text:
Artikel    1 . Definities.
Voor de toepassing van dit protocol wordt verstaan onder :
a) douanewetgeving : de op het grondgebied van de partijen geldende voorschriften betreffende de invoer, de uitvoer en de doorvoer van goederen en de plaatsing van goederen onder een douaneregeling, met inbegrip van de door partijen ingestelde verboden, beperkingen en controlemaatregelen;
b) verzoekende autoriteit : een bevoegde administratieve autoriteit die hiertoe door een partij is aangewezen en die een verzoek om administratieve bijstand in douanezaken indient;
c) aangezochte autoriteit : een bevoegde administratieve autoriteit die hiertoe door een partij is aangewezen en die een verzoek om administratieve bijstand in douanezaken ontvangt;
d) persoonlijke gegevens : informatie betreffende een geïdentificeerde of identificeerbare persoon;
e) inbreuk op de douanewetgeving : elke overtreding van de douanewetgeving en elke poging daartoe.
 Art.    2 . Werkingssfeer.
1. Partijen verlenen elkaar, binnen hun bevoegdheden, bijstand, op de wijze en onder de voorwaarden vastgesteld in dit protocol, met het oog op de correcte toepassing van de douanewetgeving, in het bijzonder wat de preventie, de opsporing en het onderzoek van overtredingen van deze wetgeving betreft.
2. De bijstand in douanezaken waarin dit protocol voorziet, geldt voor elke administratieve autoriteit van partijen die bevoegd is voor de toepassing van dit protocol. De bijstand in douanezaken doet geen afbreuk aan de regels betreffende de wederzijdse bijstand in strafzaken en geldt niet voor informatie die is verkregen krachtens bevoegdheden die op verzoek van de rechterlijke autoriteiten worden uitgeoefend, tenzij deze autoriteiten instemmen met het verstrekken van deze informatie.
 Art.    3 . Bijstand op verzoek.
1. Op aanvraag van de verzoekende autoriteit verschaft de aangezochte autoriteit eerstgenoemde alle ter zake dienende informatie die deze nodig heeft om ervoor te zorgen dat de douanewetgeving wordt nageleefd, met inbegrip van informatie betreffende vastgestelde of voorgenomen transacties die op deze wetgeving inbreuk maken of zouden maken.
2. Op aanvraag van de verzoekende autoriteit deelt de aangezochte autoriteit haar mede of goederen die uit het grondgebied van een der partijen zijn uitgevoerd, op regelmatige wijze in de andere partij zijn ingevoerd, onder vermelding, in voorkomend geval, van de douaneregeling waaronder deze goederen zijn geplaatst.
3. Op aanvraag van de verzoekende autoriteit zorgt de aangezochte autoriteit ervoor dat binnen het kader van haar wetgeving speciaal toezicht wordt gehouden op :
a) natuurlijke personen of rechtspersonen ten aanzien waarvan een gegrond vermoeden bestaat dat zij de douanewetgeving overtreden of overtreden hebben;
b) plaatsen waar voorraden goederen op zodanige wijze zijn bijeengebracht dat er redenen zijn om aan te nemen dat zij bestemd zijn voor transacties die in strijd zijn met de douanewetgeving;
c) goederenbewegingen waarover wordt medegedeeld dat zij aanleiding kunnen geven tot overtredingen van de douanewetgeving;
d) vervoermiddelen ten aanzien waarvan een gegrond vermoeden bestaat dat zij voor het plegen van inbreuken op de douanewetgeving werden gebruikt, worden gebruikt of kunnen worden gebruikt.
 Art.    4 . Bijstand op eigen initiatief.
Partijen verlenen elkaar op eigen initiatief en overeenkomstig hun wetten, voorschriften en andere rechtsinstrumenten bijstand indien zij zulks noodzakelijk achten voor de correcte toepassing van de douanewetgeving, in het bijzonder bij het verkrijgen van informatie omtrent :
- transacties die een inbreuk vormen of lijken te vormen op deze wetgeving en die van belang kunnen zijn voor een andere partij;
- nieuwe middelen of methoden die bij dergelijke transacties worden gebruikt;
- goederen waarvan bekend is dat zij het voorwerp vormen van een overtreding van de douanewetgeving;
- natuurlijke personen of rechtspersonen ten aanzien waarvan er gegronde redenen zijn om aan te nemen dat zij de douanewetgeving overtreden of hebben overtreden;
- vervoermiddelen ten aanzien waarvan een gegrond vermoeden bestaat dat zij voor het plegen van inbreuken op de douanewetgeving werden gebruikt, worden gebruikt of zouden kunnen worden gebruikt.
 Art.    5 . Afgifte van documenten/Kennisgeving van besluiten.
Op aanvraag van de verzoekende autoriteit neemt de aangezochte autoriteit, overeenkomstig haar eigen wetgeving, de nodige maatregelen voor :
- de afgifte van alle documenten,
- de kennisgeving van alle besluiten,
waarop het bepaalde in dit protocol van toepassing is, aan een geadresseerde die op haar grondgebied verblijft of gevestigd is. In dergelijk geval is artikel 6, lid 3, van toepassing wat de verzoeken om mededeling van informatie of kennisgeving betreft.
 Art.    6 . Vorm en inhoud van verzoeken om bijstand.
1. Verzoeken in het kader van dit protocol worden schriftelijk gedaan en gaan vergezeld van de bescheiden die voor de behandeling ervan noodzakelijk zijn. In spoedeisende gevallen kunnen verzoeken mondeling worden gedaan, mits zij onmiddellijk schriftelijk worden bevestigd.
2. De overeenkomstig het bepaalde in lid 1 ingediende verzoeken bevatten de hierna volgende gegevens :
a) de naam van de verzoekende autoriteit;
b) de gevraagde maatregel;
c) het onderwerp en de reden van het verzoek;
d) de relevante wetten, regels en andere rechtsvoorschriften;
e) zo nauwkeurig en volledig mogelijke informatie betreffende de natuurlijke personen of rechtspersonen waarop het onderzoek betrekking heeft;
f) een overzicht van de relevante feiten en het reeds uitgevoerde onderzoek, behalve in de in artikel 5 bedoelde gevallen.
3. De verzoeken worden ingediend in een officiële taal van de aangezochte autoriteit of in een voor deze aanvaardbare taal.
4. Indien een verzoek niet in de juiste vorm wordt gedaan, kan om correctie of aanvulling worden verzocht. Er kunnen echter reeds conservatoire maatregelen worden genomen.
 Art.    7 . Behandeling van verzoeken.
1. De aangezochte autoriteit behandelt verzoeken om bijstand, binnen de grenzen van haar bevoegdheden en de haar beschikbare middelen, alsof zij voor eigen rekening of in opdracht van een andere autoriteit van dezelfde partij handelde, door reeds beschikbare informatie te verstrekken en het nodige onderzoek te verrichten of te doen verrichten. Deze bepaling is ook van toepassing op de administratieve dienst waaraan het verzoek door de aangezochte autoriteit werd gericht indien deze laatste niet tot zelfstandig handelen bevoegd is.
2. Verzoeken om bijstand worden behandeld overeenkomstig de wetten, regels en andere rechtsvoorschriften van de aangezochte partij.
3. Gemachtigde ambtenaren van een partij kunnen met instemming van de andere betrokken partij en onder de voorwaarden die laatstgenoemde stelt, van de diensten van de aangezochte autoriteit of van een andere autoriteit die onder de aangezochte autoriteit ressorteert, informatie over transacties waarbij de douanewetgeving wordt of zou kunnen worden overtreden verkrijgen die de verzoekende autoriteit nodig heeft ter uitvoering van het bepaalde in dit protocol.
4. Ambtenaren van een partij kunnen, met instemming van de andere betrokken overeenkomstsluitende partij, en onder de voorwaarden die laatstgenoemde stelt, aanwezig zijn bij onderzoek dat op het grondgebied van laatstgenoemde wordt verricht.
 Art.    8 . Vorm waarin de informatie dient te worden verstrekt.
1. De aangezochte autoriteit deelt de uitslag van het ingestelde onderzoek aan de verzoekende autoriteit mede in de vorm van bescheiden, voor echt gewaarmerkte afschriften van bescheiden, rapporten en dergelijke.
2. De in lid 1 bedoelde bescheiden kunnen worden vervangen door informatie die, in ongeacht welke vorm, met behulp van systemen voor automatische gegevensverwerking voor hetzelfde doel wordt verstrekt.
3. Originele dossiers en documenten worden alleen opgevraagd wanneer niet kan worden volstaan met gewaarmerkte kopieën. Toegezonden originelen worden zo spoedig mogelijk teruggezonden.
 Art.    9 . Uitzonderingen op de verplichting tot het verlenen van bijstand.
1. De partijen kunnen de in dit protocol bedoelde bijstand weigeren wanneer het verlenen daarvan :
a) de soevereiniteit van Turkmenistan of die van een lid-Staat van de Europese Unie die uit hoofde van dit protocol om bijstand is gevraagd zou kunnen aantasten; of
b) de openbare orde, veiligheid of andere wezenlijke belangen, in het bijzonder de in artikel 10, lid 2, genoemde gevallen, zou kunnen aantasten; of
c) de toepassing inhoudt van deviezen- of belastingvoorschriften andere dan voorschriften inzake douanerechten; of
d) de schending zou inhouden van een industrieel geheim, een handelsgeheim of een beroepsgeheim.
2. Wanneer de verzoekende autoriteit om een vorm van bijstand verzoekt die zij desgevraagd zelf niet zou kunnen verlenen, vermeldt zij dit in haar verzoek. De aangezochte autoriteit bepaalt zelf hoe zij op een dergelijk verzoek reageert.
3. Indien bijstand wordt geweigerd, dienen het daartoe strekkende besluit en de redenen ervan onverwijld aan de verzoekende autoriteit te worden medegedeeld.
 Art.    10 . Het uitwisselen van gegevens en geheimhouding.
1. Alle informatie, in welke vorm dan ook, die ter uitvoering van dit protocol is verstrekt, heeft een vertrouwelijk karakter, of is voor beperkte verspreiding bestemd, afhankelijk van de van toepassing zijnde voorschriften van elk van de partijen, en valt onder de geheimhoudingsplicht. Op deze informatie is de wetgeving van toepassing die op soortgelijke informatie van de ontvangende partij van toepassing is. Tevens zijn de ter zake geldende bepalingen van toepassing waaraan de communautaire instellingen zijn onderworpen.
2. Persoonlijke gegevens mogen alleen worden verstrekt wanneer de ontvangende partij zich ertoe verbindt deze gegevens een op zijn minst equivalente bescherming te geven als die welke in dat specifieke geval wordt toegepast door de partij die de gegevens verstrekt.
3. De verkregen informatie mag uitsluitend worden gebruikt voor de in dit protocol omschreven doeleinden. Een partij mag deze informatie slechts voor andere doeleinden gebruiken na schriftelijke toestemming van de administratieve autoriteit die ze heeft verstrekt. Voor een dergelijk gebruik gelden de door deze autoriteit vastgestelde beperkingen.
4. Het bepaalde in lid 3 vormt geen beletsel voor het gebruik van informatie in gerechtelijke of administratieve procedures die achteraf worden ingesteld wegens niet-naleving van de douanewetgeving. De bevoegde autoriteit die de informatie heeft verstrekt wordt van een dergelijk gebruik in kennis gesteld.
5. De partijen kunnen de overeenkomstig het bepaalde in dit protocol verkregen informatie en geraadpleegde bescheiden als bewijsmateriaal gebruiken in hun rapporten, getuigenverklaringen en in gerechtelijke procedures.
 Art.    11 . Deskundigen en getuigen.
Een onder een aangezochte autoriteit ressorterende ambtenaar kan worden gemachtigd, binnen de beperkingen van de hem verleende machtiging, in het rechtsgebied van de andere partij als getuige of deskundige op te treden in gerechtelijke of administratieve procedures die betrekking hebben op aangelegenheden waarop dit protocol van toepassing is en daarbij de voor deze procedures noodzakelijk voorwerpen, bescheiden of voor echt gewaarmerkte afschriften van bescheiden voor te leggen. In de convocatie dient uitdrukkelijk te worden vermeld over welk onderwerp en in welke functie of hoedanigheid de betrokken ambtenaar zal worden ondervraagd.
 Art.    12 . Kosten van de bijstand.
De partijen brengen elkaar geen kosten in rekening voor uitgaven die ter uitvoering van dit protocol zijn gemaakt, met uitzondering, in voorkomend geval, van de uitgaven voor deskundigen, getuigen, tolken en vertalers die niet in overheidsdienst zijn.
