text:
Artikel  M. Neerlegging van de kennisgeving van opvolging van Suriname : 29 november 1978 (met uitwerking op 21 november 1975).
Overeenkomstig artikel 1, afdeling B, 1, deelt de Regering van Suriname mede dat onder de woorden " gebeurtenissen welke vóór 1 januari 1951 hebben plaatsgevonden " in artikel 1, afdeling A, 2, dient te worden verstaan " gebeurtenissen welke vóór 1 januari 1951 in Europa of elders hebben plaatsgevonden ".
Bij een brief gedateerd 24 november 1978 heeft de Permanente Vertegenwoordiger van Suriname bij de Organisatie der Verenigde Naties de Secretaris-Generaal namens zijn Regering medegedeeld dat de Republiek Suriname zich niet verder gebonden acht door de voorbehouden die Nederland op 29 juli 1971 heeft gemaakt bij de toepassingsverklaring van het Verdrag betreffende de status van vluchtelingen en het daarbij behorende Protocol op Suriname.


type: legislation

jurisdiction: Belgium

text:
Artikel  M. Uit mededelingen overgemaakt door het Staatsdepartement der Verenigde Staten van Amerika blijkt dat de neerlegging van de oorkonden der bekrachtiging, door Frankrijk, van deze internationale akten, op 23 juni 1954 is geschied.
Die oorkonden waren vergezeld van de hierna volgende verklaring :
" 1. De Regering van de Franse Republiek verklaart dat, wat de verplichtingen betreft die zij krachtens artikel 40 van de Overeenkomst op zich neemt, deze laatste zich tot het geheel der gebieden die zij op het internationaal plan vertegenwoordigt, zal uitstrekken.
2. Bij de neerlegging van haar akte van Bekrachtiging, doet de Regering van de Franse Republiek, zich beroepend op de bepalingen van artikel 42 van de Overeenkomst, de volgende verklaring :
(a) Zij overweegt dat § 2 van artikel 29 zich niet verzet tegen de toepassing op het Franse grondgebied van de bepalingen der wet van 7 mei 1934, waarbij de heffing van het Nansen-recht ten bate van de Werken van bijstand, huisvesting en hulpverlening aan vluchtelingen wordt toegelaten.
(b) Artikel 17 verzet zich niet tegen de toepassing der wetten en reglementen tot vaststelling der verhouding van vreemde loonarbeiders die de werkgevers in Frankrijk mogen tewerkstellen en tegen de verplichtingen aan deze laatste opgelegd bij het indienstnemen van vreemde werkkrachten. "


text:
Artikel  M. Uit een inlichting medegedeeld door het Juridisch Departement van de Organisatie der Verenigde-Naties blijkt, dat de Turkse regering op datum van 30 maart 1962, haar bekrachtigingsoorkonde betreffende deze internationale akte neergelegd heeft. Deze oorkonde bepaalt, dat het Verdrag bekrachtigd wordt met volgende reserve :
" Geen bepaling van het verdrag mag zo uitgelegd worden dat aan de vluchtelingen meer rechten erkend worden dan aan de Turkse onderdanen van Turkije ";
en volgende verklaring :
" A) De Regering van de Turkse Republiek is geen partij bij de schikkingen van 12 mei 1926 en 30 juni 1928 waarvan sprake in artikel 1, paragraaf A van onderhavig Verdrag. Anderdeels aangezien de 150 personen bedoeld in de schikking van 30 juni 1928 amnestie genoten krachtens de wet nr. 3527, zijn de bepalingen waarin deze schikking voorziet, niet meer geldig ten aanzien van Turkije. Dienvolgens is door de Regering van de Turkse Republiek het verdrag van 28 juli 1951 zonder verband met voornoemde schikkingen.
B) Ter fine van de uit dit Verdrag voortvloeiende verplichtingen, verstaat de Regering van de Republiek onder de woorden " gebeurtenissen welke zich vóór 1 januari 1951 voorgedaan hebben " vermeld in artikel 1, paragraaf B, " gebeurtenissen welke zich vóór 1 januari 1951 in Europa hebben voorgedaan ".
C) Voor de Regering van de Republiek dient de in lid C, artikel 1 van het Verdrag, voorkomende zin, i.e. - " indien hij vrijwillig wederom de bescherming inroept van het land waarvan hij de nationaliteit bezit, of indien hij, zijn nationaliteit verloren hebbende, deze vrijwillig heeft herkregen " - aldus verstaan dat niet alleen de aanvraag van de belanghebbende, doch ok de instemming van de betrokken Staat vereist is. "


text:
Artikel  M. Op 24 december 1998 is op het Ministerie van Buitenlandse Zaken, Buitenlandse Handel en Ontwikkelingssamenwerking van België de toetredingsoorkonde van de Republiek Nicaragua met betrekking tot het bovengenoemd Verdrag ingekomen.
Overeenkomstig artikel XVIII, c, zijn het Verdrag, en zijn Bijlage voor de Republiek Nicaragua in werking getreden op de dag van de neerlegging van toetredingsoorkonde, te weten op 24 september 1998.


text:
Artikel  M. Op 3 september 1998 is op het Ministerie van Buitenlandse Zaken, Buitenlandse Handel en Ontwikkelingssamenwerking van België de toetredingsoorkonde van het Prinsdom Andorra met betrekking tot het bovengenoemd Verdrag ingekomen.
Overeenkomstig artikel XVIII, c, zijn het Verdrag, en zijn Bijlage voor het Prinsdom Andorra in werking getreden op de dag van de neerlegging van de toetredingsoorkonde, te weten op 3 september 1998.


text:
Artikel  M. Op 9 november 1998 is op het Ministerie van Buitenlandse Zaken, Buitenlandse Handel en Ontwikkelingssamenwerking van België de toetredingsoorkonde van de Republiek Benin met betrekking tot het bovengenoemd Verdrag ingekomen.
Overeenkomstig artikel XVIII, c, zijn het Verdrag en zijn Bijlage voor de Republiek Benin in werking getreden op de dag van de neerlegging van de toetredingsoorkonde, te weten op 9 november 1998.


text:
Artikel  M. Op 28 oktober 1994 werd bij het Ministerie van Buitenlandse Zaken, Buitenlandse Handel en Ontwikkelingssamenwerking de toetredingsoorkonde van de Republiek Moldavië betreffende bovengenoemde akten neergelegd.
Overeenkomstig artikel XVIII (c) van het Verdrag en zijn Bijlage voor de Republiek Moldavië in werking getreden op de dag van de neerlegging van de toetredingsoorkonde, te weten op 28 oktober 1994.


text:
Artikel  M. Op 8 september 1995 werd bij het Ministerie van Buitenlandse Zaken, Buitenlandse Handel en Ontwikkelingssamenwerking de toetredingsoorkonde van de Republiek Malediven betreffende bovengenoemde akten neergelegd.
Overeenkomstig artikel XVIII (c) zijn het Verdrag en zijn Bijlage voor de Republiek Malediven in werking getreden op de dag van de neerlegging van de toetredingsoorkonde, te weten op 8 september 1995.


text:
Artikel  M. Op 20 december 1994 werd bij het Ministerie van Buitenlandse Zaken, Buitenlandse Handel en Ontwikkelingssamenwerking de toetredingsoorkonde van de Republiek Chili betreffende bovengenoemde akten neergelegd.
Overeenkomstig artikel XVIII (c) van het Verdrag zijn het Verdrag en zijn Bijlage voor de Republiek Chili in werking getreden op de dag van de neerlegging van de toetredingsoorkonde, te weten op 20 december 1994.


