oktober 1992 in de Engelse en de Franse taal, zijnde beide teksten gelijkelijk authentiek, in één exemplaar, dat zal worden nedergelegd in het archief van de Raad van Europa. De Secretaris-generaal van de Raad van Europa zal voor eensluidend gewaarmerkte afschriften doen toekomen aan de Staten genoemd in artikel 16, eerste lid, alsook aan elke Staat, en de Europese Economische Gemeenschap, die wordt uitgenodigd tot dit Verdrag toe te treden.
 BIJLAGEN.
 Art.    N1 . Bijlage I. - Aanvraagprocedure.
De in de Partijen gevestigde coproducenten moeten, willen ze onder de bepalingen van het Verdrag vallen, twee maanden voor de aanvang van de opnamen een aanvraag indienen om het werk als coproductie te doen aanmerken en daarbij de ondergenoemde documenten voegen. Deze documenten moeten de bevoegde autoriteiten in voldoende aantal worden toegezonden om ze uiterlijk een maand voor de aanvang van de opnamen te kunnen doen toekomen aan de autoriteiten van de andere Partijen :
-een afschrift van het contract betreffende verwerving van de auteurrechten of een ander bewijsstuk betreffende de verwerving van de auteursrechten voor de commerciële exploitatie van het werk;
- een gedetailleerd scenario;
- een lijst van de technische en artistieke inbreng van elk van de betrokken landen;
- een begroting en een gedetailleerd financieringsplan;
- een productieschema van het cinematografisch werk;
- het tussen de coproducenten gesloten coproductiecontract. Dit contract moet bepalingen omvatten betreffende de verdeling van de opbrengsten of territoria onder de coproducenten.
De aanvraag en overige documenten moeten, indien mogelijk, zijn gesteld in de taal van de bevoegde autoriteiten waarbij ze worden ingediend. De bevoegde autoriteiten zenden elkaar de aanvragen de bijgevoegde documenten toe zodra deze zijn ontvangen. De bevoegde autoriteit van de Partij met de kleinste financiële deelneming verleent haar goedkeuring eerst nadat zij het oordeel van de autoriteit van de Partij met de grootste financiële deelneming heeft ontvangen.
 Art.    N2 . Bijlage II.
1. Een cinematografisch werk wordt als Europees werk in de zin van artikel 3, derde lid, aangemerkt indien ten minste 15 punten op een totaal van 19 worden behaald uit het onderstaande overzicht van Europese elementen.
2. Gelet op de eisen van het scenario, kunnen de bevoegde autoriteiten, na onderling overleg, en indien zij van oordeel zijn dat het werk niettemin een Europese identiteit heeft, een werk dat niet de normaliter vereiste 15 punten heeft behaald als coproductie aanmerken.

 Europese elementen

 Punten

-

 -
Scheppende groep
Regisseur

 3
Scenarioschrijver

 3
Componist

 1

7
Uitvoerende groep
Eerste rol

3
Tweede rol

2
Derde rol

 1

6
Technische groep
Camera

1
Geluid en mixage

1
Montage

 1
Rekwisieten en kostuums

 1
Studio of opnamelocatie

 1
Plaats van post-productie

 1

6
N.B. : a) De eerste, tweede en derde rol worden bepaald op grond van het

aantal gewerkte dagen.

 b) Wat artikel 8 betreft, wordt met " artistiek " de scheppende en

de uitvoerende groep bedoeld, en met " technisch " de technische

groep.
 Art.  N3. Lijst der Staten.

 Staten

Datum

Type

Datum

Datum

 authenti-

 instemming

 instemming
 inwerking-

ficatie

treding

 -

 -

-

 -

-
ARMENIE

26/05/2000
AZERBEIDZJAN

Toetreding

28/03/2000
 01/07/2000
BELGIE

 19/02/1998
 Bekrachtiging
 25/08/2004
 01/12/2004
BULGARIJE

08/09/2003
 Bekrachtiging
 27/04/2004
 01/08/2004
CYPRUS

 19/05/1999
 Bekrachtiging
 29/11/2000
 01/03/2001
DENEMARKEN

 02/10/1992
 Bekrachtiging
 02/10/1992
 01/04/1994
DUITSLAND

07/05/1993
 Bekrachtiging
 24/03/1995
 01/07/1995
ESTLAND

13/12/1996
 Bekrachtiging
 29/05/1997
 01/09/1997
FINLAND

09/05/1995
 Bekrachtiging
 09/05/1995
 01/09/1995
FRANKRIJK

19/03/1993
 Bekrachtiging
 09/11/2001
 01/03/2002
GEORGIE

21/11/2001
 Bekrachtiging
 15/10/2002
 01/02/2003
GRIEKENLAND

17/11/1995
 Bekrachtiging
 24/06/2002
 01/10/2002
VERENIGD KONINKRIJK

05/11/1992
 Bekrachtiging
 09/12/1993
 01/04/1994
HEILIGE STOEL

10/02/1993
HONGARIJE

24/10/1996
 Bekrachtiging
 24/10/1996
 01/02/1997
IERLAND

28/04/2000
 Bekrachtiging
 28/04/2000
 01/08/2000
IJSLAND

30/05/1997
 Bekrachtiging
 30/05/1997
 01/09/1997
ITALIE

 29/10/1993
 Bekrachtiging
 14/02/1997
 01/06/1997
KROATIE

02/10/2001
 Bekrachtiging
 06/08/2004
 01/12/2004
LETLAND

27/09/1993
 Bekrachtiging
 27/09/1993
 01/04/1994
LITOUWEN

 08/09/1998
 Bekrachtiging
 22/06/1999
 01/10/1999
LUXEMBURG

02/10/1992
 Bekrachtiging
 21/06/1996
 01/10/1996
V.J.R. MACEDONIE

 11/04/2002
 Bekrachtiging
 03/06/2003
 01/10/2003
MALTA

17/09/2001
 Bekrachtiging
 17/09/2001
 01/01/2002
NEDERLAND

04/07/1994
 Bekrachtiging
 24/03/1995
 01/07/1995
OEKRAINE

 13/07/2004
OOSTENRIJK

 09/02/1994
 Bekrachtiging
 02/09/1994
 01/01/1995
POLEN

25/05/1999
 Bekrachtiging
 30/12/2002
 01/04/2003
PORTUGAL

 22/07/1994
 Bekrachtiging
 13/12/1996
 01/04/1997
ROEMENIE

 24/01/2001
 Bekrachtiging
 28/03/2002
 01/07/2002
RUSSISCHE FEDERATIE

30/03/1994
 Bekrachtiging
 30/03/1994
 01/07/1994
SERVIE EN MONTENEGRO
 02/06/2004
 Bekrachtiging
 02/06/2004
 01/10/2004
SLOVAKIJE

05/10/1993
 Bekrachtiging
 23/01/1995
 01/05/1995
SLOVENIE

 17/02/2003
 Bekrachtiging
 28/11/2003
 01/03/2004
SPANJE

 02/09/1994
 Bekrachtiging
 07/10/1996
 01/02/1997
TSJECHISCHE REP.