 Art.    13 . Tenuitvoerlegging.
1. De centrale douaneautoriteiten van Turkmenistan, enerzijds, en de bevoegde diensten van de Commissie van de Europese Gemeenschappen en, in voorkomend geval, de douaneautoriteiten van de lid-Staten van de Europese Unie, anderzijds, zijn belast met de uitvoering van dit Protocol. Deze instanties stellen alle praktische maatregelen en regelingen voor de toepassing van dit protocol vast, met inachtneming van de voorschriften op het gebied van de gegevensbescherming. Zij kunnen de bevoegde instanties aanbevelingen doen voor wijzigingen die huns inziens in dit protocol dienen te worden aangebracht.
2. De partijen raadplegen elkaar en stellen elkaar vervolgens in kennis van alle uitvoeringsbepalingen die overeenkomstig de bepalingen van dit protocol worden genomen.
 Art.    14 . Andere overeenkomsten.
1. Rekening houdend met de specifieke bevoegdheden van de Europese Gemeenschap en de lid-Staten geldt het volgende :
- het Protocol doet geen afbreuk aan de verplichtingen van de verdragsluitende partijen krachtens andere internationale overeenkomsten of verdragen;
- het Protocol wordt beschouwd als een aanvulling op overeenkomsten inzake wederzijdse bijstand die tussen individuele lid-Staten van de Europese Unie en Turkmenistan zijn of kunnen worden gesloten;
- het Protocol doet geen afbreuk aan de voorschriften betreffende de uitwisseling tussen de bevoegde diensten van de Commissie en de douaneautoriteiten van de lid-Staten van informatie verkregen uit hoofde van deze overeenkomst die voor de Gemeenschap van belang kan zijn.
2. Niettegenstaande de bepalingen van artikel 1 prevaleren de bepalingen van deze overeenkomst boven de bepalingen van bilaterale overeenkomsten inzake wederzijdse bijstand die tussen individuele lid-Staten van de Europese Unie en Turkmenistan zijn of kunnen worden gesloten, voor zover de bepalingen van laatstgenoemde onverenigbaar zijn met de bepalingen van dit protocol.
3. Over kwesties betreffende de toepasselijkheid van dit protocol voeren de verdragsluitende partijen overleg teneinde een oplossing te vinden in het kader van het krachtens artikel 79 van deze overeenkomst ingestelde Samenwerkingscomité.
 BIJLAGEN.
 Art.    N1 . Bijlage 1. Slotakte.
De gevolmachtigden van :
HET KONINKRIJK BELGIE,
HET KONINKRIJK DENEMARKEN,
DE BONDSREPUBLIEK DUITSLAND,
DE HELLEENSE REPUBLIEK,
HET KONINKRIJK SPANJE,
DE FRANSE REPUBLIEK,
IERLAND,
DE ITALIAANSE REPUBLIEK,
HET GROOTHERTOGDOM LUXEMBURG,
HET KONINKRIJK DER NEDERLANDEN,
DE REPUBLIEK OOSTENRIJK,
DE PORTUGESE REPUBLIEK,
DE REPUBLIEK FINLAND,
HET KONINKRIJK ZWEDEN,
HET VERENIGD KONINKRIJK VAN GROOT-BRITTANNIE EN NOORD-IERLAND,
verdragsluitende partijen bij het Verdrag tot oprichting van de EUROPESE GEMEENSCHAP, het Verdrag tot oprichting van de EUROPESE GEMEENSCHAP VOOR KOLEN EN STAAL en het Verdrag tot oprichting van de EUROPESE GEMEENSCHAP VOOR ATOOMENERGIE,
hierna " de lid-Staten " te noemen, en van
de EUROPESE GEMEENSCHAP, de EUROPESE GEMEENSCHAP VOOR KOLEN EN STAAL en de EUROPESE GEMEENSCHAP VOOR ATOOMENERGIE,
hierna " de Gemeenschap " te noemen,
enerzijds, en
de gevolmachtigden van de TURKMENISTAN,
anderzijds,
bijeengekomen te Brussel, op 25 mei 1998, voor de ondertekening van de Partnerschaps- en Samenwerkingsovereenkomst waarbij een partnerschap tot stand wordt gebracht tussen de Europese Gemeenschappen en hun lid-Staten, enerzijds, en Turkmenistan, anderzijds, hierna " de Partnerschaps- en Samenwerkingsovereenkomst " te noemen, hebben de volgende teksten aangenomen :
De Overeenkomst, waaronder de bijlagen en het volgende protocol :
Het Protocol betreffende wederzijdse bijstand in douanezaken.
De gevolmachtigden van de lid-Staten en van de Gemeenschap en de gevolmachtigden van Turkmenistan hebben de volgende gemeenschappelijke verklaringen aangenomen, die aan deze Slotakte zijn gehecht :
Gemeenschappelijke verklaring betreffende persoonsgegevens.
Gemeenschappelijke verklaring betreffende artikel 5.
Gemeenschappelijke verklaring betreffende artikel 13.
Gemeenschappelijke verklaring betreffende het begrip " zeggenschap " in artikel 23, onder b), en artikel 34.
Gemeenschappelijke verklaring betreffende artikel 33.
Gemeenschappelijke verklaring betreffende artikel 40.
Gemeenschappelijke verklaring betreffende artikel 94.
De gevolmachtigden van de lid-Staten en van de Gemeenschap en de gevolmachtigden van Turkmenistan hebben ook nota genomen van de volgende briefwisseling, die aan deze Slotakte is gehecht :
Briefwisseling tussen de Gemeenschap en Turkmenistan met betrekking tot de vestiging van vennootschappen.
De gevolmachtigden van de lid-Staten en van de Gemeenschap en de gevolmachtigden van Turkmenistan hebben voorts kennis genomen van de volgende aan deze Slotakte gehechte verklaring :
Verklaring van de Franse Regering.
GEMEENSCHAPPELIJKE VERKLARING
Bij de toepassing van de overeenkomst zijn de partijen zich bewust van de noodzaak van een adequate bescherming van personen met betrekking tot de verwerking van persoonlijke gegevens en het vrije verkeer van dergelijke gegevens.
GEMEENSCHAPPELIJKE VERKLARING BETREFFENDE ARTIKEL 5
Indien de partijen menen dat de omstandigheden ontmoetingen op het hoogste niveau nodig maken, dan kunnen deze op ad-hocbasis worden georganiseerd.
GEMEENSCHAPPELIJKE VERKLARING BETREFFENDE ARTIKEL 13
Tot Turkmenistan toetreedt tot de WTO overleggen de Partijen binnen het Samenwerkingscomité over het Turkmeense beleid inzake invoertarieven, met inbegrip van veranderingen in de tariefbescherming. In het bijzonder voorafgaand aan een verhoging van de tariefbescherming wordt dergelijk overleg aangeboden.
GEMEENSCHAPPELIJKE VERKLARING BETREFFENDE HET BEGRIP " ZEGGENSCHAP " IN ARTIKEL 23, ONDER b), EN ARTIKEL 34
1. De partijen bevestigen dat zij onderling zijn overeengekomen dat " zeggenschap " afhangt van de feitelijke omstandigheden van elk geval.
2. Een vennootschap wordt bij voorbeeld geacht onder " zeggenschap " van een andere onderneming te staan, en dus een dochteronderneming van de andere vennootschap te zijn, indien :
- de andere vennootschap rechtstreeks of middellijk beschikt over een meerderheid van de stemrechten, of
- de andere vennootschap het recht heeft een meerderheid van het bestuurs-, leidinggevend of toezichthoudend orgaan aan te stellen of af te zetten, en tezelfdertijd aandeelhouder of lid van de dochteronderneming is.
3. Beide partijen menen dat de in punt 2 vermelde criteria geen limitatieve opsomming vormen.
GEMEENSCHAPPELIJKE VERKLARING BETREFFENDE ARTIKEL 33
Het feit dat een visum wordt vereist voor natuurlijke personen van bepaalde partijen en niet voor die van andere, wordt niet op zichzelf beschouwd als iets dat uit een specifieke verbintenis voortvloeiende voordelen teniet doet of daaraan afbreuk kan doen.
GEMEENSCHAPPELIJKE VERKLARING BETREFFENDE ARTIKEL 40
De partijen komen overeen dat voor de toepassing van de Overeenkomst intellectuele, industriële en commerciële eigendom inzonderheid het volgende omvat : auteursrechten, met inbegrip van de auteursrechten op computerprogramma's, en naburige rechten, de rechten voor octrooien, industriële ontwerpen, geografische aanduidingen, met inbegrip van benamingen van oorsprong, warenmerken en dienstmerken, topografieën van geïntegreerde schakelingen, alsmede bescherming tegen oneerlijke mededinging als bedoeld in artikel 10bis van het Verdrag van Parijs voor de bescherming van industriële eigendom en bescherming van niet-openbaargemaakte informatie over knowhow.
GEMEENSCHAPPELIJKE VERKLARING BETREFFENDE ARTIKEL 94
1. De partijen komen met het oog op de juiste uitlegging en toepassing van de Overeenkomst overeen dat onder de in artikel 94 van de Overeenkomst bedoelde " bijzonder dringende gevallen " wordt verstaan : gevallen van wezenlijke inbreuk op de Overeenkomst door één van de partijen. Wezenlijke inbreuk op de Overeenkomst houdt in :
a) afwijzing van de Overeenkomst die niet in overeenstemming is met de algemene regels van het internationaal recht,
of
b) schending van de essentiële onderdelen van de Overeenkomst als vermeld in artikel 2.
2. De partijen komen overeen dat onder de in artikel 94 genoemde " passende maatregelen " wordt verstaan maatregelen die in overeenstemming zijn met het internationaal recht. Indien een partij een maatregel in een bijzonder dringend geval zoals bedoeld in artikel 94 neemt, kan de ander partij een beroep doen op de procedure voor geschillenbeslechting.
 Art.    N2 . Bijlage 2. Briefwisseling tussen de Gemeenschap en Turkmenistan betreffende de vestiging van vennootschappen.
A. Brief van de regering van Turkmenistan.
Mijnheer,
Hierbij verwijs ik naar de op.............. geparafeerde Partnerschaps- en Samenwerkingsovereenkomst.
Tijdens de onderhandelingen heb ik erop gewezen dat Turkmenistan communautaire vennootschappen die zich in Turkmenistan vestigen en er activiteiten uitoefenen, in bepaalde opzichten een voorkeursbehandeling verleent. Ik heb daarbij opgemerkt dat hiermee uitvoering wordt gegeven aan het Turkmeense beleid om met alle middelen de vestiging van communautaire vennootschappen in Turkmenistan te bevorderen.
Dit betekent naar mijn oordeel dat Turkmenistan in de periode tussen de datum van parafering van deze Overeenkomst en de inwerkingtreding van de desbetreffende artikelen inzake de vestiging van vennootschappen, geen maatregelen of voorschriften zal vaststellen tot invoering of verzwaring van discriminatie van communautaire vennootschappen ten opzichte van Turkmeense vennootschappen of vennootschappen van een derde land in vergelijking met de situatie op de datum van parafering van deze Overeenkomst.
Ik moge U verzoeken mij de ontvangst van deze brief te willen bevestigen.
Gelieve, Mijnheer, de verzekering van mijn bijzondere hoogachting te aanvaarden.
voor de regering van Turkmenistan
B. Brief van de Europese Gemeenschap.
Mijnheer,
Ik dank u voor uw brief van heden welke als volgt luidt :
" Hierbij verwijs ik naar de op................ geparafeerde Partnerschaps- en Samenwerkingsovereenkomst.
Tijdens de onderhandelingen heb ik erop gewezen dat Turkmenistan communautaire vennootschappen die zich in Turkmenistan vestigen en er activiteiten uitoefenen, in bepaalde opzichten een voorkeursbehandeling verleent. Ik heb daarbij opgemerkt dat hiermee uitvoering wordt gegeven aan het Turkmeense beleid om met alle middelen de vestiging van communautaire vennootschappen in Turkmenistan te bevorderen.
Dit betekent naar mijn oordeel dat Turkmenistan in de periode tussen de datum van parafering van deze Overeenkomst en de inwerkingtreding van de desbetreffende artikelen inzake de vestiging van vennootschappen, geen maatregelen of voorschriften zal vaststellen tot invoering of verzwaring van discriminatie van communautaire vennootschappen ten opzichte van Turkmeense vennootschappen of vennootschappen van een derde land in vergelijking met de situatie op de datum van parafering van deze Overeenkomst.
Ik moge U verzoeken mij de ontvangst van deze brief te willen bevestigen. "
Ik bevestig u de ontvangst van deze brief.
Gelieve, Mijnheer, de verzekering van mijn bijzondere hoogachting te aanvaarden.
namens de Europese Gemeenschap
VERKLARING VAN DE FRANSE REGERING
De Franse Republiek merkt op dat de Partnerschaps- en Samenwerkingsovereenkomst met Turkmenistan niet van toepassing is op de landen en gebieden overzee die krachtens het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap met de Europese Gemeenschap geassocieerd zijn.
Gedaan te Brussel, de vijfentwintigste mei negentienhonderd achtennegentig.
Voor de Europese Gemeenschappen,
 Art.    N3 . Bijlage 3. Lijst van de gebonden Staten.