text:
TITEL I.  - ALGEMENE BEPALINGEN.
 Artikel    1 . Worden bij deze schikking bepaald, de bijzondere modaliteiten van toepassing der overeenkomst van 30 April 1948 tussen België en Italië, op de Belgische of Italiaanse onderdanen die in de mijnen van het één of het ander land werken of gewerkt hebben, alsmede op hun rechtverkrijgenden, en op de Belgische of Italiaanse onderdanen die achtereenvolgens of beurtelings in de mijnen van het een en het ander land gewerkt hebben, alsmede op hun rechtverkrijgenden.
 Art.    2 . De administratieve schikking van 20 October 1950, betreffende de toepassingsmodaliteiten van de Overeenkomst in zake sociale verzekering tussen België en Italië, van 30 April 1948, is toepasselijk op de bij artikel 1 bedoelde werklieden en op hun rechtverkrijgenden, onder voorbehoud der bepalingen van deze schikking alsmede van het Technisch Akkoord van 19 Januari 1951, betreffende de in aanmerking te nemen diensten voor de toepassing op de mijnwerkers en de er mede gelijkgestelde arbeiders van vermelde overeenkomst.
 TITEL II.  - OUDERDOMS-, OVERLEVINGS- EN INVALIDITEITSVERZEKERINGEN DER MIJNWERKERS DIE IN DE MIJNEN VAN BEIDE LANDEN GEWERKT HEBBEN.
 HOOFDSTUK 1.  - Modaliteit betreffende het behoud der rechten.
 Art.    3 . De werklieden die gedurende ten minste twintig jaar achtereenvolgens of beurtelings in ondernemingen welke onder de Belgische bijzondere wetgeving betreffende het pensioen der mijnwerkers en er mede gelijkgestelde arbeiders vallen en in de bij artikel 1 van het Technisch Akkoord van 19 Januari 1951 bedoelde exploitaties gewerkt hebben en die zich, ter behoud van hun rechten op de bij bedoelde wetgeving voorziene prestaties van de ouderdomsverzekering, afgezien van de bij deze wetgeving andere gestelde voorwaarden, moeten laten inschrijven op het gewestelijk bureau van het Steunfonds voor Werklozen, worden aangezien als deze voorwaarde te hebben vervuld indien zij zich, tijdens hun verblijf in Italië, als werkzoekers in voormelde exploitaties bij het bureau voor arbeidsbemiddeling van de Arbeidsdienst lieten inschrijven.
 HOOFDSTUK 2.  - Procedure te volgen om de rechten te bepalen.
 Art.    4 . _ § 1. Ten einde zijn recht op een ouderdoms- of invaliditeitspensioen van mijnwerker te doen vaststellen, richt de in België verblijvende betrokkene zijn aanvraag om pensioen tot het Nationaal Pensioenfonds voor mijnwerkers, en voegt er alle stukken ter staving, alsmede alle zowel bij de Italiaanse wetgeving als bij de Belgische bijzondere wetgeving op het pensioenstelsel der mijnwerkers vereiste documenten, bij.
§ 2. Het Nationaal Pensioenfonds voor mijnwerkers maakt onverwijld aan het Nationaal Instituut voor Sociale Voorzorg en in dubbel exemplaar een formulier van een bijzonder model over, onder opgave van de inlichtingen in zake burgerlijke stand en tevens van de datum van de aanvraag; daarbij voegt het alle documenten en stukken welke het Nationaal Instituut nodig heeft om de duur der in de mijnen in Italië verrichte diensten vast te stellen.
Na onderzoek maakt het Instituut aan het Nationaal Fonds op voormelde formulieren zijn conclusies in zake duur van deze diensten over, gestaafd door een gedetailleerde staat waarin wordt verduidelijkt of deze diensten als ondergrondse of bovengrondse arbeider werden verricht.
§ 3. Door middel van deze documenten en van elke aanvullende inlichting welke het nuttig mocht achten in te winnen, bepaalt het Nationaal Pensioenfonds voor mijnwerkers of deze diensten krachtens het Technisch Akkoord van 19 Januari 1951, met de onder het Belgisch bijzonder stelsel verrichte diensten kunnen samengeteld worden.
Vervolgens doet het uitspraak omtrent het bedrag van het aan de aanvrager toe te kennen Belgisch pensioen en stuurt, in dubbel exemplaar, het bijzonder administratief formulier, waarin de Belgische beslissing wordt vermeld, samen met een staat van de in België verrichte mijndiensten, terug naar het instituut.
Na beslissing omtrent de rechten van de aanvrager krachtens de Italiaanse wetgeving, stuurt het instituut een exemplaar van bedoeld formulier, met vermelding van deze beslissing, naar het Nationaal Fonds terug.
 Art.    5 . § 1. De in Italië verblijvende betrokkene richt zijn aanvraag om ouderdoms- of invaliditeitspensioen van mijnwerker tot het Nationaal Instituut voor Sociale Voorzorg, en voegt er alle stukken ter staving, alsmede alle zowel bij de Belgische bijzondere wetgeving als bij de Italiaanse wetgeving vereiste documenten, bij.
§ 2. Het Nationaal Instituut voor Sociale Voorzorg maakt onverwijld aan het Nationaal Pensioenfonds voor mijnwerkers alle documenten en stukken over welke het nodig heeft om de duur der onder het bijzonder stelsel der mijnwerkers en er mede gelijkgestelde arbeiders verrichte Belgische diensten vast te stellen, alsmede een formulier in dubbel exemplaar met de inlichtingen in zake burgerlijke stand en tevens de datum van de aanvraag.
Zodra het de duur der in de mijnen in Italië verrichte diensten heeft vastgesteld, maakt het instituut aan het Nationaal Pensioenfonds voor mijnwerkers op de bijzondere formulieren zijn conclusies in zake duur van deze diensten over, samen met een gedetailleerde staat er van waarin wordt verduidelijkt of zij in hoedanigheid van ondergrondse of bovengrondse arbeider verricht werden.
§ 3. Door middel van deze documenten en van elke aanvullende inlichting welke het nuttig mocht achten in te winnen, bepaalt het Nationaal Pensioenfonds voor mijnwerkers of deze in Italië verrichte diensten, krachtens het Technisch Akkoord van 19 Januari 1951, met de onder het Belgisch bijzonder stelsel verrichte diensten kunnen samengeteld worden.
Vervolgens doet het uitspraak omtrent het bedrag van het aan de aanvrager toe te kennen Belgisch pensioen en maakt, in dubbel exemplaar, het administratief formulier ad hoc, onder opgave van de Belgische beslissing, samen met een gedetailleerde staat van de in de Belgische mijnen verrichte diensten, aan het instituut over.
In het licht van de Belgische en van de Italiaanse conclusies stelt het instituut het bedrag vast van het te zijnen laste aan de aanvrager toe te kennen pensioen en stuurt een exemplaar van bedoeld formulier, onder opgave van deze beslissing, naar het Nationaal Pensioenfonds voor mijnwerkers terug.
 Art.    6 . De in artikel 4 en 5 vastgestelde procedure is toepasselijk voor het onderzoek der aanvragen om weduwepensioen.
Wat echter de weduwe betreft wier echtgenoot krachtens de Overeenkomst van 30 April 1948 gerechtigd was op een pensioen, neemt het organisme waarbij de aanvraag wordt ingediend de plano de beslissing welke bij zijn wetgeving wordt opgelegd en maakt vervolgens het administratief formulier ad hoc, in dubbel exemplaar, onder opgave van deze beslissing, aan het organisme van het ander land over. Dit laatste stuurt een exemplaar van bedoeld formulier, onder opgave van de luidens zijn eigen wetgeving genomen beslissing, terug.
 Art.    7 . Om de invaliditeitsgraad te ramen, houdt het organisme van elk land rekening met de medische vaststellingen, en, gebeurlijk, met de administratieve inlichtingen welke door het organisme van het ander land werden ingewonnen.
Dit laatste organisme behoudt evenwel het recht betrokkene door een dokter zijner keuze te laten onderzoeken.
 Art.    8 . Indien een betrokkene, buiten volle dienstjaren, gedeelten van jaren in het een en in het ander land telt, wordt, ter bepaling van het bedrag der door beide betalende organismen verschuldigde prestatie, als volgt gehandeld :
1° wanneer het totaal der in het een en in het ander land volbrachte jaargedeelten geen jaar bereikt, wordt er geen rekening mee gehouden;
2° wanneer het totaal der in het een en in het ander land volbrachte jaargedeelten één jaar bereikt, wordt er als volgt rekening mede gehouden :
a) indien in elk van beide landen de jaargedeelten gelijk of langer zijn dan zes maand, voegt elk van beide betalende organismen een half jaar bij het aantal volle jaren;
b) indien in één van beide landen het jaargedeelte geen zes maand bereikt, voegt het betalend organisme van het ander land één jaar bij het aantal volle jaren.
 Art.    9 . Het Nationaal Instituut voor Sociale Voorzorg en het Nationaal Pensioenfonds voor mijnwerkers maken elk aan de aanvragers de hun betreffende genomen beslissing bekend.
In de kennisgeving van elk organisme worden de bij de wetgeving ter zake voorziene middelen van beroep vermeld.
 HOOFDSTUK 3.  - Betaling der prestaties.
 Art.    10 . Het Nationaal Instituut voor Sociale Voorzorg stort de prestaties te zijnen laste, op de bij de Italiaanse wetgeving voorziene vervaldagen, rechtstreeks aan de gerechtigden.
Het Nationaal Pensioenfonds voor mijnwerkers stort de prestaties te zijnen laste, op de bij de Belgische wetgeving voorziene vervaldagen, rechtstreeks aan de gerechtigden.
 Art.    11 . Elk betalend organisme vereffent de prestaties te zijnen laste zodra het bevoegd rechtscollege ter zake de rechten van de aanvrager vastgesteld heeft.
 HOOFDSTUK 4.  - Controle op het voortduren van de rechten.
 Art.  12. Voor de in België verblijvende gepensioneerden, wordt het voortduren van de rechten op prestaties ten laste van het Nationaal Pensioenfonds voor mijnwerkers, periodiek door dit laatste, volgens de bij de Belgische bijzondere wetgeving voorziene modaliteiten, gecontroleerd.
De aldus ingewonnen elementen worden aan het Nationaal Instituut voor Sociale Voorzorg medegedeeld, indien de waarde van de aan de betrokkenen toegekende prestaties er door kan afgeschaft of verminderd worden.
Voor de in Italië verblijvende gepensioneerden, wordt het voortduren van de rechten op prestaties ten laste van het Belgisch organisme, periodiek door het Nationaal Instituut voor Sociale Voorzorg, volgens de door het Nationaal Pensioenfonds voor mijnwerkers van België verstrekte inlichtingen, gecontroleerd.