 24/02/1997
 Bekrachtiging
 24/02/1997
 01/06/1997
TURKIJE

10/01/1997
ZWEDEN

 10/06/1993
 Bekrachtiging
 10/06/1993
 01/04/1994
ZWITSERLAND

05/11/1992
 Bekrachtiging
 05/11/1992
 01/04/1994


type: legislation

jurisdiction: Belgium

text:
Artikel    1 . DEFINITIES.
Voor de toepassing van dit Verdrag wordt verstaan onder :
(a) "Maritieme zone" : de binnenwateren en de territoriale zee van de Verdragsluitende Partijen, de zee voorbij en grenzend aan de territoriale zee onder de rechtsmacht van de kuststaat voor zover erkend door de internationale wetgeving, en de volle zee, met inbegrip van de zeebodem van al deze wateren en de ondergrond ervan, gelegen binnen de volgende grenzen :
(i) die delen van de Atlantische Oceaan en de Noordelijke IJszee en de hiertoe behorende zeeën ten noorden van 36° noorderbreedte en tussen 42° westerlengte en 51° oosterlengte, met uitzondering van :
(1) de Oostzee en de Belten, ten zuiden en ten oosten van de lijnen getrokken van Hasenöre-voorland naar Punt Gniben, van Korshage naar Spodsbjerg en van Gilbjerg-voorland tot Kullen,
(2) de Middellandse Zee en de bijbehorende zeeën tot aan het snijpunt van de breedtegraad van 36° noorderbreedte en de lengtegraad van 5° 36' westerlengte;
(ii) het deel van de Atlantische Oceaan dat gelegen is ten noorden van 59° noorderbreedte en tussen 44° westerlengte en 42° westerlengte.
(b) "Binnenwateren" : de wateren aan de landzijde van de basislijnen van waaraf de breedte van de territoriale zee wordt gemeten en die zich in het geval van waterlopen uitstrekken tot aan de zoetwatergrens.
(c) "Zoetwatergrens" : de plaats in de waterloop waar bij laagwater en in tijden van geringe afvloeiing van het zoet water het zoutgehalte merkbaar stijgt ten gevolge van de aanwezigheid van zeewater.
(d) "Verontreiniging" : de rechtstreekse of onrechtstreekse inbreng door de mens van stoffen of energie in de maritieme zone die leidt, of waarschijnlijk leidt, tot gevaar voor de menselijke gezondheid, schade aan de levende rijkdommen en de mariene ecosystemen, aantasting van de rekreatiemogelijkheden of hinder van enig ander rechtmatig gebruik van de zee.
(e) "Bronnen aan land" : punt- en diffuse bronnen aan land van waaruit stoffen of energie de maritieme zone bereiken via het water, door de lucht, of rechtstreeks vanaf de kust. Dit omvat bronnen die verband houden met elke opzettelijke verwijdering onder de zeebodem toegankelijk vanaf land via tunnels, pijpleidingen of op enige andere manier, alsook bronnen die verband houden met kunstmatige structuren, die in de maritieme zone onder de rechtsmacht van een Verdragsluitende partij opgesteld staan, en niet dienen voor offshore-activiteiten.
(f) "Storten" :
(i) het zich opzettelijk ontdoen in de maritieme zone van afval of andere materie
(1) vanaf schepen of luchtvaartuigen;
(2) vanaf offshore-installaties;
(ii) het zich opzettelijk ontdoen in de maritieme zone van
(1) schepen of luchtvaartuigen;
(2) offshore-installaties en offshore-pijpleidingen
(g) wordt onder "Storten" niet verstaan :
(i) het zich overeenkomstig het Internationaal Verdrag ter Voorkoming van de Verontreiniging vanaf Schepen, 1973, zoals gewijzigd door het protocol van 1978 in verband daarmee, of andere toepasselijke internationale wetgeving, ontdoen van afval of andere materie gepaard gaande met, of voortvloeiende uit, de normale werking van schepen of luchtvaartuigen of offshore-installaties, ander dan afval of andere materie die naar of door schepen of luchtvaartuigen of offshore-installaties worden vervoerd met de bedoeling om zich te ontdoen van dergelijk afval of andere materie, of voortvloeiend uit de behandeling van dergelijk afval of andere materie op dergelijke schepen of luchtvaartuigen of offshore-installaties;
(ii) de plaatsing van materie met een ander doel dan het zich louter ontdoen ervan, op voorwaarde dat, indien de plaatsing ervan gebeurt met een ander doel dan waarvoor de materie oorspronkelijk ontworpen of gebouwd werd, dit gebeurt overeenkomstig de relevante bepalingen van het Verdrag; en
(iii) met het oog op Bijlage III, het geheel of gedeeltelijk ter plaatse achterlaten van een in onbruik geraakte offshore-installatie of offshorepijpleiding op voorwaarde dat eender welke dergelijke operatie plaats vindt in overeenstemming met om het even welke relevante bepaling van het Verdrag en met andere relevante internationale wetgeving.
(h) "Verbranding" : elke opzettelijke verbranding van afval of andere materie in de maritieme zone met de bedoeling deze thermisch te vernietigen.
(i) "Verbranding" omvat niet de thermische vernietiging in overeenstemming, met de toepasselijk internationale wetgeving van afval of andere materie die gepaard gaat met, of voortvloeit uit de normale werking van schepen of luchtvaartuigen, of offshore-installaties met uitzondering van de thermische vernietiging van afval of andere materie aan boord van schepen of luchtvaartuigen of offshore-installaties die ingezet worden voor het doel van dergelijke thermische vernietiging.
(j) "Offshore-activiteiten" : activiteiten uitgevoerd in de maritieme zone met het oog op de exploratie, evaluatie of exploitatie van vloeibare en gasvormige koolwaterstoffen;
(k) "Offshore-bronnen" : offshore-installaties en offshore-pijpleidingen van waaruit stoffen of energie de maritieme zone bereiken;
(l) "Offshore-installatie" : elke door de mens gemaakte structuur, installatie of vaartuig of onderdeel ervan, zowel drijvend als op de zeebodem vastgemaakt, die in de maritieme zone opgesteld staat en bedoeld is voor offshore-activiteiten.
(m) "Offshore-pijpleiding" betekent om het even welke pijpleiding die in de maritieme zone werd geplaatst met het oog op offshore-activiteiten.
(n) "Schepen of luchtvaartuigen" : vaartuigen die zich op het water, in het water of in de lucht voortbewegen ongeacht hun type, hun onderdelen en andere toebehoren ervan. Deze uitdrukking omvat luchtkussenvaartuigen, drijvende vaartuigen al dan niet met eigen voortstuwingsvermogen, en andere door de mens gemaakte structuren in de maritieme zone en hun uitrusting, maar sluit offshore-installaties en offshore-pijpleidingen uit.
(o) wordt onder "Afval of andere materie" niet verstaan :
(i) stoffelijke overschotten;
(ii) offshore-installaties;
(iii) offshore-pijpleidingen;
(iv) onverwerkte vis en visafval overboord gezet vanaf vissersboten.
(p) "Verdrag" : tenzij de tekst het anders vermeldt, het Verdrag inzake de Bescherming van het Marien Milieu van de Noordoostelijke Atlantische Oceaan, met zijn Bijlagen en Aanhangsels.
(q) Het "Verdrag van Oslo" : het Verdrag ter voorkoming van Verontreiniging van de Zee ten gevolge van het Storten vanaf Schepen en Luchtvaartuigen, dat op 15 februari 1972 in Oslo werd ondertekend, zoals gewijzigd door de protocols van 2 maart 1983 en 5 december 1989.
(r) het "Verdrag van Parijs" : het Verdrag ter Voorkoming van Verontreiniging van de Zee vanaf het Land, dat op 4 juni 1974 in Parijs werd ondertekend, zoals gewijzigd door het protocol van 26 maart 1986.
(s) "Regionale Organisatie voor Economische Integratie" : een organisatie opgericht door soevereine staten van een bepaalde regio, die bevoegd is op het gebied van zaken die vallen onder het Verdrag, en die naar behoren gevolmachtigd werd, overeenkomstig de interne procedures, om het Verdrag te ondertekenen, te bekrachtigen, te aanvaarden, goed te keuren of er toe te treden.
 Art.    2 . ALGEMENE VERPLICHTINGEN.
1. (a) De Verdragsluitende Partijen nemen in overeenstemming met de bepalingen van het Verdrag, alle mogelijke maatregelen ter voorkoming en uitschakeling van verontreiniging, en treffen de nodige maatregelen om de maritieme zone te beschermen tegen de nadelige invloeden van de menselijke bedrijvigheid met de bedoeling de gezondheid van de mens te vrijwaren en de mariene ecosystemen te behouden en om, indien haalbaar, de mariene gebieden die nadelig beïnvloed werden, te herstellen.
(b) Hiertoe nemen de Verdragsluitende Partijen afzonderlijk of gezamenlijk programma's en maatregelen aan en harmoniseren zij hun beleid en strategie terzake.
2. De Verdragsluitende Partijen :
(a) passen het voorzorgsprincipe toe, volgens hetwelke preventieve maatregelen dienen getroffen te worden wanneer er redelijke grond tot bezorgdheid bestaat om aan te nemen dat, rechtstreeks of onrechtstreeks, in het marien milieu ingebrachte stoffen of energie, gevaar kunnen meebrengen voor de menselijke gezondheid, schade kunnen toebrengen aan de levende rijkdommen en de mariene ecosystemen, de recreatiemogelijkheden kunnen aantasten of enig ander rechtmatig gebruik van de zee kunnen hinderen, zelfs wanneer er geen sluitend bewijs is van een oorzakelijk verband tussen de inbreng en de gevolgen;
(b) passen het principe van "de vervuiler betaalt" toe, volgens hetwelke de kosten voor maatregelen ter voorkoming, controle en vermindering van de verontreiniging voor rekening zijn van de vervuiler.
3. (a) Bij het tot uitvoering brengen van het Verdrag nemen de Verdragsluitende Partijen programma's en maatregelen aan die, waar van toepassing, termijnen voor hun voltooiing bevatten en die tenvolle rekening houden met het gebruik van de meest recente technologische ontwikkelingen en praktijken ontworpen voor het ten volle voorkomen en uitschakelen van verontreiniging.
(b) Hiertoe :
(i) houden zij rekening met de criteria vermeld in Aanhangsel 1, met betrekking tot programma's en maatregelen de aanwending definiëren van inter alia,
- beste beschikbare technieken
- beste milieuveilige handelswijze
met inbegrip van, waar van toepassing, schone technologie;
(ii) verzekeren zij bij de uitvoering van zulke programma's en maatregelen, de toepassing van beste beschikbare technieken en beste milieuveilige handelswijze zoals gedefinieerd, met inbegrip van, waar van toepassing, schone technologie;
4. De Verdragsluitende Partijen passen de maatregelen die ze aannemen op dergelijke wijze toe dat een toename van de verontreiniging van de zee buiten de maritieme zone of in andere delen van het milieu, wordt voorkomen.
5. Geen enkele bepaling van het Verdrag mag geïnterpreteerd worden als een beletsel voor de Verdragsluitende Partijen om afzonderlijk of gezamenlijk strengere maatregelen te nemen met betrekking tot de voorkoming en de uitschakeling van verontreiniging van het marien milieu of met betrekking tot de bescherming van het marien milieu tegen de nadelige invloeden van de menselijke bedrijvigheid.
 Art.    3 . VERONTREINIGING VANAF HET LAND.
De Verdragsluitende Partijen nemen afzonderlijk of gezamenlijk alle mogelijke maatregelen om verontreiniging vanaf het land te voorkomen en uit te schakelen overeenkomstig de bepalingen van het Verdrag, in het bijzonder zoals voorzien in Bijlage I.
 Art.    4 . VERONTREINIGING DOOR STORTING OF VERBRANDING.
De Verdragsluitende Partijen nemen afzonderlijk of gezamenlijk alle mogelijke maatregelen om verontreiniging door het storten of verbranden van afval of andere materie te voorkomen en uit te schakelen overeenkomstig de bepalingen van het Verdrag, in het bijzonder zoals voorzien in Bijlage II.
 Art.    5 . VERONTREINIGING VANAF OFFSHORE-BRONNEN.
De Verdragsluitende Partijen nemen afzonderlijk of gezamenlijk alle mogelijke maatregelen om verontreiniging vanaf offshore-rennen te voorkomen en uit te schakelen overeenkomstig de bepalingen van het Verdrag, in het bijzonder zoals voorzien in Bijlage III.
 Art.    6 . EVALUATIE VAN DE KWALITEIT VAN HET MARIEN MILIEU.
Overeenkomstig de bepalingen van het Verdrag, in het bijzonder zoals voorzien in Bijlage IV,
(a) voeren de Verdragsluitende Partijen voor de maritieme zone of voor regio's of subregio's ervan, met regelmatige tussentijden, gezamenlijke evaluaties uit inzake de kwaliteit van het marien milieu en van de evolutie ervan, en publiceren hiervan de resultaten;
(b) geven bij zulke evaluatie zowel een beoordeling van de doeltreffendheid van de maatregelen die ter bescherming van het marien milieu genomen en gepland werden als een aanduiding van actieprioriteiten.
 Art.    7 . VERONTREINIGING VAN ANDERE BRONNEN.
De Verdragsluitende Partijen werken samen om, naast de Bijlagen vermeld in de artikels 3, 4, 5 en 6 hierboven, Bijlagen aan te nemen waarin maatregelen, procedure en normen voorgeschreven worden ter bescherming van het marien milieu tegen verontreiniging van andere bronnen, voor zover die verontreiniging nog niet het voorwerp uitmaakt van effectieve maatregelen die door andere internationale organisaties overeengekomen of door andere internationale verdragen voorgeschreven zijn.
 Art.    8 . WETENSCHAPPELIJK EN TECHNISCH ONDERZOEK.
1. Om de doelstellingen van het Verdrag te bevorderen, zetten de Verdragsluitende Partijen aanvullende of gezamenlijke wetenschappelijke of technische onderzoeksprogramma's op en maken overeenkomstig een standaardprocedure, het volgende aan de Commissie over :
(a) de resultaten van dergelijk aanvullend, gezamenlijk of ander relevant onderzoek;
(b) gedetailleerde informatie over andere relevante wetenschappelijke en technische onderzoeksprogramma's.
2. Daarbij nemen de Verdragsluitende Partijen het werk dat op deze gebieden uitgevoerd is door de desbetreffende internationale organisaties en agentschappen in acht.
 Art.    9 . TOEGANG TOT INFORMATIE.
1. De Verdragsluitende Partijen zorgen ervoor dat hun bevoegde overheden ertoe gehouden zijn om de informatie omschreven in paragraaf 2 van dit Artikel aan elke natuurlijke of rechtspersoon ter beschikking te stellen, dit in antwoord op elk redelijk verzoek, zonder dat deze persoon enig belang hoeft te bewijzen, zonder onredelijke kosten, zo snel mogelijk, en ten laatste binnen de twee maanden.
2. De informatie waarnaar verwezen wordt in paragraaf 1 van dit Artikel betreft elke beschikbare informatie in geschreven, visuele, auditieve of databasis-vorm over de toestand van het marien milieu, over activiteiten of maatregelen die er een nadelige invloed op hebben of waarschijnlijk op hebben, en over de activiteiten of maatregelen die overeenkomstig het Verdrag ingevoerd werden.
