text:
HOOFDSTUK I.  - Algemene bepaling.
 Artikel     1 . Deze wet regelt een aangelegenheid als bedoeld in artikel 78 van de Grondwet.
 HOOFDSTUK II.  - Definities en toepassingsgebied.
 Art.    2 . § 1. Voor de toepassing van deze wet wordt verstaan onder :
1° minnelijke invordering van schulden : iedere handeling of praktijk die tot doel heeft de schuldenaar ertoe aan te zetten een onbetaalde schuld te betalen, buiten iedere invordering op grond van een uitvoerbare titel om;
2° activiteit van minnelijke invordering van schulden : de, zelfs bijkomstige, beroepsactiviteit van iedere natuurlijke persoon of rechtspersoon, die bestaat in het minnelijk invorderen van onbetaalde schulden voor andermans rekening zonder te hebben bijgedragen tot het sluiten van de onderliggende overeenkomst, dan wel het minnelijk invorderen van tegen betaling overgenomen schulden [ 1  ...] 1 ;
3° consument : elke natuurlijke persoon die schulden heeft die vreemd zijn aan zijn handels-, beroeps- of ambachtelijke activiteit;
4° onderliggende overeenkomst : de overeenkomst die tot het ontstaan van de schuldvordering op de consument leidde.
§ 2. [ 2  De artikelen 4, 8 tot 13 en 16 zijn niet van toepassing op de minnelijke invordering van schulden gedaan door een advocaat of een ministerieel ambtenaar of een gerechtelijk mandataris in de uitoefening van zijn beroep of ambt.] 2
§ 3. Deze wet is van toepassing op de minnelijke invordering van schulden en op de activiteit van minnelijke invordering van schulden van de consument.
----------
( 1 )<W  2009-03-27/37 , art. 38, 1°, 003; Inwerkingtreding : 17-04-2009>
( 2 )<W  2009-03-27/37 , art. 38, 2°, 003; Inwerkingtreding : 17-04-2009>
(NOTA : art. 38, 2° vernietigd bij uittreksel uit arrest nr. 99/2010 van 16-09-2010 - rolnummers : 4761, 4778 et 4779, in zoverre het de regeling van de burgerrechtelijke sancties die in artikel 14 van de wet van 20 december 2002 betreffende de minnelijke invordering van schulden van de consument worden beoogd en die een inbreuk op de bepalingen van de artikelen 5, 6 en 7 van die wet bestraffen, van toepassing maakt op de advocaten, de ministeriële ambtenaren of de gerechtelijke mandatarissen in de uitoefening van hun beroep of ambt ; zie B.St. 17-11-2010, p. 71378-71384.
 § 2. De artikelen 11 tot 13 zijn niet van toepassing op de activiteit van minnelijke invordering van schulden die wordt uitgeoefend door een advocaat of een gerechtsdeurwaarder.)

  HOOFDSTUK III.  - Minnelijke invordering van schulden van de consument.
 Art.    3 . § 1. In het kader van een minnelijke invordering van schulden wordt iedere gedraging of praktijk die het privéleven van de consument schendt of hem kan misleiden, alsook iedere gedraging of praktijk die een inbreuk maakt op zijn menselijke waardigheid, verboden.
§ 2. Worden in het bijzonder verboden :
- elk geschrift dat, of elke gedraging die ertoe strekt verwarring te creëren omtrent de hoedanigheid van de persoon van wie het uitgaat, zoals in het bijzonder het geschrift dat verkeerdelijk laat uitschijnen dat het om een document gaat dat uitgaat van een gerechtelijke overheid, een ministerieel ambtenaar of een advocaat;
- elke mededeling die onjuiste juridische bedreigingen bevat, of die onjuiste inlichtingen over de gevolgen van een wanbetaling bevat;
- elke vermelding op een omslag waaruit blijkt dat de briefwisseling de invordering van een schuld betreft;
- de inning van niet voorziene of niet wettelijk toegestane bedragen;
- de stappen die worden ondernomen bij de buren, de familie of de werkgever van de schuldenaar. Onder stappen wordt onder meer verstaan elke mededeling van inlichtingen of elke vraag om inlichtingen die verband houdt met de schuldvordering of met de solvabiliteit van de schuldenaar, onverminderd de handelingen gesteld in het raam van wettelijke inningprocedures;
- de invordering of poging tot invordering bij een persoon die niet de schuldenaar is;
- iedere poging tot inning in aanwezigheid van een derde, behalve wanneer dit gebeurt met instemming van de schuldenaar;
- alle stappen om de schuldenaar een wisselbrief te doen ondertekenen of om een overdracht van vordering of een schuldbekentenis te eisen;
- het belagen van de schuldenaar, die uitdrukkelijk en gemotiveerd heeft te kennen gegeven de schuld te betwisten;
- de telefonische oproepen en de huisbezoeken tussen tweeëntwintig uur en acht uur.
De Koning kan deze lijst aanvullen, wijzigen of aanpassen, op voordracht van de Minister tot wiens bevoegdheid de Economische Zaken behoren.
 HOOFDSTUK IV.  - De activiteit van minnelijke invordering van schulden.
 Art.    4 . § 1. Er kan geen activiteit van minnelijke invordering van schulden worden uitgeoefend, zonder voorafgaandelijk bij het Ministerie van Economische Zaken te zijn ingeschreven.
De Koning stelt de nadere regels en de voorwaarden van deze inschrijving vast. Bij de aanvraag tot inschrijving wordt bewijs geleverd van het nakomen van de verplichting bepaald in § 2.
§ 2. Ieder persoon die een activiteit van minnelijke invordering van schulden verricht, moet over voldoende waarborgen beschikken die hem vrijwaren voor de geldelijke gevolgen van zijn beroepsaansprakelijkheid, overeenkomstig de voorwaarden en regels die door de Koning vastgesteld worden.
 Art.    5 . Het is verboden aan de consument enige vergoeding te vragen, anders dan de overeengekomen bedragen in de onderliggende overeenkomst in geval van niet-naleving van de contractuele verbintenissen.
 Art.    6 . § 1. Elke minnelijke invordering van een schuld dient te starten met een schriftelijke ingebrekestelling gericht aan de consument.
Deze ingebrekestelling dient op een volledige en ondubbelzinnige wijze alle gegevens omtrent de schuldvordering te omvatten. Zij dient minstens de gegevens, opgesomd in § 2, te bevatten, en er kan maar tot andere invorderingstechnieken worden overgegaan na afloop van de in § 3 vastgestelde termijn.
§ 2. In deze ingebrekestelling komen minstens de volgende gegevens voor :
1° de identiteit, het adres, het telefoonnummer en de hoedanigheid van de oorspronkelijke schuldeiser;
(NOTA : in het 1° worden tussen de woorden " de identiteit, " en de woorden " het adres, " de woorden " het ondernemingsnummer, " ingevoegd <KB 2003-04-04/39, art. 6, 002;   Inwerkingtreding :   01-01-2005>)
2° de naam of benaming, het adres, het inschrijvingsnummer in het handelsregister en het BTW-identificatienummer, alsmede het inschrijvingsnummer bij het Ministerie van Economische Zaken van de persoon die tot de minnelijke invordering overgaat;
(NOTA : het 2° wordt vervangen als volgt :
" 2° de naam of de benaming, het adres en, desgevallend, het ondernemingsnummer van de persoon die tot minnelijke invordering overgaat evenals de gegevens van het bevoegd toezichthoudend bestuur bij de Federale Overheidsdienst Economie, K.M.O., Middenstand & Energie; " <KB 2003-04-04/39, art. 6, 002;   Inwerkingtreding :   01-01-2005>)
3° een duidelijke beschrijving van de verplichting die de schuld heeft doen ontstaan;
4° een duidelijke beschrijving en verantwoording van de bedragen die van de schuldenaar geëist worden, met inbegrip van de geëiste schadevergoedingen en nalatigheidsinteresten;
5° de vermelding dat, bij afwezigheid van reactie van de schuldenaar binnen de in § 3 gestelde termijn, de schuldenaar tot andere maatregelen tot invordering kan overgaan.
[ 1  6° ingeval de invordering gebeurt door een advocaat, een ministerieel ambtenaar of een gerechtelijke mandataris wordt volgende tekst in een afzonderlijke alinea toegevoegd, in het vet gedrukt en in een ander lettertype :
Deze brief betreft een minnelijke invordering en geen gerechtelijke invordering (dagvaarding voor de rechtbank of beslag).] 1
§ 3. De ingebrekestelling vermeldt een termijn waarbinnen de schuldenaar aan de vordering kan voldoen zonder dat er bijkomende maatregelen ter invordering mogen worden genomen. Deze termijn bedraagt ten minste vijftien dagen, en vangt aan op de datum waarop de schriftelijke aanmaning wordt opgestuurd.
----------
( 1 )<W  2009-03-27/37 , art. 39, 003; Inwerkingtreding : 17-04-2009>

 Art.    7 . Ieder persoon die een huisbezoek verricht bij een consument in het kader van een activiteit van minnelijke invordering van schulden dient een schriftelijk document voor te leggen, dat naast de gegevens opgesomd in artikel 6, § 2, 1 ° tot 4°, de volgende vermeldingen dient te bevatten :
1° de naam van de persoon die zich ter plaatse aanmeldt;
2° de vermelding, in vet gedrukte letters en in een kader los van de tekst, dat de consument geenszins verplicht is het huisbezoek te ondergaan, en er op elk ogenblik een einde kan aan stellen. Deze mededeling dient eveneens verstrekt te worden bij het zich ter plaatse aanmelden.
Bij iedere volledige of gedeeltelijke betaling van een schuld tijdens het huisbezoek dient een ontvangstbewijs, met een verwijzing naar de betaalde schuld, te worden afgegeven.
 Art.    8 . Verboden is elke reclame voor een activiteit van minnelijke invordering die verwijst naar een inschrijving in de zin van deze wet.
 HOOFDSTUK V.  - Vordering tot staking.
 Art.    9 .De voorzitter van de [ 1  ondernemingsrechtbank] 1  stelt het bestaan vast en beveelt de staking van een zelfs onder het strafrecht vallende daad die een inbreuk op de bepalingen van deze wet uitmaakt.
----------
( 1 )<W  2018-04-15/14 , art. 252, 005; Inwerkingtreding : 01-11-2018>
 Art.    10 .De vordering tot staking wordt ingesteld op verzoek van :
1° de belanghebbenden;
2° de Minister tot wiens bevoegdheid de Economische Zaken behoren;
3° een beroeps- of interprofessionele vereniging met rechtspersoonlijkheid;
4° een vereniging ter verdediging van de consumentenbelangen die rechtspersoonlijkheid bezit voorzover zij voldoet aan de voorwaarden gesteld in artikel 98, § 1, 4, van de wet van 14 juli 1991 betreffende de handelspraktijken en de voorlichting en de bescherming van de consument.
[ 1  De verenigingen bedoeld in het eerste lid, 3° en 4°, kunnen] 1  in rechte optreden voor de verdediging van hun statutair omschreven collectieve belangen.
De artikelen 99 en 100 van de wet van 14 juli 1991 betreffende de handelspraktijken en de voorlichting en de bescherming van de consument zijn van toepassing op de in het eerste lid bedoelde vordering tot staking.
----------
( 1 )<W  2018-12-21/09 , art. 148, 004; Inwerkingtreding : 10-01-2019>
 HOOFDSTUK VI.  - Opsporing en vaststelling van de verboden daden.
 Art.    11 .§ 1. Onverminderd de plichten van de officieren van gerechtelijke politie zijn de door de Minister tot wiens bevoegdheid de Economische Zaken behoren aangestelde ambtenaren bevoegd om de inbreuken op deze wet op te sporen en vast te stellen.
De processen-verbaal opgesteld door deze ambtenaren hebben bewijskracht tot bewijs van het tegendeel. Een afschrift ervan wordt bij een ter post aangetekende brief met ontvangstmelding binnen dertig dagen na de datum van vaststellingen aan de overtreder toegezonden.
§ 2. [ 1  De opsporing en de vaststelling van de inbreuken bedoeld in deze wet, gebeuren overeenkomstig de desbetreffende bepalingen, opgenomen in boek XV, titel 1, hoofdstuk 1, van het Wetboek van economisch recht.] 1
§ 3. In de uitoefening van hun ambt kunnen de in § 1 bedoelde ambtenaren de bijstand van de politie vorderen.
§ 4. [ 1  ...] 1
§ 5. [ 1  ...] 1
----------
( 1 )<W  2020-09-29/05 , art. 69, 006; Inwerkingtreding : 30-11-2020>
 Art.    12 .[ 1  Wanneer zij vaststellen dat een handeling een inbreuk vormt op deze wet of op één van haar uitvoeringbesluiten of dat zij aanleiding kan geven tot een vordering tot staking, kunnen de in artikel 11, § 1, bedoelde ambtenaren aan de overtreder een waarschuwing richten waarbij die tot stopzetting van de handeling wordt aangemaand, overeenkomstig artikel XV.31 van het Wetboek van economisch recht.] 1
----------
( 1 )<W  2020-09-29/05 , art. 70, 006; Inwerkingtreding : 30-11-2020>
 Art.   12/1 . [ 1  § 1. De inbreuken op deze wet of haar uitvoeringsbesluiten, kunnen het voorwerp uitmaken van :
  1° de toepassing van de transactieprocedure zoals bedoeld in artikel 13;
  2° een administratieve vervolging met toepassing van de procedure bedoeld in titel 1/2 van boek XV van het Wetboek van economisch recht;
  3° een strafrechtelijke vervolging.
  § 2. De vervolging gebeurt overeenkomstig titel 1/1 van boek XV van het Wetboek van economisch recht.] 1
----------
( 1 )<Ingevoegd bij W  2020-09-29/05 , art. 71, 006; Inwerkingtreding : 30-11-2020>

