text:
HOOFDSTUK I.  - Algemene bepalingen
 Artikel     1 . Deze ordonnantie regelt een aangelegenheid als bedoeld in artikel 39 van de Grondwet.
 Art.    2 . Deze ordonnantie leeft de bepalingen na van de Verordening (EU) nr. 651/2014 van de Commissie van 17 juni 2014 waarbij bepaalde categorieën steun op grond van de artikelen 107 en 108 van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie met de interne markt verenigbaar worden verklaard, evenals de latere bepalingen die deze Verordening aanvullen of wijzigen.
 Art.    3 . Voor de toepassing van deze ordonnantie en haar uitvoeringsbesluiten verstaat men onder :
1° algemene ramp : een natuurverschijnsel met uitzonderlijk karakter of onvoorspelbare intensiteit dat belangrijke schade heeft veroorzaakt en als dusdanig erkend is door de Regering, met uitzondering van de landbouwrampen ;
2° aanvrager : hij die, wanneer de ramp zich voordoet, hetzij eigenaar, mede-eigenaar of blote eigenaar is, hetzij titularis is van een recht van erfpacht of van opstal, hetzij huurder of koper is van een goed volgens een contract van " huurkoop " of van een contract van verkoop op afbetaling;
3° het Bestuur : de directie door de Regering belast met het onderzoek van de aanvragen tot herstelbetaling naar aanleiding van erkende algemene rampen.
 HOOFDSTUK II.  - Toepassingsgebied
 Art.    4 . Enkel materiële schade die door algemene rampen aan roerende of onroerende lichamelijke goederen toegebracht wordt op het grondgebied van het Brussels Hoofdstedelijk Gewest geeft aanleiding tot een hersteltegemoetkoming onder de voorwaarden waarin deze ordonnantie voorziet. Schade waarvan het herstel door een bijzondere wetgeving of door internationale overeenkomsten geregeld wordt, is uitgesloten van de toepassing van deze ordonnantie.
Deze ordonnantie is niet van toepassing op de schade toegebracht aan landbouwgoederen.
 Art.    5 . De Regering bepaalt de procedure en de criteria voor de erkenning van de algemene rampen op basis van de terugkeerperiode van de ramp of de door haar te bepalen wetenschappelijke schaal.
De Regering erkent, op basis van de erkenningscriteria, het bestaan van een algemene ramp en de geografische uitgestrektheid ervan.
 Art.    6 . De indiening van een rechtsvordering inzake burgerlijke aansprakelijkheid met het oog op het schadeherstel omschreven in artikel 4 belemmert het verkrijgen van de hersteltegemoetkoming niet.
 Art.    7 . De personen die tot het ontstaan van de schade bijgedragen hebben, zijn uitgesloten uit het voordeel van de hersteltegemoetkoming waarin deze ordonnantie voorziet, voor zover de schade aan hun handeling of aan hun nalatigheid te wijten is.
 HOOFDSTUK III.  - Vergoedbare goederen en begunstigden van de hersteltegemoetkoming
 Art.    8 . De bij deze ordonnantie geregelde hersteltegemoetkoming kan slechts verleend worden voor schade toegebracht aan de volgende roerende of onroerende lichamelijke goederen :
1° de gebouwde onroerende goederen;
2° de verplaatsbare lokalen die voor woning bestemd zijn;
3° de roerende goederen voor dagelijks of huiselijk gebruik;
4° de overige roerende lichamelijke goederen, met uitsluiting van de effecten van financiële beleggingsproducten en speciën, als ze in het Brussels Hoofdstedelijk Gewest aangewend worden :
a) hetzij voor de uitbating van een industriële, ambachtelijke of commerciële onderneming;
b) hetzij voor de uitoefening van elk ander beroep;
c) hetzij voor de bedrijvigheden van een openbare instelling, van een instelling van openbaar nut of van een vereniging zonder winstgevend doel of een stichting.
De aldus omschreven goederen omvatten de hierboven bedoelde producten van de uitbating, het beroep of de activiteiten ;
5° de goederen van het openbaar domein die toebehoren aan de gemeenten, de intercommunales, de openbare centra voor maatschappelijk welzijn, de verenigingen opgericht krachtens Hoofdstuk XII van de organieke wet van 8 juli 1976 betreffende de openbare centra voor maatschappelijk welzijn, de autonome gemeentebedrijven en de openbare instellingen belast met de organisatie van de eredienst of het bieden van morele bijstand volgens een filosofisch niet-confessioneel concept.
 Art.    9 . In uitzondering van artikel 8 wordt niet vergoed :
§ 1. 1° schade aan schepen, zoals omschreven in de artikelen 1 en 271 van Boek II van het Wetboek van bepaalde voorrechten op zeeschepen en diverse bepalingen;
2° schade veroorzaakt aan luxegoederen of delen van luxegoederen, met andere woorden niet onontbeerlijke goederen, die het normale gebruik overstijgen;
3° schade aan de motorvoertuigen die minder dan vijf jaar oud zijn;
4° louter esthetische schade : schade die het gewone gebruik van het geteisterde goed niet hindert;
5° schade aan goederen door een fout, nalatigheid of onvoorzichtigheid van een derde;
6° schade door brand, een blikseminslag of een ontploffing;
7° schade aan goederen bedoeld in artikel 8 die het voorwerp vormen van een vergoeding door een verzekering, zelfs als de vergoeding niet volledig is.
§ 2. 1° Wordt evenmin vergoed de schade :
- toegebracht aan goederen die een eenvoudig risico vormen in de zin van artikel 5 van het koninklijk besluit van 24 december 1992 tot uitvoering van de wet van 25 juni 1992 op de landverzekeringsovereenkomst;
- veroorzaakt door natuurverschijnselen, erkend door de artikelen 123 en volgende van de wet van 4 april 2014 betreffende de verzekeringen, met name overvloedige regen, overstromingen, het overlopen of de opstuwing van openbare rioleringen, aardbevingen, aardverschuivingen of grondverzakkingen;
2° tenzij de bovenvermelde goederen niet verzekerd zijn door het feit dat de begunstigde van de verzekering op de dag van de algemene ramp een leefloon of een gelijkwaardige financiële hulp ontving of daarvoor in aanmerking kwam in toepassing van de wet van 26 mei 2002 betreffende het recht op maatschappelijke integratie.
 Art.    10 . Het recht op de hersteltegemoetkoming ontstaat op het ogenblik van de schade in hoofde van degene die op dat ogenblik, op het in artikel 8 bedoelde goed, titularis is van een recht als bedoeld in artikel 3, 2°.
 HOOFDSTUK IV.  - Vergoedingsprocedure
 Afdeling 1.  - Indiening en ontvankelijkheid van de aanvraag
 Art.    11 . § 1. Na vaststelling van de schade richt de titularis van een recht als bedoeld in artikel 3, 2°, op het in artikel 8 bedoelde goed zijn hersteltegemoetkomingsaanvraag aan het Bestuur.
De aanvrager dient voor het geheel van de hem toebehorende geteisterde goederen één aanvraag in per algemene ramp die door de Regering erkend wordt.
De onverdeelde geteisterde goederen kunnen het voorwerp vormen van een gezamenlijke aanvraag die door de mede-eigenaars of door hun gemachtigde ingediend wordt.
Wanneer de vergadering van de mede-eigenaars een syndicus heeft aangewezen, moet laatstgenoemde de aanvraag tot hersteltegemoetkoming voor de gezamenlijke schade indienen.
De echtgenoten en samenwonenden kunnen één enkele aanvraag voor het geheel van hun goederen indienen.
§ 2. De aanvraag tot hersteltegemoetkoming wordt ingediend vóór het verstrijken van de derde maand na die in de loop waarvan het besluit van de Regering tot erkenning van een algemene ramp in het Belgisch Staatsblad is bekendgemaakt.
De aanvrager die een geval van overmacht kan inroepen of de laattijdige indiening van zijn aanvraag kan rechtvaardigen, kan ze evenwel nog indienen voor het verstrijken van de derde maand na die in de loop waarvan het beletsel of de redenen tot rechtvaardiging van de vertraging opgehouden hebben te bestaan en uiterlijk één jaar na de publicatie van het erkenningsbesluit in het Belgisch Staatsblad.
§ 3. De aanvraag tot hersteltegemoetkoming wordt ingediend in de vormen en volgens de modaliteiten die de Regering bepaalt.
 Afdeling 2.  - Expertise
 Art.    12 . Het Bestuur onderzoekt de aanvraag tot hersteltegemoetkoming. Om in alle fasen van de vergoedingsprocedure te zorgen voor de controle op de aanvragen tot hersteltegemoetkoming, kan het Bestuur overgaan tot alle vaststellingen, expertises, verificaties, verhoren van derden en, in het algemeen, tot alle onderzoeken en nasporingen die het nodig acht voor zijn besluitvorming.
 Art.    13 . In het kader van dat onderzoek wordt de schade vastgesteld in aanwezigheid van de deskundige die door het Bestuur aangewezen wordt en de aanvrager of diens wettelijke vertegenwoordiger.
Het Bestuur doet een beroep op interne of externe deskundigen om de schade vast te stellen en te ramen.
Deze deskundigen beschikken over de bevoegdheden omschreven in artikel 12 om hun opdracht uit te voeren. Ze richten een verslag m.b.t. de vaststelling van de schade aan het Bestuur.
 Afdeling 3.  - Raming van de schade, berekening en betaling van de hersteltegemoetkoming
 Art.    14 . De krachtens hoofdstuk III in aanmerking genomen schade wordt geraamd op basis van de normale prijs, op de datum van de ramp, met inbegrip van het bedrag van de overeenstemmende belastingen, rekening houdend met de herbruikbare delen of elementen alsook met de waarde van de recupereerbare materialen of elementen of van wrakken of schroot. Voor de beoordeling van de schade wordt er rekening gehouden met de ontwaarding van het goed of van bepaalde elementen ervan door materiële of economische slijtage vóór de algemene ramp.
De Regering bepaalt de modaliteiten voor de raming van de schade overeenkomstig de bepalingen van het eerste lid en naargelang de aard van de geteisterde goederen. Deze modaliteiten kunnen vaste regels inhouden, zowel voor de bepaling van de omvang van de schade als voor de beoordeling ervan.
 Art.    15 . De hersteltegemoetkoming wordt forfaitair berekend en uitbetaald volgens de door de Regering bepaalde nadere regels binnen de limieten van de hiervoor bestemde begrotingskredieten. De Regering kan de hersteltegemoetkoming ook aanpassen afhankelijk van de evolutie van de gemiddelde algemene prijs van de wedersamenstelling of van het herstel van de beschadigde goederen.
De door de Regering toegekende tegemoetkoming en de overige sommen, eventueel ontvangen als schadevergoeding, met name via verzekeringspolissen, bedragen niet meer dan 100 % van het totaalbedrag van de schade.
 Art.    16 . Het Bestuur geeft de aanvrager kennis van de beslissing waarbij het zich uitspreekt over de ingediende aanvraag en waarbij het bedrag van de hersteltegemoetkoming wordt vastgelegd, indien de aanvrager daar recht op heeft.
 Afdeling 4.  - Herziening van de beslissing
 Art.    17 . De door een materiële fout aangetaste beslissing kan rechtgezet worden, hetzij ambtshalve, hetzij op initiatief van de aanvrager.
Als er geen materiële vergissing is, kan de aanvrager evenwel om een hernieuwd onderzoek van het dossier vragen wanneer de beslissing genomen werd op basis van onjuiste of onvolledige verklaringen of documenten.
Het gemotiveerde verzoek om rechtzetting of hernieuwd onderzoek wordt uiterlijk zestig dagen vanaf de datum van verzending van de beslissing met een aangetekend schrijven of per elektronisch bericht aan het Bestuur gericht, op straffe van niet-ontvankelijkheid.
 HOOFDSTUK V.  - Diverse bepalingen
 Art.    18 . Bij elke algemene ramp waarop deze ordonnantie van toepassing is, moet elk verzekeringsbedrijf binnen een termijn van tien dagen vanaf de datum van ontvangst van de aanvraag gratis een afschrift van de verzekeringsovereenkomsten die de in de door de algemene ramp getroffen regio gelegen goederen dekken en, in voorkomend geval, een attest van niet-tegemoetkoming verschaffen aan het slachtoffer dat het verzekeringsbedrijf daarom verzoekt.
 HOOFDSTUK VI.  - Slot- en opheffingsbepalingen
 Art.    19 . Deze ordonnantie is van toepassing op de algemene rampen die zich hebben voorgedaan na de datum van inwerkingtreding ervan.
 Art.    20 . De wet van 12 juli 1976 betreffende het herstel van zekere schade veroorzaakt aan private goederen door natuurrampen wordt opgeheven wat betreft het herstel van in het Brussels Hoofdstedelijk Gewest door algemene rampen veroorzaakte schade, met uitzondering van de bepalingen betreffende de landbouwrampen.
 Art.  21. Deze ordonnantie treedt in werking op de door de Regering bepaalde datum.

 (NOTA : Inwerkingtreding vastgesteld op 30-10-2019 door BESL  2019-10-10/06 , art. 29)


type: legislation

jurisdiction: Belgium

text:
HOOFDSTUK I.  - Algemene bepalingen
 Artikel     1 . Deze ordonnantie regelt een aangelegenheid zoals bedoeld in artikel 39 van de Grondwet.
