text:
HOOFDSTUK I.  - Werkingssfeer van de overeenkomst.
 Artikel    1 . Personen op wie de overeenkomst van toepassing is.
Deze Overeenkomst is van toepassing op personen die inwoner zijn van een overeenkomstsluitende Staat of van beide overeenkomstsluitende Staten.
 Art.    2 . Belastingen waarop de overeenkomst van toepassing is.
1. Deze Overeenkomst is van toepassing op belastingen naar het inkomen en naar het vermogen die, ongeacht de wijze van heffing, worden geheven ten behoeve van een overeenkomstsluitende Staat, van de staatkundige onderdelen of plaatselijke gemeenschappen daarvan.
2. Als belastingen naar het inkomen en naar het vermogen worden beschouwd alle belastingen die worden geheven naar het gehele inkomen, naar het gehele vermogen, of naar bestanddelen van het inkomen of van het vermogen, daaronder begrepen belastingen naar voordelen verkregen uit de vervreemding van goederen, belastingen naar het totale bedrag van de door ondernemingen betaalde lonen of salarissen, alsmede belastingen naar waardevermeerdering.
3. De bestaande belastingen waarop de Overeenkomst van toepassing is, zijn met name :
a) In België :
1° de personenbelasting,
2° de vennootschapsbelasting,
3° de rechtspersonenbelasting,
4° de belasting van niet-inwoners,
5° de met de personenbelasting gelijkgestelde bijzondere heffing,
6° de aanvullende crisisbijdrage,
met inbegrip van de voorheffingen, de opcentiemen op die belastingen en voorheffingen, alsmede de aanvullende belastingen op de personenbelasting,
(hierna te noemen "Belgische belasting");
b) in Wit-Rusland :
1° de belasting op het inkomen en de winst van rechtspersonen ("the tax on income and profits of legal persons"),
2° de belasting op het inkomen van natuurlijke personen ("the income tax on individuals"),
3° de belasting op de onroerende goederen ("the tax on immovable property"),
4° de grondbelasting ("the land tax"), (hierna te noemen "Wit-Russische belasting").
4. De Overeenkomst is ook van toepassing op alle gelijke of in wezen gelijksoortige belastingen die na de datum van de ondertekening van de Overeenkomst naast of in de plaats van de bestaande belastingen worden geheven. De bevoegde autoriteiten van de overeenkomstsluitende Staten delen elkaar de belangrijkste wijzigingen die in hun onderscheidene belastingwetten zijn aangebracht, mee.
 HOOFDSTUK II.  - Begripsbepalingen.
 Art.    3 . Algemene bepalingen.
1. Voor de toepassing van deze Overeenkomst, tenzij het zinsverband anders vereist :
a) 1° betekent de uitdrukking "België", het Koninkrijk België, en in geografische zin gebruikt, betekent zij het territorium van het Koninkrijk België, daarin inbegrepen de territoriale zee en de maritieme zones en de luchtgebieden waarover, in overeenstemming met het internationaal recht, het Koninkrijk België soevereine rechten of zijn jurisdictie uitoefent;
2° betekent de uitdrukking "Wit-Rusland", de Republiek Wit-Rusland, en in geografische zin gebruikt, betekent zij het territorium waarover, de Republiek Wit-Rusland krachtens de wetgeving van Wit-Rusland en in overeenstemming met het internationaal recht, soevereine rechten en haar jurisdictie uitoefent;
b) betekenen de uitdrukkingen "een overeenkomstsluitende Staat" en "de andere overeenkomstsluitende Staat", België of Wit-Rusland, al naar het zinsverband vereist;
c) omvat de uitdrukking "persoon" een natuurlijke persoon, een vennootschap en elke andere vereniging van personen;
d) betekent de uitdrukking "vennootschap" elke rechtspersoon of elke eenheid die voor de belastingheffing als een rechtspersoon wordt behandeld;
e) betekenen de uitdrukkingen "onderneming van een overeenkomstsluitende Staat" en "onderneming van de andere overeenkomstsluitende Staat" onderscheidenlijk een onderneming gedreven door een inwoner van een overeenkomstsluitende Staat en een onderneming gedreven door een inwoner van de andere overeenkomstsluitende Staat;
f) betekent de uitdrukking "internationaal verkeer" elk vervoer door een schip, een luchtvaartuig of een spoor- of wegvoertuig, dat door een onderneming van een overeenkomstsluitende Staat wordt geëxploiteerd, behalve indien het schip, het luchtvaartuig of het spoor- of wegvoertuig slechts tussen in de andere overeenkomstsluitende Staat gelegen plaatsen wordt geëxploiteerd;
g) betekent de uitdrukking "bevoegde autoriteit" :
1° in België, de Minister van Financiën of zijn bevoegde vertegenwoordiger, en;
2° in Wit-Rusland, het Hoofdbestuur der Belastingen bij het Kabinet van Ministers, ("the Main State Tax Body at the Cabinet of Ministers") van de Republiek Wit-Rusland of zijn bevoegde vertegenwoordiger;
h) betekent de uitdrukking "onderdaan" :
1° elke natuurlijke persoon die de nationaliteit van een overeenkomstsluitende Staat bezit;
2° elke rechtspersoon, personenvennootschap en vereniging die zijn rechtspositie als zodanig ontleent aan de wetgeving die in een overeenkomstsluitende Staat van kracht is.
2. Voor de toepassing van de Overeenkomst door een overeenkomstsluitende Staat heeft, tenzij het zinsverband anders vereist, elke niet erin omschreven uitdrukking de betekenis welke die uitdrukking heeft volgens de wetgeving van die Staat met betrekking tot de belastingen waarop de Overeenkomst van toepassing is.
 Art.    4 . Inwoner.
1. Voor de toepassing van deze Overeenkomst betekent de uitdrukking "inwoner van een overeenkomstsluitende Staat" iedere persoon die, ingevolge de wetgeving van die Staat, aldaar aan belasting is onderworpen op grond van zijn woonplaats, verblijf, plaats van leiding, plaats van oprichting of enige andere soortgelijke omstandigheid. Die uitdrukking omvat echter niet personen die in die Staat alleen ter zake :van inkomsten uit in die Staat gelegen bronnen of ter zake van aldaar gelegen vermogen aan belasting zijn onderworpen.
2. Indien een natuurlijke persoon ingevolge de bepalingen van paragraaf 1 inwoner van beide overeenkomstsluitende Staten is, wordt zijn toestand op de volgende wijze geregeld :
a) hij wordt geacht inwoner te zijn van de Staat waar hij een duurzaam tehuis tot zijn beschikking heeft; indien hij in beide Staten een duurzaam tehuis tot zijn beschikking heeft, wordt hij geacht inwoner te zijn van de Staat waarmede zijn persoonlijke en economische betrekkingen het nauwst zijn (middelpunt van de levensbelangen);
b) indien niet kan worden bepaald in welke Staat hij het middelpunt van zijn levensbelangen heeft of indien hij in geen van de Staten een duurzaam tehuis tot zijn beschikking heeft, wordt hij geacht inwoner te zijn van de Staat waar hij gewoonlijk verblijft;
c) indien hij in beide Staten of in geen van beide gewoonlijk verblijft, wordt hij geacht inwoner te zijn van de Staat waarvan hij onderdaan is.
Indien de toestand van deze natuurlijke persoon niet kan worden bepaald overeenkomstig de bepalingen van de vorige zin, regelen de bevoegde autoriteiten van de overeenkomstsluitende Staten de aangelegenheid in onderlinge overeenstemming.
3. Indien een andere dan een natuurlijke persoon ingevolge de bepalingen van paragraaf 1 inwoner is van beide overeenkomstsluitende Staten, regelen de bevoegde autoriteiten van de overeenkomstsluitende Staten de aangelegenheid in onderlinge overeenstemming, rekening houdend met elk relevant criterium.
 Art.    5 . Vaste inrichting.
1. Voor de toepassing van deze Overeenkomst betekent de uitdrukking "vaste inrichting" een vaste bedrijfsinrichting met behulp waarvan de werkzaamheden van een onderneming geheel of gedeeltelijk worden uitgeoefend.
2. De uitdrukking "vaste inrichting" omvat in het bijzonder :
a) een plaats waar leiding wordt gegeven;
b) een filiaal;
c) een kantoor;
d) een fabriek;
e) een werkplaats, en;
f) een mijn, een olie- of gasbron, een steengroeve of enige andere plaats waarnatuurlijke rijkdommen worden gewonnen.
3. De plaats van uitvoering van een bouwwerk of van constructiewerkzaamheden is slechts dan een vaste inrichting indien de duur daarvan twaalf maanden overschrijdt.
4. Niettegenstaande de voorgaande bepalingen van dit artikel wordt een "vaste inrichting" niet aanwezig geacht indien :
a) gebruik wordt gemaakt van inrichtingen, uitsluitend voor de opslag, uitstalling of aflevering van aan de onderneming toebehorende goederen;
b) een voorraad van aan de onderneming toebehorende goederen wordt aangehouden, uitsluitend voor de opslag, uitstalling of aflevering;
c) een voorraad van aan de onderneming toebehorende goederen wordt aangehouden, uitsluitend voor de bewerking of verwerking door een andere onderneming;
d) een vaste bedrijfsinrichting wordt aangehouden, uitsluitend om voor de onderneming goederen aan te kopen of inlichtingen in te winnen;
e) een vaste bedrijfsinrichting wordt aangehouden, uitsluitend om voor de onderneming, andere werkzaamheden die van voorbereidende aard zijn of het karakter van hulpwerkzaamheden hebben, te verrichten;
f) een vaste bedrijfsinrichting wordt aangehouden, uitsluitend om verscheidene van de in de subparagrafen a) tot e) vermelde werkzaamheden te verrichten, op voorwaarde dat het geheel van de werkzaamheden van de vaste bedrijfsinrichting van voorbereidende aard is of het karakter van hulpwerkzaamheden heeft.
5. Indien een persoon - niet zijnde een onafhankelijke vertegenwoordiger op wie paragraaf 6 van toepassing is - voor een onderneming werkzaam is en in een overeenkomstsluitende Staat een machtiging bezit om namens de onderneming overeenkomsten af te sluiten en dit recht aldaar gewoonlijk uitoefent, wordt die onderneming, niettegenstaande de bepalingen van de paragrafen 1 en 2, geacht een vaste inrichting in die Staat te hebben voor alle werkzaamheden welke deze persoon voor de onderneming verricht, tenzij de werkzaamheden van die persoon beperkt blijven tot de in paragraaf 4 vermelde werkzaamheden die, indien zij met behulp van een vaste bedrijfsinrichting zouden worden verricht, die vaste bedrijfsinrichting niet tot een vaste inrichting zouden stempelen ingevolge de bepalingen van die paragraaf.
6. Een onderneming wordt niet geacht een vaste inrichting in een overeenkomstsluitende Staat te bezitten op grond van de enkele omstandigheid dat zij aldaar zaken doet door middel van een makelaar, een algemeen commissionair of enige andere onafhankelijke vertegenwoordiger, op voorwaarde dat deze personen in de normale uitoefening van hun bedrijf handelen.
7. De enkele omstandigheid dat een vennootschap die inwoner is van een overeenkomstsluitende Staat, een vennootschap beheerst of door een vennootschap wordt beheerst, die inwoner is van de andere overeenkomstsluitende Staat of die in die andere Staat zaken doet (hetzij met behulp van een vaste inrichting, hetzij op andere wijze), stempelt één van beide vennootschappen niet tot een vaste inrichting van de andere.
 HOOFDSTUK III.  - Belastingheffing naar het inkomen.
 Art.    6 . Inkomsten uit onroerende goederen.
1. Inkomsten die een inwoner van een overeenkomstsluitende Staat op om het even welke manier verkrijgt uit in de andere overeenkomstsluitende Staat gelegen onroerende goederen (met inbegrip van inkomsten uit landbouw- of bosbedrijven en royalty's ter zake van de exploitatie van mijnen, steengroeven of andere bodemrijkdommen) mogen in die andere Staat worden belast. Schepen en lucht vaartuigen worden niet als onroerende goederen beschouwd.
