type: legislation

jurisdiction: Belgium

text:
Artikel    1 . Voorwerp.
Het voorwerp van dit akkoord is het bevorderen van de wederzijds voordelige samenwerking in de verschillende domeinen van gezamenlijke activiteit met betrekking tot de verkenning en het gebruik van de ruimte, alsook de toepassing van ruimtetechnieken en -technologieën voor vreedzame doeleinden.
 Art.    2 . Juridische grondslag.
In het kader van dit akkoord komt de samenwerking tot stand conform de wetgevingen van de Staten waartoe de Partijen behoren, met naleving van de regels en de principes van het internationale recht en onverminderd de uitvoering door de Partijen van de internationale verplichtingen die voortvloeien uit andere akkoorden en verbintenissen die ze afgesloten hebben.
In onderhavig akkoord betekent de term " wetgeving " de wetgeving van het Koninkrijk België, met inbegrip van de reglementeringen die van kracht zijn in de Europese Unie, of de wetgeving van de Russische Federatie.
 Art.    3 . Gebieden en vormen van samenwerking.
1. In het kader van dit akkoord, mag de samenwerking in het bijzonder tot stand komen in de domeinen van het ruimteonderzoek en ruimtetoepassingen, zoals :
- astrofysisch onderzoek en de studie van de planeten;
- de teledetectie van de Aarde vanuit de ruimte;
- de studie van de materialen in de ruimte met inbegrip van de vloeistoffen;
- de ruimtegeneeskunde en -biologie;
- telecommunicatie in de ruimte en de aanverwante technologieën en diensten;
- satellietnavigatie en aanverwante technologieën en diensten;
- onderzoek, ontwikkeling, productie en exploitatie rond automatische en bemande ruimtevaartuigen en -systemen en rond de erbij horende instrumenten aan de grond;
- de ontwikkeling van rakettendragers en andere ruimtetransportsystemen;
- de lanceerdiensten;
- de valorisatie van de afgeleide producten van de ruimtetechnieken en -technologieën;
- de problematiek van de bescherming van het ruimtelijke milieu, met inbegrip van de controle, de preventie en de beperking van de impact van technologische oorsprong.
2. In het kader van dit akkoord, is het de bedoeling dat de samenwerking in het bijzonder de volgende vormen aanneemt :
- de uitwerking en de realisatie van gezamenlijke projecten, gebruik makend van de wetenschappelijke, experimentele en industriële basis;
- de uitwisseling van wetenschappelijke informatie en technieken, van experimentele gegeven, van resultaten van ontwikkelingsactiviteiten, van materialen en installaties uit de verschillende domeinen van de ruimtewetenschap, -technieken en -technologieën;
- het gebruik van de installaties en de systemen aan de grond voor het verzekeren van de lancering en de geleiding van ruimtetuigen, met inbegrip van het verzamelen en uitwisselen van telemetrische gegevens;
- de opleiding en de uitwisseling van wetenschappers, technici en andere specialisten;
- de gezamenlijke organisatie van symposia en conferenties;
- de ontwikkeling van verschillende vormen van partnerschap en van gemeenschappelijke activiteiten met het oog op de valorisatie van de ruimtetechnieken en aanverwanten diensten, met inbegrip van de activiteiten die betrekking hebben op de lanceerdiensten;
- de technische bijstand op het vlak van gezamenlijk ruimteonderzoek;
- de wederzijdse bijstand inzake toegang tot de gouvernementele en internationale programma's op het vlak van het praktische gebruik van technologische vernieuwingen voor de verkenning en het gebruik van de buitenatmosferische ruimte voor vreedzame doeleinden, en voor dezelfde programma's die gericht zijn op de ontwikkeling van de ruimte-infrastructuur.
3. Er kunnen andere samenwerkingsdomeinen en -vormen worden gedefinieerd in gemeenschappelijk overleg tussen de Partijen.
 Art.    4 . Bevoegde administraties en organisaties.
1. De bevoegde administraties belast met de ontwikkeling en de coördinatie van de samenwerking met het oog op de toepassing van onderhavig akkoord zijn voor de regering van het Koninkrijk België - de federale diensten bevoegd voor wetenschap, techniek en cultuur, en voor de regering van de Russische Federatie - het Russische Ruimteagentschap, hierna " de bevoegde administraties ".
2. De Partijen of hun bevoegde administraties mogen respectievelijk, als aanvulling, andere administraties en organisaties aanstellen voor het realiseren van gespecialiseerde activiteiten in het kader van specifieke samenwerkingsprogramma's en -projecten, hierna " de andere aangeduide administraties en organisaties " genoemd.
3. In onderhavig akkoord betekent de uitdrukking " Samenwerkende Organisaties " de bevoegde administraties en de andere aangeduide administraties en organisaties.
4. De organisatorische, juridische en technische voorwaarden met betrekking tot de realisatie van concrete programma's en samenwerkingsprojecten kunnen het voorwerp uitmaken van specifieke akkoorden of overeenkomsten tussen de Partijen of de Samenwerkende Organisaties.
5. De Partijen of de Samenwerkende Organisaties kunnen werkgroepen oprichten om specifieke samenwerkingsprogramma's en -projecten te realiseren en om voorstellen en aanbevelingen uit te werken en voor te stellen met betrekking tot nieuwe samenwerkingsdomeinen en andere kwesties met betrekking tot dit akkoord.
6. Onderhavig akkoord is van toepassing op de activiteiten van rechtspersonen en fysieke personen van het Koninkrijk België en van de Russische Federatie in het kader van de samenwerking voorzien in artikel 3 van dit akkoord, op voorwaarde dat deze personen de bepalingen van dit akkoord aanvaarden.
 Art.    5 . Bevordering van de samenwerking.
Conform de wetgeving die van kracht is in hun respectieve Staten bevorderen de Partijen en de Samenwerkende Organisaties de activiteit van rechtspersonen en fysieke personen van hun Staten, ook met de deelname van rechtspersonen en fysieke personen van derde Staten en/of die van internationale organisaties, met het oog op het realiseren van samenwerkingsprogramma's en -projecten in het domein van de exploratie en het gebruik van de ruimte en de toepassing van ruimtetechnieken en -technologieën.
 Art.    6 . Financieringsprincipes.
1. De financiering van de gemeenschappelijke activiteit met het oog op de uitvoering van dit akkoord gebeurt door de Partijen conform de wetgeving op de begroting die van kracht is in hun respectieve Staten, tenzij anders vermeld in specifieke akkoorden of overeenkomsten, naar gelang van de middelen die daarvoor worden vrijgemaakt.
2. De financiering van de gemeenschappelijke activiteiten buiten het kader van de budgettaire programma's is ten laste van de respectieve deelnemers en kan bepaald worden door specifieke akkoorden of contracten, waarnaar wordt verwezen in paragraaf 3 van artikel 4 van dit akkoord.
 Art.    7 . Intellectuele eigendom.
De Partijen en de Samenwerkende Organisaties mogen in specifieke akkoorden of overeenkomsten de normen en de principes vastleggen die moeten worden nageleefd, met betrekking tot de intellectuele eigendom en van toepassing op specifieke projecten en activiteiten. Als er zo geen specifieke akkoorden of overeenkomsten worden afgesloten, gebeurt de bescherming en verdeling van de intellectuele eigendomsrechten in overeenstemming met Bijlage I van dit akkoord, waar het een integrerend onderdeel van vormt.
 Art.    8 . Uitwisselingen van informatie en bescherming van de goederen.
1. In overeenstemming met de confidentialiteitsvoorwaarden voorzien in Bijlage van dit akkoord, waarborgen de Partijen en de Samenwerkende Organisaties wederzijds en zo snel mogelijk de toegang tot de resultaten van de onderzoeken en de gezamenlijke werkzaamheden en moedigen ze met hiertoe de uitwisseling aan van de overeenstemmende informatie en gegevens.
2. Via hun bevoegde administraties vergemakkelijken de Partijen de onderlinge uitwisseling van de informatie met betrekking tot de belangrijkste oriënteringen van de ruimteactiviteiten die respectievelijk uitgeoefend worden onder de jurisdictie van de Staten waartoe de Partijen behoren.
3. De overdracht- en verwerkingsprocedure, in het kader van onderhavig akkoord, van de informatie die door één van de Partijen als geheim wordt beschouwd, wordt geregeld door de respectieve nationale wetgevingen van de Staten waartoe de Partijen behoren.
4. Overeenkomstig haar nationale wetgeving waarborgt elke Partij de bescherming van de goederen die, in het kader van de activiteiten bedoeld in onderhavig akkoord, onder de jurisdictie of de controle van de Staat vallen waartoe ze behoort en die toebehoren aan de andere Partij of aan haar Samenwerkende Organisaties.
 Art.    9 . Verantwoordelijkheid.
1. In dit artikel :
a) betekent " beschermde activiteiten " de activiteiten in het kader van onderhavig akkoord die worden uitgeoefend door de Samenwerkende organisaties, in overeenstemming met het principe van wederzijds afzien van beroep, krachtens een schriftelijke afspraak tussen de Partijen en met hun instemming;
b) betekent " schade " :
1) de lichamelijke schade toegebracht aan een persoon, of zijn overlijden;
2) schade aan alle goederen met inbegrip van hun verlies of de onmogelijkheid om er gebruik van te maken;
3) verlies van inkomsten en winsten;
4) andere directe of indirecte schade;
c) omvat " Partij " elke administratie of instelling van de Staat waartoe de Partij behoort;
d) betekent " betrokken organisatie " :
1) een medecontractant of ondercontractant van de Partij;
2) een gebruiker of een cliënt van de Partij;
3) een medecontractant of ondercontractant van de gebruiker of van de cliënt van de Partij.
De term " betrokken organisatie " kan, indien zo overeengekomen, ook betrekking hebben op de organisaties of de instellingen van een derde Staat, wanneer deze organisaties of instellingen dezelfde betrekkingen onderhouden met de Partijen, zoals gespecificeerd in de punten d 1), d 2) en d 3) van deze paragraaf of op een andere manier betrokken zijn bij de beschermde activiteiten. De " medecontractanten " en " ondercontractanten " omvatten ook de leveranciers.
2. Met het oog op het bevorderen van de ontwikkeling van de gezamenlijke activiteiten in het kader van onderhavig akkoord en onverminderd de bijzondere afspraken die gemaakt kunnen worden door de Partijen, gaan deze laatste in hun betrekkingen, en bijgevolg in die tussen de betrokken organisaties, uit van het principe van het wederzijds afzien van beroep voor de niet-opzettelijke schade toegebracht aan hun personeel of hun goederen. De toepassingsmodaliteiten van het principe van wederzijds afzien van beroep worden in onderhavig artikel vastgelegd.
De Partijen belasten de bevoegde administraties en de andere aangeduide administraties met de controle van de conformiteit met deze bepalingen, van akkoorden, van contracten en van andere verbintenissen waarop dit akkoord van toepassing is.
De Partijen kunnen in de hierboven vermelde bijzondere akkoorden de toepassingssfeer beperken of de toepassingsmodaliteiten van de normen inzake verantwoordelijkheid en schadevergoeding, voorzien in dit artikel, op een andere manier wijzigen. De Partijen kunnen ook afspraken maken rond aanvullende verdeelprincipes van de verantwoordelijkheden en de schadevergoeding die van toepassing is op specifieke types van gezamenlijke activiteiten.
3. Wat de beschermde activiteiten betreft, stemt elke Partij in met het wederzijds afzien van beroep en bijgevolg zal geen enkele Partij beroep aantekenen tegen de andere Partij, tegen de organisaties afhankelijk van de andere Partij, tegen het personeel van de andere Partij of het personeel van de organisaties afhankelijk van de andere Partij, los van de juridische grond van dergelijke eisen, met inbegrip met name van de eisen gebaseerd op de Conventie van 1972 met betrekking tot de verantwoordelijkheid voor de schade veroorzaakt door ruimtetuigen (Conventie met betrekking tot de verantwoordelijkheid), van andere eisen gebaseerd op de internationale rechtsnormen of van de eisen die voortvloeien uit de contracten.
4. Het wederzijds afzien van beroep is enkel van toepassing in die gevallen waar de Partij, de betrokken organisaties, het personeel of de goederen de schade hebben berokkend en de Partij, de betrokken organisaties, het personeel of de goederen die de schade hebben geleden, deelnemen aan of gebruikt worden in het kader van de beschermde activiteiten.
5. Elk van de Partijen breidt het principe van het wederzijds afzien van beroep uit naar zijn organisaties die contractueel of anderzijds betrokken zijn.
6. Onverminderd de bepalingen voorzien in de paragrafen 3, 4 en 5 van dit artikel, is het afzien van beroep niet van toepassing op :
- eisen in het kader van de relaties tussen een Partij en zijn betrokken organisaties of eisen in het kader van de relaties tussen haar betrokken organisaties;
- eisen ingediend door een fysieke persoon of zijn rechthebbenden in geval van lichamelijke schade of overlijden;
- eisen die slaan op schade geleden door opzettelijke ongeoorloofde daden;
- eisen met betrekking tot de rechten van intellectuele eigendom.
7. De Partijen houden onmiddellijk overleg in elke situatie die een verantwoordelijkheid kan doen rijzen van de ene Partij tegenover de andere of een gezamenlijke verantwoordelijkheid van de Partijen tegenover een derde Partij krachtens het internationale recht, met inbegrip van de Conventie met betrekking tot de verantwoordelijkheid, de verdeling van de verantwoordelijkheden en de bescherming tegen eisen en werken volledig samen voor wat de bepaling van de feiten betreft van de feiten tijdens het onderzoek van elk ongeval, met name door de uitwisseling van experts en informatie.
 Art.    10 . Douanereglementering.
1. De aspecten die betrekking hebben op het overbrengen van goederen over de douanegrenzen van het Koninkrijk België en van de Russische Federatie in het kader van onderhavig akkoord maken het voorwerp uit van Bijlage II van een bijkomend protocol bij onderhavig Akkoord.
2. De Partijen kunnen, op basis van wederkerigheid, in een afzonderlijk akkoord, de voorwaarden overeenkomen volgens dewelke technologieën, knowhow, informatie, gegevens en diensten worden overgedragen, in het kader van de samenwerking voorzien in onderhavig akkoord, van het grondgebied van de Staat waar één van de partijen toe behoort naar het grondgebied van de Staat van de andere Partij.
 Art.    11 . Controle van de export.
De export en het overbrengen van de goederen voor elke gezamenlijke activiteit ter uitvoering van dit akkoord, gebeurt door de Partijen met naleving van hun verbintenissen in het kader van het " Missile Technology Controle Regime " (MTCR) en in het kader van hun andere internationale verbintenissen en verplichtingen.
De Partijen handelen in overeenkomst met hun respectieve nationale wetgevingen inzake controle van de export, voor wat de goederen en de diensten betreft die opgesomd worden in de nationale lijsten van exportcontrole.
 Art.    12 . Bijstand aan het personeel.
Elke Partij biedt, overeenkomstig zijn toepasselijke nationale wetgeving bijstand aan het door de andere Partij gedelegeerde personeel of door haar Samenwerkende Organisaties, voor wat de procedures betreft inzake het afleveren van inreisvisa.
 Art.    13 . Regeling van geschillen.
1. De geschillen met betrekking tot de interpretatie of de uitvoering van de beschikkingen van onderhavig akkoord worden indien mogelijk geregeld door overleg tussen de bevoegde administraties, of indien nodig, langs diplomatieke weg. Onverminderd de toepassing, indien nodig, van de specifieke procedures voor de regeling van geschillen en gedingen, die voorzien zijn in dit artikel, komen de Partijen overeen dat de methoden en middelen voor een vreedzame regeling prioritair zijn. De Partijen komen overeen geen enkele eenzijdige actie te ondernemen vooraleer ze overleg hebben gepleegd over de eventuele procedure voor het regelen van elk mogelijk geding.
