text:
DEEL I.
 Artikel     1 . Voor de toepassing van dit Verdrag wordt onder " discriminatie van vrouwen " verstaan elke vorm van onderscheid, uitsluiting of beperking op grond van geslacht, die tot gevolg of tot doel heeft de erkenning, het genot of de uitoefening door vrouwen van de rechten van de mens en de fundamentele vrijheden op politiek, economisch, sociaal of cultureel gebied, op het terrein van de burgerrechten of welk ander gebied dan ook, ongeacht hun echtelijke staat, op de grondslag van gelijkheid van mannen en vrouwen aan te tasten of teniet te doen.
 Art.    2 . De Staten die partij zijn van dit Verdrag, veroordelen discriminatie in alle vormen van vrouwen, komen overeen onverwijld met alle passende middelen een beleid te volgen, gericht op uitbanning van discriminatie van vrouwen, en verbinden zich tot dit doel :
a) het beginsel van gelijkheid van mannen en vrouwen in hun nationale grondwet of in andere geëigende wetgeving op te nemen, indien dit nog niet is geschied, en de praktische verwezenlijking van dit beginsel door middel van wetgeving of met andere passende middelen te verzekeren;
b) passende wettelijke en andere maatregelen te treffen, met inbegrip van - waar nodig - sancties, waarin alle discriminatie van vrouwen wordt verboden;
c) wettelijke bescherming in te voeren van de rechten van vrouwen op gelijke voet met mannen en door middel van bevoegde nationale rechterlijke instanties en andere overheidsinstellingen de daadwerkelijke bescherming van vrouwen tegen elke vorm van discriminatie te verzekeren;
d) zich te onthouden van ieder discriminerend handelen, eenmalig of voortdurend, jegens vrouwen en te verzekeren dat de overheidsorganen en -instellingen handelen overeenkomstig deze verplichting;
e) alle passende maatregelen te nemen om discriminatie van vrouwen door personen, organisaties of ondernemingen uit te bannen;
f) alle passende maatregelen, waaronder wetgevende, te nemen om bestaande wetten, voorschriften, gebruiken en praktijken, die discriminatie van vrouwen inhouden, te wijzigen of in te trekken, onderscheidenlijk af te schaffen;
g) alle nationale strafbepalingen die discriminatie van vrouwen inhouden, in te trekken.
 Art.    3 . De Staten die partij zijn bij dit Verdrag, nemen op alle gebieden, in het bijzonder op politiek, sociaal, economisch en cultureel gebied, alle passende maatregelen, waaronder wetgevende, om de volledige ontplooiing en ontwikkeling van vrouwen te verzekeren, ten einde haar de uitoefening en het genot van de rechten van de mens en de fundamentele vrijheden op gelijke voet met mannen te waarborgen.
 Art.    4 . 1. Wanneer de Staten die partij zijn bij dit Verdag tijdelijk bijzondere maatregelen treffen die zijn gericht op versnelling van feitelijke gelijkstelling van mannen en vrouwen wordt dit niet beschouwd als discriminatie, als omschreven in dit Verdrag, maar het mag geenszins leiden tot handhaving van ongelijke of afzonderlijke normen; deze maatregelen dienen buiten werking te worden gesteld zodra de doelstellingen ter zake van gelijke kansen en gelijke behandeling zijn verwezenlijkt.
2. Wanneer de Staten die partij zijn bij dit Verdrag, bijzondere maatregelen treffen, met inbegrip van de in dit Verdrag vervatte maatregelen, die zijn gericht op bescherming van het moederschap wordt dit niet beschouwd als discriminerend.
 Art.    5 . De Staten die partij zijn bij dit Verdrag, nemen alle passende maatregelen om :
a) het sociale en culturele gedragspatroon van de man en de vrouw te veranderen ten einde te komen tot de uitbanning van vooroordelen, van gewoonten en van alle andere gebruiken, die zijn gebaseerd op de gedachte van de minderwaardigheid of meerderwaardigheid van één van beide geslachten of op de stereotiepe rollen van mannen en vrouwen;
b) ervoor zorg te dragen dat onderwijs over het gezin een juist begrip van het moederschap als sociale functie, en de erkenning van de gezamenlijke verantwoordelijkheid van mannen en vrouwen bij het grootbrengen en de ontwikkeling van hun kinderen bevat, met dien verstande dat het belang van de kinderen in alle gevallen vooropstaat.
 Art.    6 . De Staten die partij zijn bij dit Verdrag, nemen alle passende maatregelen, waaronder wetgevende, ter bestrijding van alle vormen van handel in vrouwen en van het exploiteren van prostitutie van vrouwen.
 DEEL II.
 Art.    7 . De Staten die partij zijn bij dit Verdrag, nemen alle passende maatregelen om discriminatie van vrouwen in het politieke en openbare leven van het land uit te bannen, en verzekeren vrouwen in het bijzonder het recht om op gelijke voet met mannen :
a) hun stem uit te brengen bij alle verkiezingen en volksstemmingen, en verkiesbaar te zijn in alle openbaar gekozen lichamen;
b) deel te nemen aan de vaststelling van het overheidsbeleid en aan de uitvoering hiervan, alsook openbare ambten te bekleden en alle openbare functies op alle overheidsniveaus te vervullen;
c) deel te nemen aan niet-overheidsorganisaties en verenigingen op het gebied van het openbare en politieke leven van het land.
 Art.    8 . De Staten die partij zijn bij dit Verdrag, nemen alle passende maatregelen om te verzekeren dat vrouwen, op gelijke voet met mannen en zonder enig onderscheid, de mogelijkheid hebben hun regering op internationaal niveau te vertegenwoordigen en deel te nemen aan de werkzaamheden van internationale organisaties.
 Art.    9 . 1. De Staten die partij zijn bij dit Verdrag, verlenen vrouwen gelijke rechten als mannen om een nationaliteit te verkrijgen, van nationaliteit te veranderen of deze te behouden. Zij waarborgen in het bijzonder dat noch een huwelijk met een buitenlander, noch een wijziging van nationaliteit van de echtgenoot staande huwelijk, automatisch de nationaliteit van de echtgenote verandert, haar staatloos maakt of haar dwingt de nationaliteit van haar echtgenoot aan te nemen.
2. De Staten die partij zijn bij dit Verdrag, verlenen vrouwen gelijke rechten als mannen wat de nationaliteit van hun kinderen betreft.
 DEEL III.
 Art.    10 . De Staten die partij zijn bij dit Verdrag, nemen alle passende maatregelen om discriminatie van vrouwen uit te bannen ten einde vrouwen rechten te verzekeren die gelijk zijn aan die van mannen op het gebied van onderwijs en vorming, en in het bijzonder, op basis van gelijkheid van mannen en vrouwen, het volgende te garanderen :
a) dezelfde mogelijkheden inzake loopbaan- en beroepskeuze en inzake toelating tot het onderwijs en inzake het verwerven van diploma's aan alle categorieën onderwijsinstellingen zowel op het platteland als in de stedelijke gebieden; deze gelijkheid dient te worden verzekerd in de aan de school voorafgaande vorming, het algemeen vormend en het technisch onderwijs, het hoger beroepsonderwijs en het hoger technisch onderwijs, zowel als in alle andere soorten beroepsopleiding;
b) toegang tot dezelfde onderwijsprogramma's, dezelfde examens, tot onderwijs door leerkrachten met dezelfde soort bevoegdheden, en tot schoolgebouwen en uitrusting van dezelfde kwaliteit;
c) uitbanning van elke stereotiepe opvatting van de rol van mannen en vrouwen op alle niveaus en in alle vormen van onderwijs, door het aanmoedigen van gemengd onderwijs en andere soorten onderwijs die zullen bijdragen tot het bereiken van dit doel, en in het bijzonder door de herziening van leerboeken en onderwijsprogramma's en door de aanpassing van onderwijsmethodes;
d) dezelfde mogelijkheden gebruik te maken van beurzen en andere studietoelagen;
e) dezelfde mogelijkheden inzake toegang tot programma's voor wederkerend onderwijs met inbegrip van programma's voor volwassenen te leren lezen en schrijven en om te leren lezen en schrijven toegespitst op de praktijk in het bijzonder programma's die erop zijn gericht in een zo vroeg mogelijk stadium ieder verschil in genoten onderwijs dat mocht bestaan tussen mannen en vrouwen te verkleinen;
f) vermindering van het aantal meisjes en vrouwen die studie opgeven en organisatie van programma's voor meisjes en vrouwen die voortijdig de school hebben verlaten;
g) dezelfde mogelijkheden om actief deel te nemen aan sport en lichamelijke opvoeding;
h) toegang tot bijzondere informatie van opvoedkundige aard, die kan bijdragen tot het waarborgen van de gezondheid en het welzijn van het gezin, met inbegrip van informatie en advies inzake geboorteregeling.
 Art.    11 . 1. De Staten die partij zijn bij dit Verdrag, nemen alle passende maatregelen om discriminatie van vrouwen in het arbeidsproces uit te bannen, ten einde vrouwen, op basis van gelijkheid van mannen en vrouwen, dezelfde rechten te verzekeren, in het bijzonder :
a) het recht op arbeid, als onvervreemdbaar recht van alle mensen;
b) het recht op dezelfde arbeidsmogelijkheden met inbegrip van toepassing van dezelfde selectiemaatstaven in het arbeidsproces;
c) het recht op vrije keuze van beroep en werk, het recht op bevordering, behoud van de werkkring en alle aan de desbetreffende arbeidsverbonden uitkeringen en voorwaarden, alsmede het recht om een beroepsopleiding te volgen en te worden herschoold; hieronder zijn begrepen leerlingstelsels, voortgezette beroepsopleidingen en wederkerend onderwijs;
d) het recht op gelijke beloning, met inbegrip van uitkeringen, en op gelijke behandeling met betrekking tot arbeid van gelijke waarde, alsmede gelijke behandeling bij de beoordeling van de kwaliteit van het werk;
e) het recht op sociale zekerheid, in het bijzonder in geval van pensionering, werkloosheid, ziekte, invaliditeit en ouderdom, en arbeidsongeschiktheid om andere redenen, alsmede het recht op betaald verlof;
f) het recht op bescherming van de gezondheid en op veilige arbeidsomstandigheden, met inbegrip van de zorg voor het behoud van de voortplantingsfunctie.
2. Ten einde discriminatie van vrouwen op grond van huwelijk of moederschap te voorkomen en het daadwerkelijke recht van vrouwen op arbeid te verzekeren, nemen de Staten die partij zijn bij dit Verdrag passende maatregelen om :
a) ontslag op grond van zwangerschaop of verlof wegens bevalling, en discriminatie bij ontslag in verband met huwelijkse staat te verbieden en sancties op overtreding van deze maatregelen te stellen;
b) verlof wegens bevalling in te voeren met behoud van loon of met vergelijkbare sociale voorzieningen, zonder dat dit leidt tot verlies van de vroegere werkkring, de behaalde anciënniteit of de hun toekomende sociale uitkeringen;
c) de verlening aan te moedigen van de noodzakelijke ondersteunende diensten voor sociale zorg, om ouders in staat te stellen verplichtingen jegens het gezin te combineren met verantwoordelijkheden in het werk en deelneming aan het openbare leven, in het bijzonder door het opzetten en ontwikkelen van een netwerk van faciliteiten voor kinderopvang te bevorderen;
d) bijzondere bescherming tijdens de zwangerschap te bieden aan vrouwen wier soort arbeid schadelijk voor hen is gebleken.
3. De beschermende wetgeving met betrekking tot de in dit artikel bedoelde aangelegenheden wordt met geregelde tussenpozen opnieuw bezien in het licht van de wetenschappelijke en technologische kennis en wordt - indien nodig - gewijzigd, ingetrokken of uitgebreid.
 Art.    12 . 1. De Staten die partij zijn bij dit Verdrag, nemen alle passende maatregelen om discriminatie van vrouwen op het gebied van de gezondheidszorg uit te bannen, ten einde te verzekeren dat vrouwen, op basis van gelijkheid van mannen en vrouwen, gebruik kunnen maken van medische zorg, met inbegrip van die welke verband houden met geboorteregeling.
2. Niettegenstaande het bepaalde in het eerste lid van dit artikel waarborgen de Staten die partij zijn bij dit Verdrag aan vrouwen passende, zonodig kosteloze dienstverlening in verband met zwangerschap, bevalling en de hierop volgende periode, alsmede passende voeding gedurende de zwangerschap en de tijd waarin zij hun zuigelingen voeden.
 Art.    13 . De Staten die partij zijn bij dit Verdrag, nemen alle passende maatregelen om discriminatie jegens de vrouw op andere gebieden van het economische en maatschappelijke leven uit te bannen, ten einde vrouwen, op basis van gelijkheid van mannen en vrouwen, dezelfde rechten te verzekeren, in het bijzonder :
a) het recht op gezinsuitkeringen;
b) het recht op bankleningen, hypotheken en andere vormen van financieel krediet;
c) het recht deel te nemen aan activiteiten op het gebied van vrijetijdsbesteding, aan sport en aan alle aspecten van het culturele leven.
 Art.    14 . 1. De Staten die partij zijn bij dit Verdrag, houden rekening met de bijzondere problemen waarvoor vrouwen op het platteland worden gesteld en met de belangrijke rol die zij spelen bij het economisch voortbestaan van hun gezin, met inbegrip van hun werk in de niet door geld beheerste sectoren van de economie, en nemen alle passende maatregelen om de toepassing te verzekeren van het bepaalde in dit Verdrag ten aanzien van vrouwen in plattelandsgebieden.
2. De Staten die partij zijn bij dit Verdrag, nemen alle passende maatregelen om discriminatie jegens de vrouw, in plattelandsgebieden uit te bannen, ten einde te verzekeren dat vrouwen op basis van gelijkheid van mannen en vrouwen, deel nemen aan en voordeel genieten van de ontwikkeling van het platteland, en in het bijzonder garanderen zij zodanige vrouwen het recht :
a) deel te nemen aan de uitwerking en uitvoering van ontwikkelingsplanning op alle niveaus
;
b) te kunnen beschikken over toereikende faciliteiten op het gebied van de gezondheidszorg, met inbegrip van informatie, advies en dienstverlening op het gebied van geboorteregeling;
c) rechtstreeks voordeel te genieten van programma's voor sociale zekerheid;
d) alle soorten zowel officiële, als onofficiële opleiding en vorming te ontvangen, met inbegrip van die welke verband houden met het kunnen lezen en schrijven toegespitst op de praktijk zowel als gebruik te kunnen maken van alle gemeenschapsdiensten en diensten op voorlichtingsgebied, onder andere ten einde hun technische vaardigheden te vergroten;
