type: legislation

jurisdiction: Belgium

text:
Hoofdstuk 1.  - Algemene bepaling
 Artikel     1 . Deze wet regelt een aangelegenheid als bedoeld in artikel 77 van de Grondwet.
 Hoofdstuk 2.  - Wijzigingen van de bijzondere wet van 6 januari 1989 op het Grondwettelijk Hof
 Art.    2 . Artikel 2 van de bijzondere wet van 6 januari 1989 op het Grondwettelijk Hof wordt aangevuld met een lid, luidende:
"De bepalingen van deze wet die betrekking hebben op de Gemeenschaps- of Gewestregeringen zijn van toepassing op het Verenigd College van de Gemeenschappelijke Gemeenschapscommissie en op het College van de Franse Gemeenschapscommissie.".
 Art.    3 . In artikel 4 van dezelfde bijzondere wet, gewijzigd bij de bijzondere wetten van 16 juli 1993 en 9 maart 2003, worden de volgende wijzigingen aangebracht:
1° in het eerste lid, 1°, worden de woorden "dag na de" ingevoegd tussen de woorden "gaat in op de" en het woord "datum";
2° in het eerste lid, 2°, worden de woorden "op de datum van de kennisgeving van het door het Hof gewezen arrest aan, al naar het geval, de eerste minister en aan de voorzitters van de regeringen" vervangen door de woorden "op de dag na de datum van de bekendmaking van het arrest in het Belgisch Staatsblad";
3° in het tweede lid wordt de tweede zin, die aanvangt met de woorden "De termijn" en eindigt met de woorden "in het Belgisch Staatsblad.", vervangen als volgt:
"De termijn gaat in op de dag na de datum van de bekendmaking van het arrest in het Belgisch Staatsblad.".
 Art.    4 . Artikel 5 van dezelfde bijzondere wet, gewijzigd bij de bijzondere wet van 16 juli 1993, wordt vervangen als volgt:
"Art. 5. Een beroep tot vernietiging wordt bij het Hof aanhangig gemaakt door middel van een verzoekschrift dat uitgaat van de eerste minister, van een lid van de regering, door haar aangewezen, van de voorzitter van een wetgevende vergadering of van degene die doet blijken van een belang of hun advocaat.".
 Art.    5 . In artikel 6 van dezelfde bijzondere wet worden de woorden "wordt gedagtekend. Het" opgeheven.
 Art.    6 . In artikel 12, § 5, eerste lid, van dezelfde bijzondere wet worden de woorden "artikel 7, tweede, derde en vierde lid, van de wet van 20 april 1874 betreffende de voorlopige hechtenis" vervangen door de woorden "artikel 27, § 3, van de wet van 20 juli 1990 betreffende de voorlopige hechtenis".
 Art.    7 . In artikel 13, § 4, tweede lid, van dezelfde bijzondere wet worden de woorden "de wet van 20 april 1874 betreffende de voorlopige hechtenis" vervangen door de woorden "de wet van 13 maart 1973 betreffende de vergoeding voor onwerkzame voorlopige hechtenis".
 Art.    8 . In artikel 26, § 4, van dezelfde bijzondere wet, ingevoegd bij de bijzondere wet van 12 juli 2009, wordt het eerste lid vervangen als volgt :
"Wanneer voor een rechtscollege de schending wordt opgeworpen door een wet, een decreet of een in artikel 134 van de Grondwet bedoelde regel van een grondrecht dat op geheel of gedeeltelijk analoge wijze is gewaarborgd in een bepaling uit titel II van de Grondwet en in een bepaling van Europees of internationaal recht, dient het rechtscollege eerst aan het Grondwettelijk Hof een prejudiciële vraag te stellen over de verenigbaarheid met de bepaling uit titel II van de Grondwet. Indien voor het rechtscollege slechts de schending van de bepaling van Europees of internationaal recht wordt opgeworpen, dient het rechtscollege, zelfs ambtshalve, na te gaan of titel II van de Grondwet een geheel of gedeeltelijk analoge bepaling bevat. Deze verplichtingen doen geen afbreuk aan de mogelijkheid van het rechtscollege om, tegelijkertijd of op een later tijdstip, ook een prejudiciële vraag aan het Hof van Justitie van de Europese Unie te stellen.".
 Art.    9 . Artikel 30 van dezelfde bijzondere wet, gewijzigd bij de bijzondere wet van 21 februari 2010, wordt aangevuld met een lid, luidende :
"Het rechtscollege kan evenwel, zelfs ambtshalve, de vereiste voorlopige maatregelen nemen, onder meer om de bescherming te verzekeren van de rechten die door de rechtsorde van de Europese Unie zijn toegekend.".
 Art.    10 . Titel I van dezelfde bijzondere wet wordt aangevuld met een hoofdstuk V, met als opschrift :
"Hoofdstuk V. - Bescherming van het privéleven".
 Art.    11 . In hoofdstuk V, ingevoegd bij artikel 10, wordt een artikel 30quater ingevoegd, luidende :
"Art. 30quater. In elke stand van de rechtspleging en zelfs na de uitspraak van het arrest kan de voorzitter, ambtshalve of op eenvoudig verzoek van een partij of een belanghebbende derde, beslissen dat vermeldingen, die van aard zijn hen rechtstreeks te identificeren, vanaf het meest gerede ogenblik, zullen worden weggelaten in elke publicatie waartoe het Hof krachtens deze bijzondere wet of uit eigen initiatief zou overgaan, of is overgegaan.".
 Art.    12 . In artikel 34 van dezelfde bijzondere wet, gewijzigd bij de bijzondere wetten van 16 juli 1993, 9 maart 2003, 27 maart 2006 en 21 februari 2010, wordt paragraaf 5 vervangen als volgt :
" § 5. Het Hof telt rechters van verschillend geslacht, zowel wat betreft de rechters bedoeld in § 1, 1°, als deze bedoeld in § 1, 2°.
Het Hof telt ten minste één derde rechters van elk geslacht.".
 Art.    13 . In artikel 35 van dezelfde bijzondere wet, gewijzigd bij de bijzondere wetten van 9 maart 2003 en 21 februari 2010, worden de woorden "de Vaste Wervingssecretaris" telkens vervangen door de woorden "de afgevaardigd bestuurder van het Selectiebureau van de Federale Overheid".
 Art.    14 . In artikel 58 van dezelfde bijzondere wet worden de zinnen "Als eerste wordt erop ingeschreven een op grond van artikel 34, § 1, 2°, benoemde rechter als de voorzitter zelf op grond van het 1° benoemd is, of omgekeerd. Daarna volgen op de lijst beurtelings de rechters benoemd op grond van het 1° en de rechters benoemd op grond van het 2°." opgeheven.
 Art.    15 . In artikel 62, tweede lid, van dezelfde bijzondere wet, gewijzigd bij de bijzondere wetten van 27 maart 2006 en 6 januari 2014, worden de volgende wijzigingen aangebracht :
1° in de bepaling onder 4° worden de woorden "de taalgroepen van het Brussels Hoofdstedelijk Parlement" vervangen door de woorden "de Gemeenschappelijke Gemeenschapscommissie";
2° de bepaling onder 5° wordt vervangen als volgt :
"5° gebruiken de voorzitter van het Vlaams Parlement het Nederlands, de voorzitter van het Parlement van de Duitstalige Gemeenschap het Duits, en de voorzitters van het Parlement van de Franse Gemeenschap, van het Waals Parlement en van de Vergadering van de Franse Gemeenschapscommissie het Frans;".
 Art.    16 . In artikel 70 van dezelfde bijzondere wet, gewijzigd bij de bijzondere wetten van 9 maart 2003 en 21 februari 2010, worden de woorden "van onmiddellijk antwoord" vervangen door de woorden "gewezen op voorafgaande rechtspleging".
 Art.    17 . In artikel 71, eerste lid, van dezelfde bijzondere wet wordt het woord "tien" vervangen door het woord "vijftien".
 Art.    18 . In artikel 72 van dezelfde bijzondere wet, vervangen bij de bijzondere wet van 9 maart 2003, worden de volgende wijzigingen aangebracht :
1° in het eerste lid worden de woorden "van onmiddellijk antwoord" vervangen door de woorden "gewezen op voorafgaande rechtspleging" en wordt het woord "tien" vervangen door het woord "vijftien";
2° het derde lid wordt vervangen als volgt :
"Het Hof kan dan beslissen dat de zaak zonder verdere rechtspleging wordt afgedaan met een arrest waarin, naargelang van het geval, het beroep al dan niet gegrond wordt verklaard of de vraag positief of negatief wordt beantwoord.";
3° in het vierde lid worden de woorden "van niet-gegrondheid of een arrest van onmiddellijk antwoord" vervangen door de woorden "gewezen op voorafgaande rechtspleging".
 Art.    19 . In titel V van dezelfde bijzondere wet wordt een hoofdstuk IIIbis ingevoegd, met als opschrift :
"Hoofdstuk IIIbis. - Elektronische procesvoering".
 Art.    20 . In hoofdstuk IIIbis, ingevoegd bij artikel 19, wordt een artikel 78bis ingevoegd, luidende :
"Art. 78bis. § 1. Het Hof stelt een elektronisch platform ter beschikking voor de communicatie die vereist is in het kader van de procedures voor het Grondwettelijk Hof, in het bijzonder voor het indienen van verzoekschriften, het verzenden van stukken van rechtspleging en het verzenden van kennisgevingen, mededelingen en oproepingen.
De Koning bepaalt de werking van het platform, met inbegrip van de voorwaarden inzake het beheer en de veiligheid van het platform. Dit omvat onder meer de partijen die er toegang toe hebben, de registratieprocedure, de nadere regels inzake het gebruik, de authenticatie van de gebruiker, het formaat en de ondertekening van documenten. Wat betreft de partijen die er toegang toe hebben, kan de Koning, op straffe van onontvankelijkheid, het gebruik van het platform verplicht stellen voor bepaalde categorieën van partijen dan wel bepalen dat bepaalde categorieën van partijen zich pas op het platform kunnen registreren nadat de voorwaarden hiervoor door de Koning zijn uitgewerkt.
In het bijzonder moet het platform aan de volgende voorwaarden voldoen :
1° de data en de tijdstippen van verzending en afgifte van de stukken van rechtspleging, kennisgevingen en mededelingen moeten nauwkeurig kunnen worden bepaald;
2° de identiteit van de partijen betrokken bij de betekening, de kennisgeving of de mededeling moet nauwkeurig kunnen worden nagegaan;
3° alle uitwisselingen door middel van het platform moeten beschermd zijn tegen wijzigingen door middel van gepaste technische en cryptografische beveiligingsmaatregelen;
4° de vertrouwelijkheid van alle gegevens die door middel van het platform worden uitgewisseld, moet worden gewaarborgd.
§ 2. De door middel van het platform op regelmatige en elektronische wijze meegedeelde gegevens genieten, tot bewijs van het tegendeel, dezelfde bewijswaarde als wanneer zij op papieren drager zouden zijn meegedeeld.
§ 3. Behoudens tegenbewijs hebben de door middel van het platform op regelmatige en elektronische wijze meegedeelde gegevens uitwerking en wordt de afgifte aan de geadresseerde geacht te zijn verricht op het tijdstip waarop zij door middel van het platform kunnen worden geraadpleegd.
