text:
Artikel    M . (Om technische redenen, wordt dit Protocol onderverdeeld in fictieve artikelen M1 tot M2).
 Art.    M1 . Ad Artikel 5.
a) Onverminderd de bepalingen van artikel 5, behoudt de Republiek Chili het recht de repatriëring van het kapitaal slechts toe te laten na verloop van drie jaar na de invoer van dat kapitaal door de investeerder. Een eventuele afschaffing of vermindering van die termijn zal automatisch toegepast worden voor de investeerder.
b) Zolang het Chileense plan van " foreign debt equity swaps " in voege is, verleent de Republiek Chili aan de investeerders van de Belgisch-Luxemburgse Economische Unie het recht de in het kader van dat plan gedane investeringen te repatriëren na verloop van tien jaar na de invoer van het kapitaal, en het recht de winsten over te maken na verloop van vier jaar.
De winsten van de vier eerste jaren mogen worden overgemaakt vanaf het vijfde jaar, in respectieve annuïteiten van 25 %. Dit verhindert niet dat de investeerder kan opteren voor de kortere termijnen die zijn bepaald in de bijzondere richtlijnen van de Centrale Bank van Chili.
c) In geen enkel geval geniet een investeerder van de Belgisch-Luxemburgse Economische Unie op het vlak van de overmakingen een minder gunstige behandeling dan een investeerder van een derde Staat.
 Art.  M2. Ad artikel 9.
De onderdanen en vennootschappen van een Overeenkomstsluitende Partij die deelnemen in een niet-Belgische, -Luxemburgse of -Chileense buitenlandse vennootschap die zelf deelneemt in een vennootschap van de andere Overeenkomstsluitende Partij, mogen enkel overeenkomstig artikel 9 een geschil aan het I.C.S.I.D. voorleggen wanneer zij aantonen dat zij op het ogenblik van de feiten die aan het geschil ten grondslag liggen, een substantiële participatie hadden in de betrokken buitenlandse vennootschap, of dat hun participatie hen beslissingsmacht verleende in de beleidsorganen of een daadwerkelijke invloed, via andere middelen, op de activiteit van die vennootschap.
Gedaan te Brussel, op 15 juli 1992, in twee oorspronkelijke exemplaren, in de Nederlandse, de Franse en de Spaanse taal, zijnde de drie teksten gelijkelijk rechtsgeldig.