3. De bepalingen van dit Artikel doen niets af van het recht van de Verdragsluitende Partijen om, in overeenstemming met hun nationale wetgeving en toepasselijke internationale reglementen, te weigeren op een verzoek om dergelijke informatie in te gaan wanneer dit verband houdt met :
(a) het vertrouwelijk karakter van procedures van de overheid, internationale betrekkingen en landsverdediging;
(b) de openbare veiligheid;
(c) zaken die sub judice of in onderzoek zijn of geweest zijn (disciplinair onderzoek inbegrepen), of die het voorwerpen uitmaken van vooronderzoek;
(d) vertrouwelijke commerciële en industriële informatie, met inbegrip van intellectuele eigendom;
(e) het vertrouwelijk karakter van persoonlijke gegevens en/of bestanden;
(f) gegevens geleverd door een derde partij zonder dat deze derde partij wettelijk verplicht is dat te doen;
(g) gegevens waarvan de bekendmaking aantasting van het milieu waarop zulke materie betrekking heeft waarschijnlijker zou maken.
4. De weigering dient met redenen te zijn omkleed.
 Art.    10 . COMMISSIE.
1. Bij deze wordt een Commissie opgericht bestaande uit vertegenwoordigers van elk van de Verdragsluitende Partijen. De Commissie komt op regelmatige tijdstippen bijeen en telkens wanneer op grond van bijzondere omstandigheden, hiertoe overeenkomstig het Huishoudelijk Reglement wordt besloten.
2. De Commissie heeft tot taak :
(a) toezicht uit te oefenen op de uitvoering van dit Verdrag;
(b) in het algemeen een overzicht in te stellen naar de toestand van de maritieme zone, de doeltreffendheid van de aangenomen maatregelen, de prioriteiten en de noodzaak tot het treffen van aanvullende of afwijkende maatregelen;
(c) in overeenkomst met de Algemene Verplichtingen van het Verdrag, programma's en maatregelen op te stellen voor het voorkomen en uitschakelen van verontreiniging, en voor het controleren van activiteiten die, rechtstreeks of onrechtstreeks, een nadelige invloed kunnen hebben op de maritieme zone; zulke programma's en maatregelen kunnen, wanneer toepasselijk, economische instrumenten omvatten;
(d) regelmatig haar werkprogramma op te stellen;
(e) die ondergeschikte organen op te richten die zij nodig acht, en hun mandaat te bepalen;
(f) voorstellen ter wijziging van het Verdrag in overweging te nemen en, desgevallend, aan te nemen overeenkomstig de Artikelen 15, 16, 17, 18, 19 en 27;
(g) de functies te vervullen haar toevertrouwd door Artikelen 21 en 23 en zulke andere functies die nodig mochten blijken volgens de bepalingen van het Verdrag.
3. Hiertoe kan de Commissie, inter alia, beslissingen nemen en aanbevelingen aannemen in overeenstemming met Artikel 13;
4. De Commissie stelt een Huishoudelijk Reglement op dat met eenparigheid van stemmen door de Verdragsluitende Partijen aangenomen wordt.
5. De Commissie stelt een Financieel Reglement op dat met eenparigheid van stemmen door de Verdragsluitende Partijen aangenomen wordt.
 Art.    11 . WAARNEMERS.
1. De Commissie kan, met eenparigheid van stemmen van de Verdragsluitende Partijen, besluiten om als waarnemer toe te laten :
(a) elke Staat die geen Verdragsluitende Partij is bij het Verdrag;
(b) elke internationale gouvernementele of elke niet-gouvernementele organisatie waarvan de activiteiten verband houden met het Verdrag.
2. Zulke waarnemers kunnen deelnemen aan de vergaderingen van de Commissie doch zonder stemrecht en kunnen de Commissie elke informatie of rapporten voorleggen met betrekking tot de doelstellingen van het Verdrag.
3. De voorwaarden voor de toelating en deelneming voor de waarnemers worden vastgelegd in het Huishoudelijk Reglement van de Commissie.
 Art.    12 . SECRETARIAAT.
1. Een permanent Secretariaat wordt hierbij opgericht.
2. De Commissie benoemt een Uitvoerend Secretaris en bepaalt de taken van die betrekking, evenals de voorwaarden waaraan moet worden voldaan.
3. De Uitvoerend Secretaris vervult de functies die noodzakelijk zijn voor het beheer van het Verdrag en voor het werk van de Commissie evenals de andere taken die de Commissie de Uitvoerend Secretaris overeenkomstig het Huishoudelijk Reglement en het Financieel Reglement toevertrouwt.
 Art.    13 . BESLISSINGEN EN AANBEVELINGEN.
1. Beslissingen en aanbevelingen worden met eenparigheid van stemmen van de Verdragsluitende Partijen aangenomen. Indien geen eenparigheid bereikt kan worden, en tenzij anders in het Verdrag vermeld, kan de Commissie niettemin beslissingen of aanbevelingen aannemen met een meerderheid van drie vierden van de stemmen van de Verdragsluitende Partijen.
2. Een beslissing wordt bindend na het verstrijken van een termijn van tweehonderd dagen na aanneming ervan door die Verdragsluitende Partijen die ervóór gestemd hebben en die binnen die termijn de Uitvoerend Secretaris niet schriftelijk in kennis hebben gesteld van het feit dat zij niet in staat zijn om de beslissing te aanvaarden, op voorwaarde dat bij het verstrijken van deze termijn drie vierden van de Verdragsluitende Partijen ofwel vóór de beslissing gestemd hebben en hun aanvaarding niet ingetrokken hebben of de Uitvoerend Secretaris schriftelijk in kennis hebben gesteld van het feit dat zij in staat zijn om de beslissing aan te nemen. Een dergelijke beslissing wordt bindend voor elke andere Verdragsluitende Partij die de Uitvoerend Secretaris schriftelijk in kennis heeft gesteld van het feit dat zij in staat is om de beslissing te aanvaarden, vanaf het ogenblik van die kennisgeving of na het verstrijken van een termijn van tweehonderd dagen na de aanneming van de beslissing, waarbij hetgeen laatst komt, geldt.
3. Een kennisgeving overeenkomstig artikel 2 van dit Artikel aan de Uitvoerend Secretaris kan aangeven dat een Verdragsluitende Partij niet in staat is om een beslissing aan te nemen, voor zover het betrekking heeft op één of meer van zijn afhankelijke of autonome gebieden waarop het Verdrag van toepassing is.
4. Alle door de Commissie aangenomen beslissingen bevatten, waar van toepassing, bepalingen waarin het tijdschema voor de uitvoering van de beslissing opgegeven wordt.
5. Aanbevelingen hebben geen bindende kracht.
6. Beslissingen betreffende enige Bijlage of Aanhangsel worden enkel genomen door de Verdragsluitende Partijen die door de Bijlage of het Aanhangsel in kwestie gebonden zijn.
 Art.    14 . STATUS VAN BIJLAGEN EN AANHANGSELS.
1. De Bijlagen en Aanhangsels maken integraal deel uit van het Verdrag.
2. De Aanhangsels zijn van wetenschappelijke, technische of administratieve aard.
 Art.    15 . WIJZIGING VAN HET VERDRAG.
1. Onverminderd de bepalingen van paragraaf 2 van Artikel 27 en specifieke bepalingen die gelden voor de aanneming of wijziging van Bijlagen of Aanhangsels, zijn alle wijzigingen op het Verdrag aan onderhavig Artikel onderworpen.
2. Elke Verdragsluitende Partij kan een wijziging aan het Verdrag voorstellen. De tekst van de voorgestelde wijziging moet ten minste zes maanden vóór de vergadering van de Commissie waarop de wijziging voor aanneming voorgesteld wordt, door de Uitvoerend Secretaris van de Commissie aan de Verdragsluitende Partijen worden overgemaakt. De Uitvoerend Secretaris maakt de voorgestelde wijziging ook ter informatie over aan de ondertekenaars van het Verdrag.
3. De Commissie neemt de wijziging aan met eenparigheid van stemmen van de Verdragsluitende Partijen.
4. De aangenomen wijziging wordt door de Depot-Regering aan de Verdragsluitende Partijen ter bekrachtiging, aanvaarding of goedkeuring voorgelegd. Van de bekrachtiging, aanvaarding of goedkeuring van de wijziging wordt schriftelijk aan de Depot-Regering kennis gegeven.
5. Voor die Verdragsluitende Partijen die de wijziging bekrachtigd, aanvaard of goedgekeurd hebben wordt de wijziging van kracht op de dertigste dag van ontvangst door de Depot-Regering van de kennisgeving van bekrachtiging, aanvaarding of goedkeuring door ten minste zeven Verdragsluitende Partijen. Daarna wordt de wijziging voor elke andere Verdragsluitende Partij van kracht op de dertigste dag nadat die Verdragsluitende Partij haar akte van bekrachtiging, aanvaarding of goedkeuring van de wijziging neergelegd heeft.
 Art.    16 . AANNEMING VAN BIJLAGEN.
De bepalingen van Artikel 15 betreffende wijzigingen van het Verdrag zijn ook van toepassing bij het voorstellen, aannemen en in werking treden van een Bijlage bij het Verdrag, behalve dat de Commissie eender welke Bijlage waarnaar verwezen wordt in Artikel 7, aanvaardt met een drie vierden meerderheid van stemmen van de Verdragsluitende Partijen.
 Art.    17 . WIJZIGING VAN BIJLAGEN.
1. De bepalingen van Artikel 15 betreffende wijzigingen van het Verdrag zijn ook van toepassing bij een wijziging van een Bijlage bij het Verdrag, behalve dat de Commissie wijzigingen op eender welke Bijlage waarnaar verwezen wordt in Artikel 3, 4, 5, 6 of 7 aanvaardt met een drie vierden meerderheid van stemmen van de Verdragsluitende Partijen gebonden door die Bijlage.
2 Indien de wijziging aan een Bijlage verband houdt met een wijziging van het Verdrag, zijn op de wijziging van de Bijlage dezelfde bepalingen van toepassing als deze die gelden voor de wijziging van het Verdrag.
 Art.    18 . AANNEMING VAN AANHANGSELS.
1. Indien een voorgesteld Aanhangsel verband houdt met een wijziging van het Verdrag of een Bijlage, die overeenkomstig Artikel 15 of Artikel 17 ter aanneming voorgesteld wordt, gelden voor het voorstellen, aannemen en in werking treden van dit Aanhangsel dezelfde bepalingen als deze die van toepassing zijn op het voorstellen, aannemen en in werking treden van die wijziging.
2. Indien een voorgesteld Aanhangsel verband houdt met een Bijlage bij het Verdrag, die overeenkomstig Artikel 16 ter aanneming voorgesteld wordt, gelden voor het voorstellen, aannemen en in werking treden van dit Aanhangsel dezelfde bepalingen als deze die van toepassing zijn op het voorstellen, aannemen en in werking treden van die Bijlage.
 Art.    19 . WIJZIGING VAN AANHANGSELS.
1. Elke door een Aanhangsel gebonden Verdragsluitende Partij kan een wijziging van dat Aanhangsel voorstellen. De tekst van de wijziging wordt door de Uitvoerend Secretaris van de Commissie overeenkomstig paragraaf 2 van Artikel 15 aan alle Verdragsluitende Partijen overgemaakt.
2. De Commissie neemt de wijziging van een Aanhangsel aan met een drie vierden meerderheid van stemmen van de Verdragsluitende Partijen die door dat Aanhangsel gebonden zijn.
3. Een wijziging van een Aanhangsel treedt in werking na het verstrijken van een termijn van tweehonderd dagen na de aanneming ervan, voor die Verdragsluitende Partijen die door dat Aanhangsel gebonden zijn en die de Depot-Regering binnen die termijn niet schriftelijk in kennis hebben gesteld van het feit dat zij niet in staat zijn om die wijziging te aanvaarden, op voorwaarde dat bij het verstrijken van die termijn drie vierden van de Verdragsluitende Partijen die door dat Aanhangsel gebonden zijn, hetzij vóór de wijziging gestemd hebben en hun aanvaarding niet teruggetrokken hebben of de Depot-Regering schriftelijk in kennis hebben gesteld van het feit dat zij in staat zijn om de wijziging te aanvaarden.
4. Een kennisgeving overeenkomstig paragraaf 3 van dit Artikel aan de Depot-Regering kan aangeven dat een Verdragsluitende Partij niet in staat is de wijziging te aanvaarden voor zover deze betrekking heeft op één of meer van zijn afhankelijke of autonome gebieden waarop het Verdrag van toepassing is.
5. Een wijziging van een Aanhangsel wordt bindend voor om het even welke andere Verdragsluitende Partij gebonden door het Aanhangsel die de DepotRegering schriftelijk in kennis heeft gesteld van het feit dat zij in staat is om de wijziging te aanvaarden vanaf het ogenblik van die kennisgeving of na het verstrijken van een termijn van 200 dagen na de aanneming van de wijziging, waarbij hetgeen laatst komt, geldt.
6. De Depot-Regering brengt alle Verdragsluitende Partijen onverwijld op de hoogte van elke dergelijke kennisgeving die zij ontvangt.
7. Indien de wijziging op een Aanhangsel verband houdt met een wijziging van het Verdrag of een Bijlage, gelden voor de wijziging van het Aanhangsel dezelfde bepalingen als deze die van toepassing zijn op de wijziging van het Verdrag of die Bijlage.
 Art.    20 . STEMRECHT.
1. Elke Verdragsluitende Partij heeft één stem in de Commissie.
2. Niettegenstaande de bepalingen van paragraaf 1 van dit Artikel, hebben de Europese Economische Gemeenschap en andere regionale organisaties voor economische integratie, binnen de perken van hun bevoegdheid, recht op een aantal stemmen dat gelijk is aan het aantal van hun Lidstaten die Verdragsluitende Partijen bij het Verdrag zijn. Deze organisaties oefenen geen stemrecht uit in de gevallen waarin hun Lidstaten hun stemrecht uitoefenen en omgekeerd.
 Art.    21 . GRENSOVERSCHRIJDENDE VERONTREINIGING.
1. Wanneer het waarschijnlijk is dat verontreiniging afkomstig van een Verdragsluitende Partij nadeel kan berokkenen aan de belangen van één of meer ander Verdragsluitende Partijen bij het Verdrag, gaan de betrokken Verdragsluitende Partijen op verzoek van één van hen tot overleg over met de bedoeling te onderhandelen over een samenwerkingsovereenkomst.
2. Op verzoek van een betrokken Verdragsluitende Partij, neemt de Commissie de zaak in overweging en kan zij aanbevelingen formuleren met de bedoeling een bevredigende oplossing te bereiken.
3. Een overeenkomst waarnaar verwezen wordt in paragraaf 1 van dit Artikel kan, inter alia, vastleggen op welke domeinen zij van toepassing is, welke kwaliteitsdoelstellingen gehaald moeten worden, en welke methodes gebruikt moeten worden om deze doelstellingen te bereiken, met inbegrip van de methodes voor het toepassen van de geschikte normen, en welke technische en wetenschappelijke informatie ingezameld moet worden.