 Art.   12/2 . [ 1  Het openbaar ministerie bezorgt aan de bevoegde ambtenaren bedoeld in artikel XV.60/4 van het Wetboek van economisch recht een kennisgeving van zijn beslissing om al dan niet strafvervolging in te stellen, of al dan niet een minnelijke schikking bedoeld in artikel 216bis van het Wetboek van strafvordering of een bemiddeling in strafzaken bedoeld bij artikel 216ter van hetzelfde Wetboek voor te stellen.
  Wanneer het openbaar ministerie ervan afziet een strafvervolging in te stellen, of een minnelijke schikking bedoeld in artikel 216bis van het Wetboek van strafvordering of een bemiddeling in strafzaken bedoeld bij artikel 216ter van hetzelfde Wetboek voor te stellen, of wanneer het openbaar ministerie geen beslissing heeft genomen binnen een termijn van drie maanden te rekenen van de dag van ontvangst van het proces-verbaal waarin de inbreuk werd vastgelegd, beslissen de bevoegde ambtenaren bedoeld in artikel XV.60/4 van het Wetboek van economisch recht of de procedure voor de administratieve geldboete moet worden opgestart.] 1
----------
( 1 )<Ingevoegd bij W  2020-09-29/05 , art. 72, 006; Inwerkingtreding : 30-11-2020>

 Art.   12/3 . [ 1  Indien het openbaar ministerie ervan afziet een strafvervolging in te stellen, of een minnelijke schikking bedoeld in artikel 216bis van het Wetboek van strafvordering of een bemiddeling in strafzaken bedoeld bij artikel 216ter van hetzelfde Wetboek voor te stellen, bezorgt het een afschrift van de procedurestukken van de aanvullende onderzoeksdaden aan de bevoegde ambtenaren bedoeld in artikel XV.60/4 van het Wetboek van economisch recht.] 1
----------
( 1 )<Ingevoegd bij W  2020-09-29/05 , art. 73, 006; Inwerkingtreding : 30-11-2020>

 Art.    13 .[ 1  Wanneer inbreuken op deze wet of haar uitvoeringsbesluiten worden vastgesteld, kunnen de door de minister bevoegd voor Economie aangestelde ambtenaren aan de overtreders een transactie voorstellen, overeenkomstig artikel XV.61 van het Wetboek van economisch recht.
  Het bedrag van de transactie mag niet hoger zijn dan het maximumbedrag van de geldboete bepaald in artikel 15, verhoogd met de opdeciemen.
  De betalings- en inningswijzen van deze transactie worden door de Koning vastgesteld.] 1
----------
( 1 )<W  2020-09-29/05 , art. 74, 006; Inwerkingtreding : 30-11-2020>
 HOOFDSTUK VII.  - Sancties.
 Afdeling 1.  [ 1  - Burgerrechtelijke sancties, strafbepalingen en administratieve geldboetes.] 1
----------
( 1 )<W  2020-09-29/05 , art. 75, 006; Inwerkingtreding : 30-11-2020>
 Art.    14 . Iedere betaling die verkregen wordt in strijd met de bepalingen van de artikelen 3, 4, 6 en 7, behalve in het geval van een kennelijke vergissing die de rechten van de consument niet schaadt, wordt beschouwd als geldig door de consument verricht ten opzichte van de schuldeiser, maar dient door de persoon die de activiteit van minnelijke invordering van schulden verricht, te worden terugbetaald aan de consument.
Heeft de invordering van een schuld betrekking op een geheel of ten dele onverschuldigd bedrag, in het bijzonder met toepassing van artikel 5, dan is degene die de betaling ontvangt ertoe gehouden het terug te betalen aan de consument, vermeerderd met de nalatigheidsinteresten te rekenen van de dag van de betaling.
 Art.    15 .§ 1. Met geldboete van 26 tot 50.000 EUR [ 1  of met een administratieve geldboete van 26 tot 50 000 euro] 1  worden gestraft :
1° zij die de bepalingen van de artikelen 3 tot 8 overtreden;
2° zij die de beschikking niet naleven van een vonnis of arrest gewezen op een vordering tot staking als bedoeld in artikel 9;
3° zij die het vervullen van de opdracht van de in artikel 11 genoemde personen met het oog op de opsporing en vaststelling van de inbreuken op deze wet, met opzet verhinderen of belemmeren.
Onverminderd de toepassing van de gewone regels inzake herhaling, wordt deze straf verdubbeld wanneer de inbreuk wordt begaan binnen vijf jaar te rekenen van een in kracht van gewijsde gegane veroordeling wegens een in dit artikel bepaald misdrijf.
§ 2. In geval van veroordeling wordt de bijzondere verbeurdverklaring bedoeld in artikel 42, 3°, van het Strafwetboek steeds uitgesproken.
§ 3. Boek I van het Strafwetboek, met inbegrip van hoofdstuk VII en artikel 85, is van toepassing op de bij dit artikel bedoelde inbreuken.
----------
( 1 )<W  2020-09-29/05 , art. 76, 006; Inwerkingtreding : 30-11-2020>
 Art.   15/1 . [ 1  De bepalingen van titel 2, hoofdstuk 1/1, van boek XV van het Wetboek van economisch recht zijn toepasselijk op de administratieve geldboetes bedoeld in deze wet.
  De opdeciemen bedoeld in artikel 1, eerste lid, van de wet van 5 maart 1952 betreffende de opdeciemen op strafrechtelijke geldboeten zijn eveneens van toepassing op de administratieve geldboetes bedoeld bij deze wet.] 1
----------
( 1 )<Ingevoegd bij W  2020-09-29/05 , art. 77, 006; Inwerkingtreding : 30-11-2020>

 Art.   15/2 . [ 1  De artikelen XV.69, XV.71, XV.73 en XV.74 van het Wetboek van economisch recht zijn toepasselijk op de strafrechtelijke inbreuken op deze wet of haar uitvoeringsbesluiten.] 1
----------
( 1 )<Ingevoegd bij W  2020-09-29/05 , art. 78, 006; Inwerkingtreding : 30-11-2020>

 Afdeling 2.  - Administratieve sancties.
 Art.    16 . § 1. Onverminderd de bepalingen van de artikelen 13 en 15, kan de inschrijving bedoeld in artikel 4 door de Minister tot wiens bevoegdheid de Economische Zaken behoren, geschrapt of geschorst worden ten aanzien van de natuurlijke of rechtspersonen die niet meer voldoen aan één van de voorwaarden waarin de uitvoeringsbesluiten voorzien of die een bepaling van de wet of van haar uitvoeringsbesluiten miskennen.
§ 2. De minister of zijn gemachtigde deelt zijn grieven vooraf aan de betrokkenen mee. Hij brengt hen ervan op de hoogte dat zij hun dossier kunnen raadplegen en dat zij over een termijn van twee weken beschikken om hun verdediging voor te dragen. De betrokkenen kunnen verzoeken om gehoord te worden door de minister of zijn gemachtigde.
De beslissing van de minister wordt aan de betrokkenen ter kennis gebracht bij een ter post aangetekende brief. Zij wordt bij uittreksel in het Belgisch Staatsblad bekendgemaakt.
§ 3. De minister bepaalt de duur van de schrapping of de schorsing van de inschrijving, die niet meer mag bedragen dan één jaar te rekenen van de kennisgeving van de beslissing. Tijdens deze periode mogen de betrokkenen geen aan deze wet onderworpen activiteiten uitoefenen.
In geval van schrapping dienen zij een nieuwe inschrijving aan te vragen teneinde deze activiteiten te mogen uitoefenen.
§ 4. De inschrijving kan niet worden toegekend aan, of behouden voor de personen tegen wie tot tweemaal toe een maatregel van schorsing of schrapping genomen is.
De inschrijving kan niet worden toegekend aan of behouden voor een rechtspersoon waarin het ambt van beheerder, zaakwaarnemer, directeur of gevolmachtigde bekleed wordt door een persoon als bedoeld in de eerste lid.
 HOOFDSTUK VIII.  - Slotbepalingen.
 Art.    17 . In de wet van 12 juni 1991 op het consumentenkrediet worden de volgende wijzigingen aangebracht :
1° artikel 39 wordt opgeheven;
2° in artikel 101, § 1, gewijzigd bij de wetten van 11 februari 1994 en 10 augustus 2001, wordt de bepaling onder 11° opgeheven.
 Art.    18 . Artikel 589 van het Gerechtelijk Wetboek, gewijzigd bij de wetten van 4 december 1990, 12 juni 1991 en 11 april 1999, wordt aangevuld met de volgende bepaling :
" 7° in artikel 9 van de wet van (20 december 2002) betreffende de minnelijke invordering van schulden van de consument. "
 HOOFDSTUK IX.  - Inwerkingtreding.
 Art.  19. Deze wet treedt in werking de eerste dag van de zesde maand na die waarin zij in het Belgisch Staatsblad is bekendgemaakt, met uitzondering van de artikelen 4 en 16 die in werking treden op de datum die door de Koning wordt bepaald.
(NOTA : Inwerkingtreding van artikelen 4 en 16 vastgesteld op 01-04-2005 door KB 2005-02-17/51, art. 6)


type: legislation

jurisdiction: Belgium

text:
HOOFDSTUK I.  - Algemene bepaling.
 Artikel    1 . Deze wet regelt een aangelegenheid als bedoeld in artikel 77 van de Grondwet.
 HOOFDSTUK II.  - Wijziging van het Gerechtelijk Wetboek.
 Art.    2 . In artikel 81 van het gerechtelijk Wetboek, gewijzigd bij de wetten van 30 juni 1971, 26 juli 1990 en 17 juni 2002, worden de volgende wijzigingen aangebracht :
1° tussen het vierde en het vijfde lid wordt het volgende lid ingevoegd :
" In de geschillen betreffende de aangelegenheden bedoeld in artikel 578, 12°, b) , moet één van de rechters in sociale zaken benoemd zijn als werkgever, de andere als zelfstandige. ";
2° het vijfde lid wordt vervangen door het volgende lid :
" In de geschillen betreffende de aangelegenheden bedoeld in de artikelen 578, 4°, 5°, 6°, 8°,10°, 11° en 12°, a) , 579, 580, 582, 3° en 4°, en voor de toepassing op de werkgevers van de administratieve sancties bedoeld in artikel 583, moet één van de rechters in sociale zaken benoemd zijn als werkgever, de andere als werknemer. "
 Art.    3 . In artikel 104 van het Gerechtelijk Wetboek, gewijzigd bij de wetten van 30 juni 1971 en 17 juni 2002 worden de volgende wijzigingen aangebracht :
1° tussen het vierde en het vijfde lid wordt het volgende lid ingevoegd :
" De kamers die kennis nemen van hoger beroep tegen een vonnis, gewezen in een geschil betreffende een aangelegenheid als bedoeld in artikel 578, 12°, b) , bestaan behalve de voorzitters, uit twee raadsheren in sociale zaken, respectievelijk benoemd als werkgever en zelfstandige ";
2° het vierde lid wordt vervangen door het volgende lid :
" De kamers die kennis nemen van hoger beroep tegen een vonnis, gewezen in een geschil betreffende de aangelegenheden bedoeld in de artikelen 578, 4°, 5°, 6°, 8°, 10°, 11° en 12°, a) , 579, 580, 582, 3° en 4°, of betreffende de toepassing op werkgevers van administratieve sancties bedoeld in artikel 583, bestaan, behalve de voorzitters, uit twee raadsheren in sociale zaken, respectievelijk benoemd als werkgever en werknemer. "
 Art.    4 . Artikel 578 van het Gerechtelijk Wetboek, gewijzigd bij de wetten van 5 december 1968, 4 augustus 1978, 17 juli 1997, 13 februari 1998, 7 mei 1999 en 17 juni 2002, wordt aangevuld als volgt :
" 12° van de geschillen die hun oorzaak vinden in de wet van... betreffende de bescherming van de preventieadviseurs en die betrekking hebben op :
a) werknemers;
b) zelfstandigen. "
 Art.  5. Deze wet treedt in werking op de eerste dag van de eerste maand na die waarin ze is bekendgemaakt in het Belgisch Staatsblad.
Kondigen deze wet af, bevelen dat zij met 's Lands zegel zal worden bekleed en door het Belgisch Staatsblad zal worden bekendgemaakt.
Gegeven te Brussel, 20 december 2002.
ALBERT
Van Koningswege :
De Minister van Werkgelegenheid,
Mevr. L. ONKELINX
Gezien en met 's Lands zegel gezegeld :
De Minister van Justitie,
M. VERWILGHEN.


