text:
Artikel  M. Op 21 januari 2004 zijn bij de Federale Overheidsdienst Buitenlandse Zaken, Buitenlandse Handel en Ontwikkelingssamenwerking van België de toetredingsinstrumenten van Bosnië en Herzegovina betreffende bovenvermelde Akten neergelegd.
De neerlegging van deze toetredingsinstrumenten is gebeurd in overeenstemming met het nieuwe artikel 36 van het Verdrag, zoals gewijzigd bij artikel XXXIII van het Protocol van 12 februari 1981.
Het Protocol en de Multilaterale Overeenkomst zullen voor Bosnië en Herzegovina in werking treden op de eerste dag van de tweede maand volgend op de neerlegging van de toetredingsinstrumenten, te weten op 1 maart 2004.


type: legislation

jurisdiction: Belgium

text:
Artikel   M. Op 6 november 2013 werd bij de Federale Overheidsdienst Buitenlandse Zaken, Buitenlandse Handel en Ontwikkelingssamenwerking van België het toetredingsinstrument van de Republiek Georgië betreffende bovenvermelde Akten neergelegd.
De neerlegging van dit toetredingsinstrument is gebeurd in overeenstemming met het nieuwe artikel 36 van het Verdrag, zoals gewijzigd bij artikel XXXIII van het Protocol van 12 februari 1981.
Het Protocol en de Multilaterale Overeenkomst zullen voor de Republiek Georgië in werking treden op de eerste dag van de tweede maand volgend op de neerlegging van het toetredingsinstrument, te weten op 1 januari 2014.


text:
Artikel  M. Op 27 juli 2006 werd bij de Federale Overheidsdienst Buitenlandse Zaken, Buitenlandse Handel en Ontwikkelingssamenwerking van België het toetredingsinstrument van de Republiek Litouwen betreffende bovenvermelde Akten neergelegd.
De neerlegging van dit toetredingsinstrument is gebeurd in overeenstemming met het nieuwe artikel 36 van het Verdrag van 13 december 1960, zoals gewijzigd bij artikel XXXIII van het Protocol van 12 februari 1981.
Het Protocol en de Overeenkomst zullen voor de Republiek Litouwen in werking treden op de eerste dag van de tweede maand volgend op de neerlegging van het toetredingsinstrument, te weten op 1 september2006.


text:
Artikel  M. Op 5 december 1985 heeft Z.E. de Ambassadeur van Nederland in België bij het Ministerie van Buitenlandse Zaken, Buitenlandse Handel en Ontwikkelingssamenwerking voor het Koninkrijk in Europa de akten van bekrachtiging van Nederland met betrekking tot de voornoemde tractaten nedergelegd.
De nederlegging van de akte van bekrachtiging werd gedaan overeenkomstig het bepaalde in artikel XL, 2, van het Protocol.
2. Overeenkomstig het bepaalde in artikel XL, 3, van het onder 1 genoemde Protocol treedt dit Protocol in werking op 1 januari 1986, aangezien Nederland de laatste Partij bij het Verdrag van 1960 is die de akte van bekrachtiging heeft nedergelegd.
(3. Overeenkomstig het bepaalde in artikel 27, 3 van de onder 32 genoemde multilaterale overeenkomst, treedt deze Overeenkomst in werking op de datum van inwerkingtreding van het Protocol wat betreft Eurocontrol, de Lidstaten van Eurocontrol en Staten die hun akte van bekrachtiging op een eerdere datum hebben nedergelegd.) <Err. B.St. 13-03-1986>
4. Lijst van de dor het Protocol gebonden Staten :

Datum van nederlegging

 van de akte van bekrachtiging

 -
1. Luxemburg

 29 maart 1983
2. Portugal

16 september 1983
3. Frankrijk

 21 september 1983
4. Verenigd Koninkrijk van

 Groot-Brittannie en

 Noord-Ierland

 16 januari 1984
5. Duitsland (Bondsrepubliek)

 2 maart 1984
6. Belgie

19 november 1984
7. Ierland

 23 juli 1985
8. Nederland

5 december 1985
5. Lijst van de Partijen bij de Multilaterale Overeenkomst :

 Datum van de

 Datum van

 nederlegging

de definitieve

 van de akte

ondertekening

 van bekrachtiging

 -

-
 1. Eurocontrol

-

 12 februari 1981
 2. Zwitserland

9 februari 1983
 3. Luxemburg

 29 maart 1983
 4. Portugal

16 september 1983
 5. Frankrijk

 21 september 1983
 6. Groot-Brittannie

16 januari 1984
 7. Bondsrepubliek

Duitsland

2 maart 1984
 8. Belgie

19 november 1984
 9. Ierland

 23 juli 1985
10. Nederland

5 december 1985


text:
Artikel  M. Op 15 juli 1988 werd op het Ministerie van Buitenlandse Zaken, Buitenlandse Handel en Ontwikkelingssamenwerking van België de toetredingsakte van Griekenland tot de bovengenoemde internationale akten nedergelegd.
Deze nederlegging van een toetredingsakte werd gedaan overeenkomstig het bepaalde in artikel XXXIII van het Protocol.
Het Protocol en de Multilaterale Overeenkomst worden van kracht ten aanzien van Griekenland op de eerste dag van de tweede maand na de nederlegging van de toetredingsakte, namelijk op 1 september 1988 (cfr. art. XXXIII, 4).


text:
Artikel  M. Op 26 januari 2006 zijn bij de Federale Overheidsdienst Buitenlandse Zaken, Buitenlandse Handel en Ontwikkelingssamenwerking van België de toetredingsinstrumenten van de Republiek Armenië betreffende bovenvermelde Akten neergelegd.
De neerlegging van deze toetredingsinstrumenten is gebeurd in overeenstemming met het nieuwe artikel 36 het Verdrag van 13 december 1960, zoals gewijzigd bij artikel XXXIII van het Protocol van 12 februari 1981.
Het Protocol en de Overeenkomst zullen voor de Republiek Armenië in werking treden op de eerste dag van de tweede maand volgende op de neerlegging van de toetredingsinstrumenten, te weten op 1 maart 2006.


