text:
Artikel    1 . Gebezigde uitdrukkingen.
Voor de toepassing van artikel 305 en van deze Bijlage betekent "internationale organisatie" een intergouvernementele organisatie, samengesteld uit Staten, waaraan de Lid-Staten bevoegdheden hebben overgedragen over onderwerpen welke door dit Verdrag worden geregeld, met inbegrip van de bevoegdheid verdragen te sluiten betreffende die onderwerpen.
 Art.    2 . Ondertekening.
Een internationale organisatie kan dit Verdrag ondertekenen, indien een meerderheid van de Lid-Staten ervan dit Verdrag heeft ondertekend. Op het moment van ondertekening legt een internationale organisatie een verklaring af, waarin de door dit Verdrag geregelde onderwerpen worden opgesomd met betrekking waartoe aan die organisatie de bevoegdheid is overgedragen door de Lid-Staten ervan die dit Verdrag hebben ondertekend, en de aard en de omvang van die bevoegdheid worden omschreven.
 Art.    3 . Formele bevestiging en toetreding.
1. Een internationale organisatie kan haar akte van formele bevestiging of toetreding nederleggen, indien een meerderheid van de Lid-Staten ervan hun akten van bekrachtiging of toetreding nederlegt of heeft nedergelegd.
2. De door de internationale organisatie nedergelegde akten bevatten de toezeggingen en verklaringen die in de artikelen 4 en 5 van deze Bijlage worden vereist.
 Art.    4 . Mate van deelneming en rechten en verplichtingen.
1. De akte van formele bevestiging of toetreding van een internationale organisatie bevat de toezegging de rechten en verplichtingen van de Staten krachtens dit Verdrag te aanvaarden betreffende de onderwerpen met betrekking waartoe de bevoegdheid eraan is overgedragen door de Lid-Staten ervan die Partij zijn bij dit Verdrag.
2. Een internationale organisatie is Partij bij dit Verdrag in de mate van haar bevoegdheid overeenkomstig de verklaringen, mededelingen en kennisgevingen, bedoeld in artikel 5 van deze Bijlage.
3. Een internationale organisatie oefent de rechten uit en komt de verplichtingen na, die de Lid-Staten ervan die Partij zijn bij dit Verdrag, anders krachtens dit Verdrag zouden hebben betreffende de onderwerpen met betrekking waartoe de bevoegdheid eraan is overgedragen door die Lid-Staten. De Lid-Staten van die internationale organisatie oefenen geen bevoegdheden uit die zij eraan hebben overgedragen.
4. De deelneming door een internationale organisatie brengt in geen geval een grotere vertegenwoordiging met zich mee dan die waarop de Lid-Staten ervan die Partij zijn bij dit Verdrag, anders recht zouden hebben, met inbegrip van de rechten ter zake van besluitvorming.
5. De deelneming door een internationale organisatie geeft in geen geval rechten krachtens dit Verdrag aan Lid-Staten van de organisatie die geen Partij zijn bij dit Verdrag.
6. In het geval van strijdigheid tussen de verplichtingen van een internationale organisatie krachtens dit Verdrag en haar verplichtingen krachtens de overeenkomst tot oprichting van die organisatie of enige daarop betrekking hebbende akte gaan de verplichtingen krachtens dit Verdrag voor.
 Art.    5 . Verklaringen, kennisgevingen en mededelingen.
1. De akte van formele bevestiging of toetreding van een internationale organisatie bevat een verklaring waarin de door dit Verdrag geregelde onderwerpen worden opgesomd, met betrekking waartoe aan die organisatie de bevoegdheid is overgedragen door de Lid-Staten ervan die Partij zijn bij dit Verdrag.
2. Een Lid-Staat van een internationale organisatie legt op het moment waarop deze dit Verdrag bekrachtigt of ertoe toetreedt of op het moment waarop de organisatie haar akte van formele bevestiging of toetreding nederlegt, welke van de twee het laatste is, een verklaring af waarin de door dit Verdrag geregelde onderwerpen worden opgesomd, met betrekking waartoe deze de bevoegdheid aan die organisatie heeft overgedragen.
3. De Staten die Partij zijn, die Lid-Staten zijn van een internationale organisatie die Partij is bij dit Verdrag, worden geacht de bevoegdheid te hebben over alle door dit Verdrag geregelde onderwerpen, met betrekking waartoe die Staten niet uitdrukkelijk hebben verklaard, kennis gegeven of medegedeeld krachtens dit artikel, dat overdracht van bevoegdheid heeft plaatsgevonden.
4. De internationale organisatie en de Lid-Staten ervan die Partij zijn bij dit Verdrag, geven de depositaris van dit Verdrag terstond kennis van elke wijziging in de verdeling van de bevoegdheden, vermeld in de verklaringen op grond van het eerste en tweede lid, met inbegrip van nieuwe overdrachten van bevoegdheid.
5. Elke Staat die Partij is kan een internationale organisatie en de Lid-Staten ervan die Partij zijn bij dit Verdrag verzoeken aan te geven wie van hen de bevoegdheid heeft met betrekking tot een specifiek probleem dat zich heeft voorgedaan. De organisatie en de betrokken Lid-Staten geven de gevraagde inlichtingen binnen een redelijke tijd. De internationale organisatie en de Lid-Staten kunnen deze inlichtingen ook uit eigen beweging geven.
6. In de verklaringen, kennisgevingen en mededelingen krachtens dit artikel worden de aard en de omvang van de overgedragen bevoegdheden omschreven.
 Art.    6 . Aansprakelijkheid.
1. Partijen die bevoegdheid hebben op grond van artikel 5 van deze Bijlage zijn aansprakelijk voor de niet-nakoming van de verplichtingen, voortvloeiend uit dit Verdrag en voor elke andere schending ervan.
2. Elke Staat die Partij is kan een internationale organisatie of de Lid-Staten ervan die Partij zijn bij dit Verdrag verzoeken aan te geven wie aansprakelijk is in een bepaald geval. De organisatie en de betrokken Lid-Staten geven deze inlichtingen. Indien zij dit niet binnen een redelijke tijd doen of tegenstrijdige inlichtingen geven, zijn zij gezamenlijk en hoofdelijk aansprakelijk.
 Art.    7 . Regeling van geschillen.
1. Op het moment van nederlegging van haar akte van formele bevestiging of van toetreding, of op enig tijdstip daarna, staat het een internationale organisatie vrij door middel van een schriftelijke verklaring een of meer van de wijzen van regeling van geschillen betreffende de interpretatie of toepassing van dit Verdrag te kiezen, genoemd in artikel 287, eerste lid, letters a, c of d.
2. Deel XV is mutatis mutandis van toepassing op elk geschil tussen Partijen bij dit Verdrag, waarvan een of meer internationale organisaties zijn.
3. Wanneer een internationale organisatie en een of meer van de Lid-Staten ervan gezamenlijk partij zijn bij een geschil, of partijen in hetzelfde belang zijn, wordt de organisatie geacht dezelfde procedure voor de regeling van geschillen te hebben aanvaard als de Lid-Staten; in het geval dat een Lid-Staat op grond van artikel 287 uitsluitend het Internationale Gerechtshof heeft gekozen, worden de organisatie en de betrokken Lid-Staat geacht arbitrage in overeenstemming met Bijlage VII te hebben aanvaard, tenzij de partijen bij het geschil anderszins overeenkomen.
 Art.  8. Toepasselijkheid van Deel XVII.
Deel XVII is mutatis mutandis van toepassing op internationale organisaties, behoudens met betrekking tot het volgende :
a) de akte van formele bevestiging of van toetreding van een internationale organisatie wordt niet in aanmerking genomen bij de toepassing van artikel 308, eerste lid;
b) (i) een internationale organisatie heeft uitsluitende handelingsbevoegdheid met betrekking tot de toepassing van de artikelen 312 tot en met 315, in de mate dat deze krachtens artikel 5 van deze Bijlage bevoegdheid heeft over het gehele, door de wijziging bestreken terrein;
(ii) wanneer een internationale organisatie krachtens artikel 5 van deze Bijlage de bevoegdheid heeft over het gehele, door de wijziging bestreken terrein, wordt de akte van formele bevestiging of toetreding daarvan beschouwd als de akte van bekrachtiging of toetreding van elk van de Lid-Staten die Partij zijn bij dit Verdrag voor de toepassing van artikel 316, eerste, tweede en derde lid;
(iii) de akte van formele bevestiging of van toetreding van een internationale organisatie wordt niet in aanmerking genomen bij de toepassing van artikel 316, eerste en tweede lid, met betrekking tot alle andere wijzigingen;
c) (i) een internationale organisatie kan dit Verdrag niet overeenkomstig artikel 317 opzeggen indien een van de Lid-Staten ervan Partij is bij dit Verdrag en de organisatie de in artikel 1 van deze Bijlage genoemde voorwaarden blijft vervullen;
(ii) een internationale organisatie dient dit Verdrag op te zeggen wanneer geen van de Lid-Staten ervan meer Partij is bij dit Verdrag of de internationale organisatie niet langer de in artikel 1 van deze Bijlage genoemde voorwaarden vervult. Deze opzegging wordt onmiddellijk van kracht.


type: legislation

jurisdiction: Belgium

text:
Afdeling 1.  - Conciliatie overeenkomstig afdeling 1 van Deel XV.
 Artikel    1 . Opening van de procedure.
Indien de partijen bij een geschil overeenkomstig artikel 284 zijn overeengekomen het te onderwerpen aan conciliatie krachtens deze afdeling, kan een van de partijen de procedure beginnen door middel van een schriftelijke kennisgeving, gericht aan de andere partij of partijen bij het geschil.
 Art.    2 . Lijst van conciliatoren.
1. Een lijst van conciliatoren wordt opgesteld en bijgehouden door de Secretaris-Generaal van de Verenigde Naties. Elke Staat die Partij is, is bevoegd vier conciliatoren aan te wijzen, die ieder, wat onpartijdigheid, deskundigheid en integriteit betreft, in hoog aanzien dienen te staan. De namen van de aldus aangewezen personen vormen de lijst.
2. Indien het aantal conciliatoren, door een Staat die Partij is aangewezen en op de lijst voorkomend, op enig tijdstip kleiner is dan vier, is die Staat bevoegd de noodzakelijke verdere aanwijzingen te verrichten.
3. De naam van een conciliator blijft op de lijst totdat deze daarvan is afgevoerd door de Staat die Partij is die de aanwijzing verrichtte, met dien verstande dat deze conciliator zitting blijft hebben in elke conciliatiecommissie waarin hij is benoemd tot de beëindiging van de procedure voor die commissie.
 Art.    3 . Samenstelling van de conciliatiecommissie.
Tenzij de partijen anderszins overeenkomen, wordt de conciliatiecommissie als volgt samengesteld :
a) Onder voorbehoud van letter g, bestaat de conciliatiecommissie uit vijf leden.
b) De partij die de procedure begint benoemt twee conciliatoren, die bij voorkeur worden gekozen van de in artikel 2 van deze Bijlage bedoelde lijst en van wie een de nationaliteit van die partij kan bezitten, tenzij de partijen anderszins overeenkomen. Deze benoemingen worden in de in artikel 1 van deze Bijlage bedoelde kennisgeving opgenomen.
c) De andere partij bij het geschil benoemt binnen 21 dagen na de ontvangst van de in artikel 1 van deze Bijlage bedoelde kennisgeving twee conciliatoren op de in letter b voorziene manier. Indien de benoemingen niet binnen die termijn geschieden, kan de partij die de procedure begint binnen een week na afloop van die termijn, ofwel de procedure beëindigen door middel van een aan de andere partij gerichte kennisgeving, ofwel de Secretaris-Generaal van de Verenigde Naties verzoeken de benoemingen te verrichten overeenkomstig letter e.
d) Binnen 30 dagen nadat de vier conciliatoren zijn benoemd, benoemen dezen een vijfde conciliator, die wordt gekozen van de in artikel 2 van deze Bijlage bedoelde lijst en die als voorzitter zal optreden. Indien de benoeming niet binnen die termijn geschiedt, kan elk van de partijen binnen een week na afloop van die termijn de Secretaris-Generaal van de Verenigde Naties verzoeken de benoeming te verrichten overeenkomstig letter e.
e) Binnen 30 dagen na de ontvangst van een verzoek krachtens letter c of d verricht de Secretaris-Generaal van de Verenigde Naties de noodzakelijke benoemingen uit de personen die op de in artikel 2 van deze Bijlage bedoelde lijst staan in overleg met de partijen bij het geschil.
f) Elke vacature wordt vervuld op de voor de oorspronkelijke benoeming voorgeschreven manier.
g) Twee of meer partijen die het erover eens zijn dat zij gelijke belangen hebben, benoemen gezamenlijke twee conciliatoren. Wanneer twee of meer partijen verschillende belangen hebben of het er niet over eens kunnen worden of zij gelijke belangen hebben, benoemen zij ieder voor zich conciliatoren.
h) Wanneer meer dan twee partijen verschillende belangen hebben of het er niet over eens kunnen worden of zij gelijke belangen hebben, passen zij zo ver als mogelijk de letters a tot en met f toe.