e) zelfhulpgroepen en samenwerkingsverbanden te stichten, ten einde te bereiken dat zij gebruik kunnen maken van gelijke mogelijkheden op economisch gebied door middel van arbeid in dienstverband of arbeid voor eigen rekening;
f) deel te nemen aan alle gemeenschapsactiviteiten;
g) te kunnen beschikken over landbouwkrediet en landbouwleningen, faciliteiten voor de afzet van hun produkten, de nodige technologie en gelijke behandeling bij land- en landbouwhervormingen alsook bij programma's voor herindeling van landbouwgrond;
h) onder behoorlijke omstandigheden te leven, in het bijzonder wat huisvesting, sanitaire voorzieningen, elektriciteits- en watervoorziening, vervoer en verbindingen betreft.
 DEEL IV.
 Art.    15 . 1. De Staten die partij zijn bij dit Verdrag, verlenen de vrouw gelijkheid aan de man voor de wet.
De Staten die partij zijn bij dit Verdrag, verlenen aan vrouwen in burgerlijke aangelegenheden rechtsbevoegdheid die gelijk is aan die van mannen, en dezelfde mogelijkheden om die bevoegdheid uit te oefenen. In het bijzonder verlenen zij vrouwen gelijke rechten om overeenkomsten te sluiten en bezittingen te beheren, en behandelen hen in alle stadia van gerechtelijke procedures op dezelfde wijze.
3. De Staten die partij zijn bij dit Verdrag komen overeen dat iedere overeenkomst en ieder ander particulier document van welke aard ook, waaraan een rechtsgevolg is verbonden, gericht op beperking van de rechtsbevoegdheid van vrouwen, als nietig dient te worden beschouwd.
4. De Staten die partij zijn bij dit Verdrag, verlenen mannen en vrouwen dezelfde rechten met betrekking tot de wetgeving inzake de bewegingsvrijheid van personen en de vrijheid hun woon- en verblijfplaats te kiezen.
 Art.    16 . 1. De Staten die partij zijn bij dit Verdrag, nemen alle passende maatregelen om discriminatie jegens de vrouw in alle aangelegenheden betreffende huwelijk en familiebetrekkingen uit te bannen, en verzekeren in het bijzonder, op basis van gelijkheid van de man en de vrouw :
a) hetzelfde recht om een huwelijk aan te gaan;
b) hetzelfde recht om in vrijheid een echtgenoot te kiezen en alleen met vrije en volledige toestemming een huwelijk aan te gaan;
c) dezelfde rechten en verantwoordelijkheden tijdens het huwelijk en bij de ontbinding ervan;
d) dezelfde rechten en verantwoordelijkheden als ouder, ongeacht de echtelijke staat, in aangelegenheden met betrekking tot hun kinderen; in alle gevallen staat het belang van de kinderen voorop;
e) dezelfde rechten om in vrijheid en bewust een beslissing te nemen over het aantal van hun kinderen en het tijdsverloop tussen de geboorten daarvan en te kunnen beschikken over de informatie, vorming en middelen om hen in staat te stellen deze rechten uit te oefenen;
f) dezelfde rechten en verantwoordelijkheden met betrekking tot ouderlijk gezag en voogdij over en de adoptie van kinderen, of soortgelijke instellingen waar deze begrippen in de nationale wet bestaan, in alle gevallen staat het belang van de kinderen voorop;
g) dezelfde persoonlijke rechten als echtgenoot en echtenote, met inbegrip van het recht een achternaam, een beroep en een werkkring te kiezen;
h) dezelfde rechten voor beide echtgenoten met betrekking tot eigendom, verwerving, beheer, bestuur en genot van en beschikking over bezittingen, hetzij om niet hetzij onder bezwarende titel.
2. Verlovingen en huwelijken van kinderen dienen geen rechtsgevolg te hebben en alle noodzakelijke maatregelen, met inbegrip van wetgevende, dienen te worden genomen om een minimumleeftijd voor het aangaan van een huwelijk vast te stellen en de registratie van huwelijken in een officieel register verplicht te stellen.
 DEEL V.
 Art.    17 . 1. Ten behoeve van de beoordeling van de voortgang die wordt gemaakt bij de uitvoering van dit Verdrag wordt een Commissie voor de uitbanning van discriminatie van vrouwen (hierna te noemen de Commissie) ingesteld, die op het tijdstip van inwerkingtreding van dit Verdrag zal bestaan uit achttien, en na de bekrachtiging hiervan of de toetreding hiertoe door de vijfendertigste Staat die partij is bij dit Verdrag, uit drieëntwintig deskundigen van hoog zedelijk aanzien en uitzonderlijke bekwaamheid op het terrein dat door dit Verdrag wordt bestreken. De deskundige worden door de Staten die partij zijn bij dit Verdrag gekozen uit hun onderdanen en hebben zitting in hun persoonlijke hoedanigheid, waarbij rekening wordt gehouden met een billijke geografische verdeling en met de vertegenwoordiging van de verschillende beschavingsvormen en de belangrijkste rechtstelsels.
2. De leden van de Commissie worden bij geheime stemming gekozen uit een lijst van door de Staten die partij zijn bij dit Verdrag, voorgedragen personen. Iedere Staat die partij is bij dit Verdrag, kan uit zijn eigen onderdanen één persoon voordragen.
3. De eerste verkiezing wordt gehouden zes maanden na de datum van inwerkingtreding van dit Verdrag. De Secretaris-Generaal van de Verenigde Naties zendt ten minste drie maanden voor de datum van iedere verkiezing de Staten die partij zijn bij dit Verdrag een brief waarin hun wordt verzocht binnen twee maanden een voordracht te doen. De Secretaris-Generaal stelt een alfabetische lijst op van alle aldus voorgedragen personen, onder vermelding van de Staten die hen hebben voorgedragen, en legt deze voor aan de Staten die partij zijn bij dit Verdrag.
4. Verkiezing van de leden van de Commissie heeft plaats op een door de Secretaris-Generaal op de zetel van de Verenigde Staten te beleggen vergadering van de Staten die partij zijn bij dit Verdrag. Op die vergadering, waarvoor twee derde van het aantal Staten die partij zijn bij dit Verdrag een quorum vormen, zijn die voorgedragen personen in de Commissie gekozen, die het grootste aantal stemmen op zich verenigen en die een volstrekte meerderheid verkrijgen van de stemmen van de aanwezige, hun stem uitbrengende vertegenwoordigers van de Staten die partij zijn bij dit Verdrag.
5. De leden van de Commissie worden gekozen voor een tijdvak van vier jaar. De ambtstermijn van negen van de bij de eerste verkiezing gekozen leden loopt evenwel na twee jaar af; onmiddellijk na de eerste verkiezing worden deze negen leden bij loting aangewezen door de voorzitter van de Commissie.
6. Verkiezing van de vijf extra leden van de Commissie heeft plaats overeenkomstig het bepaalde in het tweede, derde en vierde lid van dit artikel na de vijfendertigste bekrachtiging of toetreding. De ambtstermijn van twee van de bij die gelegenheid gekozen extra leden loopt na twee jaar af; deze beide leden worden bij loting aangewezen door de voorzitter van de Commissie.
7. Om te voorzien in tussentijds ontstane vacatures benoemt de Staat die Partij is bij dit Verdrag en wiens deskundige niet langer optreedt als lid van de Commissie uit zijn onderdanen een andere deskundige, onder voorbehoud van de goedkeuring van de Commissie.
8. De leden van de Commissie ontvangen, met goedkeuring van de Algemene Vergadering, uit de middelen van de Verenigde Naties emolumenten op door de Algemene Vergadering vast te stellen voorwaarden waarbij rekening wordt gehouden met de belangrijkheid van de taken van de Commissie.
9. De Secretaris-Generaal van de Verenigde Naties zorgt voor het personeel en de andere voorzieningen, benodigd voor een doelmatige uitoefening van de taken van de Commissie krachtens dit Verdrag.
 Art.    18 . 1. De Staten die partij zijn bij dit Verdrag, nemen de verplichting op zich aan de Secretaris-Generaal van de Verengide Naties, ter bestudering door de Commissie, een verslag over te leggen betreffende de wetgevende, rechterlijke, bestuurlijke of andere maatregelen die zij hebben genomen ter uitvoering van de bepalingen van dit Verdrag en met betrekking tot de in dit opzicht geboekte vooruitgang :
a) binnen een jaar na de inwerkingtreding voor de desbetreffende Staat;
b) vervolgens ten minste eenmaal in de vier jaar en voorts telkens wanneer de Commissie dit verzoekt.
2. In de verslagen kunnen de factoren en moeilijkheden worden vermeld, die van invloed zijn op de mate waarin aan de in dit Verdrag vervatte verplichtingen wordt voldaan.
 Art.    19 . 1. De Commissie stelt haar eigen huishoudelijk reglement vast.
2. De Commissie kiest haar functionarissen voor een tijdvak van twee jaar.
 Art.    20 .1. [ 1  Het Comité komt in de regel jaarlijks bijeen teneinde de overeenkomstig artikel 18 van dit Verdrag overgelegde verslagen te bestuderen. De duur van de vergadering van het Comité wordt, onder voorbehoud van goedkeuring door de Algemene Vergadering, bepaald door een vergadering van de Staten die Partij zijn bij dit Verdrag.] 1
2. De vergaderingen van de Commissie worden in de regel gehouden op de zetel van de Verenigde Naties of op een andere passende, door de Commissie te bepalen plaats.
----------
( 1 )<W  2016-10-08/13 , art. N1, 002; Inwerkingtreding : 11-11-2016>
 Art.    21 . 1. De Commissie brengt door tussenkomst van de Economische en Sociale Raad jaarlijks aan de Algemene Vergadering van de Verenigde Naties verslag uit omtrent haar werkzaamheden en kan voorstellen en algemene aanbevelingen doen, gebaseerd op de bestudering van de verslagen en de inlichtingen die zij heeft ontvangen van de Staten die partij zijn bij dit Verdrag. Zodanige voorstellen en algemene aanbevelingen worden opgenomen in het verslag van de Commissie, te zamen met de eventuele commentaren van de Staten die partij zijn bij dit Verdrag.
2. De Secretaris-Generaal zendt de verslagen van de Commissie ter informatie door aan de Commissie inzake de rechtspositie van de vrouw.
 Art.    22 . De gespecialiseerde organisaties hebben het recht vertegenwoordigd te zijn tijdens de bestudering van de uitvoering van die bepalingen van dit Verdrag die binnen het kader van hun wekzaamheden liggen. De Commissie kan de gespecialiseerde organisaties uitnodigen verslagen over te leggen omtrent de uitvoering van het Verdrag op de gebieden die binnen het kader van hun werkzaamheden liggen.
 DEEL VI.
 Art.    23 . Geen enkele bepaling van dit Verdrag maakt inbreuk op bepalingen die in sterkere mate bijdragen tot de verwezenlijking van gelijkheid van mannen en vrouwen, en die kunnen zijn vervat :
a) in de wetgeving van een Staat die partij is bij dit Verdrag; of
b) in enig ander internationaal verdrag dat, of in enige andere internationale overeenkomst die voor die Staat van kracht is.
 Art.    24 . De Staten die partij zijn bij dit Verdrag, nemen de verplichting op zich, op nationaal niveau alle noodzakelijke maatregelen te nemen om te komen tot volledige verwezenlijking van de in dit Verdrag erkende rechten.
 Art.    25 . 1. Dit Verdrag staat open voor ondertekening door alle Staten.
2. De Secretaris-Generaal van de Verenigde Naties is aangewezen als depositaris van dit Verdrag.
3. Dit Verdrag dient te worden bekrachtigd. De akten van bekrachtiging dienen te worden nedergelegd bij de Secretaris-Generaal van de Verenigde Naties.
4. Dit Verdrag staat open voor toetreding door alle Staten. Toetreding vindt plaats door nederlegging van een akte van toetreding bij de Secretaris-Generaal van de Verenigde Naties.
 Art.    26 . 1. Iedere Staat kan te allen tijde een verzoek tot herziening van dit Verdrag indienen door middel van een schriftelijke kennisgeving gericht aan de Secretaris-Generaal van de Verenigde Naties.
2. De Algemene Vergadering van de Verenigde Naties beslist welke stappen eventueel dienen te worden genomen naar aanleiding van een zodanig verzoek.
 Art.    27 . 1. Dit Verdrag treedt in werking op de dertigste dag na de datum van nederlegging van de twintigste akte van bekrachtiging of toetreding bij de Secretaris-Generaal van de Verenigde Naties.
2. Voor iedere Staat die dit Verdrag bekrachtigt of hiertoe toetreedt na de nederlegging van de twintigste akte van bekrachtiging of toetreding, treedt het Verdrag in werking op de dertigste dag na de datum van nederlegging van de akte van bekrachtiging of toetreding door die Staat.
 Art.    28 . 1. De Secretaris-Generaal van de Verenigde Naties neemt de tekst van op het tijdstip van de bekrachtiging of toetreding door de Staten gemaakte voorbehouden in ontvangst en zendt deze rond aan alle Staten.
2. Een voorbehoud dat onverenigbaar is met het doel en de strekking van dit Verdrag wordt niet toegestaan.
3. Voorbehouden kunnen te allen tijde worden ingetrokken door een hiertoe strekkende kennisgeving, gericht aan de Secretaris-Generaal van de Verenigde Naties, die vervolgens alle Staten hiervan in kennis stelt. Een zodanige kennisgeving wordt van kracht op de datum van ontvangst.
 Art.    29 . 1. Ieder geschil tussen twee of meer Staten die partij zijn bij dit Verdrag betreffende de uitleg of toepassing van dit Verdrag, en dat niet wordt beslecht door onderhandelingen, wordt op verzoek van één van hen onderworpen aan arbitrage. Indien de partijen er binnen zes maanden na de datum van het verzoek tot arbitrage niet in zijn geslaagd overeenstemming te bereiken over de vorm van de arbitrage, kan een van die partijen het geschil voorleggen aan het Internationale Gerechtshof door middel van een verzoek overeenkomstig het Statuut van het Hof.
2. Iedere Staat die partij is bij dit Verdrag, kan op het tijdstip van ondertekening of bekrachtiging van dit Verdrag of van toetreding daartoe verklaren zich niet gebonden te achten door het eerste lid van dit artikel. De andere Staten die partij zijn bij dit Verdrag, zijn niet gebonden door het eerste lid van dit artikel tegenover een Staat die partij is bij dit Verdrag en die een zodanig voorbehoud heeft gemaakt.
3. Iedere Staat die partij is bij dit Verdrag en die een voorbehoud heeft gemaakt overeenkomstig het bepaalde in het tweede lid van dit artikel kan dit voorbehoud te allen tijde intrekken door middel van een kennisgeving aan de Secretaris-Generaal van de Verenigde Naties.
 Art.  30. Dit Verdrag, waarvan de Arabische, de Chinese, de Engelse, de Franse, de Russische, en de Spaanse tekst gelijkelijk authentiek zijn, wordt nedergelegd bij de Secretaris-Generaal van de Verenigde Naties.