text:
TITEL I.  - Algemene bepaling.
 Artikel     1 . Deze wet regelt een aangelegenheid als bedoeld in artikel 77 van de Grondwet.
 TITEL II.  - Financiering van de Duitstalige Gemeenschap.
 Art.    2 . Artikel 58sexies , § 2, tweede lid, van de wet van 31 december 1983 tot hervorming der instellingen voor de Duitstalige Gemeenschap, ingevoegd bij de wet van 7 januari 2002, wordt vervangen als volgt :
" Het in het eerste lid bedoelde percentage is gelijk aan de verhouding tussen, enerzijds, het aantal leerlingen in de Duitstalige Gemeenschap dat voor het schooljaar 2001-2002 overeenkomstig dezelfde criteria als deze bedoeld in artikel 39, § 2, van de financieringswet wordt bepaald en, anderzijds, het totaal aantal leerlingen in de Vlaamse Gemeenschap en de Franse Gemeenschap dat voor hetzelfde schooljaar aan de hand van diezelfde criteria wordt bepaald. "
 Art.    3 . Artikel 2 heeft uitwerking met ingang van 1 januari 2002.
 TITEL III.  - Diverse maatregelen betreffende de sociale bescherming van onthaalouders.
 Art.    4 . In artikel 7 van de besluitwet van 28 december 1944 betreffende de maatschappelijke zekerheid der arbeiders, worden de volgende wijzigingen aangebracht :
1° § 1, derde lid, gewijzigd bij de wetten van 14 februari 1961, 16 april 1963 en 22 januari 1985, de koninklijke besluiten nr 13 van 11 oktober 1978 en nr 28 van 24 maart 1982, het koninklijk besluit van 14 november 1996 en de wetten van 13 maart 1997, 13 februari 1998, 22 december 1998, 26 maart 1999, 22 mei 2001, 19 juli 2001, 10 augustus 2001 en 30 december 2001, wordt aangevuld als volgt :
" q) met behulp van de instellingen opgericht krachtens punt i) de betaling verzekeren van een vergoeding ter gedeeltelijke compensatie van het inkomensverlies dat een onthaalouder door omstandigheden buiten zijn of haar wil lijdt ingevolge de tijdelijke afwezigheid van kinderen die hij of zij normaal opvangt. ";
2° § 13, vijfde lid, ingevoegd bij de wet van 13 maart 1997, wordt vervangen als volgt :
" De vergoeding bedoeld in § 1, derde lid, q) , wordt voor de toepassing van het tweede tot het vierde lid gelijkgesteld met een werkloosheidsuitkering. "
 Art.    5 . Artikel 7, § 11, van dezelfde besluitwet, ingevoegd bij de wet van 10 oktober 1967 en gewijzigd bij de wet van 13 februari 1998, wordt aangevuld als volgt :
" De regeling bedoeld in § 1, derde lid, q) , wordt voor de toepassing van de vorige leden gelijkgesteld met een werkloosheidsregeling. "
 Art.    6 . Artikel 22, derde lid, van de wet van 14 februari 1961 voor economische expansie, sociale vooruitgang en financieel herstel, ingevoegd bij de wet van 13 maart 1997, wordt vervangen als volgt :
" De vergoeding bedoeld in artikel 7, § 1, derde lid, q) , van de besluitwet van 28 december 1944 betreffende de maatschappelijke zekerheid der arbeiders, wordt voor de toepassing van het eerste lid gelijkgesteld met een werkloosheidsuitkering. "
 Art.    7 . Artikel 582 van het Gerechtelijk Wetboek wordt aangevuld als volgt :
" 7° van de geschillen betreffende artikel 7, § 1, derde lid, q) , van de besluitwet van 28 december 1944 betreffende de maatschappelijke zekerheid der arbeiders. "
 Art.    8 . In de wet van 29 juni 1981 houdende de algemene beginselen van de sociale zekerheid voor werknemers, wordt een artikel 37sexies ingevoegd, luidende :
" Art. 37sexies. De erkende diensten voor opvanggezinnen bedoeld bij artikel 3, 9°, van het koninklijk besluit van 28 november 1969 tot uitvoering van de wet van 27 juni 1969 tot herziening van de besluitwet van 28 december 1944 betreffende de maatschappelijke zekerheid der arbeiders, die personen die instaan voor dagopvang van kinderen tewerkstellen, genieten driemaandelijks voor elk van bedoelde werknemers een vrijstelling van de werkgeversbijdragen die ze verschuldigd zijn voor een deel van het fictief forfaitair loon, franchise F genoemd. Deze vrijstelling geldt voor de werkgeversbijdragen bedoeld in artikel 38, § 3, 1° tot 7°, en § 3bis , en in overeenstemming met de volgende principes :
Het bedrag van de toegekende franchise wordt berekend rekening houdend met het bedrag van de basisfranchise Fb die 2.270,01 euro bedraagt.
De Koning kan, bij een besluit vastgesteld na overleg in de Ministerraad, het bedrag van de basisfranchise Fb aanpassen.
Het bedrag R van de vrijstelling van de werkgeversbijdragen wordt berekend door F of Fb te vermenigvuldigen met het percentage aan werkgeversbijdragen bedoeld in artikel 38, § 3, 1° tot 7°, en § 3bis.
Voor personen die instaan voor dagopvang van kinderen, die zijn aangegeven voor een tewerkstelling van 494 uur per kwartaal, overeenstemmend met volledige driemaandelijkse prestaties, komt de franchise F overeen met het bedrag van de basisfranchise Fb.
Voor personen die instaan voor dagopvang van kinderen en die onvolledige driemaandelijkse prestaties verrichten, wordt hogervermelde franchise naar verhouding toegekend, voor zover een minimumgrens inzake de tewerkstelling van eenzelfde natuurlijke persoon bij eenzelfde werkgevers is overschreden. Voor deze personen die onvolledige driemaandelijkse prestaties verrichten, kan door middel van een eenvormige verhoging worden afgeweken van een strikt evenredige franchise naargelang van de geleverde arbeidsprestaties, zonder daarom de toegekende franchise in geval van onvolledige prestaties te mogen overschrijden.
De Koning bepaalt, bij een in besluit vastgesteld na overleg in de Ministerraad, de wijze van berekening van de franchise voor de personen die instaan voor dagopvang van kinderen en die onvolledige driemaandelijkse prestaties verrichten, het peil van de te bereiken minimale tewerkstelling, de waarde van de correctiecoëfficiënt en de berekeningswijze van de breuk van de prestaties. "
 Art.    9 . De toepassing van deze titel geeft aanleiding tot een algemene evaluatie tegen uiterlijk 31 december 2005, in een verslag dat bij de Kamer van volksvertegenwoordigers moet worden ingediend.
 Art.    10 . Deze titel treedt in werking op een door de Koning, bij een besluit vastgesteld na overleg in de Ministerraad, te bepalen datum, en uiterlijk op 1 april 2003.
 TITEL IV.  - Tegemoetkoming aan personen met een handicap
 Wijziging van het Gerechtelijk Wetboek.
 Art.    11 . Artikel 582, 1°, van het Gerechtelijk Wetboek wordt vervangen als volgt :
" 1° van de geschillen over de rechten ten aanzien van tegemoetkomingen aan personen met een handicap alsmede van de betwistingen inzake medische onderzoeken uitgevoerd met het oog op de toekenning van sociale of fiscale voordelen die rechtstreeks of onrechtstreeks zijn afgeleid van een sociaal recht of van de sociale bijstand; ".
 TITEL V.  - Wijziging van de kaderwet van 1 maart 1976 tot reglementering van de bescherming van de beroepstitel en van de uitoefening van de dienstverlenende intellectuele beroepen.
 Art.    12 . Artikel 8 van de kaderwet van 1 maart 1976 tot reglementering van de bescherming van de beroepstitel en van de uitoefening van de dienstverlenende intellectuele beroepen, gewijzigd bij de wetten van 15 juli 1985, 30 december 1992 en 10 februari 1998, wordt gewijzigd als volgt :
A) § 5 wordt vervangen als volgt :
" § 5. De Uitvoerende kamers en de Kamers van beroep worden voorgezeten door een werkend of een eremagistraat of door een advocaat die sedert ten minste tien jaar is ingeschreven op een tableau van de Orde van Advocaten, door de Koning benoemd voor een termijn van zes jaar, of door diens plaatsvervanger die aan dezelfde voorwaarden moet voldoen. ";
B) Er wordt een § 5bis ingevoegd, luidende :
" § 5bis. De Kamers van beroep doen uitspraak over de beroepen ingesteld tegen de door de Uitvoerende kamers met hun voertaal genomen beslissingen. De beroepen tegen de beslissingen die zijn genomen door de verenigde Uitvoerende kamers in toepassing van § 3 van dit artikel behoren tot de bevoegdheid van de verenigde Kamers van beroep. De beroepen worden ingesteld door de personen op wie de beslissingen betrekking hebben, of door de rechtskundige assessoren. "
 TITEL VI.  - Maatregelen inzake de individuele responsabilisering van de zorgverstrekkers en de hervorming van de geneeskundige controle.
 HOOFDSTUK 1.  - De overbodige of onnodig dure geneeskundige verstrekkingen.
 Art.    13 . Artikel 73 van de wet betreffende de verplichte verzekering voor geneeskundige verzorging en uitkeringen, gecoördineerd op 14 juli 1994, gewijzigd bij de wet van 20 december 1995, wordt vervangen door de volgende bepaling :
" Art. 73. § 1. De geneesheer en de tandheelkundige oordelen in geweten en in volle vrijheid over de aan de patiënten te verlenen verzorging. Zij zullen erop toezien dat zij toegewijde en bekwame geneeskundige verzorging verstrekken in het belang van de patiënt, met respect voor de rechten van de patiënt en rekening houdend met de door de gemeenschap ter beschikking gestelde globale middelen.
Zij onthouden er zich van overbodige of onnodig dure verstrekkingen voor te schrijven, uit te voeren of te laten uitvoeren ten laste van de verplichte verzekering voor geneeskundige verzorging en uitkeringen.
De andere zorgverleners dan die bedoeld in het eerste lid, dienen zich eveneens te onthouden van het uitvoeren of laten uitvoeren van onnodig dure of overbodige verstrekkingen ten laste van de regeling voor verplichte verzekering voor geneeskundige verzorging en uitkeringen.
§ 2. Het onnodig dure of overbodige karakter van deze verstrekkingen wordt geëvalueerd, volgens de procedure bepaald in artikel 141, § 2, op basis van één of meerdere indicatoren van manifeste afwijking, vastgesteld door de Nationale Raad voor Kwaliteitspromotie ten opzichte van aanbevelingen van goede medische praktijk.
Het onnodig dure of overbodige karakter van het voorschrijven van sommige farmaceutische specialiteiten bedoeld in artikel 35bis , § 10, tweede lid wordt geëvalueerd, volgens de procedure bepaald in artikel 141, § 2, op basis van de aanbevelingen vastgesteld door de Commissie Tegemoetkoming geneesmiddelen en op basis van de indicatoren vastgesteld door het Comité voor evaluatie van de medische praktijk inzake geneesmiddelen ingesteld bij het koninklijk besluit van 6 december 1994. De voornoemde indicatoren maken het mogelijk de drempel te bepalen waarboven het voorschrijfprofiel van de betrokken farmaceutische specialiteiten als manifest afwijkend wordt beschouwd ten opzichte van de in dit lid bedoelde aanbevelingen.
§ 3. De aanbevelingen van goede medische praktijk en de indicatoren bedoeld in § 2, eerste lid, worden gedefinieerd op eigen initiatief door de Nationale Raad voor Kwaliteitspromotie. De Commissie tegemoetkoming geneesmiddelen definieert de aanbevelingen en het Comité voor evaluatie van de medische praktijk inzake geneesmiddelen definieert de indicatoren en de drempels bedoeld in § 2, tweede lid.
De Dienst voor geneeskundige evaluatie en controle kan ook bij de voornoemde Raad en het Comité voor evaluatie een wetenschappelijk dossier indienen, waarin een voorstel van indicator(en) is opgenomen. Indien de Dienst zich tot de Raad of tot het Comité voor evaluatie wendt, beschikt die over een termijn van zes maanden om zich uit te spreken. Na die termijn wordt (en) de indicator(en) geacht te zijn goedgekeurd. In dit geval moet de Dienst, één jaar na de voorlopige goedkeuring, die indicatoren en de vaststellingen die tijdens de toepassing ervan zijn gedaan evenwel opnieuw voorleggen aan de Raad of het Comité voor evaluatie. De indicatie is definitief goedgekeurd, behoudens wanneer drie derden van de aanwezige leden behorend tot de groepen die de universiteiten, de wetenschappelijke geneeskundige verenigingen, de erkende huisartsen en de geneesheren-specialisten samen vertegenwoordigen, zich hiertegen hebben uitgesproken.