 Art.    2 . Met deze ordonnantie worden de volgende Europese richtlijnen omgezet :
1° Richtlijn 2000/43/EG van de Raad van 29 juni 2000 houdende toepassing van het beginsel van gelijke behandeling van personen ongeacht ras of etnische afstamming;
2° Richtlijn 2000/78/EG van de Raad van 27 november 2000 tot instelling van een algemeen kader voor gelijke behandeling in arbeid en beroep;
3° Richtlijn 2006/54/EG van het Europees Parlement en de Raad van 5 juli 2006 betreffende de toepassing van het beginsel van gelijke kansen en gelijke behandeling van mannen en vrouwen in arbeid en beroep.
In deze ordonnantie wordt voor alle geslachten de mannelijke woordvorm gebruikt.
 HOOFDSTUK II.  - Doelstellingen
 Art.    3 . Deze ordonnantie bepaalt het algemeen kader voor het bevorderen van diversiteit en het bestrijden van discriminatie in de plaatselijke ambtenarij van het Brussels Hoofdstedelijk Gewest.
 HOOFDSTUK III.  - Definities
 Art.    4 . Voor de toepassing van deze ordonnantie, wordt verstaan onder :
1° lokaal bestuur :
a) de gemeenten;
b) de intercommunales;
c) de autonome gemeentebedrijven;
d) de gemeentelijke vzw's;
2° gemeentelijke vzw : een vzw wordt als gemeentelijk beschouwd wanneer ze voldoet aan één van de volgende voorwaarden :
-één of meer van haar organen is voor meer dan de helft samengesteld uit leden van de gemeenteraad die zetelen in die hoedanigheid of door de gemeenteraad voorgedragen leden;
- de gemeente of haar directe of indirecte vertegenwoordigers beschikken over een stemgerechtigde meerderheid in één of meer bestuursorganen;
3° contractuele betrekking : iedere betrekking die niet statutair is, zowel voor arbeid al dan niet in loondienst, arbeid in het kader van stageovereenkomsten, leerovereenkomsten, beroepsinlevingsovereenkomsten en startbaanovereenkomsten of arbeid als zelfstandige;
4° Actiris : instelling van openbaar nut van categorie B, geregeld door de ordonnantie van 18 januari 2001 houdende organisatie en werking van Actiris;
5° diversiteitsplan : geheel van maatregelen ter bevordering van de vertegenwoordiging van alle bevolkingsgroepen en ter bestrijding van discriminatie in de tewerkstelling bij de plaatselijke besturen;
6° diversiteitsconsulent : personeelslid van Actiris van wie de opdracht erin bestaat de plaatselijke besturen te begeleiden in de uitwerking, toepassing en evaluatie van een diversiteitsplan;
7° de Regering : de Brusselse Hoofdstedelijke Regering;
8° wijken van het grondgebied van het Brussels Hoofdstedelijk Gewest : alle statistische wijken van het Brussels Hoofdstedelijk Gewest als gedefinieerd door het Nationaal Instituut voor de Statistiek;
9° werknemer : elk personeelslid dat, al dan niet bezoldigd, werkt bij de plaatselijke besturen als bedoeld in punt 1°  ;
10° arbeidsbetrekkingen : de betrekkingen die onder meer de werkgelegenheid, de voorwaarden voor toegang tot arbeid, de arbeidsvoorwaarden, en de ontslagregelingen omvatten, en dit :
- zowel voor arbeid al dan niet in loondienst, arbeid in het kader van stageovereenkomsten, leerovereenkomsten, beroepsinlevingsovereenkomsten en startbaanovereenkomsten of arbeid als zelfstandige;
- voor alle niveaus van de beroepshiërarchie en voor alle activiteitstakken;
- ongeacht de contractuele of statutaire regeling van de persoon die arbeid verricht;
11° beschermde criteria : leeftijd, seksuele geaardheid, burgerlijke stand, geboorte, vermogen, godsdienstige, levensbeschouwelijke, politieke of vakbondsovertuigingen, taal, gezondheidstoestand, handicap, fysieke of genetische eigenschap, geslacht, zwangerschap, bevalling, moederschap, geslachtsverandering, identiteit en genderuiting, nationaliteit, een zogenaamd ras, huidskleur, afkomst, nationale of etnische afstamming, sociale afkomst of positie;
12° direct onderscheid : er is sprake van een direct onderscheid wanneer een persoon op basis van één van de beschermde criteria minder gunstig behandeld wordt dan een andere persoon in een vergelijkbare situatie behandeld wordt, werd of zou worden;
13° directe discriminatie : direct onderscheid op grond van een beschermd criterium dat niet gerechtvaardigd kan worden op grond van de bepalingen van afdeling II;
14° indirect onderscheid : een indirect onderscheid doet zich voor wanneer een ogenschijnlijk neutrale bepaling, maatstaf of handelwijze personen gekenmerkt door een beschermd criterium, in vergelijking met andere personen bijzonder kan benadelen;
15° indirecte discriminatie : indirect onderscheid op grond van een beschermd criterium dat niet gerechtvaardigd kan worden op grond van de bepalingen van afdeling II;
16° intimidatie : ongewenst gedrag dat met één van de beschermde criteria verband houdt, en tot doel of gevolg heeft dat de waardigheid van de persoon wordt aangetast en een bedreigende, vijandige, beledigende, vernederende of kwetsende omgeving wordt gecreëerd;
17° seksuele intimidatie : ongewenst gedrag met een seksuele connotatie, dat fysiek, verbaal of non-verbaal tot uiting komt, met als doel of gevolg dat de waardigheid van een persoon wordt aangetast, in het bijzonder wanneer een bedreigende, vijandige, beledigende, vernederende of kwetsende omgeving wordt gecreëerd;
18° redelijke aanpassingen : passende maatregelen die in een concrete situatie en naargelang de behoefte worden getroffen om een person met een handicap in staat te stellen toegang te hebben tot tewerkstelling, er deel aan te nemen en erin vooruit te komen, tenzij deze maatregelen een onevenredige belasting vormen voor de werkgever. Wanneer die belasting in voldoende mate wordt gecompenseerd door bestaande maatregelen in het kader van het gevoerde overheidsbeleid inzake personen met een handicap, mag zij niet als onevenredig worden beschouwd;
19° opdracht tot discrimineren : elke handelwijze die er in bestaat wie ook opdracht te geven een persoon, een groep, een gemeenschap of één van hun leden te discrimineren op grond van één van de beschermde criteria;
20° positieve actie : elke specifieke, door de Regering gemachtigde maatregel die tot doel heeft de nadelen verbonden aan één of meer beschermde criteria te voorkomen of te compenseren om in de praktijk volledige gelijkheid te waarborgen;
21° wezenlijke en bepalende beroepsvereiste : van een wezenlijke en bepalende beroepsvereiste kan slechts sprake zijn wanneer :
- een bepaald kenmerk, dat verband houdt met een beschermd criterium, vanwege de aard van de betrokken specifieke beroepsactiviteiten of de context waarin deze worden uitgevoerd, wezenlijk en bepalend is voor de uitoefening van die activiteiten, en;
- de vereiste berust op een legitieme doelstelling en daarmee evenredig is;
22° bepalingen : de administratieve handelingen, de bepalingen opgenomen in individuele of collectieve overeenkomsten, evenals de bepalingen opgenomen in eenzijdig uitgevaardigde documenten;
23° belangenverenigingen :
1) elke instelling van openbaar nut, organisatie en vereniging die op de dag van de feiten ten minste drie jaar rechtspersoonlijkheid bezit en zich statutair tot doel stelt de Rechten van de Mens te verdedigen of discriminatie te bestrijden;
2) de representatieve vakorganisaties in de zin van de wet van 19 december 1974 tot regeling van de betrekkingen tussen de overheid en de vakbonden van haar personeel;
3) de representatieve vakorganisaties in het aangewezen orgaan van vakbondsoverleg voor de administraties, diensten en instellingen waarop de wet van 19 december 1974 tot regeling van de betrekkingen tussen de overheid en de vakbonden van haar personeel niet van toepassing is;
24° Unia : het interfederaal Centrum voor gelijke kansen en bestrijding van discriminatie en racisme, opgericht door het samenwerkingsakkoord van 12 juni 2013 tussen de federale overheid, de Gewesten en de Gemeenschappen voor de oprichting van het interfederaal Centrum voor gelijke kansen en bestrijding van discriminatie en racisme onder de vorm van een gemeenschappelijke instelling zoals bedoeld in artikel 92bis van de bijzondere wet van 8 augustus 1980 tot hervorming der instellingen.
 Art.    5 . § 1. Voor de toepassing van deze ordonnantie wordt een direct onderscheid op basis van zwangerschap, de bevalling en het moederschap gelijkgesteld aan een direct onderscheid gebaseerd op geslacht.
§ 2. Voor de toepassing van deze ordonnantie wordt een direct onderscheid gebaseerd op een geslachtsverandering gelijkgesteld aan een direct onderscheid gebaseerd op geslacht.
§ 3. Voor de toepassing van deze ordonnantie wordt een direct onderscheid gebaseerd op een genderidentiteit of genderuiting gelijkgesteld aan een direct onderscheid gebaseerd op geslacht.
 HOOFDSTUK IV.  - Bevordering van diversiteit bij de Brusselse plaatselijke besturen
 Art.    6 . § 1. Elk plaatselijk bestuur dient een actieplan diversiteit uit te werken met een looptijd van twee jaar. Deze actieplannen worden opgesteld in overleg met de afvaardigingen van werknemers in de plaatselijke besturen met meer dan 49 werknemers.
§ 2. Met het oog op de opstelling, uitvoering en evaluatie van dit actieplan moet elk plaatselijk bestuur :
1° een personeelslid aanwijzen dat belast is met het actieplan diversiteit, de "  diversiteitsmanager  ";
2° een begeleidingscommissie diversiteit oprichten.
§ 3. Binnen de perken van de gewestelijke begrotingskredieten kent de Regering een subsidie toe aan de in artikel 4, 1°  en 2°,  bepaalde plaatselijke besturen om de diversiteit bij deze instellingen te bevorderen. Deze subsidie wordt toegekend aan de in artikel 4, 1° en 2°,  bepaalde plaatselijke besturen die tijdens een kalenderjaar voor contractuele betrekkingen minstens 10 % werkzoekenden in dienst nemen die afkomstig zijn uit Brusselse wijken met een werkloosheidsgraad die gelijk is aan of hoger ligt dan het gemiddelde van het Brussels Hoofdstedelijk Gewest.
§ 4. Binnen de perken van de gewestelijke begrotingskredieten wordt het bedrag van de subsidie zoals bedoeld in paragraaf 3 verhoogd als het plaatselijk bestuur over een diversiteitsplan beschikt dat actief is op het moment van de aanwerving.
Alleen de gemeentebesturen die zijn opgenomen in een procedure voor het uitwerken van een actieplan diversiteit komen in aanmerking voor de subsidie. De in artikel 4, 1° en 2°,  bedoelde instellingen beschikken over een aanpassingsperiode van 12 maanden om zich in regel te stellen met deze ordonnantie.
De subsidiebedragen per indienstneming en volgens de duur van de indienstneming en de soort overeenkomst worden bepaald door de Regering binnen zes maanden na de inwerkingtreding van deze ordonnantie.
 Art.    7 . De diversiteitsconsulenten van Actiris staan de diversiteitsmanagers van de plaatselijke besturen bij in het uitwerken, toepassen en evalueren van de diversiteitsplannen.
 Art.    8 . De Regering verleent een mandaat aan een orgaan voor de coördinatie van de uitwisseling van goede praktijken binnen het netwerk van diversiteitsmanagers van de Brusselse plaatselijke besturen en het organiseren van opleidings-, informatie- en sensibiliseringsacties ten behoeve van de diversiteitsmanagers van de plaatselijke besturen van het Brussels Hoofdstedelijk Gewest.
 Art.    9 . De plaatselijke besturen delen hun werkaanbiedingen automatisch mee aan Actiris.
 Art.    10 . § 1. Het systeem van de diversiteitsplannen maakt het voorwerp uit van evaluatie.
§ 2. Voor de evaluatie van het systeem van de diversiteitsplannen, wordt een evaluatiecomité opgericht. De Regering stelt de samenstelling en de opdrachten van dit evaluatiecomité vast.
§ 3. De Regering stelt de inhoud vast van de evaluatie van het systeem van de diversiteitsplannen.
 Art.    11 . De Regering stelt de minimaal vereiste inhoud van de diversiteitsplannen, de goedkeuringsprocedure ervan en de functiebeschrijving van de in artikel 6, § 2, 1°,  bedoelde diversiteitsmanager vast binnen de zes maanden na de inwerkingtreding van deze ordonnantie.
 HOOFDSTUK V.  - Bestrijding van discriminatie bij de plaatselijke besturen van het Brussels Hoofdstedelijk Gewest
 Afdeling I.  - Discriminatieverbod
 Art.    12 . § 1. Elke discriminatie in de arbeidsbetrekkingen op basis van één of meer, werkelijke of vermeende, eigen of bij associatie toegekende beschermde criteria is verboden bij de plaatselijke besturen van het Brussels Hoofdstedelijk Gewest.
§ 2. Voor de toepassing van dit hoofdstuk wordt onder discriminatie verstaan :
- rechtstreekse discriminatie;
- onrechtstreekse discriminatie;
- opdracht tot discrimineren;
- intimidatie;
- seksuele intimidatie;
- weigering om redelijke aanpassingen te treffen ten voordele van een persoon met een handicap.