 Art.    4 . Procedure.
De conciliatiecommissie stelt haar eigen procedure vast, tenzij de partijen anderszins overeenkomen. Met toestemming van de partijen bij het geschil kan de commissie elke Staat die Partij is uitnodigen haar mondeling of schriftelijk zijn mening te laten weten. De besluiten van de commissie betreffende procedurele zaken, het rapport en de aanbevelingen worden genomen bij meerderheid van de leden.
 Art.    5 . Minnelijke schikking.
De commissie kan de aandacht van de partijen vestigen op elke maatregel die een minnelijke schikking zou kunnen vergemakkelijken.
 Art.    6 . Functies van de commissie.
De commissie hoort de partijen, onderzoekt hun aanspraken en tegenwerpingen en doet voorstellen aan de partijen om tot een minnelijke schikking te komen.
 Art.    7 . Rapport.
1. De commissie brengt binnen 12 maanden na de instelling ervan rapport uit. Het rapport geeft elk bereikt akkoord weer en, bij gebreke van een akkoord, de bevindingen van de commissie op alle feitelijke punten of rechtspunten met betrekking tot het onderwerp van geschil alsmede de aanbevelingen die de commissie passend acht met het oog op een minnelijke schikking. Het rapport wordt bij de Secretaris-Generaal van de Verenigde Naties nedergelegd en wordt door deze onmiddellijk overgebracht aan de partijen bij het geschil.
2. Het rapport van de commissie, met inbegrip van de bevindingen of aanbevelingen ervan, is niet bindend voor de partijen.
 Art.    8 . Beëindiging van de procedure.
De conciliatieprocedure is geëindigd wanneer een regeling is bereikt, wanneer de partijen de aanbevelingen van het rapport hebben aanvaard of een partij deze heeft verworpen door middel van een schriftelijke, aan de Secretaris-Generaal van de Verenigde Naties gerichte kennisgeving, of wanneer een termijn van drie maanden is verlopen vanaf de datum van overbrenging van het rapport aan de partijen.
 Art.    9 . Vergoedingen en kosten.
De vergoedingen en kosten van de commissie worden gedragen door de partijen bij het geschil.
 Art.    10 . Recht van de partijen om de procedure te wijzigen.
De partijen bij een geschil kunnen bij een uitsluitend op dat geschil toepasselijk akkoord elke bepaling van deze Bijlage wijzigen.
 Afdeling 2.  - Verplichte onderwerping aan conciliatie ingevolge afdeling 3 van Deel XV.
 Art.    11 . Opening de procedure.
1. Iedere partij bij een geschil dat overeenkomstig Deel XV, afdeling 3, kan worden onderworpen aan conciliatie volgens de in deze afdeling bedoelde procedure, kan de procedure beginnen door middel van een schriftelijke kennisgeving, gericht aan de andere partij of partijen bij het geschil.
2. Iedere partij bij het geschil, die de in het eerste lid genoemde kennisgeving heeft ontvangen, is verplicht zich te onderwerpen aan deze procedure.
 Art.    12 . Ontstentenis van antwoord of weigering zich aan de procedure te onderwerpen.
Het feit dat een of meer van de partijen bij het geschil niet antwoordt op de kennisgeving van opening van de procedure of zich niet aan de procedure onderwerpt vormt geen belemmering voor de procedure.
 Art.    13 . Bevoegdheid.
Een verschil van mening over de vraag of een krachtens deze afdeling ingestelde commissie bevoegd is, wordt beslist door deze commissie.
 Art.  14. Toepassing van afdeling 1.
De artikelen 2 tot 10 van afdeling 1 van deze Bijlage zijn van toepassing met inachtneming van het bepaalde in deze afdeling.


text:
Artikel    1 . Personen op wie de overeenkomst van toepassing is.
Deze overeenkomst is van toepassing op personen die inwoner zijn van een overeenkomstsluitende Staat of van beide overeenkomstsluitende Staten.
 Art.    2 . Belastingen waarop de overeenkomst van toepassing is. 1. Deze overeenkomst is van toepassing op belastingen naar het inkomen en naar het vermogen die, ongeacht de wijze van heffing, werden geheven ten behoeve van een overeenkomstsluitende Staat, van de staatkundige of administratieve onderdelen of plaatselijke gemeenschappen daarvan.
2. Als belastingen naar het inkomen en naar het vermogen worden beschouwd alle belastingen die worden geheven naar het gehele inkomen, naar het gehele vermogen, of naar bestanddelen van het inkomen of van het vermogen, daaronder begrepen belastingen naar voordelen verkregen uit de vervreemding van roerende of onroerende goederen, alsmede belastingen naar waardevermeerdering.
3. De bestaande belastingen waarop de overeenkomst van toepassing is zijn met name:
a) In Sri Lanka:
(i) de inkomstenbelasting, met inbegrip van de inkomstenbelasting op de omzet van ondernemingen erkend door de Groot Colombose Economische Commissie;
en
(ii) de vermogensbelasting;
(hierna te noemen "belasting van Sri Lanka");
b) In België:
(i) de personenbelasting;
(ii) de vennootschapsbelasting;
(iii) de rechtspersonenbelasting;
(iv) de belasting der niet-verblijfhouders;
(v) de uitzonderlijke en tijdelijke solidariteitsbijdrage;
met inbegrip van de voorheffingen, de opdeciemen en opcentiemen op die belastingen en voorheffingen, en de aanvullende belastingen op de personenbelasting;
(hierna te noemen "Belgische belasting").
4. De overeenkomst is ook van toepassing op elke gelijke of in wezen gelijksoortige belasting die na de datum van de ondertekening van de overeenkomst naast of in de plaats van de bestaande belastingen wordt geheven. De bevoegde autoriteiten van de overeenkomstsluitende Staten delen elkaar alle belangrijke wijzigingen die in hun onderscheiden belastingwetten zijn aangebracht mede.
 Art.    3 . Algemene bepalingen. 1. Voor de toepassing van deze overeenkomst, tenzij het zinsverband anders vereist:
a) betekent de uitdrukking "Sri Lanka" de Democratische Socialistische Republiek van Sri Lanka, met inbegrip van elk gebied buiten de territoriale zee van Sri Lanka dat volgens de wetgeving van Sri Lanka betreffende het Continentaal Plat en in overeenstemming met het internationale recht, is aangeduid of later zal worden aangeduid als een gebied waarin de rechten van Sri Lanka met betrekking tot de zeebodem en de ondergrond en de natuurlijke rijkdommen daarvan kunnen worden uitgeoefend;
b) betekent de uitdrukking "België" het Koninkrijk België; in aardrijkskundig verband gebruikt, betekent zij het nationale grondgebied en elk gebied buiten de territoriale zee van België waarin België volgens de Belgische wetgeving en in overeenstemming met het internationale recht soevereine rechten of zijn rechtsmacht uitoefent;
c) betekenen de uitdrukkingen "een overeenkomstsluitende Staat" en "de andere overeenkomstsluitende Staat" Sri Lanka of België, al naar het zinsverband vereist;
d) omvat de uitdrukking " persoon " een natuurlijke persoon, een vennootschap en elke andere vereniging van personen;
e) betekent de uitdrukking " vennootschap " elke rechtspersoon of elke eenheid die in de overeenkomstsluitende Staat waarvan zij inwoner is, voor de belastingheffing als een rechtspersoon wordt behandeld;
f) betekenen de uitdrukkingen " onderneming van een overeenkomstsluitende Staat " en " onderneming van de andere overeenkomstsluitende Staat " onderscheidenlijk een onderneming gedreven door een inwoner van een overeenkomstsluitende Staat en een onderneming gedreven door een inwoner van de andere overeenkomstsluitende Staat;
g) betekent de uitdrukking " internationaal verkeer " elk vervoer door een schip of luchtvaartuig dat door een onderneming die haar plaats van werkelijke leiding in een overeenkomstsluitende Staat heeft, wordt geëxploiteerd, behalve indien het schip of het luchtvaartuig slechts tussen in de andere overeenkomstsluitende Staat gelegen plaatsen wordt geëxploiteerd;
h) betekent de uitdrukking " onderdanen " :
(i) alle natuurlijke personen die de nationaliteit van een overeenkomstsluitende Staat bezitten;
(ii) alle rechtspersonen, personenvennootschappen en verenigingen die hun rechtspositie als zodanig ontlenen aan de wetgeving die in een overeenkomstsluitende Staat van kracht is;
i) betekent de uitdrukking " bevoegde autoriteit " :
(i) in Sri Lanka, de " Commissioner General of Inland Revenue " ;
(ii) in België, de Directeur-generaal der directe belastingen.
2. Voor de toepassing van de overeenkomst door een overeenkomstsluitende Staat heeft, tenzij het zinsverband anders vereist, elke niet erin omschreven uitdrukking de betekenis welke die uitdrukking heeft volgens de wetgeving van die Staat met betrekking tot de belastingen waarop de overeenkomst van toepassing is.
 Art.    4 . Inwoner. 1. Voor de toepassing van deze overeenkomst betekent de uitdrukking " inwoner van een overeenkomstsluitende Staat " iedere persoon wiens inkomen of vermogen, ingevolge de wetgeving van die Staat, aldaar aan belasting is onderworpen op grond van zijn woonplaats, verblijf, plaats van leiding of enige ander soortgelijke omstandigheid.
2 Indien een natuurlijke persoon ingevolge de bepalingen van § 1 inwoner van beide overeenkomstsluitende Staten is, wordt zijn toestand op de volgende wijze geregeld :
a) hij wordt geacht inwoner te zijn van de Staat waar hij een duurzaam tehuis tot zijn beschikking heeft; indien hij in beide Staten een duurzaam tehuis tot zijn beschikking heeft, wordt hij geacht inwoner te zijn van de Staat waarmede zijn persoonlijke en economische betrekkingen het nauwst zijn (middelpunt van de levensbelangen);
b) indien niet kan worden bepaald in welke Staat hij het middelpunt van zijn levensbelangen heeft of indien hij in geen van de Staten een duurzaam tehuis tot zijn beschikking heeft, wordt hij geacht inwoner te zijn van de Staat waar hij gewoonlijk verblijft;
c) indien hij in beide Staten of in geen van beide Staten gewoonlijk verblijft, wordt hij geacht inwoner te zijn van de Staat waarvan hij onderdaan is;
d) indien hij onderdaan is van beide Staten of van geen van beide, regelen de bevoegde autoriteiten van de overeenkomstsluitende Staten de aangelegenheid in onderlinge overeenstemming.
3. Indien een andere dan een natuurlijke persoon ingevolge de bepalingen van § 1 inwoner is van beide overeenkomstsluitende Staten, wordt hij geacht inwoner te zijn van de Staat waar de plaats van zijn werkelijke leiding is gelegen.
 Art.    5 . Vaste inrichting. 1. Voor de toepassing van deze overeenkomst betekent de uitdrukking " vaste inrichting " een vaste bedrijfsinrichting met behulp waarvan de werkzaamheden van een onderneming geheel of gedeeltelijk worden uitgeoefend.
2. De uitdrukking " vaste inrichting " omvat in het bijzonder :
a) een plaats waar leiding wordt gegeven;
b) een filiaal;
c) een kantoor;
d) een fabriek;
e) een werkplaats;
f) een mijn, een olie- of gasbron, een steengroeve of enige andere plaats waar natuurlijke rijkdommen worden gewonnen;
g) een landbouwbedrijf, een boerderij of een plantage.
3. De uitdrukking " vaste inrichting " omvat eveneens:
a) de plaats van uitvoering van een bouwwerk, van constructieassemblage- of installatiewerkzaamheden of van werkzaamheden van toezicht daarop, doch alleen indien de duur van dat bouwwerk of die werkzaamheden 183 dagen overschrijdt;
b) het verstrekken van diensten, daaronder begrepen adviezen, door een onderneming door middel van werknemers of ander personeel die de onderneming daarvoor heeft in dienst genomen, doch alleen indien zodanige werkzaamheden (voor dezelfde of ermede verband houdende werkzaamheden) in het land worden uitgeoefend gedurende een tijdvak of tijdvakken waarvan de duur in totaal 183 dagen in enig tijdvak van twaalf maanden te boven gaat.
