text:
Artikel    1 . Onderhavig Protocol is van toepassing op de multilaterale milieuverdragen waarbij België Verdragsluitende Partij is en die niet enkel betrekking hebben op materies welke tot de bevoegdheid van de federale overheid behoren.
 Art.    2 . De lijst van de in artikel 1 bedoelde multilaterale milieuverdragen waarbij België op de dag van de ondertekening van het Protocol verdragsluitende Partij is, is in bijlage I opgenomen.
Andere verdragen waarbij België op de dag van de ondertekening van het Protocol reeds verdragsluitende Partij is, en die door de Werkgroep Gemengde Verdragen gemengd verklaard zijn, kunnen bij beslissing van de Interministeriële Conferentie Leefmilieu eveneens onder toepassing van het Protocol gebracht worden.
 Art.    3 . De multilaterale milieuverdragen waarbij België na de dag van de ondertekening van dit Protocol verdragsluitende Partij wordt, en die door de Werkgroep Gemengde Verdragen gemengd verklaard werden, vallen van rechtswege onder de toepassing van het Protocol.
 Art.    4 . Teneinde te voldoen aan de verplichte financiële bijdragen van België aan de in bijlage I gevoegde gemengde multilaterale milieuverdragen wordt er een horizontale verdeelsleutel vastgelegd tussen de federale Staat en de Gewesten, neerkomend op 30 % voor de federale overheid en 70 % voor de Gewesten.
De verdeling onder de Gewesten van de 70 % ten laste van de Gewesten gebeurt als volgt : 58 % voor het Vlaamse Gewest, 33 % voor het Waalse Gewest en 9 % voor het Brussels Hoofdstedelijk Gewest.
Op vraag van één van de partijen van dit Protocol kan de herziening van de verdeelsleutel onder de Gewesten herbekeken worden indien de verdeelsleutel die wordt toegepast overeenkomstig de berekeningswijze van artikel 34 van de bijzondere wet betreffende de Financiering van de Gemeenschappen en de Gewesten van 16 januari 1989 teveel afwijkt van de in dit protocol vastgelegde verdeelsleutel.
 Art.    5 . De bijdragen van België aan de multilaterale milieuverdragen worden uitgevoerd op grond van de krachtens artikel 4 bepaalde verdeelsleutel, via een orderrekening geopend bij de federale Schatkist, gespijsd door de Gewesten en de federale overheid en beheerd door een federaal ordonnateur van het Ministerie van Buitenlandse Zaken, Buitenlandse Handel en Internationale Samenwerking. De beheersmodaliteiten van de orderrekening zijn in bijlage II omschreven.
 Art.    6 . Onderhavig Protocol wordt opgesteld onverminderd een globale regeling van de verplichte bijdragen van België binnen de Interministeriële Conferentie voor het Buitenlands Beleid.
 Art.    7 . Het financieel protocol van 28 april 2000 en zijn bijlagen worden opgeheven, dit protocol treedt in werking op 1 januari van het jaar volgend op de laatste goedkeuring.
Aldus opgesteld te Brussel in viervoud, op 4 oktober 2002.
Voor de Federale Regering :
De Vice-Eerste Minister en Minister van Buitenlandse Zaken,
L. MICHEL
De Minister van Consumentenzaken, Volksgezondheid en Leefmilieu,
J. TAVERNIER
De Staatssecretaris voor Ontwikkelingssamenwerking,
E. BOUTMANS
Voor de Vlaamse regering :
De Minister-president van de Vlaamse regering,
P. DEWAEL
De Vlaamse minister van Leefmilieu en Landbouw,
Mevr. V. DUA
De Vlaamse minister van Binnenlandse Aangelegenheden, Ambtenarenzaken en Buitenlands Beleid,
P. VAN GREMBERGEN
Voor de Waalse Regering :
De Minister-President van de Waalse Regering,
J.-Cl. VAN CAUWENBERGHE
De Waalse Minister van Ruimtelijke Ordening, Stedenbouw en Leefmilieu,
M. FORET
De Waalse Minister van Landbouw en Landelijke Aangelegenheden,
J. HAPPART
Voor de Brusselse Hoofdstedelijke Regering :
De Minister-Voorzitter van de Brusselse Hoofdstedelijke Regering, belast met Plaatselijke Besturen, Ruimtelijke Ordening, Monumenten en Landschappen, Stadsvernieuwing en Wetenschappelijk Onderzoek,
F.-X. de DONNEA
De Brusselse Minister belast met Financiën, Begroting, Openbaar Ambt en Externe Betrekkingen,
G. VANHENGEL
De Brusselse Minister belast met Leefmilieu en Waterbeleid, Natuurbehoud, Openbare Netheid en Buitenlandse Handel,
D. GOSUIN
 BIJLAGEN.
 Art.    N1 . Bijlage I. Lijst van de in artikel 1 bedoelde multilaterale milieuverdragen. <Erratum, zie B.S. 20-07-2004, p. 56098-56099>
1° Protocol van Geneva van 1984 bij het Verdrag van 1979 betreffende grensoverschrijdende luchtverontreiniging over lange afstand aangaande de langlopende financiering van het programma voor samenwerking inzake de bewaking en evaluatie van het transport van luchtverontreinigende stoffen over lange afstand in Europa (EMEP).
2° Overeenkomst van Ramsar van 1971 inzake watergebieden van internationale betekenis, in het bijzonder als verblijfplaats voor watervogels;
3° Verdrag van Wenen van 1985 ter bescherming van de ozonlaag;
4° Protocol van Montreal van 1987 betreffende stoffen die de ozonlaag afbreken (1);
( (1) De in artikel 4 vastgestelde verdeelsleutel is niet van toepassing op de verplichte bijdrage aan het in het Protocol van Montreal bepaalde Multilateraal Fonds. )
5° Raamverdrag van de Verenigde Naties van 1992 inzake klimaatverandering (2);
( (2) De in artikel 4 vastgestelde verdeelsleutel is niet van toepassing op de verplichte bijdrage aan de in het Verdrag bepaalde Global Environmental Facility. )
6° Verdrag van Bazel van 1989 inzake de beheersing van de grensoverschrijdende overbrenging van gevaarlijke afvalstoffen en de verwijdering ervan;
7° Verdrag van Parijs van 1992 inzake de bescherming van het marien milieu van de Noordoostelijke Atlantische Oceaan (OSPAR);
8° Verdrag van Rio van 1992 inzake biologische diversiteit (3).
( (3) De in artikel 4 vastgestelde verdeelsleutel is niet van toepassing op de verplichte bijdrage aan de in het Verdrag bepaalde Global Environmental Facility. )
Deze bijdragen worden volledig door de federale overheid gedragen in het raam van haar bevoegdheden inzake ontwikkelingssamenwerking
Aldus opgesteld te Brussel in viervoud, op 4 oktober 2002.
Voor de federale regering :
De vice-eerste Minister
en Minister van Buitenlandse Zaken,
L. MICHEL
De Minister van Consumentenzaken, Volksgezondheid en Leefmilieu,
J. TAVERNIER
De Staatssecretaris voor Ontwikkelingssamenwerking,
E. BOUTMANS
Voor de Vlaamse regering :
De Minister-President van de Vlaamse regering,
P. DEWAEL
De Vlaamse minister van Leefmilieu en Landbouw,
Mevr. V. DUA
De Vlaamse minister van Binnenlandse Aangelegenheden, Ambtenarenzaken en Buitenlands Beleid,
P. VAN GREMBERGEN
Voor de Waalse regering :
De Minister-President van de Waalse regering,
J.-Cl. VAN CAUWENBERGHE
De Waalse minister van Ruimtelijke Ordening, Stedenbouw en Leefmilieu,
M. FORET
De Waalse minister van Landbouw en Landelijke Aangelegenheden,
J. HAPPART
Voor de Brusselse hoofdstedelijke regering :
De Minister-Voorzitter van de Brusselse hoofdstedelijke regering, belast met Plaatselijke Besturen, Ruimtelijke Ordening, Monumenten en Landschappen, Stadsvernieuwing en Wetenschappelijk Onderzoek,
F.-X. de DONNEA
De Brusselse minister belast met Financiën, Begroting, Openbaar Ambt en Externe Betrekkingen,
G. VANHENGEL
De Brusselse minister belast met Leefmilieu en Waterbeleid, Natuurbehoud, Openbare Netheid en Buitenlandse Handel,
D. GOSUIN
 Art.  N2. Bijlage II. - Beheersmodaliteiten van toepassing op de door het Ministerie van Buitenlandse Zaken, Buitenlandse Handel en Internationale Samenwerking bij de federale Schatkist geopende orderrekening.
1. Met het oog op het bewerkstelligen van een vlotte en gebundelde betaling van de bijdragen van België aan de multilaterale milieuverdragen die tot de gemengde bevoegdheid behoren, wordt door de Directie Begroting en Boekhouding van het Ministerie van Buitenlandse Zaken, Buitenlandse Handel en Internationale Samenwerking een orderrekening geopend bij de Administratie van de Thesaurie van het Ministerie van Financiën onder de vermelding " bijdragen multilaterale milieuverdragen/contributions accords multilatéraux environnementaux ". Het artikelnummer van deze rekening is 83.05.09.00
2. De orderrekening is gekoppeld aan een financiële rekening die voor het verrichten van internationale financiële transferten werd geopend bij de Nationale Bank van België onder dezelfde benaming als in punt 1.
3. Beide rekeningen worden beheerd door een bij de in punt 1 vermelde Directie aangestelde rekenplichtige.
4. De effectieve vereffening van de globale bijdragen aan de multilaterale milieuverdragen zal na ontvangst van de daartoe door de internationale secretariaten opgestelde betalingsuitnodigingen geschieden door de in punt 3 vermelde rekenplichtige op verzoek van de ordonnateur van het Ministerie van Buitenlandse Zaken, Buitenlandse Handel en Internationale Samenwerking (federale ordonnateur).
5. Onderhavige vereffening geschiedt per multilateraal milieuverdrag en voorzover de orderrekening door de bevoegde federale en gefedereerde entiteiten volgens de in het financieel protocol overeengekomen verdeelsleutel uiterlijk op 30 april van het lopende begrotingsjaar werd gecrediteerd. Ingeval de facturen van de secretariaten van de verdragen pas na 1 maart van het lopende jaar bij de Belgische autoriteiten aankomen, zal bedoelde termijn worden verlengd tot 2 maanden na datum van de daadwerkelijke ontvangst van de facturen door België.
6. Het storten op de orderrekening door de bijdragende partijen a rato van hun aandeel gebeurt op verzoek van de federale ordonnateur na ontvangst van de door de internationale secretariaten opgestelde betalingsuitnodigingen. Een kopie van deze uitnodigingen wordt aan het betalingsverzoek toegevoegd.
7. De bijdragen van de federale overheid en van de gewesten worden vermeerderd met een voorschot voor wissel- en bankkosten, alsook voor het aanleggen van een beperkte reserve om het hoofd te kunnen bieden aan laattijdige schommelingen. Dit voorschot bedraagt 5 % van de bijdrage van elk der partijen.
8. Teneinde het aantal aan de deelnemende partijen gerichte betalingsopdrachten te beperken, waakt de federale ordonnateur erover dat de betalingsuitnodigingen in de mate van het mogelijke worden gebundeld.
9. Ieder verzoek tot storting vermeldt de benaming en het nummer van de te crediteren rekening, de globale bijdrage in BF, de berekeningswijze, de opsplitsing ervan in bijdragen aan de onderscheiden multilaterale milieuverdragen.
10. De federale ordonnateur verzoekt de NBB de betaling aan de betrokken multilaterale milieuorganisatie uit te voeren en doet het nodige opdat iedere betaling vergezeld zou gaan van een verklaring waarin uitdrukkelijk wordt gesteld dat het gaat om een betaling van de federale overheid en van het Vlaamse, Waalse en Brussels Hoofdstedelijk Gewest.
11. Indien door de bijdragende partijen niet voldoende fondsen worden gestort voor het vereffenen van de verplichte bijdragen zal de federale ordonnateur niet overgaan tot de betaling.
12. Het op het einde van elk begrotingsjaar op de orderrekening overblijvende saldo zal door de federale ordonnateur in functie van de bijdrageverdeelsleutels worden verrekend in het kader van de eerstvolgende betalingsoproep.
13. De rekenplichtige die de orderrekening beheert zal driemaandelijks aan de Administratie van de Thesaurie rekenschap geven van dit beheer. Een kopie van de beheersstaten zal aan alle bijdragende partijen worden toegezonden.
Aldus opgesteld te Brussel in viervoud, op 4 oktober 2002.