§ 3. Voor hetzelfde werk of voor werk waaraan eenzelfde waarde wordt toegekend, moet rechtstreekse of onrechtstreekse discriminatie op grond van geslacht uit alle elementen en voorwaarden van de bezoldiging worden geweerd. In het bijzonder wanneer een systeem van sectorale beroepsindeling wordt gebruikt voor het bepalen van de bezoldigingen, moet dit systeem steunen op dezelfde criteria voor mannelijke en vrouwelijke werknemers en moet het discriminatie op grond van geslacht uitsluiten.
§ 4. Een ouder verbonden door een arbeidsbetrekking zoals bedoeld in artikel 4, 10°,  die in ouderschaps-, vaderschaps- of adoptieverlof is, heeft het recht om na dit verlof zijn/haar functie of een gelijkwaardige functie weer op te nemen onder dezelfde voorwaarden en hij/zij moet de verbeteringen van de arbeidsvoorwaarden genieten waarop hij/zij recht zou hebben gehad tijdens zijn/haar aanwezigheid.
 Afdeling II.  - Rechtvaardiging van onderscheid
 Art.    13 . § 1. Direct onderscheid op grond van één van de beschermde criteria vormt geen discriminatie wanneer het bepaald kenmerk vanwege de aard van de bepaalde specifieke beroepsactiviteiten of de omstandigheden waarin deze worden uitgevoerd, een wezenlijke en bepalende beroepsvereiste uitmaakt.
De rechter onderzoekt in elk concreet geval of een bepaald kenmerk een wezenlijke en bepalende beroepsvereiste vormt op grond van de in artikel 4, 21° gegeven definitie.
§ 2. In afwijking van paragraaf 1 vormt een direct onderscheid op basis van leeftijd geen discriminatie als het onderscheid op objectieve en redelijke wijze gerechtvaardigd wordt door een legitiem doel, met name door doelstellingen inzake werkgelegenheids-, arbeidsmarkt- of beroepsopleidingsbeleid, en als de middelen om deze doelstelling te verwezenlijken gepast en noodzakelijk zijn.
 Art.    14 . Elk indirect onderscheid op grond van één van de beschermde criteria vormt een indirecte discriminatie, tenzij de ogenschijnlijk neutrale bepaling, maatstaf of handelwijze die aan de grondslag ligt van het indirecte onderscheid objectief wordt gerechtvaardigd door een legitiem doel en de middelen voor het bereiken van dat doel passend en noodzakelijk zijn of, in geval van direct onderscheid op grond van een handicap, tenzij aangetoond wordt dat geen redelijke aanpassingen getroffen kunnen worden.
 Art.    15 . § 1. Een onderscheid op grond van een beschermd criterium geeft nooit aanleiding tot de vaststelling van enige vorm van rechtstreekse of onrechtstreekse discriminatie wanneer het onderscheid een door de Regering toegelaten maatregel van positieve actie inhoudt.
§ 2. Een maatregel van positieve actie kan slechts worden uitgevoerd mits de volgende voorwaarden samen worden nageleefd :
- er is een kennelijke ongelijkheid;
- het verdwijnen van deze ongelijkheid wordt aangewezen als een te bevorderen doelstelling;
- de maatregel van positieve actie is van tijdelijke aard en van die aard dat hij verdwijnt zodra de beoogde doelstelling is bereikt;
- de maatregel van positieve actie beperkt andermans rechten niet onnodig.
 Art.    16 . § 1. Een onderscheid op grond van de beschermde criteria geeft nooit aanleiding tot de vaststelling van enige vorm van door deze ordonnantie verboden rechtstreekse of onrechtstreekse discriminatie wanneer dit onderscheid wordt opgelegd door of krachtens een wet.
§ 2. Paragraaf 1 doet evenwel geen uitspraak over de conformiteit van een onderscheid dat door of krachtens een wet wordt opgelegd, met de Grondwet, het recht van de Europese Unie en het in België geldend internationaal recht.
 Afdeling III.  - Controle
 Art.    17 . § 1. Onverminderd de bevoegdheden van de officieren van gerechtelijke politie, houden de door de Regering aangewezen ambtenaren toezicht op de naleving van deze ordonnantie en de uitvoeringsbesluiten ervan.
Deze ambtenaren oefenen dit toezicht uit overeenkomstig de bepalingen van de artikelen 4 tot 11 van de ordonnantie van 30 april 2009 betreffende het toezicht op de reglementeringen inzake werkgelegenheid die tot de bevoegdheid van het Brussels Hoofdstedelijk Gewest behoren en de invoering van administratieve geldboeten toepasselijk in geval van inbreuk op deze reglementeringen, als gewijzigd door de ordonnantie van 16 november 2017 inzake het bestrijden van discriminatie op het vlak van tewerkstelling in het Brussels Hoofdstedelijk Gewest.
§ 2. Het plaatselijke bestuur is verplicht om gedurende één jaar, in één enkel dossier voor de selectie van één persoon, alle kandidaatstellingen voor de in te vullen betrekking te bewaren, alsook het gevolg dat eraan werd gegeven.
De ambtenaren die belast zijn met het toezicht op de uitvoering van deze ordonnantie hebben in overeenstemming met de bepalingen van paragraaf 1 toegang tot dit selectiedossier.
§ 3. Het plaatselijke bestuur moet op intern vlak alle beslissingen over selecties, bevorderingen of ontslagen motiveren en moet deze motiveringen gedurende één jaar bewaren.
De ambtenaren die belast zijn met het toezicht op de uitvoering van deze ordonnantie hebben in overeenstemming met de bepalingen van paragraaf 1 toegang tot deze motiveringen.
 Afdeling IV.  - Sancties en procedures
 Art.    18 . De bepalingen die strijdig zijn met deze ordonnantie alsook de bedingen die bepalen dat één of meer contracterende partijen bij voorbaat afzien van de rechten die door deze ordonnantie worden gewaarborgd, zijn nietig.
 Art.    19 . § 1. In geval van discriminatie verboden door deze ordonnantie kan het slachtoffer een schadevergoeding vorderen overeenkomstig het contractuele en buitencontractuele aansprakelijkheidsrecht.
De werkgever die het discriminatieverbod heeft geschonden moet aan het slachtoffer een vergoeding betalen die naar keuze van het slachtoffer, gelijk is hetzij aan een forfaitair bedrag zoals uiteengezet in paragraaf 2, hetzij aan de werkelijk door het slachtoffer geleden schade. In laatstgenoemd geval moet het slachtoffer de omvang van de geleden schade bewijzen.
§ 2. De forfaitaire schadevergoeding voor materiële en morele schade, vermeld in paragraaf 1, is gelijk aan de bruto bezoldiging voor zes maanden, tenzij de werkgever aantoont dat de betwiste ongunstige of nadelige behandeling ook op niet-discriminerende gronden getroffen zou zijn.
In dat laatste geval wordt de forfaitaire schadevergoeding voor materiële en morele schade beperkt tot drie maanden bruto bezoldiging.
Als de materiële schade die voortvloeit uit een discriminatie verboden door deze ordonnantie echter kan worden hersteld via de toepassing van de nietigheidssanctie voorzien in artikel 18, is de forfaitaire vergoeding voor de morele schade, geleden ten gevolge van een feit van discriminatie, vastgesteld op 650 euro. Dat bedrag wordt verhoogd tot 1.300 euro indien de overtreder niet kan aantonen dat de betwiste ongunstige of nadelige behandeling ook op niet-discriminerende gronden getroffen zou zijn of wegens andere omstandigheden, zoals de bijzondere ernst van de geleden morele schade.
 Art.    20 . § 1. Op verzoek van het slachtoffer van de discriminatie of op verzoek van een belangenvereniging of een orgaan in de zin van artikel 28 stelt de voorzitter van de bevoegde rechtbank het bestaan vast van een handeling, waardoor de bepalingen van deze ordonnantie worden overtreden en beveelt hij de staking ervan, zelfs indien die handeling onder het strafrecht valt.
De voorzitter van de bevoegde rechtbank kan de opheffing van de staking bevelen zodra bewezen is dat een einde is gemaakt aan de overtredingen door de overtreder.
§ 2. Op vraag van het slachtoffer kan de voorzitter van de bevoegde rechtbank de in artikel 19, §  2, bedoelde forfaitaire schadevergoeding aan het slachtoffer toekennen.
§ 3. De voorzitter van de bevoegde rechtbank kan bevelen dat zijn beslissing of de samenvatting die hij opstelt, met waarborging van de anonimiteit van het slachtoffer, wordt aangeplakt tijdens de door hem bepaalde termijn, zowel buiten als binnen de inrichtingen van de overtreder of de lokalen die hem toebehoren, en dat zijn vonnis of de samenvatting ervan in kranten of op enige andere wijze wordt bekendgemaakt, dit alles op kosten van de overtreder.
Deze maatregelen van openbaarmaking mogen evenwel slechts opgelegd worden indien zij er kunnen toe bijdragen dat de gewraakte daad of de uitwerking ervan ophouden.
§ 4. De vordering wordt ingesteld en behandeld zoals in kort geding.
Zij kan worden ingesteld bij verzoekschrift. Dit wordt in vier exemplaren neergelegd op de griffie van de bevoegde rechtbank of bij een ter post aangetekende brief verzonden aan deze griffie.
Op straffe van nietigheid vermeldt het verzoekschrift :
1° de dag, de maand en het jaar;
2° de naam, de voornamen, het beroep en de woonplaats van de verzoeker;
3° de naam en het adres van de natuurlijke persoon of de rechtspersoon tegen wie de vordering wordt ingesteld;
4° het voorwerp en de uiteenzetting van de middelen van de vordering.
De griffier van de rechtbank verwittigt onverwijld de tegenpartij bij gerechtsbrief en nodigt haar uit te verschijnen ten vroegste drie dagen en ten laatste acht dagen na het verzenden van de gerechtsbrief, waarbij een exemplaar van het verzoekschrift is gevoegd.
Over de vordering wordt uitspraak gedaan niettegenstaande vervolging wegens dezelfde feiten voor enig ander strafgerecht.
Als een vordering tot staking van bij de strafrechter aanhangig gemaakte feiten ingesteld is, wordt over de strafvervolging pas uitspraak gedaan nadat over de vordering tot staking een in kracht van gewijsde getreden beslissing gewezen is. Tijdens de opschorting is de verjaring van de strafvordering geschorst.
Het vonnis is uitvoerbaar bij voorraad, niettegenstaande enig rechtsmiddel en zonder borgtocht. Het wordt door de griffier van de rechtbank onverwijld meegedeeld aan alle partijen en aan de procureur des Konings.
§ 5. De bepalingen van dit artikel doen geen afbreuk aan de bevoegdheden van de Raad van State, zoals bepaald in de gecoördineerde wetten van 12 januari 1973 op de Raad van State.
 Art.    21 . De rechter kan op verzoek van het slachtoffer van de discriminatie, van een orgaan in de zin van artikel 28, of van een belangenvereniging, diegene die de discriminatie heeft gepleegd, veroordelen tot de betaling van een dwangsom als aan die discriminatie geen einde is gemaakt. De rechter doet uitspraak overeenkomstig artikel 1385bis tot en met 1385nonies van het Gerechtelijk Wetboek.
 Afdeling V.  - Strafbepalingen
 Art.    22 . Met een gevangenisstraf van twee maanden tot twee jaar en een geldboete van vijftig tot duizend euro of met één van die straffen wordt gestraft iedere werknemer, iedere drager of agent van het openbaar gezag of van de openbare macht die in de uitoefening van zijn ambt een persoon opzettelijk discrimineert op grond van een van de beschermde criteria.
Dezelfde straffen worden toegepast als de feiten begaan zijn jegens een groep, een gemeenschap of de leden ervan, op grond van de beschermde criteria.
Als de verdachte bewijst dat hij heeft gehandeld op bevel van zijn meerderen, in zaken die tot hun bevoegdheid behoren en waarin hij hen als ondergeschikte gehoorzaamheid verschuldigd was, worden de straffen alleen toegepast op de meerderen die het bevel hebben gegeven.
Als de werknemers die beticht worden de bovengenoemde daden van discriminatie bevolen, toegelaten of vergemakkelijkt te hebben, beweren dat hun handtekening bij verrassing is verkregen, zijn zij verplicht de daad, in voorkomend geval, te doen ophouden en de schuldige aan te geven, anders worden zij zelf vervolgd.
Als één van de bovengenoemde daden van discriminatie is gepleegd door middel van de valse handtekening van een openbaar ambtenaar, worden de daders van de valsheid en zij die er kwaadwillig of bedrieglijk gebruik van maken, gestraft met opsluiting van tien jaar tot vijftien jaar.
 Art.    23 . Met een gevangenisstraf van een maand tot een jaar en met een geldboete van vijftig euro tot duizend euro of met één van die straffen alleen wordt gestraft, elke persoon die zich niet voegt naar een vonnis of een arrest dat, als gevolg van een vordering tot staking, overeenkomstig artikel 20 werd gewezen.
 Art.    24 . In geval van inbreuken als omschreven in de artikelen 22 en 23 kan de veroordeelde daarnaast veroordeeld worden tot een verbod overeenkomstig artikel 33 van het Strafwetboek.
 Art.    25 . In geval van inbreuk zoals bedoeld in artikel 22 kan een administratieve geldboete worden opgelegd van 125 tot 6.200 euro.