STATEN

DATUM VAN NOTIFICATIE

-

 -
BELGIE

 29 april 2003
DENEMARKEN

 21 december 1999
DUITSLAND

23 augustus 2000
FINLAND

 8 december 2000
NEDERLAND

26 juli 1999
OOSTENRIJK

 10 november 2000
SPANJE

 16 juli 1999
ZWEDEN

 29 juni 1999
 Art.  N4. Deze overeenkomst is nog niet in werking getreden. De datum van inwerkingtreding zal later gepubliceerd worden.


type: legislation

jurisdiction: Belgium

text:
Artikel  M. 1. Wijziging van artikel 5 (4) van de Overeenkomst (Verdeling van het kapitaal)
Artikel 5 (4) van het Akkoord wordt als volgt gewijzigd :
4. Op het toegestane aandelenkapitaal evenals op iedere verhoging ervan kan door de regionale en niet-regionale Lid-Staten worden ingeschreven, zodanig dat de respectieve groepen kunnen inschrijven op het aantal aandelen dat, indien het is voltekend, ertoe zou leiden dat de regionale Lid-Staten over zestig percent van het totale aantal stemmen beschikken en de niet-regionale Lid-Staten over veertig percent van het totale aantal stemmen.
Toelichting 1 : van zodra de wijziging van artikel 5 (4) is aangenomen, zal de huidige verdeling van het kapitaal in zesenzestig twee derde percent en drieëndertig een derde percent tussen de regionale en niet-regionale Lid-Staten worden aangepast. Die verdeling zal op zestig percent voor de regionale Lid-Staten en op veertig percent voor de niet-regionale Lid-Staten worden gebracht.
2. Wijziging van artikel 31 (2) van de Overeenkomst (Quorum voor iedere vergadering van de Raad van Gouverneurs)
Artikel 31 (2) wordt als volgt gewijzigd :
2. Voor iedere vergadering van de Raad van Gouverneurs wordt het quorum gevormd door een meerderheid van het totale aantal gouverneurs of van hun plaatsvervangers, die ten minste zeventig percent van het totale aantal van de aan de Lid-Staten toegekende stemmen vertegenwoordigen.
Toelichting 2 : artikel 31 (2) schrijft voor dat voor iedere vergadering van de Raad van Gouverneurs een quorum wordt gevormd door een meerderheid van het totale aantal gouverneurs of van hun plaatsvervangers, die ten minste twee derde van de aan de Lid-Staten toegekende stemmen vertegenwoordigen, met een meerderheid van de Gouverneurs of gouverneurs-plaatsvervangers van de regionale Lid-Staten en ten minste twee Gouverneurs of hun plaatsvervangers van de niet-regionale Lid-Staten. Het voorgestelde amendement wijzigt het quorum dat wordt gebracht op een meerderheid van het totale aantal Gouverneurs of van hun plaatsvervangers die ten minste zeventig percent van het totale aantal van de aan de Lid-Staten toegekende stemmen vertegenwoordigen. Bovendien is de tweede vereiste ingetrokken.
3. Wijziging van artikel 34 (2) van de Overeenkomst (Quorum voor iedere vergadering van de Raad van Bestuur)
Artikel 34 (2) wordt als volgt gewijzigd :
2. Voor iedere vergadering van de Raad van Bestuur wordt het quorum gevormd door de meerderheid van het totale aantal Bestuurders die ten minste zeventig percent van het totale aantal aan de Lid-Staten toegekende stemmen vertegenwoordigen.
Toelichting 3 : overeenkomstig artikel 34 (2) wordt het quorum voor iedere vergadering van de Raad van Bestuur gevormd door de meerderheid van het totale aantal bestuurders die ten minste twee derde van het totale aantal aan de Lid-Staten toegekende stemmen vertegenwoordigen. Dit quorum bevat ten minste één Bestuurder die de niet-regionale Lid-Staten vertegenwoordigt. Indien de Raad van Bestuur er niet in slaagt deze tweede vereiste met betrekking tot de aanwezigheid van ten minste één niet-regionale Bestuurder tot stand te brengen, kan die vereiste tijdens de eerstvolgende zitting worden opgeheven. Het voorgestelde amendement wijzigt de vereiste meerderheid, die van een tweederde meerderheid op een meerderheid van zeventig percent van de stemmen wordt gebracht. Bovendien is de tweede vereiste ingetrokken.
4. Wijziging van artikel 35 (2) van de Overeenkomst (Meerderheid van stemmen voor de beslissingen van de Raad van Gouverneurs)
Artikel 35 (2) van de Overeenkomst wordt als volgt gewijzigd :
2. Behalve in de in deze Overeenkomst uitdrukkelijk bepaalde gevallen, stemt de Raad van Gouverneurs zoals nader wordt bepaald in dit artikel. Iedere Gouverneur beschikt over de stemmen van de Lid-Staat die hij vertegenwoordigt. Alle vraagstukken die worden voorgelegd aan de Raad van Gouverneurs worden, over het algemeen, beslecht met de meerderheid van zesenzestig twee derde percent van de stemmen van de op de vergadering vertegenwoordigde Lid-Staten, behalve wat betreft een onderwerp dat door een Lid-Staat als zijnde uitermate belangrijk wordt beschouwd en dat betrekking heeft op een voor bedoelde Lid-Staat uitermate belangrijke zaak. Dergelijk belangrijk onderwerp wordt, op verzoek van de Lid-Staat, beslecht met de meerderheid van zeventig percent van het totale aantal van de stemmen.
Toelichting 4 : de wijziging van artikel 35 (2) wijzigt de huidige algemene meerderheid van de stemmen van de Raad van Gouverneurs die van een gewone meerderheid wordt gebracht op een meerderheid van zesenzestig twee derde percent van de stemmen voor alle vraagstukken, behalve wat betreft die onderwerpen welke een Lid-Staat heel belangrijk vindt, en die betrekking hebben op een voor bedoelde Lid-Staat uitermate belangrijke zaak. Die belangrijke onderwerpen moeten, op verzoek van de Lid-Staat, worden beslecht met een meerderheid van zeventig percent van de stemmen.
5. Wijziging van artikel 35(3) van de Overeenkomst (Meerderheid van stemmen voor de beslissingen van de Raad van Bestuur)
Artikel 35 (3) van de Overeenkomst wordt als volgt gewijzigd :
3. Behalve in de in deze Overeenkomst uitdrukkelijk bepaalde gevallen, stemt de Raad van Bestuur zoals nader wordt bepaald in dit artikel. Iedere Bestuurder beschikt over het aantal stemmen die hij bij zijn verkiezing op zijn naam heeft verenigd; hij moet die stemmen als een eenheid uitbrengen. Alle vraagstukken die aan de Raad van Bestuur worden voorgelegd worden, over het algemeen, beslecht met de meerderheid van stemmen van zesenzestig twee derde percent van de stemmen die op de vergadering zijn vertegenwoordigd, behalve wat betreft een onderwerp dat door een Lidstaat als zijnde uitermate belangrijk wordt beschouwd en dat betrekking heeft op een voor bedoelde Lid-Staat uitermate belangrijke zaak. Dergelijk belangrijk onderwerp wordt, op verzoek van de betrokken Bestuurder, beslecht met de meerderheid van zeventig percent van het totale aantal van de stemmen.
Toelichting 5 : deze wijziging wijzigt de algemene meerderheid die is vereist voor de beslissingen van de Raad van Bestuur, die van een gewone meerderheid wordt gebracht op een meerderheid van zesenzestig twee derde percent van de stemmen die zijn vertegenwoordigd op de vergadering voor alle vraagstukken, behalve wat betreft de belangrijke onderwerpen waarvoor de stemming, op verzoek van een Bestuurder, gebeurt met een meerderheid van zeventig percent van de stemmen.
6. Inwerkingtreding
De amendementen met betrekking tot de Overeenkomst, die in deze resolutie zijn vervat, treden in werking zoals bepaald in artikel 60 (4) van de Overeenkomst, na goedkeuring van de resolutie en aanneming van de door de Lid-Staten voorgestelde amendementen krachtens artikel 60 (1) van de Overeenkomst.
Toelichting 6 : artikel 60 van de Overeenkomst van de Bank bepaalt dat de hierna vermelde procedure moet worden gevolgd opdat een amendement met betrekking tot de Overeenkomst van de Bank geldig zou zijn :
a) Aanneming van het voorgestelde amendement met een gewone meerderheid van stemmen van de op de vergadering vertegenwoordigde Lid-Staten (artikel 35 (2) en 60 (1));
b) Voordracht van het amendement aan de Lid-Staten en aanneming van bedoeld amendement door twee derde van de Lid-Staten, die over drie vierde van het totale aantal aan de Lid-Staten toegekende stemmen beschikken, waarin twee derde van de regionale Lid-Staten zijn vervat die over drie vierde van het totale aantal aan de regionale Lid-Staten toegekende stemmen beschikken (artikel 60 (1));
c) Formele mededeling die door de Bank aan iedere Lid-Staat wordt gericht waarbij de aanvaarding van bedoeld amendement door de vereiste meerderheid wordt bekrachtigd (artikel 60 (1));
d) Inwerkingtreding van het amendement drie (3) maanden na de formele mededeling aan de Lid-Staten of op een andere door de Raad van Gouverneurs bepaalde datum (artikel 60 (4)).