4. De Verdragsluitende Partijen die dergelijke overeenkomst ondertekenen, moeten via de Commissie de andere Verdragsluitende Partijen op de hoogte houden van de strekking en van de geboekte vooruitgang in de uitvoering ervan.
 Art.    22 . RAPPORTERING AAN DE COMMISSIE.
De Verdragsluitende Partijen brengen aan de Commissie op regelmatige tijdstippen verslag uit over :
(a) de wettelijke, reglementaire of andere maatregelen die door hen genomen werden ter uitvoering van de bepalingen van het Verdrag en van beslissingen en aanbevelingen die in dat verband aangenomen werden, met inbegrip in het bijzonder van maatregelen die genomen werden om inbreuken op deze bepalingen te voorkomen en te bestraffen;
(b) de doeltreffendheid van de maatregelen waarnaar verwezen wordt in subparagraaf (a) van dit Artikel;
(c) problemen in verband met de uitvoering van de bepalingen waarnaar verwezen wordt in subparagraaf (a) van dit Artikel.
 Art.    23 . NALEVING.
De Commissie :
(a) evalueert op basis van de periodieke rapporten waarnaar verwezen wordt in Artikel 22 en van enig ander rapport dat door de Verdragsluitende Partijen ingediend wordt, in hoeverre deze het Verdrag en de beslissingen en aanbevelingen die krachtens het Verdrag aangenomen zijn, naleven;
(b) beslist wanneer van toepassing, de nodige maatregelen en oproepen tot het nemen daarvan om de volledige naleving tot stand te brengen van het Verdrag en van de beslissingen krachtens het Verdrag, en de uitvoering van de aanbevelingen bevorderen, met inbegrip van maatregelen om een Verdragsluitende Partij te helpen bij het naleven van haar verplichtingen.
 Art.    24 . REGIONALE BENADERING.
De Commissie kan voor elke door haar aangenomen beslissing of aanbeveling beslissen of deze van toepassing zal zijn op de hele maritieme zone dan wel op een welbepaald deel ervan, en kan in verschillende tijdschema's voorzien met inachtneming van de verschillen inzake ecologische en economische omstandigheden in de verschillende regio's en subregio's die door het Verdrag bestreken worden.
 Art.    25 . ONDERTEKENING.
Het Verdrag wordt opengesteld voor ondertekening te Parijs van 22 september 1992 tot 30 Juni 1993 door :
(a) de Verdragsluitende Partijen bij het Verdrag van Oslo of het Verdrag van Parijs;
(b) elke andere kuststaat die grenst aan de maritieme zone;
(c) elke staat stroomopwaarts gelegen langs rivieren die uitmonden in de maritieme zone;
(d) elke regionale organisatie voor economische integratie die onder haar leden minstens een Staat heeft waarop om het even welke van de subparagrafen (a) tot (c) van dit Artikel van toepassing is.
 Art.    26 . BEKRACHTIGING, AANVAARDING OF GOEDKEURING.
Het Verdrag moet bekrachtigd, aanvaard of goedgekeurd worden. De akten van bekrachtiging, aanvaarding of goedkeuring dienen te worden neergelegd bij de Regering van de Franse Republiek.
 Art.    27 . TOETREDINGEN.
1. Na 30 juni 1993, wordt het Verdrag opengesteld voor toetreding door de in Artikel 25 vermelde Staten en regionale organisaties voor economische integratie.
2. De Verdragsluitende Partijen kunnen eenparig niet in Artikel 25 vermelde staten of regionale organisaties voor economische integratie uitnodigen om toe te treden tot het Verdrag. In het geval van zulk een toetreding wordt de definitie van de maritieme zone indien nodig gewijzigd door een beslissing van de Commissie aangenomen met eenparigheid van stemmen van de Verdragsluitende Partijen. Elk dergelijke wijziging treedt na eenparige goedkeuring door alle Verdragsluitende Partijen in werking op de dertigste dag na ontvangst van de laatste kennisgeving door de Depot-Regering.
3. Elke dergelijke toetreding heeft betrekking op het Verdrag met inbegrip van elke Bijlage en elk Aanhangsel die op de datum van zulke toetreding aangenomen zijn, behalve wanneer de toetredingsakte een uitdrukkelijke verklaring bevat van niet-aanvaarding van één of meerdere Bijlagen andere dan Bijlagen I, II, III en IV.
4. De akten van toetreding dienen te worden neergelegd bij de Regering van de Franse Republiek.
 Art.    28 . VOORBEHOUDEN.
Er mag geen voorbehoud bij het Verdrag worden aangetekend.
 Art.    29 . INWERKINGTREDING.
1. Het Verdrag treedt in werking op de dertigste dag volgend op de datum waarop alle Verdragsluitende Partijen bij het Verdrag van Oslo en alle Verdragsluitende Partijen bij het Verdrag van Parijs hun akten van bekrachtiging, aanvaarding, goedkeuring of toetreding hebben neergelegd.
2. Voor elke niet door paragraaf 1 van dit Artikel beoogde Staat of regionale organisatie voor economische integratie treedt het Verdrag in werking overeenkomstig paragraaf 1 van dit Artikel, of op de dertigste dag volgend op de datum waarop die Staat of regionale organisatie voor economische integratie de akte van bekrachtiging, aanvaarding, goedkeuring of toetreding neergelegd heeft, waarbij hetgeen laatst komt, geldt.
 Art.    30 . OPZEGGING.
1. Na een termijn van twee jaar te rekenen vanaf de datum waarop het Verdrag voor een Verdragsluitende Partij in werking getreden is, kan die Verdragsluitende Partij het Verdrag te allen tijde opzeggen door middel van een schriftelijke kennisgeving aan de Depot-Regering.
2. Behoudens andersluidende bepaling in een andere Bijlage dan de Bijlagen I tot IV van het Verdrag, mag elke Verdragsluitende Partij binnen een termijn van twee jaar te rekenen vanaf de datum waarop dergelijke Bijlage voor deze Verdragsluitende Partij in werking getreden is, dergelijke Bijlage opzeggen door middel van een schriftelijke kennisgeving aan de Depot-Regering.
3. Elke opzegging beoogd in de paragrafen 1 en 2 van dit Artikel wordt van kracht één jaar na de datum waarop de kennisgeving van die opzegging door de Depot-Regering ontvangen werd.
 Art.    31 . VERVANGING VAN DE VERDRAGEN VAN OSLO EN PARIJS.
1. Bij zijn inwerkingtreding vervangt het Verdrag de Verdragen van Oslo en Parijs tussen Verdragsluitende Partijen vervangen.
2. Onverminderd paragraaf 1 van dit Artikel blijven beslissingen, aanbevelingen en alle andere overeenkomsten aangenomen krachtens het Verdrag van Oslo of het Verdrag van Parijs, ongewijzigd in hun wettelijke karakter van toepassing, voor zover zij verenigbaar zijn met, of niet uitdrukkelijk beëindigd worden door, het Verdrag, of door eender welke beslissingen of, in het geval van bestaande aanbevelingen, eender welke aanbevelingen aangenomen krachtens het Verdrag.
 Art.    32 . REGELING VAN GESCHILLEN.
1. Elk geschil tussen de Verdragsluitende Partijen met betrekking tot de interpretatie of de toepassing van het Verdrag, die door de betrokken Verdragsluitende Partijen niet op andere wijze geregeld kunnen worden, bijvoorbeeld door middel van onderzoek of verzoening binnen de Commissie, worden op verzoek van gelijk welke van deze Verdragsluitende Partijen, voorgelegd aan een scheidsrechterlijke beslissing volgens de in dit Artikel vastgelegde voorwaarden.
2. Tenzij de bij het geschil betrokken partijen daar anders over beslissen, verloopt de scheidsrechterlijke procedure beoogd in paragraaf 1 van dit Artikel, in overeenstemming met de paragrafen 3 tot 10 van dit Artikel.
3. (a) Op verzoek van één Verdragsluitende Partij gericht aan een andere Verdragsluitende Partij overeenkomstig paragraaf 1 van dit Artikel, wordt een scheidsgerecht ingesteld. Het verzoek tot scheidsrechterlijke beslissing maakt melding van het voorwerp van het geschil, in het bijzonder met inbegrip van de Artikelen van het Verdrag waarvan de interpretatie of toepassing betwist wordt.
(b) De eisende partij brengt de Commissie ervan op de hoogte dat zij om de instelling van een scheidsgerecht verzocht heeft, met opgave van de naam van de andere bij het geschil betrokken partij en de Artikelen van het Verdrag waarvan de interpretatie of toepassing volgens haar in betwisting is. De Commissie stuurt de aldus ontvangen informatie door naar alle Verdragsluitende Partijen bij het Verdrag.
4. Het scheidsgerecht bestaat uit drie leden: elke van de bij het geschil betrokken partijen mag een scheidsman aanduiden; de twee aldus aangewezen scheidsmannen wijzen in gemeenschappelijk overleg de derde scheidsman aan, die de voorzitter wordt van het scheidsgerecht. Deze laatste mag geen onderdaan zijn van één van de bij het geschil betrokken partijen, noch zijn gebruikelijke verblijfplaats hebben op het grondgebied van één van deze partijen, noch door één van hen tewerkgesteld worden, noch in enige andere hoedanigheid bij de zaak betrokken geweest zijn.
5. (a) Indien binnen de twee maanden na de aanstelling van de tweede scheidsrechter geen voorzitter van het scheidsgerecht aangewezen werd, duidt de Voorzitter van het Internationaal Gerechtshof op verzoek van de meest gerede partij, deze binnen een volgende termijn van twee maanden aan.
(b) Indien één van de bij het geschil betrokken partijen binnen de twee maanden na ontvangst van het verzoek geen scheidsrechter aanduidt, kan de andere partij de Voorzitter van het Internationaal Gerechtshof op de hoogte brengen. Deze duidt dan binnen een volgende termijn van twee maanden de voorzitter van het scheidsgerecht aan. De op die manier aangeduide voorzitter van het scheidsgerecht verzoekt de partij die nog geen scheidsrechter aangewezen heeft, dit binnen de twee maanden te doen. Na deze termijn brengt hij de Voorzitter van het Internationaal Gerechtshof op de hoogte, die binnen een volgende termijn van twee maanden tot deze benoeming overgaat.
6. (a) Het scheidsgerecht beslist overeenkomstig de regels van het internationaal recht en, in het bijzonder, die van het Verdrag.
(b) Elk scheidsgerecht ingesteld krachtens de bepalingen van dit Artikel, stelt zelf zijn procedureregels vast.
(c) Bij een geschil over het feit of het scheidsgerecht bevoegd is, wordt over de zaak beslecht bij beslissing van het scheidsgerecht.
7. (a) De beslissingen van het scheidsgerecht, zowel inzake procedures als ten gronde, worden genomen met meerderheid van stemmen van de leden.
(b) Het scheidsgerecht kan alle passende maatregelen nemen om de feiten vast te stellen. Op verzoek van één van de partijen kan het de essentiële, tussentijdse beschermingsmaatregelen aanbevelen.
(c) Indien twee of meer krachtens de bepalingen van dit Artikel ingestelde scheidsgerechten verzoeken voorgelegd krijgen betreffende identieke of gelijkaardige zaken, mogen zij elkaar in kennis stellen van de procedure ten aanzien van de vaststelling van de feiten en daarmee zoveel mogelijk rekening houden.
(d) De bij het geschil betrokken partijen verstrekken alle faciliteiten nodig voor een doeltreffende afhandeling van de procedure.
(e) Afwezigheid of in gebreke blijven van een bij het geschil betrokken partij belemmert de voortgang van de procedure niet.
8. Tenzij het scheidsgerecht wegens de bijzondere omstandigheden van de zaak daarover anders beslist, worden de kosten voor het gerecht, met inbegrip van de vergoeding van de leden, op gelijke wijze gedragen door de bij het geschil betrokken partijen. Het gerecht houdt een boekhouding bij van al zijn kosten, en bezorgt de partijen daarvan een eindafrekening.
9. Elke Verdragsluitende Partij die een wettelijk belang heeft bij het onderwerp van geschil dat door beslissing in de zaak beïnvloed kan worden, mag met instemming van het gerecht in de procedure tussenkomen.
10. (a) De uitspraak van het scheidsgerecht is met redenen omkleed. De uitspraak is definitief en bindend voor de bij het geschil betrokken partijen.
(b) Elk geschil dat tussen de partijen kan ontstaan betreffende de interpretatie of uitvoering van de uitspraak, kan door de meest gerede partij voorgelegd worden aan het scheidsgerecht dat de uitspraak heeft gedaan, of indien dit laatste niet beschikbaar is, aan een ander op dezelfde wijze als het eerste voor dit doel ingesteld scheidsgerecht.
 Art.    33 . PLICHTEN VAN DE DEPO-REGERING.
De Depot-Regering brengt de Verdragsluitende Partijen en de ondertekenaars van het Verdrag op de hoogte :
(a) van de neerlegging van akten van bekrachtiging, aanvaarding, goedkeuring of toetreding, van verklaringen van niet-aanvaarding en van kennisgevingen van opzegging overeenkomstig Artikelen 26, 27 en 30;
(b) van de datum waarop het Verdrag in werking treedt overeenkomstig Artikel 29;
(c) van de ontvangst van kennisgevingen van aanvaarding, van de neerlegging van akten van bekrachtiging, aanvaarding, goedkeuring of toetreding en wijziging van Bijlagen of Aanhangsels overeenkomstig Artikelen 15, 16, 17, 18 en 19.
 Art.    34 . ORIGINELE TEKST.
Het origineel van dit Verdrag, waarvan de Franse en Engelse tekst gelijkelijk authentiek zijn, wordt neergelegd bij de Regering van de Franse Republiek, die daarvan voor eensluidend gewaarmerkte afschriften doet toekomen aan de Verdragsluitende Partijen en een voor eensluidend gewaarmerkt afschrift zendt aan de Secretaris-Generaal van de Verenigde Naties voor registratie en publicatie overeenkomstig Artikel 102 van het Handvest van de Verenigde Naties.
TEN BLIJKE WAARVAN, de ondergetekenden, daartoe behoorlijk gemachtigd door hun onderscheiden Regeringen, dit Verdrag hebben ondertekend.
Gedaan te Parijs, op de tweeëntwintigste dag van september 1992.
Voor de regering van de Duitse Bondsrepubliek
Voor de regering van het Koninkrijk België
Voor de regering van het Koninkrijk Denemarken
Voor de regering van het Koninkrijk Spanje
Voor de regering van de Finse Republiek
Voor de regering van de Franse Republiek
Voor de regering van het Verenigd Koninkrijk
van Groot-Brittannië en Noord-Ierland
Voor de regering van de Republiek IJsland
Voor de regering van Ierland
Voor de regering van het Koninkrijk Noorwegen
Voor de regering van de Portugese Republiek
Voor de regering van het Koninkrijk der Nederlanden
Voor de regering van het Koninkrijk Zweden
Voor de regering van het Zwitsers Eedgenootschap
Voor de regering van het Groothertogdom Luxemburg
Voor de regering van de Europese Gemeenschappen
 BIJLAGEN.
 Art.    N1 . Bijlage 1. Lijst met de Gebonden Staten.