type: legislation

jurisdiction: Belgium

text:
Artikel    1 . Definities.
Het begrip "investeerders" betekent :
a) elke natuurlijke persoon die volgens de Belgische, Luxemburgse of Chileense wetgeving onderdaan is van respectievelijk het Koninkrijk België, het Groothertogdom Luxemburg of de Republiek Chili;
b) elke rechtspersoon die is opgericht overeenkomstig de Belgische, Luxemburgse of Chileense wetgeving en die zijn maatschappelijke zetel heeft en zijn activiteit effectief uitoefent op het grondgebied van respectievelijk het Koninkrijk België, het Groothertogdom Luxemburg of de Republiek Chili.
Het begrip "investering" betekent om het even welke vorm van activa en elke rechtstreekse of onrechtstreekse inbreng in speciën, in natura of in werk, die worden belegd of herbelegd in om het even welke economische sector.
Als investeringen in de zin van deze Overeenkomst gelden namelijk, maar niet uitsluitend :
a) de roerende en onroerende goederen alsook alle andere zakelijke rechten, zoals hypotheken, voorrechten, panden, vruchtgebruik en gelijkaardige rechten;
b) de aandelen, deelbewijzen en alle andere vormen van deelneming, zelfs minoritair of onrechtstreeks, in vennootschappen die zijn opgericht op het grondgebied van een Overeenkomstsluitende Partij;
c) de obligaties, vorderingen en rechten op enige prestatie met economische waarde;
d) de auteursrechten, rechten van industriële eigendom (zoals octrooien, licenties, gedeponeerde merken, modellen en industriële maquettes), technische procédés, know-how, gedeponeerde namen en handelsfondsen;
e) de publiekrechtelijke of contractuele concessies, waaronder die op het gebied van de prospectie, de teelt, de ontginning of winning van natuurlijke rijkdommen.
Veranderingen van de juridische vorm waarin de activa en kapitalen werden geïnvesteerd of geherinvesteerd brengen hun kwalificatie als "investering" als bedoeld in deze Overeenkomst niet in het gedrang.
3. Het begrip "inkomsten" betekent de bedragen die voortvloeien uit een investering en namelijk maar niet uitsluitend, de winsten, intresten, kapitaalaangroei, dividenden, royalties of vergoedingen.
 Art.    2 . Bevordering van de investeringen. 1. Elke Overeenkomstsluitende Partij moedigt de investeringen door investeerders van de andere Overeenkomstsluitende Partij aan en laat die investeringen op haar grondgebied toe in overeenstemming met haar wetgeving.
2. Elke Overeenkomstsluitende Partij laat in het bijzonder het sluiten en uitvoeren toe van licentiekontrakten en van akkoorden inzake commerciële, administratieve of technische bijstand, voor zover die activiteiten verband houden met investeringen.
3. Deze Overeenkomst is van toepassing op de investeringen op het grondgebied van elk van de Overeenkomstsluitende Partijen door investeerders van de andere Overeenkomstsluitende Partij, zelfs wanneer die werden verricht voor haar inwerkingtreding. Ze is evenwel niet van toepassing op geschillen die ontstaan zijn voor haar inwerkingtreding.
 Art.    3 . Bescherming van de investeringen. 1. Alle bestaande en toekomstige investeringen door investeerders van één Overeenkomstsluitende Partij genieten op het grondgebied van de andere Overeenkomstsluitende Partij een billijke en rechtvaardige behandeling.
2. Tenzij maatregelen nodig zijn ter handhaving van de openbare orde, genieten die investeringen een voortdurende zekerheid en bescherming, met uitsluiting van elke ongerechtvaardigde of discriminatoire maatregel die, de jure of de facto, het beheer, de instandhouding, het gebruik, het genot of de vereffening ervan zou kunnen belemmeren.
3. Al de in deze Overeenkomst gedefinieerde rechten, alsook de in de paragrafen 1 en 2 omschreven behandeling en bescherming zijn ten minste gelijk aan die welke de eigen investeerders of die van een derde Staat genieten, wanneer aan die laatsten een meer gunstige behandeling wordt verleend, en mogen in geen geval minder gunstig zijn dan die welke het internationaal recht waarborgt.
4. Wanneer een Overeenkomstsluitende Partij aan investeerders van een derde Staat voorrechten toekent op grond van een vrijhandelszone, een douane-unie of een gemeenschappelijke markt, of op grond van een overeenkomst tot vermijding van dubbele belasting, is die Partij niet verplicht dezelfde voorrechten toe te kennen aan investeerders van de andere Overeenkomstsluitende Partij.
 Art.    4 . Bescherming van de eigendom. 1. Elke Overeenkomstsluitende Partij verbindt zich ertoe geen enkele rechtstreekse of onrechtstreekse maatregel tot onteigening of nationalisatie, noch enige andere maatregel met een gelijkaardige uitwerking te treffen ten aanzien van investeringen op haar grondgebied die toebehoren aan investeerders van de andere Overeenkomstsluitende Partij.
2. Wanneer een afwijking van paragraaf 1 wordt gerechtvaardigd door het openbaar nut of het nationaal belang, dan moeten de volgende voorwaarden vervuld worden :
a) de maatregelen zijn in overeenstemming met de procedure waarin de wet voorziet;
b) die maatregelen zijn noch discriminatoir, noch strijdig met een bijzondere verbintenis zoals vermeld in artikel 7 van deze Overeenkomst;
c) die maatregelen gaan vergezeld van maatregelen die voorzien in de betaling van een aangepaste en reële schadeloosstelling.
3. Het bedrag van de schadeloosstellingen moet overeenstemmen met de werkelijke waarde van de betrokken investeringen op de dag voor de datum waarop de maatregelen worden getroffen of bekendgemaakt.
De schadeloosstellingen worden betaald in een met de investeerder overeengekomen convertibele munt. Ze leveren rente op tegen het normale handelstarief vanaf de datum van vaststelling tot de datum van uitbetaling. Ze worden -onverwijld uitgekeerd en kunnen vrij worden overgemaakt, ongeacht de verblijfplaats of zetel van de rechthebbende.
4. De investeerders van een Overeenkomstsluitende Partij waarvan de investeringen schade zouden lijden ingevolge een oorlog of een ander gewapend conflict, een revolutie, een nationale noodtoestand of een opstand op het grondgebied van de andere Overeenkomstsluitende Partij, genieten vanwege die laatste, op het vlak van de teruggaven, vergoedingen, compensaties of andere schadeloostellingen, een behandeling die ten minste gelijk is aan die welke zij verstrekt aan haar eigen investeerders of aan de investeerders van de meest begunstigde natie.
5. Voor de in dit artikel behandelde kwesties verleent elke Overeenkomstsluitende Partij aan de investeerders van de andere Partij een behandeling die ten minste gelijk is aan die welke ze op haar grondgebied geeft aan de investeerders van de meest begunstigde natie. Die behandeling is in geen geval minder gunstig dan die welke het internationale recht waarborgt.
 Art.    5 . Overmakingen. 1. Elke Overeenkomstsluitende Partij verleent aan de investeerders van de andere Overeenkomstsluitende Partij die op haar grondgebied investeringen hebben verricht, de vrije overmaking van hun liquide middelen, en inzonderheid van :
a) de inkomsten uit de investeringen, met inbegrip van de winsten, intresten, kapitaalopbrengsten, dividenden, royalties;
b) de bedragen die nodig zijn voor de terugbetaling van regelmatig aangegane leningen;
c) de opbrengst van schuldvorderingen of van een gehele of gedeeltelijke vereffening van de investeringen, met inbegrip van de meerwaarden of verhogingen van het geïnvesteerde kapitaal;
d) de ingevolge artikel 4 betaalde schadeloosstellingen;
e) de retributies en andere betalingen ingevolge licentierechten of commerciële, administratieve of technische bijstand.
2. De onderdanen van een Overeenkomstsluitende Partij die uit hoofde van een toegelaten investering op het grondgebied van de andere Overeenkomstsluitende Partij mogen werken, mogen tevens een passend deel van hun loon overmaken naar hun land van oorsprong.
3. Elke Overeenkomstsluitende Partij levert in overeenstemming met haar wetgeving de nodige vergunningen af om ervoor te zorgen dat de overmakingen onverwijld kunnen gebeuren, zonder andere lasten dan de gebruikelijke taksen en kosten.
4. De in artikel 4 en dit artikel bedoelde overmakingen gebeuren tegen de wisselkoersen die van toepassing zijn op de datum van overmaking en overeenkomstig de deviezenreglementering die van kracht is in de Staat op wiens grondgebied de investering werd gedaan.
In elk geval dienen de toegepaste wisselkoersen rechtvaardig en billijk te zijn.
5. De in dit artikel vermelde waarborgen zijn ten minste gelijk aan die welke in gelijkaardige gevallen worden gegeven aan de investeerders van de meest begunstigde natie.
 Art.    6 . Subrogatie. 1. Indien een Overeenkomstsluitende Partij of een openbare instelling ervan vergoedingen uitbetaalt aan eigen investeerders op grond van een garantie voor een investering, dan erkent de andere Overeenkomstsluitende Partij dat de rechten van de schadeloosgestelde investeerders zijn overgedragen aan de Overeenkomstsluitende Partij of de betrokken openbare instelling, die als verzekeraar is opgetreden.
Net als de investeerders, en binnen de grenzen van de aldus overgedragen rechten, kan de verzekeraar door subrogatie de rechten van deze investeerders doen gelden en de erop betrekking hebbende vorderingen uitoefenen.
De subrogatie in de rechten strekt zich ook uit tot de rechten tot overmaking en arbitrage vermeld in de artikelen 5 en 9.
Die rechten kunnen door de verzekeraar worden uitgeoefend ten belope van de hoegrootheid van het risico die door de garantie wordt gedekt, en door de investeerder die de garantie geniet, ten belope van de hoegrootheid van het risico die niet wordt gedekt.
3. In verband met de overgedragen rechten kan de andere Overeenkomstsluitende Partij aan de verzekeraar de verplichtingen opleggen die wettelijk of contractueel op de schadeloosgestelde investeerders rusten.
 Art.    7 . Toepasselijke regels. 1. Als een kwestie in verband met de investeringen niet alleen door deze Overeenkomst maar ook door de nationale wetgeving van een Overeenkomstsluitende Partij wordt geregeld, of door internationale overeenkomsten waarbij de Partijen partij zijn of worden, dan kunnen de investeerders van de andere Overeenkomstsluitende Partij zich beroepen op de bepalingen die voor hen het gunstigst zijn.
2. Investeringen waarvoor een specifiek akkoord werd gesloten tussen een Overeenkomstsluitende Partij en investeerders van de andere Partij, zijn onderworpen aan de bepalingen van deze Overeenkomst en aan die van het specifieke akkoord.
3. Elke Overeenkomstsluitende Partij leeft steeds de verbintenissen na die ze tegenover investeerders van de andere Overeenkomstsluitende Partij is aangegaan.
 Art.    8 . _ Geschillen betreffende de interpretatie of toepassing. 1. Elk geschil betreffende de interpretatie of toepassing van deze Overeenkomst moet zo mogelijk worden geregeld langs diplomatieke weg.
2. Bij gebrek aan een regeling langs diplomatieke weg wordt het geschil voorgelegd aan een gemengde commissie met vertegenwoordigers van beide Partijen; de commissie vergadert op verzoek van de meest gerede Partij en zonder ongerechtvaardigde vertraging.
3. Indien de gemengde commissie het geschil niet kan regelen, wordt het op verzoek van één van de Overeenkomstsluitende Partijen onderworpen aan arbitrage, die voor elk geval apart als volgt wordt ingesteld :
Elke Overeenkomstsluitende Partij wijst een scheidsman aan binnen drie maanden vanaf de datum waarop één van de Overeenkomstsluitende Partijen de andere in kennis heeft gesteld van haar voornemen het geschil aan arbitrage te onderwerpen. Binnen twee maanden na hun aanwijzing wijzen de twee scheidsmannen in onderling overleg een onderdaan van een derde Staat aan als voorzitter van het scheidsgerecht.
Indien deze termijnen worden overschreden, kan één van de Overeenkomstsluitende Partijen de Voorzitter van het Internationaal Gerechtshof verzoeken de niet aangewezen scheidsman of scheidsmannen te benoemen.
Indien de Voorzitter van het Internationaal Gerechtshof onderdaan is van een Overeenkomstsluitende Partij of van een Staat waarmee een Overeenkomstsluitende Partij geen diplomatieke banden heeft, of als hij om een andere reden is verhinderd, wordt de Ondervoorzitter van het Hof verzocht die benoeming te doen.
Indien die laatste verhinderd is of onderdaan is van een Overeenkomstsluitende Partij of van een Staat waarmee een Overeenkomstsluitende Partij geen diplomatieke banden heeft, wordt de Rechter met de grootste anciënniteit verzocht die benoeming te doen.
4. Het aldus samengestelde scheidsgerecht stelt zijn eigen procedureregels vast. Zijn beslissingen worden bij meerderheid van stemmen genomen en zijn definitief en bindend voor de Overeenkomstsluitende Partijen.
5. Elke Overeenkomstsluitende Partij draagt de kosten die zijn verbonden aan de aanwijzing van haar scheidsman. De uitgaven met betrekking tot de aanwijzing van de derde scheidsman en de werkingskosten van het scheidsgerecht worden gelijkelijk gedragen door de Overeenkomstsluitende Partijen.
 Art.    9 . Investeringsgeschillen. 1. Van elk investeringsgeschil tussen een investeerder van een Overeenkomstsluitende Partij en de andere Overeenkomstsluitende Partij wordt schriftelijk en voldoende gedetailleerd kennis gegeven.
In de mate van het mogelijke wordt dat geschil op minnelijke wijze geregeld tussen de partijen bij het geschil, en bij gebrek daaraan, door een verzoeningsprocedure tussen de Overeenkomstsluitende Partijen via diplomatieke weg.
2. Indien het geschil niet op dergelijke wijze kan worden geregeld binnen zes maanden na de kennisgeving, kan de investeerder het geschil voorleggen aan de gerechtelijke instanties van de Overeenkomstsluitende Partij op wiens grondgebied de investering zich bevindt of aan de internationale arbitrage van het Internationaal Centrum voor Regeling van Investeringsgeschillen (ICSID), dat is opgericht door het "Verdrag tot regeling van investeringsgeschillen tussen Staten en onderdanen van andere Staten", ter ondertekening opengesteld te Washington op 18 maart 1965.
Met dat doel geeft elke Overeenkomstsluitende Partij door deze Overeenkomst haar voorafgaande en onherroepelijke toestemming om elk geschil aan die arbitrage te onderwerpen. Die toestemming houdt in dat zij niet zal eisen dat de interne administratieve of juridische procedures worden uitgeput.
3. Wanneer beroep wordt gedaan op de nationale gerechtelijke instanties kan de investeerder het geschil niet aan internationale arbitrage voorleggen, tenzij indien hij vanwege de bevoegde rechtbank geen definitief vonnis heeft verkregen binnen de 18 maanden.
4. Geen Overeenkomstsluitende Partij, die partij is bij een geschil, zal in enig stadium van de arbitrageprocedure of van de uitvoering van een scheidsrechterlijke uitspraak als verweer aanvoeren dat de investeerder die tegenpartij is bij het geschil, een vergoeding ter uitvoering van een verzekeringspolis of van de in artikel 6 van deze Overeenkomst vermelde garantie heeft ontvangen, die het geheel of een gedeelte van zijn verliezen dekt.
5. Het scheidsgerecht beslist op grond van het recht van de Overeenkomstsluitende Partij die partij is bij het geschil, met inbegrip van de regels inzake wetsconflicten, van de bepalingen van deze Overeenkomst, de bepalingen van de specifieke akkoorden die eventueel werden gesloten met betrekking tot de investering, en de beginselen van internationaal recht terzake.
6. De arbitragebeslissingen zijn definitief en bindend voor de partijen bij het geschil. Elke Overeenkomstsluitende Partij verbindt zich ertoe de beslissingen uit te voeren overeenkomstig haar wetgeving, 7. Geen enkele van de twee Overeenkomstsluitende Partijen kan een internationale klacht indienen betreffende een geschil van een van zijn investeerders, tenzij na afloop van de in dit artikel vermelde arbitrageprocedure, de andere Overeenkomstsluitende Partij het over dat geschil gevelde vonnis niet ter uitvoering brengt of zich hieraan niet houdt.
 Art.    10 . Inwerkingtreding en duur. 1. Deze Overeenkomst treed in werking een maand na de datum waarop de Overeenkomstsluitende Partijen hun akten van bekrachtiging hebben uitgewisseld. Ze blijft van kracht gedurende een termijn van tien jaar.
Ze wordt telkens stilzwijgend verlengd voor een nieuwe termijn van tien jaar, en elke Overeenkomstsluitende Partij heeft het recht ze op te zeggen met kennisgeving ten minste zes maanden voor het einde van de lopende geldigheidstermijn.
2. Investeringen die voor de datum van beëindiging van deze Overeenkomst werden verricht, blijven onder haar toepassing vallen gedurende een termijn van ten minste tien jaar na die datum.
Ten blijke waarvan, de ondergetekende vertegenwoordigers, daartoe gemachtigd door hun onderscheiden regering, deze Overeenkomst hebben ondertekend.
Gedaan te Brussel, op 15 juli 1992, in twee oorspronkelijke exemplaren, in de Nederlandse, de Franse en de Spaanse taal, zijnde de drie teksten gelijkelijk rechtsgeldig.
Voor de Belgisch-Luxemburgse Economische Unie :
W. CLAES,
Minister van Buitenlandse Zaken.
Voor de Regering van de Republiek Chili :
Enrique SILVA CIMMA,
Minister van Buitenlandse Zaken.
 BIJLAGEN.
 Art.    N1 . Protocol. (Voor het protocol, zie %%1992-07-15/36%%).
 Art.  N2. De bekrachtigingsoorkonden werden nog niet uitgewisseld. Bijgevolg is deze Overeenkomst nog niet in werking getreden. Een volgend advies zal gepubliceerd worden om de datum van de uitwisseling van de bekrachtigingsoorkonden en de datum van de inwerkingtreding te vermelden.