text:
Artikel    1 . BEGRIPSOMSCHRIJVINGEN.
In de zin van deze Overeenkomst :
1. Betekent het begrip " investering " elke eigendom, rechtstreekse of onrechtstreekse deelneming of bijdrage alsmede elke inbreng van om het even welke aard in een onderneming of economische activiteit met inbegrip van alle goederen, financiële middelen, schuldvorderingen, alsook het maatschappelijk kapitaal of enig bestanddeel van maatschappelijke activa dat werd geïnvesteerd of geherinvesteerd in vestigingen met een economische bedrijvigheid, door een natuurlijk of rechtspersoon van één der Overeenkomstsluitende Partijen op het grondgebied van de andere Partij.
Worden inzonderheid maar niet uitsluitend als investeringen beschouwd :
a) aandelen, maatschappelijke deelbewijzen alsmede alle andere vormen van deelneming in vennootschappen die zijn opgericht op het grondgebied van een Overeenkomstsluitende Partij;
b) geherinvesteerde goederen, schuldvorderingen en rechten op alle prestaties die een financiële of economische waarde hebben;
c) roerende en onroerende goederen, handelsfondsen, alsmede alle andere zakelijke rechten, zoals hypotheken, voorrechten, panden, zakelijke waarborgen, vruchtgebruik en alle andere soortgelijke rechten;
d) rechten van intellectuele en industriële eigendom : technische procédés, handelsmerken en alle soortgelijke onlichamelijke rechten;
e) de contractuele of publiekrechtelijke concessies, waaronder die op het gebied van het onderzoek en de winning van natuurlijke rijkdommen.
Veranderingen van de juridische vorm waarin de activa en kapitalen werden geïnvesteerd of geherinvesteerd, brengen hun kwalificatie als " investering " als bedoeld in deze Overeenkomst niet in het gedrang.
De inhoud en de draagwijdte van de rechten met betrekking tot de verschillende categorieën van activa worden bepaald door de wetten en reglementen van de Overeenkomstsluitende Partij op wiens grondgebied de investering zich bevindt.
2. Betekent het begrip " investeerder " voor elke Overeenkomstsluitende Partij :
a) elk natuurlijk persoon die de nationaliteit van één der Overeenkomstsluitende Staten bezit volgens de toepasselijke wetgeving van die Staat, en
b) elke rechtspersoon die opgericht werd overeenkomstig de wetgeving van één der Overeenkomstsluitende Staten en die zijn maatschappelijke zetel heeft op het grondgebied van die Staat,
en die investeringen uitvoert op het grondgebied van de andere Overeenkomstsluitende Partij.
3. Betekent het begrip " inkomsten " elke opbrengst van een investering en inzonderheid maar niet uitsluitend alle winsten, intresten, meerwaarden, dividenden en retributies voor intellectuele eigendomsrechten; vergoedingen voor dienstverrichtingen op het vlak van het management of van technische bijstand alsook de inbetalinggevingen.
4. Betekent het begrip " grondgebied " het nationale grondgebied alsook het luchtruim en de maritieme gebieden waarover een Overeenkomstsluitende Staat overeenkomstig zijn wetgeving en het internationale recht soevereiniteit, soevereine rechten of rechtsmacht bezit.
 Art.    2 . BEHANDELING VAN DE INVESTERINGEN.
1. Elke Overeenkomstsluitende Partij moedigt de investeringen op haar grondgebied door investeerders van de andere Overeenkomstsluitende Partij aan.
Elke Overeenkomstsluitende Partij vergemakkelijkt in het bijzonder het sluiten en uitvoeren van licentiecontracten en van akkoorden inzake commerciële, administratieve of technische bijstand, voor zover die activiteiten verband houden met investeringen.
2. Elke Overeenkomstsluitende Partij laat op haar grondgebied de investeringen door investeerders van de andere Overeenkomstsluitende Partij toe in overeenstemming met haar nationale wetgeving en de internationale praktijk toepasselijk op dat gebied. Bijgevolg genieten die investeringen een billijke en rechtvaardige behandeling van een voortdurende bescherming en zekerheid op het grondgebied van de ene of de andere Overeenkomstsluitende Partij.
3. Geen der Overeenkomstsluitende Partijen brengt door discriminatoire of ongerechtvaardigde maatregelen het beheer, de werking, de instandhouding, het gebruik, het genot, de verwerving, de uitbreiding, de afstand of de vereffening in het gedrang van een investering die werd gedaan door investeerders van de andere Overeenkomstsluitende Partij.
4. Elke Overeenkomstsluitende Partij komt elke verbintenis na die ze heeft aangegaan met betrekkingen tot een investering die werd gedaan door investeerders van de andere Overeenkomstsluitende Partij.
5. De Overeenkomstsluitende Partij geeft aan bestaande of nieuwe investeringen, en aan de activiteiten in verband daarmee, die op haar grondgebied worden gedaan door investeerders van de andere Partij, geen minder gunstige behandeling dan die welke ze in soortgelijke omstandigheden verleent aan investeerders van enig derde land.
6. De bepalingen met betrekkingen tot de clausule van de meest begunstigde natie verplichten een Overeenkomstsluitende Partij er geenszins toe om aan investeringen van de andere Partij elke behandeling, voordeel of voorrecht te verlenen dat ze verstrekt ingevolge haar verplichtingen in het kader van :
a) haar lidmaatschap van, of associatie met een vrijhandelszone, een douane-unie, een gemeenschappelijke markt of een internationale economische organisatie van enige andere aard;
b) een overeenkomst om dubbele belasting te vermijden of enige andere belastingovereenkomst.
 Art.    3 . SCHADELOOSSTELLING IN GEVAL VAN NATIONALISATIE OF ONTEIGENING.
1. De investeringen van investeerders van één der Overeenkomstsluitende Partijen zullen op het grondgebied van de andere Overeenkomstsluitende Partij niet worden genationaliseerd of onderworpen aan maatregelen die een soortgelijke uitwerking hebben als nationalisatie of onteigening.
2. Indien een afwijking van paragraaf 1 wordt gerechtvaardigd door het openbaar nut, dan moeten de volgende voorwaarden vervuld worden :
a) de maatregelen worden genomen volgens wettelijke procedures; ze zijn noch discriminatoir, noch strijdig met een bijzondere overeenkomst, zoals voorzien in artikel 8;
b) ze gaan vergezeld van maatregelen die voorzien in de betaling van een aangepaste en reële schadeloosstelling, in overeenstemming met de beginselen van internationaal recht.
3. Het bedrag van de schadeloosstelling moet overeenstemmen met de werkelijke waarde van de betrokken investeringen op de dag voor de maatregelen worden getroffen of bekendgemaakt.
De schadeloosstelling wordt betaald in een vrij convertible munt. Ze wordt onverwijld uitgekeerd en kan vrij worden overgemaakt. Ze levert rente op tegen het normale handelstarief vanaf de datum van vaststelling tot de datum van uitbetaling.
4. In overeenstemming met de wetten en reglementen van de Overeenkomstsluitende Partij op wiens grondgebied de investering is uitgevoerd, is het recht van de belanghebbende investeerder dat de wettelijkheid van de onteigening, de evaluatie van zijn investering en het bedrag van de vergoeding op vlugge wijze onderzocht worden door de bevoegde gerechtelijke of administratieve autoriteit van de betrokken Partij, overeenkomstig de beginselen vastgesteld in dit artikel.
5. Indien een Overeenkomstsluitende Partij goederen onteigent van een onderneming die in overeenstemming met haar eigen wetten en reglementen op haar eigen grondgebied is opgericht, en waarin investeerders van de andere Overeenkomstsluitende Partij aandelen of deelneming bezitten, zal de onteigenende Partij de bepalingen van dit artikel toepassen om de aangepaste en reëel schadeloosstelling van de investeerders van de andere Overeenkomstsluitende Partij zeker te stellen, ten belope van hun investeringen.
6. Indien investeerders van één der Overeenkomstsluitende Partijen aandelen of deelnemingen bezitten in een onderneming van de onteigenende Partij, zal laatstgenoemde Partij de bepalingen van dit artikel op bovenvermelde investeerders toepassen, ten belope van hun investeringen.
Deze bepaling is slechts toepasselijk indien de onderneming van de derde Staat, of van de Staat waartoe ze behoort, geen recht op schadeloosstelling kan doen gelden of indien die onderneming of die Staat nalaat de schadeloosstelling te eisen waarin is voorzien.
 Art.    4 . SCHADELOOSSTELLING VOOR OORLOGSSCHADE OF SOORTGELIJKE OMSTANDIGHEDEN.
1. De investeerders van één der Overeenkomstsluitende Partijen waarvan de investeringen verliezen zouden lijden door oorlogsschade, of gelijk welk ander gewapend conflict, revolutie, nationale uitzonderingstoestand, muiterij, opstand of oproer op het grondgebied van de andere Overeenkomstsluitende Partij, genieten met betrekking tot de teruggave, de vergoeding, de compensatie of andere afrekeningen, een behandeling die niet minder gunstig is dan die welke de betrokken Partij aan de eigen investeerders verleent en niet minder gunstig dan die welke de betrokken Partij aan investeerders van gelijk welke derde Staat verleent.
2. Elke vergoeding, compensatie of elke andere afrekening toegekend, ter uitvoering van dit artikel, kan vrij overgemaakt worden.
 Art.    5 . OVERMAKINGEN.
1. Met betrekking tot de investeringen die op haar grondgebied verricht zijn door investeerders van één der Overeenkomstsluitende Partijen, verleent de andere Overeenkomstsluitende Partij aan die investeerders de vrije overmaking van :
a) de inkomsten uit die investeringen;
b) de retributies en andere betalingen voor het gebruik van octrooien en fabrieksmerken en andere concessies of soortgelijke rechten;
c) de stortingen voor terugbetaling van leningen;
d) de bedragen die worden uitgegeven voor het beheer van de investering op het grondgebied van de andere Partij;
e) de betaling voor schadeloosstelling ingevolge de artikelen 3 en 4;
f) de opbrengst van een gehele of gedeeltelijke verkoop of vereffening van de investering, met inbegrip van de meerwaarden of verhogingen van het geïnvesteerde kapitaal, alsmede de vereffening die wordt gedaan ingevolge in artikel 4 omschreven omstandigheden.
2. In de mate dat een investeerder van één der Overeenkomstsluitende Partijen geen andere verbintenissen heeft aangegaan met de bevoegde autoriteiten van de andere Overeenkomstsluitende Partij op wiens grondgebied zijn investering zich bevindt, zullen de overmakingen uitgevoerd overeenkomstig paragraaf 1 van dit artikel gebeuren in om het even welke vrij omwisselbare munt.
3. De in dit artikel bedoelde overmakingen gebeuren tegen de wisselkoersen die van toepassing zijn op de datum van overmaking en overeenkomstig de deviezenreglementering die van kracht is in de Staat op wiens grondgebied de investering werd gedaan.
4. Zonder afbreuk te doen aan de bepalingen van artikel 3, en in geval van uitzonderlijke moeilijkheden op de betalingsbalans en indien het bedrag van de vergoeding verschuldigd in toepassing van artikel 3 de normale capaciteit van terugbetaling van de onteigenende Staat overtreft, heeft deze het recht de overmakingen van bedoelde vergoedingen toe te staan in gespreide stortingen.
 Art.    6 . SUBROGATIE.
1. Indien een Overeenkomstsluitende Partij of een openbare instelling ervan vergoeding uitbetaalt aan eigen investeerders op grond van een garantie voor een investering, dan erkent de andere Overeenkomstsluitende Partij dat de rechten van de schadeloosgestelde investeerders zijn overgedragen aan de Overeenkomstsluitende Partij of de betrokken openbare instelling, die als verzekeraar is opgetreden.
2. Net als de investeerders, en binnen de grenzen van de overgedragen rechten, kan de verzekeraar door subrogatie de rechten van deze investeerders doen gelden en de vorderingen, die er betrekking op hebben, uitoefenen.
De subrogatie in de rechten wordt ook uitgebreid met de rechten tot overmaking en arbitrage, vermeld in artikel 5 en 10.
Die rechten kunnen door de verzekeraar worden uitgeoefend ten belope van het bedrag van het risico dat door de garantie wordt gedekt, en door de investeerder die de verzekering geniet, ten belope van het bedrag van het risico dat niet wordt gedekt.
3. In verband met de overgedragen rechten kan de andere Overeenkomstsluitende Partij aan de verzekeraar die in de rechten van de schadeloosgestelde investeerders is getreden, de verplichtingen opleggen die wettelijk of contractueel op die investeerders rusten.
 Art.    7 . HET BINNENKOMEN - VERBLIJF EN TEWERKSTELLING.
Elke Overeenkomstsluitende Partij behandelt, in het kader van haar wetten en reglementen, de aangelegenheden met betrekkingen tot het binnenkomen, het verblijf, het werk en de verplaatsingen binnen haar grondgebied van de investeerders van de andere Overeenkomstsluitende Partij, betrokken in het kader van de activiteiten die verbonden zijn aan investeringen gedekt door deze Overeenkomst.
 Art.    8 . BIJZONDERE OVEREENKOMSTEN.
De investeerders van één der Overeenkomstsluitende Partijen mogen met de andere Overeenkomstsluitende Partij bijzondere overeenkomsten aangaan waarvan de bepalingen in geen geval tegenstrijdig mogen zijn met deze Overeenkomst.
De investeringen uitgevoerd ingevolge die bijzondere overeenkomsten worden geregeld door de bepalingen daarvan en voor het overige door die van deze Overeenkomst.
 Art.    9 . REGELING VAN DE GESCHILLEN TUSSEN DE OVEREENKOMSTSLUITENDE PARTIJEN.
1. Elk geschil betreffende de interpretatie of de toepassing van deze Overeenkomst moet zo mogelijk op minnelijke wijze worden geregeld langs diplomatieke weg.
2. Bij gebrek aan een regeling langs diplomatieke weg wordt het geschil voorgelegd aan een comité van deskundigen met vertegenwoordigers van beide Partijen; dat comité vergadert op verzoek van de meest gerede Partij en zonder ongerechtvaardigde vertraging.
3. Indien het comité van deskundigen het geschil niet kan regelen, wordt het op verzoek van één van de Overeenkomstsluitende Partijen onderworpen aan arbitrage, die voor elk geval apart als volgt wordt ingesteld :
Elke Overeenkomstsluitende Partij wijst een scheidsrechter aan binnen twee maanden vanaf de datum waarop één van de Overeenkomstsluitende Partijen de andere in kennis heeft gesteld van haar voornemen het geschil aan arbitrage te onderwerpen. Binnen drie maanden na hun aanwijzing wijzen de twee scheidsrechters in onderling overleg een onderdaan van een derde Staat aan als voorzitter van het scheidsgerecht.
Indien deze termijnen worden overschreden, kan één van de Overeenkomstsluitende Partijen de Voorzitter van het Internationaal Gerechtshof verzoeken de scheidsrechter of scheidsrechters te benoemen.
Indien de Voorzitter van het Internationaal Gerechtshof onderdaan is van een Overeenkomstsluitende Partij of als hij om een andere reden is verhinderd, wordt de Ondervoorzitter van het Internationaal Gerechtshof verzocht die benoeming te doen.
Indien de Ondervoorzitter onderdaan is van een Overeenkomstsluitende Partij of als hij om een andere reden is verhinderd, wordt het lid van het Gerechtshof dat het hoogst in anciënniteit is, verzocht die benoeming te doen.
4. Het aldus samengestelde scheidsgerecht stelt zijn eigen procedureregels vast. De beslissingen worden bij meerderheid van stemmen genomen en zijn definitief en bindend voor de Overeenkomstsluitende Partijen.
5. Elke Overeenkomstsluitende Partij draagt de kosten die zijn verbonden aan de aanwijzing van haar scheidsrechter. De uitgaven met betrekking tot de aanwijzing van de derde scheidsrechter en de werkingskosten van het scheidsgerecht worden in gelijke mate gedragen door de Overeenkomstsluitende Partijen.
 Art.    10 . REGELING VAN DE GESCHILLEN TUSSEN EEN OVEREENKOMSTSLUITENDE PARTIJ EN EEN INVESTEERDER VAN DE ANDERE OVEREENKOMSTSLUITENDE PARTIJ.
1. Van elk investeringsgeschil tussen een investeerder van een Overeenkomstsluitende Partij en de andere Overeenkomstsluitende Partij wordt door de meest gerede partij schriftelijk en voldoende gedetailleerd kennis gegeven.
In de mate van het mogelijke wordt dat geschil op minnelijke wijze geregeld tussen de partijen van het geschil, en bij gebrek daaraan, door een verzoeningsprocedure tussen de Overeenkomstsluitende Partijen langs diplomatieke weg.
2. Indien het geschil niet op een dergelijke wijze kan worden geregeld binnen twaalf maanden na de kennisgeving, kan de investeerder het geschil voorleggen aan de gerechtelijke instanties van de Overeenkomstsluitende Partij op wiens grondgebied de investering zich bevindt of aan internationale arbitrage.
In dat laatste geval wordt het geschil voorgelegd aan het Internationaal Centrum voor Regeling van Investeringsgeschillen (I.C.S.I.D.), dat is opgericht door het " Verdrag tot regeling van investeringsgeschillen tussen Staten en onderdanen van andere Staten ", ter ondertekening opengesteld te Washington op 18 maart 1965.
Met dat doel geeft elke Overeenkomstsluitende Partij door deze Overeenkomst haar voorafgaande en onherroepelijke toestemming om elk geschil aan die arbitrage te onderwerpen. Die toestemming houdt in dat ze niet zal eisen dat de interne administratieve of juridische procedures worden uitgeput.
3. Geen enkele Overeenkomstsluitende Partij, die partij is bij een geschil, zal in enig stadium van een procedure of van uitvoering van een uitspraak als verweer aanvoeren dat de investeerder die tegenpartij is bij het geschil, een vergoeding ter uitvoering van een verzekeringspolis of van de in artikel 6 van deze Overeenkomst vermelde garantie heeft ontvangen, die het geheel of een gedeelte van zijn verliezen dekt.
4. Het I.C.S.I.D. beslist op grond van het recht van de Overeenkomstsluitende Partij die partij is bij het geschil, met inbegrip van de regels inzake wetsconflicten, van de bepalingen van deze Overeenkomst, de bepalingen van de specifieke akkoorden die eventueel werden gesloten met betrekking tot de investering, en de beginselen van internationaal recht ter zake.
5. De beslissingen van het I.C.S.I.D. zijn definitief en bindend voor de partijen bij het geschil. Elke Overeenkomstsluitende Partij verbindt zich ertoe de beslissingen uit te voeren overeenkomstig haar wetgeving.
 Art.    11 . MEEST BEGUNSTIGDE NATIE.
Voor alle in deze Overeenkomst vermelde kwesties genieten de investeerders van elke Overeenkomstsluitende Partij op het grondgebied van de andere Partij de behandeling van de meest begunstigde natie.
 Art.    12 . SLOTBEPALINGEN.
1. Deze Overeenkomst zal in werking treden één maand vanaf de datum waarop de Overeenkomstsluitende Partijen hun akten van bekrachtiging zullen hebben uitgewisseld. Ze blijft van kracht gedurende een termijn van tien jaar.
2. Ze wordt stilzwijgend verlengd voor een nieuwe termijn van tien jaar, tenzij één der Overeenkomstsluitende Partijen ze langs diplomatieke weg opzegt ten minste twaalf maanden voor de datum van beëindiging van de lopende geldigheidstermijn.
3. In geval van opzegging blijven de investeringen die voor de datum van beëindiging van deze Overeenkomst werden verricht, onder haar toepassing vallen gedurende een termijn van tien jaar na die datum.
TEN BLIJKE WAARVAN, de ondergetekende vertegenwoordigers, daartoe gemachtigd door hun onderscheiden regering, deze Overeenkomst hebben ondertekend.
GEDAAN te Brussel, op 27 mei 1998, in twee oorspronkelijke exemplaren, in de Franse en de Nederlandse taal, zijnde de twee teksten gelijkelijk rechtsgeldig.
 BIJLAGE.
 Art.  N. De Overeenkomst treedt in werking op 28 mei 2005.