text:
Artikel    1 . 1. De Overeenkomstsluitende Staten komen overeen een gemeenschappelijk beleid vast te stellen op het gebied van de "en route"-heffingen voor vluchten in het luchtruim van de onder hun bevoegdheid ressorterende vluchtinlichtingengebieden (hierna te noemen "en route"-heffingen).
2. Zij komen derhalve overeen, een gemeenschappelijk systeem op te stellen voor het vaststellen en innen van "en route"-heffingen en daarbij gebruikt te maken van de diensten van EUROCONTROL.
3. Te dien einde worden de Permanente Commissie en het Bestuurscomité van EUROCONTROL uitgebreid met de vertegenwoordigers van de Overeenkomstsluitende Staten die geen lid van EUROCONTROL zijn, hierna de "uitgebreide Commissie" respectievelijk het "uitgebreide Comité" genoemd.
4. De in bovenstaand lid 1 bedoelde vluchtinlichtingengebieden zijn vermeld in Bijlage 1 bij deze Overeenkomst. Elke wijziging die een Overeenkomstsluitende Staat wenst aan te brengen in de hem betreffende opgave van vluchtinlichtingengebieden in Bijlage 1 is onderworpen aan de eenparige goedkeuring van de uitgebreide Commissie wanneer deze wijziging leidt tot wijziging van de totale omvang van het door deze Overeenkomst bestreken luchtruim. Elke wijziging die niet tot een dergelijk gevolg leidt zal door de betrokken Overeenkomstsluitende Staat aan EUROCONTROL worden medegedeeld.
 Art.    2 . In de uitgebreide Commissie beschikt elke Overeenkomstsluitende Staat over één stem, behoudens het in artikel 6, lid 1 (b) bepaalde.
 Art.    3 . 1. De uitgebreide Commissie heeft tot taak het gemeenschappelijke systeem van "en route"-heffingen op te stellen zodanige wijze dat :
(a) deze heffingen worden vastgesteld in overeenstemming met een gemeenschappelijke formule waarin rekening is gehouden met de door de Overeenkomstsluitende Staten gemaakte kosten voor de installaties en diensten voor het "en route"-luchtverkeer en de exploitatie van het systeem, alsmede de door EUROCONTROL gemaakte bedrijfskosten van het systeem;
(b) deze heffingen worden geïnd door EUROCONTROL als een enkele heffing per uitgevoerde vlucht.
2. Te dien einde heeft de uitgebreide Commissie tot taak :
(a) de beginselen ter bepaling van de in bovenstaand lid 1 (a) bedoelde kosten vast te stellen;
(b) de formule voor de berekening van de "en route"-heffingen vast te stellen;
(c) voor elk heffingstijdvak het percentage goed te keuren dat van de in bovenstaand lid 1 (a) bedoelde kosten wordt verhaald;
(d) de rekeneenheid vast te stellen waarin de "en route"-heffingen worden uitgedrukt;
(e) de voorwaarden voor de toepassing van het systeem, met inbegrip van de betalingsvoorwaarden, alsmede de tarieven per eenheid, de overige tarieven en het tijdvak waarvoor deze gelden, te bepalen;
(f) de beginselen vast te stellen op grond waarvan vrijstelling van de "en route"-heffingen wordt verleend;
(g) haar goedkeuring te hechten aan de verslagen van het uitgebreide Comité;
(h) het Financieel Reglement, van toepassing op het systeem van "en route"-heffingen, te aanvaarden;
(i) de overeenkomsten tussen EUROCONTROL en Staten die gebruik wensen te maken van de middelen of de technische bijstand van EUROCONTROL op het stuk van niet onder deze Overeenkomst vallende luchtvaartheffingen goed te keuren;
(j) haar goedkeuring te hechten aan de door het uitgebreide Comité conform artikel 5, lid 1 (c) voorgestelde bijlage bij de begroting.
3. De uitgebreide Commissie stelt met algemene stemmen van alle Overeenkomstsluitende Staten haar huishoudelijk reglement vast.
 Art.    4 . In het uitgebreide Comité beschikt elke Overeenkomstsluitende Staat over één stem, behoudens het bepaalde in artikel 6, lid 2 (b).
 Art.    5 . 1. Het uitgebreide Comité heeft tot taak :
(a) de besluiten van de uitgebreide commissie voor te bereiden;
(b) toezicht uit te oefenen op de werking van het systeem van "en route"-heffingen, alsmede op het gebruik van de middelen die door EUROCONTROL voor dit doel aangewend worden, en alle nodige maatregelen te nemen, met name wat de invordering van de "en route"-heffingen betreft, conform de besluiten van de uitgebreide Commissie;
(c) verslag uit te brengen aan de uitgebreide Commissie over de middelen die nodig zijn voor de werking van het systeem van "en route"-heffingen en haar de bijlage bij de begroting inzake de werkzaamheden van EUROCONTROL op het stuk van de "en route"-heffingen voor te leggen;
(d) alle overige taken te verrichten die het door de uitgebreide Commissie worden opgedragen.
2. Het uitgebreide Comité stelt zijn huishoudelijk reglement vast, met inachtneming van het bepaalde in artikel 6, lid 2 (a).
 Art.    6 . 1. De besluiten van de uitgebreide Commissie komen als volgt tot stand :
(a) in de in artikel 3, lid 2 (a) t/m (f) en (h), bedoelde gevallen neemt de uitgebreide Commissie besluiten met algemene stemmen van alle Overeenkomstsluitende Staten; deze besluiten zijn bindend voor elke Overeenkomstsluitende Staat. Indien geen eenparigheid kan worden bereikt, neemt de uitgebreide Commissie een besluit bij meerderheid van tweederde van de uitgebrachte stemmen. Een Overeenkomstsluitende Staat die een dergelijk besluit op grond van dwingende redenen van nationaal belang niet kan uitvoeren, dient de redenen hiervan in een verklaring aan de uitgebreid Commissie uiteen te zetten;
(b) in de in artikel 3, lid 2 (i) en (j) bedoelde gevallen worden de besluiten genomen bij meerderheid van tweederde van de uitgebrachte stemmen, met dien verstande dat deze stemmen de gewogen meerderheid van de Lid-Staten van EUROCONTROL moeten omvatten zoals deze voortvloeit uit de bepalingen weergegeven in Bijlage 2 bij deze Overeenkomst; EUROCONTROL stelt de Overeenkomstsluitende Staten die geen lid van EUROCONTROL zijn elk jaar in kennis van het aantal stemmen waarover de Lid-Staten van EUROCONTROL ingevolge deze bepalingen beschikken;
(c) in de in artikel 3, lid 2 (g), bedoelde gevallen worden de besluiten genomen bij meerderheid van tweederde van de uitgebrachte stemmen. Hetzelfde geldt voor procedures die namens EUROCONTROL door de uitgebreide Commissie bij het in artikel 25 genoemde scheidsgerecht aanhangig worden gemaakt.
2. (a) Het huishoudelijk reglement van het uitgebreide Comité, met inbegrip van de regels met betrekking tot de besluitvorming, dient door de uitgebreide Commissie met algemene stemmen van alle Overeenkomstsluitende Staten goedgekeurd te worden.
(b) In het in artikel 5, lid 1 (c), bedoelde geval komen de besluiten van het uitgebreide Comité echter tot stand onder dezelfde voorwaarden als genoemd in lid 1 (b), van dit artikel.
 Art.    7 . EUROCONTROL stelt volgens de geldende reglementen de "en route"-heffingen vast die verschuldigd zijn voor elke vlucht uitgevoerd in het in artikel 1 omschreven luchtruim.
 Art.    8 . EUROCONTROL in de in artikel 7 vermelde "en route"-heffingen. Hiertoe vormen zij een voor elke vlucht verschuldigde enkelvoudige heffing, die een enkele vordering van EUROCONTROL vormt en op haar zetel betaalbaar is.
 Art.    9 . De heffing is verschuldigd door de persoon die het luchtvaartuig exploiteerde op het tijdstip waarop de vlucht werd uitgevoerd.
 Art.    10 . Indien de identiteit van de exploitant niet bekend is, wordt de eigenaar van het luchtvaartuig geacht de exploitant te zijn totdat hij aantoont welke andere persoon de exploitant was.
 Art.    11 . Indien de debiteur het verschuldigde bedrag niet betaald heeft, kan in rechte nakoming van de verplichting tot betaling worden gevorderd.
 Art.    12 . 1. De procedure tot in rechte vorderen van het verschuldigde bedrag wordt ofwel door EUROCONTROL, ofwel, op verzoek van EUROCONTROL, door een Overeenkomstsluitende Staat aanhangig gemaakt.
2. Het in rechte vorderen geschiedt langs gerechtelijke of langs administratiefrechtelijke weg.
3. Elke Overeenkomstsluitende Staat stelt EUROCONTROL in kennis van de procedures die in de betrokken Staat worden toegepast en deelt haar mede welke rechterlijke of administratiefrechtelijke autoriteiten bevoegd zijn.
 Art.    13 . De procedure voor het in rechte vorderen van betaling wordt aanhangig gemaakt in de Overeenkomstsluitende Staat waar :
(a) de debiteur zijn woonplaats of zijn zetel heeft;
(b) de debiteur een bedrijf heeft, indien zijn woonplaats of zijn zetel niet op het grondgebied van een Overeenkomstsluitende Staat is gelegen;
(c) de debiteur goederen heeft, bij gebreke van de in bovenstaande alinea's (a) en (b) genoemde bevoegdheidsgronden;
(d) EUROCONTROL haar zetel heeft, bij gebreke van de in bovenstaande alinea's (a) t/m (c) genoemde bevoegdheidsgronden.
 Art.    14 . EUROCONTROL is bevoegd een procedure aan te spannen voor de bevoegde rechterlijke of administratiefrechtelijke autoriteiten van niet bij deze Overeenkomst Partij zijnde Staten.
 Art.    15 . De volgende in een Overeenkomstsluitende Staat gegeven beslissingen worden erkend en ten uitvoer gelegd in de overige Overeenkomstsluitende Staten :
(a) rechterlijke uitspraken die in kracht van gewijsde zijn gegaan;
(b) administratiefrechtelijke beschikkingen waartegen beroep voor een rechter kon worden aangetekend, maar die onherroepelijk zijn geworden, hetzij omdat de rechter het beroep heeft afgewezen door een definitieve beslissing, hetzij omdat de verzoeker heeft afgezien van beroep, hetzij door het verstrijken van de beroepstermijn.
 Art.    16 . De in artikel 15 bedoelde beslissingen worden in de volgende gevallen noch erkend, noch ten uitvoer gelegd :
(a) indien de rechterlijke of administratiefrechtelijke autoriteit van de Staat van oorsprong niet bevoegd was volgend het bepaalde in artikel 13;
(b) indien de beslissing kennelijk in strijd is met de openbare orde van de aangezochte Staat;
(c) indien de debiteur niet tijdig voor het voeren van verweer of voor het aantekenen van beroep voor een rechter van de administratiefrechtelijke beschikking of van het aanhangig maken van de zaak in kennis is gesteld;
(d) indien een in eerste aanleg aangebrachte zaak met betrekking tot dezelfde heffingen aanhangig gemaakt is voor een rechterlijke of administratiefrechtelijke autoriteit van de aangezochte Staat;
(e) indien de beslissing onverenigbaar is met een beslissing inzake dezelfde heffingen, gegeven in de aangezochte Staat;
(f) indien de rechterlijke of administratiefrechtelijke autoriteit van de Staat van herkomst, om tot zijn beslissing te komen, zich heeft uitgesproken over een vraag betreffende de staat of de bevoegdheid van natuurlijke personen, het huwelijksgoederenrecht, testamenten en erfenissen en daarbij een regel van internationaal privaatrecht van de aangezochte Staat heeft geschonden, tenzij de beslissing tot hetzelfde resultaat voert als wanneer de regels van internationaal privaatrecht van de aangezochte Staat zouden zijn toegepast.
 Art.    17 . De in artikel 15 bedoelde beslissingen die uitvoerbaar zijn in de Staat van oorsprong worden met toepassing van het in de aangezochte Staat geldende recht ten uitvoer gelegd. Voor zover nodig wordt, op eenvoudig verzoekschrift, de beslissing door een rechterlijke of een administratiefrechtelijke autoriteit voorzien van een verlof tot tenuitvoerlegging.
 Art.    18 . 1. Het verzoekschrift gaat vergezeld van :
(a) een voor eensluidend gewaarmerkt afschrift van de beslissing;
(b) in geval van een vonnis, indien dit bij verstek is gewezen, een authentiek exemplaar of voor eensluidend gewaarmerkt afschrift van een document waaruit blijkt dat het stuk waarmee de zaak aanhangig is gemaakt, tijdig aan de debiteur betekend is;
(c) in geval van een administratiefrechtelijke beschikking, een document waarin wordt aangetoond dat de in artikel 15 genoemde voorwaarden zijn vervuld;
(d) elk document waaruit blijkt dat de beslissing uitvoerbaar is in de Staat van oorsprong en dat zij tijdig aan de debiteur betekend is.
2. Een naar behoren gewaarmerkte vertaling van deze documenten wordt overgelegd indien zulks door de rechterlijke of administratiefrechtelijke autoriteit van de aangezochte Staat wordt verlangd. Geen enkele legalisatie of soortgelijke formaliteit is vereist.
 Art.    19 . 1. Het verzoekschrift kan uitsluitend op een van de in artikel 16 bedoelde gronden worden afgewezen. In geen geval kan in de aangezochte Staat worden overgegaan tot een onderzoek naar de juistheid van de beschikking.
2. Op de procedure inzake de erkenning of de tenuitvoerlegging van de beslissing is het recht van de aangezochte Staat van toepassing voor zover in deze Overeenkomst niet anders wordt bepaald.
 Art.    20 . Het door EUROCONTROL geïnde bedrag wordt aan de Overeenkomstsluitende Staten afgedragen overeenkomstig de besluiten van het uitgebreide Comité.
 Art.    21 . Wanneer een Overeenkomstsluitende Staat de vordering heeft geïnd, wordt het in feite geïnde bedrag onverwijld aan EUROCONTROL overgemaakt, die dan handelt volgens de in artikel 20 voorziene procedure.
De door deze Staat gemaakte invorderingskosten worden in rekening gebracht aan EUROCONTROL.
 Art.    22 . Bij de vaststelling en de inning van "en route"-heffingen werken de bevoegde instanties van de Overeenkomstsluitende Staten samen met EUROCONTROL.
 Art.    23 . Indien het uitgebreide Comité eenstemmig besluit, van het in rechte vorderen van een heffing af te zien, kunnen de betrokken Overeenkomstsluitende Staten alle maatregelen nemen die zij passend achten. In een dergelijk geval zijn de bepalingen van deze Overeenkomst betreffende het in rechte vorderen van betaling, de erkenning en de tenuitvoerlegging van de beslissing niet meer van toepassing.
 Art.    24 . In geval van crisis of oorlog kunnen de bepalingen van deze Overeenkomst geen afbreuk doen aan de vrijheid van handelen van de betrokken Overeenkomstsluitende Staten.
 Art.    25 . 1. Ieder geschil dat tussen de Overeenkomstsluitende Staten of tussen de Overeenkomstsluitende Staten en EUROCONTROL, vertegenwoordigd door de uitgebreide Commissie, mocht ontstaan ten aanzien van de uitlegging of toepassing van deze Overeenkomst of van zijn bijlagen, en dat niet kan worden opgelost door rechtstreekse onderhandelingen of op enige andere wijze geregeld, wordt op verzoek van een van de partijen aan arbitrage onderworpen.
2. Te dien einde wijst elk der partijen in elk voorkomend geval een arbiter aan en de arbiters benoemen in onderlinge overeenstemming een derde arbiter.
3. Het scheidsgerecht bepaalt zijn eigen werkwijze.
4. Elke partij draagt zelf de kosten van haar arbiter en haar vertegenwoordiging tijdens de procedure voor het scheidsgerecht; de kosten die betrekking hebben op de derde arbiter en de andere kosten worden door de partijen ieder voor een gelijk deel gedragen. Het scheidsgerecht kan echter een ongelijke verdeling van de kosten vaststellen indien het dit passend acht.
5. De beslissingen van het scheidsgerecht zijn bindend voor de partijen bij het geschil.
 Art.    26 . Deze Overeenkomst vervangt de Multilaterale Overeenkomst betreffende de inning van "en route"-heffingen van 8 september 1970.
Deze bepaling doet geen afbreuk aan enige overeenkomst tussen EUROCONTROL en een Staat, geen Lid-Staat zijnde, op het stuk van de inning van "en route"-heffingen voor de in artikel 1 van deze Overeenkomst genoemde vluchtinlichtingengebieden, die van kracht blijft totdat de betrokken Staat Partij bij deze Overeenkomst is geworden.
 Art.    27 . 1. Voor de datum van inwerkingtreding staat deze Overeenkomst open voor ondertekening door alle Staten die op de datum van hun ondertekening deelnemen aan het EUROCONTROL-systeem voor de inning van "en route"-heffingen, of die door de Permanente Commissie eenparig tot ondertekening zijn toegelaten.
2. Deze Overeenkomst dient te worden bekrachtigd. De akten van bekrachtiging zullen worden nedergelegd bij de Regering van het Koninkrijk België. Bekrachtiging van het op 12 februari 1981 te Brussel ter ondertekening opengestelde Protocol tot wijziging van het Internationaal Verdrag tot samenwerking in het belang van de veiligheid van de luchtvaart "EUROCONTROL" van 13 december 1960, hierna te noemen "het Protocol", geldt tevens als bekrachtiging van deze Overeenkomst.
3. Deze Overeenkomst treedt in werking op de datum van inwerkingtreding van het Protocol wat betreft EUROCONTROL, de Lid-Staten van EUROCONTROL en Staten die hun akte van bekrachtiging op een eerdere datum hebben nedergelegd.
4. Voor elke Staat waarvan de akte van bekrachtiging na de datum van inwerkingtreding van deze Overeenkomst is nedergelegd, treedt de Overeenkomst in werking op de eerste dag van de tweede maand volgend op de datum van nederlegging van zijn akte van bekrachtiging.
5. EUROCONTROL wordt Partij bij deze Overeenkomst door middel van ondertekening.
6. De Regering van het Koninkrijk België stelt de Regeringen van de overige Staten die deze Overeenkomst hebben ondertekend, in kennis van elke ondertekening, van elke nederlegging van een akte van bekrachtiging en van de datum van inwerkingtreding van deze Overeenkomst.
 Art.    28 . 1. Elke Staat kan tot deze Overeenkomst toetreden.
Behalve in het geval van Europese Staten die toetreden tot het in artikel 27, lid 2, bedoelde gewijzigde Verdrag, kunnen Staten echter slechts met eenparige goedkeuring van de uitgebreide Commissie tot deze Overeenkomst toetreden.
2. De akte van toetreding wordt nedergelegd bij de Regering van het Koninkrijk België, die de Regeringen van de overige Overeenkomstsluitende Staten hiervan in kennis zal stellen.
3. De toetreding wordt van kracht op de eerste dag van de tweede maand volgende op de nederlegging van de akte van toetreding.
 Art.    29 . 1. De Staten die Partij zijn bij het gewijzigde Verdrag zijn door deze Overeenkomst gebonden zolang het gewijzigde Verdrag van kracht blijft.
2. De Staten die geen Partij zijn bij het gewijzigde Verdrag zijn door deze Overeenkomst gebonden voor een tijdvak van vijf jaar, te rekenen vanaf de dag waarop deze Overeenkomst ten aanzien van deze Staten in werking is getreden, of, indien zulks eerder valt, tot de beëindiging van het Verdrag. Genoemd tijdvak van vijf jaar wordt stilzwijgend verlengd met perioden van vijf jaar, tenzij de betrokken Staat door middel van een schriftelijke kennisgeving aan de Regering van het Koninkrijk België minstens twee jaar voor het einde van de lopende periode heeft medegedeeld dat hij het voornemen heeft zijn deelname aan deze Overeenkomst te beëindigen. De Regering van het Koninkrijk België doet van bedoelde kennisgeving mededeling aan de Regeringen van de overige Overeenkomstsluitende Staten.
3. De Regering van het Koninkrijk België stelt de Regeringen van de overige Overeenkomstsluitende Staten schriftelijk in kennis van elke verklaring waarmede een bij het gewijzigde Verdrag Partij zijnde Staat mededeelt dat hij het voornemen heeft het Verdrag te beëindigen.
 Art.    30 . De Regering van het Koninkrijk België doet deze Overeenkomst bij de Secretaris-generaal van de Verenigde Naties registreren overeenkomstig artikel 102 van het Handvest der Verenigde Naties en bij de Raad van de Internationale Burgerluchtvaartorganisatie overeenkomstig artikel 83 van het op 7 december 1944 te Chicago ondertekende Verdrag inzake de internationale burgerlijke luchtvaart.
 BIJLAGEN.
 Art.    N1 . BIJLAGE 1. Vluchtinlichtingengebieden.