text:
TITEL I.  - Toepassing van artikelen 25, 26 en 27 der overeenkomst.
 Artikel    1 . In toepassing van artikel 26 van de Algemene Overeenkomst van 30.4.1948, blijven de arbeiders van Belgische of Italiaanse nationaliteit die, na in Italië of in België door een beroepsziekte te zijn aangetast, hun woonplaats naar het grondgebied van het ander Land overbrengen, alsmede hun rechtverkrijgenden, op de beide wetgevingen in zake beroepsziekten uitgekeerde prestaties gerechtigd.
Het feit dat een Belgisch of Italiaans onderdaan naderhand zijn woonplaats naar een ander land dan Italië of België overbrengt, zal noch betrokkene noch zijn rechtverkrijgenden beroven van het recht op de bij de wetgevingen in zake beroepsziekten uitgekeerde prestaties.
 TITEL II.  - Betaling der vergoedingen in speciën aan de gerechtigden.
 Art.    2 . De aan de door arbeidsongevallen getroffenen of aan hun rechtverkrijgenden door het Belgisch Voorzorgsfonds verschuldigde renten, alsmede elke toeslag of bijkomend bedrag van die renten zullen in Italië door toedoen van het Nationaal Instituut voor Verzekering tegen Arbeidsongevallen (I.N.A.I.L.) uitgekeerd worden.
 Art.    3 . Het Belgisch Voorzorgsfonds zal, minstens vijftien dagen vóór elke vervaldag, aan het I.N.A.I.L. een lijst overmaken welke alle nuttige inlichtingen ter identificatie der gerechtigden, onder opgave van de aan ieder van hen verschuldigde bedragen, in Belgische frank, alsmede van de periode voor dewelke de rente betaalbaar is, zal vermelden.
De prestaties zullen door het I.N.A.I.L. aan betrokkenen, mits rechtvaardiging hunner rechten, uitgekeerd worden. Deze betalingen zullen om de drie maand, op vervallen termijn en onder dezelfde vormen als de betalingen der Italiaanse renten, geschieden.
Het bedrag dat aan ieder gerechtigde toekomt zal in lire omgezet worden.
 Art.    4 . Wanneer een van de twee volgende gebeurtenissen zich voordoet :
1° overlijden van de gerechtigde;
2° overlijden vóór de leeftijd van 18 jaar van een gerechtigde op een tijdelijke wezenrente;zal het I.N.A.I.L. van elke vereffening der vervallen rentetermijnen en die op de datum van de gebeurtenis nog niet betaald waren, afzien.
Het Belgisch Voorzorgsfonds zal het gebeurlijk nog verschuldigd pro rata vaststellen en het te betalen netto bedrag aan het I.N.A.I.L. storten, nadat dit laatste aan voormeld Fonds een notoriteitsakte zal overgemaakt hebben, onder opgave van de datum van overlijden en de verduidelijking van het gebeurlijk bestaan van erfgenamen die op het pro rata kunnen aanspraak maken.
 Art.    5 . Ingeval de gerechtigde zijn woonplaats buiten Italië vestigt, zal het I.N.A.I.L. van elke betaling der rentetermijnen die op de datum van het vertrek nog niet betaald waren afzien en zal daarvan aan het Belgisch Voorzorgsfonds kennisgeven.
 Art.    6 . Ten einde de verrichte stortingen te rechtvaardigen, zal het I.N.A.I.L., na elke vervaldag, aan het Belgisch Voorzorgsfonds, het borderel der voor rekening van het organisme betaalde sommen en, gebeurlijk, het borderel der niet betaalde sommen onder opgave, zo mogelijk, van de reden van niet-betaling, overmaken.
In deze documenten dienen vermeld :
1° naam en voornaam van de gerechtigde;
2° datum der betaling en periode waarop zij betrekking heeft;
3° adres van de gerechtigde;
4° bedrag, in Belgische frank, van de betaalde sommen.
Ingeval de vereffening aan een ander persoon dan de gerechtigde zou geschieden, dienen bovendien vermeld :
naam en voornaam van de persoon die de betaling ontving; zijn hoedanigheid (wettelijk vertegenwoordiger van de gerechtigde lasthebber van de gerechtigde of van zijn wettelijk vertegenwoordiger).
Het totaal der borderellen, vastgesteld in cijfers (Belgische frank) en in letters, zal gewaarmerkt worden dat het met de door het I.N.A.I.L. verrichte stortingen overeenstemt en met het handteken van zijn vertegenwoordiger bekleed worden.
Het I.N.A.I.L. stelt zich borg voor de regelmatigheid der vastgestelde betalingen en namelijk voor het bestaan van de gerechtigde op de datum van de vervaldag.
 Art.    7 . Na het opsturen van de lijst der te verrichten betalingen zal het Belgisch Voorzorgsfonds het bedrag der door het I.N.A.I.L. betaalde sommen op de bij de Bank, die door laatstgenoemd organisme zal aangewezen worden, geopende rekening storten. Deze storting is vrijstellend.
 Art.    8 . Ten einde het Belgisch Voorzorgsfonds in staat te stellen zijn contrôle uit te oefenen, zal het I.N.A.I.L. bij de borderellen der gedane stortingen alle door de bevoegde overheid opgemaakte en gewaarmerkte attesten, welke er aan door bedoeld Fonds zouden gevraagd worden, zoals levensattesten van de wees of wezen bij de vervaldag, voegen.
 Art.    9 . Het verschil tussen de door het Belgisch Voorzorgsfonds gestorte sommen en het bedrag der door het I.N.A.I.L. gedane betalingen, zal aangerekend worden op de later door het Voorzorgsfonds om dezelfde reden te storten sommen.
 Art.    10 . Het I.N.A.I.L. zal de prestaties der Italiaanse verzekering in zake beroepsziekten en op de bij de Italiaanse Wetgeving voorziene vervaldagen rechtstreeks aan de in België verblijvende gerechtigden storten.
 TITEL III.  - Prestaties in natura.
 Art.    11 . De medische prestaties en pharmaceutische producten, orthopedische toestellen en protheses, welke de door beroepsziekten getroffenen nodig hebben, en waarvan terugbetaling, levering, vernieuwing of herstelling in België door het Voorzorgsfonds, in Italië door het I.N.A.I.L., verzekerd wordt, zullen wanneer de invalide in het ander land verblijft, in Italië door het I.N.A.I.L. op verzoek van het Voorzorgsfonds ten behoeve der door Beroepsziekten getroffenen en in België door het Voorzorgsfonds ten behoeve der door Beroepsziekten getroffenen op verzoek van het I.N.A.I.L., terugbetaald, geleverd, vervangen of hersteld worden.
De prestaties in natura zullen van dezelfde hoedanigheid zijn als die welke gewoonlijk door het organisme, dat er in voorziet, aan zijn eigen verzekerden worden toegekend.
De kosten welke door het verzekeringsorganisme, dat ze verschuldigd is, zullen terugbetaald worden, zullen dienen binnen de perken gehouden van die welke gewoonlijk door het organisme, dat in deze prestaties voor zijn eigen verzekerden voorziet, gedragen worden.
 TITEL IV.  - Medische contrôle.
 Art.    12 . Op verzoek van het betalend organisme, zullen het I.N.A.I.L., of het bevoegd Belgisch organisme, de door beroepsziekten getroffenen die op hun grondgebied verblijven, contrôleren, onder de bij hun eigen wetgeving voorziene voorwaarden en onverminderd de verificaties welke de betalende organismen binnen het raam der rechten, die hun bij de nationale wetgeving worden verleend, kunnen doen verrichten.
Voor toepassing van vorig lid, zullen het I.N.A.I.L., of het bevoegd Belgisch organisme hun dokters-deskundigen tot de nodige medische onderzoekingen ter beoordeling van het percentage van ongeschiktheid van de zieke, met het oog op een herziening der rente, doen overgaan.
De uitslagen van deze onderzoekingen zullen aan de betrokken betalende organismen medegedeeld worden; deze zullen de beslissing moeten nemen of teweegbrengen.
 Art.    13 . De kosten voortvloeiend uit de medische onderzoekingen, in observatie-instellingen, verplaatsingen der dokters, enquêtes, welke door de behoeften van de contrôle gerechtvaardigd zijn, alsmede de door de gerechtigden op prestaties gedane onkosten, ten einde zich naar de medische contrôlebezoeken te begeven, worden door het organisme, dat de contrôle deed, op grond van zijn tarief vereffend.
Op vertoon van een gedetailleerde nota der gedane uitgaven zullen deze onkosten door het organisme, dat ze verschuldigd is, terugbetaald worden.
 TITEL V.  - Algemene bepalingen.
 Art.    14 . Wanneer de gerechtigden op prestaties in speciën en in natura, welke krachtens de wetgeving betreffende schadeloosstelling in zake beroepsziekten wegens een tijdelijke ongeschiktheid door de verzekeringsorganismen van een land verschuldigd zijn, zich in het ander land bevinden, worden deze prestaties rechtstreeks door het organisme, dat ze verschuldigd is, onder de bij zijn eigen wetgeving voorziene voorwaarden betaald.
Ingeval sommige uitgaven betreffende prestaties in natura door een verzekeringsorganisme van het Land van verblijf voorgeschoten werden, wordt dit organisme in de rechten van betrokkene tegenover het organisme, dat ze verschuldigd is, gesteld.
 Art.  15. De kosten in zake betaling van de renten, de toeslagen en bijkomende bedragen ervan, de post-, bank- en wisselkantooronkosten, zullen ten laste van de gerechtigden op de prestaties door de met de betalingen belaste organismen, onder de door de administratieve overheid, waaronder deze organismen vallen, vastgestelde voorwaarden, kunnen ingevorderd worden.


text:
Artikel   M. Op 17 november 2009 werd bij de Federale Overheidsdienst Buitenlandse Zaken, Buitenlandse Handel en Ontwikkelingssamenwerking van België het toetredingsinstrument van de Republiek Vanuatu betreffende voornoemde Overeenkomst neergelegd.
Overeenkomstig artikel XVIII, paragraaf c, zijn de Overeenkomst en haar Bijlage voor de Republiek Vanuatu in werking getreden op 17 november 2009.


text:
Artikel  M. Op 16 december 2002 ontving de Federale Overheidsdienst Buitenlandse Zaken, Buitenlandse Handel en Ontwikkelingssamenwerking de kennisgeving van opzegging van de Republiek Libanon betreffende voornoemde internationale akten.
Overeenkomstig het bepaalde in artikel XIV van de Overeenkomst, treedt deze opzegging ten aanzien van de Republiek Libanon in werking met ingang van 16 december 2003.


text:
Artikel  M. Op 1 oktober 2001 werd op het Ministerie van Buitenlandse Zaken, Buitenlandse Handel en Internationale samenwerking van België de akte van toetreding van de Onafhankelijke Staat Samoa met betrekking tot het bovengenoemd Verdrag neergelegd.
Overeenkomstig artikel 18, c, zijn het Verdrag, en zijn Bijlage voor de Onafhankelijke Staat Samoa in werking getreden op 1 oktober 2001.


text:
Artikel  M. Op 24 juni 2003 ontving de Federale Overheidsdienst Buitenlandse Zaken, Buitenlandse Handel en Ontwikkelingssamenwerking de kennisgeving van opzegging van de Islamitische Republiek Iran betreffende voornoemde internationale Akten.
Overeenkomstig het bepaalde in artikel XIV van de Overeenkomst, treedt deze opzegging ten aanzien van de Islamitische Republiek Iran in werking met ingang van 24 juni 2004.


text:
Artikel  M. Op 12 februari 2002 werd op het Ministerie van Buitenlandse Zaken, Buitenlandse Handel en Internationale samenwerking van België de akte van toetreding van het Koninkrijk van Bhutan met betrekking tot het bovengenoemd Verdrag neergelegd.
Overeenkomstig artikel XVIII, c , zijn het Verdrag, en zijn Bijlage voor het Koninkrijk van Bhutan in werking, getreden op 12 februari 2002.


text:
Artikel  M. Op 3 april 2001 werd op het Ministerie van Buitenlandse Zaken, Buitenlandse Handel en Internationale samenwerking van België de akte van toetreding van het Koninkrijk Cambodja met betrekking tot het bovengenoemd Verdrag neergelegd.
Overeenkomstig artikel 18, c, zijn het Verdrag en zijn Bijlage voor het Koninkrijk Cambodja in werking getreden op 3 april 2001.


text:
Artikel  M. Op 18 april 2001 ontving het Ministerie van Buitenlandse Zaken, Buitenlandse Handel en Internationale samenwerking van België de kennisgeving van opzegging van de Republiek Oeganda betreffende voornoemde internationale akte.
Overeenkomstig artikel 16, § a van de Overeenkomst, treedt deze opzegging ten aanzien van de Republiek Oeganda in werking met 18 april 2002.


text:
Artikel  M. Op 18 april 2001 op het Ministerie van Buitenlandse Zaken, Buitenlandse Handel en Internationale samenwerking van België de akte van toetreding van de Staat Bahrein met betrekking tot het bovengenoemd Verdrag neergelegd.
Overeenkomstig artikel 18, c, zijn het Verdrag, en zijn Bijlage voor de Staat Bahrein in werking getreden op 18 april 2001.