Voor de Federale Regering :
De Vice-Eerste Minister en Minister van Buitenlandse Zaken,
L. MICHEL
De Minister van Consumentenzaken, Volksgezondheid en Leefmilieu,
J. TAVERNIER
De Staatssecretaris voor Ontwikkelingssamenwerking,
E. BOUTMANS
Voor de Vlaamse regering :
De Minister-president van de Vlaamse regering,
P. DEWAEL
De Vlaamse Minister van Leefmilieu en Landbouw,
Mevr. V. DUA
De Vlaamse Minister van Binnenlandse Aangelegenheden, Ambtenarenzaken en Buitenlands Beleid,
P. VAN GREMBERGEN
Voor de Waalse Regering :
De Minister-President van de Waalse Regering,
J.-Cl. VAN CAUWENBERGHE
De Waalse Minister van Ruimtelijke Ordening, Stedenbouw en Leefmilieu,
M. FORET
De Waalse Minister van Landbouw en Landelijke Aangelegenheden,
J. HAPPART
Voor de Brusselse Hoofdstedelijke Regering :
De Minister-Voorzitter van de Brusselse Hoofdstedelijke Regering, belast met Plaatselijke Besturen, Ruimtelijke Ordening, Monumenten en Landschappen, Stadsvernieuwing en Wetenschappelijk Onderzoek,
F.-X. de DONNEA
De Brusselse Minister belast met Financiën, Begroting, Openbaar Ambt en Externe Betrekkingen,
G. VANHENGEL
De Brusselse Minister belast met Leefmilieu en Waterbeleid, Natuurbehoud, Openbare Netheid en Buitenlandse Handel,
D. GOSUIN.


type: legislation

jurisdiction: Belgium

text:
Artikel    1 . Voorwerp van de Algemene Overeenkomst.
De onderhavige Algemene Overeenkomst wil het politieke, institutionele en juridische kader vastleggen van de samenwerking tussen de beide Partijen.
 Art.    2 . Doelstellingen van de directe bilaterale samenwerking.
Het hoofddoel van deze samenwerking tussen de regeringen is prioritair de duurzame menselijke ontwikkeling bevorderen.
Daartoe beoogt deze samenwerking de armoede te bestrijden, het partnerschap tussen de bevolkingen van Tanzania en België te bevorderen, de democratie, de rechtstaat, de rol van de burgerlijke maatschappij en van goed bestuur te promoten, het respect voor de menselijke waardigheid, de vrijheden en rechten van de Mens te bevorderen en alle vormen van discriminatie op basis van sociale, etnische, godsdienstige, filosofische of geslachtsgebonden gronden te bestrijden.
a. De Partijen, binnen het kader van hun respectieve wetgeving en in aanmerking genomen hun respectieve Internationale verplichtingen, evenals de akkoorden tussen de Europese Unie en Tanzania, stellen alles in het werk ter bevordering van een duurzame menselijke, sociale, culturele en economische ontwikkeling
b. Het doel van deze overeenkomst is de capaciteit van de burgers van de Partijen inzake ontwikkeling en om de basisnoden te lenigen te versterken. Prioriteit is gegeven aan een duurzame ontwikkeling waarin de persoon centraal staat en aangepast is aan de noden en de capaciteiten van de begunstigden, rekening houdende met gender verbonden kwesties.
c. De Partijen zullen de coherentie en de complementariteit van de bilaterale samenwerkingsprogramma's voor ogen hebben. Rekening houdende met de politiek en activiteiten van Tanzania, met de gedecentraliseerde autoriteiten, met andere donoren, met niet gouvernementele organisaties en lokale initiatieven, wordt coördinatie en participatie als een essentieel deel van de duurzame samenwerkingspolitiek beschouwd.
d. De Partijen hebben het voornemen om nauw samen te werken om zo te komen tot een transparant, verantwoord en integer aanwenden van de publieke inkomsten en tot het elimineren van alle mogelijkheden tot corruptie binnen de ontwikkelingssamenwerking.
 Art.    3 . Prioritaire sectoren en thema's.
De directe bilaterale samenwerking tussen de Partijen zal op één of meerdere van de volgende sectoren worden geconcentreerd :
(i) de basisgezondheidszorg, inclusief de reproductieve gezondheid;
(ii) onderwijs en opleiding;
(iii) landbouw en voedselveiligheid;
(iv) basisinfrastructuur;
(v) conflictpreventie en maatschappijopbouw;
en op de volgende sectoroverschrijdende thema's :
(vi) gelijkheid van rechten en kansen voor mannen en vrouwen;
(vii) het respect voor het leefmilieu en de strijd tegen de woestijnvorming;
(viii) de sociale economie.
 Art.    4 . Meerjarige Indicatieve Samenwerkingsprogramma's.
De samenwerking van Regering tot Regering tussen de Partijen zal concreet vorm krijgen door de Indicatieve Samenwerkingsprogramma's waarin de inhoud, de duur en het budget in gemeenschappelijk akkoord wordt bepaald door de in artikel 5 bedoelde Gemengde Commissie.
De doelstellingen van de Indicatieve Samenwerkingsprogramma's zullen in overeenstemming zijn met de ontwikkelingsplannen van Tanzania en met de in artikel 2 vermelde doelstellingen.
De indicatieve samenwerkingsprogramma's zullen zich situeren binnen de in artikel 3 genoemde sectoren en thema's en zullen bovendien letten op :
(i) het versterken van de institutionele en beheerscapaciteiten, waarbij een groeiende rol aan lokaal beheer en uitvoering wordt toegekend;
(ii) het verzekeren van de technische en financiële leefbaarheid na de stopzetting van de Belgische inbreng;
(iii) een doeltreffende en efficiënte uitvoeringswijze, waarbij de doelgroepen zo nauw mogelijk bij de besluitvorming worden betrokken.
 Art.    5 . Gemengde Commissie.
Een gemengde Commissie met vertegenwoordigers van de beide Partijen zal
(i) de in artikel 4 bedoelde indicatieve samenwerkingsprogramma's valideren en bepalen,
(ii) de uitvoering ervan volgen en evalueren, om ze eventueel waar nodig bij te sturen.
De Gemengde Commissie zal ten minste éénmaal om de drie jaar op ministerieel niveau samenkomen of, als één van de Partijen erom vraagt, en jaarlijks op het gepaste niveau van vertegenwoordiging, afwisselend in België en in Tanzania.
 Art.    6 . Samenwerkingsprestaties.
(i) De indicatieve samenwerkingprogramma's zullen concreet vorm krijgen door specifieke samenwerkingsprestaties.
Binnen elke samenwerkingsprestatie kan de Belgische bijdrage uit volgende samenwerkingsvormen bestaan : technische samenwerking, opleidings- of studieactiviteit, schenkingen in natura of in geld, waaronder meer bepaald begrotingssteun, leningen, het nemen van participaties, schuldverlichtingen, of een combinatie van deze.
(ii) Elke samenwerkingsprestatie zal voorbereid, gepland en uitgevoerd worden volgens een geïntegreerde beheerscyclus die op de doelstellingen gericht is en uit 4 fasen zal bestaan : identificatie, formulering, uitvoering en evaluatie.
(iii) De identificatie van elke samenwerkingsprestatie zal het resultaat zijn van een overlegprocedure tussen de Partijen. Tanzania zal de eindverantwoordelijkheid voor de identificatie dragen.
Teneinde te waarborgen dat elke samenwerkingsprestatie aan de capaciteiten en aan de behoeften van de begunstigden aangepast is, zal er een strikt participatieve benadering worden gehanteerd.
Daartoe zal er voor elke samenwerkingsprestatie plaatselijk gemengde overlegstructuren worden opgezet gedurende de identificatie. Voor de uitwerking van de samenwerkingsprestatie zal deze omgevormd worden tot het Gezamenlijk Stuurcomité. Zijn algemene taak bestaat uit de opvolging van de uitvoering van de samenwerkingsprestatie. Zijn samenstelling zal bepaald worden in de Bijzondere Overeenkomst voor de samenwerkingsprestatie en bevat vertegenwoordigers van alle betrokken partijen, inclusief de begunstigden.
(iv) Een bijzondere Overeenkomst die de beide Partijen vóór de start van de uitvoeringsfase zullen sluiten, zal de juridische basis van elke samenwerkingsprestatie vormen.
(v) Naargelang de gekozen uitvoeringsmethode zal de Bijzondere Overeenkomst voor de samenwerkingsprestatie op zijn minst de volgende elementen bevatten :
- de doelstellingen;
- de mechanismen en termijnen voor de uitvoering;
- eventueel de regels voor de aanwending en de overdracht van fondsen;
- eventueel de regels voor de verwerving en de overdracht van uitrustingen;
- de rechten, de verantwoordelijkheden en de verplichtingen van alle Partijen;
- de modaliteiten voor het opstellen van de follow up en de controle;
- de kenmerken en referentietermen van het Gezamenlijk Stuurcomité voor die bepaalde samenwerkingsprestatie
 Art.    7 . Uitvoeringsorganen.
(i) Het Ministerie van Financiën, voor de Verenigde Republiek Tanzania, en de Federale Overheidsdienst Buitenlandse Zaken, Buitenlandse Handel en Ontwikkelingssamenwerking, vertegenwoordigd door het Directoraat-generaal voor Ontwikkelingssamenwerking, voor het Koninkrijk België, zijn de hoogste instanties om te besluiten welke projecten gefinancierd worden en om besprekingen in het kader van de Algemene Overeenkomst te ondernemen.
(ii) Voor de algemene uitvoering van de onderhavige Overeenkomst wordt de Belgische partij vertegenwoordigd door de Ambassade van België in Dar Es Salaam. Binnen die Ambassade wordt de Attaché voor Internationale Samenwerking in het bijzonder belast met alle materies inzake ontwikkelingssamenwerking.
(iii) De " Belgische Technische Coöperatie " (BTC)
(a) België zal de uitvoering van haar verplichtingen in de formulerings- en de uitvoeringsfase, bedoeld in artikel 6, § 2, toevertrouwen aan de " Belgische Technische Coöperatie " (BTC), een naamloze vennootschap van Belgisch publiek recht met een sociaal oogmerk.
België zal met de BTC overeenkomsten afsluiten waarin de BTC zich ertoe verbindt om de in artikel 6, § 5, bedoelde specifieke akkoorden na te leven volgens de deontologische code ten overstaan van de partners
(b) Tanzania aanvaardt de aanstelling van BTC en verleent het expatriate personeel van BTC de voorrechten en immuniteiten waarnaar in artikel 8, § 2, wordt verwezen.
(c) Indien Tanzania een bijdrage voor de identificatiefase van een samenwerkingsprestatie vraagt dan kan België deze taak aan BTC toevertrouwen.
(d) Indien de aard van een samenwerkingsprestatie dit vereist dan kan de uitvoering van de prestatie door de Belgische Minister verantwoordelijk voor Ontwikkelingssamenwerking of door BTC toevertrouwd worden aan een gespecialiseerd organisme.
 Art.    8 . Voorrechten en immuniteiten.
(i) Alle uitrustingen ingevoerd of aangeschaft binnen het kader van de uitvoering van een samenwerkingsprestatie voortvloeiende uit deze Algemene Overeenkomst of een hieruit volgende Bijzondere Overeenkomst zijn vrij van elke belastingen of heffing.
(ii) Al het geëxpatrieerde personeel dat werkzaam is in het BTC-kantoor en het geëxpatrieerde personeel werkzaam in Tanzania overeenkomstig deze Algemene Overeenkomst of om het even welke Bijzondere Overeenkomst die hieruit voortvloeit vallen onder de belastingvrije uitzonderingen van Regeringsorder nr. 192 van 1970. Het zal meer bepaald het recht hebben om met vrijstelling van rechten, een voertuig, meubelen en artikelen voor persoonlijk gebruik en voor de bij hem inwonende familieleden te kopen of in te voeren binnen een termijn van vier maanden na de datum van de eerste aankomst.
Zijn loon en zijn emolumenten zullen vrijgesteld van belastingen worden door Tanzania. Persoonlijke bezittingen en vastgoed van het BTC kantoor zullen vrijgesteld zijn van elke belasting of heffing.
(iii) Voor de uitvoering van deze Algemene Overeenkomst zullen de Plaatselijke Vertegenwoordiger van de BTC en zijn in België aangeworven Adjunct, voorzover het geen staatsburgers van Tanzania zijn, in principe de voorrechten en immuniteiten genieten die op het administratief en technisch personeel van de diplomatieke en consulaire posten van toepassing zijn.
 Art.    9 . Controle en evaluatie.