text:
Artikel    1 . Begripsbepalingen
Voor de toepassing van dit Verdrag hebben onderstaande termen, tenzij uit de context waarin zij worden gebruikt anderszins blijkt, de volgende betekenis :
1. " Staat die Partij is " een Staat die ermee heeft ingestemd door dit Verdrag te worden gebonden.
2. " Staat die Partij is die bijstand verleent " : een Staat die Partij is bij dit Verdrag en ingevolge daarvan bijstand op het gebied van telecommunicatie verleent.
3. " Verzoekende Staat die Partij is " : een Staat die Partij is bij dit Verdrag en ingevolge daarvan om bijstand op het gebied van telecommunicatie verzoekt.
4. " Dit Verdrag " : het Verdrag van Tampere inzake de levering van telecommunicatievoorzieningen voor rampenmitigatie en noodhulpoperaties.
5. " De depositaris " : de depositaris van dit Verdrag zoals vermeld in artikel 16.
6. " Ramp " : een ernstige verstoring van het functioneren van een maatschappij, waarbij een wezenlijk en algemeen gevaar ontstaat voor het menselijk leven, de gezondheid, eigendommen of de leefomgeving, ongeacht of deze verstoring wordt veroorzaakt door een ongeval, een natuurverschijnsel of menselijke activiteiten, en ongeacht of deze verstoring plotseling ontstaat of het gevolg is van gecompliceerde en langdurige processen.
7. " Rampenmitigatie " : maatregelen die tot doel hebben rampen te voorkomen, te voorspellen, zich op rampen voor te bereiden, erop te reageren, ze te volgen en/of de gevolgen ervan te verzachten.
8. " Gezondheidsrisico " : het plotseling uitbreken van besmettelijke ziekten, in de vorm van epidemieën of pandemieën, of een andere gebeurtenis die een wezenlijk gevaar voor het menselijk leven of de gezondheid vormt en een ramp zou kunnen veroorzaken.
9. " Natuurgeweld " : een gebeurtenis of proces, zoals een aardbeving, brand, overstroming, wind, aardverschuiving, lawine, cycloon, tsoenami, insectenplaag, droogte of vulkaanuitbarsting die of dat een ramp zou kunnen veroorzaken.
10. " Niet-gouvernementele organisatie " : elke organisatie, met inbegrip van particuliere organen en ondernemingen, anders dan een Staat of een gouvernementele of intergouvernementele organisatie, die zich bezighoudt met rampenmitigatie en noodhulp en/of de levering van telecommunicatievoorzieningen voor rampenmitigatie en noodhulp.
11. " Orgaan anders dan een Staat " : elk orgaan, anders dan een Staat, met inbegrip van niet-gouvernementele organisaties en de Rode Kruisen de Rode Halve Maan-beweging, dat zich bezighoudt met rampenmitigatie en noodhulp en/of de levering van telecommunicatievoorzieningen voor rampenmitigatie en noodhulp.
12. " Noodhulpoperaties " : die activiteiten die tot doel hebben het verlies aan mensenlevens, het menselijk lijden en door de ramp aan eigendommen en/of leefomgeving veroorzaakte schade te beperken.
13. " Bijstand op het gebied van telecommunicatie " : de levering van telecommunicatievoorzieningen of andere voorzieningen of ondersteuning die tot doel hebben het gebruik van telecommunicatievoorzieningen te vergemakkelijken.
14. " Telecommunicatievoorzieningen " : personeel, apparatuur, materialen, informatie, opleiding, radiofrequentiespectrum, netwerk- of transmissiecapaciteit of andere voor de telecommunicatie benodigde voorzieningen.
15. " Telecommunicatie " : elke overbrenging, uitzending of ontvangst van tekens, signalen, schrift, beelden, geluiden of informatie van welke aard ook door middel van kabel- of radiostelsels, glasvezel- of andere elektromagnetische systemen.
 Art.    2 . Coördinatie
1. De Coördinator van de Verenigde Naties voor Rampenhulp is de uitvoerende coördinator voor dit Verdrag en kwijt zich van de verantwoordelijkheden van de uitvoerende coördinator als omschreven in de artikelen 3, 4, 6, 7, 8 en 9.
2. De uitvoerende coördinator verzoekt om de medewerking van andere bevoegde organisaties van de Verenigde Naties, in het bijzonder de Internationale Telecommunicatie Unie, teneinde hem bij te staan bij het verwezenlijken van de doelstellingen van dit Verdrag en, in het bijzonder, van de verantwoordelijkheden als omschreven in de artikelen 8 en 9, en de nodige technische ondersteuning te verlenen die strookt met de doelstellingen van de desbetreffende organisaties.
3. De verantwoordelijkheden van de uitvoerende coördinator ingevolge dit Verdrag beperken zich tot coördinerende activiteiten met een internationaal karakter.
 Art.    3 . Algemene bepalingen
1. De Staten die Partij zijn werken, in overeenstemming met het bepaalde in dit Verdrag, onderling en met organen anders dan Staten en intergouvernementele organisaties samen, teneinde het gebruik van telecommunicatievoorzieningen voor rampenmitigatie en noodhulp te vergemakkelijken.
2. Dit gebruik omvat, doch is niet beperkt tot :
a. het inzetten van grond- en satelliet-telecommunicatie-apparatuur om natuurgeweld, gezondheidsrisico's en rampen te voorspellen en te volgen, en daarover informatie te verschaffen;
b. het uitwisselen van informatie ter zake van natuurgeweld, gezondheidsrisico's en rampen tussen de Staten die Partij zijn onderling en met andere Staten, met organen anders dan Staten en met intergouvernementele organisaties, en de verspreiding van deze informatie onder het publiek, in het bijzonder onder gemeenschappen die in gevaar verkeren;
c. het onverwijld verlenen van bijstand op het gebied van telecommunicatie teneinde de gevolgen van een ramp te verzachten; en
d. het installeren en bedienen van betrouwbare en flexibele telecommunicatievoorzieningen die zullen worden gebruikt door humanitaire hulpverleningsorganisaties.
3. Teneinde dit gebruik te vergemakkelijken, kunnen Staten die Partij zijn aanvullende multinationale of bilaterale verdragen of regelingen sluiten.
4. De Staten die Partij zijn verzoeken de uitvoerende coördinator, in overleg met de Internationale Telecommunicatie Unie, de depositaris en andere betrokken organen van de Verenigde Naties en intergouvernementele en niet-gouvernementele organisaties alles in het werk te stellen, in overeenstemming met het bepaalde in dit Verdrag, teneinde :
a. in overleg met de Staten die Partij zijn modelverdragen op te stellen die kunnen dienen als basis voor multinationale of bilaterale verdragen die de levering van telecommunicatievoorzieningen voor rampenmitigatie en noodhulp vergemakkelijken;
b. modelverdragen, aanbevolen handelwijzen en andere van belang zijnde informatie ter beschikking te stellen aan Staten die Partij zijn, andere Staten, organen anders dan Staten en intergouvernementele organisaties, ter zake van de levering van telecommunicatievoorzieningen voor rampenmitigatie en noodhulp, met behulp van elektronische middelen of andere geschikte mechanismen;
c. procedures en systemen voor het verzamelen en verspreiden van informatie te ontwikkelen, toe te passen en bij te houden die voor de uitvoering van het Verdrag noodzakelijk zijn; en
d. de Staten in kennis te stellen van de voorwaarden van dit Verdrag, alsmede de in dit Verdrag bedoelde samenwerking tussen Staten die Partij zijn te vergemakkelijken en te ondersteunen.
5. De Staten die Partij zijn werken onderling samen teneinde de mogelijkheden van gouvernementele organisaties, organen anders dan Staten en intergouvernementele organisaties te vergroten, opdat deze opleidingsstelsels kunnen opzetten voor de behandeling en de bediening van apparatuur, alsmede cursussen voor het ontwikkelen, ontwerpen en bouwen van noodtelecommunicatiefaciliteiten voor het voorkomen, volgen en mitigeren van rampen.
 Art.    4 . Het verlenen van bijstand op het gebied van telecommunicatie
1. Een Staat die Partij is die bijstand op het gebied van telecommunicatie voor rampenmitigatie en noodhulp behoeft, kan elk van de Staten die Partij zijn daarom verzoeken, hetzij rechtstreeks hetzij door tussenkomst van de uitvoerende coördinator. Indien het verzoek wordt gedaan door tussenkomst van de uitvoerende coördinator, verspreidt de uitvoerende coördinator deze informatie onmiddellijk onder alle andere betrokken Staten die Partij zijn. Indien het verzoek rechtstreeks aan een andere Staat die Partij is wordt gedaan, stelt de verzoekende Staat die Partij is de uitvoerende coördinator zo spoedig mogelijk hiervan in kennis.
2. Een Staat die Partij is die om bijstand op het gebied van telecommunicatie verzoekt, omschrijft de reikwijdte en de aard van de benodigde bijstand en de ingevolge de artikelen 5 en 9 van dit Verdrag genomen maatregelen, en verschaft, indien mogelijk, de Staat die Partij is waaraan het verzoek is gericht en/of de uitvoerende coördinator alle overige informatie die noodzakelijk is om vast te stellen in hoeverre de betreffende Staat aan het verzoek kan voldoen.
3. Elke Staat die Partij is waaraan hetzij rechtstreeks hetzij door tussenkomst van de uitvoerende coördinator een verzoek om bijstand op het gebied van telecommunicatie wordt gericht, besluit onverwijld of hij de bijstand waarom wordt verzocht, hetzij rechtstreeks hetzij anderszins, zal verlenen en bepaalt de reikwijdte en de eventueel aan de bijstand verbonden voorwaarden, beperkingen en kosten, en doet de verzoekende Staat die Partij is daarvan mededeling.
4. Elke Staat die Partij is die besluit bijstand op het gebied van telecommunicatie te verlenen, stelt de uitvoerende coördinator zo spoedig mogelijk hiervan in kennis.
5. Ingevolge dit Verdrag wordt geen bijstand op het gebied van telecommunicatie verleend zonder de instemming van de verzoekende Staat die Partij is. De verzoekende Staat die Partij is behoudt het recht de bijstand op het gebied van telecommunicatie die ingevolge dit Verdrag wordt aangeboden, geheel of gedeeltelijk te weigeren overeenkomstig de bestaande nationale wetgeving en het bestaande nationale beleid van de verzoekende Staat die Partij is.
6. De Staten die Partij zijn erkennen het recht van verzoekende Staten die Partij zijn, organen anders dan Staten en intergouvernementele organisaties rechtstreeks te verzoeken om bijstand op het gebied van telecommunicatie, alsmede het recht van organen anders dan Staten en intergouvernementele organisaties, overeenkomstig de wetgeving waaraan zij zijn onderworpen, bijstand op het gebied van telecommunicatie te verlenen aan verzoekende Staten die Partij zijn op grond van dit artikel.
7. Een orgaan anders dan een Staat of een intergouvernementele organisatie kan geen,,verzoekende Staat die Partij is " zijn en kan niet verzoeken om bijstand op het gebied van telecommunicatie ingevolge dit Verdrag.
8. Niets in dit Verdrag doet afbreuk aan het recht van een Staat die Partij is overeenkomstig zijn nationale wetgeving toezicht te houden op de overeenkomstig dit Verdrag op zijn grondgebied verleende bijstand op het gebied van telecommunicatie en deze te leiden, te controleren en te coördineren.
 Art.    5 . Voorrechten, immuniteiten en faciliteiten
1. De verzoekende Staat die Partij is kent, voor zover zijn nationale wetgeving dat toestaat, aan personen die geen onderdaan van de desbetreffende Staat zijn, en aan organisaties, anders dan die welke hun zetel of hun vestiging op zijn grondgebied hbben, die handelen ingevolge dit Verdrag teneinde bijstand op het gebied van telecommunicatie te verlenen en waarvan mededeling is gedaan aan en die zijn aanvaard door de verzoekende Staat die Partij is, de voorrechten, immuniteiten en faciliteiten toe welke nodig zijn voor de uitvoering van hun taken, met inbegrip van, doch niet beperkt tot :
a. immuniteit ten aanzien van arrestatie, hechtenis en rechtsvervolging, met inbegrip van strafrechtelijke, civielrechtelijke en bestuursrechtelijke procedures van de verzoekende Staat die Partij is ten aanzien van handelingen of het nalaten van handelingen die specifiek en rechtstreeks verband houden met de verlening van bijstand op het gebied van telecommunicatie;
b. vrijstelling van belastingen, rechten en andere heffingen, behalve van die welke gewoonlijk bij de prijs van goederen of diensten zijn inbegrepen, ten aanzien van de uitvoering van hun bijstandstaken of ten aanzien van de apparatuur, de materialen en andere goederen die het grondgebied van de verzoekende Staat die Partij is worden binnengebracht of aldaar worden gekocht teneinde bijstand op het gebied van telecommunicatie ingevolge dit Verdrag te verlenen; en
c. immuniteit ten aanzien van inbeslagneming of vordering van de bedoelde apparatuur, materialen en goederen.
2. De verzoekende Staat die Partij is stelt, voor zover dit in zijn vermogen ligt, plaatselijke faciliteiten en diensten ter beschikking voor het deugdelijke en doelmatige beheer van de bijstand op het gebied van telecommunicatie, met inbegrip van de waarborg dat voor de telecommunicatie-apparatuur die ingevolge dit Verdrag zijn grondgebied wordt binnengebracht met spoed mogelijk een vergunning wordt verleend of van de vergunningsplicht wordt vrijgesteld in overeenstemming met zijn nationale wet- en regelgeving.
3. De verzoekende Staat die Partij is waarborgt de veiligheid van personeel, apparatuur en materialen die ingevolge dit Verdrag zijn grondgebied worden binnengebracht.
4. De eigendom van apparatuur en materialen die ingevolge dit Verdrag zijn geleverd, wordt niet beïnvloed door het gebruik ervan uit hoofde van dit Verdrag. De verzoekende Staat die Partij is waarborgt de onverwijlde teruggave van deze apparatuur, materialen en goederen aan de desbetreffende Staat die Partij is die de bijstand verleent.
5. De verzoekende Staat die Partij is zal geen telecommunicatievoorzieningen die ingevolge dit Verdrag zijn geleverd, inzetten of gebruiken voor doeleinden die niet rechtstreeks verband houden met het voorspellen en volgen van, het reageren op en het zich voorbereiden op rampen, of met het verzachten van de gevolgen van rampen of het bieden van noodhulp tijdens en na rampen.
6. Niets in dit artikel verplicht een verzoekende Staat die Partij is voorrechten en immuniteiten toe te kennen aan zijn onderdanen, aan personen die in de betreffende verzoekende Staat die Partij is hun vaste verblijfplaats hebben of aan organisaties die op zijn grondgebied hun zetel of hun vestiging hebben.
7. Onverminderd hun voorrechten en immuniteiten in overeenstemming met dit artikel dienen alle personen die binnenkomen op het grondgebied van een Staat die Partij is teneinde bijstand op het gebied van telecommunicatie te verlenen of anderszins het gebruik van telecommunicatievoorzieningen ingevolge dit Verdrag te vergemakkelijken, alsmede alle organisaties die bijstand op het gebied van telecommunicatie verlenen of anderszins het gebruik van telecommunicatievoorzieningen ingevolge dit Verdrag vergemakkelijken, de wet- en regelgeving van de desbetreffende Staat die Partij is in acht te nemen. Deze personen en organisaties dienen zich bovendien niet te mengen in de binnenlandse aangelegenheden van de Staat die Partij is op het grondgebied waarvan zij zijn binnengekomen.
8. Niets in dit artikel doet afbreuk aan de rechten en verplichtingen ten aanzien van voorrechten en immuniteiten die zijn toegekend aan personen en organisaties die onmiddellijk of middellijk deelnemen aan bijstand op het gebied van telecommunicatie ingevolge andere internationale verdragen (daaronder begrepen het Verdrag nopens de voorrechten en immuniteiten van de Verenigde Naties, aangenomen door de algemene Vergadering op 13 februari 1946, en het Verdrag nopens de voorrechten en immuniteiten van de gespecialiseerde organisaties, aangenomen door de algemene Vergadering op 21 november 1947) of het internationale recht.
 Art.    6 . Beëindiging van de bijstandsverlening
1. De verzoekende Staat die Partij is of de Staat die Partij is en bijstand verleent, kan te allen tijde de bijstand op het gebied van telecommunicatie die ingevolge artikel 4 wordt ontvangen of verleend door middel van een schriftelijke kennisgeving beëindigen. Na ontvangst van de kennisgeving plegen de betrokken Staten die Partij zijn overleg teneinde de bijstand op passende en snelle wijze te beëindigen, waarbij zij rekening houden met de gevolgen die de beëindiging zal hebben voor het gevaar voor mensenlevens en lopende noodhulpoperaties.
2. Staten die Partij zijn die ingevolge dit Verdrag bijstand op het gebied van telecommunicatie verlenen of ontvangen, blijven na de beëindiging van de bijstand onderworpen aan het bepaalde in dit Verdrag.
3. Elke Staat die Partij is die om beëindiging van de bijstand op het gebied van telecommunicatie verzoekt, stelt de uitvoerende coördinator van dit verzoek in kennis. De uitvoerende coördinator verleent de bijstand waarom is verzocht en die noodzakelijk is om de beëindiging van de bijstand op het gebied van telecommunicatie te vergemakkelijken.
 Art.    7 . Betaling of vergoeding van kosten of honoraria
1. De Staten die Partij zijn kunnen de verlening van bijstand op het gebied van telecommunicatie voor rampenmitigatie en noodhulp onderwerpen aan de voorwaarde van instemming met betaling of vergoeding van gespecificeerde kosten of honoraria, te allen tijde indachtig het bepaalde van het negende lid van dit artikel.
2. Indien een dergelijke voorwaarde bestaat, leggen de Staten die Partij zijn voorafgaand aan de verlening van de bijstand op het gebied van telecommunicatie schriftelijk vast :
a. de verplichting tot betaling of vergoeding;
b. het bedrag van de betaling of vergoeding, of de voorwaarden op basis waarvan deze wordt berekend; en
c. alle overige voorwaarden of beperkingen die op de betaling of vergoeding van toepassing zijn, met inbegrip van, doch niet beperkt tot, de valuta waarin de betaling of vergoeding plaatsvindt.
3. Aan de voorwaarden als bedoeld in de leden 2 b) en 2 c) van dit artikel kan worden voldaan door te verwijzen naar gepubliceerde tarieven, percentages of prijzen.