4. Niettegenstaande de voorgaande bepalingen van dit artikel, wordt een vaste inrichting niet aanwezig geacht indien:
a) gebruik wordt gemaakt van inrichtingen, uitsluitend voor de opslag of de uitstalling van aan de onderneming toebehorende goederen;
b) een voorraad van aan de onderneming toebehorende goederen wordt aangehouden, uitsluitend voor de opslag of de uitstalling;
c) een voorraad van aan de onderneming toebehorende goederen wordt aangehouden, uitsluitend voor de bewerking of verwerking door een andere onderneming;
d) een vaste bedrijfsinrichting wordt aangehouden, uitsluitend om voor de onderneming goederen aan te kopen of inlichtingen in te winnen;
e) een vaste bedrijfsinrichting wordt aangehouden, uitsluitend om voor de onderneming andere werkzaamheden die van voorbereidende aard zijn of het karakter van hulpwerkzaamheden hebben, te verrichten;
f) een vaste bedrijfsinrichting wordt aangehouden, uitsluitend om verschillende van de in de leden a tot e vermelde werkzaamheden te verrichten, op voorwaarde dat het geheel van de werkzaamheden van de vaste bedrijfsinrichting van voorbereidende aard is of het karakter van hulpwerkzaamheden heeft.
5. Indien een persoon - niet zijnde een onafhankelijke vertegenwoordiger op wie § 6 van toepassing is - in een overeenkomstsluitende Staat voor een onderneming van de andere overeenkomstsluitende Staat werkzaam is, wordt die onderneming, niettegenstaande de bepalingen van de §§ 1 en 2, geacht een vaste inrichting in de eerst vermelde Staat te hebben voor alle werkzaamheden welke deze persoon voor de onderneming verricht, indien die persoon:
a) in die Staat een machtiging bezit om namens de onderneming overeenkomsten af te sluiten en dit recht aldaar gewoonlijk uitoefent, tenzij de werkzaamheden van die persoon beperkt blijven tot de in § 4 vermelde werkzaamheden die indien zij met behulp van een vaste bedrijfsinrichting zouden worden verricht, die vaste bedrijfsinrichting niet tot een vaste inrichting zouden stempelen ingevolge de bepalingen van die paragraaf; of
b) zodanige machtiging niet bezit maar in de eerst vermelde Staat gewoonlijk een voorraad van goederen aanhoudt waaruit hij regelmatig bestellingen uitvoert voor rekening van de onderneming.
6. Een onderneming van een overeenkomstsluitende Staat wordt niet geacht een vaste inrichting in de andere overeenkomstsluitende Staat te bezitten op grond van de enkele omstandigheid dat zij aldaar zaken doet door middel van een makelaar, een algemeen commissionair of enige andere onafhankelijke vertegenwoordiger, op voorwaarde dat deze personen in de normale uitoefening van hun bedrijf handelen. Wanneer de werkzaamheden van zodanige vertegenwoordiger uitsluitend of nagenoeg uitsluitend voor rekening van die onderneming worden uitgeoefend, wordt hij evenwel niet geacht een onafhankelijk vertegenwoordiger te zijn in de zin van deze paragraaf.
7. De enkele omstandigheid dat een vennootschap die inwoner is van een overeenkomstsluitende Staat een vennootschap beheerst of door een vennootschap wordt beheerst die inwoner is van de andere overeenkomstsluitende Staat of die in die andere Staat zaken doet (hetzij met behulp van een vaste inrichting, hetzij op andere wijze), stempelt één van beide vennootschappen niet tot een vaste inrichting van de andere.
 Art.    6 . Inkomsten uit onroerende goederen. 1. Inkomsten die een inwoner van een overeenkomstsluitende Staat verkrijgt uit in de andere overeenkomstsluitende Staat gelegen onroerende goederen mogen in die andere Staat worden belast.
2. De uitdrukking " onroerende goederen " heeft de betekenis die daaraan wordt toegekend door het recht van de overeenkomstsluitende Staat waar de desbetreffende goederen zijn gelegen. De uitdrukking omvat in ieder geval de goederen die bij de onroerende goederen behoren, levende en dode have van landbouw- en bosbedrijven, rechten waarop de bepalingen van het privaatrecht betreffende de grondeigendom van toepassing zijn, vruchtgebruik van onroerende goederen en rechten op veranderlijke of vaste vergoedingen ter zake van de exploitatie of het recht tot exploitatie van minerale aardlagen, bronnen en andere bodemrijkdommen; schepen en luchtvaartuigen worden niet als onroerende goederen beschouwd.
3. De bepalingen van § 1 zijn ook van toepassing op inkomsten verkregen uit de rechtstreekse exploitatie, uit het verhuren of verpachten of uit elke andere vorm van exploitatie van onroerende goederen.
4. De bepalingen van de §§ 1 en 3 zijn ook van toepassing op de inkomsten uit onroerende goederen van een onderneming en op inkomsten uit onroerende goederen gebezigd voor de uitoefening van een zelfstandig beroep.
 Art.    7 . (Ondernemingswinst). 1. De winst van een onderneming van een overeenkomstsluitende Staat is slechts in die Staat belastbaar, tenzij de onderneming in de andere overeenkomstsluitende Staat haar bedrijf uitoefent met behulp van een aldaar gevestigde vaste inrichting. Indien de onderneming aldus haar bedrijf uitoefent, mag de winst van de onderneming in de andere Staat worden belast, maar slechts in zoverre als zij aan die vaste inrichting kan worden toegerekend.
2. Onder voorbehoud van de bepalingen van § 3 wordt, indien een onderneming van een overeenkomstsluitende Staat in de andere overeenkomstsluitende Staat haar bedrijf uitoefent met behulp van een aldaar gevestigde vaste inrichting, in elke overeenkomstsluitende Staat aan die vaste inrichting de winst toegerekend die zij geacht zou kunnen worden te behalen indien zij een onafhankelijke onderneming zou zijn, die dezelfde of soortgelijke werkzaamheden zou uitoefenen onder dezelfde of soortgelijke omstandigheden en die met de onderneming waarvan zij een vaste inrichting is geheel onafhankelijk zou handelen.
3. Bij het bepalen van de winst van een vaste inrichting worden in aftrek toegelaten kosten, daaronder begrepen kosten van leiding en de algemene beheerskosten, die ten behoeve van het bedrijf van de vaste inrichting zijn gemaakt, hetzij in de Staat waar de vaste inrichting is gevestigd, hetzij elders.
Geen aftrek wordt echter toegelaten ter zake van bedragen die in voorkomend geval door de vaste inrichting ((anders dan als terugbetaling van werkelijke kosten) worden betaald aan de hoofdzetel van de onderneming) of aan één van haar andere zetels, in de vorm van royalty's, erelonen of andere, soortgelijke betalingen voor het gebruik van octrooien of andere rechten, of in de vorm van commissielonen voor het verstrekken van specifieke diensten of voor het geven van leiding, of nog, behalve in het geval van een bankonderneming, in de vorm van interest van aan de vaste inrichting geleend geld. (Err. B. St. 19-09-1985, p. 13452).
Bij het bepalen van de winsten van een vaste inrichting wordt evenmin rekening gehouden met bedragen die door de vaste inrichting (anders dan als terugbetaling van werkelijke kosten) ten laste van de hoofdzetel van de onderneming of van een van haar andere zetels worden gelegd in de vorm van royalty's, erelonen of andere soortgelijke betalingen voor het gebruik van octrooien of andere rechten, of in de vorm van commissielonen voor het verstrekken van specifieke diensten of voor het geven van leiding, of nog, behalve in het geval van een bankonderneming, in de vorm van interest van aan de hoofdzetel van de onderneming of aan een van haar andere zetels geleend geld.
4. Voor zover het in een overeenkomstsluitende Staat gebruikelijk is de aan een vaste inrichting toe te rekenen winst te bepalen op basis van een verdeling van de totale winst van de onderneming over haar verschillende delen, belet § 2 die overeenkomstsluitende Staat niet de te belasten winst te bepalen volgens de gebruikelijke verdeling; de gevolgde methode van verdeling moet echter zodanig zijn dat het resultaat in overeenstemming is met de in dit artikel neergelegde beginselen.
5. Geen winst wordt aan een vaste inrichting toegerekend enkel op grond van aankoop door die vaste inrichting van goederen voor de onderneming.
6. Voor de toepassing van de voorgaande paragrafen wordt de aan de vaste inrichting toe te rekenen winst van jaar tot jaar volgens dezelfde methode bepaald tenzij er een goede en genoegzame reden bestaat om hiervan af te wijken.
7. Indien in de winst inkomstenbestanddelen zijn begrepen die afzonderlijk in andere artikelen van deze overeenkomst worden behandeld, worden de bepalingen van die artikelen niet aangetast door de bepalingen van dit artikel.
 Art.    8 . Zeevaart en luchtvaart. 1. Winst verkregen uit de exploitatie van luchtvaartuigen in internationaal verkeer is slechts belastbaar in de overeenkomstsluitende Staat waar de plaats van de werkelijke leiding van de onderneming is gelegen.
2. Winst uit de exploitatie van schepen in internationaal verkeer mag worden belast in de overeenkomstsluitende Staat waar de plaats van de werkelijke leiding van de onderneming is gelegen.
Indien evenwel de exploitatie van een schip in de andere overeenkomstsluitende Staat meer dan casueel is, mag die winst eveneens in die andere Staat worden belast volgens de wetgeving van die Staat, doch slechts in zoverre als zij in die andere Staat is verkregen.
Voor de toepassing van deze paragraaf :
a) betekent winst verkregen uit de andere Staat de winst uit vervoer van personen of van vracht ingescheept in die andere Staat.
b) is het bedrag van die winst niet hoger dan 6 % van de met betrekking tot dat vervoer te ontvangen sommen; en
c) wordt de belasting die in de andere Staat op het bedrag van die winst wordt geheven met 50 % verminderd.
3. Indien de plaats van de werkelijke leiding van een scheepvaartonderneming zich aan boord van een schip bevindt, wordt deze plaats geacht te zijn gelegen in de overeenkomstsluitende Staat waar het schip zijn thuishaven heeft, of, indien er geen thuishaven is, in de overeenkomstsluitende Staat waarvan de exploitant van het schip inwoner is.
4. De bepalingen van de §§ 1 en 2 zijn ook van toepassing op winst verkregen uit de deelneming aan een pool, een gemeenschappelijk bedrijf of een internationaal bedrijfslichaam.
 Art.    9 . Afhankelijke ondernemingen. 1. Indien:
a) een onderneming van een overeenkomstsluitende Staat onmiddellijk of middellijk deelneemt aan de leiding van, aan het toezicht op, dan wel in het kapitaal van een onderneming van de andere overeenkomstsluitende Staat, of
b) dezelfde personen onmiddellijk of middellijk deelnemen aan de leiding van, aan het toezicht op, dan wel in het kapitaal van een onderneming van een overeenkomstsluitende Staat en van een onderneming van de andere overeenkomstsluitende Staat,
en, in het ene of in het andere geval, tussen de twee ondernemingen in hun handelsbetrekkingen of financiële betrekkingen voorwaarden werden overeengekomen of opgelegd die afwijken van die welke zouden worden overeengekomen tussen onafhankelijke ondernemingen, mag de winst die een van de ondernemingen zonder deze voorwaarden zou hebben behaald maar ten gevolge van die voorwaarden niet heeft behaald, worden begrepen in de winst van die onderneming en dienovereenkomstig werden belast.
2. Indien een overeenkomstsluitende Staat in de winst van een onderneming van die Staat winst opneemt - (en dienovereenkomstig belast)- ter zake waarvan een onderneming van de andere overeenkomstsluitende Staat in die andere Staat werd belast, en de aldus opgenomen winst winst is waarvan had mogen worden verwacht dat zij door de onderneming van de eerstbedoelde Staat zou zijn behaald, indien tussen de twee ondernemingen zodanige voorwaarden hadden gegolden als hadden mogen worden verwacht te gelden tussen onafhankelijke ondernemingen, herziet die andere Staat op een wijze die hij passend acht, het bedrag aan belasting dat aldaar over die winst werd geheven. Bij deze herziening wordt rekening gehouden met de overige bepalingen van de overeenkomst en, indien nodig, plegen de bevoegde autoriteiten van de overeenkomstsluitende Staten met elkaar overleg. (Err. B. St. 19-09-1985, p. 13452).
 Art.    10 . Dividenden. 1. Dividenden betaald door een vennootschap die inwoner is van een overeenkomstsluitende staat aan een inwoner van de andere overeenkomstsluitende Staat, mogen in die andere Staat worden belast.