text:
Artikel    M . Ad Artikel 5.
a) Onverminderd de bepalingen van artikel 5, behoudt de Republiek Chili het recht de repatriëring van het kapitaal slechts toe te laten na verloop van drie jaar na de invoer van dat kapitaal door de investeerder. Een eventuele afschaffing of vermindering van die termijn zal automatisch toegepast worden voor de investeerder.
b) Zolang het Chileense plan van "foreign debt equity swaps" in voege is, verleent de Republiek Chili aan de investeerders van de Belgisch-Luxemburgse Economische Unie het recht de in het kader van dat plan gedane investeringen te repatriëren na verloop van tien jaar na de invoer van het kapitaal, en het recht de winsten over te maken na verloop van vier jaar. De winsten van de vier eerste jaren mogen worden overgemaakt vanaf het vijfde jaar, in respectieve annuïteiten van 25%. Dit verhindert niet dat de investeerder kan opteren voor de kortere termijnen die zijn bepaald in de bijzondere richtlijnen van de Centrale Bank van Chili.
c) In geen enkel geval geniet een investeerder van de Belgisch-Luxemburgse Economische Unie op het vlak van de overmakingen een minder gunstige behandeling dan een investeerder van een derde Staat.
Ad artikel 9.
De onderdanen en vennootschappen van een Overeenkomstsluitende Partij die deelnemen in een niet-Belgische, -Luxemburgse of -Chileense buitenlandse vennootschap die zelf deelneemt in een vennootschap van de andere Overeenkomstsluitende Partij, mogen enkel overeenkomstig artikel 9 een geschil aan het ICSID. voorleggen wanneer zij aantonen dat zij op het ogenblik van de feiten die aan het geschil ten grondslag liggen, een substantiële participatie hadden in de betrokken buitenlandse vennootschap, of dat hun participatie hen beslissingsmacht verleende in de beleidsorganen of een daadwerkelijke invloed, via andere middelen, op de activiteit van die vennootschap.
Gedaan te Brussel, op 15 juli 1992, in twee oorspronkelijke exemplaren, in de Nederlandse, de Franse en de Spaanse taal, zijnde de drie teksten gelijkelijk rechtsgeldig.
Voor de Belgisch-Luxemburgse Economische Unie :
W. CLAES,
Minister van Buitenlandse Zaken.
Voor de Regering van de Republiek Chili :
Enrique SILVA CIMMA,
Minister van Buitenlandse Zaken.
 BIJLAGE.
 Art.  N. De bekrachtigingsoorkonden werden nog niet uitgewisseld. Bijgevolg is deze Overeenkomst nog niet in werking getreden. Een volgend advies zal gepubliceerd worden om de datum van de uitwisseling van de bekrachtigingsoorkonden en de datum van de inwerkingtreding te vermelden.