 Datum van neerlegging

Voorbehoud

 van de

(VOORB.)

 Datum van

 Staten

bekrachtigingsoorkonde (B),
Verklaring
 inwerkingtreding

 de toetredings- (T), de

 (VERKL.)

goedkeurings- (G) of de

 Statenopvolging (S)

Belgie

 6 september 1996 (B)

6 oktober 1996
Denemarken

 11 december 1995 (B)

20 december 1996
Duitsland

7 oktober 1994 (B)

2 december 1994
EG

 7 oktober 1997 (G)

5 november 1997
Finland

25 juli 1995 (B)

25 september 1995
Ierland

24 juli 1997 (B)

11 augustus 1997
Luxembourg

 8 september 1997 (B)

29 oktober 1997
Nederland

3 januari 1994 (B)

6 januari 1994
Noorwegen

23 juni 1995 (B)

8 september 1995
Spanje

 25 januari 1994 (B)

 2 februari 1994
Verenigd
Koninkrijk

 25 juni 1997 (B)

15 juli 1997
IJsland

16 mei 1997 (B)

 3 juni 1997
Zweden

 18 april 1994 (B)

 30 mei 1995
Zwitserland

28 april 1994 (B)

 11 mei 1994
 Art.  N2. Bijlage 2. INHOUDSOPGAVE.
INLEIDING
ARTIKEL 1:

DEFINITIES
ARTIKEL 2:

ALGEMENE VERPLICHTINGEN
ARTIKEL 3:

VERONTREINIGING VANAF HET LAND
ARTIKEL 4:

VERONTREINIGING DOOR STORTING OF VERBRANDING
ARTIKEL 5:

VERONTREINIGING VANAF OFFSHORE-BRONNEN
ARTIKEL 6:

EVALUATIE VAN DE KWALITEIT VAN HET MARIEN MILIEU
ARTIKEL 7:

VERONTREINIGING VAN ANDERE BRONNEN
ARTIKEL 8:

WETENSCHAPPELIJK EN TECHNISCH ONDERZOEK
ARTIKEL 9:

TOEGANG TOT INFORMATIE
ARTIKEL 10:

 COMMISSIE
ARTIKEL 11:

 WAARNEMERS
ARTIKEL 12:

 SECRETARIAAT
ARTIKEL 13:

 BESLISSINGEN EN AANBEVELINGEN
ARTIKEL 14:

 STATUS VAN BIJLAGEN EN AANHANGSELS
ARTIKEL 15:

 WIJZIGING VAN HET VERDRAG
ARTIKEL 16:

 AANNEMING VAN BIJLAGEN
ARTIKEL 17:

 WIJZIGING VAN BIJLAGEN
ARTIKEL 18:

 AANNEMING VAN AANHANGSELS
ARTIKEL 19:

 WIJZIGING VAN AANHANGSELS
ARTIKEL 20:

 STEMRECHT
ARTIKEL 21:

 GRENSOVERSCHRIJDENDE VERONTREINIGING
ARTIKEL 22:

 RAPPORTERING AAN DE COMMISSIE
ARTIKEL 23:

 NALEVING
ARTIKEL 24:

 REGIONALE AANBIEDING
ARTIKEL 25:

 ONDERTEKENING
ARTIKEL 26:

 BEKRACHTIGING, AANVAARDING OF GOEDKEURING
ARTIKEL 27:

 TOETREDINGEN
ARTIKEL 28:

 VOORBEHOUDEN
ARTIKEL 29:

 VANKRACHTWORDING
ARTIKEL 30:

 OPZEGGING
ARTIKEL 31:

 VERVANGING VAN DE VERDRAGEN VAN OSLO EN PARIJS
ARTIKEL 32:

 REGELING VAN GESCHILLEN
ARTIKEL 33:

 PLICHTEN VAN DE DEPOT-REGERING
ARTIKEL 34:

 ORIGINELE TEKST

BIJLAGE I:

BIJLAGE OVER DE VOORKOMING EN UITSCHAKELING VAN

VERONTREINIGING VANAF HET LAND. (zie %%1992-09-22/39%%)

BIJLAGE II:

 BIJLAGE OVER DE VOORKOMING EN UITSCHAKELING VAN

VERONTREINIGING DOOR STORTING OF VERBRANDING.

