text:
HOOFDSTUK I.  - Algemene bepalingen.
 Artikel    1 . Definitie van de term " vluchteling ".
A. Voor de toepassing van dit Verdrag geldt als " vluchteling " elke persoon :
1) Die krachtens de Regelingen van 12 Mei 1926 en 30 Juni 1928 of krachtens de Overeenkomsten van 28 Octobre 1933 en 10 Februari 1938, het Protocol van 14 September 1939 of het Statuut van de Internationale Vluchtelingenorganisatie als vluchteling werd beschouwd.
De door de Internationale Vluchtelingenorganisatie gedurende haar mandaat genomen beslissingen waarbij personen niet in aanmerking werden gebracht voor de bescherming en de hulp van die organisatie, vormen geen belemmering voor het verlenen van de status van vluchteling aan personen die aan de voorwaarden van lid 2 van deze afdeling voldoen;
2) Die, ten gevolge van gebeurtenissen welke vóór 1 Januari 1951 hebben plaats gevonden, en uit gegronde vrees voor vervolging wegens zijn ras, godsdienst, nationaliteit, het behoren tot een bepaalde sociale groep of zijn politieke overtuiging, zich bevindt buiten het land waarvan hij de nationaliteit bezit, en die de bescherming van dat land niet kan of, uit hoofde van bovenbedoelde vrees, niet wil inroepen, of die, indien hij geen nationaliteit bezit en verblijft buiten het land waar hij vroeger zijn gewone verblijfplaats had, daarheen niet kan of, uit hoofde van bovenbedoelde vrees, niet wil terugkeren.
Indien een persoon meer dan één nationaliteit bezit, betekent de term " het land waarvan hij de nationaliteit bezit " elk van de landen waarvan hij de nationaliteit bezit. Een persoon wordt niet geacht van de bescherming van het land waarvan hij de nationaliteit bezit, verstoken te zijn, indien hij, zonder geldige redenen ingegeven door gegronde vrees, de bescherming van één van de landen waarvan hij de nationaliteit bezit, niet inroept.
B. 1) Voor de toepassing van dit Verdrag, betekenen in artikel 1, afdeling A, de woorden " gebeurtenissen welke vóór 1 Januari 1951 hebben plaats gevonden " hetzij :
a) " gebeurtenissen welke vóór 1 Januari 1951 in Europa hebben plaats gevonden ", hetzij
b) " gebeurtenissen welke vóór 1 Januari 1951 in Europa of elders hebben plaats gevonden ";
elke Verdragsluitende Staat zal bij de ondertekening, bekrachtiging of toetreding een verklaring afleggen, waarin wordt te kennen gegeven, welke van deze omschrijvingen hij voornemens is toe te passen met betrekking tot zijn verplichtingen krachtens dit Verdrag.
2) Elke Verdragsluitende Staat die de omschrijving a) heeft aanvaard, kan te allen tijde door middel van een kennisgeving aan de Secretaris-Generaal van de Verenigde Naties zijn verplichtingen uitbreiden door omschrijving b) te aanvaarden.
C. Dit Verdrag houdt op van toepassing te zijn op elke persoon die valt onder de bepalingen van afdeling A, indien :
1) Hij vrijwillig wederom de bescherming inroept van het land waarvan hij de nationaliteit bezit;
2) Hij, indien hij zijn nationaliteit had verloren, deze vrijwillig heeft herkregen;
3) Hij een nieuwe nationaliteit heeft verkregen en de bescherming geniet van het land waarvan hij de nieuwe nationaliteit bezit;
4) Hij zich vrijwillig opnieuw heeft gevestigd in het land dat hij had verlaten of waarbuiten hij uit vrees voor vervolging verblijf hield;
5) Hij niet langer kan blijven weigeren de bescherming van het land waarvan hij de nationaliteit bezit, in te roepen, omdat de omstandigheden in verband waarmede hij was erkend als vluchteling, hebben opgehouden te bestaan;
Met dien verstande echter, dat dit lid niet van toepassing is op een vluchteling die onder lid 1 van afdeling A van dit artikel valt, en die dwingende redenen, voortvloeiende uit vroegere vervolging, kan aanvoeren om te weigeren de bescherming van het land waarvan hij de nationaliteit bezit, in te roepen;
6) Hij, indien hij geen nationaliteit bezit, kan terugkeren naar het land waar hij vroeger zijn gewone verblijfplaats had, omdat de omstandigheden in verband waarmede hij was erkend als vluchteling, hebben opgehouden te bestaan;
Met dien verstande echter, dat dit lid niet van toepassing is op een vluchteling die onder lid 1 van afdeling A van dit artikel valt, en die dwingende redenen, voortvloeiende uit vroegere vervolging, kan aanvoeren om te weigeren naar het land waar hij vroeger zijn gewone verblijfplaats had, terug te keren.
D. Dit Verdrag is niet van toepassing op personen die thans bescherming of bijstand genieten van andere organen of instellingen van de Verenigde Naties dan van de Hoge Commissaris van de Verenigde Naties voor de Vluchtelingen.
Wanneer deze bescherming of bijstand om welke redenen ook is opgehouden, zonder dat de positie van zodanige personen definitief geregeld is in overeenstemming met de desbetreffende resoluties van de Algemene Vergadering van de Verenigde Naties, zullen deze personen van rechtswege onder dit Verdrag vallen.
E. Dit Verdrag is niet van toepassing op een persoon die door de bevoegde autoriteiten van het land waar hij zich heeft gevestigd, beschouwd wordt de rechten en verplichtingen te hebben, aan het bezit van de nationaliteit van dat land verbonden.
F. De bepalingen van dit Verdrag zijn niet van toepassing op een persoon ten aanzien van wie er ernstige redenen zijn om te veronderstellen, dat :
a) hij een misdrijf tegen de vrede, een oorlogsmisdrijf of een misdrijf tegen de menselijkheid heeft begaan, zoals omschreven in de internationale overeenkomsten welke zijn opgesteld om bepalingen met betrekking tot deze misdrijven in het leven te roepen;
b) hij een ernstig, niet-politiek misdrijf heeft begaan buiten het land van toevlucht, voordat hij tot dit land als vluchteling is toegelaten;
c) hij zich schuldig heeft gemaakt aan handelingen welke in strijd zijn met de doelstellingen en beginselen van de Verenigde Naties.
 Art.    2 . Algemene verplichtingen.
Elke vluchteling heeft plichten tegenover het land waarin hij zich bevindt. Deze plichten brengen in het bijzonder mede, dat de vluchteling zich houdt zowel aan de wetten en voorschriften als aan de maatregelen, genomen voor de handhaving van de openbare orde.
 Art.    3 . Non-discriminatie.
De Verdragsluitende Staten zullen zonder onderscheid naar ras, godsdienst of land van herkomst de bepalingen van dit Verdrag op vluchtelingen toepassen.
 Art.    4 . Godsdienst. De Verdragsluitende Staten zullen de vluchtelingen op hun grondgebied ten minste even gunstig behandelen als hun onderdanen, wat betreft de vrijheid tot uitoefening van hun godsdienst en de vrijheid ten aanzien van de godsdienstige opvoeding van hun kinderen.
 Art.    5 . Rechten onafhankelijk van dit Verdrag verleend.
Geen der bepalingen van dit Verdrag maakt inbreuk op de rechten en voordelen, welke door een Verdragsluitende Staat onafhankelijk van dit Verdrag aan vluchtelingen zijn verleend.
 Art.    6 . De term " onder dezelfde omstandigheden ".
Voor de toepassing van dit Verdrag houdt de term " onder dezelfde omstandigheden " in, dat een vluchteling voor de uitoefening van een recht moet voldoen aan alle eisen (waaronder begrepen die betreffende de duur van en de voorwaarden voor tijdelijk verblijf of vestiging) waaraan hij zou moeten voldoen indien hij geen vluchteling was, met uitzondering van de eisen waaraan, wegens hun aard, een vluchteling niet kan voldoen.
 Art.    7 . Vrijstelling van de voorwaarde van wederkerigheid.
1. Behoudens de gevallen dat dit Verdrag gunstiger bepalingen bevat, zal een Verdragsluitende Staat vluchtelingen op dezelfde wijze behandelen als vreemdelingen in het algemeen.
2. Na een driejarig verblijf genieten alle vluchtelingen vrijstelling van de voorwaarde van wettelijke wederkerigheid op het grondgebied van de Verdragsluitende Staten.
3. Elke Verdragsluitende Staat zal, bij het ontbreken van de voorwaarde van wederkerigheid op de datum van inwerkingtreding van dit Verdrag voor die Staat, aan de vluchtelingen de rechten en voordelen waarop zij reeds aanspraak konden maken, blijven verlenen.
4. De Verdragsluitende Staten zullen in welwillende overweging nemen om aan vluchtelingen, bij het ontbreken van de voorwaarde van wederkerigheid, rechten en voordelen te verlenen buiten die waarop zij krachtens lid 2 en 3 aanspraak kunnen maken, alsmede om de vrijstelling van de voorwaarde van wederkerigheid uit te strekken tot vluchtelingen die niet aan de in lid 2 en 3 bedoelde voorwaarden voldoen.
5. De bepalingen van lid 2 en 3 zijn zowel van toepassing op de rechten en voordelen, bedoeld in de artikelen 13, 18, 19, 21 en 22 van dit Verdrag, als op de rechten en voordelen, waarin dit Verdrag niet voorziet.
 Art.    8 . Vrijstelling van buitengewone maatregelen.
De Verdragsluitende Staten zullen de buitengewone maatregelen welke kunnen worden genomen tegen de persoon, de goederen of de belangen van onderdanen van een vreemde Staat, niet enkel op grond van de nationaliteit toepassen op een vluchteling die formeel een onderdaan is van die Staat. De Verdragsluitende Staten die krachtens hun wetgeving niet het in dit artikel neergelegde algemene beginsel kunnen toepassen, zullen in de daarvoor in aanmerking komende gevallen vrijstelling ten gunste van zodanige vluchtelingen verlenen.
 Art.    9 . Voorlopige maatregelen.
Geen der bepalingen van dit Verdrag vormt een belemmering voor een Verdragsluitende Staat om, in tijd van oorlog of andere ernstige en buitengewone omstandigheden, ten aanzien van een bepaald persoon de voorlopige maatregelen te nemen, welke deze Staat noodzakelijk acht voor zijn nationale veiligheid, in afwachting van de vaststelling door de Verdragsluitende Staat, dat die persoon werkelijk een vluchteling is en dat de handhaving van de maatregelen te zijnen aanzien noodzakelijk is in het belang van de nationale veiligheid.
 Art.    10 . Ononderbroken verblijf.
1. Wanneer een vluchteling gedurende de Tweede Wereldoorlog is gedeporteerd en overgebracht naar het grondgebied van een Verdragsluitende Staat en aldaar verblijft, wordt de periode van een zodanig gedwongen tijdelijk verblijf beschouwd als regelmatig verblijf op dat grondgebied.
2. Wanneer een vluchteling gedurende de Tweede Wereldoorlog is gedeporteerd uit het grondgebied van een Verdragsluitende Staat en vóór de datum van inwerkingtreding van dit Verdrag daarheen is teruggekeerd ten einde aldaar te verblijven, wordt de periode van verblijf vóór en na deze gedwongen verplaatsing, voor alle doeleinden waarvoor ononderbroken verblijf is vereist, beschouwd als één enkele ononderbroken periode.
 Art.    11 . Vluchtelingen-zeelieden.
Indien vluchtelingen regelmatig als schepeling dienst doen aan boord van een schip dat de vlag voert van een Verdragsluitende Staat, zal die Staat in welwillende overweging nemen om hen toe te staan zich op zijn grondgebied te vestigen en om hun reisdocumenten te verstrekken of hen tijdelijk toe te laten op zijn grondgebied, in het bijzonder ten einde hun vestiging in een ander land te vergemakkelijken.
 HOOFDSTUK II.  - Juridische status.
 Art.    12 . Persoonlijke staat.
1. De persoonlijke staat van een vluchteling wordt beheerst door de wet van het land van zijn woonplaats, of, indienhij geen woonplaats heeft, van het land van zijn verblijf.
2. De rechten welke een vluchteling vroeger heeft verkregen en welke uit de persoonlijke staat voortvloeien, in het bijzonder de rechten voortvloeiende uit het huwelijk, zullen door een Verdragsluitende Staat worden geëerbiedigd, behoudens dat, zo nodig, de vluchteling de door de wet van die Staat vereiste formaliteiten moet vervullen. Deze bepaling is alleen van toepassing op rechten welke door de wet van die Staat zouden zijn erkend indien de betrokkene geen vluchteling was geworden.
 Art.    13 . Roerende en onroerende goederen.
De Verdragsluitende Staten zullen een vluchteling zo gunstig mogelijk behandelen en in elk geval niet minder gunstig dan vreemdelingen in het algemeen onder dezelfde omstandigheden, wat betreft het verkrijgen van roerende en onroerende goederen en andere daarop betrekking hebbende rechten, alsmede huur en andere overeenkomsten betreffende roerende en onroerende goederen.
 Art.    14 . Auteursrechten en industriële eigendom.
Wat betreft de bescherming van de industriële eigendom, zoals uitvindingen, ontwerpen en modellen, handelsmerken, handelsnamen en de rechten op werken van letterkunde, kunst en wetenschap, geniet een vluchteling in het land waar hij zijn gewone verblijfplaats heeft, dezelfde bescherming als de onderdanen van dat land. Op het grondgebied van elke andere Verdragsluitende Staat geniet hij dezelfde bescherming als op dat grongebied wordt verleend aan de onderdanen van het land waar hij zijn gewone verblijfplaats heeft.
 Art.    15 . Recht van vereniging.
Wat betreft niet-politieke verenigingen, verenigingen zonder het oogmerk om winst te maken en vakverenigingen, zullen de Verdragsluitende Staten aan de regelmatig op hun grondgebied verblijvende vluchtelingen de meest gunstige behandeling verlenen, welke wordt toegekend aan onderdanen van een vreemd land onder dezelfde omstandigheden.
 Art.    16 . Rechtsingang.
1. Een vluchteling heeft het genot van rechtsingang op het grondgebied van alle Verdragsluitende Staten.
2. Een vluchteling geniet in de Verdragsluitende Staat waar hij zijn gewone verblijfplaats heeft, dezelfde behandeling als een onderdaan, wat betreft rechtsingang, waaronder begrepen rechtsbijstand en vrijstelling van de cautio judicatum solvi.
3. In andere Verdragsluitende Staten dan die waar hij zijn gewone verblijfplaats heeft, geniet een vluchteling, wat betreft de in lid 2 bedoelde aangelegenheden, dezelfde behandeling als een onderdaan van het land waar hij zijn gewone verblijfplaats heeft.
 HOOFDSTUK III.  - Winstgevende arbeid.
 Art.    17 . Loonarbeid.
1. De Verdragsluitende Staten zullen aan de regelmatig op hun grondgebied verblijvende vluchtelingen de meest gunstige behandeling verlenen, welke wordt toegekend aan onderdanen van een vreemd land onder dezelfde omstandigheden, wat betreft het recht om loonarbeid te verrichten.
2. In geen geval zullen de beperkende maatregelen welke voor vreemdelingen of voor de tewerkstelling van vreemdelingen ter bescherming van de nationale arbeidsmarkt gelden, worden toegepast op een vluchteling die er reeds van was vrijgesteld op de datum van inwerkingtreding van dit Verdrag voor de betrokken Verdragsluitende Staat, of die aan één van de volgende voorwaarden voldoet :
a) dat hij reeds drie jaren in het land verblijft;
b) dat hij een echtgenote heeft die de nationaliteit bezit van het land waar hij verblijft. Een vluchteling kan geen aanspraak maken op de voordelen van deze bepaling in geval hij zijn echtgenote heeft verlaten;
c) dat hij één of meer kinderen heeft, die de nationaliteit bezitten van het land waar hij verblijft.
3. De Verdragsluitende Staten zullen in welwillende overweging nemen, de rechten van alle vluchtelingen met betrekking tot loonarbeid gelijk te stellen met die van hun onderdanen en in het bijzonder van die vluchtelingen die hun grondgebied zijn binnengekomen ingevolge programma's van aanwerving van arbeidskrachten of ingevolge immigratieplannen.
 Art.    18 . Zelfstandige beroepen.
De Verdragsluitende Staten zullen een regelmatig op hun grondgebied verblijvende vluchteling zo gunstig mogelijk behandelen en in elk geval niet minder gunstig dan vreemdelingen in het algemeen onder dezelfde omstandigheden, wat betreft het recht om voor eigen rekening in landbouw, industrie, ambacht en handel werkzaam te zijn en commerciële of industriële vennootschappen op te richten.
 Art.    19 . Vrije beroepen.
1. Elke Verdragsluitende Staat zal de regelmatig op zijn grondgebied verblijvende vluchtelingen die houders zijn van diploma's welke door de bevoegde autoriteiten van die Staat worden erkend, en die een vrij beroep wensen uit te oefenen, zo gunstig mogelijk behandelen en in elk geval niet minder gunstig dan vreemdelingen in het algemeen onder dezelfde omstandigheden.
2. De Verdragsluitende Staten zullen al het mogelijke doen, overeenkomstig hun wetten en grondwetten, om de vestiging van zodanige vluchtelingen in gebieden buiten het moederland, voor welker internationale betrekkingen zij verantwoordelijk zijn, te verzekeren.