Overeenkomstsluitende

 Vluchtelingengebieden

 Staten

De Bondsrepubliek Duitsland ......... Hoger vluchtinlichtingengebied

 Hannover

Hoger vluchtinlichtingengebied Rhein

Vluchtinlichtingengebied Bremen

Vluchtinlichtingengebied Dusseldorf

Vluchtinlichtingengebied Frankfurt

Vluchtinlichtingengebied Munchen
De Republiek Oostenrijk ............. Vluchtinlichtingengebied Wien
Het Koninkrijk Belgie ............... Hoger vluchtinlichtingengebied

 Brussel
Het Groothertogdom Luxemburg ........ Vluchtinlichtingengebied Brussel
Spanje .............................. Hoger vluchtinlichtingengebied

 Madrid

Vluchtinlichtingengebied Madrid

Hoger vluchtinlichtingengebied

 Barcelona

Vluchtinlichtingengebied Barcelona

Hoger vluchtinlichtingengebied Islas

 Canarias

Vluchtinlichtingengebied Islas

Canarias
De Franse Republiek ................. Hoger vluchtinlichtingengebied

 France

Vluchtinlichtingengebied Paris

Vluchtinlichtingengebied Brest

Vluchtinlichtingengebied Bordeaux

Vluchtinlichtingengebied Marseille
Het Verenigd Koninkrijk van
 Groot-Brittannie en
 Noord-Ierland ...................... Hoger vluchtinlichtingengebied

Scottish

Vluchtinlichtingengebied Scottish

Hoger vluchtinlichtingengebied

 London

Vluchtinlichtingengebied London
Ierland ............................. Hoger vluchtinlichtingengebied

 Shannon

Vluchtinlichtingengebied Shannon
Het Koninkrijk der Nederlanden ...... Vluchtinlichtingengebied Amsterdam
De Portugese Republiek .............. Hoger vluchtinlichtingengebied

 Lisboa

Vluchtinlichtingengebied Lisboa

Vluchtinlichtingengebied Santa Maria
De Zwitserse Bondsstaat ............. Hoger vluchtinlichtingengebied

 Geneve

Vluchtinlichtingengebied Geneve

Hoger vluchtinlichtingengebied

 Zurich

Vluchtinlichtingengebied Zurich
 Art.    N2 . BIJLAGE 2. (Artikel 6, lid 1 (b)). Uittreksel van het Internationaal Verdrag tot samenwerking in het belang van de veiligheid van de luchtvaart "EUROCONTROL" van 13 december 1960 gewijzigd door het in 1981 te Brussel ter ondertekening opengestelde Protocol.
 Art.    1N2 . Artikel 7, lid 3 van het Verdrag.
"Behoudens andersluidende bepalingen vereisen de richtlijnen en maatregelen in de in artikel 6, lid 1 (b) en 6, lid 4 bedoelde gevallen een meerderheid van stemmen in de Commissie met dien verstande dat :
- deze stemmen worden gewogen met inachtneming van onderstaand artikel 8;
- deze stemmen de meerderheid van de stemuitbrengende Verdragsluitende Partijen moeten vertegenwoordigen."
 Art.    2N2 . Artikel 8 van het Verdrag.
"De in artikel 7 bedoelde stemweging geschiedt overeenkomstig de onderstaande tabel :

Percentage van de jaarlijkse bijdrage

Aantal

 van een Verdragsluitende Partij ten

 stemmen

opzichte van de jaarlijkse bijdragen

 van alle Verdragsluitende Partijen

 gezamenlijk

Minder dan 1 % .......................................

1

Van
1

 tot
2

 % ..............................

2

Van
2

 tot
3

 % ..............................

3

Van
3

 tot
4 1/2 % ..............................

4

Van
4 1/2 tot
6

 % ..............................

5

Van
6

 tot
7 1/2 % ..............................

6

Van
7 1/2 tot
9

 % ..............................

7

Van
9

 tot 11

 % ..............................

8

Van 11

 tot 13

 % ..............................

9

Van 13

 tot 15

 % ..............................
 10

Van 15

 tot 18

 % ..............................
 11

Van 18

 tot 21

 % ..............................
 12

Van 21

 tot 24

 % ..............................
 13

Van 24

 tot 27

 % ..............................
 14

Van 27

 tot 30

 % ..............................
 15

30 % .................................................
 16
2. Het aantal stemmen wordt de eerste keer bepaald bij de inwerkingtreding van het in 1981 te Brussel ter ondertekening opengestelde Protocol, onder verwijzing naar bovenstaande tabel en volgens de in artikel 19 van de Statuten van het Agentschap opgenomen regel ter vaststelling van de jaarlijkse bijdragen van de Verdragsluitende Partijen aan de begroting van de Organisatie.
3. In geval van toetreding van een Staat wordt op dezelfde wijze tewerkgegaan bij het opnieuw bepalen van het aantal stemmen van de Verdragsluitende Partijen.
4. Het aantal stemmen wordt, overeenkomstig bovenstaande bepalingen, jaarlijks opnieuw vastgesteld.
 Art.    3N2 . Artikel 19 van Bijlage 1 bij het Verdrag (Statuten van het Agentschap).
"1. Onverminderd het gestelde in onderstaand lid 2 worden de jaarlijkse bijdragen van de Verdragsluitende Partijen aan de begroting voor elk begrotingsjaar bepaald volgens onderstaande verdeelsleutel :
(a) een eerste bestanddeel, ten belope van 30 % van de bijdrage, wordt berekend in verhouding tot de hoogte van het Bruto Nationaal Produkt van de Verdragsluitende Partijen zoals dit is omschreven in onderstaand lid 3;
(b) een tweede bestanddeel, ten belope van 70 % van de bijdrage, wordt berekend in verhouding tot de hoogte van de grondslag van de "en route"-heffingen der Verdragsluitende Partijen zoals deze is omschreven in onderstaand lid 4.
2. Geen enkele Verdragsluitende Partij is verplicht voor een bepaald begrotingsjaar een hogere bijdrage te betalen dan 30 % van het totaal van de bijdragen van de Verdragsluitende Partijen. Indien de overeenkomstig de bepalingen in het eerste lid berekende bijdrage van een Verdragsluitende Partij meer bedraagt dan 30 %, wordt het overschot volgens de in het eerste lid vastgestelde regels over de andere Verdragsluitende Partijen omgeslagen.
3. Het hier bedoelde Bruto Nationaal Produkt is het nationaal produkt zoals dat blijkt uit de statistieken, opgesteld door de Organisatie voor Economische Samenwerking en Ontwikkeling - of, bij gebreke daarvan, door een andere instantie die gelijkwaardige garanties biedt en aangewezen is krachtens een beslissing van de Commissie - door het rekenkundig gemiddelde te berekenen over de laatste drie jaren waarvoor zulke statistieken ter beschikking staan. Bedoeld wordt het Bruto Nationaal Produkt berekend naar factorkosten en lopende prijzen uitgedrukt in Europese Rekeneenheden.
4. De hier bedoelde grondslag voor de "en route"-heffingen is die welke is vastgesteld voor het voorlaatste jaar voor het desbetreffende begrotingsjaar.
 Art.  N3. Lijst der gebonden Staten.
STATEN

BEKRACHTIGING
 B
 INWERKING

ZIE CN-nummer

 TOETREDING

 T

TREDING
---------------------------------------------------------------------------
Belgie

 19.11.1984

 B

01.01.1986
%%1981-02-12/33%%
Bondsrep. Duitsland

02.03.1984

 B

01.01.1986
%%1981-02-12/33%%
Bulgarije

28.04.1997

 T

01.06.1997
%%1981-02-12/52%%
Cyprus

 27.11.1990

 T

01.01.1991
%%1981-02-12/37%%
Denemarken

 09.06.1994

 T

01.08.1994
%%1981-02-12/43%%
Frankrijk

21.09.1983

 B

01.01.1986
%%1981-02-12/33%%
Griekenland

15.07.1988

 T

01.09.1988
%%1981-02-12/34%%
Groot-Brittannie

 16.01.1984

 B

01.01.1986
%%1981-02-12/33%%
Hongarije

12.05.1992

 T

01.07.1992
%%1981-02-12/38%%
Ierland

23.07.1985

 B

01.01.1986
%%1981-02-12/33%%
Italie

 12.02.1996

 T

01.04.1996
%%1981-02-12/48%%
Kroatie

07.01.1997

 T

01.03.1997
%%1981-02-12/51%%
Luxemburg

29.03.1983

 B

01.01.1986
%%1981-02-12/33%%
Malta

08.05.1989

 T

01.07.1989
%%1981-02-12/36%%
Nederland

05.12.1985

 B

01.01.1986
%%1981-02-12/33%%
Noord-Ierland

16.01.1984

 B

01.01.1986
%%1981-02-12/33%%
Noorwegen

21.01.1994

 T

01.03.1994
%%1981-02-12/42%%
Oostenrijk

 30.12.1985

 B

01.01.1986
%%1960-12-13/33%%
Portugal

 16.09.1983

 B

01.01.1986
%%1981-02-12/33%%
Roemenie

 16.07.1996

 T

01.09.1996
%%1981-02-12/49%%
Slovenie

 22.08.1995

 T

01.10.1995
%%1981-02-12/45%%
Slovaakse Republiek

26.11.1996

 T

01.01.1997
%%1981-02-12/50%%
Spanje

 04.05.1987

 B

01.07.1987
%%1981-02-12/41%%
Turkije

12.01.1989

 T

01.03.1989
%%1981-02-12/35%%
Vorstendom Monaco

21.10.1997

 T

01.12.1997
%%1981-02-12/53%%
Zweden

 05.10.1995

 T

01.12.1995
%%1981-02-12/46%%
Zwitserland

21.05.1992

 T

01.07.1992
%%1981-02-12/39%%


text:
Artikel  M. Op 29 juli 2004 zijn bij de Federale Overheidsdienst Buitenlandse Zaken, Buitenlandse Handel en Ontwikkelingssamenwerking van België de bekrachtigingsinstrumenten van de Republiek Polen betreffende bovenvermelde Akten neergelegd.
De neerlegging van deze instrumenten is gebeurd in overeenstemming met het nieuwe artikel 36 van het Verdrag van 13 december 1960, zoals gewijzigd bij artikel XXXIII van het Protocol van 12 februari 1981.
Het Protocol en de Overeenkomst zullen voor de Republiek Polen in werking treden op de eerste dag van de tweede maand volgende op de neerlegging van de bekrachtigingsinstrumenten, te weten op 1 september 2004.