(zie %%1992-09-22/40%%)

BIJLAGE III:

BIJLAGE OVER DE VOORKOMING EN UITSCHAKELING VAN

VERONTREINIGING VANAF OFFSHORE-BRONNEN.

(zie %%1992-09-22/41%%)

BIJLAGE IV:

 BIJLAGE OVER DE EVALUATIE VAN DE KWALITEIT VAN HET

MARIEN MILIEU. (zie %%1992-09-22/42%%).

AANHANGSEL 1:

 CRITERIA VOOR DE DEFINITIE VAN DE PRAKTIJK EN

TECHNIEKEN VERMELD IN PARAGRAAF 3(b)(i) VAN ARTIKEL 2

VAN HET VERDRAG

AANHANGSEL 2:

 CRITERIA VERMELD IN PARAGRAAF 2 VAN ARTIKEL 1 VAN

BIJLAGE I EN IN PARAGRAAF 2 VAN ARTIKEL 2 VAN BIJLAGE

III


text:
Artikel    1 . Deze Bijlage is niet van toepassing op eender welke opzettelijke verwijdering in de maritieme zone van :
(a) afval of andere materie vanaf offshore-installaties;
(b) offshore-installaties en offshore-pijpleidingen.
 Art.    2 . Verbranding is verboden.
 Art.    3 . 1. Het storten van alle afval of andere materie is verboden, met uitzondering van dat afval of andere materie opgesomd in paragraaf 2 en 3 van dit Artikel.
2. De lijst waarnaar in paragraaf 1 van dit Artikel verwezen wordt, is als volgt :
(a) baggermateriaal;
(b) inerte materialen van natuurlijke oorsprong, bestaand uit vast chemisch onbehandeld geologisch materiaal waarvan de chemische bestanddelen naar alle waarschijnlijkheid niet in het marien milieu zullen vrijkomen;
(c) zuiveringsslib tot 31 december 1998;
(d) visafval van industriële visverwerkingsactiviteiten;
(e) schepen of luchtvaartuigen tot, ten laatste, 31 december 2004.
3. (a) Het storten van laag- en middelmatig radioactieve stoffen, met inbegrip van afval, is verboden.
(b) Bij wijze van uitzondering op subparagraaf 3 (a) van dit Artikel, dienen die Verdragsluitende Partijen, het Verenigd Koninkrijk en Frankrijk, die de optie van een uitzondering of subparagraaf 3 (a) wensen te behouden, evenwel niet vóór het verstrijken van een periode van 15 jaar te rekenen vanaf 1 januari 1993, te rapporteren aan de vergadering van de Commissie op Ministerieel Niveau in 1997 inzake de genomen maatregelen om alternatieve verwijderingsopties aan land te onderzoeken.
(c) Behalve indien de Commissie, bij of vóór het verstrijken van deze periode van 15 jaar met eenparigheid van stemmen beslist om de uitzondering voorzien in sub paragraaf 3 (b) niet te behouden, neemt zij een beslissing op basis van Artikel 13 van het Verdrag inzake de verlenging van het verbod voor een periode van 10 jaar na 1 januari 2008, waarna een andere vergadering van de Commissie op Ministerieel niveau zal worden gehouden. Die Verdragsluitende Partijen vermeld in subparagraaf 3 (b) van dit Artikel die nog steeds de optie vermeld in subparagraaf 3 (b) wensen te behouden, dienen te rapporteren aan de Commissievergaderingen op Ministerieel niveau die zullen gehouden worden om de twee jaar te rekenen vanaf 1999, inzake de vooruitgang met betrekking tot de uitwerking van alternatieve verwijderingsopties aan land en inzake de resultaten van wetenschappelijke studies die aantonen dat eventuele stortingsoperaties niet zouden resulteren in gevaar voor de menselijke gezondheid, schade aan levende rijkdommen of mariene ecosystemen, aantasting van de recreatiemogelijkheden of enig ander rechtmatig gebruik van de zee.
 Art.    4 . De Verdragsluitende Partijen zorgen ervoor dat :
(a) geen afval of andere materie vermeld in paragraaf 2 van Artikel 3 van deze Bijlage gestort wordt zonder vergunning van hun bevoegde overheden, of reglementering;
(b) dergelijke vergunning of reglementering in overeenstemming is met de relevante toepasselijke criteria, richtlijnen en procedures die door de Commissie overeenkomstig Artikel 6 van deze Bijlage aangenomen zijn;
(c) met de bedoeling situaties te vermijden waarbij dezelfde stortingsoperatie door meer dan één Verdragsluitende Partij vergund of gereglementeerd wordt, hun bevoegde overheden elkaar, in voorkomend geval, raadplegen vóór het afleveren van een vergunning of het uitvaardigen van reglementering.
2. Geen enkele vergunning of reglementering overeenkomstig paragraaf 1 van dit Artikel staat de storting toe van schepen of luchtvaartuigen die stoffen bevatten die leiden, of waarschijnlijk leiden, tot gevaar voor de menselijke gezondheid, schade aan de levende rijkdommen en de mariene ecosystemen, aantasting van de recreatiemogelijkheden of hinder van enig ander rechtmatig gebruik van de zee.
3. Elke Verdragsluitende Partij houdt bestanden bij en brengt verslag uit bij de Commissie over de aard en de hoeveelheden afval of andere materie die overeenkomstig paragraaf 1 van dit Artikel gestort werd, en van de data, plaatsen en methodes van storten.
 Art.    5 . Plaatsing van materiaal in de maritieme zone voor een ander doel dan waarvoor dit oorspronkelijk ontworpen of gebouwd was, mag niet plaatsvinden zonder vergunning of reglementering door de bevoegde overheid van de Verdragsluitende Partij in kwestie. Dergelijke vergunning of reglementering dient in overeenstemming te zijn met de relevante toepasselijke criteria, richtlijnen en procedures die door de Commissie overeenkomstig Artikel 6 van deze Bijlage aangenomen zijn. Deze bepaling mag niet aangegrepen worden om het storten van afval of andere materie toe te laten dat anders volgens deze Bijlage verboden is.
 Art.    6 . In het kader van deze Bijlage is het, inter alia, de taak van de Commissie om criteria, richtlijnen en procedures op te stellen en aan te nemen met betrekking tot het storten van afval of andere materie opgesomd in paragraaf 2 van Artikel 3, en met betrekking tot de plaatsing van materie waarnaar verwezen wordt in Artikel 5, van deze Bijlage, met de bedoeling verontreiniging te voorkomen en uit te schakelen.
 Art.    7 . De bepalingen van deze Bijlage betreffende het storten zijn niet van toepassing in geval van overmacht te wijten aan slechte weersomstandigheden of aan enige andere oorzaak, waarbij de veiligheid van mensenlevens of van een schip of luchtvaartuig in het gedrang komt. In dit geval dient het storten te beuren op een manier waarbij de kans op schade aan mensenlevens of de zee zo klein mogelijk is, en onmiddellijk gerapporteerd te worden aan de Commissie, met omstandige opgave van alle details over de omstandigheden en de aard en de hoeveelheden afval of andere stoffen die gestort werden.
 Art.    8 . De Verdragsluitende Partijen nemen gepaste maatregelen, zowel afzonderlijk als in de schoot van relevante internationale organisaties, ter voorkoming en uitschakeling van verontreiniging ten gevolge van het achterlaten van schepen of luchtvaartuigen in de maritieme zone ten gevolge van ongevallen. Bij ontstentenis van relevante richtlijnen van zulke internationale organisaties, moeten de maatregelen genomen door individuele Verdragsluitende Partijen gebaseerd zijn op de richtlijnen die de Commissie desgevallend kan aannemen.
 Art.    9 . Indien een Verdragsluitende Partij in een noodsituatie van oordeel is dat afval of andere stoffen waarvan het storten volgens deze Bijlage verboden is, aan land niet verwijderd kan worden zonder onaanvaardbaar gevaar of schade, raadpleegt ze onverwijld andere Verdragsluitende Partijen teneinde de meest bevredigende opslagmethodes of de meest bevredigende manier voor vernietiging of verwijdering onder de gegeven omstandigheden te vinden. De Verdragsluitende Partij brengt de Commissie op de hoogte van de stappen die na dit overleg genomen werden. De Verdragsluitende Partijen verbinden er zich toe om elkaar in dergelijke situaties bij te staan.
 Art.  10. 1. Iedere Verdragsluitende Partij verzekert de naleving van de bepalingen van deze Bijlage voor :
(a) schepen of luchtvaartuigen geregistreerd op haar grondgebied;
(b) schepen of luchtvaartuigen die op haar grondgebied stoffen of andere materie inschepen die bedoeld zijn om gestort of verbrand te worden;
(c) schepen of luchtvaartuigen waarvan vermoed wordt dat zij tot storten of verbranden zullen overgaan binnen haar binnenwateren of haar territoriale zee of binnen dat deel van de zee voorbij en grenzend aan de territoriale zee onder de rechtsmacht van de kuststaat voor zover erkend door de internationale wetgeving.
2. Iedere Verdragsluitende Partij geeft aan haar wachtschepen en vliegtuigen en andere bevoegde diensten richtlijnen die ertoe strekken aan haar nationale overheden gelijk welk ongeval of voorval in de maritieme zone te rapporteren dat aanleiding geeft tot verdenking, dat storten in strijd met de bepalingen van onderhavige Bijlage heeft plaatsgegrepen of op het punt staat plaats te grijpen. Iedere Verdragsluitende Partij wiens overheden een dergelijk rapport ontvangen, licht, indien zij het gepast acht, elke andere betrokken Verdragsluitende Partij overeenkomstig in.
3. Niets in deze Bijlage doet afbreuk aan de staatssoevereiniteit waarop bepaalde vaartuigen onder het internationaal recht aanspraak kunnen maken.