De administratieve geldboete wordt toegepast zoveel maal als er personen slachtoffer zijn van een inbreuk zoals bedoeld in artikel 22, zonder dat het bedrag ervan hoger mag zijn dan 20.000 euro.
Bij herhaling binnen het jaar dat volgt op een beslissing die een administratieve geldboete oplegt, kunnen de bedragen bedoeld in het eerste en tweede lid worden verdubbeld.
De Regering bepaalt de procedure en de nadere regels met betrekking tot de administratieve geldboetes. De Regering ziet erop toe in deze nadere regels rekening te houden met het non bis in idem-principe gegeven het feit dat gedragingen die bovendien een strafrechtelijke overtreding uitmaken krachtens deze ordonnantie kunnen worden gestraft met een administratieve geldboete.
 Afdeling VI.  - Bewijslast
 Art.    26 . § 1. Wanneer de persoon die meent slachtoffer te zijn van discriminatie voor de bevoegde rechter feiten aanvoert die het bestaan van een rechtstreekse of onrechtstreekse discriminatie kunnen doen vermoeden, dient de verweerder te bewijzen dat er geen discriminatie is geweest.
§ 2. De bepalingen van paragraaf 1 is van toepassing op alle gerechtelijke procedures, met uitzondering van de strafrechtelijke procedures.
 Afdeling VII.  - Rechtsbescherming en rechtshandhaving
 Art.    27 . § 1. Als een klacht wordt ingediend door of ten voordele van een persoon wegens een schending van deze ordonnantie, mag de werkgever geen nadelige maatregel treffen ten aanzien van deze persoon, behalve om redenen die vreemd zijn aan de klacht.
§ 2. Het verbod op het nemen van nadelige maatregelen door de werkgever geldt eveneens voor eventuele werknemers die optreden als getuige, de verdediging, raadsman of toeverlaat voor de persoon die de klacht heeft ingediend.
§ 3. Voor de toepassing van dit artikel wordt onder nadelige maatregel onder meer begrepen : de beëindiging van de arbeidsbetrekking, de eenzijdige wijziging van de arbeidsvoorwaarden of elke andere nadelige maatregel getroffen door de werkgever. De nadelige maatregel kan worden getroffen tijdens de arbeidsbetrekking of na de beëindiging ervan.
§ 4. Voor de toepassing van dit artikel wordt onder klacht begrepen :
- een met redenen omklede klacht ingediend door de betrokkene bij de openbare instelling of de dienst die hem tewerkstelt, overeenkomstig de van kracht zijnde procedures;
- een met redenen omklede klacht ingediend ten voordele van de betrokkene door een orgaan van artikel 28 of door een belangenvereniging bij de openbare instelling of dienst die de betrokkene tewerkstelt;
- een rechtsvordering ingesteld door de betrokkene;
- een rechtsvordering ingesteld ten voordele van de betrokkene door een orgaan in de zin van artikel 28, of door een belangenvereniging.
De in het eerste lid, eerste en tweede streepje, bedoelde met redenen omklede klacht bestaat uit een gedateerde, ondertekende en bij ter post aangetekende zending, of waarvoor een ontvangstbewijs werd overgezonden door de werkgever, ter kennis gebrachte brief waarin de grieven ten aanzien van de dader van de vermeende discriminatie worden uiteengezet.
§ 5. Als de werkgever een nadelige maatregel treft ten aanzien van de betrokkene binnen twaalf maanden na het indienen van de klacht, valt de bewijslast dat de nadelige maatregel werd getroffen om redenen die vreemd zijn aan de klacht, ten laste van diegene tegen wie de klacht is ingediend.
Indien een rechtsvordering door of ten voordele van de betrokkene werd ingesteld, wordt de in het eerste lid bedoelde periode verlengd tot drie maanden na de dag waarop de rechterlijke beslissing in kracht van gewijsde is getreden.
§ 6. Als de werkgever een nadelige maatregel treft ten aanzien van de betrokkene in strijd met paragraaf 1, verzoekt deze persoon of de belangenvereniging waarbij hij is aangesloten, hem opnieuw in de dienst op te nemen of hem zijn functie onder dezelfde voorwaarden als voorheen te laten uitoefenen.
Het verzoek wordt gedaan bij een ter post aangetekende brief binnen dertig dagen volgend op de datum van de kennisgeving van de opzegging, van de beëindiging zonder opzegging of van de eenzijdige wijziging van de arbeidsvoorwaarden.
De werkgever moet zich binnen dertig dagen volgend op de kennisgeving van het verzoek uitspreken.
De werkgever die de persoon opnieuw in de dienst opneemt of hem zijn functie onder dezelfde voorwaarden als voorheen laat uitoefenen, moet de wegens ontslag of wijziging van de arbeidsvoorwaarden gederfde verloning betalen alsmede de werkgevers- en werknemersbijdragen betreffende deze verloning storten.
Deze paragraaf is niet van toepassing wanneer de nadelige maatregel wordt getroffen nadat de arbeidsbetrekking een einde heeft genomen.
§ 7. Als de betrokkene na het in paragraaf 6, eerste lid, bedoelde verzoek niet opnieuw wordt opgenomen of zijn functie niet onder dezelfde voorwaarden als voorheen kan uitoefenen en er geoordeeld werd dat de nadelige maatregel in strijd is met paragraaf 1, moet de werkgever aan de betrokkene een vergoeding betalen die, naar keuze van die persoon, gelijk is hetzij aan een forfaitair bedrag dat overeenstemt met de bruto verloning voor zes maanden, hetzij aan de werkelijk door de betrokkene geleden schade. In laatstgenoemd geval moet hij de omvang van de geleden schade bewijzen.
§ 8. De werkgever is verplicht dezelfde vergoeding uit te betalen, zonder dat de persoon of de belangenvereniging waarbij hij is aangesloten het in paragraaf 6 bedoelde verzoek moet indienen om opnieuw te worden opgenomen in de dienst of zijn functie onder dezelfde voorwaarden als voorheen te kunnen uitoefenen :
1° als het bevoegde rechtscollege de feiten van discriminatie, die het voorwerp uitmaakten van de klacht, bewezen heeft geacht;
2° als de betrokkene de arbeidsbetrekking verbreekt, omdat het gedrag van de werkgever in strijd is met de bepalingen van paragraaf 1, wat volgens de betrokkene een reden is om de arbeidsbetrekking zonder opzegging of vóór het verstrijken ervan te verbreken;
3° als de werkgever de arbeidsbetrekking heeft beëindigd om dringende redenen, op voorwaarde dat het bevoegde rechtscollege deze beëindiging ongegrond en in strijd met de bepalingen van paragraaf 1 heeft geacht.
§ 9. Als de nadelige maatregel wordt getroffen nadat de arbeidsbetrekking beëindigd werd, en deze maatregel in strijd wordt bevonden met paragraaf 1, dient de werkgever de in paragraaf 7 bedoelde schadevergoeding te betalen aan het slachtoffer.
§ 10. De in dit artikel bedoelde bescherming is eveneens van toepassing op de personen die optreden als getuige doordat zij, in het kader van het onderzoek van de in paragraaf 4 bedoelde klacht, in een ondertekend en gedateerd document de feiten die zij zelf hebben gezien of gehoord en die betrekking hebben op de toestand die het voorwerp is van de klacht, ter kennis brengen van de persoon bij wie de klacht wordt ingediend, of doordat zij optreden als getuige in rechte.
 Art.    28 . §  1. Unia wordt aangewezen als orgaan voor de bevordering van gelijke behandeling in het Brussels Hoofdstedelijk Gewest.
§ 2. Unia is met name bevoegd voor :
1° het verlenen van onafhankelijke bijstand aan de slachtoffers van discriminatie bij de afwikkeling van hun klachten over discriminatie;
2° het verrichten van onafhankelijke studies over discriminatie;
3° het publiceren van onafhankelijke verslagen en het doen van aanbevelingen over elk onderwerp dat met discriminatie verband houdt.
 Art.    29 . § 1. Unia wordt aangewezen als het orgaan dat in rechte kan optreden, wat zijn bevoegdheden betreft, in geschillen waar de toepassing van deze ordonnantie aanleiding toe zou geven in het geval van een discriminatie op basis van de beschermde criteria.
§ 2. Een rechtsvordering kan eveneens worden ingesteld door een belangenvereniging ten gunste van een natuurlijke of rechtspersoon in geschillen waartoe de toepassing van deze ordonnantie aanleiding zou geven in het geval van een discriminatie op basis van de beschermde criteria.
§ 3. Wanneer het verzoek een discriminatie betreft of een inbreuk ten opzichte van een natuurlijke of rechtspersoon, is de rechtsvordering van Unia of van de belangenvereniging slechts ontvankelijk indien Unia of de belangenvereniging aantoont dat ze optreden met toestemming van deze natuurlijke of rechtspersoon.
 Art.    30 . § 1. Unia wordt aangewezen als verzoeningsdienst in de geschillen waartoe deze ordonnantie aanleiding kan geven in geval van discriminatie op grond van één van de beschermde criteria.
§ 2. De verzoeningsdienst is bevoegd om :
1° klachten te ontvangen en inspanningen te leveren om het standpunt van al de betrokken partijen te verzoenen;
2° aanbevelingen op te stellen of voorstellen te formuleren die een oplossing kunnen bieden voor het geschil waarvoor op hem een beroep wordt gedaan.
§ 3. De verzoeningsdienst kan weigeren een klacht te behandelen in de volgende gevallen :
1° de klacht is manifest ongegrond;
2° de klacht valt buiten zijn bevoegdheden;
3° de feiten hebben zich voorgedaan meer dan een jaar voordat de klacht werd ingediend;
4° een hangende burgerlijke rechtsvordering of een hangende strafprocedure heeft reeds betrekking op het voorwerp van de klacht.
§ 4. De verzoeningsdienst bezorgt het Parlement jaarlijks een activiteitenverslag waarin de identiteit van de verzoekers en die van de beschuldigde personen niet mogen worden opgenomen. Daarnaast kan de verzoeningsdienst tussentijdse verslagen opstellen indien hij dit nuttig acht. Die verslagen kunnen elk voorstel bevatten dat de gelijke behandeling bij de tewerkstelling kan verbeteren.
§ 5. De Regering wijst het overheidsorgaan voor de bevordering van gelijke behandeling aan, dat in rechte kan optreden, en de verzoeningsdienst die bevoegd is voor de criteria van geslacht en gelijkgesteld aan geslacht.
 Afdeling VIII.  - Slotbepaling
 Art.  31. Bij haar inwerkingtreding heft deze ordonnantie de ordonnantie van 4 september 2008 ertoe strekkende een diversiteitsbeleid te bewerkstelligen in het Brussels ambtenarenapparaat op.


text:
HOOFDSTUK 1.  - Inleidende bepaling
 Artikel     1 . Deze ordonnantie regelt een aangelegenheid als bedoeld in artikel 39 van de Grondwet.
 HOOFDSTUK 2.  - Toepassingsgebied
 Art.    2 . De bepalingen van deze ordonnantie zijn van toepassing op de huur van onroerende goederen of gedeelten van onroerende goederen die, krachtens een schriftelijke overeenkomst tussen partijen, in de loop van de huur door de huurder in hoofdzaak gebruikt worden voor kleinhandels- of ambachtelijke activiteit, waarbij er rechtstreeks contact is tussen de huurder en het publiek en waarbij de huurovereenkomst uitdrukkelijk is gesloten voor een termijn van of korter dan een jaar.
 HOOFDSTUK 3.  - Duur en beëindiging
 Art.    3 . De duurtijd van de huur is gelijk aan of korter dan een jaar.
 Art.    4 . De huurovereenkomsten die met toepassing van deze ordonnantie worden gesloten, eindigen van rechtswege op hun einddatum, zonder dat daarvoor een opzegging nodig is en zonder dat de huurder recht heeft op een stilzwijgende verlenging van de huur.
De huurovereenkomst kan evenwel onder dezelfde voorwaarden worden verlengd, voor zover de samengevoegde duur van de huur conform artikel 3 is.
De huurovereenkomst verstrijkt van rechtswege een jaar na de inwerkingtreding van de eerste overeenkomst, behoudens schriftelijk akkoord van de partijen.
Zodra de huurovereenkomst van korte duur verlengd wordt door middel van het geschreven akkoord van de partijen, valt ze onder het toepassingsgebied van boek III, titel VIII, hoofdstuk II, afdeling IIbis, van het Burgerlijk Wetboek, en wordt ze geacht te zijn aangegaan voor de duur van negen jaar, te rekenen vanaf de datum waarop de oorspronkelijke huurovereenkomst van korte duur is ingegaan.
 Art.    5 . De huurder kan evenwel te allen tijde de lopende huur beëindigen, mits hij de huurovereenkomst een maand van tevoren opzegt bij gerechtsdeurwaardersexploot of per aangetekende brief. De vooropzeg gaat in op de eerste dag van de maand volgend op de betekening van het gerechtsdeurwaardersexploot of de aangetekende zending.
 Art.    6 . De partijen kunnen eveneens te allen tijde de lopende huur beëindigen, op voorwaarde dat hun akkoord wordt vastgesteld bij geschrift. Zij kunnen de huur ook in onderling overleg beëindigen om een nieuwe huurovereenkomst op te stellen die onder de toepassing van boek III, titel VIII, hoofdstuk II, afdeling IIbis, van het Burgerlijk Wetboek valt.