text:
Artikel  M. Op 28 juli 2004, ontving de Federale Overheidsdienst Buitenlandse Zaken, Buitenlandse Handel en Ontwikkelingssamenwerking van België het toetredingsinstrument van de Dominicaanse Republiek betreffende voornoemde Overeenkomst.
Overeenkomstig artikel XVIII, paragraaf c, zijn de Overeenkomst en haar Bijlage voor de Dominicaanse Republiek in werking getreden op 28 juli 2004.


text:
Artikel  M. Toetreding door de Republiek Costa Rica
Op 29 augustus 2001 werd op het Ministerie van Buitenlandse Handel en Internationale samenwerking van België de akte van toetreding van de Republiek Costa Rica met betrekking tot het bovengenoemd Verdrag neergelegd.
Overeenkomstig artikel 18, c, zijn het Verdrag, en zijn Bijlage voor de Republiek Costa Rica in werking getreden op 29 augustus 2001.


text:
Artikel  M. Op 25 juli 2000 is op het Ministerie van Buitenlandse Zaken, Buitenlandse Handel en Internationalesamenwerking van België de akte van toetreding van de Republiek van de Seychellen met betrekking tot het bovengenoemd Verdrag ingekomen.
Overeenkomstig artikel XVIII, c, zijn het Verdrag, en zijn Bijlage voor de Republiek van de Seychellen in werking getreden op de dag van de neerlegging van de akte van toetreding, te weten op 25 juli 2000.


text:
Artikel  M. Op 21 oktober 2002 ontving de Federale Overheidsdienst Buitenlandse Zaken, Buitenlandse Handel en Ontwikkelingssamenwerking het instrument van opzegging van het Koninkrijk Marokko betreffende voornoemde internationale akten.
Overeenkomstig het bepaalde in artikel XIV van de Overeenkomst, treedt deze opzegging ten aanzien van het Koninkrijk Marokko in werking met ingang van 21 oktober 2003.


text: Artikel  M. Het Ministerie van Buitenlandse Zaken, Buitenlandse Handel en Internationale Samenwerking van België heeft op 1 juli 2001 de toelating van de Nederlandse Antillen geregistreerd als afzonderlijk lid van de Internationale Douaneraad, overeenkomstig het bepaalde in artikel II, a) ii) van het Verdrag houdende oprichting van een Internationale Douaneraad.


text:
Artikel  M. Op 27 maart 2001 werd op het Ministerie van Buitenlandse Zaken, Buitenlandse Handel en Internationale samenwerking van België de akte van toetreding van de Federale Republiek Joegoslavië met betrekking tot het bovengenoemd Verdrag neergelegd.
Overeenkomstig artikel 18, c, zijn het Verdrag, en zijn Bijlage voor de Federale Republiek Joegoslavië in werking getreden op 27 maart 2001.


text: Artikel  M. Overeenkomstig artikel XVIII, c, zijn het Verdrag, en zijn Bijlage voor de Republiek Kirgizstan in werking getreden op de dag van de neerlegging van de akte van toetreding, te weten op 2 februari 2000.


text:
Artikel  M. Op 5 juli 2000 ontving het Ministerie van Buitenlandse Zaken, Buitenlandse Handel en Internationale Samenwerking van België de kennisgeving van opzegging van de Democratische Republiek Congo betreffende de voornoemde internationale akte.
Overeenkomstig artikel 16 § a van de Overeenkomst, treedt deze opzegging ten aanzien van de Democratische Republiek Congo in werking met ingang van 5 juli 2001.


text:
Artikel  M. Op 18 maart 2002 werd op het Ministerie van Buitenlandse Zaken, Buitenlandse Handel en Internationale samenwerking van België de akte van toetreding door de Onafhankelijke Staat van Papua Nieuw Guinea met betrekking tot het bovengenoemd Verdrag neergelegd.
Overeenkomstig artikel XVII, c, zijn het Verdrag, en zijn Bijlage voor de Onafhankelijke Staat van Papua Nieuw guinea in werking getreden op 18 maart 2002.Nota.


text:
Artikel   M.
Op 19 augustus 2010 werd bij de Federale Overheidsdienst Buitenlandse Zaken, Buitenlandse Handel en Ontwikkelingssamenwerking van België het toetredingsinstrument van de Republiek Guinea-Bissau betreffende voornoemde Overeenkomst neergelegd.
Overeenkomstig artikel XVIII, paragraaf c, zijn de Overeenkomst en haar bijlage voor de Republiek Guinea-Bissau in werking getreden op 19 augustus 2010.


text:
Artikel  M. Op 25 september 1997 is op het Ministerie van Buitenlandse Zaken, Buitenlandse Handel en Ontwikkelingssamenwerking de kennisgeving van opzegging van Nigeria ingekomen, betreffende het hogergenoemde Verdrag.
Overeenkomstig de bepalingen van artikel XVI, a), van dit Verdrag, zal deze opzegging van kracht worden voor Nigeria na verloop van één jaar, te rekenen van de dag waarop het Ministerie van Buitenlandse Zaken van België de kennisgeving heeft ontvangen, te weten op 25 september 1998.


text:
Artikel    M . Op 23 september 2009, werd bij de Federale Overheidsdienst Buitenlandse Zaken, Buitenlandse Handel en Ontwikkelingssamenwerking van België het toetredingsinstrument van de Democratische Republiek São Tomé en Principe betreffende voornoemde Overeenkomst neergelegd.
Overeenkomstig artikel XVIII, paragraaf c, zijn de Overeenkomst en haar bijlage voor de Democratische Republiek São Tomé en Principe in werking getreden op 23 september 2009.


text:
Artikel  M. Op 7 januari 1999 is op het Ministerie van Buitenlandse Zaken, Buitenlandse Handel en Ontwikkelingssamenwerking van België de toetredingsoorkonde van de Barbados met betrekking tot het bovengenoemd Verdrag ingekomen.
Overeenkomstig artikel XVIII, c, zijn het Verdrag en zijn Bijlage voor de Barbados in werking getreden op de dag van de neerlegging van de toetredingsoorkonde, te weten op 7 januari 1999.


text:
Artikel  M.
1. Op 14 augustus 1997 werd bij het Ministerie van Buitenlandse Zaken, Buitenlandse Handel en Ontwikkelingssamenwerking van België, de toetredingsoorkonde van Bolivië betreffende bovengenoemde akten neergelegd.
2. Overeenkomstig artikel XVIII (C) zijn het Verdrag en zijn Bijlage voor de Republiek Bolivië in werking getreden op de dag van de neerlegging van de toetredingsoorkonde, te weten op 14 augustus 1997.


text:
Artikel  M. 1. Op 16 december 1997 werd bij het Ministerie van Buitenlandse Zaken, Buitenlandse Handel en Ontwikkelingssamenwerking van België, de toetredingsoorkonde van Ecuador betreffende bovengenoemde akten neergelegd.
2. Overeenkomstig artikel XVIII (C) zijn het Verdrag en zijn Bijlage voor de Republiek Ecuador in werking getreden op de dag van de neerlegging van de toetredingsoorkonde, te weten op 16 december 1997.


text:
Artikel  M. 1. Op 1 juli 1997 werden bij het Ministerie van Buitenlandse Zaken, Buitenlandse Handel en Ontwikkelingssamenwerking van België, de akten van toetredingsoorkonde van Fiji en Tadzjikistan betreffende bovengenoemde akten neergelegd.
2. Overeenkomstig artikel XVIII (C) zijn het Verdrag en zijn Bijlage voor Fiji en Tadzjikistan in werking getreden op de dag van de neerlegging van de toetredingsoorkonden, te weten op 1 juli 1997.


text:
Artikel  M. Op 16 december 1993 werd op het Ministerie van Buitenlandse Zaken, Buitenlandse Handel en Ontwikkelingssamenwerking van België, de toetredingsoorkonde van de Republiek Belarus betreffende bovengenoemde akten neergelegd.
Overeenkomstig artikel XVIII (c) van het Verdrag zijn het Verdrag en zijn Bijlage voor de Republiek Belarus in werking getreden op de dag van de neerlegging van de toetredingsoorkonde, te weten op 16 december 1993.


text:
Artikel  M. Op 10 augustus 2004, ontving de Federale Overheidsdienst Buitenlandse Zaken, Buitenlandse Handel en Ontwikkelingssamenwerking van België het toetredingsinstrument van de Islamitische Staat Afghanistan betreffende voornoemde Overeenkomst.
Overeenkomstig artikel XVIII, paragraaf c, zijn de Overeenkomst en haar Bijlage voor de Islamitische Staat Afghanistan in werking getreden op 10 augustus 2004.


text:
Artikel  M. 1. Op 1 juli 1996 werden bij het Ministerie van Buitenlandse Zaken, Buitenlandse Handel en Ontwikkelingssamenwerking van België, de akten van toetredingsoorkonde van Venezuela en Brunei Darussalam betreffende bovengenoemde akten neergelegd.
2. Overeenkomstig artikel XVIII (C) zijn het Verdrag en zijn Bijlage voor Venezuela en Brunei Darussalam in werking getreden op de dag van de neerlegging van de toetredingsoorkonden, te weten op 1 juli 1996.


text:
Artikel   M. Op 4 oktober 2012, werd bij de Federale Overheidsdienst Buitenlandse Zaken, Buitenlandse Handel en Ontwikkelingssamenwerking van België het toetredingsinstrument van de Republiek Somalië betreffende voornoemde Overeenkomst neergelegd.
Overeenkomstig artikel XVIIl, paragraaf c, zijn de Overeenkomst en haar Bijlage voor de Republiek Somalië in werking getreden op 4 oktober 2012.


text:
Artikel  M. Op 19 september 2003 ontving de Federale Overheidsdienst Buitenlandse Zaken, Buitenlandse Handel en Ontwikkelingssamenwerking van België het toetredingsinstrument van de Democratische Republiek van Oost-Timor betreffende voornoemde Overeenkomst.
Overeenkomstig artikel XVIII, paragraaf c), zijn de Overeenkomst en zijn Bijlage voor de Democratische Republiek van Oost-Timor in werking getreden op 19 september 2003.


text:
Artikel   M. Op 13 december 2013 ontving de Federale Overheidsdienst Buitenlandse Zaken, Buitenlandse Handel en Ontwikkelingssamenwerking van België de kennisgeving van opzegging van de Volksrepubliek Bangladesh betreffende voornoemde internationale Akten.
Overeenkomstig de bepalingen van artikel XIV van het Verdrag, treedt deze opzegging ten aanzien van de Volksrepubliek Bangladesh in werking met ingang van 13 december 2014.


text:
Artikel   M.
 Op 10 april 2017, werd bij de Federale Overheidsdienst Buitenlandse Zaken, Buitenlandse Handel en Ontwikkelingssamenwerking van België het toetredingsinstrument van Antigua en Barbuda betreffende voornoemde Overeenkomst, waarvan de Belgische Regering depositaris is, neergelegd.