 HOOFDSTUK IV.  - Welzijn.
 Art.    20 . Distributie.
Wanneer een distributie-stelsel bestaat, dat op de gehele bevolking van toepassing is en de algemene verdeling van schaarse goederen regelt, zullen de vluchtelingen op dezelfde wijze worden behandeld als de onderdanen.
 Art.    21 . Huisvesting.
Wat de huisvesting betreft, zullen de Verdragsluitende Staten, voor zover deze aangelegenheid geregeld is bij de wet of door voorschriften dan wel onderworpen is aan overheidstoezicht, de regelmatig op hun grondgebied verblijvende vluchtelingen zo gunstig mogelijk behandelen en in elk geval niet minder gunstig dan vreemdelingen in het algemeen onder dezelfde omstandigheden.
 Art.    22 . Openbaar onderwijs.
1. De Verdragsluitende Staten zullen, wat het lager onderwijs betreft, de vluchtelingen op dezelfde wijze behandelen als de onderdanen.
2. De Verdragsluitende Staten zullen de vluchtelingen zo gunstig mogelijk behandelen en in elk geval niet minder gunstig dan vreemdelingen in het algemeen onder dezelfde omstandigheden, wat betreft de andere categorieën van onderwijs dan lager onderwijs en, in het bijzonder, wat betreft de toelating tot de studie, de erkenning van buitenlandse schoolcertificaten, universitaire diploma's en graden, de vermindering van studiegelden en de toekenning van beurzen.
 Art.    23 . Ondersteuning van overheidswege.
De Verdragsluitende Staten zullen de regelmatig op hun grondgebied verblijvende vluchtelingen, wat de ondersteuning en bijstand van overheidswege ter voorziening in het levensonderhoud betreft, op dezelfde wijze als hun onderdanen behandelen.
 Art.    24 . Arbeidswetgeving en sociale zekerheid.
1. De Verdragsluitende Staten zullen de regelmatig op hun grondgebied verblijvende vluchtelingen op dezelfde wijze behandelen als de onderdanen, wat de volgende aangelegenheden betreft :
a) Voor zover deze aangelegenheden zijn geregeld bij de wet of door voorschriften dan wel onderworpen zijn aan overheidstoezicht : beloning, met inbegrip van gezinsuitkeringen welke daarvan deel uitmaken, werktijden, overwerk, betaald verlof, beperking van huisarbeid, minimum leeftijd voor arbeid in loondienst, leerlingenstelsel en vakopleiding, arbeid van vrouwen en jeugdige personen, en aanspraken uit collectieve arbeidsovereenkomsten;
b) Sociale zekerheid (wettelijke voorschriften betreffende arbeidsongevallen, beroepsziekten, moederschap, ziekte, invaliditeit, ouderdom, overlijden, werkloosheid, gezinslasten en elk ander risico dat, overeenkomstig de nationale wetgeving, valt onder een stelsel van sociale zekerheid), behoudens :
i) Passende regelingen voor de handhaving van verkregen rechten en van rechten welker verkrijging een aanvang heeft genomen;
ii) Bijzondere, door de nationale wetgeving van het land van verblijf voorgeschreven regelingen betreffende uitkeringen of gedeeltelijke uitkeringen, geheel betaalbaar uit openbare geldmiddelen, alsmede uitkeringen van een normale uitkering gestelde voorwaarden inzake bijdragen.
2. Het recht op schadeloosstelling wegens het overlijden van een vluchteling, veroorzaakt door een arbeidsongeval of een beroepsziekte, wordt niet aangetast door het feit, dat de rechthebbende buiten het grondgebied van de Verdragsluitende Staat is gevestigd.
3. De Verdragsluitende Staten zullen de voordelen van tussen hen gesloten of nog te sluiten overeenkomsten betreffende de handhaving van verkregen rechten of van rechten welker verkrijging een aanvang heeft genomen op het gebied van sociale zekerheid, uitstrekken tot vluchtelingen, voor zover deze voldoen aan de voorwaarden, gesteld aan de onderdanen van de Staten die partij zijn bij de overeenkomsten in kwestie.
4. De Verdragsluitende Staten zullen in welwillende overweging nemen om, voor zover mogelijk, de voordelen van soortgelijke overeenkomsten welke van kracht zijn of zullen worden tussen deze Verdragsluitende Staten en niet-Verdragsluitende Staten, uit te strekken tot vluchtelingen.
 HOOFDSTUK V.  - Administratieve maatregelen.
 Art.    25 . Administratieve bijstand.
1. Wanneer de uitoefening van een recht door een vluchteling normaal de medewerking zou vereisen van buitenlandse autoriteiten op wie hij geen beroep kan doen, zullen de Verdragsluitende Staten op wier grondgebied hij verblijft zorg dragen, dat zodanige medewerking hem wordt verleend door hun eigen autoriteiten of, door een internationale autoriteit.
2. De in lid 1 bedoelde autoriteit of autoriteiten zullen aan vluchtelingen de documenten of verklaringen verstrekken of onder haar toezicht doen verstrekken, welke normaal aan vreemdelingen zouden worden verstrekt door of door tussenkomst van hun nationale autoriteiten.
3. De aldus verstrekte documenten of verklaringen zullen strekken tot vervanging van de officiële bewijsstukken welke aan vreemdelingen door of door tussenkomst van hun nationale autoriteiten worden afgegeven, en zullen geloof verdienen behoudens tegenbewijs.
4. Onverminderd de uitzonderingen welke ten gunste van behoeftigen worden toegestaan, mogen de in dit artikel genoemde diensten worden belast; maar deze heffingen moeten matig zijn en evenredig aan die welke aan de onderdanen voor soortgelijke diensten worden opgelegd.
5. De bepalingen van dit artikel doen geen afbreuk aan de artikelen 27 en 28.
 Art.    26 . Bewegingsvrijheid.
Elke Verdragsluitende Staat zal aan de regelmatig op zijn grondgebied vertoevende vluchtelingen het recht verlenen er hun verblijf te kiezen en zich vrij op dat grondgebied te bewegen, onverminderd de voorschriften welke op vreemdelingen in het algemeen van toepassing zijn onder dezelfde omstandigheden.
 Art.    27 . Identiteitspapieren.
De Verdragsluitende Staten zullen identiteitspapieren verstrekken aan elke vluchteling op hun grondgebied, die niet in het bezit is van een geldig reisdocument.
 Art.    28 . Reisdocumenten.
1. De Verdragsluitende Staten zullen aan de regelmatig op hun grondgebied verblijvende vluchtelingen reisdocumenten verstrekken voor het reizen buiten dat grondgebied, tenzij dwingende redenen van nationale veiligheid of openbare orde zich daartegen verzetten; de bepalingen van de Bijlage van dit Verdrag zijn van toepassing op deze documenten. De Verdragsluitende Staten kunnen een zodanig reisdocument verstrekken aan elke andere vluchteling op hun grondgebied; in het bijzonder zullen zij in welwillende overweging nemen, een zodanig residocument te verstrekken aan vluchtelingen op hun grondgebied die niet in staat zijn een reisdocument te verkrijgen van het land van hun regelmatig verblijf.
2. De reisdocumenten welke krachtens vroegere internationale overeenkomsten door partijen daarbij aan vluchtelingen zijn verstrekt, zullen door de Verdragsluitende Staten worden erkend en behandeld alsof zij krachtens dit artikel aan de vluchtelingen waren verstrekt.
 Art.    29 . Fiscale lasten.
1. De Verdragsluitende Staten zullen vluchtelingen niet aan andere of hogere rechten, heffingen of belastingen, van welke benaming ook, onderwerpen dan die welke worden of kunnen worden geheven ten aanzien van hun onderdanen in soortgelijke omstandigheden.
2. Geen der bepalingen van het voorgaand lid vormt een belemmering voor de toepassing op vluchtelingen van de wetten en voorschriften betreffende de heffingen met betrekking tot de verstrekking aan vreemdelingen van administratieve documenten, waaronder begrepen identiteitspapieren.
 Art.    30 . Transfer van activa.
1. Elke Verdragsluitende Staat zal, overeenkomstig zijn wetten en voorschriften, aan vluchtelingen toestaan de activa welke zij binnen zijn grondgebied hebben gebracht, over te maken naar een ander land waar zij zijn toegelaten om zich opnieuw te vestigen.
2. Elke Verdragsluitende Staat zal de verzoeken in welwillende overweging nemen, welke worden ingediend door vluchtelingen om toestemming te verkrijgen alle andere activa over te maken, welke noodzakelijk zijn voor hun nieuwe vestiging in een ander land waar zij zijn toegelaten.
 Art.    31 . Illegale vluchtelingen in het land van toevlucht.
1. De verdragsluitende Staten zullen geen strafsancties, op grond van onregelmatige binnenkomst of onregelmatig verblijf toepassen op vluchtelingen die, rechtstreeks komend van een grondgebied waar hun leven of vrijheid in de zin van artikel 1 werd bedreigd, zonder toestemming hun grondgebied binnenkomen of zich aldaar bevinden, mits zij zich onverwijld bij de autoriteiten melden en deze overtuigen, dat zij geldige redenen hebben voor hun onregelmatige binnenkomst of onregelmatige aanwezigheid.
2. De Verdragsluitende Staten zullen de bewegingsvrijheid van zodanige vluchtelingen niet verder beperken dan noodzakelijk; deze beperkingen zullen alleen worden toegepast totdat hun status in het land van toevlucht is geregeld of totdat zij er in geslaagd zijn toegelaten te worden in een ander land. De Verdragsluitende Staten zullen aan deze vluchtelingen een redelijk uitstel, alsmede de nodige faciliteiten, verlenen ten einde toelating te verkrijgen in een ander land.
 Art.    32 . Uitzetting.
1. De Verdragsluitende Staten zullen een regelmatig op hun grondgebied vertoevende vluchteling niet uitzetten behoudens om redenen van nationale veiligheid of openbare orde.
2. De uitzetting van een zodanige vluchteling zal alleen mogen plaats vinden ter uitvoering van een besluit dat is genomen in overeenstemming met de wettelijk voorziene procedure. Behoudens indien dwingende redenen van nationale veiligheid zich daartegen verzetten, is het de vluchteling toegestaan bewijs over te leggen om zich vrij te pleiten, alsmede zich te wenden tot een bevoegde autoriteit en zich te dien einde te doen vertegenwoordigen bij die autoriteit of bij één of meer speciaal door die bevoegde autoriteit aangewezen personen.
3. De Verdragsluitende Staten zullen een zodanige vluchteling een redelijk uitstel gunnen ten einde hem in staat te stellen te pogen in een ander land regelmatig toegelaten te worden. De Verdragsluitende Staten behouden het recht, gedurende dat uitstel, zodanige interne maatregelen toe te passen als zij noodzakelijk achten.
 Art.    33 . Verbod tot uitzetting of terugleiding (" refoulement ").
1. Geen der Verdragsluitende Staten zal, op welke wijze ook, een vluchteling uitzetten of terugleiden naar de grenzen van een grondgebied waar zijn leven of vrijheid bedreigd zou worden op grond van zijn ras, godsdienst, nationaliteit, het behoren tot een bepaalde sociale groep of zijn politieke overtuiging.
2. Op de voordelen van deze bepaling kan evenwel geen aanspraak worden gemaakt door een vluchteling ten aanzien van wie er ernstige redenen bestaan hem te beschouwen als een gevaar voor de veiligheid van het land waar hij zich bevindt, of die, bij gewijsde veroordeeld wegens een bijzonder ernstig misdrijf, een gevaar oplevert voor de gemeenschap van dat land.
 Art.    34 . Naturalisatie.
De Verdragsluitende Staten zullen, voor zover mogelijk, de assimilatie en naturalisatie van vluchtelingen vergemakkelijken. Zij zullen in het bijzonder er naar streven de naturalisatieprocedure te bespoedigen en de tarieven en kosten van deze procedure zoveel mogelijk te verminderen.
 HOOFDSTUK VI.  - Uitvoerings- en overgangsbepalingen.
 Art.    35 . Samenwerking van de nationale autoriteiten met de Verenigde Naties.
1. De Verdragsluitende Staten verbinden zich om met het Bureau van de Hoge Commissaris van de Verenigde Naties voor de Vluchtelingen, of elke andere organisatie van de Verenigde Naties die het mocht opvolgen, samen te werken in de uitoefening van zijn functie en zullen in het bijzonder zijn taak om toe te zien op de toepassing van de bepalingen van dit Verdrag vergemakkelijken.
2. Ten einde het Bureau van de Hoge Commissaris of elke andere organisatie van de Verenigde Naties die het mocht opvolgen, in staat te stellen rapporten in te dienen bij de bevoegde organen van de Verenigde Naties, verbinden de Verdragsluitende Staten zich om aan eerstgenoemde organisatie in de daarvoor in aanmerking komende vorm de gevraagde inlichtingen en statistische gegevens te verschaffen betreffende :
a) de status van vluchtelingen;
b) de tenuitvoerlegging van dit Verdrag;
c) de wetten, voorschriften en besluiten, welke met betrekking tot vluchtelingen van kracht zijn of van kracht zullen worden.
 Art.    36 . Inlichtingen betreffende de nationale wetten en voorschriften.
De Verdragsluitende Staten zullen aan de Secretaris-Generaal van de Verenigde Naties mededeling doen van de wetten en voorschriften, welke zij mochten aannemen om de toepassing van dit Verdrag te verzekeren.
 Art.    37 . Betrekking tot vroegere overeenkomsten.
Onverminderd de bepalingen van artikel 28, lid 2, vervangt dit Verdrag tussen de daarbij aangesloten partijen de Regelingen van 5 Juli 1922, 31 Mei 1924, 12 Mei 1926, 30 Juni 1928 en 30 Juli 1935, de Overeenkomsten van 28 October 1933 en 10 Februari 1938, het Protocol van 14 September 1939 en de Overeenkomst van 15 October 1946.
 HOOFDSTUK VII.  - Slotbepalingen.
 Art.    38 . Beslechting van geschillen.
Elk geschil tussen partijen bij dit Verdrag betreffende de uitlegging of toepassing daarvan, hetwelk niet op andere wijze kan worden beslecht, zal op verzoek van één van de partijen bij het geschil worden voorgelegd aan het Internationaal Gerechtshof.
 Art.    39 . Ondertekening, bekrachtiging en toetreding.
1. Dit Verdrag staat op 28 Juli 1951 te Genève open voor ondertekening en zal nadien worden nedergelegd bij de Secretaris-Generaal van de Verenigde Naties. Het zal op het Europees Bureau van de Verenigde Naties voor ondertekening openstaan van 28 Juli tot 31 Augustus 1951, terwijl het opnieuw voor ondertekening zal worden opengesteld op de Zetel van de Verenigde Naties van 17 September 1951 tot 31 December 1952.
2. Dit Verdrag staat voor ondertekening open voor alle Staten-Leden van de Verenigde Naties, alsmede voor elke andere Staat die werd uitgenodigd voor de Diplomatieke Conferentie betreffende de status van vluchtelingen en Staatloze personen, dan wel tot wie de Algemene Vergadering een uitnodiging tot ondertekenen zal hebben gericht. Het zal worden bekrachtigd en de akten van bekrachtiging zullen worden nedergelegd bij de Secretaris-Generaal van de Verenigde Naties.
3. Dit Verdrag staat van 28 Juli 1951 af open voor toetreding door de Staten, bedoeld in lid 2 van dit artikel. Toetreding zal plaats vinden door de nederlegging van een akte van toetreding bij de Secretaris-Generaal van de Verenigde Naties.
 Art.    40 . Territoriale toepassingsclausule.
1. Iedere Staat mag bij de ondertekening, bekrachtiging of toetreding verklaren, dat dit Verdrag eveneens van toepassing is op het geheel of een deel der grondgebieden voor welker internationale betrekkingen die Staat verantwoordelijk is. Een zodanige verklaring zal van kracht worden op het ogenblik van inwerkingtreding van het Verdrag voor de betrokken Staat.
2. Te allen tijde nadien zal een zodanige uitbreiding geschieden door middel van een tot de Secretaris-Generaal van de Verenigde Naties gerichte kennisgeving en van kracht worden op de negentigste dag, volgend op de datum waarop de Secretaris-Generaal van de Verenigde Naties de kennisgeving heeft ontvangen of op de datum van inwerkingtreding van het verdrag voor de betrokken Staat, indien deze datum later is.
3. Wat betreft de grondgebieden waarop dit Verdrag bij de ondertekening, bekrachtiging of toetreding niet van toepassing is, zal elke betrokken Staat de mogelijkheid onderzoeken om zo spoedig mogelijk de nodige maatregelen te nemen ten einde de toepassing van dit Verdrag uit te breiden tot bedoelde gebieden, behoudens de toestemming der regeringen van deze gebieden, in de gevallen waarin zulks om constitutionele redenen vereist mocht zijn.
 Art.    41 . Federale clausule.
In het geval van een federale of niet-eenheidsstaat, zijn de volgende bepalingen van toepassing :
a) Wat betreft de artikelen van dit Verdrag, welke vallen binnen de wetgevende bevoegdheid van de federale wetgevende macht zullen de verplichtingen van de federale Regering in dit opzicht dezelfde zijn als die van de Partijen die geen federale Staten zijn;