 Art.    7 . Noch bij de contractuele beëindiging van de huurovereenkomst met toepassing van artikel 6, noch bij een voortijdige beëindiging ervan, heeft de huurder recht op enige vergoeding, tenzij anders is overeengekomen.
 HOOFDSTUK 4.  - Staat van het goed
 Art.    8 . § 1. De staat waarin het goed zich bevindt, moet bekend zijn voor beide partijen. De partijen of een door hen gekozen expert stellen een intredende en uittredende plaatsbeschrijving op.
§ 2. In het geval dat er een beroep wordt gedaan op een expert, worden de kosten gelijk verdeeld tussen de partijen.
 HOOFDSTUK 5.  - Huurwaarborg
 Art.    9 . Indien de verhuurder een waarborg van de huurder eist om de naleving van diens verplichtingen te garanderen, mag het bedrag van die waarborg niet hoger zijn dan één maand huurgeld.
 HOOFDSTUK 6.  - Huurprijs
 Art.    10 . § 1. De op het onroerende goed van toepassing zijnde belastingen worden geacht in de huurprijs begrepen te zijn, tenzij schriftelijk anders wordt overeengekomen.
§ 2. De kosten van de nutsvoorzieningen van het onroerend goed zijn voor rekening van de huurder.
 HOOFDSTUK 7.  - Verbouwingen
 Art.    11 . Tenzij in de overeenkomst anders is overeengekomen, mag de huurder aan het gehuurde goed elke verbouwing uitvoeren die nuttig is voor zijn onderneming, op voorwaarde dat daardoor noch de veiligheid, noch de netheid, noch de esthetische waarde van het gebouw in het gedrang komen.
De huurder moet de verhuurder bij aangetekende brief op de hoogte brengen van een beslissing om werken uit te voeren, en dit voor het begin van de werken. De verhuurder beschikt over een termijn van tien werkdagen om zich er om wettige redenen tegen te verzetten.
Bij gebrek daaraan wordt hij geacht zijn akkoord te hebben gegeven voor de uitvoering van deze werken.
 Art.    12 . Ingeval er werken zouden worden uitgevoerd zonder dat de in artikel 11 bedoelde voorwaarden van tevoren in acht worden genomen, of zonder akkoord, zonder toelating of zonder zich daarnaar te voegen, kan de verhuurder de werken doen stopzetten op eenvoudige beschikking van de vrederechter, gegeven op verzoekschrift, op de minuut uitvoerbaar en vóór registratie.
Het is aan de verhuurder om schriftelijk te verduidelijken hoe het goed in zijn oorspronkelijke staat moet worden hersteld in geval van stopzetting van de werken.
 Art.    13 . § 1. De verhuurder kan ofwel voor, ofwel tijdens de uitvoering van de werken, eisen dat de huurder zijn eigen aansprakelijkheid verzekert, alsook die van de verhuurder en van de eigenaar, zowel ten opzichte van derden als ten opzichte van elkaar, voor de door de huurder ondernomen werken.
§ 2. Indien de huurder, bij eerste aanmaning van de verhuurder, niet het bewijs levert van het bestaan van een toereikend verzekeringscontract en van de betaling van de premie ervoor, is de verhuurder gerechtigd de werken te laten stopzetten ingevolge een eenvoudige beschikking van de vrederechter, gegeven op verzoekschrift, op de minuut uitvoerbaar en vóór registratie. De stopzetting van de werken kan enkel worden opgeheven wanneer het bewijs van de verzekering en van de betaling van de premie wordt geleverd.
 Art.    14 . Wanneer verbouwingen zijn uitgevoerd op kosten van de huurder, kan de verhuurder, behoudens andersluidende overeenkomst, de herstelling in oorspronkelijke staat eisen bij het vertrek van de huurder. Indien hij de aldus uitgevoerde verbouwingswerken in stand houdt, is hij geen vergoeding verschuldigd.
 HOOFDSTUK 8.  - Overdracht van huur en onderhuur
 Art.    15 . § 1. Overdracht van huur en onderhuur zijn te allen tijde verboden.
§ 2. In afwijking van § 1 is onderhuur toegelaten in geval van schriftelijk akkoord tussen de verhuurder en de huurder.
 HOOFDSTUK 9.  - Vervreemding van het verhuurde goed
 Art.    16 . Hij die het verhuurde goed verkrijgt om niet of onder bezwarende titel, moet de verplichtingen van de huurovereenkomst met zekere datum naleven, onverminderd artikel 4.
 HOOFDSTUK 10.  - Rechtspleging
 Art.    17 . De rechtsvorderingen op grond van deze ordonnantie, evenals de daarmee samenhangende rechtsvorderingen die zouden kunnen ontstaan uit de huur van een handelszaak, behoren, niettegenstaande elke andersluidende overeenkomst aangegaan vóór het ontstaan van het geschil, tot de bevoegdheid van de vrederechter van de plaats waar het voornaamste onroerende goed gelegen is, of van de plaats van het goed met het hoogste kadastraal inkomen wanneer het verscheidene afzonderlijke onroerende goederen betreft.
 HOOFDSTUK 11.  - Wijziging in het Burgerlijk Wetboek
 Art.    18 . In artikel 2 van boek III, titel VIII, hoofdstuk II, afdeling IIbis, van het Burgerlijk Wetboek, wordt de bepaling onder het 1° vervangen door wat volgt : "  1°  Op de huur die schriftelijk is gesloten voor een termijn die gelijk is aan of korter is dan één jaar ;  ".
 HOOFDSTUK 12.  - Inwerkingtreding
 Art.  19. Deze ordonnantie is van toepassing op de na haar inwerkingtreding afgesloten huurovereenkomsten.


text:
Artikel    1 . Deze ordonnantie regelt een aangelegenheid als bedoeld in artikel 39 van de Grondwet.
 Art.    2 . De Multilaterale overeenkomst ter implementatie van aan belastingverdragen gerelateerde maatregelen ter voorkoming van grondslaguitholling en winstverschuiving en de verklarende nota, gedaan te Parijs op 24 november 2016, zullen volkomen gevolg hebben.
 Art.    3 . De gemaakte voorbehouden en gedane kennisgevingen overeenkomstig de artikelen 28 en 29 van de Overeenkomst, opgenomen als bijlage, evenals de wijzigingen aan de voorbehouden en de kennisgevingen, zullen volkomen uitwerking hebben.
 Art.    4 . De publiek beschikbare lijsten van gegevens aangaande de andere partijen bij de Overeenkomst, zoals opgesomd in artikel 39, paragraaf 3, van de Overeenkomst, bijgehouden door de depositaris, vermeld in artikel 39, paragraaf 1, van de Overeenkomst, gelden als bekendmaking in de zin van artikel 8 van de wet van 31 mei 1961 betreffende het gebruik der talen in wetgevingszaken, het opmaken, bekendmaken en inwerkingtreden van wetten en verordeningen.
 BIJLAGE.
 Art.  N.
(  Beeld niet opgenomen om technische redenen, zie B.St. van 03-05-2019, p. 43243  )


text:
HOOFDSTUK 1.  - Algemene bepalingen
 Artikel     1 . Deze ordonnantie regelt een aangelegenheid als bedoeld in artikel 135 van de Grondwet.
 Art.    2 . Voor de toepassing van deze ordonnantie dient te worden verstaan onder:
1° Verenigd College : het Verenigd College van de Gemeenschappelijke Gemeenschapscommissie in de zin van artikel 60, vierde lid, van de bijzondere wet van 12 januari 1989 met betrekking tot de Brusselse Instellingen ;
2° Iriscare: de bicommunautaire Dienst voor Gezondheid, Bijstand aan Personen en Gezinsbijslag in de zin van artikel 2, § 1, van de ordonnantie van 23 maart 2017;
3° Adviesraad: de Adviesraad voor gezondheids- en welzijnszorg in de zin van artikel 2 van de ordonnantie betreffende de Adviesraad voor gezondheids- en welzijnszorg van de Gemeenschappelijke Gemeenschapscommissie, gecoördineerd op 19 februari 2009;
4° ordonnantie van 23 maart 2017: de ordonnantie van 23 maart 2017 houdende de oprichting van de bicommunautaire Dienst voor Gezondheid, Bijstand aan Personen en Gezinsbijslag;
5° wet van 14 juli 1994: de wet betreffende de verplichte verzekering voor geneeskundige verzorging en uitkeringen, gecoördineerd op 14 juli 1994;
6° koninklijk besluit van 3 juli 1996: het koninklijk besluit van 3 juli 1996 tot uitvoering van de wet betreffende de verplichte verzekering voor geneeskundige verzorging en uitkeringen, gecoördineerd op 14 juli 1994;
7° opdrachten van Iriscare: opdrachten inzake gezondheid en bijstand aan personen uitgeoefend voor de aangelegenheden bedoeld in artikel 5, § 1, I, 1°  tot 6°  en 8°,  en II, 1°,  4°  en 5°,  van de bijzondere wet van 8 augustus 1980 tot hervorming der instellingen die tot de bevoegdheid van de Gemeenschappelijke Gemeenschapscommissie behoren en werden toegewezen aan Iriscare via artikel 4 van de ordonnantie van 23 maart 2017;
8° federale organen: de organen en actoren van het Rijksinstituut voor ziekte- en invaliditeitsverzekering en de Commissie tot regeling der prijzen van de federale overheidsdienst Economie, KMO, Middenstand en Energie, die opdrachten van Iriscare uitoefenen vóór de inwerkingtreding van de bijzondere wet van 6 januari 2014 met betrekking tot de zesde Staatshervorming.
 HOOFDSTUK 2.  - Overname van de bevoegdheden van federale organen
 Art.    3 . Voor de opdrachten van Iriscare moet in de federale wets- en reglementsbepalingen respectievelijk het volgende worden gelezen:
1° "het Verenigd College van de Gemeenschappelijke Gemeenschapscommissie" in de plaats van "de Koning", "de Ministerraad" en "de bevoegde overheid";
2° "het Verenigd College van de Gemeenschappelijke Gemeenschapscommissie" in de plaats van "de minister van Volksgezondheid", "de minister van Sociale Zaken", "de minister van Begroting" en "de minister van Economische Zaken";
3° "Iriscare" in de plaats van "het Rijksinstituut voor ziekte- en invaliditeitsverzekering" in de zin van artikel 10 van de wet van 14 juli 1994;
4° "Iriscare" in de plaats van de betrokken diensten van "het Rijksinstituut voor ziekte- en invaliditeitsverzekering" in de zin van de wet van 14 juli 1994;
5° "Iriscare" in de plaats van de federale overheidsdiensten Sociale Zekerheid, Volksgezondheid, Veiligheid van de Voedselketen en Leefmilieu en Economie, KMO, Middenstand en Energie;
6° "Iriscare" in de plaats van "de Prijzendienst van de federale overheidsdienst Economie, KMO, Middenstand en Energie";
7° "het Algemeen Beheerscomité" in de zin van de artikelen 11 en 12, van de ordonnantie van 23 maart 2017 in de plaats van "het Algemeen Beheerscomité" in de zin van artikel 11 van de wet van 14 juli 1994 en "de Algemene raad van de verzekering voor geneeskundige verzorging" in de zin van artikel 16, 1°,  3°,  4°  en 12°,  van de wet van 14 juli 1994;
8° "de Beheerraad voor Gezondheid en Bijstand aan Personen", in de zin van artikel 22 van de ordonnantie van 23 maart 2017, in de plaats van "de Algemene raad van de verzekering voor geneeskundige verzorging" in de zin van artikel 16 van de wet van 14 juli 1994;
9° "de Beheerraad voor Gezondheid en Bijstand aan Personen", in de zin van artikel 22 van de ordonnantie van 23 maart 2017 in de plaats van "het Comité van de verzekering voor geneeskundige verzorging" in de zin van artikel 21 van de wet van 14 juli 1994;
10° "de Dienst begroting, financiën en monitoring" in de zin van artikel 36, § 1, van de ordonnantie van 23 maart 2017 in de plaats van "de Commissie voor begrotingscontrole" in de zin van artikel 17 van de wet van 14 juli 1994;
11° "de technische commissies" in de zin van artikel 23 van de ordonnantie van 23 maart 2017 in de plaats van "de overeenkomsten- en akkoordencommissies" in de zin van artikel 26 van de wet van 14 juli 1994 en in de plaats van "de Technische raad voor rolstoelen" in de zin van artikel 51ter van het koninklijk besluit van 3 juli 1996.