2. De bepalingen van paragraaf 1 zijn ook van toepassing op inkomsten uit onroerende goederen van een onderneming en op inkomsten uit onroerende goederen gebezigd voor de uitoefening van een zelfstandig beroep.
 Art.    7 . Ondernemingswinst.
1. Winst van een onderneming van een overeenkomstsluitende Staat is slechts in die Staat belastbaar, tenzij de onderneming in de andere overeenkomstsluitende Staat haar bedrijf uitoefent met behulp van een aldaar gevestigde vaste inrichting. Indien de onderneming aldus haar bedrijf uitoefent, mag de winst van de onderneming in de andere Staat worden belast, maar slechts in zoverre als zij aan die vaste inrichting kan worden toegerekend.
2. Onder voorbehoud van de bepalingen- van paragraaf 3 wordt, indien een onderneming van een overeenkomstsluitende Staat in de andere overeenkomstsluitende Staat haar bedrijf uitoefent met behulp van een aldaar gevestigde vaste inrichting, in elke overeenkomstsluitende Staat aan die vaste inrichting de winst toegerekend die zij geacht zou kunnen worden te behalen indien zij een onafhankelijke onderneming zou zijn, die dezelfde of soortgelijke werkzaamheden zou uitoefenen onder dezelfde of soortgelijke omstandigheden en die geheel onafhankelijk zou handelen.
3. Bij het bepalen van de winst van een vaste inrichting worden in aftrek toegelaten kosten, daaronder begrepen kosten van leiding en algemene beheerskosten, die ten behoeve van de vaste inrichting zijn gemaakt, hetzij in de Staat waar de vaste inrichting is gevestigd, hetzij elders.
4. Voor zover het in een overeenkomstsluitende Staat gebruikelijk is de aan een vaste inrichting toe te rekenen winst te bepalen op basis van een verdeling van de totale winst van de onderneming over haar verschillende delen, belet paragraaf 2 die overeenkomstsluitende Staat niet de te belasten winst te bepalen volgens de gebruikelijke verdeling; de gevolgde methode van verdeling moet echter zodanig zon dat het resultaat in overeenstemming is met de in dit artikel neergelegde beginselen.
5. Geen winst wordt aan een vaste inrichting toegerekend enkel op grond van aankoop door die vaste inrichting van goederen voor de onderneming.
6. Voor de toepassing van de voorgaande paragrafen wordt de aan de vaste inrichting toe te rekenen winst van jaar tot jaar volgens dezelfde methode bepaald, tenzij er een goede en genoegzame reden bestaat om hiervan af te wijken.
7. Indien in de winst inkomstenbestanddelen zijn begrepen die afzonderlijk in andere artikelen van deze Overeenkomst worden behandeld, worden de bepalingen van die artikelen niet aangetast door de bepalingen van dit artikel.
 Art.    8 . Internationaal vervoer.
1. Winst die een onderneming van een overeenkomstsluitende Staat behaalt uit de exploitatie van schepen, luchtvaartuigen of spoor- of wegvoertuigen in internationaal verkeer is slechts in die Staat belastbaar.
2. De bepalingen van paragraaf 1 zijn eveneens van toepassing op :
a) inkomsten uit de verhuring van onbemande schepen of luchtvaartuigen, en;
b) winst uit het gebruik het onderhoud of de verhuring van laadkisten (daaronder begrepen opleggers en het daarbijbehorende gerei voor het vervoer van laadkisten) gebruikt voor het vervoer van goederen, indien die verhuring of dat gebruik, onderhoud of verhuring, naar het geval bijkomend is ten opzichte van de exploitatie van schepen of luchtvaartuigen in internationaal verkeer.
3. De bepalingen van de paragrafen 1 en 2 zijn ook van toepassing op winst verkregen uit de deelneming in een pool, een gemeenschappelijk bedrijf of een internationaal bedrijfslichaam.
 Art.    9 . Afhankelijke ondernemingen.
1. Indien :
a) een onderneming van een overeenkomstsluitende Staat onmiddellijk of middellijk deelneemt aan de leiding van, aan het toezicht op, dan wel in het kapitaal van een onderneming van de andere overeenkomstsluitende Staat; of,
b) dezelfde personen onmiddellijk of middellijk deelnemen aan de leiding van, aan het toezicht op, dan wel in het kapitaal van een onderneming van een overeenkomstsluitende Staat en van een onderneming van de andere overeenkomstsluitende Staat,
en, in het ene of in het andere geval, tussen de twee ondernemingen in hun handelsbetrekkingen of financiële betrekkingen, voorwaarden worden overeengekomen of opgelegd die afwijken van die welke zouden worden overeengekomen tussen onafhankelijke ondernemingen, mag winst die één van de ondernemingen zonder deze voorwaarden zou hebben behaald maar ten gevolge van die voorwaarden niet heeft behaald, worden begrepen in de winst van die onderneming en dienovereenkomstig worden belast.
2. Indien een overeenkomstsluitende Staat in de winst van een onderneming van die Staat winst opneemt - en dienovereenkomstig belast - ter zake waarvan een onderneming van de andere overeenkomstsluitende Staat in die andere Staat is belast, en de aldus opgenomen winst is die de onderneming van de eerstbedoelde Staat zou hebben behaald indien tussen de twee ondernemingen zodanige voorwaarden zouden zijn overeengekomen als tussen onafhankelijke ondernemingen zouden zijn overeengekomen, herziet de andere Staat op de wijze welke die Staat passend acht. Bij deze herziening wordt rekening gehouden met de overige bepalingen van deze Overeenkomst en, indien nodig, plegen de bevoegde autoriteiten van de overeenkomstsluitende Staten overleg met elkaar.
 Art.    10 . Dividenden.
1. Dividenden betaald door een vennootschap die inwoner is van een overeenkomstsluitende Staat aan een inwoner van de andere overeenkomstsluitende Staat, mogen in die andere Staat worden belast.
2. Deze dividenden mogen echter ook in de overeenkomstsluitende Staat waarvan de vennootschap die de dividenden betaalt inwoner is overeenkomstig de wetgeving van die Staat worden belast, maar indien de uiteindelijk gerechtigde tot de dividenden inwoner is van de andere overeenkomstsluitende Staat, mag de aldus geheven belasting niet hoger zijn dan :
a) 5 percent van het brutobedrag van de dividenden indien de uiteindelijk gerechtigde een vennootschap is die onmiddellijk of middellijk ten minste 25 percent bezit van het kapitaal van de vennootschap die de dividenden betaalt;
b) 15 percent van het brutobedrag van de dividenden in alle andere gevallen.
Deze paragraaf laat onverlet de belastingheffing van de vennootschap ter zake van de winst waaruit de dividenden worden betaald.
3. De uitdrukking "dividenden", zoals gebezigd in dit artikel, betekent inkomsten uit aandelen of andere rechten op een aandeel in de winst, met uitzondering van schuldvorderingen, alsmede inkomsten - zelfs indien zij worden toegekend in de vorm van interest - die volgens de wetgeving van de Staat waarvan de vennootschap-schuldenaar inwoner is op dezelfde wijze als inkomsten uit aandelen in de belastingheffing worden betrokken.
4. De bepalingen van de paragrafen 1 en 2 zijn niet van toepassing indien de uiteindelijk gerechtigde tot de dividenden, die inwoner is van een overeenkomstsluitende Staat, in de andere overeenkomstsluitende Staat waarvan de vennootschap die de dividenden betaalt inwoner is, een nijverheidsof handelsbedrijf met behulp van een aldaar gevestigde vaste inrichting of een zelfstandig beroep door middel van een aldaar gevestigde vaste basis uitoefent en het aandelenbezit uit hoofde waarvan de dividenden worden betaald met die vaste inrichting of die vaste basis wezenlijk is verbonden. In dat geval zijn de bepalingen van artikel 7 of van artikel 14, naar het geval van toepassing.
5. Indien een vennootschap die inwoner is van een overeenkomstsluitende Staat winst of inkomsten verkrijgt uit de andere overeenkomstsluitende Staat, mag die andere Staat geen belasting heffen op dividenden die door de vennootschap worden betaald, behalve voor zover die dividenden aan een inwoner van die andere Staat worden betaald of voor zover het aandelenbezit uit hoofde waarvan de dividenden worden betaald wezenlijk is verbonden met een in die andere Staat gelegen vaste inrichting of vaste basis, noch de niet-uitgedeelde winst van de vennootschap onderwerpen aan een belasting op niet-uitgedeelde winst, zelfs indien de betaalde dividenden of de niet-uitgedeelde winst geheel of gedeeltelijk bestaan uit winst of inkomsten die uit die andere Staat afkomstig zijn.
 Art.    11 . Interest.
1. Interest afkomstig uit een overeenkomstsluitende Staat en betaald aan een inwoner van de andere overeenkomstsluitende Staat mag in die andere Staat worden belast.
2. Deze interest mag echter ook in de overeenkomstsluitende Staat waaruit hij afkomstig is overeenkomstig de wetgeving van die Staat worden belast, maar indien de uiteindelijk gerechtigde tot de interest inwoner is van de andere overeenkomstsluitende Staat, mag de aldus geheven belasting niet hoger zijn dan 10 percent van het brutobedrag van de interest.
3. Niettegenstaande de bepalingen van paragraaf 2 is interest die afkomstig is uit een overeenkomstsluitende Staat in die Staat vrijgesteld indien het gaat om :
a) interest waarvan de uiteindelijke gerechtigde een persoon is die inwoner is van de andere overeenkomstsluitende Staat, op voorwaarde dat de transactie die aanleiding geeft tot de schuldvordering, goedgekeurd is door de Regering van de eerstgenoemde Staat;
b) interest van schuldvorderingen wegens termijnbetaling van leveringen van nijverheids- of handelsuitrusting, of medische of wetenschappelijke uitrusting en van daarop betrekking hebbende diensten door een onderneming van de andere overeenkomstluidende Staat;
c) interest betaald uit hoofde van een lening of een krediet toegestaan, gewaarborgd of verzekerd, door openbare instellingen waarvan het doel bestaat uit het bevorderen van de uitvoer en die lening of dat krediet verband houdt met de levering van nijverheids- of handelsuitrusting of medische of wetenschappelijke uitrusting en daarop betrekking hebbende diensten door een onderneming van de andere overeenkomstluidende Staat.
4. De uitdrukking "interest", zoals gebezigd in dit artikel, betekent inkomsten uit schuldvorderingen van welke aard ook, al dan niet gewaarborgd door hypotheek of al dan niet aanspraak gevend op een aandeel in de winst van de schuldenaar, en in het bijzonder inkomsten uit overheidsleningen en obligaties, daaronder begrepen premies en loten op die effecten. Voor de toepassing van dit artikel omvat deze uitdrukking echter niet boeten voor laattijdige betaling noch interest die overeenkomstig artikel 10, paragraaf 3, als dividenden wordt behandeld.
5. De bepalingen van de paragrafen 1, 2 en 3 zijn niet van toepassing indien de uiteindelijk gerechtigde tot de interest, die inwoner is van een overeenkomstsluitende Staat, in de andere overeenkomstsluitende Staat waaruit de interest afkomstig is, een nijverheids- of handelsbedrijf met behulp van een aldaar gevestigde vaste inrichting of een zelfstandig beroep door middel van een aldaar gevestigde vaste basis uitoefent en de schuldvordering uit hoofde waarvan de interest is verschuldigd met die vaste inrichting of die vaste basis wezenlijk is verbonden. In dat geval zijn de bepalingen van artikel 7 of van artikel 14, naar het geval, van toepassing.