4. Teneinde te voorkomen dat de onderhandelingen over overeenkomsten inzake betaling of vergoeding de verlening van bijstand op het gebied van telecommunicatie onnodig vertragen, stelt de uitvoerende coördinator in overleg met de Staten die Partij zijn een modelovereenkomst voor betaling en vergoeding op, die als basis kan dienen voor onderhandelingen over betalings- en vergoedingsverplichtingen ingevolge dit artikel.
5. Een Staat die Partij is kan niet worden verplicht tot betaling of vergoeding van kosten of honoraria ingevolge dit Verdrag zonder vooraf te hebben ingestemd met de voorwaarden als vastgesteld ingevolge het tweede lid van dit artikel door een Staat die Partij is die bijstand verleent.
6. Indien de verlening van bijstand op het gebied van telecommunicatie op behoorlijke wijze is onderworpen aan de voorwaarde van betaling of vergoeding van kosten of honoraria ingevolge dit artikel, vindt de betaling of vergoeding onmiddellijk plaats nadat de Staat die Partij is die de bijstand verleent zijn verzoek om betaling of vergoeding heeft ingediend.
7. Gelden die door een verzoekende Staat die Partij is in het kader van verlening van bijstand op het gebied van telecommunicatie zijn betaald of vergoed, zijn vrij overdraagbaar buiten het rechtsgebied van de verzoekende Staat die Partij is en worden niet vertraagd of ingehouden.
8. Bij het bepalen of de verlening van bijstand op het gebied van telecommunicatie dient te worden onderworpen aan de voorwaarde van een overeenkomst inzake betaling of vergoeding van kosten of honoraria, en bij het bepalen van het bedrag van die kosten of honoraria, alsmede de voorwaarden en beperkingen die aan betaling of vergoeding zijn verbonden, houden de Staten die Partij zijn onder meer rekening met :
a. de beginselen van de Verenigde Naties ten aanzien van humanitaire hulp;
b. de aard van de ramp, het natuurgeweld of het gezondheidsrisico;
c. de gevolgen of de mogelijke gevolgen van de ramp;
d. de oorsprong van de ramp;
e. het gebied dat door de ramp is getroffen of kan worden getroffen;
f. eventuele eerdere rampen en de kans op toekomstige rampen in het getroffen gebied;
g. de mogelijkheden van elke Staat die is getroffen door de ramp, het natuurgeweld of het gezondheidsrisico, om zich op een dergelijke gebeurtenis voor te bereiden of hieraan het hoofd te bieden; en
h. de behoeften van ontwikkelingslanden.
9. Dit artikel is eveneens van toepassing op gevallen waarin bijstand op het gebied van telecommunicatie wordt verleend door een orgaan anders dan een Staat of door een intergouvernementele organisatie, mits :
a. de verzoekende Staat die Partij is heeft ingestemd met de bijstand op het gebied van telecommunicatie voor rampenmitigatie en noodhulp, en deze niet heeft beëindigd;
b. het orgaan anders dan een Staat of de intergouvernementele organisatie die de bijstand op het gebied van telecommunicatie verleent, de verzoekende Staat die Partij is heeft laten weten dit artikel en de artikelen 4 en 5 te eerbiedigen; en
c. de toepassing van dit artikel niet onverenigbaar is met enige andere overeenkomst inzake de betrekkingen tussen de verzoekende Staat die Partij is en het orgaan anders dan een Staat of de intergouvernementele organisatie die de bijstand op het gebied van telecommunicatie verleent.
 Art.    8 . Inventarisatie van de informatie ter zake van bijstand op het gebied van telecommunicatie
1. Elke Staat die Partij is informeert de uitvoerende coördinator over zijn autoriteit of autoriteiten :
a. die verantwoordelijk is of zijn voor aangelegenheden die voortvloeien uit de bepalingen van dit Verdrag en bevoegd is of zijn te verzoeken om bijstand op het gebied van telecommunicatie en deze aan te bieden, te aanvaarden en te beëindigen; en
b. die bevoegd is of zijn de gouvernementele, intergouvernementele en/of niet-gouvernementele voorzieningen vast te stellen die beschikbaar zouden kunnen worden gesteld om het gebruik van telecommunicatievoorzieningen voor rampenmitigatie en noodhulp te vergemakkelijken, met inbegrip van het verlenen van bijstand op het gebied van telecommunicatie.
2. Elke Staat die Partij is tracht de uitvoerende coördinator onverwijld mededeling te doen van alle wijzigingen van de ingevolge dit artikel verschafte informatie.
3. De uitvoerende coördinator kan kennis nemen van de goedkeuringsprocedures van een orgaan anders dan een Staat of een intergouvernementele organisatie voor het aanbieden en het beëindigen van bijstand op het gebied van telecommunicatie overeenkomstig dit artikel.
4. Een Staat die Partij is, een orgaan anders dan een Staat of een intergouvernementele organisatie kan naar eigen goeddunken in de stukken die deze bij de uitvoerende coördinator nederlegt, informatie opnemen ter zake van bepaalde telecommunicatievoorzieningen en ter zake van plannen voor het gebruik van deze voorzieningen teneinde te reageren op een door een verzoekende Staat die Partij is ingediend verzoek om bijstand op het gebied van telecommunicatie.
5. De uitvoerende coördinator bewaart afschriften van alle lijsten met autoriteiten en doet deze informatie onverwijld toekomen aan de Staten die Partij zijn, aan andere Staten en aan bevoegde organen anders dan Staten en intergouvernementele organisaties, tenzij een Staat die Partij is, een orgaan anders dan een Staat of een intergouvernementele organisatie daaraan voorafgaand schriftelijk heeft medegedeeld dat verspreiding van door hem of haar verschafte informatie aan beperkingen dient te zijn gebonden.
6. De uitvoerende coördinator behandelt de door organen, anders dan Staten en intergouvernementele organisaties, nedergelegde informatie op dezelfde wijze als door Staten die Partij zijn nedergelegde informatie.
 Art.    9 . Belemmeringen van regelgevende aard
1. De Staten die Partij zijn beperken of nemen, voor zover mogelijk en met inachtneming van hun nationale wetgeving, belemmeringen van regelgevende aard weg voor het gebruik van telecommunicatievoorzieningen voor rampenmitigatie en noodhulp, met inbegrip van het verlenen van bijstand op het gebied van telecommunicatie.
2. Belemmeringen van regelgevende aard kunnen omvatten, doch zijn niet beperkt tot :
a. regelgeving die de invoer of uitvoer van telecommunicatie-apparatuur beperkt;
b. regelgeving die het gebruik van telecommunicatie-apparatuur of van het radiofrequentiespectrum beperkt;
c. regelgeving die de bewegingsvrijheid beperkt van personeel dat de telecommunicatie-apparatuur bedient of voor het doelmatige gebruik daarvan onmisbaar is;
d. regelgeving die de doorvoer van telecommunicatievoorzieningen naar, vanaf en over het grondgebied van een Staat die Partij is beperkt; en
e. vertragingen in de uitvoering van een dergelijke regelgeving.
3. Beperking van belemmeringen van regelgevende aard kan geschieden door middel van, doch is niet beperkt tot :
a. herziening van de regelgeving;
b. vrijstelling van bepaalde telecommunicatievoorzieningen van de toepassing van de regelgeving gedurende het gebruik van deze voorzieningen voor rampenmitigatie en noodhulp;
c. het van te voren goedkeuren van telecommunicatievoorzieningen voor gebruik bij rampenmitigatie en noodhulp, met inachtneming van de desbetreffende regelgeving;
d. erkenning van de buitenlandse typegoedkeuring van telecommunicatie-apparatuur en/of gebruiksvergunningen;
e. versnelde inspectie van de telecommunicatievoorzieningen voor gebruik bij rampenmitigatie en noodhulp, met inachtneming van de desbetreffende regelgeving; en
f. het tijdelijk buiten werking stellen van de regelgeving voor het gebruik van telecommunicatievoorzieningen voor rampenmitigatie en noodhulp.
4. Elke Staat die Partij is vergemakkelijkt, op verzoek van een andere Staat die Partij is en voor zover zijn nationale wetgeving dat toelaat, de doorvoer naar, vanaf of over zijn grondgebied van personeel, apparatuur, materialen en informatie die verband houden met het gebruik van telecommunicatievoorzieningen voor rampenmitigatie en noodhulp.
5. Elke Staat die Partij is doet de uitvoerende coördinator en de andere Staten die Partij zijn, hetzij rechtstreeks hetzij door tussenkomst van de uitvoerende coördinator, mededeling van :
a. maatregelen die ingevolge dit Verdrag zijn genomen teneinde de belemmeringen van regelgevende aard te beperken of weg te nemen;
b. procedures die ingevolge dit Verdrag ter beschikking staan van Staten die Partij zijn, andere Staten, organen anders dan Staten en/of intergouvernementele organisaties teneinde bepaalde telecommunicatievoorzieningen die voor rampenmitigatie en noodhulp worden gebruikt, vrij te stellen van de toepassing van de regelgeving, of voor het van te voren goedkeuren of de versnelde inspectie van deze voorzieningen met inachtneming van de toepasselijke regelgeving, erkenning van de buitenlandse typegoedkeuring van deze voorzieningen of het tijdelijk buiten werking stellen van regelgeving die gewoonlijk op deze voorzieningen van toepassing is; en
c. de eventuele voorwaarden en beperkingen die aan de toepassing van dergelijke procedures zijn verbonden.
6. De uitvoerende coördinator doet de Staten die Partij zijn, andere Staten, organen anders dan Staten en intergouvernementele organisaties regelmatig en met spoed een actuele lijst toekomen van de maatregelen, hun reikwijdte, en de eventuele voorwaarden en beperkingen die zijn verbonden aan het gebruik ervan.
7. Niets in dit artikel staat overtreding of herroeping van verplichtingen en verantwoordelijkheden toe welke worden opgelegd door de nationale wetgeving, internationaal recht of multilaterale of bilaterale verdragen, met inbegrip van verplichtingen en verantwoordelijkheden ten aanzien van douane-inspecties en uitvoercontroles.
 Art.    10 . Relatie tot andere internationale verdragen
Dit Verdrag is niet van invloed op de rechten en verplichtingen van Staten die Partij zijn welke voortvloeien uit andere internationale verdragen of internationaal recht.
 Art.    11 . Beslechting van geschillen
1. In geval van een geschil tussen de Staten die Partij zijn betreffende de uitleg of de toepassing van dit Verdrag, plegen de Staten die Partij zijn die partij zijn bij het geschil onderling overleg teneinde het geschil te beslechten. Dit overleg begint onmiddellijk na de schriftelijke verklaring van een Staat die Partij is aan een andere Staat die Partij is inzake het bestaan van een geschil ingevolge dit Verdrag. De Staat die Partij is die de schriftelijke verklaring betreffende het bestaan van een geschil opstelt, doet onverwijld een afschrift van de verklaring toekomen aan de depositaris.
2. Indien een geschil tussen twee Staten die Partij zijn niet kan worden beslecht binnen zes (6) maanden na de datum waarop de schriftelijke verklaring aan een Staat die Partij is en partij is bij het geschil is overhandigd, kunnen de Staten die Partij zijn en partij zijn bij het geschil verzoeken om de goede diensten van elke andere Staat die Partij is, elke Staat, elk orgaan anders dan een Staat of elke intergouvernementele organisatie teneinde de beslechting van het geschil te vergemakkelijken.
3. Indien geen van de Staten die Partij zijn verzoekt om de goede diensten van een andere Staat die Partij is, een Staat, een orgaan anders dan een Staat of een intergouvernementele organisatie, of indien de verlening van de goede diensten niet binnen zes (6) maanden na indiening van het verzoek om de goede diensten leidt tot vergemakkelijking van de beslechting van een geschil, kan elk der Staten die Partij zijn en partij zijn bij het geschil :
a. verzoeken om onderwerping van het geschil aan bindende arbitrage; of
b. het geschil ter beslissing voorleggen aan het Internationale Gerechtshof, mits beide Staten die Partij zijn en partij zijn bij het geschil op het tijdstip van ondertekening of bekrachtiging van, of toetreding tot, dit Verdrag, of op enig tijdstip daarna, hebben ingestemd met de bevoegdheid van het Internationale Gerechtshof ten aanzien van dergelijke geschillen.
4. Ingeval de respectieve Staten die Partij zijn en partij zijn bij het geschil verzoeken om onderwerping van het geschil aan bindende arbitrage, en het geschil ter beslissing voorleggen aan het Internationale Gerechtshof, heeft voorlegging aan het Internationale Gerechtshof voorrang.
5. In geval van een geschil betreffende de verlening van bijstand op het gebied van telecommunicatie ingevolge artikel 4, dat rijst tussen een Staat die Partij is die verzoekt om bijstand op het gebied van telecommunicatie en een orgaan anders dan een Staat of een intergouvernementele organisatie waarvan de zetel of de vestiging is gelegen buiten het grondgebied van de desbetreffende Staat die Partij is, kan de vordering van het orgaan anders dan een Staat of de intergouvernementele organisatie rechtstreeks worden gesteund door de Staat die Partij is waarin de zetel of de vestiging van het orgaan anders dan een Staat of de intergouvernementele organisatie is gelegen, als zijnde een vordering van een Staat tegen een Staat ingevolge dit artikel, mits die steun niet onverenigbaar is met enige andere overeenkomst tussen de Staat die Partij is en het orgaan anders dan een Staat of de intergouvernementele organisatie die zijn betrokken bij het geschil.
6. Op het tijdstip van ondertekening, bekrachtiging, aanvaarding of goedkeuring van, of toetreding tot, dit Verdrag kan een Staat verklaren zich niet gebonden te achten aan één of beide procedures voor beslechting van geschillen, als bedoeld in het derde lid. De andere Staten die Partij zijn zijn niet gebonden aan een procedure voor beslechting van geschillen, als bedoeld in het derde lid, ten opzichte van een Staat die Partij is waarvoor een dergelijke verklaring geldt.
 Art.    12 . Inwerkingtreding
1. Dit Verdrag staat open voor ondertekening voor alle Staten die lid zijn van de Verenigde Naties of van de Internationale Telecommunicatie Unie tijdens de Intergouvernementele Conferentie inzake telecommunicatie in noodsituaties in Tampere op 18 juni 1998, en nadien op het hoofdkwartier van de Verenigde Naties, New York, van 22 juni 1998 tot en met 21 juni 2003.
2. Een Staat kan het feit dat hij ermee instemt door dit Verdrag te worden gebonden tot uitdrukking brengen door :
a. ondertekening (definitieve ondertekening);
b. ondertekening onder voorbehoud van bekrachtiging, aanvaarding of goedkeuring, gevolgd door nederlegging van een akte van bekrachtiging, aanvaarding of goedkeuring; of
c. nederlegging van een akte van toetreding.
3. Het Verdrag treedt in werking dertig (30) dagen na de datum van de nederlegging van de dertigste akte van bekrachtiging, aanvaarding, goedkeuring of toetreding of definitieve ondertekening.
4. Voor elke Staat die definitief ondertekent of een akte van bekrachtiging, aanvaarding, goedkeuring of toetreding nederlegt nadat aan de voorwaarde als bedoeld in het derde lid van dit artikel is voldaan, treedt dit Verdrag in werking dertig (30) dagen na de datum van de definitieve ondertekening of de instemming te worden gebonden.
 Art.    13 . Wijzigingen
1. Een Staat die Partij is kan wijzigingen in dit Verdrag voorstellen door de wijzigingen in te dienen bij de depositaris, die deze ter goedkeuring doet toekomen aan de andere Staten die Partij zijn.
2. De Staten die Partij zijn doen de depositaris binnen honderdtachtig (180) dagen na ontvangst van de voorgestelde wijzigingen mededeling of zij deze wijzigingen goedkeuren dan wel afwijzen.
3. Elke wijziging die door twee derde van alle Staten die Partij zijn wordt goedgekeurd, wordt vastgelegd in een protocol dat bij de depositaris open staat voor ondertekening door alle Verdragsluitende Partijen.
4. Het protocol treedt op dezelfde wijze in werking als dit Verdrag. Voor elke Staat die het protocol definitief ondertekent of een akte van bekrachtiging, aanvaarding, goedkeuring of toetreding nederlegt nadat aan de voorwaarden voor inwerkingtreding van het protocol is voldaan, treedt het protocol voor die Staat in werking dertig (30) dagen na de datum van de definitieve ondertekening of de instemming te worden gebonden.
 Art.    14 . Voorbehouden
1. Op het tijdstip van de definitieve ondertekening of bekrachtiging van, of toetreding tot, dit Verdrag of enige wijziging hiervan, kan een Staat die Partij is voorbehouden maken.
2. Een Staat die Partij is kan zijn eerder gemaakte voorbehoud te allen tijde opheffen door middel van een schriftelijke kennisgeving aan de depositaris. De opheffing van een voorbehoud wordt onmiddellijk na kennisgeving aan de depositaris van kracht.
 Art.    15 . Opzegging
1. Een Staat die Partij is kan dit Verdrag opzeggen door middel van een schriftelijke kennisgeving aan de depositaris.
2. De opzegging wordt van kracht negentig (90) dagen volgend op de datum van nederlegging van de schriftelijke kennisgeving.
3. Op verzoek van de Staat die Partij is die opzegt, worden alle afschriften van lijsten met autoriteiten en met aangenomen maatregelen en beschikbare procedures voor beperking van belemmeringen van regelgevende aard welke zijn verschaft door een Staat die Partij is die dit Verdrag opzegt, buiten werking gesteld met ingang van de datum waarop de opzegging van kracht wordt.
 Art.    16 . Depositaris
De Secretaris-Generaal van de Verenigde Naties is de depositaris van dit Verdrag.
 Art.    17 . Authentieke teksten
Het origineel van dit Verdrag, waarvan de Arabische, Chinese, Engelse, Franse, Russische en Spaanse teksten gelijkelijk authentiek zijn, wordt nedergelegd bij de depositaris. Slechts de Engelse, Franse en Spaanse authentieke teksten worden beschikbaar gesteld voor ondertekening in Tampere op 18 juni 1998. De depositaris stelt zo spoedig mogelijk daarna de authentieke teksten in de Arabische, Chinese en Russische taal op.
Ten blijke waarvan de ondergetekenden, daartoe naar behoren gemachtigd, dit Verdrag hebben ondertekend.
Gedaan te Tampere (Finland), op 18 juni 1998.
 BIJLAGE.
 Art.  N. Lijst der Staten