De Partijen zullen alle nodige administratieve en budgettaire maatregelen treffen om de doelstellingen van de specifieke Overeenkomsten die uit de onderhavige Algemene Overeenkomst voortvloeien, te bereiken, inclusief gezamenlijke of afzonderlijke administratieve en financiële controles, audits en evaluaties.
Elk van de Partijen zal de Andere op de hoogte brengen van de resultaten van de uitgevoerde controles, audits en evaluaties. Voor reden van transparantie zal BTC op reguliere tijdstippen de Tanzaniaanse autoriteiten op de hoogte stellen van de uitgaven, en een meer gedetailleerde procedure voor controle en evaluatie zal uitgewerkt worden in elke bijzondere overeenkomst overeenkomstig de uitvoeringsmethode.
In het geval van tegenspraak tussen de Algemene Overeenkomst en de Bijzondere Overeenkomst, zal de eerste primeren.
 Art.    10 . Geschillen.
De geschillen die ontstaan uit de interpretatie of de toepassing van de onderhavige Algemene Overeenkomst en haar uitvoeringsmaatregelen worden opgelost. Kunnen ze op deze manier niet worden beslecht, zullen ze aan de door het Handvest van de Verenigde Naties voorziene procedures worden onderworpen.
 Art.    11 . Inwerkingtreding, duur en opzegging.
Deze Algemene Overeenkomst zal in werking treden op de eerste dag die volgt op de datum waarop de laatste Partij aan de Andere zal betekend hebben dat de voor de inwerkingtreding vereiste interne wettelijke procedures voltooid zijn. De onderhavige Algemene Overeenkomst zal op die dag de Algemeen akkoord die te Dar Es Salaam op datum van 3 januari 1984 getekend werd, vervangen.
De samenwerkingsprestaties die op de datum van de inwerkingtreding van de onderhavige Algemene Overeenkomst lopen, zullen worden verdergezet overeenkomstig de bepalingen die in de akkoorden omtrent die prestaties voorzien zijn.
De onderhavige Overeenkomst wordt voor een periode van vijf jaar afgesloten, vanaf de datum van ondertekening. Tenzij anders medegedeeld, ten laatste zes maanden voor de vervaldatum van de vijfjaarlijkse periode, zal de overeenkomst automatisch voor vijf jaar verlengd worden.
Elk van de beide Partijen kan deze Algemene Overeenkomst op elk moment per kennisgeving aan de andere Partij opzeggen; de opzegging gaat zes maanden later in.
 Art.    12 . Adressen.
Elke kennisgeving of mededeling met betrekking tot de uitvoering van deze Algemene Overeenkomst en de specifieke Overeenkomsten die eruit volgen, zal, behoudens andere bepaling, aan elke Partij worden meegedeeld aan de volgende personen, wiens post en e-mail adressen evenals telefoon en fax nummers via diplomatieke weg zullen meegedeeld worden :
Voor de Verenigde Republiek Tanzania :
The Permanent Secretary, Ministry of Finance
P.O. Box 9111
DAR ES SALAAM
Voor het Koninkrijk België :
De Attaché voor Internationale Samenwerking
Ambassade van België
P.O. Box 9210
DAR ES SALAAM
Ten blijke waarvan de beide Partijen de onderhavige Algemene Overeenkomst hebben getekend.
Gedaan te Dar Es Salaam, op 16 oktober 2002 in twee originele exemplaren, elk in het Engels waarbij beide versies gelijkelijk authentiek zijn.
 BIJLAGE.
 Art.  N. Deze Overeenkomst treedt in werking op 26 april 2006.


text:
Definities.
 Artikel    1 . Voor de toepassing van dit Akkoord verstaat men onder :
1. " Douaneautoriteiten " :
Voor het Koninkrijk België : de Administratie der douane en accijnzen van het Ministerie van Financiën;
Voor de Republiek Oezbekistan : het Staatscomité der Douane van de Republiek Oezbekistan.
2. " Douanewetten " : geheel van door de Douaneautoriteiten toegepaste wettelijke bepalingen en voorschriften inzake de in-, uit- en doorvoer van goederen, zowel die welke de douanerechten en alle andere rechten en belastingen betreffen als die welke de maatregelen inzake verboden, beperkingen en controle betreffen.
3. " Strafbaar feit op het stuk van de douanewetten " : iedere overtreding of poging van overtreding van de Douanewetgeving.
4. " Persoon " : iedere natuurlijke of rechtspersoon.
5. " Persoonsgegevens " : de gegevens die betrekking hebben op een natuurlijke persoon die is of kan worden geïdentificeerd.
6. " Inlichtingen " : ieder gegeven, document, rapport, voor eensluidend verklaard afschrift van deze stukken of iedere andere mededeling.
7. " Gegeven " : de verwerkte of geanalyseerde inlichtingen die tot doel hebben bijzonderheden te geven over een strafbaar feit op het stuk van de douanewetten.
8. " Verzoekende autoriteit " : de douaneautoriteit die een verzoek om bijstand opstelt.
9. " Aangezochte autoriteit " : douaneautoriteit aan wie een verzoek om bijstand is gericht.
10. " Douanerechten en belastingen " : de douanerechten en andere rechten, belastingen en heffingen die geheven worden bij de invoer of uitvoer van goederen.
 Toepassingsgebied van de bijstand.
 Art.    2 . 1. De Overeenkomstsluitende Partijen verlenen elkaar wederzijds bijstand volgens de termen van dit Akkoord door tussenkomst van hun douaneautoriteiten ter voorkoming, opsporing en bestrijding van strafbare feiten op het stuk van de douanewetten.
2. De door dit Akkoord bepaalde bijstand omvat eveneens - op verzoek van een van de douaneautoriteiten - het verstrekken van alle gegevens die de juiste heffing van de douanerechten en andere belastingen door de douaneautoriteiten kunnen verzekeren.
3. Elke Overeenkomstsluitende Partij verleent bijstand in overeenstemming met de wettelijke en administratieve bepalingen die zij toepast en binnen de grenzen van de bevoegdheid en de beschikbare middelen van haar douaneautoriteiten.
 Art.    3 . 1. De aangezochte autoriteit verstrekt op verzoek alle inlichtingen over de wetgeving en de nationale douaneprocedures die nuttig zijn voor onderzoeken die naar aanleiding van een strafbaar feit op het stuk van de douanewetten zijn ingesteld.
2. Elke douaneautoriteit deelt op verzoek of uit eigen beweging alle inlichtingen mede die betrekking hebben op de volgende vragen :
a) nieuwe technieken ter bestrijding van de douanefraude die hun doeltreffendheid reeds bewezen hebben;
b) nieuwe tendensen inzake strafbare feiten op het stuk van de douanewetten en de middelen of methodes die gebruikt worden om ze te plegen.
 Bijzondere gevallen van bijstand.
 Art.    4 . De aangezochte autoriteit verstrekt de verzoekende autoriteit op verzoek inlichtingen over de volgende punten :
a) de regelmatigheid van de uitvoer van goederen die in het douanegebied van de verzoekende Overeenkomstsluitende Partij zijn ingevoerd en dit vanaf het douanegebied van de aangezochte Overeenkomstsluitende Partij;
b) de regelmatigheid van de invoer, in het douanegebied van de aangezochte Overeenkomstsluitende Partij, van goederen die uit het douanegebied van de verzoekende Overeenkomstsluitende Partij zijn uitgevoerd en het douanestelsel waaronder de goederen eventueel werden geplaatst.
 Art.    5 . De aangezochte autoriteit verstrekt op verzoek inlichtingen en gegevens en houdt een bijzonder toezicht op :
a) personen van wie de verzoekende partij vermoedt dat zij strafbare feiten op het stuk van de douanewetten plegen of kunnen plegen;
b) goederen waarvan de verzoekende partij zegt dat zij het voorwerp uitmaken van een onregelmatig verkeer of van een verkeer waarvan men vermoedt dat het onregelmatig is, van en naar haar grondgebied;
c) transportmiddelen, waarvan vermoed wordt dat ze worden gebruikt voor het plegen van strafbare feiten op het stuk van de douanewetten in het douanegebied van de verzoekende partij.
 Art.    6 . 1. De douaneautoriteiten verschaffen elkaar, op verzoek of uit eigen beweging, inlichtingen en gegevens over vastgestelde of voorgenomen handelingen die een strafbaar feit op het stuk van de douanewetten vormen of doen vermoeden.
2. In de gevallen die de economie, de volksgezondheid, de openbare orde of andere vitale belangen van een Overeenkomstsluitende Partij ernstig in het gevaar kunnen brengen, verstrekt de douaneautoriteit van de andere Overeenkomstsluitende Partij onverwijld de nodige inlichtingen en gegevens uit eigen beweging.
 Inlichtingen en gegevens.
 Art.    7 . 1. De originele dossiers, documenten en andere gegevens worden slechts gevraagd wanneer kopieën niet zouden voldoen. Wanneer in die gevallen de originele stukken niet geleverd kunnen worden, worden de voor eensluidend verklaarde afschriften aan de verzoekende partij bezorgd.
2. De originele dossiers, documenten en andere gegevens worden op zodanige wijze bezorgd dat er geen afbreuk wordt gedaan aan de rechten die de aangezochte partij of derden op deze documenten zouden hebben verworven.
3. De aldus bezorgde dossiers, documenten en andere gegevens moeten zo snel mogelijk teruggegeven worden.
4. De in overeenstemming met dit Akkoord uit te wisselen inlichtingen en gegevens dienen vergezeld te gaan van alle nuttige aanwijzingen die nodig zijn voor hun interpretatie of hun gebruik.
 Deskundigen en getuigen.
 Art.    8 . De douaneautoriteiten van elke Overeenkomstsluitende Partij kunnen, op verzoek van de douaneautoriteiten van de andere Overeenkomstsluitende Partij, hun ambtenaren machtigen om op het grondgebied van de andere partij als getuige voor de rechtbanken of de administratieve autoriteiten te verschijnen en om de dossiers, documenten of andere gegevens of de voor eensluidend verklaarde afschriften van deze stukken, die voor de vervolgingen noodzakelijk geacht kunnen worden, voor te leggen. Binnen de in de machtiging vastgelegde grenzen leggen deze ambtenaren getuigenis af met betrekking tot hetgeen zij in de uitoefening van hun functie hebben waargenomen. Het verzoek om verschijning moet, inter alia, in het bijzonder aangeven in welke aangelegenheid en in welke hoedanigheid de ambtenaar zal worden gehoord.
 Behandeling van de verzoeken.
 Art.    9 . Wanneer de aangezochte autoriteit niet over de gevraagde inlichtingen beschikt, moet zij, onder voorbehoud van de nationale wetsbepalingen en administratieve voorschriften :
a) onderzoeken instellen om deze inlichtingen te verkrijgen; of
b) het verzoek snel doorsturen naar de bevoegde autoriteit; of
c) de bevoegde autoriteiten terzake aanwijzen.
 Art.    10 . 1. Op schriftelijk verzoek kunnen de door de verzoekende autoriteit speciaal aangewezen ambtenaren, ten behoeve van de onderzoeken naar een strafbaar feit op het stuk van de douanewetten, met machtiging van de aangezochte autoriteit en onder voorbehoud van de door deze laatste eventueel opgelegde voorwaarden :
a) in de kantoren van de aangezochte autoriteit de documenten, dossiers en andere relevante gegevens die daar berusten, raadplegen met het doel er inlichtingen over dit strafbaar feit in terug te vinden;
b) kopieën van deze documenten, dossiers en andere relevante gegevens over het betrokken strafbaar feit maken;
c) hun medewerking verlenen aan elk onderzoek dat de aangezochte autoriteit op het douanegebied van de aangezochte Overeenkomstsluitende Partij instelt en dat nuttig is voor de verzoekende autoriteit.
2. Wanneer de ambtenaren van de verzoekende autoriteit zich, onder de in paragraaf 1 van dit artikel bepaalde voorwaarden, op het grondgebied van de andere Overeenkomstsluitende Partij bevinden, moeten zij te allen tijde het bewijs kunnen leveren dat zij officieel bevoegd zijn om te handelen.
3. Zij genieten op dit grondgebied dezelfde bescherming en bijstand die aan de douaneambtenaren van de andere Overeenkomstsluitende Partij door de op het grondgebied van deze laatste geldende wetgeving zijn toegekend en zijn verantwoordelijk voor ieder strafbaar feit dat zij eventueel zouden begaan.
 Bescherming van de inlichtingen.
