text:
HOOFDSTUK I.  - Algemene bepaling.
 Artikel     1 . Deze wet regelt een aangelegenheid als bedoeld in artikel 77 van de Grondwet.
 HOOFDSTUK II.  - Toepassingsgebied.
 Art.    2 . Deze wet is van toepassing op :
1. de griffiers van de Rechterlijke Orde
2. de referendarissen bij het Hof van Cassatie
3. de referendarissen en de parketjuristen bij de hoven en rechtbanken.
 HOOFDSTUK III.  - Onderhandelingen.
 Art.    3 . Behoudens in de door de Koning bepaalde spoedgevallen kunnen de bevoegde overheden enkel na onderhandeling met de representatieve vakorganisaties in het daartoe opgerichte comité, vaststellen :
1° de voorontwerpen van wet of grondregelingen terzake van :
a) het administratief statuut, met inbegrip van de vakantie- en verlofregeling;
b) de bezoldigingsregeling;
c) de pensioenregeling;
d) de betrekkingen met de vakorganisaties;
2° verordeningsbepalingen, algemene maatregelen van inwendige orde en algemene richtlijnen met het oog op de latere vaststelling van de personeelsformatie of inzake arbeidsduur en organisatie van het werk.
De Koning wijst de in het eerste lid, 1°, bedoelde grondregelingen aan, met opgave van, hetzij de daarin behandelde aangelegenheden, hetzij de daarin opgenomen bepalingen en bepaalt wat onder de organisatie van het werk dient te worden verstaan in de zin van het eerste lid, 2°.
Aan de daartoe vast te stellen besluiten gaan de in dit artikel voorgeschreven onderhandelingen vooraf.
 Art.    4 . De Koning richt het onderhandelingscomité voor de griffiers, referendarissen en parketjuristen van de Rechterlijke Orde op.
Dit comité is bevoegd voor de in artikel 3 opgesomde aangelegenheden die het personeel bedoeld in artikel 2 aangaan.
 Art.    5 . Het onderhandelingscomité voor de griffiers, referendarissen en parketjuristen van de Rechterlijke Orde omvat enerzijds een afvaardiging van de overheid en anderzijds een afvaardiging per representatieve vakorganisatie.
In het onderhandelingscomité maken deel uit van de afvaardiging van de overheid, de Minister van Justitie en de Ministers die bevoegd zijn voor Ambtenarenzaken en Begroting, of hun behoorlijk gemachtigde afgevaardigden.
De Koning bepaalt de samenstelling en de werking van het onderhandelingscomité. Hij bepaalt ook de regels voor de onderhandelingsprocedure.
 Art.    6 . De conclusies van iedere onderhandeling worden vermeld in een protocol waarin worden opgetekend :
1° ofwel het eenparig akkoord van al de afvaardigingen;
2° ofwel het akkoord tussen de afvaardiging van de overheid en de afvaardiging van één of meer vakorganisaties alsook het standpunt van de delegatie van één of meer vakorganisaties;
3° ofwel het respectieve standpunt van elke afvaardiging.
 HOOFDSTUK IV.  - Overleg.
 Art.    7 .
§ 1. Behoudens in de door de Koning bepaalde spoedgevallen, kan de overheid niet dan na overleg met de representatieve vakorganisaties in de overeenkomstig artikel 8 opgerichte overlegcomités :
1° beslissingen nemen tot vaststelling van de personeelsformatie van de griffiers van de Rechterlijke Orde, de referendarissen bij het Hof van Cassatie en de referendarissen en de parketjuristen bij de hoven en rechtbanken, die onder het betrokken overlegcomité ressorteren;
2° de regelingen vaststellen met betrekking onderwerpen bedoeld in artikel 3 die de Koning niet als grondregelingen heeft beschouwd, alsook die welke betrekking hebben op de arbeidsduur en op de organisatie van het werk, die eigen zijn aan de personeelscategorieën die onder het betreffende overlegcomité vallen.
Evenzo moet vooraf overleg worden gepleegd over maatregelen van orde en over richtlijnen betreffende een van de aangelegenheden bedoeld in het eerste lid, 2°.
Volgens dezelfde regels kunnen bij de comités ook voorstellen aanhangig worden gemaakt, strekkende tot verbetering van de menselijke betrekkingen of tot verbetering van de dienstverlening.
§ 2. De overlegcomités brengen over de ingediende voorstellen een met redenen omkleed advies uit.
§ 3. De overlegcomités oefenen eveneens de bevoegdheden uit die in particuliere bedrijven opgedragen zijn aan de comités voor preventie en bescherming op het werk. Indien een van deze bevoegdheden meer dan één basisoverlegcomité aanbelangt, kan op vraag van elke afvaardiging, deze aanhangig worden gemaakt op het overlegcomité.
 Art.    8 .§ 1. De Koning richt een overlegcomité voor de griffiers, referendarissen en parketjuristen van de Rechterlijke Orde op.
Het overlegcomité omvat enerzijds een afvaardiging van de overheid en anderzijds een afvaardiging per representatieve vakorganisatie.
In het overlegcomité maken deel uit van de afvaardiging van de overheid, de Minister van Justitie en de Ministers die bevoegd zijn voor Ambtenarenzaken en Begroting, of hun behoorlijk gemachtigde afgevaardigden.
§ 2. Onverminderd het bepaalde in § 1 kan de Koning per rechtsgebied van het hof van beroep een basisoverlegcomité oprichten dat elk uitsluitend bevoegd is voor aangelegenheden die het desbetreffende rechtsgebied niet overstijgen.
In het basisoverlegcomité maken deel uit van de afvaardiging van de overheid, de eerste voorzitter van het hof van beroep of van het arbeidshof, de procureur-generaal bij het hof van beroep van het betreffende rechtsgebied of hun afgevaardigden.
§ 3. De in het onderhandelingscomité van de griffiers, referendarissen en parketjuristen van de Rechterlijke Orde vertegenwoordigde vakorganisaties zijn gerechtigd afgevaardigden voor te dragen om zitting te hebben in de overlegcomités.
De Koning bepaalt de samenstelling en de werking van de overlegcomités. Hij bepaalt tevens de nadere regels voor de overlegprocedure.

TOEKOMSTIG RECHT

  Art. 8. § 1. De Koning richt een overlegcomité voor de griffiers, referendarissen en parketjuristen van de Rechterlijke Orde op.
Het overlegcomité omvat enerzijds een afvaardiging van de overheid en anderzijds een afvaardiging per representatieve vakorganisatie.
In het overlegcomité maken deel uit van de afvaardiging van de overheid, de Minister van Justitie en de Ministers die bevoegd zijn voor Ambtenarenzaken en Begroting, of hun behoorlijk gemachtigde afgevaardigden.
§ 2. [ 1  De Koning kan basisoverlegcomités en tussenoverlegcomités oprichten waarvan hij het gebied en de samenstelling van de afvaardiging van de overheid bepaalt. De voorstellen met betrekking tot de oprichting of de afschaffing van basis- en tussenoverlegcomités, de vaststelling van hun gebied en de afvaardiging van de overheid, maken het voorwerp uit van overleg in het overlegcomité.] 1
§ 3. De in het onderhandelingscomité van de griffiers, referendarissen en parketjuristen van de Rechterlijke Orde vertegenwoordigde vakorganisaties zijn gerechtigd afgevaardigden voor te dragen om zitting te hebben in de overlegcomités.
De Koning bepaalt de samenstelling en de werking van de overlegcomités. Hij bepaalt tevens de nadere regels voor de overlegprocedure.
----------
( 1 )<W  2014-05-08/02 , art. 131, 002; Inwerkingtreding :  onbepaald>
 HOOFDSTUK V.  - Erkenning en representativiteit van de vakorganisaties.
 Art.    9 . De vakorganisaties van de personeelsleden bedoeld in artikel 2 worden erkend zodra zij zich bij de Minister van Justitie doen kennen door het toezenden, bij een ter post aangetekende brief, van een afschrift van hun statuten en van de lijst van hun verantwoordelijke leiders.
Zij blijven hun erkenning slechts behouden indien zij aan de Minister van Justitie de wijzigingen doen kennen welke zij in hun statuten of in de lijst van hun verantwoordelijke leiders aanbrengen.
 Art.    10 . Alleen de representatieve vakorganisaties hebben zitting in het onderhandelingscomité en in de overlegcomités voor de griffiers, referendarissen en parketjuristen van de Rechterlijke Orde.
Worden geacht representatief te zijn om zitting te hebben :
1° de erkende vakorganisaties die zitting hebben in het gemeenschappelijk comité voor alle overheidsdiensten, bedoeld in artikel 3, § 1, eerste lid, 3°, van de wet van 19 december 1974 tot regeling van de betrekkingen tussen de overheid en de vakbonden van haar personeel.
2° onverminderd het 1°, de erkende vakorganisaties die tegelijk :
a) de belangen verdedigen van hetzij al de categorieën van griffiers van de Rechterlijke Orde, hetzij de referendarissen bij het Hof van Cassatie, hetzij al de referendarissen en parketjuristen bij de hoven en rechtbanken, hetzij alle hier opgesomde categorieën van personeel samen;
b) een aantal bijdrageplichtige leden tellen dat ten minste 25 % vertegenwoordigt van het totaal aantal personen die elke personeelsgroep die zij vertegenwoordigen, samenstelt.
 Art.    11 .
§ 1. Vanaf een door de Koning vastgestelde datum en vervolgens om de zes jaar, onderzoekt de controlecommissie bedoeld in artikel 14, § 1, van de voormelde wet van 19 december 1974, hierna " de commissie " genoemd, of de vakorganisaties die zitting hebben of vragen om zitting te mogen hebben in het onderhandelingscomité en de overlegcomités voldoen aan het criterium dat is bepaald in artikel 10, tweede lid, 2°, b.
De vakorganisaties bedoeld in het eerste lid leggen aan de commissie, op haar aanvraag, de bewijsmiddelen voor die nodig zijn voor de toepassing van het bedoelde lid.
Op verzoek van de voorzitter van de commissie moet de Minister van Justitie hem de bijgewerkte lijst van de griffiers, de referendarissen bij het Hof van Cassatie, en referendarissen en parketjuristen bij de hoven en rechtbanken bezorgen.
Voor de leden van de commissie en de personeelsleden die hun eventueel terzijde staan, geldt de verplichting van het beroepsgeheim over de inhoud van de inlichtingen door de vakorganisaties verstrekt.
Een afgevaardigde van de betrokken vakorganisatie mag bij iedere onderzoeksverrichting betreffende die organisatie aanwezig zijn.
§ 2. Een vakorganisatie waarvan door de commissie werd vastgesteld dat zij niet voldoet aan de bepalingen bedoeld in § 1, eerste lid, mag voor het verstrijken van de termijn van zes jaar een nieuw onderzoek aanvragen, indien zij meent sinds die vaststelling wel aan het gestelde criterium te voldoen.
Indien uit dit nieuw onderzoek blijkt dat de vakorganisatie aan het gestelde criterium voldoet, heeft zij onmiddellijk zitting in het onderhandelingscomité en de overlegcomités.
 HOOFDSTUK VI.  - Prerogatieven van de vakorganisaties.
 Art.    12 . De erkende vakorganisaties mogen, onder de voorwaarden die de Koning bepaalt en overeenkomstig de nadere regels die Hij vastlegt :
1° stappen doen bij de overheden die ertoe gemachtigd zijn te beslissen, in het gemeenschappelijk belang van de personeelsleden die zij vertegenwoordigen of in het bijzonder belang van een personeelslid;
2° een personeelslid dat zijn daden voor de overheid moet rechtvaardigen, op zijn verzoek ter zijde staan;
3° in de lokalen van de diensten berichten uithangen;
4° de algemene documentatie ontvangen betreffende het beheer van het personeel dat zij vertegenwoordigen.
 Art.    13 . Onder de voorwaarden bepaald door de Koning en onverminderd de andere prerogatieven welke hen door deze wet worden toegekend, mogen de representatieve vakorganisaties :
1° de prerogatieven van de erkende vakorganisaties uitoefenen;
2° de vakbondsbijdragen innen in de lokalen tijdens de diensturen;
3° aanwezig zijn op de vergelijkende examens en op de examens welke voor de personeelsleden worden georganiseerd onverminderd de prerogatieven van de examencommissies.
4° in de lokalen vergaderingen beleggen.
 HOOFDSTUK VII.  - Bepaling betreffende de vakbondsafgevaardigden.
 Art.    14 . De Koning bepaalt de regels die gelden voor de vakbondsafgevaardigden ter zake van hun activiteit bij de griffiers, referendarissen en parketjuristen van de Rechterlijke Orde.
De personeelsleden die deze hoedanigheid bezitten, genieten, in de door de Koning bepaalde gevallen, vakbondsverlof voor de periode waarin dat zij een vakbondsopdracht vervullen. Dit verlof wordt met een periode van dienstactiviteit gelijkgesteld.
 HOOFDSTUK VIII.  - Wijzigings- en slotbepalingen.