b) Wat betreft de artikelen van dit Verdrag, welke vallen binnen de wetgevende bevoegdheid van de samengestelde Staten, provincies of cantons, die krachtens het constitutionele stelsel van de federatie niet gehouden zijn wetgevende maatregelen te nemen, zal de federale Regering bedoelde artikelen zo spoedig mogelijk met een gunstige aanbeveling ter kennis brengen van de bevoegde autoriteiten der Staten, provincies of cantons;
c) Een federale Staat die partij is bij dit Verdrag, zal, op het door tussenkomst van de Secretaris-Generaal van de Verenigde Naties overgebrachte verzoek van enige andere Verdragsluitende Staat, een verklaring verstrekken van de in de federatie en haar samengestelde delen geldende wetten en gebruiken met betrekking tot enige bepaling van het Verdrag, waaruit blijkt in hoeverre door een wettelijke of andere maatregel is gegeven aan die bepaling.
 Art.    42 . Voorbehouden.
1. Bij de ondertekening, bekrachtiging of toetreding mag elke Staat voorbehouden ten aanzien van artikelen van dit Verdrag maken, met uitzondering van de artikelen 1, 3, 4, 16 (1), 33, 36 tot en met 46.
2. Elke Verdragsluitende Staat die overeenkomstig lid 1 van dit artikel een voorbehoud maakt, kan het voorbehoud te allen tijde intrekken door middel van een daartoe strekkende mededeling aan de Secretaris-Generaal van de Verenigde Naties.
 Art.    43 . Inwerkingtreding.
1. Dit Verdrag zal in werking treden op de negentigste dag, volgend op de datum van nederlegging van de zesde akte van bekrachtiging of toetreding.
2. Voor elke Staat die na de nederlegging van de zesde akte van bekrachtiging of toetreding het Verdrag bekrachtigt of daartoe toetreedt, zal het Verdrag in werking treden op de negentigste dag, volgend op de datum van de nederlegging door de Staat van zijn akte van bekrachtiging of toetreding.
 Art.    44 . Opzegging.
1. Elke Verdragsluitende Partij mag dit Verdrag te allen tijde opzeggen door middel van een tot de Secretaris-Generaal van de Verenigde Naties gerichte kennisgeving.
2. De opzegging zal voor de betrokken Staat van kracht worden één jaar na de datum waarop de kennisgeving door de Secretaris-Generaal van de Verenigde Naties is ontvangen.
3. Elke Staat die op grond van artikel 40 een verklaring of een kennisgeving heeft gedaan, mag, te allen tijde nadien, door middel van een kennisgeving aan de Secretaris-Generaal van de Verenigde Naties, verklaren, dat één jaar nadat de Secretaris-Generaal deze kennisgeving heeft ontvangen, het Verdrag niet langer van toepassing zal zijn op het in het kennisgeving aangegeven grondgebied.
 Art.    45 . Herziening.
1. Elke Verdragsluitende Staat mag te allen tijde, door middel van een kennisgeving aan de Secretaris-Generaal van de Verenigde Naties, om herziening van dit Verdrag verzoeken.
2. De Algemene Vergadering van de Verenigde Naties zal aanbevelen welke stappen, zo nodig, naar aanleiding van dit verzoek dienen te worden genomen.
 Art.    46 . Kennisgevingen door de Secretaris-Generaal van de Verenigde Naties.
De Secretaris-Generaal van de Verenigde Naties zal aan alle Staten-Leden van de Verenigde Naties en aan de niet-Leden, bedoeld in artikel 39, mededeling doen van :
a) de verklaringen en kennisgevingen overeenkomstig afdeling B van artikel 1;
b) de ondertekeningen, bekrachtigingen en toetredingen overeenkomstig artikel 39;
c) de verklaringen en kennisgevingen overeenkomstig artikel 40;
d) de voorbehouden, gemaakt of ingetrokken overeenkomstig artikel 42;
e) de datum waarop dit Verdrag in werking treedt overeenkomstig artikel 43;
f) de opzeggingen en kennisgevingen overeenkomstig artikel 44;
g) de verzoeken tot herziening overeenkomstig artikel 45.
 Bijlagen.
 Art.    N1 . Afghanistan : ...
Albanië : ...
Argentinië : ...
Australië : ...
Oostenrijk : (Onder de volgende voorbehouden :
a. de bepalingen van de artikelen 6, 7 (2), 8, 17, (1 en 2), 23 en 25 worden slechts als aanbevelingen erkend en niet als wettelijk bindende verplichtingen;
b. de bepalingen van artikel 22 (1 en 2), worden slechts aanvaard voor zover zij betrekking hebben op het openbaar onderwijs;
c. de bepalingen van artikel 31 (1), worden slechts aanvaard ten aanzien van vluchtelingen die in het verleden niet het voorwerp zijn geweest van een, van een bevoegde Oostenrijkse gerechtelijke of administratieve autoriteit uitgaand besluit, inhoudend een verblijfsverbod (Aufenthaltverbot) of een bevel tot uitzetting (Ausweisung of Abschaffung);
d. de bepalingen van artikel 32 worden slechts aanvaard ten aanzien van vluchtelingen die niet het voorwerp zijn van uitzetting, om redenen van nationale veiligheid of openbare orde, ter uitvoering van een op het strafrecht gegronde maatregel, of om enige andere reden van openbaar belang.)
(Bovendien wordt verklaard, dat, wat de verplichtingen betreft welke de Oostenrijkse Republiek krachtens dit Verdrag op zich neemt, onder de woorden " gebeurtenissen welke vóór 1 Januari 1951 hebben plaats gevonden ", in artikel 1, Afdeling A, zal worden verstaan de gebeurtenissen welke vóór 1 Januari 1951 in Europa of elders hebben plaats gevonden.)
België : (Onder het volgend voorbehoud : In alle gevallen waarin het Verdrag aan vluchtelingen de meest gunstige behandeling toekent welke aan onderdanen van een vreemd land wordt verleend zal deze clausule door de Belgische Regering niet worden uitgelegd, als zou zulks het regiem inhouden, hetwelk wordt verleend aan onderdanen van landen met wie België regionale, douane-, economische of politieke overeenkomsten heeft gesloten.)
Bolivia : ...
Brazilië : ...
Bulgarije : ...
Birma : ...
Socialistische Sovjet-Republiek Wit-Rusland : ...
Cambodja : ...
Canada : ...
Ceylon : ...
Chili : ...
China : ...
Columbia : (Bij de ondertekening van dit Verdrag verklaart de Regering van Columbia, dat wat de verplichtingen betreft welke zij krachtens het Verdrag op zich neemt, onder de woorden " gebeurtenissen welke vóór 1 Januari 1951 hebben plaats gevonden ", in artikel 1, afdeling A, zal worden verstaan de gebeurtenissen welke vóór 1 Januari 1951 in Europa hebben plaats gevonden.)
Costa-Rica : ...
Cuba : ...
Tsjecho-Slowakije : ...
Denemarken : (Bij de ondertekening van uit Verdrag verklaart de Deense Regering, dat, wat de verplichtingen betreft welke zij krachtens dit Verdrag op zich neemt, onder de woorden " gebeurtenissen welke vóór 1 Januari 1951 hebben plaats gevonden ", in artikel 1, afdeling A, zal worden verstaan de gebeurtenissen welke vóór 1 Januari 1951 in Europa of elders hebben plaats gevonden.)
Dominikaanse Republiek : ...
Ecuador : ...
Egypte : ...
Salvador : ...
Ethiopië : ...
Bondsrepubliek Duitsland : ...
Finland : ...
Frankrijk : ...
Griekenland : ...
Guatemala : ...
Haïti : ...
Hachemietisch Koninkrijk van Jordanië : ...
Heilige Stoel : ...
Honduras : ...
Hongarije : ...
Ijsland : ...
India : ...
Indonesië : ...
Iran : ..
Irak : ...
Ierland : ...
Israël : 1 Augustus 1951.
Italië : ...
Japan : ...
Laos : ...
Libanon : ...
Liberia : ...
Liechtenstein : ...
Luxemburg : (Onder het volgend voorbehoud : in alle gevallen waarin het Verdrag aan vluchtelingen de meest gunstige behandeling toekent welke aan onderdanen van een vreemd land wordt verleend, zal deze clausule niet worden uitgelegd als zou zulks het regiem inhouden, hetwelk wordt verleend aan onderdanen van landen met wie het Groothertogdom Luxemburg regionale, douane-, economische of politieke overeenkomsten heeft gesloten.)
Mexico : ...
Monaco : ...
Nepal : ...
Nederland : (Bij de ondertekening van dit Verdrag verklaart de Nederlandse Regering, dat, wat de verplichtingen betreft welke zij krachtens dit Verdrag op zich neemt, onder de woorden " gebeurtenissen welke vóór 1 Januari 1951 hebben plaats gevonden ", in artikel 1, afdeling A, zal worden verstaan de gebeurtenissen welke vóór 1 Januari 1951 in Europa of elders hebben plaats gevonden.)
(Deze ondertekening wordt gedaan onder het voorbehoud dat in alle gevallen waarin dit Verdrag aan vluchtelingen de meest gunstige behandeling toekent welke aan onderdanen van een vreemd land wordt verleend, deze clausule niet zal worden uitgelegd als zou zulks het regiem inhouden, hetwelk wordt verleend aan onderdanen van landen met wie Nederland regionale, douane-, economische of politieke overeenkomsten heeft gesloten.)
Nieuw-Zeeland : ...
Nicaragua : ...
Noorwegen : ...
Onder voorbehoud van bekrachtiging.
Pakistan : ...
Panama : ...
Paraguay : ...
Perou : ...
Philippijnen : ...
Polen : ...
Portugal : ...
Republiek van Korea : ...
Roemenië : ...
Saoedisch Arabië : ...
Zweden : ...
Zwitserland : ...
Syrië : ...
Thaïland : ...
Turkije : 24 Augustus 1951. (Bij de ondertekening van dit Verdrag verklaart de Regering van de Turkse Republiek, dat wat de verplichtingen betreft welke zij krachtens dit Verdrag op zich neemt, onder de woorden " gebeurtenissen welke vóór 1 Januari 1951 hebben plaats gevonden ", in artikel 1, afdeling A, zal worden verstaan de gebeurtenissen welke vóór 1 Januari 1951 in Europa hebben plaats gevonden. Zij is dus niet voornemens enige verplichting op zich te nemen met betrekking tot gebeurtenissen welke buiten Europa hebben plaats gevonden.)
(De Turkse Regering is anderzijds van oordeel, dat de woorden " gebeurtenissen welke vóór 1 Januari 1951 hebben plaats gevonden " betrekking hebben op de aanvang der gebeurtissen. Aangezien de op de Turkse minderheid in Bulgarije uitgeoefende druk, welke vóór 1 Januari 1951 is aangevangen nog altijd voortduurt, moeten dientengevolge de vluchtelingen uit Bulgarije van Turkse oorsprong, die zich ten gevolge van deze druk genoopt zien dat land te verlaten en, niet in Turkije kunnende verblijven, na 1 Januari 1951 toevlucht zouden zoeken op het grondgebied van een andere Verdragsluitende Partij, eveneens de voordelen van de bepalingen van dit Verdrag genieten.)
(De Turkse Regering zal bij de bekrachtiging de voorbehouden formulieren, welke zij overeenkomstig artikel 42 van het Verdrag zou kunnen maken.)
Socialistische Sovjet-Republiek Oekraine : ...
Unie van Zuid-Afrika : ...
Unie van Socialistische Sovjet-Republieken : ...
Verenigd Koninkrijk van Groot-Brittannië en Noord-Ierland : (Bij de ondertekening van dit Verdrag verklaart de Regering van het Verenigd Koninkrijk van Groot-Brittannië en Noord-Ierland dat, wat de verplichtingen betreft welke zij krachtens dit Verdrag op zich neemt, onder de woorden " gebeurtenissen welke vóór 1 Januari 1951 hebben plaats gevonden ", in artikel 1, afdeling A, zal worden verstaan de gebeurtenissen welke vóór 1 Januari 1951 in Europa of elders hebben plaats gevonden.)
Verenigde-Staten van Amerika : ...
Uruguay : ...
Venezuela : ...
Viet Nam : ...
Yemen : ...
Zuidslavië : (De Regering van de Federale Volksrepubliek Zuidslavië behoudt zich het recht voor, bij de bekrachtiging van dit Verdrag, zodanige voorbehouden te maken als haar nuttig voorkomen, in overeenstemming met artikel 42 van dit Verdrag.)
 Art.    N2 . Paragraaf 1.
1. Het in artikel 28 van dit Verdrag bedoelde reisdocument zal overeenkomen met het als bijlage hieraan gehecht model.
2. Het document zal in twee talen worden opgesteld, waarvan één de Engelse of de Franse taal moet zijn.
Paragraaf 2.
Onverminderd de in het land van afgifte geldende voorschriften, mogen kinderen worden vermeld in het reisdocument van één der ouders, of, in bijzondere omstandigheden, van een andere volwassen vluchteling.
Paragraaf 3.
De terzake van de afgifte van het document te heffen rechten mogen niet het laagste, voor de nationale paspoorten geldend tarief overschrijden.
Paragraaf 4.
Behoudens in bijzondere of uitzonderingsgevallen, zal het document geldig moeten zijn voor het grootst mogelijke aantal landen.
Paragraaf 5.
De geldigheidsduur van het document zal, ter keuze van de autoriteit die het afgeeft, één of twee jaar zijn.
Paragraaf 6.
1. De vernieuwing of de verlenging van de geldigheidsduur van het document behoort tot de bevoegdheid van de autoriteit die het heeft afgegeven, zolang de houder zich niet regelmatig op een ander grondgebied heeft gevestigd en regelmatig verblijft op het grondgebied van genoemde autoriteit. De afgifte van een nieuw document behoort, onder dezelfde voorwaarden, tot de bevoegdheid van de autoriteit die het vorige document heeft afgegeven.
2. De speciaal voor dit doel gemachtigde diplomatieke of consulaire vertegenwoordigers zijn bevoegd de geldigheid van de door hun onderscheiden regeringen verstrekte reisdocumenten voor de duur van ten hoogste zes maanden te verlengen.
3. De Verdragsluitende Staten zullen in welwillende overweging nemen, de geldigheidsduur van reisdocumenten te hernieuwen of te verlenen of nieuwe documenten te verstrekken aan de niet langer regelmatig op hun grondgebied verblijvende vluchtelingen die niet in staat zijn een reisdocument te verkrijgen van het land van hun regelmatig verblijf.
Paragraaf 7.
De Verdragsluitende Staten zullen de geldigheid erkennen van de overeenkomstig de bepalingen van artikel 28 van dit Verdrag verstrekte reisdocumenten.
Paragraaf 8.
De bevoegde autoriteiten van het land waarheen de vluchteling zich wenst te begeven, zullen, indien zij bereid zijn hem toe te laten en ingeval een visum vereist is, een visum plaatsen op het document waarvan hij de houder is.
Paragraaf 9.
1. De Verdragsluitende Staten verbinden zich, transitvisa te verstrekken aan vluchtelingen die het visum voor het land van uiteindelijke bestemming hebben verkregen.
2. De verstrekking van zodanige visa kan worden geweigerd op gronden waarop weigering van een visum aan elke andere vreemdeling terecht zou geschieden.
Paragraaf 10.
De rechten wegens de afgifte van visa voor vertrek, toelating of transit mogen niet het laagste, voor visa op vreemde paspoorten geldend tarief overschrijden.
Paragraaf 11.
Ingeval een vluchteling zich regelmatig op het grondgebied van een andere Verdragsluitende Staat heeft gevestigd, berust de verantwoordelijkheid voor de afgifte van een nieuw reisdocument, overeenkomstig de bepalingen en voorwaarden van artikel 28, bij de bevoegde autoriteit van dat grondgebied; de vluchteling is gerechtigd zich daartoe tot die autoriteit te wenden.
Paragraaf 12.
De autoriteit die een nieuw reisdocument afgeeft, is verplicht het oude document in te trekken en terug te zenden naar het land van afgifte, indien in dat document is vermeld dat het behoort te worden teruggezonden; is zulks niet het geval, dan zal de autoriteit die het nieuwe document afgeeft, het oude intrekken en vernietigen.
Paragraaf 13.
1. Elk der Verdragsluitende Staten verbindt zich, aan de houder van een door deze Staat overeenkomstig artikel 28 van dit Verdrag verstrekt reisdocument toe te staan te allen tijde gedurende de geldigheidsduur van het document op het grondgebied van die Staat terug te keren.
2. Onverminderd de bepalingen van het voorgaand lid, mag een Verdragsluitende Staat eisen, dat de houder van het document zich onderwerpt aan alle formaliteiten welke voorgeschreven mochten zijn met betrekking tot het verlaten van of het terugkeren naar het grondgebied van die Staat.
3. De Verdragsluitende Staten behouden zich de bevoegdheid voor, in uitzonderingsgevallen, of in gevallen waarin aan een vluchteling voor een bepaalde tijd verblijf is toegestaan, bij de verstrekking van het document de periode gedurende welke de vluchteling mag terugkeren, te beperken tot een termijn van niet minder dan drie maanden.
Paragraaf 14.
Slechts met uitzondering van het bepaalde in paragraaf 13, doen de bepalingen van deze Bijlage op geen wijze afbreuk aan de wetten en voorschriften, regelende de voorwaarden voor doorlating naar, transit door, verblijf of vestiging op en vertrek uit de grondgebieden van de Verdragsluitende Staten.
Paragraaf 15.
Noch de afgifte van het document, noch de daarop gestelde aantekeningen bepalen of beïnvloeden de status van de houder, in het bijzonder wat zijn nationaliteit betreft.
Paragraaf 16.
De afgifte van het document geeft de houder generlei recht op de bescherming van de diplomatieke of consulaire vertegenwoordigers van het land van afgifte en verleent aan deze vertegenwoordigers niet het recht tot bescherming.
 Art.    N3 . Model-reisdocument. <Model niet opgenomen om technische redenen. Zie B.St. 04/10/1953, p. 6282-6283>
 Art.    N4 . Lijst der Gebonden Landen.

