text:
Artikel    1 . Wijziging.
A. Artikel 2, vijfde lid.
In artikel 2, vijfde lid, van het Protocol worden de woorden :
de artikelen 2A tot en met 2E
vervangen door :
de artikelen 2A tot en met 2F.
B. Artikel 2, achtste lid, letter a, en elfde lid.
In artikel 2, achtste lid, letter a, en elfde lid van het Protocol worden de woorden :
de artikelen 2A tot en met 2H
vervangen door :
de artikelen 2A tot en met 2I.
C. Artikel 2F, achtste lid.
Het volgende lid wordt toegevoegd na artikel 2F, zevende lid, van het Protocol :
8. Elke Partij die een of meer van deze stoffen produceert verzekert dat gedurende het tijdvak van twaalf maanden dat begint op 1 januari 2004 en in elk tijdvak van twaalf maanden daarna haar berekende productie van de in Groep I van Bijlage C aan uitworpbeheersing onderworpen stoffen per jaar niet meer bedraagt dan het gemiddelde van :
a) de som van haar berekend gebruik in 1989 van de in Groep I van Bijlage C aan uitworpbeheersing onderworpen stoffen en twee komma acht procent van haar berekende gebruik in 1989 van de in Groep I van Bijlage A aan uitworpbeheersing onderworpen stoffen; en
b) de som van haar berekende productie in 1989 van de in Groep I van Bijlage C aan uitworpbeheersing onderworpen stoffen en twee komma acht procent van haar berekende productie in 1989 van de in Groep I van Bijlage A aan uitworpbeheersing onderworpen stoffen.
Om te voorzien in de fundamentele binnenlandse behoeften van de in artikel 5, eerste lid, bedoelde Partijen mag haar berekende productie deze limiet evenwel overschrijden met ten hoogste vijftien procent van haar berekende productie van de in Groep I van Bijlage C aan uitworpbeheersing onderworpen stoffen als hierboven omschreven.
D. Artikel 2I.
Na artikel 2H van het Protocol wordt het volgende artikel ingevoegd :
Artikel 2I. Broomchloormethaan.
Elke Partij verzekert dat gedurende het tijdvak van twaalf maanden dat begint op 1 januari 2002 en in elk tijdvak van twaalf maanden daarna haar berekend gebruik en berekende productie van de in Groep III van Bijlage C aan uitworpbeheersing onderworpen stoffen niet hoger is dan nihil. Deze bepaling is van toepassing tenzij de Partijen besluiten het productie- of gebruiksniveau toe te staan dat nodig is om te voorzien in behoeften voor vormen van gebruik waarvan zij overeenkomen dat deze essentieel zijn.
E. Artikel 3.
In Artikel 3 van het Protocol worden de woorden :
de artikelen 2, 2A tot en met 2H
vervangen door :
de artikelen 2, 2A tot en met 2I.
F. Artikel 4, lid 1quinquies en lid 1sexies.
Aan artikel 4 van het Protocol worden na lid 1quater de volgende leden toegevoegd :
1quinquies. Met ingang van 1 januari 2004 verbiedt elke Partij de invoer van de in Groep I van Bijlage C aan uitworpbeheersing onderworpen stoffen uit Staten die geen Partij zijn bij dit Protocol.
1sexies. Binnen een jaar na de datum van inwerkingtreding van dit lid verbiedt elke Partij de invoer van de in Groep III van bijlage C aan uitworpbeheersing onderworpen stoffen uit Staten die geen Partij zijn bij dit Protocol.
G. Artikel 4, leden 2quinquies en 2sexies.
Aan artikel 4 van het Protocol worden na lid 2quater de volgende leden toegevoegd :
2quinquies. Met ingang van 1 januari 2000 verbiedt elke Partij de uitvoer van de in Groep I van Bijlage C aan uitworpbeheersing onderworpen stoffen naar Staten die geen Partij zijn bij dit Protocol.
2sexies. Binnen een jaar na de inwerkingtreding van dit lid verbiedt elke Partij de uitvoer van de in Groep III van Bijlage C aan uitworpbeheersing onderworpen stoffen naar Staten die geen Partij zijn bij dit Protocol.
H. Artikel 4, vijfde tot en met zevende lid.
In artikel 4, vijfde tot en met zevende lid, worden de woorden :
de Bijlagen A en B, in Groep II van Bijlage C en in Bijlage E
vervangen door :
de Bijlagen A, B, C en E.
I. Artikel 4, achtste lid.
In artikel 4, achtste lid, van het Protocol worden de woorden :
de artikelen 2A tot en met 2E, de artikelen 2G en 2H
vervangen door :
de artikelen 2A tot en met 2I.
J. Artikel 5, vierde lid.
In artikel 5, vierde lid, van het Protocol worden de woorden :
de artikelen 2A tot en met 2H
vervangen door :
de artikelen 2A tot en met 2I.
K. Artikel 5, vijfde en zesde lid.
In artikel 5, vijfde en zesde lid, van het Protocol, worden de woorden :
de artikelen 2A tot en met 2E
vervangen door :
de artikelen 2A tot en met 2E en artikel 2I.
L. Artikel 5, lid 8ter, letter a.
Aan het slot van artikel 5, lid 8 ter, letter a, van het Protocol wordt de volgende zin toegevoegd :
Met ingang van 1 januari 2016 voldoet elke in het eerste lid van dit artikel bedoelde Partij aan de in artikel 2F, achtste lid, omschreven controlemaatregelen; als grondslag voor het voldoen aan deze controlemaatregelen gebruikt zij het gemiddelde van haar berekende productie en berekend gebruik in 2015;
M. Artikel 6.
In artikel 6 van het Protocol worden de woorden :
de artikelen 2A tot en met 2H
vervangen door :
de artikelen 2A tot en met 2I.
N. Artikel 7, tweede lid.
In artikel 7, tweede lid, van het Protocol worden de woorden :
de Bijlagen B en C
vervangen door :
de Bijlage B en in de Groepen I en II van Bijlage C.
O. Artikel 7, derde lid.
Na de eerste zin van artikel 7, derde lid, van het Protocol wordt de volgende zin toegevoegd :
Elke Partij verstrekt het Secretariaat statistische gegevens betreffende de jaarlijkse hoeveelheid van de in Bijlage E vermelde en aan uitworpbeheersing onderworpen stof die voor quarantainedoeleinden of voor toepassingen voorafgaand aan het vervoer, gebruikt worden.
P. Artikel 10.
In artikel 10, eerste lid, van het Protocol worden de woorden :
de artikelen 2A tot en met 2E
vervangen door :
de artikelen 2A tot en met 2E en artikel 2I.
Q. artikel 17.
In artikel 17 van het Protocol worden de woorden :
de artikelen 2A tot en met 2H
vervangen door :
de artikelen 2A tot en met 2I.
R. Bijlage C.
Aan Bijlage C bij het Protocol wordt de volgende groep toegevoegd :
Groep

Stof

 Aantal

 Factor voor het

 isomeren

 ozonafbrekend

vermogen
Groep III

broomchloormethaan

1

0,12
CH2BrCl
 Art.    2 . Verhouding tot de wijziging van 1997.
Een staat of regionale organisatie voor economische integratie kan geen akte van bekrachtiging, aanvaarding, goedkeuring van of toetreding tot deze wijziging nederleggen, indien deze niet eerder een dergelijke akte heeft nedergelegd of tegelijkertijd nederlegt betreffende de wijziging die is aangenomen tijdens de Negende vergadering van de Partijen gehouden te Montreal op 17 september 1997.
 Art.    3 . Inwerkingtreding.
1. Deze wijziging treedt in werking op 1 januari 2001, met dien verstande dat ten minste twintig akten van bekrachtiging, aanvaarding of goedkeuring van de wijziging moeten zijn nedergelegd door Staten of regionale organisaties voor economische integratie die Partij zijn bij het Protocol van Montreal betreffende stoffen die de ozonlaag afbreken. Ingeval op genoemde datum niet aan deze voorwaarde is voldaan, treedt de wijziging in werking op de negentigste dag na de datum waarop daaraan is voldaan.
2. Voor de toepassing van het eerste lid worden akten die door regionale organisaties voor economische integratie worden nedergelegd, niet geteld bij die welke door de lidstaten van die organisaties worden nedergelegd.
3. Na de inwerkingtreding van deze wijziging overeenkomstig het bepaalde in het eerste lid, treedt zij ten aanzien van elke andere Partij bij het Protocol in werking op de negentigste dag na de datum van nederlegging van haar akte van bekrachtiging, aanvaarding of goedkeuring.
 BIJLAGE.
 Art.  N. Amendement op het Protocol van Montreal inzake substanties die de ozonlaag aantasten, gedaan te Beijing op 3 december 1999. - Lijst der gebonden Staten.
Staten/Organisatie
Datum

 Type

 Datum

Datum

 authenti-
 instemming

 instemming

 interne

 ficatie

 inwerking-

 treding
AFGHANISTAN

 Toetreding

 17/06/2004

 15/09/2004
AUSTRALIE

 Aanvaarding

17/08/2005

 15/11/2005
BAHAMAS, DE

 Aanvaarding

16/03/2005

 14/06/2005
BARBADOS

Toetreding

 10/12/2002

 10/03/2003
BELGIE

Bekrachtiging
06/04/2006

 05/07/2006
BHOUTAN

 Toetreding

 23/08/2004

 21/11/2004
BRAZILIE

Bekrachtiging
30/06/2004

 28/09/2004
BULGARIJE

 Toetreding

 15/04/2002

 14/07/2002
BURKINA FASO

Bekrachtiging
11/11/2002

 09/02/2003
BURUNDI

 Aanvaarding

18/10/2001

 25/02/2002
CANADA

Aanvaarding

09/02/2001

 25/02/2002
CHILI

 Bekrachtiging
03/05/2000

 25/02/2002
COMOREN

 Toetreding

 02/12/2002

 02/03/2002
CONGO

 Toetreding

 23/03/2005

 21/06/2005
 (DEMOCRATISCHE
 REP.)
CONGO (REPUBLIEK)

 Toetreding

 19/10/2001

 25/02/2002
COOK (EIL.)