 Art.    15 . Artikel 2, § 3, van de wet van 1 september 1980 betreffende de toekenning en de uitbetaling van een vakbondspremie aan sommige personeelsleden van de overheidssector, gewijzigd bij de wetten van 22 januari 1985, 24 maart 1999 en 15 januari 2002, wordt aangevuld als volgt :
" 7° ten opzichte van de personeelsleden bedoeld in artikel 2 van de wet van 25 april 2007 tot regeling van de betrekkingen tussen de overheid en de vakorganisaties van de griffiers van de Rechterlijke Orde, de referendarissen bij het Hof van Cassatie en de referendarissen en parketjuristen bij de hoven en rechtbanken, de organisaties die voldoen aan de voorwaarden van artikel 10 van die wet. "
 Art.    16 . Met het oog op de eerste toepassing van het in artikel 11, § 1, bedoelde representativiteitsonderzoek, dient onder " bijdrageplichtig lid " te worden verstaan het personeelslid dat voor elke maand van de hierna gedefinieerde referteperiode waarin de refertedatum valt, de vakbondsbijdrage heeft betaald.
Voor de toepassing van deze bepaling is de refertedatum 30 juni van het jaar dat voorafgaat aan de datum van inwerkingtreding van deze wet. De referteperiode is voor de toepassing van deze bepaling de periode van zes maanden vanaf de eerste dag van de zesde maand van het jaar waarin de refertedatum valt.
Voor de toepassing van deze bepaling is de vakbondsbijdrage die welke, voor de maand waarin de refertedatum valt, ten minste gelijk is aan 0,74 % van de geïndexeerde gewaarborgde maandelijkse brutobezoldiging, zoals zij van toepassing is op 1 juli van het jaar dat aan de refertedatum voorafgaat.
Zij wordt berekend op basis van het laagste bedrag dat opgegeven is in artikel 3 van het koninklijk besluit van 29 juni 1973 houdende toekenning van een gewaarborgde bezoldiging aan sommige personeelsleden van de federale overheidsdiensten. Voor die berekeningen, wordt alleen het eindresultaat betreffende de maandelijkse bijdrage afgerond op die wijze dat, wanneer het berekende bedrag een gedeelte van een cent bevat, het tot de hogere of lagere cent wordt afgerond naar gelang het gedeelte van een cent al dan niet een half bereikt.
 Art.  17.Met uitzondering van dit artikel, treedt deze wet in werking op een door de Koning te bepalen datum, en uiterlijk zes maanden na haar bekendmaking in het Belgisch Staatsblad.


type: legislation

jurisdiction: Belgium

text:
Artikel    1 . Deze wet regelt een aangelegenheid als bedoeld in artikel 78 van de Grondwet.
 Art.    2 . In boek II, titel VII, van het Strafwetboek wordt een hoofdstuk XI ingevoegd, dat artikel 391sexies omvat, luidende :
" HOOFDSTUK XI. - Gedwongen huwelijk
" Art. 391sexies. Hij die iemand door geweld of bedreiging dwingt een huwelijk aan te gaan, wordt gestraft met gevangenisstraf van een maand tot twee jaar of met geldboete van honderd euro tot vijfhonderd euro.
De poging wordt gestraft met gevangenisstraf van vijftien dagen tot een jaar of met geldboete van vijftig euro tot tweehonderd vijftig euro. ".
 Art.    3 . In het Burgerlijk Wetboek wordt een artikel 146ter ingevoegd, luidende :
" Art. 146ter. Er is evenmin een huwelijk wanneer het wordt aangegaan zonder vrije toestemming van beide echtgenoten en de toestemming van minstens een van de echtgenoten werd gegeven onder geweld of bedreiging. ".
 Art.    4 . Artikel 180, eerste lid, van hetzelfde Wetboek wordt opgeheven.
 Art.    5 . In artikel 181 van hetzelfde Wetboek worden de woorden " nadat de echtgenoot zijn volle vrijheid heeft verkregen of de dwaling door hem is ontdekt. " vervangen door de woorden " nadat de dwaling door de echtgenoot is ontdekt. "
 Art.  6. In artikel 184 van hetzelfde Wetboek, vervangen bij de wet van 31 maart 1987 en gewijzigd bij de wet van 4 mei 1999, worden de woorden " de bepalingen van de artikelen 144, 146bis, 147, 161, 162, 163, 341 of 363, " vervangen door de woorden " de bepalingen van de artikelen 144, 146bis, 146ter, 147, 161, 162, 163, 341 of 353-13, ".
Kondigen deze wet af, bevelen dat zij met 's Lands zegel zal worden bekleed en door het Belgisch Staatsblad zal worden bekendgemaakt.
Gegeven te Brussel, 25 april 2007.
ALBERT
Van Koningswege :
De Minister van Justitie,
Mevr. L. ONKELINX
Met 's Lands zegel gezegeld :
De Minister van Justitie,
Mevr. L. ONKELINX.


text:
HOOFDSTUK I.  - Algemene bepalingen.
 Artikel    1 . Deze wet regelt een aangelegenheid als bedoeld in artikel 78 van de Grondwet.
 Art.    2 . Deze wet integreert onder meer de bepalingen inzake de binnenkomst, het verblijf en de verwijdering van de richtlijn 2003/109/EG van de Raad van de Europese Unie van 25 november 2003 betreffende de status van langdurig ingezeten onderdanen van derde landen en van de richtlijn 2004/38/EG van de Raad van de Europese Unie van 29 april 2004 betreffende het recht van vrij verkeer en verblijf op het grondgebied van de lidstaten voor de burgers van de Unie en hun familieleden, en artikel 11, § 2, d), van de richtlijn 2005/85/EG van de Raad van 1 december 2005 betreffende de minimumnormen voor de procedures in de lidstaten voor de toekenning of intrekking van de vluchtelingenstatus, in de wet van 15 december 1980 betreffende de toegang tot het grondgebied, het verblijf, de vestiging en de verwijdering van vreemdelingen.
 HOOFDSTUK II.  - Wijzigingen van de wet van 15 december 1980 betreffende de toegang tot het grondgebied, het verblijf, de vestiging en de verwijdering van vreemdelingen.
 Art.    3 . In de wet van 15 december 1980 betreffende de toegang tot het grondgebied, het verblijf, de vestiging en de verwijdering van vreemdelingen wordt een artikel 4bis ingevoegd, luidende :
" Art. 4bis. - § 1. Aan de buitengrenzen in de zin van de internationale overeenkomsten betreffende de overschrijding van de buitengrenzen die België binden of van de Europese regelgeving, dient het binnenkomen en het verlaten van het Rijk plaats te grijpen via een toegelaten doorlaatpost, dit gedurende de vastgestelde openingstijden, zoals aangegeven bij deze doorlaatposten.
§ 2. De vreemdeling is verplicht om zowel bij het binnenkomen als bij het verlaten van het Rijk uit eigen beweging zijn reisdocumenten te tonen.
§ 3. Een administratieve geldboete van 200 euro kan door de minister of zijn gemachtigde worden opgelegd aan de vreemdeling die de verplichting bedoeld in § 1 niet naleeft.
Indien de schending, van de verplichting, bedoeld in § 1, te wijten is aan een nalatigheid van de vervoerder, is deze hoofdelijk aansprakelijk met de vreemdeling voor het betalen van de opgelegde boete.
De beslissing waarbij de administratieve geldboete wordt opgelegd is onmiddellijk uitvoerbaar, niettegenstaande hoger beroep.
De rechtspersoon is burgerlijk aansprakelijk voor het betalen van de administratieve geldboete die aan zijn bestuurders, zijn leden van het leidinggevend en uitvoerend personeel, zijn aangestelden of lasthebbers wordt opgelegd.
De administratieve geldboete kan betaald worden door middel van de consignatie van het verschuldigde bedrag bij de Deposito- en Consignatiekas.
§ 4. De vreemdeling of vervoerder die de beslissing van de minister of van diens gemachtigde betwist, stelt binnen een termijn van één maand te rekenen van de kennisgeving van de beslissing, bij wege van een verzoekschrift, beroep in bij de rechtbank van eerste aanleg.
Indien de rechtbank van eerste aanleg het beroep ontvankelijk en gegrond verklaart, wordt de betaalde of in consignatie gegeven som teruggegeven.
De rechtbank van eerste aanleg moet uitspraak doen binnen een maand te rekenen van de indiening van het in het eerste lid bedoelde verzoekschrift.
De tekst van het eerste lid wordt opgenomen in de beslissing waarbij de administratieve geldboete wordt opgelegd.
§ 5. Indien de vreemdeling of vervoerder in gebreke blijft de geldboete te betalen, wordt de beslissing van de bevoegde ambtenaar of de in kracht van gewijsde gegane beslissing van de rechtbank van eerste aanleg ter kennis gebracht van de administratie van het Kadaster, Registratie en Domeinen, met het oog op de invordering van het bedrag van de administratieve geldboete.
§ 6. Indien de vreemdeling of de vervoerder of diens vertegenwoordiger de som van de administratieve geldboete heeft geconsigneerd bij de Deposito- en Consignatiekas en indien hij binnen de hierboven vermelde termijn geen beroep heeft ingesteld bij de rechtbank van eerste aanleg, komt de in consignatie gegeven som ten goede aan de Staat. "
 Art.    4 . In artikel 10, § 2, zesde lid, van dezelfde wet, vervangen bij de wet van 15 september 2006, vervallen de woorden "punt A van".
 Art.    5 . In artikel 10bis van dezelfde wet, ingevoegd bij de wet van 28 juni 1984 en vervangen bij de wet van 15 september 2006, worden de volgende wijzigingen aangebracht :
1° in § 1, eerste lid, in fine, en in § 2, eerste lid, in fine, vervallen telkens de woorden "punt A van";
2° een § 3 wordt ingevoegd, luidende :
" § 3. De §§ 1 en 2 zijn ook van toepassing op de gezinsleden bedoeld bij artikel 10, § 1, 4° tot 6°, van een vreemdeling die de status van langdurig ingezetene geniet in een andere lidstaat van de Europese Unie, op grond van de richtlijn 2003/109/EG van de Raad van de Europese Unie van 25 november 2003 betreffende de status van langdurig ingezeten onderdanen van derde landen, en die gemachtigd is tot verblijf in het Rijk op grond van de bepalingen van titel II, hoofdstuk V, of die deze machtiging aanvraagt.
Wanneer echter een gezin al is gevormd of opnieuw is gevormd in die andere lidstaat van de Europese Unie, moet de vreemdeling bij wie het gezinslid zich komt voegen, niet het bewijs leveren dat hij beschikt over voldoende huisvesting om het gezinslid of de gezinsleden te ontvangen en zal, wat de voorwaarde betreft van de stabiele, regelmatige en toereikende bestaansmiddelen, ook rekening worden gehouden met het bewijs dat het gezinslid persoonlijk over dergelijke middelen beschikt. Om deze bijzondere regeling te kunnen genieten, moeten de betrokken gezinsleden de EG-verblijfsvergunning van langdurig ingezetene of de verblijfstitel die hun is afgegeven door een lidstaat van de Europese Unie, samen met het bewijs dat zij in deze Staat hebben verbleven als gezinslid van een langdurig ingezetene, voorleggen. "
 Art.    6 . In artikel 10ter van dezelfde wet, ingevoegd bij de wet van 15 september 2006, worden de volgende wijzigingen aangebracht :
1° in § 1, tweede lid, vervallen de woorden "punt A van";
2° er wordt een § 2bis ingevoegd, luidende :
" § 2bis. In afwijking van de §§ 1 en 2 wordt de beslissing over de aanvraag voor een machtiging tot verblijf van de bij artikel 10bis, § 3, bedoelde gezinsleden ten laatste vier maanden na de indiening van de aanvraag genomen.
Wanneer de vereiste documenten niet zijn voorgelegd of in uitzonderlijke gevallen die verband houden met het complex karakter van het onderzoek van de aanvraag, kan de minister of zijn gemachtigde deze termijn éénmaal met drie maanden verlengen. Dit wordt gedaan door middel van een gemotiveerde beslissing die ter kennis van de aanvrager wordt gebracht.
Indien geen enkele beslissing getroffen werd na het verstrijken van de termijn van vier maanden, volgend op de datum waarop de aanvraag werd ingediend, die eventueel verlengd werd overeenkomstig het tweede lid, moet de machtiging tot verblijf worden afgegeven wanneer de vereiste documenten zijn voorgelegd. In het andere geval wordt zij geweigerd. ";
3° in § 3 worden de woorden "heeft gebruikt met het oog op het bekomen van die machtiging" vervangen door de woorden "heeft gebruikt die van doorslaggevend belang zijn geweest voor het bekomen van die machtiging".
 Art.    7 . In artikel 11 van dezelfde wet, vervangen bij de wet van 15 september 2006, worden de volgende wijzigingen aangebracht :
1° in § 1, eerste lid, 3°, vervallen de woorden "punt A van";
2° in § 1, eerste lid, 4°, worden de woorden "die van doorslaggevend belang zijn geweest" ingevoegd tussen het woord "gebruikt" en de woorden "om te worden toegelaten tot een verblijf";
3° in § 2, eerste lid, 4°, worden de woorden "om te worden toegelaten tot een verblijf" vervangen door de woorden "die van doorslaggevend belang zijn geweest voor de erkenning van het recht op verblijf".
 Art.    8 . In artikel 12bis, § 2, eerste lid, van dezelfde wet, vervangen bij de wet van 15 september 2006, vervallen de woorden "punt A van".