Meer in het bijzonder moet het volgende worden gelezen:
a) "de Commissie "Opvang van afhankelijkheid"" in de zin van artikel 24 van de ordonnantie van 23 maart 2017 in de plaats van "de commissie Overeenkomsten met de rust- en verzorgingstehuizen, de rustoorden voor bejaarden en de centra voor dagverzorging" in de zin van artikel 12 van het koninklijk besluit van 3 juli 1996;
b) "de Commissie "Geestelijke gezondheidszorg"" in de zin van artikel 25 van de ordonnantie van 23 maart 2017 in de plaats van "de commissie Overeenkomsten met psychiatrische verzorgingstehuizen" in de zin van artikel 13 van het koninklijk besluit van 3 juli 1996 en in de plaats van "de commissie Overeenkomsten met de vertegenwoordigers van initiatieven van beschut wonen ten behoeve van psychiatrische patiënten" in de zin van artikel 15 van het koninklijk besluit van 3 juli 1996;
c) "de Commissie "Preventie en eerstelijnszorg"", in de zin van artikel 26 van de ordonnantie van 23 maart 2017, of "het Multidisciplinair College" in de zin van artikel 27/1 van de ordonnantie van 23 maart 2017 in de plaats van "het College van geneesheren-directeurs" in de zin van artikel 23 van de wet van 14 juli 1994 en in de plaats van "het Nationaal college van adviserend artsen" in de zin van artikel 153 van diezelfde wet, afhankelijk van de opdrachten;
d) "de Commissie "Personen met een handicap"" in de zin van artikel 27 van de ordonnantie van 23 maart 2017 in de plaats van "de commissie Overeenkomsten bandagisten-verzekeringsinstellingen" in de zin van artikel 22 van het koninklijk besluit van 3 juli 1996 en in de plaats van de "Technische raad voor rolstoelen" in de zin van artikel 51ter van het koninklijk besluit van 3 juli 1996;
12° "de Beheerraad voor Gezondheid en Bijstand aan Personen" in de zin van artikel 22 van de ordonnantie van 23 maart 2017 in de plaats van "de Commissie tot regeling der prijzen" in de zin van artikel 1 van het koninklijk besluit van 3 juni 1969 houdende oprichting van een Commissie tot regeling der prijzen.
 Art.    4 . De Beheerraad voor Gezondheid en Bijstand aan Personen in de zin van artikel 22 van de ordonnantie van 23 maart 2017 vervult de rol van de federale organen die niet worden vermeld bij artikel 3 van deze ordonnantie.
 HOOFDSTUK 3.  - Wijzigingsbepalingen van de wetgeving uitgevaardigd door de Gemeenschappelijke Gemeenschapscommissie
 Afdeling 1.  - Wijzigingen van de ordonnantie van 23 maart 2017 houdende de oprichting van de bicommunautaire Dienst voor Gezondheid, Bijstand aan Personen en Gezinsbijslag
 Art.    5 . In artikel 3, van de ordonnantie van 23 maart 2017 worden de volgende wijzigingen aangebracht:
a) in de bepaling onder 3° worden de woorden "de ziekenfondsen en de landsbonden van ziekenfondsen bedoeld in de wet van 6 augustus 1990 betreffende de ziekenfondsen en de landsbonden van ziekenfondsen die bewijzen dat ze actief zijn op het tweetalige gebied Brussel-Hoofdstad" vervangen door de woorden "de Brusselse verzekeringsinstellingen zoals bedoeld in de ordonnantie van 21 december 2018 betreffende de Brusselse verzekeringsinstellingen in het domein van de gezondheidszorg en de hulp aan personen";
b) het artikel wordt aangevuld met de bepalingen onder 7° en 8°,  luidende:
"7° Dossiers met een individuele draagwijdte: dossiers met betrekking tot diensten en instellingen die momenteel voor advies worden voorgelegd aan de afdelingen, instellingen en diensten voor bejaarden, instellingen en diensten voor personen met handicap, instellingen en diensten voor het gezin van de Adviesraad, vooral de dossiers voor erkenning, specifieke vergunning tot ingebruikneming en exploitatie, voor voorlopige werkingsvergunning of sluiting van de rusthuizen, rust- en verzorgingstehuizen voor bejaarden of andere soorten huisvesting of dienstverlening voor bejaarden, voor erkenning of voorlopige werkingsvergunning of sluiting van de instellingen per categorie van handicap of van de diensten voor opneming in gezinnen en van de diensten voor hulpverlening bij activiteiten in het dagelijkse leven in privéwoningen, voor erkenning van de diensten voor gezins- en bejaardenhulp;
8° Andere professionele krachten inzake gezondheid: professionele krachten van de gezondheidszorg en de bijstand aan personen, betrokken bij de opdrachten van de Dienst zoals vermeld in artikel 4, die de technieken van de apothekers-assistentie, audiologie, bandage, orthese en prothese, ergotherapie, logopedie, orthoptie, podologie, kinesitherapie, psychologie en verpleegkunde hanteren.".
 Art.    6 . In de Nederlandse tekst van artikel 9, § 11, tweede lid, van dezelfde ordonnantie, wordt het woord "organisatie" vervangen door het woord "groep".
 Art.    7 . In de Franse tekst van het hoofdstuk IV, afdeling 5, van dezelfde ordonnantie wordt het opschrift van onderafdeling 1 vervangen als volgt:
"Le Conseil de gestion de la santé et de l'aide aux personnes".
 Art.    8 . Artikel 21, § 2, van dezelfde ordonnantie wordt aangevuld met een lid, luidende:
"De Beheerraad mag voor het onderzoek van specifieke kwesties een beroep doen op deskundigen.".
 Art.    9 . In artikel 22 van dezelfde ordonnantie worden de volgende wijzigingen aangebracht:
a) de bepaling onder 3° wordt aangevuld met de woorden "en te ondertekenen";
b) de bepaling onder 3° /1 wordt ingevoegd, luidende:
"3° /1 de voorstellen van beslissing en de adviezen meegedeeld door de technische commissies goed te keuren;";
c) in de bepaling onder 6° worden de woorden "voor te stellen en" ingevoegd na de woorden "de uitvoering van de programmatie";
d) de bepaling onder 9° wordt vervangen als volgt:
"9° het prijsbeleid voor te bereiden en uit te voeren voor wat de instellingen voor bejaarden betreft. De Beheerraad kan de uitvoering ervan delegeren aan de leidend ambtenaar van de Dienst;".
 Art.    10 . In artikel 23 van dezelfde ordonnantie worden de volgende wijzigingen aangebracht:
1° in paragraaf 1, tweede lid, worden de woorden "benoemt de leden van die commissies, op dubbele lijsten die door de belanghebbende organisaties worden voorgedragen" vervangen door de woorden "wijst, op voordracht van de Beheerraad, de verenigingen en organisaties aan om de commissies samen te stellen en legt hun aantal en de vertegenwoordigingsregels vast";
2° in paragraaf 1 wordt het tweede lid aangevuld met de volgende zin:
"Het Verenigd College benoemt de leden van het Multidisciplinair College op voordracht van de Beheerraad.";
3° paragraaf 2 wordt vervangen als volgt:
" § 2. Onverminderd de artikelen 24, §§ 3 en 4, en 27, §§ 3 en 4, verenigen die commissies een gelijk aantal mandaten ingevuld door de verzekeringsinstellingen en representatieve organisaties van zorgberoepen of inrichtingen, diensten of instellingen.
De technische commissies mogen voor het onderzoek van specifieke kwesties deskundigen raadplegen.".
 Art.    11 . In artikel 24 van dezelfde ordonnantie worden de volgende wijzigingen aangebracht:
1° paragraaf 1, eerste lid, wordt aangevuld met de volgende streepjes:
"- elke andere voorziening voor bejaarde personen, die tot de bevoegdheden van de Dienst behoort, krachtens artikel 4, § 1;
- de revalidatieverstrekkingen in de materies die deze Commissie aanbelangen.";
2° paragraaf 2 wordt vervangen door:
" § 2. Ze bestaat uit:
1° representatieve organisaties van de rust- en verzorgingstehuizen, de rustoorden voor bejaarden, de centra voor dagverzorging, de diensten voor thuiszorg en representatieve organisaties van andere zorgverstrekkers, die hun vertegenwoordigers zullen aanwijzen;
2° verzekeringsinstellingen, die hun vertegenwoordigers zullen aanwijzen.".
 Art.    12 . Hetzelfde artikel wordt aangevuld met de paragrafen 3 en 4, luidende:
" § 3. Om de bevoegdheid inzake dossiers met een individuele draagwijdte met betrekking tot instellingen en diensten voor het onthaal en de opvang van bejaarden, zoals bedoeld in § 1, eerste lid, uit te oefenen, zetelt de Commissie in een aangepaste samenstelling.
In dat geval bestaat de Commissie, naast representatieve organisaties van de sector en verzekeringsinstellingen, vermeld in § 2, uit:
1° vakbonden van het personeel van de betrokken instellingen en diensten, die hun vertegenwoordigers zullen aanwijzen;
2° verenigingen die de personen met een zorg- of bijstandsbehoefte vertegenwoordigen in de aangelegenheden bedoeld in artikel 24, § 1, die hun vertegenwoordigers zullen aanwijzen.
Het Verenigd College wijst, op voordracht van de Beheerraad, die organisaties en verenigingen aan.
§ 4. Om de bevoegdheid inzake dossiers met een individuele draagwijdte met betrekking tot de instellingen en diensten van thuiszorg, zoals bedoeld in § 1, eerste lid, uit te oefenen, zetelt de Commissie in een aangepaste samenstelling.
In dat geval bestaat de Commissie, naast representatieve organisaties van de sector en verzekeringsinstellingen, vermeld in § 2, uit:
1° vakbonden van het personeel van de betrokken instellingen en diensten, die hun vertegenwoordigers zullen aanwijzen;
2° verenigingen die de personen met een zorg- of bijstandsbehoefte vertegenwoordigen in de aangelegenheden bedoeld in artikel 24, § 1, die hun vertegenwoordigers zullen aanwijzen.
Het Verenigd College wijst, op voordracht van de Beheerraad, die organisaties en verenigingen aan.".
 Art.    13 . In artikel 25 van dezelfde ordonnantie worden de volgende wijzigingen aangebracht:
1° paragraaf 1 wordt aangevuld met de bepaling onder 4°,  luidende:
"4° de revalidatieverstrekkingen in de materies die deze Commissie aanbelangen.";
2° paragraaf 2 wordt vervangen door:
" § 2. Ze bestaat uit:
1° representatieve organisaties van de zorginstellingen en actoren van de geestelijke gezondheidszorg en in voorkomend geval andere zorgverstrekkers, die hun vertegenwoordigers zullen aanwijzen;
2° verzekeringsinstellingen, die hun vertegenwoordigers zullen aanwijzen.".
 Art.    14 . In artikel 26 van dezelfde ordonnantie worden de volgende wijzigingen aangebracht:
1° paragraaf 1 wordt aangevuld met de bepaling onder 6°,  luidende:
"6° de prestaties van revalidatie van de in deze Commissie betrokken sectoren.";
2° paragraaf 2 wordt vervangen door:
" § 2. Ze bestaat uit:
1° representatieve organisaties van de instellingen voor gezondheidsbevordering, en -bescherming en ziektepreventie, eerstelijnszorgverstrekkers, hulpverleningsdiensten en diensten voor thuisverzorging, die hun vertegenwoordigers zullen aanwijzen;
2° verzekeringsinstellingen, die hun vertegenwoordigers zullen aanwijzen.".
 Art.    15 . In artikel 27 van dezelfde ordonnantie worden de volgende wijzigingen aangebracht:
1° paragraaf 1 wordt aangevuld met de woorden "en de revalidatieverstrekkingen in de materies die deze Commissie aanbelangen";
2° paragraaf 2 wordt vervangen door:
" § 2. Ze bestaat uit:
1° representatieve organisaties van de zorgverstrekkers uit de betrokken sector, die hun vertegenwoordigers zullen aanwijzen;
2° verzekeringsinstellingen, die hun vertegenwoordigers zullen aanwijzen.";
3° het artikel wordt aangevuld met de paragrafen 3 en 4, luidende:
" § 3. Voor de uitoefening van de bevoegdheid inzake dossiers met individuele draagwijdte met betrekking tot instellingen en diensten voor personen met een handicap, zetelt de Commissie in een aangepaste samenstelling.
In dat geval bestaat de Commissie, naast representatieve organisaties van de sector en verzekeringsinstellingen, vermeld in § 2, uit:
1° vakbonden van het personeel van de betrokken instellingen, die hun vertegenwoordigers zullen aanwijzen;
2° verenigingen die personen met een handicap vertegenwoordigen, die hun vertegenwoordigers en/of de vertegenwoordigers van de gebruikers zullen aanwijzen voor aangelegenheden vermeld in artikel 27, § 1.
Het Verenigd College wijst, op voordracht van de Beheerraad, die organisaties en verenigingen aan.
§ 4. In de uitoefening van haar bevoegdheden opgesomd in het vijfde lid zetelt de Commissie in uitgebreide samenstelling.
In dat geval bestaat ze uit:
1° verzekeringsinstellingen;
2° vertegenwoordigers van specifieke beroepen actief in de opdrachten van de Dienst zoals vermeld in artikel 4.
Het Algemeen Beheerscomité bepaalt welke de specifieke beroepen zijn.
Het Verenigd College wijst hen aan, op voordracht van de Beheerraad.
De uitgebreide Commissie is met name bevoegd voor:
1° de nomenclatuur van de mobiliteitshulpmiddelen;
2° de lijst van producten;
3° de individuele dossiers met betrekking tot de rolstoelen met individuele maatuitvoering.
Het Verenigd College legt de regels van vertrouwelijkheid vast inzake de behandeling van de individuele dossiers waarvan de uitgebreide Commissie de verwerkingsverantwoordelijke is.
De adviezen van de uitgebreide Commissie worden overgemaakt aan de paritair samengestelde Commissie "Personen met een handicap".".