text:
Artikel    1 . Doel en opdracht.
1.1 Doel. Het Fonds voor de ontwikkeling van de inheemse Volken van Latijns-Amerika en de Caraïben, hierna te noemen " inheems Fonds ", werd opgericht met het doel een mechanisme in het leven te roepen ter ondersteuning van de zelfontwikkeling van de inheemse Volken, gemeenschappen en organisaties van Latijns-Amerika en de Caraïben, hierna te noemen " inheemse Volken ".
Onder " inheemse Volken " dient te worden verstaan : de inheemse volken die afstammen van bevolkingsgroepen die het land of het geografisch gebied waarvan het land deel uitmaakt ten tijde van de verovering of de kolonisatie, dan wel op het tijdstip dat de huidige landgrenzen werden vastgelegd bewoonden, en die, ongeacht hun rechtspositie, de eigen sociale, economische, culturele en politieke instellingen geheel of gedeeltelijk in stand houden. Het inheems identiteitsbewustzijn dient overigens een doorslaggevend criterium te zijn bij het vaststellen van de groepen waarop de bepalingen van deze Overeenkomst van toepassing zijn.
Het begrip " volken " als gebruikt in deze Overeenkomst mag evenwel niet derwijze worden uitgelegd als zouden de rechten die in het Volkenrecht in het overeenkomstige begrip zijn besloten, eraan kunnen worden ontleend.
1.2 Taken. Met het oog op de verwezenlijking van het in lid 1.1 van dit artikel gestelde doel, heeft het Fonds voornamelijk de volgende taken :
a) fungeren als overlegorgaan waar in samenwerking met de regeringen van de Staten van de regio, de regeringen van andere Staten, de financieringsinstellingen en de inheemse Volken zelf, beleidslijnen worden uitgestippeld met betrekking tot ontwikkeling, technische bijstand, programma's en projecten die de inheemse Volken aanbelangen;
b) financiële en technische middelen verdelen over prioriteitenprojecten en -programma's die, in overleg met de inheemse Volken zijn vastgesteld, met dien verstande dat ze de voorwaarden helpen scheppen die bijdragen tot de zelfontwikkeling van deze volken;
c) middelen voor opleiding en technische bijstand ter beschikking stellen ter verstrekking van de instellingen, de uitbreiding van de kennis inzake bedrijfsvoering, het bijeenbrengen van menselijke hulpbronnen, voorlichting alsmede voor het verrichten van wetenschappelijk onderzoek naar de inheemse Volken en hun organisaties.
 Art.    2 . Leden en middelen.
2.1 Leden. Kunnen toetreden tot het inheems Fonds de Staten die bij het Secretariaat-Generaal van de Verenigde Naties de akte van bekrachtiging nederleggen, met inachtneming van hun grondwettelijke vereisten en overeenkomstig artikel 14, lid 1 van deze Overeenkomst.
2.2 Middelen. De middelen van het inheems Fonds bestaan uit bijdragen van de Lidstaten, uit giften en de inbreng van andere Staten en van multilaterale, bilaterale of nationale openbare of privé-organisaties, uit giften van institutionele en uit middelen, afkomstig van de netto-opbrengst van de activiteiten en investeringen van het inheems Fonds.
2.3 Akten van bijdrage. De akten van bijdrage zijn protocollen die door elke lidstaat worden ondertekend en waarin zij de verbintenis aangaan de bedrijfsmiddelen voor het inheems Fonds bijeen te brengen, overeenkomstig lid 2.4. Andere bijdragen en inbrengen worden geregeld door het bepaalde in artikel vijf van deze Overeenkomst.
2.4 Aard van de bijdragen. De bijdragen aan het inheems Fonds kunnen worden betaald in valuta of plaatselijke munt, dan wel in de vorm van technische bijstand of in natura, overeenkomstig de door de Algemene Vergadering vastgelegde voorschriften. Bijdragen in lokale munt dienen te voldoen aan de vereisten van wisselkoers- en waardevastheid.
 Art.    3 . Structuur van de organisatie.
3.1 Organen van het inheems Fonds. De organen van het inheems Fonds zijn de Algemene Vergadering en de Raad van Bestuur.
3.2 Algemene Vergadering.
a) Samenstelling. De Algemene Vergadering is samengesteld als volgt :
(i) een door de regering van elke Lidstaat geaccrediteerd afgevaardigde; en
(ii) een afgevaardigde van de inheemse Volken van elke Staat van de regio die lid is van het inheems Fonds, die geaccrediteerd is door de desbetreffende regering in samenspraak met de organisaties van inheemse Volken van die Staat.
b) Besluitvorming.
(i) De besluiten worden genomen bij eenparigheid van stemmen uitgebracht door de afgevaardigden van de Staten van de regio die lid zijn van het inheems Fonds alsmede bij meerderheid van stemmen uitgebracht door de afgevaardigden van de andere Lidstaten en bij meerderheid van stemmen uitgebracht door de afgevaardigden van de inheemse Volken.
(ii) In alle aangelegenheden die de inheemse Volken van een of meerdere landen aanbelangen, is de ja-stem van de afgevaardigden van laatstgenoemden vereist.
c) Reglement. Het huishoudelijk reglement wordt vastgesteld door de Algemene vergadering die daarnaast ook nog andere regels kan uitvaardigen welke zij nuttig acht voor de goede werking van het inheems Fonds.
d) Taken. Hierna volgt een niet-limitatieve opsomming van de taken van de Algemene Vergadering :
(i) Het algemeen beleid van het inheems Fonds uitstippelen en de nodige maatregelen nemen met het oog op het verwezenlijken van de doelstellingen van het Fonds;
(ii) de basiscriteria goedkeuren die worden gehanteerd bij het opstellen van de door het inheems Fonds te steunen plannen, projecten en programma's;
(iii) goedkeuren van de statuts van Lidstaat overeenkomstig de bepalingen van deze overeenkomst en de regels vastgesteld door de Algemene Vergadering;
(iv) haar goedkeuring hechten aan het programma en de jaarlijkse begroting alsmede aan de periodieke rekeningsstaten van de inkomsten van het inheems Fonds;
(v) de leden van de Raad van Bestuur kiezen waarvan sprake in lid 3.3 en bevoegdheden aan deze Raad delegeren met het oog op de goede werking van het inheems Fonds;
(vi) de technische en administratieve personeelsformatie van het inheems Fonds goedkeuren en de Technische Secretaris;
(vii) bijzondere overeenkomsten goedkeuren die tot doel hebben Staten die geen lid zijn alsmede openbare en privé-organisaties de gelegenheid te geven samen te werken met of te participeren in het Inheems Fonds;
(viii) mogelijke wijzigingen goedkeuren in de Overeenkomst en ze zo nodig ter bekrachtiging voorleggen aan de Lidstaten;
(ix) de werkzaamheden van het inheems Fonds beëindigen en vereffenaars aanstellen.
e) Zittingen. De Algemene Vergadering komt een per jaar in gewone zitting bijeen. Zij kan telkens wanneer zulks noodzakelijk blijkt op eigen initiatief of op verzoek van de Raad van Bestuur in buitengewone vergadering bijeenkomen, mits inachtneming van de in het reglement van de Algemene Vergadering voorgeschreven werkwijze.
3.3 Raad van Bestuur.
a) Samenstelling. De Raad van Bestuur bestaat uit negen leden, gekozen door de Algemene Vergadering. Zij vertegenwoordigen op evenredige wijze de regeringen van de Staten van de regio die lid zijn van het inheems Fonds, alsook de inheemse Volken van bedoelde Lidstaten en de regeringen van andere Lidstaten. Het mandaat loopt over twee jaar, waarbij wordt voorzien in passende regelingen ten einde de roulering te verzekeren.
b) Besluitvorming.
(i) De besluiten worden genomen bij eenparigheid van stemmen uitgebracht door de afgevaardigden van de Staten van de regio die lid zijn van het inheems Fonds, alsmede bij meerderheid van stemmen uitgebracht door de afgevaardigden van andere Lidstaten en bij meerderheid van de stemmen uitgebracht door de afgevaardigden van de inheemse Volken.
(ii) De door de Raad van Bestuur genomen besluiten die op een bepaald land van toepassing zijn, zijn bovendien alleen geldig mits de regering van de desbetreffende Staat en het inheemse volk dat ze aanbelangen, ze op de meest aangewezen wijze hebben goedgekeurd.
c) Taken. De Raad van Bestuur vervult de volgende taken, overeenkomstig de door de Algemene Vergadering goedgekeurde voorschriften, reglementen en richtsnoeren :
(i) aanvullende reglementen en voorschriften, met inbegrip van het huishoudelijk reglement van de Raad, die bijdragen tot de verwezenlijking van de doelstellingen van het inheems Fonds, aan de Algemene Vergadering voorleggen;
(ii) uit zijn leden een Voorzitter kiezen volgens de in punt 3.3, b) vastgestelde wijze van stemmen;
(iii) de nodige maatregelen nemen met het oog op de tenuitvoerlegging van deze Overeenkomst en van de besluiten van de Algemene Vergadering;
(iv) de technische en administratieve behoeften van het inheems Fonds evalueren en hierop afgestemde maatregelen voorstellen aan de Algemene Vergadering;
(v) de inkomsten van het inheems Fonds beheren en toestemming verlenen voor het aangaan van leningen;
(vi) de jaarlijkse programma- en begrotingsvoorstellen alsmede de periodieke rekeningsstaten van de inkomsten van het inheems Fonds voorleggen aan de Algemene Vergadering;
(vii) de doelstellingen en regels van het Fonds voor ogen houdend, nagaan welke programma's en projecten voor zijn steun in aanmerking komen en deze goedkeuren;
(viii) ervoor zorgen dat de nodige technische bijstand en steun voorhanden is bij de voorbereiding van projecten en programma's;
(ix) het bevorderen en tot stand brengen van gemeenschappelijke acties tussen de Lidstaten van het inheems Fonds, de lichamen waarmee ze samenwerken en de belanghebbenden;
(x) de aanstelling van de Technisch Secretaris bij het inheems Fonds voorstellen aan de Algemene Vergadering;
(xi) de werkzaamheden van het inheems Fonds tijdelijk opschorten tot wanneer de Algemene Vergadering in de gelegenheid is gesteld de stand van zaken te onderzoeken en passende maatregelen te nemen;
(xii) de overige bevoegdheden die hem bij deze Overeenkomst zijn verleend uitoefenen alsook de opdrachten uitgaande van de Algemene Vergadering ten uitvoer brengen.
d) Zittingen. De Raad van Bestuur komt ten minste driemaal per jaar in zitting bijeen, met name in april, augustus en december. Wanneer hij zulks nodig acht, kan de Raad zijn leden in buitengewone zitting bijeenroepen.