 Toetreding

 22/12/2003

 22/03/2004
CUBA

Aanvaarding

12/09/2005

 11/12/2005
CYPRUS

Bekrachtiging
02/09/2004

 01/12/2004
DENEMARKEN

Aanvaarding

24/09/2003

 23/12/2003
DOMINICA

Toetreding

 07/03/2006

 05/06/2006
DUITSLAND

 Bekrachtiging
28/10/2002

 26/01/2003
ERITREA

 Toetreding

 05/07/2005

 03/10/2005
ESTLAND

 Bekrachtiging
22/12/2003

 22/03/2003
Europese

Goedkeuring

25/03/2002

 23/06/2002
 Gemeenschap
FINLAND

 Aanvaarding

18/06/2001

 25/02/2002
FRANKRIJK

 Goedkeuring

25/07/2003

 23/10/2003
GABON

 Toetreding

 04/12/2000

 25/02/2002
GHANA

 Toetreding

 08/08/2005

 06/11/2005
GRENADA

 Toetreding

 12/01/2004

 12/04/2004
GRIEKENLAND

 Bekrachtiging
27/01/2006

 27/04/2006
VERENIGD KONINKRIJK

 Bekrachtiging
12/10/2001

 25/02/2002
GUATEMALA

 Toetreding

 21/01/2002

 21/04/2002
GUINEE-BISSAU

 Toetreding

 12/11/2002

 10/02/2003
HONGARIJE

 Goedkeuring

23/04/2002

 22/07/2002
IERLAND

 Aanvaarding

06/10/2005

 04/01/2006
IJSLAND

 Bekrachtiging
31/03/2004

 29/06/2004
INDIA

 Toetreding

 03/03/2003

 01/06/2003
INDONESIE

 Bekrachtiging
26/01/2006

 26/04/2006
ISRAEL

Bekrachtiging
15/04/2004

 14/07/2004
ITALIE

Bekrachtiging
22/10/2004

 20/01/2005
JAMAICA

 Toetreding

 24/09/2003

 23/12/2003
JAPAN

 Aanvaarding

30/08/2002

 28/11/2002
JORDANIE

Bekrachtiging
01/02/2001

 25/02/2002
KIRGIZISTAN

 Bekrachtiging
05/10/2005

 03/01/2006
KIRIBATI

Toetreding

 09/08/2004

 07/11/2004
KOREA (DEM. REP.)

 Toetreding

 13/12/2001

 13/03/2002
KOREA (REP.)

Aanvaarding

09/01/2004

 09/04/2004
KROATIE

 Bekrachtiging
25/04/2002

 24/07/2002
LETLAND

 Aanvaarding

09/07/2004

 07/10/2004
LIBERIA

 Toetreding

 30/11/2004

 28/02/2005
LIECHTENSTEIN

 Aanvaarding

23/12/2003

 23/03/2004
LITOUWEN

Aanvaarding

17/03/2004

 15/06/2004
LUXEMBURG

 Bekrachtiging
22/01/2001

 25/02/2002
MACEDONIE (VJR)

 Toetreding

 23/05/2002

 21/08/2002
MADAGASCAR

Toetreding

 16/01/2002

 16/04/2002
MALDIVEN

Toetreding

 03/09/2002

 02/12/2002
MALEISIE

Bekrachtiging
26/10/2001

 25/02/2002
MALI

Aanvaarding

25/03/2004

 23/06/2004
MALTA

 Aanvaarding

22/12/2003

 22/03/2004
MARSHALL (EIL.)

 Toetreding

 19/05/2004

 17/08/2004
MAURITIUS

 Aanvaarding

24/03/2003

 22/06/2003
MICRONESIE

Toetreding

 27/11/2001

 25/02/2002
MONACO

Aanvaarding

03/04/2003

 02/07/2003
NAURU

 Toetreding

 10/09/2004

 09/12/2004
NEDERLAND

 Aanvaarding

13/11/2001

 25/02/2002
NIEUW-ZEELAND

 Bekrachtiging
08/06/2001

 25/02/2002
NIGER

 Bekrachtiging
25/08/2005

 23/11/2005
NIGERIA

 Bekrachtiging
24/05/2004

 22/08/2004
NIUE

Toetreding

 22/12/2003

 22/03/2004
NOORWEGEN

 Bekrachtiging
29/11/2001

 27/02/2002
OMAN

Bekrachtiging
19/01/2005

 19/04/2005
OOSTENRIJK

Bekrachtiging
23/09/2004

 22/12/2004
PAKISTAN

Bekrachtiging
02/09/2005

 01/12/2005
PALAU

 Toetreding

 29/05/2001

 25/02/2002
PANAMA

Bekrachtiging
05/12/2001

 05/03/2002
POLEN

 Bekrachtiging
13/04/2006

 12/07/2006
ROEMENIE

Aanvaarding

17/11/2005

 15/02/2006
RUSSISCHE FEDERATIE

 Aanvaarding

14/12/2005

 14/03/2006
RWANDA

Toetreding

 07/01/2004

 06/04/2004
SAMOA

 Aanvaarding

04/10/2001

 25/02/2002
SAO TOME EN

 Toetreding

 19/11/2001

 25/02/2002
 PRINCIPE
SENEGAL

 Bekrachtiging
08/10/2003

 06/01/2004
SERVIE-MONTENEGRO

 Toetreding

 22/03/2005

 20/06/2005
SEYCHELLEN

Toetreding

 26/08/2002

 24/11/2002
SIERRA LEONE

Toetreding

 29/08/2001

 25/02/2002
SLOVAKIJE

 Bekrachtiging
22/05/2002

 20/08/2002
SLOVENIE

Bekrachtiging
23/01/2003

 23/04/2003
SOMALIE

 Toetreding

 01/08/2001

 25/02/2002
SPANJE

Aanvaarding

19/02/2002

 20/05/2002
SRI LANKA

 Aanvaarding

27/11/2002

 25/02/2003
ST. LUCIA

 Bekrachtiging
12/12/2001

 12/03/2002
SUDAN

 Toetreding

 18/05/2004

 16/08/2004
SURINAME

Toetreding

 29/03/2006

 27/06/2006
SWAZILAND

 Toetreding

 16/12/2005

 16/03/2006
TANZANIA

Bekrachtiging
06/12/2002

 06/03/2003
TOGO

Aanvaarding

26/11/2001

 25/02/2002
TONGA

 Bekrachtiging
26/11/2003

 24/02/2004
TRINIDAD EN TOBAGO

Bekrachtiging
29/10/2003

 27/01/2004
TSJECHISCHE REP.