Overeenkomstig artikel XVIII, paragraaf c, zijn de Overeenkomst en haar Bijlage voor Antigua en Barbuda in werking getreden op 10 april 2017.

De Belgische Regering gaat over tot deze publicatie in zijn hoedanigheid van depositaris van voormelde Overeenkomst.


text:
Artikel  M. Op 11 september 2000 werd op het Ministerie van Buitenlandse Zaken, Buitenlandse Handel en Internationale Samenwerking van België de akte van toetreding van het Sultanaat Oman met betrekking tot het bovengenoemd Verdrag neergelegd.
Overeenkomstig artikel XVIII, c, zijn het Verdrag, en zijn Bijlage voor het Sultanaat Oman in werking getreden op 11 september 2000.


text:
Artikel   M. Op 18 juli 2012, werd bij de Federale Overheidsdienst Buitenlandse Zaken, Buitenlandse Handel en Ontwikkelingssamenwerking van België het toetredingsinstrument van de Republiek Zuid-Soedan betreffende voornoemde Overeenkomst neergelegd.
Overeenkomstig artikel XVIII, paragraaf c, zijn de Overeenkomst en haar Bijlage voor de Republiek Zuid-Soedan in werking getreden op 18 juli 2012.


text:
Artikel  M. Op 1 juli 1994 werd bij het Ministerie van Buitenlandse Zaken, Buitenlandse Handel en Ontwikkelingssamenwerking de toetredingsoorkonde van de voormalige Joegoslavische Republiek Macedonië betreffende bovengenoemde akten neergelegd.
Overeenkomstig artikel XVIII (c) zijn het Verdrag en zijn Bijlage voor de voormalige Joegoslavische Republiek Macedonië in werking getreden op de dag van de neerlegging van de toetredingsoorkonde, te weten op 1 juli 1994.


text:
Artikel  M. Op 23 januari 2008 ontving de Federale Overheidsdienst Buitenlandse Zaken, Buitenlandse Handel en Ontwikkelingssamenwerking van België de kennisgeving van opzegging van de Verenigde Republiek Tanzania betreffende voornoemde internationale Akten.
Overeenkomstig de bepalingen van artikel XIV van het Verdrag, treedt deze opzegging ten aanzien van de Verenigde Republiek Tanzania in werking met ingang van 23 januari 2009.


text:
Artikel  M. Op 22 april 2008, werd bij de Federale Overheidsdienst Buitenlandse Zaken, Buitenlandse Handel en Ontwikkelingssamenwerking van België het toetredingsinstrument van Belize betreffende voornoemde Overeenkomst neergelegd.
Overeenkomstig artikel XVIII, paragraaf c, zijn de Overeenkomst en haar Bijlage voor Belize in werking getreden op 22 april 2008.


text:
Artikel  M. Op 19 maart 2008, werd bij de Federale Overheidsdienst Buitenlandse Zaken, Buitenlandse Handel en Ontwikkelingssamenwerking van België het toetredingsinstrument van de Republiek Djibouti betreffende voornoemde Overeenkomst neergelegd.
Overeenkomst artikel XVIII, paragraaf c, zijn de Overeenkomst en haar Bijlage voor de Republiek Djiboutin werking getreden op 19 maart 2008.


text:
Artikel  M. Op 7 juli 2005, ontving de Federale Overheidsdienst Buitenlandse Zaken, Buitenlandse Handel en Ontwikkelingssamenwerking van België het toetredingsinstrument van de Republiek El Salvador betreffende voornoemde Overeenkomst.
Overeenkomstig artikel XVIII, paragraaf c, zijn de Overeenkomst en haar Bijlage voor de Republiek El Salvador in werking getreden op 7 juli 2005.


text:
Artikel  M. Op 16 januari 2007, ontving de Federale overheidsdienst Buitenlandse Zaken, Buitenlandse Handel en Ontwikkelingssamenwerking van België het toetredingsinstrument van de Lao Democratische Volksrepubliek betreffende voornoemde Overeenkomst.
Overeenkomstig artikel XVIII, paragraaf c, zijn de Overeenkomst en haar Bijlage voor Lao Democratische Volksrepubliek in werking getreden op 16 januari 2007.


text:
Artikel  M. Op 1 juli 2005, ontving de Federale Overheidsdienst Buitenlandse Zaken, Buitenlandse Handel en Ontwikkelingssamenwerking van België het toetredinginstrument van het Koninkrijk Tonga betreffende voornoemde Overeenkomst.
Overeenkomstig artikel XVIII, paragraaf c, zijn de Overeenkomst en haar Bijlage voor het Koninklijk Tonga in werking getreden op 1 juli 2005.


text:
Artikel  M. Op 8 december 2005, ontving de Federale Overheidsdienst Buitenlandse Zaken, Buitenlandse Handel en Ontwikkelingssamenwerking van België het toetredingsinstrument van de Republiek Honduras betreffende voornoemde Overeenkomst.
Overeenkomstig artikel XVIII, paragraaf c, zijn de Overeenkomst en haar Bijlage voor de Republiek Honduras in werking getreden op 8 december 2005.


text:
Artikel  M. Op 8 augustus 1995 werd bij het Ministerie van Buitenlandse Zaken, Buitenlandse Handel en Ontwikkelingssamenwerking de toetredingsoorkonde van de Staat Eritrea betreffende bovengenoemde akten neergelegd.
Overeenkomstig artikel XVIII (c), zijn het Verdrag en zijn Bijlage voor de Staat Eritrea in werking getreden op de dag van de neerlegging van de toetredingsoorkonde, te weten op 8 augustus 1995.


text:
Artikel  M. Op 4 juli 2008 werd bij de Federale Overheidsdienst Buitenlandse Zaken, Buitenlandse Handel en Ontwikkelingssamenwerking van België het toetredingsinstrument van Bosnië en Herzegovina betreffende voornoemde Overeenkomst neergelegd.
Overeenkomstig artikel XVIII, paragraaf c, zijn de Overeenkomst en haar Bijlage voor Bosnië en Herzegovina in werking getreden op 4 juli 2008.


text:
Article  M. 1. Op 8 maart 1996 werd bij het Ministerie van Buitenlandse Zaken, Buitenlandse Handel en Ontwikkelingssamenwerking van België, de akte van toetredingsoorkonde van Panama betreffende bovengenoemde akten neergelegd.
2. Overeenkomstig artikel XVIII (C) zijn het Verdrag en zijn Bijlage voor de Republiek Panama in werking getreden op de dag van de neerlegging van de toetredingsoorkonde, te weten op 8 maart 1996.


text:
Artikel  M. Uit inlichtingen medegedeeld door het Secretariaat generaal van de Raad van Europa blijkt dat :
1° Overeenkomstig artikel 25 van het Verdrag, de Noorse Regering met ingang van 9 december 1964 en voor een termijn eindigend op 29 juni 1967 de erkenning hernieuwde van de bevoegdheid van de Europese Commissie voor de Rechten van de Mens om een verzoekschrift te ontvangen gericht tot het Secretariaat Generaal van de Raad van Europa door ieder natuurlijk persoon, iedere (ander dan een regerings-) organisatie of iedere groep van particulieren, welke beweert het slachtoffer te zijn van schending door een der Hoge Verdragsluitende Partijen van de rechten welke in dit Verdrag zijn vermeld.
2° De Regering van de Republiek Ijsland hernieuwde op 3 december 1964 voor een termijn van vijf jaar te rekenen van 3 september 1964 haar verklaring waarbij zij de bindende rechtsmacht van het Europese Hof van de Rechten van de Mens erkent.
3° De vertegenwoordiger van de Britse Regering heeft een nieuwe lijst medegedeeld van de gebieden waarvan de Regering van Hare Majesteit de internationale betrekkingen waarneemt en waarop het Europees Verdrag der Rechten van de Mens van toepassing is :
Aden, Bahamas-Eilanden, Barbados, Basoetoland, Bechuanaland, Bermuden, Brits Guyana, Brits Honduras, Britse Salomon-Eilanden, Cayman-Eilanden, Engels-Normandische Eilanden (Jersey-Guernesey), Falkland-Eilanden, Fidsji, Gambia, Gilbert en Ellice-Eilanden, Gibraltar, Eilanden onder de Wind (Antigua, Britse Maagdeneilanden, Montserrat, Sint-Christoffel-Nevis-Anguilla), Malta, Eiland Man, Mauritius-Eiland, Noord-Rhodesia, Sint-Helena, Seychellen, Swaziland, Tonga, Turks en Caïques-Eilanden, Eilanden boven de Wind (Dominica, Grenada, Santa-Lucia, Sint-Vincent).


text: Artikel  M. Uit een bericht medegedeeld door het secretariaat-generaal van de Raad van Europa blijkt, dat de regering van Cyprus op 6 oktober 1962 haar bekrachtigingsoorkonde betreffende deze internationale akte heeft neergelegd.


text:
Artikel  M. Het blijkt uit inlichtingen meegedeeld door het Secretariaat-Generaal van de Raad van Europa, dat :
1° de Regering van het Koninkrijk der Nederlanden, voor een nieuwe periode van vijf jaar, met ingang van 31 augustus 1964, haar vorige verklaringen heeft vernieuwd aangaande artikelen 25 en 46 van dit verdrag. Deze verklaringen gelden voor het Koninkrijk in Europa en voor Suriname;
2° de Federale Regering van de Oostenrijkse Republiek, voor een nieuwe periode van drie jaar, met ingang van 3 september 1964, haar vorige verklaringen heeft hernieuwd aangaande de artikelen 25 en 46 van het verdrag;
3° de Koninklijke Regering van Noorwegen verklaard heeft dat zij overeenkomstig artikel 46 van het verdrag, voor een periode van drie jaar, de rechtsmacht van het Europese Hof voor de Rechten van de Mens van rechtswege en zonder nadere overeenkomst aanvaardt als bindend in alle zaken betrekking hebbend op de uitlegging en toepassing van dit verdrag, op voorwaarde van wederkerigheid.