type: legislation

jurisdiction: Belgium

text:
Artikel  M. Op 29 april 1999 is bij het Ministerie van Buitenlandse Zaken, Buitenlandse Handel en Ontwikkelingssamenwerking van België de akte van toetreding van de Federatie van Rusland betreffende bovengenoemde protocol nedergelegd.
Overeenkomstig het bepaalde in artikel VIII van genoemd Protocol wordt de toetreding voor Federatie van Rusland van kracht op 29 juli 1999.


text:
Artikel  M. Op 29 november 2005 ontving de Federale Overheidsdienst Buitenlandse Zaken, Buitenlandse Handel en Ontwikkelingssamenwerking van België de opzegging van het Groothertogdom Luxemburg betreffende voornoemde Protocol.
Overeenkomstig artikel VII van het Protocol zal deze opzegging ten aanzien van het Groothertogdom Luxemburg in werking treden op 29 november 2006.


text:
Artikel  M. Op 4 januari 2005 ontving de Federale Overheidsdienst Buitenlandse Zaken, Buitenlandse Handel en Ontwikkelingssamenwerking van België de opzegging van het Koninkrijk Spanje betreffende voornoemd Protocol.
Overeenkomstig artikel VII van het Protocol, zal deze opzegging ten aanzien van het Koninkrijk Spanje in werking treden op 4 januari 2006.


text:
Artikel   M. Op 6 februari 2014 werd bij de Federale Overheidsdienst (FOD) Buitenlandse Zaken, Buitenlandse Handel en Ontwikkelingssamenwerking van België de kennisgeving van uitbreiding tot Curaçao betreffende voormelde Protocollen neergelegd.
Deze Protocollen zullen voor Curaçao van toepassing zijn vanaf 6 mei 2014.


text:
Artikel   M. Op 7 oktober 2011 werden bij de Federale Overheidsdienst (FOD) Buitenlandse Zaken, Buitenlandse Handel en Ontwikkelingssamenwerking van België de kennisgevingen van opzegging van het Koninkrijk Spanje betreffende voormelde Verdragen neergelegd.
Rekening houdende met artikel 89 van het Verdrag van de Verenigde Naties van 11 december 2008 inzake het contract betreffende vervoer dat geheel of gedeeltelijk over zee gebeurd (bekrachtigd door het Koninkrijk Spanje op 19 januari 2011), zal de opzegging van het Internationaal Verdrag en zijn Protocollen uitwerking hebben vanaf de datum waarop het Verdrag van de Verenigde Naties in werking zal treden ten aanzien van Spanje.


text:
Artikel  M. Op 2 december 2003 werd bij de Federale Overheidsdienst Buitenlandse Zaken, Buitenlandse Handel en Ontwikkelingssamenwerking van België het toetredingsinstrument van de Republiek Litouwen betreffende voornoemde internationale Akten neergelegd.
Overeenkomstig de bepalingen van artikel 14 van bovenvermeld Verdrag zal deze toetreding in werking treden voor de Republiek Litouwen op 2 juni 2004; zijnde zes maanden nadat de kennisgeving, voorzien in artikel 12, alinea 2, werd ontvangen door de Belgische Regering.


text:
Artikel  M. Op 4 april 2002 is bij het Ministerie van Buitenlandse Zaken, Buitenlandse Handel en Internationale Samenwerking van België de akte van toetreding van de Republiek Letland betreffende bovengenoemde internationale akten neergelegd.
Overeenkomstig de bepalingen van artikel 14, § 2, van bovenvermelde overeenkomst zal deze in werking treden voor Letland op 4 september 2002; zijnde zes maanden nadat de kennisgeving, voorzien in artikel 12, alinea 2, werd ontvangen door de Belgische Regering.