Aanvaarding

09/05/2001

 25/02/2002
TUNESIE

 Toetreding

 16/05/2005

 14/08/2005
TURKIJE

 Bekrachtiging
24/10/2003

 22/01/2004
TUVALU

Aanvaarding

04/10/2004

 02/01/2005
URUGUAY

 Toetreding

 09/09/2003

 08/12/2003
VERENIGDE ARABISCHE

 Toetreding

 16/02/2005

 17/05/2005
 EMIRATEN
VERENIGDE STATEN

Bekrachtiging
01/10/2003

 30/12/2003
VIETNAM

 Bekrachtiging
03/12/2004

 03/03/2005
ZUID-AFRIKA

 Toetreding

 11/11/2004

 09/02/2005
ZWEDEN

Bekrachtiging
28/03/2002

 26/06/2002
ZWITSERLAND

 Bekrachtiging
28/08/2002

 26/11/2002


type: legislation

jurisdiction: Belgium

text:
Artikel    1 . Voor de toepassing van dit Verdrag :
1. Wordt verstaan onder " fondsen " alle soorten vermogensbestanddelen, lichamelijk of onlichamelijk, roerend of onroerend, hoe dan ook verkregen, alsmede rechtsbescheiden in welke vorm dan ook, elektronisch of digitaal daaronder begrepen, waaruit de eigendom of andere rechten ten aanzien van die vermogensbestanddelen blijken, inzonderheid, maar niet beperkt tot kredieten, travellercheques, bankcheques, postwissels, aandelen, waardepapieren, obligaties, wissels en kredietbrieven.
2. Wordt verstaan onder " staats- of regeringsvoorziening " alle permanente of tijdelijke voorzieningen of vervoermiddelen in gebruik bij of bezit van vertegenwoordigers van een Staat, leden van een regering, van de wetgevende of de rechterlijke macht of bij functionarissen of medewerkers van een Staat of andere openbare autoriteit of instelling of bij medewerkers of functionarissen van een intergouvernementele organisatie in verband met hun officiële taken.
3. Wordt verstaan onder " opbrengsten " alle fondsen, rechtstreeks of onrechtstreeks, afkomstig van of verkregen door het plegen van een in artikel 2 omschreven strafbaar feit.
 Art.    2 . 1. Een persoon pleegt een strafbaar feit in de zin van dit Verdrag indien deze persoon met enig middel, rechtstreeks of onrechtstreeks, wederrechtelijk en opzettelijk fondsen verstrekt of vergaart met de bedoeling die te gebruiken of met de wetenschap dat die, geheel of gedeeltelijk, gebruikt zullen worden ter uitvoering van :
a) een handeling die een strafbaar feit oplevert binnen het toepassingsgebied van en als omschreven in een van de verdragen vermeld in de bijlage;
b) enige andere handeling bedoeld om de dood van of ernstig lichamelijk letsel te veroorzaken bij een burger, of een ander persoon die niet actief deelneemt aan de vijandelijkheden in een situatie van gewapend conflict, wanneer het doel van die handeling, door haar aard of context, om een bevolking te intimideren of een regering of internationale organisatie te dwingen tot het verrichten of het zich onthouden van een handeling.
2. a) Bij de neerlegging van zijn akte van bekrachtiging, aanvaarding, goedkeuring of toetreding kan een Staat die Partij is, maar die geen Partij is bij een verdrag vermeld in de bijlage, verklaren dat voor de toepassing van dit Verdrag op de Staat die Partij is, het verdrag wordt geacht niet te zijn opgenomen in de in het eerste lid, onderdeel a. bedoelde bijlage. De verklaring is niet langer van kracht zodra het verdrag in werking treedt voor de Staat die Partij is. Deze Staat stelt de depositaris van dit feit in kennis;
b) wanneer een Staat ophoudt partij te zijn bij een in de bijlage vermeld verdrag, kan hij een verklaring, als beoogd in dit artikel, afleggen ten aanzien van dat verdrag.
3. Om een handeling een strafbaar feit te doen zijn als omschreven in het eerste lid, is het niet noodzakelijk dat de fondsen feitelijk zijn gebruikt voor het plegen van een strafbaar feit bedoeld in het eerste lid, onderdelen a) of b).
4. Een persoon pleegt eveneens een strafbaar feit indien deze persoon een poging doet tot het plegen van een strafbaar feit in de zin van het eerste lid van dit artikel.
5. Een persoon pleegt eveneens een strafbaar feit indien deze persoon :
a) als medeplichtige deelneemt aan een strafbaar feit als omschreven in het eerste of vierde lid van dit artikel;
b) het plegen van een strafbaar feit als omschreven in het eerste of vierde lid van dit artikel organiseert of anderen opdracht geeft tot het plegen daarvan;
c) bijdraagt tot het plegen van een of meer strafbare feiten als omschreven in het eerste of vierde lid van dit artikel door een groep personen die optreden met een gemeenschappelijk doel. Deze bijdrage dient opzettelijk te zijn en te worden geleverd :
i) hetzij met het oog op de bevordering van de criminele activiteit of het criminele doel van de groep, wanneer een dergelijke activiteit of doel het plegen van een strafbaar feit inhoudt als omschreven in het eerste lid van dit artikel;
ii) hetzij met de wetenschap van de bedoeling van de groep een strafbaar feit als omschreven in het eerste lid van dit artikel te plegen.
 Art.    3 . Dit Verdrag is niet van toepassing indien het strafbare feit wordt gepleegd binnen een Staat, de vermoedelijke dader een onderdaan is van die Staat en zich bevindt op het grondgebied van die Staat en geen andere Staat een grond heeft krachtens artikel 7, eerste lid, of artikel 7, tweede lid, tot uitoefening van rechtsmacht, met dien verstande dat de bepalingen van de artikelen 12 tot en met 18, voor zover deze zich daartoe lenen, in dergelijke gevallen van toepassing zijn.
 Art.    4 . Elke Staat die Partij is neemt de maatregelen die nodig zijn om :
a) de in artikel 2 omschreven strafbare feiten strafbaar te stellen in het nationaal recht;
b) op deze feiten passende straffen te stellen die rekening houden met de ernst van de feiten.
 Art.    5 . 1. Elke Staat die Partij is neemt, in overeenstemming met zijn nationale rechtsbeginselen, de noodzakelijke maatregelen om een op zijn grondgebied gevestigde of krachtens zijn wetten georganiseerde rechtspersoon aansprakelijk te stellen wanneer een persoon die verantwoordelijk is voor de leiding van of het toezicht op die rechtspersoon, in die hoedanigheid een in artikel 2 omschreven strafbaar feit heeft gepleegd. Deze aansprakelijkheid kan strafrechtelijk, burgerrechtelijk of bestuursrechtelijk zijn.
2. Deze aansprakelijkheid geldt onverminderd de strafrechtelijke aansprakelijkheid van de natuurlijke personen die de strafbare feiten hebben gepleegd.
3. Elke Staat die Partij is ziet in het bijzonder erop toe dat de overeenkomstig het bovenstaande eerste lid aansprakelijke rechtspersonen worden onderworpen aan doeltreffende, evenredige en afschrikkende strafrechtelijk, burgerrechtelijk of bestuursrechtelijke sancties. Dergelijke sancties kunnen geldelijke sancties omvatten.
 Art.    6 . Elke Staat die Partij is treft de nodige maatregelen, eventueel met inbegrip van het benodigde nationaal recht, om te verzekeren dat strafbare feiten die vallen binnen het toepassingsgebied van dit Verdrag onder geen enkele omstandigheid worden gerechtvaardigd door overwegingen van politieke, filosofische, ideologische, raciale, etnische, religieuze of andere soortgelijke aard.
 Art.    7 . 1. Elke Staat die Partij is neemt de maatregelen die nodig zijn om zijn rechtsmacht te vestigen met betrekking tot de in artikel 2 omschreven strafbare feiten indien :
a) het strafbare feit is gepleegd op het grondgebied van die Staat;
b) het strafbare feit is gepleegd aan boord van een schip dat onder de vlag van die Staat vaart of aan boord van een luchtvaartuig dat overeenkomstig de wetgeving van die Staat is ingeschreven op het tijdstip waarop het strafbare feit wordt gepleegd;
c) het strafbare feit is gepleegd door een onderdaan van die Staat.
2. Een Staat die Partij is kan eveneens zijn rechtsmacht met betrekking tot genoemde strafbare feiten vestigen indien :
a) het strafbare feit was gericht tegen, of heeft geleid tot het plegen van een strafbaar feit als bedoeld in artikel 2, eerste lid, onderdelen a) of b), op het grondgebied of tegen een onderdaan van die Staat;
b) het strafbare feit was gericht tegen, of heeft geleid tot het plegen van een strafbaar feit als bedoeld in artikel 2, eerste lid, onderdelen a) of b), tegen een in het buitenland gevestigde staats- of regeringsvoorziening van die Staat, daaronder begrepen diplomatieke of consulaire gebouwen van die Staat;
c) het strafbare feit was gericht tegen, of heeft geleid tot het plegen van een strafbaar feit als bedoeld in artikel 2, eerste lid, onderdelen a. of b., in een poging die Staat te dwingen tot het verrichten of het zich onthouden van een handeling;
d) het strafbare feit is gepleegd door een staatloze die op het grondgebied van die Staat zijn of haar vaste verblijfplaats heeft;
e) het strafbare feit is gepleegd aan boord van een luchtvaartuig dat door de Regering van die Staat wordt gebruikt.
3. Elke Staat die Partij is en die dit Verdrag bekrachtigt, aanvaardt, goedkeurt of ertoe toetreedt, stelt de Secretaris-generaal van de Verenigde Naties in kennis van de rechtsmacht die hij overeenkomstig het tweede lid heeft gevestigd. Indien zich wijzigingen voordoen, stelt de betrokken Staat die Partij is de Secretaris-generaal daarvan onmiddellijk in kennis.
4. Elke Staat die Partij is neemt tevens de maatregelen die nodig zijn om zijn rechtsmacht te vestigen met betrekking tot de in artikel 2 omschreven strafbare feiten in gevallen waarin de vermoedelijke dader zich op zijn grondgebied bevindt en hij deze persoon niet uitlevert aan een Staat die Partij is en die zijn rechtsmacht heeft gevestigd in overeenstemming met het eerste of tweede lid.
5. Wanneer meer dan een Staat die Partij is aanspraak maakt op rechtsmacht met betrekking tot de in artikel 2 omschreven strafbare feiten, streven de betrokken Staten die Partij zijn ernaar hun optreden op passende wijze te coördineren, in het bijzonder betreffende de voorwaarden voor vervolging en de wijze voor wederzijdse rechtshulp.
6. Onverminderd de maatstaven van algemeen internationaal recht sluit dit Verdrag niet de uitoefening uit van enige rechtsmacht in strafrechtelijke aangelegenheden die een Staat die Partij is in overeenstemming met zijn nationaal recht heeft gevestigd.
 Art.    8 . 1. Elke Staat die Partij is neemt passeerde maatregelen, in overeenstemming met zijn nationale rechtsbeginselen, voor het identificeren, opsporen en bevriezen of in beslag nemen van alle fondsen gebruikt of bestemd voor het plegen van de in artikel 2 omschreven strafbare feiten, alsmede de opbrengsten afkomstig van dergelijke strafbare feiten, ten behoeve van eventuele verbeurdverklaring.
2. Elke Staat die Partij is neemt passende maatregelen, in overeenstemming met zijn nationale rechtsbeginselen, voor de verbeurdverklaring van fondsen gebruikt of bestemd voor het plegen van de in artikel 2 omschreven strafbare feiten en de opbrengsten afkomstig van dergelijke strafbare feiten.
3. Elke betrokken Staat kan overwegen verdragen te sluiten inzake het delen met andere Staten die Partij zijn, op reguliere basis of geval tot geval, van de fondsen afkomstig van de in dit artikel bedoelde verbeurdverklaringen.
4. Elke Staat die Partij is overweegt het instellen van mechanismen waarmee de fondsen afkomstig van de in dit artikel bedoelde verbeurdverklaringen worden aangewend voor het schadeloos stellen van de slachtoffers van strafbare feiten als bedoeld in artikel 2, eerste lid, onderdelen a. of b. of hun verwanten.
5. De bepalingen van dit artikel worden toegepast onverminderd de rechten van te goeder trouw handelende derden.
 Art.    9 . 1. Indien een Staat die Partij is informatie verkrijgt dat de dader of vermoedelijke dader van een in artikel 2 omschreven strafbaar feit zich mogelijk op zijn grondgebied bevindt, neemt de desbetreffende Staat die Partij is de maatregelen die krachtens zijn nationale recht nodig zijn voor een onderzoek naar de in de verstrekte informatie opgenomen feiten.
2. Een Staat die Partij is en op wiens grondgebied de dader of vermoedelijke dader zich bevindt, neemt, indien hij ervan overtuigd is dat de omstandigheden dit rechtvaardigen, in overeenstemming net zijn nationaal recht de passende maatregelen ter verzekering van de aanwezigheid van die persoon ten behoeve van strafvervolging of uitlevering.
3. Eenieder tegen wie de in het tweede lid genoemde maatregelen worden genomen heeft het recht :
a) zich onverwijld in verbinding te stellen met de dichtstbijzijnde daarvoor in aanmerking komende vertegenwoordiger van de Staat waarvan hij onderdaan is of die anderszins gerechtigd is om de rechten van deze persoon te beschermen of, indien het een staatloze betreft, de Staat op het grondgebied waarvan die persoon zijn vaste verblijfplaats heeft;
b) te worden bezocht door een vertegenwoordiger van die Staat;
c) te worden geïnformeerd over zijn rechten op grond van de onderdelen a) en b).
4. De in het derde lid bedoelde rechten worden uitgeoefend in overeenstemming met de wetten en voorschriften van de Staat op het grondgebied waarvan de dader of vermoedelijke dader zich bevindt, met dien verstande dat de genoemde wetten en voorschriften het mogelijk maken dat de doeleinden die met de krachtens het derde lid verleende rechten worden beoogd, volledig kunnen worden verwezenlijkt.
5. De bepalingen van het derde en vierde lid gelden onverminderd het recht van een Staat die Partij is die zich beroept op rechtsmacht overeenkomstig artikel 7, eerste lid, onderdeel c., of tweede lid, onderdeel d., het Internationale Comité van het Rode Kruis te verzoeken zich in verbinding te stellen met de vermoedelijke dader en deze te bezoeken.
6. Wanneer een Staat die Partij is krachtens dit artikel een persoon in detentie heeft gesteld, stelt hij de Staten die Partij zijn die overeenkomstig artikel 7, eerste en tweede lid, hun rechtsmacht hebben gevestigd, alsmede wanneer hij dit nodig acht alle andere belanghebbende Staten die Partij zijn, rechtstreeks of via de Secretaris-generaal van de Verenigde Naties, onverwijld ervan in kennis dat de betrokken persoon in detentie is gesteld en van de omstandigheden die zijn detentie verantwoorden. De Staat die het in het eerste lid bedoelde onderzoek instelt, deelt zijn bevindingen onverwijld mee aan genoemde Staten die Partij zijn en geeft tevens aan of hij voornemens is zijn rechtsmacht uit te oefenen.
 Art.    10 . 1. De Staat die Partij is op het grondgebied waarvan de vermoedelijke dader zich bevindt, is, in de gevallen waarop artikel 7 van toepassing is, indien hij deze persoon niet uitlevert, zonder enige uitzondering en ongeacht of het strafbare feit op zijn grondgebied is gepleegd of niet, verplicht de zaak zonder onnodige vertraging over te dragen aan zijn bevoegde autoriteiten voor vervolging door middel van een procedure overeenkomstig het recht van die Staat. Deze autoriteiten nemen hun beslissing op dezelfde wijze als in geval van elk ander strafbaar feit van ernstige aard krachtens het recht van die Staat.
2. Wanneer het een Staat die Partij is op grond van zijn nationale wetgeving alleen is toegestaan een onderdaan uit te leveren of op andere wijze over te leveren op voorwaarde dat deze wordt teruggezonden naar die Staat om de straf te ondergaan die is opgelegd als gevolg van het proces of de procedure waarvoor de uitlevering of overgave van de persoon werd verzocht, en deze Staat en de Staat die verzoekt om uitlevering van de persoon instemmen met deze optie en andere voorwaarden die zij gepast achten, is een dergelijke voorwaardelijke uitlevering of overgave voldoende voor ontheffing van de in het eerste lid omschreven verplichting.
 Art.    11 . 1. Voor dit Verdrag in werking treedt, worden de in artikel 2 omschreven strafbare feiten in alle tussen de Staten die Partij zijn bestaande uitleveringsverdragen geacht te zijn begrepen als uitleveringsdelicten. De Staten die Partij zijn verbinden zich ertoe bedoelde strafbare feiten op te nemen als uitleveringsdelicten in ieder uitleveringsverdrag dat vervolgens tussen hen wordt gesloten.
2. Indien een Staat die Partij is die uitlevering afhankelijk stelt van het bestaan van een verdrag, een verzoek om uitlevering ontvangt van een andere Staat die Partij is waarmee hij geen uitleveringsverdrag heeft gesloten, kan de aangezochte Staat die Partij is, indien hij dit verkiest, dit Verdrag beschouwen als een juridische grondslag voor uitlevering op grond van de in artikel 2 omschreven strafbare feiten. De uitlevering is onderworpen aan de overige voorwaarden waarin is voorzien in het recht van de aangezochte Staat.
3. Staten die Partij zijn die uitlevering niet afhankelijk stellen van het bestaan van een verdrag, erkennen de in artikel 2 omschreven strafbare feiten onderling als uitleveringsdelicten, onderworpen aan de voorwaarden waarin is voorzien in het recht van de aangezochte Staat.
4. Voor uitlevering tussen Staten die Partij zijn worden de in artikel 2 omschreven strafbare feiten, indien nodig, ten behoeve van uitlevering tussen Staten die Partij zijn, beschouwd als niet alleen gepleegd op de plaats waar zij zijn gepleegd, maar ook op het grondgebied van de Staten die hun rechtsmacht hebben gevestigd overeenkomstig artikel 7, eerste en tweede lid.
5. De bepalingen van alle uitleveringsverdragen en -regelingen die tussen de Staten die Partij zijn bestaan met betrekking tot de strafbare feiten omschreven in artikel 2, worden geacht tussen die Staten die Partij zijn te zijn gewijzigd voor zover zij niet verenigbaar zijn met dit Verdrag.
 Art.    12 . 1. De Staten die Partij zijn verlenen elkaar de ruimst mogelijke rechtshulp bij strafrechtelijke onderzoeken, bij strafzaken of bij uitleveringsprocedures op grond van de in artikel 2 omschreven strafbare feiten, daaronder begrepen rechtshulp ter verkrijging van bewijs in hun bezit dat nodig is voor het proces.
2. De Staten die Partij zijn kunnen een verzoek om wederzijdse rechtshulp niet weigeren op grond van het bankgeheim.