 Art.    4 . Beheer.
4.1 Technische en administratieve organisatie.
a) Overeenkomstig de artikelen 3.2, d), (vi) en 3.3, c), (iv) en (x) is het de taak van de Algemene Vergadering en de Raad van Bestuur de personeelsformatie vast te leggen voor het technisch en administratief beheer van het inheems Fonds. Deze structuur, hierna te noemen " Technisch Secretariaat ", bestaat uit hooggeschoold en ervaren personeel. Het voltallige personeelsbestand telt niet meer dan tien werknemers, waaronder zes specialisten en vier administratieve krachten.
Mocht dit voor sommige projecten onvoldoende blijken, dan wordt een beroep gedaan op tijdelijk personeel.
b) Wanneer de Algemene Vergadering zulks nodig acht, kan de samenstelling van het Technisch Secretariaat worden gewijzigd of uitgebreid.
c) Aan het hoofd van het Technisch Secretariaat staat een Technisch Secretaris die wordt aangesteld overeenkomstig het bepaalde in bovenstaande paragraaf a).
4.2 Beheerscontracten. De Algemene Vergadering kan toestemming geven voor het sluiten van beheerscontracten met organisaties die over de nodige middelen en ervaring beschikken om het technische, financiële en administratieve beheer van de middelen en werkzaamheden van het inheems Fonds te behartigen.
 Art.    5 . Samenwerkingsverbanden.
5.1 Samenwerking met derden die geen lid zijn van het inheems Fonds. Het inheems Fonds kan, met de goedkeuring van de Algemene Vergadering, bijzondere akkoorden sluiten om Staten die geen lid zijn alsmede lokale, nationale en internationale, openbare en privé-organisaties de mogelijkheid te bieden bij te dragen in het Fonds of deel te nemen aan zijn werkzaamheden dan wel beide.
 Art.    6 . Acties en werkzaamheden.
6.1 Organiseren van acties. Het inheems Fonds zet zijn activiteiten op de aan de hand van de gebiedsgewijze indeling van de projecten en programma's ten einde door de periodieke toewijzing van middelen de administratieve taken en financiële verrichtingen alsmede de programmering te groeperen.
6.2 Begunstigden. De door het inheems Fonds gesteunde programma's en projecten komen rechtstreeks en uitsluitend ten goede aan de inheemse Volken van de Staten van Latijns-Amerika en de Caraïben die lid zijn van het Fonds of die daarmee een bijzondere overeenkomst hebben gesloten ten einde de inheemse Volken van laatstbedoelde landen de mogelijkheid te bieden deel te nemen aan de activiteiten van het Fonds, als bepaald in artikel vijf.
6.3 Maatstaven voor deelneming en prioriteiten. De Algemene Vergadering legt specifieke maatstaven aan ten einde in onderlinge afhankelijkheid en met inachtneming van de verscheidenheid van de begunstigden, te beoordelen welke kandidaat-begunstigden in aanmerking komen voor de activiteiten van het inheems Fonds en welke projecten en programma's prioriteit genieten.
6.4 Financieringsvoorwaarden.
a) Rekening houdend met de uiteenlopende en kenmerkende eigenschappen van kandidaat-begunstigden van programma's en projecten, stelt de Algemene Vergadering een aantal flexibele maatstaven vast waardoor de Raad van Bestuur zich, in overleg met de betrokkenen, laat leiden bij het bepalen van de financierings- en uitvoeringsvoorwaarden van de projecten en programma's.
b) Het inheems Fonds verleent aan de hand van voornoemde maatstaven niet-terugvorderbare steun, leningen, garanties en andere aangepaste financiële regelingen, afzonderlijk of in combinatie.
 Art.    7 . Evaluatie en opvolging.
7.1 Evaluatie van het inheems Fonds. De Algemene Vergadering gaat op gezette tijden over tot een algemene toetsing van de wijze waarop het inheems Fonds in zijn geheel werkt. Zij hanteert daarbij de maatstaven en middelen die zij geschikt acht.
7.2 Evaluatie van de programma's en projecten. De voortgang van de programma's en projecten wordt geëvalueerd door de Raad van Bestuur. Hierbij wordt in het bijzonder gelet op de te dien einde ingediende verzoeken van de begunstigden van deze programma's en projecten.
 Art.    8 . Terugtrekking van de leden.
8.1 Recht op terugtrekking. Een Lidstaat kan zich uit het inheems Fonds terugtrekken door middel van een schriftelijke kennisgeving gericht aan de Voorzitter van de Raad van Bestuur, die het Secretariaat-Generaal van de Verenigde Naties van deze beslissing in kennis stelt. De terugtrekking wordt van kracht een jaar na de datum van ontvangst van de kennisgeving.
8.2 Vereffening van de rekeningen.
a) In geval van terugtrekking worden de bijdragen van de desbetreffende Lidstaat aan het inheems Fonds niet terugbetaald.
b) De Lidstaat die zich uit het inheems Fonds terugtrekt, blijft aansprakelijk voor de sommen die hij het inheems Fonds nog verschuldigd is, alsmede voor de verbintenissen die hij met laatstgenoemde is aangegaan vóór de beëindiging van zijn lidmaatschap.
 Art.    9 . Beëindiging van acties.
9.1 Beëindiging van acties. De Algemene Vergadering kan besluiten tot het beëindigen van de acties van het inheems Fonds. In dat geval stelt zij vereffenaars aan, bepaalt de wijze van vereffening van de schulden en zorgt voor de evenredige verdeling van de activa van het Fonds onder de leden.
 Art.    10 . Rechtspersoonlijkheid.
10.1 Rechtstoestand.
a) Het inheems Fonds heeft rechtspersoonlijkheid en is ten volle bevoegd om :
(i) contracten aan te gaan;
(ii) roerende en onroerende goederen te verwerven en te vervreemden;
(iii) leningen en giften te aanvaarden en te verstrekken, borgstelling te geven, effecten aan te kopen en te verkopen, de niet-vastgelegde middelen ten behoeve van zijn acties te investeren en financiële transacties tot stand te brengen die de doelstelling en het functioneren van het Fonds ten goede komen;
(iv) gerechtelijke of administratieve rechtsvorderingen in te stellen en in rechte op te treden;
(v) alle overige handelingen te verrichten die aan zijn opdracht zijn verbonden en die de doelstellingen van deze Overeenkomst helpen te verwezenlijken.
b) Het Fonds dient deze bevoegdheden uit te oefenen in overeenstemming met de wettelijke voorschriften van de Lidstaat op wiens grondgebied de acties en werkzaamheden plaatshebben.
 Art.    11 . Immuniteiten, vrijstellingen en voorrechten.
11.1 Verlenen van immuniteiten. De Lidstaten nemen, binnen het kader van hun rechtsstelsel, alle maatregelen die ertoe strekken het inheems Fonds de immuniteiten, vrijstellingen en voorrechten te verlenen welke noodzakelijk zijn voor het verwezenlijken van zijn doelstelling en de tenuitvoerbrenging van zijn opdracht.
 Art.    12 . Wijzigingen.
12.1 Wijziging van de Overeenkomst. Deze Overeenkomst kan alleen worden gewijzigd bij eenparigheid van stemmen binnen de Algemene Vergadering, die ze, indien nodig, ter bekrachtiging voorlegt aan de Lidstaten.
 Art.    13 . Algemene bepalingen.
13.1 Zetel van het Fonds. De zetel van het inheems Fonds is gevestigd in La Paz (Bolivië).
13.2 Depositobanken. Elke Lidstaat wijst de centrale bank van zijn land aan als depositobank. Zodoende kan het inheems Fonds te allen tijde beschikken over geldmiddelen in de munt van die Lidstaat en in de munt van andere activa van het Fonds. Bij ontstentenis van een centrale bank, dient de desbetreffende Lidstaat in samenspraak met het inheems Fonds een andere instelling aan te wijzen.
 Art.    14 . Slotbepalingen.
14.1 Ondertekening en aanvaarding. Deze Overeenkomst wordt neergelegd op het Secretariaat-Generaal van de Verenigde Naties, waar ze open staat voor ondertekening door vertegenwoordigers van de regeringen van de Staten van de regio alsook van andere Staten die tot het inheems Fonds wensen toe te treden.
14.2 Inwerkingtreding. Deze Overeenkomst treedt in werking op de datum van nederlegging van de akte van bekrachtiging door ten minste drie Staten van de regio, overeenkomstig lid 14.1 van dit artikel.
14.3 Opzegging. Elke Lidstaat die deze Overeenkomst heeft bekrachtigd kan ze opzeggen door middel van een schriftelijke kennisgeving, gericht aan de Secretaris-Generaal van de Verenigde Natie. De opzegging wordt pas van kracht een jaar na de datum van ontvangst van de kennisgeving.
14.4 Aanvang van de werkzaamheden.
a) De Secretaris-Generaal van de Verenigde Naties roept de Algemene Vergadering van het inheems Fonds voor het eerst bijeen zodra deze Overeenkomst overeenkomstig lid 14.2 in werking is getreden.
b) Op haar eerste bijeenkomst neemt de Algemene Vergadering de nodige maatregelen met het oog op de aanstelling van de Raad van Bestuur, zoals bepaald in artikel 3., a) en stelt zij de datum vast waarop het inheems Fonds zijn werkzaamheden zal aanvatten.
 Art.    15 . Overgangsbepalingen.
15.1 Interimcomité. Na de ondertekening van deze Overeenkomst door vijf Staten van de regio en zonder dat dit verplichtingen inhoudt voor de Staten die de Overeenkomst niet hebben bekrachtigd, wordt een interimcomité opgericht met dezelfde samenstelling en taken als de Raad van Bestuur, zoals bepaald in artikel 3, lid 3.3 van deze Overeenkomst.
15.2 Onder leiding van het waarnemend comité wordt een Technisch Secretariaat opgericht met dezelfde samenstelling en taken als bedoeld in artikel 4, lid 4.1 van deze Overeenkomst.
15.3 De werkzaamheden van het waarnemend comité en het Technisch Secretariaat worden gefinancierd met vrijwillige bijdragen van de Staten die deze Overeenkomst ondertekend hebben en met bijdragen van andere Staten en lichamen onder vorm van technisch of andere bijstand, welke de Staten of andere lichamen kunnen overeenkomen met internationale organisaties.
Gedaan te Madrid, Spanje, op 24 juli 1992, in één enkel exemplaar, zijnde de Spaanse, Portugese en Engelse tekst gelijkelijk authentiek.
Overeenkomst tot oprichting van het Fonds voor ontwikkeling van de inheemse Volken in Latijns-Amerika en de Caraïben, gedaan te Madrid op 24 juli 1992.
 BIJLAGE.
 Art.  N. Lijst met de gebonden Staten.
Staten