 Art.    9 . In artikel 13 van dezelfde wet, vervangen door de wet van 15 september 2006, worden de volgende wijzigingen aangebracht :
1° in § 1, zesde lid, worden de woorden "artikel 10bis, § 1 en § 2" vervangen door de woorden "artikel 10bis, §§ 1 tot 3".
2° er wordt een § 2bis ingevoegd, luidende :
" § 2bis. De minister of zijn gemachtigde kan een einde stellen aan het verblijf van de vreemdeling die gemachtigd is in het Rijk te verblijven voor een verblijf van onbeperkte duur wanneer deze valse of misleidende informatie of valse of vervalste documenten heeft gebruikt of fraude heeft gepleegd of andere onwettige middelen heeft gebruikt die van doorslaggevend belang zijn geweest voor het bekomen van de machtiging tot verblijf. ";
3° in § 3, 3° en § 4, 5°, worden telkens de woorden "om te worden gemachtigd tot een verblijf" vervangen door de woorden "die van doorslaggevend belang zijn geweest voor het bekomen van de machtiging tot verblijf".
 Art.    10 . In titel I, hoofdstuk 4, van dezelfde wet, wordt een artikel 15bis ingevoegd, luidende :
" Art. 15bis. - § 1. Behalve indien redenen van openbare orde of nationale veiligheid zich ertegen verzetten, moet de status van langdurig ingezetene worden verleend aan een vreemdeling die geen burger is van de Europese Unie, die voldoet aan de voorwaarden van § 3 en van artikel 14, tweede lid, en die een legaal en ononderbroken verblijf in het Rijk bewijst in de loop van vijf jaar die onmiddellijk voorafgaan aan zijn aanvraag voor het verkrijgen van de status van langdurig ingezetene.
Bij het berekenen van dit verblijf van vijf jaar wordt geen rekening gehouden met de periode of perioden waarin de vreemdeling gemachtigd of toegelaten werd tot het verblijf voor een beperkte tijd of houder was van een diplomatieke, consulaire of speciale identiteitskaart, overeenkomstig het koninklijk besluit van 30 oktober 1991 betreffende de documenten voor het verblijf in België van bepaalde vreemdelingen.
In afwijking van het tweede lid zal de periode of zullen de perioden waarin de vreemdeling gemachtigd was tot een verblijf voor een beperkte tijd op grond van artikel 61/7, volledig in aanmerking worden genomen en zal de periode of zullen de perioden van verblijf van de student krachtens artikel 58 of van de vreemdeling die gemachtigd werd om in het Rijk te verblijven om er een beroepsopleiding te volgen voor de helft in aanmerking worden genomen.
§ 2. § 1 is niet van toepassing op de vreemdeling die als vluchteling is erkend of die de subsidiaire bescherming geniet.
§ 3. De vreemdeling, bedoeld bij § 1, moet bewijzen dat hij voor zichzelf en voor zijn gezinsleden die te zijnen laste zijn, beschikt over stabiele, regelmatige en toereikende bestaansmiddelen om zichzelf en zijn gezinsleden te onderhouden om te voorkomen dat zij ten laste vallen van de overheden, en dat hij een ziektekostenverzekering heeft die de risico's in België dekt.
De bestaansmiddelen omschreven in het eerste lid moeten ten minste gelijk zijn aan het inkomstenniveau beneden hetwelk sociale bijstand kan worden toegekend. Bij het beoordelen van die bestaansmiddelen wordt rekening gehouden met hun aard en regelmatigheid.
De Koning bepaalt, bij een besluit vastgesteld na overleg in de Ministerraad, het minimumbedrag van de vereiste bestaansmiddelen, gelet op de criteria omschreven in het tweede lid.
§ 4. De termijn van vijf jaar vermeld in § 1 wordt niet onderbroken door afwezigheden die niet langer duren dan zes opeenvolgende maanden en die in totaal een duur van tien maanden over de gehele periode van vijf jaar niet overschrijden.
Deze perioden van afwezigheid worden bovendien meegerekend voor de berekening van de termijn. ".
 Art.    11 . Artikel 16 van dezelfde wet, vervangen bij de wet van 15 september 2006, wordt vervangen als volgt :
" Art. 16. - § 1. De niet-gevestigde vreemdeling die de voorwaarde van artikel 14, tweede lid, vervult, mag naar keuze de machtiging tot vestiging of de status van langdurig ingezetene aanvragen. De aanvraag van verkrijging van de status van langdurig ingezetene geldt als aanvraag van machtiging tot vestiging.
De gevestigde vreemdeling kan te allen tijde de status van langdurig ingezetene aanvragen.
De Koning bepaalt het model van de aanvraag van machtiging tot vestiging en van de aanvraag van verkrijging van de status van langdurig ingezetene.
§ 2. De aanvraag van machtiging tot vestiging of verkrijging van de status van langdurig ingezetene wordt gericht tot het gemeentebestuur van de verblijfplaats. Dit gemeentebestuur levert daarvan een ontvangstbewijs af en zendt de aanvraag over aan de minister of zijn gemachtigde, voorzover de vreemdeling voldoet aan de voorwaarde van artikel 14 en hij, als zijn identiteit niet is vastgesteld, een kopie van een geldig paspoort voorlegt.
De aanvraag van verkrijging van de status van langdurig ingezetene moet vergezeld zijn van de bewijsstukken die aantonen dat de voorwaarden van artikel 15bis, § 3, zijn vervuld.
De Koning bepaalt de regels inzake de behandeling van de aanvraag van verkrijging van de status van langdurig ingezetene, evenals de gevolgen van de afwezigheid van beslissing bij het verstrijken van de vastgestelde termijn. "
 Art.    12 . Artikel 17 van dezelfde wet, waarvan de huidige tekst § 1 zal vormen, wordt aangevuld met een § 2, luidende :
" § 2. Wanneer aan een vreemdeling die gemachtigd is tot vestiging in het Rijk, gelijktijdig of naderhand de status van langdurig ingezetene wordt verleend, wordt hem een EG-verblijfsvergunning voor langdurig ingezetene afgegeven.
Bij deze gelegenheid wordt hem een document overhandigd, gesteld in een van de drie landstalen en in het Engels, waarin hij wordt geïnformeerd over zijn rechten en plichten op grond van de richtlijn 2003/109/EG van de Raad van de Europese Unie van 25 november 2003 betreffende de status van langdurig ingezeten onderdanen van derde landen.
De Koning bepaalt het model van de EG-verblijfsvergunning voor langdurig ingezetene. Deze verblijfstitel vervangt de vestigingsvergunning bedoeld in § 1 en geldt als bewijs van inschrijving in het bevolkingsregister.
Wanneer de minister of zijn gemachtigde de status van langdurig ingezetene toekent aan de vreemdeling bedoeld in artikel 61/7, brengt hij zijn beslissing ter kennis van de lidstaat van de Europese Unie die aan deze vreemdeling een EG-verblijfsvergunning voor langdurig ingezetene had afgegeven op grond van de bovengenoemde richtlijn 2003/109/EG van de Raad van de Europese Unie. "
 Art.    13 . Artikel 18 van dezelfde wet, gewijzigd bij de wetten van 15 juli 1996 en van 15 september 2006, wordt vervangen als volgt :
" Art. 18. - § 1. Onder voorbehoud van artikel 19 is de geldigheidsduur van de machtiging tot vestiging en van de status van langdurig ingezetene onbeperkt.
De Koning bepaalt de geldigheidsduur van het document dat de machtiging tot vestiging vaststelt en van de EG-verblijfsvergunning voor langdurig ingezetene.
§ 2. De minister of zijn gemachtigde kan beslissen dat de vreemdeling die gemachtigd werd zich in het Rijk te vestigen op grond van artikel 14 of die de status van langdurig ingezetene heeft verworven op grond van artikel 15bis, niet meer het recht heeft er te verblijven en/of deze status verliest als hij valse of misleidende informatie of valse of vervalste documenten heeft gebruikt of fraude heeft gepleegd of andere onwettige middelen heeft gebruikt die van doorslaggevend belang geweest zijn voor de erkenning van het recht op verblijf of om de machtiging tot verblijf te bekomen, om de machtiging tot vestiging te bekomen of om de status van langdurig ingezetene te verwerven. "
 Art.    14 . In titel I, hoofdstuk 4, van dezelfde wet, wordt artikel 18bis, opgeheven bij de wet van 22 december 2003, hersteld in de volgende lezing :
" Art. 18bis. - De vreemdeling aan wie in het Rijk de status van langdurig ingezetene werd toegekend verliest deze status als dezelfde status hem is toegekend in een andere lidstaat van de Europese Unie, krachtens de richtlijn 2003/109/EG van de Raad van de Europese Unie van 25 november 2003 betreffende de status van langdurig ingezeten onderdanen van derde landen. "
 Art.    15 . Artikel 19 van dezelfde wet, gewijzigd bij de wetten van 6 mei 1993 en 15 juli 1996, wordt vervangen als volgt :
" Art. 19. - § 1. Een vreemdeling die houder is van een geldige Belgische verblijfs- of vestigingsvergunning en het land verlaat, heeft gedurende een jaar recht op terugkeer in het Rijk.
Een vreemdeling die de status van langdurig ingezetene geniet op grond van artikel 15bis verliest daarentegen zijn recht op terugkeer in het Rijk enkel wanneer hij gedurende twaalf opeenvolgende maanden het grondgebied van de lidstaten van de Europese Unie verlaat of wanneer hij het Rijk sinds ten minste zes jaar heeft verlaten.
De Koning bepaalt, bij een besluit vastgesteld na overleg in de Ministerraad, de voorwaarden en de gevallen waarin de vreemdeling die de status van langdurig ingezetene geniet en die gedurende twaalf opeenvolgende maanden het grondgebied van de lidstaten van de Europese Unie verlaten heeft, zijn recht van terugkeer naar het Rijk niet verliest.
Een vreemdeling die voorziet dat zijn afwezigheid uit het Rijk langer zal duren dan de geldigheidsduur van zijn verblijfstitel, kan een vervroegde verlenging of vernieuwing van deze verblijfstitel verkrijgen.
De toelating om het Rijk terug binnen te komen mag hem slechts worden geweigerd om redenen van openbare orde of nationale veiligheid, of indien hij de voorwaarden die aan zijn verblijf zijn gesteld, niet naleeft.
§ 2. De vreemdeling, bedoeld in § 1, eerste lid, die langer dan een jaar uit het Rijk afwezig blijft, kan tot terugkeer in het Rijk worden gemachtigd in de gevallen en onder de voorwaarden bepaald bij een besluit vastgesteld na overleg in de Ministerraad.
De vreemdeling, bedoeld in § 1, tweede lid, die zijn recht op terugkeer is verloren, kan, in de gevallen en onder de voorwaarden bepaald bij een besluit vastgesteld na overleg in de Ministerraad, de status van langdurig ingezetene herkrijgen.
§ 3. De Koning regelt de voorwaarden voor de geldigheid en de vernieuwing van de verblijfs- en vestigingsvergunningen of van de EG-verblijfsvergunning voor langdurig ingezetene van de vreemdeling die na een afwezigheid terugkeert in het Rijk.
§ 4. Onder voorbehoud van de toepassing van § 1, tweede lid, is de minister of zijn gemachtigde verplicht tot terugname van een vreemdeling en van zijn gezinsleden, bedoeld bij artikel 10, § 1, die houder is van een Belgische EG-verblijfsvergunning voor langdurig ingezetene en ten aanzien van wie een verwijderingsmaatregel is uitgevaardigd door de bevoegde overheid van een andere lidstaat van de Europese Unie, als gevolg van een weigering tot verlenging of een intrekking van de verblijfsvergunning afgegeven op grond van de richtlijn 2003/109/EG van de Raad van de Europese Unie van 25 november 2003 betreffende de status van langdurig ingezeten onderdanen van derde landen, om redenen van openbare orde of nationale veiligheid, wanneer de voorwaarden voor zijn verblijf niet meer zijn vervuld of wanneer hij niet legaal in de betrokken lidstaat verblijft, zelfs indien de geldigheidsduur van de EG-verblijfsvergunning voor langdurig ingezetene, uitgereikt in België, is verstreken. "
 Art.    16 . In artikel 20, tweede lid, van dezelfde wet, gewijzigd bij de wet van 26 mei 2005, worden de woorden "of de vreemdeling die de status van langdurig ingezetene geniet" ingevoegd tussen de woorden "de in het Rijk gevestigde vreemdeling" en de woorden ", wanneer hij de openbare orde of de veiligheid van het land ernstig heeft geschaad".
 Art.    17 . In artikel 30bis, § 2, eerste lid, 1° en 2°, van dezelfde wet, ingevoegd bij de wet van 27 december 2004 en gewijzigd bij de wet van 15 september 2006, worden de woorden "artikel 40, §§ 3 tot 6" telkens vervangen door de woorden "artikel 40bis of 40ter ".
 Art.    18 . In titel II van dezelfde wet wordt het opschrift van hoofdstuk I, vervangen als volgt :
" Hoofdstuk I - Vreemdelingen, burgers van de Unie en hun familieleden en vreemdelingen, familieleden van een Belg".
 Art.    19 . Artikel 40 van dezelfde wet, vervangen bij de wet van 6 mei 1993, wordt vervangen als volgt :
" Art. 40. - § 1. Onverminderd de meer voordelige bepalingen vervat in wetten of Europese verordeningen waarop de burger van de Unie zou kunnen aanspraak maken, zijn de hiernavolgende bepalingen op hem van toepassing.