2. Deze dividenden mogen echter ook in de overeenkomstsluitende Staat waarvan de vennootschap die de dividenden betaalt inwoner is overeenkomstig de wetgeving van die Staat worden belast, maar indien de uiteindelijk gerechtigde tot de dividenden inwoner is van de andere overeenkomstsluitende Staat, mag de aldus geheven belasting niet hoger zijn dan 15% van het brutobedrag van de dividenden.
3. De uitdrukking "dividenden", zoals gebezigd in dit artikel, betekent inkomsten uit aandelen, winstaandelen of winstbewijzen, mijnaandelen, oprichtersaandelen of andere rechten op een aandeel in de winst, met uitzondering van schuldvorderingen, alsmede inkomsten uit andere rechten in vennootschappen die volgens de wetgeving van de Staat waarvan de uitkerende vennootschap inwoner is, op dezelfde wijze als inkomsten uit aandelen in de belastingheffing worden betrokken. Die uitdrukking betekent ook inkomsten - zelfs indien toegekend in de vorm van interest - die belastbaar zijn als inkomsten van belegde kapitalen van vennoten in een vennootschap, niet zijnde een vennootschap op aandelen die inwoner is van België.
4. De bepalingen van de §§ 1 en 2 zijn niet van toepassing indien de uiteindelijk gerechtigde tot de dividenden, die inwoner is van een overeenkomstsluitende Staat, in de andere overeenkomstsluitende Staat waarvan de vennootschap die de dividenden betaalt inwoner is, een nijverheidsof handelsbedrijf met behulp van een aldaar gevestigde vaste inrichting of een zelfstandig beroep door middel van een aldaar gevestigde vaste basis uitoefent en het anndelenbezit uit hoofde waarvan de dividenden werden betaald, met die vaste inrichting of die vaste basis wezenlijk is verbonden. In dat geval zijn de bepalingen van artikel 7 of van artikel 14, naar het geval, van toepassing.
5. Indien een vennootschap die inwoner is van een overeenkomstsluitende Staat winst of inkomsten verkrijgt uit de andere overeenkomstsluitende Staat, mag die andere Staat geen belasting heffen op dividenden, die de vennootschap betaalt aan een persoon die inwoner is van de eerstbedoelde Staat, behalve voor zover het aandelenbezit uit hoofde waarvan de dividenden worden betaald wezenlijk is verbonden met een in die andere Staat vaste inrichting of vaste basis, noch de niet-uitgedeelde winst van de vennootschap onderwerpen aan een belasting op niet-uitgedeelde winst, zelfs indien de betaalde dividenden of de niet-uitgedeelde winst geheel of gedeeltelijk bestaan uit winst of inkomsten die uit die andere Staat afkomstig zijn.
 Art.    11 . (Interest). (Err. B. St. 19-09-1985, p. 13452). 1. Interest afkomstig uit een overeenkomstsluitende Staat en betaald aan een inwoner van de andere overeenkomstsluitende Staat mag in die andere Staat worden belast.
2. Deze interest mag evenwel ook in de overeenkomstsluitende Staat waaruit hij afkomstig is overeenkomstig de wetgeving van die Staat worden belast, maar indien de uiteindelijk gerechtigde tot de interest inwoner is van de andere overeenkomstsluitende Staat, mag de aldus geheven belasting niet hoger zijn dan 10% van het brutobedrag van de interest.
3. Niettegenstaande de bepalingen van § 2 is interest afkomstig uit een overeenkomstsluitende Staat en betaald aan de Regering van de andere overeenkomstsluitende Staat, aan een staatkundig of administratief onderdeel of plaatselijke gemeenschap daarvan of aan een inrichting of instelling (met inbegrip van een financiële instelling) die beheerst wordt door die andere Staat, een staatkundig of administratief onderdeel of een plaatselijke gemeenschap daarvan, in de eerstbedoelde Staat vrijgesteld van belasting.
4. De uitdrukking " interest ", zoals gebezigd in dit artikel, betekent inkomsten uit schuldvorderingen van welke aard ook, al dan niet gewaarborgd door hypotheek of al dan niet aanspraak gevend op een aandeel in de winst van de schuldenaar, en in het bijzonder inkomsten uit overheidsleningen en obligaties, daaronder begrepen premies en loten op die effecten. Voor de toepassing van dit artikel omvat de uitdrukking " interest " echter niet boeten voor laattijdige betaling, noch interest die overeenkomstig artikel 10, § 3, tweede zin, als dividenden wordt behandeld.
5. De bepalingen van de §§ 1, 2 en 3 zijn niet van toepassing indien de uiteindelijk gerechtigde tot de interest, die inwoner is van een overeenkomstsluitende Staat, in de andere overeenkomstsluitende Staat waaruit de interest afkomstig is een nijverheids- of handelsbedrijf met behulp van een aldaar gevestigde vaste inrichting of een zelfstandig beroep door middel van een aldaar gevestigde vaste basis uitoefent en de schuldvordering uit hoofde waarvan de interest is verschuldigd, met die vaste inrichting of vaste basis wezenlijk is verbonden. In dat geval zijn de bepalingen van artikel 7 of van artikel 14, naar het geval, van toepassing.
6. Interest wordt geacht uit een overeenkomstsluitende Staat afkomstig te zijn indien de schuldenaar die Staat zelf is, een staatkundig of administratief onderdeel, een plaatselijke gemeenschap of een inwoner van die Staat. Indien evenwel de schuldenaar van de interest, ongeacht (of hij een inwoner) van een overeenkomstsluitende Staat is of niet, in een overeenkomstsluitende Staat een vaste inrichting of een vaste basis heeft waarvoor de schuld, ter zake waarvan de interest wordt betaald werd aangegaan en die de last van die interest draagt, wordt die interest geacht afkomstig te zijn uit de Staat waar de vaste inrichting of vaste basis is gevestigd. (Err. B. St. 19-09-1985, p. 13452).
7. Indien, ten gevolge van een bijzondere verhouding tussen de schuldenaar en de uiteindelijk gerechtigde of tussen hen beiden en een derde, het bedrag van de interest, gelet op de schuldvordering waarvoor hij wordt betaald, hoger is dan het bedrag dat zonder zulk een verhouding door de schuldenaar en de uiteindelijk gerechtigde zou zijn overeengekomen, zijn de bepalingen van dit artikel slechts op het laatstbedoelde bedrag van toepassing. In een zodanig geval blijft het daarboven uitgaande deel van de betalingen belastbaar overeenkomstig de wetgeving van elke overeenkomstsluitende Staat, met inachtneming van de overige bepalingen van deze overeenkomst.
 Art.    12 . Royalty's. 1. Royalty's afkomstig uit een overeenkomstsluitende Staat en betaald aan een inwoner van de andere overeenkomstsluitende Staat zijn in die andere Staat belastbaar.
2. Deze royalty's mogen echter ook in de overeenkomstsluitende Staat waaruit zij afkomstig zijn overeenkomstig de wetgeving van die Staat worden belast, maar indien de uiteindelijk gerechtigde tot de royalty's inwoner is van de andere overeenkomstsluitende Staat, mag de aldus geheven belasting niet hoger zijn dan 10% van het brutobedrag van de royalty's.
3. De uitdrukking " royalty's " zoals gebezigd in dit artikel, betekent betalingen van welke aard ook als vergoeding voor het gebruik van, of voor het recht van gebruik van, een auteursrecht op een werk op het gebied van letterkunde, kunst of wetenschap, daaronder begrepen bioscoopfilms en films of banden voor radio en televisie, van een octrooi, een fabrieks- of handelsmerk, een tekening, een model, een plan, een geheim recept of een geheime werkwijze, alsmede voor het gebruik van, of voor het recht van gebruik van, nijverheids- of handelsuitrusting of wetenschappelijke uitrusting, of voor inlichtingen omtrent ervaringen op het gebied van nijverheid, handel of wetenschap.
4. De bepalingen van de paragrafen 1 en 2 zijn niet van toepassing indien de uiteindelijk gerechtigde tot de royalty's die inwoner is van een overeenkomstsluitende Staat, in de andere overeenkomstsluitende Staat waaruit de royalty's afkomstig zijn, een nijverheids- of handelsbedrijf met behulp van een aldaar gevestigde vaste inrichting of een zelfstandig beroep door middel van een aldaar gevestigde vaste basis uitoefent en het recht of het goed uit hoofde waarvan de royalty's verschuldigd zijn, met die vaste inrichting of vaste basis wezenlijk is verbonden. In dat geval zijn de bepalingen van artikel 7 of artikel 14, naar het geval, van toepassing.
5. Royalty's worden geacht uit een overeenkomstsluitende Staat afkomstig te zijn indien de schuldenaar die Staat zelf is, een staatkundig of administratief onderdeel, een plaatselijke gemeenschap of een inwoner van die Staat. Indien evenwel de schuldenaar van de royalty's, ongeacht of hij inwoner van een overeenkomstsluitende Staat is of niet, in een overeenkomstsluitende Staat een vaste inrichting of een vaste basis heeft waarvoor de verbintenis ter zake waarvan de royalty's worden betaald werd aangegaan en die de last van die royalty's draagt worden die royalty's geacht afkomstig te zijn uit de Staat waar de vaste inrichting of de vaste basis is gevestigd.
6. Indien, ten gevolge van een bijzondere verhouding tussen de schuldenaar en de uiteindelijk gerechtigde of tussen hen beiden en een derde, het bedrag van de royalty's, gelet op het gebruik, het recht of de inlichtingen waarvoor zij worden betaald, hoger is dan het bedrag dat zonder zulk een verhouding door de schuldenaar en de uiteindelijk gerechtigde zou zijn overeengekomen, zijn de bepalingen van dit artikel slechts op het laatstbedoelde bedrag van toepassing. In een zodanig geval blijft het daarboven uitgaande deel van de betalingen belastbaar overeenkomstig de wetgeving van elke overeenkomstsluitende Staat, met inachtneming van de overige bepalingen van deze overeenkomst.
 Art.    13 . Vermogenswinst. 1. Voordelen die een inwoner van een overeenkomstsluitende Staat verkrijgt uit de vervreemding van onroerende goederen zoals bedoeld in artikel 6 die in de andere overeenkomstsluitende Staat zijn gelegen mogen in die andere Staat worden belast.
2. Voordelen verkregen uit de vervreemding van roerende goederen die deel uitmaken van het bedrijfsvermogen van een vaste inrichting die een onderneming van een overeenkomstsluitende Staat in de andere overeenkomstsluitende Staat heeft, of van roerende goederen die behoren tot een vaste basis die een inwoner van een overeenkomstsluitende Staat in de andere overeenkomstsluitende Staat tot zijn beschikking heeft voor de uitoefening van een zelfstandig beroep, daaronder begrepen voordelen verkregen uit de vervreemding van die vaste inrichting (alleen of te zamen met de gehele onderneming) of van die vaste basis, mogen in die andere Staat worden belast.
3. Voordelen verkregen uit de vervreemding van schepen of luchtvaartuigen die in internationaal verkeer worden geëxploiteerd of van roerende goederen die bij de exploitatie van die schepen of luchtvaartuigen worden gebruikt, zijn slechts belastbaar in de overeenkomstsluitende Staat waar de plaats van de werkelijke leiding van de onderneming is gelegen.
4. Voordelen verkregen uit de vervreemding van alle andere goederen dan die vermeld in de §§ 1, 2 en 3 zijn slechts belastbaar in de overeenkomstsluitende Staat waarvan de vervreemder inwoner is.
 Art.    14 . Zelfstandige beroepen. 1. Inkomsten verkregen door een inwoner van een overeenkomstsluitende Staat in de uitoefening van een vrij beroep of ter zake van andere werkzaamheden van zelfstandige aard zijn slechts in die Staat belastbaar; die inkomsten mogen echter in de volgende gevallen eveneens in de andere overeenkomstsluitende Staat werden belast:
a) indien die inwoner in de andere overeenkomstsluitende Staat voor het verrichten van zijn werkzaamheden geregeld over een vaste basis beschikt; in dat geval mag slechts het deel van de inkomsten dat aan die vaste basis kan worden toegerekend in de andere overeenkomstsluitende Staat worden belast;
of
b) indien hij in de andere overeenkomstsluitende Staat verblijft gedurende een tijdvak of tijdvakken die in totaal 183 dagen in enig tijdvak van twaalf maanden bereiken of te boven gaan; in dat geval mag slechts het deel van de inkomsten dat afkomstig is van zijn in de andere Staat verrichte werkzaamheden, in die Staat worden belast.