text:
TITEL I.  - Toepassingsgebied.
 Artikel    1 . Toepassingsgebied.
1. De bepalingen van dit Verdrag zijn van toepassing op verbintenissen uit overeenkomst in gevallen waarin uit het recht van verschillende landen moet worden gekozen.
2. Zij zijn niet van toepassing op :
a) de staat en bevoegdheid van natuurlijke personen, behoudens artikel 11;
b) verbintenissen uit overeenkomst betreffende :- testamenten en erfenissen;
- huwelijksgoederenrecht;
- rechten en verplichtingen uit familierechterlijke betrekkingen tussen ouders en kinderen, uit bloedverwantschap, huwelijk en aanverwantschap, met inbegrip van onderhoudsverplichtingen jegens onwettige kinderen;
c) verbintenissen uit wissels, cheques, orderbriefjes, alsmede andere verhandelbare waardepapieren, voor zover de verbintenissen uit deze andere papieren het gevolg zijn van hun verhandelbaarheid;
d) overeenkomsten tot arbitrage en tot aanwijzing van een bevoegde rechter;
e) kwesties behorende tot het recht inzake vennootschappen, verenigingen en rechtspersonen, zoals de oprichting, de rechts- en handelingsbevoegdheid, het inwendig bestel en de ontbinding van vennootschappen, verenigingen en rechtspersonen, alsmede de persoonlijke aansprakelijkheid van de vennoten en de organen voor de schulden van de vennootschap, vereniging of rechtspersoon;
f) de vraag of een vertegenwoordiger zijn principaal, dan wel of een orgaan van een vennootschap, vereniging of rechtspersoon deze vennootschap, vereniging of rechtspersoon jegens een derde kan binden;
g) de oprichting van " trusts ", alsmede de daardoor ontstane rechtsbetrekkingen tussen oprichters, " trustees " en begunstigden;
h) het bewijs en de rechtspleging, behoudens artikel 14.
3. De bepalingen van dit Verdrag zijn niet van toepassing op verzekeringsovereenkomsten waarin risico's worden gedekt die op het grondgebied van de lid-staten van de Europese Economische Gemeenschap zijn gelegen. Bij de beoordeling van de vraag of een risico op deze grondgebieden is gelegen past de rechter zijn eigen recht toe.
4. Het voorgaande lid is niet van toepassing op herverzekeringsovereenkomsten.
 Art.    2 . Toepassing van het recht van niet-verdragsluitende Staten.
Het door dit Verdrag aangewezen recht is toepasselijk, ongeacht de vraag of het het recht is van een verdragsluitende Staat.
 TITEL II.  - Eenvormige regels.
 Art.    3 . Rechtskeuze door partijen.
1. Een overeenkomst wordt beheerst door het recht dat partijen hebben gekozen. De rechtskeuze moet uitdrukkelijk zijn gedaan of voldoende duidelijk blijken uit de bepalingen van de overeenkomst of de omstandigheden van het geval. Bij hun keuze kunnen partijen het toepasselijke recht aanwijzen voor de overeenkomst in haar geheel of voor slechts een onderdeel daarvan.
2. Partijen kunnen te allen tijde overeenkomen de overeenkomst aan een ander recht te onderwerpen dan het recht dat deze voorheen, hetzij op grond van een vroegere rechtskeuze overeenkomstig dit artikel, hetzij op grond van een andere bepaling van dit Verdrag, beheerste. Een wijziging in de rechtskeuze door partijen na de totstandkoming van de overeenkomst is niet van invloed op de formele geldigheid van de overeenkomst in de zin van artikel 9 en doet geen afbreuk aan rechten van derden.
3. De keuze door partijen van een buitenlands recht, al dan niet gepaard gaande met de aanwijzing van een buitenlandse rechter, laat, wanneer alle overige elementen van het geval op het tijdstip van deze keuze met een enkel land zijn verbonden, onverlet de bepalingen waarvan volgens het recht van dit land niet bij overeenkomst mag worden afgeweken, hierna " dwingende bepalingen " te noemen.
4. De vraag of er overeenstemming tussen partijen tot stand is gekomen over de keuze van het toepasselijke recht en of deze overeenstemming geldig is, wordt beheerst door de artikelen 8, 9 en 11.
 Art.    4 . Het recht, dat bij gebreke van een rechtskeuze door partijen toepasselijk is.
1. Voor zover geen keuze overeenkomstig artikel 3 van het op de overeenkomst toepasselijke recht is gedaan, wordt de overeenkomst beheerst door het recht van het land waarmee zij het nauwst is verbonden. Indien evenwel een deel van de overeenkomst kan worden afgescheiden en dit deel nauwer verbonden is met een ander land, kan hierop bij wijze van uitzondering het recht van dat andere land worden toegepast.
2. Behoudens het vijfde lid wordt vermoed dat de overeenkomst het nauwst is verbonden met het land waar de partij die de kenmerkende prestatie moet verrichten, op het tijdstip van het sluiten van de overeenkomst haar gewone verblijfplaats, of, wanneer het een vennootschap, vereniging of rechtspersoon betreft, haar hoofdbestuur heeft. Indien de overeenkomst evenwel in de uitoefening van het beroep of het bedrijf van deze partij werd gesloten, is dit het land waar zich haar hoofdvestiging bevindt of, indien de prestatie volgens de overeenkomst door een andere vestiging dan de hoofdvestiging moet worden verricht, het land waar zich deze andere vestiging bevindt.
3. Voor zover de overeenkomst een zakelijk recht op of een recht tot gebruik van een onroerend goed tot onderwerp heeft wordt, ongeacht het tweede lid, vermoed dat de overeenkomst het nauwst is verbonden met het land waar het onroerend goed is gelegen.
4. Het vermoeden van het tweede lid geldt niet voor de overeenkomst tot vervoer van goederen. Wanneer bij een dergelijke overeenkomst het land waar de vervoerder zijn hoofdvestiging heeft ten tijde van de sluiting, tevens het land is waar de plaats van de inlading of lossing, dan wel de hoofdvestiging van de verzender is gelegen, wordt vermoed dat de overeenkomst het nauwst is verbonden met dat land. Voor de toepassing van dit lid wordt als overeenkomst tot vervoer van goederen beschouwd de bevrachting voor een enkele reis en iedere andere overeenkomst die hoofdzakelijk het vervoer van goederen betreft.
5. Het tweede lid vindt geen toepassing indien niet kan worden vastgesteld welke de kenmerkende prestatie is. De vermoedens van het tweede, derde en vierde lid gelden niet wanneer uit het geheel der omstandigheden blijkt dat de overeenkomst nauwer is verbonden met een ander land.
 Art.    5 . Door consumenten gesloten overeenkomsten.
1. Dit artikel is van toepassing op overeenkomsten die betrekking hebben op de levering van roerende lichamelijke zaken of de verstrekking van diensten aan een persoon, de consument, voor een gebruik dat als niet bedrijfs- of beroepsmatig kan worden beschouwd, alsmede op overeenkomsten ter financiering van een dergelijke levering of verstrekking.
2. Ongeacht artikel 3 kan de rechtskeuze van partijen er niet toe leiden dat de consument de bescherming verliest welke hij geniet op grond van de dwingende bepalingen van het recht van het land waar hij zijn gewone verblijfplaats heeft, indien :
- de sluiting van de overeenkomst in dat land is voorafgegaan door een bijzonder voorstel of publiciteit en indien de consument in dat land de voor de sluiting van die overeenkomst noodzakelijke handelingen heeft verricht, of
- de wederpartij van de consument of zijn vertegenwoordiger de bestelling van de consument in dat land heeft ontvangen, of
- het een koopovereenkomst betreft en de consument vanuit dat land naar een ander land is gereisd en daar de bestelling heeft gedaan, mits de reis door de verkoper is georganiseerd met het doel de consument tot koop te bewegen.
3. Ongeacht het artikel 4 worden deze overeenkomsten, bij gebreke van een rechtskeuze overeenkomstig artikel 3, beheerst door het recht van het land waar de consument zijn gewone verblijfplaats heeft, indien zij zijn gesloten in de in het tweede lid beschreven omstandigheden.
4. Dit artikel is niet van toepassing op :
a) de vervoerovereenkomst;
b) de overeenkomst tot verstrekking van diensten, wanneer de diensten aan de consument uitsluitend moeten worden verstrekt in een ander land dan dat waar hij zijn gewone verblijfplaats heeft.
5. Ongeacht het vierde lid is dit artikel van toepassing op de overeenkomst waarbij voor één enkele prijs zowel vervoer als verblijf wordt aangeboden.
 Art.    6 . Individuele arbeidsovereenkomsten.
1. Ongeacht artikel 3 kan de rechtskeuze van partijen in een arbeidsovereenkomst er niet toe leiden dat de werknemer de bescherming verliest welke hij geniet op grond van de dwingende bepalingen van het recht dat ingevolge het tweede lid van het onderhavige artikel bij gebreke van een rechtskeuze op hem van toepassing zou zijn.
2. Ongeacht artikel 4 wordt de arbeidsovereenkomst, bij gebreke van een rechtskeuze overeenkomstig artikel 3, beheerst door :
a) het recht van het land waar de werknemer ter uitvoering van de overeenkomst gewoonlijk zijn arbeid verricht, zelfs wanneer hij tijdelijk in een ander land te werk is gesteld, of
b) het recht van het land waar zich de vestiging bevindt die de werknemer in dienst heeft genomen, wanneer deze niet in een zelfde land gewoonlijk zijn arbeid verricht,
tenzij uit het geheel der omstandigheden blijkt dat de arbeidsovereenkomst nauwer is verbonden met een ander land, in welk geval het recht van dat andere land toepasselijk is.
 Art.    7 . Bepalingen van bijzonder dwingend recht.
1. Bij de toepassing ingevolge dit Verdrag van het recht van een bepaald land kan gevolg worden toegekend aan de dwingende bepalingen van het recht van een ander land waarmede het geval nauw is verbonden, indien en voor zover deze bepalingen volgens het recht van het laatstgenoemde land toepasselijk zijn, ongeacht het recht dat de overeenkomst beheerst. Bij de beslissing of aan deze dwingende bepalingen gevolg moet worden toegekend, wordt rekening gehouden met hun aard en strekking, alsmede met de gevolgen die uit de toepassing of niet-toepassing van deze bepalingen zouden voortvloeien.
2. Dit Verdrag laat de toepassing onverlet van de bepalingen van het recht van het land van de rechter die ongeacht het op de overeenkomst toepasselijke recht, het geval dwingend beheersen.
 Art.    8 . Bestaan en materiële geldigheid.
1. Het bestaan en de geldigheid van de overeenkomst of van een bepaling daarvan worden beheerst door het recht dat ingevolge dit Verdrag toepasselijk zou zijn, indien de overeenkomst of de bepaling geldig zou zijn.
2. Niettemin kan een partij zich, voor het bewijs dat zij haar toestemming niet heeft verleend, beroepen op het recht van het land waar zij haar gewone verblijfplaats heeft, indien uit de omstandigheden blijkt dat het niet redelijk zou zijn de gevolgen van haar gedrag te bepalen overeenkomstig het recht, bedoeld in het voorgaande lid.
 Art.    9 . Vorm. 1. Een overeenkomst die is gesloten tussen personen die zich in een zelfde land bevinden, is wat de vorm betreft geldig indien zij voldoet aan de vormvereisten van het recht dat ingevolge dit Verdrag op de overeenkomst zelve van toepassing is, of van het recht van het land waar de overeenkomst is gesloten.
2. Een overeenkomst die is gesloten tussen personen die zich in verschillende landen bevinden, is wat de vorm betreft geldig indien zij voldoet aan de vormvereisten van het recht dat ingevolge dit Verdrag op de overeenkomst zelve van toepassing is, of van het recht van een van die landen.
3. Wanneer de overeenkomst is gesloten door een vertegenwoordiger, wordt onder het land, bedoeld in het eerste en tweede lid, verstaan het land waar de vertegenwoordiger zich bevindt op het tijdstip dat hij optreedt.
4. Een eenzijdige rechtshandeling die betrekking heeft op een reeds gesloten of nog te sluiten overeenkomst, is wat de vorm betreft geldig indien zij voldoet aan de vormvereisten van het recht dat de overeenkomst zelve ingevolge dit Verdrag beheerst of zou beheersen, of van het recht van het land waar die rechtshandeling is verricht.
5. De voorgaande leden zijn niet van toepassing op overeenkomsten waarop artikel 5 van toepassing is en die onder de in het tweede lid van dat artikel beschreven omstandigheden zijn gesloten. Deze overeenkomsten worden wat de vorm betreft beheerst door het recht van het land waar de consument zijn gewone verblijfplaats heeft.
6. Ongeacht het eerste tot en met het vierde lid van dit artikel wordt de overeenkomst die een zakelijk recht op of een recht tot gebruik van een onroerend goed tot onderwerp heeft, beheerst door de dwingende vormvoorschriften van het recht van het land waar het onroerend goed is gelegen, voor zover die voorschriften volgens dat recht toepasselijk zijn ongeacht de plaats waar de overeenkomst werd gesloten en ongeacht het daarop toepasselijk recht.
 Art.    10 . De onderwerpen die het toepasselijke recht beheerst.
1. Het recht dat ingevolge de artikelen 3 tot en met 6 en 12 van dit Verdrag op de overeenkomst toepasselijk is, beheerst met name :
a) de uitlegging ervan;
b) de nakoming ervan;
c) de gevolgen van gehele of gedeeltelijke tekortkoming, daaronder begrepen de vaststelling van de schade voor zover hiervoor rechtsregels gelden, een en ander binnen de grenzen welke het procesrecht van de rechter aan diens bevoegdheden stelt;
d) de verschillende wijzen waarop verbintenissen tenietgaan, alsmede de verjaring en het verval van rechten als gevolg van het verstrijken van een termijn;
e) de gevolgen van de nietigheid van de overeenkomst.
2. Ten aanzien van de wijze van nakoming en de door de schuldeiser in geval van tekortkoming te nemen maatregelen, wordt rekening gehouden met het recht van het land waar de overeenkomst wordt nagekomen.
 Art.    11 . Handelingsonbekwaamheid.
Bij een overeenkomst die is gesloten tussen personen die zich in een zelfde land bevinden, kan een natuurlijke persoon die volgens het recht van dat land handelingsbekwaam is, zich slechts beroepen op het feit dat hij volgens een ander recht handelingsonbekwaam is, indien de wederpartij ten tijde van de sluiting van de overeenkomst deze onbekwaamheid kende of door nalatigheid niet kende.
 Art.    12 . Cessie. 1. De verbintenissen tussen cedent en cessionaris van een vordering worden beheerst door het recht dat ingevolge dit Verdrag op de tussen hen bestaande overeenkomst van toepassing is.
2. Het recht dat de gecedeerde vordering beheerst, bepaalt of zij voor cessie vatbaar is, alsmede de betrekkingen tussen cessionaris en schuldenaar, de voorwaarden waaronder de cessie aan de schuldenaar kan worden tegengeworpen en of de schuldenaar door betaling is bevrijd.
 Art.    13 . Subrogatie.
1. Indien een persoon, de schuldeiser, een vordering uit overeenkomst heeft jegens een andere persoon, de schuldenaar, en een derde verplicht is de schuldeiser te voldoen, dan wel deze reeds door de derde op grond van deze verplichting is voldaan, bepaalt het recht dat op de verplichting van de derde toepasselijk is, of deze de rechten die de schuldeiser jegens de schuldenaar heeft overeenkomstig het recht dat hun betrekkingen beheerst, kan uitoefenen en zo ja, in welke mate.
2. Hetzelfde geldt wanneer verschillende personen door dezelfde overeenkomst zijn gebonden en een van hen de schuldeiser heeft voldaan.
 Art.    14 . Bewijs. 1. Het recht dat ingevolge dit Verdrag de overeenkomst beheerst, is van toepassing voor zover het ten aanzien van verbintenissen uit overeenkomst wettelijke vermoedens vestigt of regels over de verdeling van de bewijslast bevat.
2. Rechtshandelingen kunnen worden bewezen door ieder middel dat is toegelaten door het recht van de rechter of door een der in artikel 9 bedoelde rechtsstelsels volgens hetwelk de rechtshandeling wat haar vorm betreft geldig is, voor zover dit middel van bewijsvoering kan worden opgedragen door de rechter bij wie de zaak aanhangig is.
 Art.    15 . Uitsluiting van herverwijzing.
Wanneer dit Verdrag de toepassing van het recht van een land voorschrijft, worden daaronder verstaan de rechtsregels die in dat land gelden met uitsluiting van het internationaal privaatrecht.
 Art.    16 . Openbare orde.
De toepassing van een bepaling van het door dit Verdrag aangewezen recht kan slechts terzijde worden gesteld indien deze toepassing kennelijk onverenigbaar is met de openbare orde van het land van de rechter.
 Art.    17 . Overgangsbepaling.
Dit Verdrag is in een verdragsluitende Staat van toepassing op overeenkomsten die zijn gesloten nadat het voor deze Staat in werking is getreden.
 Art.    18 . Eenvormige uitlegging.
Bij de uitlegging en de toepassing van de voorgaande eenvormige regels moet rekening worden gehouden met het internationale karakter ervan en de wenselijkheid om eenheid te bereiken in de wijze waarop zij worden uitgelegd en toegepast.
 Art.    19 . Staten met meer dan een rechtssysteem.
1. Indien een Staat uit meer dan een territoriale eenheid bestaat en elke eenheid daarvan eigen rechtsregels voor verbintenissen uit overeenkomst bezit, wordt voor de bepaling van het overeenkomstig dit Verdrag toe te passen recht iedere territoriale eenheid als een land beschouwd.
2. Een Staat waarbinnen verschillende territoriale eenheden eigen rechtsregels voor verbintenissen uit overeenkomst bezitten, is niet verplicht dit Verdrag toe te passen in gevallen waarin uitsluitend rechtsregels van deze territoriale eenheden voor toepassing in aanmerking komen.
 Art.    20 . Voorrang van het gemeenschapsrecht.
Dit Verdrag laat onverlet de toepassing van bepalingen die voor bijzondere gebieden regels van internationaal privaatrecht met betrekking tot verbintenissen uit overeenkomst bevatten en die zijn of zullen worden neergelegd in besluiten van de Instellingen van de Europese Gemeenschappen of in ter uitvoering van deze besluiten geharmoniseerde nationale wetgevingen.
 Art.    21 . Verhouding tot andere verdragen.
Dit Verdrag laat onverlet de toepassing van internationale verdragen waarbij een verdragsluitende Staat partij is of zal worden.
 Art.    22 . Voorbehouden.
1. Iedere verdragsluitende Staat kan zich op het tijdstip van ondertekening, bekrachtiging, aanvaarding of goedkeuring, het recht voorbehouden niet toe te passen :
a) artikel 7, eerste lid;
b) artikel 10, eerste lid, onder e.
2. (...). <V 1992-05-18/33, art. 2, 002;   Inwerkingtreding :   01-06-1998>
3. Iedere verdragsluitende Staat kan een door hem gemaakt voorbehoud op elk moment intrekken; het voorbehoud verliest zijn gevolg op de eerste dag van de derde kalendermaand na de kennisgeving van de intrekking.
 TITEL III.  - Slotbepalingen.
 Art.    23 . 1. Indien een verdragsluitende Staat, nadat het Verdrag voor hem in werking is getreden, een nieuwe verwijzingsregel wenst vast te stellen voor een speciale categorie van overeenkomsten die onder het Verdrag vallen, geeft hij de andere Staten die het Verdrag hebben ondertekend, van zijn voornemen kennis door tussenkomst van de Secretaris-Generaal van de Raad van de Europese Gemeenschappen.
2. Binnen zes maanden na de kennisgeving aan de Secretaris-Generaal kan elke Staat die het Verdrag heeft ondertekend, hem verzoeken te bevorderen dat de Staten die het Verdrag hebben ondertekend, met elkaar in overleg treden ten einde tot een akkoord te komen.
3. Indien geen enkele Staat die het Verdrag heeft ondertekend binnen deze termijn om overleg heeft verzocht of indien binnen twee jaar na de kennisgeving aan de Secretaris-Generaal het overleg niet tot overeenstemming heeft geleid, kan de verdragsluitende Staat zijn recht wijzigen. De door deze Staat getroffen regeling wordt door tussenkomst van de Secretaris-Generaal van de Raad van de Europese Gemeenschappen ter kennis gebracht van de overige Staten die het Verdrag hebben ondertekend.
 Art.    24 . 1. Indien een verdragsluitende Staat, nadat het onderhavige Verdrag voor hem in werking is getreden, partij wenst te worden bij een meerzijdig verdrag waarvan het voornaamste onderwerp of een der voornaamste onderwerpen een regeling van internationaal privaatrecht is betreffende een van de onderwerpen die door het onderhavige Verdrag worden beheerst, is de procedure van artikel 23 van toepassing. De termijn van twee jaar, bedoeld in artikel 23, derde lid, wordt evenwel teruggebracht tot een jaar.
2. De in het voorgaande lid bedoelde procedure wordt niet gevolgd wanneer een Verdragsluitende Staat of een van de Europese Gemeenschappen reeds partij is bij het meerzijdige verdrag, of wanneer daarmee wordt beoogd een verdrag te wijzigen waarbij de betrokken Staat partij is, of wanneer het een verdrag betreft dat werd gesloten in het kader van de Verdragen tot oprichting van de Europese Gemeenschappen.
 Art.    25 . Wanneer een verdragsluitende Staat van oordeel is dat de door dit Verdrag tot stand gekomen eenmaking van het recht in gevaar wordt gebracht door het sluiten van andere dan de in artikel 24, eerste lid, bedoelde verdragen, kan deze Staat aan de Secretaris-Generaal van de Raad van de Europese Gemeenschappen verzoeken te bevorderen dat de Staten die dit Verdrag hebben ondertekend, met elkaar in overleg treden.
 Art.    26 . Iedere verdragsluitende Staat kan verzoeken om herziening van dit Verdrag. In dat geval roept de Voorzitter van de Raad van de Europese Gemeenschappen een herzieningsconferentie bijeen.
 Art.    27 . (Opgeheven) <V 1992-05-18/33, art. 2, 002;   Inwerkingtreding :   01-06-1998>sprocedures die in het Verenigd Koninkrijk worden ingesteld tegen beslissingen van gerechten die zijn gelegen in een van de in het tweede lid, onder b, bedoelde gebieden, worden beschouwd als procedures die voor die gerechten worden gevoerd.
 Art.    28 . 1. Dit Verdrag staat met ingang van 19 juni 1980 voor ondertekening door de Staten die Partij zijn bij het Verdrag tot oprichting van de Europese Economische Gemeenschap.
2. Dit Verdrag wordt door de ondertekende Staten bekrachtigd, aanvaard of goedgekeurd. De akten van bekrachtiging, aanvaarding of goedkeuring worden nedergelegd bij de Secretaris-Generaal van de Raad van de Europese Gemeenschappen.
 Art.    29 . 1. Dit Verdrag treedt in werking op de eerste dag van de derde maand volgende op het nederleggen van de zevende akte van bekrachtiging, aanvaarding of goedkeuring.
2. Voor elke ondertekenende Staat die het Verdrag nadien bekrachtigt, aanvaardt of goedkeurt, treedt het in werking op de eerste dag van de derde maand die volgt op het nederleggen van zijn akte van bekrachtiging, aanvaarding of goedkeuring.
 Art.    30 . 1. Dit Verdrag heeft een looptijd van tien jaar, te rekenen vanaf het tijdstip waarop het overeenkomstig artikel 29, eerste lid, in werking treedt; het voorgaande geldt ook voor Staten waarvoor dit Verdrag op een later tijdstip in werking treedt.
2. Behoudens opzegging wordt het Verdrag stilzwijgend verlengd, telkens voor een tijdvak van vijf jaar.
3. De opzegging wordt ten minste zes maanden vóór het verstrijken van de termijn van tien jaar of, al naar het geval, van vijf jaar, ter kennis gebracht van de Secretaris-Generaal van de Raad van de Europese Gemeenschappen. (...). <V 1992-05-18/33, art. 2, 002;   Inwerkingtreding :   01-06-1998>
4. De opzegging geldt slechts ten aanzien van de Staat die haar heeft gedaan. Voor de andere verdragsluitende Staten blijft het Verdrag van kracht.
 Art.    31 . De Secretaris-Generaal van de Raad van de Europese Gemeenschappen stelt de Staten die partij zijn bij het Verdrag tot oprichting van de Europese Economische Gemeenschap in kennis van :
a) de ondertekeningen;
b) het nederleggen van iedere akte van bekrachtiging, aanvaarding of goedkeuring;
c) het tijdstip van inwerkingtreding van dit Verdrag;
d) (d) de kennisgevingen, gedaan ingevolge de artikelen 23, 24, 25, 26 en 30;); <V 1992-05-18/33, art. 2, 002;   Inwerkingtreding :   01-06-1998>
e) de voorbehouden en de intrekking van de voorbehouden bedoeld in artikel 22.
 Art.    32 . Het aan dit Verdrag toegevoegde protocol maakt een wezenlijk onderdeel van het Verdrag uit.
 Art.    33 . Dit Verdrag, opgesteld in één exemplaar in de Deense, de Duitse, de Engelse, de Franse, de Ierse, de Italiaanse en de Nederlandse taal, welke teksten gelijkelijk authentiek zijn, zal worden nedergelegd in het archief van het Secretariaat-Generaal van de Raad van de Europese Gemeenschappen. De Secretaris-Generaal zendt een voor eensluidend gewaarmerkt afschrift daarvan toe aan de Regeringen van de ondertekenende Staten.
Ten blijke waarvan, de ondergetekenden, daartoe behoorlijk gemachtigd, hun handtekening onder dit Verdrag hebben geplaatst.
 BIJLAGE.
 Art.  N. Bijlage. Protocol.
(Niet gepubliceerd)
Gewijzigd door :
<V 1996-11-29/38, art. 2,   Inwerkingtreding :   01-08-2004; B.St. 17-06-2004, p. 44985>