6. Interest wordt geacht uit een overeenkomstsluitende Staat afkomstig te zijn indien de schuldenaar die Staat zelf is, een staatkundig onderdeel, een plaatselijke gemeenschap of een inwoner van die Staat. Indien evenwel de schuldenaar van de interest, ongeacht of hij inwoner van een overeenkomstsluitende Staat is of niet, in een overeenkomstsluitende Staat een vaste inrichting of een vaste basis heeft waarvoor de schuld, ter zake waarvan de interest wordt betaald is aangegaan en de interest ten laste komt van die vaste inrichting of die vaste basis, wordt die interest geacht afkomstig te zijn uit de Staat waar de vaste inrichting of de vaste basis is gevestigd.
7. Indien, ten gevolge van een bijzondere verhouding tussen de schuldenaar en de uiteindelijk gerechtigde of tussen hen beiden en een derde, het bedrag van de interest, gelet op de schuldvordering waarvoor hij wordt betaald, hoger is dan het bedrag dat zonder zulk een verhouding door de schuldenaar en de uiteindelijk gerechtigde zou zijn overeengekomen, zijn de bepalingen van dit artikel slechts op het laatstbedoelde bedrag van toepassing. In dat geval is het daarboven uitgaande deel van de betalingen belastbaar overeenkomstig de wetgeving van elke overeenkomstsluitende Staat en met inachtneming van de overige bepalingen van deze Overeenkomst.
 Art.    12 . Royalty's.
1. Royalty's afkomstig uit een overeenkomstsluitende Staat en betaald aan een inwoner van de andere overeenkomstsluitende Staat mogen in die andere Staat worden belast.
2. Deze royalty's mogen echter ook in de overeenkomstsluitende Staat waaruit zij afkomstig zijn overeenkomstig de wetgeving van die Staat worden belast, maar indien de uiteindelijk gerechtigde tot de royalty's inwoner is van de andere overeenkomstsluitende Staat, mag de aldus geheven belasting niet hoger zijn dan 5 percent van het brutobedrag van de royalty's.
3. De uitdrukking "royalty's", zoals gebezigd in dit artikel, betekent vergoedingen van welke aard ook voor het gebruik van, of voor het recht van gebruik van, een auteursrecht op een werk op het gebied van letterkunde, kunst of wetenschap, daaronder begrepen bioscoopfilms en films of banden voor radio of televisie, van software, van een octrooi, een fabrieks- of handelsmerk, een tekening, een model, een plan, een geheim recept of een geheime werkwijze of voor het gebruik van, of voor het recht van gebruik van, nijverheids- of handelsuitrusting of wetenschappelijke uitrusting, of voor inlichtingen omtrent ervaringen op het gebied van nijverheid, handel of wetenschap.
4. De bepalingen van paragrafen 1 en 2 zijn niet van toepassing indien de uiteindelijk gerechtigde tot de royalty's, die inwoner is van een overeenkomstsluitende Staat, in de andere overeenkomstsluitende Staat waaruit de royalty's afkomstig zijn een nijverheids- of handelsbedrijf met behulp van een aldaar gevestigde vaste inrichting of een zelfstandig beroep door middel van een aldaar gevestigde vaste basis uitoefent en het recht of het goed uit hoofde waarvan de royalty's verschuldigd zijn met die vaste inrichting of die vaste basis wezenlijk is verbonden. In dat geval zijn de bepalingen van artikel 7 of van artikel 14, naar het geval, van toepassing.
5. Royalty's worden geacht uit een overeenkomstsluitende Staat afkomstig te zijn indien de schuldenaar die Staat zelf is, een staatkundig onderdeel, een plaatselijke gemeenschap of een inwoner van die Staat. Indien evenwel de schuldenaar van de royalty's, ongeacht of hij inwoner van een overeenkomstsluitende Staat is of niet, in een overeenkomstsluitende Staat een vaste inrichting of een vaste basis heeft waarvoor de verbintenis, uit hoofde waarvan de royalty's worden betaald is aangegaan en die de last van de royalty's draagt, worden die royalty's geacht afkomstig te zijn uit de Staat waar de vaste inrichting of de vaste basis is gevestigd.
6. Indien, ten gevolge van een bijzondere verhouding tussen de schuldenaar en de uiteindelijk gerechtigde of tussen hen beiden en een derde, het bedrag van de royalty's, gelet op het gebruik, het recht of de inlichtingen waarvoor zij worden betaald, hoger is dan het bedrag dat zonder zulk een verhouding door de schuldenaar en de uiteindelijk gerechtigde zou zijn overeengekomen, zijn de bepalingen van dit artikel slechts op het laatstbedoelde bedrag van toepassing. In dat geval is het daarboven uitgaande deel van de betalingen belastbaar overeenkomstig de wetgeving van elke overeenkomstsluitende Staat en met inachtneming van de overige bepalingen van deze Overeenkomst.
 Art.    13 . Winst verkregen uit de vervreemding van goederen.
1. Voordelen die een inwoner van een overeenkomstsluitende Staat verkrijgt uit de vervreemding van onroerende goederen zoals bedoeld in artikel 6 die in de andere overeenkomstsluitende Staat zijn gelegen, mogen in die andere Staat worden belast.
2. Voordelen verkregen uit de vervreemding van goederen - niet zijnde onroerende goederen - die deel uitmaken van het bedrijfsvermogen van een vaste inrichting die een onderneming van een overeenkomstsluitende Staat in de andere overeenkomstsluitende Staat heeft, of van goederen - niet zijnde onroerende goederen - die behoren tot een vaste basis die een inwoner van een overeenkomstsluitende Staat in de andere overeenkomstsluitende Staat tot zijn beschikking heeft voor de uitoefening van een zelfstandig beroep, daaronder begrepen voordelen verkregen uit de vervreemding van die vaste inrichting (alleen of te zamen met de gehele onderneming) of van die vaste basis, mogen in die andere Staat worden belast.
3. Voordelen die een onderneming van een overeenkomstsluitende Staat verkrijgt uit de vervreemding van schepen, luchtvaartuigen of spoor - of wegvoertuigen die in internationaal verkeer worden geëxploiteerd of van goederen - niet zijnde onroerende goederen - die bij de exploitatie van die schepen, luchtvaartuigen of spoor- of wegvoertuigen worden gebruikt, zijn slechts in die Staat belastbaar.
4. Voordelen verkregen uit de vervreemding van alle andere goederen dan die vermeld in de paragrafen 1, 2 en 3 zijn slechts belastbaar in de overeenkomstsluitende Staat waarvan de vervreemder inwoner is.
 Art.    14 . Zelfstandige beroepen.
1. Inkomsten verkregen door een natuurlijke persoon die een inwoner is van een overeenkomstsluitende Staat in de uitoefening van een vrij beroep of ter zake van andere werkzaamheden van zelfstandige aard zijn slechts in die Staat belastbaar, tenzij die persoon in de andere overeenkomstsluitende Staat voor het verrichten van zijn werkzaamheden geregeld over een vaste basis beschikt. Indien hij over zulk een vaste basis beschikt, mogen de inkomsten in de andere Staat worden belast, maar slechts in zoverre als zij aan die vaste basis kunnen worden toegerekend.
2. De uitdrukking "vrij beroep" omvat in het bijzonder zelfstandige werkzaamheden op het gebied van wetenschap, letterkunde, kunst, opvoeding of onderwijs, alsmede de zelfstandige werkzaamheden van artsen, advocaten, ingenieurs, architecten, tandartsen en accountants.
3. Voor de toepassing van deze Overeenkomst betekent de uitdrukking "vaste basis" een vaste lokaliteit met behulp waarvan de werkzaamheid van een natuurlijke persoon die een zelfstandig beroep uitoefent, geheel of gedeeltelijk wordt verricht.
 Art.    15 . Niet-zelfstandige beroepen.
1. Onder voorbehoud van de bepalingen van de artikelen 16, 18 en 19 zijn lonen, salarissen en andere soortgelijke beloningen verkregen door een inwoner van een overeenkomstsluitende Staat ter zake van een dienstbetrekking slechts in die Staat belastbaar, tenzij de dienstbetrekking in de andere overeenkomstsluitende Staat wordt uitgeoefend. Indien de dienstbetrekking aldaar wordt uitgeoefend, mogen de ter zake daarvan verkregen beloningen in die andere Staat worden belast.
2. Niettegenstaande de bepalingen van paragraaf 1 zijn beloningen verkregen door een inwoner van een overeenkomstsluitende Staat ter zake van een in de andere overeenkomstsluitende Staat uitgeoefende dienstbetrekking slechts in de eerstbedoelde Staat belastbaar, indien :
a) de verkrijger in de andere Staat verblijft gedurende een tijdvak of tijdvakken die tijdens enig tijdperk van twaalf maanden een totaal van 183 dagen niet te boven gaan, en;
b) de beloningen worden betaald door of namens een werkgever die geen inwoner van de andere Staat is, en;
c) de beloningen niet ten laste komen van een vaste inrichting of een vaste basis, die de werkgever in de andere Staat heeft.
3. Niettegenstaande de voorgaande bepalingen van dit artikel mogen beloningen verkregen ter zake van een dienstbetrekking uitgeoefend aan boord van een schip, luchtvaartuig of spoor- of wegvoertuig dat in internationaal verkeer wordt geëxploiteerd door een onderneming van een overeenkomstsluitende Staat, in die Staat worden belast.
 Art.    16 . Vennootschapsleiding.
1. Tantièmes, presentiegelden en andere soortgelijke beloningen verkregen door een inwoner van een overeenkomstsluitende Staat in zijn hoedanigheid van lid van de raad van bestuur of van toezicht of van een gelijkaardig orgaan van een vennootschap die inwoner is van de andere overeenkomstsluitende Staat, mogen in die andere Staat worden belast.
2. Beloningen die een persoon, op wie paragraaf 1 van toepassing is, van de vennootschap verkrijgt ter zake van de uitoefening van dagelijkse werkzaamheden van leidinggevende of van technische aard, en beloningen die een inwoner van een overeenkomstsluitende Staat verkrijgt ter zake van zijn persoonlijke werkzaamheid als vennoot in een vennootschap, niet zijnde een vennootschap op aandelen, die inwoner is van de andere overeenkomstsluitende Staat, mogen overeenkomstig de bepalingen van artikel 15, paragraaf 1 worden belast.
 Art.    17 . Artiesten en sportbeoefenaars.
1. Niettegenstaande de bepalingen van de artikelen 14 en 15 mogen inkomsten die een inwoner van een overeenkomstsluitende Staat verkrijgt uit zijn persoonlijke werkzaamheden die hij in de andere overeenkomstsluitende Staat verricht in de hoedanigheid van artiest, zoals toneelspeler, film-, radioof televisieartiest, of musicus, of in de hoedanigheid van sportbeoefenaar, in die andere Staat worden belast.
2. Indien inkomsten uit werkzaamheden die een artiest of een sportbeoefenaar persoonlijk en als zodanig verricht niet worden toegekend aan de artiest of aan de sportbeoefenaar zelf maar aan een andere persoon, mogen die inkomsten, niettegenstaande de bepalingen van de artikelen 7, 14 en 15, worden belast in de overeenkomstsluitende Staat waar de werkzaamheden van de artiest of de sportbeoefenaar worden verricht.
 Art.    18 . Pensioenen.
Onder voorbehoud van de bepalingen van artikel 19, paragraaf 2, zijn pensioenen en andere soortgelijke beloningen betaald aan een inwoner van een overeenkomstsluitende Staat ter zake van een vroegere dienstbetrekking in de overeenkomstsluitende Staat waaruit zij afkomstig zijn.
Die bepaling is eveneens van toepassing op pensioenen of andere uitkeringen die worden betaald in het kader van een algemeen stelsel dat door een overeenkomstsluitende Staat is georganiseerd ter aanvulling van de voordelen waarin de sociale wetgeving van die Staat voorziet.