2. De uitdrukking " vrij beroep " omvat in het bijzonder zelfstandige werkzaamheden op het gebied van wetenschap, letterkunde, kunst, opvoeding of onderwijs, alsmede de zelfstandige werkzaamheden van artsen, advocaten, ingenieurs, architecten, tandartsen en accountants.
 Art.    15 . Niet-zelfstandige beroepen. 1. Onder voorbehoud van de bepalingen van de artikelen 16, 18, 19 en 20, zijn lonen, salarissen en andere soortgelijke beloningen verkregen door een inwoner van een overeenkomstsluitende Staat ter zake van een dienstbetrekking slechts in die Staat belastbaar, tenzij de dienstbetrekking in de andere overeenkomstsluitende Staat wordt uitgeoefend. Indien de dienstbetrekking aldaar wordt uitgeoefend, mogen de ter zake daarvan verkregen beloningen in die andere Staat worden belast.
2. Niettegenstaande de bepalingen van § 1 zijn beloningen verkregen door een inwoner van een overeenkomstsluitende Staat ter zake van een in de andere overeenkomstsluitende Staat uitgeoefende dienstbetrekking slechts in de eerstbedoelde Staat belastbaar, indien:
a) de genieter in de andere Staat verblijft gedurende een tijdvak of tijdvakken die in enig tijdvak van twaalf maanden een totaal van 183 dagen niet te boven gaan, en
b) de beloningen worden betaald door of namens een werkgever die geen inwoner van de andere Staat is, en
c) de beloningen niet ten laste komen van een vaste inrichting of een vaste basis die de werkgever in de andere Staat heeft.
3. Niettegenstaande de voorgaande bepalingen van dit artikel, mogen beloningen verkregen ter zake van een dienstbetrekking uitgeoefend aan boord van een schip of luchtvaartuig in internationaal verkeer, worden belast in de overeenkomstsluitende Staat waar de plaats van de werkelijke leiding van de onderneming is gelegen.
 Art.    16 . Tantièmes. 1. Tantièmes, presentiegelden en andere soortgelijke beloningen verkregen door een inwoner van een overeenkomstsluitende Staat in zijn hoedanigheid van lid van de raad van beheer van een vennootschap die inwoner is van de andere overeenkomstsluitende Staat, mogen in die andere Staat worden belast.
2. Beloningen die een persoon, op wie § 1 van toepassing is, van de vennootschap verkrijgt ter zake van de uitoefening van dagelijkse werkzaamheden in een vaste inrichting die in een overeenkomstsluitende Staat, niet zijnde de Staat waarvan de vennootschap inwoner is, is gelegen, mogen echter in de eerstbedoelde Staat worden belast indien die beloningen ten laste komen van die vaste inrichting.
 Art.    17 . Artiesten en sportbeoefenaars. 1. Niettegenstaande de bepalingen van de artikelen 14 en 15 mogen inkomsten die een inwoner van een overeenkomstsluitende Staat verkrijgt uit zijn persoonlijke werkzaamheden die hij in de andere overeenkomstsluitende Staat verricht in de hoedanigheid van artiest, zoals toneelspeler, film-, radioof televisie-artiest of musicus, of in de hoedanigheid van sportbeoefenaar, in die andere Staat worden belast.
2. Indien inkomsten uit werkzaamheden, die een artiest of een sportbeoefenaar persoonlijk en als zodanig verricht, niet worden toegekend aan de artiest of aan de sportbeoefenaar zelf maar aan een ander persoon, mogen die inkomsten, niettegenstaande de bepalingen van de artikelen 7, 14 en 15, worden belast in de overeenkomstsluitende Staat waar de werkzaamheden van de artiest of de sportbeoefenaar worden verricht.
 Art.    18 . Pensioenen en lijfrenten. 1. Onder voorbehoud van de bepalingen van artikel 19, § 2, zijn pensioenen en andere soortgelijke beloningen betaald aan een inwoner van een overeenkomstsluitende Staat ter zake van een vroegere dienstbetrekking, slechts in die Staat belastbaar.
2. Niettegenstaande de bepalingen van § 1 zijn pensioenen en andere, periodieke of niet-periodieke vergoedingen die overeenkomstig de sociale zekerheidswetgeving van een overeenkomstsluitende Staat worden betaald door die Staat, een staatkundig of administratief onderdeel of een plaatselijke gemeenschap daarvan of door een rechtspersoon, opgericht krachtens het publiek recht daarvan, in die Staat belastbaar.
3. Lijfrenten afkomstig uit een overeenkomstsluitende Staat en betaald aan een inwoner van de andere overeenkomstsluitende Staat mogen in de Staat waaruit zij afkomstig zijn worden belast.
De uitdrukking " lijfrenten " betekent een vaste som, periodiek betaalbaar op vaste tijdstippen, hetzij gedurende het leven, hetzij gedurende een vastgesteld of voor vaststelling vatbaar tijdvak, ingevolge een verbintenis tot het doen van betalingen, welke tegenover een voldoende en volledige tegenprestatie in geld of geldswaarde staat.
 Art.    19 . Overheidsfuncties. 1. a) Beloningen, niet zijnde pensioenen, betaald door een overeenkomstsluitende Staat of een staatkundig of administratief onderdeel of plaatselijke gemeenschap daarvan aan een natuurlijke persoon, ter zake van diensten bewezen aan die Staat of aan dat onderdeel of die gemeenschap, zijn slechts in die Staat belastbaar.
b) Die beloningen zijn evenwel slechts in de andere overeenkomstsluitende Staat belastbaar indien de diensten in die Staat worden bewezen en de natuurlijke persoon inwoner van die Staat is die:
(i) onderdaan is van die Staat; of
(ii) niet uitsluitend met het oog op het bewijzen van de diensten inwoner van die Staat is geworden.
2.
a) Pensioenen door een overeenkomstsluitende Staat of een staatkundig of administratief onderdeel of plaatselijke gemeenschap daarvan, hetzij rechtstreeks hetzij uit door hen in het leven geroepen fondsen, betaald aan een natuurlijke persoon ter zake van diensten bewezen aan die Staat of aan dat onderdeel of die gemeenschap, zijn slechts in die Staat belastbaar.
b) Die pensioenen zijn evenwel slechts in de andere overeenkomstsluitende Staat belastbaar indien de natuurlijke persoon inwoner en onderdaan is van die Staat.
3. De bepalingen van de artikelen 15, 16 en 18 zijn van toepassing op beloningen en pensioenen ter zake van diensten bewezen in het kader van een nijverheids- of handelsbedrijf uitgeoefend door een overeenkomstsluitende Staat of van een staatkundig of administratief onderdeel of plaatselijke gemeenschap daarvan.
 Art.    20 . Leraren en studenten. 1.Beloningen, betaald aan hoogleraren en andere leraren die inwoner zijn van een overeenkomstsluitende Staat en die tijdelijk in de andere overeenkomstsluitende Staat verblijven om gedurende een tijdvak van ten hoogste twee jaar aan een universiteit of andere officieel erkende onderwijsinrichting onderwijs te geven of wetenschappelijk onderzoek te doen, zijn slechts in de eerstbedoelde Staat belastbaar.
2. Een natuurlijke persoon die inwoner is of was van een overeenkomstsluitende Staat en tijdelijk in de andere overeenkomstsluitende Staat verblijft, uitsluitend:
a) als student aan een erkende universiteit, hogeschool of school in die andere Staat; of
b) als een voor een beroep of bedrijf in opleiding zijnde persoon; (of) (Err. B. St. 19-09-1985, p. 13452)
c) als genieter van een in de eerste plaats voor studie of wetenschappelijk onderzoek bestemde toelage, vergoeding of prijs van een instelling op het gebied van godsdienst, liefdadigheid, wetenschap of onderwijs, is in die andere Staat vrijgesteld van belasting ter zake van
(i) de overmakingen uit het buitenland ten behoeve van zijn onderhoud, opvoeding, studie, onderzoek of opleiding;
(ii) de toelage, vergoeding of prijs; en
(iii) de beloning van een dienstbetrekking in die andere Staat, op voorwaarde dat die beloning in enig tijdvak van twaalf maanden 120 000 Belgische frank of de tegenwaarde daarvan in de munt van Sri Lanka niet te boven gaat.
3. Een inwoner van een overeenkomstsluitende Staat die tijdelijk in de andere overeenkomstsluitende Staat verblijft gedurende een tijdvak van ten hoogste een jaar, als werknemer van, of onder contract met, een onderneming van de eerstbedoelde Staat of een instelling van die eerstbedoelde Staat zoals bedoeld in § 2, c, uitsluitend met de bedoeling technische ervaring of beroeps- of bedrijfservaring te verkrijgen van een andere persoon dan die onderneming of instelling, is in die andere Staat van belasting vrijgesteld ter zake van de beloningen voor dat tijdvak.
4. Een inwoner van een overeenkomstsluitende Staat die tijdelijk in de andere overeenkomstsluitende Staat verblijft ingevolge akkoorden met de Regering van die andere Staat of met een inrichting of instelling daarvan, uitsluitend voor zijn opleiding, studie of oriëntering, is in die andere Staat van belasting vrijgesteld ter zake van beloningen die hij voor die opleiding, studie of oriëntering uit bronnen in de eerstbedoelde Staat verkrijgt.
 Art.    21 . Andere inkomsten. 1. Ongeacht de afkomst ervan zijn bestanddelen van het inkomen van een inwoner van een overeenkomstsluitende Staat die niet in de voorgaande artikelen van deze overeenkomst worden behandeld, slechts in die Staat belastbaar.
2. De bepaling van § 1 is niet van toepassing op inkomsten, niet zijnde inkomsten uit onroerende goederen als omschreven in artikel 6, § 2, indien de genieter van die inkomsten, die inwoner is van een overeenkomstsluitende Staat, in de andere overeenkomstsluitende Staat een nijverheids- of handelsbedrijf met behulp van een aldaar gevestigde vaste inrichting of een zelfstandig beroep door middel van een aldaar gevestigde vaste basis uitoefent en het recht of het goed dat de inkomsten oplevert, met die vaste inrichting of die vaste basis wezenlijk is verbonden. In dat geval zijn de bepalingen van artikel 7 of van artikel 14, naar het geval, van toepassing.
 Art.    22 . Vermogen. 1. Vermogen bestaande uit onroerende goederen als omschreven in artikel 6, die een inwoner van een overeenkomstsluitende Staat bezit (en die in de andere) overeenkomstsluitende Staat zijn gelegen, mag in die andere Staat worden belast. (Err. B. St. 19-09-1985, p. 13453).
2. Vermogen bestaande uit roerende goederen die deel uitmaken van het bedrijfsvermogen van een vaste inrichting die een onderneming van een overeenkomstsluitende Staat in de andere overeenkomstsluitende Staat heeft of uit roerende goederen die behoren tot een vaste basis die een inwoner van een overeenkomstsluitende Staat in de andere overeenkomstsluitende Staat tot zijn beschikking heeft voor de uitoefening van een zelfstandig beroep, mag in die andere Staat worden belast.
3. Vermogen bestaande uit schepen of luchtvaartuigen die in internationaal verkeer worden geëxploiteerd en uit roerende goederen die bij de exploitatie van die schepen of luchtvaartuigen worden gebruikt, is slechts belastbaar in de overeenkomstsluitende Staat waar de plaats van de werkelijke leiding van de onderneming is gelegen.
4. Alle andere bestanddelen van het vermogen van een inwoner van een overeenkomstsluitende Staat zijn slechts in die Staat belastbaar.
 Art.    23 . Vermijding van dubbele belasting. 1. De wetten die in beide overeenkomstsluitende Staten van kracht zijn regelen verder de belastingheffing naar het inkomen in de onderscheiden overeenkomstsluitende Staten, behoudens indien het tegenovergestelde uitdrukkelijk in deze Overeenkomst is bepaald.
