text:
HOOFDSTUK I.  - Algemene bepalingen.
 Artikel     1 . Deze wet regelt een aangelegenheid als bedoeld in artikel 78 van de Grondwet.
 Art.    2 . Voor de toepassing van deze wet, wordt verstaan onder :
- Europol : de dienst die opgericht is bij de Overeenkomst op grond van artikel K.3 van het Verdrag betreffende de Europese Unie tot oprichting van een Europese Politiedienst (Europol-Overeenkomst);
- Eurojust : de eenheid voor justitiële samenwerking die opgericht is bij het besluit van de Raad van 28 februari 2002 betreffende de oprichting van Eurojust teneinde de strijd tegen ernstige vormen van criminaliteit te versterken;
- OLAF : het bureau dat opgericht is bij het besluit van de Europese Commissie van 28 april 1999 houdende oprichting van het Europees Bureau voor Fraudebestrijding (OLAF).
 HOOFDSTUK I/1.  [ 1  - De internationale politiële verstrekking van gegevens van persoonlijke aard en informatie met gerechtelijke finaliteit] 1
----------
( 1 )<Ingevoegd bij W  2014-05-15/69 , art. 3, 003; Inwerkingtreding : 17-08-2014>
 Art.   2/1 . [ 1      Dit hoofdstuk betreft de omzetting van het Kaderbesluit 2006/960/JBZ van de Raad van 18 december 2006 betreffende de vereenvoudiging van de uitwisseling van informatie en inlichtingen tussen de rechtshandhavingsautoriteiten van de lidstaten van de Europese Unie.] 1
----------
( 1 )<Ingevoegd bij W  2014-05-15/69 , art. 4, 003; Inwerkingtreding : 17-08-2014>
 Art.   2/2 . [ 1      De internationale politiële verstrekking aan de lidstaten van de Europese Unie en de geassocieerde Schengen-landen van gegevens van persoonlijke aard en informatie met een gerechtelijke finaliteit in de zin van deze wet, betreft uitsluitend de voor de Belgische politiediensten rechtstreeks beschikbare of rechtstreeks toegankelijke gegevens van persoonlijke aard en informatie.
  Onder rechtstreeks beschikbaar wordt begrepen : de gegevens van persoonlijke aard en informatie waarover de politiediensten zelf reeds beschikken.
  Onder rechtstreeks toegankelijk wordt begrepen : de gegevens van persoonlijke aard en informatie waarover andere openbare of private overheden, diensten of personen beschikken en waartoe de Belgische politiediensten krachtens de wet toegang hebben.] 1
----------
( 1 )<Ingevoegd bij W  2014-05-15/69 , art. 5, 003; Inwerkingtreding : 17-08-2014>
 Art.   2/3 . [ 1      De politiële verstrekking van de in artikel 2/2 bedoelde gegevens van persoonlijke aard en informatie gebeurt onverminderd de internationale rechtsinstrumenten met betrekking tot de internationale politiesamenwerking waardoor België gebonden is en die ertoe strekken deze samenwerking te bevorderen.] 1
----------
( 1 )<Ingevoegd bij W  2014-05-15/69 , art. 6, 003; Inwerkingtreding : 17-08-2014>
 Art.   2/4 . [ 1    De verstrekte gegevens van persoonlijke aard of informatie mogen niet als bewijs gebruikt worden, tenzij de bevoegde Belgische gerechtelijke overheid voor dergelijk gebruik de toelating heeft gegeven.] 1
----------
( 1 )<Ingevoegd bij W  2014-05-15/69 , art. 7, 003; Inwerkingtreding : 17-08-2014>
 Art.   2/5 . [ 1      § 1. De rechtstreeks beschikbare of toegankelijke gegevens van persoonlijke aard en informatie kunnen door de politiediensten autonoom aan een politiedienst van een andere lidstaat of een geassocieerd Schengen-land worden verstrekt zonder voorafgaande machtiging van een gerechtelijke overheid.
  § 2. De politiediensten kunnen deze gegevens van persoonlijke aard en informatie aan een politiedienst van een andere lidstaat of een geassocieerd Schengen-land evenwel uitsluitend verstrekken mits voorafgaande schriftelijke machtiging van de bevoegde gerechtelijke overheid indien :
  1° deze gegevens van persoonlijke aard en informatie het voorwerp uitmaken van een embargomaatregel als bedoeld in artikel 44/8 van de wet van 5 augustus 1992 op het politieambt of in artikel 11 van de wet van 10 juli 2006 betreffende de analyse van de dreiging;
  2° de politiediensten deze gegevens van persoonlijke aard en informatie in het kader van een Belgische procedure enkel kunnen bekomen mits machtiging van een magistraat.] 1
----------
( 1 )<Ingevoegd bij W  2014-05-15/69 , art. 8, 003; Inwerkingtreding : 17-08-2014>
 Art.   2/6 . [ 1      De politiediensten mogen de gegevens van persoonlijke aard en informatie aan een politiedienst van een andere lidstaat of een geassocieerd Schengen-land niet verstrekken indien :
  1° de verstrekking van de gegevens van persoonlijke aard en informatie de wezenlijke nationale veiligheidsbelangen van de Belgische Staat kan schaden;
  2° de bevoegde gerechtelijke overheid heeft aangegeven dat de verstrekking ervan het welslagen van een lopend onderzoek in het gedrang kan brengen;
  3° de verstrekking van de gegevens van persoonlijke aard en informatie de veiligheid van personen of van de bron van de gegevens van persoonlijke aard en informatie in gevaar kan brengen;
  4° er elementen zijn die erop wijzen dat de gevraagde gegevens van persoonlijke aard en informatie niet in verhouding staan tot of niet relevant zijn voor de doeleinden waarvoor zij werden gevraagd.] 1
----------
( 1 )<Ingevoegd bij W  2014-05-15/69 , art. 9, 003; Inwerkingtreding : 17-08-2014>
 Art.   2/7 . [ 1      Onverminderd artikel 2/6, verstrekken de bevoegde politiediensten de gegevens van persoonlijke aard en informatie zonder voorafgaand verzoek aan een politiedienst van een andere lidstaat of een geassocieerd Schengen-land in gevallen waarin er feitelijke redenen zijn om aan te nemen dat zij dienstig kunnen zijn bij het opsporen, voorkomen of onderzoeken van de in artikel 5, § 2, van de wet van 19 december 2003 betreffende het Europees aanhoudingsbevel omschreven strafbare feiten.] 1
----------
( 1 )<Ingevoegd bij W  2014-05-15/69 , art. 10, 003; Inwerkingtreding : 17-08-2014>
 HOOFDSTUK II.  - Algemene beginselen van internationale wederzijdse rechtshulp in strafzaken.
 Art.    3 . De Belgische gerechtelijke overheden verlenen de ruimst mogelijke wederzijdse rechtshulp in strafzaken, met inachtneming van deze wet en van de internationale rechtsregels die van toepassing zijn.
 Art.    4 . § 1. Verzoeken om wederzijdse rechtshulp in strafzaken die niet passen in het kader van een internationaal rechtsinstrument met betrekking tot wederzijdse rechtshulp tussen België en de verzoekende Staat worden enkel op voorwaarde dat een wederzijdse verbintenis van goede samenwerking is aangegaan, ten uitvoer gelegd.
§ 2. De tenuitvoerlegging van een in § 1 bedoeld verzoek wordt geweigerd ingeval :
1° de tenuitvoerlegging de soevereiniteit, de veiligheid of de openbare orde, dan wel andere wezenlijke belangen van België kan aantasten;
2° het verzoek betrekking heeft op feiten die in België politieke misdrijven of daarmee samenhangende misdrijven vormen;
3° de procedure waarin dit verzoek past, gemotiveerd is door redenen die verband houden met het vermeende ras, het geslacht, de kleur, de etnische of maatschappelijke afkomst, de genetische kenmerken, de taal, het geloof of de overtuiging, de politieke of enige andere mening, het behoren tot een nationale minderheid, het vermogen, de geboorte, een handicap, de leeftijd of seksuele geaardheid;
4° (het verzoek betrekking heeft op een misdrijf dat in de verzoekende Staat met de doodstraf kan worden bestraft, tenzij :
- redelijk kan worden aangenomen dat de tenuitvoerlegging het risico op een veroordeling tot de doodstraf kan verminderen;
- dit verzoek het gevolg is van een vraag uitgaande van de verdachte of de beklaagde zelf of;
- de verzoekende Staat toereikende waarborgen biedt dat de doodstraf niet zal worden uitgesproken of, indien toch uitgesproken, niet zal worden uitgevoerd.) <W 2005-12-23/31, art. 2, 002;   Inwerkingtreding :   09-01-2006>
 Art.    5 . In afwijking van artikel 873, tweede lid, van het Gerechtelijk Wetboek, is de voorafgaande toestemming van de Minister van Justitie niet vereist voor de tenuitvoerlegging in België van verzoeken om wederzijdse rechtshulp in strafzaken toegezonden door een bevoegde overheid van een lid-Staat van de Europese Unie.
Indien evenwel de tenuitvoerlegging van een verzoek om wederzijdse rechtshulp vanwege een in het eerste lid bedoelde buitenlandse overheid kan worden geweigerd om een van de in artikel 4, § 2, eerste lid, 1° of 2°, bedoelde redenen, zendt de rechterlijke overheid die het verzoek heeft ontvangen dit toe aan de Minister van Justitie. Indien het desbetreffende verzoek door een procureur des Konings of een onderzoeksrechter werd ontvangen, wordt het aan de Minister van Justitie toegezonden door tussenkomst van de procureur-generaal.
De Minister van Justitie brengt in voorkomend geval de verzoekende overheid ervan op de hoogte dat aan het verzoek geheel of gedeeltelijk geen gevolg kan worden gegeven. Deze informatie wordt aan de betrokken rechterlijke overheid medegedeeld en verhindert de tenuitvoerlegging van het verzoek om wederzijdse rechtshulp of de terugzending van de uitvoeringsstukken.
 Art.    6 .§ 1. Verzoeken om wederzijdse rechtshulp in strafzaken vanwege de bevoegde buitenlandse overheden worden ten uitvoer gelegd overeenkomstig het Belgische recht en, in voorkomend geval, overeenkomstig de geldende internationale rechtsinstrumenten die de verzoekende Staat en België binden.
§ 2. Indien evenwel het verzoek om wederzijdse rechtshulp dit bepaalt en een internationaal instrument dat België en de verzoekende Staat bindt in een dergelijke verplichting voorziet, wordt dit verzoek ten uitvoer gelegd volgens de door de buitenlandse overheden uitdrukkelijk vermelde procedureregels, op voorwaarde dat die regels de fundamentele rechten niet beperken en geen afbreuk doen aan enig ander grondbeginsel van het Belgische recht.
§ 3. Een verzoek om wederzijdse rechtshulp in strafzaken kan eveneens, binnen de in § 2 bepaalde grenzen, volgens de uitdrukkelijk door de buitenlandse overheden vermelde procedureregels ten uitvoer worden gelegd bij afwezigheid van een internationaal instrument dat België en de verzoekende Staat bindt en dat in een dergelijke verplichting voorziet.
§ 4. Ingeval een verzoek om wederzijdse rechtshulp in strafzaken om juridische redenen niet ten uitvoer kan worden gelegd, stelt de hiermee belaste Belgische overheid onverwijld de bevoegde buitenlandse overheid bij een met redenen omklede beslissing hiervan in kennis en vermeldt ze in voorkomend geval de voorwaarden waaronder deze uitvoering toch zou kunnen plaatsvinden.
Ingeval een verzoek om wederzijdse rechtshulp in strafzaken niet ten uitvoer kan worden gelegd binnen de erin gestelde termijnen, stelt de hiermee belaste Belgische overheid onverwijld de bevoegde buitenlandse overheid hiervan in kennis, onder duidelijke omschrijving van de redenen voor de vertraging en van de termijn waarbinnen de tenuitvoerlegging kan plaatsvinden.
[ 1  § 5. Indien naar aanleiding van de uitvoering van een verzoek om wederzijdse rechtshulp goederen in beslag werden genomen die volgens het rechtshulpverzoek het voorwerp van het misdrijf zijn, kan een derde belanghebbende zich tegen de overdracht van deze in beslaggenomen goederen aan de verzoekende overheid verzetten.
  De procureur des Konings deelt bij aangetekende brief, per fax of per e-mail zijn beslissing tot overdracht van de in beslag genomen voorwerpen mee aan de persoon bij wie de voorwerpen in beslag genomen werden alsook aan de derden die zich zouden gemanifesteerd hebben en, in voorkomend geval, hun advocaat.
  Het verzet tegen de overdracht wordt gedaan door middel van een gemotiveerd verzoekschrift waarin de derde belanghebbende blijk geeft van een gerechtvaardigd belang. Het verzoekschrift dient op straffe van verval binnen de 15 dagen na de kennisgeving van de beslissing van de procureur des Konings te worden ingediend bij de raadkamer van de plaats waar de procureur des Konings die deze beslissing van overdracht heeft genomen, zijn ambt uitoefent.
  Enkel de raadkamer is bevoegd om kennis te nemen van het verzet tegen de beslissing tot overdracht, dit met uitsluiting van de bevoegdheid van de kortgedingrechter.
  Tegen de beschikking van de raadkamer staat hoger beroep bij de kamer van inbeschuldigingstelling open.
  Het arrest van de kamer van inbeschuldigingstelling is niet vatbaar voor voorziening in cassatie.] 1
----------
( 1 )<W  2017-07-06/24 , art. 218, 004; Inwerkingtreding : 03-08-2017>