De Koning bepaalt de wijze waarop deze aanbevelingen en indicatoren worden bekendgemaakt.
§ 4. Bij gebrek aan de in § 2 bedoelde indicatoren van manifeste afwijking wordt de praktijk vergeleken volgens de procedure bepaald in artikel 141, § 3, met de praktijk van normaal voorzichtige en toegewijde zorgverleners in gelijkaardige omstandigheden. Hierbij wordt onder andere rekening gehouden met wetenschappelijke informatie aanvaard door wetenschappelijke verenigingen of instellingen die een algemene bekendheid genieten.
§ 5. Op straffe van administratieve geldboetes moeten de natuurlijke of rechtspersonen die de verlening van geneeskundige verstrekkingen organiseren, zich er van onthouden aan te zetten tot het voorschrijven of uitvoeren van overbodige of onnodig dure verstrekkingen. "
 HOOFDSTUK 2.  - De controle van de terugbetaalde verstrekkingen ten laste van de verplichte verzekering voor geneeskundige verzorging.
 Art.    14 . Artikel 30, eerste lid, van dezelfde wet, gewijzigd bij de wet van 24 december 1999, wordt vervangen als volgt :
" De Koning kan, na advies van het Verzekeringscomité, in de schoot van het Instituut profielencommissies instellen of afschaffen die als taak hebben de profielen te evalueren op grond van de in artikel 206, tweede lid, opgelegde statistische tabellen. "
 Art.    15 . In artikel 35bis , § 10, van dezelfde wet, wordt het tweede lid vervangen door de volgende bepaling :
" De Koning kan de regels bepalen waaronder de terugbetaling van farmaceutische specialiteiten die onderworpen zijn aan specifieke vergoedingsvoorwaarden, kan worden toegestaan zonder voorafgaandelijke machtiging van de adviserend geneesheer, met een controle achteraf om vast te stellen en na te gaan of de betrokken specialiteiten door de zorgverlener werden voorgeschreven, overeenkomstig de vastgestelde vergoedingsvoorwaarden.
De minister duidt de farmaceutische specialiteiten of groepen van farmaceutische specialiteiten aan die hiervoor in aanmerking komen en past de lijst van de vergoedbare specialiteiten aan, overeenkomstig de door de Koning vastgelegde procedures en bepaalt op voorstel van de Commissie Tegemoetkoming Geneesmiddelen de elementen waarover de zorgverlener moet beschikken, teneinde de in artikel 139 bedoelde Dienst voor geneeskundige evaluatie en controle en de adviserend geneesheren van de verzekeringsinstelling in staat te stellen na te gaan of de afgeleverde farmaceutische specialiteiten die aanleiding hebben gegeven tot vergoeding door de zorgverlener werden voorgeschreven overeenkomstig de vastgestelde vergoedingsvoorwaarden.
Hij bepaalt tevens de maximale geldigheidsperiode waarna deze elementen hernieuwd moeten worden en de elementen waarover de zorgverlener moet beschikken indien de behandeling door een andere zorgverlener werd gestart. "
 Art.    16 . Artikel 50, § 6, van dezelfde wet, gewijzigd bij de wetten van 20 december 1995 en 10 december 1997, wordt aangevuld met het volgende lid :
" In de akkoorden kunnen bovendien de voorwaarden bepaald worden waarbij de zorgverlener voor een bepaalde periode niet meer beantwoordt aan de accrediteringsvoorwaarden, bedoeld in artikel 36ter , wanneer bij toepassing van artikel 141, §§ 2 en 3, tegen hem minstens twee sancties werden uitgesproken tijdens een periode van vier kalenderjaren. "
 Art.    17 . In artikel 77bis van dezelfde wet, ingevoegd bij de wet van 10 augustus 2001, worden de volgende wijzigingen aangebracht :
1° de woorden " Onverminderd de bepalingen van artikel 139 " worden geschrapt;
2° de bepaling onder 2° wordt opgeheven.
 Art.    18 . In artikel 138 van dezelfde wet, gewijzigd bij de wet van 14 januari 2002, worden de volgende wijzigingen aangebracht :
1° in het eerste lid, worden de woorden " of de tarificatiedienst " ingevoegd na de woorden " verzekeringsinstelling ";
2° in het tweede lid, worden de woorden " of de tarificatiedienst " ingevoegd na de woorden " verzekeringsinstelling ".
 Art.    19 . Artikel 139 van dezelfde wet wordt vervangen door de volgende bepaling :
" Art. 139. In het Instituut wordt een Dienst voor geneeskundige evaluatie en controle ingesteld.
Hij wordt ermee belast :
1° Informatie te verstrekken aan de zorgverleners teneinde inbreuken op deze wet en zijn uitvoeringsbesluiten te voorkomen; de informatie betreft in het bijzonder de aanbevelingen en de indicatoren bedoeld in artikel 73.
2° De verstrekkingen van de verzekering voor geneeskundige verzorging te evalueren in het licht van de bepalingen van artikel 73 op basis van :
a) de indicatoren van manifeste afwijking in vergelijking met de aanbevelingen van goede medische praktijkvoering, als bedoeld in artikel 73, § 2;
b) de indicatoren, bepaald door het Comité voor evaluatie van de medische praktijk inzake geneesmiddelen, bedoeld in artikel 73, § 2, tweede lid;
c) de kwantiteit van de voorgeschreven of verleende verstrekkingen beoordeeld conform artikel 73, § 4;
3° de verstrekkingen van de verzekering voor geneeskundige verzorging te controleren op het vlak van realiteit en conformiteit met de voorschriften van deze gecoördineerde wet en haar uitvoeringsbesluiten;
4° de geneeskundige controle van de prestaties van de uitkerings- en moederschapsverzekering verzekeren;
5° uitvoering te geven aan de beslissingen van zijn Comité en de Kamers van beroep, bedoeld in artikel 155, § 6. "
 Art.    20 . In artikel 140 van dezelfde wet, gewijzigd bij de wet van 14 januari 2002, worden de volgende wijzigingen aangebracht :
1° het derde lid wordt vervangen door de volgende bepaling :
" Alle leden worden uitgenodigd voor elke vergadering van het Comité tijdens dewelke dit laatste de bevoegdheden uitoefent bedoeld in artikel 141, §§ 2, 3 en 5. De leden bedoeld in het eerste lid, 3° tot 21° van dit artikel beslissen slechts in de zaken die rechtstreeks de groep aanbelangen die hen heeft voorgedragen. Voor wat de andere taken betreft, vermeld in artikel 141, zijn enkel de Voorzitter en de leden bedoeld in het eerste, tweede, derde en vierde lid van dit artikel stemgerechtigd. ";
2° het achtste lid wordt vervangen door de volgende bepaling :
" De beslissingen worden genomen bij eenvoudige meerderheid van degenen die aan de stemming deelnemen, er wordt geen rekening gehouden met de onthoudingen. Voor de toepassing van artikel 141, § 5, beschikt elke groep, samengesteld uit vertegenwoordigers van de organismen, organisaties en verenigingen bedoeld in het eerste lid, 2° en 5° tot 21°, van dit artikel over één stem. ";
3° een negende lid, luidend als volgt wordt toegevoegd :
" De vergaderingen van het Comité zijn niet openbaar. De leden moeten het vertrouwelijk karakter van de debatten en van de uitgedeelde documenten eerbiedigen. De Koning kan de toepasselijke sancties bepalen bij niet-eerbiediging van deze verplichting. "
 Art.    21 . In artikel 141 van dezelfde wet, gewijzigd bij de wetten van 20 december 1995, 24 december 1999 en 14 januari 2002 en door het koninklijk besluit van 25 april 1997, worden de volgende wijzigingen aangebracht :
1° in § 1, eerste lid, inleidende zin, 3°, 8°, 15° en 17°, worden de woorden " voor geneeskundige controle " vervangen door de woorden " voor geneeskundige evaluatie en controle ";
2° § 1, eerste lid, 1°, wordt vervangen als volgt :
" 1° met de medewerking van het personeel van die Dienst in te staan voor de geneeskundige evaluatie en controle van de prestaties van de verzekering voor geneeskundige verzorging en van de uitkerings- en moederschapsverzekering. ";
3° § 1, eerste lid, 9°, wordt opgeheven;
4° § 1, eerste lid, 13°, wordt vervangen als volgt :
" 13° binnen de door de Koning vastgestelde termijnen verslagen op te maken, met name met betrekking tot de frequentie van de arbeidsongeschiktheid. ";
5° § 1, eerste lid, 16°, opgeheven bij de wet van 20 december 1995, wordt hersteld in de volgende lezing :
" 16° ten opzichte van de zorgverleners de maatregelen bedoeld in de §§ 2, 3 en 5 te nemen; ";
6° In § 1, vierde lid, worden de woorden " Dienst voor geneeskundige controle " vervangen door de woorden " Dienst voor geneeskundige evaluatie en controle. ";
7° § 2 wordt vervangen als volgt :
" § 2. De opdracht bedoeld in artikel 139, tweede lid, 2°, a) en b) , wordt geregeld in de hierna volgende leden :
Op initiatief van de verzekeringsinstellingen of op eigen initiatief verzamelt de Dienst voor geneeskundige evaluatie en controle de gegevens over verstrekkingen waarop de indicatoren bedoeld in artikel 73, § 2, betrekking hebben; de betrokken Dienst van het Instituut moet hem ook de gegevens bezorgen bedoeld in artikel 165, achtste lid.
De Dienst informeert het Comité over de vastgestelde afwijkingen, alsmede over het aantal en de specificiteit van de betrokken zorgverleners.
De Dienst nodigt die zorgverleners uit om zich schriftelijk te verantwoorden binnen een termijn van twee maanden. De Dienst deelt hen ook mee dat zij kunnen vragen gedurende deze termijn gehoord te worden door een geneesheer-inspecteur.
Na onderzoek van de ontvangen verklaringen, stelt de Dienst het Comité voor, al naar gelang het geval, ofwel hem/haar een satisfecit toe te sturen, ofwel een meer diepgaand onderzoek uit te voeren door de gehele praktijk onder monitoring te plaatsen. De beslissingen van het Comité worden betekend aan de zorgverlener.
De plaatsing onder monitoring bestaat uit een evaluatie van het voorschrijfgedrag en de uitvoeringswijze van een zorgverlener op basis van indicatoren bedoeld in artikel 73, § 2, of bij gebrek daaraan in vergelijking met de praktijkvoering van een normaal voorzichtige en toegewijde zorgverlener in gelijkaardige omstandigheden.
De plaatsing onder monitoring duurt minimum zes maanden. Bij de betekening van deze maatregel moet de begindatum precies vermeld worden.
Wanneer na afloop van de monitoring blijkt dat de zorgverlener niet of onvoldoende zijn praktijkvoering heeft aangepast in de zin van een goede medische praktijkvoering, verzoekt de Dienst de betrokken zorgverlener zijn verklaringen binnen de termijn van twee maanden na de datum van het verzoek schriftelijk te bezorgen.
De ontvangen verantwoordingen worden door de Dienst aan het Comité voorgelegd. Indien deze aanvaard worden, stuurt het Comité de zorgverlener een satisfecit.
Bij gebrek aan voldoende verantwoording, wijst het Comité in zijn schoot twee geneesheren-auditeurs aan, waarvan één het geneesherenkorps vertegenwoordigt en de andere de verzekeringsinstellingen, die ermee belast zullen worden de betrokkene binnen de twee maanden te horen, zo hij dit wenst, en verslag uit te brengen bij het Comité. De Voorzitter wijst de auditeurs aan wanneer binnen het Comité geen akkoord wordt bereikt.
De zorgverlener wordt gehoord, zo hij dit wenst, bijgestaan door personen naar keuze. De leidend ambtenaar van de Dienst voor geneeskundige evaluatie en controle wijst de beambten aan die belast zijn met het secretariaat en de organisatie van het horen van de zorgverlener.
Na kennis te hebben genomen van het verslag van de auditeurs, kan het Comité een administratieve geldboete opleggen van minimum 1.000 euro en maximum 5.000 euro.
Voor de zorgverlener echter die op basis van artikel 73, § 2, tweede lid, wordt vervolgd, kunnen de voordelen inzake accreditering beperkt of ingetrokken worden voor een bepaalde periode. Bij gebrek hieraan, wanneer hij niet geaccrediteerd is, kan het Comité hem een administratieve geldboete opleggen van 1.000 tot 5.000 euro. ";