 Art.    11 . 1. De binnen het raam van de administratieve bijstand overeenkomstig dit Akkoord verkregen inlichtingen of gegevens moeten uitsluitend voor de doeleinden van dit Akkoord en door de douaneautoriteiten worden gebruikt, behalve wanneer de Overeenkomstsluitende Partij die deze inlichtingen heeft verstrekt, het gebruik ervan voor andere doeleinden of door andere autoriteiten uitdrukkelijk toestaat.
2. De in overeenstemming met dit Akkoord verkregen inlichtingen of gegevens moeten als vertrouwelijk worden beschouwd en een bescherming genieten die minstens gelijkwaardig is met de bescherming die voor de inlichtingen of gegevens van dezelfde aard door de nationale wetgeving van de Overeenkomstsluitende Partij die ze ontvangt, is vastgesteld.
 Afwijkingen.
 Art.    12 . 1. De door dit Akkoord bepaalde bijstand kan worden geweigerd, wanneer deze bijstand zou kunnen leiden tot aantasting van de soevereiniteit, de veiligheid, de openbare orde of andere wezenlijke nationale belangen van één van de twee Overeenkomstsluitende Partijen, wanneer de bijstand de schending van een industrieel, commercieel of beroepsgeheim tot gevolg heeft of onverenigbaar is met de door deze Overeenkomstsluitende Partij toegepaste wetsbepalingen en administratieve voorschriften.
2. Wanneer de verzoekende autoriteit niet in staat is een gelijksoortig verzoek dat door de aangezochte autoriteit zou zijn ingediend, in te willigen, vermeldt zij dit in de uiteenzetting van haar verzoek. In een dergelijk geval heeft de aangezochte autoriteit de algehele vrijheid om over het gevolg dat aan dit verzoek moet worden gegeven, te beslissen.
3. De bijstand kan door de aangezochte autoriteit worden uitgesteld wanneer dit een onderzoek, rechtsvervolgingen of een procedure aan de gang verstoort. In dit geval raadpleegt de aangezochte autoriteit de verzoekende autoriteit om te bepalen of de bijstand kan worden verleend onder voorbehoud dat de door de aangezochte autoriteit eventueel opgelegde voorwaarden zijn vervuld.
4. Wanneer aan een verzoek om bijstand geen gevolg kan worden gegeven, wordt de Overeenkomstsluitende Partij hiervan onmiddellijk verwittigd aan de hand van een uiteenzetting van de redenen en omstandigheden die voor het vervolg van de zaak belangrijk kunnen zijn.
 Vorm en inhoud van de verzoeken om bijstand.
 Art.    13 . 1. De krachtens dit Akkoord gedane verzoeken gebeuren schriftelijk. De documenten die nodig zijn voor de behandeling van deze verzoeken, moeten bijgevoegd zijn. Indien de toestand dit vereist, kunnen mondelinge verzoeken eveneens aanvaard worden, maar ze moeten schriftelijk worden bevestigd.
2. De overeenkomstig paragraaf 1 van dit artikel gedane verzoeken bevatten de volgende gegevens :
a) de autoriteit van wie het verzoek uitgaat;
b) de aard van de betrokken procedure;
c) het voorwerp en de reden van het verzoek;
d) de namen en adressen van de partijen die in de procedure betrokken zijn, indien ze gekend zijn;
e) een korte beschrijving van de zaak in kwestie en de opgave van de toe te passen wettelijke bepalingen.
3. Alle correspondentie die voortvloeit uit dit Akkoord zal gesteld worden in de Engelse taal.
 Kosten.
 Art.    14 . 1. De douaneautoriteiten doen afstand van iedere aanspraak op terugbetaling van de kosten die uit de toepassing van dit Akkoord voortvloeien, met uitzondering van de uitgaven voor getuigen evenals de vergoedingen voor deskundigen en tolken die geen administratief beambte zijn. De kosten worden pas gemaakt na voorafgaand akkoord van de verzoekende autoriteit.
2. Indien er hoge en ongewone kosten moeten of zullen moeten gemaakt worden om aan het verzoek gevolg te geven, plegen de Overeenkomstsluitende Partijen overleg teneinde de voorwaarden waaronder het verzoek zal worden ingewilligd en de wijze waarop deze kosten ten laste zullen worden genomen, te bepalen.
3. De kosten die voortvloeien uit de toepassing van de artikelen 8 en 10, paragraaf 1, zijn ten laste van de verzoekende partij.
 Uitvoering van het Akkoord.
 Art.    15 . 1. De respectieve douaneautoriteiten nemen maatregelen opdat de bijstand via rechtstreekse communicatie tussen de daartoe aangewezen ambtenaren zou geschieden.
2. De douaneautoriteiten stellen gedetailleerde bepalingen op om de uitvoering van dit Akkoord te vergemakkelijken.
3. De douaneautoriteiten proberen in goed overleg een oplossing te vinden voor de moeilijkheden of twijfels die de interpretatie of de toepassing van dit Akkoord oproept.
4. Geschillen waarvoor geen oplossing kan gevonden worden, zullen via diplomatieke weg geregeld worden.
5. De Overeenkomstsluitende Partijen kunnen, met wederzijdse instemming, dit Akkoord aanvullen of wijzigen door middel van afzonderlijk Protocol dat integraal deel uitmaakt van dit Akkoord. De inwerkingtreding van deze wijzigingen of aanvullingen gebeurt volgens de procedures uiteengezet in dit Akkoord.
 Toepassing.
 Art.    16 . 1. Dit Akkoord is van toepassing op de douanegebieden van de twee Overeenkomstsluitende Partijen zoals zij door de wettelijke bepalingen die op de Overeenkomstsluitende Partijen van toepassing zijn, precies zijn vastgesteld.
2. Iedere inlichting van communautair belang inzake fraude en onregelmatigheden op het gebied van de douane die door de douaneautoriteiten van de Republiek Oezbekistan aan de douaneautoriteiten van het Koninkrijk België zou zijn medegedeeld, kan mits voorafgaande toelating van de douaneautoriteit van de Republiek Oezbekistan, onmiddellijk aan de Europese Commissie worden doorgegeven.
 Inwerkingtreding en opzegging.
 Art.    17 . 1. Iedere Overeenkomstsluitende Partij stelt de andere partij op schriftelijke wijze en langs diplomatieke weg in kennis van de uitvoering van de procedures die door haar grondwet of haar nationale regelgeving zijn vereist. In deze laatste is de inwerkingtreding van dit Akkoord geregeld, die plaatsvindt de eerste dag van de derde maand na de datum van kennisgeving.
2. Vijf jaar na de inwerkingtreding van dit Akkoord en op verzoek van één van de partijen komen de douaneautoriteiten bijeen om dit Akkoord opnieuw te bestuderen.
 Art.  18. 1. Dit Akkoord wordt voor onbepaalde tijd gesloten maar iedere Overeenkomstsluitende Partij kan het op ieder tijdstip opzeggen door middel van een langs diplomatieke weg gedane kennisgeving.
2. De opzegging wordt van kracht zes maanden na de datum van kennisgeving van de opzegging aan de andere Overeenkomstsluitende Partij. De procedures die op het ogenblik van de opzegging nog aan de gang zijn, moeten evenwel beëindigd worden, in overeenstemming met de bepalingen van dit Akkoord.
Ten blijke waarvan de ondergetekenden, daartoe behoorlijk gemachtigd door hun respectieve regeringen, dit Akkoord hebben geparafeerd.
Gedaan te Tashkent, op 1 november 2002, in twee exemplaren waarvan ieder exemplaar in het Engels, het Frans, het Nederlands en het Oezbeeks is opgemaakt en de teksten zodoende gelijkelijk authentiek zijn. In geval van een verschillende interpretatie van de bepalingen van dit Akkoord, zal enkel de Engelse tekst gelden.


text:
Artikel    1 .  In dit Protocol wordt aan onderstaande uitdrukkingen de volgende betekenis toegekend :
1. " Verdrag " : de tekst van het Verdrag van Athene inzake het vervoer van passagiers en hun bagage over zee van 1974.
2. " Organisatie " : de Internationale Maritieme Organisatie.
3. "Secretaris-generaal " : de Secretaris-generaal van de Organisatie.
 Art.    2 .  Artikel 1, lid 1 van het Verdrag wordt vervangen door de volgende tekst :
" 1
a) " vervoerder " betekent een persoon door of namens welke een vervoerovereenkomst is gesloten, ongeacht de vraag of het vervoer feitelijk door deze persoon of door een feitelijke vervoerder wordt verzorgd;
b) " feitelijke vervoerder " betekent een andere persoon dan de vervoerder, of het nu de eigenaar, de bevrachter of de exploitant van het schip betreft, die geheel of gedeeltelijk het vervoer feitelijk verricht, en
c) " vervoerder die het vervoer feitelijk geheel of gedeeltelijk verricht " betekent de feitelijke vervoerder, of, voor zover de vervoerder zelf het vervoer verricht, de vervoerder. "
 Art.    3 .  1. artikel 1, lid 10 van het Verdrag wordt door de volgende tekst vervangen :
" 10. onder " Organisatie " wordt verstaan de Internationale Maritieme Organisatie; ".
2. De volgende tekst wordt toegevoegd als artikel 1, lid 11, van het Verdrag :
" 11 Onder " Secretaris-generaal " wordt verstaan de Secretaris-generaal van de Organisatie. "
 Art.    4 .  Artikel 3 van het Verdrag wordt door de volgende tekst vervangen :
" Artikel 3. Aansprakelijkheid van de vervoerder
1. Bij verlies geleden als gevolg van het overlijden of persoonlijk letsel van een passagier veroorzaakt door een scheepvaartincident, is de vervoerder in zoverre aansprakelijk dat een dergelijk verlies met betrekking tot die passagier voor elk afzonderlijk geval niet meer dan 250 000 rekeneenheden beloopt, tenzij de vervoerder bewijst dat het incident :
a) het gevolg is van een daad van oorlog, vijandigheden, burgeroorlog, opstand of een natuurverschijnsel van uitzonderlijke, onvermijdelijke en onbedwingbare aard, of
b) geheel is veroorzaakt door een handeling of verzuim van een derde met de bedoeling het incident te veroorzaken.
Indien en voor zover het verlies bovengenoemde grens te boven gaat, is de vervoerder verder aansprakelijk, tenzij deze bewijst dat het incident dat het verlies heeft veroorzaakt niet aan de schuld of nalatigheid van de vervoerder te wijten is.
2. Bij verlies geleden als gevolg van de dood of het persoonlijk letsel van een passagier die niet zijn veroorzaakt door een scheepvaartincident, is de vervoerder aansprakelijk indien het incident dat het verlies heeft veroorzaakt aan de schuld of nalatigheid van de vervoerder te wijten is. De last om te bewijzen dat er sprake is van schuld of nalatigheid berust bij de eiser.
3. Bij verlies geleden als gevolg van het verlies of de beschadiging van hutbagage is de vervoerder aansprakelijk indien het incident dat het verlies heeft veroorzaakt aan de schuld of nalatigheid van de vervoerder te wijten is. Schuld of nalatigheid van de vervoerder wordt aangenomen bij verlies veroorzaakt door een scheepvaartincident.
4. Bij verlies geleden als gevolg van het verlies of de beschadiging van andere bagage dan hutbagage is de vervoerder aansprakelijk, tenzij deze bewijst dat het incident dat het verlies heeft veroorzaakt niet aan de schuld of nalatigheid van de vervoerder te wijten is.
5. Voor de toepassing van dit artikel :
a) wordt onder " scheepvaartincident " verstaan schipbreuk, kapseizen, aanvaring of stranden van het schip, explosie of brand aan boord, of defect aan het schip;
b) omvat " schuld of nalatigheid van de vervoerder " de schuld of nalatigheid van de aangestelden van de vervoerder, handelend binnen het kader van hun dienstverband;
c) wordt onder " defect aan het schip " verstaan ieder niet of gebrekkig functioneren of iedere niet-overeenstemming met toepasselijke veiligheidsvoorschriften van enig deel van het schip of de uitrusting ervan wanneer deze worden gebruikt voor ontsnapping, evacuatie, inscheping en ontscheping van passagiers, of wanneer deze worden gebruikt voor aandrijving, besturing, veilig navigeren, afmeren, ankeren, voor het aankomen op of vertrekken van een aanleg- of ankerplaats, of voor schadebeheersing na onderlopen van het schip, of wanneer deze worden gebruikt voor het te water laten van de reddingsuitrusting, en
d) omvat " verlies " niet als bestraffing of voorbeeldstelling bedoelde schadevergoeding.
6. De aansprakelijkheid van de vervoerder krachtens dit artikel betreft slechts een verlies als gevolg van incidenten die zich tijdens het vervoer hebben voorgedaan. De last om te bewijzen dat het incident dat het verlies heeft veroorzaakt zich tijdens het vervoer heeft voorgedaan, en om de omvang van het verlies aan te tonen, berust bij de eiser.