§ 4. Wanneer mededeling van gegevens door middel van het platform niet mogelijk is ingevolge overmacht, inzonderheid wegens het gebrekkig functioneren van het platform, kan de mededeling op papier worden gedaan ten laatste op de dag na het verstrijken van de termijn die is voorgeschreven voor de verzendingen op papier, hetzij door een aangetekende zending tegen ontvangstbewijs, hetzij door neerlegging ter griffie van het Hof, en kan zij als dusdanig worden bewaard en geraadpleegd.".
 Art.    21 . Artikel 81 van dezelfde bijzondere wet wordt vervangen als volgt :
"Art. 81. Elke partij die geen openbare overheid is en zich niet op het platform heeft geregistreerd, vermeldt in het verzoekschrift of de memorie haar woonplaats of zetel in België dan wel de woonplaats of zetel die zij in België kiest.
Bij gebreke van vermelding van woonplaats of zetel alsook van registratie op het platform, behoeft de griffie generlei kennisgeving te doen en wordt de rechtspleging geacht op tegenspraak te worden gevoerd.
Elke kennisgeving wordt door de griffie gedaan :
1° aan het elektronisch adres van een op het platform geregistreerde partij;
2° voor personen die zich niet op het platform hebben geregistreerd, aan de vermelde woonplaats of zetel, zelfs wanneer de partij overleden is.".
 Art.    22 . Artikel 82 van dezelfde bijzondere wet wordt vervangen als volgt :
"Art. 82. Alle stukken van rechtspleging worden door middel van het platform aan het Hof gezonden door partijen die op het platform zijn geregistreerd. Alle stukken van rechtspleging worden bij een aangetekende zending aan het Hof gezonden door partijen die niet op het platform zijn geregistreerd.
De verzending van elk stuk, elke kennisgeving of oproeping door het Hof wordt gedaan door middel van het platform ten aanzien van partijen die op het platform zijn geregistreerd. Zij wordt gedaan bij een aangetekende zending tegen ontvangstbewijs ten aanzien van partijen die niet op het platform zijn geregistreerd.
Het verzoekschrift of de memorie worden ondertekend en gedagtekend wanneer zij bij een aangetekende zending aan het Hof worden gezonden.
In geval van aangetekende zending, gaat de termijn waarover de partijen beschikken, in op de dag na ontvangst van de zending of van de kennisgeving dat de zending kan worden afgehaald, indien de zending niet persoonlijk aan de geadresseerde of zijn gemachtigde kon worden overhandigd. Zo de geadresseerde de zending weigert, gaat de termijn in op de dag na de weigering.
In geval van communicatie door middel van het platform, gaat de termijn in op de dag dat de bedoelde stukken, kennisgevingen en oproepingen door middel van het platform kunnen worden geraadpleegd.
Deze data hebben bewijskracht zowel voor de verzending als voor de ontvangst of voor de weigering.".
 Art.    23 . Artikel 83 van dezelfde bijzondere wet wordt opgeheven.
 Art.    24 . Artikel 86 van dezelfde bijzondere wet wordt vervangen als volgt :
"Art. 86. De memories bedoeld in de artikelen 71, tweede lid, 72, tweede lid, 85, 87 en 89, die niet zijn ingediend binnen de door deze wet bepaalde termijn, worden uit de debatten geweerd.".
 Art.    25 . In artikel 87, § 1, van dezelfde bijzondere wet, gewijzigd bij de bijzondere wet van 21 februari 2010, worden de woorden "in de zaak voor de rechter die de verwijzing gelast," opgeheven.
 Art.    26 . In artikel 89 van dezelfde bijzondere wet, vervangen bij de bijzondere wet van 9 maart 2003, worden de volgende wijzigingen aangebracht :
1° in § 1, eerste zin, worden de woorden "een verzoekschrift of" opgeheven;
2° in § 1, derde zin, wordt het woord "andere" opgeheven;
3° paragraaf 2 wordt vervangen als volgt :
" § 2. Wanneer het Hof uitspraak doet op beroepen tot vernietiging bedoeld in artikel 1, zendt de griffier, bij het verstrijken van de in de artikelen 85 en 87 bedoelde termijnen, een afschrift van de ingediende memories aan de verzoekende partij. Die beschikt over dertig dagen vanaf de dag van ontvangst om aan de griffie een memorie van antwoord te doen geworden. Bij het verstrijken van die termijn zendt de griffier aan elke partij die een memorie heeft ingediend een afschrift van de door de verzoekende partij ingediende memorie van antwoord en van de memories die zijn ingediend door de andere partijen. De bestemmelingen van die kennisgeving beschikken over dertig dagen vanaf de dag van ontvangst om aan de griffie een memorie van wederantwoord te doen geworden. Bij het verstrijken van die termijn zendt de griffier een afschrift van de ingediende memories van wederantwoord aan de verzoekende partij en aan de andere partijen die een memorie hebben ingediend.".
 Art.    27 . Artikel 90 van dezelfde bijzondere wet, gewijzigd bij de bijzondere wet van 9 maart 2003, wordt vervangen als volgt :
"Art. 90. Na het verstrijken van de termijnen bepaald in artikel 89, beslist het Hof, nadat de verslaggevers zijn gehoord, of de zaak al dan niet in staat van wijzen is en of er een terechtzitting wordt gehouden.
De beschikking waarbij beslist wordt dat de zaak in staat van wijzen is, bepaalt in voorkomend geval de dag van de terechtzitting en vermeldt de middelen die ambtshalve lijken te moeten worden onderzocht en de vragen waarop de partijen verzocht worden te antwoorden, hetzij met een aanvullende memorie die binnen de in de beschikking vastgestelde termijn moet worden ingediend, hetzij mondeling op de terechtzitting.
De beschikking waarbij beslist wordt dat de zaak niet in staat van wijzen is, vermeldt de verrichtingen die door de verslaggevers of door de griffiers moeten worden gedaan en vermeldt in voorkomend geval de middelen die ambtshalve lijken te moeten worden onderzocht en de vragen waarop de partijen verzocht worden te antwoorden, met een aanvullende memorie die binnen de in de beschikking vastgestelde termijn moet worden ingediend. Als die verrichtingen eenmaal zijn gedaan, handelt het Hof overeenkomstig het eerste en het tweede lid.
Van de beschikkingen wordt aan de partijen kennis gegeven. Indien geen terechtzitting is bepaald, kan elke partij een verzoek indienen om te worden gehoord. Dit verzoek wordt ingediend binnen zeven dagen nadat de in het tweede lid bedoelde beschikking ter kennis is gebracht.".
 Art.    28 . In artikel 94, derde lid, van dezelfde bijzondere wet worden de volgende wijzigingen aangebracht :
1° de woorden ", bij een ter post aangetekende brief," worden opgeheven;
2° het lid wordt aangevuld met een zin, luidende :
"Deze berichtgeving geschiedt bij een aangetekende zending of door middel van het platform voor de op het platform geregistreerde partijen.".
 Art.    29 . In artikel 97, eerste lid, van dezelfde bijzondere wet worden de woorden "nadat zij partij voor het Hof is geworden" ingevoegd tussen het woord "overlijden" en het woord ", wordt".
 Art.    30 . In artikel 98, eerste lid, van dezelfde bijzondere wet, gewijzigd bij de bijzondere wet van 16 juli 1993, worden de woorden "De Ministerraad, de gemeenschaps- en gewestregeringen, de voorzitters van de wetgevende vergaderingen" vervangen door de woorden "De verzoekende partijen".
 Art.    31 . Artikel 110 van dezelfde bijzondere wet, gewijzigd bij de bijzondere wet van 21 februari 2010, wordt vervangen als volgt :
"Art. 110. Tenzij de voorzitter beslist het arrest in openbare terechtzitting uit te spreken, geldt de bekendmaking ervan op de website van het Hof als uitspraak.".
 Art.    32 . Artikel 111 van dezelfde bijzondere wet wordt vervangen als volgt :
"Art. 111. Het arrest bevat de gronden en het beschikkend gedeelte. Het vermeldt :
1° de naam van elk van de partijen en, in voorkomend geval, de naam en de hoedanigheid van de personen die hen vertegenwoordigen alsook van hun raadslieden;
2° de bepalingen op het gebruik van de talen die zijn toegepast;
3° de memories ingediend door de partijen, alsmede hun eventuele aanwezigheid en die van hun raadslieden op de terechtzitting;
4° de datum van ondertekening van het arrest en de naam van de rechters die erover hebben beraadslaagd.".
 Art.    33 . In artikel 113 van dezelfde bijzondere wet, gewijzigd bij de bijzondere wet van 27 maart 2006, worden de volgende wijzigingen aangebracht :
1° in het eerste lid worden de bepalingen onder 1° en 2° opgeheven;
2° het artikel wordt aangevuld met een lid, luidende :
"Zij worden op elektronische wijze meegedeeld :
1° aan de eerste minister en aan de voorzitters van de regeringen;
2° aan de voorzitters van de Wetgevende Kamers, van het Vlaams Parlement, van het Parlement van de Franse Gemeenschap, van het Waals Parlement, van het Parlement van de Duitstalige Gemeenschap en van de Wetgevende Vergaderingen van het Brusselse Hoofdstedelijke Gewest.".
 Art.    34 . Artikel 114 van dezelfde bijzondere wet, gewijzigd bij de bijzondere wet van 9 maart 2003, wordt vervangen als volgt :
"Art. 114. De arresten worden door toedoen van de griffier bekendgemaakt op de website van het Hof, alsook in hun geheel of bij uittreksel in het Belgisch Staatsblad. Het uittreksel bevat de gronden en het beschikkend gedeelte.".
 Art.    35 . In artikel 115 van dezelfde bijzondere wet worden de zinnen, waarvan de eerste aanvangt met de woorden "De Koning draagt zorg voor" en de laatste eindigt met de woorden "waarvan de vorm door de Koning wordt bepaald.", opgeheven.
 Art.    36 . In artikel 118bis van dezelfde bijzondere wet, ingevoegd bij de bijzondere wet van 6 januari 2014, worden de volgende wijzigingen aangebracht :
1° in het eerste lid wordt het woord "78bis," ingevoegd tussen het woord "67," en het woord "79";
2° in het tweede lid worden de woorden "110, 111, 1°, 2° en 4°, 112, 113, 1° tot 3°, 115 tot 117," vervangen door de woorden "110 tot 117";
3° het vijfde lid wordt opgeheven.
 Hoofdstuk 3.  - Inwerkingtreding
 Art.    37 . De Koning bepaalt de datum van inwerkingtreding van de artikelen 4, 5, 19, 20, 21, 22, 28 en 36, 1°.
 Art.  38. Artikel 34, § 5, tweede lid, van de bijzondere wet van 6 januari 1989 op het Grondwettelijk Hof, zoals ingevoegd bij artikel 12, treedt in werking op de dag waarop het Hof ten minste een derde rechters van elk geslacht telt.
Tot die datum benoemt de Koning een rechter van het minst vertegenwoordigde geslacht wanneer de twee vorige benoemingen het aantal rechters van dat geslacht niet hebben verhoogd.


text:
Artikel    1 . Deze wet regelt een aangelegenheid als bedoeld in artikel 78 van de Grondwet.