 Staten

 Datum van

 Datum van

Zie CN-Nummer

Bekrachtiging
B

inwerking-

 Toetreding

T

 treding

 Mededeling

M

 Bevestiging
 Bev

 Intrekking

I

Opvolging

O

 Uitbreiding
 U
Algerije

 Bev
 21.09.1954
 1951-07-28/61
Angola

 23.06.1981

T

 21.09.1981
 1951-07-28/83
Argentinie

 15.11.1961

T

 14.02.1962
 1951-07-28/55

 M

 55.55.5555
 1951-07-28/55

 I

 55.55.5555
 1951-07-28/55
Australie

22.01.1954

T

 22.04.1954
 1951-07-28/31

 01.12.1967

I

 01.12.1967
 1951-07-28/31

 11.03.1971

I

 11.03.1971
 1951-07-28/31
Bahamas

20.04.1970

U

 19.07.1970
 1951-07-28/33
Belgie

 22.07.1953

B

 22.04.1954
 1951-07-28/01
Belize

 19.06.1957

U

 17.09.1957
 1951-07-28/33
 (Ex-Brits Honduras)
Benin (Ex-Dahomey)

 04.04.1962

Bev
 21.09.1954
 1951-07-28/56

 06.07.1970

M

 06.07.1970
 1951-07-28/56
Bolivia

09.02.1982

T

 10.05.1982
 1951-07-28/05
Bondsrep. Duitsland

01.12.1953

B

 22.04.1954
 1951-07-28/32
 en Berlijn

U

 22.04.1954
 1951-07-28/41
Botswana

 11.11.1960

U

 09.02.1961
 1951-07-28/33
 (Ex-Boetsjoeanaland

 06.01.1969

T

 06.04.1969
 1951-07-28/77
Boven-Volta

18.06.1980

T

 16.09.1980
 1951-07-28/87
Brazilie

 16.11.1960

B

 14.02.1961
 1951-07-28/49

 I

 55.55.5555
 1951-07-28/49
Burundi

19.07.1963

T

 17.10.1963
 1951-07-28/63
Canada

 04.06.1969

T

 02.09.1969
 1951-07-28/78

 23.10.1970

M

 23.10.1970
 1951-07-28/78
Centr. Afrik. Rep.