 Staten/Organisatie Datum Authentificatie Type instemming Datum instemming Datum interne
inwerkingtreding
 ARGENTINIE 11/05/1999 Bekrachtiging 05/07/2007 04/08/2007
 ARMENIE   Toetreding 25/03/2008 24/04/2008
 BARBADOS   Toetreding 25/07/2003 08/01/2005
 BENIN 18/06/1998 Onbepaald
 BRAZILIE 12/03/1999 Onbepaald
 BULGARIJE 22/09/1999 Bekrachtiging 20/06/2000 08/01/2005
 BURUNDI 18/06/1998 Onbepaald
 België   Toetreding 02/07/2010 01/08/2010
 CANADA 15/06/1999 Bekrachtiging 18/05/2001 08/01/2005
 CHILI 18/06/1998 Onbepaald
 COLOMBIA   Toetreding 12/06/2008 12/07/2008
 CONGO (DEMOCRATISCHE REP.) 18/06/1998 Onbepaald
 COSTA RICA 20/06/2003 Onbepaald
 CYPRUS 18/06/1998 Bekrachtiging 14/07/2000 08/01/2005
 DENEMARKEN 18/06/1998 Bekrachtiging 02/06/2003 08/01/2005
 DOMINICA   Toetreding 26/12/2000 08/01/2005
 DUITSLAND 18/06/1998 Onbepaald
 EL SALVADOR 09/08/2000 Bekrachtiging 18/04/2002 08/01/2005
 ESTLAND 25/05/1999 Onbepaald
 FINLAND 18/06/1998 Aanvaarding 01/04/1999 08/01/2005
 FRANKRIJK   Toetreding 06/08/2009 05/09/2009
 GABON 27/04/2001 Onbepaald
 GHANA 18/06/1998 Onbepaald
 GUINEA   Toetreding 08/10/2002
 HAITI 11/02/1999 Onbepaald
 HONDURAS 25/02/1999 Onbepaald
 HONGARIJE 20/06/2003 Bekrachtiging 07/04/2004 08/01/2005
 IERLAND   Toetreding 16/08/2007 15/09/2007
 IJSLAND 20/06/2003 Onbepaald
 INDIA 29/11/1999 Bekrachtiging 29/11/1999 08/01/2005
 ITALIE 18/06/1998 Onbepaald
 KENIA 18/06/1998 Bekrachtiging 12/02/2003 08/01/2005
 KOEWEIT 18/06/1998 Bekrachtiging 13/06/2002 08/01/2005
 LIBANON 17/11/1998 Bekrachtiging 27/01/2006 26/02/2006
 LIBERIA   Toetreding 16/09/2005 16/10/2005
 LIECHTENSTEIN   Toetreding 08/06/2004 08/01/2005
 LITOUWEN   Toetreding 09/12/2004 08/01/2005
 MACEDONIE (VOORMALIGE JOEGOSLAVISCHE REP.) 03/12/1998 Onbepaald
 MADAGASCAR 12/09/2002 Onbepaald
 MALI 18/06/1998 Onbepaald
 MALTA 18/06/1998 Onbepaald
 MAROKKO 01/12/1998 Bekrachtiging 11/03/2003 08/01/2005
 MARSHALL (EIL.) 11/11/1998 Onbepaald
 MAURITANIE 18/06/1998 Onbepaald
 MONGOLIE 18/06/1998 Onbepaald
 MONTENEGRO   Toetreding 21/07/2010 20/08/2010
 NEDERLAND 19/12/2000 Aanvaarding 06/07/2001 08/01/2005
 NEPAL 23/04/1999 Onbepaald
 NICARAGUA 18/06/1998 Bekrachtiging 18/11/1999 08/01/2005
 NIGER 18/06/1998 Onbepaald
 OEZBEKISTAN 06/10/1998 Onbepaald
 OMAN 19/08/1999 Bekrachtiging 16/04/2003 08/01/2005
 PAKISTAN   Toetreding 30/01/2009 01/03/2009
 PANAMA 20/09/2001 Bekrachtiging 05/03/2003 08/01/2005
 PERU 14/01/1999 Bekrachtiging 27/10/2003 08/01/2005
 POLEN 18/06/1998 Onbepaald
 PORTUGAL 18/06/1998 Onbepaald
 ROEMENIE 18/06/1998 Bekrachtiging 17/11/2005 17/12/2005
 RUSLAND 14/03/2002 Onbepaald
 SAINT VINCENT ET GRENADE   Toetreding 14/08/2003 08/01/2005
 SENEGAL 20/11/1998 Onbepaald
 SLOVAKIJE 16/02/2000 Bekrachtiging 06/02/2001 08/01/2005
 SPANJE   Toetreding 27/02/2006 29/03/2006
 SRI LANKA 05/08/1999 Bekrachtiging 13/10/1999 08/01/2005
 ST. LUCIA 31/01/2000 Onbepaald
 SUDAN 04/12/1998 Onbepaald
 TADZJIKISTAN 18/06/1998 Onbepaald
 TONGA   Toetreding 08/05/2003 08/01/2005
 TSJAAD 20/10/1999 Onbepaald
 TSJECHISCHE REP. 04/09/2002 Bekrachtiging 17/06/2003 08/01/2005
 UGANDA 28/10/1998 Bekrachtiging 05/09/2002 08/01/2005
 URUGUAY 13/05/2003 Onbepaald
 VENEZUELA 03/04/2003 Bekrachtiging 13/05/2005 12/06/2005
 VERENIGD KONINKRIJK   Ondertekening 18/06/2003 08/01/2005
 VERENIGDE STATEN 17/11/1998 Onbepaald
 ZWEDEN 10/06/2003 Bekrachtiging 13/09/2004 08/01/2005
 ZWITSERLAND 18/06/1998 Bekrachtiging 24/04/2002 08/01/2005