 Art.    2 . Artikel 41 van de wet van 5 augustus 1992 op het politieambt wordt vervangen door wat volgt :
"Art. 41. § 1. Alle politieambtenaren en politieagenten in functie dienen in alle omstandigheden te kunnen worden geïdentificeerd.
Politieambtenaren en politieagenten in uniform dragen een naamplaatje dat op zichtbare en leesbare wijze is aangebracht op een welbepaalde plaats van hun uniform.
Voor bepaalde interventies kunnen de korpschef, de commissaris-generaal, de directeur-generaal of hun afgevaardigde evenwel beslissen het naamplaatje te vervangen door een interventienummer.
De politieambtenaren die in burgerkledij tegenover een persoon optreden, of ten minste een van hen, dragen een armband die op zichtbare en leesbare wijze het interventienummer vermeldt waarvan zij houder zijn, behalve wanneer de omstandigheden het niet toelaten.
Wanneer de persoon tegenover wie zij optreden hierom verzoekt, doen de politieambtenaren en de politieagenten van hun hoedanigheid blijken door middel van het legitimatiebewijs waarvan zij houder zijn, behalve wanneer de omstandigheden het niet toelaten.
Hetzelfde geldt wanneer politieambtenaren of politieagenten in uniform zich aanmelden aan de woning van een persoon.
Het in het derde lid bedoelde interventienummer is een nummer van maximum vier cijfers, voorafgegaan door een code tot aanduiding van de politiezone voor de lokale politie en door een code tot aanduiding van de dienst voor de federale politie.
De Koning legt de nadere regels vast die de identificatie, in alle omstandigheden, van de politieambtenaren en politieagenten mogelijk maken.
§ 2. Onverminderd artikel 47bis, § 1, 3, van het Wetboek van strafvordering, staat de naam van de politieambtenaren of de politieagenten niet vermeld in de aanvankelijke voor die gelegenheid opgestelde processen-verbaal indien zij optreden onder een interventienummer met toepassing van § 1.".
 Art.  3.<Opgeheven bij W  2016-04-21/06 , art. 89, 002; Inwerkingtreding : 09-05-2016 (overgangsbepalingen art. 92 en 93)>

 (NOTA : Inwerkingtreding vastgesteld op 09-05-2016 bij W  2016-04-21/06 , art. 91)


text:
HOOFDSTUK 1.  - Algemene bepaling
 Artikel     1 . Deze wet regelt een aangelegenheid als bedoeld in artikel 78 van de Grondwet.
 HOOFDSTUK 2.  - Het Wetboek van economisch recht
 Art.    2 . In boek I, titel 2, van het Wetboek van economisch recht wordt een hoofdstuk 11 ingevoegd, luidende :
"Hoofdstuk 11. Definities eigen aan boek XVI.
Art. I.19. "Voor de toepassing van Boek XVI gelden de volgende definities :
1° handelsvereniging, beroepsorde of organisatie : vereniging die uitsluitend of hoofdzakelijk het bestuderen, het beschermen en het bevorderen van de professionele of interprofessionele belangen van zijn leden tot doel heeft;
2° consumentengeschil : elk geschil tussen een consument en een onderneming met betrekking tot de uitvoering van een verkoop- of dienstenovereenkomst of tot het gebruik van een product;
3° buitengerechtelijke regeling van consumentengeschillen : elke tussenkomst van een door de overheid opgerichte entiteit of van een onafhankelijke private entiteit die een oplossing voorstelt of oplegt of die partijen bijeenbrengt met het oog op de regeling van het consumentengeschil;
4° gekwalificeerde entiteit : elke private of door een publieke overheid opgerichte entiteit die aan buitengerechtelijke regeling van consumentengeschillen doet en die voorkomt op de lijst die de Federale Overheidsdienst Economie, K.M.O., Middenstand en Energie opstelt en notificeert aan de Europese Commissie in uitvoering van de Richtlijn 2013/11/EU van het Europees Parlement en de Raad van 21 mei 2013 betreffende alternatieve beslechting van consumentengeschillen en tot wijziging van Verordening (EG) nr. 2006/2004 en Richtlijn 2009/22/EG.
 Art.    3 . In hetzelfde Wetboek wordt een boek XVI ingevoegd, luidende :
"Boek XVI. - Buitengerechtelijke regeling van consumentengeschillen
Titel 1. Algemene bepaling
Art. XVI.1. Dit boek geeft omzetting aan :
1° Richtlijn 2013/11/EU van het Europees Parlement en de Raad van 21 mei 2013 betreffende alternatieve beslechting van consumentengeschillen en tot wijziging van Verordening (EG) nr. 2006/2004 en Richtlijn 2009/22/EG;
2° sommige bepalingen van Richtlijn 2006/123/EG van 12 december 2006 betreffende diensten op de interne markt.
Titel 2. De behandeling van klachten door de ondernemingen
Art. XVI.2. Teneinde de consument toe te laten bij een onderneming rechtstreeks een klacht in te dienen of informatie te vragen in verband met een reeds afgesloten overeenkomst, verstrekt de onderneming daartoe, aanvullend op de gegevens bedoeld in artikel III.74, en wanneer een terzake bevoegde dienst bestaat, diens telefoon- en faxnummer en elektronisch adres. Deze dienst mag in zijn benaming geen verwijzing maken naar de termen "ombuds", "bemiddeling", "verzoening", "arbitrage" "gekwalificeerde entiteit" of "buitengerechtelijke geschillenregeling".
Art. XVI.3. De onderneming reageert zo snel mogelijk op de in artikel XVI.2, bedoelde klachten en stelt alles in het werk om een bevredigende oplossing te vinden.
Art. XVI.4. § 1. Wanneer een onderneming door een wettelijke of reglementaire bepaling, door een gedragscode die ze heeft onderschreven, als gevolg van het lidmaatschap van een handelsvereniging, een beroepsorganisatie of een beroepsorde of op grond van een bepaling uit haar eigen algemene of bijzondere verkoopsvoorwaarden gehouden is tot buitengerechtelijke regeling van consumentengeschillen, brengt zij de consument hiervan op de hoogte op een heldere, begrijpelijke en makkelijk toegankelijke manier.
§ 2. De inlichtingen bedoeld in de vorige paragraaf geven aan hoe gedetailleerde informatie kan worden verkregen over de kenmerken en de toepassingsvoorwaarden van deze buitengerechtelijke regeling van consumentengeschillen en vermelden de contactgegevens en het adres van de website van de betrokken gekwalificeerde entiteit.
Desgevallend worden deze inlichtingen hernomen op de website en in de algemene verkoopsvoorwaarden van de onderneming.
§ 3. Wanneer een consumentengeschil binnen een redelijke termijn geen oplossing krijgt in toepassing van artikel XVI.3, verstrekt de onderneming op eigen initiatief aan de consument de inlichtingen bedoeld in de paragrafen 1 en 2 en vermeldt hierbij of zij gebonden is tot dan wel bereid is beroep te doen op een buitenrechtelijke regeling van het consumentengeschil met vermelding van de coördinaten van de bevoegde entiteit. Er wordt tevens meegedeeld of deze entiteit een gekwalificeerde entiteit is.
Deze inlichtingen worden schriftelijk of op een andere duurzame gegevensdrager verstrekt.
§ 4. De onderneming heeft de plicht aan te tonen dat er aan de eisen voorzien in de artikelen XVI.2 tot XVI.4, §§ 1 en 2 is voldaan en dat de verstrekte informatie juist is.
Titel 3. : De Consumentenombudsdienst
Hoofdstuk 1. Oprichting en opdrachten
Art. XVI.5. Er wordt een autonome openbare dienst met rechtspersoonlijkheid opgericht, de "Consumentenombudsdienst" genaamd, bestaande uit een contactpunt en een dienst voor de buitengerechtelijke regeling van consumentengeschillen.
Art. XVI.6. De Consumentenombudsdienst is belast met de volgende opdrachten :
1° de consumenten en ondernemingen inlichten over hun rechten en plichten, in het bijzonder over de mogelijkheden van buitengerechtelijke regeling van consumentengeschillen;
2° elke aanvraag tot buitengerechtelijke regeling van een consumentengeschil in ontvangst nemen en hetzij bezorgen aan de terzake bevoegde gekwalificeerde entiteit, hetzij zelf behandelen;
3° zelf optreden in elke aanvraag tot buitengerechtelijke regeling van een consumentengeschil, waarvoor geen andere gekwalificeerde entiteit bevoegd is.
Art. XVI.7. De Consumentenombudsdienst stelt jaarlijks een verslag op over de vervulling van zijn opdrachten ter attentie van de minister.
De Koning bepaalt de modaliteiten en inhoud van het verslag.
Hoofdstuk 2. Werking
Art. XVI.8. § 1. De Consumentenombudsdienst wordt beheerd en vertegenwoordigd door een Directiecomité dat bestaat uit de volgende tien leden :
1° de twee leden van de "ombudsdienst voor telecommunicatie", als bedoeld in artikel 43bis, § 1, van de wet van 21 maart 1991 betreffende de hervorming van sommige economische overheidsbedrijven;
2° de twee leden van de "ombudsdienst voor de postsector", als bedoeld in artikel 43ter, § 1, van voornoemde wet;
3° de twee leden van de "ombudsdienst voor energie", als bedoeld in artikel 27, § 1, van de wet van 29 april 1999 betreffende de organisatie van de elektriciteitsmarkt;
4° de twee leden van de "ombudsdienst voor treinreizigers", als bedoeld in artikel 11, § 1, van de wet van 28 april 2010 houdende diverse bepalingen;
5° de ombudsman van de "ombudsdienst voor de financiële diensten", als bedoeld in artikel VII.216 van het Wetboek van economisch recht;
6° de ombudsman van de "ombudsdienst verzekeringen", als bedoeld in artikel 302 van de wet van 4 april 2014 betreffende de verzekeringen.
Een vertegenwoordiger van de Federale Overheidsdienst Economie, K.M.O., Middenstand en Energie zetelt in het Directiecomité met raadgevende stem en voor zover beslissingen die verband houden met het beheer van de Consumentenombudsdienst op de dagorde staan.
§ 2. Het Directiecomité duidt om de twee jaar onder zijn leden een voorzitter en een ondervoorzitter aan, die elk tot een andere taalrol behoren.
Iedere ombudsdienst als bedoeld in paragraaf 1 beschikt over twee stemmen.
Bij staking van stemmen is de stem van de voorzitter doorslaggevend. Zo de voorzitter verhinderd is, neemt de ondervoorzitter zijn functies waar.
§ 3. Binnen het kader van de toepasselijke wettelijke en reglementaire bepalingen is het Directiecomité bevoegd om alle daden van beschikking en beheer te stellen die nodig zijn voor het beheer van de Consumentenombudsdienst, ter vervulling van zijn opdrachten bedoeld in artikel XVI.6.
Tot de taken van beheer behoren onder meer het jaarlijks goedkeuren van het beleidsplan, het opmaken van de begroting en het toezicht houden op de uitvoering ervan, het opmaken van de jaarrekening van ontvangsten en uitgaven, en het opmaken van het personeelsplan.