 Art.    7 . § 1. Verzoeken om wederzijdse rechtshulp in strafzaken die door de Belgische rechterlijke overheden gericht worden aan de bevoegde buitenlandse overheden, worden langs diplomatieke weg toegezonden door tussenkomst van de Federale Overheidsdienst Justitie. De uitvoeringsstukken worden op dezelfde manier teruggezonden.
Verzoeken om wederzijdse rechtshulp in strafzaken die door de bevoegde buitenlandse overheden aan de Belgische rechterlijke overheden gericht worden, worden langs diplomatieke weg toegezonden. De uitvoeringsstukken met betrekking tot de tenuitvoerlegging worden op dezelfde manier teruggezonden.
§ 2. Ingeval evenwel een internationaal instrument dat de verzoekende Staat en België bindt daarin voorziet, worden de verzoeken om wederzijdse rechtshulp in strafzaken toegezonden en de uitvoeringsstukken teruggezonden, hetzij rechtstreeks tussen de Belgische rechterlijke overheden en de buitenlandse overheden, bevoegd voor de aflevering en de tenuitvoerlegging ervan, hetzij tussen de betrokken departementen van Justitie.
§ 3. Een kopie van elk door een Belgische rechterlijke overheid toegezonden of ontvangen verzoek om wederzijdse rechtshulp wordt bezorgd aan de Federale Overheidsdienst Justitie.
§ 4. Ingeval het door een Belgische rechterlijke overheid toegezonden of ontvangen verzoek om wederzijdse rechtshulp in strafzaken een zaak betreft die de openbare orde ernstig kan verstoren of wezenlijke belangen van België kan schaden, wordt onverwijld door de federale procureur of, in geval een onderzoeksrechter of een procureur des Konings met het verzoek belast is, door tussenkomst van de procureur-generaal een informatieverslag toegezonden aan de Minister van Justitie.
Deze informatieplicht geldt onverminderd hetgeen in artikel 5 is bepaald.
 HOOFDSTUK III.  - Gemeenschappelijke onderzoeksteams.
 Art.    8 .§ 1. De in dit artikel bedoelde gemeenschappelijke onderzoeksteams worden ingesteld om strafrechtelijke onderzoeken te verrichten volgens de bepalingen van de internationale rechtsinstrumenten die van toepassing zijn.
Zij kunnen enkel bestaan uit leden die afkomstig zijn uit Staten die partij zijn bij een internationaal rechtsinstrument waardoor België gebonden is en dat voorziet in de oprichting van dergelijke teams. De gemeenschappelijke onderzoeksteams kunnen alleen optreden op Belgisch grondgebied of op het grondgebied van een van de voormelde Staten.
§ 2. De federale procureur kan, op eigen initiatief of op verzoek van de procureur des Konings of van de onderzoeksrechter, een verzoek richten aan de bevoegde buitenlandse overheden teneinde een gemeenschappelijk onderzoeksteam op te richten of instemmen met een dergelijk verzoek vanwege Eurojust of vanwege een bevoegde buitenlandse overheid.
Ingeval een onderzoeksrechter of een procureur des Konings betrokken is bij het verzoek, neemt de federale procureur zijn beslissing in overeenstemming met hen.
De weigering van de federale procureur om in te gaan op een verzoek van een onderzoeksrechter kan alleen berusten op redenen van operationele capaciteit van de politiediensten en met inachtneming van de prioriteiten die werden vastgesteld door de richtlijnen voor het strafrechtelijk beleid.
Wanneer het verzoek tot oprichting van het gemeenschappelijk onderzoeksteam, uitgaande van een buitenlandse overheid, van aard is om de openbare orde ernstig te verstoren of de wezenlijke belangen van België te schaden, kan de federale procureur hiermee enkel instemmen na het voorafgaand akkoord van de Minister van Justitie.
§ 3. Verzoeken om een gemeenschappelijk onderzoeksteam in te stellen bevatten de volgende gegevens :
1° de overheid waarvan het verzoek uitgaat;
2° het doel en de reden van het verzoek;
3° in voorkomend geval, de identiteit en de nationaliteit van de betrokken persoon of personen;
4° de voorstellen inzake de samenstelling van het team;
5° een bondige uiteenzetting van de feiten;
6° in voorkomend geval, de tenlastelegging.
§ 4. Voor de oprichting van een gemeenschappelijk onderzoeksteam als bedoeld in de §§ 1 tot 3 is een schriftelijke overeenkomst met de andere betrokken Staten vereist. Voor België wordt deze overeenkomst, naar gelang van het geval, ondertekend door de onderzoeksrechter, de procureur des Konings of de federale procureur. Vóór de overeenkomst door de onderzoeksrechter of de procureur des Konings ondertekend wordt, wordt overleg gepleegd over de nadere regels voor de oprichting van het gemeenschappelijk onderzoeksteam. [ 1  De overeenkomst wordt opgesteld en ondertekend conform artikel 12 van de wet van 15 juni 1935 op het gebruik der talen in gerechtszaken of in het Engels. In dat laatste geval wordt een afschrift van de overeenkomst, dat vertaald is in de taal voorgeschreven in strafzaken voor de rechtbank waarin de onderzoeksrechter, de procureur des Konings of de federale procureur zijn opdracht uitoefent, toegevoegd aan het dossier.] 1
Deze overeenkomst vermeldt het doel van het gemeenschappelijk onderzoeksteam, de samenstelling ervan, de duur waarvoor het is opgericht, de plaats waar het optreedt, de aan te wenden middelen alsook de naam van elk van de personen die het gezag uitoefenen over dit team, naar gelang van de Staat op wiens grondgebied het team optreedt.
§ 5. Ingeval een gemeenschappelijk onderzoeksteam bestaat uit Belgische ambtenaren en ambtenaren van ten minste één andere lid-Staat van de Europese Unie, meldt de federale procureur de oprichting van dit team aan Eurojust en aan Europol.
----------
( 1 )<W  2019-05-05/10 , art. 146, 005; Inwerkingtreding : 03-06-2019>
 Art.    9 . § 1. Ingeval het gemeenschappelijk onderzoeksteam op het Belgische grondgebied optreedt, handelen de leden ervan overeenkomstig het Belgische recht en onder het gezag van de federale procureur, van de procureur des Konings of van de onderzoeksrechter, naar gelang van het geval.
§ 2. De bij dit team gedetacheerde buitenlandse leden kunnen, binnen de in dit artikel bepaalde beperkingen, zelf handelingen verrichten die behoren tot de gerechtelijke politie.
Onverminderd het bepaalde in § 1 worden de bij dit team gedetacheerde buitenlandse leden bij het vervullen van hun opdrachten steeds vergezeld van een Belgisch ambtenaar met de hoedanigheid van officier van gerechtelijke politie, en handelen zij onder zijn leiding.
De in § 1 bedoelde magistraat kan beslissen dat de bij het team gedetacheerde buitenlandse leden niet aanwezig mogen zijn bij bepaalde daden van opsporing of van gerechtelijk onderzoek.
§ 3. In de in artikel 8, § 4, bedoelde overeenkomst kan worden overeengekomen dat vertegenwoordigers van derde landen, van Eurojust, van Europol of van OLAF als deskundigen deel uitmaken van deze onderzoeksteams.
Zij mogen aanwezig zijn bij handelingen van opsporing of van gerechtelijk onderzoek, mits instemming van de in § 1 bedoelde magistraat. Zij mogen zelf geen daden van die aard verrichten.
 Art.    10 . § 1. Ingeval het gemeenschappelijk onderzoeksteam optreedt in het buitenland, kunnen de erbij gedetacheerde Belgische leden hun bevoegde overheden verzoeken onderzoeksmaatregelen op het Belgische grondgebied te nemen.
De Belgische bevoegde overheden behandelen dit verzoek als een verzoek in het kader van een nationaal onderzoek.
§ 2. De Belgische gedetacheerde leden kunnen, ten behoeve van de strafrechtelijke onderzoeken die het team verricht en met inachtneming van het Belgisch recht, het team gegevens bezorgen waartoe zij toegang zouden hebben in het kader van een nationaal onderzoek.
§ 3. Gegevens die een Belgisch gedetacheerd lid, in het kader van zijn deelname aan het gemeenschappelijk onderzoeksteam, in het buitenland verkrijgt overeenkomstig het recht van de Staat waarin het team optreedt, kunnen voor de volgende doeleinden worden gebruikt :
1° het doel waarvoor het team is opgericht;
2° mits voorafgaande toestemming van de Staat waarvan de gegevens afkomstig zijn, voor de opsporing, het onderzoek en de vervolging van andere strafbare feiten;
3° ter voorkoming van een onmiddellijke en ernstige bedreiging voor de openbare veiligheid, zulks onverminderd het bepaalde onder 2°, indien vervolgens een strafrechtelijk onderzoek wordt ingesteld;
4° andere doeleinden, voorzover dat overeengekomen is tussen de Staten die het team hebben ingesteld.
 HOOFDSTUK IV.  - Statuut van de buitenlandse ambtenaren op het Belgische grondgebied.
 Art.    11 . De buitenlandse ambtenaren die optreden op het Belgische grondgebied kunnen, voorzover hun aanwezigheid toegestaan is op grond van internationale rechtsregels of krachtens deze wet, hun reglementaire dienstwapens dragen onder dezelfde voorwaarden als een Belgisch politieambtenaar.
Het gebruik van de reglementaire dienstwapens is slechts geoorloofd om de wettige verdediging van zichzelf of van een ander te verzekeren, overeenkomstig het Belgische recht.
 Art.    12 . Tijdens hun optreden op het Belgische grondgebied zijn de buitenlandse ambtenaren onderworpen aan het Belgische stelsel van burgerlijke en strafrechtelijke aansprakelijkheid.
Ingeval buitenlandse ambtenaren burgerlijk aansprakelijk worden gesteld voor schade die op het Belgische grondgebied is toegebracht, betaalt de Belgische Staat de kosten voor de schadeloosstelling onder dezelfde voorwaarden als wanneer deze schade door een Belgisch politieambtenaar zou zijn toegebracht.
 HOOFDSTUK V.  - Gebruik van in het buitenland verzameld bewijsmateriaal.
 Art.    13 . In het kader van een in België gevoerde strafrechtspleging mag geen gebruik worden gemaakt van bewijsmateriaal :
1° dat in het buitenland op onregelmatige wijze is verzameld indien de onregelmatigheid :
- volgens het recht van de Staat waarin het bewijsmateriaal is verzameld volgt uit de overtreding van een op straffe van nietigheid voorgeschreven vormvereiste;
- de betrouwbaarheid van het bewijsmateriaal aantast;
2° waarvan de aanwending een schending inhoudt van het recht op een eerlijk proces.
 HOOFDSTUK VI.  - Wijzigingsbepalingen.
 Art.  14. In artikel 90ter van het Wetboek van strafvordering, ingevoegd bij de wet van 30 juni 1994 en gewijzigd bij de wet van 19 december 2003, worden de volgende wijzigingen aangebracht :
1° § 4 wordt aangevuld als volgt :
" of om het in artikel 467, eerste lid, van het Strafwetboek bedoelde strafbare feit te begaan ".
2° Het artikel wordt aangevuld met volgende paragrafen :
" § 6. Een bevoegde buitenlandse overheid mag, in het raam van een strafrechtelijk onderzoek, tijdelijk privé-telecommunicatie afluisteren, er kennis van nemen en opnemen tijdens de overbrenging ervan, ingeval de persoon op wie deze maatregel betrekking heeft, zich op het Belgische grondgebied bevindt en indien voldaan is aan de volgende voorwaarden :
1° deze maatregel vereist geen technische tussenkomst van een instantie die in België is gevestigd;
2° de betrokken buitenlandse overheid heeft kennis gegeven van deze maatregel aan een Belgische rechterlijke overheid;
3° in deze mogelijkheid is voorzien in een internationaal rechtsinstrument tussen België en de verzoekende Staat;
4° de in § 7 bedoelde beslissing van de onderzoeksrechter is nog niet meegedeeld aan de betrokken buitenlandse overheid.
De gegevens die op grond van deze paragraaf zijn verzameld, kunnen alleen worden gebruikt op voorwaarde dat de bevoegde Belgische rechterlijke overheid instemt met de maatregel.
§ 7. Zodra de procureur des Konings de in paragraaf 6, eerste lid, 2°, bedoelde kennisgeving ontvangt, maakt hij ze onverwijld aanhangig bij de onderzoeksrechter.
De onderzoeksrechter bij wie een kennisgeving als bedoeld in § 6, eerste lid, 2°, aanhangig is gemaakt, stemt in met de betrokken maatregel indien deze toelaatbaar is overeenkomstig het bepaalde in dit artikel.
Hij stelt de betrokken buitenlandse overheid in kennis van zijn beslissing binnen zesennegentig uur vanaf de ontvangst ervan door de Belgische gerechtelijke overheid.
Ingeval een bijkomende termijn noodzakelijk is, kan de onderzoeksrechter zijn beslissing en de kennisgeving ervan aan de bevoegde buitenlandse overheid maximum acht dagen uitstellen. Hij verwittigt hiervan onverwijld de bevoegde buitenlandse overheid met opgave van de redenen.
Ingeval de onderzoeksrechter de in § 6 bedoelde maatregel niet toestaat, deelt hij de buitenlandse overheid eveneens mee dat de verkregen gegevens moeten worden vernietigd zonder te kunnen worden gebruikt ".