8° er wordt een § 3 ingevoegd, luidend als volgt :
" § 3. De procedure beschreven in de voornoemde § 2 wordt aangepast ten opzichte van de zorgverlener die de bepalingen van artikel 73, § 4, overtreedt :
de Dienst voor geneeskundige evaluatie en controle verzamelt spontaan of op initiatief van de verzekeringsinstellingen de gegevens met betrekking tot de verstrekkingen die de zorgverlener heeft voorgeschreven, uitgevoerd of laten uitvoeren op een wijze die klaarblijkelijk in strijd is met de bepalingen van artikel 73, § 4.
De Dienst doet de nodige vaststellingen en informeert het Comité dat ofwel een administratieve geldboete kan opleggen aan de zorgverlener, ofwel hem een satisfecit toesturen, ofwel een meer diepgaand onderzoek kan laten uitvoeren door de volledige praktijk onder monitoring te plaatsen.
Bij het verstrijken van de periode van de monitoring, die verloopt zoals voorzien in § 2, vijfde en zesde lid, wordt de zorgverlener, wanneer de praktijk niet of onvoldoende evolueert in de zin van de praktijk van normaal voorzichtige en zorgvuldige geneesheren in dezelfde omstandigheden, door de Dienst uitgenodigd zijn schriftelijke verweermiddelen toe te sturen, binnen een termijn van twee maanden.
De procedure wordt vervolgens verder gezet zoals voorzien in § 2, achtste, negende en tiende lid.
Wanneer het Comité beslist de betrokkene niet onder een voorafgaande monitoring te plaatsen, kan deze laatste gehoord worden zo hij dit wenst, zoals voorzien in § 2, negende en tiende lid.
Het Comité kan een administratieve geldboete opleggen van minimum 1.000 euro en maximum 5.000 euro, ongeacht de al dan niet plaatsing onder monitoring. ";
9° er wordt een § 4 ingevoegd, luidend als volgt :
" § 4. Het Comité informeert regelmatig de Nationale Raad voor Kwaliteitspromotie en het Comité voor evaluatie van de medische praktijk inzake geneesmiddelen over de vaststellingen met betrekking tot de toepassing van de indicatoren bedoeld in artikel 73, § 2. ";
10° er wordt een § 5 ingevoegd, luidend als volgt :
" § 5. De in artikel 139, tweede lid, 3°, vastgestelde bevoegdheid wordt als volgt uitgeoefend :
De zorgverlener wordt gevraagd binnen een termijn van twee maanden zijn verantwoording schriftelijk te bezorgen in verband met de vaststellingen gedaan ten zijnen laste. Deze verantwoording wordt voorgelegd aan het Comité.
Bij gebrek aan voldoende verantwoording, wijst het Comité in zijn schoot twee auditeurs aan, waarvan één de groep vertegenwoordigt tot welke de zorgverlener behoort en de andere de verzekeringsinstellingen, die ermee belast zullen worden de betrokkene binnen de twee maanden te horen, zo hij dit wenst, en verslag uit te brengen bij het Comité. De Voorzitter wijst de auditeurs aan wanneer binnen het Comité geen akkoord wordt bereikt.
De zorgverlener wordt binnen de twee maanden gehoord, bijgestaan door raadslieden naar keuze. De leidend ambtenaar van de Dienst voor geneeskundige evaluatie en controle wijst de beambten aan die belast zijn met het secretariaat en de organisatie van het horen van de zorgverlener.
Na kennis te hebben genomen van het verslag van de auditeurs, kan het Comité administratieve geldboetes uitspreken op basis van de volgende modaliteiten :
a) wanneer een zorgverlener aan de verzekering voor geneeskundige verzorging niet uitgevoerde verstrekkingen heeft aangerekend, kan het Comité hem een administratieve geldboete opleggen die gelijk is aan minimum 50 % en maximum 200 % van de waarde van de onverschuldigde verstrekkingen;
b) wanneer de aangerekende verstrekkingen niet overeenstemmen met deze wet of haar uitvoeringsbesluiten kan de geldboete minimum één procent en maximum 150 % bedragen van de waarde van de betrokken verstrekkingen;
c) wanneer de zorgverlener, herhaaldelijk, en na verwittiging, de administratieve of medische documenten niet heeft opgesteld overeenkomstig de regels van deze wet of haar uitvoeringsbesluiten, kan de geldboete 10 euro tot 125 euro bedragen per foutief document. De geldboete kan niet worden uitgesproken ten laste van de geneesheer op wie een in artikel 77bis geformuleerde maatregel wordt toegepast.
De zorgverlener moet ook de waarde van de betrokken verstrekkingen terugbetalen in de gevallen bedoeld in voormelde punten a) en b). ";
11° er wordt een § 6 ingevoegd, luidend als volgt :
" § 6. Wanneer een zorgverlener het voorwerp heeft uitgemaakt van een definitieve beslissing, gesteund op artikel 141, §§ 2 of 3, worden de natuurlijke of rechtspersonen bedoeld in artikel 73, § 5, die hem hebben aangezet tot het voorschrijven of uitvoeren van overbodige of onnodige dure verstrekkingen, uitgenodigd hun schriftelijke verklaringen betreffende de vaststellingen gedaan ten hunnen laste aan de leidend ambtenaar van de Dienst voor administratieve controle te bezorgen. Een termijn van twee maanden wordt hen toegekend vanaf de datum van het verzoek.
Zij kunnen binnen dezelfde termijn vragen te worden gehoord, bijgestaan door personen naar keuze, door de voornoemde leidend ambtenaar.
De leidend ambtenaar of zijn gemachtigde kan hen vervolgens een administratieve geldboete opleggen van minimum 1.000 euro en maximum 250.000 euro.
De administratieve geldboete moet worden opgelegd binnen de 2 jaar vanaf de uitspraak van de definitieve beslissing bedoeld in het eerste lid. ";
12° er wordt een § 7 ingevoegd, luidend als volgt :
" § 7. De administratieve geldboetes moeten door het Comité worden uitgesproken binnen de 3 jaar, te rekenen vanaf de dag waarop de inbreuk werd vastgesteld. Deze termijn wordt op 6 jaar gebracht voor de toepassing van artikel 216.
Wanneer een zelfde feit meerdere overtredingen inhoudt, wordt alleen de hoogste geldboete uitgesproken.
De administratieve geldboetes kunnen worden opgeschort gedurende een periode van één tot drie jaar wanneer blijkt dat noch een administratieve geldboete, noch enige maatregel, gesteund op de artikelen 156 en 157, werd uitgesproken binnen de drie jaar voorafgaand aan de uitspraak.
Wanneer de zorgverlener binnen de drie jaar, te tellen vanaf de datum waarop de beslissing tot uitspraak van de geldboete definitief werd, een gelijkaardige inbreuk pleegt, kan de geldboete worden verhoogd tot het tienvoud van het voorziene maximum.
Zijn gelijkaardig, de overtredingen die onder dezelfde categorie van inbreuken vallen, volgens het onderscheid gemaakt in artikel 141, § 2, elfde en twaalfde lid, § 3, zesde lid, § 5, vierde lid, a), b), c), en § 6, eerste lid.
Wanneer het een andere inbreuk betreft, kan de geldboete worden verhoogd tot het dubbele van het voorziene maximum.
De stagemeester is verantwoordelijk voor de inbreuken die door de stagiair in het kader van zijn stageplan zijn gepleegd, in die mate dat deze inbreuken hem kunnen ten laste gelegd worden.
De zorgverlener die aan de oorsprong ligt van de overbodige of onnodig dure verstrekkingen in de zin van artikel 73, § 2 of § 4, is hiervoor verantwoordelijk, net zoals de zorgverlener die het voorschrijven of het uitvoeren heeft voortgezet. Hij kan eveneens, al naar gelang het geval, de sancties oplopen voorzien in §§ 2 en 3 van dit artikel.
Het bedrag van de administratieve geldboetes wordt verhoogd of verminderd volgens de bepalingen van de wet van 2 augustus 1971, houdende inrichting van een stelsel waarbij de wedden, lonen, pensioenen, toelagen en tegemoetkomingen ten laste van de Openbare Schatkist, sommige sociale uitkeringen, de bezoldigingsgrenzen waarmee rekening dient gehouden bij de berekening van sommige bijdragen van de sociale zekerheid der arbeiders, alsmede de verplichtingen op sociaal gebied opgelegd aan de zelfstandigen, aan het indexcijfer van de consumptieprijzen worden gekoppeld. De geldboete wordt gekoppeld aan de spilindex 103,14.
De beslissingen van het Comité zijn ambtshalve uitvoerbaar. Zij worden gemotiveerd overeenkomstig de wet van 29 juli 1991 betreffende de uitdrukkelijke motivering van de bestuurshandelingen en betekend per aangetekende brief. Er wordt in vermeld dat tegen de beslissingen beroep kan worden aangetekend bij de Kamer van beroep, bedoeld in artikel 155, § 6. Dat beroep is opschortend.
De definitieve beslissingen van het Comité en van de Kamers van beroep uitgesproken in toepassing van het artikel 139, tweede lid, 2° en 3°, worden anoniem gepubliceerd via het internet op het adres http://www.riziv.fgov.be
De administratieve geldboetes en de terug te betalen bedragen moeten worden betaald binnen een maand te rekenen vanaf de dag waarop de betekening is ontvangen. Zij wordt als ontvangen beschouwd de eerste werkdag na afgifte aan de post. Het Comité of de Kamers van Beroep kunnen nochtans uitstel van betaling toekennen.
Als de schuldenaar in gebreke blijft, is de administratie van de belasting over de toegevoegde waarde, registratie en domeinen belast met de terugvordering van de schulden overeenkomstig de bepalingen van artikel 94 van de wetten op de Rijkscomptabiliteit, gecoördineerd op 17 juli 1991.
Het totaal van de geldboetes en de terug te betalen bedragen wordt op de rekening van het Instituut gestort en zijn inkomsten van de verzekering voor geneeskundige verzorging. "
 Art.    22 . In artikel 146 van dezelfde wet, gewijzigd bij de wetten van 25 januari 1999, 24 december 1999 en 12 augustus 2000, worden de volgende wijzigingen aangebracht :
1° in het eerste, vierde, zesde en zevende lid worden de woorden " Dienst voor geneeskundige controle " vervangen door de woorden " Dienst voor geneeskundige evaluatie en controle ";
2° het vijfde lid wordt vervangen als volgt :
" Hij kan hen uitnodigen om vrijwillig de waarde van de onrechtmatig geïnde verstrekkingen terug te betalen. De zo verkregen terugbetalingen worden op de rekening van het Instituut gestort en als inkomsten van de verzekering voor geneeskundige verzorging geboekt. De terugbetaling staat de toepassing van artikel 141, § 5, niet in de weg. "
 Art.    23 . Artikel 150, tweede lid, van dezelfde wet, gewijzigd door de wetten van 20 december 1995 en 24 december 1999 wordt vervangen door de volgende bepaling :
" Wat de verzekeringsinstellingen en de tarificatiediensten betreft, moet die mededeling van inlichtingen en stukken geschieden binnen een maximumtermijn van dertig dagen te rekenen vanaf de datum van aanvraag. "
 Art.    24 . In artikel 155 van dezelfde wet, vervangen bij de wet van 28 december 1999, worden de volgende wijzigingen aangebracht :
1° In § 1, eerste lid, worden de woorden " Dienst voor geneeskundige controle " vervangen door de woorden " Dienst voor geneeskundige evaluatie en controle ".
2° In § 2 worden de woorden " Commissies van beroep " vervangen door de woorden " Kamers van beroep ".
3° In § 4 worden de woorden " Dienst voor geneeskundige controle " en " commissies van beroep " respectievelijk vervangen door de woorden " Dienst voor geneeskundige evaluatie en controle " en " Kamers van beroep ".
4° In § 5 worden de woorden " Dienst voor geneeskundige controle " en " Commissies van beroep " respectievelijk vervangen door de woorden " Dienst voor geneeskundige evaluatie en controle " en " Kamers van beroep ".
5° § 6 wordt vervangen als volgt :
" § 6. De Kamers van beroep zijn samengesteld uit :
a) een door de Koning benoemd voorzitter, raadsheer of rechter, in functie of emeritus, van de in artikel 40 van de Grondwet bedoelde hoven en rechtbanken als werkend lid;
b) twee leden benoemd door de Koning uit de kandidaten door de verzekeringsinstellingen voorgedragen op dubbele lijsten;
c) twee leden, benoemd door de Koning uit de kandidaten die op dubbele lijsten worden voorgedragen door de groepen welke respectievelijk bedoeld zijn in artikel 140, eerste lid, 3°, 5° tot 21°.