 Art.    16 . In hoofdstuk IV, afdeling 5, van dezelfde ordonnantie wordt een onderafdeling 3 ingevoegd die een artikel 27/1 bevat, luidende:
"Onderafdeling 3 - Het Multidisciplinair College
Art. 27/1. § 1. Bij de Dienst wordt een Multidisciplinair College ingesteld, dat met name, binnen de opdrachten van de Dienst zoals vermeld in artikel 4, bevoegd is voor:
1° het verstrekken van adviezen betreffende de vaststelling en het toezicht op de naleving van de normen van goede medische praktijk in het kader van de begroting van de opdrachten van de Dienst, zoals vermeld in artikel 4;
2° de individuele dossiers met betrekking tot de rolstoelen met individuele maatuitvoering;
3° de opvolging van de beslissingen en de controle van de al dan niet erkende instellingen waarvoor de Dienst bevoegd is, bedoeld in artikel 34, 7°,  11°,  12°  en 18°,  van de wet van 14 juli 1994, zoals opgenomen in artikel 120 van het koninklijk besluit van 3 juli 1996;
4° elke andere kwestie van medische aard met betrekking tot de opdrachten van de Dienst, zoals vermeld in artikel 4.
§ 2. Het bestaat uit vaste en plaatsvervangende leden, met name:
1° dokters in de geneeskunde en andere professionele krachten inzake gezondheid, voorgedragen door de verzekeringsinstellingen;
2° dokters in de geneeskunde en andere professionele krachten inzake gezondheid die deel uitmaken van het personeel van de Dienst.
§ 3. Het Verenigd College kan de opdrachten en samenstelling van het Multidisciplinair College verduidelijken en de lijst van andere professionele krachten inzake gezondheid uitbreiden.
Het bepaalt de vertrouwelijkheidsregels voor de behandeling van de individuele dossiers waarvan het Multidisciplinair College de verwerkingsverantwoordelijke is.
§ 4. Het Multidisciplinair College legt zijn adviezen voor aan de Beheerraad voor Gezondheid en Bijstand aan Personen.
§ 5. Het Multidisciplinair College vaardigt zijn huishoudelijk reglement uit op basis van het model dat door de Beheerraad voor Gezondheid en Bijstand aan Personen wordt vastgelegd.".
 Art.    17 . In artikel 29, § 1, tweede lid, van dezelfde ordonnantie worden de woorden "van de dienst Betaling" vervangen door de woorden "van de Directie uitbetaling kinderbijslag".
 Art.    18 . In artikel 35 van dezelfde ordonnantie worden de volgende wijzigingen aangebracht:
1° de woorden "Dienst begrotingscontrole, audit en monitoring" worden vervangen door de woorden "dienst begroting, financiën en monitoring";
2° in paragraaf 2 worden de woorden "algemeen comité" vervangen door de woorden "Algemeen Beheerscomité".
 Art.    19 . In artikel 36 van dezelfde ordonnantie worden de volgende wijzigingen aangebracht:
1° de woorden "Dienst begrotingscontrole, audit en monitoring" worden vervangen door de woorden "Dienst begroting, financiën en monitoring";
2° in paragraaf 1, punt 1°,  wordt het woord "audit" vervangen door het woord "monitoring";
3° in paragraaf 1, punt 2°,  worden de woorden "algemeen comité" vervangen door de woorden "Algemeen Beheerscomité".
 Art.    20 . In dezelfde ordonnantie wordt een artikel 42/1 ingevoegd:
"Art. 42/1. Zolang de verschillende technische commissies en het Multidisciplinair College niet effectief instaan voor de opdrachten die aan hen worden toegewezen bij deze ordonnantie, is de Beheerraad voor Gezondheid en Bijstand aan Personen gelast om hun opdrachten uit te voeren.".
 Afdeling 2.  - Wijzigingen van de ordonnantie betreffende de Adviesraad voor gezondheids- en welzijnszorg van de Gemeenschappelijke Gemeenschapscommissie, gecoördineerd op 19 februari 2009
 Art.    21 . Artikel 2 van de ordonnantie betreffende de Adviesraad voor gezondheids- en welzijnszorg van de Gemeenschappelijke Gemeenschapscommissie, gecoördineerd op 19 februari 2009, wordt aangevuld met een lid, luidende:
"De Adviesraad brengt advies uit over de materies die vallen onder de bevoegdheid van de Gemeenschappelijke Gemeenschapscommissie, met uitzondering van de aangelegenheden inzake de opdrachten die door of in uitvoering van artikel 4 van de ordonnantie van 23 maart 2017 houdende de oprichting van de bicommunautaire Dienst voor Gezondheid, Bijstand aan Personen en Gezinsbijslag aan de bicommunautaire Dienst voor Gezondheid, Bijstand aan Personen en Gezinsbijslag werden toevertrouwd.".
 Art.    22 . Artikel 3 van dezelfde ordonnantie wordt vervangen als volgt:
"Art. 3. Op verzoek van de Verenigde Vergadering, heeft elke commissie, elke afdeling of elk bureau bedoeld bij deze ordonnantie tot opdracht advies uit te brengen over ontwerpen of voorstellen van ordonnantie die geheel of gedeeltelijk betrekking hebben op een aangelegenheid die onder hun adviesopdrachten vallen, met uitzondering van de aangelegenheden inzake de opdrachten die door of in uitvoering van artikel 4 van de ordonnantie van 23 maart 2017 houdende de oprichting van de bicommunautaire Dienst voor Gezondheid, Bijstand aan Personen en Gezinsbijslag aan de bicommunautaire Dienst voor Gezondheid, Bijstand aan Personen en Gezinsbijslag werden toevertrouwd.".
 Art.    23 . Artikel 5 van dezelfde ordonnantie wordt aangevuld met de bepalingen onder 3° en 4°,  luidende:
"3° elke aangelegenheid die niet onder de bevoegdheid van een afdeling valt;
4° dossiers waarvoor het Verenigd College op gemotiveerde wijze de hoogdringende behandeling vraagt.".
 Art.    24 . Artikel 10 van dezelfde ordonnantie wordt vervangen als volgt:
"Art. 10. De commissie voor welzijnszorg bestaat uit een bureau en twee afdelingen:
1° de afdeling instellingen en diensten voor sociale dienstverlening;
2° de afdeling armoedebestrijding en bestrijding dakloosheid.".
 Art.    25 . Artikel 11 van dezelfde ordonnantie wordt aangevuld met de bepalingen onder 3° en 4°,  luidende:
"3° elke aangelegenheid die niet onder de bevoegdheid van een afdeling valt;
4° dossiers waarvoor het Verenigd College op gemotiveerde wijze de hoogdringende behandeling vraagt.".
 Art.    26 . De artikelen 12, 13 en 14 van dezelfde ordonnantie worden opgeheven.
 Art.    27 . Artikel 15 van dezelfde ordonnantie wordt vervangen als volgt:
"Art. 15. De afdeling instellingen en diensten voor sociale dienstverlening heeft als opdracht advies uit te brengen, hetzij op eigen initiatief, hetzij op verzoek van het Verenigd College, onder meer over:
1° de erkenning, de verlenging of de intrekking van de erkenning en de vaststelling van de betoelaging:
- van de centra voor algemeen welzijnswerk zoals voorzien in de ordonnantie van 7 november 2002 betreffende de centra en diensten voor bijstand aan personen;
- voor de privé diensten van schuldbemiddeling zoals voorzien in de ordonnantie van 7 november 1996 betreffende de erkenning van instellingen voor schuldbemiddeling;
2° de voorwaarden van tegemoetkoming in de kosten voor onderhoud en behandeling van de personen lijdend aan sociale ziekten;
3° de verbeteringen die kunnen worden verwezenlijkt in de aangelegenheden die de opvang en de ambulante begeleiding van personen, de kwaliteit van de sociale diensten, het beleid inzake de schuldbemiddeling en het beleid inzake de jeugdhulpverlening betreffen.".
 Art.    28 . In dezelfde ordonnantie wordt er een artikel 15/1 ingevoegd, luidende:
"Art. 15/1. De afdeling armoedebestrijding en bestrijding dakloosheid heeft als opdracht advies uit te brengen, hetzij op eigen initiatief, hetzij op verzoek van het Verenigd College, onder meer over:
1° de erkenning, de verlenging of de intrekking van de erkenning en de vaststelling van de betoelaging van de centra en diensten voor daklozen en slecht gelogeerden zoals voorzien in de ordonnantie van 14 juni 2018 betreffende de noodhulp aan en de inschakeling van daklozen;
2° de verbeteringen die in de sector van het beleid inzake armoedebestrijding en bestrijding dakloosheid kunnen worden verwezenlijkt.".
 Art.    29 . In artikel 18 van dezelfde ordonnantie wordt het tweede lid opgeheven.
 Art.    30 . Artikel 22 van dezelfde ordonnantie wordt aangevuld met drie leden, luidende:
"Wanneer de hoogdringendheid wordt ingeroepen, beschikt de afdeling of het bureau over een termijn van 15 dagen om zijn advies uit te brengen. Bij gebrek aan een advies binnen de gestelde termijn wordt het advies geacht gunstig te zijn.
Aan de leden van de Adviesraad en de deelnemers van de vergaderingen kan een vergoeding worden toegekend voor de vergaderingen waaraan zij deelnemen op de wijze bepaald door het Verenigd College.
De vergaderingen kunnen op voorstel van de voorzitter van de afdeling of van het bureau elektronisch verlopen. Het huishoudelijk reglement kan hiervoor de modaliteiten bepalen. Voor elektronische vergaderingen kan geen vergoeding worden toegekend.".
 Art.    31 . In dezelfde ordonnantie wordt een artikel 24 ingevoegd, luidende:
"Art. 24. Tot aan de aanpassing van het uitvoeringsbesluit van deze ordonnantie en de inwerkingtreding van de benoeming van de leden van de afdeling armoedebestrijding en bestrijding dakloosheid, zoals bedoeld in artikel 15/1, behandelt de afdeling instellingen en diensten voor sociale dienstverlening, zoals bedoeld in artikel 15, eveneens de aangelegenheden die aan de afdeling armoedebestrijding en bestrijding dakloosheid zijn toebedeeld.".
 Afdeling 3.  - Wijzigingen van de ordonnantie van 24 april 2008 betreffende de voorzieningen voor opvang of huisvesting van bejaarde personen
 Art.    32 . In artikel 2 van de ordonnantie van 24 april 2008 betreffende de voorzieningen voor opvang of huisvesting van bejaarde personen, worden de volgende wijzigingen aangebracht:
a) de bepaling onder 3° wordt aangevuld met de woorden "of de bicommunautaire Dienst voor Gezondheid, Bijstand aan Personen en Gezinsbijslag, zoals bedoeld in artikel 2, § 1, van de ordonnantie van 23 maart 2017 houdende de oprichting van de bicommunautaire Dienst voor Gezondheid, Bijstand aan Personen en Gezinsbijslag";
b) de bepaling onder 5° wordt vervangen als volgt:
"5° afdeling: de Beheerraad voor Gezondheid en Bijstand aan Personen, in de zin van artikel 22 van de ordonnantie van 23 maart 2017 houdende de oprichting van de bicommunautaire Dienst voor Gezondheid, Bijstand aan Personen en Gezinsbijslag;".
 Afdeling 4.  - Wijzigingen van de ordonnantie van 21 december 2018 betreffende de Brusselse verzekeringsinstellingen in het domein van de gezondheidszorg en de hulp aan personen
 Art.    33 . In artikel 2 van de ordonnantie van 21 december 2018 betreffende de Brusselse verzekeringsinstellingen in het domein van de gezondheidszorg en de hulp aan personen worden de volgende wijzigingen aangebracht:
a) in de bepaling onder 9° worden de woorden "of door Iriscare" ingevoegd tussen de woorden "Verenigd College" en het woord "om";
b) de bepaling onder 10° wordt aangevuld door de woorden "of door Iriscare".
 Art.    34 . In artikel 3, § 1, tweede lid, van dezelfde ordonnantie worden de volgende wijzigingen aangebracht:
1° de eerste zin wordt aangevuld met de woorden "en, op voorstel van de Beheerraad, de nadere regels van de tegemoetkomingen vastleggen";
2° in de tweede zin wordt het woord "eveneens" gevoegd tussen het woord "kunnen" en de woorden "de nadere regels".
 Art.    35 . In artikel 16 van dezelfde ordonnantie worden de volgende wijzigingen aangebracht:
1° in het eerste lid worden de woorden "en onder voorbehoud van de toepassing van de verordeningen van de Europese Unie betreffende de coördinatie van de socialezekerheidsstelsels," ingevoegd tussen de woorden "eerste lid," en het woord "worden";
2° het tweede lid wordt opgeheven.
 Art.    36 . Artikel 17, § 2, achtste lid, van dezelfde ordonnantie wordt aangevuld met de volgende zin: "Het Verenigd College kan bepalen dat daarbij een beroep wordt gedaan op een door haar aangeduide externe dienstverlener.".
 Art.    37 . In artikel 27 van dezelfde ordonnantie worden de volgende wijzigingen aangebracht:
1° in het derde lid worden de woorden "voor het jaar 2019" vervangen door de woorden "voor de jaren 2019 en 2020";
2° het artikel wordt aangevuld met twee leden, luidende:
"In afwijking van artikel 16, eerste lid, geldt de vereiste om zich werkelijk in het tweetalige gebied Brussel-Hoofdstad te bevinden, niet voor de Brusselse verzekerde die recht heeft op een tegemoetkoming voor hulp bij tabaksontwenning, gedurende een periode van drie jaar, te rekenen vanaf de datum van inwerkingtreding van deze ordonnantie. Het Verenigd College kan deze periode éénmalig verlengen met een nieuwe periode van drie jaar.