 Art.    19 . Overheidsfuncties.
1. a) Beloningen, niet zijnde pensioenen, betaald door een overeenkomstsluitende Staat of een staatkundig onderdeel of plaatselijke gemeenschap daarvan aan een natuurlijke persoon, ter zake van diensten bewezen aan die Staat of aan dat onderdeel of die gemeenschap, zijn slechts in die Staat belastbaar.
b) Die beloningen zijn evenwel slechts in de andere overeenkomstsluitende Staat belastbaar indien de diensten in die Staat worden bewezen en de natuurlijke persoon inwoner van die Staat is, die :
1° onderdaan is van die Staat, of;
2° niet uitsluitend met het oog op het bewijzen van de diensten inwoner van die Staat is geworden.
2. a) Pensioenen door een overeenkomstsluitende Staat of een staatkundig onderdeel of plaatselijke gemeenschap daarvan, hetzij rechtstreeks, hetzij uit door hen in het leven geroepen fondsen, betaald aan een natuurlijke persoon ter zake van diensten bewezen aan die Staat of aan dat onderdeel of die gemeenschap, zijn slechts in die Staat belastbaar.
b) Die pensioenen zijn evenwel slechts in de andere overeenkomstsluitende Staat belastbaar indien de natuurlijke persoon inwoner en onderdaan is van die Staat.
3. De bepalingen van de artikelen 15, 16 en 18 zijn van toepassing op beloningen en pensioenen betaald ter zake van diensten bewezen in het kader van een nijverheids- of handelsbedrijf uitgeoefend door een overeenkomstsluitende Staat of een staatkundig onderdeel of plaatselijke gemeenschap daarvan.
 Art.    20 . Studenten.
Bedragen die een student of een voor een beroep of bedrijf in opleiding zijnde persoon die inwoner is, of onmiddellijk vóór zijn bezoek aan een overeenkomstsluitende Staat inwoner was, van de andere overeenkomstsluitende Staat en die uitsluitend voor zijn studie of opleiding in de eerstbedoelde Staat verblijft, ontvangt ten behoeve van zijn onderhoud, studie of opleiding, zijn in die Staat niet belastbaar, op voorwaarde dat die bedragen afkomstig zijn uit bronnen buiten die Staat.
 Art.    21 . Andere inkomsten.
1. Ongeacht de afkomst ervan zijn bestanddelen van het inkomen van een inwoner van een overeenkomstsluitende Staat die niet in de voorgaande artikelen van deze Overeenkomst worden behandeld en die in die Staat zijn belast, slechts in die Staat belastbaar.
2. De bepaling van paragraaf 1 is niet van toepassing op inkomsten, niet zijnde inkomsten uit onroerende goederen als omschreven in artikel 6, paragraaf 2, indien de verkrijger van die inkomsten, die inwoner is van een overeenkomstsluitende Staat, in de andere overeenkomstsluitende Staat een nijverheids- of handelsbedrijf met behulp van een aldaar gevestigde vaste inrichting of een zelfstandig beroep door middel van een aldaar gevestigde vaste basis uitoefent en het recht of het goed dat de inkomsten oplevert met die vaste inrichting of die vaste basis wezenlijk is verbonden. In dat geval zijn de bepalingen van artikel 7 of van artikel 14, naar het geval, van toepassing.
 HOOFDSTUK IV.  - Belastingheffing naar het vermogen.
 Art.    22 . Vermogen.
1. De onroerende goederen als omschreven in artikel 6, die een inwoner van een overeenkomstsluitende Staat bezit en die in de andere overeenkomstsluitende Staat zijn gelegen, mogen in die andere Staat worden belast.
2. De goederen - niet zijnde de onroerende goederen - die deel uitmaken van het bedrijfsvermogen van een vaste inrichting die een onderneming van een overeenkomstsluitende Staat in de andere overeenkomstsluitende Staat heeft of de goederen - niet zijnde de onroerende goederen - die behoren tot een vaste basis die een inwoner van een overeenkomstsluitende Staat in de andere overeenkomstsluitende Staat tot zijn beschikking heeft voor de uitoefening van een zelfstandig beroep, mogen in die andere Staat worden belast.
3. De schepen, luchtvaartuigen en spoor- of wegvoertuigen die door een onderneming van een overeenkomstsluitende Staat in internationaal verkeer worden geëxploiteerd, alsmede de goederen - niet zijnde de onroerende goederen - die bij de exploitatie van die schepen, luchtvaartuigen of spoor- of wegvoertuigen worden gebruikt, zijn slechts in die overeenkomstsluitende Staat belastbaar.
4. Alle andere bestanddelen van het vermogen van een inwoner van een overeenkomstsluitende Staat zijn slechts in die Staat belastbaar.
 HOOFDSTUK V.  - Wijze waarop dubbele belasting wordt vermeden.
 Art.    23 . 1. In België wordt dubbele belasting op de volgende wijze vermeden :
a) indien een inwoner van België inkomsten verkrijgt of bestanddelen van een vermogen bezit die ingevolge de bepalingen van deze Overeenkomst, niet zijnde de bepalingen van artikel 10, paragraaf 2, van artikel 11, paragrafen 2 en 7, en van artikel 12, paragrafen 2 en 6, in Wit-Rusland zijn belast, stelt België deze inkomsten of deze bestanddelen van vermogen vrij van belasting, maar om het bedrag van de belasting op het overige inkomen of vermogen van die inwoner te berekenen mag België het belastingtarief toepassen dat van toepassing zou zijn indien die inkomsten of die bestanddelen van het vermogen niet waren vrijgesteld;
b) onder voorbehoud van de bepalingen van de Belgische wetgeving betreffende de verrekening van in het buitenland betaalde belastingen met de Belgische belasting wordt, indien een inwoner van België inkomsten verkrijgt die deel uitmaken van zijn samengetelde inkomen dat aan de Belgische belasting is onderworpen en bestaan uit dividenden die belastbaar zijn ingevolge artikel 10, paragraaf 2, en niet van Belgische belasting zijn vrijgesteld ingevolge subparagraaf c) hierna, uit interest die belastbaar is ingevolge artikel 11, paragrafen 2 of 7, of uit royalty's die belastbaar zijn ingevolge artikel 12, paragrafen 2 of 6, de op die inkomsten geheven Wit-Russische belasting in mindering gebracht van de Belgische belasting op die inkomsten;
c) dividenden in de zin van artikel 10, paragraaf 3, die een vennootschap die inwoner is van België verkrijgt van een vennootschap die inwoner is van Wit-Rusland, worden in België vrijgesteld van de vennootschapsbelasting op de voorwaarden en binnen de grenzen die in de Belgische wetgeving zijn bepaald;
d) indien verliezen die een onderneming gedreven door een inwoner van België in een in Wit-Rusland gelegen vaste inrichting heeft geleden, voor de belastingheffing van die onderneming in België volgens de Belgische wetgeving werkelijk in mindering van de winsten van die onderneming zijn gebracht, is de vrijstelling ingevolge subparagraaf a) in België niet van toepassing op de winst van andere belastbare tijdperken die aan die inrichting kan worden toegerekend, in zoverre als deze winst ook in Wit-Rusland door de verrekening van die verliezen van belasting is vrijgesteld.
2. In Wit-Rusland wordt dubbele belasting op de volgende wijze vermeden :
Indien een inwoner van Wit-Rusland inkomsten verkrijgt of bestanddelen van een vermogen bezit die ingevolge de bepalingen van de Overeenkomst in België mogen worden belast, verleent Wit-Rusland :
a) een vermindering op de belasting naar het inkomen van die inwoner tot een bedrag dat gelijk is aan de in België betaalde inkomstenbelasting;
b) een vermindering op de belasting naar de bestanddelen van het vermogen van die inwoner tot een bedrag dat gelijk is aan de in België betaalde vermogensbelasting.
In geen van beide gevallen mag die vermindering echter dat deel van de inkomstenbelasting of de vermogensbelasting overschrijden dat, berekend vóór het verlenen van de vermindering, overeenstemt met het inkomen of de bestanddelen van het vermogen, naar het geval, dat in België mag worden belast.
 HOOFDSTUK VI.  - Bijzondere bepalingen.
 Art.    24 . Non-Discriminatie.
1. Onderdanen van een overeenkomstsluitende Staat worden in de andere overeenkomstsluitende Staat niet onderworpen aan enige belastingheffing of daarmede verband houdende verplichting, die anders of zwaarder is dan de belastingheffing en daarmede verband houdende verplichtingen waaraan onderdanen van die andere Staat onder gelijke omstandigheden, inzonderheid met betrekking tot de woonplaats, zijn of kunnen worden onderworpen. Niettegenstaande de bepalingen van artikel 1 is deze bepaling ook van toepassing op personen die geen inwoner zijn van een overeenkomstsluitende Staat of van beide overeenkomstsluitende Staten.
2. De belastingheffing van een vaste inrichting die een onderneming van een overeenkomstsluitende Staat in de andere overeenkomstsluitende Staat heeft, is in die andere Staat niet ongunstiger dan de belastingheffing van ondernemingen van die andere Staat die dezelfde werkzaamheden uitoefenen. Deze bepaling mag niet aldus worden uitgelegd dat zij een overeenkomstsluitende Staat verplicht aan inwoners van de andere overeenkomstsluitende Staat bij de belastingheffing de persoonlijke aftrekken, tegemoetkomingen en verminderingen uit hoofde van de gezinstoestand of gezinslasten te verlenen die hij aan zijn eigen inwoners verleent.
3. Behalve indien de bepalingen van artikel 9, paragraaf 1, artikel 11, paragraaf 7, of artikel 12, paragraaf 6, van toepassing zijn, worden interest, royalty's en andere uitgaven die door een onderneming van een overeenkomstsluitende Staat aan een inwoner van de andere overeenkomstsluitende Staat worden betaald, bij het bepalen van de belastbare winst van die onderneming op dezelfde voorwaarden in mindering gebracht, alsof zij aan een inwoner van de eerstbedoelde Staat zouden zijn betaald. Schulden van een onderneming van een overeenkomstsluitende Staat tegenover een inwoner van de andere overeenkomstsluitende Staat worden, bij het bepalen van het belastbare vermogen van die onderneming, eveneens op dezelfde voorwaarden in mindering gebracht, alsof die schulden tegenover een inwoner van de eerstbedoelde Staat zouden zijn aangegaan.
4. Ondernemingen van een overeenkomstsluitende Staat, waarvan het kapitaal geheel of ten dele, onmiddellijk of middellijk, in het bezit is van, of wordt beheerst door, één of meer inwoners van de andere overeenkomstsluitende Staat, worden in de eerstbedoelde Staat niet aan enige belastingheffing of daarmede verband houdende verplichting onderworpen die anders of zwaarder is dan de belastingheffing en daarmede verband houdende verplichtingen waaraan andere, soortgelijke ondernemingen van de eerstbedoelde Staat zijn of kunnen worden onderworpen.
5. Geen enkele bepaling van dit artikel mag aldus worden uitgelegd dat zij een overeenkomstsluitende Staat belet :
a) op de winst die kan worden toegerekend aan een in die Staat gelegen vaste inrichting van een vennootschap die inwoner is van de andere overeenkomstsluitende Staat de belastingtarieven toe te passen die door zijn wetgeving zijn bepaald;
b) bronheffing te heffen van dividenden uit een deelneming die wezenlijk is verbonden met een in die Staat gelegen vaste inrichting van een vennootschap die inwoner is van de andere overeenkomstsluitende Staat.
6. Niettegenstaande de bepalingen van artikel 2 zijn de bepalingen van dit artikel van toepassing op belastingen van elke soort en benaming.
 Art.    25 . Regeling voor onderling overleg.