 04.09.1962

Bev
 21.09.1954
 1951-07-28/59

 15.10.1962

M

 15.10.1962
 1951-07-28/59
Chili

28.01.1972

T

 27.04.1972
 1951-07-28/85
China

24.09.1982

T

 23.12.1982
 1951-07-28/06
Columbia

 10.10.1961

B

 08.01.1962
 1951-07-28/52
Costa-Rica

 28.03.1978

T

 26.06.1978
 1951-07-28/95
Cyprus

 24.10.1956

U

 23.01.1957
 1951-07-28/33

 16.05.1963

Bev
 23.01.1957
 1951-07-28/66
Denemarken

 04.12.1952

B

 22.04.1952
 1951-07-28/01

 01.10.1961

I

 01.10.1961
 1951-07-28/59
Djibouti

 09.08.1977

O

 21.09.1954
 1951-07-28/93
Dominica

 24.10.1956

U

 23.01.1957
 1951-07-28/33
Dominikaanse Rep.

04.01.1978

T

 04.04.1978
 1951-07-28/94
Ecuador

17.08.1955

T

 15.11.1955
 1951-07-28/40

 09.02.1956

M

 09.02.1956
 1951-07-28/40

 01.02.1972

M

 01.02.1972
 1951-07-28/40
Egypte

 22.05.1981

T

 20.08.1981
 1951-07-28/83
El Salvador

28.04.1983

T

 27.07.1983
 1951-07-28/06
Ethiopie

 10.11.1969

T

 08.02.1970
 1951-07-28/80

 18.05.1970

M

 08.02.1970
 1951-07-28/80
Falklands

24.10.1956

U

 23.01.1957
 1951-07-28/33
Fidji

24.10.1956

U

 23.01.1957
 1951-07-28/33

 22.06.1971

Bev
 23.01.1957
 1951-07-28/86
Finland

10.10.1968

T

 08.01.1969
 1951-07-28/76
Frankrijk

23.06.1954

B

 21.09.1954
 1951-07-28/35
Gabon

27.04.1964

T

 26.07.1964
 1951-07-28/64
Gambia

 24.10.1956

U

 23.01.1957
 1951-07-28/33

 07.09.1966

Bev
 23.01.1957
 1951-07-28/73
Ghana

18.03.1963

T

 16.06.1963
 1951-07-28/60
Gilbert en Ellice

24.10.1956

U

 23.01.1957
 1951-07-28/33
Grenada

24.10.1956

U

 23.01.1957
 1951-07-28/33
Griekenland

05.04.1960

B

 04.07.1960
 1951-07-28/47

 19.04.1978

I

 19.04.1978
 1951-07-28/47
Groenland

04.12.1952

B

 22.04.1954
 1951-07-28/01
Guatemala

22.09.1983

T

 21.12.1983
 1951-07-28/07
Guinea

 28.12.1965

Bev
 21.09.1954
 1951-07-28/71
Guinee-Bissau

11.02.1976

T

 11.05.1976
 1951-07-28/91
Ierland

29.11.1956

T

 27.02.1957
 1951-07-28/44

 23.10.1968

M

 23.10.1968
 1951-07-28/44
Ijsland

30.11.1955

T

 28.02.1956
 1951-07-28/41

 M

 55.55.5555
 1951-07-28/41
Iran

 28.07.1976

T

 26.10.1976
 1951-07-28/91
Israel

 01.10.1954

B

 30.12.1954
 1951-07-28/39
Italie

 15.11.1954

B

 13.02.1955
 1951-07-28/37
Ivoorkust

08.12.1961

Bev
 21.09.1954
 1951-07-28/54

 20.12.1966

M

 20.12.1966
 1951-07-28/54
Jamaica

24.10.1956

U

 23.01.1957
 1951-07-28/33

 30.07.1964

Bev
 23.01.1957
 1951-07-28/67
Japan

03.10.1981

T

 01.01.1982
 1951-07-28/04
Jemen

18.01.1980

T

 17.04.1980
 1951-07-28/03
Joegoslavie

15.12.1959

B

 14.03.1960
 1951-07-28/30

 22.04.1960

M

 22.04.1960
 1951-07-28/30
Kameroen

 23.10.1961

Bev
 21.09.1954
 1951-07-28/53

 29.12.1961

M

 29.12.1961
 1951-07-28/53
Kenia

24.10.1956

U

 23.01.1957
 1951-07-28/33

 16.05.1966

T

 14.08.1966
 1951-07-28/72
Kongo (Brazzaville)

15.10.1962

Bev
 21.09.1954
 1951-07-28/58
Kongo (Zaire)

19.07.1965

T

 17.10.1965
 1951-07-28/70
lesotho

11.11.1960

U

 09.02.1961
 1951-07-28/33
 (Ex-Basoetoland)

14.05.1981

T

 12.08.1981
 1951-07-28/83
Liberie

15.10.1964

T

 13.01.1965
 1951-07-28/68
Liechtenstein

08.03.1957

B

 06.06.1957
 1951-07-28/46
Luxemburg

23.07.1953

B

 22.04.1954
 1951-07-28/01

 22.08.1972

M

 22.08.1972
 1951-07-28/88
Madagascar

 18.12.1967

T

 17.03.1968
 1951-07-28/75
Malawi

 11.07.1960

U

 09.10.1960
 1951-07-28/33
 (Ex-Nijassaland)

22.03.1968

Opz
 22.03.1969
 1951-07-28/33
Mali

 02.02.1973

Bev
 21.09.1954
 1951-07-28/89
Malta

17.06.1951

T

 55.55.5555
 1951-07-28/84
Marokko

07.11.1956

Bev
 21.09.1954
 1951-07-28/45
Mauritius

24.10.1956

U

 23.01.1957
 1951-07-28/33
Monaco

 18.05.1954

T

 16.08.1954
 1951-07-28/34
Montserrat

 04.09.1968

U

 03.12.1968
 1951-07-28/33
Mozambique

 16.12.1983

T

 15.03.1984
 1951-07-28/07
Nederland

03.05.1956

B

 01.08.1956
 1951-07-28/43
Nicaragua

28.03.1980

T

 26.06.1980
 1951-07-28/02
Nieuw-Zeeland

30.06.1960

T

 28.09.1960
 1951-07-28/48
Niger

25.08.1961

Bev
 21.09.1954
 1951-07-28/51

 07.12.1964

M

 07.12.1964
 1951-07-28/69
Nigeria

23.10.1967

T

 21.01.1968
 1951-07-28/74
Noord-Ierland

11.03.1954

B

 09.06.1954
 1951-07-28/33
Noorwegen

23.03.1953

B

 22.04.1954
 1951-07-28/01

 21.01.1954

I

 22.04.1954
 1951-07-28/32
Oeganda

27.09.1976

T

 26.12.1976
 1951-07-28/92
Oostenrijk

 01.11.1954

B

 30.01.1955
 1951-07-28/36
Panama

 02.08.1978

T

 31.10.1978
 1951-07-28/96
Paraguay

 01.04.1970

T

 30.06.1970
 1951-07-28/82
Peru

 21.12.1964

T

 20.03.1965
 1951-07-28/69

 M

 55.55.5555
 1951-07-28/69
Philippijnen

 22.07.1981

T

 20.10.1981
 1951-07-28/04
Portugal

 22.12.1960

T

 22.03.1961
 1951-07-28/50
Rwanda

 03.01.1980

T

 02.04.1980
 1951-07-28/03
Salomons Eil.

24.10.1956

U

 23.01.1957
 1951-07-28/33
Sao Tome

 01.02.1978

T

 02.05.1978
 1951-07-28/95
Senegal

02.05.1963

Bev
 21.09.1954
 1951-07-28/62
Seychellen

 24.10.1956

U

 23.01.1957
 1951-07-28/33

 23.04.1980

T

 22.07.1980
 1951-07-28/87
Sierra Leone

 22.05.1981

T

 20.08.1981
 1951-07-28/83
Sint-Helena

24.10.1956

U

 23.01.1957
 1951-07-28/33
Sint-Lucia

 04.09.1968

U

 03.12.1968
 1951-07-28/33
Sint-Vincent

 24.10.1956

U

 23.01.1957
 1951-07-28/33
Soedan

 22.02.1974

T

 23.05.1974
 1951-07-28/90
Somaliland

 24.10.1956

U

 23.01.1957
 1951-07-28/33

 10.10.1978

T

 08.01.1979
 1951-07-28/99
Spanje

 14.08.1978

T

 12.11.1978
 1951-07-28/98
Suriname

 29.07.1971

U

 27.10.1971
 1951-07-28/43

 29.11.1978

O

 21.11.1975
 1951-07-28/97
Swaziland

11.11.1960

U

 09.02.1961
 1951-07-28/33
Tanzania

 24.10.1956

T

 23.01.1957
 1951-07-28/33
 (Ex-Zanzibar)

 12.05.1964

T

 10.08.1964
 1951-07-28/65
Togo

 27.02.1962

Bev
 21.09.1954
 1951-07-28/59

 23.10.1962

M

 23.10.1962
 1951-07-28/59
Tsjaad

 19.08.1981

T

 17.11.1981
 1951-07-28/04
Tunesie

24.10.1957

Bev
 21.09.1954
 1951-07-28/46

 16.01.1958

M

 16.01.1958
 1951-07-28/46
Turkije

30.03.1962

B

 28.06.1962
 1951-07-28/57
Uruguay

22.09.1970

T

 21.12.1970
 1951-07-28/81
Vatikaan

 15.03.1956

B

 13.06.1956
 1951-07-28/42

 17.11.1961

M

 17.11.1961
 1951-07-28/42
Verenigd Koninkrijk

11.03.1954

B

 09.06.1954
 1951-07-28/33
Zambia (Ex-N-Rhodesia)
 24.09.1969

T

 23.12.1969
 1951-07-28/79
Zimbabwe

 11.07.1960

U

 09.10.1960
 1951-07-28/33
 (Ex-Rhodesia)