2. In België wordt dubbele belasting op de volgende wijze vermeden:
a) indien een inwoner van België inkomsten verkrijgt die volgens de bepalingen van de Overeenkomst in Sri Lanka mogen worden belast, ongeacht of die inkomsten zijn belast of niet, en waarop de bepalingen van de subparagrafen b en c hierna niet van toepassing zijn, stelt België die inkomsten vrij van belasting maar, om het bedrag van de belasting op het overige inkomen van die inwoner te berekenen, mag België het belastingtarief toepassen dat van toepassing zou zijn indien die inkomsten niet weren vrijgesteld;
b) verkrijgt een inwoner van België:
- dividenden als bedoeld in artikel 10, § 2 en waarop subparagraaf c hierna niet van toepassing is;
- interest als bedoeld in artikel 11, § 2 of 7;
(- royalty's als bedoeld in) artikel 12, § 2 of 6,
(Err. B. St. 19-09-1985, p. 13453).
dan verleent België een passende vermindering op de Belgische belasting over die inkomsten. Deze vermindering is gelijk aan het forfaitaire gedeelte van buitenlandse belasting waarin de Belgische wetgeving voorziet. In afwijking van de bepalingen van zijn wetgeving, verleent België de vermindering waarin deze subparagraaf voorziet eveneens met betrekking tot de belasting die in Sri Lanka ingevolge de Overeenkomst en de wetgeving van Sri Lanka mag worden geheven van dividenden, interest en royalty's maar waarvan tijdelijke vrijstelling of vermindering wordt verleend ingevolge speciale maatregelen ter bevordering van de economische ontwikkeling van Sri Lanka;
c) indien een vennootschap die inwoner is van België, aandelen of delen in eigendom bezit van een vennootschap op aandelen die inwoner is van Sri Lanka, worden de dividenden die haar door de laatstbedoelde vennootschap werden betaald en die in Sri Lanka volgens artikel 10, § 2, mogen worden belast, in België vrijgesteld van de vennootschapsbelasting in zoverre als vrijstelling zou werden verleend indien beide vennootschappen inwoner zouden zijn van België;
d) in afwijking van subparagraaf a hierboven mag de Belgische belasting worden geheven over in Sri Lanka belastbare inkomsten in zoverre als die inkomsten in Sri Lanka niet werden belast doordat zij er werden opgeslorpt door verliezen, die voor enig boekjaar ook van in België belastbare winsten werden afgetrokken.
3. Onder voorbehoud van de bepalingen van de wetgeving van Sri Lanka betreffende de verrekening van de in een gebied buiten Sri Lanka verschuldigde belasting met de belasting van Sri Lanka (welke bepalingen het hierna volgende algemene beginsel niet aantasten), wordt de Belgische belasting die volgens de Belgische wetgeving en in overeenstemming met de overeenkomst, hetzij rechtstreeks, hetzij door inhouding verschuldigd is ter zake van winst, inkomen of belastbare voordelen uit bronnen in België (behalve, in het geval van een dividend, de belasting die verschuldigd is ter zake van de winst waaruit het dividend wordt betaald) verrekend met de belasting van Sri Lanka die op dezelfde inkomstenbestanddelen is berekend.
Die vermindering mag echter het gedeelte van de belasting van Sri Lanka (berekend voor die verrekening), die op de inkomsten uit bronnen in België betrekking heeft, niet le boven gaan.
 Art.    24 . Non-discriminatie. 1. Onderdanen van een overeenkomstsluitende Staat worden in de andere overeenkomstsluitende Staat aan enige belastingheffing of daarmee verband houdende verplichting, die anders of zwaarder is dan de belastingheffing en daarmede verband houdende verplichtingen waaraan onderdanen van die andere Staat onder gelijke omstandigheden zijn of kunnen werden onderworpen. Niettegenstaande de bepalingen van artikel 1 is deze bepaling ook van toepassing op personen die geen inwoner zijn van een overeenkomstsluitende Staat of van beide overeenkomstsluitende Staten.
2. De belastingheffing van een vaste inrichting die een onderneming van een overeenkomstsluitende Staat in de andere overeenkomstsluitende Staat heeft, is in die andere Staat niet ongunstiger dan de belastingheffing van ondernemingen van die andere Staat die dezelfde werkzaamheden uitoefenen.
Deze bepaling mag niet aldus worden uitgelegd dat zij een overeenkomstsluitende Staat verplicht aan inwoners van de andere overeenkomstsluitende Staat bij de belastingheffing de persoonlijke aftrekken, tegemoetkomingen en verminderingen uit hoofde van de gezinstoestand of gezinslasten te verlenen die hij aan zijn eigen inwoners verleent.
3. Behalve indien de bepalingen van artikel 9, artikel 11, § 7 of artikel 12, § 6 van toepassing zijn, worden interest, royalty's en andere uitgaven die door een onderneming van een overeenkomstsluitende Staat aan een inwoner van de andere overeenkomstsluitende Staat worden betaald, bij het bepalen van de belastbare winst van die onderneming op dezelfde voorwaarden in mindering gebracht, alsof zij aan een inwoner van de eerstbedoelde Staat zouden zijn betaald. Schulden van een onderneming van een overeenkomstsluitende Staat tegenover een inwoner van de andere overeenkomstsluitende Staat worden, bij het bepalen van het belastbare vermogen van die onderneming, eveneens onder dezelfde voorwaarden in mindering gebracht, alsof die schulden tegenover een inwoner van de eerstbedoelde Staat zouden zijn aangegaan.
4. Ondernemingen van een overeenkomstsluitende Staat, waarvan het kapitaal geheel of ten dele, onmiddellijk of middellijk, in het bezit is van, of wordt beheerst door, één of meer inwoners van de andere overeenkomstsluitende Staat, worden in de eerstbedoelde Staat niet aan enige belastingheffing of daarmede verband houdende verplichting onderworpen die anders of zwaarder is dan de belastingheffing en daarmede verband houdende verplichtingen, waaraan andere, soortgelijke ondernemingen van de eerstbedoelde Staat zijn of kunnen worden onderworpen.
5. De bepalingen van dit artikel mogen niet dusdanig worden uitgelegd dat zij een overeenkomstsluitende Staat beletten
a) het totale bedrag van de winsten die kunnen worden toegerekend aan een vaste inrichting, in die Staat, van een vennootschap die inwoner is van de andere overeenkomstsluitende Staat of van een vereniging die haar plaats van werkelijke leiding in die andere Staat heeft, aan belasting te onderwerpen tegen het belastingtarief dat door de wetgeving van de eerstbedoelde Staat is bepaald;
b) bronbelasting te heffen van dividenden die afkomstig zijn uit een aandelenbezit dat wezenlijk is verbonden met een in die Staat gevestigde vaste inrichting of vaste basis van een vennootschap die inwoner is van de andere overeenkomstsluitende Staat, of van een vereniging die haar plaats van werkelijke leiding in die andere Staat heeft en als een rechtspersoon in de eerstbedoelde Staat belastbaar is.
6. In dit artikel betekent de uitdrukking " belastingheffing " belastingen die het voorwerp zijn van deze overeenkomst.
 Art.    25 . Regeling voor onderling overleg. 1. Indien een persoon van oordeel is dat de maatregelen van een overeenkomstsluitende Staat of van beide overeenkomstsluitende Staten voor hem leiden of zullen leiden tot een belastingheffing die niet in overeenstemming is met de bepalingen van deze overeenkomst, kan hij, onverminderd de rechtsmiddelen waarin het interne recht van die Staten voorziet, zijn geval voorleggen aan de bevoegde autoriteit van de overeenkomstsluitende Staat waarvan hij inwoner is of indien zijn geval onder artikel 24, § 1, ressorteert, aan die van de overeenkomstsluitende Staat waarvan hij de nationaliteit bezit. Het geval moet worden voorgelegd binnen drie jaar nadat de maatregel die een belastingheffing ten gevolge heeft die niet in overeenstemming is met de bepalingen van de overeenkomst, voor het eerst te zijner kennis is gebracht.
2. De bevoegde autoriteit tracht, indien het bezwaar haar gegrond voorkomt en indien zij niet zelf in staat is tot een bevredigende oplossing ervan te komen, de aangelegenheid in onderlinge overeenstemming met de bevoegde autoriteit van de andere overeenkomstsluitende Staat te regelen, ten einde een belastingheffing die niet in overeenstemming is met de overeenkomst, te vermijden.
3. De bevoegde autoriteiten van de overeenkomstsluitende Staten trachten moeilijkheden of twijfelpunten die mochten rijzen met betrekking tot de interpretatie of de toepassing van de overeenkomst, in onderlinge overeenstemming op te lossen.
4. De bevoegde autoriteiten van de overeenkomstsluitende Staten plegen overleg omtrent de administratieve maatregelen die voor de uitvoering van de bepalingen van de overeenkomst nodig zijn en met name omtrent de bewijsstukken die de inwoners van elke overeenkomstsluitende Staat moeten overleggen om in de andere Staat de bij de overeenkomst bepaalde belastingvrijstellingen of verminderingen te genieten.
5. De bevoegde autoriteiten van de overeenkomstsluitende Staten stellen zich rechtstreeks met elkander in verbinding voor de toepassing van de overeenkomst.
 Art.    26 . Uitwisseling van inlichtingen. 1. De bevoegde autoriteiten van de overeenkomstsluitende Staten wisselen de inlichtingen uit die nodig zijn om uitvoering te geven aan de bepalingen van deze overeenkomst of aan die van de nationale wetgeving van de overeenkomstsluitende Staten met betrekking tot de belastingen waarop de overeenkomst van toepassing is, voor zover de heffing van die belastingen niet in strijd is met de overeenkomst, alsmede om het ontgaan van belasting te voorkomen.
De uitwisseling van inlichtingen wordt niet beperkt door artikel 1. De door een overeenkomstsluitende Staat verkregen inlichtingen worden op dezelfde wijze geheim gehouden als de inlichtingen die onder de nationale wetgeving van die Staat zijn verkregen en worden alleen ter kennis gebracht van personen of autoriteiten (daaronder begrepen rechterlijke instanties en administratieve lichamen) die betrokken zijn bij de vestiging of invordering van, de tenuitvoerlegging of vervolging ter zake van, of de beslissing in beroepszaken betrekking hebbende op de belastingen waarop de overeenkomst van toepassing is. Deze personen of autoriteiten gebruiken deze inlichtingen slechts voor die doeleinden. Zij mogen van deze inlichtingen melding maken tijdens openbare rechtszittingen of in rechterlijke beslissingen.
2. In geen geval mogen de bepalingen van § 1 aldus worden uitgelegd dat zij een overeenkomstsluitende Staat de verplichting opleggen:
a) administratieve maatregelen te nemen die afwijken van de wetgeving en de administratieve praktijk van die of van de andere overeenkomstsluitende Staat;
b) bijzonderheden te verstrekken die niet verkrijgbaar zijn volgens de wetgeving of in de normale gang van de administratieve werkzaamheden van die of van de andere overeenkomstsluitende Staat;
c) inlichtingen te verstrekken die een handels-, bedrijfs-, nijverheids- of beroepsgeheim of een handelswerkwijze zouden onthullen, dan wel inlichtingen waarvan het verstrekken in strijd zou zijn met de openbare orde.
 Art.    27 . Beperking van de werking van de overeenkomst. 1. De bepalingen van deze overeenkomst beperken niet de belastingheffing, volgens de wetgeving van een overeenkomstsluitende Staat, van een vennootschap die inwoner is van die Staat, in geval van inkoop van haar eigen aandelen of delen of naar aanleiding van de verdeling van haar maatschappelijk vermogen.
2. De bepalingen van de overeenkomst tasten in geen enkel opzicht de fiscale voorrechten aan die diplomatieke vertegenwoordigers of consulaire ambtenaren ontlenen aan de algemene regelen van het volkenrecht of aan bepalingen van bijzondere overeenkomsten.
3. Voor de toepassing van de overeenkomst worden personen die deel uitmaken van een diplomatieke of consulaire zending van een overeenkomstsluitende Staat die in de andere overeenkomstsluitende Staat of in een derde Staat geaccrediteerd zijn en die de nationaliteit van de Zendstaat bezitten, geacht inwoners te zijn van de Zendstaat indien zij aldaar aan dezelfde verplichtingen inzake belastingen naar het inkomen en naar het vermogen zijn onderworpen als de inwoners van die Staat.
4. De overeenkomst is niet van toepassing op internationale organisaties, hun organen of hun ambtenaren, noch op personen die lid zijn van een diplomatieke of consulaire zending van een derde Staat, indien deze in een overeenkomstsluitende Staat verblijven en inzake belastingen naar het inkomen en naar het vermogen niet als inwoners van de ene of de andere overeenkomstsluitende Staat worden behandeld.
 Art.    28 . Inwerkingtreding. 1. Deze overeenkomst zal worden bekrachtigd en de akten van bekrachtiging zullen zo spoedig mogelijk te Colombo worden uitgewisseld.
2. De overeenkomst zal in werking treden op de vijftiende dag die volgt op de dag van de uitwisseling van de akten van bekrachtiging en haar bepalingen zullen toepassing vinden:
a) in België:
(i) op de bij de bron verschuldigde belastingen op inkomsten die zijn toegekend of betaalbaar gesteld op of na 1 januari van het kalenderjaar waarin de overeenkomst in werking treedt;
(ii) op de andere dan bij de bron verschuldigde belastingen op inkomsten van belastbare tijdperken die aanvangen op of na 1 januari van het kalenderjaar waarin de overeenkomst in werking treedt.
b) in Sri Lanka:
op belastbaar inkomen of vermogen van enig aanslagjaar dat aanvangt op of na 1 januari van het jaar dat het jaar waarin de overeenkomst in werking treedt voorafgaat.