text:
Artikel  M. Op 10 december 1965 werden bij de Secretaris-Generaal van de Raad van Europa volgende documenten neergelegd :
1° een Verklaring van de Belgische Regering gedaan overeenkomstig artikel 46 van het Verdrag tot bescherming van de Rechten van de Mens en de Fundamentele Vrijheden, ondertekend te Rome op 4 november 1950, waarbij voor een nieuwe termijn van twee jaar, welke loopt vanaf 29 juni 1965, de rechtsmacht van het Europese Hof voor de Rechten van de Mens wordt aanvaard als van rechtswege bindend zonder nadere overeenkomst in alle zaken die betrekking hebben op de uitlegging en de toepassing van genoemd Verdrag;
2° de bekrachtigingsoorkonde van deze Verklaring.


text: Artikel  M. Uit een inlichting medegedeeld door de Secretaris-Generaal van de Raad van Europa blijkt, dat de Vaste Vertegenwoordiger van de Duitse Bondsrepubliek op 21 juni 1961 twee verklaringen heeft neergelegd, gedateerd te Bonn op 6 juni 1961, waarbij de Regering van de Bondsrepubliek voor een periode van vijf jaar, met ingang van 1 juli 1961, de verklaringen gedaan op 1 juli 1955, hernieuwt, overeenkomstig artikelen 25 en 46 van genoemd Verdrag.


text:
Artikel  M. Uit een bericht medegedeeld door het Secretariaat-Generaal van de Raad van Europa blijkt dat de Regering van de Bondsrepubliek Oostenrijk, die deze internationale akte op 3 september 1958 had bekrachtigd, voor een nieuwe periode van drie jaar en dit met ingang van 3 september 1961, de verklaringen heeft hernieuwd die ze aanvankelijk bij het neerleggen van haar bekrachtigingsoorkonde had goedgekeurd, namelijk :
a) erkenning van de bevoegdheid van de Europese Commissie voor de Rechten van de Mens inzake individuele verzoeken (art. 25 van het Verdrag);
b) erkenning, op voorwaarde van wederkerigheid, van de bindende rechtsmacht van het Europees Hof voor de Rechten van de Mens (art. 46 van het Verdrag).


text:
Artikel  M. Uit een bericht overgemaakt door de Secretaris-Generaal van de Raad van Europa blijkt, dat de Permanent Vertegenwoordiger van Ijsland bij de Raad van Europa op 14 april 1960 de Veklaring van de Ijslandse Regering, gedagtekend van 11 maart 1960, heeft neergelegd, waarbij deze laatste behoudens andersluidende beslissing erkent, dat de Europese Commissie voor de Rechten van de Mens verzoekschriften kan ontvangen welke tot de Secretaris-Generaal van de Raad van Europa zijn gericht door elke natuurlijke persoon, elke (andere dan een regerings-), organisatie of iedere groep van particulieren die het slachtoffer beweert te zijn van schending door een der Hoge Verdragsluitende Partijen van de rechten welke bij dit Verdrag zijn erkend.
Deze verklaring is geldig vanaf 25 maart 1960.


text:
Artikel  M. Uit een bericht medegedeeld door het Secretariaat-generaal van de Raad van Europa blijkt dat op 5 juli 1960 :
1° De Permanent Vertegenwoordiger van België bij de Raad van Europa de verklaring van de Belgische Regering van 8 juni 1960 heeft neergelegd, betreffende artikel 46 van het Verdrag en waarbij deze Regering van 29 juni 1960 af voor een nieuw tijdvak van vijf jaar, de rechtsmacht van het Europees Hof voor de Rechten van de Mens in alle zaken die betrekking hebben op de uitlegging en de toepassing van dit Verdrag, zonder nadere overeenkomst als van rechtswege bindend erkent;
2° De Permanent Vertegenwoordiger van Nederland :
a) de verklaring van de Nederlandse Regering van 28 juni 1960 heeft neergelegd, betreffende artikel 25 van het Verdrag en waarbij deze Regering met ingang van die dag en tot 31 augustus 1964, de bevoegdheid erkent van de Europese Commissie voor de Rechten van de Mens om voor het Europees grondgebied van het Koninkrijk, verzoekschriften gericht tot de Secretaris-generaal van de Raad van Europa te ontvangen van ieder natuurlijke persoon, iedere (andere dan een regerings-) organisatie of iedere groep particulieren, welke beweert het slachtoffer te zijn van schending door een der Hoge Verdragsluitende Partijen van de rechten welke in dit Verdrag zijn vermeld;
b) de verklaring van de Nederlandse Regering van 28 juni 1960 heeft neergelegd, betreffende artikel 46 van het Verdrag en waarbij deze Regering van 31 augustus 1959 af, voor een nieuw tijdvak van vijf jaar, de rechtsmacht van het Europees Hof voor de Rechten van de Mens in alle zaken die betrekking hebben op de uitlegging en de toepassing van dit Verdrag zonder nadere overeenkomst als van rechtswege bindend erkent ten opzichte van iedere andere Partij bij dit verdrag die dezelfde verplichting aanvaardt, d.w.z. op voorwaarde van wederkerigheid.


text:
Artikel  M. Luidens een bericht medegedeeld door het Secretariaat-Generaal van de Raad van Europa heeft de Vaste Vertegenwoordiger van het Verenigd Koninkrijk namens zijn Regering, op 14 januari 1966, de twee volgende verklaringen afgelegd :
1° Overeenkomstig het bepaalde in artikel 25 van het Verdrag tot bescherming van de Rechten van de Mens en de Fundamentele Vrijheden, ondertekend op 4 november 1950 te Rome, erkent de Regering van het Verenigd Koninkrijk van Groot-Brittannië en Noord-Ierland alleen ten aanzien van het Verenigd Koninkrijk van Groot-Brittannië en Noord-Ierland, met uitsluiting, tot nader bericht, van elk ander gebied waarvan de Britse Regering de internationale betrekkingen behartigt, en voor de periode gaande van 14 januari 1966 tot 13 januari 1969, de bevoegdheid van de Europese Commissie van de Rechten van de Mens om verzoekschriften te ontvangen na 13 januari 1966 gezonden aan de Secretaris-Generaal van de Raad van Europa door ieder natuurlijk persoon, iedere (ander dan een regerings-) organisatie of iedere groep van particulieren die uit hoofde van een daad, een beslissing, feiten of gebeurtenissen die na deze datum plaats hadden, beweert het slachtoffer te zijn van schending van rechten vermeld in het Verdrag en in het Additioneel Protocol, ter ondertekening opengesteld op 20 maart 1952, te Parijs.
Deze verklaring is niet van toepassing op de verzoekschriften die betrekking hebben op een daad gesteld of een gebeurtenis die zich voordeed in een gebied ten aanzien waarvan de bevoegdheid van de Europese Commissie van de Rechten van de Mens om een verzoekschrift te ontvangen door de Regering van het Verenigd Koninkrijk niet is erkend, noch op de verzoekschriften die betrekking hebben op een daad gesteld of een gebeurtenis die zich voordeed in het Verenigd Koninkrijk in verband met een dergelijk gebied of met problemen die zich stellen in een dergelijk gebied.
2° Overeenkomstig het bepaalde in artikel 46 van het Verdrag tot bescherming van de Rechten van de Mens en de fundamentele vrijheden ondertekend op 4 november 1950 te Rome, aanvaardt de Regering van het Verenigd Koninkrijk van Groot-Brittannië en Noord-Ierland, alleen ten aanzien van het Verenigd Koninkrijk van Groot-Brittannië en Noord-Ierland, met uitsluiting, tot nader bericht, van ieder ander gebied waarvan de Britse Regering de internationale betrekkingen behartigt, en voor een periode gaande van 14 januari 1966 tot 13 januari 1969 als van rechtswege bindend zonder nadere overeenkomst, op voorwaarde van wederkerigheid, de rechtsmacht van het Europese Hof van de Rechten van de Mens, voor alle zaken die na 13 januari 1966 ontstonden en betrekking hebben op de uitlegging en toepassing van gezegd Verdrag en Additioneel Protocol ter ondertekening opengesteld op 20 maart 1952, te Parijs.
Deze verklaring is niet van toepassing op zaken die betrekking hebben op een daad gesteld of een gebeurtenis die zich voordeed in een gebied ten aanzien waarvan de rechtsmacht van het Europese Hof van de Rechten van de Mens door de Regering van het Verenigd-Koninkrijk niet is erkend, of een daad gesteld of een gebeurtenis die zich voordeed in het Verenigd Koninkrijk in verband met een dergelijk gebied of met problemen die zich stellen in een dergelijk gebied.


text:
Artikel  M. Uit een mededeling van het Algemeen Secretariaat van de Organisatie der Verenigde Naties blijkt, dat de Noorse Regering de volgende verklaring heeft afgelegd :
In naam van de Koninklijke Regering van Noorwegen, verklaar ik hierbij dat, overeenkomstig artikel 25 van het Verdrag tot bescherming van de rechten van de mens en de fundamentele vrijheden, ondertekend op 4 november 1950, te Rome, de Koninklijke Regering van Noorwegen voor een periode van twee jaar, met ingang van 9 december 1959 de bevoegdheid hernieuwt van de Europese Commissie voor de Rechten van de Mens om de verzoekschriften te ontvangen welke tot de secretaris-generaal van de Raad van Europa gericht worden door ieder natuurlijk persoon, iedere niet-gouvernementele organisatie of iedere groep van particulieren, welke beweert het slachtoffer te zijn van een schending, door een der Hoge Verdragsluitende Partijen, van de rechten welke in gezegd Verdrag, zijn erkend.


text:
Artikel  M. Uit een inlichting bezorgd door de secretaris-generaal van de Raad van Europa blijkt dat de heer J. Bech, Minister van Buitenlandse Zaken van het Groothertogdom Luxemburg hem op 28 April 1958 heeft overhandigd :
a) een verklaring van de Luxemburgse Regering dd. 18 April 1958, waarbij voor een periode van drie jaar, de bevoegdheid van de Europese Commissie voor de Rechten van de Mens wordt erkend om van de in artikel 25 van bovengenoemd verdrag bedoelde verzoekschriften kennis te ontnemen;
b) een verklaring van de Luxemburgse Regering dd. 18 April 1958, waarbij, voor een periode van drie jaar, en onder voorbehoud van reciprociteit, de in artikel 46 van dit verdrag bedoelde rechtsmacht van het Europese Hof voor de Rechten van de Mens erkend wordt.