3. De verzoekende Partij stelt niet ter beschikking, noch maakt gebruik van inlichtingen of bewijs, verschaft door de aangezochte Partij voor onderzoek, vervolging of procedures die niet versneld worden in het verzoek, zonder de voorafgaande toestemming van de aangezochte Partij.
4. Elke Staat die Partij is kan overwegen mechanismen in te stellen om andere Staten die Partij zijn deelgenoot te maken van inlichtingen of bewijs benodigd om strafrechtelijk, burgerrechtelijk of bestuursrechtelijke aansprakelijkheid vast te stellen uit hoofde van artikel 5.
5. De Staten die Partij zijn komen hun verplichtingen uit hoofde van het eerste en tweede lid na in overeenstemming met de verdragen en regelingen inzake wederzijdse rechtshulp of uitwisseling van inlichtingen die tussen hen bestaan. Indien dergelijke verdragen of regelingen ontbreken, verlenen de Staten die Partij zijn elkaar rechtshulp overeenkomstig hun nationaal recht.
 Art.    13 . Geen van de in artikel 2 omschreven strafbare feiten wordt, ten behoeve van uitlevering of wederzijdse rechtshulp, beschouwd als een fiscaal delict. Dienovereenkomstig mogen Staten die Partij zijn geen verzoek om uitlevering of wederzijdse rechtshulp weigeren met als enige reden dat het een fiscaal delict betreft.
 Art.    14 . Geen van de in artikel 2 omschreven strafbare feiten wordt, ten behoeve van uitlevering of wederzijdse rechtshulp, beschouwd als een politiek delict, een met een politiek delict samenhangend delict of een delict ingegeven door politieke motieven. Dienovereenkomstig mag een verzoek om uitlevering of wederzijdse rechtshulp op basis van een dergelijk delict niet worden geweigerd met als enige reden dat het een politiek delict, een met een politiek delict samenhangend delict of een delict ingegeven door politieke motieven betreft.
(NOTA : Op 28 januari 2008, heeft het Koninkrijk België het volgende voorbehoud ingetrokken :
" Wat betreft het artikel 14 van het Verdrag legt de Belgische Regering volgend voorbehoud af :
1. In uitzonderlijke omstandigheden behoudt België zich het recht voor uitlevering of wederzijdse rechtshulp te weigeren inzake enig strafbaar feit bedoeld in artikel 2 dat wordt beschouwd als een politiek delict, een met een politiek delict samenhangend feit of een delict geïnspireerd door politieke motieven.
2. Ingeval paragraaf 1 wordt toegepast, wijst België erop dat het algemeen rechtsbeginsel aut dedere aut judicare in acht moet worden genomen, rekening houdend met de bevoegheidsregels van zijn rechtscolleges.) <Addendum, B.S. 27-02-2008, p. 12140>)
 Art.    15 . Niets in dit Verdrag mag zo worden uitgelegd dat het verplicht tot uitlevering of tot het verlenen van wederzijdse rechtshulp in gevallen waarin de aangezochte Staat die Partij is ernstige redenen heeft om aan te nemen dat het verzoek om uitlevering voor in artikel 2 omschreven strafbare feiten of om wederzijdse rechtshulp met betrekking tot dergelijke feiten is gedaan met de bedoeling een persoon te vervolgen of te bestraffen op grond van zijn ras, godsdienst, nationaliteit, etnische afkomst of politieke overtuiging, of dat inwilliging van het verzoek de positie van betrokkene om een van deze redenen ongunstig zou kunnen beïnvloeden.
 Art.    16 . 1. Een persoon die in detentie zit of een straf ondergaat op het grondgebied van een Staat die Partij is, en om wiens aanwezigheid op het grondgebied van een andere Staat die Partij is wordt verzocht voor identificatie, een getuigenverklaring of voor het op andere wijze verlenen van medewerking ter verkrijging van bewijs voor onderzoek of vervolging inzake in artikel 2 omschreven strafbare feiten, mag worden overgebracht, indien wordt voldaan aan de volgende voorwaarden :
a) de persoon geeft vrijwillig zijn of haar op volledige informatie gebaseerde toestemming;
b) de bevoegde autoriteiten van beide Staten stemmen ermee in overeenkomstig de voorwaarden die deze Staten gepast achten.
2. Voor de toepassing van dit artikel :
a) is de Staat waarnaar de persoon wordt overgebracht bevoegd en verplicht de overgebrachte persoon in detentie te houden, tenzij anderszins verzocht of gemachtigd door de Staat vanwaar de persoon is overgebracht;
b) komt de Staat waarnaar de persoon is overgebracht onverwijld zijn verplichting na tot terugzending van de persoon voor detentie door de Staat vanwaar deze persoon is overgebracht, zoals vooraf overeengekomen, of op andere wijze overeengekomen door de bevoegde autoriteiten van beide Staten;
c) verlangt de Staat waarnaar de persoon wordt overgebracht niet van de Staat vanwaar de persoon is overgebracht dat deze een uitleveringsprocedure begint ten behoeve van de terugkeer van de persoon,
d) krijgt de overgebrachte persoon vermindering van de in de Staat vanwaar hij of zij is overgebracht uit te zitten straf met de tijd in detentie doorgebracht in de Staat waarnaar hij of zij is overgebracht.
3. Tenzij de Staat die Partij is vanwaar een persoon overeenkomstig dit artikel moet worden overgebracht daarvoor toestemming geeft, wordt die persoon, ongeacht zijn of haar nationaliteit, niet vervolgd of in detentie gesteld, noch aan enige andere beperking van zijn of haar persoonlijke vrijheid onderworpen op het grondgebied van de Staat waarnaar deze persoon wordt overgebracht, wegens feiten of veroordelingen voorafgaand aan zijn of haar vertrek uit het grondgebied van de Staat vanwaar deze persoon werd overgebracht.
 Art.    17 . Een ieder die in detentie wordt gesteld of tegen wie andere maatregelen worden getroffen of een proces aanhangig wordt gemaakt op grond van dit Verdrag, heeft recht op een eerlijke behandeling, daaronder begrepen het genot van alle rechten en waarborgen in overeenstemming met de wetgeving van de Staat op wiens grondgebied die persoon zich bevindt en de toepasselijke bepalingen van het internationaal recht, daaronder begrepen de bepalingen die betrekking hebben op de rechten van de mens.
 Art.    18 . De Staten die Partij zijn werken samen ter voorkoming van de in artikel 2 omschreven strafbare feiten door alle uitvoerbare maatregelen te nemen, onder meer door aanpassing van hun nationaal recht, zo nodig, ter voorkoming en verijdeling van voorbereidingen op hun respectieve grondgebieden die zijn gericht op het plegen, al dan niet op hun grondgebied, van deze strafbare feiten, daaronder begrepen :
a) maatregelen tot het op hun grondgebied verbieden van illegale activiteiten van personen en organisaties die het plegen van in artikel 2 omschreven strafbare feiten bewust aanmoedigen, uitlokken, organiseren of daaraan deelnemen;
b) maatregelen die aan financiële instellingen en andere bij financiële transacties betrokken beroepsgroepen de eis stellen dat deze de meest doeltreffende maatregelen gebruiken die beschikbaar zijn voor het identificeren van hun vaste of incidentele klanten, alsmede klanten in wier belang rekeningen worden geopend, en bijzondere aandacht schenken aan ongebruikelijke of verdachte transacties en transacties melden waarvan vermoed wordt dat zij afkomstig zijn van criminele activiteiten.
Voor dit doel overwegen de Partijen :
i) regels aan te nemen die het openen van rekeningen verbieden waarvan de houders of begunstigden niet geïdentificeerd of niet identificeerbaar zijn, en maatregelen te treffen die verzekeren dat dergelijke instellingen de identiteit van de werkelijke belanghebbenden bij dergelijke transacties verifiëren;
ii) ten aanzien van het identificeren van rechtspersonen de eis te stellen dat financiële instellingen, zo nodig, maatregelen nemen om het juridisch bestaan en de structuur van de klant te verifiëren door, hetzij van een openbaar register of van de klant of van beide, bewijs te verkrijgen omtrent de oprichting, waaronder gegevens betreffende de naam, rechtsvorm, adres, bestuurders en bepalingen inzake de bevoegdheid om de rechtspersoon te binden;
iii) regels aan te nemen die financiële instellingen de verplichting opleggen terstond aan de bevoegde autoriteiten alle ingewikkelde, ongebruikelijke grote transacties en ongebruikelijke transactiepatronen te melden die geen duidelijk economisch of kennelijk rechtmatig doel hebben, zonder dat zij hoeven te vrezen dat zij strafrechtelijke of burgerlijke aansprakelijkheid aanvaarden wegens overtreding van enige beperking inzake bekendmaking van informatie, indien zij hun verdenkingen te goeder trouw melden;
iv) aan financiële instellingen de eis te stellen dat zij, gedurende ten minste vijf jaar, alle noodzakelijke documenten over zowel binnenlandse als internationale transacties bewaren.
2. De Staten die Partij zijn werken voorts samen bij het voorkomen van in artikel 2 omschreven strafbare feiten door te overwegen :
a) maatregelen voor het toezicht, daaronder begrepen bijvoorbeeld het verlenen van vergunningen, op alle bij geldverkeer betrokken instellingen;
b) uitvoerbare maatregelen voor het opsporen of volgen van het feitelijk over de grens vervoeren van contant geld en door de houder verhandelbare stukken, mits zij zijn omkleed met strikte waarborgen die een juist gebruik van inlichtingen verzekeren en mits zij niet in enig opzicht het vrije kapitaalverkeer hinderen.
3. De Staten die Partij zijn werken voorts samen bij het voorkomen van de in artikel 2 omschreven strafbare feiten door het uitwisselen van nauwkeurige en gecontroleerde inlichtingen in overeenstemming met hun nationaal recht en het coördineren van bestuursrechtelijke en andere maatregelen die, waar nodig, worden genomen ter voorkoming van het plegen van in artikel 2 omschreven strafbare feiten, met name door :
a) het opzetten en onderhouden van communicatiekanalen tussen hun bevoegde instanties en diensten ter vergemakkelijking van de veilige en snelle uitwisseling van inlichtingen betreffende alle aspecten van in artikel 2 omschreven strafbare feiten;
b) het met elkaar samenwerken bij het uitvoeren van onderzoeken, inzake de in artikel 2 omschreven strafbare feiten, betreffende :
i) de identiteit, verblijfplaats en activiteiten van personen ten aanzien van wie een redelijk vermoeden bestaat dat zij bij dergelijke strafbare feiten betrokken zijn;
ii) het verkeer van fondsen met betrekking tot het plegen van dergelijke strafbare feiten.
4. Staten die Partij zijn kunnen informatie uitwisselen via de Internationale Politie Organisatie (Interpol).
 Art.    19 . De Staat die Partij is waar de vermoedelijke dader wordt vervolgd deelt, in overeenstemming met zijn nationaal recht of de toepasselijke procedures, de afloop van de procedures mee aan de Secretaris-generaal van de Verenigde Naties, die de inlichtingen zal meedelen aan de andere Staten die Partij zijn.
 Art.    20 . De Staten die Partij zijn komen hun verplichtingen uit hoofde van dit Verdrag na op een wijze die in overeenstemming is met de beginselen van soevereine gelijkheid en territoriale integriteit van Staten en van niet-inmenging in de interne aangelegenheden van andere Staten.
 Art.    21 . Niets in dit Verdrag tast op enige wijze andere rechten, verplichtingen en verantwoordelijkheden aan van Staten en personen op grond van het internationaal recht, met name de doelstellingen van het Handvest van de Verenigde Naties, internationaal humanitair recht en andere relevante verdragen.
 Art.    22 . Niets in dit Verdrag geeft een Staat die Partij is de bevoegdheid op het grondgebied van een andere Staat die Partij is rechtsmacht uit te oefenen of functies te vervullen die door zijn nationale wetgeving uitsluitend zijn voorbehouden aan de autoriteiten van die andere Staat die Partij is.
 Art.    23 . 1. De bijlage kan worden gewijzigd door toevoeging van relevante verdragen die :
a) openstaan voor deelneming door alle Staten;
b) in werking zijn getreden;
c) bekrachtigd, aanvaard of goedgekeurd zijn door tenminste tweeëntwintig Staten die Partij zijn bij dit Verdrag, of waartoe zij zijn toegetreden.
2. Na de inwerkingtreding van dit Verdrag kan elke Staat een dergelijke wijziging voorstellen. Elk voorstel tot wijziging wordt aan de depositaris in schriftelijke vorm meegedeeld. De depositaris deelt voorstellen die aan de eisen van het eerste lid voldoen mee aan alle Staten die Partij zijn en vraagt hun oordeel of de voorgestelde wijziging dient te worden aangenomen.
3. De voorgestelde wijziging wordt geacht te zijn aangenomen tenzij een derde van de Staten die Partij zijn uiterlijk binnen 180 dagen na de verzending bij schriftelijke kennisgeving bezwaar maakt.
4. De aangenomen wijziging van de bijlage wordt 30 dagen na de neerlegging van de tweeëntwintigste akte van bekrachtiging, aanvaarding of goedkeuring van deze wijziging van kracht voor alle Staten die Partij zijn die een dergelijke akte hebben neergelegd. Voor elke Staat die Partij is die de wijziging bekrachtigt, aanvaardt of goedkeurt na de neerlegging van de tweeëntwintigste akte, wordt de wijziging van kracht op de dertigste dag na de neerlegging door deze Staat die Partij is van zijn akte van bekrachtiging, aanvaarding of goedkeuring.
 Art.    24 . 1. Elk geschil tussen twee of meer Staten die Partij zijn inzake de uitlegging of toepassing van dit Verdrag dat niet binnen een redelijke termijn door onderhandeling kan worden beslecht, wordt op verzoek van één van hen onderworpen aan arbitrage. Indien de partijen binnen zes maanden na de datum van het verzoek om arbitrage niet erin zijn geslaagd overeenstemming te bereiken over de regeling van deze arbitrage, kan ieder van deze partijen het geschil voorleggen aan het Internationaal Gerechtshof door middel van een verzoek overeenkomstig het Statuut van het Hof.
2. Elke Staat kan op het tijdstip van ondertekening, bekrachtiging, aanvaarding of goedkeuring van dit Verdrag, dan wel bij toetreding daartoe, verklaren dat hij zich niet gebonden acht door het eerste lid. De overige Staten die Partij zijn, zijn tegenover een Staat die Partij is en die dit voorbehoud heeft gemaakt niet gebonden door het eerste lid.
3. Een Staat die een voorbehoud heeft gemaakt overeenkomstig het tweede lid, kan dit voorbehoud te allen tijde intrekken door middel van een kennisgeving aan de Secretaris-generaal van de Verenigde Naties.
 Art.    25 . 1. Dit Verdrag staat van 10 januari 2000 tot en met 31 december 2001 open voor ondertekening door alle Staten op het hoofdkwartier van de Verenigde Naties te New York.
2. Dit Verdrag dient te worden bekrachtigd, aanvaard of goedgekeurd. De akten van bekrachtiging, aanvaarding of goedkeuring dienen te worden neergelegd bij de Secretaris-generaal van de Verenigde Naties.
3. Dit Verdrag staat open voor toetreding door alle Staten. De akten van toetreding dienen te worden neergelegd bij de Secretaris-generaal van de Verenigde Naties.
 Art.    26 . 1. Dit Verdrag treedt in werking op de dertigste dag volgend op de datum van neerlegging van de tweeëntwintigste akte van bekrachtiging, aanvaarding, goedkeuring of toetreding bij de Secretaris-generaal van de Verenigde Naties.
2. Ten aanzien van iedere Staat die dit Verdrag bekrachtigt, aanvaardt, goedkeurt of ertoe toetreedt na de datum van de neerlegging van de tweeëntwintigste akte van bekrachtiging, aanvaarding, goedkeuring of toetreding, treedt dit Verdrag in werking op de dertigste dag na de datum van neerlegging door de betreffende Staat van de akte van bekrachtiging, aanvaarding, goedkeuring of toetreding.
 Art.    27 . 1. Iedere Staat die Partij is kan dit Verdrag opzeggen door middel van een schriftelijke kennisgeving aan de Secretaris-generaal van de Verenigde Naties.
2. Een opzegging wordt van kracht één jaar na de datum waarop de kennisgeving is ontvangen door de Secretaris-generaal van de Verenigde Naties.
 Art.    28 . Het origineel van dit Verdrag, waarvan de Arabische, Chinese, Engelse, Franse, Russische en Spaanse teksten gelijkelijk authentiek zijn, wordt neergelegd bij de Secretaris-generaal van de Verenigde Naties, die voor eensluidend gewaarmerkte afschriften hiervan aan alle Staten doet toekomen.
Ten blijke waarvan de ondergetekenden, daartoe naar behoren gemachtigd door hun respectieve Regeringen, dit Verdrag hebben ondertekend, dat vanaf 10 januari 2000 openstaat voor ondertekening op het Hoofdkwartier van de Verenigde Naties te New York.
 BIJLAGE.
 Art.    N1 . Bijlage 1.
1. Verdrag tot bestrijding van het wederrechtelijk in zijn macht brengen van luchtvaartuigen, tot stand gekomen te 's-Gravenhage op 16 december 1970.
2. Verdrag tot bestrijding van wederrechtelijke gedragingen gericht tegen de veiligheid van de burgerluchtvaart, tot stand gekomen te Montreal op 23 september 1971.
3. Verdrag inzake de voorkoming en bestraffing van misdrijven tegen internationaal beschermde personen, met inbegrip van diplomaten, aangenomen door de Algemene Vergadering van de Verenigde Naties op 14 december 1973.
4. Verdrag tegen het nemen van gijzelaars, aangenomen door de Algemene Vergadering van de Verenigde Naties op 17 december 1979.
5. Verdrag inzake de fysieke beveiliging van kernmateriaal, tot stand gekomen te Wenen op 3 maart 1980.
6. Protocol tot bestrijding van wederrechtelijke daden van geweld op luchthavens voor de internationale burgerluchtvaart tot stand gekomen bij het Verdrag tot bestrijding van wederrechtelijke gedragingen tegen de veiligheid van de burgerluchtvaart, tot stand gekomen te Montreal op 24 februari 1988.
7. Verdrag ter bestrijding van wederrechtelijke gedragingen gericht tegen de veiligheid van de zeescheepvaart, tot stand gekomen te Rome op 10 maart 1988.
8. Protocol tot bestrijding van wederrechtelijke gedragingen gericht tegen de veiligheid van vaste platforms op het continentale plat, tot stand gekomen te Rome op 10 maart 1988.
9. Verdrag inzake de bestrijding van terroristische bomaanslagen, aangenomen door de Algemene Vergadering van de Verenigde Naties op 15 december 1997.
 Art.  N2. Bijlage 2. Lijst van de Staten.