type: legislation

jurisdiction: Belgium

text:
Artikel    1 . Deze wet regelt een aangelegenheid als bedoeld in artikel 78 van de Grondwet.
 Art.    2 . Artikel 3 van het koninklijk besluit nr. 4 van 29 december 1969 met betrekking tot de teruggaven inzake belasting over de toegevoegde waarde wordt vervangen als volgt :
" De vordering tot teruggaaf ontstaat op het tijdstip waarop de oorzaak van teruggaaf zich voordoet. De vordering tot teruggaaf bedoeld in artikel 77, § 1, 7°, van het Wetboek ontstaat :
- in geval van faillissement, op de datum van het vonnis van faillietverklaring;
- in het geval van een gerechtelijk akkoord, op de datum van de definitieve opschorting voor de schuldverminderingen die in het herstelplan zijn opgenomen. "
 Art.    3 . Artikel 79 van het Wetboek van de belasting over de toegevoegde waarde wordt vervangen als volgt :
" Art. 79. Wanneer de teruggaaf verleend wordt op grond van een vergissing in de factuur of van het bepaalde in artikel 77, § 1, 2° tot 7°, moet de leverancier of de dienstverrichter aan de medecontractant een verbeterend stuk uitreiken met vermelding van het bedrag van de hem teruggegeven belasting.
Heeft de medecontractant deze belasting in aftrek gebracht, dan moet hij ze aan de Staat terugstorten door ze op te nemen in het bedrag van de verschuldigde belasting met betrekking tot de periode waarin hij het verbeterend stuk heeft ontvangen.
De leverancier of de dienstverrichter die tot beloop van het passende bedrag teruggaaf heeft bekomen van de belasting in geval van geheel of gedeeltelijk verlies van de schuldvordering van de prijs, moet, in de veronderstelling dat de schuldenaar opnieuw vermogend is geworden en later het geheel of een gedeelte van de oninvorderbaar gewaande som aan de schuldeiser betaalt, aan de Staat het bedrag van de belasting terugstorten dat overeenstemt met het ingevorderde bedrag, en dit door het op te nemen in het bedrag van de verschuldigde belasting met betrekking tot de periode waarin hij deze storting heeft ontvangen. "
 Art.    4 . Artikel 34 van de faillissementswet van 8 augustus 1997, waarvan de bestaande tekst § 1 zal vormen, wordt aangevuld met een § 2, luidende :
" § 2. Op het einde van elk kalenderjaar dienen de curators in elk geval een verzamelaangifte inzake de BTW met betrekking tot de overeenkomsten in. ".
 Art.    5 . In artikel 80 van dezelfde wet, gewijzigd bij de wet van 4 september 2002, wordt het eerste lid aangevuld als volgt :
" Binnen een maand na het vonnis dat de sluiting van het faillissement beveelt, zenden de curators een kopie van de verbeterde vereenvoudigde rekening samen met een overzicht van de bedragen die effectief werden uitgekeerd aan de verschillende schuldeisers, over aan de administratie van de BTW en de administratie van de ondernemings- en inkomensfiscaliteit. "
 Art.  6. Artikel 48 van het Wetboek van de inkomstenbelastingen 1992 wordt aangevuld met een tweede lid, luidende :
" Tot een fiscale vrijstelling voor een waardevermindering en voorziening geven aanleiding de vorderingen op medecontractanten waarvoor op basis van de wet betreffende het gerechtelijk akkoord een definitieve opschorting van betaling is bekomen en dit gedurende de belastbare tijdperken dat die definitieve opschorting van kracht is. "
Kondigen deze wet af, bevelen dat zij met 's Lands zegel zal worden bekleed en door het Belgisch Staatsblad zal worden bekendgemaakt.
Gegeven te Brussel, 7 april 2005.
ALBERT
Van Koningswege :
De Vice-Eerste Minister en Minister van Financiën,
D. REYNDERS
Met 's Lands zegel gezegeld :
De Vice-Eerste Minister en Minister van Justitie,
Mevr. L. ONKELINX.


text:
Artikel    1 . Deze wet regelt een aangelegenheid als bedoeld in artikel 78 van de Grondwet.
 Art.  2. Het koninklijk besluit van 27 december 2004 tot vaststelling van de voorschriften van de bewijsvoering alsook de regels van rechtspleging voor de tenuitvoerlegging van artikel 1409, § 1, vierde lid en § 1bis, vierde lid, van het Gerechtelijk Wetboek is bekrachtigd met uitwerking op de dag van zijn inwerkingtreding.
Kondigen deze wet af, bevelen dat zij met 's Lands zegel zal worden bekleed en door het Belgisch Staatsblad zal worden bekendgemaakt.
Gegeven te Brussel, 30 mei 2005.
ALBERT
Van Koningswege :
De Minister van Justitie,
Mevr. L. ONKELINX
De Minister van Financiën,
D. REYNDERS
De Minister van Sociale Zaken,
R. DEMOTTE
De Minister van Werk,
Mevr. F. VAN DEN BOSSCHE
Met 's Lands zegel gezegeld :
De Minister van Justitie,
Mevr. L. ONKELINX.