7. Niets in dit Verdrag doet afbreuk aan een recht van verhaal dat de vervoerder tegen een derde zou kunnen hebben, of aan een verweer gebaseerd op de nalatigheid van een medeverantwoordelijke passagier op grond van artikel 6 van dit Verdrag. Niets in dit artikel doet afbreuk aan een uit de artikelen 7 of 8 van dit Verdrag voortvloeiend recht op aansprakelijkheidsbegrenzing.
8. Enig vermoeden van schuld of nalatigheid van een partij of toewijzing van de bewijslast aan een partij heeft niet tot gevolg dat bewijsmateriaal ten gunste van die partij niet in overweging wordt genomen. "
 Art.    5 .  De volgende tekst wordt toegevoegd als artikel 4bis van het Verdrag :
" Artikel 4bis. Verplichte verzekering
1. Wanneer passagiers worden vervoerd aan boord van een schip dat geregistreerd is in een Staat die Partij is en dat vergunning heeft voor het vervoeren van meer dan twaalf passagiers, en dit Verdrag van toepassing is, dient de vervoerder die het vervoer feitelijk geheel of gedeeltelijk verricht, een verzekering aan te houden of in een andere financiële zekerheid te voorzien, zoals een borgstelling van een bank of soortgelijke financiële instelling, ter dekking van de uit dit Verdrag voortvloeiende aansprakelijkheid bij overlijden of persoonlijk letsel van een passagier. Het minimumbedrag van deze verplichte verzekering of andere financiële zekerheid beloopt ten minste 250 000 rekeneenheden per passagier per afzonderlijk geval.
2. Een certificaat waaruit blijkt dat, in overeenstemming met de bepalingen van dit Verdrag, een verzekering of andere financiële zekerheid van kracht is, wordt voor ieder schip verleend, nadat de bevoegde autoriteit van een Staat die Partij is, heeft vastgesteld dat aan de vereisten van lid 1 is voldaan. Voor een schip dat geregistreerd is in een Staat die Partij is, wordt dit document afgegeven of gewaarmerkt door de bevoegde autoriteit van de Staat waar het schip geregistreerd is; voor een schip dat niet is geregistreerd in een Staat die Partij is, kan het worden afgegeven of gewaarmerkt door de bevoegde autoriteit van elke Staat die Partij is. Dit certificaat is gebaseerd op het in de bijlage bij dit Verdrag opgenomen model en vermeldt de volgende bijzonderheden :
a) naam van het schip, onderscheidingsnummer of -letters en haven van registratie;
b) naam en hoofdkantoor van het bedrijf van de vervoerder die het vervoer feitelijk geheel of gedeeltelijk verricht;
c) IMO-scheepsidentificatienummer;
d) aard en duur van de zekerheid;
e) naam en hoofdkantoor van de verzekeraar of andere persoon die de financiële zekerheid stelt, en, waar nodig, het adres van het kantoor waar de verzekering is gesloten of de andere financiële zekerheid is gesteld, en
f) geldigheidsduur van het certificaat, welke niet langer kan zijn dan de geldigheidsduur van de verzekering of andere financiële zekerheid.
3. a) Een Staat die Partij is mag een door hem erkende instelling of organisatie tot afgifte van het certificaat machtigen. Een dergelijke instelling of organisatie stelt die Staat van de afgifte van elk certificaat in kennis. In alle gevallen garandeert de Staat die Partij is, ten volle de volledigheid en nauwkeurigheid van het aldus afgegeven certificaat, en verbindt hij zich ertoe de nodige regelingen te treffen om aan deze verplichting te voldoen.
b) Een Staat die Partij is, stelt de Secretaris-generaal in kennis van :
i) de specifieke verantwoordelijkheden en voorwaarden die zijn verbonden aan de bevoegdheid die wordt overgedragen aan een door hem erkende instelling of organisatie;
ii) de intrekking van een dergelijke bevoegdheid, en
iii) de datum met ingang waarvan een dergelijke bevoegdheid of intrekking daarvan van kracht wordt.
Een overgedragen bevoegdheid wordt pas effectief drie maanden vanaf de datum waarop de Secretaris-generaal van de machtiging in kennis is gesteld.
c) De overeenkomstig dit lid tot afgifte van certificaten bevoegde instelling of organisatie wordt, ten minste, gemachtigd om deze certificaten in te trekken indien de voorwaarden waarop deze zijn verleend niet worden vervuld. In alle gevallen meldt de instelling of organisatie een dergelijke intrekking bij de Staat namens welke het certificaat is afgegeven.
4. Het certificaat wordt gesteld in de officiële taal of talen van de Staat die het afgeeft. Indien de gebruikte taal niet het Engels, het Frans of het Spaans is, wordt in de tekst een vertaling in een van deze talen opgenomen, en, waar de Staat hiertoe besluit, kan de officiële taal van de Staat worden weggelaten.
5. Het certificaat bevindt zich aan boord van het schip en een afschrift hiervan wordt in bewaring gegeven bij de overheidsinstantie die het register houdt waarin het schip staat ingeschreven of, indien het schip niet geregistreerd is in een Staat die Partij is, bij de overheidsinstantie van de Staat die het certificaat afgeeft of waarmerkt.
6. Een verzekering of andere financiële zekerheid voldoet niet aan de vereisten van dit artikel indien ze, om andere redenen dan het verstrijken van de geldigheidsduur van de in het certificaat genoemde verzekering of financiële zekerheid, kan worden beëindigd voordat drie maanden zijn verlopen te rekenen vanaf de datum waarop deze wordt opgezegd bij de in lid 5 genoemde overheidsinstantie, tenzij het certificaat aan deze overheidsinstantie is overhandigd of binnen de genoemde periode een nieuw certificaat is afgegeven. Bovenstaande bepalingen zijn eveneens van toepassing op elke wijziging die tot gevolg heeft dat de verzekering of andere financiële zekerheid niet langer aan de vereisten van dit artikel voldoet.
7. De Staat waar het schip is geregistreerd bepaalt, onverminderd het bepaalde in dit artikel, de voorwaarden voor afgifte en geldigheid van het certificaat.
8. Niets in dit Verdrag mag op zodanige wijze worden uitgelegd dat een Staat die Partij is ervan wordt weerhouden te vertrouwen op van andere Staten of de Organisatie, dan wel van andere internationale organisaties verkregen informatie betreffende de financiële status van verstrekkers van verzekeringen en andere financiële zekerheden, voor zover het de toepassing van dit Verdrag betreft. In dergelijke gevallen wordt de Staat die Partij is en die op zulke informatie vertrouwt, niet ontslagen van zijn verantwoordelijkheid als Staat van afgifte van het certificaat.
9. Certificaten die worden afgegeven of gewaarmerkt op gezag van een Staat die Partij is, worden door de overige Staten die Partij zijn voor de toepassing van dit Verdrag aanvaard en worden door de laatstgenoemde als even geldig beschouwd als door henzelf afgegeven of gewaarmerkte certificaten, zelfs als deze zijn afgegeven of gewaarmerkt voor een schip dat niet is geregistreerd in een Staat die Partij is. Een Staat die Partij is kan te allen tijde om overleg vragen met de Staat van afgifte of waarmerking, mocht hij geloven dat de in het verzekeringscertificaat vermelde verzekeraar of borg financieel niet bij machte is de bij dit Verdrag opgelegde verplichtingen na te komen.
10. Vorderingen tot schadevergoeding die krachtens dit artikel door een verzekering of andere financiële zekerheid worden gedekt, mogen rechtstreeks tegen de verzekeraar of andere persoon die de financiële zekerheid stelt, worden ingesteld. In een dergelijk geval geldt het in lid 1 genoemde bedrag als de aansprakelijkheidsgrens van de verzekeraar of andere persoon die de financiële zekerheid stelt, zelfs als de vervoerder of de feitelijke vervoerder geen recht heeft op aansprakelijkheidsbegrenzing. De verweerder kan voorts gebruik maken van de verweergronden (andere dan faillissement of bedrijfsbeëindiging) die de in lid 1 bedoelde vervoerder overeenkomstig dit Verdrag had mogen inroepen. Bovendien mag de verweerder tot zijn verweer aanvoeren dat het geleden nadeel het gevolg was van opzettelijk wangedrag van de verzekerde, maar de verweerder mag geen andere verweergronden inroepen die de verweerder had mogen inroepen in een door de verzekerde tegen de verweerder aangespannen procedure. De verweerder heeft in elk geval het recht te vorderen dat de vervoerder en de feitelijke vervoerder samen in het geding worden betrokken.
11. Geldbedragen die door de verzekeraar of door de verstrekker van een andere overeenkomstig lid 1 verzorgde financiële zekerheid ter beschikking worden gesteld, dienen uitsluitend voor de voldoening van uit hoofde van dit Verdrag ingestelde vorderingen, en enige uitbetaling van deze bedragen heeft tot gevolg dat iedere aansprakelijkheid uit hoofde van dit Verdrag met een bedrag ten belope van de uitgekeerde bedragen wordt verminderd.
12. Een Staat die Partij is, laat niet toe dat een onder zijn vlag varend schip waarop dit artikel van toepassing is, geëxploiteerd wordt, tenzij hiervoor krachtens de leden 2 of 15 een certificaat is afgegeven.
13. Behoudens het bepaalde in dit artikel ziet elke Staat die Partij is er, in het kader van zijn nationale wetgeving, op toe dat er, voor zover dit Verdrag van toepassing is, met betrekking tot ieder schip dat, ongeacht de plaats van registratie, een vergunning heeft om meer dan twaalf passagiers te vervoeren, en dat een haven op diens grondgebied aandoet of deze verlaat, in de in lid 1 aangegeven mate, een verzekering of andere financiële zekerheid van kracht is.
14. Niettegenstaande het bepaalde in lid 5, kan een Staat die Partij is de Secretaris-generaal mededelen dat schepen, voor de toepassing van lid 13, het bij lid 2 vereiste certificaat niet aan boord behoeven te hebben of behoeven over te leggen wanneer zij havens op het grondgebied van die Staat aandoen of verlaten, mits de Staat die Partij is en het certificaat afgeeft, de Secretaris-generaal heeft medegedeeld dat hij voor alle Staten die Partij zijn toegankelijke elektronische bestanden bijhoudt, waaruit het bestaan van het certificaat blijkt en waardoor de Staten die Partij zijn bij machte zijn hun uit lid 13 voortvloeiende verplichtingen na te komen.
15. Indien voor een schip dat eigendom is van een Staat die Partij is niet in een verzekering of andere financiële zekerheid wordt voorzien, zijn de desbetreffende bepalingen van dit artikel niet op dit schip van toepassing; het schip heeft dan echter een certificaat aan boord dat is afgegeven door de bevoegde overheidsinstantie van de Staat van registratie van het schip, waarin verklaard wordt dat het eigendom is van die Staat en de aansprakelijkheid minimaal voor het in lid 1 voorgeschreven bedrag wordt gedekt. Een dergelijk certificaat is zoveel mogelijk conform aan het in lid 2 voorgeschreven model. "
 Art.    6 .  Artikel 7 van het Verdrag wordt vervangen door de volgende tekst :
" Artikel 7. Aansprakelijkheidsgrens bij overlijden en persoonlijk letsel
1. De aansprakelijkheid van de vervoerder voor het overlijden of persoonlijk letsel van een passagier, ingevolge artikel 3, is beperkt tot een bedrag van 400 000 rekeneenheden per passagier, per afzonderlijk geval. Indien de schadevergoeding volgens de wetgeving van de rechtbank waarbij de zaak aanhangig is gemaakt wordt verleend in de vorm van een rente, kan het kapitaal van die rente deze grens niet overschrijden.
2. Een Staat die Partij is, kan de in lid 1 voorgeschreven aansprakelijkheidsgrens vaststellen bij specifieke bepalingen van nationaal recht, mits de nationale aansprakelijkheidsgrens, voor zover aanwezig, niet lager is dan die welke in lid 1 wordt voorgeschreven. Een Staat die Partij is en gebruikmaakt van de in dit lid gegeven keuzemogelijkheid, stelt de Secretaris-generaal in kennis van de vastgestelde aansprakelijkheidsgrens, dan wel van het feit dat deze ontbreekt. "
 Art.    7 .  Artikel 8 van het Verdrag wordt vervangen door de volgende tekst :
" Artikel 8. Beperking van de aansprakelijkheid bij verlies of beschadiging van bagage en voertuigen
1. De aansprakelijkheid van de vervoerder bij verlies of beschadiging van hutbagage beloopt ten hoogste 2 250 rekeneenheden per passagier, per vervoer.