§ 4. Het Directiecomité kan op eigen initiatief beslissen tot consolidatie van de begrotingen van de ombudsdiensten opgesomd in paragraaf 1, en tot het opmaken van een gemeenschappelijk beleidsplan, jaarrekening en personeelsplan.
§ 5. De leden van het Directiecomité vormen een college. Om de opdrachten van de Consumentenombudsdienst te vervullen, kan het Directiecomité aan één of meer van zijn leden delegaties verlenen door een collegiale beslissing.
Wanneer een ombudsman, lid van het Directiecomité, zich in de onmogelijkheid bevindt zijn ambt uit te oefenen, of wanneer het mandaat van ombudsman tijdelijk niet ingevuld is of een einde neemt om welke reden ook, zijn de andere ombudsmannen, leden van het Directiecomité, gemachtigd zijn bevoegdheden tijdelijk uit te oefenen.
Art. XVI.9. De leden lichten het Directiecomité zonder verwijl in van elke omstandigheid die van aard is hun onafhankelijkheid of hun onpartijdigheid aan te tasten of aan te kunnen tasten of aanleiding te kunnen geven tot een belangenconflict met een van de partijen bij de procedure tot buitengerechtelijke regeling van een consumentengeschil waarmee zij zijn belast in toepassing van artikel XVI.6, 3°.
Met het oog hierop ziet het betrokken lid af van deelname aan de beraadslaging van het Directiecomité of vervangt dit laatste het betrokken lid door een ander lid.
Art. XVI.10. Het Directiecomité stelt een huishoudelijk reglement op dat ter goedkeuring aan de Minister wordt voorgelegd.
Art. XVI.11. De Consumentenombudsdienst, ter vervulling van zijn opdrachten bedoeld in artikel XVI.6, wordt gefinancierd door :
1° een gedeelte van de wettelijke of reglementaire "ombudsbijdragen" die worden geheven ter financiering van de ombudsdiensten bedoeld in artikel XVI.8, § 1, ter financiering van de opdracht bedoeld in artikel XVI.6, 1°.  Elk van de betrokken ombudsdiensten begroot pro rata van welk aandeel in het contactpunt bedoeld in artikel XVI.13, zij gebruik maakt, en stort dit gedeelte door aan de Consumentenombudsdienst;
2° een subsidie ten laste van de algemene uitgavenbegroting.
Art. XVI.12. De Federale overheidsdienst Economie, K.M.O., Middenstand en Energie stelt logistieke en materiële middelen ter beschikking van de Consumentenombudsdienst. Daartoe zal een dienstverleningsovereenkomst overeengekomen worden tussen de Consumentenombudsdienst, de betrokken sectoren en de Federale overheidsdienst Economie, bekrachtigd door de Koning.
Hoofdstuk 3. Bevoegdheden
Afdeling 1. Informatie
Art. XVI.13. De Consumentenombudsdienst richt een contactpunt in voor informatie over de wederzijdse rechten en plichten van de consumenten en de ondernemingen en in het bijzonder over de bestaande procedures voor buitengerechtelijke regeling van consumentengeschillen.
Art. XVI.14. De Consumentenombudsdienst stelt zijn jaarverslag ter beschikking van het publiek op zijn website.
Afdeling 2. De buitengerechtelijke regeling van consumentengeschillen
Onderafdeling 1. De ontvangst van de aanvragen
Art. XVI.15. § 1. De Consumentenombudsdienst neemt elke aanvraag tot buitengerechtelijke regeling van een consumentengeschil in ontvangst.
Een aanvraag tot buitengerechtelijke regeling van een consumentengeschil kan bij de Consumenten-ombudsdienst per brief, per fax, via elektronische post of ter plaatse worden ingediend.
§ 2. Wanneer de aanvraag betrekking heeft op een consumentengeschil waarvoor een gekwalificeerde entiteit bevoegd is, zendt de Consumentenombudsdienst haar de aanvraag zonder verwijl over.
Hij brengt de aanvrager op de hoogte van de overzending en deelt de coördinaten van de bevoegde gekwalificeerde entiteit mee. Tevens vermeldt hij dat de overzending geen uitspraak inhoudt over de ontvankelijkheid van de aanvraag.
§ 3. Wanneer de aanvraag betrekking heeft op een consumentengeschil waarvoor geen gekwalificeerde entiteit bevoegd is, neemt de Consumentenombudsdienst de aanvraag zelf in behandeling.
Onderafdeling 2. Behandeling van consumentengeschillen
Art. XVI.16. § 1. Van zodra de Consumenten-ombudsdienst over alle documenten beschikt die nodig zijn voor het onderzoek van de aanvraag bedoeld in artikel XVI.15, § 3, deelt hij de partijen mee dat hij de volledige aanvraag heeft ontvangen, alsook de datum waarop.
§ 2. De Consumentenombudsdienst weigert een aanvraag bedoeld in paragraaf 1 te behandelen :
1° wanneer de klacht verzonnen, kwetsend of eerrovend is;
2° wanneer de klacht anoniem wordt ingediend of wanneer de tegenpartij niet is of kan worden geïdentificeerd;
3° wanneer de klacht reeds door een gekwalificeerde entiteit werd behandeld, ook indien zij niet ontvankelijk werd verklaard omwille van één van de redenen opgesomd in artikel XVI.25, § 1, 7°,  met uitzondering van punt e);
4° wanneer de klacht de regeling van een geschil beoogt dat reeds het voorwerp uitmaakt of heeft uitgemaakt van een vordering in rechte;
§ 3. De Consumentenombudsdienst kan een aanvraag bedoeld in paragraaf 1 weigeren te behandelen :
1° wanneer de betreffende klacht niet voorafgaandelijk bij de betrokken onderneming werd ingediend;
2° wanneer de betreffende klacht meer dan een jaar geleden bij de betrokken onderneming werd ingediend;
3° wanneer de behandeling van het geschil de effectieve werking van de Consumentenombudsdienst ernstig in het gedrang zou brengen.
§ 4. De Consumentenombudsdienst deelt zijn beslissing om de behandeling van de aanvraag verder te zetten of te weigeren aan de partijen mee binnen een termijn van drie weken na ontvangst van de volledige aanvraag. In geval van weigering wordt de beslissing gemotiveerd.
Art. XVI.17. § 1. De Consumentenombudsdienst brengt binnen een termijn van 90 kalenderdagen na ontvangst van de volledige aanvraag, de uitkomst van de geschillenregeling ter kennis van de partijen.
Deze termijn kan in uitzonderlijke omstandigheden eenmalig met eenzelfde periode worden verlengd op voorwaarde dat de partijen daarvan zijn geïnformeerd voor het verstrijken van de eerste termijn, en dat deze verlenging wordt gemotiveerd door de complexiteit van het geschil.
§ 2. Wanneer de Consumentenombudsdienst een minnelijke regeling heeft bereikt, sluit hij het dossier af en stuurt hij daarvan een bevestiging aan alle partijen, schriftelijk of op een andere duurzame gegevensdrager.
Wanneer geen minnelijke regeling kan worden bereikt, deelt de Consumentenombudsdienst dit schriftelijk of op een andere duurzame gegevensdrager mede aan de partijen en kan hij tezelfdertijd een aanbeveling formuleren ten aanzien van de betrokken onderneming, met kopie aan de aanvrager.
Wanneer de betrokken onderneming deze aanbeveling niet volgt, beschikt zij over een termijn van dertig kalenderdagen om haar gemotiveerd standpunt ter kennis te brengen aan de Consumentenombudsdienst en aan de aanvrager.
Art. XVI.18. § 1. De verjaringstermijnen van gemeen recht worden geschorst vanaf de datum van ontvangst van de volledige aanvraag als bedoeld in artikel XVI.16, § 1.
De schorsing loopt tot op de dag waarop de Consumentenombudsdienst aan de partijen meedeelt :
- dat de behandeling van de aanvraag is geweigerd, in toepassing van artikel XVI.16, § 3;
- ofwel, wat het resultaat is van de minnelijke regeling, in toepassing van artikel XVI.17, § 2.
§ 2. Van zodra de onderneming in kennis is gesteld van de ontvangst van de volledige aanvraag door de Consumentenombudsdienst, overeenkomstig artikel XVI.16, § 1, schorst ze elke invorderingsprocedure, tot op de dag bedoeld in paragraaf 1, tweede lid.
Art. XVI.19. § 1. De Consumentenombudsdienst kan, in het kader van een bij hem ingediende aanvraag, ter plaatse kennis nemen van de boeken, briefwisseling, verslagen en, in het algemeen, van alle documenten en alle geschriften van de betrokken onderneming die rechtstreeks betrekking hebben op het voorwerp van de aanvraag. Hij kan van de bestuurders, agenten en aangestelden van de onderneming alle nodige uitleg en informatie vorderen en alle verificaties uitvoeren die nodig zijn voor zijn onderzoek.
§ 2. De Consumentenombudsdienst mag zich laten bijstaan door deskundigen.
Art. XVI.20. Alle inlichtingen die de Consumentenombudsdienst ontvangt in het kader van de buitengerechtelijke regeling van een consumentengeschil, worden vertrouwelijk behandeld.
Ze mogen enkel worden gebruikt in het kader van de buitengerechtelijke geschillenregeling, met uitzondering van de verwerking met het oog op het jaarverslag.
Art. XVI.21. De behandeling van een aanvraag tot buitengerechtelijke regeling van een consumentengeschil door de Consumentenombudsdienst is kosteloos.
Hoofdstuk 4. De personeelsleden van de Consumentenombudsdienst
Art. XVI.22. De Koning kan, in een besluit vastgesteld na overleg in de Ministerraad, de personeelsleden tewerkgesteld bij de ombudsdiensten opgesomd in artikel XVI.8 overdragen aan de Consumentenombudsdienst, en daartoe de nadere regels vaststellen.
Deze overdracht geschiedt met volledig behoud van hun rechten, administratieve en geldelijke anciënniteit.
Art. XVI.23. § 1. De personeelsleden die betrokken zijn bij de procedures tot buitengerechtelijke regeling van consumentengeschillen met toepassing van artikel XVI.6, 2° en 3°,  beschikken over voldoende kennis op het vlak van regeling van consumentengeschillen.
De Koning kan nadere regels bepalen voor de toepassing van het vorige lid.
§ 2. De personeelsleden bedoeld in paragraaf 1 stellen zonder verwijl het Directiecomité bedoeld in artikel XVI.8, § 1, op de hoogte van elke omstandigheid die van aard is hun onafhankelijkheid of onpartijdigheid te beïnvloeden of te kunnen beïnvloeden of die aanleiding kan geven tot een belangenconflict met een van de partijen bij de buitengerechtelijke regeling van een consumentengeschil waarbij ze betrokken zijn.
Titel 4. De gekwalificeerde entiteiten voor buitengerechtelijke regeling van consumentengeschillen
Art. XVI.24. § 1. De Federale Overheidsdienst Economie, K.M.O., Middenstand en Energie stelt de lijst op van de entiteiten die aan buitengerechtelijke regeling van consumentengeschillen doen en die voldoen aan de voorwaarden bedoeld in artikel XVI.25, en maakt deze lijst bekend op haar website.
Deze lijst wordt meegedeeld aan de Europese Commissie.