 25.08.1981

T

 23.11.1981
 1951-07-28/04
Zweden

 26.10.1954

B

 24.01.1955
 1951-07-28/36

 01.07.1961

I

 01.07.1961
 1951-07-28/36

 25.11.1966

I

 25.11.1966
 1951-07-28/36

 05.03.1970

I

 05.03.1970
 1951-07-28/36
Zwitserland

B

  1951-07-28/38

 18.02.1963

I

 18.02.1963
 1951-07-28/38

 03.07.1972

I

 03.07.1972
 1951-07-28/38

 I

 01.01.1981
 1951-07-28/38
 Art.    N5 . Op het ogenblik der neerlegging van de bekrachtigingsoorkonden, werden de volgende voorbehouden gemaakt en de volgende verklaringen afgelegd :
 Art.    1N5 . België.
Bij het neerleggen der bekrachtigingsoorkonden van Zijne Majesteit de Koning der Belgen met betrekking tot het internationaal verdrag betreffende de status van vluchtelingen en de bijlagen, ondertekend op 28 Juli 1951, te Genève, verklaar ik dat, wat de verplichtingen betreft welke de Belgische Regering krachtens het verdrag op zich neemt, onder de woorden : " gebeurtenissen welke vóór 1 Januari 1951 hebben plaats gevonden " voorkomend in artikel 1, afdeling A, van gezegd verdrag, zal worden verstaan " gebeurtenissen welke vóór 1 Januari 1951 in Europa of elders hebben plaats gevonden ". Anderzijds, 1° zal in alle gevallen waarin het verdrag aan vluchtelingen de meest gunstige behandeling toekent welke aan onderdanen van een vreemd land wordt verleend, deze clausule door de Belgische Regering niet worden uitgelegd als zou zulks het regiem behelzen dat wordt verleend aan onderdanen van landen met wie België douane-, economische of politieke overeenkomsten van regionale aard heeft gesloten;
2° zal artikel 15 van het verdrag niet van toepassing zijn in België; vluchtelingen die regelmatig op Belgisch grondgebied verblijven, zullen in zake recht van vereniging het regiem genieten dat aan vreemdelingen in het algemeen wordt verleend.
Gedaan te Brussel, de 30e Juni 1953.
De Minister van Buitenlandse Zaken,
P. van ZEELAND.
 Art.    2N5 . Denemarken.
Bij het neerleggen der akte van bekrachtiging, door Zijne Majesteit de Koning van Denemarken, van het Verdrag betreffende de status van vluchtelingen, ondertekend te Genève op 28 Juli 1951, heb ik de eer, in opdracht van mijn Regering, te verklaren dat de bekrachtiging door Denemarken, overeenkomstig de 1° alinea van artikel 42 van gezegd Verdrag, geschiedt onder volgend voorbehoud :
De artikelen 14 en 17 alsmede alinea 3 van artikel 24 zijn niet bindend voor Denemarken.
De bepalingen van de 1° alinea van artikel 24 waarbij in sommige gevallen de vluchtelingen met de nationalen worden gelijkgesteld, verplichten er Denemarken niet toe, aan de vluchtelingen, in al deze gevallen, juist dezelfde lonen te verlenen als door de wetgeving voor de nationalen zijn voorzien, maar alleen hun het nodige onderhoud te verschaffen.
De bepaling van alinea 2 van hetzelfde artikel verbindt Denemarken slechts dan wanneer de rechthebbende onderhorige is van een Staat die aan de Deense onderhorigen, in zake de uitkeringen door zijn overeenkomstige wetgeving voorzien, dezelfde behandeling toekent als aan zijn nationalen.
Tegelijkertijd, in opdracht van mijn Regering en overeenkomstig alinea 1 van artikel 40, heb ik de eer te verklaren dat de bepalingen van het Verdrag, met bovenvermeld voorbehoud, insgelijks op Groenland zullen worden toegepast.
New-York, de 4e December 1952.
William Borberg.
 Art.    3N5 . Luxemburg.
Verklaring.
Op het ogenblik van neer te leggen bij de Secretaris-Generaal van de Verenigde Naties, de oorkonde waarbij het Groothertogdom Luxemburg het verdrag betreffende de status van vluchtelingen, ondertekend op 28 Juli 1951, te Genève, bekrachtigt, heb ik de eer te verklaren dat de Groothertogelijke regering de woorden " gebeurtenissen welke vóór 1 Januari 1951 hebben plaats gevonden ", voorkomend in artikel 1, Afdeling A van het Verdrag, verstaat in de zin van " gebeurtenissen welke vóór 1 Januari 1951 in Europa hebben plaats gevonden, volgens formule a) van afdeling B van hetzelfde artikel.
Voorbehoud.
In alle gevallen waarin het Verdrag aan vluchtelingen de meest gunstige behandeling toekent welke aan onderdanen van een vreemd land wordt verleend, zal deze clausule niet worden uitgelegd als zou zulks het regiem behelzen dat wordt verleend aan onderdanen van landen met wie het Groothertogdom Luxemburg douane-, economische of politieke overeenkomsten van regionale aard heeft gesloten.
 Art.  4N5. Noorwegen.
Verklaring.
Overeenkomstig § 1, afdeling B van artikel 1, verklaart de Noorse Regering dat, wat de verplichtingen betreft welke zij krachtens dit Verdrag op zich neemt, onder de woorden " gebeurtenissen welke vóór 1 Januari 1951 hebben plaats gevonden ", voorkomend in § 2, afdeling A van artikel 1, zal worden verstaan " gebeurtenissen welke vóór 1 Januari 1951 in Europa of elders hebben plaats gevonden ".
Voorbehoud.
Artikel 17. De in § 1 van Artikel 17 bepaalde verplichting om aan de regelmatig op het grondgebied der verdragsluitende partijen verblijvende vluchtelingen de meest gunstige behandeling te verlenen, welke onder dezelfde omstandigheden wordt toegekend aan onderdanen van een vreemd land wat betreft het recht om loonarbeid te verrichten, zal niet worden verklaard als een uitbreiding tot de vluchtelingen, van de voordelen der akkoorden die Noorwegen met Denemarken, Finland, Ijsland en Zweden, of met één dezer landen zou kunnen sluiten, met het oog op het vaststellen van bijzondere voorwaarden voor de uitwisseling van werkkrachten onder de betrokken landen.
Artikel 24. De in alinea b), § 1 van artikel 24 bepaalde verplichting om de regelmatig op het grondgebied van de verdragsluitende partijen verblijvende vluchtelingen op dezelfde wijze te behandelen als de onderdanen, wat betreft de sociale zekerheid, zal niet van toepassing zijn op de uitkeringen verschuldigd krachtens volgende teksten :
Wet van 16 Juli 1936 betreffende de invaliden en de blinden, Wet van 24 October 1946 betreffende de Gezinsvergoedingen en Wet van 24 Juni 1931 betreffende de verzekeringen tegen arbeidsongevallen overkomen aan zeelieden.
Noorwegen maakt insgelijks voorbehoud ten opzichte der bepalingen van § 3 van Artikel 24, wat betreft de bepaling der uitkeringen voorzien in de drie bovenbedoelde wetten.


type: legislation

jurisdiction: Belgium

text:
Artikel   M.

 STATEN  DATUM VAN NEERLEGGING RATIFICATIE-
INSTRUMENT
(ART. X) DATUM VAN NEERLEGGING TOETREDINGS-
INSTRUMENT  OPZEGGING
EINDE
 DUITSLAND  - 06/05/1955 30/06/2010
einde : 30/06/2011
 BELGIE 30/04/1948 - 30/06/2010
einde : 30/06/2011
 FRANKRIJK 25/08/1948 - 30/06/2010
einde : 30/06/2011
 GROOT-BRITTANNIE EN NOORD-IERLAND 02/06/1948 - 30/06/2010
einde : 30/06/2011
 ITALIE - 06/05/1955 30/06/2010
einde : 30/06/2011
 LUXEMBURG 10/06/1948 - 30/06/2010
einde : 30/06/2011
 NEDERLAND 20/07/1948 - 30/06/2010
einde : 30/06/2011
 SPANJE    (1) 18/10/2010
einde : 18/10/2011
 PORTUGAL   (1) 22/07/2010
einde : 22/07/2011
 GRIEKENLAND    (2) 30/06/2010
einde : 30/06/2011
(1) Spanje en Portugal zijn partij geworden bij dit Verdrag op 27/03/1990 (datum van inwerkingtreding van het toetredingsverdrag van 14/11/1988).
(2) Griekenland is partij geworden bij dit Verdrag op 6/03/1995 (datum van inwerkingtreding van het toetredingsverdrag van 20/11/1992).


text:
Artikel  M. Uruguay : toetreding, 22 september 1970.
De toetredingsoorkonde behelst een verklaring, opgesteld overeenkomstig afdeling B.1) van artikel één van het Verdrag, waarbij de Republiek Uruguay te kennen geeft dat met het oog op de verplichtingen die zij als Partij bij het Verdrag op zich heeft genomen, de woorden " gebeurtenissen welke vóór 1 januari 1951 hebben plaatgevonden " die in lid 1 van afdeling B van artikel één voorkomen de betekenis hebben van " gebeurtenissen welke vóór 1 januari 1951 in Europa of elders hebben plaats gevonden ".


text:
Artikel    M1 . Uit berichten medegedeeld door het Juridisch Departement van de Organisatie der Verenigde Naties blijkt dat :
1° de Nigeriaanse Regering door een op 7 december 1964 ontvangen bericht, overeenkomstig afdeling B2 van artikel 1 van het Verdrag, er kennis van gegeven heeft dat zij de door haar krachtens het genoemde verdrag op zich genomen verplichtingen heeft uitgebreid door omschrijving b van afdeling B1 van genoemd artikel te aanvaarden, met name " gebeurtenissen welke vóór 1 januari 1951 in Europa of elders hebben plaatsgevonden ";
 Art.    M2 . 2° de Peruviaanse Regering op 21 december 1964 haar akte van toetreding tot dit internationaal verdrag heeft nedergelegd.
Dit stuk ging vergezeld van een verklaring afgelegd overeenkomstig lid 1 van de afdeling B, volgens dewelke de woorden " gebeurtenissen welke vóór 1 januari 1951 hebben plaatsgevonden " in artikel 1 van afdeling 1 betekenen " gebeurtenissen welke vóór 1 januari 1951 in Europa hebben plaatsgevonden ".
 Art.  M3. Mededeling. <Zie B.St. 12-05-1981, p. 6158,   Inwerkingtreding :    onbepaald> Kennisgeving van Peru :
Overeenkomstig artikel 1, afdeling B, 2, deelt de Regering van Peru mede dat onder de woorden " gebeurtenissen welke vóór 1 januari 1951 hebben plaatsgevonden " in artikel 1, afdeling A, 2, dient te worden verstaan " Gebeurtenissen welke vóór 1 januari 1951 in Europa of elders hebben plaatsgevonden ".


text:
Artikel    M1 . Uit inlichtingen overgemaakt door het Juridisch Departement van de Organisatie der Verenigde Naties blijkt dat de oorkonde der toetreding van de Australische Regering neergelegd werd op 22 januari 1954. Deze toetreding geldt voor het Commonwealth Australië en de gebieden van het eiland Norfolk, van Papua, van Nieuw-Guinea en van Nauru.
Deze toetredingsoorkonden waren vergezeld van de verklaring en het voorbehoud, waarvan de vertaling volgt.
VERKLARING EN VOORBEHOUD VAN AUSTRALIE (Vertaling).
VERKLARING.
Overeenkomstig § 1, van afdeling B van artikel 1, verklaart de Regering van het Commonwealth Australië dat, uit het oogpunt van de verplichtingen aangegaan door haar op grond van het onderhavig Verdrag, de woorden " gebeurtenissen welke vóór 1 januari 1951 hebben plaatsgevonden " dienen verstaan te worden in de zin van " gebeurtenissen welke vóór 1 januari 1951 in Europa hebben plaatsgevonden ".
VOORBEHOUD.
Artikelen 17, 18, 19 en 26.
De Regering van het Commonwealth Australië is van oordeel dat geen enkele van de in artikelen 17, 18, 19 en 26 van het Verdrag vermelde verplichtingen jegens de vluchtelingen, haar verbiedt :
a) de voorwaarden vast te stellen die een vluchteling moet vervullen om toegelaten te worden tot het Commonwealth Australië of een van zijn gebiedsdelen, wanneer deze toelating plaatsheeft met een bepaald oogmerk; of
b) met een vluchteling overeenkomsten af te sluiten op grond waarvan deze ertoe zal gehouden zijn, gedurende een bepaalde periode na zijn toelating in het Commonwealth Australië of in een van zijn Gebiedsdelen, elke betrekking te aanvaarden die hem door de Regering van het Commonwealth Australië toegewezen wordt.
Artikel 28. _ De Regering van het Commonwealth Australië maakt voorbehoud ten opzichte van de bepalingen van § 1 van artikel 28 van het Verdrag en neemt de verplichtingen die erin vastgesteld worden niet aan, doch zij is bereid de reisdocumenten te erkennen die op grond van dit artikel door andere Verdragsluitende Staten verstrekt worden.
Artikel 32. _ De Regering van het Commonwealth Australië maakt voorbehoud ten opzichte van de bepalingen van artikel 32 van het Verdrag en neemt de verplichtingen die erin vastgesteld worden niet aan.
 Art.    M2 . Intrekking. <Zie B.St. 16-05-1968,   Inwerkingtreding :   01-12-1967> De Australische regering heeft op 1 december 1967 bekendgemaakt dat zij de voorbehouden intrekt die zij in haar toetredingsoorkonde had gemaakt ten aanzien van de artikelen 17, 18, 19, 26 en 32 van het Verdrag.
Overeenkomstig sectie B2 van dit Verdrag heeft zij eveneens bekendgemaakt dat met betrekking tot haar verplichtingen krachtens dit verdrag, de woorden " gebeurtenissen welke vóór 1 januari 1951 hebben plaatsgevonden ", voorkomend in sectie A van artikel 1, zullen betekenen " gebeurtenissen welke vóór 1 januari 1951 in Europa of elders hebben plaatsgevonden ".
 Art.  M3. Intrekking. <Zie B.St. 14-07-1971,   Inwerkingtreding :   11-03-1971> Australië : op 11 maart 1971 heeft de Australische Regering besloten het voorbehoud betreffende artikel 28, lid 1, dat zij bij haar toetreding tot gezegd Verdrag had gemaakt, in te trekken.


text:
Artikel  M. Uit een inlichting medegedeeld door het Juridisch Departement van de O.V.N. blijkt dat de Regering van de Republiek Zambia op 24 september 1969, haar akte van rechtsopvolging ten aanzien van deze internationale akte heeft nedergelegd.
In voornoemde akte verklaart de Regering van Zambia dat zij acht verder gebonden te zijn door gezegd Verdrag waarvan de Regering van het Verenigd Koninkrijk van Groot-Brittannië en Noord-Ierland de toepassing tot de voormalige Federatie van Rhodesië en Nyassaland had uitgebreid met uitwerking op 11 juli 1960, en dat zij de verbintenis aangaat de bepalingen ervan toe te passen met de volgende voorbehouden, die worden gemaakt overeenkomstig artikel 42 (1) van het Verdrag :
Artikel 17 (2). (Vertaling.) Wat artikel 17, paragraaf 2, betreft, hecht de Regering van de Republiek Zambia eraan te verklaren dat Zambia zich niet verplicht acht aan een vluchteling die aan een van de voorwaarden genoemd in de sub-alinea's a) à c) voldoet, automatisch vrijstelling te verlenen van de verplichting een werkvergunning te bekomen.
Wat het geheel van artikel 17 betreft, wenst Zambia zich er niet toe te verbinden, aan de vluchtelingen met betrekking tot de uitoefening van een bezoldigd beroep een gunstiger behandeling dan aan de vreemdelingen in 't algemeen toe te staan.
Artikel 22 (1). De Regering van de Republiek Zambia wenst te verklren dat zij artikel 22 (1) beschouwt als aanbeveling en niet als wettelijk bindende verplichting om de vluchtelingen op dezelfde wijze te behandelen als de onderdanen wat het lager onderwijs betreft.
Artikel 26. In verband met artikel 26 wenst de Regering van Zambia te verklaren dat zij zich het recht voorbehoudt aan de vluchtelingen een verblijfplaats of verblijfplaatsen aan te wijzen.
Artikel 28. In verband met artikel 28 wenst de Regering van Zambia te verklaren dat Zambia zich niet verplicht acht om reisdocumenten te verstrekken waarin een clausule van terugkeer voorkomt, indien een land van tweede asiel erkend of medegedeeld heeft dat het bereid is een van Zambia komend vluchteling op te nemen.
Aangezien de bovenstaande voorbehouden afwijken van die welke door de Regering van het Verenigd Koninkrijk geformuleerd zijn op het ogenblik dat zij de toepassing van het Verdrag heeft uitgebreid tot de voormalige Federatie van Rhodesië en Nyassaland en die door de Regering van Zambia niet zijn bevestigd in haar akte van rechtsopvolging, treden deze voorbehouden in werking, krachtens de bepalingen van de artikelen 40 (1) en 43 (2) van het Verdrag, op de dag waarop zij in werking zouden getreden zijn indien zij waren geformuleerd op het ogenblik van de toetreding, namelijk op de negentigste dag volgend op de datum van nederlegging van de akte van rechtsopvolging door de Regering van Zambia, dat is 23 december 1969.
Overeenkomstig de bepalingen van artikel 1, afdeling B (1) van het Verdrag, bevat de akte van rechtsopvolging een verklaring waarin wordt te kennen gegeven dat wat de verplichtingen betreft die de Regering van Zambia krachtens dit Verdrag op zich neemt, onder de woorden " gebeurtenissen welke voor 1 januari 1951 hebben plaatsgevonden " in artikel 1, afdeling A, zullen worden verstaan " de gebeurtenissen welke voor 1 januari 1951 in Europa of elders hebben plaatsgevonden ".