Staten

Datum

 Type

 Datum

 Datum

authenti-

instemming

instemming
 interne

 ficatie

 inwerking-

treding

-

 -

 -

-

 -
AFGHANISTAN

 Toetreding

 24/09/2003
24/10/2003
ALBANIE

 18/12/2001
Bekrachtiging
10/04/2002
10/05/2002
ALGERIJE

18/01/2000
Bekrachtiging
08/11/2001
10/04/2002
ANDORRA

 11/11/2001
ANTIGUA EN BARBUDA

Toetreding

 11/03/2002
10/04/2002
ARGENTINIE

28/03/2001
ARMENIE

 15/11/2001
Bekrachtiging
16/03/2004
15/04/2004
AUSTRALIE

 15/10/2001
Bekrachtiging
26/09/2002
26/10/2002
AZERBEIDZJAN

04/10/2001
Bekrachtiging
26/10/2001
10/04/2002
BAHAMAS, DE

 02/10/2001
BAHREIN

 14/11/2001
BARBADOS

13/11/2001
Bekrachtiging
18/09/2002
18/10/2002
BELARUS

 12/11/2001
BELGIE

27/09/2001
Bekrachtiging
17/05/2004
16/06/2004
BELIZE

14/11/2001
Bekrachtiging
01/12/2003
31/12/2003
BENIN

 16/11/2001
BHOUTAN

 14/11/2001
Bekrachtiging
22/03/2004
21/04/2004
BOLIVIA

 10/11/2001
Bekrachtiging
07/01/2002
10/04/2002
BOSNIA EN HERZEGOVINA
 11/11/2001
Bekrachtiging
10/06/2003
10/07/2003
BOTSWANA