§ 2. De entiteit die wil opgenomen worden in de lijst bedoeld in paragraaf 1, dient daartoe een aanvraag in bij de Federale Overheidsdienst Economie, K.M.O., Middenstand en Energie. De aanvraag omvat alle gegevens die nodig zijn om aan te tonen dat wordt voldaan aan de voorwaarden opgesomd in artikel XVI.25, § 1.
§ 3. Wanneer een entiteit die is opgenomen in de lijst bedoeld in paragraaf 1, niet meer voldoet aan de voorwaarden van deze titel, wordt zij van de lijst geschrapt. Vooraleer eventueel van de lijst te worden geschrapt, wordt de entiteit gehoord.
Art. XVI.25. § 1. De voorwaarden waaraan een gekwalificeerde entiteit voldoet, zijn de volgende :
1° de entiteit is onafhankelijk en onpartijdig;
2° de natuurlijke personen die binnen de entiteit belast zijn met de buitengerechtelijke regeling van consumentengeschillen, beschikken over de vereiste deskundigheid;
3° de entiteit is transparant wat betreft haar samenstelling, procedurereglement, financiering en activiteiten;
4° de entiteit is zowel offline als online gemakkelijk toegankelijk voor de partijen, ongeacht waar ze zich bevinden, en zonder zich te moeten beroepen op een wettelijke vertegenwoordiger;
5° de procedures zijn gratis of tegen geringe vergoeding voor de consumenten;
6° het procedurereglement bepaalt voldoende duidelijk wanneer de entiteit een aanvraag als volledig beschouwt;
7° het procedurereglement bepaalt op uitputtende wijze de motieven om de behandeling van een aanvraag tot buitengerechtelijke regeling van een consumentengeschil te weigeren, die enkel kunnen steunen op het volgende :
a) de betreffende klacht werd niet voorafgaandelijk bij de betrokken onderneming ingediend;
b) de aanvraag anoniem wordt ingediend of de tegenpartij is niet geïdentificeerd of gemakkelijk identificeerbaar;
c) de betreffende aanvraag wordt ingediend na het verstrijken van de termijn bepaald in het procedurereglement van de entiteit; deze termijn mag niet korter zijn dan één jaar na voorlegging van het geschil aan de betrokken onderneming;
d) de aanvraag verzonnen, kwetsend of eerrovend is;
e) de aanvraag valt niet onder de consumentengeschillen waarvoor de entiteit bevoegd is;
f) alhoewel de aanvraag onder de consumentengeschillen valt waarvoor de entiteit bevoegd is, het bedrag of de geschatte waarde van de aanvraag minder of meer bedraagt dan de drempels die in het procedurereglement van de entiteit zijn vastgesteld;
g) de aanvraag betreft de regeling van een geschil dat het voorwerp uitmaakt of heeft uitgemaakt van een vordering in rechte;
h) wanneer de behandeling van het geschil de effectieve werking van de gekwalificeerde entiteit ernstig in het gedrang zou brengen;
8° het procedurereglement bepaalt dat de entiteit, binnen drie weken na ontvangst van de volledige aanvraag, de partijen haar beslissing meedeelt om de aanvraag al dan niet verder te behandelen; in geval van weigering wordt de beslissing gemotiveerd;
9° het procedurereglement bepaalt dat de regeling van de geschillen gebeurt binnen een termijn van negentig kalenderdagen na ontvangst van de volledige aanvraag; deze termijn kan in uitzonderlijke omstandigheden eenmalig met eenzelfde periode worden verlengd op voorwaarde dat de partijen daarvan zijn geïnformeerd voor het verstrijken van de eerste termijn, en dat deze verlenging wordt gemotiveerd door de complexiteit van het geschil;
10° een eventuele drempel zoals bedoeld onder punt 7°,  f), mag niet van aard zijn de behandeling van een onredelijk aantal consumentengeschillen uit te sluiten;
11° de procedure geeft iedere partij de gelegenheid om haar standpunt duidelijk te maken en om kennis te nemen van de opgeworpen argumenten en feiten;
12° de entiteit waarborgt het vertrouwelijk karakter van de inlichtingen die de partijen mededelen;
13° elke partij wordt op een gemotiveerde wijze schriftelijk of op duurzame gegevensdrager op de hoogte gebracht van de uitkomst van de procedure.
§ 2. Naast de voorwaarden bedoeld in paragraaf 1 voldoen de gekwalificeerde entiteiten in geval van arbitrale procedure aan de bepalingen van de artikelen 1676 tot 1723 van het Gerechtelijk Wetboek.
§ 3. De Koning kan de voorwaarden opgesomd in paragraaf 1 verduidelijken om de toegankelijkheid, de bekwaamheid, de onafhankelijkheid, de onpartijdigheid, de transparantie, de doeltreffendheid en de billijkheid van de gekwalificeerde entiteiten te waarborgen, alsook de vrijheid van de partijen.
Art. XVI.26. De personen die belast zijn met een procedure van buitengerechtelijke regeling van consumentengeschillen delen zonder verwijl aan de gekwalificeerde entiteit en/of aan de betrokken partijen elke omstandigheid mee die van aard is of kan zijn om te worden beschouwd als hun onafhankelijkheid en hun onpartijdigheid aan te tasten of als aanleiding te geven tot een belangenconflict met een van de partijen.
De Koning verduidelijkt de toepassingsregels van het vorige lid.
Art. XVI.27. § 1. Van zodra de gekwalificeerde entiteit een volledige aanvraag tot buitengerechtelijke regeling heeft ontvangen, worden de verjaringstermijnen van gemeen recht geschorst.
De schorsing loopt tot op de dag waarop de gekwalificeerde entiteit aan de partijen meedeelt :
- dat de behandeling van de aanvraag is geweigerd, in toepassing van artikel XVI.25, § 1, 8° ;
- ofwel, wat het resultaat is van de minnelijke regeling, in toepassing van artikel XVI.25, § 1, 13°.
§ 2. Van zodra de onderneming ter kennis is gesteld dat de gekwalificeerde entiteit een volledige aanvraag tot buitengerechtelijke regeling heeft ontvangen, wordt de invorderingsprocedure ingesteld door de betrokken onderneming geschorst tot op de dag bedoeld in paragraaf 1, tweede lid.
Art. XVI.28. Teneinde een efficiënte en transparante behandeling van aanvragen tot buitengerechtelijke regeling van consumentengeschillen te verzekeren kan de Koning maatregelen nemen om :
- de gekwalificeerde entiteiten te coördineren en te ondersteunen;
- gekwalificeerde entiteiten op te richten."
 Art.    4 . In boek XV, titel 3, hoofdstuk 2, van hetzelfde Wetboek wordt een afdeling XI ingevoegd, luidende :
"Afdeling XI. De straffen voor de inbreuken op boek XVI.
Art. XV.127. § 1. Met een sanctie van niveau 2 worden bestraft zij die de artikelen XVI.2 tot XVI.4, §§ 1 en 2, overtreden.
§ 2. Met een sanctie van niveau 3 worden gestraft, zij die te kwader trouw de artikelen XVI.2 tot XVI.4, §§ 1 en 2, overtreden."
 Art.    5 . In afwijking van artikel 2 van de wet van 1 april 1971 houdende oprichting van een Regie der Gebouwen, wordt de Regie der Gebouwen gemachtigd om de kosten van de huur van het gebouw bezet door de Consumentenombudsdienst als bedoeld in artikel XVI.5 van het Wetboek van economisch recht ten laste te nemen.
 HOOFDSTUK 3.  - Opheffingsbepaling
 Art.    6 . De artikelen 1 tot 4, 25 tot 28, en 50 tot 53 van de dienstenwet van 26 maart 2010 worden opgeheven.
 HOOFDSTUK 4.  - Bevoegdheidstoewijzing
 Art.    7 . De bestaande wetten en koninklijke besluiten die verwijzen naar de bepalingen bedoeld in artikel 6 worden geacht te verwijzen naar de overeenkomstige bepalingen in het Wetboek van economisch recht, zoals ingevoegd bij deze wet.
 Art.    8 . De Koning kan de verwijzingen in bestaande wetten en koninklijke besluiten naar de bepalingen bedoeld in artikel 6 vervangen door verwijzingen naar de ermee overeenstemmende bepalingen in het Wetboek van economisch recht, zoals ingevoegd bij deze wet.
 Art.    9 . De Koning kan de bepalingen van het Wetboek van economisch recht, zoals ingevoegd bij deze wet, coördineren met de bepalingen die daarin uitdrukkelijk of stilzwijgend wijzigingen hebben aangebracht tot het tijdstip van de coördinatie.
Daartoe kan Hij :
1° de volgorde en de nummering van de te coördineren bepalingen veranderen en in het algemeen de teksten naar de vorm wijzigen;
2° de verwijzingen die voorkomen in de te coördineren bepalingen met de nieuwe nummering doen overeenstemmen;
3° zonder afbreuk te doen aan de beginselen die in de te coördineren bepalingen vervat zijn, de redactie ervan wijzigen om ze onderling te doen overeenstemmen en eenheid in de terminologie te brengen.
 HOOFDSTUK 5.  - Inwerkingtreding
 Art.  10.Artikel I.19 van het Wetboek van economisch recht, ingevoegd bij artikel 2 van deze wet, de artikelen XVI.1 tot XVI. 5, XVI.8, XVI.10 tot XVI.12, XVI.22, XVI.23, § 1, van het Wetboek van economisch recht, ingevoegd bij artikel 3 van deze wet, en de artikelen 4 tot 10 van deze wet, treden in werking de dag volgend op de bekendmaking van deze wet in het Belgisch Staatsblad.
De Koning bepaalt de datum van inwerkingtreding van de overige artikelen van Boek XVI van hetzelfde Wetboek, zoals ingevoegd bij deze wet.

 (NOTA : inwerkingtreding van artikelen XVI.6, XVI.7, XVI.9, XVI.13 tot XVI.21, XVI.23, § 2, XVI.24 tot XVI.28, ingevoegd bij artikel 3 van deze wet vastgesteld op 01-01-2015 door KB  2014-04-10/56 , art. 1)


text:
HOOFDSTUK 1.  - Algemene bepaling
 Artikel     1 . Deze wet regelt een aangelegenheid als bedoeld in artikel 78 van de Grondwet.
 HOOFDSTUK 2.  - Klinische psychologie en klinische orthopedagogiek
 Art.    2 .
<Opgeheven bij W  2016-07-10/05 , art. 2, 002; Inwerkingtreding : 01-09-2016>
 Art.    3 .
<Opgeheven bij W  2016-07-10/05 , art. 3, 002; Inwerkingtreding : 01-09-2016>
 Art.    4 . In artikel 11, eerste lid, van hetzelfde koninklijk besluit worden de woorden "bij de artikelen 2, 3 en 4" vervangen door de woorden "in de artikelen 2, § 1, 3, 4, 21noviesdecies, 21quatervicies en 21quinquiesvicies".
 Art.    5 . In hetzelfde koninklijk besluit wordt een artikel 11bis ingevoegd, luidende :
"Art. 11bis. Elke beoefenaar van een gezondheidszorgberoep heeft de verantwoordelijkheid om de patiënt te verwijzen naar een andere ter zake bevoegde beoefenaar van een gezondheidszorgberoep wanneer de gezondheidsproblematiek waarvoor een ingreep is vereist de grenzen van het eigen competentiegebied overschrijdt."