text:
Artikel  M. Op 17 maart 2004 zijn bij de Federale Overheidsdienst Buitenlandse Zaken, Buitenlandse Handel en Ontwikkelingssamenwerking van België de toetredingsinstrumenten van Oekraïne betreffende bovenvermelde Akten neergelegd.
De neerlegging van deze toetredingsinstrumenten is gebeurd in overeenstemming met het nieuwe artikel 36 van het Verdrag van 13 december 1960, zoals gewijzigd bij artikel XXXIII van het Protocol van 12 februari 1981.
Het Protocol en de Overeenkomst zullen voor Oekraïne in werking treden op de eerste dag van de tweede maand volgende op de neerlegging van de toetredingsinstrumenten, te weten op 1 mei 2004.


text:
Artikel  M. Op 30 mei 2005 zijn bij de Federale Overheidsdienst Buitenlandse Zaken, Buitenlandse Handel en Ontwikkelingssamenwerking van België de toetredingsinstrumenten van Servië en Montenegro betreffende bovenvermelde Akten neergelegd.
De neerlegging van deze toetredingsinstrumenten is gebeurd in overeenstemming met het nieuwe artikel 36 van het Verdrag, zoals gewijzigd bij artikel XXXIII van het Protocol van 12 februari 1981.
Het Protocol en de Overeenkomst zullen voor Servië en Montenegro in werking treden op de eerste dag van de tweede maand volgend op de neerlegging van de toetredingsinstrumenten, te weten op 1 juli 2005.


text:
Artikel  M. Op 5 januari 2000 is op het Ministerie van Buitenlandse Zaken, Buitenlandse Handel en Ontwikkelingssamenwerking van België de akte van toetreding van de Republiek Moldova betreffende bovenvermelde akten neergelegd.
Deze akte van toetreding is neergelegd in overeenstemming met het bepaalde in het nieuwe artikel 36 van het Verdrag van 13 december 1960, zoals gewijzigd bij artikel XXXIII van het Protocol van 12 februari 1981.
Het Protocol en de Multilaterale Overeenkomst zijn voor de Republiek Moldova in werking getreden op de eerste dag van de tweede maand volgend op de nederlegging van de akte van toetreding, te weten op 1 maart 2000.


text:
Artikel  M. Op 8 november 2000 is op het Ministerie van Buitenlandse Zaken, Buitenlandse Handel en Ontwikkelingssamenwerking van België de akte van aanvaarding van de Republiek Finland betreffende bovenvermelde akte neergelegd.
Deze akte van toetreding is neergelegd in overeenstemming met het bepaalde in het nieuwe artikel 36 van het Verdrag van 13 december 1960, zoals gewijzigd bij artikel XXXIII van het Protocol van 12 februari 1981.
Het Protocol en de Multilaterale Overeenkomst zijn voor de Republiek Finland in werking getreden op de eerste dag van de tweede maand volgend op de nederlegging van de akte van aanvaarding, te wetten op 1 januari 2001.


text:
Artikel  M. Op 4 februari 2002 is op het Ministerie van Buitenlandse Zaken, Buitenlandse Handel en Internationale samenwerking van België de akte van toetreding van de Republiek Albanië betreffende bovenvermelde akten neergelegd.
Deze akte van toetreding is neergelegd in overeenstemming met het bepaalde in het nieuwe artikel 36 van het Verdrag van 13 december 1960, zoals gewijzigd bij artikel XXXIII van het Protocol van 12 februari 1981.
Het Protocol en de Multilaterale Overeenkomst zijn voor de Republiek Albanië in werking getreden op de eerste dag van de tweede maand volgend op de nederlegging van de akte van aanvaarding, te weten op 1 april 2002.