§ 2. Voor de toepassing van deze wet wordt onder burger van de Unie verstaan, een vreemdeling die de nationaliteit van een lidstaat van de Europese Unie bezit en verblijft in of zich begeeft naar het Rijk.
§ 3. Iedere burger van de Unie heeft het recht gedurende maximaal drie maanden in het Rijk te verblijven zonder andere voorwaarden of formaliteiten te vervullen dan vermeld in artikel 41, eerste lid.
§ 4. Iedere burger van de Unie heeft het recht gedurende meer dan drie maanden in het Rijk te verblijven indien hij de in artikel 41, eerste lid, bedoelde voorwaarde vervult en hij :
1° hetzij in het Rijk werknemer of zelfstandige is of het Rijk binnenkomt om werk te zoeken, zolang hij kan bewijzen dat hij nog werk zoekt en een reële kans maakt om te worden aangesteld;
2° hetzij voor zichzelf over voldoende bestaansmiddelen beschikt om te voorkomen dat hij tijdens zijn verblijf ten laste komt van het sociale bijstandsstelsel van het Rijk, en over een verzekering beschikt die de ziektekosten in het Rijk volledig dekt;
3° hetzij is ingeschreven aan een georganiseerde, erkende of gesubsidieerde onderwijsinstelling om er als hoofdbezigheid een studie, daaronder begrepen een beroepsopleiding, te volgen en indien hij beschikt over een verzekering die de ziektekosten in het Rijk volledig dekt, en hij door middel van een verklaring of van een gelijkwaardig middel van zijn keuze de zekerheid verschaft dat hij over voldoende middelen van bestaan beschikt om te voorkomen dat hij tijdens zijn verblijf ten laste komt van het sociale bijstandsstelsel van het Rijk.
De in het eerste lid, 2° en 3°, bedoelde bestaansmiddelen moeten minstens gelijk zijn aan het inkomstenniveau onder hetwelk sociale bijstand kan worden verleend. In het kader van de evaluatie van de bestaansmiddelen wordt rekening gehouden met de persoonlijke situatie van de burger van de Unie, waarbij ondermeer rekening gehouden wordt met de aard en de regelmaat van diens inkomsten en met het aantal familieleden die te zijnen laste zijn.
De Koning bepaalt de gevallen waarbij de burger van de Unie geacht wordt de voorwaarde van voldoende bestaansmiddelen, bedoeld in het eerste lid, 2°, te vervullen.
 Art.    20 . In dezelfde wet wordt een artikel 40bis ingevoegd, luidende :
" Art. 40bis. - § 1. Onverminderd de meer voordelige bepalingen vervat in wetten of Europese verordeningen waarop de familieleden van de burger van de Unie zouden kunnen aanspraak maken, zijn de hiernavolgende bepalingen op hen van toepassing.
§ 2. Als familielid van de burger van de Unie worden beschouwd :
1° de echtgenoot of de vreemdeling waarmee een geregistreerd partnerschap werd gesloten dat beschouwd wordt als zijnde gelijkwaardig met het huwelijk in België, die hem begeleidt of zich bij hem voegt;
2° de partner, die hem begeleidt of zich bij hem voegt, met wie de burger van de Unie overeenkomstig een wet een geregistreerd partnerschap heeft gesloten, voorzover het gaat om een naar behoren geattesteerde duurzame en stabiele relatie die al minstens een jaar duurt, zij beiden ouder dan 21 jaar en ongehuwd zijn en geen duurzame relatie hebben met een andere persoon;
3° de bloedverwanten in neergaande lijn alsmede die van de echtgenoot of partner als bedoeld onder 1° en 2°, beneden de leeftijd van 21 jaar of die te hunnen laste zijn, die hen begeleiden of zich bij hen voegen;
4° de bloedverwanten in opgaande lijn, alsmede die van de echtgenoot of partner als bedoeld onder 1° en 2°, die te hunnen laste zijn, die hen begeleiden of zich bij hen voegen.
De Koning bepaalt bij een besluit vastgesteld na overleg in de Ministerraad, de criteria inzake de stabiele relatie tussen de partners, bedoeld in 2°. De minimumleeftijd van de twee partners bedoeld in 2° wordt teruggebracht tot 18 jaar, wanneer zij het bewijs leveren dat zij voor de aankomst in het Rijk van de vreemdeling die vervoegd wordt, reeds tenminste een jaar samengewoond hebben.
De Koning bepaalt, bij een besluit vastgesteld na overleg in de Ministerraad, de gevallen waarbij een partnerschap dat geregistreerd werd op basis van een vreemde wet, moet beschouwd worden als zijnde gelijkwaardig met een huwelijk in België.
§ 3. De in § 2 bedoelde familieleden die burger van de Unie zijn, hebben het recht de in artikel 40, § 3, bedoelde burger van de Unie te begeleiden of zich bij hem te voegen voorzover zij de in artikel 41, eerste lid, bedoelde voorwaarde vervullen. Indien het familieleden betreft die geen burger van de Unie zijn, moeten zij de in artikel 41, tweede lid, bedoelde voorwaarde vervullen.
§ 4. De in § 2 bedoelde familieleden die burger van de Unie zijn, hebben het recht de in artikel 40, § 4, eerste lid, 1° en 2°, bedoelde burger van de Unie te begeleiden of zich bij hem te voegen voor een periode van meer dan drie maanden voor zover zij de in artikel 41, eerste lid, bedoelde voorwaarde vervullen. Indien het familieleden betreft die geen burger van de Unie zijn, moeten zij de in artikel 41, tweede lid, bedoelde voorwaarde vervullen.
De in artikel 40, § 4, eerste lid, 2°, bedoelde burger van de Unie moet dan tevens het bewijs leveren dat hij over voldoende bestaansmiddelen beschikt om te voorkomen dat de in § 2 bedoelde familieleden tijdens zijn verblijf ten laste komen van het sociale bijstandsstelsel van het Rijk, en dat hij over een verzekering beschikt die de ziektekosten van zijn familieleden in het Rijk volledig dekt. In het kader van de evaluatie van de bestaansmiddelen wordt rekening gehouden met de persoonlijke situatie van de burger van de Unie, waarbij ondermeer rekening gehouden wordt met de aard en de regelmaat van diens inkomsten en met het aantal familieleden die te zijnen laste zijn.
De in artikel 40, § 4, eerste lid, 3°, bedoelde burger van de Unie kan zich enkel laten begeleiden of vervoegen door de in § 2, eerste lid, 1° en 2°, bedoelde familieleden, alsmede door zijn kinderen of door de kinderen van de familieleden bedoeld in 1° en 2° die te zijnen laste zijn, voorzover zij al naargelang het geval voldoen aan de in artikel 41, eerste lid of tweede lid bedoelde voorwaarde. ".
 Art.    21 . In dezelfde wet wordt een artikel 40ter ingevoegd, luidende :
" Art. 40ter. - De bepalingen van dit hoofdstuk die van toepassing zijn op de familieleden van de burger van de Unie die hem begeleiden of zich bij hem voegen, zijn van toepassing op de familieleden van een Belg die hem begeleiden of zich bij hem voegen.
Voor wat betreft de in artikel 40bis, § 2, eerste lid, 4°, bedoelde bloedverwanten in opgaande lijn, moet de Belgische onderdaan aantonen dat hij over stabiele, regelmatige en toereikende bestaansmiddelen beschikt om te voorkomen dat zij tijdens het verblijf in het Rijk ten laste vallen van de openbare overheden en dat hij over een ziektekostenverzekering beschikt die de risico's van de betrokken familieleden in België dekt. "
 Art.    22 . In artikel 41 van dezelfde wet worden de volgende wijzigingen aangebracht :
1° het eerste en tweede lid worden vervangen als volgt :
" Het recht op binnenkomst wordt erkend aan de burger van de Unie op overlegging van een identiteitskaart of van een geldig nationaal paspoort of indien hij op een andere wijze kan laten vaststellen of bewijzen dat hij het recht van vrij verkeer en verblijf geniet.
De familieleden van de burger van de Unie bedoeld in artikel 40bis, § 2, die geen burger van de Unie zijn, moeten houder zijn van de documenten die krachtens artikel 2 vereist zijn, dan wel op een andere wijze laten vaststellen of bewijzen dat ze het recht van vrij verkeer en verblijf genieten. Indien de betrokken familieleden houder zijn van een verblijfskaart, verstrekt op basis van de richtlijn 2004/38/EG van 29 april 2004, zijn zij vrijgesteld van de visumplicht. ";
2° het artikel wordt aangevuld als volgt :
" Indien de burger van de Unie niet in het bezit is van een identiteitskaart of geldig nationaal paspoort of indien de familieleden van de burger van de Unie, die geen burger van de Unie zijn, niet beschikken over de in artikel 2 bedoelde documenten, kan er door de minister of zijn gemachtigde een administratieve geldboete van 200 euro geheven worden. Deze geldboete wordt geïnd overeenkomstig artikel 42octies. "
 Art.    23 . Artikel 41bis, van dezelfde wet, ingevoegd bij de wet van 15 juli 1996, wordt vervangen als volgt :
" Art. 41bis. - De burger van de Unie die naar België komt voor een verblijf van ten hoogste drie maanden en zijn familieleden die hem begeleiden of vervoegen, die niet logeren in een logementshuis dat onder- worpen is aan de wetgeving betreffende de controle op de reizigers, moeten hun aanwezigheid op het grondgebied binnen de tien werkdagen nadat zij het Rijk zijn binnengekomen melden bij het gemeentebestuur van de plaats waar zij verblijven, tenzij zij behoren tot één der categorieën van vreemdelingen die de Koning van deze verplichting heeft vrijgesteld.
De Koning bepaalt het model van attest dat uitgereikt wordt ten bewijze van deze melding van aanwezigheid. Indien de aanwezigheid niet binnen de in het eerste lid voorziene periode gemeld werd, kan er door de minister of zijn gemachtigde een administratieve geldboete van 200 euro geheven worden. Deze geldboete wordt geïnd overeenkomstig artikel 42octies. ".
 Art.    24 . In dezelfde wet wordt een artikel 41ter ingevoegd, luidende :
" Art. 41ter. - § 1. Behoudens voor de in artikel 40, § 4, eerste lid, 1°, bedoelde burger van de Unie, kan er door de minister of zijn gemachtigde een einde gesteld worden aan het verblijfsrecht van de burger van de Unie, dat hem erkend werd op grond van artikel 40, § 3, indien hij een onredelijke belasting vormt voor het sociale bijstandsstelsel van het Rijk.
§ 2. Behoudens voor de in artikel 40, § 4, eerste lid, 1°, bedoelde burger van de Unie en zijn familieleden, kan er door de minister of zijn gemachtigde een einde gesteld worden aan het verblijfsrecht van de burger van de Unie, dat hem erkend werd op grond van artikel 40, § 3, en aan het verblijfsrecht van zijn familieleden, dat hun erkend werd op grond van artikel 40bis, § 3, indien de familieleden van de burger van de Unie een onredelijke belasting vormen voor het sociale bijstandsstelsel van het Rijk. ".
 Art.    25 . Artikel 42 van dezelfde wet wordt vervangen als volgt :
" Art. 42. - § 1. Het recht op een verblijf van meer dan drie maanden in het Rijk wordt erkend aan de burger van de Unie en zijn familieleden onder de voorwaarden en voor de duur door de Koning bepaald overeenkomstig de Europese verordeningen en richtlijnen.
§ 2. Voor de burgers van de Unie wordt het recht op verblijf van meer dan drie maanden geconstateerd door een verklaring van inschrijving. Zij worden al naargelang het geval ingeschreven in het vreemdelingenregister of in het bevolkingsregister.
§ 3. Voor de familieleden van de burger van de Unie die zelf geen burgers van de Unie zijn, wordt het recht op verblijf geconstateerd door een verblijfsvergunning. Zij worden ingeschreven in het vreemdelingenregister. De geldigheidsduur van deze verblijfsvergunning is gelijk aan de voorziene periode van verblijf van de burger van de Unie die zij begeleiden of vervoegen en bedraagt ten hoogste vijf jaar vanaf de datum van afgifte.
§ 4. De verklaring van inschrijving en de verblijfsvergunning worden afgegeven volgens de modaliteiten door de Koning bepaald overeenkomstig de Europese verordeningen en richtlijnen.
Zij moeten ten laatste worden aangevraagd bij het verstrijken van een periode van drie maanden na de datum van binnenkomst bij het gemeentebestuur van de plaats waar men verblijft. Indien na het verstrijken van deze periode, geen verklaring van inschrijving of verblijfsvergunning wordt aangevraagd, kan er door de minister of zijn gemachtigde een administratieve geldboete van 200 euro geheven worden. Deze geldboete wordt geïnd overeenkomstig artikel 42octies. ".
 Art.    26 . In dezelfde wet wordt een artikel 42bis ingevoegd, luidende :
" Art. 42bis. - § 1. Er kan een einde gesteld worden aan het verblijfsrecht van de burger van de Unie door de minister of zijn gemachtigde indien hij niet meer voldoet aan de in artikel 40, § 4, en de in artikel 40bis, § 4, tweede lid, bedoelde voorwaarden of, voor de in artikel 40, § 4, eerste lid, 2° en 3°, bedoelde gevallen, indien hij een onredelijke belasting vormt voor het sociale bijstandstelsel van het Rijk. De minister of zijn gemachtigde kan zonodig controleren of aan de naleving van de voorwaarden voor de uitoefening van het verblijfsrecht is voldaan.