1. Indien een persoon van oordeel is dat de maatregelen van een overeenkomstsluitende Staat of van beide overeenkomstsluitende Staten voor hem leiden of zullen leiden tot een belastingheffing die niet in overeenstemming is met de bepalingen van deze Overeenkomst, kan hij, onverminderd de rechtsmiddelen waarin het interne recht van die Staten voorziet, zijn geval voorleggen aan de bevoegde autoriteit van de overeenkomstsluitende Staat waarvan hij inwoner is, of indien zijn geval onder artikel 24, paragraaf 1, ressorteert, aan die van de overeenkomstsluitende Staat waarvan hij de nationaliteit bezit. Het geval moet worden voorgelegd binnen drie jaar nadat de maatregel die een belastingheffing ten gevolge heeft die niet in overeenstemming is met de bepalingen van de Overeenkomst, voor het eerst te zijner kennis is gebracht.
2. De bevoegde autoriteit tracht, indien het bezwaar haar gegrond voorkomt en indien zij niet zelf in staat is tot een bevredigende oplossing ervan te komen, de aangelegenheid in onderlinge overeenstemming met de bevoegde autoriteit van de andere overeenkomstsluitende Staat te regelen, ten einde een belastingheffing die niet in overeenstemming is met de Overeenkomst te vermijden.
3. De bevoegde autoriteiten van de overeenkomstsluitende Staten trachten moeilijkheden of twijfelpunten die mochten rijzen met betrekking tot de interpretatie of de toepassing van de Overeenkomst in onderlinge overeenstemming op te lossen.
4. De bevoegde autoriteiten van de overeenkomstsluitende Staten plegen overleg omtrent de maatregelen die voor de uitvoering van de bepalingen van de Overeenkomst nodig zijn en met name omtrent de bewijsstukken die de inwoners van elke overeenkomstsluitende Staat moeten overleggen om in de andere Staat de bij de Overeenkomst bepaalde belastingvrijstellingen of -verminderingen te verkrijgen.
5. De bevoegde autoriteiten van de overeenkomstsluitende Staten kunnen zich rechtstreeks met elkander in verbinding stellen voor de toepassing van de Overeenkomst.
 Art.    26 . Uitwisseling van inlichtingen.
1. De bevoegde autoriteiten van de overeenkomstsluitende Staten wisselen de inlichtingen uit die nodig zijn om uitvoering te geven aan de bepalingen van deze Overeenkomst of aan die van de nationale wetgeving van de overeenkomstsluitende Staten met betrekking tot de belastingen waarop de Overeenkomst van toepassing is, voor zover de heffing van die belastingen niet in strijd is met de Overeenkomst. De uitwisseling van inlichtingen wordt niet beperkt door artikel 1. De door een overeenkomstsluitende Staat verkregen inlichtingen worden op dezelfde wijze geheim gehouden als de inlichtingen die onder de nationale wetgeving van die Staat zijn verkregen en worden alleen ter kennis gebracht van personen of autoriteiten (daaronder begrepen rechterlijke instanties en administratieve lichamen) die betrokken zijn bij de vestiging of invordering van, de tenuitvoerlegging of vervolging ter zake van, of de beslissing in beroepszaken betrekking hebbende op de belastingen waarop de Overeenkomst van toepassing is. Deze personen of autoriteiten gebruiken deze inlichtingen slechts voor die doeleinden. Zij mogen van deze inlichtingen melding maken tijdens openbare rechtszittingen of in rechterlijke beslissingen.
2. In geen geval mogen de bepalingen van paragraaf 1 aldus worden uitgelegd dat zij een overeenkomstsluitende Staat de verplichting opleggen :
a) administratieve maatregelen te nemen die afwijken van de wetgeving en de administratieve praktijk van die of van de andere overeenkomstsluitende Staat;
b) bijzonderheden te verstrekken die niet verkrijgbaar zijn volgens de wetgeving of in de normale gang van de administratieve werkzaamheden van die of van de andere overeenkomstsluitende Staat;
c) inlichtingen te verstrekken die een handels-, bedrijfs-, nijverheids- of beroeps geheim of een handelswerkwijze zouden onthullen, dan wel inlichtingen waarvan het verstrekken in strijd zou zijn met de openbare orde.
 Art.    27 . Invorderingsbijstand.
1. De overeenkomstsluitende Staten nemen op zich elkander hulp en bijstand te verlenen voor de betekening en de invordering van de in artikel 2 bedoelde belastingen, alsmede van de verhogingen, opcentiemen, interest, kosten en administratieve boeten.
2. Op verzoekschrift van de bevoegde autoriteit van een overeenkomstsluitende Staat zorgt de bevoegde autoriteit van de andere overeenkomstsluitende Staat, overeenkomstig de wetten en de regels welke voor de betekening en de invordering van zijn eigen belastingen van toepassing zijn, voor de betekening en de invordering van de in paragraaf 1 bedoelde belastingvorderingen die in de eerstbedoelde Staat eisbaar zijn. Zodanige vorderingen genieten geen enkel voorrecht in de aangezochte Staat en deze Staat is niet gehouden uitvoeringsmiddelen aan te wenden die niet toegestaan zijn door de wetten of de regels van de aanzoekende Staat.
3. De in paragraaf 2 bedoelde verzoekschriften worden gestaafd met een officieel afschrift van de uitvoerbare titels in de aanzoekende Staat, eventueel vergezeld van een officieel afschrift van de administratieve of rechterlijke beslissingen die kracht van gewijsde hebben verworven.
4. Met betrekking tot belastingvorderingen waartegen beroep openstaat, mag de bevoegde autoriteit van een overeenkomstsluitende Staat, om zijn rechten te vrijwaren, de bevoegde autoriteit van de andere overeenkomstsluitende Staat verzoeken de conservatoire maatregelen te nemen waarin diens wetgeving voorziet. De bepalingen van de paragrafen 1 tot 3 zijn op die maatregelen van overeenkomstige toepassing.
5. Artikel 26, paragraaf 1 is mede van toepassing op elke inlichting die ingevolge dit artikel ter kennis van de bevoegde autoriteit van een overeenkomstsluitende Staat wordt gebracht.
 Art.    28 . Leden van diplomatieke vertegenwoordigingen en consulaire posten.
De bepalingen van deze Overeenkomst tasten in geen enkel opzicht de fiscale voorrechten aan die leden van een diplomatieke vertegenwoordiging of consulaire post ontlenen aan de algemene regelen van het volkenrecht of aan bepalingen van bijzondere overeenkomsten.
 HOOFDSTUK VII.  - Slotbepalingen.
 Art.    29 . Inwerkingtreding.
1. Elke overeenkomstsluitende Staat zal de andere overeenkomstsluitende Staat in kennis stellen van de voltooiing van de procedures die door zijn wetgeving voor de inwerkingtreding van deze Overeenkomst is vereist. De Overeenkomst zal in werking treden op de vijftiende dag na de datum waarop de tweede kennisgeving is ontvangen.
2. De bepalingen van de Overeenkomst zullen van toepassing zijn :
a) op de bij de bron ingehouden belastingen op inkomsten die zijn verkregen op of na 1 januari van het kalenderjaar dat onmiddellijk volgt op dat waarin de Overeenkomst in werking treedt;
b) op de andere belastingen geheven naar inkomsten van belastbare tijdperken die aanvangen op of na 1 januari van het kalenderjaar dat onmiddellijk volgt op dat waarin de Overeenkomst in werking treedt;
c) op belastingen naar het vermogen geheven van bestanddelen van het vermogen die bestaan op 1 januari van elk jaar na dat waarin de Overeenkomst inwerking treedt.
3. De bepalingen van de op 17 december 1987 te Brussel ondertekende Overeenkomst tussen het Koninkrijk België en de Unie van Socialistische Sovjetrepublieken tot het vermijden van dubbele belasting van het inkomen en van het vermogen zullen ophouden toepassing te vinden op alle Belgische of Wit-Russische belastingen met betrekking tot de inkomsten of het vermogen waarvoor deze Overeenkomst met betrekking tot die belastingen overeenkomstig de bepalingen van paragraaf 2 uitwerking heeft.
 Art.    30 . Beëindiging.
Deze Overeenkomst blijft van kracht totdat zij door een overeenkomstsluitende Staat is opgezegd, maar elk van de overeenkomstsluitende Staten kan tot en met 30 juni van elk kalenderjaar na het vijfde jaar dat volgt op het jaar waarin de Overeenkomst in werking is getreden, aan de andere overeenkomstsluitende Staat langs diplomatieke weg een schriftelijke opzegging doen toekomen. In geval van opzegging vóór 1 juli van zodanig jaar, zal de Overeenkomst ophouden van toepassing te zijn :
a) op de bij de bron ingehouden belastingen op inkomsten die zijn verkregen op of na 1 januari van het kalenderjaar dat onmiddellijk volgt op dat waarin de kennisgeving van de beëindiging is gedaan;
b) op de andere belastingen geheven naar inkomsten van belastbare tijdperken die aanvangen op of na 1 januari van het kalenderjaar dat onmiddellijk volgt op dat waarin de kennisgeving van de beëindiging is gedaan;
c) op belastingen naar het vermogen geheven van bestanddelen van het vermogen die bestaan op 1 januari van het jaar dat onmiddellijk volgt op dat waarin de kennisgeving van de beëindiging is gedaan.
Ten blijke waarvan de ondergetekenden, daartoe behoorlijk gevolmachtigd door hun respectieve Regeringen, deze Overeenkomst hebben ondertekend.
Gedaan in tweevoud te Brussel, op 7 maart 1995, in de Engelse taal.
Voor de Regering van het Koninkrijk België :
Voor de Regering van de Republiek Wit-Rusland :
 BIJLAGEN.
 Art.    N1 . Protocol.
Bij de ondertekening van de Overeenkomst tussen het Koninkrijk België en de Republiek Wit-Rusland tot het vermijden van dubbele belasting en tot het voorkomen van het ontgaan van belasting inzake belastingen naar het inkomen en naar het vermogen zijn de ondergetekenden overeengekomen dat de volgende bepalingen een integrerend deel van de Overeenkomst vormen.
1. De uitdrukking "staatkundige onderdelen" die in de Overeenkomst wordt gebruikt, heeft enkel betrekking op België.
2. Voor de toepassing van artikel 12, paragraaf 3, van de Overeenkomst worden vergoedingen voor technische bijstand of diensten niet aangemerkt als vergoedingen voor inlichtingen omtrent ervaringen op gebied van nijverheid, handel of wetenschap; de eerstgenoemde vergoedingen zijn belastbaar in overeenstemming met de bepalingen van artikel 7 of van artikel 14, naar het geval.
3. De lonen, salarissen en andere beloningen voor niet-zelfstandige beroepen die door een onderneming die een inwoner is van een overeenkomstsluitende Staat en waarvan het kapitaal geheel of gedeeltelijk, onmiddellijk of middellijk, in het bezit is van of gecontroleerd wordt door een inwoner van de andere overeenkomstsluitende Staat ten behoeve van haar werkzaamheden werkelijk zijn betaald, worden in aftrek toegelaten bij het bepalen van de belastbare winst van die onderneming. De lonen, salarissen en andere beloningen voor niet-zelfstandige beroepen die werkelijk zijn betaald worden eveneens in aftrek toegelaten bij het bepalen van de belastbare winst die moet worden toegerekend aan een vaste inrichting die in een overeenkomstsluitende Staat is gelegen en met behulp waarvan een onderneming van de andere overeenkomstsluitende Staat haar bedrijf uitoefent.
Ten blijke waarvan de ondergetekenden, daartoe behoorlijk gevolmachtigd door hun respectieve Regeringen, dit Protocol hebben ondertekend.
Gedaan in tweevoud te Brussel, op 7 maart 1995, In de Engelse taal.
Voor de Regering van het Koninkrijk België :
Voor de Regering van de Republiek Wit-Rusland :
 Art.  N2. Inwerkingtreding.
Overeenkomstig haar artikel 29 is de Overeenkomst in werking getreden op 13 oktober 1998.