text:
Artikel    1 . Voor de toepassing van dit Protocol moet verstaan worden onder "Verdrag", het Internationaal Verdrag voor de eenmaking van bepaalde regelen inzake cognossementen en zijn Protocol van ondertekening, opgemaakt te Brussel op 25 augustus 1924, zoals gewijzigd door het Protocol opgemaakt te Brussel op 23 februari 1968.
 Art.    2 .
1. Alinea a) van de vijfde paragraaf van artikel 4 van het Verdrag wordt als volgt gewijzigd :
"a) Tenzij de aard en de waarde van de goederen door de inlader zijn aangegeven voordat de goederen zijn ingeladen en deze aangifte in het cognossement is opgenomen, zijn in geen geval de vervoerder, noch het schip aansprakelijk voor verlies of beschadiging van of met betrekking tot de goederen tot een bedrag boven 666,67 rekeneenheden per collo of eenheid, of 2 rekeneenheden per kilogram brutogewicht van de verloren of beschadigde goederen, met dien verstande dat het hoogste bedrag in aanmerking moet worden genomen. "
2. Alinea d) van de vijfde paragraaf van artikel 4 van het Verdrag wordt als volgt gewijzigd :
"d) De rekeneenheid bedoeld in dit artikel is het Speciaal Trekkingsrecht zoals dit is omschreven door het Internationaal Monetair Fonds.
Het bedrag vermeld in alinea a) van deze paragraaf wordt omgezet in de nationale munt volgens de waarde van deze munt op een tijdstip dat zal worden vastgelegd door de wet van de rechtbank belast met de zaak. De waarde in Speciaal Trekkingsrecht van een nationale munt van een Staat die Partij is bij het Internationaal Monetair Fonds wordt berekend volgens de schattingsmethode toegepast door het Internationaal Monetair Fonds op de desbetreffende datum voor haar eigen verrichtingen en transacties. De waarde in Speciaal Trekkingsrecht van een nationale munt van een Staat die geen Partij is bij het Internationaal Monetair Fonds, wordt berekend op de manier bepaald door die Staat.
Een Staat die evenwel geen Partij is bij het Internationaal Monetair Fonds en waarvan de wetgeving de toepassing van de bepalingen voorzien in de voorgaande zinnen niet toelaat, kan, bij de bekrachtiging van het Protocol van 1979 of de toetreding hiertoe of nog op ieder later tijdstip, verklaren dat de beperkingen van de aansprakelijkheid voorzien in dit Verdrag en toepasselijk op zijn grondgebied, als volgt worden vastgelegd :
(i) wat betreft het bedrag van 666,67 rekeneenheden vermeld in alinea a) van de vijfde paragraaf van dit artikel, 10 000 munteenheden;
(ii) wat betreft het bedrag van 2 rekeneenheden vermeld in alinea a) van de vijfde paragraaf van dit artikel, 30 munteenheden;
De munteenheid waarnaar verwezen wordt in voorgaande zin komt overeen met 65,5 milligram goud van een gehalte van negenhonderd duizendste fijn. De omzetting in nationale munt van de bedragen vermeld in die zin, geschiedt overeenkomstig de wetgeving van de betrokken Staat.
De berekening en de omzetting genoemd in voorgaande zinnen geschieden op zo'n wijze dat, in de mate van het mogelijke, in de nationale munt van de Staat dezelfde reële waarde wordt uitgedrukt als deze van de sommen voorzien in alinea a) van de vijfde paragraaf van dit artikel, daar uitgedrukt in rekeneenheden. De Staten zullen, naargelang het geval, aan de depositairs hun berekeningsmethode of de resultaten van de omzetting mededelen, op het ogenblik van de nederlegging van de akte van bekrachtiging of toetreding tot het Protocol van 1979 en telkens er een wijziging optreedt in hun berekeningsmethode of in de waarde van hun nationale munt in verhouding tot de reken- of munteenheid. "
 Art.    3 . Ieder geschil tussen de Partijen over de uitlegging of de toepassing van dit Protocol dat niet door onderhandeling kan worden beslecht, wordt op verzoek van één van hen aan arbitrage onderworpen. Indien binnen de zes maanden te rekenen van de datum waarop om arbitrage werd verzocht, de Partijen er niet in slagen overeenstemming te bereiken ten aanzien van de wijze waarop de arbitrage zal plaatshebben, kan gelijk welke der Partijen het geschil voorleggen aan het Internationaal Gerechtshof door middel van een verzoekschrift overeenkomstig het Statuut van het Hof.
 Art.    4 . (1) Elke Verdragsluitende Partij kan, bij de ondertekening of de bekrachtiging van dit Protocol of bij de toetreding ertoe, verklaren dat zij zich niet gebonden acht door artikel III.
(2) Elke Verdragsluitende Partij die een voorbehoud overeenkomstig de voorgaande paragraaf heeft gemaakt, kan dit voorbehoud te allen tijde intrekken door middel van een aan de Belgische Regering gerichte kennisgeving.
 Art.    5 . Protocol staat open voor ondertekening door de Staten die het Verdrag van 24 augustus 1924, of het Protocol van 23 februari 1968 hebben ondertekend of die Partij zijn bij het Verdrag.
 Art.    6 . (1) Dit Protocol dient te worden bekrachtigd.
(2) De bekrachtiging van dit Protocol door een Staat die geen Partij is bij het Verdrag, geldt eveneens voor het Verdrag.
(3) De akten van bekrachtiging dienen te worden nedergelegd bij de Belgische Regering.
 Art.    7 . (1) De Staten niet bedoeld in artikel V, kunnen tot dit Protocol toetreden.
(2) De toetreding tot dit Protocol geldt eveneens voor het Verdrag.
(3) De akten van toetreding dienen te worden nedergelegd bij de Belgische Regering.
 Art.    8 . (1) Dit Protocol treedt in werking drie maanden na de datum van de nederlegging van vijf akten van bekrachtiging of toetreding.
(2) Voor iedere Staat die dit Protocol bekrachtigt of ertoe toetreedt na de vijfde nederlegging, treedt dit Protocol in werking drie maanden na de nederlegging van zijn akte van bekrachtiging of toetreding.
 Art.    9 . (1) De Verdragsluitende Partijen kunnen dit Protocol opzeggen door middel van een kennisgeving aan de Belgische Regering.
(2) De opzegging wordt van kracht één jaar na de datum waarop de kennisgeving door de Belgische Regering is ontvangen.
 Art.    10 . (1) Iedere Staat mag bij de ondertekening, bekrachtiging, toetreding of op ieder later tijdstip, door middel van een schriftelijke kennisgeving aan de Belgische Regering mededelen op welke grondgebieden, voor welke internationale betrekkingen hij verantwoordelijk is, dit Protocol van toepassing is. Het Protocol zal op de bovenvermelde grondgebieden van toepassing zijn drie maanden nadat de Belgische Regering die kennisgeving heeft ontvangen, maar niet voor de datum van de inwerkingtreding van dit Protocol voor de betrokken Staat.
(2) Deze uitbreiding geldt eveneens voor het Verdrag indien het voor die grondgebieden nog niet van toepassing is.
(3) De Verdragsluitende Partijen die op grond van paragraaf (1) van dit artikel een kennisgeving hebben gedaan, mogen te allen tijde aan de Belgische Regering mededelen dat het Protocol voor de betrokken grondgebieden niet meer van toepassing is. Die opzegging wordt van kracht één jaar na de datum waarop de Belgische Regering de kennisgeving van opzegging heeft ontvangen.
 Art.    11 . De Belgische Regering doet de ondertekenende en toetredende Staten mededeling van :
1. De overeenkomstig artikelen V, VI en VII ontvangen ondertekeningen, bekrachtigingen en toetredingen.
2. De datum waarop dit Protocol overeenkomstig artikel VIII in werking zal treden.
3. De kennisgevingen gedaan overeenkomstig artikel X, nopens de territoriale toepassing.
4. De verklaringen en mededelingen gedaan overeenkomstig artikel II.
5. De overeenkomstig artikel IX afgelegde verklaringen.
6. De overeenkomstig artikel IX ontvangen opzeggingen.
 Bijlage.
 Art.  N1. Lijst der gebonden Staten.