2. De geschillen tussen de Samenwerkende Organisaties en/of de fysieke of rechtspersonen die eronder ressorteren, maken het voorwerp uit van een gezamenlijk onderzoek door de verantwoordelijken van deze organisaties of hun vertegenwoordigers. In dit kader kan het geschil het voorwerp worden van een verzoeningsprocedure met het oog op de regeling ervan. Bij gebrek aan een regeling brengen de verantwoordelijken van de Samenwerkende Organisaties of hun vertegenwoordigers advies uit of doen ze aanbevelingen over alle kwesties in rechte en in feite, die met het geding in verband staan.
3. Indien een geschil niet kan geregeld worden overeenkomstig de procedures voorzien in paragraaf 1 en 2 van dit artikel binnen een termijn van zes maand en in geval van het ontbreken van een gemeenschappelijk akkoord met betrekking tot andere regelingen voor het vinden van een oplossing, wordt het op vraag van één van beide Partijen, voorgelegd aan een Arbitragerechtbank, volgens de hierna bepaalde voorwaarden.
Opdat de arbitrageprocedure conform zou zijn met de huidige paragraaf, wordt een Arbitragerechtbank op de volgende manier samengesteld.
Elke Partij benoemt een arbitragerechter, en de twee arbitragerechters kiezen de voorzitter van de Arbitragerechtbank met de nationaliteit van een derde land. De rechters worden benoemd binnen de twee maanden en de voorzitter binnen een periode van drie maand te tellen vanaf de datum van kennisgeving door de ene Partij aan de andere van haar intentie om het meningsverschil aan de arbitrageprocedure te onderwerpen.
Indien deze termijnen niet worden gerespecteerd, kan de ene of de andere Partij, indien een andere regeling ontbreekt, de voorzitter van het Internationale Gerechtshof vragen de nodige benoemingen te doen. Indien de voorzitter van het Internationale Gerechtshof een onderdaan is van één van de twee Staten waaronder de Partijen ressorteren of, indien hij om een andere reden, niet in de mogelijkheid is deze functie uit te oefenen, gaat de Vice-voorzitter van het Internationaal Gerechtshof over tot de nodige benoemingen. Indien de Vice-voorzitter van het Internationale Gerechtshof een onderdaan is van één van beide Staten of, indien om een andere reden, hij niet in de mogelijkheid is deze functie uit te oefenen, gaat het lid van het Internationaal Gerechtshof dat hem in de hiërarchie volgt en die geen onderdaan is van één van beide Staten, over tot de nodige benoemingen.
De Arbitragerechtbank neemt zijn beslissing met meerderheid van stemmen op basis van de akkoorden gesloten tussen de Partijen en de normen en principes van het internationaal recht. De beslissingen van het Hof zijn definitief en zonder beroepsmogelijkheid, indien de Partijen niet voordien een beroepsprocedure hebben afgesproken.
Op vraag van de Partijen kan de Arbitragerechtbank aanbevelingen doen die, zonder besluitkracht te hebben, een basis vormen voor verder onderzoek van de geschilkwesties door de Partijen.
De beslissingen of de raadgevende adviezen van de Arbitragerechtbank beperken zich tot het geschil in kwestie en zijn achtergronden.
Elke Partij draagt de kosten voor zijn eigen Arbitragerechter en zijn raadgever gedurende de arbitrageprocedure. De kosten van de voorzitter en de andere kosten worden gelijkelijk door de twee Partijen gedragen. De Arbitragerechtbank kan een andere regeling treffen voor de verdeling van de kosten.
De Arbitragerechtbank bepaalt zelf zijn procedureregels.
 Art.    14 . Slotbepalingen.
1. Onderhavig akkoord treedt in werking op de dag van de ontvangst langs diplomatieke weg van de laatste kennisgeving door de Partijen van de voltooiing van de interne procedures die nodig zijn voor het in werking treden ervan.
2. Dit akkoord blijft van kracht gedurende een periode van tien jaar vanaf de datum van zijn inwerkingtreding. Het is stilzwijgend hernieuwbaar voor opeenvolgende periodes van vijf jaar. Elke Partij kan dit akkoord opzeggen middels schriftelijke kennisgeving aan de andere Partij, via diplomatieke weg, en ten minste één jaar voor het verstrijken van de lopende periode.
3. In het geval dat onderhavig akkoord beëindigd wordt, blijven de beschikkingen ervan geldig voor alle lopende projecten en programma's, tenzij de Partijen anders overeenkomen. De beëindiging van de geldigheid van dit akkoord laat de Partijen en hun Samenwerkende Organisaties niet toe de financiële of andere contractuele verplichtingen die gelden op eenzijdige wijze te herzien. De beëindiging van de geldigheid heeft geen gevolgen voor de rechten en plichten van de fysieke of juridische personen die voordien zijn ontstaan.
Opgemaakt te Moskou op 20 december 2000 in twee exemplaren, elk in het Frans, het Nederlands en het Russisch; de drie teksten zijn in gelijke mate rechtsgeldig.
 BIJLAGE.
 Art.    N1 . INTELLECTUELE EIGENDOM.
De Partijen verbinden zich ertoe om een effectieve bescherming te waarborgen van de resultaten, bekomen in het kader van de samenwerking die het voorwerp uitmaakt van het huidige akkoord en van de aparte overeenkomsten en contracten, afgesloten in uitvoering van dit akkoord.
De Samenwerkende Organisaties informeren elkaar tijdig over alle resultaten van de gemeenschappelijke werken, die onderworpen zijn aan bescherming als intellectuele eigendom en gaan zo snel mogelijk over tot de formaliteiten die verband houden met dergelijke bescherming.
1. TOEPASSINGSGEBIED.
1. Deze Bijlage is van toepassing op alle soorten van activiteit die worden uitgeoefend in het kader van de samenwerking op basis van onderhavig akkoord, met uitzondering van die gevallen, waar de Partijen of de Samenwerkende Organisaties bijzondere bepalingen in het kader van akkoorden of contracten, voorzien in artikel 7 van dit akkoord.
2. Voor de doeleinden van onderhavig akkoord wordt de term " intellectuele eigendom " gehanteerd in de betekenis vermeld in artikel 2 van de Conventie ter oprichting van de Internationale organisatie voor intellectuele eigendom, ondertekend in Stockholm op 14 juli 1967.
3. De huidige Bijlage regelt de verdeling van de rechten van intellectuele eigendom tussen de Partijen of de Samenwerkende Organisaties. Elke Partij werkt in de mate van het noodzakelijke mee aan het bekomen door de andere Partij of door de met haar Samenwerkende Organisaties van de rechten van intellectuele eigendom, die hen toebehoren uit hoofde van deze Bijlage.
4. Deze Bijlage brengt geen wijzigingen aan in de bij de toepasselijke wettelijke regelgeving voor intellectuele eigendom van de Partijen, die is bepaald door de wetgeving van de respectievelijke Staten waartoe ze behoren en door de interne reglementen van de Samenwerkende Organisaties. Op deze manier brengt de huidige Bijlage geen wijzigingen aan in de verhoudingen tussen de Samenwerkende Organisaties van elke Partij en de verhoudingen tussen de Partijen en deze organisaties. Daarenboven zal ze geen schade berokkenen aan de internationale verplichtingen van de Partijen.
5. Het uitvoeren van gezamenlijke werkzaamheden raakt niet aan de rechten van de Samenwerkende Organisaties op intellectuele eigendom, die voordien voor de gezamenlijke werken is bekomen of die resultaat is van hun zelfstandige onderzoeken (verder " onafhankelijke intellectuele eigendom ").
6. Het verbreken van dit akkoord heeft geen weerslag op de rechten of verplichtingen, die ontstaan zijn op basis van onderhavige Bijlage, daar zij immers ontstaan zijn vóór deze verbreking.
2. TOEKENNING VAN RECHTEN.
1. Voor de intellectuele eigendom die ontstaan is tijdens gezamenlijk onderzoekswerk, ijveren de Partijen of de Samenwerkende Organisaties voor het gezamenlijk uitwerken van een plan voor de beoordeling en de toepassing van de technologieën ofwel vóór de aanvang van hun samenwerking, ofwel binnen redelijke termijn vanaf het ogenblik waarop een Samenwerkende Organisatie het ontstaan van voorwerpen van intellectuele eigendom vaststelt. Dit plan houdt rekening met de respectieve inbreng van de Partijen en hun Samenwerkende Organisaties in de betrokken onderzoekswerkzaamheden, met inbegrip van de onafhankelijke intellectuele eigendom, die in het kader van de samenwerking wordt ingebracht. In het plan worden eveneens de modaliteiten en de omvang van het gebruik aangeduid van de intellectuele eigendom die gezamenlijk wordt gecreëerd, alsook de gebruiksvoorwaarden en -regels van de rechten op de grondgebieden van de Staten van de Partijen, en eveneens op de grondgebieden van andere landen.
Elke Samenwerkende Organisatie behoudt zich het recht voor om de intellectuele eigendom die ontstaan is uit de gezamenlijke activiteit, te gebruiken voor eigen behoeften, voor zover dit gebruik geen inbreuk betekent op de intellectuele eigendom van de andere partij, noch op de rechten die eruit voortvloeien.
2. Voor de doeleinden van de toekenning van rechten van intellectuele eigendom wordt onderzoeksactiviteit gekwalificeerd als gezamenlijk indien ze als dusdanig gedefinieerd is in een specifiek akkoord of overeenkomst tussen Partijen of Samenwerkende Organisaties. De Partijen of de Samenwerkende Organisaties beslissen in onderling akkoord of de resultaten van gezamenlijk uitgevoerde werken gepatenteerd of geregistreerd, dan wel geheim gehouden moeten worden.
3. Indien dit plan voor de beoordeling en de toepassing van de technologieën niet kan worden opgesteld binnen een termijn van 4 maanden na het ogenblik dat het ontstaan van een voorwerp van intellectuele eigendom voortvloeiend uit een gezamenlijk onderzoek, werd vastgelegd, kan elk van de Partijen of elke Samenwerkende Organisaties alle rechten en voordelen op de intellectuele eigendom op het territorium van haar Staat verkrijgen. De Partijen en de Samenwerkende Organisaties zien ervan af om de resultaten van het gezamenlijk onderzoek bekend te maken tot de verkrijging van de in deze paragraaf bedoelde rechten of tot de beslissing werd genomen bedoeld in paragraaf 2 van deze sectie.
Op initiatief van één van de Partijen of één van de Samenwerkende Organisaties worden er onmiddellijk raadplegingen gehouden die tot doel hebben bescherming in derde landen te ontvangen en de rechten op intellectuele eigendom op de beschermde objecten te verdelen, gebruik makend van de bepalingen in de paragrafen 1 en 5 van deze sectie, evenals de kosten te verdelen, die samenhangen met de bescherming van de objecten van intellectuele eigendom, onder wederzijds overeengekomen voorwaarden en rekening houdend met de respectievelijke inbreng van elk van hen.
4. In de gevallen die geen betrekking hebben op de als gezamenlijk gedefinieerde onderzoeken, worden de voorwaarden voor het realiseren van de procedures ter toekenning en ter gebruik van de rechten van intellectuele eigendom bepaald in afzonderlijke overeenkomsten of contracten.
5. In het geval dat een voorwerp van intellectuele eigendom niet kan worden beschermd door de wetgeving van de Staten van één van de Partijen, realiseren de Samenwerkende Organisaties van beide Staten deze bescherming op het grondgebied van de Staat van de andere Partij op wederzijds overeengekomen voorwaarden, rekening houdend met de respectievelijke inbreng van elk van hen.
In het geval dat een object van intellectuele eigendom kan worden beschermd door de wetgeving van geen enkele van de Staten waartoe de Partijen behoren, handelen de Samenwerkende Organisaties van beide Partijen op gelijkaardige wijze op het grondgebied van een derde Staat.
6. Onverminderd de beschikkingen van hun contracten, gelden voor onderzoekers en wetenschappers van één Partij, die betrokken zijn bij het werk in een organisatie of instelling van de andere Partij, de interne regels van de ontvangende organisaties of instellingen voor wat de rechten op intellectuele eigendom betreft, evenals voor mogelijke bezoldigingen of betalingen die samenhangen met deze rechten, zoals ze zijn bepaald door de interne regels van elke ontvangende organisatie.
7. Voor publicaties geldt het auteursrecht.
Tenzij anders vermeld in specifieke akkoorden of overeenkomsten, heeft elke Partij en haar Samenwerkende Organisaties het recht op een niet-exclusieve, onherroepelijke en gratis licentie voor vertaling, weergave en publieke verspreiding in alle landen, voor niet-commerciële doeleinden, van wetenschappelijke en technische artikels en rapporten, boeken en andere objecten van het auteursrecht, die het directe resultaat zijn van de gezamenlijke werken.
De uitoefenmodaliteiten van dit recht worden bepaald in afzonderlijke contracten of akkoorden.
Op alle exemplaren van de publicaties moet de familienaam van de auteur vermeld staan, tenzij hij uitdrukkelijk afziet van de vermelding van zijn familienaam of hij een pseudoniem wil gebruiken.
8. Vertrouwelijke informatie moet op de vereiste manier als dusdanig worden aangeduid. De verantwoordelijkheid voor zulke aanduiding ligt bij de Partij of de Samenwerkende Organisatie die deze vertrouwelijkheid eist.
Elke Partij of Samenwerkende Organisatie beschermt zulke informatie in overeenstemming met de in haar Staat van kracht zijnde wetgeving.
De term " vertrouwelijke informatie " betekent alle knowhow, alle technische, commerciële of financiële gegevens of informatie, ongeacht de vorm of de drager, die wordt doorgegeven met het oog op activiteiten in het kader van onderhavig akkoord en die beantwoordt aan de volgende voorwaarden :
1) het beschikken over deze informatie kan een voordeel betekenen, met name van economische, wetenschappelijke of technische aard, of een concurrentievoordeel tegenover de personen die er niet over beschikken;
2) deze informatie is niet algemeen bekend of is niet toegankelijk voor het publiek via andere bronnen;
3) deze informatie werd nooit eerder meegedeeld door haar houder aan derden zonder de verplichting de vertrouwelijkheid ervan te bewaren;
4) deze informatie is niet ter beschikking van de ontvanger zonder de verplichting de vertrouwelijkheid ervan te bewaren.
De vertrouwelijke informaties kunnen door de Partijen en de Samenwerkende Organisaties aan hun werknemers meegedeeld worden, tenzij anders bepaald wordt in het kader van specifieke overeenkomsten of contracten. Zulke informatie kan enkel bezorgd worden aan de belangrijkste uitvoerders van het werk en de onderaannemers, binnen de grenzen van het toepassingsgebied van hun specifieke akkoorden of contracten. De aldus meegedeelde informatie kan slechts gebruikt worden binnen de grenzen van het toepassingsgebied van de specifieke akkoorden of contracten die zullen voorzien hebben in de modaliteiten en de toepassingsduur van deze vertrouwelijkheid.
De Partijen en de Samenwerkende Organisaties verbinden zich ertoe alle noodzakelijke maatregelen te nemen tegenover hun werknemers, belangrijkste uitvoerders van het werk en onderaannemers betreffende het volgen van de hierboven gedefinieerde verplichtingen voor het bewaren van de vertrouwelijkheid.
9. Het ter beschikking stellen van de resultaten van gezamenlijke onderzoeken en ontwikkelingen aan derden moet het voorwerp uitmaken van een schriftelijk akkoord tussen de Partijen of de Samenwerkende Organisaties. Onverminderd de uitoefening van de rechten conform paragraaf 7 van deze sectie, worden in dit akkoord de modaliteiten vastgelegd voor de verspreiding van de vermelde resultaten.
10. Het geheel van de eigendomsrechten voor computerprogramma's, ontwikkeld in het kader van de samenwerking wordt verdeeld tussen de Samenwerkende Organisaties, rekening houdend met hun inbreng in de uitwerking en de financiering ervan.
Als het gaat om gezamenlijk ontwikkelde of gefinancierde computerprogramma's door beide Partijen of door de Samenwerkende Organisaties wordt een regime gebruikt voor deze computerprogramma's dat, inclusief de verdeling van beloningen in het geval van commerciële exploitatie, bepaald wordt door specifieke akkoorden en contracten. In afwezigheid van specifieke akkoorden of contracten worden de punten 1 en 2 van deze sectie toegepast, die verband houden met de toekenning van de rechten op gezamenlijk onderzoekswerk.
De bepalingen van deze paragraaf zijn eveneens van toepassing op de medegefinancierde of gezamenlijk ontwikkelde databases.
 Art.  N2. Dit Akkoord treedt in werking op 31 januari 2006, overeenkomstig zijn artikel 14.