text:
HOOFDSTUK I.  - Algemene bepalingen.
 Onderwerp en doel.
 Artikel    1 . Dit Verdrag heeft tot doel op het grondgebied van elke Partij aan iedere natuurlijke persoon, ongeacht zijn nationaliteit of verblijfplaats, de eerbiediging van zijn rechten en fundamentele vrijheden te waarborgen en met name zijn recht op persoonlijke levenssfeer ten opzichte van de geautomatiseerde verwerking van persoonsgegevens hem betreffend (" gegevensbescherming ").
 Begripsomschrijvingen.
 Art.    2 . Voor de toepassing van dit Verdrag :
a) wordt onder " persoonsgegevens " verstaan : iedere informatie betreffende een geïdentificeerde of identificeerbare natuurlijke persoon (" betrokkene ");
b) wordt onder " geautomatiseerd bestand " verstaan : iedere verzameling gegevens die langs geautomatiseerde weg wordt verwerkt;
c) omvat " geautomatiseerde verwerking " : de volgende geheel of gedeeltelijk langs geautomatiseerde weg uitgevoerde bewerkingen : opslag van gegevens, toepassing van logische en/of rekenkundige bewerkingen op die gegevens; het wijzigen, uitwissen, opvragen en verspreiden van die gegevens;
d) wordt onder " houder van een bestand " verstaan : de natuurlijke persoon of rechtspersoon, de overheidsinstantie, de dienst of enig ander lichaam dat volgens het nationale recht de bevoegdheid heeft te beslissen welk doel het geautomatiseerde bestand moet dienen, welke categorieën persoonsgegevens dienen te worden opgeslagen en welke bewerkingen hierop zullen worden toegepast.
 Werkingssfeer.
 Art.    3 . 1. De Partijen verbinden zich dit Verdrag toe te passen op de geautomatiseerde bestanden van persoonsgegevens en op de geautomatiseerde verwerking van persoonsgegevens in de openbare en particuliere sector.
2. Elke Staat kan bij de ondertekening of de nederlegging van zijn akte van bekrachtiging, aanvaarding, goedkeuring of toetreding, of op elk later tijdstip, door middel van een verklaring gericht aan de Secretaris-Generaal van de Raad van Europa kenbaar maken dat :
a) hij dit Verdrag niet zal toepassen op bepaalde categorieën geautomatiseerde bestanden van persoonsgegevens, waarvan een lijst zal worden overgelegd.
Hij mag in die lijst echter geen categorieën geautomatiseerde bestanden opnemen die krachtens zijn interne recht onder voorschriften inzake gegevensbescherming vallen. Hij dient deze lijst derhalve door middel van een nieuwe verklaring te herzien telkens wanneer nieuwe categorieën geautomatiseerde bestanden van persoonsgegevens onder zijn nationale stelsel van gegevensbescherming komen te vallen;
b) hij dit Verdrag evenees zal toepassen op gegevens betreffende groeperingen, verenigingen, stichtingen, vennootschappen of enig ander lichaam, dat direct of indirect uit natuurlijke personen bestaat, oneacht of het rechtspersoonlijkheid bezit;
c) hij dit Verdrag eveneens zal toepassen op bestanden van persoonsgegevens die niet langs geautomatiseerde weg worden verwerkt.
3. Elke Staat die de werkingssfeer van dit Verdrag door middel van een van de in het tweede lid, letter b) of c), hierboven bedoelde verklaringen heeft uitgebreid, kan in deze verklaring aangeven dat de uitbreidingen slechts van toepassing zijn op bepaalde categorieën bestanden van persoonsgegevens waarvan een lijst wordt overgelegd.
4. Een Partij die bepaalde categorieën geautomatiseerde bestanden van persoonsgegevens door middel van een verklaring als bedoeld in het tweede lid, letter a), hierboven heeft uitgesloten, kan niet van een Partij die deze niet heeft uitgesloten, verlangen dat laatstgenoemde Partij dit Verdrag op zodanige categorieën toepast.
5. Evenmin kan een Partij die niet tot één der uitbreidingen bedoeld in het tweede lid, letters b) en c), van dit artikel is overgegaan van een Partij die wel tot uitbreiding is overgegaan, verlangen dat deze op die punten dit Verdrag zal toepassen.
6. De verklaringen bedoeld in het tweede lid van dit artikel worden van kracht op het tijdstip van inwerkingtreding van dit Verdrag ten aanzien van de Staat die deze heeft ingediend indien deze Staat die verklaringen heeft ingediend bij ondertekening of bij nederlegging van zijn akte van bekrachtiging, aanvaarding, goedkeuring of toetreding, dan wel drie maanden na ontvangst hiervan door de Secretaris-Generaal van de Raad van Europa indien zij op een later tijdstip zijn ingediend. Deze verklaringen kunnen geheel of gedeeltelijk worden ingetrokken door middel van ee kennisgeving gericht aan de Secretaris-Generaal va de Raad van Europa. De intrekking wordt van kracht drie maanden na de datum van ontvangst van een zodanige kennisgeving.
 HOOFDSTUK II.  - Grondbeginselen van gegevensbescherming.
 Verplichtingen van Partijen.
 Art.    4 . 1. Elke Partij treft in zijn interne recht de noodzakelijke maatregelen om uitvoering te geven aan de grondbeginselen van databescherming, vervat in dit hoofdstuk.
2. Deze maatregelen dienen te zijn getroffen uiterlijk op het tijdstip waarop dit Verdrag ten aanzien van die Partij in werking treedt.
 Hoedanigheid van de gegevens.
 Art.    5 . Persoonsgegevens die langs geautomatiseerde weg worden verwerkt, dienen :
a) op eerlijke en wettige wijze te worden verkregen en verwerkt;
b) te worden opgeslagen voor duidelijk omschreven en gerechtvaardigde doeleinden en niet te worden gebruikt op een wijze die onverenigbaar is met die doeleinden;
c) toereikend, ter zake dienend en niet overmatig te zijn, uitgaande van de doeleinden waarvoor zij worden opgeslagen;
d) nauwkeurig te zijn en, zo nodig, te worden bijgewerkt;
e) te worden bewaard in een zodanige vorm dat de betrokkene hierdoor niet langer te identificeren is dan strikt noodzakelijk is voor het doel waarvoor de gegevens zijn opgeslagen.
 Bijzondere categorieën gegevens.
 Art.    6 . Persoonsgegevens waaruit ras, politieke overtuiging, godsdienstige of andere levensbeschouwing blijkt, alsmede die welke betrekking hebben op gezondheid of sexueel gedrag, mogen niet langs geautomatiseerde weg worden verwerkt, tenzij het interne recht passende waarborgen ter zake biedt. Hetzelfde geldt voor persoonsgegevens over strafrechtelijke veroordelingen.
 Beveiliging van gegevens.
 Art.    7 . Er dienen passende beveiligingsmaatregelen te worden getroffen om persoonsgegevens opgeslagen in geautomatiseerde bestanden te beschermen tegen toevallige of ongeoorloofde vernietiging, toevallig verlies en ongeoorloofde toegang, wijziging of verspreiding.
 Bijkomende waarborgen voor de betrokkene.
 Art.    8 . Een ieder dient in staat te worden gesteld :
a) kennis te nemen van het bestaan van een geautomatiseerd bestand van persoonsgegevens, de voornaamste doeleinden hiervan, alsmede de identiteit en de gewone verblijfpaats of de hoofdvestiging van de houder van het bestand;
b) met redelijke tussenpozen en zonder overmatige vertraging of kosten uitsluitsel te verkrijgen over de vraag of persoonsgegevens over hem im het geautomatiseerde bestand zijn opgeslagen en die gegevens in begrijpelijke vorm meegedeeld te krijgen;
c) in voorkomend geval die gegevens te doen verbeteren of uitwissen, indien deze zijn verwerkt in strijd met de bepalingen van het interne recht ter uitvoering van de grondbeginselen vervat in de artikelen 5 en 6 van dit Verdrag;
d) over een rechtsmiddel te beschikken, indien geen gevolg wordt gegeven aan een verzoek om uitsluitsel of, al naargelang het geval, mdedeling, verbetering of uitwisseling van persoonsgegevens als bedoeld in letter b) en letter c) van dit artikel.
 Uitzonderingen en beperkingen.
 Art.    9 . 1. Op het in de artikelen 5, 6 en 8 van dit Verdrag bepaalde is geen uitzondering toegestaan, tenzij binnen de in dit artikel gestelde grenzen.
2. Van het in de artikelen 5, 6 en 8 van dit Verdrag bepaalde kan worden afgeweken, indien de wet van de Partij in een dergelijke afwijking voorziet en het hier een maatregel betreft die in een democratische samenleving noodzakelijk is ten behoeve van :
a) de bescherming van de veiligheid van de Staat, de openbare veiligheid, de geldelijke belangen van de Staat of de bestrijding van strafbare feiten;
b) de bescherming van de betrokkene en van de rechten en vrijheden van anderen.
3. Aan de uitoefening van de in letters b, c) en d) van artikel 8 opgesomde rechten mogen bij de wet beperkingen worden gesteld wat betreft geautomatiseerde bestanden van persoonsgegevens die worden gebruikt voor statistiek of voor wetenschappelijk onderzoek, indien er kennelijk geen risico bestaat dat inbreuk zal worden gemaakt op de persoonlijke levenssfeer van de betrokkenen.
 Sancties en rechtsmiddelen.
 Art.    10 . Elke Partij verbindt zich passende sancties en rechtsmiddelen in te stellen ter zake van schending van bepalingen van het interne recht waarmede uitvoering wordt gegeven aan de grondbeginselen van gegevensbescherming, vervat in dit hoofdstuk.
 Verdergaande bescherming.
 Art.    11 . Geen der bepalingen van dit hoofdstuk mag worden uitgelegd in de zin van een beperking of aantasting van de bevoegdheid van iedere Partij om aan betrokkenen een verdergaande bescherming te bieden dan bij dit Verdrag is bepaald.
 HOOFDSTUK III.  - Grensoverschrijdend verkeer van gegevens.
 Grensoverschrijdend verkeer van persoonsgegevens en intern recht.
 Art.    12 . 1. De volgende bepalingen gelden voor het overbrengen over de landsgrenzen, met welk middel dan ook, van persoonsgegevens die langs geautomatiseerde weg worden verwerkt of die zijn verzameld met het doel deze een zodanige verwerking te doen ondergaan.
2. Een Partij mag niet louter omwille van de bescherming van de persoonlijke levenssfeer het grensoverschrijdende verkeer van persoonsgegevens van haar grondgebied naar dat van een andere Partij verbieden of aan een speciale vergunning onderwerpen.
3. Niettemin mag een Partij van het bepaalde in het tweede lid afwijken :
a) voor zover haar wetgeving een specifieke regeling voor bepaalde categorieën persoonsgegevens of geautomatiseerde bestanden van persoonsgegevens bevat uit hoofde van de aard van die gegevens of die bestanden, behalve wanneer de voorschriften van de andere Partij een gelijkwaardige bescherming bieden;
b) indien de overbrenging van haar grondgebied naar dat van een niet-verdragsluitende Staat plaatsvindt via het grondgebied van een andere Partij, ten einde te voorkomen dat zulke overbrengingen zouden leiden tot het omzeilen van de wetgeving van de aan het begin van dit lid bedoelde Partij.
 HOOFDSTUK IV.  - Wederzijdse hulp.
 Samenwerking tussen de Partijen.
 Art.    13 . 1. De Partijen verbinden zich elkaar ter uitvoering van dit Verdrag onderling hulp te verlenen.
2. Te dien einde :
a) wijst elke Partij één of meer overheden aan, waarvan zij de naam en het adres mededeelt aan de Secretaris-Generaal van de Raad van Europa;
b) geeft elke Partij die meer dan één overheid heeft aangewezen in de kennisgeving bedoeld in het vorige lid een omschrijving van de bevoegdheden van iedere overheid.
3. Een door een Partij aangewezen overheid zal op verzoek van een door een andere Partij aangewezen overheid :
a) inlichtingen verstrekken over haar recht en bestuurspraktijk op het gebied van gegevensbescherming;
b) in overeenstemming met haar interne recht en uitsluitend ter bescherming van de persoonlijke levenssfeer alle passende maatregelen nemen om feitelijke inlichtingen te geven over een bepaalde geautomatiseerde verwerking die op haar grondgebied plaatsvindt, met uitzondering evenwel van de persoonsgegevens die aldus worden verwerkt.
 Hulp aan in het buitenland verblijf houdende betrokkenen.
 Art.    14 . 1. Elke Partij verleent hulp aan iedere in het buitenland verblijf houdende persoon waar het de uitoefening betreft van de rechten vervat in zijn interne recht, ter uitvoering van de in artikel 8 van dit Verdrag nedergelegde grondbeginselen.
2. Indien zulk een persoon op het grondgebied van een andere Partij verblijf houdt, kan hij desgewenst zijn verzoek indienen door tussenkomst van de door die Partij aangewezen instantie.
3. Het verzoek om hulp dient alle nodige informatie te bevatten met betrekking tot in het bijzonder :
a) naam, adres en andere benodigde gegevens ter identificatie van de verzoeker;
c) het geautomatiseerde bestand van persoonsgegevens waarop het verzoek betrekking heeft of de houder hiervan;
c) het doel van het verzoek.
 Waarborgen omtrent hulp verleend door aangewezen overheden.
 Art.    15 . 1. Een door een Partij aangewezen overheid die van een door een andere Partij aangewezen overheid inlichtingen heeft ontvangen, hetzij ter ondersteuning van een verzoek om hulp, hetzij in antwoord op een verzoek om hulp dat zij zelf heeft gedaan, mag deze inlichtingen niet voor andere doeleinden gebruiken dan vermeld in het verzoek om hulp.
2. Elke Partij ziet erop toe dat personen die behoren tot of handelen namens de aangewezen overheid verplicht worden de nodige geheimhouding of vertrouwelijkheid te betrachten ten aanzien van die inlichtingen.
3. In geen geval mag een aangewezen overheid een verzoek om hulp namens een in het buitenland verblijf houdende betrokkene als bedoeld in artikel 14, tweede lid, eigener beweging en zonder de uitdrukkelijke toestemming van die persoon indienen.
 Afwijzing van verzoeken om hulp.
 Art.    16 . Een aangewezen overheid tot wie een verzoek om hulp als bedoeld in de artikelen 13 of 14 van dit Verdrag wordt gericht, mag slechts weigeren hieraan gevolg te geven wanneer :
a) het verzoek onverenigbaar is met de bevoegdheden op het gebied van gegevensbescherming van de tot antwoorden gerechtigde overheden;
b) het verzoek niet in overeenstemming is met de bepalingen van dit Verdrag;
c) uitvoering van het verzoek onverenigbaar zou zijn met de soevereiniteit, veiligheid of openbare orde van de Partij die haar heeft aangewezen of met de rechten en fundamentele vrijheden van personen ressorterend onder de rechtsmacht van de Partij.
 Kosten en procedures van hulpverlening.
 Art.    17 . 1. De onderlinge hulp die de Partijen elkaar overeenkomstig het bepaalde in artikel 13 verlenen en de hulp die zij overeenkomstig het bepaalde in artikel 14 aan in het buitenland verblijf houdende betrokkenen verlenen, zal tot betaling van geen andere kosten en rechten aanleiding geven dan die welke zijn verschuldigd aan deskundigen en tolken. Deze kosten komen voor rekening van de Partij die de overheid heeft aangewezen welke het verzoek om hulp heeft ingediend.
2. Aan de betrokkene mogen voor stappen welke te zijnen behoeve op het grondgebied van een andere Partij zijn ondernomen geen andere kosten en rechten in rekening worden gebracht dan die welke zijn verschuldigd door personen die op het grondgebied van die Partij verblijf houden.
3. De overige bijzonderheden betreffende de hulpverlening, zoals formulieren, procedures en te bezigen talen, worden rechtstreeks tussen de betrokken Partijen geregeld.
 HOOFDSTUK V.  - Adviescommissie.
 Samenstelling van de Commissie.
 Art.    18 . 1. Na inwerkingtreding van dit Verdrag wordt een Adviescommissie ingesteld.
2. Elke Partij wijst een vertegenwoordiger en een plaatsvervangend vertegenwoordiger in deze Commissie aan. Iedere Lid-Staat van de Raad van Europa die geen Partij bij het Verdrag is, heeft het recht zich in deze Commissie door een waarnemer te doen vertegenwoordigen.
3. De Adviescommissie kan met een bij eenparigheid van stemmen genomen besluit elke Staat die geen lid van de Raad van Europa is en evenmin Partij bij dit Verdrag is, uitnodigen zich in een harer bijeenkomsten door een waarnemer te doen vertegenwoordigen.
 Taken van de Commissie.
 Art.    19 . De Adviescommissie :
a) kan voorstellen doen teneinde de toepassing van het Verdrag te vergemakkelijken of verbeteren;
b) kan, in overeenstemming met artikel 21, voorstellen tot amendering van dit Verdrag doen;
c) maakt haar oordeel kenbaar over elk voorstel tot amendering van dit Verdrag dat haar overeenkomstig artikel 21, derde lid, wordt voorgelegd;
d) kan op verzoek van een Partij een oordeel geven over ongeacht welk vraagstuk betreffende de toepassing van dit Verdrag.
 Procedure.
 Art.    20 . 1. De Adviescommissie wordt bijeengeroepen door de Secretaris-Generaal van de Raad van Europa. Zij komt voor de eerste maal bijeen binnen een termijn van twaalf maanden na de inwerkingtreding van dit Verdrag. Vervolgens komt zij ten minste éénmaal per twee jaar bijeen en in elk geval telkens wanneer één derde der vertegenwoordigers van de Partijen verlangen dat zij wordt bijeengeroepen.
2. De meerderheid van de vertegenwoordigers van de Parijen vormt het voor het houden van een vergadering van de Adviescommissie benodigde quorum.
3. Na afloop van elke vergadering doet de Adviescommissie aan het Comité van Ministers van de Raad van Europa een verslag toekomen over haar werkzaamheden en de werking van het Verdrag.
4. Met inachtneming van de bepalingen van dit Verdrag stelt de Adviescommissie haar huishoudelijk reglement op.
 HOOFDSTUK VI.  - Amendementen.
 Amendementen.
 Art.    21 . 1. Amendementen op dit Verdrag kunnen worden gesteld door een Partij, het Comité van Ministers van de Raad van Europa of de Adviescommissie.
2. De Secretaris-Generaal van de Raad van Europa geeft van ieder amenderingsvoorstel kennis aan de Lidstaten van de Raad van Europa en aan elke niet-Lidstaat die is toegetreden of is uitgenodigd toe te treden tot dit Verdrag overeenkomstig het bepaalde in artikel 23.
3. Voorts wordt elk amendement voorgesteld door een Partij of door het Comité van Ministers, ter kennis gebracht van de Adviescommissie, die aan het Comité van Ministers zijn oordeel geeft over het voorgestelde amendement.
4. Het Comité van Ministers bestudeert het voorgestelde amendement en elk door de Adviescommissie kenbaar gemaakt oordeel en kan het amendement goedkeuren.
5. De tekst van elk amendement dat het Comité van Ministers overeenkomstig het vierde lid van dit artikel heeft goedgekeurd, wordt ter aanvaarding aan de Partijen toegezonden.
6. Ieder amendement dat is goedgekeurd in overeenstemming met het vierde lid van dit artikel treedt in werking op de dertigste dag na die waarop alle Partijen aan de Secretaris-Generaal hebben meegedeeld dat zij het hebben aanvaard.
 HOOFDSTUK VII.  - Slotbepalingen.
 Inwerkingtreding.
 Art.    22 . 1. Dit Verdrag is opengesteld voor ondertekening door de Lidstaten van de Raad van Europa. Het dient te worden bekrachtigd, aanvaard of goedgekeurd. De akten van bekrachtiging, aanvaarding of goedkeuring worden nedergelegd bij de Secretaris-Generaal van de Raad van Europa.
2. Dit Verdrag treedt in werking op de eerste dag van de maand volgend op het verstrijken van een tijdvak van drie maanden na de datum waarop vijf Lidstaten van de Raad van Europa te kennen hebben gegeven dat zij ermede instemmen overeenkomstig het in het vorige lid bepaalde, door dit Verdrag te worden gebonden.
3. Voor iedere Lidstaat die nadien te kennen geeft dat hij ermede instemt door dit Verdrag te worden gebonden, treedt het in werking op de eerste dag van de maand volgend op het verstrijken van een tijdvak van drie maanden na de datum van nederlegging van de akte van bekrachtiging, aanvaarding of goedkeuring.
 Toetreding van niet-Lidstaten.
 Art.    23 . 1. Na inwerkingtreding van dit Vedrag kan het Comité van Ministers van de Raad van Europa iedere Staat die geen lid is van de Raad van Europa uitnodigen tot dit Verdrag toe te treden ingevolge een bij meerderheid van stemmen genomen besluit, zoals bepaald in artikel 20, letter d, van het Statuut van de Raad van Europa en met eenparigheid van stemmen van de vertegenwoordigers der Verdragsluitende Staten die zijn gerechtigd zitting te hebben in de Commissie.
2. Voor iedere Staat die toetreedt, treedt het Verdrag in werking op de eerste dag van de maand volgend op het verstrijken van een tijdvak van drie maanden na de datum van nederlegging van de akte van toetreding bij de Secretaris-Generaal van de Raad van Europa.
 Territoriale clausule.
 Art.    24 . 1. Iedere Staat kan bij de ondertekening of de nederlegging van zijn akte van bekrachtiging, aanvaarding, goedkeuring of toetreding het gebied of de gebieden aanwijzen waarop dit Verdrag van toepassing zal zijn.
2. Iedere Staat kan op elk later tijdstip door middel van een verklaring gericht aan de Secretaris-Generaal van de Raad van Europa de toepassing van dit Verdrag uitbreiden tot enig ander in de verklaring vermeld gebied. Het Verdrag treedt voor dat gebied in werking op de eerste dag van de maand volgend op het verstrijken van een tijdvak van drie maanden na de datum van ontvangst van de verklaring door de Secretaris-Generaal.
3. Iedere verklaring afgelegd krachtens beide voorgaande leden kan wat betreft elk daarin vermeld gebied worden ingetrokken door middel van een kennisgeving gericht aan de Secretaris-Generaal. De intrekking wordt van kracht op de eerste dag van de maand volgend op het verstrijken van een tijdvak van zes maanden na de datum van ontvangst van de kennisgeving door de Secretaris-Generaal.
 Voorbehouden.
 Art.    25 . Geen enkel voorbehoud op de bepalingen van dit Verdrag is toegestaan.
 Opzegging.
 Art.    26 . 1. Iedere Partij kan op elk tijdstip dit Verdrag opzeggen door middel van een kennisgeving gericht aan de Secretaris-Generaal van de Raad van Europa.
2. De opzegging wordt van kracht op de eerste dag van de maand volgend op het verstrijken van een tijdvak van zes maanden na de datum van ontvangst van de kennisgeving door de Secretaris-Generaal.
 Kennisgevingen.
 Art.  27. De Secretaris-Generaal van de Raad van Europa geeft de Lidstaten van de Raad van Europa en iedere Staat die tot dit Verdrag is toegetreden, kennis van :
a) iedere ondertekening;
b) de nederlegging van iedere akte van bekrachtiging, aanvaarding, goedkeuring of toetreding;
c) iedere datum van inwerkingtreding van dit Verdrag ingevolge de artikelen 22, 23 en 24 hiervan;
d) iedere andere akte, kennisgeving of mededeling die op dit Verdrag betrekking heeft,
TEN BLIJKE WAARVAN de ondergetekenden, hiertoe behoorlijk gemachtigd, dit Verdrag hebben ondertekend.
Gedaan te Straatsburg, de 28e januari 1981, in de Franse en de Engelse taal, zijnde beide teksten gelijkelijk gezaghebbend, in een enkel exemplaar dat zal worden nedergelegd in het archief van de Raad van Europa. De Secretaris-Generaal doet een gewaarmerkt afschrift toekomen aan iedere Lidstaat van de Raad van Europa en aan iedere Staat die is uitgenodigd tot dit Vedrag toe te treden.
Dit Verdrag werd ondertekend door volgende Staten :
België, Cyprus, Denemarken, Duitsland (Bondsrepubliek), Finland, Frankrijk, Griekenland, Hongarije, Ierland, Ijsland, Italië, Luxemburg, Nederland, Noorwegen, Oostenrijk, Portugal, Spanje, Turkije, Verenigd Koninkrijk, Zweden.