text:
Artikel    M1 . Uit inlichtingen medegedeeld door het juridisch departement van de Organisatie der Verenigde Naties blijkt dat de regering van Dahomey in een op 4 april 1962 ontvangen schrijven, aan de secretaris-generaal van de Verenigde Naties heeft medegedeeld dat zij zich gebonden acht door deze internationale akte, waarvan de werkingssfeer reeds tot haar gebied werd uitgebeid, alvorens het de onafhankelijkheid verwierf.
 Art.  M2. Mededeling. <Zie B.St. 10-11-1970, p. 11364,   Inwerkingtreding :   06-07-1970> Dahomey : verklaring, 6 juli 1970.
Overeenkomstig sectie B.2 van artikel één van het Verdrag heeft de Regering van Dahomey verklaard dat de verplichtingen krachtens dit Verdrag voortaan zijn uitgebreid door de toepassing van de omschrijving b van sectie B, 1, van artikel één.


text:
Artikel    M . Uit mededelingen overgemaakt door het Rechtskundig Departement van de Organisatie der Verenigde Naties blijkt dat de oorkonden der bekrachtiging van deze internationale akte door Zweden en Oostenrijk respectievelijk op 26 oktober en 1 november 1954 werden neergelegd.
 Art.    M1 . De bekrachtigingsoorkonden van Zweden gingen vergezeld van de hierna volgende verklaring en reserves : (Vertaling).
" De in artikel 1, sectie A, voorkomende uitdrukking " gebeurtenissen die voor één januari 1951 plaats hadden ", zal wat Zweden betreft, geacht worden betrekking te hebben op gebeurtenissen die vóór één januari 1951 in Europa of elders plaats hadden. Reserves :
" Eensdeels, een algemene reserve houdende dat aan de toepassing van de Verdragsbepalingen waarbij de vluchtelingen, de gunstigste behandeling welke de onderdanen van een vreemd land genieten zal worden toegestaan, geen afbreuk zal worden gedaan door het feit dat Zweden reeds speciale rechten en voordelen toestaat, of deze zou kunnen toestaan, aan onderdanen van Denemarken, Finland, Ijsland en Noorwegen of aan onderdanen van een van deze landen, en anderdeels, de volgende reserves betreffende onderscheidenlijk : artikel 7, paragraaf 2, en houdende dat Zweden niet bereid is de vluchtelingen die de voorwaarden van drie jaar verblijf in Zweden vervullen in de regel vrij te stellen van de legislatieve reciprociteit die het Zweedse recht als voorwaarde mag gesteld hebben voor het toestaan aan een vreemdeling van enig recht of voordeel; artikel 8, en houdende dat dit artikel Zweden niet zal binden; artikel 12, paragraaf 1, en houdende dat het Verdrag generlei wijziging zal brengen in het thans van kracht zijnde Zweedse internationaal privaatrecht, voor zover dit recht beschikt dat het persoonlijk statuut van een vluchteling door de nationale wet beheerst wordt, artikel 14, en houdende dat de in gezegd artikel voorziene bescherming slechts zal betrekking hebben op de industriële eigendom; artikel 17, paragraaf 2, en houdende dat Zweden er zich niet toe gebonden acht, automatisch vrijstelling van de verplichting tot het bekomen van een werkvergunning toe te staan aan de vluchteling die de ene of de andere der in gezegd artikel 17, littera a-c, vermelde voorwaarden vervult; artikel 24, paragraaf 1b, en houdende dat Zweden door de regel betreffende de nationale behandeling van de vluchtelingen er niet toe gehouden zal zijn aan de vluchtelingen dezelfde behandeling als aan de eigen onderdanen toe te staan wat betreft de verplichte omzetting in een ineens te vereffenen kapitaal, van de dagelijkse vergoeding voor ziekte of van de lijfrente waarop niet in Zweden verblijvende vreemdelingen wegens werkongeval of wegens beroepsziekte recht hebben; noch wat betreft de vergoeding voor de kosten veroorzaakt door de begraving van een vreemdeling die niet in Zweden verbleef, noch wat betreft de mogelijkheden een vergoeding te bekomen door middel van een verzekering volgens de in Zweden van kracht zijnde bepalingen waarbij een speciale verzekering tegen ongevallen wordt ingesteld voor vissers, of verder nog de mogelijkheden in een door de Staat erkende werkloosheidskas te worden toegelaten; en houdende verder dat om de oordelen van de algemene verzekering tegen ziekte te genieten, Zweden de inschrijving op de lijsten der jaarlijkse telling als voorwaarde stelt; artikel 24, paragrafen 2 en 3, en houdende dat de daarin vermelde bepalingen Zweden niet zullen binden; en ten slotte artikel 25, en houdende dat Zweden niet oordeelt gehouden te zijn, door een Zweedse overheid in plaats van door een buitenlandse overheid getuigschriften te doen afleveren voor welker aflevering er in Zweden geen voldoende documentatie voorhanden is. "
 Art.    M2 . Anderdeels waren de oorkonden van bekrachtiging door Oostenrijk vergezeld van navolgende verklaring en navolgende reserves : (Vertaling).
De bekrachtiging wordt gegeven :
a) Onder voorbehoud dat de Republiek Oostenrijk het bepaalde in artikel 17, paragrafen 1 en 2, a, slechts als aanbevelingen en niet als juridische verplichtingen erkent; uitzondering wordt echter gemaakt voor de woorden in de laatst genoemde paragraaf : " die er reeds van vrijgesteld waren door de betrokken contracterende Staat op de datum van de inwerkingtreding van dit Verdrag, of ", en
b) Met dien verstande dat de bepalingen van paragraaf 1 van artikel 22 niet zullen van toepassing zijn op de oprichting en het bestuur van private scholen die zich bezighouden met verplicht onderwijs; dat de behandeling in zake " openbare onderstand en hulpverlening " waarvan sprake in artikel 23 slechts betrekking zal hebben op de prestaties van openbare onderstand (steun aan onvermogenden) en, ten slotte, dat bij " documenten of certificaten " waarvan sprake in paragrafen 2 en 3 van artikel 25, uitsluitend de identiteitsgetuigschriften worden bedoeld voorzien in het Verdrag betreffende de vluchtelingen dd. 30 juni 1928; en laatstelijk,
c) Met deze nadere bepaling dat, wat betreft de verplichtingen die zij krachtens onderhavig Verdrag op zich neemt, de Republiek Oostenrijk zich beschouwt als zijnde gehouden door formule b) voorkomende in paragraaf 1 van sectie B van artikel 1 van bedoeld Verdrag.
 Art.    M3 . Intrekking. <Zie B.St. 06-06-1961,   Inwerkingtreding :   01-07-1961> Uit een inlichting medegedeeld door het Juridisch Departement van de Organisatie der Verenigde Naties blijkt dat de Zweedse Regering besloten heeft vanaf 1 juli 1961 het voorbehoud betreffende artikel 14, dat zij op het ogenblik van de bekrachtiging van deze internationale akte gemaakt had, in te trekken. De tekst van dit voorbehoud luidde als volgt : " ... de bij artikel 14 voorziene bescherming heeft slechts betrekking op de industriële eigendom ... ".
 Art.    M4 . Intrekking. <Zie B.St. 30-03-1967, p. 3173,   Inwerkingtreding :   25-11-1966> Uit een inlichting medegedeeld door het juridisch departement van de Organisatie van de Verenigde Naties blijkt dat de Zweedse regering in een mededeling ontvangen op 25 november 1966, heeft laten weten dat zij besloten had sommige reserves geformuleerd in lid 1b) van artikel 24 van het verdrag in te trekken en dat dientengevolge de reserves bij artikel 24, lid 1b) thans dienen te worden gelezen als volgt :
" ... bij afwijking op de regel van de nationale behandeling van de vluchtelingen, is Zweden er niet toe gehouden aan dezen dezelfde behandeling toe te staan als aan de eigen staatsburgers wat betreft de mogelijkheden een nationaal pensioen te genieten overeenkomstig de bepalingen van de wet op de sociale verzekering; alsook houdende dat, waar het gaat om het recht op een aanvullend pensioen in sommige opzichten, de voor de Zweedse onderdanen geldende regels gunstiger zullen zijn dan die van toepassing op de andere verzekerden. "
De Zweedse regering heeft bovendien laten weten dat zij haar reserve bij lid 2 van artikel 24 intrekt.
 Art.  M5. Intrekking. <Zie B.St. 01-07-1970, p. 7055,   Inwerkingtreding :   05-03-1970> Bij kennisgevingen die op 5 maart 1970 op het Secretariaat-generaal van de O.V.N. zijn toegekomen, heeft de Zweedse regering het voorbehoud ingetrokken dat zij gemaakt had aangaande paragraaf 2 van artikel 7 van deze Verdragen.


text:
Artikel  M. Uit een bericht medegedeeld door het juridisch departement van de Organisatie der Verenigde Naties blijkt dat de Ghanese regering op 18 maart 1963 haar toetredingsoorkonde nopens dit internationaal verdrag heeft nedergelegd.
Dit document bevat de verklaring afgelegd overeenkomstig alinea 1 van afdeling B, volgens dewelke " gebeurtenissen die zich hebben voorgedaan vóór 1 januari 1951 " waarvan sprake in artikel 1 van afdeling A zullen geacht worden te verwijzen naar " gebeurtenissen die zich in Europa of elders hebben voorgedaan vóór 1 januari 1951 ".


text:
Artikel  M. Neerlegging van de kennisgeving van opvolging van Djibouti : 9 augustus 1977.
Overeenkomstig artikel 1, afdeling B, 1), deelt de Regering van Djibouti mede dat onder de woorden " gebeurtenissen welke vóór 1 januari 1951 hebben plaatsgevonden " in artikel 1, afdeling A, 2), dient te worden verstaan " gebeurtenissen welke vóór 1 januari 1951 in Europa of elders hebben plaatsgevonden ".


text:
Artikel  M. Neerlegging van de toetredingsoorkonde van de Dominikaanse Republiek : 4 januari 1978 (inwerkingtreding : 4 april 1978).
Overeenkomstig artikel 1, afdeling B1), verklaart de Dominikaanse Regering dat voor de toepassing van de verplichtingen die zij krachtens dit Verdrag op zich neemt, onder de woorden " gebeurtenissen welke vóór 1 januari 1951 hebben plaatsgevonden ", voorkomend in artikel 1, afdeling A, zal verstaan worden " gebeurtenissen welke vóór 1 januari 1951 in Europa of elders hebben plaatsgevonden ".


text:
Artikel  M. Fidji : bevestiging, 12 juni 1972.
In de kennisgeving van de Regering van Fidji met betrekking tot het Verdrag betreffende de status van vluchtelingen wordt medegedeeld dat de door het Verenigd Koninkrijk gemaakte voorbehouden een en vier worden bevestigd na, ten einde de toepassing ervan door Fidji te vergemakkelijken, als volgt te zijn aangepast (Vertaling) :
1) De Regering van Fidji meent dat de artikelen 8 en 9 haar niet zouden beletten, in oorlogstijd of in andere ernstige en uitzonderlijke omstandigheden, maatregelen te treffen ten aanzien van een vluchteling uit hoofde van diens nationaliteit, wanneer de nationale veiligheid daarmee wordt gediend. De bepalingen van artikel 8 kunnen voor de Regering van Fidji geen beletsel vormen om haar rechten uit te oefenen op de goederen of de belangen die zij als geallieerde of als bondgenoot heeft kunnen verwerpen of zal kunnen hebben verworven krachtens een vredesverdrag, dan wel krachtens enige andere overeenkomst of regeling houdende herstel van de vrede, die na de tweede wereldoorlog is of nog kan worden gesloten. Bovendien zullen de bepalingen van artikel 8 geen gevolgen hebben voor de behandeling die toepasselijk is op de goederen of belangen welke, op het tijdstip van de inwerkingtreding van het Verdrag voor Fidji, onder toezicht waren geplaatst van, respectievelijk, het Verenigd Koninkrijk van Groot-Brittannië en Noord-Ierland of van de Regering van Fidji, ten gevolge van een staat van oorlog die tussen de bedoelde Regeringen en een andere Staat heeft bestaan.
2) De Regering van Fidji kan er zich niet toe verbinden de in de leden 1 en 2 van artikel 25 bedoelde verplichtingen na te komen; zij kan er zich slechts toe verbinden het bepaalde in lid 3 toe te passen voor zover de wet haar zulks toestaat.
Commentaar : Fidji kent geen maatregelen met betrekking tot administratieve bijstand zoals bedoeld in artikel 25 en men heeft het niet noodzakelijk geacht soortgelijke maatregelen ten gunste van vluchtelingen te treffen. Ingeval documenten of verklaringen zoals bedoeld in lid 2 van het voormelde artikel nodig mochten zijn, zullen onder ede afgelegde verklaringen daarin voorzien.
Ieder ander voorbehoud dat door het Verenigd Koninkrijk bij het voornoemde Verdrag is gemaakt wordt ingetrokken.