text:
Artikel    1 . Dit protocol is van toepassing op de producten die zijn vermeld in Hoofdstuk 72 van het gemeenschappelijk douanetarief. Het is eveneens van toepassing op andere onder dit hoofdstuk vallende eindproducten van staal die in de toekomst uit de Voormalige Joegoslavische Republiek Macedonië van oorsprong kunnen zijn.
 Art.    2 . Douanerechten die bij invoer in de Gemeenschap van toepassing zijn op staalproducten van oorsprong uit de Voormalige Joegoslavische Republiek Macedonië worden bij de inwerkingtreding van de overeenkomst afgeschaft.
 Art.    3 . Douanerechten die bij invoer in de Voormalige Joegoslavische Republiek Macedonië van toepassing zijn op staalproducten van oorsprong uit de Gemeenschap worden volgens onderstaand tijdschema geleidelijk afgeschaft :
1) aan het begin van het eerste jaar na de inwerkingtreding van de overeenkomst wordt elk recht verlaagd tot 80 % van het basisrecht;
2) de rechten worden verminderd tot 60 %, 40 %, 20 % en 0 % van het basisrecht aan het begin van respectievelijk het tweede, derde, vierde en vijfde jaar na de inwerkingtreding van de overeenkomst.
 Art.    4 . 1. Kwantitatieve beperkingen op de invoer in de Gemeenschap van staalproducten van oorsprong uit de Voormalige Joegoslavische Republiek Macedonië alsook maatregelen van gelijke werking worden op de dag van inwerkingtreding van de overeenkomst opgeheven.
2. Kwantitatieve beperkingen op de invoer in de Voormalige Joegoslavische Republiek Macedonië van staalproducten van oorsprong uit de Gemeenschap alsook maatregelen van gelijke werking worden op de dag van inwerkingtreding van de overeenkomst opgeheven.
 Art.    5 . 1. In verband met het bepaalde in artikel 69 van de overeenkomst erkennen de partijen dat het noodzakelijk en urgent is dat elke partij terstond maatregelen neemt om eventuele structurele zwakheden van haar staalsector te verhelpen ter waarborging van het algemene concurrentievermogen van haar industrie. De Voormalige Joegoslavische Republiek Macedonië stelt daarom binnen twee jaar een herstructurerings- en omschakelingsprogramma voor haar staalindustrie op om ervoor te zorgen dat deze industrie op normale marktvoorwaarden kan voortbestaan. De Gemeenschap zal de Voormalige Joegoslavische Republiek Macedonië op verzoek technische bijstand verlenen om dit doel te bereiken.
2. In verband met het bepaalde in artikel 69 van de overeenkomst worden voorts alle praktijken die strijdig zijn met dit artikel beoordeeld op grond van specifieke criteria die voortvloeien uit de toepassing van de wetgeving van de Gemeenschap inzake overheidssteun, met inbegrip van de afgeleide wetgeving, en van bijzondere voorschriften inzake het toezicht op overheidssteun die na het vervallen van het EGKS-Verdrag op de staalsector van toepassing zijn.
3. Voor de toepassing van lid 1, onder iii) van artikel 69 van de overeenkomst op staalproducten, erkent de Gemeenschap dat de Voormalige Joegoslavische Republiek Macedonië gedurende vijf jaar na de inwerkingtreding van de overeenkomst bij wijze van uitzondering overheidssteun voor herstructureringsdoeleinden kan verlenen, mits :
- de steun ertoe leidt dat de begunstigde ondernemingen aan het einde van de herstructureringsperiode op normale marktvoorwaarden kan voortbestaan;
- het bedrag en de intensiteit van de steun strikt beperkt zijn tot hetgeen voor het herstel van een normaal voortbestaan absoluut noodzakelijk is, en dat deze geleidelijk worden verminderd; en mits
- het herstructureringsprogramma aan een algemene rationalisatie en een capaciteitsvermindering in de Voormalige Joegoslavische Republiek Macedonië is gekoppeld.
4. Elke partij ziet toe op een volledige doorzichtigheid van de tenuitvoerlegging van het noodzakelijke herstructurerings- en omschakelingsprogramma door de andere partij voortdurend volledig in te lichten, waarbij met name gegevens worden medegedeeld over het herstructureringsplan en de bedragen, de intensiteit en het doel van de overheidssteun die op grond van de leden 2 en 3 van dit artikel wordt verleend.
5. De Stabilisatie- en Associatieraad houdt toezicht op de naleving van het bepaalde in de leden 1 tot en met 4.
6. Indien een partij van oordeel is dat een praktijk van de andere partij met dit artikel in strijd is, en indien die praktijk nadelig is of dreigt te zijn voor de belangen van de eerste partij of indien de binnenlandse industrie van die partij aanmerkelijke schade ondervindt of dreigt te ondervinden, kan deze partij de nodige maatregelen nemen na raadpleging van de in artikel 8 genoemde contactgroep of dertig werkdagen nadat om deze raadpleging is verzocht.
 Art.    6 . De artikelen 19, 20 en 34 van de overeenkomst zijn van toepassing op de handel in staalproducten tussen de partijen.
 Art.    7 . 1. De overeenkomstsluitende partijen erkennen de noodzaak van een administratieve procedure met behulp waarvan snel inlichtingen kunnen worden verkregen over de ontwikkelingen in de handel in staalproducten van oorsprong uit de Voormalige Joegoslavische Republiek Macedonië teneinde de transparantie te vergroten en mogelijke handelsverleggingen te voorkomen.
2. De overeenkomstsluitende partijen stellen daarom een dubbele controle zonder kwantitatieve beperkingen in die van toepassing is bij invoer in de Gemeenschap van staalproducten uit de Voormalige Joegoslavische Republiek Macedonië. Zij wisselen cijfers uit over export- en toezichtdocumenten en plegen onmiddellijk overleg indien er zich bij de toepassing van de dubbele controle problemen voordoen.
3. Nadere gegevens over de dubbele controle zijn in bijlage I bij dit Protocol opgenomen. Regelmatig zal worden onderzocht of het noodzakelijk is deze controle te handhaven. De bijlage kan vervolgens worden gewijzigd of de dubbele controle kan bij een besluit van de Stabilisatie- en Associatieraad worden afgeschaft.
 Art.    8 . De partijen komen overeen dat een van de door de Stabilisatie- en Associatieraad op te richten speciale organen een contactgroep zal zijn die kwesties in verband met de toepassing van dit protocol zal bespreken.
 BIJLAGE.
 Art.    N . Bijlage betreffende de invoering van een dubbele controle op de uitvoer van bepaalde staalproducten uit de Voormalige Joegoslavische Republiek Macedonië naar de Europese Gemeenschap.
 Art.    1N .
Artikel 1. 1. Vanaf de datum van inwerkingtreding van de Stabilisatie- en Associatieovereenkomst tussen de Europese Gemeenschap en de Voormalige Joegoslavische Republiek Macedonië (hierna de " Overeenkomst " respectievelijk de " Gemeenschap " genoemd) worden bij invoer in de Gemeenschap van de in aanhangsel 1 genoemde producten uit de Voormalige Joegoslavische Republiek Macedonië een door de autoriteiten in de Gemeenschap afgegeven toezichtdocument overgelegd dat met het model in aanhangsel II overeenstemt.
2. De producten waarop dit protocol betrekking heeft worden ingedeeld volgens de tarief- en statistieknomenclatuur van de Gemeenschap (hierna de " gecombineerde nomenclatuur " of afgekort " GN " genoemd). De oorsprong van de producten waarop dit protocol betrekking heeft wordt vastgesteld volgens de in de Gemeenschap geldende voorschriften.
3. De bevoegde autoriteiten van de Gemeenschap zullen de Voormalige Joegoslavische Republiek Macedonië in kennis stellen van alle wijzigingen in de gecombineerde nomenclatuur (GN) die betrekking hebben op producten waarop de dubbele controle van toepassing is voordat deze wijzigingen in de Gemeenschap in werking treden.
4. De invoer in de Gemeenschap van de in aanhangsel 1 genoemde ijzer- en staalproducten uit de Voormalige Joegoslavische Republiek Macedonië is bovendien afhankelijk van de afgifte van een exportdocument door de bevoegde autoriteiten van de Voormalige Joegoslavische Republiek Macedonië. Om problemen aan het einde van het jaar te voorkomen, dient het origineel van het exportdocument uiterlijk op 31 maart van het jaar volgende op het jaar waarin de door dit document gedekte goederen zijn verzonden door de importeur te worden aangeboden.
5. Er is geen exportdocument vereist voor goederen die reeds voor de datum van inwerkingtreding van de overeenkomst zijn verzonden, mits de bestemming van deze producten niet wordt gewijzigd door een bestemming buiten de Gemeenschap te vervangen door een bestemming binnen de Gemeenschap en mits producten die op grond van het voorafgaande toezicht dat in 1996 van toepassing was, uitsluitend op overlegging van een toezichtdocument konden worden ingevoerd, inderdaad van dit document vergezeld gaan.
6. De verzending wordt geacht te hebben plaatsgevonden op de dag waarop de goederen met het oog op de uitvoer in of op het vervoermiddel zijn geladen.
7. Het exportdocument stemt overeen met het model in aanhangsel III. Het is geldig voor uitvoer naar het gehele douanegebied van de Gemeenschap.
8. De Voormalige Joegoslavische Republiek Macedonië deelt de Commissie van de Europese Commissie de namen en adressen mede van haar overheidsinstanties die bevoegd zijn voor de afgifte en de controle van de exportdocumenten en zendt de Commissie tevens voorbeelden toe van de afdrukken van de door deze instanties gebruikte stempels en handtekeningen. De Voormalige Joegoslavische Republiek Macedonië stelt de Commissie ook van eventuele wijzigingen in deze gegevens in kennis.
9. In aanhangsel IV zijn een aantal bepalingen opgenomen inzake de technische uitvoering van de dubbele controle.
 Art.    2N .
Artikel 2. 1. De Voormalige Joegoslavische Republiek Macedonië zal de Gemeenschap nauwkeurige statistische gegevens doen toekomen over de door haar autoriteiten ingevolge artikel 1 afgegeven exportdocumenten.
Deze gegevens worden de Commissie toegezonden aan het einde van de maand volgende op de maand waarop zij betrekking hebben.
2. De Gemeenschap zal de Voormalige Joegoslavische Republiek Macedonië nauwkeurige statistische gegevens doen toekomen over de door de lidstaten afgegeven toezichtdocumenten voor de in aanhangsel I vermelde producten. Deze gegevens worden de autoriteiten van de Voormalige Joegoslavische Republiek Macedonië toegezonden aan het einde van de maand volgende op de maand waarop zij betrekking hebben.
 Art.    3N .
Artikel 3. Indien nodig zal op verzoek van een partij overleg worden gepleegd over de problemen die zich bij de toepassing van de dubbele controle voordoen. Dit overleg zal onverwijld plaatsvinden. Beide partijen zullen in een geest van samenwerking en met de wil de geschillen tussen hen op te lossen aan het overleg op grond van dit artikel deelnemen.
 Art.    4N .
Artikel 4. Mededelingen in verband met deze bijlage worden toegezonden aan :
- wat de Gemeenschap betreft, aan de Commissie van de Europese Gemeenschappen (DG Trade/E/2 en DG Enterprise/C/2);
- wat de Voormalige Joegoslavische Republiek Macedonië betreft, aan de Vertegenwoordiging bij de Europese Gemeenschappen, het Ministerie van Buitenlandse Zaken en het Ministerie van Economische Zaken.
 Art.  5N.
Aanhangsel I bij Bijlage I.
PRODUCTEN WAAROP EEN DUBBELE CONTROLE VAN TOEPASSING IS.
Volledige GN-post 7208.
Volledige GN-post 7209.
Volledige GN-post 7210.
Volledige GN-post 7211.
Volledige GN-post 7212.
De andere technische bijlagen zullen in een later stadium worden toegevoegd en zullen in overeenstemming zijn met de thans geldende technische bijlagen.