text:
Artikel    1 . Deze wet regelt een aangelegenheid als bedoeld in artikel 78 van de Grondwet.
 Art.    2 . In de Franse tekst van de Algemene wet van 21 juli 1844 op de burgerlijke en kerkelijke pensioenen, zoals gewijzigd tot op heden, worden de volgende wijzigingen aangebracht :
1° artikel 6, A, eerste lid wordt vervangen door de volgende bepaling :
" Les services civils ou judiciaires, rendus par suite de nominations faites en exécution des lois ou émanées du gouvernement et rétribués par le Trésor public. Les surnuméraires dûment commissionnés ne sont pas soumis à cette condition de nomination. Il en est de même des seconds secrétaires de légation pour le temps pendant lequel ils seront employés, soit à l'étranger, soit à l'intérieur près du département des Affaires étrangères. ";
2° artikel 26 wordt opgeheven;
3° in artikel 29, tweede lid worden de woorden " des articles 8 et 9 " vervangen door de woorden " de l'article 8 ";
4° in artikel 38 worden de woorden " de la dette publique " vervangen door de woorden " des pensions ";
5° in het opschrift van Titel III, Hoofdstuk I, Afdeling II wordt het woord " Cumul " geschrapt;
6° in artikel 48 worden de volgende wijzigingen aangebracht :
a) het eerste lid wordt vervangen door de volgende bepaling :
" Toute personne jouissant d'une pension et qui a été ou est condamné à une peine d'emprisonnement est tenue, sous peine de déchéance, de résider dans le Royaume, à moins d'une autorisation expresse du Roi. ";
b) het tweede lid wordt opgeheven;
7° het opschrift van Titel III, Hoofdstuk II en de artikelen 51 tot en met 54, 56 en 57 worden opgeheven;
8° het opschrift van Titel IV en de artikelen 58 tot en met 65 worden opgeheven.
 Art.  3. De hierna volgende bepalingen vormen de Nederlandse tekst van de algemene wet van 21 juli 1844 op de burgerlijke en kerkelijke pensioenen, zoals die uitdrukkelijk is gewijzigd en aangevuld tot de datum van inwerkingtreding van deze wet.
De hierna volgende Nederlandse tekst van de bepalingen die de Algemene wet van 21 juli 1844 op de burgerlijke en kerkelijke pensioenen hebben gewijzigd en aangevuld na de wet van 18 april 1898, vervangt de vorige Nederlandse tekst van die bepalingen.
Twistvragen gegrond op het verschil tussen de Nederlandse en de Franse tekst worden beslist naar de wil van de wetgever, die bepaald wordt volgens de gewone interpretatieregelen, zonder voorrang van de ene tekst boven de andere.
(" ALGEMENE WET VAN 21 JULI 1844 OP DE BURGERLIJKE EN KERKELIJKE PENSIOENEN.
TITEL I. - Rustpensioenen.
HOOFDSTUK I. - Rustpensioenen in het algemeen.
Afdeling I. - Toelating tot pensioen.
Artikel 1. Aan magistraten, ambtenaren en personeelsleden, die, ingevolge een vaste benoeming of ingevolge een door of krachtens de wet daarmee gelijkgestelde benoeming, deel uitmaken van het algemene bestuur en uit de Staatskas worden bezoldigd, kan pensioen worden verleend op de leeftijd van vijfenzestig jaar en na twintig jaar dienst.
De minimumdiensttijd is dertig jaar wanneer bijzondere bepalingen onder verwijzing naar de bij deze wet ingestelde regeling, voor enig ander persoon wiens pensioen ten laste komt van de Staatskas, voorzien in de mogelijkheid van pensionering op een lagere leeftijd dan vijfenzestig jaar, zonder een minimumdiensttijd te bepalen.
Voor provinciegouverneurs en arrondissements- commissarissen wordt die minimumdiensttijd evenwel bepaald op zeven, respectievelijk vijftien jaar, in die hoedanigheid.
Het eerste lid aldus vervangen bij artikel 29 van de wet van 5 augustus 1968 en nadien aldus gewijzigd bij artikel 1 van de wet van 17 juni 1971 en artikel 39 van de wet van 23 december 1974; het tweede lid aldus vervangen bij artikel 29 van de wet van 5 augustus 1968 en het derde lid toegevoegd bij artikel 1 van de wet van 25 maart 1937.
Art. 2. Personen als bedoeld in artikel 1, die, bij een vaste benoeming of bij een door of krachtens de wet daarmee gelijkgestelde benoeming, met een hoofdbetrekking zijn bekleed, kunnen, ongeacht hun leeftijd of diensttijd, worden gepensioneerd wanneer zij blijken niet in staat te zijn om hun ambt te blijven uitoefenen.
Aldus vervangen bij artikel 2 van de wet van 17 juni 1971.
Art. 3. Uit hoofde van een bijbetrekking kan pensioen wegens ongeschiktheid niet worden verleend dan na ten minste tien jaar dienst.
Deze tijd wordt tot vijf jaar verminderd indien de ongeschiktheid het gevolg is van gebrekkigheid te wijten aan de uitoefening van het ambt.
Vloeit de ongeschiktheid voort uit een arbeidsongeval, een ongeval op de weg naar of van het werk, of uit een beroepsziekte, dan is geen minimum aan dienstjaren vereist.
Aldus vervangen bij artikel 2 van de wet van 17 juni 1971.
Art. 4. De Koning bepaalt wat een hoofdbetrekking of een bijbetrekking is in de zin van deze wet.
Aldus vervangen bij artikel 2 van de wet van 17 juni 1971.
Art. 4bis. Voor de toepassing van de artikelen 1 en 3 wordt diensttijd, bezoldigd uit de Staatskas van Belgisch- Congo en van Ruanda-Urundi, meegerekend bij de bepaling van het minimum aantal jaren dat recht geeft op pensioen aan in Rijksbesturen in dienst getreden magistraten van Belgisch-Congo of van Ruanda-Urundi en aan ambtenaren van het Bestuur in Afrika of van de Weermacht, die niet behoren tot de actieve kaders van het moederlandse leger.
Hetzelfde geldt voor dienst bij het Hoofdbestuur van Belgisch-Congo en van Ruanda-Urundi, verricht door tijdelijke ambtenaren die nadien de hoedanigheid van rijksambtenaar hebben verkregen.
Ingevoegd bij artikel 1 van de wet van 14 maart 1960 : het eerste lid nadien aldus gewijzigd bij artikel 1 van de wet van 4 juli 1966 en bij artikel 3, § 1, van de wet van 17 juni 1971.
Art. 5. (...). Opgeheven bij artikel 3, § 2, van de wet van 17 juni 1971.
Art. 6. Recht op pensioen kunnen geven :
A. Burgerlijke of gerechtelijke dienst, verricht ingevolge benoemingen ter uitvoering van de wet of vanwege de Regering, en uit de Staatskas bezoldigd. Personeelsleden behoorlijk bij een besluit aangesteld in overtal, zijn niet onderworpen aan de voorwaarde van benoeming. Hetzelfde geldt voor tweede ambassade-secretarissen voor de tijd gedurende welke zij in dienst zijn, hetzij buitenslands, hetzij binnenslands bij het Ministerie van Buitenlandse Zaken.
Dubbel aangerekend wordt de tijd gedurende welke magistraten, ambtenaren of personeelsleden zijn gevangengehouden of weggevoerd wegens hun vaderlandslievend gedrag of hun weigering te gehoorzamen aan de bevelen van de Duitse overheid, bij of naar aanleiding van de uitoefening van hun ambt.
Voor het pensioen wordt de tijd meegerekend gedurende welke personeelsleden bij het Departement van Financiën in de hoedanigheid van aangenomen klerk een niet door de Staat bezoldigde proeftijd hebben vervuld vóór hun benoeming in vast verband.
Voor het pensioen wordt eveneens meegerekend :
- de tijd waarvoor de betrokkene de hoedanigheid heeft van agent van de inlichtingendiensten of gedeporteerde van de oorlog 1914-1918, op voorwaarde dat hij vóór 1 juli 1924 in dienst is getreden en die tijd niet reeds om een andere reden in aanmerking komt.
Van de werkelijke duur van de medewerking aan de inlichtingendiensten of van de deportatie wordt het bewijs geleverd zoals inzake oorlogsrente.
- de tijd waarvoor de betrokkene het statuut geniet van lid van het burgerlijk verzet, van werkweigeraar of van gedeporteerde voor verplichte tewerkstelling van de oorlog 1940-1945, op voorwaarde dat hij vóór 1 augustus 1955 in dienst is getreden of dat de koloniale dienst die hij kan doen gelden voor het recht op, of de berekening van zijn moederlands pensioen, vóór die datum is aangevat, en dat die tijd niet reeds om een andere reden in aanmerking komt.
Van de werkelijke duur waarvoor het beoogde statuut is erkend, wordt het bewijs geleverd zoals inzake oorlogsrente.
B. Werkelijke militaire dienst voor de tijd van werkelijke aanwezigheid bij het korps, evenals de dienst verricht bij de Civiele Bescherming of besteed aan taken van openbaar nut overeenkomstig de wetten betreffende het statuut van gewetensbezwaarde, gecoördineerd bij het koninklijk besluit van 20 februari 1980; de tijd van werkelijke aanwezigheid bij het korps, doorgebracht bij de legers op oorlogsvoet, wordt dubbel of driemaal aangerekend volgens de regels gesteld betreffende het verkrijgen van het militair pensioen wegens dienstjaren.
Hetzelfde geldt ten aanzien van gevangenhouding of deportatie ten gevolge van veroordelingen uitgesproken jegens degenen die tijdens het vervullen van hun ambt of hun betrekking meewerkten aan inlichtingendiensten of het vertrek uit België vergemakkelijkten van jongelieden die zich bij de geallieerde legers hebben vervoegd.
C. Voltijdse dienst door vrijwilligers kosteloos in griffies of parketten verricht vóór 17 augustus 1955.
Het bewijs van die dienstverrichting kan worden geleverd door alle rechtsmiddelen, met inbegrip van getuigenissen.
D. De tijd waarvoor de betrokkene het voordeel geniet van de wet van 21 november 1974 houdende statuut van weerstander tegen het nazisme in de ingelijfde gebieden, voorzover hij vóór 1 augustus 1955 in dienst is getreden of vóór dat tijdstip de koloniale dienst heeft aangevat, die hij kan doen gelden voor het recht op of de berekening van zijn moederlands pensioen. Indien het voormelde statuut geheel of ten dele is toegekend overeenkomstig artikel 2, 1°, 3° of 5°, van de wet van 21 november 1974, wordt de in aanmerking te nemen tijd dubbel aangerekend bij het berekenen van het pensioen overeenkomstig de regels gesteld voor aanrekening van de militaire oorlogsdienst bedoeld in artikel 73 van de wetten op de militaire pensioenen, gecoördineerd op 11 augustus 1923.
Het voorgaande is alleen van toepassing in de mate waarin de enkel of dubbel aan te rekenen tijd aan de betrokkene niet een ten minste evenwaardig voordeel heeft opgeleverd.
Voor het pensioen wordt aangerekend, voorzover daarmee niet reeds om een andere reden rekening is gehouden :
- de tijd waarvoor de betrokkene gerechtigd is op het statuut van politiek gevangene van de oorlog 1914-1918, voorzover hij vóór 1 juli 1924 in dienst is getreden;
- de tijd waarvoor de betrokkene gerechtigd is op het statuut van politiek gevangene van de oorlog 1940-1945, voorzover hij vóór 1 augustus 1955 in dienst is getreden of vóór dat tijdstip de koloniale dienst heeft aangevat, die hij kan doen gelden voor het recht op of de berekening van zijn moederlands pensioen.
De werkelijke duur van de hechtenis als politiek gevangene van de oorlog 1914-1918 of van het genot van het statuut van politiek gevangene van de oorlog 1940-1945 wordt bewezen zoals inzake oorlogsrente, en de in aanmerking komende tijd wordt dubbel aangerekend bij het berekenen van het pensioen overeenkomstig de regels gesteld voor aanrekening van de militaire oorlogsdienst bedoeld in artikel 73 van de wetten op de militaire pensioenen, gecoördineerd op 11 augustus 1923, met uitzondering van de tijd die aan de betrokkene reeds ten minste een evenwaardig voordeel heeft opgeleverd.
Onder A. aanvankelijk gewijzigd bij artikel 1 van de wet van 10 januari 1886; nadien het eerste lid aldus gewijzigd bij artikel 67, § 1, 1°, van de wet van 15 mei 1984 en bij deze wet; het tweede lid ingevoegd bij artikel 1 van de wet van 3 juni 1920 en nadien aldus gewijzigd bij artikel 39 van de wet van 23 december 1974; het derde lid ingevoegd bij artikel 2 van de wet van 9 juni 1947 en nadien aldus gewijzigd bij artikel 67, § 1, 2°, van de wet van 15 mei 1984; het vierde lid ingevoegd bij artikel 16 van de wet van 27 december 1977, de aanhef daarvan nadien aldus gewijzigd bij artikel 67, § 1, 3°, van de wet van 15 mei 1984, het eerste streepje aldus gewijzigd bij artikel 37 van de wet van 3 juni 1982 en het tweede streepje aldus gewijzigd bij de artikelen 30 en 37 van de wet van 3 juni 1982; onder B. aanvankelijk gewijzigd bij artikel 1, § 2, van de wet van 17 februari 1849; nadien het eerste lid aldus vervangen bij artikel 110 van de wet van 22 december 1977 en nadien aldus gewijzigd bij de artikelen 67, § 1, 4°, en 91 van de wet van 15 mei 1984; het tweede lid ingevoegd bij artikel 1 van de wet van 3 juni 1920 en het derde lid opgeheven bij artikel 67, § 2, van de wet van 15 mei 1984; onder C. toegevoegd bij artikel 1 van de wet van 11 juli 1973; onder D. het eerste lid toegevoegd bij artikel 31 van de wet van 3 juni 1982 en nadien aldus gewijzigd bij artikel 67, § 1, 5°, van de wet van 15 mei 1984 en artikel 28 van de wet van 25 juni 1987; het tweede lid ingevoegd bij artikel 31, het derde en het vierde lid ingevoegd bij artikel 32 van de wet van 3 juni 1982; het derde lid nadien aldus gewijzigd bij artikel 67, § 1, 6°, van de wet van 15 mei 1984.