§ 2. Een burger van de Unie behoudt evenwel het verblijfsrecht zoals voorzien in artikel 40, § 4, eerste lid, 1°, in de volgende gevallen :
1° hij is als gevolg van ziekte of ongeval tijdelijk arbeidsongeschikt;
2° hij bevindt zich, na ten minste één jaar te hebben gewerkt, in een toestand van naar behoren vastgestelde onvrijwillige werkloosheid en heeft zich als werkzoekende bij de bevoegde dienst voor arbeidsbemiddeling ingeschreven;
3° hij bevindt zich in een toestand van naar behoren vastgestelde onvrijwillige werkloosheid na afloop van een tijdelijke arbeidsovereenkomst van minder dan één jaar of hij is in de eerste twaalf maanden onvrijwillig werkloos geworden en heeft zich als werkzoekende bij de bevoegde dienst voor arbeidsvoorziening ingeschreven. In dit geval blijft het statuut van werknemer ten minste zes maanden behouden;
4° hij start met een beroepsopleiding. Behalve in geval van onvrijwillige werkloosheid is voor het behoud van het statuut van werknemer in dit geval een verband vereist tussen de voorafgaande beroepsactiviteit en deze opleiding. ".
 Art.    27 . In dezelfde wet wordt een artikel 42ter ingevoegd, luidende :
" Art. 42ter. - § 1. Tenzij de familieleden van een burger van de Unie die zelf burger van de Unie zijn, zelf een verblijfsrecht uitoefenen als bedoeld in artikel 40, § 4, of opnieuw voldoen aan de in artikel 40bis, § 2, bedoelde voorwaarden, kan er gedurende de eerste twee jaar van hun verblijf in de hoedanigheid van familielid van de burger van de Unie, een einde gesteld worden aan hun verblijfsrecht door de minister of zijn gemachtigde in de volgende gevallen :
1° er wordt op basis van artikel 42bis, § 1, een einde gesteld aan het verblijfsrecht van de burger van de Unie die zij begeleid of vervoegd hebben;
2° de burger van de Unie die zij begeleid of vervoegd hebben, vertrekt uit het Rijk;
3° de burger van de Unie die zij begeleid of vervoegd hebben, overlijdt;
4° het huwelijk met de burger van de Unie die zij begeleid of vervoegd hebben, wordt ontbonden of nietig verklaard, het geregistreerd partnerschap dat aangegaan werd, zoals bedoeld in artikel 40bis, § 2, eerste lid, 1° of 2°, wordt beëindigd, of er is geen gezamenlijke vestiging meer;
5° de familieleden van een burger van de Unie bedoeld in artikel 40, § 4, eerste lid, 2° of 3°, vormen een onredelijke belasting voor het sociale bijstandsstelsel van het Rijk.
In de loop van het derde jaar van hun verblijf als familielid van de burger van de Unie, vermeld in artikel 40, § 4, eerste lid, 1° en 2°, volstaat de motivering gebaseerd op een in het eerste lid bedoeld element enkel indien zij aangevuld wordt met elementen die wijzen op een schijnsituatie. Hetzelfde geldt voor de familieleden van een burger van de Unie, bedoeld in artikel 40, § 4, eerste lid, 3°, in de loop van het derde tot het vijfde jaar van hun verblijf.
§ 2. De in § 1, eerste lid, 2° en 3°, bedoelde gevallen zijn niet van toepassing op kinderen van de burger van de Unie die in het Rijk verblijven en aan een onderwijsinstelling zijn ingeschreven alsmede op de ouder die de bewaring heeft van de kinderen, dit tot hun studie voltooid is.
§ 3. De minister of zijn gemachtigde kan zonodig controleren of aan de naleving van de voorwaarden voor de uitoefening van het verblijfsrecht is voldaan.
 Art.    28 . In dezelfde wet wordt een artikel 42quater ingevoegd, luidende :
" Art. 42quater. - § 1. Er kan gedurende de eerste twee jaar van hun verblijf in de hoedanigheid van familielid van de burger van de Unie een einde gesteld worden aan het verblijfsrecht van de familieleden van een burger van de Unie die zelf geen burger van de Unie zijn, door de minister of zijn gemachtigde in de volgende gevallen :
1° er wordt, op basis van artikel 42bis, § 1, een einde gesteld aan het verblijfsrecht van de burger van de Unie die zij begeleid of vervoegd hebben;
2° de burger van de Unie die zij begeleid of vervoegd hebben, vertrekt uit het Rijk;
3° de burger van de Unie die zij begeleid of vervoegd hebben, overlijdt;
4° het huwelijk met de burger van de Unie die zij begeleid of vervoegd hebben, wordt ontbonden of nietig verklaard, het geregistreerd partnerschap dat aangegaan werd, zoals bedoeld in artikel 40bis, § 2, eerste lid, 1° of 2°, wordt beëindigd, of er is geen gezamenlijke vestiging meer;
5° de familieleden van een burger van de Unie, bedoeld in artikel 40, § 4, eerste lid, 2° of 3°, vormen een onredelijke belasting voor het sociale bijstandsstelsel van het Rijk.
In de loop van het derde jaar van hun verblijf als familielid van de burger van de Unie, vermeld in artikel 40, § 4, eerste lid, 1° en 2°, volstaat de motivering, gebaseerd op een in het eerste lid bedoeld element, enkel indien zij aangevuld wordt met elementen die wijzen op een schijnsituatie. Hetzelfde geldt voor familieleden van de burger van de Unie, bedoeld in artikel 40, § 4, eerste lid, 3°, in de loop van het derde tot het vijfde jaar van hun verblijf.
§ 2. De in § 1, eerste lid, 2° en 3°, bedoelde gevallen zijn niet van toepassing op kinderen van de burger van de Unie die in het Rijk verblijven en aan een onderwijsinstelling zijn ingeschreven alsmede op de ouder die de bewaring heeft van de kinderen, dit tot hun studie voltooid is.
§ 3. Het in § 1, eerste lid, 3°, bedoelde geval is niet van toepassing op de familieleden die ten minste één jaar in het Rijk verbleven hebben in de hoedanigheid van een familielid van de burger van de Unie, en voor zover betrokkenen aantonen werknemer of zelfstandige te zijn in België, of voor zichzelf en hun familieleden te beschikken over voldoende bestaansmiddelen zoals bedoeld in artikel 40, § 4, tweede lid, om te voorkomen dat zij tijdens hun verblijf ten laste vallen van het sociale bijstandsstelsel van het Rijk en te beschikken over een ziektekostenverzekering die alle risico's in België dekt, of lid te zijn van een in het Rijk gevormde familie van een persoon die aan deze voorwaarden voldoet.
§ 4. Onder voorbehoud van het bepaalde in § 5 is het in § 1, eerste lid, 4°, bedoelde geval niet van toepassing indien :
1° hetzij het huwelijk, het geregistreerd partnerschap of de gezamenlijke vestiging bij de aanvang van de gerechtelijke procedure tot ontbinding of nietigverklaring van het huwelijk of bij de beëindiging van het geregistreerd partnerschap of de gezamenlijke vestiging, ten minste drie jaar heeft geduurd, waarvan minstens één jaar in het Rijk;
2° hetzij het recht van bewaring van de kinderen van de burger van de Unie, die in het Rijk verblijven, bij overeenkomst tussen de echtgenoten of de partners, bedoeld in artikel 40bis, § 2, eerste lid, 1° of 2°, dan wel bij gerechtelijke beslissing is toegewezen aan de echtgenoot of partner die geen burger van de Unie is;
3° hetzij het omgangsrecht met een minderjarig kind, bij overeenkomst tussen de echtgenoten of partners als bedoeld in artikel 40bis, § 2, eerste lid, 1° of 2°, dan wel bij gerechtelijke beslissing is toegewezen aan de echtgenoot of partner, bedoeld in artikel 40bis, § 2, eerste lid, 1° en 2°, die geen burger van de Unie is en de rechter heeft bepaald dat dit recht van bewaring moet uitgeoefend worden in het Rijk en dit zolang het nodig is;
4° hetzij bijzonder schrijnende situaties dit rechtvaardigen, bijvoorbeeld indien het familielid tijdens het huwelijk of het geregistreerd partnerschap als bedoeld in artikel 40bis, § 2, eerste lid, 1° en 2°, het slachtoffer is geweest van huiselijk geweld;
en voor zover betrokkenen aantonen werknemer of zelfstandige te zijn in België, of voor zichzelf en hun familieleden te beschikken over voldoende bestaansmiddelen, bedoeld in artikel 40, § 4, tweede lid, om te voorkomen dat zij tijdens hun verblijf ten laste vallen van het sociale bijstandsstelsel van het Rijk en beschikken over een ziektekostenverzekering die alle risico's in België dekt, of lid zijn van een in het Rijk gevormde familie van een persoon die aan deze voorwaarden voldoet.
§ 5. De minister of zijn gemachtigde kan zonodig controleren of aan de naleving van de voorwaarden voor de uitoefening van het verblijfsrecht is voldaan. "
 Art.    29 . In dezelfde wet wordt een artikel 42quinquies ingevoegd, luidende :
" Art. 42quinquies. - § 1. Onverminderd artikel 42sexies en voorzover er geen procedure hangende is voor de Raad voor Vreemdelingenbetwistingen overeenkomstig artikel 39/79, wordt een duurzaam recht op verblijf erkend aan de in artikel 40, § 4, eerste lid, 1° en 2°, bedoelde burger van de Unie en zijn familieleden, voorzover zij gedurende een ononderbroken periode van drie jaar in het Rijk verbleven hebben op grond van de bepalingen van onderhavig hoofdstuk.
Familieleden die geen burger van de Unie zijn, kunnen het in het eerste lid bedoelde duurzaam recht slechts verkrijgen indien zij gedurende deze periode gezamenlijk gevestigd waren met de burger van de Unie. Deze voorwaarde inzake gezamenlijke vestiging geldt niet voor de familieleden die de in artikel 42quater, §§ 3 en 4 bedoelde voorwaarden vervullen, noch voor familieleden die hun verblijf behouden op grond van artikel 42quater, § 1, tweede lid.
§ 2. Voor de in artikel 40, § 4, eerste lid, 3°, bedoelde burger van de Unie en zijn familieleden wordt onder dezelfde voorwaarden als bepaald in § 1 een duurzaam recht op verblijf erkend met dien verstande dat een periode van vijf jaar geldt.
§ 3. Het ononderbroken karakter van het verblijf wordt niet beïnvloed door tijdelijke afwezigheden van niet meer dan zes maanden per jaar, door afwezigheden van langere duur voor de vervulling van militaire verplichtingen, door één afwezigheid van ten hoogste twaalf achtereenvolgende maanden om belangrijke redenen, zoals zwangerschap en bevalling, ernstige ziekte, studie of beroepsopleiding, noch door uitzending om werkzaamheden te verrichten buiten het Rijk.
§ 4. Indien een procedure hangende is voor de Raad voor Vreemdelingenbetwistingen overeenkomstig artikel 39/79, wordt de erkenning van het duurzaam recht op verblijf geschorst in afwachting van de beslechting van deze procedure en van een definitieve beslissing van de minister of zijn gemachtigde.
§ 5. Op hun verzoek en na verificatie door de minister of zijn gemachtigde van de duur van het verblijf, wordt aan de burgers van de Unie een document uitgereikt ter staving van hun duurzaam recht op verblijf. Dit gebeurt conform de door de Koning bepaalde modaliteiten.
§ 6. Het duurzaam recht op verblijf voor de familieleden die geen burger van de Unie zijn, wordt geconstateerd door de afgifte van een verblijfskaart. Zij worden ingeschreven in het bevolkingsregister.
Deze verblijfskaart wordt afgegeven volgens de modaliteiten door de Koning bepaald overeenkomstig Europese verordeningen en richtlijnen.
Zij moet worden aangevraagd voor het verstrijken van de geldigheidsduur van de in artikel 42, § 3, bedoelde verblijfsvergunning. Indien deze verblijfskaart niet tijdig wordt aangevraagd, kan er door de minister of zijn gemachtigde een administratieve geldboete van 200 euro geheven worden. Deze geldboete wordt geïnd overeenkomstig artikel 42octies.
§ 7. Wanneer een duurzaam recht op verblijf werd verkregen, kan het slechts worden verloren door een afwezigheid van meer dan twee achtereenvolgende jaren uit het Rijk. ".