 Art.    29 . Beëindiging. Deze overeenkomst blijft voor onbepaalde tijd van kracht, maar elk van de overeenkomstsluitende Staten kan de overeenkomst langs diplomatieke weg opzeggen door, ten laatste op 30 juni van enig kalenderjaar vanaf het vijfde jaar dat volgt op dat waarin de overeenkomst in werking is getreden, aan de andere overeenkomstsluitende Staat een schriftelijke opzegging te doen toekomen. In dat geval zal de overeenkomst voor de laatste maal van toepassing zijn:
in België:
a) op alle bij de bron verschuldigde belastingen op inkomsten die ten laatste op 31 december van het kalenderjaar waarin de opzegging is gedaan, zijn toegekend of betaalbaar gesteld;
b) op alle andere dan bij de bron verschuldigde belastingen op inkomsten van belastbare tijdperken die eindigen ten laatste op 30 december van het kalenderjaar dat volgt op dat waarin de opzegging is gedaan.
in Sri Lanka:
op alle belastingen over het aanslagjaar dat aanvangt op of na 1 januari van het kalenderjaar dat het jaar waarin de opzegging is gedaan voorafgaat.
TEN BLIJKE WAARVAN de ondergetekenden, daartoe behoorlijk gevolmachtigd, deze overeenkomst hebben ondertekend.
GEDAAN in tweevoud te Colombo op 3 februari 1983 in de Nederlandse, de Franse, de Sinhala en de Engelse taal zijnde alle teksten gelijkelijk authentiek. In geval van verschil in interpretatie is de Engelse tekst beslissend.
Voor de Regering van het Koninkrijk België:
J. HOLLANTS van LOOCKE.
Voor de Regering van de Democratische Socialistische Republiek van Sri Lanka:
J.A.R. FELIX.
 BIJLAGEN.
 Art.    N1 . PROTOCOL. Bij de ondertekening van de overeenkomst die vandaag is gesloten tussen de Democratische Socialistische Republiek van Sri Lanka en het Koninkrijk België (tot het vermijden van dubbele belastingen en tot het voorkomen van het ontgaan van belasting inzake belastingen naar het inkomen en naar het vermogen), zijn de ondergetekenden overeengekomen dat de volgende aanvullende bepaling een integrerend deel van deze overeenkomst vormt. (Err. B. St.
19-09-1985, p. 13453).
Ad artikel 12, § 3.
Er is overeengekomen dat betalingen verkregen als vergoeding voor technische diensten, daaronder begrepen studies of toezicht van wetenschappelijke, geologische of technische aard, of voor bouwkundecontracten, daaronder begrepen de daarop betrekking hebbende blauwdrukken, of voor het verstrekken van advies of het houden van toezicht, niet worden geacht betalingen te zijn verkregen als vergoeding voor inlichtingen omtrent ervaringen op het gebied van nijverheid, handel of wetenschap.
TEN BLIJKE WAARVAN de ondergetekenden, daartoe behoorlijk gevolmachtigd, dit protocol hebben ondertekend.
GEDAAN in tweevoud te Colombo op 3 februari 1983 in de Nederlandse, de Franse, de Sinhala en de Engelse taal, zijnde alle teksten gelijkelijk authentiek. In geval van verschil in interpretatie is de Engelse tekst beslissend.
Voor de Regering van het koninkrijk België:
J. HOLLANTS van LOOCKE.
Voor de Regering van de Democratische Socialistische Republiek van Sri Lanka:
J.A.R. FELIX.
 Art.  N2. Daar de uitwisseling van de bekrachtigingsoorkonden heeft plaatsgehad in Colombo (Sri Lanka) op 28 mei 1985, zijn deze Overeenkomst en dit Protocol in werking getreden op 12 juni 1985, overeenkomstig de bepalingen van artikel 28 van de Overeenkomst en van alinea 1 van het Protocol.


text:
Artikel    1 . Artikel 2, § 3, van de overeenkomst wordt vervangen door de volgende tekst :
"§ 3. De bestaande belastingen, waarop de overeenkomst van toepassing is, zijn met name :
1° Met betrekking tot België :
a) de personenbelasting;
b) de vennootschapsbelasting;
c) de rechtspersonenbelasting;
d) de belasting der niet-verblijfhouders;
e) de uitzonderlijke en tijdelijke solidariteisbijdrage,
"met inbegrip van de voorheffingen, de opdecimen en opcentiemen op die belastingen en voorheffingen, alsmede de aanvullende belastingen op de personenbelasting (hierna te noemen : "Belgisch belasting").
2° Met betrekking tot Marokko :
a) de belasting op bedrijfswinsten en de investeringsreserve;
b) de heffing op openbare en private beloningen, op vergoedingen en emolumenten, op lonen en salarissen, pensioenen en lijfrenten;
c) de stedelijke belasting en de daarmee verbonden belastingen;
d) de landbouwbelasting;
e) de belasting op opbrengsten van aandelen of maatschappelijke delen en gelijkgestelde inkomsten;
f) de belasting op onroerende inkomsten;
g) de nationale solidariteitsbijdrage;
h) de aanvullende belasting op het totale inkomen van natuurlijk personen;
i) de belasting op stedelijke terreinen,
(hierna te noemen "Marokkaanse belasting")".
 Art.    2 . De tekst van artikel 3, § 1, 6°, a), van de overeenkom wordt vervangen door de volgende tekst :
"a) in België, de Minister van Financiën of zijn afgevaardigde,".
 Art.    3 . § 1er. De titel van de overeenkomst wordt vervangen door de titel "Niet-zelfstandige beroepen".
§ 2. De tekst van artikel 15, § 1, van de overeenkomst wordt vervangen door de volgende tekst :
"§ 1. Onder voorbehoud van de bepalingen van de artikelen 16, 18, 18bis en 19, zijn lonen, salarissen en andere soortgelijke beloningen verkregen door een verblijfhouder van een overeenkomstsluitende Staat ter zake van een dienstbetrekking slechts in die Staat belastbaar, tenzij de dienstbetrekking in de andere overeenkomstsluitende Staat wordt uitgeoefend. Indien de dienstbetrekking aldaar wordt uitgeoefend, zijn de ter zake daarvan verkregen beloningen in die andere Staat belastbaar.
 Art.    4 . § 1. De titel van artikel 18 van de overeenkomst wordt vervangen door de titel "Pensioenen".
§ 2. De tekst van artikel 18 van de overeenkomst wordt vervangen door de volgende tekst :
"Onder voorbehoud van de bepalingen van artikel 18bis, § 2, zijn pensioenen en andere soortgelijke beloningen betaald aan een verblijfhouder van een overeenkomstsluitende Staat ter zake van een vroegere dienstbetrekking, slechts in die Staat belastbaar".
 Art.    5 . Een als volgt luidend artikel 18bis, wordt tussen de artikelen 18 en 19 van de overeenkomst ingevoegd : "Overheidsfuncties.
" Artikel 18bis. § 1. 1° Beloningen, niet zijnde pensioenen, betaald door een overeenkomstsluitende Staat of een staatkundig onderdeel of plaatselijke gemeenschap daarvan aan een natuurlijke persoon ter zake van diensten bewezen aan die Staat of aan dat onderdeel of die gemeenschap, zijn slechts in die Staat belastbaar.
2° Die beloningen zijn evenwel slechts in de andere overeenkomstsluitende Staat belastbaar indien die diensten in die Staat worden bewezen en indien de natuurlijke personen verblijfhouder van die Staat is die :
a) onderdaan van die Staat, of
b) niet uitsluitend met het oog op het bewijzen van de diensten verblijfhouder van die Staat is geworden.
§ 2.
1° Pensioenen door een overeenkomstsluitende Staat of een staatkundig onderdeel of plaatselijke gemeenschap daarvan, hetzij rechtstreeks hetzij uit door hen in het leven geroepen fondsen, betaald aan een natuurlijk persoon ter zake van diensten bewezen aan die Staat of aan dat onderdeel of die gemeenschap, zijn slechts in die Staat belastbaar.
2° Die pensioenen zijn evenwel slechts in de andere overeenkomstsluitende Staat belastbaar indien de natuurlijke persoon een verblijfhouder en onderdaan van die Staat is.
§ 3. De bepalingen van de artikelen 15, 16 en 18 zijn van toepassing op beloningen en pensioenen ter zake van diensten bewezen in het kader van een nijverheids- of handelsbedrijf uitgeoefend door een overeenkomstsluitende Staat of een staatkundig onderdeel of een plaatselijke gemeenschap daarvan.
§ 4. De bepalingen van paragraaf 1 zijn eveneens van toepassing op beloningen door een overeenkomstsluitende Staat of een staatkundig onderdeel of plaatselijke gemeenschap daarvan betaald aan een natuurlijke persoon ter zake van werkzaamheden die in de andere overeenkomstsluitende Staat worden uitgeoefend in het kader van akkoorden tot technische samenwerking gesloten tussen de twee overeenkomstsluitende Staten."
 Art.    6 . Een als volgt luidend artikel 19bis wordt onmiddellijk na artikel 19 van de overeenkomst ingevoegd : "Andere inkomsten.
" Artikel 19bis. § 1. Ongeacht de afkomst ervan zijn bestanddelen van het inkomen van een verblijfhouder van een overeenkomstsluitende Staat die niet in de voorgaande artikelen van deze overeenkomst worden behandeld, slechts in die Staat belastbaar.
§ 2. De bepaling van § 1 is niet van toepassing op inkomsten, andere dan inkomsten uit onroerende goederen als omschreven in artikel 6, § 2, indien de genieter van die inkomsten, die verblijfhouder is van een overeenkomstsluitende Staat, in de andere overeenkomstsluitende Staat een vaste inrichting heeft waarmee het recht of het goed dat de inkomsten oplevert wezenlijk is verbonden. In dat geval zijn de inkomsten in die andere Staat belastbaar volgens de wetgeving van die Staat."
 Art.    7 . § 1. Dit avenant zal worden bekrachtigd en de akten van bekrachtiging zullen zo spoedig mogelijk te Rabat worden uitgewisseld. § 2. Dit avenant zal in werking treden op de vijftiende dag die volgt op de dag van de uitwisseling van de akten van bekrachtiging en de bepalingen ervan zullen van toepassing zijn op alle belastingen die in de werkingssfeer van de overeenkomst vallen. De bepalingen van de artikelen 5 en 6 zullen evenwel van toepassing zijn op de inkomsten die op of na 1 januari 1977 zijn verkregen.
 Art.    8 . Dit avenant zal in werking blijven zolang de overeenkomst van toepassing zal zijn. Ten blijke waarvan de gevolmachtigden van beide Staten dit avenant hebben ondertekend en daaraan hun zegel hebben gehecht.
Gedaan te Brussel, op 14 februari 1983, in tweevoud, in de Nederlandse, de Franse en de Arabische taal, zijnde de drie teksten gelijkelijk authentiek.
In geval van tegenstrijdigheid in de teksten is de Franse tekst beslissend.
Voor België :
L. TINDEMANS
Voor Marokko :
Zine El Abidine SEBTI
 BIJLAGE.
 Art.  N. De ratificatie-instrumenten werden te Rabat uitgewisseld 27 september 1990. Conform artikel 7 is dit Avenant in werking getreden op 12 oktober 1990.


text:
Artikel    1 . Voor toepassing van het bij of krachtens deze Overeenkomst bepaalde worden verstaan onder:
"Voorraden": voorraden ruwe aardolie, halffabrikaten van aardolie en aardolieprodukten;
"Voorraadplicht":
in het Koninkrijk der Nederlanden: de verplichting tot het aanhouden van voorraden, zoals deze voortvloeit uit de Wet voorraadvorming aardolieprodukten van 21 oktober 1976 (Belgisch Staatsblad 1976, 569), enin het Koninkrijk België: de verplichting tot het aanhouden van voorraden zoals deze voortvloeit uit het koninklijk besluit van 11 oktober 1971 (Belgisch Staatsblad 31 december 1971) en het koninklijk besluit van 1 juni 1976 (Belgisch Staatsblad 9 juni 1976);
"Nederlandse, onderscheidenlijk Belgische voorraadplichtige": hij, die onderworpen is aan de Nederlandse, onderscheidenlijk Belgische voorraadplicht.