text:
Artikel    1 . De Verdragsluitende Partijen stellen vast dat de oprichting van de Stichting Transnationale Universiteit Limburg door de Universiteit Maastricht en het Limburgs Universitair Centrum heeft plaatsgevonden en nemen kennis van de totstandkoming van de Universiteit Limburg.
 Art.    2 . 1. Het Koninkrijk der Nederlanden zal bevorderen dat
a) de Universiteit Limburg met toepassing van de Wet op het hoger onderwijs en wetenschappelijk onderzoek wordt aangewezen als universiteit, en
b) aan de Universiteit Limburg niet het recht wordt onthouden om een getuigschrift uit te reiken nadat het afsluitend examen van de opleiding kennistechnologie of de opleiding onderwijskunde met goed gevolg is afgelegd.
2. Indien het eerste lid onder a en b toepassing heeft gevonden, worden de desbetreffende opleidingen overeenkomstig de Wet op het hoger onderwijs en wetenschappelijk onderzoek in het Centraal register opleidingen hoger onderwijs geregistreerd met ingang van het studiejaar dat aanvangt in het kalenderjaar waarin dit verdrag in werking is getreden.
 Art.    3 . 1. De Vlaamse Gemeenschap van België erkent de Universiteit Limburg als een universiteit in de Vlaamse Gemeenschap in de zin van het decreet van 12 juni 1991 betreffende de universiteiten in de Vlaamse Gemeenschap. Door deze erkenning is de Universiteit Limburg ertoe gerechtigd academische opleidingen aan te bieden en de daarop betrekking hebbende academische graden te verlenen in de volgende studiegebieden of delen van studiegebieden : Biomedische wetenschappen, Wiskunde-informatica-kennistechnologie-ICT en Onderwijskunde.
2. De erkenning, bedoeld in het eerste lid, geldt voor de duur van het bestaan van de Universiteit Limburg. Mocht de Stichting om welke reden dan ook ontbonden worden, gaat het in het eerste lid genoemde recht academische opleidingen aan te bieden, niet over op het Limburgs Universitair Centrum, behoudens wat betreft de opleidingen die het Limburgs Universitair Centrum op het ogenblik van de goedkeuring van het Verdrag mag organiseren.
3. De Vlaamse Gemeenschap van België kan een uitbreiding van het opleidingenaanbod van de Universiteit Limburg in andere studiegebieden of delen van studiegebieden dan de in het eerste lid genoemde goedkeuren overeenkomstig de in Vlaanderen geldende voorschriften.
 Art.    4 . Aan de Universiteit Limburg wordt niet eerder een getuigschrift uitgereikt of een doctoraat toegekend dan wanneer is voldaan aan de voorschriften, bedoeld in de artikelen 2 en 3, betreffende aanwijzing, erkenning en uitbreiding van het aanbod van opleidingen en opleidingsdelen.
 Art.    5 . 1. Het Koninkrijk der Nederlanden zal bevorderen dat aan de Universiteit Maastricht financiële middelen ter beschikking worden gesteld ten behoeve van het verzorgen van wetenschappelijk onderwijs aan de Universiteit Limburg in een of meer opleidingen, voorzover
a) die opleidingen niet langer door de Universiteit Maastricht worden verzorgd,
b) die opleidingen overeenkomstig de Wet op het hoger onderwijs en wetenschappelijk onderzoek zijn geregistreerd in het Centraal register opleidingen hoger onderwijs als opleidingen verbonden aan de Universiteit Limburg, en
c) aan de Universiteit Limburg, indien deze is aangewezen, niet het recht is onthouden om een getuigschrift uit te reiken nadat het afsluitend examen van die opleidingen met goed gevolg is afgelegd,
met dien verstande dat de vaststelling van de middelen geschiedt overeenkomstig de in Nederland terzake geldende voorschriften.
2. Het Koninkrijk der Nederlanden zal tevens bevorderen dat aan de Universiteit Maastricht financiële middelen ter beschikking worden gesteld ten behoeve van het verzorgen van wetenschappelijk onderwijs aan de Universiteit Limburg in een of meer andere opleidingen dan die, bedoeld in het eerste lid, voorzover
a) die opleidingen zijn geregistreerd in het Centraal register opleidingen hoger onderwijs als opleidingen verbonden aan de Universiteit Limburg, en
b) aan de Universiteit Limburg, indien deze is aangewezen, niet het recht is onthouden om een getuigschrift uit te reiken nadat het afsluitend examen van die opleidingen met goed gevolg is afgelegd,
met dien verstande dat ten aanzien van die opleidingen door de regering van het Koninkrijk der Nederlanden is vastgesteld, dat de verzorging daarvan, gelet op het geheel van voorzieningen op het gebied van hoger onderwijs in Nederland, in redelijkheid niet ondoelmatig kan worden geacht.
 Art.    6 . De Vlaamse Gemeenschap van België stelt het Limburgs Universitair Centrum financiële middelen ter beschikking ter aanwending door de Universiteit Limburg overeenkomstig het in Vlaanderen geldende bekostigingsmechanisme van de universiteiten.
 Art.    7 . 1. Bij de vaststelling van de financiële bijdrage van het Koninkrijk der Nederlanden worden in aanmerking genomen de aan de Universiteit Limburg ingeschreven studenten die de Nederlandse nationaliteit bezitten.
2. Bij de vaststelling van de financiële bijdrage van de Vlaamse Gemeenschap van België worden in aanmerking genomen de aan de Universiteit Limburg ingeschreven studenten die de Belgische nationaliteit bezitten.
3. De studenten die een andere nationaliteit dan de Nederlandse of Belgische bezitten, worden pro rata toegerekend aan elk van de Verdragsluitende Partijen volgens de aantallen studenten die respectievelijk de Nederlandse nationaliteit en de Belgische nationaliteit bezitten.
4. De Universiteit Limburg heeft op de voet van gelijkheid met andere universiteiten in Nederland en Vlaanderen aanspraak op financiering van wetenschappelijk onderzoek in Nederland en Vlaanderen door instellingen voor wetenschappelijk onderzoek, die op grond van de wet of decreet. bevoegd zijn rijksmiddelen of van overheidswege verstrekte subsidies dan wel uitkeringen daartoe aan te wenden.
 Art.    8 . 1. Degene die wenst gebruik te kunnen maken van onderwijs- en examenvoorzieningen aan de Universiteit Limburg schrijft zich bij die universiteit in. De inschrijving als student geschiedt voor een opleiding.
2. De Universiteit Limburg stelt de hoogte van het inschrijvings- en collegegeld vast. Bij de vaststelling van de bedragen van het collegegeld wordt de regeling dienaangaande, zoals opgenomen in de Wet op het hoger onderwijs en wetenschappelijk onderzoek, in acht genomen.
 Art.    9 . 1. De Verdragsluitende Partijen regelen de studiefinanciering casu quo de studietoelagen aan de studenten die aan de Universiteit Limburg zijn ingeschreven. Deze regelingen houden in dat studenten die de Nederlandse nationaliteit bezitten. studiefinanciering ontvangen overeenkomstig de in Nederland geldende voorschriften en studenten die de Belgische nationaliteit bezitten, een studietoelage ontvangen overeenkomstig de in Vlaanderen geldende voorschriften. De studiefinanciering casu quo de studietoelagen dienen gelijkwaardig te zijn aan de studiefinanciering casu quo de studietoelagen die respectievelijk studenten die de Nederlandse nationaliteit bezitten, aan andere Nederlandse instellingen voor hoger onderwijs ontvangen en studenten die de Belgische nationaliteit bezitten, aan andere Vlaamse universiteiten ontvangen overeenkomstig de vigerende voorschriften. Deze regeling laat onverlet aanspraken die op grond van communautair recht kunnen worden gemaakt.
2. De Universiteit Limburg kan een deel van het inschrijvings- en collegegeld compenseren voor de studenten die een studiebeurs genieten van de. Vlaamse Gemeenschap van België, en voor de studenten die zelf of wier ouders of voogden onderworpen zijn aan het Belgische belastingsstelsel of het Belgische stelsel van kinderbijslag zodanig dat hun financiële toestand gelijkwaardig is aan die van de studenten aan de andere Vlaamse universiteiten.
 Art.    10 . 1. De Universiteit Limburg reikt aan de studenten die met goed gevolg een opleiding hebben afgerond en met goed gevolg het afsluitend examen van die opleiding hebben afgelegd, uit een getuigschrift zijnde het getuigschrift, bedoeld in de Wet op het hoger onderwijs en wetenschappelijk onderzoek, en het certificaat houdende het Vlaamse diploma van een academisch graad. De studielast van de opleiding bedraagt ten minste 168 studiepunten in de zin van de in de eerste volzin genoemde wet, hierna te noemen : WHW-studiepunten, of 240 studiepunten in de zin van het European Credit Transfer System, hierna te noemen : ECTS-studiepunten.
2. De Universiteit Limburg kan het doctoraat toekennen aan personen die voldoen aan het daaromtrent in de Nederlandse dan wel Vlaamse regelgeving bepaalde.
3. De Universiteit Limburg kan het wetenschappelijk en academisch onderwijs inrichten volgens het Bachelor/Master systeem.
4. De graad van Bachelor wordt behaald na de afronding van een opleiding met een studielast van ten minste 126 WHW-studiepunten of ten minste 180 ECTS-studiepunten. Onverminderd het eerste lid wordt de graad van Master behaald na de afronding van een opleiding met een studielast van ten minste 42 WHW-studiepunten of ten minste 60 ECTS-studiepunten na het behalen van de graad van Bachelor of na het met goed gevolg afronden van een opleiding van een gelijkwaardig niveau.
5. De graad van Master, behaald aan een door de Universiteit Limburg aangeboden opleiding, is gelijkwaardig aan het afsluitend examen van een opleiding in het wetenschappelijk onderwijs met een studielast van ten minste 168 WHW-studiepunten in Nederland en met een academische graad van de tweede cyclus in Vlaanderen.
 Art.    11 . De regeringen van de Verdragsluitende Partijen stellen een Gezamenlijke Commissie in die tot taak heeft de werking van dit verdrag te evalueren. De eerste evaluatie vindt plaats vijf jaar na de inwerkingtreding van dit verdrag.
 Art.    12 . Dit Verdrag treedt in werking met ingang van de eerste dag van de tweede maand, volgend op de datum waarop de Verdragsluitende Partijen elkaar schriftelijk hebben medegedeeld dat aan de constitutionele eisen is voldaan.
 Art.  13. Dit Verdrag is van toepassing op het Europese deel van het Koninkrijk der Nederlanden.
Gedaan te Maastricht, op 18 januari 2001, in tweevoud.
Voor de Vlaamse Gemeenschap van België,
Voor het Koninkrijk der Nederlanden,.