Art. 7. Een magistraat, ambtenaar of personeelslid, die zich bijzonder verdienstelijk heeft gemaakt bij de uitoefening van zijn ambt, kan bij inruststelling door de Regering worden gemachtigd om de titel van zijn ambt eershalve te voeren.
Aldus gewijzigd bij artikel 39 van de wet van 23 december 1974.
Afdeling II. - Berekening van pensioenen.
Art. 8. § 1. Het rustpensioen wordt berekend op de grondslag van, voor elk jaar dienst, 1/60 van de referentiewedde.
De referentiewedde is de gemiddelde wedde van de laatste vijf jaar van de loopbaan of van de volledige duur van de loopbaan als die minder dan vijf jaar bedraagt. De gemiddelde wedde wordt bepaald op basis van de wedden zoals die vastgelegd zijn in de weddenschalen verbonden aan de ambten waarin de betrokkene vast was benoemd. Indien de betrokkene, die vast was benoemd in een ambt, gedurende de hiervoor bedoelde tijd een ander ambt heeft uitgeoefend waarin hij niet vast was benoemd, worden alleen de wedden verbonden aan het ambt waarin hij vast was benoemd, in aanmerking genomen. Indien de betrokkene niet vast was benoemd gedurende de hele hiervoor bedoelde tijd, worden de wedden verbonden aan de tijdelijk of krachtens overeenkomst uitgeoefende betrekkingen die aan de vaste benoeming zijn voorafgegaan, eveneens in aanmerking genomen. In dat geval mogen die wedden evenwel niet hoger zijn dan die welke toegekend zouden zijn indien de tijdelijk of krachtens overeenkomst uitgeoefende bedieningen door de betrokkene zouden zijn gepresteerd in het ambt waarin hij vast was benoemd. Indien de vaste benoeming in een bevorderingsambt eerst kon plaatsvinden na een proeftijd, en de betrokkene na die tijd vast is benoemd in dat bevorderingsambt, wordt hij geacht vanaf het begin van de proeftijd vast benoemd te zijn.
Voor de toepassing van deze wet wordt met een vaste benoeming gelijkgesteld, een mandaat verleend met toepassing, hetzij van artikel 74bis van het koninklijk besluit van 2 oktober 1937 houdende het statuut van het Rijkspersoneel, hetzij van artikel 22 van het koninklijk besluit van 26 september 1994 tot bepaling van de algemene principes van het administratief en geldelijk statuut van de rijksambtenaren, die van toepassing zijn op het personeel van de diensten van de Gemeenschaps- en Gewestregeringen en van de Colleges van de Gemeenschappelijke Gemeenschapscommissie en van de Franse Gemeenschapscommissie, alsook op de publiekrechtelijke rechtspersonen die ervan afhangen. De Koning kan, bij een besluit genomen na overleg in de Ministerraad, andere mandaten van vergelijkbare aard die Hij aanwijst, met een vaste benoeming gelijkstellen.
Voor het bepalen van de in het tweede lid bedoelde referentiewedde wordt in voorkomend geval eveneens rekening gehouden met de in § 2 bepaalde weddenbijslagen die verbonden zijn aan de ambten waarin de betrokkene vast was benoemd of waarin de betrokkene overeenkomstig de artikelen 182 en 261 van het Gerechtelijk Wetboek was aangewezen. Deze bijslagen worden in aanmerking genomen voor de perioden gedurende welke zij werkelijk werden toegekend, en ten belope van het bedrag of de bedragen die gedurende diezelfde perioden toegekend werden. Indien de weddenbijslag toegekend werd in de vorm van een bepaald percentage van de wedde, wordt de in aanmerking te nemen bijslag evenwel vastgesteld op grond van de weddenschaal die werd toegekend of zou toegekend zijn onder de voorwaarden bepaald door het geldelijk statuut dat van kracht was op de ingangsdatum van het pensioen en ten belope van het percentage of de percentages die werkelijk toegekend werden.
In afwijking van het vierde lid :
1° is de in aanmerking te nemen bijslag die welke zou zijn toegekend als de wedde niet was verminderd of geschorst, indien een wedden- bijslag wegens met dienstactiviteit gelijkgesteld verlof, terbeschikkingstelling of gedeeltelijke of volledige loopbaanonderbreking werd verminderd in dezelfde verhouding als de wedde, of werd geschorst;
2° wordt, ingeval een weddenbijslag geheel of gedeeltelijk is opgenomen in de weddenschaal, de bijslag die of het gedeelte van de bijslag dat is opgenomen, niet in aanmerking genomen.
Voor het bepalen van de in het tweede lid bedoelde referentiewedde :
1° worden voordelen in natura niet in aanmerking genomen, behalve die toegekend aan personen vast benoemd of aangesteld als conciërge, voor wie deze voordelen in aanmerking komen overeenkomstig door de Koning bepaalde nadere regels;
2° wordt de weddenschaal verbonden aan het ambt van hypotheekbewaarder vervangen door het maximum van de weddenschaal verbonden aan het ambt van gewestelijk directeur bij de Administratie van de BTW, Registratie en Domeinen.
§ 2. Voor de toepassing van § 1, vierde lid, worden de volgende weddenbijslagen in aanmerking genomen :
1° de weddentoeslag bepaald in artikel 152bis van de wet van 15 juni 1899 houdende titel II van het Wetboek van Strafrechtspleging voor het Leger;
2° de anciënniteitsbijslag toegekend met toepassing van het koninklijk besluit van 22 april 1952 betreffende de anciënniteitsbijslag bepaald bij artikel 13 van de wet van 3 augustus 1919 en 27 mei 1947, bij de wet van 14 februari 1955 en bij het koninklijk besluit nr. 6 van 21 januari 1957;
3° de jaarlijkse toelagen bepaald bij artikel 46 van de wet van 28 april 1953 betreffende de inrichting van het universitair onderwijs van de Staat;
4° de weddenbijslagen toegekend met toepassing van artikel 3, §§ 2 en 3, van de wet van 5 april 1955 inzake de wedden van de ambtsdragers bij de Raad van State;
5° het veranderlijk bezoldigingsgedeelte bepaald bij het koninklijk besluit van 3 augustus 1955 tot vaststelling van de arbeidsvoorwaarden en het bezoldigingsstelsel van het bijzonder personeel van het loodswezen van het Bestuur van het Zeewezen, ten belope van het bedrag bepaald in artikel 10, § 1, van dat besluit;
6° de weddenbijslag toegekend met toepassing van het koninklijk besluit van 15 april 1965 houdende toekenning van een weddenbijslag aan sommige leden van het door de Staat bezoldigd personeel wier indiensttreding door de oorlog 1940-1945 merkelijk is vertraagd;
7° het weddencomplement toegekend met toepassing van artikel 25 van het koninklijk besluit van 19 september 1967 betreffende het administratief statuut en de bezoldigingsregeling van sommige ambtenaren in de rijksbesturen, die belast zijn met ambten in verband met bijstand en hygiëne;
8° de weddenbijslagen toegekend met toepassing van het Gerechtelijk Wetboek, met uitzondering van die bedoeld in de artikelen 358, 359 en 370;
9° de loodstoelage en de aanvullende bezoldiging bepaald bij het koninklijk besluit van 17 september 1969 houdende toekenning van een loodstoelage aan de dekofficieren belast met het bevel over de schepen van de Oostende-Dover en de Oostende-Harwichlijn, ten belope van het bedrag bepaald in artikel 4 van dat besluit;
10° de bijwedde toegekend met toepassing van het koninklijk besluit van 16 januari 1970 houdende toekenning van een bijwedde aan sommige leden van het onderwijzend personeel die houder zijn van bijzondere diploma's;
11° de bijwedde toegekend met toepassing van het koninklijk besluit van 20 juli 1971 houdende toekenning van een bijwedde voor buitengewone en veranderlijke dienstverstrekkingen die terzelfdertijd bestaan uit nachtwerk, zondagswerk en werk op feestdagen, aan sommige leden van het paramedisch personeel van het rijksonderwijs;
12° de veranderlijke wedde of de weddencomplementen toegekend aan het personeel van de verkeersleidingsdiensten van de Regie der Luchtwegen krachtens de collectieve overeenkomst betreffende de sociale programmatie 1972-1973 of krachtens onderhandelingen gevoerd in het Sectorcomité VI : Verkeerswezen;
13° de supplementen bepaald bij het koninklijk besluit van 4 april 1975 tot regeling van de voorwaarden van geldelijke gelijkstelling van de ambtenaren der centrale diensten van het ministerie van Financiën aangeworven in de buitendiensten en van de ambtenaren ter beschikking gehouden van de buitendiensten van de Administratie van de Bijzondere Belastingsinspectie of die er benoemd zijn;
14° de loodstoelage en de aanvullende bezoldiging bepaald bij het koninklijk besluit van 11 april 1975 houdende toekenning van een loodstoelage aan de dekofficieren belast met het bevel over de schepen van de Regie voor Maritiem Transport en van een aanvullende bezoldiging aan sommige personeelsleden van de Regie, ten belope van het bedrag bepaald in artikel 3 van dat besluit;
15° het zeegeld bepaald bij het koninklijk besluit van 18 augustus 1976 houdende regeling van het zeegeld van het varend personeel van het Bestuur van het Zeewezen en van de Binnenvaart, ten belope van het bedrag bepaald in artikel 1, kolom III, van dat besluit;
16° de uitkeringen bepaald bij artikel 3 van het besluit van de Algemene Vergadering van de Raad van State van 16 februari 1979 tot vaststelling van de weddenschalen van de leden van het administratief personeel van de Raad van State;
17° het veranderlijk bezoldigingsgedeelte bepaald bij het koninklijk besluit van 14 september 1981 houdende de arbeidsvoorwaarden en bezoldigingsregeling van het loodsenpersoneel verbonden aan het loodsstation Kust te Zeebrugge, ten belope van het bedrag bepaald in artikel 8, § 2, van dat besluit;
18° het zeegeld bepaald bij het koninklijk besluit van 29 november 1983 houdende regeling van het zeegeld van het varend personeel van de Regie voor Maritiem Transport, ten belope van het bedrag bepaald in artikel 1, kolom III, van dat besluit;
19° de loodstoelage en de aanvullende bezoldiging bepaald bij het koninklijk besluit van 18 januari 1984 houdende toekenning van een loodstoelage aan de dekofficieren belast met het bevel over de schepen en draagvleugelboten van de Regie voor Maritiem Transport en van een aanvullende bezoldiging aan sommige personeelsleden van de Regie, ten belope van het bedrag bepaald in artikel 3 van dat besluit;
20° het weddencomplement toegekend met toepassing van artikel 10 en de toelage toegekend met toepassing van artikel 14bis van het koninklijk besluit van 13 augustus 1990 tot vaststelling van de bezoldigingsregeling van het personeel van het ministerie van Financiën;
21° het weddencomplement toegekend met toepassing van de artikelen 3 tot en met 8 van het besluit van de Vlaamse Executieve van 28 november 1990 tot toekenning van weddencomplementen aan de personeelsleden van de Diensten van de Vlaamse Executieve en van sommige publiekrechtelijke rechtspersonen die ressorteren onder de Vlaamse Gemeenschap en/of het Vlaams Gewest;
22° de vergoeding toegekend aan de rector, de vice-rector en de secretaris van de academische raad met toepassing van artikel 100, eerste lid, van het decreet van 12 juni 1991 betreffende de universiteiten in de Vlaamse Gemeenschap;
23° de functietoeslag toegekend aan het verplegend en paramedisch personeel krachtens de omzendbrieven van het ministerie van Volksgezondheid en Leefmilieu van 12 juni 1991 of 1 juni 1992;
24° de bijwedde bedoeld in het besluit van de Executieve van de Franse Gemeenschap van 3 september 1991 tot toekenning van een bijwedde aan de personeelsleden van het buitengewoon onderwijs die houder zijn van het getuigschrift van bekwaamheid tot het opvoeden van abnormale kinderen;