type: legislation

jurisdiction: Belgium

text:
DEEL I.  - Algemene bepalingen.
 Artikel    1 . Draagwijdte.
1. De bepalingen van dit Akkoord zijn van toepassing op het wegvervoer van goederen en reizigers voor rekening van derden of voor eigen rekening, tussen de grondgebieden van de Overeenkomstsluitende Partijen, in doorvoer over hun grondgebieden of van en naar derde landen, verricht door vervoerders die op het grondgebied van één der Overeenkomstsluitende Partijen gevestigd zijn.
2. De Overeenkomstsluitende Partijen aanvaarden de rechten en verplichtingen voortspruitend uit de akkoorden tussen de Europese Unie en de Republiek Belarus en uit andere multilaterale akkoorden die door beide Partijen ondertekend werden.
 Art.    2 . Omschrijvingen.
In dit Akkoord betekent :
1. het woord "vervoerder", een persoon (een rechtspersoon inbegrepen) die op het grondgebied van één der Overeenkomstsluitende Partijen gevestigd is en die reglementair toegang heeft in het land van vestiging tot de internationale markt inzake wegvervoer van goederen en reizigers voor rekening van derden of voor eigen rekening overeenkomstig de betrokken nationale wetten en reglementeringen;
2. het woord "voertuig", elk motorvoertuig dat op het grondgebied van een Overeenkomstsluitende Partij ingeschreven is of een samenstel van voertuigen waarvan ten minste het motorvoertuig op het grondgebied van een Overeenkomstsluitende Partij ingeschreven is en dat uitsluitend gebruikt en uitgerust is voor het vervoer van goederen of reizigers;
3. het woord "autobus", een voertuig dat bestemd is voor het vervoer van reizigers en dat volgens zijn bouwtype en zijn uitrusting geschikt is om meer dan negen personen, de bestuurder inbegrepen, te vervoeren;
4. het woord "vervoer", de verplaatsing over de weg van een beladen of leeg voertuig, zelfs indien voor een gedeelte van de reis, het voertuig van het spoor of van een waterweg gebruik maakt;
5. het woord "geregeld busvervoer", elk vervoer van reizigers met een bepaalde regelmaat en langs een bepaalde reisweg, waarbij op vooraf vastgestelde stopplaatsen reizigers worden opgenomen of afgezet. Geregeld vervoer is voor iedereen toegankelijk, ongeacht, in voorkomend geval, de verplichting om de reis te boeken. De "bijzondere vorm van geregeld vervoer" is een geregeld busvervoer dat georganiseerd wordt voor bepaalde categorieën reizigers;
6. het woord "pendelvervoer", het vervoer van groepen reizigers in verscheidene heen- en terugreizen van dezelfde zone van vertrek naar dezelfde zone van bestemming. Deze groepen, bestaande uit reizigers die de heenreis hebben afgelegd, worden nadien weer naar de plaats van vertrek gebracht.
Onder "zone van vertrek" en "zone van bestemming" wordt verstaan de plaats van vertrek en bestemming alsmede de plaatsen die gelegen zijn in een straal van 50 km.
Pendelvervoer met logies is pendelvervoer waarbij, afgezien van het vervoer, op de plaats van bestemming en in voorkomend geval tijdens de reis logies met of zonder maaltijden wordt geboden aan ten minste 80 % van de reizigers.
De verblijfsduur van de reizigers op de plaats van bestemming bedraagt ten minste twee nachten. Pendelvervoer met logies kan geëxploiteerd worden door een groep vervoerders die voor rekening van dezelfde opdrachtgever werken en de reizigers kunnen :
- hun terugreis met een andere vervoerder van dezelfde groep maken dan die van de heenreis, of onderweg overstappen in een voertuig van een andere vervoerder van dezelfde groep;
7. het woord "ongeregeld vervoer", elk vervoer dat noch aan de definitie van geregeld vervoer, noch aan die van de bijzondere vorm van geregeld vervoer noch aan die van pendelvervoer beantwoordt.
Het omvat :
a) rondritten, dit wil zeggen vervoer waarbij met hetzelfde voertuig een of meer groepen reizigers worden vervoerd en elke groep naar de plaats van vertrek wordt teruggebracht;
b) vervoer van reizigersgroepen waarbij de reizigers niet tijdens dezelfde reis naar de plaats van vertrek worden teruggebracht, en;
c) vervoer dat niet beantwoordt aan de criteria van de bovenvermelde punten, zogenaamd resterend vervoer;
8. het woord "bevoegde wettelijke overheden" :
voor het Koninkrijk België : het Ministerie van Verkeer en Infrastructuur;
voor de Republiek Belarus : het Ministerie van Vervoer en Verkeer.
 Art.    3 . Toegang tot de markt.
Elke Overeenkomstsluitende Partij machtigt elke op het grondgebied van de andere Overeenkomstsluitende Partij gevestigde vervoerden tot het verrichten van goederen- en reizigersvervoer :
a) tussen ieder punt van haar grondgebied en ieder punt buiten dat grondgebied;
b) in doorvoer over haar grondgebied onderworpen aan vergunningen, afgegeven door de bevoegde wettelijke overheden van iedere Overeenkomstsluitende Partij.
 Art.    4 . Massa's en afmetingen.
1. De massa's en afmetingen moeten overeenstemmen met de officieel geregistreerde karakteristieken van het voertuig en mogen de in het land van ontvangst vastgestelde limieten niet overschrijden.
2. Een speciale vergunning is vereist indien de massa en/of de afmetingen van een beladen of leeg voertuig dat een vervoer uitvoert dat onder de toepassing van dit Akkoord valt, de toegelaten maxima op het grondgebied van de andere Overeenkomstsluitende Partij overschrijden.
 Art.    5 . Naleving van de nationale wetgevingen.
De vervoerders van een Overeenkomstsluitende Partij; alsook de bemanningen van hun voertuigen moeten-, op het grondgebied van de andere Overeenkomstsluitende Partij, de in die Staat in voege zijnde wetten en reglementen eerbiedigen.
 Art.    6 . Overtredingen.
Bij overtreding van de bepalingen van dit Akkoord door een vervoerder van een Overeenkomstsluitende Partij betekent de Overeenkomstsluitende Partij, op wier grondgebied de overtreding werd begaan, onverminderd haar eigen wettelijke procedures, de overtreding aan de andere Overeenkomstsluitende Partij die de door haar nationale wetgeving vastgestelde maatregelen treft, met inbegrip van de intrekking van de vergunning of het verbod vervoer op het grondgebied van de andere Overeenkomstsluitende Partij te verrichten. De Overeenkomstsluitende Partijen lichten mekaar in over de genomen sancties.
 Art.    7 . Fiscale bemalingen.
1. De in toepassing van dit Akkoord voor het vervoer gebruikte voertuigen, wisselstukken inbegrepen, worden wederkerig vrijgesteld van alle belastingen en lasten geheven op het bezit en de in verkeerstelling van de voertuigen.
2. De betaling van belastingen zoals doorvoerbelastingen, belasting op de toegevoegde waarde, tolgelden, heffingen voor het gebruik van de wegen, douane- en accijnsrechten op het brandstofverbruik van voertuigen mag alleen opgelegd worden overeenkomstig de nationale wetgeving van de Overeenkomstsluitende Partijen.
3. De brandstof in de normale tanks van de voertuigen alsmede de smeermiddelen in de voertuigen, die uitsluitend voor hun werking zijn bedoeld, zijn wederzijds van douanerechten en alle andere belastingen en betalingen vrijgesteld.
4. Wisselstukken, noodzakelijk voor de herstelling van een ingevoerd voertuig, worden tijdelijk toegelaten onder dekking van een tijdelijke invoervergunning zonder betaling van invoerrechten of andere taksen, en vrij van invoerverboden of -beperkingen. De vervangen stukken zullen worden uitgeklaard, heruitgevoerd of vernietigd onder controle en toezicht van de douane.
 Art.    8 . Gemengde Commissie.
1. De bevoegde wettelijke overheden van de Overeenkomstsluitende Partijen behandelen alle vraagstukken met betrekking tot de toepassing van dit Akkoord.
2. Te dien einde richten de Overeenkomstsluitende Partijen een Gemengde Commissie op.
3. De Gemengde Commissie komt regelmatig bijeen op verzoek van één van de Overeenkomstsluitende Partijen.
4. De Gemengde Commissie stelt haar eigen regels en procedures vast en vergadert beurtelings op het grondgebied van één van de Overeenkomstsluitende Partijen. De vergadering wordt afgesloten door het opstellen van een protocol.
5. In uitvoering van artikel 3 stelt de Gemengde Commissie het model en het aantal vergunningen vast alsook de toegangsvoorwaarden tot de markt. Onverminderd de bepalingen van artikel 12, paragraaf 2, mag de Gemengde Commissie de categorieën van vervoer, waarvoor geen vergunning vereist is, uitbreiden.
6. De Gemengde Commissie zal bijzonder aandacht schenken aan de volgende aspecten :
- de harmonieuze ontwikkeling van het transport tussen de Overeenkomstsluitende Partijen rekening houdend, onder andere, met de betrokken milieuaspecten;
- de coördinatie van het beleid inzake wegvervoer, van de vervoerswetgevingen en hun toepassing door de Overeenkomstsluitende Partijen op nationaal en internationaal vlak;
- het streven naar mogelijke oplossingen voor de respectieve nationale overheden ingeval problemen zouden rijzen, met name in materies inzake fiscaliteit, sociale wetgeving, douane, milieu met inbegrip van aangelegenheden van openbare orde;
- de uitwisseling van nuttige informatie;
- de wijze van vaststelling van afmetingen en gewichten;
- de aanmoediging van de samenwerking tussen de vervoerbedrijven en de instellingen;
- de bevordering van het gecombineerd vervoer, met inbegrip van de vraagstukken in verband met de toegang tot de markt.
 DEEL II.  - Vervoer van passagiers.
 Art.    9 . Geregeld vervoer.
1. De vergunningen voor geregeld vervoer dienen aangevraagd te worden bij de bevoegde wettelijke overheden van de Staat op wier grondgebied het vertrekpunt gesitueerd is.
2. De beslissing tot toekenning van de vergunningen wordt gezamenlijk genomen door de bevoegde wettelijke overheden van de Overeenkomstsluitende Partijen; de vergunningen worden afgeleverd door deze bevoegde wettelijke overheden elk voor hun eigen grondgebied.
3. Een aanvraag tot vergunning kan worden afgewezen o.a. indien :
- de aanvrager niet in staat is het vervoer waarvoor hij een aanvraag heeft ingediend, te verrichten met het materieel waarover hij rechtstreeks beschikt;
- de aanvragen in het verleden niet heeft voldaan aan de nationale of internationale regels inzake het wegvervoer, meer bepaald aan de voorwaarden en vereisten betreffende vergunningen voor internationaal personenvervoer over de weg of ernstige inbreuken heeft gepleegd op de reglementering inzake de verkeersveiligheid, onder meer ten aanzien van de normen voor de voertuigen en de rij- en rusttijden van de bestuurders;
- in het geval van een aanvraag voor verlenging van de vergunning de voorwaarden voor de vergunning niet zijn vervuld;
- de aanvrager niet in staat is te bewijzen dat hij een partner heeft in het land van de andere Overenkomstsluitende Partij.
4. De beslissing tot afgifte van de vergunning moet door de bevoegde wettelijke overheden genomen worden binnen drie maanden na de datum van ontvangst van de volledige aanvraag.
5. Een vergunning is geldig voor een duur van maximaal 3 jaar en kan verlengd worden op aanvraag.
6. De vergunning of een door de bevoegde overheid van een van de Overeenkomstsluitende Partijen voor echt verklaarde kopie moet zich aan boord van het voertuig bevinden.
 Art.    10 . Pendelvervoer.
1. Geen enkele vergunning is vereist voor pendelvervoer met logies verricht door Belarussische vervoerders voor zover het vertrekpunt van deze diensten gelegen is in de Republiek Belarus of door Belgische vervoerders voorzover het vertrekpunt van deze diensten gelegen is in het Koninkrijk België.
2. Pendelvervoer zonder logies wordt beschouwd als geregeld vervoer.
3. Voor het in § 1 van dit artikel bedoeld pendelvervoer moet een volledig ingevuld reisblad van de passagiers gebruikt worden.
 Art.    11 . Ongeregeld vervoer.
Geen enkele vergunning is vereist voor het ongeregeld vervoer, bedoeld in artikel 2 punt 7, a) en b) voorzover de reis vertrekt in het land waar het voertuig is geregistreerd. Een volledig ingevuld reisblad van de passagiers moet zich aan boord van het voertuig bevinden.
 DEEL III.  - Vervoer van goederen.
 Art.    12 . 1. De vergunningen voor het vervoer van goederen worden afgeleverd in het kader van een contingent. Elke vergunning is geldig voor 1 (één) reis (heen en terug) en voor een duur van 13 maanden die ingaat op 1 januari van elk kalenderjaar. De vergunning moet zich aan boord van het voertuig bevinden.
2. Geen enkele vergunning is vereist voor de volgende transporten of de lege verplaatsingen die daarmee gepaard gaan :
a) persoonlijke zaken in het kader van een verhuizing;
b) materieel, voorwerpen, kunstwerken of van uitrustingen met een niet commercieel karakter bestemd voor tentoonstellingen bestemd voor veilingen of tentoonstellingen op het grondgebied van de andere Overeenkomstsluitende Partij;
c) voorwerpen en materieel uitsluitend bestemd voor reclame, voorlichting en opvoeding;
d) materieel, rekwisieten en dieren bestemd voor theatervoorstellingen, muziekuitvoeringen, filmvoorstellingen, sportmanifestaties, circusvoorstellingen, kermissen op het grondgebied van de andere Overeenkomstsluitende Partij;
e) beroepsmaterieel ten behoeve van radio-, film- en televisieopnamen;
f) lichamen en asresten van overleden personen;
g) het postvervoer in het kader van een openbare dienst;
h) het vervoer van onklare of beschadigde voertuigen;
i) het vervoer van bijen en pootvis;
j) goederenvervoer met motorvoertuigen waarvan het toegestane totaal gewicht, met inbegrip van dat van de aanhangwagens niet meer dan 6 ton bedraagt en waarvan het toegelaten nuttig laadvermogen met inbegrip van dat van de aanhangwagens niet meer dan 3,5 ton bedraagt;
k) het vervoer van medische goederen en uitrusting of andere noodzakelijke goederen voor eerstehulpverlening, met name in geval van natuurrampen.
3. Elke vergunning moet voor elke reis ingevuld worden. De vergunning moet afgestempeld worden door de douane op het ogenblik dat het voertuig het grondgebied van de andere Overeenkomstsluitende Partij binnenrijdt. In geval het voertuig de grens overschrijdt op een plaats waar geen bewaakte douanepost is, moet de bestuurder de datum, het uur en de plaats van overschrijding van de grens met inkt inschrijven op de plaats die voor de stempel van de douane voorzien is.
4. De in artikel 4, § 2 bedoelde aanvraag voor een speciale vergunning voor voertuigen die goederen vervoeren waarvan de massa en de afmetingen de op het grondgebied van de Overeenkomstsluitende Partij van onthaal vastgestelde limieten overschrijden, moet melding maken van :
1. de naam en het adres van de vervoeronderneming;
2. het merk, het type en het inschrijvingsnummer van het voertuig;
3. het aantal assen en de afstand tussen de assen;
4. het gewicht en de afmetingen van het voertuig;
5. het laadvermogen;
6. de massa en de afmetingen van de te vervoeren goederen;
7. indien nodig, een schets van het beladen voertuig;
8. de belasting op elke as;
9. het adres van de laad- en losplaats;
10. de voorziene plaats van grensoverschrijding alsook de datum en de reisweg.
 DEEL IV.  - Slotbepalingen.
 Art.    13 . Inwerkingtreding en geldigheidsduur.
1. Dit Akkoord wordt voorlopig van toepassing vanaf de datum van zijn ondertekening en zal in werking treden vanaf de datum van ontvangst van de laatste kennisgeving dat de noodzakelijke procedures, overeenkomstig de nationale wetgeving van elke Overeenkomstsluitende Partij, afgerond zijn.
2. Het Akkoord is geldig voor een periode van één jaar vanaf de datum van zijn inwerkingtreding. Het Akkoord wordt nadien stilzwijgend verlengd van jaar tot jaar tenzij schriftelijke opzegging via diplomatische weg zes maanden voor de datum van Hernieuwing door één van de Overeenkomstsluitende Partijen.
Ten blijke waarvan de ondergetekenden, daartoe behoorlijk gemachtigd, dit Akkoord hebben ondertekend.
Gedaan in twee exemplaren te Brussel op 7 maart 1995 in de Engelse taal.
Voor de Regering van het Koninkrijk België :
F. Vandenbroucke.
Voor de Regering van de Republiek Belarus :
Vladzimir Syanko.
 BIJLAGE.
 Art.  N. Overeenkomstig artikel XIII, is dit aanvullend akkoord in werking getreden op 24 maart 1998.