 Art.    6 . In artikel 12 van hetzelfde koninklijk besluit, gewijzigd bij de wet van 13 december 2006, worden de woorden "en 21noviesdecies" vervangen door de woorden ", 21noviesdecies, 21quatervicies en 21quinquiesvicies".
 Art.    7 . In artikel 13, § 1, van hetzelfde koninklijk besluit, gewijzigd bij de wetten van 6 april 1995, 13 december 2006 en 19 december 2008, worden de volgende wijzigingen aangebracht :
a) in het eerste lid worden de woorden ", of 21noviesdecies" vervangen door de woorden ", 21noviesdecies, 21quatervicies en 21quinquiesvicies";
b) in het tweede lid worden de woorden "3 en 21noviesdecies" vervangen door de woorden "3, 21noviesdecies, 21quatervicies en 21quinquiesvicies".
 Art.    8 . In artikel 15, eerste lid, van hetzelfde koninklijk besluit, gewijzigd bij de wet van 13 december 2006, worden de woorden "en 21noviesdecies" vervangen door de woorden ", 21noviesdecies, 21quatervicies en 21quinquiesvicies".
 Art.    9 . In artikel 17, eerste lid, van hetzelfde koninklijk besluit, gewijzigd bij de wet van 13 december 2006, worden de woorden "of 21noviesdecies" vervangen door de woorden ", 21noviesdecies, 21quatervicies en 21quinquiesvicies".
 Art.    10 . In artikel 18, § 2, eerste lid, van hetzelfde koninklijk besluit, gewijzigd bij de wetten van 6 april 1995 en 13 december 2006, worden de woorden "en 21noviesdecies" vervangen door de woorden ", 21noviesdecies, 21quatervicies en 21quinquiesvicies".
 Art.    11 . In artikel 19 van hetzelfde koninklijk besluit, gewijzigd bij de wet van 13 december 2006, worden de woorden "en 21noviesdecies" vervangen door de woorden ", 21noviesdecies, 21quatervicies en 21quinquiesvicies".
 Art.    12 . In hetzelfde koninklijk besluit wordt een hoofdstuk Isexies ingevoegd, luidende "De uitoefening van de klinische psychologie en van de klinische orthopedagogiek".
 Art.    13 . In hoofdstuk Isexies, ingevoegd bij artikel 12, wordt een artikel 21quatervicies ingevoegd, luidende :
"Art. 21quatervicies. § 1. Alleen de houder van een erkenning uitgereikt door de voor de Volksgezondheid bevoegde minister mag de klinische psychologie uitoefenen.
§ 2. De Koning bepaalt, na advies van de Federale Raad voor de klinische psychologie en de klinische orthopedagogiek, de voorwaarden voor het verkrijgen, het behoud en de intrekking van de in § 1 bedoelde erkenning, de leerstof die moet zijn verwerkt en de stages die moeten zijn gevolgd om de erkenning in de klinische psychologie te verkrijgen.
De erkenning in de klinische psychologie kan enkel worden verleend aan de houder van een diploma van het universitaire onderwijs in het domein van de klinische psychologie behaald ter afsluiting van een opleiding, die in het kader van het voltijds onderwijs, minstens vijf jaar studie of 300 punten in het Europees systeem voor de overdracht en de accumulatie van studiebelastingpunten (ECTS) telt, een stage in het domein van de klinische psychologie inbegrepen. Met de houder van een diploma in het domein van de klinische psychologie worden gelijkgesteld, de personen die houder zijn van een universitair diploma in het vakgebied van de psychologie dat uitgereikt werd voor de inwerkingtreding van dit artikel en die een beroepservaring van minimum drie jaar in het domein van de klinische psychologie kunnen bewijzen.
§ 3. Onder de uitoefening van de klinische psychologie wordt verstaan het gebruikelijk verrichten van autonome handelingen die tot doel hebben of worden voorgesteld tot doel te hebben, bij een mens en in een wetenschappelijk onderbouwd klinisch psychologisch referentiekader, de preventie, het onderzoek, het opsporen of het stellen van een psychodiagnose van echt dan wel ingebeeld psychisch of psychosomatisch lijden en die persoon te behandelen of te begeleiden.
§ 4. De Koning kan, na advies van de Federale Raad voor de klinische psychologie en de klinische orthopedagogiek, de in § 3 bedoelde verrichtingen verduidelijken en omschrijven en de voorwaarden voor de uitoefening ervan vastleggen."
 Art.    14 . In hetzelfde hoofdstuk Isexies, ingevoegd bij artikel 12, wordt een artikel 21quinquiesvicies ingevoegd, luidende :
"Art. 21quinquiesvicies. § 1. Alleen de houder van een erkenning uitgereikt door de voor de Volksgezondheid bevoegde minister mag de klinische orthopedagogiek uitoefenen.
In afwijking van het eerste lid, mag de houder van een erkenning in de klinische psychologie die tijdens zijn opleiding in de klinische psychologie een opleiding in de klinische orthopedagogiek heeft gevolgd, de klinische orthopedagogiek uitoefenen.
§ 2. De Koning bepaalt, na advies van de Federale Raad voor de klinische psychologie en de klinische orthopedagogiek, de voorwaarden voor het verkrijgen, het behoud en de intrekking van de in § 1, eerste lid, bedoelde erkenning inzonderheid de leerstof die moet zijn verwerkt en de stages die moeten zijn gevolgd om de erkenning in de klinische orthopedagogiek te verkrijgen.
De erkenning in de klinische orthopedagogiek kan enkel worden verleend aan de houder van een diploma van het universitair onderwijs in het domein van de klinische orthopedagogiek, behaald ter afsluiting van een opleiding, die in het kader van het voltijds onderwijs minstens vijf jaar studie of 300 ECTS-studiepunten telt, een stage in het domein van de klinische orthopedagogiek inbegrepen.
§ 3. Onder uitoefening van de klinische orthopedagogiek wordt verstaan het, in een wetenschappelijk referentiekader van de klinische orthopedagogiek, gebruikelijk verrichten van autonome handelingen die de preventie, het onderzoek en het opsporen van problemen in verband met de opvoeding, het gedrag, de ontwikkeling of de scholing bij personen tot doel hebben en de behandeling of de begeleiding van die personen.
§ 4. De Koning kan, na advies van de Federale Raad voor de klinische psychologie en de klinische orthopedagogiek, de in § 3 bedoelde verrichtingen verduidelijken en omschrijven en de voorwaarden voor de uitoefening ervan vastleggen."
 Art.    15 . In hetzelfde hoofdstuk Isexies, ingevoegd bij artikel 12, wordt een artikel 21sexiesvicies ingevoegd, luidende :
"Art. 21sexiesvicies. § 1. Er wordt een Federale Raad voor de klinische psychologie en de klinische orthopedagogiek opgericht.
§ 2. De Federale Raad voor de klinische psychologie en de klinische orthopedagogiek heeft als opdracht om de voor de Volksgezondheid bevoegde minister, op diens verzoek of op eigen initiatief, advies te verstrekken over alle aangelegenheden in verband met de uitoefening van de klinische psychologie of van de klinische orthopedagogiek. Die Raad kan de gemeenschapsregeringen, op hun verzoek, advies verlenen over elke aangelegenheid die betrekking heeft op hun opleiding.
§ 3. De Federale Raad voor de klinische psychologie en de klinische orthopedagogiek bestaat uit :
1° acht leden, waaronder vier Nederlandstaligen en vier Franstaligen, die houder zijn van het in artikel 21quatervicies, §  2, tweede lid, bedoelde universitair diploma en sinds ten minste vijf jaar een academische functie ter zake bekleden, op een lijst van dubbeltallen voorgedragen door de faculteiten die volledig onderwijs verstrekken als bedoeld in artikel 21quatervicies, §  2, tweede lid;
2° twee leden, waaronder een Nederlandstalige en een Franstalige, die gemachtigd zijn de klinische orthopedagogiek uit te oefenen overeenkomstig artikel 21quinquiesvicies, §  1, en sinds ten minste vijf jaar een academische functie ter zake bekleden, op een lijst van dubbeltallen voorgedragen door de faculteiten die volledig onderwijs verstrekken dat leidt tot een opleiding die de uitoefening toestaat van de klinische orthopedagogiek, overeenkomstig artikel 21quinquiesvicies, §  2, tweede lid.
3° acht leden, waaronder vier Nederlandstaligen en vier Franstaligen, die houder zijn van het in artikel 21quatervicies, §  2, tweede lid, bedoelde universitair diploma en de klinische psychologie werkelijk beoefenen, voorgedragen op een lijst van dubbeltallen door de representatieve beroepsverenigingen;
4° twee leden, waaronder een Nederlandstalige en een Franstalige die conform artikel 21quinquiesvicies, § 1, gemachtigd zijn de klinische orthopedagogiek uit te oefenen en die de klinische orthopedagogiek werkelijk beoefenen, voorgedragen op een lijst van dubbeltallen door de representatieve beroepsverenigingen;
5° twee artsen, waaronder een Nederlandstalige en een Franstalige, houders van de bijzondere beroepstitel van geneesheer-specialist in de psychiatrie zoals door de Koning bepaald en die door hun beroepsvereniging zijn aangewezen.
De Koning kan de criteria vastleggen opdat een vereniging als representatief in de zin van het eerste lid, 3° en 4°,  kan worden aangewezen.
§ 4. De leden van de Federale Raad worden door de Koning benoemd voor een hernieuwbare periode van zes jaar. De Federale Raad verkiest onder zijn leden een voorzitter en een ondervoorzitter.
Aan elk werkend lid van de Federale Raad wordt een plaatsvervanger toegevoegd die aan dezelfde voorwaarden voldoet.
§ 5. De Koning regelt de organisatie en de werking van de Federale Raad.
De Federale Raad kan alleen geldig beraadslagen en beslissen wanneer ten minste de helft van de werkende leden aanwezig zijn of door hun plaatsvervanger vertegenwoordigd zijn.
De beslissingen van de Federale Raad worden genomen bij gewone meerderheid van de aanwezige leden. Bij staking van stemmen is de stem van de voorzitter doorslaggevend.
§ 6. Met uitzondering van de in § 3, eerste lid, 5°, bedoelde leden, zijn de leden van de Federale Raad, naar gelang van het geval, als klinisch psycholoog of klinisch orthopedagoog, overeenkomstig artikel 21quatervicies, § 1, of artikel 21quinquiesvicies, § 1, erkend, uiterlijk een jaar na de inwerkingtreding van het koninklijk besluit dat de voorwaarden en nadere erkenningsregels bepaalt."
 Art.    16 . In hetzelfde hoofdstuk Isexies, ingevoegd bij artikel 12, wordt een artikel 21septiesvicies ingevoegd, luidende :
"Art. 21septiesvicies. § 1. Er wordt een Erkenningscommissie voor de beoefenaars van de klinische psychologie en de klinische orthopedagogiek opgericht.
§ 2. De Erkenningscommissie voor de beoefenaars van de klinische psychologie en van de klinische orthopedagogiek heeft als opdracht om, voor individuele gevallen, een advies te verstrekken met betrekking tot de verlening, het toezicht op en het behoud van de in artikel 21quatervicies, § 1, bedoelde erkenning, en van de in artikel 21quinquiesvicies, § 1, bedoelde erkenning.