text:
Artikel  M. Uit inlichtingen overgemaakt door het Juridisch Departement van de Organisatie der Verenigde-Naties blijkt dat de oorkonden van bekrachtiging van deze internationale akten door de Staat Israël, op 1 October 1954 werden neergelegd. Bij deze oorkonden waren volgende voorbehoudsclausules gevoegd (Vertaling) :
" 1. De zinsnede " gebeurtenissen die zich vóór 1 Januari 1951 hebben voorgedaan " welke voorkomt in artikel 1, Sectie A, zal zonder enige geografische beperking moeten worden opgevat.
2. Artikelen 8 en 12 zijn niet van toepassing op Israël.
3. Artikel 28 is van toepassing op Israël onder voorbehoud van de beperkingen welke voortvloeien uit artikel 6 van de wet 5712-1952 betreffende de reispassen, luidens welk artikel de Minister het recht heeft :
a) Te weigeren een reispas of een doorgangsbewijs te verstrekken of de geldigheidsduur er van te verlengen;
b) Slechts onder zekere voorwaarden een reispas of een doorgangsbewijs te verstrekken of de geldigheidsduur er van te verlengen;
c) Een reeds verstrekte reispas of doorgangsbewijs in te trekken of de geldigheidsduur er van te verkorten of te bevelen dat zij zouden worden teruggegeven;
d) Hetzij vóór, hetzij na de verstrekking van een reispas of van een doorgangsbewijs, het aantal landen waarvoor zij geldig zijn te beperken.
4. Het toekennen van de machtigingen waarvan sprake in artikel 30 is aan het goeddunken van de Minister van Financiën overgelaten. "


text:
Artikel  M. Neerlegging van de toetredingsoorkonde van Seychellen : 23 april 1980 (inwerkingtreding : 22 juli 1980).
Overeenkomstig artikel 1, afdeling B, 1, deelt de Regering van Seychellen mede dat onder de woorden " gebeurtenissen welke vóór 1 januari 1951 hebben plaatsgevonden " in artikel 1, afdeling A, dient te worden verstaan " gebeurtenissen welke vóór 1 januari 1951 in Europa of elders hebben plaatsgevonden ".
Neerlegging van de toetredingsoorkonde van Boven-Volta : 18 juni 1980 (inwerkingtreding : 16 september 1980).
Overeenkomstig artikel 1, afdeling B, 1, deelt de Regering van Boven-Volta mede dat onder de woorden " gebeurtenissen welke vóór 1 januari 1951 hebben plaatsgevonden " in artikel 1, afdeling A, dient te worden verstaan " gebeurtenissen welke vóór 1 januari 1951 in Europa of elders hebben plaatsgevonden ".


text:
Artikel    M1 . Uit inlichtingen overgemaakt door het juridisch Departement van de Organisatie der Verenigde Naties blijkt dat de oorkonde der bekrachtiging door Nederland van deze internationale akten op 2 Mei 1956 werd neergelegd.
Deze oorkonde bevestigt het voorbehoud en de verklaring respectievelijk gemaakt en gedaan door de gevolmachtigde van de Regering der Nederlanden op het ogenblik van de ondertekening van het verdrag en behelst de volgende verklaringen :
" 1° dat de Nederlandse Regering, wat artikel 26 van dit Verdrag betreft, zich het recht voorbehoudt aan sommige vluchtelingen of groepen van vluchtelingen om redenen van openbare orde een hoofdverblijf aan te wijzen;
2° dat de Nederlandse Regering in de kennisgevingen betreffende de Overzeese Gebiedsdelen zoals vermeld wordt in artikel 40, § 2, van dit Verdrag, zich het recht voorbehoudt betreffende deze Grondgebieden een verklaring te doen zoals zij verstaan wordt in artikel één, sectie B, en réserves te formuleren overeenkomstig artikel 42 van het Verdrag. "
Bovendien heeft de permanente Vertegenwoordiger van Nederland bij de Verenigde Naties in een schrijven waarbij de bekrachtigingsoorkonde wordt overgemaakt, aan de Secretaris-Generaal onderstaande interpretatieve verklaring medegedeeld met verzoek er aan alle Verdragsluitende Staten kennis van te geven :
" Terwijl ik de akte der bekrachtiging door Neerland van het Verdrag betreffende de status van vluchtelingen neerleg, verkaar ik uit naam van de Nederlandse Regering dat deze de Ambonezen die naar Nederland werden overgebracht na 27 December 1949, datum van de soevereiniteitsoverdracht door het Koninkrijk der Nederlanden aan de Republiek der Verenigde Staten van Indonesië, niet beschouwt als kunnende beantwoorden aan de hoedanigheid van vluchtelingen, zoals zij luidens de bewoordingen van artikel één van gezegd Verdrag wordt opgevat. "
 Art.  M2. Uitbreiding. <Zie B.St. 30/09/1971, p. 11311,   Inwerkingtreding :   27-10-1971> De uitbreiding behelst volgend voorbehoud, dat reeds bij de bekrachtiging van het verdrag werd gemaakt en herhaald is bij de toetreding tot het protocol, te weten :
(Vertaling) 1. Dat in alle gevallen waarin dit verdrag en het protocol aan vluchtelingen de meest gunstige behandeling toekennen die aan onderdanen van een vreemd land wordt verleend, deze clausule niet zal worden uitgelegd als zou zulks betekenen dat hun hetzelfde regime wordt verleend als aan onderdanen van beide landen met wie het Koninkrijk der Nederlanden regionale, douane-, economische of politieke overeenkomsten heeft gesloten, die van toepassing zijn op Suriname;
2. Dat de regering van Suriname, wat artikel 26 van het verdrag alsmede § 1 van artikel 1 van het protocol betreft, zich het recht voorbehoudt aan bepaalde vluchtelingen of groepen van vluchtelingen een hoofdverblijfplaats aan te wijzen om redenen van openbare orde.


text:
Artikel    M1 . Uit inlichtingen verstrekt door het juridisch departement van de Organisatie der Verenigde Naties blijkt, dat de Regering van de Bondsrepubliek Duitsland heeft besloten de toepassing van deze overeenkomst tot Berlijn uit te breiden te rekenen van de datum waarop deze voor de Bondsrepubliek Duitsland in werking is getreden. Bovendien werd de akte der toetreding door Ijsland tot deze overeenkomst op 30 November 1955 neergelegd.
 Art.  M2. Mededeling. <Zie B.St. 28/04/1956,   Inwerkingtreding :    onbepaald> Uit mededelingen overgemaakt door het juridisch departement van de Organisatie der Verenigde Naties blijkt, dat de vaste vertegenwoordiger van Ijsland bij de Verenigde Naties heeft te kennen gegeven dat, met oog op de verplichtingen van de Ijslandse Regering krachtens voormeld verdrag, de woorden " gebeurtenissen die vóór de 1e Januari 1951 hebben plaats gehad ", in artikel 1, sectie a, dienen begrepen te worden in de zin van " gebeurtenissen die vóór de 1e Januari 1951 in Europa of elders hebben plaatsgehad ".


text:
Artikel    1 . Wanneer een verzekerde de vereiste leeftijd heeft bereikt voor de toekenning van een ouderdomspensioen vóór 1 Mei 1951, of wanneer hij vóór die datum overleden is, worden zijn pensioenrechten of de rechten der overlevenden overeenkomstig de bepalingen van de Algemene Overeenkomst en de modaliteiten van de Administratieve schikking van 24 April 1951, vereffend.
De vereffening treedt in werking van 1 Mei 1951 af mits de desbetreffende aanvraag vóór 1 Mei 1952 wordt ingediend of, indien de aanvraag na deze datum gedaan wordt, van de eerste der volgende maand af.
 Art.  2. De bepalingen van artikel 1 hierboven, zijn toepasselijk op de arbeiders in de mijnen en in de ondergrondse steengroeven, zowel in zake invaliditeit, als in zake ouderdom en vroegtijdige dood.


text:
Artikel  M. Mali : bevestiging, 2 februari 1973.
Bovendien heeft de Regering van Mali overeenkomstig lid 1 van afdeling B van artikel 1 van het Verdrag een verklaring afgelegd volgens welke de woorden " gebeurtenissen die vóór 1 januari 1951 hebben plaatsgevonden ", die in afdeling A van genoemd artikel 1 voorkomen, dienen te worden begrepen als betrekking hebbende op " gebeurtenissen welke vóór 1 januari 1951 in Europa hebben plaatsgevonden ".


text:
Artikel  M. Neerlegging van de toetredingsoorkonde van Soedan : 22 februari 1974 (inwerkingtreding : 23 mei 1974).
De toetreding gaat gepaard met een voorbehoud dat de toepassing van artikel 26 uitsluit.
Bij kennisgeving van 7 maart 1974 heeft Soedan, overeenkomstig artikel 1, afdeling B, 1), medegedeeld dat onder de woorden " gebeurtenissen welke vóór 1 januari 1951 hebben plaatsgevonden ", in artikel 1, afdeling A, 2), wat Soedan betreft dient te worden verstaan " gebeurtenissen welke vóór 1 januari 1951 in Europa of elders hebben plaatsgevonden ", en dat dezelfde interpretatie geldt ten opzichte van het Protocol van 31 januari 1967 betreffende de status van vluchtelingen.


text:
Artikel  M. Op 4 oktober 2000, heeft het Koninkrijk der Nederlanden het Verdrag tussen België en Nederland betreffende de uitoefening der geneeskunst in de grensgemeenten, ondertekend te Brussel op 28 april 1947, opgezegd.
Overeenkomstig het artikel 10 zal het Verdrag van kracht blijven zes maanden na de opzegging en ophouden effect te hebben vanaf 4 april 2001.


text: Artikel  M. Op 22 augustus 1972 ontving het Ministerie van Buitenlandse Zaken, Buitenlandse Handel en Ontwikkelingssamenwerking, een brief van de heer K.K.T. Mara, Eerste-Minister en Minister van Buitenlandse Zaken van Fidji met de kennisgeving, voor wat de onder rubriek vermelde overeenkomst betreft, dat de Regering van Fidji, te rekenen vanaf de datum van onafhankelijkheid van Fidji, d.w.z. sedert 10 oktober 1970, de rechten en verplichtingen op zich neemt die voordien door het Verenigd Koninkrijk werden onderschreven.


text:
Artikel    M1 . Op 21 maart 1990 is op het Belgisch Ministerie van Buitenlandse Zaken, Buitenlandse Handel en Ontwikkelingssamenwerking een verklaring ingekomen, gedagtekend 9 maart 1990, waarbij een verklaring die de Eerste Minister van Sint-Lucia op 14 maart 1979 aan de Secretaris-Generaal van de Verenigde Naties heeft afgegeven, zich gebonden acht door bovenvermelde internationale akte, die door het Verenigd Koninkrijk van Groot-Brittannië en Noord-Ierland toepasselijk was verklaard op zijn grondgebied.
 Art.  M2. De internationale akte was op Sint-Lucia toepasselijk verklaard op 12 mei 1965.


text:
Artikel    M1 . Op 17 maart 1989 is op het Ministerie van Buitenlandse Zaken, Buitenlandse Handel en Ontwikkelingssamenwerking van België een verklaring ingekomen van de Regering van Ivoorkust, waarbij deze bevestigt dat zij zich gebonden acht door het voornoemde verdrag.
De toepasselijkheid van dit Verdrag was, voor de onafhankelijkheid van Ivoorkust, tot dit grondgebied uitgebreid door Frankrijk.
 Art.  M2. Deze verklaring van opvolging treedt in werking vanaf 7 augustus 1960, dit is de datum waarop Ivoorkust onafhankelijk werd.


text:
Artikel    M1 . 1. Op 2 mei 1989 is op het Ministerie van Buitenlandse Zaken, Buitenlandse Handel en Ontwikkelingssamenwerking van België de akte van bekrachtiging van Denemarken met betrekking tot het voornoemde Verdrag nedergelegd.
2. Overeenkomstig artikel 14 b) zal dit Verdrag ten aanzien van Denemarken in werking treden op 2 november 1989.
 Art.  M2. <Zie B.St. 16-09-1989, p. 15861> Op 7 augustus 1989 is op het Ministerie van Buitenlandse Zaken, Buitenlandse Handel en Ontwikkelingssamenwerking van België een op 1 augustus 1989 gedagtekende nota verbaal van de Koninklijke Ambassade van Denemarken ingekomen met de mededeling dat het voornoemde Verdrag voorlopig noch op de FÝr Oer-eilanden noch op Groenland zal worden toegepast.