2. De aansprakelijkheid van de vervoerder bij verlies of beschadiging van voertuigen, met inbegrip van alle in of op het voertuig vervoerde bagage, beloopt ten hoogste 12 700 rekeneenheden per voertuig, per vervoer.
3. De aansprakelijkheid van de vervoerder bij verlies of beschadiging van andere dan de in de leden 1 en 2 vermelde bagage beloopt ten hoogste 3 375 rekeneenheden per passagier, per vervoer.
4. Een vervoerder en de passagier kunnen overeenkomen dat de aansprakelijkheid van de vervoerder met ten hoogste 330 rekeneenheden kan worden verminderd bij schade aan een voertuig en met ten hoogste 149 rekeneenheden per passagier bij verlies of beschadiging van andere bagage, waarbij dit bedrag van het geleden verlies of de geleden schade wordt afgetrokken. "
 Art.    8 .  Artikel 9 van het Verdrag wordt vervangen door de volgende tekst :
" Artikel 9. Rekeneenheid en omrekening
De rekeneenheid bedoeld in dit Verdrag is het Bijzondere Trekkingsrecht zoals dit is omschreven door het Internationaal Monetaire Fonds. De in artikel 3, lid 1, artikel 4bis, lid 1, artikel 7, lid 1, en artikel 8 genoemde bedragen worden omgerekend in de nationale munteenheid van de Staat van de rechtbank waarbij de zaak aanhangig is gemaakt, overeenkomstig de waarde van de desbetreffende munteenheid ten opzichte van het Bijzondere Trekkingsrecht op de dag van de rechterlijke beslissing of op de door de partijen overeengekomen dag. De waarde van de nationale munteenheid, uitgedrukt in Bijzondere Trekkingsrechten, van een Staat die Partij is en die lid is van het Internationaal Monetair Fonds, wordt berekend in overeenstemming met de methode van waardebepaling die wordt toegepast door het Internationaal Monetair Fonds op de datum in kwestie voor zijn eigen operaties en transacties. De waarde van de nationale munteenheid, uitgedrukt in Bijzondere Trekkingsrechten, van een Staat die Partij is en die geen lid is van het Internationaal Monetair Fonds, wordt berekend op een door die Staat vastgestelde wijze.
2. Niettemin kan een Staat die geen lid is van het Internationale Monetair Fonds en waarvan de wet de toepassing van de bepalingen van lid 1 niet toelaat, op het tijdstip van ratificatie, aanvaarding, goedkeuring van dan wel toetreding tot dit Verdrag of op enig tijdstip nadien, verklaren dat de in lid 1 bedoelde rekeneenheid gelijk zal zijn aan 15 goudfranken. De in dit lid bedoelde goudfrank komt overeen met vijfenzestig en een halve milligram goud van een gehalte van negenhonderdduizendste fijn. De omrekening van de goudfrank in de nationale munteenheid geschiedt volgens de wet van de betrokken Staat.
3. De in de laatste zin van lid 1 genoemde berekening en de in lid 2 genoemde omrekening geschieden op zodanige wijze dat in de nationale munteenheden van de Staten die Partij zijn zoveel mogelijk dezelfde reële waarde voor de bedragen in artikel 3, lid 1, artikel 4bis, lid 1, artikel 7, lid 1, en artikel 8 wordt uitgedrukt als zou resulteren van de toepassing van de eerste drie zinnen van lid 1. De staten doen de Secretaris-generaal mededeling van de wijze van berekening overeenkomstig lid 1, of van het resultaat van de omrekening in lid 2, naar gelang van het geval, wanneer zij een akte van bekrachtiging, aanvaarding, goedkeuring van, of van toetreding tot dit Verdrag neerleggen, en telkenmale als zich in deze berekening of omrekening een wijziging voordoet. "
 Art.    9 .  Artikel 16, lid 3, van het Verdrag wordt door de volgende tekst vervangen :
" 3. De wet van het land van de rechtbank waarbij de zaak aanhangig is gemaakt, bepaalt de redenen voor schorsing en stuiting van de verjaring, maar een vordering uit hoofde van dit Verdrag kan in geen geval worden ingesteld na verloop van een van de volgende termijnen :
a) een termijn van vijf jaar te rekenen vanaf de datum van de ontscheping van de passagier of de datum waarop die had moeten plaatsvinden, waarbij de laatste van die twee data in aanmerking wordt genomen; dan wel, indien eerder
b) een termijn van drie jaar te rekenen vanaf de datum waarop de eiser op de hoogte was van het door het voorval veroorzaakte letsel, verlies of schade of hiervan redelijkerwijze op de hoogte had moeten zijn. "
 Art.    10 .  Artikel 17 van het Verdrag wordt door de volgende tekst vervangen :
" Art. 17. Bevoegde rechtsmacht.
1. Een vordering ingesteld overeenkomstig de artikelen 3 en 4 van dit Verdrag wordt naar keuze van de eiser aanhangig gemaakt bij een van de hieronder opgesomde rechtbanken, op voorwaarde dat deze gelegen is in een Staat die Partij is, en voor zover het nationaal recht van elke Staat die Partij is in regels voorziet voor de vaststelling van een geschikte rechtbank binnen die Staten waar een keuze uit meerdere mogelijk is :
a) de rechtbank van de staat waar de verweerder zijn gewone verblijfplaats of hoofdzetel heeft, of
b) de rechtbank van de Staat van vertrek of van bestemming, bepaald in de vervoersovereenkomst;
c) de rechtbank van de Staat van de woonplaats of van de gewone verblijfplaats van de eiser indien de verweerder aldaar een bedrijfszetel heeft en aan de rechtsmacht van die Staat is onderworpen;
d) de rechtbank van de Staat waar de vervoersovereenkomst is gesloten, indien de verweerder aldaar een bedrijfszetel heeft en aan de rechtsmacht van die staat is onderworpen.
2. Een vordering ingesteld overeenkomstig artikel 4bis van dit Verdrag wordt aanhangig gemaakt bij een van de rechtbanken waar vorderingen kunnen worden ingesteld tegen de vervoerder of feitelijke vervoerder, zulks overeenkomstig lid 1.
3. Na het voorval dat de schade heeft veroorzaakt, kunnen de partijen overeenkomen aan welke rechtsmacht of aan welk scheidsgerecht het geschil moet worden onderworpen. "
 Art.    11 .  De volgende tekst wordt toegevoegd als artikel 17bis van het Verdrag :
" Artikel 17bis. Erkenning en tenuitvoerlegging
1. Beslissingen van een uit hoofde van artikel 17 bevoegde rechter die voor tenuitvoerlegging vatbaar zijn in de Staat waarin zij zijn gegeven en waartegen geen gewoon rechtsmiddel meer openStaat, worden erkend in elke andere Staat die Partij is, tenzij :
a) de beslissing is verkregen door bedrog; of
b) de verweerder niet binnen een redelijke termijn is verwittigd en niet behoorlijk in de gelegenheid is gesteld zijn zaak uiteen te zetten.
2. Een beslissing die ingevolge het eerste lid is erkend, is vatbaar voor tenuitvoerlegging in iedere Staat die Partij is, zodra de in die Staat vereiste formaliteiten zijn vervuld. Deze formaliteiten mogen niet leiden tot een hernieuwd onderzoek van de zaak.
3. Een Staat die Partij is bij dit protocol mag andere regels voor de erkenning en tenuitvoerlegging van beslissingen hanteren, mits deze tot effect hebben te verzekeren dat de beslissingen ten minste in dezelfde mate worden erkend en ten uitvoer gelegd als het geval is wanneer het bepaalde in de leden 1 en 2 wordt toegepast. "
 Art.    12 .  Artikel 18 van het Verdrag wordt door de volgende tekst vervangen :
" Artikel 18. Ongeldigheid van contractuele bepalingen
Elk contractueel beding dat is overeengekomen vóór het voorval dat het overlijden of persoonlijk letsel van de passagier, dan wel verlies of beschadiging van zijn bagage heeft veroorzaakt en dat de vervoerder van zijn aansprakelijkheid uit hoofde van dit Verdrag ten opzichte van de passagier ontheft of voorziet in een lagere aansprakelijkheidsgrens dan in dit Verdrag is bepaald, tenzij als bepaald in artikel 8, lid 4, of de bewijslast die op de vervoerder of feitelijke vervoerder rust, omkeert, dan wel tot gevolg heeft dat de in artikel 17, lid 1 of 2, omschreven keuze wordt beperkt, is nietig, waarbij de nietigheid van dit beding niet leidt tot de nietigheid van de vervoersovereenkomst, die onderworpen blijft aan de bepalingen van dit Verdrag. "
 Art.    13 . Artikel 20 van het Verdrag wordt door de volgende tekst vervangen :
" Artikel 20. Nucleaire schade
Niemand kan volgens dit Verdrag aansprakelijk worden gesteld voor schade voortvloeiend uit een nucleair ongeval :
a) indien de exploitant van een nucleaire installatie aansprakelijk is voor dergelijke schade, hetzij krachtens het Verdrag van Parijs van 29 juli 1960 inzake burgerlijke aansprakelijkheid op het gebied van atoomenergie, als gewijzigd door het aanvullend Protocol van 28 januari 1964 daarbij, hetzij krachtens het Verdrag van Wenen van 21 mei 1963 inzake wettelijke aansprakelijkheid voor kernschade, dan wel krachtens enige van kracht zijnde wijziging hiervan of enig van kracht zijnd protocol hierbij, of
b) indien de exploitant van een nucleaire installatie aansprakelijk is voor dergelijke schade krachtens een nationale wetgeving betreffende de aansprakelijkheid voor dergelijke schade, op voorwaarde dat die wetgeving ten opzichte van de personen die dergelijke schade kunnen ondergaan, in elk opzicht even gunstig is als de Verdragen van Parijs of Wenen, dan wel krachtens enige van kracht zijnde wijziging hiervan of enig van kracht zijnd protocol hierbij. "
 Art.    14 . Modelcertificaat
1. Het als bijlage bij dit Protocol gevoegde modelcertificaat wordt in de bijlage van het Verdrag opgenomen.
2. De volgende tekst wordt als artikel 1bis van het Verdrag toegevoegd :
" Artikel 1bis. Bijlage
De bijlage bij dit Verdrag vormt een integrerend deel van het Verdrag. "
 Art.    15 . Interpretatie en toepassing
1. Het Verdrag en dit Protocol worden door de partijen bij dit Protocol gelezen en geïnterpreteerd als één enkel instrument.
2. Het Verdrag, als herzien bij dit Protocol, is enkel van toepassing op vorderingen naar aanleiding van voorvallen die plaatsvinden nadat dit Protocol voor iedere Staat in werking is getreden.
3. De artikelen 1 tot en met 22 van het Verdrag, als herzien bij dit Protocol, vormen, tezamen met de artikelen 17 tot en met 25 van dit Protocol en de hieraan gehechte bijlage, het Verdrag van Athene inzake het vervoer van passagiers en hun bagage over zee, van 2002, en worden als zodanig met deze naam aangeduid.
 Art.    16 .  De volgende tekst wordt als artikel 22bis aan het Verdrag toegevoegd.
" Artikel 22bis. Slotbepalingen van het Verdrag
De slotbepalingen van dit Verdrag zijn de artikelen 17 tot en met 25 van het Protocol van 2002 bij het Verdrag van Athene inzake het vervoer van passagiers en hun bagage over zee van 1974. Verwijzingen in dit Verdrag naar Staten die Partij zijn, zijn te beschouwen als verwijzingen naar Staten die Partij zijn bij dat protocol. "
SLOTBEPALINGEN
 Art.    17 . Ondertekening, bekrachtiging,
aanvaarding, goedkeuring en toetreding
1. Dit Protocol Staat open voor ondertekening op het hoofdkantoor van de Organisatie vanaf 1 mei 2003 tot en met 30 april 2004 en staat nadien open voor toetreding.
2. De Staten mogen hun instemming om door dit Protocol gebonden te worden tot uitdrukking brengen door :
a) ondertekening zonder voorbehoud van bekrachtiging, aanvaarding of goedkeuring; of
b) ondertekening onder voorbehoud van bekrachtiging, aanvaarding of goedkeuring, gevolgd door bekrachtiging, aanvaarding of goedkeuring; of
c) toetreding.
3. Bekrachtiging, aanvaarding, goedkeuring of toetreding geschiedt door neerlegging van een hiertoe strekkende akte bij de Secretaris-generaal.