text:
Artikel  M. Uit inlichtingen verstrekt door de Secretaris-Generaal van de Raad van Europa blijkt :
a) dat de Regering van de Bondsrepubliek Duitsland twee Verklaringen, onderschreven op 1 Juli 1958 en toegekomen op het Secretariaat-Generaal op 21 Juli, heeft overgemaakt betreffende de artikelen 25 en 46 van het Verdrag tot bescherming van de Rechten van de Mens en de Fundamentele Vrijheden.
Door deze Verklaringen worden vernieuwd :
(1) voor een tijdvak van drie jaar, te rekenen van 1 Juli 1958, de geldigheid van de verklaring van de Regering der Bondsrepubliek Duitsland, dd. 1 Juli 1955, waarbij voor een periode van drie jaar, de Europese Commissie voor de Rechten van de Mens bevoegd wordt erkend om kennis te krijgen van de in artikel 25 van het Verdrag bedoelde verzoekschriften, en
(2) voor een periode van drie jaar, met ingang van 1 Juli 1958, de geldigheid van de verklaring van de Regering der Bondsrepubliek Duitsland, dd. 1 Juli 1955, waarbij voor een periode van drie jaar en op basis van wederkerigheid, de in artikel 46 van het Verdrag bedoelde rechtsmacht van het Europese Hof voor de Rechten van de Mens wordt erkend.
b) dat de Regering van het Koninkrijk Denemarken op 23 Maart 1959, op het Secretariaat-Generaal heeft neergelegd de verklaring dd. 20 Maart welke voor een periode van 3 jaar, te rekenen van 7 April 1959, de verplichte erkenning vernieuwt van de rechtsmacht van het Europese Hof voor de Rechten van de Mens over alle aangelegenheden die op de interpretatie en de toepassing van dit Verdrag betrekking hebben.


text: Artikel  M. Uit aanvullende inlichtingen blijkt dat de vaste Vertegenwoordiger van het Koninkrijk der Nederlanden bij de Raad van Europa, bij brief van 29 November 1955, ingeschreven op 1 December 1955 op het Secretariaat-generaal van de Raad van Europa heeft bekendgemaakt dat zijn Regering besloten had het toepassingsgebied van deze akten tot Suriname en tot de Nederlandse Antillen uit te breiden, met uitzondering van artikel 6, alinea 3, c, van gezegd verdrag wat betreft het recht op bijstand in criminele zaken.


text: Artikel  M. Uit inlichtingen verstrekt door de Secretaris-Generaal van de Raad van Europa blijkt, dat de bekrachtigingsakten van Italië betreffende deze internationale akten op 26 October 1955 werden neergelegd.


text:
Artikel  M. Verklaring van het Verenigd Koninkrijk van Groot-Brittannië en Noord-Ierland.
Het Secretariaat-Generaal van de Raad van Europa heeft medegedeeld dat het Verenigd Koninkrijk van Groot-Brittannië en Noord-Ierland, van 14 januari 1976 af en dit voor een periode van vijf jaar eindigend op 13 januari 1981, haar vroegere verklaringen, afgelegd overeenkomstig de artikelen 25 en 46 van het Verdrag, heeft hernieuwd.


text: Artikel  M. Uit een mededeling van het Secretariaat-Generaal van de Raad van Europa blijkt dat in verklaringen ondertekend op 4 april 1977 de Deense Regering voor een termijn van vijf jaar verstrijkend op 6 april 1982, de vorige verklaringen heeft vernieuwd die zij had gedaan overeenkomstig de artikelen 25 en 46 van het Verdrag.


text:
Artikel  M. Uit een bericht medegedeeld door het juridisch departement van de Raad van Europa blijkt dat de Regering van het Verenigd Koninkrijk van Groot-Brittannië en Noord-Ierland, bij brieven d.d. 6 maart 1974, voor een periode van twee jaar, van 14 januari 1974 tot 13 januari 1976, haar voorgaande verklaringen hernieuwd heeft die zij afgelegd had overeenkomstig de artikelen 25 en 46 van het Verdrag ten opzichte van volgende gebieden, waarvan zij de internationale betrekkingen waarneemt :
Het Baljuwschap Guernesey;
De Bermuda-eilanden;
Belize;
De Salomons-eilanden (Brits gedeelte);
De Maagden-eilanden (Brits gedeelte);
De Cayman-eilanden;
De Falkland-eilanden;
De Gilbert-en-Ellice-eilanden;
Gibraltar;
Het eiland Man;
Montserrat;
Sint-Helena;
De Seychellen;
De Turks- en Caicos-eilanden;
en tevens, op verzoek van hun respectieve Regeringen, ten opzichte van volgende gebieden :
Dominica;
Sint-Lucia.


text: Artikel  M. De Regering van het Koninkrijk der Nederlanden heeft voor een nieuwe periode van vijf jaar, te rekenen vanaf 31 augustus 1974, haar verklaringen hernieuwd die zij vroeger gedaan had bij toepassing van de artikelen 25 en 46 van het Verdrag. Deze verklaringen gelden voor het Koninkrijk in Europa, Suriname en de Nederlandse Antillen.


text: Artikel  M. Het Secretariaat-Generaal van de Raad van Europa deelt mede dat de Oostenrijkse Regering de verklaringen die zij overeenkomstig de artikelen 25 en 46 van het Verdrag heeft afgelegd, voor een nieuwe periode van drie jaar, in te gaan op 3 september 1973, heeft hernieuwd.


text: Artikel  M. Het Secretariaat-Generaal van de Raad van Europa heeft medegedeeld dat de Regering van Groot-Brittannië en Noord-Ierland, van 14 januari 1974 af en dit voor een periode eindigend op 13 januari 1976, haar vroegere verklaringen, afgelegd overeenkomstig de artikelen 25 en 46 van het Verdrag, heeft hernieuwd.


text:
Artikel  M. Op 29 juli 1975 werden bij de Secretaris-Generaal van de Raad van Europa volgende documenten neergelegd :
1.
a) een verklaring van de Belgische Regering gedaan overeenkomstig artikel 25 van het Verdrag tot Bescherming van de Rechten van de Mens en de Fundamentele Vrijheden, ondertekend te Rome op 4 november 1950, en overeenkomstig artikel 6, 2, van Protocol nr. 4 bij het Verdrag, ondertekend te Straatsburg op 16 september 1963, voor een nieuwe termijn van twee jaar welke loopt vanaf 30 juni 1975, waarbij de bevoegdheid wordt erkend van de Europese Commissie voor de Rechten van de Mens om verzoekschriften te ontvangen, gericht aan de Secretaris-generaal van de Raad van Europa door een natuurlijke persoon, een niet-gouvernementele organisatie of een groep van particulieren, welke beweert het slachtoffer te zijn van schending, door een der Hoge Verdragsluitende Partijen, van de rechten welke in het Verdrag en in de artikelen 1 tot en met 4 van genoemd Protocol zijn erkend;
b) de bekrachtigingsoorkonde van deze verklaring.
2.
a) een verklaring van de Belgische Regering gedaan overeenkomstig artikel 46 van het Verdrag tot Bescherming van de Rechten van de Mens en de Fundamentele Vrijheden, ondertekend te Rome op 4 november 1950, en overeenkomstig artikel 6 van Protocol nr. 4 bij het Verdrag, ondertekend te Straatsburg op 16 september 1963, voor een nieuwe termijn van twee jaar welke loopt vanaf 29 juni 1975, waarbij de rechtsmacht van het Europese Hof voor de Rechten van de Mens wordt aanvaard als van rechtswege bindend zonder nadere overeenkomst in alle zaken die betrekking hebben op de uitlegging en de toepassing van genoemd Verdrag en van de artikelen 1 tot en met 4 van genoemd Protocol;
b) de bekrachtigingsoorkonde van deze verklaring.


text:
Artikel  M. Op 30 augustus 1973 werden bij de Secretaris-Generaal van de Raad van Europa volgende documenten neergelegd :
1.
a) een verklaring van de Belgische Regering gedaan overeenkomstig artikel 25 van het Verdrag tot Bescherming van de Rechten van de Mens en de Fundamentele Vrijheden, ondertekend te Rome op 4 november 1950, voor een termijn van twee jaar welke loopt vanaf 30 juni 1973, waarbij de bevoegdheid wordt erkend van de Europese Commissie voor de Rechten van de Mens om verzoekschriften te ontvangen, gericht aan de Secretaris-Generaal van de Raad van Europa door een natuurlijke persoon, een niet-gouvernementele organisatie of een groep van particulieren, welke beweert het slachtoffer te zijn van schending, door een der Hoge Verdragsluitende partijen van de rechten welke in het Verdrag zijn erkend;
b) de bekrachtigingsoorkonde van deze Verklaring.
2.
a) een Verklaring van de Belgische Regering gedaan overeenkomstig artikel 46 van het Vedrag tot bescherming van de Rechten van de Mens en de Fundamentele Vrijheden, ondertekend te Rome op 4 november 1950, voor een termijn van twee jaar welke loopt vanaf 29 juni 1973, waarbij de rechtsmacht van het Europese Hof voor de Rechten van de Mens wordt aanvaard als van rechtswege bindend zonder nadere overeenkomst in alle zaken die betrekking hebben op de uitlegging en de toepassing van genoemd Verdrag;b) de bekrachtigingsoorkonde van deze Verklaring.


text:
Artikel  M. Uit een bericht toegezonden door het Secretariaat-Generaal voor de Raad van Europa blijkt dat de Italiaanse Regering op 28 juni 1973 de volgende verklaringen bij de Secretaris-Generaal heeft neergelegd :
1° een verklaring overeenkomstig artikel 46 van dit Verdrag, luidens welke deze Regering voor het tijdperk van 1 augustus 1973 tot 31 juli 1975 als van rechtswege en zonder bijzondere overeenkomst bindend erkent, op voorwaarde van wederkerigheid, de rechtsmacht van het Europese Hof voor de Rechten van de Mens, met betrekking tot alle aangelegenheden die zich voordoen na 31 juli 1973 in verband met de uitlegging en de toepassing van deze Overeenkomst.
2° een verklaring overeenkomstig artikel 25 van dit Verdrag, luidens welke deze Regering, voor het tijdperk van 1 augustus 1973 tot 31 juli 1975, de bevoegdheid erkent van de Europese Commissie voor de Rechten van de Mens om kennis te nemen van verzoekchriften na 31 juli 1973 gericht aan de Secretaris-Generaal van de Raad van Europa, door om het even welke natuurlijke persoon, niet-gouvernementele organisatie of groep van particulieren die, uit hoofde van een daad, van een beslissing, van feiten of van gebeurtenissen volgend op die datum, beweert het slachtoffer te zijn van een schending van de in dit Verdrag erkende rechten.