text:
Artikel    1 . De Europol-Overeenkomst wordt als volgt gewijzigd :
1) Artikel 2 wordt als volgt gewijzigd :
a) lid 2, eerste alinea, wordt vervangen door :
" 2. Om het in lid 1 genoemde doel geleidelijk te verwezenlijken houdt Europol zich vooreerst bezig met de voorkoming en bestrijding van illegale handel in verdovende middelen, illegale witwasgedragingen, handel in nucleaire en radioactieve stoffen, alsmede van illegale immigratie, mensenhandel en handel in gestolen voertuigen. ";
b) lid 3, eerste alinea, wort vervangen door :
" 3. De bevoegdheid van Europol met betrekking tot een vorm van criminaliteit of met betrekking tot specifieke aspecten van een vorm van criminaliteit omvat de daarmee samenhangende strafbare feiten. Zij omvat echter geen gronddelicten van illegale witwasgedragingen ten aanzien van welke vormen van criminaliteit Europol krachtens lid 2 geen bevoegdheid heeft. "
2) De bijlage wordt als volgt gewijzigd : de paragraaf die begint met " Conform artikel 2, lid 2 " wordt vervangen door :
" Conform artikel 2, lid 2, houdt het feit dat Europol wordt belast met een van de hierboven genoemde vormen van criminaliteit in dat Europol ook bevoegd is voor de behandeling van met die vormen samenhangende strafbare feiten. "
 Art.    2 . 1. Dit Protocol wordt door de lid-Staten aangenomen overeenkomstig hun onderscheiden grondwettelijke bepalingen.
2. De lidstaten stellen de secretaris-generaal van de Raad van de Europese Unie in kennis van de voltooiing van de procedures die overeenkomstig hun onderscheiden grondwettelijke bepalingen vereist zijn vóór de aanneming van dit Protocol.
3. Dit Protocol treedt in werking 90 dagen na de in lid 2 beoogde kennisgeving door de staat die op de datum van aanneming door de Raad van de akte tot vaststelling van dit Protocol, lid is van de Europese Unie en die als laatste deze formaliteit vervult.
 Art.    3 . 1. Elke staat die lid wordt van de Europese Unie kan tot dit Protocol toetreden, indien het Protocol op de datum van nederlegging van de akte van toetreding tot de Europol-Overeenkomst, overeenkomstig artikel 46 van die Overeenkomst, nog niet in werking is getreden.
2. De akten van toetreding tot dit Protocol worden gelijktijdig neergelegd met de akten van toetreding tot de Europol-Overeenkomst, in overeenstemming met artikel 46 van die Overeenkomst.
3. De door de Raad van de Europese Unie vastgestelde tekst van het Protocol in de taal van de toetredende lid-Staat is authentiek.
4. Indien het Protocol bij het verstrijken van de in artikel 46, lid 4, van de Europol-Overeenkomst, bedoelde periode nog niet in werking is getreden, treedt het voor de toetredende lidstaat in werking op de datum van inwerkingtreding van dit Protocol, overeenkomstig artikel 2, lid 3.
5. Indien het Protocol overeenkomstig artikel 2, lid 3, in werking treedt voordat de in artikel 46, lid 4, van de Europol-Overeenkomst, bedoelde periode verstreken is, maar nadat de in lid 2 bedoelde akte van toetreding neergelegd is, treedt de toetredende lidstaat overeenkomstig artikel 46 van de Europol-Overeenkomst toe tot de bij het Protocol gewijzigde Europol-Overeenkomst.
 Art.    4 . 1. De secretaris-generaal van de Raad van de Europese Unie is depositaris van dit Protocol.
2. De depositaris maakt de informatie over de vordering van de aanneming en toetreding, alsmede andere kennisgevingen in verband met dit Protocol, bekend in het Publicatieblad.
 BIJLAGE.
 Art.  N. Lijst der Staten.

Staten/

Datum

 Type

Datum

Datum interne
 Organisaties

 authentificatie
 instemming
 instemming

 inwerking-

 treding

 -

 -

-

-

-
BELGIE

30/11/2000

 Kennisgeving
16/03/2005
CYPRUS

 toetreding

31/05/2004
DENEMARKEN

30/11/2000

 Kennisgeving
14/01/2005
DUITSLAND

 30/11/2000

 Kennisgeving
18/12/2002
ESTLAND

toetreding

10/03/2005
FINLAND

 30/11/2000

 Kennisgeving
06/10/2004
FRANKRIJK

 30/11/2000

 Kennisgeving
30/04/2001
GRIEKENLAND

 30/11/2000

 Kennisgeving
02/07/2002
GROOT-BRITTANNIE

30/11/2000

 Kennisgeving
03/09/2004
HONGARIJE

toetreding

28/05/2004
IERLAND

 30/11/2000
ITALIE

30/11/2000

 Kennisgeving
26/11/2004
LETLAND

toetreding

31/05/2004
LITOUWEN

 toetreding

27/05/2004
LUXEMBURG

 30/11/2000
MALTA

toetreding

30/06/2004
NEDERLAND

 30/11/2000
OOSTENRIJK

30/11/2000
POLEN

toetreding

29/07/2004
PORTUGAL

30/11/2000

 Kennisgeving
02/04/2002
SLOVAKIJE

toetreding

31/05/2004
SLOVENIE

 toetreding

31/05/2004
SPANJE

30/11/2000

 Kennisgeving
17/05/2002
TSJECHISCHE REP.