In afwijking van artikel 3, § 2, verstrekken de Brusselse verzekeringsinstellingen, gedurende een periode van drie jaar, te rekenen vanaf de datum van inwerkingtreding van deze ordonnantie, de voordelen en diensten die voortvloeien uit de opdrachten vermeld in artikel 10, voor wat de palliatieve zorg betreft, aan iedere persoon met een zorgbehoefte, hierna de begunstigde genaamd, ongeacht zijn woonplaats, die gebruik maakt van een erkende zorginstelling, op voorwaarde dat de begunstigde zich werkelijk in het tweetalige gebied Brussel-Hoofdstad bevindt. Alle andere bepalingen van deze ordonnantie die van toepassing zijn op de Brusselse verzekerden, zijn in dat geval van overeenkomstige toepassing op de begunstigde. Het Verenigd College kan de periode van drie jaar éénmalig verlengen met een nieuwe periode van drie jaar.".
 Art.    38 . In dezelfde ordonnantie wordt een artikel 32/1 ingevoegd, luidende:
"Art. 32/1. Voor de toepassing van deze ordonnantie wordt het Verenigd Koninkrijk van Groot-Brittannië en Noord-Ierland gelijkgesteld met een lidstaat van de Europese Unie.
Wanneer een Brusselse verzekeringsinstelling voor de toepassing van dit artikel de volledige of gedeeltelijke medewerking van een Britse instelling vereist, onder andere wat betreft de uitwisseling van informatie, neemt deze Brusselse verzekeringsinstelling alle redelijke maatregelen om de bijstand van die instelling of de nodige informatie te verkrijgen.
Indien de Brusselse verzekeringsinstelling aan het einde van de procedure vaststelt dat het onmogelijk is de nodige medewerking te verkrijgen, stelt zij de betrokkene hiervan onmiddellijk in kennis en verzoekt zij hem de relevante informatie of relevante elementen waarover hij beschikt, te verstrekken.
Een Brusselse verzekeringsinstelling is niet verplicht dit artikel toe te passen indien zij, nadat zij aan de in het tweede en derde lid bedoelde verplichtingen heeft voldaan, niet in staat is de medewerking te bekomen of informatie te verkrijgen die nodig is voor de uitvoering ervan. Hetzelfde geldt indien de betrokkene niet binnen een redelijke termijn de nodige informatie verstrekt of onvolledige informatie verstrekt.
Het Verenigd College bepaalt de datum van inwerkingtreding van dit artikel, met uitzondering van dit lid, dat in werking treedt de dag waarop het in het Belgisch Staatsblad wordt bekendgemaakt.
Dit artikel treedt buiten werking op 31 december 2020.
Het Verenigd College kan evenwel voorzien in een vroegere datum waarop deze afdeling ophoudt van kracht te zijn.
Om te waarborgen dat de continuïteit van de toepassing van de verordeningen betreffende de coördinatie van de socialezekerheidsstelsels volledig wederkerig is met de toepassing ervan door het Verenigd Koninkrijk van Groot-Brittannië en Noord-Ierland, kan het Verenigd College de daartoe noodzakelijke maatregelen nemen door de in deze ordonnantie omschreven personele werkingssfeer en/of materiële werkingssfeer aan te passen.
De besluiten die genomen worden ter uitvoering van het zevende en achtste lid houden op uitwerking te hebben op het einde van de zesde maand na de datum van inwerkingtreding indien ze bij het verstrijken van die termijn niet bij ordonnantie zijn bekrachtigd.".
 Art.    39 . In artikel 33, eerste lid, van dezelfde ordonnantie worden de woorden "en in artikel 32/1," gevoegd tussen de woorden "derde en vierde lid," en het woord "heeft".
 HOOFDSTUK 4.  - Diverse bepalingen
 Afdeling 1.  - Diverse bepalingen met betrekking tot de overname van de bevoegdheden Gezondheid en Bijstand aan Personen
 Art.    40 . De leden van de afdelingen van de instellingen en diensten voor het onthaal en de opvang van bejaarden, de instellingen en diensten voor personen met een handicap en de instellingen en diensten voor het gezin van de Adviesraad die, krachtens andere wets- en reglementsbepalingen, zetelen bij andere instanties worden vervangen door leden van de overeenstemmende technische commissies van Iriscare.
Het Verenigd College wijst de leden van de technische commissies aan die zetelen in die instanties.
 Art.    41 . In artikel 3 van het koninklijk besluit van 15 september 2006 tot uitvoering van artikel 59 van de wet van 2 januari 2001 houdende sociale, budgettaire en andere bepalingen, wat de maatregelen inzake vrijstelling van arbeidsprestaties en eindeloopbaan betreft, wordt het derde lid aangevuld met de woorden "behalve als de overeenkomst waarvan sprake een arbeidsovereenkomst voor bepaalde duur betreft of een vervangingsovereenkomst en als de aanwerving gebeurt in het kader van een arbeidsovereenkomst voor onbepaalde duur.".
 Art.    42 . Voor opdrachten van Iriscare mag de facturatie elektronisch verlopen.
Voor opdrachten van Iriscare mag de gegevensinvoer via informaticatoepassingen die hiervoor werden gecreëerd verlopen.
 Art.    43 . Wat betreft het prijsbeleid van de instellingen voor bejaarden wordt het koninklijk besluit van 3 juni 1969 houdende oprichting van een Commissie tot regeling der prijzen opgeheven.
 Art.    44 . Wat betreft het prijsbeleid van de instellingen voor bejaarden wordt het koninklijk besluit van 13 augustus 1971 betreffende de modaliteiten voor de raadpleging van de Commissie tot Regeling der Prijzen opgeheven.
 Art.    45 . Wat betreft het prijsbeleid van de instellingen voor bejaarden wordt het koninklijk besluit van 20 mei 2009 houdende diverse wijzigingen betreffende de werking van de Commissie tot regeling der prijzen en van de Prijzencommissie voor de Farmaceutische Specialiteiten opgeheven.
 Art.    46 . Artikel 55 van de programmawet van 20 juli 2006 wordt aangevuld met een lid, luidende:
"Vanaf 2020 wordt een bedrag van 322.687,72 euro overgedragen van de bicommunautaire Dienst voor Gezondheid, Bijstand aan Personen en Gezinsbijslag naar het Sectoraal Spaarfonds van de federale sectoren, ten gunste van zowel de werknemers met een arbeidsovereenkomst bij een werkgever van de private sector als bij een werkgever van de publieke sector. De Beheerraad voor Gezondheid en Bijstand aan Personen van de Dienst bepaalt de herverdeling van dit bedrag onder de twee sectoren naargelang de door het Verenigd College bepaalde nadere regels. Deze overdrachten vinden elk jaar in juni plaats. Vanaf 2021 worden deze bedragen elk jaar aangepast aan de evolutie van het rekenkundige gemiddelde van de gezondheidsindex van juni en aan de indexcijfers van de drie voorafgaande maanden tussen 30 juni van het voorlaatste jaar en 30 juni van het jaar dat voorafging. De verhouding die deze evolutie uitdrukt, wordt tot op vier cijfers na de komma afgerond, naar boven als het vijfde cijfer ten minste vijf is en naar beneden voor de andere gevallen. De bicommunautaire Dienst voor Gezondheid, Bijstand aan Personen en Gezinsbijslag rekent dit bedrag aan op de begroting van de tak "gezondheid en bijstand aan personen".".
 Afdeling 2.  - Bepalingen betreffende de gezinsbijslag ingevolge de terugtrekking van het Verenigd Koninkrijk van Groot-Brittannië en Noord-Ierland uit de Europese Unie
 Art.    47 . Deze afdeling is van toepassing op de in artikel 2 van de verordening (EG) nr. 883/2004 van het Europees Parlement en de Raad van 29 april 2004 betreffende de coördinatie van de socialezekerheidsstelsels en op de in artikel 1 van de verordening (EG) nr. 859/2003 van de Raad van 14 mei 2003 tot uitbreiding van de bepalingen van verordening (EEG) nr. 1408/71 en verordening (EEG) nr. 574/72 tot de onderdanen van derde landen die enkel door hun nationaliteit nog niet onder deze bepalingen vallen bedoelde personen, rekening houdend met het feit dat, voor de toepassing van deze afdeling, het Verenigd Koninkrijk van Groot-Brittannië en Noord-Ierland wordt gelijkgesteld met een lidstaat van de Europese Unie.
 Art.    48 . Voor de toepassing van de in artikel 49 opgesomde verordeningen betreffende de coördinatie van de socialezekerheidsstelsels van de Europese Unie op de gezinsbijslagregelgeving, wordt het Verenigd Koninkrijk van Groot-Brittannië en Noord-Ierland gelijkgesteld met een lidstaat van de Europese Unie.
 Art.    49 . Onverminderd het recht van de Europese Unie, en rekening houdend met artikel 50, blijft de gezinsbijslagregelgeving van toepassing overeenkomstig de bepalingen en beginselen van de volgende verordeningen betreffende de coördinatie van de socialezekerheidsstelsels van de Europese Unie:
1° de verordening (EG) nr. 883/2004 van het Europees Parlement en de Raad van 29 april 2004 betreffende de coördinatie van de socialezekerheidsstelsels;
2° de verordening (EG) nr. 987/2009 van het Europees Parlement en de Raad van 16 september 2009 tot vaststelling van de wijze van toepassing van Verordening (EG) nr. 883/2004 betreffende de coördinatie van de socialezekerheidsstelsels;
3° de verordening (EG) nr. 859/2003 van de Raad van 14 mei 2003 tot uitbreiding van de bepalingen van verordening (EEG) nr. 1408/71 en verordening (EEG) nr. 574/72 tot de onderdanen van derde landen die enkel door hun nationaliteit nog niet onder deze bepalingen vallen;
4° de verordening (EEG) nr. 1408/71 van de Raad van 14 juni 1971 betreffende de toepassing van de socialezekerheidsregelingen op werknemers en zelfstandigen, alsmede op hun gezinnen, die zich binnen de Gemeenschap verplaatsen;
5° de verordening (EEG) nr. 574/72 van de Raad van 21 maart 1972 tot vaststelling van de wijze van toepassing van verordening (EEG) nr. 1408/71 betreffende de toepassing van de socialezekerheidsregelingen op werknemers en zelfstandigen, alsmede op hun gezinnen, die zich binnen de Gemeenschap verplaatsen;
6° de verordening (EU) nr. 492/2011 van het Europees Parlement en de Raad van 5 april 2011 betreffende het vrije verkeer van werknemers binnen de Unie.
 Art.    50 . Wanneer een kinderbijslaginstelling voor de toepassing van deze ordonnantie de volledige of gedeeltelijke medewerking van een Britse instelling vereist, onder andere wat betreft de uitwisseling van informatie, neemt deze kinderbijslaginstelling alle redelijke maatregelen om de bijstand van die instelling of de nodige informatie te verkrijgen.
Indien de kinderbijslaginstelling aan het einde van de procedure vaststelt dat het onmogelijk is de nodige medewerking te verkrijgen, stelt zij de betrokkene hiervan onmiddellijk in kennis en verzoekt zij hem de relevante informatie of relevante elementen waarover hij beschikt, te verstrekken.
Een kinderbijslaginstelling is niet verplicht artikel 49 toe te passen indien zij, nadat zij aan de in het eerste en tweede lid bedoelde verplichtingen heeft voldaan, niet in staat is de medewerking te bekomen of informatie te verkrijgen die nodig is voor de uitvoering ervan. Hetzelfde geldt indien de betrokkene niet binnen een redelijke termijn de nodige informatie verstrekt of onvolledige informatie verstrekt.
 Art.    51 . Het Verenigd College bepaalt de datum van inwerkingtreding van deze afdeling, met uitzondering van dit artikel, dat in werking treedt de dag waarop deze afdeling in het Belgisch Staatsblad wordt bekendgemaakt.
Deze afdeling treedt buiten werking op 31 december 2020.
Het Verenigd College kan evenwel voorzien in een vroegere datum waarop deze afdeling ophoudt van kracht te zijn.
Om te waarborgen dat de continuïteit van de toepassing van de verordeningen betreffende de coördinatie van de socialezekerheidsstelsels volledig wederkerig is met de toepassing ervan door het Verenigd Koninkrijk van Groot-Brittannië en Noord-Ierland, kan het Verenigd College de daartoe noodzakelijke maatregelen nemen door de in artikel 47 omschreven personele werkingssfeer en de in artikel 48 omschreven materiële werkingssfeer aan te passen.
De besluiten die genomen worden ter uitvoering van het derde en vierde lid houden op uitwerking te hebben op het einde van de zesde maand na de datum van inwerkingtreding indien ze bij het verstrijken van die termijn niet bij ordonnantie zijn bekrachtigd.
 HOOFDSTUK 5.  - Overgangs- en slotbepalingen
 Art.    52 . De overeenkomsten bedoeld in artikel 22, 3°, van de ordonnantie van 23 maart 2017, blijven van toepassing, zolang Iriscare ze niet gewijzigd of vervangen heeft.
Hiertoe moet "de Dienst" gelezen worden in de zin van artikel 2 van de voormelde ordonnantie van 23 maart 2017, als "het Rijksinstituut voor ziekte- en invaliditeitsverzekering" in de zin van artikel 10 van de wet van 14 juli 1994.
 Art.  53. Onverminderd hetgeen is bepaald in artikel 51, eerste lid, heeft deze ordonnantie uitwerking met ingang van 1 januari 2019.