25° het weddencomplement toegekend met toepassing van artikel 9 van het koninklijk besluit van 11 maart 1993 betreffende het brevet van expert bij een fiscaal bestuur;
26° het weddencomplement toegekend met toepassing van de artikelen 18 tot en met 20 van het koninklijk besluit van 15 maart 1993 betreffende het administratief en geldelijk statuut van sommige ambtenaren van de Rijksbesturen die belast zijn met ambten in verband met bijstand en hygiëne;
27° het zeegeld bepaald in deel XIII, titel 3, hoofdstuk 11, van het Vlaams personeelsstatuut van 24 november 1993, ten belope van de in artikel XIII 106sexies/decies, § 1, van dat statuut vermelde jaarbedragen, alsook het zeegeld bepaald in artikel XIII 155decies van datzelfde personeelsstatuut ten belope van de in dat artikel vermelde jaarbedragen;
28° het wedden complement toegekend met toepassing van artikel XIII 147 van het besluit van de Vlaamse regering van 24 november 1993 houdende organisatie van het ministerie van de Vlaamse Gemeenschap en de regeling van de rechtspositie van het personeel;
29° het weddencomplement, toegekend met toepassing van het besluit van de Vlaamse regering van 3 mei 1995 tot toekenning van een weddencomplement van 11 % aan bepaalde personeelsleden van het Openbaar Psychiatrisch Ziekenhuis te Geel en het Openbaar Psychiatrisch Ziekenhuis te Rekem, met toepassing van artikel XIII 54 tot en met 56 van het besluit van de Vlaamse Regering van 12 juni 1995 houdende organisatie van het Openbaar Psychiatrisch Ziekenhuis te Geel en de rechtspositie van het personeel, of met toepassing van artikel XIII 54 tot en met 56 van het besluit van de Vlaamse Regering van 12 juni 1995 houdende organisatie van het Openbaar Psychiatrisch Ziekenhuis te Rekem en de rechtspositie van het personeel;
30° het weddencomplement toegekend met toepassing van artikel XIII 110 van het besluit van de Vlaamse Regering van 10 mei 1995 houdende organisatie van de Administratieve diensten van de Autonome Raad voor het Gemeenschapsonderwijs en de regeling van de rechtspositie van het personeel, van artikel XIII 106 van het besluit van de Vlaamse Regering van 16 mei 1995 houdende organisatie van Kind en Gezin en de regeling van de rechtspositie van het personeel, van artikel XIII 117 van het besluit van de Vlaamse Regering van 16 mei 1995 houdende organisatie van het Vlaams Fonds voor sociale Integratie van Personen met een Handicap en de regeling van de rechtspositie van het personeel, van artikel XIII 107 van het besluit van de Vlaamse Regering van 12 juni 1995 houdende organisatie van de Openbare Afvalstoffenmaatschappij voor het Vlaamse Gewest en de regeling van de rechtspositie van het personeel, van artikel XIII 117 van het besluit van de Vlaamse Regering van 12 juni 1995 houdende organisatie van de Vlaamse Landmaatschappij en de regeling van de rechtspositie van het personeel, of van artikel XIII 108 van het besluit van de Vlaamse Regering van 12 juni 1995 houdende organisatie van de Vlaamse Milieumaatschappij en de regeling van de rechtspositie van het personeel;
31° de weddencomplementen toegekend met toepassing van de artikelen 20, 24 en 26 van het koninklijk besluit van 10 juli 1996 houdende diverse geldelijke bepalingen ten voordele van sommige ambtenaren van het Ministerie van Financiën behorende tot de niveaus 2+, 2, 3 en 4;
32° de weddencomplementen toegekend met toepassing van artikel 8 van het koninklijk besluit van 3 juni 1997 tot vaststelling van de weddenschalen van de graden van de Regie der Luchtwegen;
33° de weddencomplementen en de toelage toegekend met toepassing van de artikelen 6, 7, 8, 12, 17 en 22 van het koninklijk besluit van 6 juli 1997 tot vaststelling van de bezoldigingsregeling van het personeel van het ministerie van Financiën;
34° de weddencomplementen toegekend met toepassing van artikel 5 van het koninklijk besluit van 27 maart 1998 tot vaststelling van de weddenschalen van de Regie der Luchtwegen;
35° de weddencomplementen bepaald bij of krachtens het organiek reglement van het personeel van de Kamer van volksvertegenwoordigers, de Senaat en de Gemeenschaps- en Gewestraden, met uitzondering van die toegekend wegens uitoefening van hogere functies;
36° de weddenbonificatie toegekend met toepassing van artikel 194, § 4, van het statuut van het personeel van het Rekenhof;
37° de weddenbijslagen toegekend voor buitengewone prestaties aan het verplegend en verzorgend personeel van het " Centre hospitalier universitaire de Liège " en het Universitair Ziekenhuis Gent;
38° de aanvullende wedde toegekend met toepassing van artikel 123 van het koninklijk besluit van 19 december 1997 houdende de administratieve rechtspositie en de bezoldigingsregeling van de personeelsleden van de gerechtelijke politie bij de parketten;
39° de weddenbijslagen voor de uitoefening van een mandaat, toegekend met toepassing van artikel XI.II.17 van het koninklijk besluit van 30 maart 2001 tot regeling van de rechtspositie van het personeel van de politiediensten;
40° de premie toegekend ter uitvoering van het protocol nr. 120/2 van 28 november 2000 van het gemeenschappelijk comité voor alle overheidsdiensten betreffende het meerjarenplan voor de openbare gezondheidssector en waarvoor aan de werkgever een financiële tegemoetkoming verleend wordt;
41° de competentietoelage toegekend met toepassing van de artikelen 34 tot en met 36 van het koninklijk besluit van 10 april 1995 tot vaststelling van de weddenschalen der aan verscheidene federale overheidsdiensten gemene graden;
42° de bijwedden toegekend met toepassing van de artikelen 44quaterdecies, § 2, en 44quinquiesdecies, § 2 van het decreet van 27 maart 1991 betreffende de rechtspositie van sommige personeelsleden van het gesubsidieerd onderwijs en de gesubsidieerde centra voor leerlingenbegeleiding, en de artikelen 55octiesdecies en 55vicies, § 2 van het decreet van 27 maart 1991 betreffende de rechtspositie van bepaalde personeelsleden van het gemeenschapsonderwijs;
43° de mandaatsvergoeding toegekend met toepassing van de artikelen 136, 137, § 1, 1° en 158 van het decreet van 13 juli 1994 betreffende de hogescholen in de Vlaamse Gemeenschap.
In aanmerking worden eveneens genomen :
1° de vergoeding betaald aan politiecommissarissen die het ambt van ambtenaar van het openbaar ministerie uitoefenen;
2° het weddensupplement toegekend aan adjunct-politiecommissarissen die een permanente interventiedienst verzekeren zoals bepaald tot 1 juli 1991;
3° het jaarlijks weddensupplement toegekend aan de chef van een brandweerdienst;
4° de weddenbijslag voor veldwachters in functie in een gemeente met meer dan 4 000 inwoners, waar geen politiecommissaris is;
5° de weddenbijslag toegekend aan het verplegend en verzorgend personeel, aan het daarmee gelijkgestelde personeel en aan het paramedisch personeel van de plaatselijke besturen, voor buitengewone prestaties als bepaald in de omzendbrief van het ministerie van Volksgezondheid en van het Gezin van 3 november 1972;
6° de vergoeding toegekend voor prestaties die voor de goede werking van de dienst in de gemeente worden opgelegd aan ceremoniemeesters, wachters, conservators, grafdelvers, brigadier-grafdelvers, dragers bij de begrafenisdienst, beambten bij een lijkenhuis of een mortuarium;
7° het weddencomplement toegekend aan inspecteurs en hoofdinspecteurs van politie, bekleed met de hoedanigheid van officier van gerechtelijke politie-hulpofficier van de procureur des Konings;
8° de weddensupplementen toegekend aan de personeelsleden van de plaatselijke besturen met toepassing van de punten 6.2 en 6.3 van het Sociaal Handvest-Harmonisering van het administratief statuut en de algemene herziening van de barema's van het personeel van de plaatselijke diensten van het Brussels Hoofdstedelijk Gewest van 28 april 1994.
Geen verhoging na 31 december 1998 van een in het eerste of tweede lid bedoelde weddenbijslag wordt in aanmerking genomen voor de toepassing van § 1, vierde lid.
De Koning kan, bij een besluit genomen na overleg in de Ministerraad, de lijst van de in het eerste en tweede lid bedoelde weddenbijslagen aanvullen. Hij kan, voor de bijslagen die Hij aanwijst, afwijken van de bepalingen van het derde lid en besluiten dat de verhogingen inzake weddenbijslagen, die zich voordoen na 31 december 1998, eveneens in aanmerking komen voor de toepassing van § 1, vierde lid.
In afwijking van het derde lid worden voor de toepassing van § 1, vierde lid, de volgende weddenbijslagen in aanmerking genomen :
1° de weddenbijslagen bedoeld in artikel 357, § 1, 1° tot en met 5°, van het Gerechtelijk Wetboek, met ingang van 1 januari 2000;
2° de weddenbijslagen bedoeld in artikel 357, § 1, 6°, van het Gerechtelijk Wetboek, met ingang van 1 juni 2000.
§ 3. In afwijking van § 1 wordt het tantième 1/60 vervangen door :
1° 1/12 voor elk jaar van de eerste zeven jaren als provinciegouverneur of als vice-provinciegouverneur;
2° 1/25 voor elk jaar van de eerste vijftien jaren als arrondissementscommissaris of als adjunct- arrondissementscommissaris;
3° 1/50 voor elk jaar actieve dienst verricht in een van de betrekkingen vermeld in de bij deze wetgevoegde lijst.
§ 4. Voor de berekening van het rustpensioen wordt geen rekening gehouden met de diensttijd en de perioden waarvan het in aanmerking nemen nadelig zou zijn voor de betrokkene.
§ 5. Het overeenkomstig de voorafgaande bepalingen vastgestelde pensioen wordt per maand verkregen.
Aldus vervangen bij artikel 27 van de wet van 21 mei 1991; nadien § 1 vervangen bij artikel 231, 1° van de wet van 25 januari 1999 en nadien aldus gewijzigd bij artikel 7, 1° van de wet van 30 maart 2001; § 2 ingevoegd bij artikel 231, 2° van de wet van 25 januari 1999 en nadien aldus aangevuld bij artikel 7, 2°, a) en b) van de wet van 30 maan 2001, bij artikel 1 van het koninklijk besluit van 10 juli 2001, bij artikel 1 van het koninklijk besluit van 25 maart 2003, bij artikel 1 van het koninklijk besluit van 3 april 2003 en bij artikel 2 van het koninklijk besluit van 7 mei 2004; § 3 aldus vernummerd bij artikel 231, 3° en de §§ 4 en 5 toegevoegd bij artikel 231, 4°, van de wet van 25 januari 1999.
Art. 9. (...). Opgeheven bij artikel 85; 1°, van de wet van 3 februari 2003.
Artikelen 10-11. (...).
Opgeheven bij artikel 67, 1°, van de wet van 21 mei 1991.
Art. 12. De voor de berekening van het rustpensioen aanneembare diensttijd en perioden die geen volledige kalendermaand vormen, worden in aanmerking genomen ten belope van hun duur uitgedrukt in maanden met twee decimalen.
Aldus vervangen bij artikel 39 van de wet van 3 februari 2003.
Artikelen 13-14. (...).
Opgeheven bij artikel 85, 2° en 3° van de wet van 3 februari 2003.
HOOFDSTUK II. - Bijzondere pensioenen.
Afdeling I. - Leden van het onderwijzend personeel.
Art. 15. In afwijking van artikel 8, § 1, wordt op de grondslag van 1/55 van de referentiewedde aangerekend, elk jaar dienst verricht aan :
- de voorbereidende divisie van de Koninklijke Militaire School;
- de School voor rijkswachtofficieren in de hoedanigheid van taalleraar.
Opnieuw opgenomen bij artikel 1 van de wet van 13 april 1965, gewijzigd bij artikel 28, eerste lid, van de wet van 21 mei 1991, vervangen bij artikel 89 van de wet van 20 juli 1991 en aldus vervangen bij artikel 2 van de wet van 3 februari 2003.
Art. 16. In afwijking van artikel 8, § 1, wordt elk jaar dienst als onderwijzer verricht bij de strafinrichtingen die ressorteren onder het Bestuur der Strafinrichtingen, evenals bij de Rijksgestichten voor Observatie en Opvoeding die ressorteren onder de Dienst voor Jeugdbescherming, bij de vaststelling van het pensioen aangerekend tegen 1/50 van de gemiddelde wedde die de betrokkene gedurende de laatste vijf jaar heeft genoten.
Aldus vervangen bij artikel 1 van de wet van 20 juli 1977 en nadien aldus gewijzigd bij artikel 28, tweede lid, van de wet van 21 mei 1991.