4. Akten van bekrachtiging, aanvaarding, goedkeuring of toetreding die zijn neergelegd nadat een wijziging van dit Protocol in werking is getreden ten aanzien van alle Staten die Partij zijn, of nadat alle maatregelen vereist voor de inwerkingtreding van de wijziging ten aanzien van die Staten voltooid zijn, worden geacht van toepassing te zijn op dit Protocol, zoals gewijzigd door bedoelde wijziging.
5. Een Staat geeft geen uitdrukking aan zijn instemming om door dit Protocol te worden gebonden, indien hij hierbij partij is, tenzij hij de volgende instrumenten opzegt :
a) het Verdrag van Athene inzake het vervoer van passagiers en hun bagage over zee, gedaan te Athene op 13 december 1974;
b) het Protocol bij het Verdrag van Athene inzake het vervoer van passagiers en hun bagage over zee, gedaan te Londen op 19 november 1976; en
c) het Protocol van 1990 tot wijziging van het Verdrag van Athene inzake het vervoer van passagiers en hun bagage over zee, gedaan te Londen op 29 maart 1990;
vanaf het tijdstip waarop dit Protocol voor die Staat in werking treedt in overeenstemming met artikel 20.
 Art.    18 . Staten met meer dan één rechtsstelsel
1. Indien een Staat twee of meer territoriale eenheden heeft waarin verschillende rechtsstelsels van toepassing zijn op vraagstukken die bij dit Protocol worden geregeld, kan hij op het tijdstip van de ondertekening, bekrachtiging, aanvaarding, goedkeuring of toetreding verklaren dat dit Protocol van toepassing is op al zijn territoriale eenheden, of slechts op een of meer daarvan, en kan hij te allen tijde deze verklaring wijzigen door het indienen van een andere.
2. Een dergelijke verklaring wordt ter kennis gebracht van de Secretaris-generaal en vermeldt uitdrukkelijk de territoriale eenheden waarop dit Protocol van toepassing is.
3. Met betrekking tot een Staat die Partij is die een dergelijke verklaring aflegt, geldt het volgende :
a) verwijzingen naar de Staat van registratie van een schip en, in het geval van een certificaat van ver-plichte verzekering, naar de Staat van afgifte of waarmerking, worden uitgelegd als verwijzingen naar de territoriale eenheid waarin het schip is geregistreerd, respectievelijk waarin het certificaat wordt afgegeven of gewaarmerkt;
b) verwijzingen naar de vereisten van het nationaal recht, de nationale aansprakelijkheidsgrens en de nationale munteenheid worden uitgelegd als verwijzingen naar respectievelijk de vereisten van het recht, de aansprakelijkheidsgrens en de munteenheid van de territoriale eenheid in kwestie; en
c) verwijzingen naar rechtbanken, en naar in de Staten die Partij zijn te erkennen beslissingen, worden uitgelegd als verwijzingen naar respectievelijk rechtbanken van en beslissingen die moeten worden erkend in de territoriale eenheid in kwestie.
 Art.    19 . Organisaties voor regionale economische integratie
1. Een organisatie voor regionale economische integratie, die is samengesteld uit soevereine Staten die bevoegdheid inzake bepaalde bij dit Protocol geregelde zaken aan deze organisatie hebben overgedragen, mag dit Pprotocol ondertekenen, bekrachtigen, aanvaarden, goedkeuren, of ertoe toetreden. Een organisatie voor regionale economische integratie die Partij bij dit Protocol is heeft de rechten en verplichtingen van een Staat die Partij is, voor zover deze organisatie bevoegd is voor de onder dit Protocol vallen vraagstukken.
2. Waar een organisatie voor regionale economische integratie haar stemrecht uitoefent in aangelegen-heden waarvoor zij bevoegd is, krijgt zij een aantal stemmen dat gelijk is aan het aantal van haar Lidstaten die Partij zijn bij dit Protocol en die bevoegdheid inzake het vraagstuk in kwestie aan haar hebben overgedragen. Een organisatie voor regionale economische integratie oefent haar stemrecht niet uit indien haar Lidstaten het hunne uitoefenen, en omgekeerd.
3. Waar het aantal Staten die Partij zijn relevant is in dit Protocol, met inbegrip van maar niet beperkt tot de artikelen 20 en 23 van dit Protocol, telt de Organisatie voor regionale economische integratie niet als een Staat die Partij is in aanvulling op haar Lidstaten die Partij zijn.
4. Op het tijdstip van de ondertekening, bekrach-tiging, aanvaarding, goedkeuring of toetreding legt de organisatie voor regionale economische integratie een verklaring af aan de Secretaris-generaal ter aanduiding van de bij dit Protocol geregelde zaken met betrekking waartoe bevoegdheid is overgedragen aan die organisatie door haar Lidstaten die ondertekenaars van of Partijen bij dit Protocol zijn en van enige andere relevante restricties ten aanzien van de draagwijdte van die bevoegdheid. De organisatie voor regionale economische integratie stelt de Secretaris-generaal onverwijld in kennis van enigerlei veranderingen in de verdeling van de bevoegdheid, met inbegrip van nieuwe overdrachten van bevoegdheid, als aangeduid in de in dit lid bedoelde verklaring. Dergelijke verklaringen worden, krachtens artikel 24 van dit Protocol, door de Secretaris-generaal aan de betrokkenen ter beschikking gesteld.
5. Staten die Partij zijn en die lidstaten zijn van een organisatie voor regionale economische integratie welke zelf Partij bij dit Protocol is, worden geacht bevoegd te zijn voor alle bij dit Protocol geregelde zaken met betrekking waartoe overdrachten van bevoegdheid aan de organisatie niet, overeenkomstig lid 4, in een verklaring zijn aangeduid of zijn medegedeeld.
 Art.    20 . Inwerkingtreding
1. Dit Protocol treedt in werking twaalf maanden na de datum waarop tien Staten het zonder voorbehoud van bekrachtiging, aanvaarding of goedkeuring hebben ondertekend of akten van bekrachtiging, aanvaarding, goedkeuring of toetreding hebben neergelegd bij de Secretaris-generaal.
2. Ten aanzien van elke Staat die dit Protocol bekrachtigt, aanvaardt, goedkeurt of ertoe toetreedt nadat aan de in het eerste lid gestelde eisen voor inwerkingtreding is voldaan, treedt dit Protocol in werking drie maanden na de datum van neerlegging door die Staat van de daartoe strekkende akte, maar niet voordat dit Protocol overeenkomstig lid 1 in werking is getreden.
 Art.    21 . Opzegging
1. Een Staat die Partij bij dit Protocol is kan dit Protocol, na de datum waarop het voor die Staat in werking is getreden, te allen tijde opzeggen.
2. Opzegging geschiedt door neerlegging van een hiertoe strekkende akte bij de Secretaris-generaal.
3. Een opzegging wordt van kracht twaalf maanden na de neerlegging van de akte van opzegging bij de Secretaris-generaal of na een langere termijn wanneer zulks in die akte is bepaald.
4. Opzegging door een Staat die Partij bij dit Protocol is, van het Verdrag overeenkomstig artikel 25 van dit Verdrag, wordt onder geen beding uitgelegd als een opzegging van het Verdrag als herzien bij dit Protocol.
 Art.    22 . Herziening en wijziging
1. Een conferentie tot herziening of wijziging van dit protocol kan door de Organisatie worden bijeengeroepen.
2. De Organisatie roept een conferentie van de partijen bij dit Protocol bijeen ter herziening of wijziging ervan, op verzoek van ten minste een derde van de partijen.
 Art.    23 . Wijziging van de aansprakelijkheidsgrenzen
1. Onverminderd het bepaalde in artikel 22 is de bijzondere procedure van dit artikel enkel van toepassing voor wijzigingen van de aansprakelijkheidsgrenzen die zijn vastgesteld in artikel 3, lid 1, artikel 4bis, lid 1, artikel 7, lid 1, en artikel 8 van het Verdrag als herzien bij dit Protocol.
2. Op verzoek van ten minste de helft, maar in geen geval minder dan zes van de Staten die Partij zijn bij dit Protocol, wordt elk voorstel tot wijziging van de aansprakelijkheidsgrenzen, met inbegrip van de aftrekbare bedragen, als gespecificeerd in artikel 3, lid 1, artikel 4bis, lid 1, artikel 7, lid 1, en artikel 8 van het Verdrag als herzien bij dit Protocol, door de Secretaris-generaal aan alle leden van de Organisatie en alle Staten die Partij zijn toegezonden.
3. Elke voorgestelde wijziging die is toegezonden als hierboven bedoeld, wordt ter overweging voorgelegd aan de Juridische Commissie van de Organisatie (hierna de " Juridische Commissie " te noemen) opdat deze commissie de wijziging ten minste zes maanden na de datum van toezending bestudeert.
4. Alle Staten die Partij zijn bij het Verdrag als herzien bij dit Protocol hebben, ongeacht of zij al dan niet Lid van de Organisatie zijn, het recht deel te nemen aan de werkzaamheden van de Juridische Commissie in verband met de overweging en goedkeuring van wijzigingen.
5. Wijzigingen worden goedgekeurd bij een meerderheid van tweederde van de in de Juridische Commissie in de in lid 4 bedoelde samenstelling aanwezige stemhebbende Staten die Partij zijn bij het Verdrag als herzien bij dit Protocol, op voorwaarde dat ten minste de helft van de Staten die Partij zijn bij het Verdrag als herzien bij dit Protocol, ten tijde van de stemming aanwezig is.
6. Wanneer de Juridische Commissie een voorstel tot wijziging van de grenzen bespreekt, houdt zij rekening met de ervaring die bij incidenten werd opgedaan en in het bijzonder het bedrag van de daaruit voortvloeiende schade en met wijzigingen in geldwaarden en de gevolgen van de voorgestelde wijziging voor de verzekeringskosten.
7. a) Geen wijziging van de aansprakelijkheidgrenzen overeenkomstig dit artikel mag in overweging worden genomen minder dan vijf jaar vanaf de datum waarop dit Protocol voor ondertekening is opengesteld, noch minder dan vijf jaar vanaf de datum waarop een eerdere wijziging overeenkomstig dit artikel van kracht is geworden.
b) Geen aansprakelijkheidgrens mag worden opgetrokken tot boven een bedrag dat overeenkomt met de grens die is neergelegd in het Verdrag als herzien bij dit Protocol, verhoogd met zes procent per jaar, berekend op samengestelde basis vanaf de datum waarop dit Protocol voor ondertekening werd opengesteld.
c) Geen aansprakelijkheidgrens mag worden opgetrokken tot boven een bedrag dat overeenkomt met de grens die is neergelegd in het Verdrag als herzien bij dit Protocol, vermenigvuldigd met drie.
8. Elke in overeenstemming met lid 5 goedgekeurde wijziging wordt door de Organisatie medegedeeld aan alle Staten die Partij zijn. De wijziging wordt geacht te zijn aanvaard na verstrijken van een periode van achttien maanden na de datum van mededeling, tenzij gedurende die periode niet minder dan een vierde van de Staten die Partij waren ten tijde van de goedkeuring van de wijziging de Secretaris-generaal hebben laten weten dat zij de wijziging niet aanvaarden, in welk geval de wijziging wordt verworpen en zonder gevolg blijft.
9. Een wijziging die geacht wordt te zijn aanvaard overeenkomstig lid 8, treedt in werking achttien maanden na aanvaarding daarvan.
10. Alle Staten die Partij zijn worden door de wijziging gebonden, tenzij zij dit Protocol overeenkomstig artikel 21, leden 1 en 2, ten minste zes maanden voordat de wijziging van kracht wordt, opzeggen. Deze opzegging wordt effectief wanneer de wijziging van kracht wordt.
11. Wanneer een wijziging is goedgekeurd, maar de periode van achttien maanden voor de aanvaarding ervan nog niet is verstreken, is een Staat welke gedurende die periode Partij wordt, gebonden door de wijziging indien deze van kracht wordt. Een Staat die na die periode Partij wordt, is gebonden door een wijziging die is aanvaard overeenkomstig lid 8. In de in dit lid bedoelde gevallen wordt een Staat door een wijziging gebonden wanneer deze wijziging van kracht wordt, of wanneer dit Protocol voor die Staat van kracht wordt, indien dit later gebeurt.
 Art.    24 . Depositaris
1. Dit Protocol en eventuele wijzigingen, goedge-keurd krachtens artikel 23, worden neergelegd bij de secretaris-generaal.