§ 3. De Koning legt de procedure vast voor het verkrijgen, behouden en intrekken van de in artikel 21quatervicies, § 1, bedoelde erkenning en van de in artikel 21quinquiesvicies, § 1, bedoelde erkenning.
§ 4. De Koning regelt de samenstelling, de organisatie en de werking van de Erkenningscommissie voor de beoefenaars van de klinische psychologie en van de klinische orthopedagogiek.
Het mandaat van lid van de Erkenningscommissie is onverenigbaar met dat van lid van de Federale Raad voor de klinische psychologie en de klinische orthopedagogiek."
 Art.    17 . In artikel 22, 1°, van hetzelfde koninklijk besluit, gewijzigd bij de wet van 6 april 1995, worden de woorden "en 21quater" vervangen door de woorden ", 21quater, 21quatervicies en 21quinquiesvicies".
 Art.    18 . In artikel 24, § 1, van hetzelfde koninklijk besluit, vervangen bij de wet van 25 januari 1999, worden de woorden "en 21bis" vervangen door de woorden ", 21bis, 21quatervicies en 21quinquiesvicies".
 Art.    19 . In artikel 35ter van hetzelfde koninklijk besluit, ingevoegd bij de wet van 19 december 1990, en gewijzigd bij de wet van 13 december 2006, worden de woorden "en 22" vervangen door de woorden ", 21quatervicies, 21quinquiesvicies en 22".
 Art.    20 . In artikel 35duodecies, tweede lid, van hetzelfde koninklijk besluit, ingevoegd bij de wet van 2 augustus 2002, worden de woorden "en 22" vervangen door de woorden ", 21noviesdecies, 21quatervicies, 21quinquiesvicies en 22".
 Art.    21 . In artikel 35terdecies, eerste lid, van hetzelfde koninklijk besluit, ingevoegd bij de wet van 10 december 1997, en gewijzigd bij de wetten van 2 augustus 2002 en 13 december 2006, worden de volgende wijzigingen aangebracht :
a) in de bepaling onder 1°, worden de woorden "en 22" vervangen door de woorden ", 21quatervicies, 21quinquiesvicies en 22";
b) in de bepaling onder 3°, b), worden de woorden "en 22" vervangen door de woorden ", 21quatervicies, 21quinquiesvicies en 22".
 Art.    22 . Artikel 36, § 2, van hetzelfde koninklijk besluit, gewijzigd bij de wetten van 20 december 1974, 6 april 1995, 13 december 2006 en 19 december 2008, wordt aangevuld met de bepalingen onder 7° quater en 7° quinquies, luidende :
"7° quater twee klinische psychologen;
7° quinquies twee personen bevoegd om de klinische orthopedagogiek uit te oefenen."
 Art.    23 .In artikel 37 van hetzelfde koninklijk besluit, gewijzigd bij de wetten van 20 december 1974, 6 april 1995, 25 januari 1999, 13 december 2006, 8 juni 2008 en 19 december 2008, worden de volgende wijzigingen aangebracht :
a) in § 1, 2°, a), worden de woorden "van de klinisch psychologen en de klinisch orthopedagogen" ingevoegd tussen de woorden "van de beoefenaars van de verpleegkunde" en de woorden "en van de beoefenaars van de paramedische beroepen";
b) [ 1  ...] 1 ;
c) [ 1  ...] 1 ;
d) [ 1  ...] 1 ;
e) in § 1, 2°, e), tweede lid, worden de woorden ", de Federale Raad voor de klinische psychologie en de klinische orthopedagogiek" ingevoegd tussen de woorden "van de Federale Raad voor de verpleegkunde" en de woorden "of van de Nationale Raad voor paramedische beroepen";
f) [ 1  ...] 1 .
----------
( 1 )<W  2016-07-10/05 , art. 4, 002; Inwerkingtreding : 01-09-2016>
 Art.    24 .In artikel 38 van hetzelfde besluit, gewijzigd bij de wetten van 20 december 1974, 13 december 1976, 22 februari 1994, 6 april 1995, 17 maart 1997, 26 juni 2000, 10 augustus 2001, 9 juli 2004, 1 mei 2006, 13 december 2006 en 24 juli 2008, worden de volgende wijzigingen aangebracht :
a) in § 1, 1°, eerste lid, worden de woorden "of 51" vervangen door de woorden ", 21quatervicies, 21quinquiesvicies of 51";
b) in § 1, 1°, vierde lid, worden de woorden "of 51" vervangen door de woorden ", 21quatervicies, 21quinquiesvicies of 51";
c) [ 1  ...] 1 ;
d) in § 2, 2°, worden de woorden "en 21noviesdecies" vervangen door de woorden ", 21noviesdecies, 21quatervicies en 21quinquiesvicies".
----------
( 1 )<W  2016-07-10/05 , art. 5, 002; Inwerkingtreding : 01-09-2016>
 Art.    25 . In hetzelfde koninklijk besluit wordt een artikel 40ter ingevoegd, luidende :
"Art. 40ter. Onverminderd de toepassing van de bij het Strafwetboek gestelde straffen, wordt gestraft met een geldboete van 200 euro tot 1.000 euro :
1° hij die, in overtreding van artikel 21quatervicies, § 3, of 21quinquiesvicies, zich in het openbaar een beroepstitel toe-eigent zonder er recht op te hebben;
2° hij die, in overtreding van artikel 21quatervicies, § 3, of 21quinquiesvicies, ten onrechte een beroepstitel toekent aan personen die hij, zelfs kosteloos, tewerkstelt.
In het in het eerste lid, 2°, bedoelde geval zijn de werkgevers en lastgevers burgerlijk aansprakelijk voor de geldboeten uitgesproken ten laste van hun aangestelden of lastnemers wegens bij de uitvoering van hun contract gepleegde misdrijven."
 Art.    26 . In artikel 41 van hetzelfde koninklijk besluit, gewijzigd bij de wetten van 20 december 1974 en 22 augustus 1991, worden de woorden "van de verpleegkunde of van een paramedisch beroep" vervangen door de woorden "van de verpleegkunde, van de klinische psychologie, van de klinische orthopedagogiek of van een paramedisch beroep".
 Art.    27 . In artikel 45, § 1, van hetzelfde koninklijk besluit, gewijzigd bij de wetten van 20 december 1974, 6 augustus 1993, 6 april 1995 en 19 december 2008, worden de woorden ", de Federale Raad voor de klinische psychologie en de klinische orthopedagogiek" ingevoegd tussen de woorden "de Federale Raad voor Verpleegkunde" en de woorden "en van de Nationale raad voor de paramedische beroepen".
 Art.    28 . In artikel 45ter, § 1, van hetzelfde koninklijk besluit, ingevoegd bij de wet van 25 januari 1999 en gewijzigd bij de wet van 13 december 2006, worden de woorden "en 22" vervangen door de woorden ", 21quatervicies, 21quinquiesvicies en 22".
 Art.    29 . In hetzelfde koninklijk besluit wordt een artikel 47bis ingevoegd, luidende :
"Art. 47bis. De koninklijke besluiten genomen ter uitvoering van artikel 21quatervicies en artikel 21quinquiesvicies worden uitgevaardigd na advies van de Federale Raad voor de klinische psychologie en de klinische orthopedagogiek, uitgebracht hetzij op eigen initiatief, hetzij op verzoek van de minister tot wiens bevoegdheid de Volksgezondheid behoort.
Wanneer de minister om het advies verzoekt, brengt de Federale Raad voor de klinische psychologie en de klinische orthopedagogiek zijn advies uit binnen vier maanden. Na het verstrijken van die termijn wordt het advies geacht uitgebracht te zijn."
 Art.    30 . In artikel 49, eerste lid van hetzelfde koninklijk besluit, gewijzigd bij de wetten van 20 december 1974 en 6 april 1995, worden de woorden "in artikel 21quinquies, § 1, b) en in artikel 23, § 1" vervangen door de woorden "in artikel 21quinquies, § 1, b), in artikel 21quatervicies, § 4, in artikel 21quinquiesvicies, § 4, en in artikel 23, § 1".
 Art.    31 . In artikel 49bis, § 1, van hetzelfde koninklijk besluit, ingevoegd bij de wet van 22 februari 1998 en gewijzigd bij de wet van 13 december 2006, worden de woorden "of 21noviesdecies" vervangen door de woorden ", 21noviesdecies, 21quatervicies of 21quinquiesvicies".
 Art.    32 . In artikel 49quater van hetzelfde koninklijk besluit, ingevoegd bij de wet van 22 februari 1998 en gewijzigd bij de wet van 13 december 2006, worden de woorden "en 22" vervangen door de woorden ", 21quatervicies, 21quinquiesvicies en 22".
 Art.    33 . In artikel 50, § 1, tweede lid, van hetzelfde koninklijk besluit, gewijzigd bij de wetten van 20 december 1974 en 6 april 1995, worden de woorden "in artikelen 5, 6, 21quinquies, § 1, b) en 23, § 1" vervangen door de woorden "in de artikelen 5, 6, 21quinquies, § 1, b), in artikel 21quatervicies, § 4, in artikel 21quinquiesvicies, § 4, en in artikel 23, § 1".
 HOOFDSTUK 3.
<Opgeheven bij W  2016-07-10/05 , art. 6, 002; Inwerkingtreding : 01-09-2016>
 Afdeling 1.
<Opgeheven bij W  2016-07-10/05 , art. 6, 002; Inwerkingtreding : 01-09-2016>
 Art.    34 .
<Opgeheven bij W  2016-07-10/05 , art. 6, 002; Inwerkingtreding : 01-09-2016>
 Art.    35 .
<Opgeheven bij W  2016-07-10/05 , art. 6, 002; Inwerkingtreding : 01-09-2016>
 Art.    36 .
<Opgeheven bij W  2016-07-10/05 , art. 6, 002; Inwerkingtreding : 01-09-2016>
 Art.    37 .
<Opgeheven bij W  2016-07-10/05 , art. 6, 002; Inwerkingtreding : 01-09-2016>
 Art.    38 .
<Opgeheven bij W  2016-07-10/05 , art. 6, 002; Inwerkingtreding : 01-09-2016>
 Art.    39 .
<Opgeheven bij W  2016-07-10/05 , art. 6, 002; Inwerkingtreding : 01-09-2016>
 Art.    40 .
<Opgeheven bij W  2016-07-10/05 , art. 6, 002; Inwerkingtreding : 01-09-2016>
 Afdeling 2.
<Opgeheven bij W  2016-07-10/05 , art. 6, 002; Inwerkingtreding : 01-09-2016>
 Art.    41 .
<Opgeheven bij W  2016-07-10/05 , art. 6, 002; Inwerkingtreding : 01-09-2016>
 Afdeling 3.
<Opgeheven bij W  2016-07-10/05 , art. 6, 002; Inwerkingtreding : 01-09-2016>
 Art.    42 .
<Opgeheven bij W  2016-07-10/05 , art. 6, 002; Inwerkingtreding : 01-09-2016>
 Art.    43 .