Art. 16bis. In afwijking van artikel 8, § 1, wordt elk jaar dienst verricht als lid van het wetenschappelijk personeel van de Universiteit van Luik, van de Universiteit van Bergen, van de Faculteit der Landbouwkundige Wetenschappen te Gembloers en van de " Fondation universitaire luxembourgeoise " aangerekend op de grondslag van 1/55 van de referentiewedde.
Ingevoegd bij artikel 3 van de wet van 3 februari 2003.
Artikelen 17-19. (...).
Opgeheven bij artikel 85, 4° van de wet van 3 februari 2003.
Afdeling II. - Leden van de rooms-katholieke geestelijkheid.
Het opschrift aldus vervangen bij artikel 1, 1°, van de wet van 25 maart 1965.
Art. 20. Leden van de geestelijkheid van de rooms-katholieke eredienst, die een jaarwedde genieten ten laste van de Staatskas, en ontslag hebben verkregen van de bevoegde geestelijke overheid, hebben recht op rustpensioen wanneer zij vijfenzestig jaar oud zijn en dertig voor pensioen ten laste van de Staatskas in aanmerking komende dienstjaren tellen of, ongeacht hun leeftijd of dienstjaren, indien zij door gebrekkigheid genoopt zijn hun ambt neer te leggen.
Aldus vervangen bij artikel 4, § 1, van de wet van 17 juni 1971.
Art. 21. Het bedrag van het volle pensioen is gelijk aan het gemiddelde bedrag van de jaarwedde die de betrokkene gedurende de laatste vijf jaar ten laste van de Staatskas heeft genoten.
Gewijzigd bij artikel 1, § 4, van de wet van 17 februari 1849 en artikel 1 van de wet van 10 januari 1886; het tweede lid opgeheven bij artikel 8, § 1, 2°, van de wet van 29 juli 1926.
Art. 22. Een lid van de geestelijkheid, dat krachtens artikel 20 in aanmerking komt voor pensioen, heeft recht op het in artikel 21 bepaalde pensioen indien het dertig jaar kerkelijke dienst telt. Als jaren dienst worden aangemerkt de jaren gedurende welke de titularis geestelijke betrekkingen heeft vervuld die niet uit de Staatskas worden bezoldigd, maar wel door de regering worden erkend als nodig voor de behoeften van de eredienst. Die betrekkingen mogen vervuld zijn in België, in de kolonie Belgisch-Congo of in het voogdijgebied Ruanda- Urundi.
Dubbel aangerekend wordt de tijd gedurende welke uit de Staatskas bezoldigde leden van de geestelijkheid zijn gevangengehouden of weggevoerd wegens hun vaderlandslievend gedrag of hun weigering te gehoorzamen aan de bevelen van de Duitse overheid bij of naar aanleiding van de uitoefening van hun ambt.
Leden van de geestelijkheid, die overeenkomstig de bepalingen van deze afdeling worden gepensioneerd, kunnen de jaren gedurende welke zij een uit de Staatskas bezoldigde betrekking van godsdienstleraar of godsdienstinspecteur hebben vervuld, mede als de kerkelijke dienst laten aanrekenen, indien die betrekking niet reeds om een andere reden met pensioen is vergolden.
Gewijzigd bij artikel 5 van de wet van 24 april 1900; het eerste lid aldus vervangen bij artikel 4, § 2, van de wet van 17 juni 1971 en nadien aldus aangevuld bij artikel 1 van de wet van 20 november 1974; het tweede lid ingevoegd bij artikel 1 van de wet van 3 juni 1920, en het derde lid toegevoegd bij artikel 1, § 1, van de wet van 29 juni 1972.
Art. 23. (...). Opgeheven bij artikel 4, § 3, van de wet van 17 juni 1971.
Art. 24. Het pensioen van leden van de geestelijkheid, die geen dertig jaar kerkelijke dienst tellen, wordt bepaald als volgt : eentwintigste van het volle pensioen voor elk dienstjaar tot en met het tiende, eenzestigste van het volle pensioen voor elk jaar boven tien tot en met het twintigste; eendertigste van het volle pensioen voor elk jaar boven twintig.
Gewijzigd bij artikel 5 van de wet van 24 april 1900 en aldus vervangen bij artikel 4, § 4, van de wet van 17 juni 1971.
Art. 25. Wanneer de gebrekkigheid waardoor een lid van de geestelijkheid getroffen is, erkend wordt als voortkomende uit de uitoefening van zijn ambt, heeft hij recht op de helft van het volle pensioen, indien hij vijf jaar kerkelijke dienst telt.
Aldus vervangen bij artikel 4, § 5, van de wet van 17 juni 1971.
Art. 26. (...). Opgeheven bij deze wet.
Afdeling III. - Bedienaren van andere erediensten dan de rooms-katholieke.
Het opschrift ingevoegd bij artikel 1, 2°, van de weg van 25 maart 1965.
Art. 27. Bedienaren van andere erediensten, die een wedde genieten ten laste van de Staatskas en die ontslag hebben verkregen van de bevoegde geestelijke overheid, hebben recht op pensioen overeenkomstig de artikelen 28 tot 30.
Opgeheven bij artikel 7 van de wet van 29 juli 1926 en aldus opnieuw opgenomen bij artikel 2 van de wet van 25 maart 1965.
Art. 28. Zij hebben recht op het volle pensioen bepaald in artikel 21, wanneer zij de leeftijd van zeventig jaar bereiken en vijfendertig jaar dienst hebben.
Aldus vervangen bij artikel 3 van de wet van 25 maart 1965.
Art. 29. Vervullen zij niet de voorwaarden van artikel 28, dan hebben zij recht op pensioen als bepaald overeenkomstig hoofdstuk I van deze titel.
Voor de toepassing van artikel 8 wordt het tantième 1/60 vervangen door het tantième 1/50.
Stilzwijgend opgeheven bij het koninklijk besluit nr. 221 van 27 december 1935, opnieuw opgenomen bij artikel 4 van de wet van 25 maart 1965 en het tweede lid aldus vervangen bij deze wet.
Art. 30. Artikel 22 is, behoudens de eerste volzin van het eerste lid, van overeenkomstige toepassing op pensioenen krachtens deze afdeling toegekend.
Stilzwijgend opgeheven bij het koninklijk besluit nr. 221 van 27 december 1935, opnieuw opgenomen bij artikel 5 van de wet van 25 maart 1965 en aldus vervangen bij artikel 1, § 2, van de wet van 29 juni 1972.
TITEL II. - Pensioen van weduwen en van wezen.
Artikelen 31-35. (...).
Opgeheven bij artikel 6 van de wet van 25 maart 1965.
TITEL III. - Algemene bepalingen.
HOOFDSTUK I. - Rustpensioenen.
Afdeling I. - Inschrijving van de pensioenen en uitkeringen van de kwartalen.
Art. 36. De rustpensioenen komen ten laste van de Staatskas.
Art. 38. (Lees 37.) De Koning bepaalt de stukken en bescheiden die moeten worden overgelegd tot bewijs van de rechten op een rust- of overlevingspensioen.
De openbare machten of instellingen kunnen, ter vervanging van het geheel of een deel van de stukken of bescheiden die noodzakelijk zijn voor de vaststelling van de rechten op pensioen van hun gewezen personeelsleden en van hun rechthebbenden, individuele verzamelstaten opmaken die de loopbaan- en weddengegevens van hun personeelsleden bevatten.
Indien zij werden opgemaakt overeenkomstig een protocol dat werd afgesloten tussen de Administratie der Pensioenen en de betrokken openbare macht of instelling, hebben deze individuele verzamelstaten, voor de diensttijd die bij de desbetreffende machten of instellingen werd gepresteerd, tot bewijs van het tegendeel, wettelijke bewijskracht. Dit protocol bevat een nauwkeurige omschrijving van de vorm en de inhoud van de elementen die moeten opgenomen worden in de individuele verzamelstaat; het bepaalt eveneens de wijze waarop deze verzamelstaten aan de Administratie der Pensioenen worden overgemaakt.
Dit protocol kan op elk ogenblik worden aangepast indien de gegevens vermeld in de individuele verzamelstaat niet meer beantwoorden aan de behoeften.
Gewijzigd ingevolge artikel 2 van de wet van 28 februari 1845 en aldus vervangen bij artikel 40 van de wet van 3 februari 2003.
Art. 38. Kredieten nodig voor de dienst der pensioenen worden uitgetrokken op de algemene uitgavenbegroting.
Vervangen bij artikel 1 van het koninklijk besluit nr. 16 van 15 oktober 1934 en aldus vervangen bij deze wet; het tweede lid als overgangsbepaling niet meer van toepassing.
Art. 39. Aan de bevoegde minister wordt de macht verleend, met mogelijkheid van subdelegatie, om alle pensioenen en renten, van welke aard ook, ten laste van de Staatskas, te verlenen, alsmede die te herzien.
Elk besluit vermeldt de redenen en de wettelijke grondslag van de berekening van het pensioen.
Het eerste lid aldus vervangen bij het enig artikel van het koninklijk besluit nr. 216 van 20 december 1935; het tweede lid aldus vervangen bij artikel 2 van de wet van 8 september 1891.
Art. 40. Het pensioen gaat in de dag waarop de belanghebbende ophoudt zijn activiteitswedde te ontvangen.
Art. 41. (...). Opgeheven bij artikel 66, a., van de wet van 15 mei 1984.
Art. 42. Elke aanvraag om pensioen moet worden ingediend uiterlijk binnen een termijn van een jaar na de dag waarop het recht ontstaat. Wordt de aanvraag na het verstrijken van die termijn ingediend, dan is het pensioen eerst verschuldigd vanaf de eerste dag van de daaropvolgende maand.
Aldus vervangen bij artikel 64 van de wet van 15 mei 1984.
Art. 43 (. ..). Opgeheven bij artikel 12, 1°, van de wet van 6 februari 1970.
Art. 44. (...). Opgeheven bij art. 85, 5° van de wet van 3 februari 2003.
Art. 45. (...). Opgeheven bij artikel 35, 6°, van de opheffingsbepalingen van artikel 2 van de wet van 10 oktober 1967.
Afdeling II. - Gevallen van verval van recht.
Het opschrift aldus gewijzigd bij deze wet.
Artikelen 46-47. (...).
Opgeheven bij artikel 23, § 4, van de wet van 29 juli 1926.
Art. 48. Degene die een pensioen geniet en veroordeeld is of wordt tot gevangenisstraf, is, op straffe van verval, gehouden binnen het koninkrijk te verblijven, behoudens uitdrukkelijke toestemming van de Koning.
Het eerste lid aldus gewijzigd bij deze wet; het tweede lid opgeheven bij deze wet.
Art. 49. Veroordeling tot criminele straf brengt met zich verval van het pensioen of van het recht om het te ontvangen; het pensioen kan in geval van gratieverlening hersteld ofwel verleend worden, en het wordt hersteld in geval van herstel in eer en rechten van de veroordeelde; een en ander zonder dat vervallen pensioentermijnen kunnen worden nagevorderd.
In de gevallen bedoeld in het eerste lid, wordt aan de echtgenoot of aan de kinderen van de veroordeelde, een pensioen uitgekeerd, gelijk aan het overlevingspensioen waarop zij aanspraak zouden hebben als de veroordeelde overleden was.
Dit pensioen vervalt bij overlijden van de veroordeelde, of bij herstel van zijn pensioen.
Aldus vervangen bij artikel 29 van de wet van 21 mei 1991.
Art. 50. Vrijwillig ontslag, ambtshalve ontslag en afdanking brengen verlies van het recht op rustpensioen met zich, wanneer de voorwaarden voor het ontstaan van dat recht niet vervuld zijn.
Personen van wie de dienstuitoefening geëindigd is ingevolge de zwaarste tuchtstraf in hun statuut bepaald, of, wanneer ze geen statuut hebben of hun statuut geen tuchtregeling omvat, ingevolge ontslag om dringende redenen, en daardoor hun betrekking verliezen zonder opzeggingstermijn noch opzeggingsvergoeding, verliezen het recht op rustpensioen, voorzover het ontslag, indien het in rechte is betwist, geldig is verklaard door de bevoegde rechter, en er aan de betrokkene geen schadeloosstelling is toegekend.
Wanneer iemands loopbaan is geëindigd in omstandigheden als bedoeld in het tweede lid, en hij nadien opnieuw diensttijd verricht die aanspraak op pensioen verleent, kan alleen diensttijd verricht na de nieuwe indiensttreding in aanmerking komen voor toekenning en berekening van het rustpensioen.
Aldus vervangen bij artikel 30 van de wet van 21 mei 1991.
HOOFDSTUK II. (...).
Het opschrift opgeheven bij deze wet.
Artikelen 51-54. (...).
Opgeheven bij deze wet.
Art. 55. (...). Opgeheven bij artikel 1 van de wet van 3 juni 1920.
Artikelen 56-57. (...).
Opgeheven bij deze wet.
TITEL IV. (...).
Het opschrift opgeheven bij deze wet.
Artikelen 58-65. (...).
Opgeheven bij deze wet.
BIJLAGE.
Art. N. Bijlage. TABEL VAN DE ACTIEVE DIENSTEN. - Aldus vervangen bij art. 41 van de wet van 3 februari 2003.
(Bijlage niet opgenomen om technische redenen. Zie B.St. 10-06-2005, p. 26709-26717). ")
Kondigen deze wet af, bevelen dat zij met 's Lands zegel zal worden bekleed en door het Belgisch Staatsblad zal worden bekendgemaakt.
Gegeven te Brussel, 11 april 2005.
ALBERT
Van Koningswege :
De Minister van Pensioenen,
B. TOBBACK
Met 's Lands zegel gezegeld :
De Minister van Justitie,
Mevr. L. ONKELINX.