text:
Artikel    1 . Algemene bepalingen.
1. Deze Overeenkomst strekt ertoe door aanvulling van het Europees Verdrag betreffende uitlevering, de toepassing ervan tussen de Lid-Staten van de Europese Unie te vergemakkelijken.
2. Lid 1 laat de toepassing van gunstiger bepalingen van geldende bilaterale en multilaterale overeenkomsten tussen Lid-Staten onverlet.
 Art.    2 . Verplichting tot overlevering.
De Lid-Staten verplichten zich ertoe om elkaar, overeenkomstig de bepalingen van deze Overeenkomst, personen die voor uitlevering worden gezocht over te leveren volgens de bij deze Overeenkomst vastgestelde verkorte procedure, mits de betrokken persoon daarmee instemt en de aangezochte Staat zijn toestemming voor deze overlevering heeft gegeven.
 Art.    3 . Voorwaarden voor de overlevering.
1. Krachtens artikel 2 wordt elke persoon om wiens voorlopige aanhouding in overeenstemming met artikel 16 van het Europees Verdrag betreffende uitlevering is verzocht, overgeleverd volgens het bepaalde in de artikelen 4 tot en met 12, lid 1, van de onderhavige Overeenkomst.
2. De in lid 1 bedoelde overlevering is niet afhankelijk van de indiening van een verzoek tot uitlevering en van de ingevolge artikel 12 van het Europees Verdrag betreffende uitlevering vereiste documenten.
 Art.    4 . Mededeling van gegevens.
1. Ten behoeve van de voorlichting van de aangehouden persoon met het oog op de toepassing van de artikelen 6 en 7, en van de bevoegde autoriteit als bedoeld in artikel 5, lid 2, worden de volgende door de verzoekende Staat mede te delen gegevens toereikend geacht :
a) de identiteit van de gezochte persoon;
b) de om aanhouding verzoekende autoriteit;
c) het bestaan van een bevel tot aanhouding of van een akte die dezelfde kracht heeft, of van een voor tenuitvoerlegging vatbaar vonnis;
d) de aard en wettelijke omschrijving van het strafbaar feit;
e) een omschrijving van de omstandigheden waaronder het strafbaar feit is begaan, met inbegrip van tijdstip, plaats en mate van betrokkenheid van de gezochte persoon bij het strafbaar feit;
f) voor zover mogelijk de gevolgen van het strafbaar feit.
2. Niettegenstaande lid 1 kunnen aanvullende gegevens worden gevraagd, indien de in lid 1 bedoelde gegevens voor de bevoegde autoriteit van de aangezochte Staat onvoldoende blijken te zijn om haar toestemming te geven voor de overlevering.
 Art.    5 . Instemming en toestemming.
1. De instemming van de aangehouden persoon wordt gegeven overeenkomstig het bepaalde in de artikelen 6 en 7.
2. De bevoegde autoriteit van de aangezochte Staat geeft haar toestemming overeenkomstig haar nationale procedures.
 Art.    6 . Informatie van de betrokkene.
Wanneer een voor uitlevering gezochte persoon wordt aangehouden op het grondgebied van een andere Lid-Staat, stelt de bevoegde autoriteit deze persoon in overeenstemming met haar nationaal recht in kennis van het verzoek dat te zijnen aanzien is gedaan, en van de mogelijkheid die hem wordt geboden in te stemmen met zijn overlevering aan de verzoekende Staat volgens de verkorte procedure.
 Art.    7 . Verkrijging van de instemming.
1. De instemming van de aangehouden persoon en, in voorkomend geval, zijn uitdrukkelijke afstand van de bescherming van het specialiteitbeginsel, geschiedt ten overstaan van de bevoegde rechterlijke instanties van de aangezochte Staat, overeenkomstig het nationaal recht van die Staat.
2. Elke Lid-Staat neemt de nodige maatregelen om ervoor te zorgen dat de instemming, en, in voorkomend geval, de afstand, als bedoeld in lid 1, wordt verkregen onder omstandigheden waaruit blijkt dat de betrokkene uit vrije wil handelt en zich volledig bewust is van de gevolgen. De aangehouden persoon heeft te dien einde het recht zich door een raadsman te doen bijstaan.
3. De instemming en, in voorkomend geval, de afstand, als bedoeld in lid 1, worden opgetekend in een proces-verbaal dat wordt opgemaakt overeenkomstig het nationaal recht van de aangezochte Staat.
4. De instemming en, in voorkomend geval, de afstand, als bedoeld in lid 1, kan niet worden herroepen. Bij de nederlegging van hun instrumenten van bekrachtiging, aanvaarding, goedkeuring of toetreding, kunnen de Lid-Staten in een verklaring te kennen geven dat de instemming en, in voorkomend geval, de afstand overeenkomstig hun nationaal recht kan worden herroepen. In dat geval wordt het tijdvak tussen de kennisgeving van de instemming en de kennisgeving van de herroeping niet in aanmerking genomen voor het bepalen van de in artikel 16, lid 4, van het Europees Verdrag betreffende uitlevering bedoelde termijn.
 Art.    8 . Mededeling van de instemming.
1. De aangezochte Staat deelt de verzoekende Staat onmiddellijk de instemming van de betrokken persoon mee. Ten einde, in voorkomend geval, de verzoekende Staat in de gelegenheid te stellen een verzoek tot uitlevering in te dienen, deelt de aangezochte Staat uiterlijk tien dagen na de voorlopige aanhouding mee of de betrokken persoon al dan niet zijn instemming heeft gegeven.
2. De in lid 1 bedoelde mededeling geschiedt rechtstreeks tussen de bevoegde autoriteiten.
 Art.    9 . Afstand van de bescherming van het specialiteitbeginsel.
Elke Lid-Staat kan bij de nederlegging van zijn instrument van bekrachtiging, aanvaarding, goedkeuring of toetreding of op ieder ander tijdstip verklaren dat het bepaalde in artikel 14 van het Europees Verdrag betreffende uitlevering niet van toepassing is indien de betrokkene, overeenkomstig artikel 7 van de onderhavige Overeenkomst :
a) met de uitlevering instemt of
b) met de uitlevering instemt en uitdrukkelijk afstand doet van de bescherming van het specialiteitbeginsel.
 Art.    10 . Mededeling van het besluit.
1. In afwijking van het bepaalde in artikel 18, lid 1, van het Europees Verdrag betreffende uitlevering, vindt de mededeling van de ingevolge de verkorte procedure genomen beslissing tot uitlevering en van de informatie betreffende de toepassing van deze procedure rechtstreeks tussen de bevoegde autoriteit van de aangezochte Staat en de autoriteit van de verzoekende Staat die om voorlopige aanhouding heeft verzocht, plaats.
2. De in lid 1 bedoelde mededeling geschiedt uiterlijk twintig dagen na de datum waarop de betrokken persoon zijn instemming heeft gegeven.
 Art.    11 . Termijn voor de overlevering.
1. De overlevering van de betrokken persoon vindt plaats uiterlijk twintig dagen na de datum van mededeling van de beslissing tot uitlevering overeenkomstig artikel 10, lid 2.
2. Indien de betrokken persoon in hechtenis is, wordt hij bij het verstrijken van de in lid 1 bedoelde termijn op het grondgebied van de aangezochte Staat in vrijheid gesteld.
3. Indien de betrokken persoon door overmacht niet binnen de in lid 1 bedoelde termijn kan worden overgeleverd, stelt de betrokken autoriteit als bedoeld in artikel 10, lid 1, de andere autoriteit hiervan in kennis. Zij komen onderling een nieuwe datum voor de overlevering overeen. In dat geval vindt de overlevering plaats binnen twintig dagen na de aldus overeengekomen nieuwe datum. Indien de betrokken persoon bij het verstrijken van die termijn nog in hechtenis is, wordt hij in vrijheid gesteld.
4. De leden 1, 2 en 3 van dit artikel zijn niet van toepassing in geval de aangezochte Staat artikel 19 van het Europees Verdrag betreffende uitlevering wenst toe te passen.
 Art.    12 . Instemming die na het verstrijken van de in artikel 8 bepaalde termijn of in andere omstandigheden wordt gegeven.
1. Indien de betrokken persoon zijn instemming geeft na het verstrijken van de in artikel 8 bepaalde termijn van tien dagen,
- past de aangezochte Staat de bij deze Overeenkomst vastgelegde verkorte procedure toe, indien hij nog geen verzoek tot uitlevering als bedoeld in artikel 12 van het Europees Verdrag betreffende uitlevering heeft ontvangen;
- kan de aangezochte Staat deze verkorte procedure toepassen, indien hij inmiddels een verzoek tot uitlevering als bedoeld in artikel 12 van het Europees Verdrag betreffende uitlevering heeft ontvangen.
2. Indien geen verzoek tot voorlopige aanhouding is ingediend en de instemming is gegeven nadat de aangezochte Staat een verzoek tot uitlevering heeft ontvangen, kan deze de bij deze Overeenkomst vastgelegde verkorte procedure toepassen.
3. Bij de nederlegging van zijn instrument van bekrachtiging, aanvaarding, goedkeuring of toetreding, geeft elke Lid-Staat in een verklaring te kennen of hij het voornemen heeft lid 1, tweede streepje, en lid 2, toe te passen en, zo ja, onder welke voorwaarden hij zulks zal doen.
 Art.    13 . Verderlevering aan een andere Lid-Staat.
Wanneer de uitgeleverde persoon overeenkomstig de in artikel 9 van deze Overeenkomst bedoelde verklaring van de Lid-Staat niet de bescherming van het specialiteitbeginsel geniet, is artikel 15 van het Europees Verdrag betreffende uitlevering niet van toepassing op de verderlevering van deze persoon aan een andere Lid-Staat, tenzij in die verklaring anders is bepaald.
 Art.    14 . Doortocht. In geval van doortocht in de zin van artikel 21 van het Europees Verdrag betreffende uitlevering, geldt bij uitlevering volgens de verkorte procedure het volgende :
a) in dringende gevallen kan het verzoek, vergezeld van de in artikel 4 genoemde gegevens, bij de Staat van doortocht worden ingediend met alle middelen die een schriftelijke melding opleveren. De Staat van doortocht kan zijn beslissing op dezelfde wijze kenbaar maken;
b) de gegevens als bedoeld in artikel 4 zijn voldoende om de bevoegde autoriteit van de Staat van doortocht in staat te stellen na te gaan of het een verkorte uitleveringsprocedure betreft en ten aanzien van de uitgeleverde persoon de nodige dwangmaatregelen te nemen voor de uitvoering van de doortocht.
 Art.    15 . Aanwijzing van de bevoegde autoriteiten.
Elke Lid-Staat geeft bij de nederlegging van zijn instrument van bekrachtiging, aanvaarding, goedkeuring of toetreding in een verklaring aan, welke de bevoegde autoriteiten zijn in de zin van de artikelen 4 tot en met 8, 10 en 14.
 Art.    16 . Inwerkingtreding.
1. Deze Overeenkomst moet worden bekrachtigd, aanvaard of goedgekeurd. De akten van bekrachtiging, aanvaarding of goedkeuring worden neergelegd bij het Secretariaat-Generaal van de Raad van de Europese Unie. De Secretaris-Generaal van de Raad stelt alle Lid-Staten van de nederlegging in kennis.
2. Deze Overeenkomst treedt in werking negentig dagen nadat de laatste Lid-Staat zijn akte van bekrachtiging, aanvaarding of goedkeuring heeft neergelegd.
3. Tot de inwerkingtreding van deze Overeenkomst kan elke Lid-Staat bij de nederlegging van zijn akte van bekrachtiging, aanvaarding of goedkeuring of op enig ander tijdstip verklaren dat de Overeenkomst negentig dagen na de nederlegging van zijn verklaring op hem van toepassing is in zijn betrekkingen met de Lid-Staten die een zelfde verklaring hebben afgelegd.
4. De verklaringen als bedoeld in artikel 9 worden van kracht dertig dagen na de nederlegging ervan, doch ten vroegste op de datum van inwerkingtreding van de Overeenkomst of de datum waarop deze voor de betrokken Lid-Staat van toepassing is geworden.
5. De Overeenkomst is alleen van toepassing op verzoeken die worden ingediend na de datum waarop deze in werking is getreden of tussen de aangezochte Staat en de verzoekende Staat van toepassing is geworden.
 Art.    17 . Toetreding.
1. Elke Staat die lid wordt van de Europese Unie, kan tot deze Overeenkomst toetreden.
2. De door het Secretariaat-Generaal van de Raad van de Europese Unie vastgestelde en door alle Lid-Staten goedgekeurde tekst van deze Overeenkomst in de taal van de toetredende Staat, is met de andere teksten gelijkelijk authentiek. De Secretaris-Generaal zendt een eensluidend gewaarmerkt afschrift van deze tekst toe aan elke Lid-Staat.
3. De akten van toetreding worden neergelegd bij het Secretariaat-Generaal van de Raad van de Europese Unie.
4. Deze Overeenkomst treedt ten aanzien van elke toetredende Staat in werking negentig dagen nadat diens akte van toetreding is neergelegd, of op de datum van inwerkingtreding van de Overeenkomst indien deze bij het verstrijken van de genoemde periode van negentig dagen nog niet in werking te getreden.
5. Indien deze Overeenkomst op het tijdstip van nederlegging van zijn akte van toetreding nog niet in werking is getreden, is artikel 16, lid 3, van toepassing op de toetredende Lid-Staat.
 BIJLAGE.
 Art.  N. Lijst van de gebonden Staten.