De Koning kan plaatsvervangende leden benoemen waarvan Hij het aantal bepaalt.
Het mandaat van de leden van de Kamers van beroep is onverenigbaar met dat van lid van het Comité van de Dienst voor geneeskundige evaluatie en controle.
De leden bedoeld in artikel 140, eerste lid, 3°, 5° tot 21° hebben slechts zitting voor de zaken welke de groep die hen heeft voorgedragen, rechtstreeks aanbelangen.
De in punt a) bedoelde magistraat behandelt alléénzetelend de beroepen die zijn aangetekend tegen de tuchtmaatregelen die in artikel 155, § 1, 2°, zijn vermeld.
De in punt b) en c) bedoelde leden hebben enkel een raadgevende stem.
De zorgverlener of de adviserend geneesheer mag zich laten bijstaan of laten vertegenwoordigen door een persoon van zijn keuze. Het Comité van de Dienst voor geneeskundige evaluatie en controle wordt vertegenwoordigd door de ambtenaar die door de Geneesheer-directeur-generaal van die Dienst is aangewezen.
De Koning bepaalt de werkingsregels van de Kamers van beroep en kan plaatsvervangende leden benoemen waarvan Hij het aantal vaststelt. "
 Art.    25 . Een artikel 164bis , luidend als volgt, wordt ingevoegd in dezelfde wet :
" Art. 164bis. Onverminderd andere verplichtingen die voortvloeien uit deze gecoördineerde wet, is elke verantwoordelijke voor de facturering van geneeskundige verstrekkingen verplicht :
1° procedures te volgen die de facturering van onrechtmatige verstrekkingen voorkomen;
2° daaraan, in geval ze in gebreke blijven, de nodige correcties aan te brengen na verwittiging van de controlediensten van het Instituut.
Indien die verantwoordelijke na een gemotiveerde verwittiging gegeven door een verzekeringsinstelling of door één van de controlediensten van het RIZIV, de voormelde procedure niet aanpast, kan de leidend ambtenaar van de Dienst voor administratieve controle hem veroordelen tot de betaling, bovenop de terugvordering, van een vergoeding die forfaitair is vastgesteld op 10 %van het bedrag van de verstrekkingen die voor een eerste bevinding zijn teruggevorderd en op 25 % van het bedrag van de verstrekkingen die bij een herhaling in de loop van een periode van twee jaar zijn teruggevorderd.
De Koning bepaalt de bestemming en de boekingswijze van de geïnde vergoedingen. "
 Art.    26 . In artikel 174 van dezelfde wet, gewijzigd bij de wet van 20 december 1995, worden de volgende wijzigingen aangebracht :
1° in het eerste lid wordt 10° vervangen als volgt :
" 10° Voor de toepassing van artikel 141, §§ 2, 3 en 5, moeten de vaststellingen, op straffe van nietigheid, zijn gedaan binnen twee jaar te rekenen vanaf de datum waarop de verzekeringsinstellingen de documenten betreffende de strafbare feiten hebben ontvangen. ";
2° het derde lid wordt vervangen als volgt :
" De in 5°, 6° en 7° bedoelde verjaringen gelden niet als het ten onrechte verlenen van prestaties het gevolg zou zijn van bedrieglijke handelingen waarvoor hij wie ze tot baat strekten, verantwoordelijk is. In dat geval bedraagt de verjaringstermijn 5 jaar. Voor de feiten die aan het in artikel 155, § 6, bedoeld Comité van de Dienst voor geneeskundige evaluatie en controle en Kamer van Beroep zijn voorgelegd, gaat de in 6° bepaalde verjaringstermijn pas in op de datum waarop een definitieve beslissing van het Comité of de Kamer van beroep is genomen. "
 HOOFDSTUK 3.  - Andere bepalingen.
 Art.    27 . In dezelfde wet wordt een artikel 73bis ingevoegd, luidende :
" Art. 73bis. De voorschrijvers van verstrekkingen bedoeld in artikel 34, eerste lid, 5°, ten behoeve van niet in een ziekenhuis opgenomen rechthebbenden, zijn ertoe gehouden de voorschrijfdocumenten te gebruiken waarvan het model door de Koning is vastgesteld en waarop het identificatienummer van de voorschrijver bij het Instituut in streepjescode is gedrukt.
De Koning kan de voorwaarden bepalen waaronder het vorige lid niet van toepassing is voor de patiënten die ambulant in een ziekenhuis worden behandeld en voor de patiënten die in een psychiatrisch verzorgingstehuis worden behandeld. "
 Art.    28 . Artikel 186 van dezelfde wet, gewijzigd bij de wet van 22 februari 1998, wordt aangevuld met het volgende lid :
" Wat de geneesheren-ambtenaren van het Instituut betreft, kunnen als dienstanciënniteit worden gerekend voor het vaststellen van de wedde en de verhoging in hun weddeschaal, alsook voor de berekening van de toelage ter compensatie van het verbod ter uitoefening van enige andere medische praktijk :
a) De jaren geneeskundige praktijk waarvan de duur met alle bewijsstukken moet vastgesteld worden.
b) De diensten gepresteerd bij de instellingen van sociale zekerheid in de zin van artikel 2, 2°, van de wet van 15 januari 1990 houdende oprichting en organisatie van een Kruispuntbank van de sociale zekerheid. "
 Art.    29 . In dezelfde wet worden opgeheven :
1° artikel 142, gewijzigd bij de wet van 28 december 1999;
2° de artikelen 143 en 144, vervangen bij de wet van 28 december 1999;
3° artikel 145, gewijzigd bij de wetten van 28 december 1999 en 14 januari 2002;
4° artikel 156, gewijzigd bij de wetten van 24 en 28 december 1999 en 12 augustus 2000;
5° artikel 157;
6° artikel 173bis, ingevoegd bij de wet van 14 januari 2002.
 HOOFDSTUK 4.  - Coördinatiebepalingen.
 Art.    30 . In artikel 2 van dezelfde wet, gewijzigd bij de wetten van 22 februari 1998, 24 december 1999 en 14 januari 2002, wordt littera f) vervangen als volgt :
" f) onder " Bijzondere diensten " de Diensten voor geneeskundige verzorging, voor uitkeringen, voor geneeskundige evaluatie en controle en voor administratieve controle ".
 Art.    31 . In artikel 16, § 1, 6°, van dezelfde wet, worden de woorden " Dienst voor geneeskundige controle " vervangen door de woorden " Dienst voor geneeskundige evaluatie en controle ".
 Art.    32 . In artikel 27, vierde lid, van dezelfde wet, gewijzigd bij de wetten van 25 januari 1999, 24 december 1999 en 10 augustus 2001, worden de woorden " Dienst voor geneeskundige controle " vervangen door de woorden " Dienst voor geneeskundige evaluatie en controle ".
 Art.    33 . In artikel 29bis van dezelfde wet, ingevoegd bij de wet van 10 augustus 2001, worden de woorden " Dienst voor geneeskundige controle " vervangen door de woorden " Dienst voor geneeskundige evaluatie en controle ".
 Art.    34 . In artikel 80 van dezelfde wet, gewijzigd bij de wetten van 20 december 1995 en 24 december 1999, worden de volgende wijzigingen aangebracht :
In 7° worden de woorden " Dienst voor geneeskundige controle " vervangen door de woorden " Dienst voor geneeskundige evaluatie en controle ".
In 10° worden de woorden " Comité van de Dienst voor geneeskundige controle " vervangen door de woorden " Comité van de Dienst voor geneeskundige evaluatie en controle ".
 Art.    35 . In artikel 90, tweede lid, van dezelfde wet worden de woorden " Dienst voor geneeskundige controle " vervangen door de woorden " Dienst voor geneeskundige evaluatie en controle ".
 Art.    36 . In het opschrift van Titel VII, Hoofdstuk I, en van Hoofdstuk II, Afdeling I, van dezelfde wet, worden de woorden " Dienst voor geneeskundige Controle " telkens vervangen door de woorden " Dienst voor geneeskundige evaluatie en controle ".
 Art.    37 . In artikel 148 van dezelfde wet worden de woorden " Dienst voor geneeskundige controle " vervangen door de woorden " Dienst voor geneeskundige evaluatie en controle ".
 Art.    38 . In artikel 149 van dezelfde wet worden de woorden " Dienst voor geneeskundige controle " vervangen door de woorden " Dienst voor geneeskundige evaluatie en controle ".
 Art.    39 . In artikel 150, derde en vierde lid, van dezelfde wet worden de woorden " Dienst voor geneeskundige controle " vervangen door de woorden " Dienst voor geneeskundige evaluatie en controle ".
 Art.    40 . In artikel 152, tweede lid, van dezelfde wet, gewijzigd bij de wet van 24 december 1999, worden de woorden " Dienst voor geneeskundige controle " vervangen door de woorden " Dienst voor geneeskundige evaluatie en controle ".
 Art.    41 . In artikel 153, eerste lid, gewijzigd bij de wet van 20 december 1995, en tweede lid, van dezelfde wet worden de woorden " Dienst voor geneeskundige controle " vervangen door de woorden " Dienst voor geneeskundige evaluatie en controle ".
 Art.    42 . In artikel 154, tweede, derde, vierde, vijfde, zesde en zevende lid, van dezelfde wet worden de woorden " Dienst voor geneeskundige controle " vervangen door de woorden " Dienst voor geneeskundige evaluatie en controle ".
 Art.    43 . In artikel 164, eerste en vierde lid, van dezelfde wet, vervangen bij de wet van 24 december 1999, worden de woorden " Onder voorbehoud van de toepassing van artikelen 146 en 156 " vervangen door de woorden " Onder voorbehoud van de toepassing van artikel 141, §§ 2, 6 en 146 ".
 Art.    44 . In artikel 170 van dezelfde wet, gewijzigd bij de wetten van 20 december 1995, 24 december 1999 en 26 juni 2000, wordt punt d) opgeheven.
 Art.    45 . In artikel 175, eerste lid, van dezelfde wet worden de woorden " Dienst voor geneeskundige controle " vervangen door de woorden " Dienst voor geneeskundige evaluatie en controle ".
 Art.    46 . In artikel 177, tweede lid, van dezelfde wet, vervangen bij de wet van 29 april 1996, worden de woorden " Dienst voor geneeskundige controle " vervangen door de woorden " Dienst voor geneeskundige evaluatie en controle ".
 Art.    47 . In artikel 183 van dezelfde wet, gewijzigd bij de wet van 29 april 1996, worden de woorden " Dienst voor geneeskundige controle " vervangen door de woorden " Dienst voor geneeskundige evaluatie en controle ".
 HOOFDSTUK 5.  - Overgangsbepaling.
 Art.    48 . Artikel 216 van dezelfde wet, opgeheven bij de wet van 15 januari 1999, wordt hersteld in de volgende lezing :
" Art. 216. De beperkte Kamers bedoeld in artikel 141, § 2, moeten de zaken blijven behandelen die hen zijn voorgelegd en waar de betrokkene reeds verschenen is vóór de opheffing van artikel 156. Het beroep tegen deze beslissingen moet echter bij de Kamer van beroep bedoeld in artikel 155, § 6, worden ingediend.
De Commissies van beroep bedoeld in artikel 155, derde lid, blijven de beroepen behandelen die hen zijn voorgelegd en waar de appelant of diens raadsman, reeds verschenen is vóór de opheffing van artikel 156. In geval de Raad van State echter één van hun beslissingen vernietigt wordt de zaak naar de Kamer van beroep bedoeld in artikel 155, § 6, verwezen.
De Controlecommissie bedoeld in artikel 142, § 1, blijft de zaken behandelen die haar zijn voorgelegd en waar de betrokkene of diens raadsman, reeds verschenen is vóór de opheffing van artikel 157. Het beroep tegen deze beslissingen moet echter bij de Kamer van beroep bedoeld in artikel 155, § 6, worden ingediend.
De Commissie van beroep bedoeld in artikel 142, § 2, blijft de beroepen behandelen die haar zijn voorgelegd en waar de partijen reeds verschenen zijn vóór de opheffing van artikel 157. Ingeval de Raad van State evenwel één van haar beslissingen, vernietigt, wordt de zaak naar de Kamer van beroep bedoeld in artikel 155, § 6, verwezen. "
 HOOFDSTUK 6.  - Evaluatie.
 Art.    49 . De maatregelen inzake de individuele responsabilisering van de zorgverstrekkers en de hervorming van de geneeskundige controle, ingesteld bij deze wet, zullen regelmatig geëvalueerd worden, de eerste maal drie jaar na hun inwerkingtreding.
 HOOFDSTUK 7.  - Inwerkingtreding.
 Art.  50. De bepalingen van Titel VI treden in werking de vijftiende dag van de tweede maand die volgt op de bekendmaking van de huidige wet in het Belgisch Staatsblad.