text:
Artikel    1 . Deze wet regelt een aangelegenheid als bedoeld in artikel 77 van de Grondwet.
 Art.    2 . In artikel 45bis, § 2, van de wet van 15 juni 1935 op het gebruik der talen in gerechtszaken, ingevoegd bij de wet van 23 september 1985, worden de woorden " vier rechters in handelszaken " vervangen door de woorden " zes rechters in handelszaken ".
 Art.    3 . Artikel 2 van de wet van 15 juli 1970 tot vaststelling van de personeelsformatie van de rechtbanken van koophandel en tot wijziging van de wet van 10 oktober 1967 houdende het Gerechtelijk Wetboek, vervangen bij de wet van 17 juli 1997, wordt vervangen als volgt :
" Art. 2. - Het aantal rechters in handelszaken wordt als volgt bepaald :

Zetel

 Rechters in

handelszaken

-

-
Antwerpen

 178
Mechelen

 25
Turnhout

 32
Hasselt

30
Tongeren

 25
Brussel

 190
Leuven

 30
Nijvel

 32
Dendermonde

40
Gent

 56
Oudenaarde

 18
Brugge

 41
Ieper

14
Kortrijk

 56
Veurne

 14
Hoei

 12
Luik

 48
Verviers-Eupen

 24
Aarlen

 12
Marche-en-Famenne

10
Neufchateau

8
Dinant

 19
Namen

26
Charleroi

43
Bergen

 26
Doornik

26
 Art.  4. Artikel 205, vierde lid, van het Gerechtelijk Wetboek, ingevoegd bij de wet van 17 juli 1997, wordt aangevuld als volgt :
" 3° de erkende boekhouders en erkende boekhouders-fiscalisten ingeschreven op het tableau van het Beroepsinstituut van erkende boekhouders en fiscalisten. "
Kondigen deze wet af, bevelen dat zij met 's Lands zegel zal worden bekleed en door het Belgisch Staatsblad zal worden bekendgemaakt.
Gegeven te Brussel, 13 april 2005.
ALBERT
Van Koningswege :
De Minister van Justitie,
Mevr. L. ONKELINX.
De Minister van Economie,
M. VERWILGHEN
De Minister van Middenstand,
Mevr. S. LARUELLE
Met 's Lands zegel gezegeld :
De Minister van Justitie,
Mevr. L. ONKELINX.


text:
Artikel    1 . Deze wet regelt een aangelegenheid als bedoeld in artikel 77 van de Grondwet.
 Art.    2 . Artikel 4 van de voorafgaande titel van het Wetboek van strafvordering, gewijzigd bij de wetten van 11 juli 1994 en 28 maart 2000, wordt vervangen als volgt :
" De burgerlijke rechtsvordering kan tezelfdertijd en voor dezelfde rechters vervolgd worden als de strafvordering. Zij kan ook afzonderlijk vervolgd worden; in dat geval is zij geschorst, zolang niet definitief is beslist over de strafvordering die vóór of gedurende de burgerlijke rechtsvordering is ingesteld.
De rechter bij wie de strafvordering aanhangig is gemaakt, houdt ambtshalve de burgerlijke belangen aan, zelfs bij ontstentenis van burgerlijke-partijstelling, wanneer de zaak wat die belangen betreft niet in staat van wijzen is.
Onverminderd het recht om de zaak, conform de artikelen 1034bis tot 1034sexies van het Gerechtelijk Wetboek, bij de burgerlijke rechter aanhangig te maken, kan eenieder die door het strafbaar feit schade heeft geleden, nadien door middel van een ter griffie ingediend verzoekschrift, in zoveel exemplaren als er betrokken partijen zijn, kosteloos verkrijgen dat het gerecht dat uitspraak heeft gedaan over de strafvordering, uitspraak doet over de burgerlijke belangen.
Dat verzoekschrift geldt als burgerlijke-partijstelling.
Het verzoekschrift wordt door de griffier ter kennis van de partijen en, in voorkomend geval, van de advocaten gebracht onder vermelding van plaats, dag en uur van de zitting waarop de zaak wordt behandeld.
In dat geval kan elke in het geding zijnde partij de rechter bij wie de zaak aanhangig is gemaakt, verzoeken termijnen vast te stellen voor de overzending en de indiening van de stukken, alsmede de conclusies, en de rechtsdag te bepalen.
Dit verzoek wordt ingediend door middel van een verzoekschrift en wordt ondertekend door de advocaat van de partij of, bij diens ontstentenis, door de partij zelf en het wordt ter griffie neergelegd in zoveel exemplaren als er betrokken partijen zijn. Het wordt door de griffier bij gerechtsbrief aan de andere partijen ter kennis gebracht en, in voorkomend geval, bij gewone brief aan hun advocaten.
De andere partijen kunnen, binnen vijftien dagen na de verzending van de gerechtsbrief, op dezelfde wijze hun opmerkingen aan de rechter doen toekomen.
Binnen acht dagen na het verstrijken van de in het achtste lid bedoelde termijn dan wel na de neerlegging van het verzoekschrift wanneer het uitgaat van alle betrokken partijen, doet de rechter uitspraak op stukken, behalve wanneer hij het noodzakelijk acht de partijen te horen, in welk geval die bij gerechtsbrief worden opgeroepen; de beschikking wordt binnen acht dagen na de zitting gewezen.
De rechter bepaalt de termijnen om conclusie te nemen en de rechtsdag. Tegen de beschikking staat geen enkel rechtsmiddel open.
Behoudens akkoord van de partijen of de in artikel 748, § 2, van het Gerechtelijk Wetboek bedoelde uitzondering, worden de conclusies die na het verstrijken van de in het tiende lid vastgestelde termijnen worden overgelegd, ambtshalve uit de debatten geweerd. Op de vastgestelde dag kan de meest gerede partij een vonnis op tegenspraak vorderen.
Wanneer alleen de burgerlijke belangen bij de rechter aanhangig worden gemaakt, is de aanwezigheid van het openbaar ministerie op de terechtzitting niet verplicht. "
 Art.    3 . Artikel 216quater van het Wetboek van strafvordering, ingevoegd bij de wet van 11 juli 1994, wordt vervangen als volgt :
" Art. 216quater. § 1. De procureur des Konings kan een persoon die aangehouden is met toepassing van de artikelen 1 en 2 van de wet van 20 juli 1990 betreffende de voorlopige hechtenis of die zich bij hem meldt, oproepen om te verschijnen voor de politierechtbank of de correctionele rechtbank binnen een termijn die niet korter mag zijn dan tien dagen, noch langer dan twee maanden.
Hij stelt hem in kennis van de feiten die hem ten laste worden gelegd, alsook van de plaats, de dag en het uur van de zitting, en deelt hem mede dat hij het recht heeft een advocaat te kiezen. Als de betrokkene geen advocaat kiest, brengt de procureur des Konings de stafhouder of diens vertegenwoordiger daarvan op de hoogte.
Deze kennisgeving en deze formaliteit worden vermeld in een proces-verbaal, waarvan hem onmiddellijk een kopie wordt overhandigd.
De kennisgeving geldt als dagvaarding om te verschijnen. De gekozen advocaat of, in voorkomend geval, de stafhouder of zijn vertegenwoordiger en de benadeelde partij worden onverwijld van de datum van de terechtzitting op de hoogte gebracht.
§ 2. Een vonnis wordt binnen twee maanden na de in § 1 bedoelde zitting uitgesproken. Zo niet, wordt het proces-verbaal onontvankelijk verklaard en worden de vervolgingen die opnieuw worden ingesteld, ingesteld overeenkomstig de artikelen 145 tot 147 en 182 tot 184, in welk geval de in de artikelen 216quater en 216quinquies bedoelde wijzen van aanhangigmaking niet van toepassing zijn.
In geval van verzet wordt het vonnis uitgesproken binnen twee maanden na de in de artikelen 151, tweede lid, en 188 bedoelde zitting.
Als hoger beroep wordt ingesteld, wordt de zaak vastgesteld uiterlijk op de eerste zitting na het verstrijken van een termijn van één maand te rekenen van de akte van beroep. "
 Art.  4. Artikel 195 van het Gerechtelijk Wetboek, gewijzigd bij de wet van 21 januari 1997, wordt aangevuld met het volgende lid :
" Werkende rechters die als enige rechter zitting houden en die door de voorzitter van de rechtbank worden aangewezen om als assessor deel uit te maken van een hof van assisen, mogen voor de duur van de zitting van het hof van assisen worden vervangen door een plaatsvervangend rechter die deze functie al ten minste tien jaar uitoefent en die regelmatig zitting houdt of zitting heeft gehouden in strafzaken in een kamer met drie rechters, of door een plaatsvervangend magistraat als bedoeld in artikel 156bis. "
Kondigen deze wet af, bevelen dat zij met 's Lands zegel zal worden bekleed en door het Belgisch Staatsblad zal worden bekendgemaakt.
Gegeven te Brussel, 13 april 2005.
ALBERT
Van Koningswege :
De Minister van Justitie,
Mevr. L. ONKELINX
Met 's Lands zegel gezegeld :
De Minister van Justitie,
Mevr. L. ONKELINX.