LIJST DER GEBONDEN STATEN
STATEN

DATUM NEERLEGGING

DATUM

 BEKRACHTIGINGS

INWERKING

OORKONDE

TREDING
------------------------------------------------------------------------------
Belgie

 28.05.1993

01.09.1993
Denemarken

 23.10.1989

01.02.1990
Duitsland (Bondsrep.)

19.06.1985

01.10.1985
Finland

02.12.1991

01.04.1992
Frankrijk

24.03.1983

01.10.1985
Ierland

25.04.1990

01.08.1990
Ijsland

25.03.1991

01.07.1991
Luxemburg

10.02.1988

01.06.1988
Nederland

24.08.1993

01.12.1993
Noorwegen

20.02.1984

01.10.1985
Oostenrijk

 30.03.1988

01.07.1988
Portugal

 02.09.1993

01.01.1994
Spanje

 31.01.1984

01.10.1985
Verenigd Koninkrijk

26.08.1987

01.12.1987
Zweden

 29.09.1982

01.10.1985
Bij de neerlegging van de bekrachtigingsoorkonde heeft België de volgende verklaringen afgelegd :
Ter uitvoering van artikel 3, tweede lid, letter a, van het Verdrag, zal België het Verdrag niet toepassen :
- op de verwerking van persoonsgegevens die worden beheerd door natuurlijke personen en die, uit hun aard, bestemd zijn voor privé, familiaal of huiselijk gebruik en zodanige bestemming houden;
- op de verwerking die uitsluitend betrekking heeft op persoonsgegevens die het onderwerp uitmaken van een openbaarmaking krachtens een wettelijk of reglementair voorschrift;
- op de verwerking die betrekking heeft op persoonsgegevens waarvan de persoon op wie ze slaan, de openbaarmaking zelf verzorgt dan wel deze laat verrichten, voor zover bij de verwerking het doel van de openbaarmaking in acht wordt genomen.
Ter uitvoering van artikel 3, tweede lid, letter c, van het Verdrag, zal België het Verdrag eveneens toepassen op de bestanden van persoonsgegevens die door middel van niet-geautomatiseerde gegevensdragers worden bijgehouden.
Artikel 13 van het Verdrag : De aangewezen overheid voor het verstrekken van de inlichtingen bedoeld in artikel 13, derde lid, letter a, is het Ministerie van Justitie, Bestuur Burgerlijke en Criminele Zaken, Poelaertplein 3, 1000 Brussel.
De aangewezen overheid voor het verstrekken van de inlichtingen bedoeld in artikel 13, derde lid, letter b, is de Commissie voor de bescherming van de persoonlijke levenssfeer, Poelaertplein 3, 1000 Brussel.
Artikel 14 van het Verdrag : De aangewezen overheid is de Commissie voor de bescherming van de persoonlijke levenssfeer, Poelaertplein 3, 1000 Brussel.
* * *
De tekst van de door de andere gebonden Staten afgelegde verklaringen kan worden geraadpleegd bij het Ministerie van Buitenlandse Zaken, Buitenlandse Handel en Ontwikkelingssamenwerking, Directie der Verdragen, Belliardstraat 65, 1040 Brussel.