 STATEN

TOETREDING

T
INWERKING

ZIE CN-NUMMER

BEKRACHTIGING
B
 TREDING

 ------

 -------------
-
---------

-------------
AUSTRALIE

16.07.1993

T
 16.10.1993
%%1979-12-21/43%%
BELGIE

 07.09.1983

B
 14.02.1984
DENEMARKEN (1)

 03.11.1983

T
 14.02.1984
FINLAND

01.12.1984

B
 01.03.1985
%%1979-12-21/35%%
FRANKRIJK

18.11.1986

B
 18.02.1987
%%1979-12-21/38%%
GRIEKENLAND

23.03.1993

T
 23.06.1993
%%1979-12-21/42%%
GROOT-BRITTANNIE (2)

 02.02.1982

B
 14.02.1984
ITALIE

 22.08.1985

B
 22.11.1985
%%1979-12-21/36%%
JAPAN

01.03.1993

B
 01.06.1993
%%1979-12-21/41%%
LUXEMBURG

18.02.1991

T
 18.05.1991
%%1979-12-21/40%%
MEXICO

 20.05.1994

T
 20.08.1994
%%1979-12-21/44%%
NEDERLAND

18.02.1986

B
 18.05.1986
%%1979-12-21/37%%
NOORD-IERLAND (2)

02.02.1982

B
 14.02.1984
NOORWEGEN

01.12.1983

B
 01.03.1984
POLEN

06.07.1984

B
 06.10.1984
%%1979-12-21/34%%
SPANJE

 06.01.1982

B
 14.02.1984
ZWEDEN

 14.11.1983

B
 14.02.1984
ZWITSERLAND

20.01.1988

B
 20.04.1988
%%1979-12-21/39%%
NIEUW-ZEELAND

20.12.1994

T
 20.03.1995
%%1979-12-21/45%%
(1) Deze toetreding is niet toepasselijk op de Far-Oer-eilanden noch op Groenland.
(2) Uitbreiding op 20 oktober 1983 met inwerkingtreding op 14 februari 1984 tot de Bermuda-eilanden, het Brits Tarctisch Gebied, de Britse Maagdeneilanden, de Caymaneilanden, de Falklandeilanden, de Onderhorigheden van de Falklandeilanden, Gibraltar, Hong-Kong, het Eiland Man, Montserrat, Turkse en Caicos-eilanden.