 toetreding

28/05/2004
ZWEDEN

30/11/2000

 Kennisgeving
13/06/2002


text:
Artikel    1 . Aan de Gemeenschappen worden overeenkomstig de in de volgende artikelen vastgelegde regels eigen middelen toegekend voor de financiering van de begroting van de Europese Unie overeenkomstig artikel 269 van het EG-Verdrag en artikel 173 van het EGA-Verdrag.
De begroting van de Europese Unie wordt, onverminderd andere ontvangsten, volledig uit de eigen middelen van de Gemeenschappen gefinancierd.
 Art.    2 . 1. De op de begroting van de Europese Unie opgevoerde eigen middelen worden gevormd door de ontvangsten uit :
a) de heffingen, premies, extra bedragen of compenserende bedragen, aanvullende bedragen of aanvullende elementen en de overige door de instellingen van de Gemeenschappen in het kader van het gemeenschappelijk landbouwbeleid ingevoerde of in te voeren rechten op het handelsverkeer met niet-lidstaten, alsmede de bijdragen en andere heffingen die in het kader van de gemeenschappelijke ordening der markten in de sector suiker zijn vastgesteld;
b) de rechten van het gemeenschappelijk douanetarief en de overige door de instellingen van de Gemeenschappen ingevoerde of in te voeren rechten op het handelsverkeer met niet-lidstaten, alsmede de douanerechten op de onder het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap voor Kolen en Staal vallende producten;
c) de toepassing van een voor alle lidstaten geldend uniform percentage op de BTW-grondslag die op uniforme wijze is vastgesteld volgens communautaire voorschriften. De hiertoe in aanmerking te nemen grondslag mag niet meer bedragen dan 50 % van het BNP van elke lidstaat, als omschreven in lid 7;
d) de toepassing van een, met inachtneming van alle andere ontvangsten, in het kader van de begrotingsprocedure vast te stellen percentage op de som van het BNP van alle lidstaten.
2. De ontvangsten uit andere belastingen die in het kader van een gemeenschappelijk beleid overeenkomstig het EG-Verdrag of het Euratom-Verdrag worden ingesteld, voorzover de procedure van artikel 269 van het EG-Verdrag of van artikel 173 van het Euratom-Verdrag is voltooid, vormen eveneens eigen middelen die op de begroting van de Europese Unie worden opgevoerd.
3. Als inningskosten houden de lidstaten 25 % in op de in lid 1, onder a) en b), bedoelde bedragen die na 31 december 2000 worden vastgesteld.
4. Het in lid 1, onder c), bedoelde uniforme percentage is gelijk aan het verschil tussen.
a) het maximale opdrachtpercentage van de BTW-middelen, dat wordt vastgesteld op :
0,75 % in 2002 en 2003,
0,50 % vanaf 2004,
en
b) een percentage (" bevroren percentage ") dat overeenkomt met de verhouding tussen het bedrag van de in artikel 4 bedoelde correctie en de som van de BTW-grondslagen, vastgesteld overeenkomstig lid 1, onder c), van alle lidstaten, in aanmerking nemend dat het Verenigd Koninkrijk niet deelneemt in de financiering van zijn correctie en dat het aandeel van Duitsland, Nederland, Oostenrijk en Zweden in de financiering van de Britse correctie tot een vierde van zijn normale waarde wordt teruggebracht.
5. Het overeenkomstig lid 1, onder d), vastgestelde percentage is van toepassing op het BNP van elke lidstaat.
6. Indien de begroting aan het begin van het begrotingsjaar niet is vastgesteld, blijven het voordien vastgestelde uniforme BTW-percentage en het op het BNP van de lidstaten toe te passen percentage, onverminderd de bepalingen die overeenkomstig artikel 8, lid 2, worden vastgesteld voor de monetaire reserve EOGFL, de reserve voor de financiering van het Garantiefonds en de reserve voor noodhulp in derde landen, van toepassing tot de inwerkingtreding van de nieuwe percentages.
7. Voor de toepassing van dit besluit wordt onder BNP verstaan : bruto nationaal inkomen voor het betrokken jaar tegen marktprijzen (BNI), als bepaald door de Commissie krachtens het ESR 1995, overeenkomstig Verordening (EG) nr. 2223/96.
Indien wijzigingen van het ESR 1995 resulteren in significante veranderingen in het bruto nationaal inkomen, als bepaald door de Commissie, besluit de Raad, op voorstel van de Commissie en na raadpleging van het Europees Parlement, met eenparigheid van stemmen of deze wijzigingen gelden voor de toepassing van dit besluit.
 Art.    3 . 1. Het totale bedrag van de aan de Gemeenschappen ter dekking van de kredieten voor betalingen toegewezen eigen middelen mag een bepaald percentage van de som van het BNP van de lidstaten niet overschrijden. Dit percentage, met twee decimalen, wordt door de Commissie in december 2001 berekend volgens de volgende formule :
Maximum van de eigen middelen =
1,27 % x BNP van 1998 + 1999 + 2000 volgens het ESR tweede editie;
BNP van 1998 + 1999 + 2000 volgens het ESR 1995.
2. De in de algemene begroting van de Gemeenschappen opgevoerde kredieten voor vastleggingen moeten een geordende ontwikkeling te zien geven tot een totaal bedrag dat een bepaald percentage van de som van het BNP van de lidstaten niet overschrijdt. Dit percentage, met twee decimalen, wordt door de Commissie in december 2001 berekend volgens de volgende formule :
Maximum van de kredieten voor vastleggingen =
1,335 % x BNP van 1998 + 1999 + 2000 volgens het ESR tweede editie;
BNP van 1998 + 1999 + 2000 volgens het ESR 1995.
Er wordt een gepaste verhouding tussen de kredieten voor vastleggingen en de kredieten voor betalingen in acht genomen om ervoor te zorgen dat zij verenigbaar zijn en om in de volgende jaren de hand te kunnen houden aan het in lid 1 vermelde maximum.
3. De Commissie deelt de begrotingsautoriteit vóór 31 december 2001 de nieuwe maxima voor de eigen middelen mede.
4. De methode die is beschreven in de leden 1 en 2, wordt gevolgd bij wijzigingen van het ESR 1995 die tot veranderingen van de hoogte van het BNP leiden.
 Art.    4 . Aan het Verenigd Koninkrijk wordt een correctie voor begrotingsonevenwichtigheden toegestaan.
Deze correctie wordt bepaald :
a) door het verschil in het voorafgaande begrotingsjaar te berekenen tussen :
het procentuele aandeel van het Verenigd Koninkrijk in de som van de niet-afgetopte BTW-grondslagen, en
het procentuele aandeel van het Verenigd Koninkrijk in de totale toegerekende uitgaven;
b) door het aldus verkregen verschil te vermenigvuldigen met de totale toegerekende uitgaven;
c) door het resultaat van b) te vermenigvuldigen met 0,66;
d) door van het resultaat van c) de effecten af te trekken die de overgang naar de afgetopte BTW en de in artikel 2, lid 1, onder d), bedoelde afdrachten voor het Verenigde Koninkrijk meebrengen, dat wil zeggen het verschil tussen :
- het bedrag dat door het Verenigd Koninkrijk zou zijn afgedragen voor de bedragen gefinancierd uit de middelen bedoeld in artikel 2, lid 1, onder c) en d), indien het uniforme percentage was toegepast op de niet-afgetopte BTW-grondslagen,
en
- de uit de toepassing van artikel 2, lid 1, onder c) en d), voortvloeiende afdrachten van het Verenigd Koninkrijk;
e) door met ingang van 2001 van het resultaat van d) de nettovoordelen voor het Verenigd Koninkrijk af te trekken die het gevolg zijn van de verhoging van het percentage van de in artikel 2, lid 1, onder a) en b), bedoelde middelen dat door de lidstaten ter dekking van hun inningskosten en verwante kosten wordt ingehouden;
f) bij elke uitbreiding van de Europese Unie zal het resultaat van e) worden aangepast om de Britse correctie te verlagen, opdat de uitgaven waarvoor thans geen correctie geldt ook na de uitbreiding niet worden gecorrigeerd. De aanpassing zal geschieden door de totale toegerekende uitgaven te verlagen met een bedrag dat gelijk is aan de jaarlijkse pretoetredingsuitgaven in de toetredende landen. Alle aldus berekende bedragen worden overgedragen naar het volgende jaar en worden jaarlijks aangepast door toepassing van de BNP-deflator die voor de aanpassing van de financiële vooruitzichten wordt gebruikt.
 Art.    5 . 1. De financiële last van de correctie wordt als volgt door de overige lidstaten gedragen :
De verdeling van de last wordt eerst berekend volgens het aandeel van iedere lidstaat in de in artikel 2, lid 1, onder d), bedoelde afdrachten, waarbij het Verenigd Koninkrijk buiten beschouwing wordt gelaten; vervolgens wordt de verdeling zodanig aangepast dat het aandeel in de financiering van Duitsland, Nederland, Oostenrijk en Zweden tot een vierde van hun normale aandeel wordt beperkt.
2. De correctie wordt aan het Verenigd Koninkrijk toegekend in de vorm van een vermindering van zijn afdrachten ten gevolge van de toepassing van artikel 2, lid 1, onder c) en d). De door de overige lidstaten gedragen financiële last wordt toegevoegd aan hun afdrachten ten gevolge van de toepassing voor elke lidstaat van artikel 2, lid 1, onder c) en d).
3. De Commissie voert de voor de toepassing van artikel 4 en dit artikel vereiste berekeningen uit.
4. Indien de begroting aan het begin van het begrotingsjaar niet is vastgesteld, blijven de correctie ten behoeve van het Verenigd Koninkrijk en de door de overige lidstaten gedragen financiële last van toepassing zoals zij in de laatste definitief vastgestelde begroting waren opgenomen.
 Art.    6 . De in artikel 2 bedoelde ontvangsten dienen zonder onderscheid te worden gebruikt voor de financiering van alle uitgaven die op de begroting zijn opgevoerd. De in de begroting opgenomen ontvangsten die nodig zijn voor de gehele of gedeeltelijke dekking van de monetaire reserve EOGFL, de reserve voor de financiering van het Garantiefonds en de reserve voor noodhulp in derde landen worden pas bij de lidstaten afgeroepen wanneer de reserves worden aangelegd. Bepalingen betreffende de werking van deze reserves worden, indien nodig, vastgesteld overeenkomstig artikel 8, lid 2.
 Art.    7 . Het eventuele overschot van de ontvangsten van de Gemeenschappen ten opzichte van de totale werkelijke uitgaven gedurende een begrotingsjaar wordt naar het volgende begrotingsjaar overgedragen.
Eventuele overschotten als gevolg van een overschrijving uit de hoofdstukken van het EOGFL, Afdeling Garantie, of een overschot van het Garantiefonds als gevolg van externe maatregelen, naar de staat van ontvangsten van de begroting, worden als eigen middelen beschouwd.
 Art.    8 . 1. De in artikel 2, lid 1, onder a) en b), bedoelde eigen middelen van de Gemeenschappen worden door de lidstaten geïnd overeenkomstig de nationale wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen, die waar nodig aan de communautaire voorschriften worden aangepast.
De Commissie onderzoekt regelmatig de nationale bepalingen waarvan de lidstaten haar in kennis stellen, deelt de lidstaten de aanpassingen mee die zij noodzakelijk acht om deze bepalingen in overeenstemming te brengen met de communautaire voorschriften, en brengt verslag uit aan de begrotingsautoriteit. De lidstaten stellen de in artikel 2, lid 1, onder a) tot d), bedoelde middelen ter beschikking van de Commissie.
2. Onverminderd het in artikel 248 van het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap en artikel 160 C van het EGA-Verdrag bedoelde onderzoek van de rekeningen en van de wettigheid en regelmatigheid, waarbij met name de betrouwbaarheid en doelmatigheid van de nationale stelsels en methoden voor de vaststelling van de grondslag van de eigen middelen uit de BTW en het BNP worden onderzocht, en onverminderd de krachtens artikel 279, onder c), van het EG-Verdrag en artikel 183, onder c), van het EGA-Verdrag georganiseerde controles, stelt de Raad met eenparigheid van stemmen, op voorstel van de Commissie en na raadpleging van het Europees Parlement, de bepalingen vast die nodig zijn voor de uitvoering van dit besluit, alsmede de bepalingen betreffende het toezicht op de inning, de terbeschikkingstelling aan de Commissie van de in de artikelen 2 en 5 bedoelde ontvangsten.
 Art.    9 . De Commissie stelt vóór 1 januari 2006 een algemeen onderzoek in betreffende het stelsel van eigen middelen, zonodig vergezeld van passende voorstellen, zulks in het licht van alle relevante elementen, waaronder, onder andere, de gevolgen van de uitbreiding voor de financiering van de begroting, de mogelijkheid tot wijziging van de samenstelling van de eigen middelen door het creëren van nieuwe autonome eigen middelen en de aan het Verenigd Koninkrijk toegestane correctie voor begrotingsonevenwichtigheden, alsook de in artikel 5, lid 1, bedoelde verlaging voor Duitsland, Nederland, Oostenrijk en Zweden.
 Art.    10 . 1. Dit besluit wordt door de secretaris-generaal van de Raad ter kennis van de lidstaten gebracht en wordt bekendgemaakt in het Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen.
De lidstaten stellen de secretaris-generaal van de Raad onverwijld in kennis van de voltooiing van de volgens hun grondwettelijke bepalingen voor de aanneming van dit besluit vereiste procedures.
Dit besluit treedt in werking op de eerste dag van de maand volgende op de datum van ontvangst van de laatste van de in de tweede alinea bedoelde kennisgevingen. Het is van kracht met ingang van 1 januari 2002, behalve artikel 2, lid 3 en artikel 4, die van kracht worden op 1 januari 2001.
2. a) Behoudens het bepaalde onder b) wordt Besluit 94/728/EG, Euratom op 1 januari 2002 ingetrokken. Verwijzingen naar het besluit van de Raad van 21 april 1970 betreffende de vervanging van de financiële bijdragen van de lidstaten door eigen middelen van de Gemeenschappen (PB L 94 van 28.4.1970, blz. 18.), Besluit 85/257/EEG, Euratom van de Raad van 7 mei 1985 (PB L 128 van 14.5.1985, blz. 15. Besluit ingetrokken bij Besluit 88/376/EEG, Euratom) en Besluit 88/376/EEG, Euratom of Besluit 94/728/EG, Euratom worden beschouwd als verwijzingen naar het onderhavige besluit.
b) De artikelen 2, 4 en 5 van Besluit 88/376/EEG, Euratom en Besluit 94/728/EG, Euratom blijven van toepassing op de berekening en de aanpassing van de ontvangsten die voortvloeien uit de toepassing van een voor alle lidstaten geldend uniform percentage op de BTW-grondslag die op uniforme wijze is vastgesteld en beperkt tot 50 of 55 % van het BNP van elke lidstaat, al naar het jaar, en op de berekening van de correctie voor begrotingsonevenwichtigheden ten behoeve van het Verenigd Koninkrijk voor de jaren 1988 tot 2000.
c) Op de in artikel 2, lid 1, onder a) en b), bedoelde bedragen die vóór 28 februari 2001 door de lidstaten dienen te zijn gesteld overeenkomstig de geldende communautaire voorschriften, wordt door de lidstaten 10 % als inningskosten ingehouden.
Brussel, 29 september 2000.
Voor de Raad :
De Voorzitter,
L. FABIUS
 BIJLAGEN.
 Art.    N1 . Lijst met de gebonden staten.
STATEN