 Art.    2 . In Nederland opgeslagen voorraden kunnen in het raam der navolgende bepalingen worden meegerekend door Belgische voorraadplichtigen.
 Art.    3 . § 1. Meerekenbaar zijn:
a) Voorraden gelegen in Nederland in opslagruimten die niet toebehoren aan, noch gehuurd zijn door, noch uit andere titel in gebruik zijn bij in Nederland voorraadplichtigen of ondernemingen die in een groep met Nederlandse voorraadplichtigen verbonden zijn dan wel ondernemingen waarin Nederlandse voorraadplichtigen een belangrijke zeggenschap hebben en ten aanzien waarvan Belgische voorraadplichtigen beschikkingsbevoegd zijn.
Toestemming tot meerekenen van deze voorraden dient vooraf te worden verleend door de Minister van het Koninkrijk België, belast met het energiebeleid. Voor het aanhouden van deze voorraden is in het kader van deze Overeenkomst van de Nederlandse Minister van Economische Zaken geen toestemming vereist.
b) Voorraden, gelegen in Nederland in opslagruimten die toebehoren aan, gehuurd zijn door, of uit andere titel in gebruik zijn bij Nederlandse voorraadplichtigen of ondernemingen die met Nederlandse voorraadplichtigen in een groep verbonden zijn dan wel ondernemingen waarin Nederlandse voorraadplichtigen een belangrijke zeggenschap hebben.
Toestemming tot het aanhouden van deze voorraden door Nederlandse voorraadplichtigen en tot het meerekenen ervan door Belgische voorraadplichtigen dient vooraf te worden gevraagd bij de Nederlandse Minister van Economische Zaken.
§ 2. Met inachtneming van de overige bepalingen van deze Overeenkomst zijn eveneens meerekenbaar de voorraden die zich bevinden aan boord van tankschepen, voor zover de havenformaliteiten in een Nederlandse haven vervuld zijn.
 Art.    4 . § 1. De aanvraag tot het meerekenen van voorraden, vallende onder artikel 3, § 1, sub a) en § 2, juncto § 1, sub a), dient door de Belgische voorraadplichtige ten laatste 15 werkdagen voor de aanvang van ieder kalender-kwartaal te worden gericht aan de Minister van het Koninkrijk België, belast met het energiebeleid. De aanvraag dient de volgende gegevens te bevatten:
a) aard en hoeveelheid van de voorraden;
b) naam en adres van de ondernemer in welker opslagruimte de voorraden zijn gelegen;
c) de nauwkeurige aanduiding van de aard en ligging van de opslagruimten waarin de voorraden zich bevinden;
d) het kalender-kwartaal voor hetwelk de toestemming wordt aangevraagd.
De aanvrager dient, ten genoege van de Minister van het Koninkrijk België, belast met het energiebeleid, aan te tonen dat hij ten aanzien van de betrokken voorraden beschikkingsbevoegd is en zich te verbinden deze beschikkingsbevoegdheid, tenminste voor de duur van het kalender-kwartaal waarvoor de toestemming wordt aangevraagd te handhaven.
Tevens dient de aanvrager aan te tonen dat, in geval gedurende dit kwartaal een voorzieningscrisis ontstaat, de betrokken voorraden zo nodig ook na afloop van dit kwartaal in de betrokken opslagruimten opgeslagen kunnen blijven.
§ 2. De aanvraag tot het aanhouden en meerekenen van de voorraden vallende onder artikel 3, § 1, sub b) en § 2, juncto § 1, sub b), dient door de Nederlandse voorraadplichtige ten laatste 15 werkdagen voor de aanvang van ieder kalender-kwartaal te worden ingediend bij de Nederlandse Minister van Economische Zaken en vergezeld te gaan van een aan de Belgische voorraadplichtige gerichte verklaring dat deze voorraden tenminste voor de duur van het kalender-kwartaal waarvoor de toestemming wordt gevraagd ter beschikking van de Belgische voorraadplichtige blijven.
Indien de Belgische voorraadplichtige ten aanzien van de betrokken voorraden niet beschikkingsbevoegd is, dient de aanvraag vergezeld te gaan van een aan de Belgische voorraadplichtige gerichte verklaring dat deze voorraden tenminste voor de duur van het kalender-kwartaal waarvoor toestemming wordt gevraagd voor de Belgische voorraadplichtige gereserveerd blijven.
De aan de Belgische voorraadplichtige gerichte verklaring dient tevens in te houden dat, ingeval gedurende dit kwartaal een voorzieningscrisis ontstaat, de betrokken voorraden zonodig ook na afloop van dit kwartaal bij de Nederlandse voorraadplichtige ter beschikking van de Belgische voorraadplichtige blijven, c.q. voor de Belgische voorraadplichtige gereserveerd blijven.
In beide gevallen dient de aanvraag de navolgende gegevens te bevatten:
a) naam en adres van de betrokken Belgische voorraadplichtige;
b) naam en adres van de voorraadplichtige in wiens opslagruimten de voorraden zijn gelegen of van de voorraadplichtige die de opslagruimte waarin de voorraden zijn gelegen heeft gehuurd of uit andere titel in gebruik heeft;
c) aard en hoeveelheid van de voorraden;
d) de nauwkeurige aanduiding van de aard en ligging van de opslagruimten waarin de voorraden zich bevinden;
e) het kalender-kwartaal voor hetwelk de toestemming wordt aangevraagd.
§ 3. De Nederlandse Minister van Economische Zaken zal toestemming tot het aanhouden van de voorraden verlenen indien hij van oordeel is dat de Nederlandse voorraadplichtige gedurende de gehele periode waarvoor toestemming wordt gevraagd over voldoende voorraden beschikt om:
a) te voldoen aan de op die voorraadplichtige rustende voorraadplicht;
b) de verbintenissen na te komen die de Nederlandse voorraadplichtige aangaat om voorraden aan te houden voor de Belgische voorraadplichtigen en overige buitenlandse voorraadplichtigen;
c) de continuïteit van de exportleveranties te handhaven.
§ 4. Indien de Nederlandse Minister van Economische Zaken van geen bezwaar is gebleken zendt hij de aanvraag naar de Minister van het Koninkrijk België, belast met het energiebeleid.
Middels een afschrift stelt hij de Nederlandse voorraadplichtige daarvan in kennis.
Indien de Minister van het Koninkrijk België, belast met het energiebeleid, van geen bezwaar is gebleken, verleent hij toestemming aan de Belgische voorraadplichtige tot meerekenen van de voorraden.
Bij afwijking van de hoeveelheid tot meerekenen waarvan toestemming wordt verleend, ten opzichte van de hoeveelheid tot aanhouden waarvan de Nederlandse Minister van Economische Zaken toestemming heeft verleend, doet hij daarvan onverwijld mededeling aan deze laatste. In dat geval wordt de hoeveelheid tot aanhouden waarvan toestemming is verleend in gelijke mate verminderd.
 Art.    5 . § 1. De voorraden, vallende onder artikel 3, § 1, sub b) van deze Overeenkomst kunnen door Nederlandse voorraadplichtigen niet worden meegerekend om te voldoen aan de op hen rustende voorraadplicht. Deze voorraden mogen ook niet worden opgenomen in de Nederlandse voorraadopgaven, bestemd voor de Organisatie voor Economische Samenwerking en Ontwikkeling, het Internationaal Energie Agentschap en voor de Europese Gemeenschappen.
§ 2. Deze Overeenkomst laat de bepalingen, voortvloeiend uit de Overeenkomst inzake een Internationaal Energie-programma, opgesteld en ondertekend te Parijs op 18 november 1974, onverlet.
 Art.    6 . § 1. De Minister van het Koninkrijk België, belast met het energiebeleid zendt aan de Nederlandse Minister van Economische Zaken zo spoedig mogelijk een afschrift van het document waarin toestemming wordt verleend tot het meerekenen van de voorraden, vallende onder artikel 3, § 1, sub a), waarbij tevens de gegevens omschreven in artikel 4, § 1, worden vermeld.
§ 2. De Nederlandse Minister van Economische Zaken controleert binnen het kader van zijn bevoegdheden, op verzoek van de Minister van het Koninkrijk België belast met het energiebeleid, de aanwezigheid van de voorraden, vallende onder artikel 3 van deze Overeenkomst.
§ 3. Indien in geval van een voorzieningscrisis blijkt dat, hetzij door overmacht hetzij door nalatigheid, het totaal van de bij de Nederlandse voorraadplichtige aanwezige voorraden zich bevindt beneden het totaal van:
a) de voorraden die de Nederlandse voorraadplichtige moet aanhouden voor de op hem rustende voorraadplicht, en
b) de voorraden tot aanhouden waarvan de Nederlandse voorraadplichtige zich ten behoeve van buitenlandse voorraadplichtigen verplicht heeft, wordt de Minister van het Koninkrijk België, belast met het energiebeleid daarvan onverwijld in kennis gesteld.
Het tekort zal evenredig worden verdeeld over de betrokken voorraadplichtigen.
 Art.    7 . De voorraden, welke mogen worden meegerekend voor de Belgische voorraadplicht kunnen onder alle omstandigheden vrij naar België worden afgevoerd. In geval van een voorzieningscrisis kunnen de voorraden die gedurende het kwartaal waarin de voorzieningscrisis is uitgebroken mogen worden meegerekend, ook na dat kwartaal onbeperkt vrij naar België worden afgevoerd. De afvoer van de voorraden dient tijdens een voorzieningscrisis zo spoedig mogelijk te worden gemeld aan de Nederlandse Minister van Economische Zaken, die bevoegd is ter identificatie van de betrokken voorraden nadere regelen te stellen, zonder daarbij afbreuk te doen aan de vrije afvoer.
 Art.    8 . De bepalingen 1 tot en met 7 zijn van overeenkomstige toepassing voor in België opgeslagen voorraden die Nederlandse voorraadplichtigen wensen mee te rekenen voor de op hen rustende voorraadplicht.
 Art.    9 . Op voorstel van een der contracterende partijen kan nopens al wat de interpretatie en de toepassing van dit akkoord betreft, overleg worden gepleegd. In geval van voorzieningscrisis vindt dergelijk overleg zo spoedig mogelijk plaats.
 Art.    10 . Indien een van de Overeenkomstsluitende Partijen het wenselijk acht een bepaling van deze Overeenkomst te wijzigen, kan zij de andere Overeenkomstsluitende Partij om overleg verzoeken. Dit overleg vangt aan binnen zestig (60) dagen, te rekenen van de datum van ontvangst van het verzoek.
De Overeenkomstsluitende Partijen stemmen schriftelijk in met elke wijziging van de Overeenkomst en die wijziging wordt van kracht zodra de beide Overeenkomstsluitende Partijen elkander hebben medegedeeld dat de voor de inwerkingtreding vereiste grondwettelijke procedures zijn voltooid.
 Art.    11 . Wat het Koninkrijk der Nederlanden betreft, is deze Overeenkomst van toepassing op het Rijk in Europa.
 Art.    12 . Deze Overeenkomst treedt in werking een maand nadat de Regeringen van de Overeenkomstsluitende Partijen elkaar hebben medegedeeld, dat in hun onderscheiden landen de grondwettelijke procedures voor de inwerkingtreding der Overeenkomst hebben plaatsgevonden.
 Art.  13. Deze Overeenkomst geldt voor onbepaalde tijd. Elk der beide Overeenkomstsluitende Partij kan haar uiterlijk drie maanden voor het einde van enig kalenderjaar opzeggen, in welk geval de Overeenkomst met ingang van het eerstvolgende kalenderjaar ophoudt van kracht te zijn. Van de mogelijkheid tot opzegging mag geen gebruik worden gemaakt in geval van een crisis in de voorziening. De Commissie der Europese Gemeenschappen dient, in ieder geval, vooraf van de opzegging op de hoogte te worden gesteld.


text:
Artikel  M. Door deze wisseling van brieven zijn de Regeringen van België en Lesotho overeengekomen als volgt :
De twee Staten erkennen wederzijds de geldige nationale rijbewijzen afgeleverd door de bevoegde autoriteiten van beide landen.
Ingeval de nationale reglementering in een uitwisseling van rijbewijzen voorziet, zal de houder van een rijbewijs afgeleverd door de bevoegde autoriteiten van een van de Staten een overeenkomstig rijbewijs van de andere Staat ontvangen, zonder dat het noodzakelijk is het theoretisch en praktisch rijexamen af te leggen.
De rijbewijzen geven uitsluitend het recht tot het besturen van de voertuigen van de categorieën voor dewelke zij geldig zijn krachtens de nationale wetgeving.
Het akkoord is van kracht geworden op datum van 17 maart 1983.