<Opgeheven bij W  2016-07-10/05 , art. 6, 002; Inwerkingtreding : 01-09-2016>
 Art.    44 .
<Opgeheven bij W  2016-07-10/05 , art. 6, 002; Inwerkingtreding : 01-09-2016>
 Art.    45 .
<Opgeheven bij W  2016-07-10/05 , art. 6, 002; Inwerkingtreding : 01-09-2016>
 Art.    46 .
<Opgeheven bij W  2016-07-10/05 , art. 6, 002; Inwerkingtreding : 01-09-2016>
 Afdeling 4.
<Opgeheven bij W  2016-07-10/05 , art. 6, 002; Inwerkingtreding : 01-09-2016>
 Art.    47 .
<Opgeheven bij W  2016-07-10/05 , art. 6, 002; Inwerkingtreding : 01-09-2016>
 Afdeling 5.
<Opgeheven bij W  2016-07-10/05 , art. 6, 002; Inwerkingtreding : 01-09-2016>
 Art.    48 .
<Opgeheven bij W  2016-07-10/05 , art. 6, 002; Inwerkingtreding : 01-09-2016>
 Afdeling 6.
<Opgeheven bij W  2016-07-10/05 , art. 6, 002; Inwerkingtreding : 01-09-2016>
 Art.    49 .
<Opgeheven bij W  2016-07-10/05 , art. 6, 002; Inwerkingtreding : 01-09-2016>
 HOOFDSTUK 4.
<Opgeheven bij W  2016-07-10/05 , art. 6, 002; Inwerkingtreding : 01-09-2016>
 Art.    50 .
<Opgeheven bij W  2016-07-10/05 , art. 6, 002; Inwerkingtreding : 01-09-2016>
 HOOFDSTUK 5.  - Inwerkingtreding
 Art.  51. Deze wet treedt in werking op 1 september 2016.
De Koning kan een datum van inwerkingtreding bepalen voorafgaand aan de in het eerste lid vermelde datum.


text:
Artikel    1 . Deze wet regelt een aangelegenheid als bedoeld in artikel 77 van de Grondwet.
 Art.    2 .Artikel 259bis-15 van het Gerechtelijk Wetboek, ingevoegd bij de wet van 22 december 1998, wordt vervangen door wat volgt :
"Art. 259bis-15. § 1. [ 1  Iedere belanghebbende kan kosteloos zijn klacht over de werking van de rechterlijke orde indienen bij de advies- en onderzoekscommissies, met inbegrip van de klachten over het gedrag van de leden en personeelsleden van de rechterlijke orde alsook van de personen die onder toezicht van die leden een opdracht vervullen, met uitzondering van de leden van de rechterlijke orde die worden bedoeld in het tweede deel, boek I, titel VI, hoofdstuk Vbis.] 1
Voor behandeling door de advies- en onderzoekscommissies komen niet in aanmerking :
1° klachten die behoren tot de strafrechtelijke of tuchtrechtelijke bevoegdheid van andere overheden;
2° klachten met betrekking tot de inhoud van een rechterlijke beslissing;
3° klachten waarvan het doel door middel van het aanwenden van een gewoon of buitengewoon rechtsmiddel kan of kon worden bereikt;
4° klachten die al zijn behandeld en geen nieuwe elementen bevatten;
5° klachten die gelijkstaan met algemene verzoeken om inlichtingen of met vragen over dossiers die in behandeling zijn;
6° kennelijk ongegronde klachten.
[ 1  ...] 1 .
§ 2. [ 1  De advies-en onderzoekscommissies beslissen over de ontvankelijkheid van de klacht.] 1
Om ontvankelijk te zijn, moeten de klachten schriftelijk, ondertekend en gedagtekend zijn door de klager of door zijn gemachtigde, en de volledige identiteit bevatten van de klager, alsook een bondige beschrijving van de feiten.
De klacht kan ook elektronisch worden ingediend. In dat geval kan de in § 4 bedoelde korpschef of hiërarchische meerdere, een schriftelijke bevestiging van de klacht vragen, die is ondertekend en gedagtekend door de klager of zijn gemachtigde.
§ 3. Elke overheid die een klacht ontvangt zoals bepaald bij § 1, eerste lid, deelt die integraal mee aan de Hoge Raad voor de Justitie.
§ 4.[ 1  De ontvankelijk bevonden klacht wordt door de advies- en onderzoekscommissies geregistreerd en voor behandeling naar de korpschef of diens hiërarchische meerdere gezonden, die zij bevoegd acht om ze te behandelen. Tegelijk brengen ze de klager hiervan op de hoogte.
  In afwijking van het eerste lid wordt de klacht niet aan de korpschef of zijn hiërarchische meerdere meegedeeld wanneer de advies-en onderzoekscommissies de klacht kennelijk ongegrond achten of wanneer ze van mening zijn dat zij het best geschikt zijn om ze te behandelen.] 1
De registratie van de klacht, alsmede de behandeling ervan en de communicatie tussen de in het eerste lid bedoelde korpschef of hiërarchische meerdere en de advies- en onderzoekscommissies, geschieden volgens nadere regels welke de Koning bepaalt op voorstel van de advies- en onderzoekscommissies.
§ 5. De in § 4 bedoelde korpschef of hiërarchische meerdere bericht onverwijld ontvangst van de klacht en vermeldt hierbij de datum waarop de klacht werd ontvangen. Tegelijk brengt de in § 4 bedoelde korpschef of hiërarchische meerdere de klager ervan op de hoogte dat de klacht bij hem is aanhangig gemaakt. Op het ogenblik waarop de in § 4 bedoelde korpschef of hiërarchische meerdere dat nuttig acht, deelt hij de klacht mee aan de persoon tegen wie de klacht gericht is of aan de persoon voor wie de klacht bezwarend is.
De Koning regelt de procedure van interne klachtenbehandeling door de in § 4 bedoelde korpschef of hiërarchische meerdere, na advies van de Hoge Raad voor de Justitie. Elke beslissing wordt met redenen omkleed en wordt gewezen binnen drie maanden vanaf de ontvangst van de klacht. De in § 4 bedoelde korpschef of hiërarchische meerdere kan in voorkomend geval beslissen de klager, de persoon tegen wie de klacht gericht is of de persoon voor wie de klacht bezwarend is te horen en bijkomende inlichtingen te vragen. In dit geval kan de termijn van drie maanden tot vier maanden worden verlengd.
De in § 4 bedoelde korpschef of hiërarchische meerdere licht de advies- en onderzoekscommissies en de klager schriftelijk in over het gevolg dat aan de klacht is gegeven.
§ 6. Wanneer de advies- en onderzoekscommissies [ 1  , de korpschef of diens hiërarchische meerdere] 1  een klacht ontvangen die geen betrekking heeft op de werking van de rechterlijke orde, wordt de klager doorverwezen naar de bevoegde overheden, die de advies- en onderzoekscommissies op met redenen omklede wijze inlichten over het gevolg dat aan de klacht is gegeven.
Wanneer de advies- en onderzoekscommissies een klacht ontvangen als bedoeld in § 1, tweede lid, wordt tot niet-behandeling van de klacht besloten bij een met redenen omklede beslissing waartegen geen enkel beroep open staat. In voorkomend geval wordt de klager doorverwezen naar de bevoegde overheden, die de advies- en onderzoekscommissies op een met redenen omklede wijze inlichten over het gevolg dat aan de klacht is gegeven.
[ 1  § 6/1. In afwijking van paragraaf 2 beslist de korpschef die een klacht ontvangt over de werking van zijn gerechtelijke entiteit over de ontvankelijkheid van de klacht overeenkomstig paragraaf 2.
  De klager kan tegen de beslissing van onontvankelijkheid van zijn klacht beroep indienen bij de advies-en onderzoekscommissies die de klacht behandelen overeenkomstig paragrafen 2 tot 6.
  Wanneer de klacht gericht is tegen de korpschef bij wie ze is ingediend, worden de bevoegdheden die dit artikel hem toekent, uitgeoefend door diens hiërarchische meerdere.] 1
§ 7. De advies- en onderzoekscommissies behandelen zelf de klacht indien ze van mening zijn dat geen andere overheid bevoegd is of dat zij het beste geschikt zijn om ze te behandelen. Zij kunnen eveneens een in § 5 bedoelde klacht zelf onderzoeken wanneer ze niet binnen de vastgestelde termijn is behandeld.
De klachten die de advies- en onderzoekscommissies zelf behandelen, worden ter kennis gebracht van de korpschef van het rechtscollege en van de korpschef of hiërarchische meerdere van de persoon op wie de klacht betrekking heeft.
Onverminderd de bevoegdheden van de korpschef of de hiërarchische meerdere, delen de advies- en onderzoekscommissies de klacht, op het ogenblik waarop ze dit nuttig achten, mee aan de persoon tegen wie de klacht gericht is of voor wie de klacht bezwarend is.
De advies- en onderzoekscommissies kunnen beslissen om de klager, de persoon tegen wie de klacht gericht is of de persoon voor wie de klacht bezwarend is te horen. De advies- en onderzoekscommissies kunnen eveneens deze personen om bijkomende inlichtingen verzoeken, op voorwaarde dat hun korpschef of hiërarchische meerdere gelijktijdig wordt verwittigd.
De advies- en onderzoekscommissies doen in voorkomend geval aanbevelingen ter oplossing van het gerezen probleem.
De advies- en onderzoekscommissies brengen de klager schriftelijk op de hoogte van de genomen beslissing.
§ 8. Wanneer de klager na afloop van de in § 5 bedoelde procedure niet tevreden is met het antwoord van de in § 4 bedoelde korpschef of hiërarchische meerdere of wanneer deze zonder rechtvaardiging nalaat om binnen de vastgestelde termijn te antwoorden, kan de klager zich wenden tot de Hoge Raad voor de Justitie.
Op basis van de analyse van de klacht, doen de advies- en onderzoekscommissies in voorkomend geval aanbevelingen ter oplossing van het gerezen probleem.
[ 1  De advies -en onderzoekscommissies houden toezicht op de naleving door de korpschefs van de verplichtingen die dit artikel en de uitvoeringsbesluiten ervan oplegt aan hen.] 1
§ 9. Op basis van de klachten kan de Verenigde advies- en onderzoekscommissie aanbevelingen ter verbetering van de algemene werking van de rechterlijke orde sturen aan de betrokken overheden, de minister van Justitie, de Kamer van volksvertegenwoordigers en de Senaat.
§ 10. De in artikel 259bis-7, § 2, 1°, bedoelde goedkeuring van de algemene vergadering is niet vereist voor de aanbevelingen van de advies- en onderzoekscommissies.
§ 11. De Verenigde advies- en onderzoekscommissie stelt minstens eenmaal per jaar een schriftelijk verslag op over de opvolging van de ontvangen klachten.".
----------
( 1 )<W  2016-05-04/03 , art. 139, 002; Inwerkingtreding : 23-05-2016>
 Art.    3 . In artikel 259bis-18, § 1, van hetzelfde Wetboek, ingevoegd bij de wet van 22 december 1998 en vervangen bij de wet van 19 december 2002, worden de woorden "259bis-15, § 7," vervangen door de woorden "259bis-15, § 11,".
 Art.  4. Deze wet treedt in werking op een door de Koning te bepalen datum.