DATUM VAN DE KENNISGEVING
BELGIE

5 FEBRUARI 2002
DENEMARKEN

19 APRIL 2001
DUITSLAND

 6 SEPTEMBER 2001
FINLAND

 27 APRIL 2001
FRANKRIJK

 28 DECEMBER 2001
GRIEKENLAND

 24 DECEMBER 2001
IERLAND

 20 DECEMBER 2001
ITALIE

14 JANUARI 2002
LUXEMBOURG

1 FEBRUARI 2002
NEDERLAND

 14 NOVEMBER 2001
OOSTENRIJK

2 AUGUSTUS 2001
PORTUGAL

3 JANUARI 2002
SPANJE

26 DECEMBER 2002
VERENIGD KONINKRIJK

 6 DECEMBER 2001
ZWEDEN

11 JUNI 2001
 Art.  N2. Dit besluit is op 1 maart 2002 in werking getreden.


text:
Definities.
 Artikel    1 . In dit Verdrag wordt verstaan onder :
1. Internationale mensenhandel, elk opzettelijk gedrag zoals hierna beschreven :
a) het betreden van het grondgebied van een Verdragsluitende Partij vereenvoudigen, de doorreis, het verblijf op of het verlaten van het grondgebied indien er gebruik wordt gemaakt van dwang, meer bepaald geweld of bedreiging, of wanneer er gebruik wordt gemaakt van bedrog, misbruik van gezag of andere vormen van onder druk zetten van een persoon, in die mate dat de persoon geen andere reële of aanvaardbare keuze heeft dan zich te onderwerpen aan die druk;
b) uitbuiten op eender welke wijze van een persoon, wetende dat hij het grondgebied van een Verdragsluitende Partij is binnengekomen, er doorreist of er verblijft in omstandigheden die vermeld werden onder punt a).
2. Seksueel misbruik van kinderen
Elke vorm van seksueel misbruik of van seksueel geweld bedoeld in artikel 34 van het Verdrag van de Verenigde Naties inzake de Rechten van het Kind van 20 november 1989 met inbegrip van de productie, de verkoop, het verdelen of andere vormen van handel in pornografisch materiaal waarbij kinderen betrokken zijn, en het persoonlijk bezit van dit materiaal.
3.Technische ondersteuning
De bijstand die wordt verleend aan de politie- en immigratiediensten onder de vorm van logistieke steun.
4. Criminaliteit in verband met nucleair en radioactief materiaal
De inbreuken opgesomd in artikel 7 § 1 van het Verdrag inzake de fysieke bescherming van nucleair materiaal van 3 maart 1980.
5. Witwassen van geld
De inbreuken zoals opgesomd in artikel 6, paragrafen 1 tot 3, van het Verdrag van de Raad van Europa inzake het witwassen, de opsporing, de inbeslagname en de verbeurdverklaring van de opbrengsten van misdrijven, van 8 november 1990.
6. Georganiseerde criminaliteit
Elke inbreuk gepleegd door een " criminele organisatie " omschreven als een gestructureerde vereniging, van meer dan twee personen die duurt in de tijd, en die in overleg optreedt teneinde inbreuken te plegen die worden gestraft met een vrijheidsstraf of met een vrijheidsberovende veiligheidsmaatregel met een maximum van ten minste vier jaar of met een zwaardere straf, waarbij bedoelde inbreuken een doel op zichzelf zijn, dan wel een middel om een vermogensvoordeel te verkrijgen en, in voorkomend geval, de werking van de openbare overheden op onrechtmatige wijze te beïnvloeden.
7. Verwerking van persoonsgegevens
Onder "persoonsgegevens" wordt verstaan, elke informatie betreffende een natuurlijke persoon die is of kan worden geïdentificeerd (betrokken persoon); wordt geacht een persoon te zijn die kan worden geïdentificeerd, de persoon die direct of indirect te identificeren is, meer bepaald door verwijzing naar een identificatienummer of naar één of meerdere specifieke kenmerken die eigen zijn aan zijn fysische, fysiologische, psychische, economische, culturele of sociale identiteit.
Onder "verwerking van persoonsgegevens" wordt verstaan : elke bewerking of geheel van bewerkingen, die al dan niet met behulp van geautomatiseerde procédés uitgevoerd en toegepast worden op persoonsgegevens, zoals het verzamelen, de registratie, het organiseren, de bewaring, de aanpassing of wijziging, het maken van een uittreksel, de raadpleging, het gebruik, het meedelen door overbrenging, de verspreiding of andere vormen van het ter beschikking stellen, het bijeenbrengen, het verbinden, alsook het beveiligen, het wissen of het vernietigen.
8. Verdovende middelen
De term " verdovende middelen " omvat alle stoffen, zowel van natuurlijke als synthetische oorsprong, die voorkomen in Tabel I of Tabel II van het Enkelvoudig Verdrag inzake verdovende middelen van 30 maart 1961 zoals gewijzigd door het Protocol van 25 maart 1972 houdende wijziging van het enkelvoudig verdrag inzake verdovende middelen van 1961.
9. Psychotrope stoffen
De uitdrukking " psychotrope stoffen " omvat elke stof van natuurlijke of synthetische aard, of elk natuurlijk product vermeld in Tabel I, II, III of IV van het Verdrag van 21 februari 1971 inzake psychotrope stoffen.
10. Sluikhandel in verdovende middelen of psychotrope stoffen
De term " sluikhandel " omvat de teelt, de vervaardiging of handel in verdovende middelen of psychotrope stoffen die strijdig zijn met de doelstellingen van het Verdrag van 30 maart 1961 inzake verdovende middelen, het Verdrag van 21 februari 1971 inzake psychotrope stoffen of het Verdrag van de Verenigde Naties van 20 december 1988 tegen de sluikhandel in verdovende middelen en psychotrope stoffen.
11. Dringend verzoek
Een verzoek is dringend indien de naleving van de formele administratieve procedure, via de overeenkomstig de bepalingen van dit Verdrag vastgestelde centrale organen, de preventieve actie of opsporingsactie kan hinderen of schaden.
 Gebieden van samenwerking.
 Art.    2 . 1. Iedere Verdragsluitende Partij verbindt er zich toe om aan de andere Partij de meest ruime samenwerking te bieden op het terrein van de politiesamenwerking, overeenkomstig de regels en voorwaarden vastgelegd in dit Verdrag.
2. De Verdragsluitende Partijen zullen samenwerken op het vlak van de bestrijding en de vervolging van zware misdrijven met betrekking tot de georganiseerde criminaliteit, en in het bijzonder :
- inbreuken tegen het leven en de fysieke integriteit van personen;
- inbreuken in verband met de illegale productie, het verwerken en de sluikhandel van verdovende middelen, psychotrope stoffen en precursoren;
- inbreuken in verband met de productie, de handel, het voorschrift en de toediening aan landbouwdieren van stoffen met hormonale, anti-hormonale, beta-adrenergische of productiestimulerende werking, alsook van inbreuken in verband met de handel in landbouwdieren en in vlees van deze landbouwdieren waaraan deze stoffen zijn toegediend en tenslotte de inbreuken in verband met het verwerken van dergelijk vlees;
- illegale immigratie;
- proxenetisme, mensenhandel en seksueel misbruik van kinderen;
- afpersing;
- diefstal en illegale handel in wapens, munitie, explosieven, radioactieve, nucleaire en andere gevaarlijke stoffen;
- vervalsingen (vervaardiging, namaak, verandering en verdeling) van betaalmiddelen, cheques en waardepapieren;
- vervalsing en gebruik van elk officieel vervalst document;
- economische en financiële criminaliteit;
- inbreuken tegen goederen, onder meer diefstal, illegale handel in kunstwerken en historische voorwerpen;
- diefstal en illegale handel in motorvoertuigen;
- witwassen van geld.
3. De zware misdrijven met betrekking tot de georganiseerde criminaliteit en die niet worden opgesomd in artikel 1, worden beoordeeld door de bevoegde overheden van de Verdragsluitende Partijen volgens het nationale recht van de Staten waartoe zij behoren.
 Art.    3 . De samenwerking tussen de Verdragsluitende Partijen zal eveneens betrekking hebben op :
- de opsporing van verdwenen personen en hulp bij identificatie van lijken;
- de opsporing op het grondgebied van de Staat van een Verdragsluitende Partij van gestolen, verdwenen, verduisterde of verloren voorwerpen op het grondgebied van de andere Staat.
 Middelen van samenwerking.
 Art.    4 . De Verdragsluitende Partijen zullen samenwerken op de onder de artikelen 2 en 3 vermelde gebieden via :
- uitwisseling van informatie met betrekking tot materies die tot de bevoegdheid van de politie- en immigratieoverheden behoren;
- uitwisseling van materiaal;
- technische en wetenschappelijke ondersteuning, expertises en de levering van gespecialiseerd technisch materiaal;
- uitwisseling van ervaringen;
- samenwerking op het vlak van de beroepsopleiding;
- hulp bij de voorbereiding ter uitvoering van verzoeken tot rechtshulp in strafzaken;
- met inachtneming van de hieronder vermelde bepalingen.
 Informatie-uitwisseling.
 Art.    5 . De Verdragsluitende Partijen zullen elkaar bijstaan en instaan voor een nauwe en permanente samenwerking. Zij zullen onder meer alle pertinente en belangrijke gegevens uitwisselen.
Deze samenwerking kan de vorm aannemen van een permanent contact via aan te duiden verbindingsofficieren.
 Art.    6 . 1. De Verdragsluitende Partijen verbinden zich ertoe dat hun politieoverheden, overeenkomstig het nationaal recht en binnen de perken van hun bevoegdheden, elkaar bijstand verlenen met het oog op de voorkoming en de opsporing van strafbare feiten, op voorwaarde dat het nationaal recht van de aangezochte Verdragsluitende Partij het verzoek of de uitvoering ervan niet voorbehoudt aan de gerechtelijke overheden.
2. Elke Verdragsluitende Partij kan, overeenkomstig het nationaal recht in bijzondere gevallen, en zonder een daartoe strekkend verzoek, aan de betrokken Verdragsluitende Partij gegevens meedelen die voor laatstgenoemde belangrijk kunnen zijn met het oog op het verlenen van bijstand inzake de voorkoming en de bestrijding van misdrijven bedoeld in artikel 2, paragrafen twee en drie van dit Verdrag of ter voorkoming van bedreigingen voor de openbare orde en veiligheid.
 Art.    7 . Elke informatie die door de aangezochte Verdragsluitende Partij wordt verstrekt, kan door de verzoekende Verdragsluitende Partij slechts als bewijsmiddel voor ten laste gelegde feiten worden aangewend, na een verzoek om rechtshulp krachtens de toepasselijke internationale regels.
 Art.    8 . 1. Verzoeken om bijstand en de antwoorden daarop moeten worden uitgewisseld tussen de centrale organen die door iedere Verdragsluitende Partij worden belast met de internationale politiesamenwerking en immigratie.
Indien het onmogelijk is om het verzoek via de voornoemde weg tijdig te stellen, kan bij wijze van uitzondering en slechts in dringende gevallen de bevoegde overheid van de verzoekende Partij de vraag rechtstreeks aan de bevoegde overheid van de aangezochte Partij stellen. Deze laatste kan dan onmiddellijk antwoorden. In deze uitzonderlijke gevallen dient de verzoekende overheid zo vlug mogelijk het centrale orgaan belast met de internationale politiesamenwerking en immigratie van de aangezochte Verdragsluitende Partij op de hoogte te brengen van het rechtstreekse verzoek waarbij het dringend karakter wordt gemotiveerd.