08/09/2000
Bekrachtiging
08/09/2000
10/04/2002
BRAZILIE

10/11/2001
BRUNEI

Toetreding

 04/12/2002
03/01/2003
BULGARIJE

 19/03/2001
Bekrachtiging
15/04/2002
15/05/2002
BURKINA FASO

Toetreding

 01/10/2003
31/10/2003
BURUNDI

 13/11/2001
CAMBODJA

11/11/2001
CANADA

10/02/2000
Bekrachtiging
19/02/2002
10/04/2002
CENTRAAL-AFRIKA (REP.)
19/12/2001
CHILI

 02/05/2001
Bekrachtiging
10/11/2001
10/04/2002
CHINA

 13/11/2001
COLOMBIA

30/10/2001
COMOREN

 14/01/2000
Bekrachtiging
25/09/2003
25/10/2003
CONGO (DEMOCRATISCHE

11/11/2001
 REP.)
CONGO (REPUBLIEK)

 14/11/2001
COOK(EIL.)

24/12/2001
Bekrachtiging
04/03/2004
03/04/2004
COSTA RICA

14/06/2000
Bekrachtiging
24/01/2003
23/02/2003
CUBA

19/10/2001
Bekrachtiging
15/11/2001
10/04/2002
CYPRUS

01/03/2001
Bekrachtiging
30/11/2001
10/04/2002
DENEMARKEN

25/09/2001
Bekrachtiging
27/08/2002
26/09/2002
DJIBOUTI

15/11/2001
DOMINICAANSE REPUBLIEK
15/11/2001
DUITSLAND

 20/07/2000
ECUADOR

 06/09/2000
Bekrachtiging
09/12/2003
08/01/2004
EGYPTE

06/09/2000
EL SALVADOR

 Toetreding

 15/05/2003
14/06/2003
EQUATORIAAL GUINEA

Toetreding

 07/02/2003
09/03/2003
ESTLAND

 06/09/2000
Bekrachtiging
22/05/2002
21/06/2002
FILIPIJNEN

16/11/2001
Bekrachtiging
07/01/2004
06/02/2004
FINLAND

 10/01/2000
Aanvaarding

28/06/2002
28/07/2002
FRANKRIJK

 10/01/2000
Bekrachtiging
07/01/2002
10/04/2002
GABON

 08/09/2000
GEORGIE

 23/06/2000
Bekrachtiging
27/09/2002
27/10/2002
GHANA

 12/11/2001
Bekrachtiging
06/09/2002
06/10/2002
GRENADA

 Toetreding

 13/12/2001
10/04/2002
GRIEKENLAND

 08/03/2000
Bekrachtiging
16/04/2004
16/05/2004
GUATEMALA

 23/10/2001
Bekrachtiging
12/02/2002
10/04/2002
GUINEA

16/11/2001
Bekrachtiging
14/07/2003
13/08/2003
GUINEA-BISSAU

 14/11/2001
HONDURAS

11/11/2001
Bekrachtiging
25/03/2003
24/04/2003
HONGARIJE

 30/11/2001
Bekrachtiging
14/10/2002
13/11/2002
IERLAND

 15/10/2001
IJSLAND

 01/10/2001
Bekrachtiging
15/04/2002
15/05/2002
INDIA

 08/09/2000
Bekrachtiging
22/04/2003
22/05/2003
INDONESIE

 24/09/2001
ISRAEL

11/07/2000
Bekrachtiging
10/02/2003
12/03/2003
ITALIE

13/01/2000
Bekrachtiging
27/03/2003
26/04/2003
IVOORKUST

 Toetreding

 13/03/2002
12/04/2002
JAMAICA

 10/11/2001
JAPAN

 30/10/2001
Aanvaarding

11/06/2002
11/07/2002
JORDANIE

24/09/2001
Bekrachtiging
28/08/2003
27/09/2003
KAAPVERDISCHE

 Bekrachtiging
10/05/2002
09/06/2002
 (EILANDEN)
KAZAKHSTAN

Toetreding

 24/02/2003
26/03/2003
KENIA

 04/12/2001
Bekrachtiging
27/06/2003
27/07/2003
KIRGIZISTAN

 Toetreding

 02/10/2003
01/11/2003
KOREA (DEM. REP.)

 12/11/2001
KOREA (REP.)

09/10/2001
Bekrachtiging
17/02/2004
18/03/2004
KROATIE

 11/11/2001
Bekrachtiging
01/12/2003
31/12/2003
LESOTHO

 06/09/2000
Bekrachtiging
12/11/2001
10/04/2002
LETLAND

 18/12/2001
Bekrachtiging
14/11/2002
14/12/2002
LIBERIA

 Toetreding

 05/03/2003
04/04/2003
LIBIE

 13/11/2001
Bekrachtiging
09/07/2002
08/08/2002
LIECHTENSTEIN

 02/10/2001
Bekrachtiging
09/07/2003
08/08/2003
LITOUWEN

Toetreding

 20/02/2003
22/03/2003
LUXEMBURG

 20/09/2001
Bekrachtiging
05/11/2003
05/12/2003
MACEDONIE (V.J.R.M)

 31/01/2000
MADAGASCAR

01/10/2001
Bekrachtiging
24/09/2003
24/10/2003
MALAWI

Toetreding

 11/08/2003
10/09/2003
MALDIVEN

Toetreding

 20/04/2004
20/05/2004
MALI

11/11/2001
Bekrachtiging
28/03/2002
27/04/2002
MALTA

 10/01/2000
Bekrachtiging
11/11/2001
10/04/2002
MAROKKO

 12/10/2001
Bekrachtiging
19/09/2002
19/10/2002
MARSHALL (EIL.)

 Toetreding

 27/01/2003
26/02/2003
MAURITANIE

Toetreding

 30/04/2003
30/05/2003
MAURITIUS

 11/11/2001
MEXICO

07/09/2000
Bekrachtiging
20/01/2003
19/02/2003
MICRONESIE

12/11/2001
Bekrachtiging
23/09/2002
23/10/2002
MOLDOVA

 16/11/2001
Bekrachtiging
10/10/2002
09/11/2002
MONACO

10/11/2001
Bekrachtiging
10/11/2001
10/04/2002
MONGOLIE

12/11/2001
Bekrachtiging
25/02/2004
26/03/2004
MOZAMBIQUE

11/11/2001
Bekrachtiging
14/01/2003
13/02/2003
MYANMAR

 12/11/2001
NAMIBIE

 10/11/2001
NAURU

 12/11/2001
NEDERLAND

 10/01/2000
Aanvaarding

07/02/2002
10/04/2002
NICARAGUA

 17/10/2001
Bekrachtiging
14/11/2002
14/12/2002
NIEUW-ZEELAND

 07/09/2000
Bekrachtiging
04/11/2002
04/12/2002
NIGERIA

 01/06/2000
Bekrachtiging
16/06/2003
16/07/2003
NOORWEGEN

 01/10/2001
Bekrachtiging
15/07/2002
14/08/2002
OEKRAINE

08/06/2000
Bekrachtiging
06/12/2002
05/01/2003
OEZBEKISTAN

 13/12/2000
Bekrachtiging
09/07/2001
10/04/2002
OOSTENRIJK

24/09/2001
Bekrachtiging
15/04/2002
15/05/2002
PALAU

 Toetreding

 14/11/2001
10/04/2002
PANAMA

12/11/2001
Bekrachtiging
03/07/2002
02/08/2002
PAPOEA-NIEUW-GUINEA

 Toetreding

 30/09/2003
30/10/2003
PARAGUAY

12/10/2001
Onbepaald
PERU

14/09/2000
Bekrachtiging
10/11/2001
10/04/2002
POLEN

 04/10/2001
Bekrachtiging
26/09/2003
26/10/2003
PORTUGAL

16/02/2000
Bekrachtiging
18/10/2002
17/11/2002
ROEMENIE

26/09/2000
Bekrachtiging
09/01/2003
08/02/2003
RUSSISCHE FEDERATIE

 03/04/2000
Bekrachtiging
27/11/2002
27/12/2002
RWANDA

04/12/2001
Bekrachtiging
13/05/2002
12/06/2002
SAINT KITTS EN NEVIS

12/11/2001
Bekrachtiging
16/11/2001
10/04/2002
SAINT VINCENT EN

03/12/2001
Bekrachtiging
28/03/2002
27/04/2002
 GRENADE
SAN MARINO

26/09/2000
Bekrachtiging
12/03/2002
11/04/2002
SAUDI-ARABIE

29/11/2001
SERVIE EN MONTENEGRO

12/11/2001
Bekrachtiging
10/10/2002
09/11/2002
SEYCHELLEN

15/11/2001
Bekrachtiging
30/03/2004
29/04/2004
SIERRA LEONE

27/11/2001
Bekrachtiging
26/09/2003
26/10/2003
SINGAPORE

 18/12/2001
Bekrachtiging
30/12/2002
29/01/2003
SLOVAKIJE

 26/01/2001
Bekrachtiging
13/09/2002
13/10/2002
SLOVENIE

10/11/2001
SOMALIE

 19/12/2001
SPANJE

08/01/2001
Bekrachtiging
09/04/2002
09/05/2002
SRI LANKA

 10/01/2000
Bekrachtiging
08/09/2000
10/04/2002
SUDAN

 29/02/2000
Bekrachtiging
05/05/2003
04/06/2003
SWAZILAND

 Toetreding

 04/04/2003
04/05/2003
TANZANIA

Toetreding

 22/01/2003
21/02/2003
THAILAND

18/12/2001
TOGO

15/11/2001
Bekrachtiging
10/03/2003
09/04/2003
TONGA

 Toetreding

 09/12/2002
08/01/2003
TSJECHISCHE REP.