text:
Artikel    1 . - Begripsomschrijvingen.
1. Het begrip "investeerders" betekent :
a) elke natuurlijke persoon die volgens de Belgische, Luxemburgse of Paraguayaanse wetgeving onderdaan is van respectievelijk het Koninkrijk België, het Groothertogdom Luxemburg of de Republiek Paraguay;
b) elke rechtspersoon die is opgericht overeenkomstig de Belgische, Luxemburgse of Paraguayaanse wetgeving en die zijn maatschappelijke zetel heeft op het grondgebied van België, van Groothertogdom Luxemburg of de Republiek Paraguay.
2. Het begrip "investering" betekent om het even welke vorm van activa en elke rechtstreekse of onrechtstreekse inbreng in speciën, in natura of in werk, die worden belegd of herbelegd in om het even welke economische sektor.
Als investeringen in de zin van deze Overeenkomst gelden namelijk, maar niet uitsluitend :
a) de roerende en onroerende goederen alsook alle andere zakelijke rechten, zoals hypotheken, voorrechten, panden, vruchtgebruik en gelijkaardige rechten;
b) de aandelen, deelbewijzen en alle andere vormen van deelneming, zelfs minoritair of onrechtstreeks, in vennootschappen die zijn opgericht op het grondgebied van een Overeenkomstsluitende Partij;
c) de obligaties, vorderingen en rechten op enige prestatie met economische waarde;
d) de auteursrechten, rechten van industriële eigendom (zoals octrooien, licenties, gedeponeerde merken, modellen en industriële maquettes), technische procédés, know-how, gedeponeerde namen en handelsfondsen;
e) de publiekrechtelijke of contractuele concessies, waaronder die op het gebied van de prospektie, de teelt, de ontginning of winning van natuurlijke rijkdommen.
Veranderingen van de juridische vorm waarin de tegoeden en kapitalen werden geïnvesteerd of geherinvesteerd brengen hun kwalificatie als "investering" als bedoeld in deze Overeenkomst niet in het gedrang.
3. Het begrip "inkomsten" betekent de bedragen die voortvloeien uit een investering, en namelijk maar niet uitsluitend, de winsten, intresten, kapitaalaangroei, dividenden, royalty's of vergoedingen.
 Art.    2 . - Bevordering van investeringen.
1. Elke Overeenkomstsluitende Partij moedigt de investeringen op haar grondgebied door investeerders van de andere Overeenkomstsluitende Partij aan en laat die investeringen toe in overeenstemming met haar wetgeving.
2. Elke Overeenkomstsluitende Partij laat in het bijzonder het sluiten en uitvoeren toe van licentiekontrakten en van akkoorden inzake commerciële, administratieve of technische bijstand, voor zover die activiteiten verband houden met investeringen.
3. Deze Overeenkomst is van toepassing op de investeringen op het grondgebied en in overeenstemming met de wetgeving van één Overeenkomstsluitende Partij door investeerders van de andere Overeenkomstsluitende Partij, voor of na haar inwerkingtreding. Ze is evenwel niet van toepassing op geschillen of gedingen die ontstaan zijn voor haar in werkingtreding.
 Art.    3 . - Bescherming van de investeringen.
1. Alle bestaande en toekomstige investeringen door investeerders van één Overeenkomstsluitende Partij genieten op het grondgebied van de andere Overeenkomstsluitende Partij een billijke en rechtvaardige behandeling.
2. Tenzij maatregelen nodig zijn ter handhaving van de openbare orde, genieten die investeringen een voortdurende zekerheid en bescherming, met uitsluiting van elke ongerechtvaardigde of discriminatoire maatregel die, in rechte of in feite, het beheer, het gebruik, de instandhouding, het genot of de vereffening ervan zou kunnen belemmeren.
3. De in de paragrafen 1 en 2 omschreven behandeling en bescherming zijn ten minste gelijk aan die welke de investeerders van een derde Staat genieten en mogen in geen geval minder gunstig zijn dan die welke het internationaal recht waarborgt.
4. Die behandeling en bescherming strekken zich evenwel niet uit tot de voorrechten die een Overeenkomstsluitende Partij toekent aan investeerders van een derde Staat, op grond van :
a) haar lidmaatschap van of associatie met een vrijhandelszone, een douaneunie, een gemeenschappelijke markt of een internationale economische organisatie van enige andere aard.
b) een Overeenkomst tot vermijding van dubbele belasting of enige andere belastingovereenkomst.
 Art.    4 . - Onteigening, schadeloosstelling.
1. Elke Overeenkomstsluitende Partij verbindt zich ertoe geen enkele rechtstreeks of onrechtstreekse maatregel tot onteigening of nationalisatie te treffen, noch enige andere maatregel met een gelijkaardige uitwerking te treffen ten aanzien van investeringen op haar grondgebied die toebehoren aan investeerders van de andere Overeenkomstsluitende Partij.
2. Wanneer een afwijking van paragraaf 1 wordt gerechtvaardigd door het openbaar nut, de veiligheid of het nationaal belang, dan moeten de volgende voorwaarden vervuld worden :
a) de maatregelen worden genomen volgens een wettelijke procedure;
b) ze zijn noch discriminatoir, noch strijdig met een bijzondere verbintenis;
c) ze gaan vergezeld van maatregelen die voorzien in de betaling van een aangepaste en reële schadeloosstelling.
3. Het bedrag van de schadeloosstelling moet overeenstemmen met de werkelijke waarde van de betrokken investering op de dag voor de datum waarop de maatregelen worden getroffen of bekendgemaakt.
De schadeloosstelling wordt bepaald in de lokale munt en betaald in de munt van de Staat waartoe de investeerder behoort. Ze leveren rente op tegen het normale handelstarief vanaf de datum van vaststelling tot de datum van uitbetaling. Ze worden zonder ongegronde vertraging uitgekeerd en kunnen vrij worden overgemaakt, ongeacht de verblijfplaats of zetel van de rechthebbende.
4. De investeerders van een Overeenkomstsluitende Partij waarvan de investeringen schade zouden lijden ingevolge een oorlog of een ander gewapend conflict, een revolutie, een nationale noodtoestand of een opstand op het grondgebied van de andere Overeenkomstsluitende Partij, genieten vanwege die laatste een behandeling die ten minste gelijk is aan die welke aan investeerders van de meest begunstigde natie wordt verleend op het vlak van de teruggaven, vergoedingen, compensaties of andere schadeloosstellingen.
5. Voor de in dit artikel behandelde kwesties verleent elke Overeenkomstsluitende Partij aan de investeerders van de andere Partij een behandeling die ten minste gelijk is aan die welke ze op haar grondgebied geeft aan de investeerders van de meest begunstigde natie. Die behandeling is in geen geval minder gunstig dan die welke het internationaal recht waarborgt.
 Art.    5 . - Vrije overmaking.
1. Elke Overeenkomstsluitende Partij verleent aan de investeerders van de andere Overeenkomstsluitende Partij die op haar grondgebied investeringen hebben verricht, de vrije overmaking van hun liquide middelen, en inzonderheid van :
a) de inkomsten uit de investeringen, met inbegrip van de winsten, intresten, kapitaalopbrengsten, dividenden, royalties;
b) de bedragen die nodig zijn voor de terugbetaling van regelmatig aangegane leningen;
c) de opbrengst van de schuldvorderingen of van een gehele of gedeeltelijke vereffening van de investeringen, met inbegrip van de meerwaarden of verhogingen van het geïnvesteerde kapitaal;
d) de ingevolge artikel 4 betaalde schadeloosstellingen;
e) de retributies en andere betalingen ingevolge licentierechten of commerciële, administratieve of technische bijstand.
2. De onderdanen van een Overeenkomstsluitende Partij die uit hoofde van een toegelaten investering op het grondgebied van de andere Overeenkomstsluitende Partij mogen werken, mogen tevens een passend deel van hun loon overmaken naar hun land van oorsprong.
3. De overmakingen kunnen vrij gebeuren, zonder andere lasten dan de gebruikelijke taksen en kosten. De in dit artikel vermelde waarborgen zijn ten minste gelijk aan die welke in gelijkaardige gevallen worden gegeven aan de investeerders van de meest begunstigde natie.
 Art.    6 . - Wisselkoersen.
1. De in de artikels 4 en 5 van deze Overeenkomst bedoelde overmakingen gebeuren tegen de wisselkoersen die van toepassing zijn op de datum van overmaking en overeenkomstig de deviezenreglementering die van kracht is in de Staat op wiens grondgebied de investering werd gedaan.
2. Die koersen mogen in geen geval minder gunstig zijn dan die welke voor investeerders van de meest begunstigde natie worden toegepast, onder meer wegens specifieke verbintenissen aangegaan in enige overeenkomsten of regeling inzake bescherming van investeringen.
3. In elk geval dienen de toegepaste wisselkoersen rechtvaardig en billijk te zijn.
 Art.    7 . - Subrogatie.
1. Indien een Overeenkomstsluitende Partij of een openbare instelling ervan vergoedingen uitbetaalt aan eigen investeerders op grond van een garantie voor een investering, dan erkent de andere Overeenkomstsluitende Partij dat de rechten van de schadeloosgestelde investeerders zijn overgedragen aan de Overeenkomstsluitende Partij of de betrokken openbare instelling, die als verzekeraar is opgetreden.
Net als de investeerders, en binnen de grenzen van de overgedragen rechten, kan de verzekeraar door subrogatie de rechten van deze investeerders doen gelden en de erop betrekking hebbende vorderingen uitoefenen.
De subrogatie in de rechten strekt zich ook uit tot de rechten tot overmaking en arbitrage vermeld in de artikelen 5 en 11.
Die rechten kunnen door de verzekeraar worden uitgeoefend ten belope van de hoegrootheid van het risico die door de garantie wordt gedekt, en door de investeerder die de verzekering geniet, ten belope van de hoegrootheid van het risico die niet wordt gedekt.
2. In verband met de overgedragen rechten kan de andere Overeenkomstsluitende Partij aan de verzekeraar die in de rechten van de schadeloosgestelde investeerder is getreden, de verplichtingen opleggen die wettelijk of contractueel op die investeerder rusten.
 Art.    8 . - Toepasbare regels.
Als een kwestie in verband met de investeringen niet alleen door deze Overeenkomst maar ook door de nationale wetgeving van een Overeenkomstsluitende Partij wordt geregeld, of door internationale overeenkomsten waarbij de Partijen partij zijn of worden, dan kunnen de investeerders van de andere Overeenkomstsluitende Partij zich beroepen op de bepalingen die voor hen het gunstigst zijn.
 Art.    9 . - Specifieke akkoorden.
1. Investeringen waarvoor een specifiek akkoord werd gesloten tussen een Overeenkomstsluitende Partij en investeerders van de andere Partij, zijn onderworpen aan de bepalingen van deze Overeenkomst en aan die van het specifieke akkoord.
2. Elke Overeenkomstsluitende Partij leeft steeds de verbintenissen na die ze tegenover investeerders van de andere Overeenkomstsluitende Partij is aangegaan.
 Art.    10 . Geschillen tussen de Overeenkomstsluitende Partijen met betrekken tot de interpretatie of de toepassing.
1. Elk geschil betreffende de interpretatie of de toepassing van deze Overeenkomst moet zo mogelijk worden geregeld langs diplomatieke weg.
2. Bij gebrek aan een regeling langs diplomatieke weg wordt het geschil voorgelegd aan een gemengde commissie met vertegenwoordigers van beide Partijen; die commissie vergadert op verzoek van de meest gerede Partij en zonder ongerechtvaardigde vertraging.
3. Indien de gemengde commissie het geschil niet kan regelen, wordt het op verzoek van één van de Overeenkomstsluitende Partijen onderworpen aan arbitrage, die voor elk geval apart als volgt wordt ingesteld :
Elke Overeenkomstsluitende Partij wijst een scheidsman aan binnen drie maanden vanaf de datum waarop één van de Overeenkomstsluitende Partijen de andere in kennis heeft gesteld van haar voornemen het geschil aan arbitrage te onderwerpen. Binnen twee maanden na hun aanwijzing wijzen de twee scheidsmannen in onderling overleg een onderdaan van een derde Staat aan als voorzitter van het scheidsgerecht.
Indien deze termijnen worden overschreden, kan één van de Overeenkomstsluitende Partijen de Voorzitter van het Internationaal Gerechtshof verzoeken de scheidsman of scheidsmannen te benoemen.
Indien de voorzitter van het Internationaal Gerechtshof onderdaan is van een Overeenkomstsluitende Partij of van een Senaat waarmee een Overeenkomstsluitende Partij geen diplomatieke banden heeft, of als hij om een andere reden is verhinderd, wordt de Ondervoorzitter van het Internationaal Gerechtshof verzocht die benoeming te doen.
4. Het aldus samengestelde scheidsgerecht stelt zijn eigen procedureregels vast. Zijn beslissingen worden bij meerderheid van stemmen genomen en zijn definitief bindend voor de Overeenkomstsluitende Partijen;
5. Elke Overeenkomstsluitende Partij draagt de kosten die zijn verbonden aan de aanwijziging van haar scheidsman. De uitgaven met betrekking tot de aanwijzing van de derde scheidsman en de werkingskosten van het scheidsgerecht worden gelijkelijk gedragen door de Overeenkomstsluitende Partijen.
 Art.    11 . Geschillen tussen Overeenkomstsluitende Partij en een investeerder van de andere Overeenkomstsluitende Partij.
1. Van elk investeringsgeschil tussen een investeerder van een Overeenkomstsluitende Partij en de andere Overeenkomstsluitende Partij wordt door de meest gerede partij schriftelijk kennis gegeven, waarbij het voldoende gedetailleerd wordt omschreven.
In de mate van het mogelijke wordt dat geschil op minnelijke wijze geregeld tussen de partijen bij het geschil en, bij gebrek daaraan, door een verzoeningsprocedure tussen de Overeenkomstsluitende Partijen langs diplomatieke weg.
2. Indien het geschil niet op die wijze kan worden geregeld binnen zes maanden na de kennisgeving, kan de investeerder het voorleggen, ofwel aan de nationale gerechtelijke instanties van de Overeenkomstsluitende Partij op wiens grondgebied de investering zich bevindt, ofwel aan internationale arbitrage.
In dat laatste geval, wordt het geschil naar keuze van de investeerder voorgelegd aan één van de volgende instellingen voor arbitrage :
a) het Internationaal Centrum voor Regeling van Investeringsgeschillen (ICSID), dat is opgericht door het "Verdrag tot regeling van investeringsgeschillen tussen Staten en onderdanen van andere Staten", ter ondertekening opengesteld te Washington op 18 maart 1965;
b) een ad-hoc arbitragehof dat, tenzij de partijen anders overeenkomen, wordt samengesteld volgens de arbitrageregels van de Commissie van de Verenigde Naties voor Internationaal Handelsrecht (UNCITRAL);
Met dat doel geeft elke Overeenkomstsluitende Partij door deze Overeenkomst haar voorafgaande en onherroepelijke toestemming om elk geschil aan die arbitrage te onderwerpen. Die toestemming houdt in dat zij niet zal eisen dat de interne administratieve of juridische procedures worden uitgeput.
3. Indien het geschil werd aanhangig gemaakt bij de nationale gerechtelijke instanties, kan de investeerder het enkel aan de in paragraaf 2 omschreven internationale arbitrage voorleggen indien de bevoegde rechtbank geen definitieve uitspraak heeft gedaan binnen een termijn van achttien maanden.
4. Geen Overeenkomstsluitende Partij, die partij is bij een geschil, zal in enig stadium van de arbitrageprocedure of van de uitvoering van een scheidsrechterlijke uitspraak als verweer aanvoeren dat de investeerder die tegenpartij is bij het geschil, een vergoeding ter uitvoering van een verzekeringspolis of van de in artikel 7 van deze Overeenkomst vermelde garantie heeft ontvangen die het geheel of een gedeelte van zijn verliezen dekt.
5. Het scheidsgerecht beslist op grond van het recht van de Overeenkomstsluitende Partij die partij is bij het geschil, met inbegrip van de regels inzake wetsconflicten, van de bepalingen van deze Overeenkomst, de bepalingen van de specifieke akkoorden die eventueel werden gesloten met betrekking tot de investering, en de beginselen van internationaal recht terzake.
6. De arbitragebeslissingen zijn definitief en bindend voor de partijen bij het geschil. Elke Overeenkomstsluitende Partij verbindt zich ertoe de beslissingen uit te voeren overeenkomstig haar wetgeving.
 Art.    12 . Meest begunstigste natie.
Voor alle kwesties met betrekking tot de behandeling van investeringen genieten de investeerders van elke Overeenkomstsluitende Partij op het grondgebied van de andere Partij de behandeling van de meest begunstigde natie.
 Art.    13 . Inwerkingtreding en duur.
1. Deze Overeenkomst treedt in werking één maand na de datum waarop de Overeenkomstsluitende Partijen hun akten van bekrachtiging hebben uitgewisseld. Ze blijft van kracht gedurende een termijn van tien jaar.
Tenzij een Overeenkomstsluitende partij ze ten minste zes maanden voor het einde van de geldigheidstermijn opzegt, wordt ze telkens stilzwijgend verlengd voor een nieuwe termijn van tien jaar, en elke Overeenkomstsluitende Partij heeft het recht ze op te zeggen met kennisgeving ten minste zes maanden voor het einde van de lopende geldigheidstermijn.
2. Investeringen die voor de datum van beëindiging van deze Overeenkomst werden verricht, blijven onder haar toepassing vallen gedurende teen termijn van tien jaar na die datum.
Ten blijke waarvan, de ondergetekende vertegenwoordigers, daartoe gemachtigd door hun onderscheiden regering, deze Overeenkomst hebben ondertekend.
Gedaan te Brussel, op 6 oktober 1992, in twee oorspronkelijk exemplaren in de Nederlandse, de Franse en de Spaanse taal, zijnde de drie teksten gelijkelijk rechtsgeldig.
Voor de Belgisch-Luxemburgse Economische Unie :
W. CLAES
Minister van Buitenlandse Handel.
Voor de Regering van de Republiek Paraguay :
A. CANETE
Ambassadeur
 BIJLAGE.
 Art.  N. De bekrachtigingsoorkonden werden nog niet uitgewisseld. Bijgevolg is deze Overeenkomst nog niet in werking getreden. Een volgend advies zal gepubliceerd worden om de datum van de uitwisseling van de bekrachtigingsoorkonden en de datum van de inwerkingtreding te vermelden.
(NOTA : De uitwisseling van de bekrachtigingsoorkonden heeft plaats gevonden op 09-12-2003. Overeenkomstig de bepalingen van artikel 13 treedt deze Overeenkomst in werking op 09-01-2004 door een addendum. Zie B.St. 29.12.2003, p. 61693)