 Art.    30 . In dezelfde wet wordt een artikel 42sexies ingevoegd, luidende :
" Art. 42sexies. - § 1. In afwijking op artikel 42quinquies wordt het duurzaam recht op verblijf alvorens de ononderbroken periode van drie jaar verblijf verstreken is, toegekend aan de volgende categorieën werknemers of zelfstandigen, bedoeld in artikel 40, § 4, eerste lid, 1° :
1° de werknemer of zelfstandige die zijn werkzaamheid staakt als gevolg van blijvende arbeidsongeschiktheid, mits :
a) hetzij hij meer dan twee jaar ononderbroken in het Rijk heeft verbleven;
b) hetzij de arbeidsongeschiktheid het gevolg is van een arbeidsongeval of een beroepsziekte waardoor recht ontstaat op een uitkering die geheel of ten dele ten laste komt van een instelling van het Rijk;
c) hetzij zijn echtgenoot of partner bedoeld in artikel 40bis, § 2, eerste lid, 1°, een Belgische onderdaan is;
2° de werknemer of zelfstandige die op het tijdstip waarop hij zijn werkzaamheid staakt, de wettelijke leeftijd heeft bereikt waarop hij aanspraak kan maken op een ouderdomspensioen, of de werknemer die zijn bezoldigde werkzaamheid staakt ten gevolge van vervroegde uittreding, mits hun echtgenoot of partner bedoeld in artikel 40bis, § 2, eerste lid, 1°, een Belgische onderdaan is.
De tijdvakken van onvrijwillige werkloosheid, die naar behoren zijn vastgesteld door de bevoegde dienst voor arbeidsvoorziening en waarin de betrokkene wegens een aan hem niet-toerekenbare reden niet heeft gewerkt, of perioden van afwezigheid of onderbreking van de werkzaamheid wegens ziekte of ongeval, worden als tijdvakken van werkzaamheid beschouwd.
§ 2. De familieleden van de in § 1 bedoelde burger van de Unie verkrijgen eveneens een duurzaam recht op verblijf.
§ 3. Wanneer de in artikel 40, § 4, eerste lid, 1°, bedoelde werknemer of zelfstandige overlijdt in de loop van zijn beroepsleven voordat hij op grond van § 1 het recht op duurzaam verblijf verkregen heeft, verwerven de familieleden die bij hem in het Rijk verblijven een duurzaam recht op verblijf indien :
1° hetzij de werknemer of zelfstandige op het tijdstip van overlijden gedurende twee jaar ononderbroken in het Rijk verbleven heeft;
2° hetzij het overlijden van de werknemer of zelfstandige het gevolg is geweest van een arbeidsongeval of beroepsziekte. ".
 Art.    31 . In dezelfde wet wordt een artikel 42septies ingevoegd, luidende :
" Art. 42septies. - De minister of zijn gemachtigde kan een einde stellen aan het verblijfsrecht van de burger van de Unie of van zijn familieleden indien deze of dezen valse of misleidende informatie of valse of vervalste documenten hebben gebruikt of fraude gepleegd hebben of ander onwettige middelen gebruikt hebben die van doorslaggevend belang geweest zijn voor de erkenning van dit recht. ".
 Art.    32 . In dezelfde wet wordt een artikel 42octies ingevoegd, luidende :
" Art. 42octies. - § 1. De beslissing waarbij de administratieve geldboete, bedoeld in de artikelen 41, vierde lid, 41bis, tweede lid, 42, § 4, tweede lid, en 42quinquies, § 6, derde lid, wordt opgelegd is onmiddellijk uitvoerbaar, niettegenstaande hoger beroep.
De administratieve geldboete kan betaald worden door middel van de consignatie van het verschuldigde bedrag bij de Deposito- en Consignatiekas.
§ 2. De burger van de Unie, of in voorkomend geval zijn familielid, die de beslissing van de minister of van diens gemachtigde betwist, stelt op straffe van verval binnen een termijn van één maand te rekenen van de kennisgeving van de beslissing, bij wege van een verzoekschrift beroep in bij de rechtbank van eerste aanleg.
Indien de rechtbank van eerste aanleg het beroep ontvankelijk en gegrond verklaart, wordt de betaalde of in consignatie gegeven som teruggegeven.
De rechtbank van eerste aanleg moet uitspraak doen binnen een maand te rekenen van de indiening van het in het eerste lid bedoelde verzoekschrift.
De tekst van het eerste lid wordt opgenomen in de beslissing waarbij de administratieve geldboete wordt opgelegd.
§ 3. Indien de burger van de Unie of zijn familielid in gebreke blijft de geldboete te betalen, wordt de beslissing van de bevoegde ambtenaar of de in kracht van gewijsde gegane beslissing van de rechtbank van eerste aanleg ter kennis gebracht van de administratie van het Kadaster, Registratie en Domeinen, met het oog op de invordering van het bedrag van de administratieve geldboete.
§ 4. Indien de burger van de Unie of zijn familielid of diens vertegenwoordiger de som van de administratieve geldboete heeft geconsigneerd bij de Deposito- en Consignatiekas en indien hij binnen de hierboven vermelde termijn geen beroep heeft ingesteld bij de rechtbank van eerste aanleg, komt de in consignatie gegeven som ten goede aan de Staat. ".
 Art.    33 . In artikel 43 van dezelfde wet worden de volgende wijzigingen aangebracht :
1° in de inleidende zin van het eerste lid worden de woorden "de EG-vreemdeling" vervangen door de woorden "de burgers van de Unie en hun familieleden" en worden de woorden "openbare veiligheid" vervangen door de woorden "nationale veiligheid";
2° het eerste lid, 2°, wordt vervangen als volgt :
" 2° de om redenen van openbare orde of nationale veiligheid genomen maatregelen moeten in overeenstemming zijn met het evenredigheidsbeginsel en uitsluitend gebaseerd zijn op het persoonlijk gedrag van de betrokkene. Strafrechtelijke veroordelingen vormen als zodanig geen reden voor deze maatregelen. Het gedrag van de betrokkene moet een actuele, werkelijke en voldoende ernstige bedreiging voor een fundamenteel belang van de samenleving vormen. Motiveringen die los staan van het individuele geval of die verband houden met algemene preventieve redenen mogen niet worden aangevoerd;";
3° het eerste lid, 4°, wordt vervangen als volgt :
" 4° alleen ziekten vermeld in de bij deze wet gevoegde lijst kunnen een weigering van binnenkomst of het verblijf rechtvaardigen. Het optreden van een ziekte later dan drie maanden na aankomst op het grondgebied kan geen reden voor verwijdering van het grondgebied vormen. " ;
4° het artikel wordt aangevuld als volgt :
" Om te beoordelen of de betrokkene een gevaar vormt voor de openbare orde of de nationale veiligheid kan de minister of zijn gemachtigde bij de afgifte van de verklaring van inschrijving dan wel bij de afgifte van de verblijfskaart, zonodig de lidstaat van oorsprong en eventueel andere lidstaten, verzoeken om mededeling van de gerechtelijke antecedenten betreffende betrokkene en zonodig om een uittreksel uit het strafregister verzoeken.
Indien ernstige aanwijzingen daartoe aanleiding geven, kan de minister of zijn gemachtigde personen die het verblijfsrecht genieten binnen drie maanden na de datum van binnenkomst zonodig aan een kosteloos medisch onderzoek onderwerpen met het oog op het afgeven van een verklaring dat zij niet lijden aan de in het eerste lid, 4°, bedoelde ziekten. ".
 Art.    34 . Artikel 44bis van dezelfde wet, ingevoegd bij de wet van 15 juli 1996, wordt opgeheven.
 Art.    35 . Artikel 45 van dezelfde wet, vervangen bij de wet van 15 juli 1996, wordt vervangen als volgt :
" Art. 45. - § 1. Onverminderd de toepassing van artikel 42bis, kunnen de in artikel 40, § 4, bedoelde burger van de Unie en zijn in artikel 40bis, § 2, bedoelde familieleden die een recht op verblijf hebben in het kader van een verblijf voor minstens een jaar, slechts bij koninklijk besluit tot uitzetting en na het advies van de Commissie van advies voor vreedelingen van het grondgebied verwijderd worden.
§ 2. Behalve om ernstige redenen van openbare orde of nationale veiligheid, kunnen een burger van de Unie of zijn familieleden die een duurzaam recht op verblijf hebben verworven overeenkomstig artikel 42quinquies of 42sexies, niet uitgezet worden uit het Rijk.
§ 3. Behalve in geval van ernstige aanslag op de nationale veiligheid, kunnen al naargelang het geval niet uitgezet noch teruggewezen worden uit het Rijk :
1° de burger van de Unie of zijn familieleden die de laatste tien jaar in het Rijk hebben verbleven;
2° de burger van de Unie of zijn familieleden die de leeftijd van achttien jaar nog niet bereikt hebben, tenzij de verwijdering noodzakelijk is in het belang van de minderjarige, zoals bepaald in de toepasselijke internationale verdragen. ".
 Art.    36 . In artikel 46 van dezelfde wet worden de volgende wijzigingen aangebracht :
1° het eerste lid wordt § 1;
2° het tweede lid, dat § 2 wordt, wordt vervangen als volgt :
" Worden ter kennis gebracht van de betrokkene :
1° de weigering van verklaring tot inschrijving, zoals bedoeld in artikel 42, § 2 of de weigering tot afgifte van de verblijfsvergunning, bedoeld in artikel 42, § 3;
2° het verlies van het recht op verblijf op grond van de artikelen 42bis, 42ter, 42quater of van artikel 42septies;
3° de weigering van de afgifte van het document bedoeld in artikel 42quinquies, § 5, of de weigering tot afgifte van de verblijfskaart zoals bedoeld in artikel 42quinquies, § 6;
4° het verlies van het recht op duurzaam verblijf op basis van artikel 42quinquies, § 7, of van artikel 42septies;
3° het derde lid wordt § 3;
4° het vierde lid, dat § 4 wordt, wordt vervangen als volgt :
" § 4. Behalve in naar behoren aangetoonde dringende gevallen, mag deze termijn niet korter zijn dan een maand na de datum van kennisgeving. ".
 Art.    37 . In dezelfde wet wordt een artikel 46bis ingevoegd, luidende :
" Art. 46bis. - § 1. De burger van de Unie of zijn familieleden, bedoeld in artikel 40bis, § 2, kunnen ten vroegste na een periode van twee jaar nadat het koninklijk besluit tot uitzetting of het ministerieel besluit tot terugwijzing werd uitgevoerd, onder aanvoering van argumenten om te bewijzen dat er een wijziging in materiële zin is opgetreden in de omstandigheden die het besluit destijds rechtvaardigden, bij de gemachtigde van de minister een aanvraag indienen tot schorsing of opheffing van het betrokken besluit.
§ 2. Een besluit betreffende de bovenvermelde aanvraag wordt ten laatste binnen de zes maanden te rekenen vanaf de indiening van de aanvraag getroffen.
De betrokken vreemdelingen hebben gedurende de behandeling van deze aanvraag geen recht van toegang of verblijf in het Rijk. ".
 Art.    38 . In dezelfde wet wordt een artikel 51/3bis ingevoegd, luidende :
" Art. 51/3bis. - De vreemdeling die een asielaanvraag indient kan onderworpen worden aan een veiligheidsfouillering bij de aankomst bij de in artikel 50 bedoelde overheid, om er zich van te vergewissen dat hij geen wapen of enig voorwerp draagt dat gevaarlijk is voor de fysieke integriteit van hemzelf of van derden of voor de openbare orde.
De veiligheidsfouillering gebeurt door het betasten van het lichaam en de kleding van de gefouilleerde, alsook door de controle van zijn bagage. Zij mag niet langer duren dan de daartoe noodzakelijke tijd. Zij wordt uitgevoerd door een gemachtigde van de minister van hetzelfde geslacht als de gefouilleerde.
De Koning bepaalt de nadere regels die van toepassing zijn op deze veiligheidsfouillering. ".
 Art.    39 . In titel II van dezelfde wet wordt een hoofdstuk V ingevoegd met als opschrift "Hoofdstuk V - Gerechtigden van de status van langdurig ingezetene in een andere lidstaat van de Europese Unie, op grond van de richtlijn 2003/109/EG van de Raad van de Europese Unie van 25 november 2003 betreffende de status van langdurig ingezeten onderdanen van derde landen".
 Art.    40 . In titel II, hoofdstuk V, van dezelfde wet wordt een artikel 61/6 ingevoegd, luidende :
" Art. 61/6. - De Staten gebonden door de richtlijn 2003/109/EG van de Raad van de Europese Unie van 25 november 2003 betreffende de status van langdurig ingezeten onderdanen van derde landen, zijn de lidstaten van de Europese Unie, met uitzondering van Denemarken, Ierland en het Verenigd Koninkrijk. ".
 Art.    41 . In titel II, hoofdstuk V, van dezelfde wet wordt een artikel 61/7 ingevoegd, luidende :
" Art. 61/7. - § 1. Wanneer een vreemdeling die houder is van een geldige EG-verblijfsvergunning voor langdurig ingezetene, afgegeven door een andere lidstaat van de Europese Unie op grond van de richtlijn 2003/109/EG van de Raad van de Europese Unie van 25 november 2003 betreffende de status van langdurig ingezeten onderdanen van derde landen, een aanvraag voor een machtiging tot een verblijf van meer dan drie maanden indient, moet deze worden ingewilligd, voorzover geen enkele reden van openbare orde of nationale veiligheid zich ertegen verzet, de vreemdeling niet is getroffen door een van de ziekten die de volksgezondheid bedreigen vermeld in de bijlage bij deze wet, en hij een van de volgende voorwaarden vervult :
1° een activiteit als werknemer of als zelfstandige uitoefenen in België;
2° een studie of een beroepsopleiding volgen in België;
3° met andere doeleinden naar België komen.