Datum van de neerlegging

 Datum

van de bekrachtigingsoorkonde

van inwerkingtreding
-------------------------------------------------------------------------
Argentinie

18 maart 1996

 18 maart 1996
Belgie

27 juni 1996

27 juni 1996
Belize

 1 februari 1996

 1 februari 1996
Bolivia

4 augustus 1993

 4 augustus 1993
Chili

 31 oktober 1995

 31 oktober 1995
Colombia

 9 mei 1995

9 mei 1995
Costa Rica

15 maart 1996

 15 maart 1996
Cuba

13 december 1994

13 december 1994
Ecuador

 26 oktober 1994

 26 oktober 1994
El Salvador

 12 mei 1995

 12 mei 1995
Honduras

10 mei 1995

 10 mei 1995
Mexico

12 juli 1993

 4 augustus 1993
Nicaragua

 10 juli 1995

10 juli 1995
Panama

10 februari 1994

10 februari 1994
Paraguay

 1 december 1994

 1 december 1994
Peru

19 april 1993

4 augustus 1993
Portugal

23 juni 1995

23 juni 1995
Spanje

 7 december 1994

 7 december 1994


text:
Artikel    M1 . Akkoord tussen de Regering van het Koninkrijk België en de Regering van de Duitse Democratische Republiek betreffende de opneming van Diplomatieke Betrekkingen, ondertekend te Brussel op 18 december 1972.
Overeenkomst tussen de Regering van het Koninkrijk België en de Regering van de Duitse Democratische Republiek betreffende het Internationaal Wegvervoer, ondertekend te Brussel op 28 november 1973.
Overeenkomst inzake Economische, Industriële en Technische Samenwerking tussen de BLEU en de Regering van de Duitse Democratische Republiek, en Bijlage, ondertekend te Leipzig op 31 augustus 1974.
Overeenkomst tussen het Koninkrijk België en de Duitse Democratische Republiek inzake het Luchtvervoer, Bijlage en bijgevoegde brieven, ondertekend te Berlijn op 11 juni 1975.
Akkoord tussen de Regering van het Koninkrijk België en de Regering van de Duitse Democratische Republiek tot samenwerking op het gebied van de Volksgezondheid en de Geneeskundige Wetenschappen, ondertekend te Brussel op 29 november 1978.
Cultureel akkoord tussen de Regering van het Koninkrijk België en de Regering van de Duitse Democratische Republiek, ondertekend te Berlijn op 14 september 1979.
Scheepvaartakkoord tussen de BLEU en de Duitse Democratische Republiek, ondertekend te Berlijn op 14 september 1979.
Consulaire overeenkomst tussen het Koninkrijk België en de Duitse Democratische Republiek, en wisseling van brieven, ondertekend te Brussel op 3 april 1981.
Overeenkomst tussen het Koninkrijk België en de Duitse Democratische Republiek betreffende de Wederzijdse Rechtshulp in burgerlijke zaken, en bijgevoegde brieven, ondertekend te Brussel op 29 november 1982.
Akkoord onder de vorm van wisseling van brieven van 18 mei en 22 september 1983 houdende wijziging van artikel 8, § 2, van het akkoord inzake Economische, Industriële en Technische Samenwerking tussen de BLEU en de Duitse Democratische Republiek.
Akkoord tussen de Regering van het Koninkrijk België en de Regering van de Duitse Democratische Republiek inzake de wederzijdse erkenning van de Nationale Rijbewijzen, en Bijlage, ondertekend te Berlijn op 12 december 1984. <vervangen door verdrag met CN : 1969-02-25/30>
Overeenkomst tussen het Koninkrijk België en de Duitse Democratische Republiek betreffende Rechtshulp in Strafzaken, en Aanvullend Protocol, ondertekend te Berlijn op 12 december 1984. <vervangen door verdrag met CN : 1958-01-17/30>
Overeenkomst tussen het Koninkrijk België en de Duitse Democratische Republiek nopens het verhaal van uitkeringen tot onderhoud, de erkenning en de tenuitvoerlegging van beslissingen inzake verplichtingen tot onderhoud, Aanvullend Protocol, en wisseling van brieven, ondertekend te Berlijn op 12 december 1984.
Akkoord tussen de Regering van het Koninkrijk België en de Regering van de Duitse Democratische Republiek inzake samenwerking op veterinair gebied, ondertekend te Berlijn op 12 december 1984.
 Art.  M2. De bovenvermelde verdragen, gesloten tussen het Koninkrijk België en de vroegere Duitse Democratische Republiek, zijn sedert 3 oktober 1990 niet meer in voege.
Alle verdragen die werden afgesloten tussen het Koninkrijk België en de Bondsrepubliek Duitsland en die in werking waren op het ogenblik van de Duitse eenmaking zijn toepasselijk op het gehele grondgebied van de Bondsrepubliek Duitsland.