 STATEN

DATUM VAN DE BEKRACHTIGING
----------------------------------------------------------------
Belgie

 16 juli 2002
Denemarken

 19 november 1996
Duitsland

11 december 1998
Finland

7 april 1999
Frankrijk
Griekenland

20 juni 2000
Ierland

28 juni 2002
Italie
Luxemburg

 8 augustus 2001
Nederland

29 juni 2000
Oostenrijk

 27 juni 2000
Portugal

13 oktober 1997
Spanje

22 januari 1999
Verenigd Koninkrijk

20 december 2001
Zweden

 18 juli 1997
----------------------------------------------------------------  België heeft volgende verklaringen afgelegd :
1. verklaring bij artikel 7 :
" De instemming met de verkorte procedure, uitgedrukt in toepassing van de huidige Overeenkomst, door een in België gevonden persoon, alsook de hiermee samenhangende automatische afstand van het specialiteitbeginsel zijn herroepbaar tot op het moment dat deze persoon in de handen van de autoriteiten van de verzoekende staat is overgedragen ".
2. verklaring bij artikel 9 :
" De regels die betrekking hebben op de specialiteit, voorzien in artikel 14 van het Europees Uitleveringsverdrag, zijn niet van toepassing indien de betrokken persoon instemt met zijn uitlevering ".
3. verklaring bij artikel 12 :
" België wil, met het oog op het uitbreiden van de toepassingsmogelijkheden van de verkorte procedure, artikel 12, paragraaf 1, 2e streepje en paragraaf 2 toepassen ".
4. verklaring bij artikel 15 :
" België benoemt als bevoegde autoriteiten enerzijds, de parketten van de rechtbanken van eerste aanleg en het federale parket in toepassing van de artikelen 4 tot en met 8 en artikel 10, en anderzijds de Dienst Individuele Gevallen, in de materie van de Internationale Gerechtelijke Samenwerking in Strafzaken van het Directoraat-Generaal Wetgeving en Fundamentele Rechten en Vrijheden van de Federale Overheidsdienst Justitie, in toepassing van artikel 14 ".
5. verklaring bij artikel 16 :
" Wat België betreft en op grond van artikel 16, is deze Overeenkomst van toepassing in de betrekkingen met de andere lidstaten die eenzelfde verklaring hebben afgelegd ".


text:
Artikel    1 . De eenvormige Beneluxwet inzake tekeningen of modellen wordt als volgt gewijzigd:
A. Na artikel 4 wordt een nieuw artikel ingevoegd, luidende:
"Art.4bis. Artikel 4, onder 1, sub a), vindt geen toepassing, indien de feitelijke bekendheid van een voortbrengsel dat hetzelfde uiterlijk vertoont als het gedeponeerde model of de gedeponeerde tekening dan wel daarmee ondergeschikte verschillen vertoont, in de belanghebbende kring van nijverheid of handel van het Beneluxgebied, het gevolg is van openbaarmaking van dat voortbrengsel door de deposant dan wel door een derde die zijn kennis omtrent het voortbrengsel direct of indirect aan de deposant heeft ontleend, binnen twaalf maanden voorafgaande aan de datum van het depot of de datum van voorrang, welke voortvloeit uit het Verdrag van Parijs.".
B. Artikel 13 wordt als volgt gewijzigd:
Onderdeel 4 komt te luiden:
"De licentiehouder is bevoegd in een door de houder van het uitsluitend recht op een tekening of model ingestelde vordering als bedoeld in artikel 14, onder 2 en 3, tussen te komen om rechtstreeks de door hem geleden schade vergoed te krijgen of zich een evenredig deel van de door de gedaagde genoten winst te doen toewijzen.
Een zelfstandige vordering als bedoeld in artikel 14, onder 2 en 3, kan de licentiehouder slechts instellen indien hij de bevoegdheid daartoe van de houder van het uitsluitend recht heeft bedongen.".
C. Artikel 14 wordt gewijzigd als volgt:
1. Onder vernummering van de onderdelen drie, vier en vijf tot onderscheidelijk vijf, zes en zeven, worden twee onderdelen ingevoegd, luidende:
"3. Naast of in plaats van een vordering tot schadevergoeding kan de houder van het uitsluitend recht een vordering instellen tot het afdragen van winst, welke is genoten als gevolg van handelingen bedoeld in dit artikel, onder 1, onder de omstandigheden bedoeld in dit artikel onder 2, alsmede tot het afleggen van rekening en verantwoording dienaangaande.
Indien de rechter van oordeel is dat de genoemde handelingen niet te kwader trouw zijn verricht of dat de omstandigheden van het geval geen aanleiding geven tot een veroordeling tot afdracht van onrechtmatig genoten winst, wijst hij de vordering af.
4. De houder van het uitsluitend recht op een tekening of model kan de vordering tot schadevergoeding of het afdragen van winst namens de licentiehouder instellen, onverminderd de aan deze laatste in artikel 13, onder 4, toegekende bevoegdheid.".
2. In onderdeel 6 (nieuw) wordt "De vordering kan" vervangen door: "De vorderingen kunnen".
D. Na artikel 14 wordt een nieuw artikel ingevoegd, luidende:
"Art.14bis. 1. De houder van een uitsluitend recht op een tekening of model heeft de bevoegdheid roerende zaken, waarmee inbreuk op zijn recht wordt gemaakt of zaken die gebruikt zijn bij de produktie van die zaken, als zijn eigendom op te vorderen dan wel daarvan de vernietiging of onbruikbaarmaking te vorderen. Gelijke bevoegdheid tot opvordering bestaat ten aanzien van gelden waarvan aannemelijk is dat zij zijn verkregen als gevolg van inbreuk op het uitsluitend recht op een tekening of model. De vordering wordt afgewezen indien de inbreuk niet te kwader trouw is gemaakt.
2. De bepalingen van het nationale recht omtrent de middelen van bewaring van zijn recht en omtrent de rechterlijke tenuitvoerlegging van vonnissen en authentieke akten zijn van toepassing.
3. De rechter kan gelasten dat de afgifte niet plaatsvindt dan tegen een door hem vast te stellen, door de eiser te betalen vergoeding.
4. De licentiehouder heeft het recht de in dit artikel onder 1 bedoelde bevoegdheden uit te oefenen voor zover deze strekken tot bescherming van de rechten waarvan hem de uitoefening is toegestaan, indien hij daartoe toestemming van de houder van het uitsluitend recht op een tekening of model heeft verkregen.
5. De rechter kan op vordering van de houder van het uitsluitend recht op een tekening of model, degene die inbreuk op diens recht heeft gemaakt, bevelen al hetgeen hem bekend is omtrent de herkomst van de zaken waarmee die inbreuk is gepleegd, aan de houder mee te delen en alle daarop betrekking hebbende gegevens aan deze te verstrekken.".
 Art.    2 . Geen beroep kan worden gedaan op artikel 4bis van de eenvormige wet met betrekking tot voortbrengselen die vóór de inwerkingtreding van dit Protocol feitelijke bekendheid genoten in de belanghebbende kring van nijverheid of handel van het Beneluxgebied.
 Art.    3 . Ter uitvoering van artikel 1, lid 2, van het Verdrag betreffende de instelling en het statuut van een Benelux-Gerechtshof, worden de bepalingen van dit Protocol als gemeenschappelijke rechtsregels aangewezen voor de toepassing van de hoofdstukken III en IV van genoemd verdrag.
 Art.    4 . Dit Protocol zal worden bekrachtigd. De akten van bekrachtiging zullen worden neergelegd bij de Regering van het Koninkrijk België.
 Art.    5 . Dit Protocol treedt in werking op de eerste dag van de derde maand volgend op de maand van de nederlegging van de akte van bekrachtiging.
Ten blijke waarvan de ondergetekenden, daartoe behoorlijk volmachtigd, dit Protocol hebben ondertekend.
Gedaan te Brussel, op 8 maart 1995, in drie exemplaren, in de Nederlandse en de Franse taal, zijnde beide teksten gelijkelijk authentiek.
Voor de Regering van het Koninkrijk België,
Voor de Regering van het Groothertogdom Luxemburg,
Voor de Regering van het Koninkrijk der Nederlanden
 BIJLAGEN.
 Art.    N1 . De bekrachtingsoorkonde van België werd neergelegd op 29 oktober 1998.
 Art.  N2. Inwerkingtreding.
Overeenkomstig zijn artikel V, is dit Protocol in werking getreden op 1 mei 1999.