text:
Artikel    1 . Begripsomschrijvingen.
Met betrekking tot de toepassing van deze Overeenkomst en haar Bijlagen :
a) wordt verstaan onder de uitdrukking "Verdrag" : het Verdrag inzake de internationale burgerluchtvaart hetwelk op 7 december 1944 te Chicago voor ondertekening werd opengesteld, met inbegrip van alle overeenkomstig artikel 90 van dat Verdrag aangenomen Bijlagen en alle overeenkomstig de artikelen 90 en 94 van het Verdrag aangenomen wijzigingen van deze Bijlagen of van het Verdrag, die door beide Overeenkomstsluitende Partijen zijn goedgekeurd;
b) de uitdrukking "Luchtvaartautoriteiten" betekent in het geval van de Federatieve Republiek Brazilië de Minister van Luchtvaart en iedere persoon of instelling die bevoegd is de functies te vervullen die thans door de Minister worden vervuld of gelijksoortige functies en, in het geval van het Koninkrijk België, de Minister die bevoegd is voor de burgerluchtvaart of iedere persoon of instelling die bevoegd is de functies te vervullen die thans door de Minister worden vervuld of gelijksoortige functies;
c) de uitdrukking "aangewezen luchtvaartmaatschappij" betekent een luchtvaartmaatschappij die is aangewezen en gemachtigd overeenkomstig het bepaalde in artikel 2 van deze Overeenkomst;
d) de uitdrukking "grondgebied" in verband met een Staat heeft de betekenis die daaraan is toegekend in artikel 2 van het Verdrag;
e) de uitdrukkingen "luchtdienst", "internationale luchtdienst", "luchtvaartmaatschappij" en "landing voor andere dan verkeersdoeleinden" hebben onderscheidenlijk de betekenis die daaraan wordt toegekend in artikel 96 van het Verdrag. Wat de uitdrukking "luchtdienst" betreft, zij heeft de betekenis die daaraan is toegekend door de definitie van regelmatige luchtdienst, in overeenstemming met wat in 1952 is aangenomen door de Raad van de Internationale Burgerluchtvaartorganisatie, met de teksten goedgekeurd door de Tweede Conferentie inzake luchtvervoer;
f) de uitdrukkingen "uitrusting van de luchtvaartuigen", "bevoorrading van de luchtvaartuigen" en "reserveonderdelen" hebben onderscheidenlijk de betekenis die daaraan wordt toegekend in de Bijlage 9 van het door beide Overeenkomstsluitende Partijen goedgekeurde Verdrag;
g) de uitdrukking "tarief" betekent de prijs die moet worden betaald voor het vervoer van passagiers en vracht en de voorwaarden waaronder deze prijs van toepassing is, met inbegrip van prijzen en kosten voor bemiddeling en aanverwante diensten, echter met uitsluiting van vergoeding en voorwaarden voor het vervoer van post.
 Art.    2 . Aanwijzing van de luchtvaartmaatschappijen.
1. Ieder van de overeengekomen diensten mag onmiddellijk worden ingesteld, of op een latere datum, naar keuze van de Overeenkomstsluitende Partij, aan welke de rechten worden verleend, maar niet voordat :
a) de Overeenkomstsluitende Partij aan welke de rechten zijn verleend een luchtvaartmaatschappij van haar nationaliteit heeft aangewezen voor de exploitatie van de omschreven routes;
b) de Overeenkomstsluitende Partij welke de rechten verleent de exploitatievergunning heeft uitgereikt aan de aangewezen luchtvaartmaatschappij, in overeenstemming met de bepalingen van lid 2 van dit artikel en met die van artikel 6.
2. De luchtvaartautoriteiten van een der Overeenkomstsluitende Partijen kunnen de door de andere Overeenkomstsluitende Partij aangewezen luchtvaartmaatschappij vragen het bewijs te leveren van haar bevoegdheid en van het feit te voldoen aan de voorwaarden voorgeschreven door de wetten en voorschriften welke normaal op internationale luchtvaartmaatschappijen worden toegepast.
3. De Overeenkomstsluitende Partijen behouden zich het recht voor de aanvankelijk aangewezen luchtvaartmaatschappij te vervangen door een andere nationale luchtvaartmaatschappij. Alle bepalingen van deze Overeenkomst en haar Bijlage zullen van toepassing zijn op de nieuw aangewezen luchtvaartmaatschappij.
 Art.    3 . Faciliteiten toegekend aan de luchtvaart.
1. Teneinde bevoorrechting te voorkomen en gelijkheid van behandeling te verzekeren, wordt overeengekomen dat :
I) De heffingen en andere rechten die ieder van de Overeenkomstsluitende Partijen aan de aangewezen luchtvaartmaatschappij van de andere Overeenkomstsluitende Partij oplegt of doet opleggen voor het gebruik van luchthavens en andere faciliteiten, zullen niet hoger zijn dan de heffingen en rechten welke door haar eigen, op soortgelijke internationale diensten gebezigde luchtvaartuigen worden betaald voor het gebruik van bedoelde luchthavens en faciliteiten.
II) De motorbrandstoffen, smeeroliën en reservedelen, ingevoerd binnen het grondgebied van een Overeenkomstsluitende Partij of op dit grondgebied ingeladen in luchtvaartuigen van de andere Overeenkomstsluitende Partij, hetzij rechtstreeks door een luchtvaartmaatschappij aangewezen door de laatstbedoelde Overeenkomstsluitende Partij, hetzij voor rekening van bedoelde luchtvaartmaatschappij en uitsluitend bestemd voor het gebruik door haar luchtvaartuigen op de overeengekomen diensten, genieten een even gunstige behandeling als de nationale luchtvaartmaatschappijen die internationaal luchtvervoer verrichten, voor zover het betreft de heffing van douanerechten, inspectiekosten en/of andere nationale rechten en belastingen.
III) De luchtvaartuigen van een van de Overeenkomstsluitende Partijen gebezigd bij de exploitatie van de overeengekomen luchtdiensten, en motorbrandstoffen, smeeroliën, normale uitrustingsstukken en reservedelen boor het onderhoud en herstel van de gebruikte luchtvaartuigen, evenals de boordvoorraden met inbegrip van voedsel, drank en tabak, welke aan boord blijven van genoemde luchtvaartuigen, zijn vrijgesteld van douanerechten, inspectiekosten en soortgelijke rechten of kosten op het grondgebied van de andere Overeenkomstsluitende Partij, zelfs indien zij worden verbruikt of geconsumeerd bij vluchten boven dat grondgebied.
2. De in het vorige lid vermelde goederen, die de daarin bedoelde vrijstelling genieten, mogen niet uit het luchtvaartuig worden geladen binnen het grondgebied van de andere Overeenkomstsluitende Partij zonder toestemming van diens douane-autoriteiten en zullen, indien zij niet door de luchtvaartmaatschappij worden gebruikt, onderworpen zijn aan het toezicht van die autoriteiten.
3. Passagiers, bagage en vracht in transito-verkeer via het grondgebied van een der Overeenkomstsluitende Partijen, die de daarvoor voorbehouden lokalen van de luchthaven niet verlaten, worden ten hoogste onderworpen aan de voor die lokalen geldende controle. Bagage en vracht in direct transito-verkeer zijn vrijgesteld van rechten, heffingen en douanerechten.
4. De op de overeengekomen diensten gebruikte luchtvaartuigen kunnen op het grondgebied van de Overeenkomstsluitende Partijen motorbrandstoffen en smeeroliën innemen tegen dezelfde voorwaarden als de nationale luchtvaartmaatschappij die een gelijksoortige dienst verzekert, op voorwaarde dat de nationale luchtvaartmaatschappij van de ene Overeenkomstsluitende Partij op het grondgebied van de andere Overeenkomstsluitende Partij dezelfde behandeling geniet.
 Art.    4 . Naleving van wetten en voorschriften.
1. De wetten en voorschriften van de ene Overeenkomstsluitende Partij betreffende het binnenkomen in, het verblijf op of het vertrek uit haar grondgebied van de luchtvaartuigen gebezigd in internationaal luchtverkeer, of betreffende de exploitatie van en het vliegen met die luchtvaartuigen binnen haar grondgebied, zijn van toepassing op de luchtvaartuigen van de door de andere Overeenkomstsluitende Partij aangewezen luchtvaartmaatschappij en dienen door deze luchtvaartuigen te worden nageleefd bij het binnenkomen in, het verblijf op en het vertrek uit het grondgebied van de eerstgenoemde Overeenkomstsluitende Partij.
2. De wetten en voorschriften van de ene Overeenkomstsluitende Partij betreffende het binnenkomen in, het verblijf op of het vertrek uit haar grondgebied van passagiers, bemanning of vracht, met inbegrip van de formaliteiten betreffende de binnenkomst, immigratie, paspoorten, douane en quarantaine dienen te worden nageleefd bij het binnenkomen in, het verblijf op en het vertrek uit het grondgebied van deze Overeenkomstsluitende Partij.
 Art.    5 . Bewijzen en vergunningen.
1. De bewijzen van luchtvaardigheid, de bewijzen van bevoegdheid en de vergunningen uitgereikt of geldig verklaard door een van beide Overeenkomstsluitende Partijen, die nog geldig zijn, worden door de andere Overeenkomstsluitende Partij voor de exploitatie van de in deze Overeenkomst overeengekomen routes en diensten als geldig erkend op voorwaarde dat de vereisten voor de uitreiking of de geldig verklaring van deze bewijzen of vergunningen gelijk zij aan of hoger liggen dan de minimale vereisten, bepaald door het Verdrag.
2. Elke Overeenkomstsluitende Partij behoudt zich evenwel het recht voor de erkenning van bewijzen van bevoegdheid en vergunningen, uitgereikt aan haar eigen onderdanen door de andere Overeenkomstsluitende Partij, te weigeren voor het vliegen boven haar eigen grondgebied.
 Art.    6 . Intrekking, opschorting en stellen van voorwaarden.
1. Elke Overeenkomstsluitende Partij behoudt zich het recht voor de exploitatievergunning van een luchtvaartmaatschappij welke door de andere Overeenkomstsluitende Partij is aangewezen niet te verlenen of in te trekken wanneer niet te haren genoegen is aangetoond dat een aanzienlijk deel van de eigendom van en het daadwerkelijk toezicht op die maatschappij berust bij onderdanen van de andere Overeenkomstsluitende Partij, dan wel ten aanzien van haar functioneren als commerciële luchtvaartmaatschappij de voorwaarden stellen die zij noodzakelijk acht.
2. De aangewezen luchtvaartmaatschappij kan door de autoriteiten van de andere Overeenkomstsluitende Partij worden beboet ingevolge de bepalingen van haar wettelijke bedrijfsvergunning, of haar exploitatievergunning kan geheel of gedeeltelijk worden opgeschort voor een periode van één tot drie maanden :
a) in geval van niet naleving van de in artikel 5 van deze Overeenkomst bedoelde wetten en voorschriften en van andere overheidswege gegeven richtlijnen voor het functioneren van aangewezen luchtvaartmaatschappijen;
b) wanneer de bemanningen van de luchtvaartuigen op de overeengekomen diensten geen onderdanen zijn van een van beide Overeenkomstsluitende Partijen, behoudens wanneer het betreft de opleiding van stuurhutpersoneel door instructeurs die daartoe deugdelijk bevoegd zijn verklaard door de verantwoordelijke instellingen van de Overeenkomstsluitende Partij welke de luchtvaartmaatschappij heeft aangewezen en zulks gedurende de opleidingsperiode.
3. Bij herhaling van de in het vorige lid bedoelde inbreuken kan de vergunning worden ingetrokken.
4. Tot intrekking als bedoeld in lid 1 en lid 3 van dit artikel wordt eerst overgegaan na overleg met de andere Overeenkomstsluitende Partij. Het overleg moet binnen 60 (zestig) dagen gerekend van de datum van de betreffende kennisgeving worden aangevangen.
 Art.    7 . Overleg. 1. In een geest van nauwe samenwerking plegen de luchtvaartautoriteiten van beide Overeenkomstsluitende Partijen op niet formele wijze en van tijd tot tijd overleg, ten einde de uitvoering en de bevredigende naleving van de bepalingen van deze Overeenkomst en haar Bijlagen te verzekeren.
2. Elk der Overeenkomstsluitende Partijen kan, met het oog op besprekingen betreffende de uitvoering, uitlegging of wijziging van deze Overeenkomst, haar Bijlage, de Routetabel of het Protocol van ondertekening te allen tijde verzoeken dat overleg zou plaatsvinden binnen een termijn van zestig dagen te rekenen van de datum van de betreffende kennisgeving; de resultaten van het overleg treden in werking als volgt :
a) de wijzigingen in de tekst van deze Overeenkomst, overeenkomstig artikel 13.
b) De wijzigingen en de Bijlage, de Routetabel en het Protocol van ondertekening, na hun bevestiging middels notawisseling langs diplomatieke weg.
 Art.    8 . Arbitrage. 1. In geval van een geschil tussen de Overeenkomstsluitende Partijen omtrent de uitlegging of toepassing van deze Overeenkomst trachten de Overeenkomstsluitende Partijen in de eerste plaats dit geschil te regelen door middel van rechtstreekse onderhandelingen.
2. a) Indien de overeenkomstsluitende Partijen er niet in slagen door middel van rechtstreekse onderhandelingen een regeling te treffen, kunnen zij overeenkomen het geschil ter beslissing voor te leggen aan een andere persoon of instantie; indien zij zulks niet overeen kunnen komen, wordt het geschil op verzoek van een der Overeenkomstsluitende Partijen ter beslissing voorgelegd aan een scheidsgerecht bestaande uit drie scheidsmannen, van wie er één door elk der Overeenkomstsluitende Partijen wordt aangewezen en de derde door de twee reeds aangewezen scheidsmannen wordt benoemd. Elk der Overeenkomstsluitende Partijen wijst binnen zestig (60) dagen na het tijdstip waarop zij van de andere Overeenkomstsluitende Partij langs diplomatieke weg een kennisgeving heeft ontvangen waarin om voorlegging van het geschil aan het scheidsgerecht wordt verzocht, een scheidsman aan en de derde scheidsman wordt binnen het daaraan aansluitende tijdvak van eveneens zestig (60) dagen benoemd.
b) Indien één der Overeenkomstsluitende Partijen nalaat binnen het aangegeven tijdvak een scheidsman aan te wijzen of indien de derde scheidsman niet binnen het aangegeven tijdvak wordt benoemd, kan de President van de Raad van de Internationale Burgerluchtvaartorganisatie door een der Overeenkomstsluitende Partijen worden verzocht een scheidsman of eventueel scheidsmannen te benoemen.
c) In beide gevallen dient de derde scheidsman een onderdaan van een derde Staat te zijn en op te treden als voorzitter van het scheidsgerecht.
3. Elke Overeenkomstsluitende Partij draagt de kosten voor de door haar aangewezen scheidsman, evenals de kosten veroorzaakt door de andere personen wier medewerking noodzakelijk was voor de werkzaamheden van genoemde scheidsman; beide Overeenkomstsluitende Partijen betalen gelijkelijk alle andere uit de werkzaamheden van het scheidsgerecht voortvloeiende uitgaven, met inbegrip van deze van de voorzitter.
4. De Overeenkomstsluitende Partijen zullen binnen de perken van hun mogelijkheden alles in het werk stellen om het advies van de gekozen commissie na te komen.
 Art.    9 . Gevolgen van een multilateraal verdrag voor deze Overeenkomst.
Zodra een multilateraal verdrag inzake luchtvervoer tot stand komt dat door beide Partijen is bekrachtigd wordt deze Overeenkomst zodanig gewijzigd dat haar bepalingen aan die van het multilaterale verdrag voldoen.
 Art.    10 . Beëindiging van de Overeenkomst.
1. Deze Overeenkomst blijft van kracht voor onbepaalde tijd.
2. Elk der Overeenkomstsluitende Partijen kan te allen tijde de andere Overeenkomstsluitende Partij kennis geven van haar voornemen deze Overeenkomst te beëindigen. Deze mededeling wordt tegelijkertijd gezonden aan de Internationale Burgerluchtvaartorganisatie. Deze Overeenkomst eindigt twaalf (12) maanden na de datum van de ontvangst van de kennisgeving door de andere Overeenkomstsluitende Partij, tenzij de kennisgeving van de beëindiging in onderling overleg tussen de Partijen wordt ingetrokken voor het verstrijken van deze periode. Indien de ontvangst van de kennisgeving niet door de andere Overeenkomstsluitende Partij wordt bevestigd, wordt de kennisgeving geacht te zijn ontvangen veertien (14) dagen na haar ontvangst door de Internationale Burgerluchtvaartorganisatie.
 Art.    11 . Registratie van de Overeenkomst bij de I.B.L.O.
Deze Overeenkomst en haar wijzigingen, met inbegrip van alle notawisselingen, worden door toedoen van een van beide Overeenkomstsluitende Partijen geregistreerd bij de Internationale Burgerluchtvaartorganisatie.
 Art.    12 . Intrekking van vergunningen.
Deze Overeenkomst treedt in de plaats van alle vergunningen, voorrechten en concessies die op de datum van haar inwerkingtreding bestaan en die uit enigerlei hoofde door een der Overeenkomstsluitende Partijen zijn verleend aan een luchtvaartmaatschappij van de andere Overeenkomstsluitende Partij.
 Art.    13 . Inwerkingtreding.
Deze Overeenkomst treedt in werking door kennisgeving langs diplomatieke weg nadat voldaan is aan de constitutioneel vereiste formaliteiten van elk der Overeenkomstsluitende Partijen vanaf de datum van de laatste zodanige kennisgeving.
 Bijlagen.
 Art.    N1 . BIJLAGE.
 Art.    1N1 . Paragraaf I. Concessies en rechten.
Elke Overeenkomstsluitende Partij verleent de andere Overeenkomstsluitende Partij de in deze Overeenkomst omschreven rechten voor het instellen van geregelde internationale luchtdiensten op de routes opgesomd in de Routetabel van deze Overeenkomst, hierna onderscheidenlijk aangeduid door de uitdrukkingen "overeengekomen diensten" en "omschreven routes".
 Art.    2N1 . Paragraaf II. Rechten en vergunningen.
1. In het kader van het bepaalde in deze Overeenkomst heeft de luchtvaartmaatschappij van elke Overeenkomstsluitende Partij de volgende rechten :
a) het recht om passagiers, vracht en post, komende van of bestemd voor het grondgebied van de andere Overeenkomstsluitende Partij op te nemen en af te zetten;
b) het recht om over het grondgebied van de andere Overeenkomstsluitende Partij te vliegen, met of zonder technische landing op de routes omschreven in de Routetabel.
2. Het hierboven in deze Paragraaf bepaalde is tijdens zijn toepassing onderworpen aan de voorwaarden vermeld in Paragraaf III hierna.
 Art.    3N1 . Paragraaf III. Capaciteit.
1. De totale capaciteit die door de aangewezen luchtvaartmaatschappijen van de Overeenkomstsluitende Partijen op de overeengekomen diensten wordt aangeboden, wordt voor het begin van de exploitatie en vervolgens naar gelang van de te verwachten vraag naar luchtvervoer overeengekomen of goedgekeurd door de luchtvaartautoriteiten van de Overeenkomstsluitende Partijen.
2. De overeengekomen diensten die door de aangewezen luchtvaartmaatschappijen van de Overeenkomstsluitende Partijen worden onderhouden, hebben als eerste doel de verschaffing, met inachtneming van een redelijk beladingsgraad, van een capaciteit die voldoet aan de vraag naar vervoer tussen het grondgebied van beide Overeenkomstsluitende Partijen.
3. Elke Overeenkomstsluitende Partij zal de door de twee Overeenkomstsluitende Partijen aangewezen luchtvaartmaatschappijen op billijke en gelijke wijze in de gelegenheid stellen om de overeengekomen luchtdiensten tussen hun onderscheiden grondgebieden te verzekeren, zodat elke luchtvaartmaatschappij, in beginsel door een billijke verdeling van de totale capaciteit tussen de twee landen, gelijkheid van behandeling en gelijke kansen tot het maken van winst worden geboden.
4. Elke Overeenkomstsluitende Partij en haar aangewezen luchtvaartmaatschappij houden rekening met de belangen van de andere Overeenkomstsluitende Partij en haar luchtvaartmaatschappij, zodat de door deze laatsten onderhouden diensten niet op onredelijke wijze worden getroffen.
5. Indien de Overeenkomstsluitende Partijen niet tot overeenstemming kunnen komen omtrent de herziening van de op de overeengekomen diensten aangeboden capaciteit, zal de capaciteit die door de aangewezen luchtvaartmaatschappijen van de Overeenkomstsluitende Partijen wordt aangeboden niet groter zijn dan de voordien toegekende globale capaciteit, waarin de seizoenschommelingen zijn verrekend.
 Art.    4N1 . Paragraaf IV. Tarieven.
1. De tarieven te heffen door de luchtvaartmaatschappij van een Overeenkomstsluitende Partij voor het vervoer van en naar het grondgebied van de andere Overeenkomstsluitende Partij worden vastgesteld op redelijk niveau, rekening houdend met alle daarvoor in aanmerking komende factoren, daaronder begrepen de exploitatiekosten, en normale winstmarge en de tarieven van andere luchtvaartmaatschappijen.
2. De in het eerste lid van deze Paragraaf bedoelde tarieven worden, indien mogelijk in onderlinge overeenstemming vastgesteld door de aangewezen luchtvaartmaatschappijen van de Overeenkomstsluitende Partijen na overleg met andere luchtvaartmaatschappijen die de gehele route of een gedeelte daarvan exploiteren. Een zodanige overeenstemming dient, in de mate van het mogelijke, te worden bereikt door middel van de door de Internationale Luchtvervoersvereniging ter zake gevolgde procedures.
3. De aldus vastgestelde tarieven worden minstens dertig (30) dagen voor de voorgestelde datum van invoering ter goedkeuring aan de luchtvaartautoriteiten van de Overeenkomstsluitende Partijen voorgelegd; in bijzondere gevallen kan dit tijdvak worden verkort, indien genoemde autoriteiten hiermede instemmen.
4. Indien de aangewezen luchtvaartmaatschappijen niet tot overeenstemming kunnen komen over deze tarieven, of indien om enige andere reden de tarieven niet kunnen worden vastgesteld overeenkomstig lid 2 van deze Paragraaf, of indien in de loop van de eerste vijftien (15) dagen van de dertig (30) dagen bedoeld in het derde lid van deze Paragraaf, de luchtvaartautoriteiten van een der Overeenkomstsluitende Partijen kennis geven van hun afkeuring van enig overeenkomstig lid 2 van deze Paragraaf overeengekomen tarief, trachten de luchtvaartautoriteiten van de Overeenkomstsluitende Partijen het tarief in onderling overleg vast te stellen.
5. Indien de luchtvaartautoriteit van een Overeenkomstsluitende Partij zich niet kan verenigen met een tarief dat haar wordt voorgelegd overeenkomstig het bepaalde in Lid 3 van deze Paragraaf of met de vaststelling van een tarief overeenkomstig lid 4, wordt het tarief niet van kracht.
6. De overeenkomstig deze Paragraaf vastgestelde tarieven blijven van kracht totdat nieuwe tarieven zijn vastgesteld overeenkomstig de bepalingen van deze Paragraaf.
 Art.    5N1 . Paragraaf V. Statistieken.
De luchtvaartautoriteiten van elk der Overeenkomstsluitende Partijen verschaffen, op verzoek van de luchtvaartautoriteiten van de andere Overeenkomstsluitende Partij, periodiek of te eniger tijd de statistieken die noodzakelijk worden geacht om na te gaan hoe de door de aangewezen luchtvaartmaatschappij van de andere Overeenkomstsluitende Partij op grond van de capaciteitsclausule verschafte capaciteit wordt benut. Deze statistieken moeten alle gegevens bevatten benodigd om de omvang van het verkeer, evenals zijn herkomst en bestemming te bepalen.
 Art.    6N1 . Paragraaf VI. Dienstregelingen en frequenties.
De dienstregelingen vermelden het type, de uitvoering en indeling van de gebezigde luchtvaartuigen, zomede de frequentie van de diensten en de plaatsen waar wordt geland, en worden door de aangewezen luchtvaartmaatschappij van elk der Overeenkomstsluitende Partijen tenminste dertig (30) dagen voor de voorgestelde datum van invoering aan de luchtvaartautoriteiten van de andere Overeenkomstsluitende Partij voorgelegd. Bedoelde dienstregelingen worden binnen de bovenvermelde periode goedgekeurd tenzij zij, in afwijking van het bepaalde in deze Bijlage, wijziging van plaatsen waar wordt geland of capaciteit inhouden.
 Art.    7N1 . Paragraaf VII. Wijzigingen van de routetabel.
1. De volgende wijzigingen van routes zijn niet afhankelijk van voorafgaande kennisgeving tussen de Overeenkomstsluitende Partijen; volstaan kan worden met een mededeling door één luchtvaartautoriteit aan de andere :
a) het opnemen of weglaten van landingspunten op het grondgebied van de Overeenkomstsluitende Partij welke de luchtvaartmaatschappij heeft aangewezen.
b) het weglaten van landingspunten op het grondgebied van de andere Overeenkomstsluitende Partij en van derde landen.
2. Wijziging van overeengekomen routes door toevoeging van een niet in de Routetabel voorzien landingspunt, buiten het grondgebied van de Overeenkomstsluitende Partij welke de luchtvaartmaatschappij heeft aangewezen, is onderworpen aan voorafgaande overeenstemming tussen de luchtvaartautoriteiten van beide Partijen.
 Art.    N2 . Routetabel van Brazilië.