text:
Artikel    1 . Deze wet regelt een aangelegenheid bedoeld in artikel 74, 3° van de Grondwet.
 Art.    2 . Voor het begrotingsjaar 2003 worden de lopende ontvangsten van de Staat geraamd :
Voor de fiscale ontvangsten, op

EUR 40.643.737.000
Voor de niet-fiscale ontvangsten, op

 EUR
3.595.942.000

 --------------
Zegge te samen

 EUR 44.239.679.000
overeenkomstig Titel I van de hierbijgaande tabel.
 Art.    3 . Voor het begrotingsjaar 2003 worden de kapitaalontvangsten geraamd op de som van 695.389.000 euro, overeenkomstig Titel II van de hierbijgaande tabel.
 Art.    4 . Voor het begrotingsjaar 2003, wordt de opbrengst van leningen geraamd op 23.808.817.000 euro, overeenkomstig Titel III van de hierbijgaande tabel.
 Art.    5 . De op 31 december 2002 bestaande directe en indirecte belastingen, in hoofdsom en opdeciemen ten behoeve van de Staat, worden tijdens het jaar 2003 ingevorderd volgens de wetten, besluiten en tarieven waarbij de zetting en invordering ervan worden geregeld, met inbegrip van de wetten, besluiten en tarieven die slechts een tijdelijk of voorlopig karakter hebben.
 Art.    6 . De toepassing van de artikelen 3 en 4, § 1, van de wet van 28 december 1954, houdende de Rijksmiddelen-begroting voor het dienstjaar 1955, is verlengd tot 31 december 2003.
 Art.    7 . De Koning kan, binnen de perken en onder de voorwaarden die Hij bepaalt, vrijstelling van belasting verlenen voor de inkomsten van leningen die in 2003 door de Staat, de Gemeenschappen, de Gewesten, de provincies, de agglomeraties, de gemeenten en de openbare instellingen of organismen, voornamelijk in het buitenland zouden worden uitgegeven of geplaatst, en in het bijzonder de Schatkistbons in vreemde munt.
Wat de inkomsten van de effecten betreft van deze leningen die zouden gehouden worden door Belgische verblijfhouders, kunnen de fiscale vrijstellingen echter alleen worden verleend aan de financiële instellingen of de hiermee gelijkgestelde ondernemingen en de professionele beleggers bedoeld in artikel 105, 1° en 3°, van het KB/WIB 92, alsmede, onverminderd de toepassing van artikel 262, 1° van het Wetboek van de inkomstenbelastingen 1992, aan de rechtspersonen bedoeld in artikel 220 van het Wetboek van de inkomstenbelastingen 1992.
 Art.    8 . § 1. Om het tekort van de ontvangsten in verhouding tot de uitgaven voor het jaar 2003 te dekken, met inbegrip van de terugbetalingen van leningen en de eventuele uitgaven als gevolg van de financiële beheersverrichtingen bedoeld in § 3, 1° hierna, of om de tijdelijke schatkistonevenwichten in de loop van het begrotingsjaar te dekken :
1° wordt de Koning gemachtigd om openbare leningen uit te geven.
Wanneer de Koning een algemeen uitgiftekader voor leningen heeft bepaald dat de grenzen van de bevoegdheden vastlegt die kunnen worden gedelegeerd, kan de Minister van Financiën gemachtigd worden om, tijdens het begrotingsjaar, de leningen die binnen dit kader vallen uit te geven;
2° wordt de Minister van Financiën gemachtigd om Schatkistcertificaten, Schatkistbons of om het even welk rentend financieringsinstrument verschillend van de openbare leningen uit te geven.
3° De leningen bedoeld in 1° en 2° hierboven kunnen zowel in België als in het buitenland worden uitgegeven, en zowel in euro als in vreemde munt.
§ 2. Het beheer van de overheidsschuld heeft als voornaamste doel de financiële kost van de Staatsschuld te verminderen in het kader van een beheer van de marktrisico's en van de operationele risico's rekening gehouden met de algemene doelstellingen van het begrotings- en het monetair beleid.
Het beheer van de overheidsschuld heeft eveneens als doel de financiële kost te verminderen van de schuld van de openbare entiteiten, te onderscheiden van de eigenlijke Staat, van de centrale overheid.
Daarom stelt de Minister van Financiën, op voorstel van het strategisch Comité van de schuld dat werkt binnen de Administratie der Thesaurie, de algemene richtlijnen vast die van toepassing zijn op het beheer van de Staatsschuld; deze richtlijnen hebben in het bijzonder betrekking op de structuur van de portefeuille van de schuld en op het niveau van de risico's die daaraan kunnen verbonden zijn.
Het strategisch Comité van de schuld neemt de uitvoeringsmaatregelen voor deze algemene richtlijnen.
Deze laatste omlijnen de uitvoering van de eigenlijke financiële verrichtingen door het Agentschap van de schuld opgericht binnen de Administratie van de Thesaurie.
§ 3. De Minister van Financiën wordt gemachtigd :
1° om iedere financiële beheersverrichting af te sluiten binnen de grenzen gesteld in § 2 hiervoor.
Onder financiële beheersverrichting wordt verstaan :
a) de dagelijkse beheersverrichtingen van de Schatkist, meer bepaald de financiële verrichtingen die noodzakelijk zijn om het dagelijks kasevenwicht te waarborgen;
b) de omruilingen van effecten;
c) de aanpassing van de contractuele voorwaarden of van de terugbetalingstermijnen van bestaande leningen, gedaan in overleg met de geldschieters en conform de marktvoorwaarden;
d) alle soorten beleggingen, met inbegrip van deze die noodzakelijk zijn voor de continuïteit van de financiering van de Schatkist;
e) de interestswaps en de deviezenswaps, de opties, de termijncontracten en elk ander instrument van het financieel, budgettair en kredietrisicobeheer dat verband houdt met de Staatsschuld en die toegelaten zijn door de Minister van Financiën in toepassing van § 2 hiervoor;
f) de aankoop van effecten van de Staatsschuld op de secundaire markten;
g) de tijdelijke terbeschikkingstelling via cessie-retrocessieverrichtingen of andere verrichtingen met een gelijkaardig economisch effect, van schatkistcertificaten en lineaire obligaties aan de primary dealers en recognized dealers die markthouder zijn in het elektronisch " inter-dealer broker " systeem, aangeduid door de Schatkist voor de markt van Belgische Schatkistwaarden, teneinde de goede werking van de secundaire markt te verzekeren.
De Schatkist kan die tijdelijke terbeschikkingstelling uitbreiden tot andere instellingen die markthouder zouden zijn in hetzelfde elektronische systeem.
De tijdelijke terbeschikkingstelling van effecten, zoals beschreven in eerste lid, kunnen ook betrekking hebben op gesplitste effecten van lineaire obligaties.
2° om, in afwijking van artikel 6 van de wet van 2 augustus 1955 houdende opheffing van het Fonds tot delging der Staatsschuld en van artikel 7 van het koninklijk besluit van 27 februari 1956 tot regeling van de werking van de Amortisatiekas opgericht door genoemde wet, bij de rijkskassier ter aflossing teruggekochte effecten aan toonder in bewaring te houden om ze, indien nodig, beschikbaar te stellen voor de omzetting van inschrijvingen op naam of van gedematerialiseerde waarden;
3° om, naast de omruiling van effecten van bestaande leningen tegen nieuwe lineaire obligaties, de intrestprorata's van de effecten in omloop te betalen aan de rechthebbenden door middel van lineaire obligaties;
4° krachtens de overeenkomst van 5 januari 1994 afgesloten met de Nationale Bank van België, gedematerialiseerde effecten ter vertegenwoordiging van de Staatsschuld te creëren, die dezelfde eigenschappen hebben als deze van de in omloop zijnde effecten, met het oog op het uitlenen van deze effecten op korte termijn aan de Nationale Bank van België in functie van de behoeften van haar effectenclearingstelsel;
5° over te gaan tot de uitgifte van de gedematerialiseerde effecten uitgedrukt in vreemde munt, voorafgaand aan de valutadag van hun inschrijving, opdat de investeerders kunnen beschikken over deze effecten op de bedoelde valutadag binnen de clearingstelsels bedoeld in artikel 1, § 2, b en c van het koninklijk besluit van 14 juni 1994 tot vaststelling van de regels van toepassing op het aanhouden op rekening van gedematerialiseerde effecten uitgedrukt in vreemde munten of in rekeneenheden andere dan euro;
6° over te gaan tot de uitgifte van schatkistcertificaten en lineaire obligaties, in te schrijven op een rekening van de Schatkist binnen het effectenclearingstelsel van de Nationale Bank van België teneinde de verrichtingen voorzien in 1°, g) mogelijk te maken.
§ 4. 1° In afwijking van artikel 4 van de gecoördineerde wetten van 17 juli 1991 op de Rijkscomptabiliteit, worden de opbrengsten van de financieringsinstrumenten op korte termijn (Schatkistcertificaten, Schatkistbons en gelijkaardige instrumenten) evenals de opbrengsten voortvloeiend uit de verrichtingen bedoeld in § 3, 1° g) gestort op thesaurierekeningen of orderekeningen van de Thesaurie;
2° ten einde de continuïteit van de financiering van de Schatkist te verzekeren, zijn de machtigingen bedoeld in § 1, 1° en 2° eveneens van toepassing op de leningen waarvan de voorwaarden worden vastgelegd in de loop van de voorgaande begrotingsjaren en waarvan de opbrengst wordt gestort in de loop van het jaar 2003;
3° de Minister van Financiën wordt ertoe gemachtigd een thesaurie in vreemde munt te beheren om elke weerslag op het voeren van een monetair beleid van de verrichtingen in vreemde munt uitgevoerd in het kader van het financieel beleid van de Schatkist, te vermijden;
4° de opbrengsten van de leningen die voortvloeien uit het afsluiten van financiële beheersverrichtingen van de Schatkist, alsmede :
a) de voorlopige uitgaven voor het vormen van activa en de bijgaande kosten;
b) de ontvangsten betreffende het realiseren van de gevormde activa, de bijkomende uitgaven en de opbrengsten voortvloeiend uit deze activa,