text:
Artikel    1 . 1. Deze Bijlage is niet van toepassing op eender welke opzettelijke verwijdering in de maritieme zone van :
(a) afval of andere materie van schepen of luchtvaartuigen;
(b) schepen of luchtvaartuigen.
 Art.    2 . 1. Bij het aannemen van programma's en maatregelen in het kader van deze Bijlage, eisen de Verdragsluitende Partijen, afzonderlijk of gezamenlijk, het gebruik van :
(a) beste beschikbare technieken
(b) beste milieuveilige handelswijze
met inbegrip van, waar van toepassing, schone technologie.
2. Bij het vastleggen van prioriteiten en het evalueren van de aard en de draagwijdte van programma's en maatregelen en de bijhorende tijdschema's, gebruiken de Verdragsluitende Partijen de criteria vermeld in Aanhangsel 2.
 Art.    3 . 1. Het storten van eender welk afval of andere materie vanaf offshore-installaties is verboden.
2. Dit verbod heeft geen betrekking op lozingen of emissies vanaf offshorebronnen.
 Art.    4 . 1. Het gebruik op, of de lozing of emissie vanaf, offshore-bronnen van stoffen die de maritieme zone kunnen bereiken en beïnvloeden, dienen strikt onderworpen te zijn aan vergunning of reglementering door de bevoegde overheden van de Verdragsluitende Partijen. Dergelijke vergunning of reglementering brengt, in het bijzonder, de relevante toepasselijke besluiten, aanbevelingen en alle andere overeenkomsten aangenomen krachtens het Verdrag ten uitvoer.
2. De bevoegde overheden van de Verdragsluitende Partijen stellen een systeem van regelmatige controle en inspectie in om de naleving na te gaan van de vergunning of reglementering zoals voorzien in paragraaf 1 van Artikel 4 van deze Bijlage.
 Art.    5 . 1. Geen enkele in onbruik geraakte offshore-installatie of in onbruik geraakte offshore-pijpleiding mag gestort worden en geen enkele in onbruik geraakte offshore-installatie mag geheel of gedeeltelijk in de maritieme zone ter plaatse achtergelaten worden zonder een vergunning afgeleverd door de bevoegde overheid van de Verdragsluitende Partij, en dit geval per geval. De Verdragsluitende Partijen zien erop toe dat hun overheden bij het afleveren van dergelijke vergunningen, de relevante toepasselijke beslissingen, aanbevelingen en alle andere overeenkomsten krachtens het Verdrag, ten uitvoer brengen.
2. Een dergelijke vergunning wordt niet toegekend indien de in onbruik geraakte offshore-installatie of in onbruik geraakte offshore-pijpleiding stoffen bevat die leiden of waarschijnlijk leiden tot gevaar voor de menselijke gezondheid, schade aan de levende rijkdommen en de mariene ecosystemen, aantasting van de recreatiemogelijkheden of hinder van enig ander rechtmatig gebruik van de zee.
3. Iedere Verdragsluitende Partij die van plan is de beslissing te nemen om een vergunning toe te kennen voor het storten van een in onbruik geraakte offshore-installatie of in onbruik geraakte offshore-pijpleiding geplaatst in de maritieme zone na 1 Januari 1998 licht, via de Commissie, de andere Verdragsluitende Partijen in over de redenen voor het aanvaarden van dergelijke storting, teneinde overleg mogelijk te maken.
4. Elke Verdragsluitende Partij houdt bestanden bij, en brengt verslag uit bij de Commissie, over in onbruik geraakte offhore-installaties en in onbruik geraakte offshore-pijpleidingen die gestort worden en over in onbruik geraakte offshore-installaties die in overeenstemming met de bepalingen van dit Artikel ter plaatse achtergelaten worden, en van de date, plaatsen en methodes van storten.
 Art.    6 . Artikelen 3 en 5 van deze Bijlage zijn niet van toepassing in geval van overmacht te wijten aan slechte weersomstandigheden of aan enige andere oorzaak waarbij de veiligheid van mensenlevens of van een offshoreinstallatie in het gedrang komt.
In dit geval dient het storten te gebeuren op een manier waarbij de kans op schade aan mensenlevens of de zee zo klein mogelijk is, en onmiddellijk gerapporteerd te worden aan de Commissie, met omstandige opgave van alle details over de omstandigheden en de aard en de hoeveelheden materie die gestort werd.
 Art.    7 . De Verdragsluitende Partijen nemen gepaste maatregelen zowel afzonderlijk als in de schoot van relevante internationale organisaties, er voorkoming en uitschakeling van verontreiniging ten gevolge van het achterlaten van offshore-installaties in de maritieme zone ten gevolge van ongevallen. Bij ontstentenis van relevante richtlijnen van zulke internationale organisaties, moeten de maatregelen genomen door individuele Verdragsluitende Partijen gebaseerd zijn op richtlijnen die de Commissie desgevallend kan aannemen.
 Art.    8 . Plaatsing van een in onbruik geraakte offshore-installatie of een in onbruik geraakte offshore-pijpleiding in de maritieme zone voor een ander doel dan waarvoor deze oorspronkelijk ontworpen of gebouwd was, mag niet plaatsvinden zonder vergunning of reglementering door de bevoegde overheid van de Verdragsluitende Partij in kwestie. Dergelijke vergunning of reglementering dient in overeenstemming te zijn met de relevante toepasselijke criteria, richtlijnen en procedures die door de Commissie overeenkomstig subparagraaf (d) van Artikel 10 van deze Bijlage aangenomen zijn. Deze bepaling mag niet aangegrepen worden om het storten van in onbruik geraakte offshore-installaties of in onbruik geraakte offshorepijpleidingen toe te laten strijden met de bepaling van deze Bijlage.
 Art.    9 . 1. Iedere Verdragsluitende Partij geeft aan haar wachtschepen en vliegtuigen en andere bevoegde diensten richtlijnen die ertoe strekken aan haar nationale overheden gelijk welk ongeval of voorval in de maritieme zone te rapporteren dat aanleiding geeft tot verdenking dat een inbreuk op de bepalingen van onderhavige Bijlage werd gepleegd of op het punt staat gepleegd te worden. Iedere Verdragsluitende Partij wiens overheden een dergelijk rapport ontvangen, licht indien zij het gepast acht, elke andere betrokken Verdragsluitende Partij overeenkomstig in.
2. Niets in deze Bijlage doet afbreuk aan de staatssoevereiniteit waarop bepaalde vaartuigen onder het internationaal recht aanspraak kunnen maken.
 Art.  10. In het kader van deze Bijlage is het, inter alia, de taak van de Commissie :
(a) om informatie in te zamelen over stoffen die gebruikt worden bij offshore-activiteiten en, op basis van die informatie, lijsten op te stellen van stoffen met het oog op paragraaf 1 van Artikel 4 van deze Bijlage.
(b) om lijsten op te stellen van stoffen die toxisch, moeilijk afbreekbaar en bio-accumuleerbaar zijn, en plannen op te stellen om het gebruik ervan op, of lozing vanaf, offshore-bronnen te verminderen en uit te bannen;
(c) om criteria, richtlijnen en procedure op te stellen voor het voorkomen van verontreiniging door het storten van in onbruik geraakte offshoreinstallaties en van in onbruik geraakte offshore-pijpleidingen, en door het ter plaatse achterlaten van offshore-installaties, in de maritieme zone.
(d) om criteria, richtlijnen en procedures op te stellen in verband met de plaatsing van in onbruik geraakte offshore-installaties en in onbruik geraakte offshore-pijpleidingen waarnaar verwezen wordt in Artikel 8 van deze Bijlage, met de bedoeling verontreiniging te voorkomen en uit te schakelen.