06/09/2000
TUNESIE

 02/11/2001
Bekrachtiging
10/06/2003
10/07/2003
TURKIJE

 27/09/2001
Bekrachtiging
28/06/2002
28/07/2002
UGANDA

13/11/2001
Bekrachtiging
05/11/2003
05/12/2003
URUGUAY

 25/10/2001
Bekrachtiging
08/01/2004
07/02/2004
VENEZUELA

 16/11/2001
Bekrachtiging
23/09/2003
23/10/2003
VERENIGDE STATEN

10/01/2000
Bekrachtiging
26/06/2002
26/07/2002
VERENIGDE KONINKRIJK

10/01/2000
Bekrachtiging
07/03/2001
10/04/2002
VIETNAM

 Toetreding

 25/09/2002
25/10/2002
SAMOA

 13/11/2001
Bekrachtiging
27/09/2002
27/10/2002
ZUID-AFRIKA

 10/11/2001
Bekrachtiging
01/05/2003
31/05/2003
ZWEDEN

15/10/2001
Bekrachtiging
06/06/2002
06/07/2002
ZWITSERLAND

 13/06/2001
Bekrachtiging
23/09/2003
23/10/2003
De verklaringen en het voorbehoud afgelegd door België :
I. Met betrekking tot artikel 2, paragraaf 2, a verklaart de Belgische Regering het volgende :
Volgende verdragen worden geacht niet te zijn opgenomen in de bijlage :
-Verdrag inzake de voorkoming en bestraffing van misdrijven tegen internationaal beschermde personen, met inbegrip van diplomaten, aangenomen door de Algemene Vergadering van de Verenigde Naties op 14 december 1973;
- Verdrag ter bestrijding van wederrechtelijke gedragingen gericht tegen de veiligheid van de zeescheepvaart, tot stand gekomen te Rome op 10 maart 1988;
- Protocol tot bestrijding van wederrechtelijke gedragingen gericht tegen de veiligheid van vaste platforms op het continentale plat, tot stand gekomen te Rome op 10 maart 1988;
- Verdrag inzake de bestrijding van terroristische bomaanslagen, aangenomen door de Algemene Vergadering van de Verenigde Naties op 15 december 1997.
II. De Belgische Regering interpreteert de paragrafen 1 en 3 van artikel 2 op de volgende wijze : hij, die fondsen verstrekt of vergaart, pleegt een strafbaar feit in de zin van het Verdrag ingeval deze handeling geheel of gedeeltelijk bijdraagt tot het plannen, het voorbereiden of het plegen van een strafbaar feit als bedoeld in a.) en b.) van paragraaf 1 van artikel 2 van het Verdrag. Het is niet noodzakelijk aan te tonen dat de verstrekte of verzamelde fondsen exact hebben bijgedragen tot een welbepaalde terroristische handeling, als zij hebben bijgedragen tot de criminele activiteit van de personen die het voornemen hadden de handelingen omschreven in a.) en b.) te plegen.
III. Wat betreft het artikel 14 van het Verdrag legt de Belgische Regering volgend voorbehoud af :
1. In uitzonderlijke omstandigheden behoudt België zich het recht voor uitlevering of wederzijdse rechtshulp te weigeren inzake enig strafbaar feit bedoeld in artikel 2 dat wordt beschouwd als een politiek delict, een met een politiek delict samenhangend feit of een delict geïnspireerd door politieke motieven.
2. Ingeval paragraaf 1 wordt toegepast, wijst België erop dat het algemeen rechtsbeginsel aut dedere aut judicare in acht moet worden genomen, rekening houdend met de bevoegdheidsregels van zijn rechtscolleges.
IV. Overeenkomstig de bepalingen van paragraaf 3 van het artikel 7 van het Verdrag verklaart het Koninkrijk België vestiging van zijn rechtsmacht, krachtens zijn interne wetgeving, met betrekking tot de strafbare feiten gepleegd in de situaties voorzien in artikel 7, paragraaf 2.