text:
Artikel    1 . Overeenkomstig de bepalingen van de richtlijn 91/296/EEG van 31 mei 1991, betreffende de doorvoer van aardgas via de hoofdnetten, dient men te verstaan onder doorvoer, iedere handeling met betrekking tot het vervoer van aardgas die beantwoordt aan de voorwaarden aangeduid in artikel 2 van deze richtlijn.
 Art.    2 . In het geval van een aanvraag tot doorvoer zal de N.V. Distrigas onverwijld onderhandelen, volgens de voorwaarden aangeduid in artikel 3 van de richtlijn 91/296/EEG, over de overeenkomsten betreffende de doorvoer van aardgas met het lichaam of de lichamen, vermeld in de lijst, gevoegd bij deze overeenkomst en, indien het zich voordoet, met de lichamen die in de lid-Staten verantwoordelijk zijn voor de import en export van aardgas.
 Art.    3 . De Belgische Staat verbindt zich ertoe erover te waken dat de bedienders van de hoofdnetten voor het vervoer van aardgas die zijn opgenomen in de lijst die is toegevoegd aan deze overeenkomst en onder voorbehoud van wijziging ervan door de Commissie van de Europese Gemeenschappen, genieten van de toepassing van de bepalingen van deze overeenkomst.
 Art.    4 . De Belgische Staat verbindt zich ertoe erover te waken dat de bestekken die, als bijlage, zijn toegevoegd aan de vergunningen en de toelatingen voor vervoer van aardgas de verplichting voor de concessiehouder of de begunstigde van een toelating inhouden om de bepalingen van deze overeenkomst na te leven.
 Art.    5 . <VARIA 1996-07-15/32, art. 1, 002;   Inwerkingtreding :   07-10-1996> De NV Distrigas verbindt zich etoe om onvervijld :
- de Europese Commissie, de Regeringsvertegenwoordigers bij genoemde onderneming en het Bestuur Energie van het Ministerie van Economische Zaken in kennis te stellen van iedere aanvraag tot doorvoer;
- onderhandelingen aan te gaan over de voorwaarden van de aangevraagde doorvoer van aardgas overeenkomstig de bepalingen van artikel 2;
- de Europese Commissie, de Regeringsvertegenwoordigers bij genoemde onderneming en het Bestuur Energie van het Ministerie van Economische Zaken in kennis te stellen van de sluiting van een doorvoerovereenkomst of, desgevallend, van de redenen waarom na een termijn van twaalf maanden vanaf de kennisgeving van het verzoek, de onderhandelingen niet tot een overeenkomst hebben geleid.
 Art.    6 . Deze overeenkomst treedt in werking de dag van haar publikatie in het Belgisch Staatsblad.
 Bijlage.
 Art.  N. <VARIA 1996-07-15/32, art. 2, 002;   Inwerkingtreding :   07-10-1996> Lijst van lichamen en hogedrukgasleidingsnetten.
Lid-Staat

 Lichaam
Duitsland

 Bayerngas GmbH

BEB Erdgas und Erdol GmbH

Erdgas Verkaufs-Gesellschaft mbH

Gas-Union GmbH

Mobil Erdgas - Erdol GmbH

Ruhrgas AG

Saar Ferngas AG

Thyssengas GmbH

Vereinigte Elektrizitatswerke Westfalen AG (VEW)

Westfalische Ferngas AG

EWAG, Nurnberg

Gasversorgung Suddeutschland

Schleswag AG

Thuga AG

Verbundnetz Gas AG

Wingas GmbH
Belgie

Distrigas SA
Denemarken

Dansk Naturgas A/S
Spanje

Empresa Nacional de Gas SA (Enagas)

Gas Natural SDG, SA

Gas de Euskadi
Griekenland

 DEPA
Luxemburg

 SOTEG
Nederland

 NV Nederlandse Gasunie
Italie

Snam SpA

Edison Gas SpA

Societa Gasdotti del Mezzogiorno SpA
Frankrijk

 Gaz de France

SNGSO

Compagnie francaise du methane (Cefem)
Verenigd koninkrijk British Gas
Ierland

 Irish Gas Board
Oostenrijk

OMV AG
Zweden

Vattenfall Naturgas AB

Sydgas AB
Finland

 Neste Oy