kunnen worden geboekt op speciale financiële rekeningen in euro of in vreemde munt, die daartoe geopend zijn bij de Nationale Bank van België, los van de directe rekening van de Schatkist en die door de Minister van Financiën worden beheerd. De gevormde activa kunnen ook worden ingeschreven op speciale effectenrekeningen in euro of in vreemde munt, geopend op naam van de Schatkist bij het effectenclearingstelsel van de Nationale Bank van België of bij andere nationale of internationale clearingorganismen. De Minister van Financiën bepaalt, indien nodig, de beheers- en de openingsmodaliteiten van die rekeningen, alsmede de modaliteiten met betrekking tot het periodieke saldo ervan.
§ 5. De Minister van Financiën kan aan de ambtenaren-generaal van de Administratie der Thesaurie, evenals aan de leden van het personeel van het Agentschap van de schuld opgericht binnen de Administratie der Thesaurie die hij aanwijst voor de door hem voorziene specifieke taken het volgende delegeren :
a) de machtiging om binnen de grenzen voorzien door de Koning, in functie van de schatkistbehoeften, het bedrag en de financiële voorwaarden van de uitgiftes van openbare leningen bepaald bij § 1, 1°, alsook de nodige machtigingen voor een goede afhandeling van deze uitgiftes, vast te stellen;
b) de machtigingen bepaald bij §§ 1, 2°; 3, 1° tot 6° en 4, 3° en 4°.
 Art.    9 . De Minister van Financiën wordt ertoe gemachtigd om op de lasten van Staatsleningen in mindering te brengen :
1° de inkomsten van de plaatsingen van de opbrengsten van leningen in euro gedaan in het kader van de beheersverrichtingen van de Schatkist bedoeld in artikel 8, § 3, 1°;
2° de inkomsten van de plaatsingen van de opbrengsten van leningen in vreemde munt, gedaan in het kader van de beheersverrichtingen van de Schatkist bedoeld in artikel 8, § 3, 1°;
3° de inkomsten of de kapitalen toegewezen aan de Schatkist als gevolg van beheersverrichtingen van de Schatkist inzake interesten- of deviezenswaps of andere financiële derivaten voor de indekking van risico's, uitgevoerd met behulp van staatsleningen met als doel de financiële lasten ervan te verminderen.
 Art.    10 . In afwijking van artikel 17 van het koninklijk besluit nr 150 van 18 maart 1935 tot samenschakeling van de wetten betreffende de inrichting en de werking van de Deposito- en Consignatiekas en tot aanbrenging van de wijzigingen daarin, krachtens de wet van 31 juli 1934, zal de rentevoet van de in 2003 uit te keren interesten voor de bij de Deposito- en Consignatiekas in bewaring gegeven consignaties, vrijwillige deposito's en borgtochten van alle categorieën, door de Minister van Financiën worden vastgesteld.
 Art.    11 . Met het oog op de uitvoering van artikel 5, § 1, van de verordening (E.E.G.) nr 1941/81 betreffende een geïntegreerd ontwikkelingsprogramma voor de achtergebleven gebieden van België, worden de financiële middelen voor de projecten die onder hun bevoegdheid vallen, gestort op de begrotingen van de Gewesten.
Deze financiële middelen worden voorafgenomen op de terugbetalingen aan de Belgische Schatkist, waartoe de Europese Gemeenschappen ten titel van inningskosten gehouden zijn luidens artikel 3, 1°, vijfde lid, van het besluit van 21 april 1970 van de Raad van Ministers van de Europese Gemeenschappen betreffende de vervanging van de financiële bijdragen van de Lidstaten door eigen middelen van de Europese Gemeenschappen, goedgekeurd door de wet van 23 december 1970.
De over te hevelen bedragen worden bepaald door de Minister van Financiën, zoals beslist of voorzien door de E.E.G.-Commissie.
 Art.    12 . Met het oog op de uitvoering van artikel 11 en artikel 18, § 2, van verordening (EG, EURATOM) nr. 1150/2000 van de Raad van 22 mei 2000, houdende toepassing van Besluit 94/728/EG, Euratom betreffende het stelsel van eigen middelen van de Europese Gemeenschappen, worden de vastgestelde niet geboekte rechten, die tijdens controles aan het licht komen, vermeerderd met de rente, ter beschikking gesteld van de Europese Commissie.
Deze vastgestelde rechten vermeerderd met de rente worden in afwijking van artikel 3 van de wetten op de Rijkscomptabiliteit, gecoördineerd op 17 juli 1991, voorafgenomen op de terugbetalingen aan de Belgische Schatkist, waartoe de Europese Gemeenschappen ten titel van inningskosten gehouden zijn luidens artikel 3, 1°, vijfde lid, van het besluit van 21 april 1970 van de raad van Ministers van de Europese Gemeenschappen betreffende de vervanging van de financiële bijdragen van de Lidstaten door eigen middelen van de Europese Gemeenschappen, goedgekeurd door de wet van 23 december 1970.
 Art.    13 . Overeenkomstig artikel 53, 1° van de bijzondere wet van 16 januari 1989 betreffende de financiering van de gemeenschappen en de gewesten, gewijzigd door de bijzondere wet van 16 juli 1993 tot vervollediging van de federale staatsstructuur en door de bijzondere wet van 13 juli 2001 tot herfinanciering van de gemeenschappen en uitbreiding van de fiscale bevoegdheden van de gewesten, en rekening houdend met :
- de in artikel 4, § 5 van dezelfde bijzondere wet van 16 januari 1989 bedoelde toewijzing van nalatigheidsinteresten, last van verwijlinteresten, forfaitaire en proportionele fiscale boeten op de artikel 3 van dezelfde bijzondere wet bedoelde gewestelijke belastingen;
- de in artikel 5, § 3, tweede lid bedoelde toestand waarbij het Vlaamse Gewest met ingang van het aanslagjaar 1999 instaat voor de dienst van de in artikel 3, 5° van dezelfde bijzondere wet bedoelde onroerende voorheffing;
worden de in artikel 3 van dezelfde bijzondere wet bedoelde overdrachten inzake gewestelijke belastingen, verhoogd met voormelde interesten en boeten, voor het begrotingsjaar 2003 geraamd op 2.756.636.000 euro voor het Vlaamse Gewest, op 1.276.575.000 euro voor het Waalse Gewest en op 757.435.000 euro voor het Brusselse Hoofdstedelijk Gewest.
 Art.    14 . <W 2003-12-22/33, art. 5, 002;   Inwerkingtreding :   01-12-2003> Overeenkomstig artikel 53, 2°, van de bijzondere wet van 16 januari 1989 betreffende de financiering van de gemeenschappen en de gewesten, gewijzigd door de bijzondere wet van 16 juli 1993 tot vervollediging van de federale staatsstructuur en door de bijzondere wet van 13 juli 2001 tot herfinanciering van de gemeenschappen en uitbreiding van de fiscale bevoegdheden van de gewesten, en rekening houdend met de wet van 23 mei 2000 tot bepaling van de criteria bedoeld in artikel 39, § 2, van dezelfde bijzondere wet van 16 januari 1989, worden de in artikel 36 van dezelfde bijzondere wet bedoelde overdrachten voor het begrotingsjaar 2003, met inbegrip van de definitieve saldi van de afrekening van het begrotingsjaar 2002, geraamd op 9 377 856 928 EUR voor de Vlaamse Gemeenschap en op 6 291 962 230 EUR voor de Franse Gemeenschap.
Overeenkomstig artikel 59 van de wet van 31 december 1983 tot hervorming der instellingen voor de Duitstalige Gemeenschap wordt de in artikel 58nonies van dezelfde wet bedoelde overdracht voor het begrotingsjaar 2003, met inbegrip van het definitief saldo van de afrekening van het begrotingsjaar 2002, geraamd op 4 983 489 EUR voor de Duitstalige Gemeenschap.
 Art.    15 . <W 2003-12-22/33, art. 6, 002;   Inwerkingtreding :   01-12-2003> Overeenkomstig de artikelen 53, 3°, en 35octies van de bijzondere wet van 16 januari 1989 betreffende de financiering van de gemeenschappen en de gewesten, gewijzigd door de bijzondere wet van 16 juli 1993 tot vervollediging van de federale staatsstructuur en door de bijzondere wet van 13 juli 2001 tot herfinanciering van de gemeenschappen en uitbreiding van de fiscale bevoegdheden van de gewesten, worden de in de artikelen 34 en 35ter tot 35septies bedoelde overdrachten voor het begrotingsjaar 2003, met inbegrip van de definitieve saldi van de afrekening van het begrotingsjaar 2002, geraamd op 4 486 771 219 EUR voor het Vlaamse Gewest, op 2 830 750 599 EUR voor het Waalse Gewest en op 594 932 021 EUR voor het Brusselse Hoofdstedelijk Gewest.
 Art.    16 . <W 2003-12-22/33, art. 7, 002;   Inwerkingtreding :   01-12-2003> De overdracht bedoeld in artikel 65bis van de bijzondere wet van 16 januari 1989 betreffende de financiering van de gemeenschappen en de gewesten, gewijzigd door de bijzondere wet van 16 juli 1993 tot vervollediging van de federale staatsstructuur en door de bijzondere wet van 13 juli 2001 tot herfinanciering van de gemeenschappen en uitbreiding van de fiscale bevoegdheden van de gewesten, wordt voor het begrotingsjaar 2003 geraamd op 20 551 761 EUR voor de Franse Gemeenschapscommissie en 5 137 940 EUR voor de Vlaamse Gemeenschapscommissie.
 Art.    17 . <W 2003-12-22/33, art. 8, 002;   Inwerkingtreding :   01-12-2003> De overdracht bedoeld in artikel 46bis van de bijzondere wet van 12 januari 1989 met betrekking tot de Brusselse instellingen, laatst gewijzigd door de bijzondere wet van 13 juli 2001 houdende overdracht van diverse bevoegdheden aan de gewesten en de gemeenschappen en door de bijzondere wet van 13 juli 2001 tot herfinanciering van de gemeenschappen en uitbreiding van de fiscale bevoegdheden van de gewesten, wordt voor het begrotingsjaar 2003 geraamd op 25 689 702 EUR.
 Art.    18 . De overdrachten ten voordele van de gemeenschappen en de gewesten worden naargelang het geval, gestort hetzij op een toewijzingsfonds voorzien in de Algemene Uitgavenbegroting, hetzij op een rekening van de Ordeverrichtingen van de Thesaurie.
 Art.    19 . Deze wet treedt in werking op 1 januari 2003.
Kondigen deze wet af, bevelen dat zij met 's Lands zegel zal worden bekleed en door het Belgisch Staatsblad zal worden bekend gemaakt.
Gegeven te Brussel, 24 december 2002.
ALBERT
Van Koningswege :
De Minister van Begroting,
J. VANDE LANOTTE
De Minister van Financiën,
D. REYNDERS
Met 's Lands Zegel gezegeld,
De Minister van Justitie,
M. VERWILGHEN
 BIJLAGE.
 Art.  N. (Tabel niet opgenomen om technische redenen. Zie B.S. 28-12-2002, p. 58411-58454).