text:
Artikel    1 . Begripsomschrijvingen.
Voor de toepassing van deze Overeenkomst betekent de term :
1. " investering " : alle soorten eigendommen of vermogensbestanddelen die rechtstreeks of onrechtstreeks worden geïnvesteerd of geherinvesteerd door een investeerder of investeerders van een Overeenkomstsluitende Partij op het Grondgebied van de andere Overeenkomstsluitende Partij overeenkomstig de wetten en reglementeringen van die Partij.
Zonder het toepassingsgebied van het voorgaande te beperken, omvat de term " investering " met name, doch niet uitsluitend :
a) roerende en onroerende goederen, alsmede rechten ermee verbonden voorzover ze kunnen worden geïnvesteerd;
b) aandelen, obligaties, aandelenbezit of alle andere schuldinstrumenten dan wel staatspapieren in het algemeen die verband houden met een investering;
c) schulden en lopende rentes die een economische waarde hebben die verband houden met een investering dan wel geherinvesteerde opbrengsten en vermogensaanwas;
d) auteursrechten, handelsmerken, octrooien, tekeningen of modellen van nijverheid of andere rechten van intellectuele of industriële eigendom, technische werkwijzen en fabrieksgeheimen, handelsnamen en goodwill die verbonden zijn met een investering;
e) welke economische rechten ook die door de wet worden toegekend of voortvloeien uit een contract en welke licentie en franchise ook die worden toegekend overeenkomstig de van kracht zijnde bepalingen en toepasselijk zijn op economische activiteiten;
f) elke waardeverhoging van de oorspronkelijke investering.
2. " Investeerder " : elke natuurlijke persoon of elke rechtspersoon die wordt opgericht in overeenstemming met de wetgeving van een Overeenkomstsluitende Partij en investeert op het grondgebied van de andere Overeenkomstsluitende Partij.
3. " Opbrengst " : de uit een investering verworven inkomsten die de vrucht zijn van een activiteit op het grondgebied van de betrokken Overeenkomstsluitende Partij, en met name winst, rente, vermogensaanwas, dividenden, royalty's en vergoedingen.
4.
a) " grondgebied " : wat de Republiek Jemen betreft, het grondgebied dat onder haar soevereiniteit staat, met inbegrip van, naast de gebieden die binnen haar landsgrenzen vallen, eilanden, territoriale wateren, de exclusieve economische zone en ook het continentale plat en andere zeegebieden waarover zij soevereiniteit en rechtsmacht uitoefent in overeenstemming met de internationale wetgeving.
b) " grondgebied " : wat de Belgisch-Luxemburgse Economische Unie betreft, het grondgebied van het Koninkrijk België en het grondgebied van het Groothertogdom Luxemburg evenals de zeegebieden, dwz de gebieden op en onder zee die zich voorbij de territoriale wateren van de betreffende Staten uitstrekken en waarin deze, overeenkomstig het internationaal recht, soevereine rechten en rechtsmacht uitoefenen met het oog op de opsporing, de winning en het behoud van de natuurlijke rijkdommen.
 Art.    2 . Bevordering en bescherming van investeringen.
1. Elke Overeenkomstsluitende Partij moedigt investeringen van investeerders van de andere Overeenkomstsluitende Partij op haar grondgebied aan.
2. Elke Overeenkomstsluitende Partij verzekert te allen tijde de eerlijke en rechtvaardige behandeling van rechtstreekse of onrechtstreekse investeringen door investeerders van de andere Overeenkomstsluitende Partij en verzekert dat het beheer, de instandhouding, het gebruik, de omzetting, het genot of de overdracht van rechtstreekse of onrechtstreekse investeringen op haar grondgebied door investeerders van de andere Overeenkomstsluitende Partij, alsook bedrijven of ondernemingen waarin deze investeringen werden gedaan, geenszins aan ongerechtvaardigde of discriminatoire maatregelen worden onderworpen.
3. Elke Overeenkomstsluitende Partij handhaaft op haar grondgebied een juridisch kader dat investeerders blijvende rechtszekerheid garandeert, met inbegrip van de naleving te goeder trouw van alle verbintenissen die overeenkomstig haar wetten zijn gemaakt met betrekking tot elke investeerder in het bijzonder.
4. Veranderingen in de juridische vorm van een investering laten haar benaming als " investering " ter fine van deze overeenkomst niet onverlet.
 Art.    3 . Nationale behandeling, meest begunstigde natie.
1. Een Overeenkomstsluitende Partij biedt op haar eigen grondgebied aan investeerders en investeringen van de andere Overeenkomstsluitende Partij volledige juridische bescherming en een rechtvaardige behandeling die niet minder gunstig is dan die welke deze Partij aan haar eigen investeerders dan wel aan de investeerders van een derde Staat verleent.
2. Het bepaalde in lid (1) van dit Artikel verwijst niet naar de voordelen en voorrechten die een Overeenkomstsluitende Partij kan waarborgen aan investeerders van een derde Staat op grond van zijn lidmaatschap van een Douane- of Economische Unie, een gemeenschappelijke markt, een vrijhandelszone of iedere andere vorm van regionale economische organisatie of overeenkomsten ter vermijding van dubbele belasting.
 Art.    4 . Nationalisatie of onteigening.
1. Investeringen worden niet in rechte of in feite, rechtstreeks of onrechtstreeks, genationaliseerd, onteigend, opgevorderd of onderworpen aan gelijk welke maatregelen die geheel of gedeeltelijk een soortgelijke uitwerking hebben op het grondgebied van de andere Overeenkomstsluitende Partij, tenzij ze worden getroffen voor publieke doeleinden of in het nationaal belang, tegen onmiddellijke en rechtvaardige schadeloosstelling en op voorwaarde dat die maatregelen worden genomen op een niet-discriminatoire grond en overeenkomstig alle wettelijke bepalingen en procedures, met inbegrip van specifieke verbintenissen.
2. Billijke schadeloosstelling wordt vastgesteld op grond van de echte marktwaarde onmiddellijk voordat de beslissing tot nationalisatie of onteigening wordt genomen of bekendgemaakt.
3. De schadeloosstelling zal als onmiddellijk worden beschouwd als ze plaatsheeft zonder onnodige vertraging.
4. Indien er onnodige vertraging optreedt, wordt op verzoek van de investeerder een nieuwe schatting uitgevoerd met het oog op een rechtzetting.
5. Een investeerder van een Overeenkomstsluitende Partij die bevestigt dat een deel of het geheel van zijn investering werd onteigend, heeft het recht onverwijld te worden gehoord door de bevoegde rechtbank of de administratieve overheid van de Partij waar de investering tot stand werd gebracht, opdat kan worden vastgesteld of bedoelde onteigening heeft plaatsgevonden, en indien zulks het geval is, of de onteigening en elke schadeloosstelling daartoe voldoen aan de wet en de reglementering alsook aan de grondbeginselen van deze Overeenkomst en om tevens beslissingen te treffen omtrent andere daarmee verband houdende zaken.
6. Bij gebreke van een overeenkomst tussen de investeerder en de bevoegde overheid, wordt het bedrag van de schadeloosstelling vastgesteld overeenkomstig de procedures voor geschillenbeslechting krachtens artikel 8 van deze Overeenkomst. De schadeloosstelling is vrij overdraagbaar krachtens artikel 6 van deze Overeenkomst.
7. Het bepaalde in lid 1 van dit artikel geldt ook voor investeringswinsten.
 Art.    5 . Schadeloosstelling voor schade of verliezen.
Aan investeerders van een Overeenkomstsluitende Partij die met betrekking tot hun investeringen op het grondgebied van de andere Overeenkomstsluitende Partij verlies of schade lijden wegens oorlog, andere vormen van gewapende conflicten, een noodtoestand, burgerlijke onlusten, ongeregeldheden of andere soortgelijke incidenten, verleent de Overeenkomstsluitende Partij waar de investeringen werden gedaan aan de investeerders met betrekking tot verliezen of schade een schadeloosstelling die niet minder gunstig is dan die welke zij aan haar eigen onderdanen of aan de investeerders van de meest begunstigde natie verleent.
 Art.    6 . Overmaking van Kapitaal, Winsten en opbrengsten.
1. Elke Overeenkomstsluitende Partij verleent de investeerders van de andere Overeenkomstsluitende Partij de toelating om alle betalingen zonder onnodige vertraging in om het even welke munt naar het buitenland over te maken.
Deze betalingen omvatten in het bijzonder :
a) geïnvesteerd kapitaal, met inbegrip van geherinvesteerde opbrengsten die worden gebruikt om de investering te behouden en te verhogen;
b) netto-inkomsten, dividenden, royalty's, uitkeringen voor bijstand en technische diensten, rentes en andere winsten voortvloeiend uit de investering;
c) inkomsten voortvloeiend uit de gehele of gedeeltelijke verkoop of de gehele of gedeeltelijke liquidatie van een investering;
d) bedragen die nodig zijn voor betalingen volgens een contract, met inbegrip van de fondsen voor de terugbetaling van leningen die verband houden met een investering en de betaling van aanverwante rentes;
e) schadeloosstelling krachtens artikelen (4) en (5) alsook betalingen betreffende een geschil dat verband houdt met een investering;
f) lonen en vergoedingen betaald aan de onderdanen van de andere Overeenkomstsluitende Partij voor arbeid en diensten die in verband met een investering werden gepresteerd.
2. Zonder beperkingen te stellen aan de werkingssfeer van artikel 3 (2) van deze Overeenkomst, zijn de waarborgen in artikel 6 ten minste gelijk aan die welke worden verleend aan investeerders van de meest begunstigde natie.
3. De onderdanen van elke Overeenkomstsluitende Partij die uit hoofde van een investering toelating hebben gekregen om op het grondgebied van de andere Overeenkomstsluitende Partij te werken, is het tevens toegestaan een passend deel van hun verdiensten over te maken naar hun land van herkomst.
4. De overmakingen dienen te geschieden in een vrij inwisselbare munt aan de koers die op de datum van overmaking van toepassing is op contante transacties in de gebruikte munt.
5. Elke Overeenkomstsluitende Partij verleent de toelating die vereist is om de overmaking onverwijld uit te voeren, zonder andere lasten dan de gebruikelijke taksen en kosten.
 Art.    7 . Subrogatie.
1. Indien een Overeenkomstsluitende Partij of één van haar instellingen een waarborg heeft verleend ten aanzien van niet-commerciële risico's voor een investering van één van haar investeerders op het grondgebied van de andere Overeenkomstsluitende Partij en op grond van die waarborg een betaling heeft gedaan aan voornoemde investeerder, heeft de eerstgenoemde Overeenkomstsluitende Partij of haar instelling die de waarborg heeft verleend het recht in de rechten van de investeerder te treden.
2. Een dergelijke garant mag geen andere rechten uitvoeren dan die welke de investeerder had mogen uitoefenen.
3. Een geschil tussen het gastland en een dergelijke garant wordt geregeld volgens het bepaalde in artikel (8) van deze Overeenkomst.
 Art.    8 . Regeling van geschillen tussen investeerders en Overeenkomstsluitende Partijen.
1. Elk geschil, met inbegrip van geschillen betreffende het bedrag van de schadeloosstelling, tussen de Overeenkomstsluitende Partij en de investeerder van de andere Overeenkomstsluitende Partij, dient zoveel mogelijk bij minnelijke schikking te worden geregeld.
2. Indien de investeerder en een juridisch competente instantie van de andere Overeenkomstsluitende Partij een investeringsovereenkomst hebben gesloten, is de procedure waarin een dergelijke investeringsovereenkomst voorziet, van toepassing.
3. Wanneer een dergelijk geschil niet binnen de zes maanden vanaf de datum van het schriftelijk verzoek tot regeling in der minne kan worden geregeld, kan het, naar keuze van de investeerder, ter regeling worden voorgelegd aan :
a) de bevoegde rechtbank van de ontvangende Overeenkomstsluitende Partij die territoriale bevoegdheid heeft; of
b) een ad-hoc arbitragehof, ingesteld volgens de arbitrageregels van de ontvangende Overeenkomstsluitende Partij; of
c) een ad-hoc arbitragehof ingesteld volgens het arbitragereglement van de Commissie van de Verenigde Naties voor Internationaal Handelsrecht (UNCITRAL); of
d) het Internationaal Centrum voor Regeling van Investeringsgeschillen (ICSID) dat de arbitrageregels en -procedures toepast volgens het Verdrag van Washington van 18 maart 1965 tot regeling van investeringsgeschillen tussen Staten en onderdanen van andere Staten.
4. Elke Overeenkomstsluitende Partij geeft daartoe haar voorafgaande en onherroepelijke toestemming elk geschil aan zodanige arbitrage te onderwerpen. Deze toestemming houdt in dat beide Partijen afstand doen van het recht om de uitputting van alle nationale administratieve en rechtsmiddelen te verzoeken.
5. Geen van de bij een geschil betrokken Overeenkomstsluitende Partij zal in enig stadium van de arbitrageprocedure of van de uitvoering van een scheidsrechterlijke uitspraak, als verweer kunnen aanvoeren dat de investeerder die tegenpartij is bij het geschil, een vergoeding ter uitvoering van een verzekeringspolis of van de in artikel 7 van deze Overeenkomst vermelde waarborg heeft ontvangen, die het geheel of een gedeelte van zijn verliezen dekt.
 Art.    9 . Regeling van geschillen tussen Overeenkomstsluitende Partijen.
1. Enig geschil dat kan ontstaan tussen de Overeenkomstsluitende Partijen betreffende de uitlegging of de toepassing van deze Overeenkomst dient in de mate van het mogelijke bij minnelijke schikking via onderhandelingen te worden geregeld.
2. Wanneer het geschil niet kan worden geregeld binnen zes maanden vanaf de datum waarop een Overeenkomstsluitende Partij naar de andere Overeenkomstsluitende Partij een schriftelijk verzoek om te onderhandelen heeft gezonden, wordt het geschil op verzoek van één der Overeenkomstsluitende Partijen overeenkomstig het bepaalde in dit artikel voorgelegd aan een scheidsgerecht ad hoc.
3. Het scheidsgerecht is samengesteld uit drie scheidsmannen. Elke Overeenkomstsluitende Partij benoemt een scheidsman binnen twee maanden vanaf de datum waarop om arbitrage is verzocht. Beide scheidsmannen benoemen binnen twee maanden de derde scheidsman die als voorzitter van het scheidsgerecht optreedt.
4. Indien binnen de tijdspanne als vermeld in lid (3) van dit artikel, de benoemingen niet worden verricht, kan een der Overeenkomstsluitende Partijen bij ontstentenis van een andere regeling, de President van het Internationale Gerechtshof verzoeken de benoemingen te verrichten. Indien de President van dit Gerechtshof onderdaan is van een Overeenkomstsluitende Partij of indien hij om een andere reden verhinderd is de benoemingen te verrichten, wordt deze taak waargenomen door de Vice-President. Indien de Vice-President van dit Gerechtshof onderdaan is van een Overeenkomstsluitende Partij of indien hij in de onmogelijkheid verkeert de benoemingen te verrichten, wordt het in dienstjaren oudste Lid van het Internationale Gerechtshof dat geen onderdaan is van een van de Overeenkomstsluitende Partijen verzocht de benoemingen te verrichten.
5. Het scheidsgerecht doet uitspraak bij meerderheid van stemmen en de uitspraak is bindend. Elke Overeenkomstsluitende Partij draagt de honoraria en de kosten van de door haar benoemde scheidsman alsmede de met de procedure verband houdende vertegenwoordigingskosten. De honoraria van de President en alle andere kosten worden gelijkelijk door de Overeenkomstsluitende Partijen gedragen.
6. Het scheidsgerecht stelt zijn eigen procedureregels vast.
 Art.    10 . Intergouvernementele betrekkingen.
Het bepaalde in deze Overeenkomst is van toepassing, ongeacht of de Overeenkomstsluitende Partijen diplomatieke of consulaire betrekkingen onderhouden of niet.
 Art.    11 . Toepassing van andere bepalingen.
1. Indien deze Overeenkomst en een andere internationale overeenkomst waarbij beide Overeenkomstsluitende Partijen ondertekenende partij zijn, met betrekking tot enige aangelegenheid een regeling bevat, zijn de meest gunstige bepalingen van toepassing op de Overeenkomstsluitende Partijen en hun investeerders.
2. Wanneer een Overeenkomstsluitende Partij aan de investeerders van de andere Overeenkomstsluitende Partij overeenkomstig haar wetten en voorschriften dan wel uit hoofde van het bepaalde in een specifiek contract, een investeringsvergunning of een overeenkomst, een gunstiger behandeling verleent dan die waarin het bepaalde in deze Overeenkomst voorziet, is in dat bepaalde geval de gunstigste behandeling van toepassing.
 Art.    12 . Vorige investeringen.
De Overeenkomst is eveneens van toepassing op de investeringen die vóór de inwerkingtreding ervan werden gedaan door investeerders van een Overeenkomstsluitende Partij op het grondgebied van de andere Overeenkomstsluitende Partij overeenkomstig de wetten en voorschriften van laatstgenoemde Overeenkomstsluitende Partij. Ze is evenwel niet van toepassing op geschillen die zijn ontstaan vóór de inwerkingtreding van de Overeenkomst.
 Art.    13 . Inwerkingtreding.
De Overeenkomst treedt in werking op de datum waarop beide Overeenkomstsluitende Partijen elkaar ervan in kennis stellen dat aan de onderscheiden grondwettelijke procedures is voldaan.
 Art.    14 . Duur en beëindiging.
1. De Overeenkomst blijft van kracht gedurende een tijdvak van tien jaar vanaf de datum van kennisgeving als bedoeld in artikel 13 hiervoor en wordt stilzwijgend verlengd voor een tijdvak van tien jaar, tenzij een Overeenkomstsluitende Partij uiterlijk een jaar vóór de einddatum van de Overeenkomst schriftelijk te kennen geeft dat ze zich uit de Overeenkomst terugtrekt.
2. Wanneer een investering tot stand kwam vóór de einddatum van de Overeenkomst als vermeld in lid (1) van dit artikel, blijft het bepaalde in de artikelen 1 tot 13 van deze Overeenkomst ten aanzien van zodanige investering nog gedurende een tijdvak van tien jaar van kracht, te rekenen vanaf de voormelde datum.
Ten blijke waarvan de ondergetekenden, daartoe naar behoren gemachtigd door hun onderscheiden Regeringen, deze Overeenkomst hebben ondertekend.
Gedaan te Brussel, op 3 februari 2000, in twee oorspronkelijke exemplaren elk in de Nederlandse, de Franse, de Engelse en de Arabische taal, alle teksten gelijkelijk authentiek. In geval van verschil in uitlegging is de Engelse tekst doorslaggevend.
 BIJLAGE.
 Art.  N. Deze Overeenkomst is in werking getreden op 31 december 2003.