text:
HOOFDSTUK I.  - Algemeen.
 Artikel    1 . Voor de toepassing van dit reglement worden verstaan onder :
1° het Commissariaat : het Vlaams Commissariaat voor de Media, met zetel Kunstlaan 52, 1000 Brussel;
2° de leden : de voorzitter en de commissarissen van het Commissariaat;
3° de gecoördineerde decreten : de decreten betreffende de radio-omroep en de televisie, gecoördineerd op 25 januari 1995;
4° het besluit : het besluit van de Vlaamse regering van 14 juli 1998 houdende de vaststelling van de procedure voor het Vlaams Commissariaat voor de Media;
5° de administratie : de administratie Media, afdeling Media-Innovatie en Media-Vergunningen van het ministerie van de Vlaamse Gemeenschap.
 HOOFDSTUK II.  - Werking van het Commissariaat.
 Art.    2 . De voorzitter leidt de vergaderingen van het Commissariaat. Bij verhindering of afwezigheid van de voorzitter wordt hij vervangen door de in leeftijd oudste commissaris.
 Art.    3 . Het Commissariaat komt bijeen op uitnodiging van de voorzitter, telkens wanneer deze het nodig acht of wanneer een commissaris het vraagt.
 Art.    4 . De uitnodigingen vermelden de agenda alsmede de plaats, de dag en het uur van vergadering.
 Art.    5 . § 1. De griffie stelt de agenda op onder het gezag van de voorzitter.
§ 2. Op de agenda worden geplaatst :
a) de goedkeuring van het verslag van de vorige vergadering;
b) elk punt dat door de voorzitter wordt voorgesteld;
c) de klachten en de verzoeken tot onderzoek van de Vlaamse regering, bedoeld in artikel 116quater van de gecoördineerde decreten;
d) de aanvragen tot erkenning of voor een vergunning, bedoeld in artikel 116ter, § 1 van de gecoördineerde decreten;
e) elk punt dat ten minste drie dagen voor de vergadering door een commissaris bij de voorzitter p/a de griffie is ingediend.
§ 3. In afwijking van §§ 1 en 2 kan het Commissariaat tijdens de vergadering een punt op de agenda plaatsen.
 Art.    6 . Als een punt van de agenda niet kan worden afgehandeld, wordt het naar een volgende vergadering verschoven.
 Art.    7 . Van elke vergadering wordt een verslag gemaakt. Het verslag wordt opgesteld door de griffie van het Commissariaat. Het verslag wordt op de eerstvolgende vergadering goedgekeurd.
 Art.    8 . § 1. Onverminderd het bepaalde in artikel 32 van het besluit omtrent het nemen van voorlopige maatregelen bedoeld in artikel 6 van dat besluit, moeten, om geldig te kunnen beslissen, ten minste twee leden aanwezig zijn. Indien dit quorum niet wordt bereikt, roept de voorzitter de commissarissen zo spoedig mogelijk opnieuw samen ter bespreking van dezelfde agenda. Over sancties als bedoeld in artikel 116septies van de gecoördineerde decreten kan niet worden beslist dan bij voltalligheid van het Commissariaat.
§ 2. Bij staking van stemmen is de stem van de voorzitter beslissend.
§ 3. Voor het horen van de partijen, bedoeld in artikel 24, § 1 van het besluit, volstaat de aanwezigheid van één lid, daartoe aangewezen door de voorzitter.
§ 4. Het horen geschiedt ambtshalve of op verzoek van de betrokkenen. De oproepen worden per aangetekende brief verzonden, tenminste acht dagen voorafgaand aan de dag waarop gehoord wordt. De betrokkenen mogen zich laten bijstaan door een raadsman.
 Art.    9 . Bij het einde van elke vergadering wordt de datum van de volgende vergadering vastgesteld.
 Art.    10 . De beslissingen van het Commissariaat worden ondertekend door de voorzitter en de griffier.
 Art.    11 . Het Commissariaat kan deskundigen uitnodigen.
 Art.    12 . Op de besprekingen en de notulen van de besprekingen van het Commissariaat is de zwijgplicht van toepassing. De beslissingen van het Commissariaat worden openbaar de eerste dag nadat zij aan de betrokken partijen zijn opgestuurd.
 HOOFDSTUK III.  - Procedure inzake klachten, ambtshalve onderzoeken en onderzoeken op verzoek van de Vlaamse regering.
 Art.    13 . De griffie acteert de ingediende klachten en de vragen om onderzoek van de Vlaamse regering. Op het verzoekschrift wordt de ontvangstdatum vermeld. De klachten en de vragen om onderzoek worden onmiddellijk naar de voorzitter en de commissarissen doorgestuurd.
 Art.    14 . Een afschrift van de klacht of het verzoek, met de daarbij horende documenten, wordt onmiddellijk doorgestuurd naar de administratie, met de vraag de klacht of het verzoek te onderzoeken en met de mededeling van de termijn binnen welke het rapport bij de griffie moet worden neergelegd. De administratie deelt onverwijld aan de griffie mede of er een beroep moet worden gedaan op een andere instantie dan het ministerie van de Vlaamse Gemeenschap. In bevestigend geval wordt de klager hiervan onmiddellijk op de hoogte gebracht. De administratie, kan op verzoek van het Commissariaat, haar onderzoeksrapport voor het Commissariaat toelichten.
 Art.    15 . Wanneer het Commissariaat zich voorneemt om een ambtshalve onderzoek in te stellen, wordt dit onmiddellijk door de griffie aan de administratie meegedeeld. Aan de administratie kan worden gevraagd een onderzoeksrapport neer te leggen.
 Art.    16 . De griffie acteert de bezwaarschriften die met het oog op een heroverweging tegen de beslissingen van het Commissariaat zijn ingediend. Op het bezwaarschrift wordt de ontvangstdatum vermeld. De bezwaarschriften worden onmiddellijk naar de voorzitter en de commissarissen doorgestuurd.
 Art.    17 . Een afschrift van het bezwaarschrift, met de daarbij horende documenten, wordt onmiddellijk doorgestuurd naar de administratie, met de vraag het bezwaarschrift te onderzoeken en met de mededeling van de termijn binnen welke het rapport bij de griffie moet worden neergelegd.
De administratie kan, op verzoek van het Commissariaat, haar onderzoeksrapport voor het Commissariaat toelichten.
 HOOFDSTUK IV.  - Procedure inzake erkenningen, vergunningen en kennisgevingen.
 Art.    18 . De griffie acteert de ingediende aanvragen voor erkenning of vergunning. Op de aanvraag wordt de ontvangstdatum vermeld. De aanvragen worden onmiddellijk naar de voorzitter en de commissarissen doorgestuurd.
 Art.    19 . Een afschrift van de aanvraag, met de daarbij horende documenten, wordt onmiddellijk doorgestuurd naar de administratie, met de vraag de aanvraag te onderzoeken en met de mededeling van de termijn binnen welke het rapport bij de griffie moet worden neergelegd. De administratie deelt onverwijld aan de griffie mede of er een beroep moet worden gedaan op een andere instantie dan het ministerie van de Vlaamse Gemeenschap. In bevestigend geval wordt de aanvrager hiervan onmiddellijk op de hoogte gebracht. De administratie kan, op verzoek van het Commissariaat, haar onderzoeksrapport voor het Commissariaat toelichten.
 Art.    20 . De griffie acteert de ingediende kennisgevingen, bedoeld in de artikelen 25, 26 en 27 van het besluit. Op de kennisgeving wordt de ontvangstdatum vermeld. De kennisgevingen worden onmiddellijk naar de voorzitter en de commissarissen doorgestuurd.
 Art.    21 . Een afschrift van de kennisgeving, met de daarbij horende documenten, wordt onmiddellijk doorgestuurd naar de administratie, met de vraag de kennisgeving te onderzoeken en met de mededeling van de termijn binnen welke het rapport bij de griffie moet worden neergelegd. De administratie deelt onverwijld aan de griffie mede of er een beroep moet worden gedaan op een andere instantie dan het ministerie van de Vlaamse Gemeenschap. In bevestigend geval wordt de kennisgever hiervan onmiddellijk op de hoogte gebracht. De administratie kan op verzoek van het Commissariaat haar onderzoeksrapport voor het Commissariaat toelichten.
 HOOFDSTUK V.  - De griffier en de griffie.
 Art.  22. § 1. De griffier heeft de bestuurlijke leiding en het dagelijks beheer van het Commissariaat, onder het hoge toezicht van de voorzitter of van de door deze aangewezen commissaris. De griffier leidt de griffie, is hoofd van het personeel dat door de Vlaamse regering ter beschikking van het Commissariaat is gesteld, wijst tussen dat personeel de persoon aan die als rekenplichtige optreedt, is ordonnateur voor de betalingen die door het Commissariaat worden gedaan en draagt zorg voor de relaties met de administratie.
§ 2. De taken van de griffie zijn :
- het opstellen van de uitnodigingen, de werkdocumenten, de verslagen van de vergaderingen, de ontwerpen van uitspraak van het Commissariaat en het jaarlijks activiteitenverslag dat uiterlijk op 15 maart van het jaar dat volgt op dat waarop het betrekking heeft aan de voorzitter en de commissarissen wordt voorgelegd;
- het voorbereiden van alle vergaderingen en zittingen;
- het verzamelen, rangschikken en bijhouden van documentatie en archiefstukken;
- het voeren van de briefwisseling die tot het dagelijks beheer van het Commissariaat behoort;
- in voorkomend geval, het opvragen van beeld- en klankmateriaal.
§ 3. De griffier verdeelt de werkzaamheden tussen de leden van het personeel dat ter beschikking van het Commissariaat is gesteld.
§ 4. Elk lid van de griffie is gemandateerd om aangetekende zendingen in ontvangst te nemen.
Aldus vastgesteld te Brussel, op 17 augustus 1998.