text:
Artikel    1 . 1. Voor de toepassing van deze Bijlage wordt onder "toezicht" verstaan het herhaald meten van :
(a) de kwaliteit van het marien milieu en van elk van zijn compartimenten, dat is, water, sedimenten en biota;
(b) activiteiten of natuurlijke en door de mens veroorzaakte inbreng die een invloed kunnen hebben op de kwaliteit van het marien milieu;
(c) de effecten van dergelijke activiteiten en inbreng.
2. Het toezicht kan gebeuren hetzij om de naleving van het Verdrag te verzekeren, met de bedoeling om patronen en tendenzen te identificeren, hetzij voor onderzoeksdoeleinden.
 Art.    2 . In het kader van deze Bijlage :
(a) werken de Verdragsluitende Partijen samen bij het uitvoeren van toezichtsprogramma's en bezorgen de daaruit voortvloeiende gegevens aan de Commissie;
(b) houden ze zich aan de voorschriften inzake kwaliteitscontrole en nemen deel aan intercalibratie-oefeningen;
(c) maken ze, afzonderlijk, of bij voorkeur gezamenlijk, gebruik van andere degelijk gevalideerde evaluatiewerktuigen, zoals modelisatie, detectie vanop afstand en geavanceerde strategieën inzake risico-evaluatie en ontwikkelen deze;
(d) verrichten ze afzonderlijk, of bij voorkeur gezamenlijk, onderzoek dat noodzakelijk wordt geacht om de kwaliteit van het marien milieu te evalueren, en om de kennis en het wetenschappelijk inzicht inzake het marien milieu te verbeteren en, in het bijzonder, inzake de relatie tussen inbreng, concentratie en effecten.
(e) houden ze rekening met de wetenschappelijke vooruitgang die voor dergelijke evaluatiedoeleinden van nut geacht wordt, en die elders hetzij op initiatief van individuele onderzoekers en onderzoeksinstellingen geboekt werd, hetzij uit andere nationale of internationale onderzoeksprogramma's of onder de auspiciën van de Europese Economische Gemeenschap of andere regionale organisaties voor economische integratie voortgesproten is.
 Art.    3 . In het kader van deze Bijlage is het, inter alia, de taak van de Commissie :
(a) om programma's voor gezamenlijk toezicht en onderzoek met betrekking tot evaluatie op te stellen en uit te voeren, om praktijkcodes op te stellen ter begeleiding van deelnemers bij het uitvoeren van dergelijke toezichtprogramma's en om de presentatie en interpretatie van de resultaten ervan goed te keuren;
(b) om evaluaties uit te voeren waarbij rekening gehouden wordt met de resultaten van het relevant toezicht en onderzoek en met de gegevens in verband met de inbreng van stoffen of energie in de maritieme zone die verstrekt worden krachtens andere Bijlagen van het Verdrag, evenals andere relevante informatie;
(c) om waar van toepassing een beroep te doen op het advies of de diensten van bevoegde regionale organisaties en andere bevoegde internationale organisaties en bevoegde instanties teneinde de meest recente resultaten van het wetenschappelijk onderzoek op te nemen;
(d) om met bevoegde regionale organisaties en andere bevoegde internationale organisaties samen te werken bij het uitvoeren van kwaliteitstoestand evaluaties.
 BIJLAGEN.
 Art.    N1 . Bijlage 1. AANHANGSEL 1. - CRITERIA VOOR DE DEFINITIE VAN PRAKTIJKEN EN TECHNIEKEN VERMELD IN PARAGRAAF 3 (B) (I) VAN ARTIKEL 2 VAN HET VERDRAG.
BESTE BESCHIKBARE TECHNIEKEN.
1. Het gebruik van de beste beschikbare technieken legt de nadruk op het gebruik van niet afval-genererende technologie, indien beschikbaar.
2. De term "beste beschikbare technieken" betekent het laatste stadium in de ontwikkeling (state-of-the-art) van processen, installaties of methodes die de praktische geschiktheid aangeven van een bepaalde maatregel ter beperking van lozingen, emissie en afval. Bij het bepalen of een reeks processen, installaties en methodes in het algemeen of in individuele gevallen de beste beschikbare technieken uitmaken, wordt bijzondere aandacht besteed aan :
(a) vergelijkbare processen, installaties of werkmethodes die in een recent verleden met succes uitgetest werden;
(b) technologische vooruitgang en veranderingen inzake wetenschappelijke kennis en inzicht;
(c) de economische haalbaarheid van dergelijke technieken;
(d) tijdslimieten voor de installering zowel in nieuwe als bestaande fabrieken;
(e) de aard en de hoeveelheid van de lozingen en emissies in kwestie.
3. Daaruit vloeit voort dat wat voor een bepaald proces de "beste beschikbare technieken" zijn, in de loop van de tijd zullen veranderen in het licht van de technologische vooruitgang, van economische en sociale factoren, alsook van veranderingen inzake wetenschappelijke kennis en inzichten.
4. Indien de vermindering van lozingen en emissies voortvloeiend uit het gebruik van de beste beschikbare technieken niet leidt tot voor het milieu aanvaardbare resultaten, moeten bijkomende maatregelen genomen worden.
5. Onder "technieken" wordt zowel de gebruikte technologie verstaan als de manier waarop de installatie ontworpen, gebouwd, onderhouden, bediend en ontmanteld wordt.
BESTE MILIEUVEILIGE HANDELSWIJZE.
6. De term "beste milieuveilige handelswijze" betekent de toepassing van de meest geschikte combinatie van milieu controlemaatregelen en strategieën.
Bij de selectie ervan voor individuele gevallen moet ten minste de onderstaande opklimmende reeks maatregelen beschouwd worden :
(a) informatieverstrekking en opvoeding van publiek en gebruikers in verband met de milieugevolgen bij de keuze van bepaalde activiteiten of de keuze van produkten, hun gebruik en de uiteindelijke verwijdering.
(b) de ontwikkeling en toepassing van codes voor goede milieuveilige handelswijze die alle aspecten van de activiteit tijdens de levensduur van het produkt bestrijken.
(c) het verplicht aanbrengen van etiketten waarop de gebruiker geïnformeerd wordt over de milieurisico's verbonden aan een produkt, het gebruik ervan en de uiteindelijke verwijdering.
(d) besparing van grondstoffen, met inbegrip van energie.
(e) het ter beschikking stellen van het publiek van verzamelings- en verwijderingssystemen;
(f) het gebruik van gevaarlijke stoffen of produkten en het ontstaan van gevaarlijk afval vermijden;
(g) recyclage, terugwinning en hergebruik;
(h) toepassing van economische instrumenten op activiteiten, produkten of produktgroepen;
(i) het opzetten van een vergunningssysteem, dat een reeks beperkingen of een ban inhoudt.
7. Bij het bepalen van welke combinatie van maatregelen in het algemeen of voor individuele gevallen, de beste milieuveilige handelswijze vormt, moet bijzondere aandacht gegeven worden aan :
(a) het gevaar voor het milieu van het produkt en de produkten, gebruik en uiteindelijke verwijdering ervan;
(b) de vervanging door minder verontreinigende activiteiten en stoffen;
(c) de schaal van het gebruik;
(d) de potentiële voor- of nadelen voor het milieu van vervangingsmaterialen of -activiteiten;
(e) vooruitgang en veranderingen inzake wetenschappelijke kennis en inzicht;
(f) termijnen voor de tenuitvoerlegging;
(g) sociale en economische implicaties.
8. Daaruit vloeit voort dat wat voor een bepaalde bron de beste milieuveilige handelswijze is, in de loop van de tijd zal veranderen in het licht van de technologische vooruitgang, van economische en sociale factoren, alsook van veranderingen inzake wetenschappelijke kennis en inzichten.
9. Indien de vermindering van de inbreng voortvloeiend uit het gebruik van de beste milieuveilige handelswijze niet leidt tot voor het milieu aanvaardbare resultaten, moeten bijkomende maatregelen getroffen worden en moet de beste milieuveilige handelswijze opnieuw gedefinieerd worden.
 Art.  N2. Bijlage 2. AANHANGSEL 2. - CRITERIA VERMELD IN PARAGRAAF 2 VAN ARTIKEL 1 VAN BIJLAGE I EN IN PARAGRAAF 2 VAN ARTIKEL 2 VAN BIJLAGE III.
1. Bij het vastleggen van prioriteiten en het evalueren van de aard en de omvang van de programma's en maatregelen en de bijbehorende tijdschema's, maken de Verdragsluitende Partijen gebruik van onderstaande criteria :
(a) persistentie;
(b) toxiciteit of andere schadelijke eigenschappen;
(c) neiging tot bio-accumulatie;
(d) radioactiviteit;
(e) de verhouding tussen waargenomen of (waar de resultaten van waarneming nog niet beschikbaar zijn) voorspelde concentraties en geen-waargenomeneffect concentraties;
(f) antropogeen veroorzaakt eutrofiëringsrisico;
(g) grensoverschrijdende betekenis;
(h) risico op ongewenste veranderingen in het marien ecosysteem en onomkeerbaarheid of bestendigheid van de effecten;
(i) verstoring van de oogst van zeeprodukten of van enig ander rechtmatig gebruik van de zee;
(j) invloed op de smaak en/of geur van zeeprodukten voor menselijke consumptie, of effecten op geur, kleur, transplantatie of andere kenmerken van het water in het marien milieu;
(k) distributiepatroon (d.w.z. betrokken hoeveelheden, gebruikspatroon en waarschijnlijkheid dat het marien milieu bereikt wordt);
(l) het niet naleven van milieukwaliteitsdoelstellingen.
2. Deze criteria zijn niet noodzakelijkerwijze van gelijk belang bij het beschouwen van een bepaalde stof of groep van stoffen.
3. Stoffen die voor programma's en maatregelen in aanmerking komen, op basis van hoger genoemde criteria, omvatten :
(a) zware metalen en hun verbindingen;
(b) organohalogeenverbindingen (en stoffen die dergelijke verbindingen kunnen vormen in het marien milieu);
(c) organische fosfor- en siliconenverbindingen;
(d) biociden zoals pesticiden, fungiciden, herbiciden, insecticiden, silimiciden en chemicaliën die, inter alia, gebruikt worden voor de bescherming van hout, timmerhout, houtpulp, cellulose, papier, huiden en textiel;
(e) van petroleum afgeleide oliën en koolwaterstoffen;
(f) stikstof- en fosforverbindingen;
(g) radioactieve stoffen, met inbegrip van afval;
(h) persistent synthetisch materiaal dat kan drijven, zweven of zinken.