2. De Secretaris-generaal :
a) stelt alle Staten die dit Protocol hebben ondertekend of daartoe zijn toegetreden, in kennis van :
i) elke nieuwe ondertekening of nederlegging van een akte van bekrachtiging, aanvaarding, goedkeuring of toetreding en de datum daarvan;
ii) elke verklaring en mededeling overeenkomstig artikel 9, leden 2 en 3, artikel 18, lid 1, en artikel 19, lid 4, van het Verdrag als herzien bij dit Protocol;
iii) de datum van inwerkingtreding van dit Protocol;
iv) enig voorstel tot wijziging van de aansprakelijk-heidsgrenzen in overeenstemming met artikel 23, lid 2, van dit Protocol;
v) elke in overeenstemming met artikel 23, lid 5, goedgekeurde wijziging van dit Protocol;
vi) enige wijziging welke geacht wordt te zijn aan-vaard ingevolge artikel 23, lid 8, van dit Protocol, tezamen met de datum waarop die wijziging van kracht wordt, zulks in overeenstemming met de leden 9 en 10 van dat artikel;
vii) de neerlegging van elke akte van opzegging van dit Protocol, alsmede de datum van neerlegging en de datum waarop die van kracht wordt;
viii) enige mededeling welke op grond van enig artikel van dit protocol vereist zou zijn;
b) doet voor eensluidend gewaarmerkte afschriften van dit Protocol toekomen aan alle staten die dit Protocol hebben ondertekend en aan alle staten die ertoe zijn toegetreden.
3. Zodra dit Protocol in werking is getreden, wordt de tekst ervan door de Secretaris-generaal toegezonden aan het Secretariaat van de Organisatie der Verenigde Naties ter registratie en publicatie, overeenkomstig artikel 102 van het Handvest der Verenigde Naties.
 Art.    25. .
Dit Protocol is opgesteld in één enkel oorspronkelijk exemplaar in de Arabische, de Chinese, de Engelse, de Franse, de Russische en de Spaanse taal, zijnde alle teksten gelijkelijk authentiek.
 BIJLAGEN.
 Art.    N1 . Bijlage 1. - CERTIFICAAT VAN VERZEKERING OF ANDERE FINANCIELE ZEKERHEID MET BETREKKING TOT DE AANSPRAKELIJKHEID BIJ OVERLIJDEN OF PERSOONLIJK LETSEL VAN EEN PASSAGIER
Afgegeven overeenkomstig artikel 4bis van het Verdrag van Athene inzake het vervoer van passagiers en hun bagage over zee, 2002

 Naam van het schip  Identificatie-
nummer of -letters  IMO-
scheepsiden-
tificatie-
nummer  Haven van registratie  Naam en volledig adres van het hoofd-
kantoor van de vervoer-
der die het vervoer fei-
telijk ver-
richt  Nom du navire  Numéro ou lettres dis-
tinctifs  Numéro OMI d'identifica-
tion du navire  Port d'immatri-
culation  Nom et adresse com-
plète de l'établissement principal du transporteur qui assure effective-
ment le transport Hierbij wordt verklaard dat er met betrekking tot bovenvermeld schip een verzekering of andere financiële zekerheid van kracht is die voldoet aan het bepaalde in artikel 4bis van het Verdrag van Athene inzake het vervoer van passagiers en hun bagage over zee, 2002.
Aard van de zekerheid
Duur van de zekerheid
Naam en adres van de verzekeraar(s) en/of borg(en)
Naam
Adres
Dit certificaat is geldig tot
Afgegeven of gewaarmerkt door de regering van
(volledige naam van de Staat)
OF
Onderstaande tekst moet worden gebruikt wanneer een Staat die Partij is een beroep doet op artikel 4bis, lid 3 :
Dit certificaat wordt afgegeven op gezag van de regering van ... ... ... ... ... ... ... ... ... ... ... ... ... ... ... ... ... ... ... ... ... ... ... ... .... (volledige naam van de Staat) door ... ... ... ... ... ... ..... ... ... ... ... ... ... ... ... ... ... ... ... .... (naam van de instelling of organisatie)
te ... ... ..... ... ... ... ... ... ... ... ... ... ... ... ... ... ... ... ... ... ... ... ... op
(plaats) (datum)
(Handtekening en titel van de ambtenaar die het certificaat afgeeft of waarmerkt)
Toelichting :
1. Desgewenst mag bij de naam van de Staat ook de bevoegde overheidsinstantie worden vermeld van het land waar het certificaat wordt afgegeven.
2. Indien het totaalbedrag van de zekerheid uit meer dan één bron afkomstig is, dienen de onderscheiden bedragen te worden opgegeven.
3. Indien de zekerheid in verscheidene vormen wordt gesteld, moeten deze worden opgesomd.
4. Onder " Duur van de zekerheid " moet worden aangegeven op welke datum deze zekerheid van kracht wordt.
5. Onder " Naam en adres van de verzekeraar(s) en/of borg(en) " moet het hoofdkantoor van de verzekeraar(s) en/of de borg(en) worden vermeld. Waar nodig, adres van het kantoor waar de verzekering is gesloten of de zekerheid is gesteld, vermelden.
 Art.    N2 . Bijlage 2.
Protocol van 2002 bij het Verdrag van Athene van 1974 inzake het vervoer van passagiers en hun bagage over zee, gedaan te Londen op 1 november 2002

 Staten/Organisaties Datum authentificatie Type instemming Datum instemming Datum interne inwerkingtreding ALBANIE   Toetreding 16/03/2005 23/04/2014 BELIZE   Toetreding 22/08/2011 23/04/2014 BULGARIJE   Toetreding 10/12/2013 23/04/2014 België   Toetreding 23/04/2013 23/04/2014 DENEMARKEN   Toetreding 23/05/2012 23/04/2014 DUITSLAND   Bekrachtiging     Europese Unie   Toetreding 15/12/2011 23/04/2014 FINLAND   Aanvaarding     GRIEKENLAND   Toetreding 06/12/2013 23/04/2014 KROATIE   Toetreding 25/09/2013 23/04/2014 LETLAND   Toetreding 17/02/2005 23/04/2014 MALTA   Toetreding 07/08/2013 23/04/2014 NEDERLAND   Toetreding 26/09/2012 23/04/2014 NOORWEGEN   Bekrachtiging 26/11/2013 23/04/2014 PALAU   Toetreding 29/09/2011 23/04/2014 PANAMA   Toetreding 23/01/2014 23/04/2014 SAINT KITTS ET NEVIS   Toetreding 30/08/2005 23/04/2014 SERVIE   Toetreding 25/05/2011 23/04/2014 SPANJE   Bekrachtiging     SYRIE   Toetreding 10/03/2005 23/04/2014 VERENIGD KONINKRIJK   Bekrachtiging 21/01/2014 23/04/2014 ZWEDEN   Bekrachtiging   Art.  N3. Bijlage 3. - Voorbehouden met betrekking tot de toetreding van het Koninkrijk België tot het Protocol van 2002 bij het Verdrag van Athene van 1974 inzake het vervoer van passagiers en hun bagage over zee (" het Verdrag ")
Beperking van de aansprakelijkheid van vervoerders, enz.
"[1.] De regering van het Koninkrijk België behoudt zich het recht voor en verbindt zich ertoe om, in voorkomend geval, de aansprakelijkheid uit hoofde van artikel 3, lid 1 of 2, van het Verdrag, wegens overlijden of persoonlijk letsel van een passagier ten gevolge van een van de risico's die zijn genoemd in punt 2.2 van de IMO-richtsnoeren voor de uitvoering van het Verdrag van Athene te beperken tot het laagste van de volgende bedragen :
- 250 000 rekeneenheden per passagier, per afzonderlijk geval, of
- 340 miljoen rekeneenheden in totaal per schip, per afzonderlijk geval.
[2.] Tevens behoudt de regering van het Koninkrijk België zich het recht voor en verbindt zij zich ertoe de punten 2.1.1. en 2.2.2. van de IMO-richtsnoeren voor de uitvoering van het Verdrag van Athene mutatis mutandis op dergelijke gevallen van aansprakelijkheid toe te passen.
[3.] De aansprakelijkheid van de feitelijke vervoerder uit hoofde van artikel 4 van het Verdrag, de aansprakelijkheid van de aangestelden en lasthebbers van de vervoerder of de feitelijke vervoerder uit hoofde van artikel 11 van het Verdrag en het plafond van de totale som van de bedragen die kunnen worden verkregen uit hoofde van artikel 12 van het Verdrag, worden op dezelfde wijze beperkt.
[4.] Het voorbehoud en de verbintenis, bedoeld in punt 1, zijn van toepassing ongeacht de grondslag van de aansprakelijkheid uit hoofde van artikel 3, lid 1 of 2, en niettegenstaande eventuele andersluidende bepalingen in artikel 4 of artikel 7 van het Verdrag; dit voorbehoud en deze verbintenis doen evenwel geen afbreuk aan de uitvoering van de artikelen 10 en 13.
Verplichte verzekering en beperking van de aansprakelijkheid van verzekeraars
[5.] De regering van het Koninkrijk België behoudt zich het recht voor en verbindt zich ertoe om het vereiste uit hoofde van artikel 4bis, lid 1, om een verzekering aan te houden of in een andere financiële zekerheid te voorzien ter dekking van het overlijden of persoonlijk letsel van een passagier ten gevolge van een van de risico's die zijn genoemd in punt 2.2 van de IMO-richtsnoeren voor de uitvoering van het Verdrag van Athene te beperken tot het laagste van de volgende bedragen :
- 250 000 rekeneenheden per passagier, per afzonderlijk geval, of
- 340 miljoen rekeneenheden in totaal per schip, per afzonderlijk geval.
[6.] De regering van het Koninkrijk België behoudt zich het recht voor en verbindt zich ertoe om de aansprakelijkheid van de verzekeraar of een andere persoon die de financiële zekerheid stelt uit hoofde van artikel 4bis, lid 10, wegens het overlijden of persoonlijk letsel van een passagier ten gevolge van een van de risico's die zijn genoemd in punt 2.2 van de IMO-richtsnoeren voor de uitvoering van het Verdrag van Athene te beperken tot een maximum van het bedrag van de verzekering of andere financiële zekerheid die de vervoerder overeenkomstig punt 5 van dit voorbehoud moet nemen of stellen.
[7.] Tevens behoudt de regering van het Koninkrijk België zich het recht voor en verbindt zij zich ertoe de IMO-richtsnoeren voor de uitvoering van het Verdrag van Athene, met inbegrip van de in de punten 2.1 en 2.2 van de richtsnoeren bedoelde bedingen, toe te passen in alle op grond van het Verdrag verplichte verzekeringen.
[8.] De regering van het Koninkrijk België behoudt zich het recht voor en verbindt zich ertoe de verstrekker van de verzekering of de andere financiële zekerheid uit hoofde van artikel 4bis, lid 1, vrij te stellen van aansprakelijkheid in aangelegenheden waarvoor hij geen aansprakelijkheid op zich genomen heeft.
Certificering
[9.] De regering van het Koninkrijk België behoudt zich het recht voor en verbindt zich ertoe om op grond van artikel 4bis, lid 2, van het Verdrag verzekeringscertificaten af te geven teneinde :
- de in de punten 1, 5, 6 en 8 bedoelde beperking van de aansprakelijkheid en de vereisten inzake verzekeringsdekking weer te geven, en
- andere beperkingen, vereisten en vrijstellingen op te nemen, die noodzakelijk zijn geworden door de omstandigheden op de verzekeringsmarkt op het tijdstip van afgifte van het certificaat.
[10.] De regering van het Koninkrijk België behoudt zich het recht voor en verbindt zich ertoe verzekeringscertificaten die op grond van een gelijkaardig voorbehoud zijn afgegeven door andere staten die partij zijn, te aanvaarden.
[11.] Al deze beperkingen, vereisten en vrijstellingen zullen in het afgegeven certificaat duidelijk worden weergegeven of overeenkomstig artikel 4bis, lid 2, van het Verdrag worden gecertificeerd.
Verband tussen dit voorbehoud en de IMO-richtsnoeren voor de uitvoering van het Verdrag van Athene
[12.] Teneinde voor uniformiteit te zorgen, zullen de rechten uit hoofde van dit voorbehoud worden uitgeoefend met inachtneming van de IMO-richtsnoeren voor de uitvoering van het Verdrag van Athene of van wijzigingen ervan. Indien een voorstel tot wijziging van de IMO-richtsnoeren voor de uitvoering van het Verdrag van Athene, met inbegrip van de maxima, is goedgekeurd door de Juridisch Comité van de Internationale Maritieme Organisatie, zijn deze wijzigingen van toepassing met ingang van de door het Comité bepaalde datum. Hiermee wordt niet geraakt aan de regels van het internationaal recht aangaande het recht van een staat om zijn voorbehoud in te trekken of te wijzigen. "