Het bewijs van de voorwaarde bedoeld in het eerste lid, 1°, is geleverd indien hij bewijst dat hij gemachtigd is om in België te werken of dat hij vrijgesteld is van deze machtiging en dat hij, al naar het geval, een arbeidsovereenkomst, een voorstel voor een arbeidscontract of de documenten die zijn vereist om een activiteit als zelfstandige uit te oefenen bezit, en op grond van deze activiteit stabiele, regelmatige en toereikende inkomsten ontvangt of kan ontvangen om zichzelf en zijn gezinsleden te onderhouden en om te voorkomen dat ze ten laste vallen van de overheden.
Het bewijs van de voorwaarde bedoeld in het eerste lid, 2°, is geleverd indien hij voldoet aan de voorwaarden bepaald in de artikelen 58 tot 60.
Het bewijs van de voorwaarde bedoeld in het eerste lid, 3°, is geleverd indien hij bewijst dat hij beschikt over stabiele, regelmatige en toereikende inkomsten om zichzelf en zijn familieleden te onderhouden en om te voorkomen dat zij ten laste vallen van de overheden, en indien hij bewijst dat hij beschikt over een ziektekostenverzekering die de risico's in België dekt.
De regels bedoeld in het eerste lid, zijn niet van toepassing als de langdurig ingezetene in het Rijk wenst te verblijven als gedetacheerd werknemer van een dienstverstrekker gevestigd in een andere lidstaat van de Europese Unie in het kader van een grensoverschrijdende dienstverlening of als verlener van grensoverschrijdende diensten.
§ 2. De aanvraag voor de machtiging tot verblijf wordt ingediend op de wijze bepaald bij de artikelen 9 of 9bis.
Indien de machtiging door de vreemdeling wordt aangevraagd bij de burgemeester van de plaats waar hij verblijft, overhandigt de laatstgenoemde hem, behalve indien hij weigert om de aanvraag in overweging te nemen, een bewijs van ontvangst van de aanvraag en zendt hij deze onverwijld over aan de minister of aan diens gemachtigde.
§ 3. De beslissing over de aanvraag voor de machtiging tot verblijf moet zo snel mogelijk en ten laatste vier maanden na de indiening van de aanvraag worden genomen, indien die in het buitenland wordt ingediend, of na de datum van de overhandiging van het bewijs van ontvangst van de aanvraag, in het in § 2, laatste lid, bedoelde geval.
Wanneer de vereiste documenten niet zijn voorgelegd of in uitzonderlijke gevallen die verband houden met de complexiteit van het onderzoek van de aanvraag en bij een met redenen omklede beslissing die ter kennis van de aanvrager wordt gebracht, kan de minister of zijn gemachtigde deze termijn één keer met drie maanden verlengen.
Als na afloop van de termijn van vier maanden volgend op de indiening van de aanvraag, eventueel verlengd overeenkomstig het tweede lid, geen enkele beslissing is genomen, moet de machtiging tot verblijf worden afgegeven wanneer de documenten vermeld in § 1 zijn voorgelegd.
§ 4. De bepalingen van artikel 13, § 1, eerste lid en vijfde lid, en § 2, zijn van toepassing op de machtiging tot verblijf bedoeld in § 1.
Het inschrijven van de in § 1 bedoelde vreemdeling in het vreemdelingenregister en het afgeven van de verblijfstitel die als bewijs van inschrijving geldt worden gedaan overeenkomstig artikel 12.
§ 5. De minister of zijn gemachtigde deelt de beslissing tot machtiging tot verblijf mee aan de bevoegde overheid van de lidstaat van de Europese Unie die aan de vreemdeling een EG-verblijfsvergunning voor langdurig ingezetene heeft afgegeven op grond van bovenvermelde richtlijn 2003/109/EG van de Raad van de Europese Unie.
§ 6. De machtiging tot verblijf van de in § 1, eerste lid, 1° en 3° bedoelde vreemdeling wordt onbeperkt na een periode van vijf jaar volgend op de afgifte van de verblijfstitel. ".
 Art.    42 . In titel II, hoofdstuk IV, van dezelfde wet wordt een artikel 61/8 ingevoegd, luidende :
" Art. 61/8. - Wanneer de minister of zijn gemachtigde, overeenkomstig artikel 13, § 2bis, aan een vreemdeling die krachtens artikel 61/7 tot een verblijf van beperkte tijd in het Rijk is gemachtigd het bevel geeft om het grondgebied te verlaten, deelt hij dit mee aan de lidstaat van de Europese Unie die aan de vreemdeling een EG-verblijfsvergunning voor langdurig ingezetene heeft afgegeven op grond van bovenvermelde richtlijn 2003/109/EG van de Raad van de Europese Unie. ".
 Art.    43 . In titel II, hoofdstuk V, van dezelfde wet wordt een artikel 61/9 ingevoegd, luidende :
" Art. 61/9. - Wanneer een vreemdeling die tot het verblijf werd gemachtigd op grond van artikel 61/7, § 1, de openbare orde of de nationale veiligheid ernstig heeft geschaad, kan de minister zijn terugwijzing krachtens artikel 20, eerste lid, vergezeld doen gaan van een beslissing tot verwijdering van het grondgebied van de Europese Unie, in akkoord met de overheid van de lidstaat van de Europese Unie die aan de vreemdeling een EG-verblijfsvergunning voor langdurig ingezetene heeft afgegeven op grond van bovenvermelde richtlijn 2003/109/EG van de Raad van de Europese Unie. ".
 Art.    44 . Artikel 74/8 van dezelfde wet, ingevoegd bij de wet van 15 juli 1996 en gewijzigd bij de wet van 15 september 2006, wordt aangevuld als volgt :
" § 5. Een vreemdeling, bedoeld in § 1, kan onderworpen worden aan een veiligheidsfouillering om er zich van te vergewissen dat hij geen wapen of enig voorwerp draagt dat gevaarlijk is voor de fysieke integriteit van hemzelf of van derden of voor de openbare orde, in elk van de volgende gevallen :
1° bij aankomst van de vreemdeling in een plaats bedoeld in § 1;
2° nadat de vreemdeling bezoek heeft ontvangen;
3° voorafgaand aan de overbrenging van de vreemdeling.
Bij zijn aankomst in een plaats, bedoeld in § 1, kan de bezoeker van een vreemdeling, bedoeld in § 1, eveneens onderworpen worden aan deze veiligheidsfouillering.
De veiligheidsfouillering gebeurt door het betasten van het lichaam en de kleding van de gefouilleerde, alsook door de controle van zijn bagage. Zij mag niet langer duren dan de daartoe noodzakelijk tijd. Zij wordt uitgevoerd door een gemachtigde van de minister van hetzelfde geslacht als de gefouilleerde.
§ 6. De gemachtigde van de minister kan dwang gebruiken ten aanzien van de vreemdeling, bedoeld in § 1, en in het kader van zijn overbrenging, bedoeld in § 3.
Dit gebruik van dwang is onderworpen aan de voorwaarden bepaald bij artikel 37 van de wet van 5 augustus 1992 op het politieambt.
De Koning bepaalt de regels voor de opleiding in het kader van het gebruik van dwang door de gemachtigde van de minister. ".
 Art.    45 . In artikel 79 van dezelfde wet, gewijzigd door de wetten van 14 juli 1987, 6 mei 1993, 15 juli 1996 en 26 juni 2000, worden de volgende wijzigingen aangebracht :
1° in het eerste lid, 2°, wordt de verwijzing naar artikel 41bis geschrapt en worden de woorden ", in de artikelen 42, § 2, 42quinquies, § 5," worden ingevoegd tussen de woorden "voorzien in die artikelen" en de woorden "of in artikel 2";
2° in het tweede lid wordt de verwijzing naar de artikelen "5, 12, 17 of 41bis" vervangen door de verwijzing naar de artikelen "5, 12, 17, 41bis, 42, § 2 of 42quinquies, § 5".
 Art.    46 . De bijlage bij dezelfde wet wordt vervangen door de bijlage die bij deze wet is gevoegd.
 HOOFDSTUK III.  - Overgangsbepaling.
 Art.    47 . Vanaf de inwerkingtreding van deze wet zijn alle bepalingen van deze wet van toepassing op de burgers van de Unie, hun familieleden en familieleden van Belgen met dien verstande dat :
1° de verblijfsvergunningen van de burgers van de Unie geldig blijven tot aan het verstrijken van de geldigheidsduur ervan;
2° de burgers van de Unie en hun familieleden alsook de familieleden van Belgische onderdanen die op het ogenblik van de inwerkingtreding van deze wet in het bezit zijn van een verblijfskaart van onderdaan van een lidstaat der Europese Gemeenschappen of van een identiteitskaart voor vreemdeling, waarbij hun verblijfsrecht werd vastgesteld, vanaf dat ogenblik van rechtswege geacht worden te genieten van een recht op verblijf overeenkomstig artikel 42 van de wet van 15 december 1980;
3° er onder voorbehoud van schijnhuwelijk, rechtsmisbruik of een andere vorm van fraude die van doorslaggevend belang geweest is voor de erkenning van het verblijfsrecht, slechts een einde gesteld kan worden aan het verblijf van de burgers van de Unie en hun familieleden die op het ogenblik van de inwerkingtreding van deze wet, beschikken over een verblijfskaart van onderdaan van een lidstaat van de Europese Gemeenschappen of een identiteitskaart voor vreemdeling, waarbij hun verblijfsrecht werd vastgesteld, conform het door deze wet gewijzigd artikel 45 van de wet van 15 december 1980 betreffende de toegang tot het grondgebied, het verblijf, de vestiging en de verwijdering van vreemdelingen;
4° de vreemdeling die op het ogenblik van de inwerkingtreding van artikel 21 van deze wet, met toepassing van de criteria bepaald in de omzendbrief van 30 september 1997 betreffende het verlenen van een verblijfsmachtiging op basis van samenwoonst in het kader van een duurzame relatie, gemachtigd wordt tot een verblijf voor beperkte duur in de hoedanigheid van partner van een burger van de Unie of van een Belgische onderdaan, vanaf dat moment van rechtswege geacht wordt te genieten van een recht op verblijf op grond van artikel 42 van de wet van 15 december 1980.
Voordat er drie jaren verstreken zijn sedert de afgifte van de eerste verblijfstitel aan de betrokken vreemdeling, kan de minister of zijn gemachtigde een einde stellen aan diens verblijf, al naargelang het geval op grond van artikel 42ter of 42quater van dezelfde wet, met inbegrip van het geval waarbij het samenlevingscontract wordt opgezegd.
Na het verstrijken van de in het tweede lid bedoelde termijn, geniet de betrokken partner van de burger van de Unie of van de Belgische onderdaan een duurzaam recht op verblijf conform de voorwaarden bedoeld in artikel 42quinquies van dezelfde wet.
 HOOFDSTUK IV.  - Inwerkingtreding.
 Art.    48 . Met uitzondering van dit artikel, treedt deze wet in werking op de door de Koning te bepalen data en uiterlijk op de eerste dag van de dertiende maand na die waarin zij is bekendgemaakt in het Belgisch Staatsblad.
Kondigen deze wet af, bevelen dat zij met 's Lands zegel zal worden bekleed en door het Belgisch Staatsblad zal worden bekendgemaakt.
Gegeven te Brussel, 25 april 2007.
ALBERT
Van Koningswege :
De Vice-Eerste-Minister en Minister van Binnenlandse Zaken,
P. DEWAEL
Met 's Lands Zegel gezegeld :
De Minister van Justitie,
Mevr. L. ONKELINX
 BIJLAGE.
 Art.  N.
Ziekten die de volksgezondheid kunnen bedreigen :
1. tot quarantaine aanleiding gevende ziekten vermeld in het internationaal gezondheidsreglement nr. 2 van 25 mei 1951 van de Wereld Gezondheids Organisatie;
2. tuberculose van de luchtwegen, in een actief stadium of met ontwikkelingstendensen;
3. andere besmettelijke door infectie of parasieten veroorzaakte ziekten, voorzover zij in België onder beschermende bepalingen ten aanzien van de inwoners vallen.


text:
Artikel  1. Enig artikel. In de Grondwet wordt een nieuwe Titel Ibis ingevoegd met als opschrift "Algemene beleidsdoelstellingen van het federale België, de gemeenschappen en de gewesten", bestaande uit een nieuw artikel 7bis, luidende :
" Art. 7bis. Bij de uitoefening van hun respectieve bevoegdheden streven de federale Staat, de gemeenschappen en de gewesten de doelstellingen na van een duurzame ontwikkeling in haar sociale, economische en milieugebonden aspecten, rekening houdend met de solidariteit tussen de generaties. ".
Kondigen deze bepaling af, bevelen dat zij met 's Lands zegel zal worden bekleed en door het Belgisch Staatsblad zal worden bekendgemaakt.
Gegeven te Brussel, 25 april 2007.
ALBERT
Van Koningswege :
De Eerste Minister,
G. VERHOFSTADT
De Vice-Eerste Minister en Minister van Financiën,
D. REYNDERS
De Vice-Eerste Minister en Minister van Begroting en Consumentenzaken,
Mevr. F. VAN DEN BOSSCHE
De Minister van Mobiliteit,
R. LANDUYT
De Staatssecretaris voor Duurzame Ontwikkeling en Sociale Economie,
Mevr. E. VAN WEERT
Met 's Lands zegel gezegeld :
De Minister van Justitie,
Mevr. L. ONKELINX.