text:
Artikel    1 . Voor de toepassing van dit Verdrag wordt verstaan onder :
a) " kernmateriaal " : plutonium, met uitzondering van plutonium waarvan de concentratie aan de isotoop plutonium 238 hoger is dan 80 pct., uranium 233, uranium verrijkt in de isotopen 235 of 233, uranium dat het mengsel van isotopen bevat in de natuur aanwezig onder een andere vorm dan erts of ertsresidu, en iedere stof die één of meer van de hierboven genoemde isotopen bevat;
b) " uranium verrijkt in de isotopen 235 of 233 " uranium dat hetzij de isotoop 233 bevat, dan wel deze beide isotopen in een zodanige hoeveelheid dat de verhouding tussen de som van beide isotopen en de isotoop 238 groter is dan de verhouding tussen de isotoop 235 en de isotoop 238 in natuurlijk uranium;
c) " internationaal nucleair vervoer " : het vervoer met om het even welk vervoermiddel van een zending kernmateriaal die de grenzen moet overschrijden van de Staat waar ze haar oorsprong heeft, vanaf het vertrek uit een installatie van de expediteur in die Staat tot de aankomst in een installatie van de geadresseerde op het grondgebied van de Staat van eindbestemming.
 Art.    2 . 1. Dit Verdrag is van toepassing op kernmateriaal, gebruikt voor vreedzame doeleinden, tijdens het internationaal vervoer ervan.
2. Met uitzondering van de artikelen 3, 4 en 5, derde lid, is dit Verdrag ook van toepassing op kernmateriaal, gebruikt voor vreedzame doeleinden tijdens het gebruik, de opslag en het vervoer ervan op het nationale grondgebied.
3. Buiten de verplichtingen die door de Verdragsluitende Staten uitdrukkelijk zijn aangegaan in het raam van de artikelen bedoeld bij het tweede lid, met betrekking tot het kernmateriaal, gebruikt voor vreedzame doeleinden tijdens het gebruik, de opslag en het vervoer ervan op het nationale grondgebied, moet dit Verdrag niet worden uitgelegd als een beperking van de soevereine rechten van een Staat ter zake van het gebruik, de opslag en het vervoer van zodanig kernmateriaal op het nationale grondgebied.
 Art.    3 . Elke Verdragsluitende Staat neemt, overeenkomstig zijn nationale wetgeving en het internationaal recht, de nodige maatregelen om, tijdens een internationaal nucleair vervoer, het kernmateriaal dat zich op zijn grondgebied bevindt, of aan boord van een schip of luchtvaartuig dat zich onder zijn jurisdictie bevindt, voor zover dit schip of luchtvaartuig aan het vervoer naar of van deze Staat deelneemt, in de mate van het mogelijke te beveiligen overeenkomstig de niveaus bepaald in bijlage I.
 Art.    4 . 1. Iedere Verdragsluitende Staat voert kernmateriaal niet uit of laat de uitvoer ervan niet toe, tenzij hem de zekerheid is gegeven dat dit kernmateriaal tijdens het internationaal nucleair vervoer zal worden beveiligd overeenkomstig de niveaus bepaald in bijlage I.
2. Iedere Verdragsluitende Staat voert kernmateriaal niet in of laat de invoer ervan uit een Staat die geen partij is bij dit Verdrag niet toe, tenzij hem zekerheid is gegeven dat dit kernmateriaal tijdens het internationaal nucleair vervoer zal worden beveiligd overeenkomstig de niveaus bepaald in bijlage I.
3. Een Verdragsluitende Staat geeft geen toestemming voor de doorvoer van kernmateriaal op zijn grondgebied over de weg of waterwegen of in zijn lucht- of zeehavens, tussen Staten die geen partij zijn bij dit Verdrag tenzij hem in de mate van het mogelijke zekerheid is gegeven dat dit kernmateriaal tijdens het internationaal nucleair vervoer zal worden beveiligd overeenkomstig de niveaus van bijlage I.
4. Iedere Verdragsluitende Staat past overeenkomstig zijn nationale wetgeving de niveaus van externe beveiliging bepaald in bijlage I op het kernmateriaal dat van een deel van de Staat naar een ander deel van dezelfde Staat wordt vervoerd over de internationale waters of door het internationale luchtruim.
5. De Verdragsluitende Staat aan wie volgens het eerste en het derde lid zekerheid moet worden gegeven dat het kernmateriaal zal worden beveiligd overeenkomstig de niveaus bepaald in bijlage I, bepaalt de Staten en geeft hen vooraf bericht door welke dit kernmateriaal over de weg of waterwegen zal worden doorgevoerd alsmede de Staten die het in hun lucht- of zeehavens zullen binnenlaten.
6. De aansprakelijkheid met betrekking tot het verkrijgen van de bij het eerste lid bedoelde zekerheid, kan door onderlinge toestemming worden overgedragen aan de Verdragsluitende Staat die als Invoerstaat aan het vervoer deelneemt.
7. Niets in dit artikel moet worden uitgelegd in de zin van een beperking van de territoriale soevereiniteit en rechtsmacht van een Staat, onder meer ter zake van het luchtruim en de territoriale zeewateren van deze Staat.
 Art.    5 . 1. De Verdragsluitende Staten wijzen aan of laten aan elkaar kennen, rechtstreeks of door tussenkomst van de Internationale Organisatie voor Atoomenergie, hun centrale diensten en de correspondenten die de externe beveiliging van het kernmateriaal moeten verzekeren, alsmede de coördinatie van de recuperatie- en interventieverrichtingen in het geval van onrechtmatige wegneming, gebruikmaking of beschadiging van het kernmateriaal of van een mogelijke dreiging van één van zodanige handelingen.
2. In geval van diefstal, gekwalificeerde diefstal, of enige andere onrechtmatige verkrijging van kernmateriaal, of van mogelijke dreiging van één van zodanige handelingen moeten de Verdragsluitende Staten overeenkomstig hun nationale wetgeving aan iedere Staat die erom vraagt, in de mate van het mogelijke hun samenwerking en hulp verlenen tot recuperatie en beveiliging van dit materiaal. Inzonderheid :
a) Neemt een Verdragsluitende Staat de nodige maatregelen om bij iedere diefstal, gekwalificeerde diefstal of andere onrechtmatige verkrijging van kernmateriaal, of mogelijke dreiging van zodanige handelingen, de andere Staten die hem lijken daarbij betrokken te zijn en zo nodig ook de internationale organisaties, zo spoedig mogelijk in te lichten;
b) Wisselen de betrokken Verdragsluitende Staat voor zover nodig inlichtingen uit, onder elkaar of met internationale organisaties, om het bedreigde kernmateriaal te beveiligen, om de gaafheid van de verzendingscontainers na te zien en om het op onrechtmatige wijze weggenomen kernmateriaal te recupereren;
zij :
i) coördineren hun inspanningen langs diplomatieke weg of op een andere in gemeen overleg bepaalde wijze;
ii) verlenen elkaar bijstand indien daarom wordt verzocht;
iii) verzekeren de restitutie van het gestolen of ontbrekende kernmateriaal tengevolge van de hierboven genoemde handelingen.
De concrete regelingen tot samenwerking worden door de betrokken Verdragsluitende Staten bepaald.
3. Voor zover nodig werken de Verdragsluitende Staten samen en plegen met elkaar overleg rechtstreeks of door tussenkomst van de internationale organisaties, ten einde aanwijzingen te verkrijgen betreffende de conceptie, de instandhouding en de verbetering van systemen voor externe beveiliging van kernmateriaal tijdens het internationaal vervoer ervan.
 Art.    6 . 1. De Verdragsluitende Staten nemen de gepaste maatregelen die met hun nationale wetgeving bestandbaar zijn, ten einde het vertrouwelijk karakter te vrijwaren van inlichtingen die zij krachtens de bepalingen van dit Verdrag verkrijgen van een andere Verdragsluitende Staat of ter gelegenheid van hun medewerking aan een verrichting ter uitvoering van dit Verdrag. Wanneer Verdragsluitende Staten vertrouwelijke inlichtingen meedelen aan internationale organisaties, worden maatregelen genomen om het vertrouwelijk karakter van deze inlichtingen te vrijwaren.
2. De Verdragsluitende Staten zijn ingevolge dit Verdrag niet verplicht inlichtingen te verstrekken die krachtens hun nationale wetgeving niet mogen worden meegedeeld of die hun nationale veiligheid of de externe beveiliging van kernmateriaal in gevaar kunnen brengen.
 Art.    7 . 1. Het opzettelijk plegen van een van de volgende daden :
a) Het helen, onder zich houden, gebruiken, overdragen, beschadigen, vervreemden, verspreiden van kernmateriaal zonder daartoe bevoegd te zijn, terwijl zulks voor een ander de dood of ernstig lichamelijk letsel, dan wel aanzienlijke schade aan goederen veroorzaakt of kan veroorzaken;
b) De diefstal of gekwalificeerde diefstal van kernmateriaal;
c) Het verduisteren of enige andere onrechtmatige toeëigening van kernmateriaal;
d) Het vorderen van kernmateriaal door middel van bedreiging, van geweld of enige andere vorm van intimidatie;
e) De bedreiging :
i) kernmateriaal te gebruiken om een ander te doden of hem ernstig lichamelijk letsel toe te brengen dan wel aanzienlijke schade aan goederen te veroorzaken;
ii) het plegen van een van de strafbare feiten omschreven in alinea b ten einde een natuurlijk persoon of een rechtspersoon, een internationale organisatie of een Staat te dwingen iets te doen of niet te doen;
f) De poging tot het plegen van een van de strafbare feiten omschreven in de alinea's a, b, of c;
g) Het deelnemen aan een van de strafbare feiten omschreven in de alinea's a tot f wordt door iedere Verdragsluitende Staat als een strafbaar feit beschouwd volgens zijn nationaal recht.
2. Iedere Verdragsluitende Staat past op de strafbare feiten omschreven in dit artikel passende straffen toe, in verhouding tot de ernst van deze strafbare feiten.
 Art.    8 . 1. Iedere Verdragsluitende Staat neemt de maatregelen die mochten nodig zijn om zijn bevoegdheid vast te stellen ten einde van de in artikel 7 bedoelde strafbare feiten kennis te nemen in de volgende gevallen :
a) Wanneer het strafbaar feit wordt begaan op het grondgebied van deze Staat of aan boord van een schip of luchtvaartuig dat in die Staat is teboekgesteld;
b) Wanneer de vermoedelijke dader een onderdaan van die Staat is.2. Iedere Verdragsluitende Staat neemt ook de maatregelen die mochten nodig zijn om zijn bevoegdheid vast te stellen ten einde van vorengenoemde strafbare feiten kennis te nemen wanneer de vermoedelijke dader van het strafbaar feit zich op zijn grondgebied bevindt en die de Staat hem niet uitlevert aan een van de in het eerste lid bedoelde Staten, overeenkomstig artikel 11.
3. Dit Verdrag doet geen afbreuk aan de bevoegdheid tot strafvervolging uitgeoefend overeenkomstig de nationale wetgeving.
4. Behalve de in het eerste en tweede lid bedoelde Staten, kan iedere Verdragsluitende Staat die bij internationaal vervoer van kernmateriaal betrokken is als uitvoerende of invoerende Staat, zijn bevoegdheid ter zake van de strafbare feiten bedoeld in artikel 7 vaststellen, overeenkomstig het internationale recht.
 Art.    9 . De Verdragsluitende Staat op wiens grondgebied de vermoedelijke dader van het strafbaar feit zich bevindt, neemt overeenkomstig zijn nationale wetgeving, en zo hij oordeelt dat zulks door de omstandigheden gerechtvaardigd is, de gepaste maatregelen, detentie inbegrepen, voor de aanwezigheid van vorengenoemde vermoedelijke dader met het oog op vervolging of uitlevering. De maatregelen die op grond van dit artikel worden genomen, worden onverwijld meegedeeld aan de Staten die overeenkomstig artikel 8 hun bevoegdheid moeten vaststellen en zo nodig aan alle andere betrokken Staten.
 Art.    10 . Indien de Verdragsluitende Staat op wiens grondgebied de vermoedelijke dader van het strafbaar feit zich bevindt, deze laatste niet uitlevert, legt hij de zaak zonder enige uitzondering en zonder ongewettigd uitstel voor aan zijn bevoegde autoriteiten met het oog op de uitoefening van de strafvordering, volgens een rechtspleging overeenkomstig de wetgeving van die Staat.
 Art.    11 . 1. De in artikel 7 bedoelde strafbare feiten worden beschouwd als te behoren tot de gevallen van uitlevering bepaald in uitleveringsverdragen die tussen de Verdragsluitende Staten gelden. De Verdragsluitende Staten verbinden zich ertoe deze strafbare feiten op te nemen onder de gevallen van uitlevering in de uitleveringsverdragen die ze onder elkaar zullen sluiten.
2. Indien een Verdragsluitende Staat die de uitlevering afhankelijk stelt van het bestaan van een verdrag, een verzoek om uitlevering ontvangt van een andere Verdragsluitende Staat waarmee hij geen uitleveringsverdrag heeft, kan hij ten aanzien van de vorengenoemde strafbare feiten dit Verdrag als rechtsgrond voor de uitlevering nemen. De uitlevering is onderworpen aan de andere voorwaarden bepaald door de wetgeving van de aangezochte Staat.
3. De Verdragsluitende Staten die de uitlevering niet afhankelijk stellen van het bestaan van een verdrag, erkennen onder elkaar de vorengenoemde strafbare feiten als zijnde gevallen van uitlevering die onderworpen zijn aan de voorwaarden bepaald door de wetgeving van de aangezochte Staat.
4. Tussen de Verdragsluitende Staten wordt elk van deze strafbare feiten met het oog op uitlevering beschouwd als te zijn gepleegd, niet alleen op de plaats van het plegen zelf, maar ook op het grondgebied van de Verdragsluitende Staten die hun bevoegdheid moeten vaststellen oereenkomstig de bepalingen van het eerste lid van artikel 8.
 Art.    12 . Een ieder tegen wie een rechtspleging wordt uitgeoefend wegens één van de strafbare feiten bepaald bij artikel 7, geniet in elke stand van de rechtspleging een billijke behandeling.
 Art.    13 . 1. De Verdragsluitende Staten verlenen elkaar de ruimst mogelijke rechtshulp in elke strafrechterlijke procedure die betrekking heeft op de strafbare feiten bepaald bij artikel 7, ook wat betreft de mededeling van bewijsstukken waarover zij beschikken die noodzakelijk zijn voor strafvervolging. De wet van de aangezochte Staat is in alle gevallen van toepassing bij de uitvoering van een verzoek om rechtshulp.
2. De bepalingen van het eerste lid doen geen afbreuk aan de verplichtingen die voortvloeien uit enige andere bilaterale of multilaterale overeenkomst die de rechtshulp in strafzaken of gedeeltelijk regelt of zal regelen.
 Art.    14 . 1. Iedere Verdragsluitende Staat geeft aan de depositaris kennis van de wetten en bestuursrechtelijke bepalingen uitgevaardigd ter uitvoering van dit Verdrag. De depositaris deelt op geregelde tijdstippen die inlichtingen mede aan alle Verdragsluitende Staten.
2. De Verdragsluitende Staat op wiens grondgebied de vermoedelijke dader van een strafbaar feit wordt vervolgd deelt in de mate van het mogelijke, de uitkomst van de procedure in de eerste plaats mee aan de rechtstreekse betrokken Staten. De Verdragsluitende Staat deelt tevens de uitkomst van de procedure mee, aan de depositaris die daarvan kennis geeft aan alle Staten.
3. Wanneer een strafbaar feit kernmateriaal betreft, gebruikt voor vreedzame doeleinden, tijdens het gebruik, de opslag of het vervoer ervan op het nationale grondgebied, en zowel de vermoedelijke dader van het strafbaar feit als het kernmateriaal zich bevinden op het grondgebied van de Verdragsluitende Staat waar het strafbaar feit is gepleegd, wordt niet in dit Verdrag uitgelegd als een verplichting van die Verdragsluitende Staat om inlichtingen te verstrekken betreffende de strafrechtelijke procedures met betrekking tot dit strafbaar feit.
 Art.    15 . De bijlagen bij dit Verdrag maken een integrerend deel uit van het Verdrag.
 Art.    16 . 1. Vijf jaar na de inwerkingtreding van dit Verdrag zal de depositaris een conferentie van de Verdragsluitende Staten bijeenroepen om de toepassing van het Verdrag te onderzoeken en het te evalueren wat betreft de preambule, het geheel van de bepalingen en de bijlagen in het licht van de toestand op dat tijdstip.
2. Nadien kan de meerderheid van de Verdragsluitende Staten, met tussentijden van ten minste vijf jaar, de bijeenroeping van verdere conferenties met hetzelfde doel verkrijgen, door daartoe bij de depositaris een voorstel in te dienen.
 Art.    17 . 1. In geval van geschil tussen twee of meer Verdragsluitende Staten betreffende de uitlegging of de toepassing van het Verdrag, plegen de betrokken Verdragsluitende Staten onderling overleg om het geschil bij te leggen door onderhandeling of door enig ander vreedzaam middel tot regeling van geschillen dat door alle partijen in het geschil kan worden aanvaard.
2. Een zodanig verschil, dat niet kan worden bijgelegd op de wijze voorgeschreven in het eerste lid, wordt op verzoek van een partij in dit geschil onderworpen aan arbitrage of voor beslechting verwezen naar het Internationale Gerechtshof. Indien partijen in het geschil binnen zes maanden na de dagtekening van het verzoek om arbitrage geen overeenstemming bereiken over de organisatie van de arbitrage, kan een partij aan de voorzitter van het Internationale Gerechtshof of aan de secretaris-generaal van de Organisatie van de Verenigde Naties vragen een of meer scheidsmannen te benoemen. In geval van bevoegdheidsgeschil ter zake van de verzoekschriften van de partijen in het geschil, heeft het verzoek gericht aan de secretaris-generaal van de Organisatie van de Verenigde Naties voorrang.
3. Iedere Verdragsluitende Staat kan, op het ogenblik dat hij dit Verdrag ondertekent, bekrachtigt, aanvaardt, goedkeurt of ertoe toetreedt, verklaren dat hij zich niet gebonden acht door de ene of andere procedure tot regeling van geschillen bedoeld in het tweede lid van dit artikel of door beide procedures. De andere Verdragsluitende Staten zijn door een procedure tot regeling van geschillen bedoeld in het tweede lid van dit artikel niet gebonden ten aanzien van een Verdragsluitende Staat die een voorbehoud heeft gemaakt in verband met die procedure.
4. Iedere Verdragsluitende Staat die een voorbehoud heeft gemaakt overeenkomstig de bepalingen van het derde lid van dit artikel, kan te allen tijde zijn voorbehoud intrekken door een kennisgeving aan de depositaris.
 Art.    18 . 1. Dit Verdrag staat open voor ondertekening door alle Staten op het Hoofdkantoor van de Internationale Organisatie voor Atoomenergie te Wenen, en op het Hoofdkantoor van de Organisatie van de Verenigde Naties te New York, vanaf 3 maart 1980 tot bij zijn inwerkingtreding.
2. Dit Verdrag dient te worden bekrachtigd, aanvaard of goedgekeurd door de ondergetekende Staten.
3. Na zijn inwerkingtreding zal dit Verdrag openstaan voor toetreding van alle Staten.
4.
a) Dit Verdrag staat open voor ondertekening of toetreding van internationale of regionale organisaties die integratie beogen of een ander doel hebben, op voorwaarde dat iedere bedoelde organisatie uit soevereine Staten is samengesteld en bevoegd is voor het onderhandelen over, het sluiten en het toepassen van internationale akkoorden met betrekking tot in dit Verdrag behandelde aangelegenheden.
b) In de aangelegenheden die tot hun bevoegdheid behoren oefenen deze organisaties, in eigen naam, de rechten uit en nemen zij de verantwoordelijkheden op zich welke dit Verdrag aan de Verdragsluitende Staten toekent.
c) Bij toetreding tot dit Verdrag deelt een zodanige organisatie aan de depositaris een verklaring mede, waarbij wordt aangegeven welke haar Lidstaten zijn en welke artikelen van dit Verdrag op haar niet toepasselijk zijn.
d) Een zodanige organisatie beschikt niet over een eigen stem naast die van haar Lid-Staten.
5. De akten van bekrachtiging, aanvaarding, goedkeuring of toetreding worden bij de depositaris nedergelegd.
 Art.    19 . 1. Dit Verdrag treedt in werking op de dertigste dag, volgend op de nederlegging, bij de depositaris van de eenentwintigste akte van bekrachtiging, aanvaarding of goedkeuring.
2. Voor iedere Staat die het Verdrag bekrachtigt, aanvaardt, goedkeurt of ertoe toetreedt na de nederlegging van de eenentwintigste akte van bekrachtiging, aanvaarding of goedkeuring, treedt het Verdrag in werking op de dertigste dag na de nederlegging door die Staat van zijn akte van bekrachtiging, aanvaarding, goedkeuring of toetreding.
 Art.    20 . 1. Onverminderd het bepaalde in artikel 16, kan een Verdragsluitende Staat een wijziging van dit Verdrag voorstellen. De voorgestelde wijziging wordt nedergelegd bij de depositaris die hiervan onverwijld mededeling doet aan al de Verdragsluitende Staten. Indien de meerderheid van de Verdragsluitende Staten de depositaris verzoekt een vergadering bijeen te roepen ten einde de voorgestelde wijzigingen te onderzoeken, dan nodigt de depositaris alle Verdragsluitende Staten uit voor een vergadering, die niet eerder mag beginnen dan 30 dagen na het verzenden van de uitnodigingen. Elke wijziging, die op deze vergadering door een tweederdemeerderheid van alle Verdragsluitende Staten wordt aangenomen, zal onmiddellijk door de depositaris aan alle Verdragsluitende Staten worden meegedeeld.
2. De wijziging treedt in werking voor iedere Verdragsluitende Staat, die een akte van bekrachtiging, aanvaarding of goedkeuring van deze wijziging heeft nedergelegd, vanaf de dertigste dag na de datum waarop twee derde van de Verdragsluitende Staten hun akten van bekrachtiging, aanvaarding of goedkeuring heeft nedergelegd bij de depositaris. Daarna treedt de wijziging in werking voor elke andere Verdragsluitende Staat vanaf de dag waarop deze Staat zijn akte van bekrachtiging, aanvaarding of goedkeuring van de wijziging heeft nedergelegd.
 Art.    21 . 1. Iedere Verdragsluitende Staat kan dit Verdrag opzeggen door een schriftelijke kennisgeving aan de depositaris.
2. De opzegging wordt van kracht honderd tachtig dagen na de datum waarop de depositaris de kennisgeving ontving.
 Art.    22 . De depositaris doet aan alle Verdragsluitende Staten onverwijld mededeling van :
a) elke ondertekening van dit Verdrag;
b) elke nederlegging van een akte van bekrachtiging, aanvaarding, goedkeuring of toetreding;
c) elk voorbehoud dat wordt gemaakt of ingetrokken krachtens het bepaalde in artikel 17;
d) elke mededeling gedaan door een organisatie overeenkomstig het bepaalde in lid 4, c), van artikel 18;
e) de inwerkingtreding van dit Verdrag;
f) de inwerkingtreding van elke wijziging van dit Verdrag;
g) elke opzegging overeenkomstig het bepaalde in artikel 21.
 Art.    23 . Het oorspronkelijke exemplaar van dit Verdrag, waarvan de Arabische, Chinese, Engelse, Franse, Russische en Spaanse teksten gelijkelijk authentiek zijn, wordt nedergelegd bij de directeur-generaal van de Internationale Organisatie voor Atoomenergie, die daarvan voor eensluidend gewaarmerkte afschriften doet toekomen aan de Staten die dit Verdrag hebben ondertekend.
TEN BLIJKE WAARVAN de ondergetekenden, daartoe behoorlijk gemachtigd, dit Verdrag, dat voor ondertekening is opengesteld te Wenen en te New York, op 3 maart 1980, hebben ondertekend.
Dit Verdrag werd ondertekend door volgende Staten :
België, Brazilië, Bulgarije, Canada, Denemarken, Duitse Democratische Republiek, Duitsland (Bondsrepubliek), Dominicaanse Republiek, Euratom, Filippijnen, Finland, Frankrijk, Griekenland, Guatemala, Haïti, Hongarije, Italië, Ierland, Israël, Joegoslavië, Korea, Luxemburg, Marokko, Nederland, Noorwegen, Oostenrijk, Panama, Paraguay, Polen, Roemenië, Tsjechoslovakije, Turkije, USSR, Verenigde Staten, Verenigd Koninkrijk, Zuid-Afrika, Zweden.
 Bijlagen.
 Art.    N1 . Bijlage 1. Fysische-beveiligingsniveaus toe te passen bij internationaal transport van nucleair materiaal volgens de klassenindeling van bijlage II.
1. Tijdens opslag ter gelegenheid van een internationaal nucleair transport, gelden de volgende fysische-beveiligingsniveaus voor splijtstoffen :
a) Materialen van klasse III worden opgeslagen in een zone waarvan de toegang onder controle staat;
b) Materialen van klasse II worden opgeslagen in een zone die onder permanent toezicht staat, uitgeoefend door bewakers of met behulp van elektronische toestellen, omgeven door een afsluiting met een beperkt aantal uitgangen onder aangepaste controle, ofwel elke andere zone die een gelijkwaardig peil van fysische beveiliging biedt;
c) Materialen van klasse I worden opgeslagen in een zone die op dezelfde wijze beveiligd is als deze voor de hiervoor vernoemde klasse II, maar waarvan de toegang bovendien beperkt is tot personen waarvan de betrouwbaarheid bewezen is en die onder toezicht staat van bewakers die in nauwe verbinding staan met de gepaste interventie-eenheden. De in dit verband genomen specifieke maatregelen zullen ertoe strekken, elke aanval, elke ongeoorloofde toegang of elk ongeoorloofd wegnemen van materialen op te sporen en te voorkomen.
2. Tijdens internationaal transport gelden de volgende fysische-beveiligingsniveaus voor nucleair materiaal :
a) Materialen van klasse II en III zullen vervoerd worden met inachtname van bijzondere voorzorgen. Deze omvatten onder meer het treffen van voorafgaande schikkingen tussen verzender, bestemmingen en vervoerder, en een voorafgaand akkoord tussen natuurlijke of rechtspersonen onderworpen aan de jurisdictie en reglementen van de uitvoerende en invoerende Staten, waarbij bepaald worden de datum, de plaats en procedure van overdracht van de verantwoordelijkheid over het vervoer;
b) Materialen van klasse I zullen vervoerd worden met inachtneming van de bijzondere voorzorgen zoals voorzien voor materialen van klasse II en III, en daarenboven, onder bestendig toezicht van een escorte en onder voorwaarden die een nauwe verbinding met gepaste interventie-eenheden waarborgen;
c) Voor natuurlijke uraan anders dan in de vorm van erts of ertsafval, behelst de transportbeveiliging, voor hoeveelheden groter dan 500 kilogram U, de voorafgaandelijke kennisgeving van de verzending met vermelding van de wijze van vervoer, het verwachte uur van aankomst en de ontvangstbevestiging van de verzending.
 Art.    N2 . Bijlage 2. Tabel : Indeling van nucleaire materialen. <Niet opgenomen om technische redenen. Zie B.St. 27/02/1992, p. 4124 tot 4125>
 Art.  N3. Bijlage 3. Lijst der gebonden Staten.