 Vertrekpunten

Tussenliggende

Punten in

Verder dan Belgie

punten

Belgie

gelegen punten

 (1) (3) (4)

(4)

 (1) (2) (3) (4)

Punten in

Een punt op

Brussel,

Drie punten

 Brazilie

de Westkust

Luik en

 van Afrika

 Oostende
Noten :
(1) Voor uitsluitend technische landingen, ten opzichte van België.
(2) Deze punten kunnen, geheel of gedeeltelijk, voor of na Brussel worden bediend.
(3) Deze punten dienen voor het begin van de diensten door de Braziliaanse Autoriteiten aan de Belgische Autoriteiten te worden medegedeeld.
(4) Het weglaten van landingspunten wordt geregeld in Paragraaf VII van de Bijlage.
 Art.    N3 . Routetabel van België.

 Vertrekpunten

Tussenliggende

Punten in

Verder dan Brazili

punten

Brazilie

gelegen punten

(1) (3)

(1) (2) (3)

Punten in

Dakar

 Rio de Janeiro

Montevideo,

 Belgie

Buenos Aires

 en Santiago

 de Chili
Noten :
(1) Voor uitsluitend technische landingen, ten opzichte van Brazilië.
(2) De landingsplaats Montevideo kan voor of na Buenos Aires worden bediend.
(3) Het weglaten van landingsplaatsen wordt geregeld in Paragraaf VII van de Bijlage.
 Art.  N4. Overeenkomstig de bepalingen van haar artikel 13, is deze Overeenkomst in werking getreden op 15 december 1982 daar de kennisgevingen werden gedaan respectievelijk door België op 26 januari 1981 en door Brazilië op 15 december 1982.