text:
Artikel    1 . Deze wet regelt een aangelegenheid als bedoeld in artikel 78 van de Grondwet.
 Art.    2 . In hoofdstuk V van de wet van 14 juli 1991 betreffende de handelspraktijken en de voorlichting en bescherming van de consument wordt een afdeling 5 ingevoegd, bestaande uit een artikel 39bis en met als opschrift :
" Afdeling 5 - Verlenging van de dienstenovereenkomst "
 Art.  3. In dezelfde wet wordt een artikel 39bis ingevoegd, luidende :
" Art. 39bis. § 1. Wanneer een dienstenovereenkomst van bepaalde duur gesloten tussen een verkoper en een consument een beding tot stilzwijgende verlenging bevat, komt dit beding in vet gedrukte letters en in een kader los van de tekst voor op de voorzijde van het eerste blad.
Dit beding moet de gevolgen van de stilzwijgende verlenging vermelden waaronder de bepaling van § 2, evenals de uiterste datum waarop de consument zich kan verzetten tegen de stilzwijgende verlenging van de overeenkomst en de modaliteiten van deze kennisgeving.
§ 2. Onverminderd de wet van 25 juni 1992 op de landsverzekeringsovereenkomst, kan de consument, na de stilzwijgende verlenging van een dienstenovereenkomst van bepaalde duur, op elk ogenblik zonder vergoeding de overeenkomst opzeggen met inachtneming van de opzeggingstermijn die in de overeenkomst is bepaald, zonder dat deze termijn meer dan één maand mag bedragen.
§ 3. Voor zover een wet geen specifieke regels over de stilzwijgende verlenging van dienstenovereenkomsten vaststelt, kan de Koning voor de diensten of categorieën van diensten die Hij aanwijst, bij een besluit vastgesteld na overleg in de Ministerraad :
1. bijzondere regels stellen inzake de stilzwijgende verlenging van een overeenkomst;
2. vrijstellen van de verplichtingen bedoeld in de §§ 1 en 2. "
§ 4. Het toepassingsgebied van deze afdeling kan door de Koning bij een besluit vastgesteld na overleg in de Ministerraad worden uitgebreid naar bepaalde categorieën van producten die Hij aanwijst. ".
Kondigen deze wet af, bevelen dat zij met 's Lands zegel zal worden bekleed door het Belgisch Staatsblad zal worden bekendgemaakt.
Gegeven te Brussel, 25 april 2007.
ALBERT
Van Koningswege :
De Minister van Consumentenzaken,
Mevr. F. VAN DEN BOSSCHE
Met 's Lands zegel gezegeld :
De Minister van Justitie,
Mevr. L. ONKELINX.


text:
HOOFDSTUK I.  - Algemene bepaling.
 Artikel    1 . Deze wet regelt een aangelegenheid als bedoeld in artikel 78 van de Grondwet.
 HOOFDSTUK II.  - Wijziging van de wet van 11 april 2003 tot instelling van een vrijwillige dienst van collectief nut.
 Art.    2 . Artikel 2 van de wet van 11 april 2003 tot instelling van een vrijwillige dienst van collectief nut, wordt vervangen als volgt :
" Art. 2. § 1. Een vrijwillige dienst van collectief nut kan worden verricht bij het ministerie van Landsverdediging.
De vrijwillige dienst van collectief nut behelst alle soorten taken van ondersteunende aard, die voor het ministerie van Landsverdediging nuttig zijn en waarvoor dit geen lange opleiding dient te bieden.
De dienstverrichter kan eveneens ter beschikking gesteld worden van het Nationaal Gedenkteken Fort van Breendonk in onderling akkoord tussen het ministerie van Landsverdediging en die instelling. Deze terbeschikkingstelling is aan het voorafgaande akkoord van de dienstverrichter onderworpen.
De personen die een vrijwillige dienst van collectief nut verrichten, hebben niet de hoedanigheid van militair, worden evenmin geacht rijksambtenaar te zijn en zijn uitgesloten van het toepassingsgebied van de wet van 3 juli 2005 betreffende de rechten van vrijwilligers. Zij behouden de hoedanigheid van werkzoekende of begunstigde van het leefloon. De uitvoering van een vrijwillige dienst van collectief nut mag in geen enkel geval een huidig of toekomstig recht inzake sociale zekerheid of maatschappelijke dienstverlening beïnvloeden.
De Koning kan alle nodige maatregelen treffen om elk nadelig gevolg voor de verrichter te voorkomen.
De wettelijke en reglementaire bepalingen toepasselijk op het door het ministerie van Landsverdediging tewerkgestelde burgerpersoneel inzake arbeidsregeling en verloven zijn van toepassing op de verrichter van een vrijwillige dienst van collectief nut.
§ 2. De Koning kan, bij een besluit vastgesteld na overleg in de Ministerraad, de vrijwillige dienst van collectief nut uitbreiden tot andere federale overheidsdiensten, op voorstel van de voor de betrokken federale overheidsdienst bevoegde minister. ".
 Art.    3 . Artikel 4 van dezelfde wet wordt vervangen als volgt :
" Art. 4. Kan op zijn verzoek worden toegelaten tot een vrijwillige dienst van collectief nut, de persoon die :
1° hetzij als werkzoekende is ingeschreven in België, hetzij begunstigde is van het leefloon in de zin van de wet van 26 mei 2002 betreffende het recht op maatschappelijke integratie;
2° op het ogenblik waarop hij toegelaten wordt tot een vrijwillige dienst van collectief nut, de leeftijd van 18 jaar heeft bereikt en de leeftijd van 25 jaar niet heeft overschreden;
3° zijn woonplaats in België heeft. ".
 Art.    4 . Artikel 5 van dezelfde wet wordt vervangen als volgt :
" Art. 5. § 1. De voorwaarden en de nadere regels voor de toelating tot en het einde van de vrijwillige dienst van collectief nut worden bepaald door de Koning bij een besluit vastgesteld na overleg in de Ministerraad, op voorstel van de minister van Landsverdediging.
§ 2. Ieder jaar bepaalt de minister van Landsverdediging het aantal beschikbare plaatsen voor de vrijwillige dienst van collectief nut en doet hiervan mededeling aan de Kamer van volksvertegenwoordigers, naar aanleiding van het indienen van het wetsontwerp tot vaststelling van het legercontingent.
§ 3. Voor de personen die worden toegelaten tot een vrijwillige dienst van collectief nut, bepaalt de Koning :
1° het administratief statuut;
2° de activiteitsdomeinen (binnen dewelke) de persoon een vrijwillige dienst van collectief nut levert; <Erratum, zie B.St. 12-07-2007, p. 38056>
3° de wijze waarop de tucht wordt geregeld;
4° het geldelijk statuut, inzonderheid :
a) de toekenningsvoorwaarden en het bedrag van de soldij dat niet hoger kan zijn dan 170 euro per maand;
b) desgevallend de omstandigheden waarin gratis voeding, logement, kledij en uitrusting verstrekt wordt.
De soldij toegekend binnen de limieten vastgesteld in het vorige lid wordt niet beschouwd als een inkomen, een loon of een winst in de zin van het Wetboek van de inkomstenbelastingen 1992 en de sociale wetgevingen.
Wie een vrijwillige dienst van collectief nut uitvoert heeft gedurende zijn dienstperiode recht op gratis openbaar vervoer.
§ 4. De persoon toegelaten tot een vrijwillige dienst van collectief nut volgt een opleiding in het ministerie van Landsverdediging die tot doel heeft de burgerzin, de menselijke relaties en gedachtewisselingen, de geschiktheden op het sportief vlak en andere vaardigheden te ontwikkelen. De Koning bepaalt het programma en de regels met betrekking tot de organisatie van deze opleiding. ".
 Art.    5 . In dezelfde wet wordt een artikel 5bis ingevoegd, luidende :
" Art. 5bis. Onder de voorwaarden en volgens de nadere regels die de Koning bij een besluit vastgesteld na overleg in de Ministerraad bepaalt, zijn het verrichten van een vrijwillige dienst van collectief nut en het ontvangen van de in artikel 5, § 3, eerste lid, 4°, a), bedoelde soldij, verenigbaar met het recht op het leefloon. ".
 Art.    6 . In dezelfde wet wordt een artikel 5ter ingevoegd, luidende :
" Art. 5ter. Onder de voorwaarden en volgens de nadere regels die de Koning bij een besluit vastgesteld na overleg in de Ministerraad bepaalt, zijn het verrichten van een vrijwillige dienst van collectief nut en het ontvangen van de in artikel 5, § 3, eerste lid, 4°, a), bedoelde soldij, verenigbaar met het recht op de gewaarborgde gezinsbijslag. ".
 Art.    7 . In dezelfde wet wordt een artikel 5quater ingevoegd, luidende :
" Art. 5quater. § 1. Het ministerie van Landsverdediging is aansprakelijk voor de schade die de verrichter aan derden veroorzaakt bij het verrichten van prestaties, op de wijze waarop aanstellers aansprakelijk zijn voor de schade aangericht door hun aangestelden.
Ingeval de verrichter bij het verrichten van de vrijwillige dienst bij het ministerie van Landsverdediging of derden schade berokkent, is hij enkel aansprakelijk voor zijn bedrog en zijn zware schuld.
Voor lichte schuld is hij enkel aansprakelijk als die bij hem eerder gewoonlijk dan toevallig voorkomt.
§ 2. De minister van Landsverdediging mag een hospitalisatieverzekering afsluiten onder dezelfde voorwaarden als die welke toepasselijk zijn op het personeel van Landsverdediging. ".
 HOOFDSTUK III.  - Andere wijzigings- en opheffingsbepalingen.
 Art.    8 . In artikel 62 van de bij het koninklijk besluit van 19 december 1939 samengeordende wetten betreffende de kinderbijslag voor loonarbeiders, vervangen bij de wet van 29 april 1996 en gewijzigd bij de wet van 3 juli 2005, wordt een § 7 ingevoegd, luidende :
" § 7. Voor de toepassing van deze wetten wordt het verrichten van een vrijwillige dienst van collectief nut in de zin van de wet van 11 april 2003 tot instelling van een vrijwillige dienst van collectief nut niet beschouwd als een winstgevende activiteit. De soldij in de zin van artikel 5, § 3, van voormelde wet wordt niet beschouwd als een inkomen, een winst, een brutoloon of een sociale uitkering. ".
 Art.    9 . In artikel 1 van de wet van 20 juli 1971 tot instelling van een gewaarborgde gezinsbijslag, zoals gewijzigd bij de wet van 8 augustus 1980, bij het koninklijk besluit nr. 242 van 31 december 1983 en bij de wetten van 20 juli 1991, 29 april 1996, 22 februari 1998, 25 januari 1999, 12 augustus 2000, 24 december 2002, 27 december 2004 en 3 juli 2005, wordt, tussen het tweede en het derde lid, het volgende lid ingevoegd :
" Wanneer het kind een soldij geniet als bedoeld in de wet van 11 april 2003 tot instelling van een vrijwillige dienst van collectief nut, is dit geen beletsel voor de toekenning van gezinsbijslag. ".
 Art.  10. Hoofdstuk XXI van titel III van de wet van 27 maart 2003 betreffende de werving van de militairen en het statuut van de militaire muzikanten en tot wijziging van verschillende wetten van toepassing op het personeel van landsverdediging, wordt opgeheven.
Kondigen deze wet af, bevelen dat zij met 's Lands zegel zal worden bekleed en door het Belgisch Staatsblad zal worden bekendgemaakt.
Gegeven te Brussel, 25 april 2007.
ALBERT
Van Koningswege :
De Minister van Landsverdediging,
A. FLAHAUT
Met 's Lands zegel gezegeld :
De Minister van Justitie,
Mevr. L. ONKELINX.


text:
Artikel    1 . Deze wet regelt een aangelegenheid als bedoeld in artikel 74, 3° van de Grondwet.
Worden goedgekeurd de in de volgende artikelen bedoelde overeenkomsten :
 Art.    2 . De akte van 18 december 2006 houdende verkoop van een perceel grond, gelegen Opgeëistenlaan te Gent met een oppervlakte van 1 ha 70 a 83 ca en overdracht van de rechten en plichten van de Regie der Gebouwen in het gerechtsgebouw van Gent, door de Belgische Staat aan de NV " KBC Bank "), voor de totale prijs van 5.550.000 euro
 Art.  3. De akte van 19 december 2006 houdende verkoop door de Belgische Staat aan de Europese Gemeenschap van de volgende goederen :
- een kantoorgebouw en een vervallen gebouw gelegen te Etterbeek, Hoornstraat 41/45, met een oppervlakte van 28 a 70 ca,
- een vervallen huis gelegen te Etterbeek, Hoornstraat 49, met een oppervlakte van 3 a 30 ca,
- een kantoorgebouw gelegen te Etterbeek, Generaal Leman straat 46/60, met een oppervlakte van 15 a 15 ca, voor de totale prijs van 3.800.000 euro.
Kondigen deze wet af, bevelen dat zij met 's Lands zegel zal worden bekleed en door wet Belgisch Staatsblad zal worden bekendgemaakt
Gegeven te Brussel, 21 april 2007.
ALBERT
Van Koningswege :
De Vice-Eerste Minister en Minister van Financiën,
D. REYNDERS
Met 's Lands zegel gezegeld :
De Minister van Justitie,
Mevr. L. ONKELINX.