Staten

Datum van de neerlegging

Datum van de

 van de bekrachtigings- (B),
 inwerkingtreding

 toetredings- (T),

 aanvaardings- (A), of

 goedkeuringsoorkonde (G)
Argentinie

 6 april 1989 (B)

6 mei 1989
Australie

 22 september 1987 (B)

 22 oktober 1987
Belgie

 6 september 1991 (B)

6 oktober 1991
Brazilie

17 oktober 1985 (B)

8 februari 1987
Bulgarije

 10 april 1984 (B)

8 februari 1987
Canada

21 maart 1986 (B)

8 februari 1987
China (Volksrep.)

 10 januari 1989 (T)

9 februari 1989
Denemarken

 6 september 1991 (B)

6 oktober 1991
Duitse Dem. Rep.

 5 februari 1981 (B)

 8 februari 1987
Duitsland (Bondsrep.)

6 september 1991 (B)

6 oktober 1991
Euratom

6 september 1991

6 oktober 1991

 (Bevestiging)
Filippijnen

 22 september 1981 (B)

8 februari 1987
Finland

 22 september 1989 (A)

 22 oktober 1989
Frankrijk

6 september 1991 (G)

6 oktober 1991
Griekenland

6 september 1991 (B)

6 oktober 1991
Guatemala

 23 februari 1985 (B)

 8 februari 1987
Hongarije

4 mei 1984 (B)

8 februari 1987
Ierland

6 september 1991 (B)

6 oktober 1991
Indonesie

5 november 1986 (B)

 8 februari 1987
Italie

 6 september 1991 (B)

6 oktober 1991
Japan

 28 oktober 1988 (T)

 27 november 1988
Joegoslavie

 14 mei 1986 (B)

8 februari 1987
Korea

7 april 1982 (B)

8 februari 1987
Liechtenstein

 25 november 1986 (B)

 8 februari 1987
Luxemburg

6 september 1991 (B)

6 oktober 1991
Mexico

 4 april 1988 (T)

4 mei 1988
Mongolie

28 mei 1986 (B)

8 februari 1987
Nederland

6 september 1991 (A)

6 oktober 1991
Noorwegen

 15 augustus 1985 (B)

 8 februari 1987
Oostenrijk

22 december 1988 (B)

21 januari 1989
Paraguay

 6 februari 1985 (B)

 8 februari 1987
Polen

5 oktober 1983 (B)

8 februari 1987
Portugal

 6 september 1991 (B)

6 oktober 1991
Spanje

 6 september 1991 (B)

6 oktober 1991
Tsjechoslowakije

23 april 1982 (B)

8 februari 1987
Turkije

 27 februari 1985 (B)

 8 februari 1987
U.S.S.R.

25 mei 1983 (B)

8 februari 1987
Verenigde Staten

13 december 1982 (B)

 8 februari 1987
Verenigd Koninkrijk

6 september 1991 (B)

6 oktober 1991
Zweden

 1 augustus 1980 (B)

 8 februari 1987
Zwitserland

9 januari 1987 (B)

8 februari 1987