text:
Artikel  M. Uit een bericht medegedeeld door het juridisch departement van de Raad van Europa blijkt dat de Regering van het Verenigd Koninkrijk van Groot-Brittannië en Noord-Ierland, bij brieven d.d. 21 april 1972, voor een periode van 2 jaar, van 14 januari 1972 tot 13 januri 1973, haar voorgaande verklaringen hernieuwd heeft die zij afgelegd had overeenkomstig de artikelen 25 en 46 van het Verdrag ten opzichte van volgende gebieden, waarvan zij de internationale betrekkingen waarneemt :
Het Baljuwschap Guernesey;
De Bermuda-eilanden;
Brits Honduras;
De Salomons-eilanden (Brits gedeelte);
De Maagden-eilanden (Brits gedeelte);
De Cayman-eilanden;
De Falkland-eilanden;
De Gilbert-en-Ellice-eilanden;
Gibraltar;
Het eiland Man;
Montserrat;
Sint-Helena;
De Seychellen;
De Turks- en Caicos-eilanden,
en tevens, op verzoek van hun respectieve Regeringen, ten opzichte van volgende gebieden :
Dominica;
St. Lucia.


text:
Artikel  M. Op 8 oktober 1971 werden bij de Secretaris-Generaal van de Raad van Europa volgende documenten neergelegd :
1.
a) een verklaring van de Belgische Regering gedaan overeenkomstig artikel 25 van het Verdrag tot bescherming van de Rechten van de Mens en de Fundamentele Vrijheden, ondertekend te Rome op 4 november 1950, en overeenkomstig artikel 6, 2, van Protocol nr. 4 bij het Verdrag, ondertekend te Straatsburg op 16 september 1963, voor een termijn van twee jaar welke loopt vanaf 30 juni 1971, waarbij de bevoegdheid wordt erkend van de Europese Commissie voor de Rechten van de Mens om verzoekschriften te ontvangen, gericht aan de Secretaris-Generaal van de Raad van Europa door een natuurlijke persoon, een niet-gouvernementele organisatie of een groep van particulieren, welke beweert het slachtoffer te zijn van schending, door een der Hoge Verdragsluitende Partijen, van de rechten welke in het Verdrag en in de artikelen 1 tot en met 4 van genoemd Protocol zijn erkend;
b) de bekrachtigingsoorkonde van deze Verklaring.
2.
a) een Verklaring van de Belgische Regering gedaan overeenkomstig artikel 46 van het Verdrag tot bescherming van de Rechten van de Mens en de Fundamentele Vrijheden, ondertekend te Rome op 4 november 1950, en overeenkomstig artikel 6 (2) van Protocol nr. 4 bij het Verdrag, ondertekend te Straatsburg op 16 september 1963, voor een termijn van twee jaar welke loopt vanaf 29 juni 1971, waarbij de rechtsmacht van het Europese Hof voor de Rechten van de Mens wordt aanvaard als van rechtswege bindend zonder nadere overeenkomst in alle zaken die betrekking hebben op de uitlegging en de toepassing van genoemd Verdrag en van de artikelen 1 tot en met 4 van genoemd Protocol;
b) de bekrachtigingsoorkonde van deze Verklaring.


text: Artikel  M. Uit een mededeling van het Secretariaat-Generaal van de Raad van Europa blijkt dat in verklaringen ondertekend op 7 april 1972 de Deense regering voor een termijn van 5 jaar verstrijkend op 6 april 1977, de vorige verklaringen heeft vernieuwd die zij had gedaan overeenkomstig de artikelen 25 en 46 van het Verdrag.


text:
Artikel  M. Uit een inlichting medegedeeld door de Secretaris-Generaal van de Raad van Europa, blijkt dat in verklaringen gedateerd 2 april 1971, de Luxemburgse Regering voor een periode van vijf jaar, te rekenen van 28 april 1971, aanvaardt :
1° de bevoegdheid van de Europese Commissie voor de Rechten van de Mens kennis te nemen van een verzoekschrift gericht tot de Secretaris-Generaal van de Raad van Europa door iedere natuurlijke persoon, iedere (andere dan een regerings-) organisatie of iedere groep van particulieren, welke beweert het slachtoffer te zijn van schending van de rechten die vermeld zijn in dit Verdrag.
2° de rechtsmacht van het Europese Hof voor de Rechten van de Mens als van rechtswege bindend zonder nadere overeenkomst in alle zaken betrekking hebbend op de uitlegging en toepassing van dit Verdrag, ten aanzien van alle Verdragsluitende Partijen die dezelfde verplichting aanvaarden.


text: Artikel  M. Uit een bericht medegedeeld door de Raad van Europa blijkt dat de vaste Vertegenwoordiger van de Bondsrepubliek Duitsland twee verklaringen van de Bondsregering d.d. 30 juni 1971 heeft doorgezonden waarbij voor een periode van vijf jaar te rekenen van 1 juli 1971 de verklaringen oorspronkelijk afgelegd op 1 juli 1955 overeenkomstig de artikelen 25 en 46 van voornoemd Verdrag worden vernieuwd.


text: Artikel  M. Het Secretariaat-Generaal van de Raad van Europa deelt mede dat de Oostenrijkse Regering de verklaringen die zij overeenkomstig de artikelen 25 en 46 van het Verdrag vroeger heeft afgelegd, voor een nieuwe periode van drie jaar, in te gaan op 3 september 1970, heeft hernieuwd.


text:
Artikel  M.
a) De Regering van het Koninkrijk der Nederlanden heeft voor een nieuwe periode van vijf jaar, te rekenen vanaf 31 augustus 1969, haar verklaringen hernieuwd die zij vroeger gedaan had bij toepassing van de artikelen 25 en 46 van het Verdrag. Deze verklaringen gelden voor Suriname.
b) De Regering van de Republiek Ijsland heeft voor een nieuwe periode van vijf jaar, te rekenen vanaf 3 september 1969, haar verklaring hernieuwd die zij vroeger gedaan had bij toepassing van artikel 46 van het Verdrag.
c) De Regering van het Verenigd Koninkrijk heeft de toepassing van haar vroegere verklaringen (2), en dit voor dezelfde periode, uitgebreid tot Dominica, het Baljuwschap Guernsey en het Eiland Man.
Anderzijds heeft zij op 12 mei 1969 aan het Secretariaat-Generaal van de Raad van Europa medegedeeld, dat dit Verdrag op hiernavermelde data opgehouden had van toepassing te zijn op de volgende gebieden die sedert januari 1967 onafhankelijk geworden zijn :
Staat Aden : 30 november 1967;
Mauritius-eiland : 12 maart 1968;
Swaziland : 6 september 1968.


text: Artikel  M. Uit een bericht medegedeeld door het Secretariaat-Generaal van de Raad van Europa blijkt dat de Zweedse Regering, voor een nieuwe periode van vijf jaar te rekenen van 13 mei 1971, de verklaring heeft vernieuwd waarbij zij, op voorwaarde van wederkerigheid, de verplichte rechtsmacht van het Europese Hof voor de rechten van de mens erkent voor alle zaken betreffende de uitlegging en de toepassing van het Verdrag.


text:
Artikel  M. Het Secretariaat-Generaal van de Raad van Europa deelt mede dat in een brief van 11 januari 1969, de Britse regering voor een termijn van drie jaar verstrijkend op 13 januari 1972, de verklaring heeft hernieuwd waarbij zij de rechtsmacht aanvaardt van het Europese Hof voor de rechten van de mens.
Die aanvaarding geldt eveneens voor de gebieden waarop de vorige verklaring van toepassing was met uitzondering van Dominica, het district Guernesey en het eiland Man.


text:
Artikel  M. Op 13 augustus 1969 werden bij de Secretaris-Generaal van de Raad van Europa volgende dokumenten neergelegd :
1.
a) een verklaring van de Belgische Regering waarbij voor een nieuwe periode van twee jaren, te lopen vanaf 30 juni 1969, de bevoegdheid wordt erkend van de Europese Commissie voor de Rechten van de Mens, om verzoekschriften te ontvangen, voorzien bij artikel 25 van bedoeld Verdrag;
b) de bekrachtigingsoorkonde van deze Verklaring;
2.
a) een Verklaring van de Belgische Regering waarbij voor een nieuwe termijn van twee jaren, welke loopt vanaf 29 juni 1969, de rechtsmacht van het Europees Hof voor de Rechten van de Mens wordt aanvaard als van rechtswege bindend, voorzien bij artikel 46 van bedoeld Verdrag;
b) de bekrachtigingsoorkonde van deze Verklaring.


text: Artikel  M. De Oostenrijkse Regering heeft haar vroegere verklaringen betreffende de artikelen 25 en 46 hernieuwd voor een nieuwe periode van drie jaar, te rekenen van 3 september 1967 af.


text: Artikel  M. Uit een bericht medegedeeld door de secretaris-generaal van de Raad van Europa, blijkt dat de Regering van Malawi, in de loop van de maand mei 1968, dit internationaal verdrag heeft opgezegd, waarvan de toepassing door Groot-Brittannië tot het voormalig Protectoraat Nyassaland was uitgebreid bij verklaring van 23 oktober 1953.


text:
Artikel  M. Op 4 augustus 1964 werden bij de Secretaris-Generaal van de Raad van Europa volgende documenten neergelegd :
1° een Verklaring van de Belgische Regering waarbij voor een nieuwe periode van vijf jaren, te lopen vanaf 30 juni 1964, de bevoegdheid wordt erkend van de Europese Commissie voor de Rechten van de mens om verzoekschriften te ontvangen voorzien bij artikel 25 van bedoeld Verdrag, en
2° de bekrachtigingsoorkonde van deze Verklaring.


text:
Artikel  M. Verklaringen gedaan door de Bondsrepubliek Duitsland (art. 25 en art. 46).
Uit een bericht medegedeeld door het juridisch departement van de Raad van Europa blijkt dat de Regering van de Bondsrepubliek Duitsland bij brieven d.d. 11 juni 1976, voor een periode van vijf jaar, van 1 juli 1976 tot 30 juni 1981, haar verklaringen oorspronkelijk afgelegd op 1 juli 1955 hernieuwd heeft overeenkomstig de artikelen 25 en 46 van voornoemd Verdrag.