2. De aanduiding van de centrale organen die met de internationale samenwerking en immigratie zijn belast en de modaliteiten van de wederzijdse bijstand worden geregeld door overeenkomsten gesloten tussen de bevoegde overheden aangewezen door de Verdragsluitende Partijen.
 Art.    9 . De Verdragsluitende Partij die de informatie heeft ontvangen moet de graad van vertrouwelijkheid waarborgen die de verstrekkende Verdragsluitende Partij aan de informatie heeft toegekend. De veiligheidsgraden zijn dezelfde als deze gebruikt door INTERPOL.
 Art.    10 . 1. De Verdragsluitende Partijen kunnen verbindingsofficieren van de ene Verdragsluitende Partij voor bepaalde of onbepaalde tijd bij de andere Verdragsluitende Partij detacheren.
2. Het detacheren van verbindingsofficieren voor bepaalde of onbepaalde tijd heeft als doel de samenwerking tussen de Verdragsluitende Partijen te bevorderen en te versnellen, onder meer door toe te stemmen in de ondersteuning
a) in de vorm van informatie-uitwisseling, zowel ter voorkoming als ter bestrijding van de criminaliteit;
b) bij de uitvoering van verzoeken om rechtshulp in strafzaken;
c) voor de noden van de uitvoering van de opdrachten van de overheden die belast zijn met het toezicht op de buitengrenzen en de immigratie;
d) voor de noden van de uitvoering van de opdrachten van de overheden die belast zijn met de voorkoming van de inbreuken op de openbare orde.
3. De verbindingsofficieren hebben een adviserende en ondersteunende taak. Zij zijn niet bevoegd om autonoom politiemaatregelen uit te voeren. Ze verstrekken informatie en voeren hun taken uit binnen het geheel van instructies die hun werden gegeven door de Verdragsluitende Partij waarvan ze afkomstig zijn en door de Verdragsluitende Partij waarbij ze gedetacheerd zijn. Ze brengen regelmatig verslag uit bij het centraal orgaan dat belast is met de politiesamenwerking en immigratie van de Verdragsluitende Partij waarbij ze gedetacheerd zijn.
4. De Verdragsluitende Partijen kunnen overeenkomen dat de verbindingsofficieren van een Verdragsluitende Partij, gedetacheerd bij derde landen, eveneens de belangen van de andere Verdragsluitende Partij vertegenwoordigen.
 Bescherming van persoonsgegevens.
 Art.    11 . 1. In toepassing van dit Verdrag, is de verwerking van persoonsgegevens onderworpen aan het respectieve nationale recht van elke Verdragsluitende Partij.
2. Wat de verwerking van persoonsgegevens in toepassing van dit Verdrag betreft, verbinden de Verdragsluitende Partijen er zich toe de persoonsgegevens te beschermen volgens de bepalingen van het Verdrag van de Raad van Europa van 28 januari 1981 tot bescherming van personen ten opzichte van de geautomatiseerde verwerking van persoonsgegevens en van de Aanbeveling A(87) 15 van 17 september 1987 van het Comité van Ministers van de Raad van Europa dat het gebruik van persoonsgegevens voor politiedoeleinden regelt.
3. Wat de verwerking van de overgebrachte persoonsgegevens in toepassing van dit Verdrag betreft, zijn de volgende bepalingen van toepassing :
a) de ontvangende Verdragsluitende Partij mag de gegevens enkel gebruiken voor de doeleinden bepaald in dit Verdrag;
b) de gegevens mogen alleen gebruikt worden door de gerechtelijke overheden en de andere bevoegde overheden die een taak of functie uitvoeren binnen het geheel van de doeleinden bepaald in dit Verdrag, meer bepaald in de artikelen 2 en 3. De Verdragsluitende Partijen dienen de lijst van de gebruikers mee te delen;
c) de Verdragsluitende Partij die de gegevens overbrengt, dient erop toe te zien dat ze juist en volledig zijn. Zij moet er eveneens op toezien dat deze gegevens niet langer dan nodig worden bewaard. Indien zij op eigen initiatief of als gevolg van een vraag van de betrokken persoon vaststelt dat de verstrekte gegevens onjuist zijn of niet overgebracht dienden te worden, moet de ontvangende Verdragsluitende Partij daarvan onmiddellijk op de hoogte gebracht worden; deze Verdragsluitende Partij dient de gegevens te corrigeren of te vernietigen;
d) een Verdragsluitende Partij mag zich niet beroepen op het feit dat de andere Verdragsluitende Partij onjuiste gegevens zou hebben overgebracht om zich jegens een benadeeld persoon te ontlasten van haar aansprakelijkheid naar nationaal recht;
e) de overbrenging en ontvangst van gegevens dienen geregistreerd te worden. De Verdragsluitende Partijen dienen de lijst uit te wisselen van de overheden die de toestemming hebben om de registraties te raadplegen;
f) de toegang tot de gegevens wordt beheerst door het nationale recht van de Verdragsluitende Partij waaraan de betrokken persoon zijn vraag richt. De gegevens worden slechts verstrekt nadat daartoe toestemming werd gegeven door de Verdragsluitende Partij waarvan de gegevens afkomstig zijn;
g) de ontvangende Verdragsluitende Partij mag de gegevens enkel gebruiken voor de doeleinden bepaald door de Verdragsluitende Partij die de gegevens verstrekt en overeenkomstig de voorwaarden die deze Verdragsluitende Partij oplegt;
4. Bovendien zijn wat de overbrenging betreft, de hiernavolgende bepalingen van toepassing :
a) de gegevens mogen enkel worden overgebracht aan politie- en immigratieoverheden; de mededeling ervan aan andere overheden, die dezelfde doeleinden beogen als deze overheden en die handelen binnen hetzelfde kader, kan enkel geschieden met de voorafgaande schriftelijke toestemming vanwege de Verdragsluitende Partij die de persoonsgegevens heeft verstrekt;
b) de ontvangende Verdragsluitende Partij deelt, indien gevraagd, aan de verstrekkende Verdragsluitende Partij mee waarvoor de gegevens werden gebruikt en welke resultaten de overgebrachte gegevens opleverden.
5. Elke Verdragsluitende Partij duidt een controleautoriteit aan die, overeenkomstig het nationale recht, belast is met de uitoefening, op haar grondgebied, van een onafhankelijke controle op de verwerking van persoonsgegevens uitgevoerd op basis van dit Verdrag en die moet bevestigen of de bovengenoemde verwerking de rechten van de betrokken persoon niet schendt. De controleautoriteiten zijn eveneens bevoegd om de problemen omtrent de toepassing en interpretatie van dit Verdrag in verband met de verwerking van persoonsgegevens te onderzoeken. Deze controleautoriteiten kunnen overeenkomen samen te werken in het kader van de opdrachten die hen door dit Verdrag worden toegekend.
 Art.    12 . Wanneer de persoonsgegevens worden overgebracht via een verbindingsofficier, zoals bedoeld in artikel 10, zijn de bepalingen van dit Verdrag eveneens van toepassing.
 Weigeren van bijstand.
 Art.    13 . 1. Elk van de Verdragsluitende Partijen weigert bijstand wanneer het gaat om politieke of militaire misdrijven. Elke Partij kan bijstand weigeren of aan voorwaarden onderwerpen wanneer het gaat om met politieke of militaire samenhangende misdrijven.
2. Elk van de Verdragsluitende Partijen kan bijstand weigeren wanneer die strijdig blijkt te zijn met de wettelijke bepalingen die van kracht zijn op haar grondgebied.
3. Elke Partij kan bijstand weigeren of aan voorwaarden onderwerpen wanneer de bijstandsverlening de soevereiniteit, de veiligheid, de openbare orde of andere essentiële belangen van de Staat zou kunnen in gevaar brengen.
 Andere vormen van samenwerking.
 Art.    14 . 1. De Verdragsluitende Partijen komen overeen om elkaar wederzijds bijstand te verlenen op het vlak van beroepsopleiding en technische bijstand met betrekking tot het functioneren van de politiediensten.
2. De Verdragsluitende Partijen komen overeen om hun praktische ervaringen uit te wisselen omtrent alle domeinen bedoeld in dit Verdrag.
3. De wijze waarop de wederzijdse bijstand zal worden verleend, wordt geregeld door overeenkomsten tussen de Verdragsluitende Partijen.
 Art.    15 . 1. De Verdragsluitende Partijen kunnen permanente of tijdelijke werkgroepen oprichten die belast zijn met het onderzoek van de gemeenschappelijke problemen met betrekking tot de preventie en de bestrijding van de criminaliteit zoals bepaald in artikel 2, paragrafen twee en drie, en de gebieden van samenwerking zoals bepaald in artikel 3 en, in voorkomend geval, met de uitwerking van voorstellen om, indien nodig, de praktische en technische aspecten van de samenwerking tussen de Verdragsluitende Partijen te verbeteren.
2. De onkosten die worden gemaakt in het kader van de samenwerking, zullen respectievelijk door elke Verdragsluitende Partij worden gedragen, behoudens andersluidende bepaling tussen de vertegenwoordigers van de Verdragsluitende Partijen.
3. De Verdragsluitende Partijen richten een gemengde evaluatiegroep op die om de drie jaar een rapport zal voorleggen aan de bevoegde overheden aangewezen door de Verdragsluitende Partijen.
 Geschillenregeling.
 Art.    16 . 1. Alle geschillen betreffende de interpretatie of de toepassing van dit Verdrag zullen worden beslecht door een daartoe opgerichte gemengde adviescommissie.
2. Deze commissie zal worden samengesteld uit vertegenwoordigers van de twee Verdragsluitende Partijen. Zij zal samenkomen op verzoek van de ene of andere Verdragsluitende Partij of elke keer indien nodig, om de regeling van problemen inzake de interpretatie of de toepassing van dit Verdrag te vergemakkelijken.
3. Alle geschillen die niet door de gemengde adviescommissie werden beslecht, zullen langs diplomatieke weg worden geregeld.
 Slotbepalingen.
 Art.    17 . Dit Verdrag doet geen afbreuk aan de rechten en verplichtingen die voortvloeien uit strengere internationale, bi- of multilaterale verbintenissen, reeds gesloten of te sluiten in de toekomst, tussen of door de Verdragsluitende Partijen.
 Art.    18 . 1. De Verdragsluitende Partijen zullen elkaar schriftelijk en langs diplomatieke weg kennis geven van de vervulling van de wettelijke vormvoorschriften, vereist voor de inwerkingtreding van dit Verdrag.
2. Het Verdrag zal in werking treden op de eerste dag van de tweede maand die volgt op de datum waarop de laatste kennisgeving wordt ontvangen.
3. Dit verdrag wordt gesloten voor onbeperkte tijd. Elke Verdragsluitende Partij kan het Verdrag opzeggen door middel van een schriftelijke kennisgeving die langs diplomatieke weg aan de andere Verdragsluitende Partij wordt gericht. De opzegging heeft uitwerking zes maanden na datum van ontvangst.
 Art.    19 . Elke Verdragsluitende Partij kan aan de andere Verdragsluitende Partij voorstellen doen toekomen die een wijziging van dit Verdrag beogen. De wijzigingen van dit Verdrag worden door de Verdragsluitende Partijen in onderlinge overeenstemming besloten.
Ten blijke waarvan de ondergetekenden, daartoe behoorlijk gemachtigd, dit Verdrag hebben ondertekend.
Gedaan te Brussel op 22 januari 2001 in twee oorspronkelijke exemplaren, elk in de Sloveense, de Franse en de Nederlandse taal, de drie teksten zijnde gelijkelijk authentiek.
 BIJLAGE.
 Art.  N. Dit Verdrag treedt in werking op 1 juli 2004.