text:
Artikel  M. Op 29 juli 2004 zijn bij de Federale Overheidsdienst Buitenlandse Zaken, Buitenlandse Handel en Ontwikkelingssamenwerking van België de bekrachtigingsinstrumenten van de Republiek Polen betreffende bovenvermelde Akten neergelegd.
De neerlegging van deze instrumenten is gebeurd in overeenstemming met het nieuwe artikel 36 van het Verdrag van 13 december 1960, zoals gewijzigd bij artikel XXXIII van het Protocol van 12 februari 1981.
Het Protocol en de Overeenkomst zullen voor de Republiek Polen in werking treden op de eerste dag van de tweede maand volgende op de neerlegging van de bekrachtigingsinstrumenten, te weten op 1 september 2004.


type: legislation

jurisdiction: Belgium

text:
HOOFDSTUK I.  - Werkingssfeer van de overeenkomst
 Artikel    1 . Personen op wie de overeenkomst van toepassing is.
Deze Overeenkomst is van toepassing op personen die inwoner zijn van een overeenkomstsluitende Staat of van beide overeenkomstsluitende Staten.
 Art.    2 . Belastingen waarop de overeenkomst van toepassing is.
1. Deze Overeenkomst is van toepassing op belastingen naar het inkomen en naar het vermogen die, ongeacht de wijze van heffing, worden geheven ten behoeve van elke overeenkomstsluitende Staat, van de staatkundige onderdelen of plaatselijke gemeenschappen daarvan. De Overeenkomst is ook van toepassing op de in Joegoslavië geheven bijdragen met uitsluiting van de bijdragen voor sociale zekerheid.
2. Als belastingen naar het inkomen en naar het vermogen worden beschouwd alle belastingen die worden geheven naar het gehele inkomen, naar het gehele vermogen, of naar bestanddelen van het inkomen of van het vermogen, daaronder begrepen belastingen naar voordelen verkregen uit de vervreemding van roerende of onroerende goederen, belastingen naar het totale bedrag van de lonen of salarissen, alsmede belastingen naar waardevermeerdering. Voor de toepassing van deze Overeenkomst omvat de uitdrukking "belastingen" ook de bijdragen als zijn bedoeld in paragraaf 1 van dit artikel.
3. De bestaande belastingen waarop de Overeenkomst van toepassing is, zijn met name :
a) in België :
1° de personenbelasting;
2° de vennootschapsbelasting;
3° de rechtspersonenbelasting;
4° de belasting der niet-verblijfhouders;
5° de uitzonderlijke en tijdelijke solidariteitsbijdrage;
met inbegrip van de voorheffingen, de opdeciemen en opcentiemen op die belastingen en voorheffingen, en de aanvullende belastingen op de personenbelasting;
(hierna te noemen "Belgische belasting");
b) in Joegoslavië :
1° de belasting en de bijdragen op het inkomen van organisaties voor geassocieerde arbeid;
2° de belasting en de bijdragen op persoonlijke inkomsten uit niet-zelfstandige werkzaamheden;
3° de belasting en de bijdragen op persoonlijke inkomsten uit een landbouwbedrijf;
4° de belasting en de bijdragen op persoonlijke inkomsten uit zelfstandige economische en niet-economische werkzaamheden;
5° de belasting op persoonlijke inkomsten uit auteursrechten, octrooien en technische verbeteringen;
6° de belasting op inkomsten van vermogen en vermogensrechten;
7° de belasting op het vermogen;
8° de belasting op het totale inkomen van de staatsburgers;
9° de belasting op winsten van buitenlandse personen uit investeringen in een inlandse organisatie voor geassocieerde arbeid in het kader van een gemeenschappelijke onderneming;
10° de belasting op winsten van buitenlandse personen uit investeringswerkzaamheden;
11° de belasting op inkomsten van buitenlandse personen uit het vervoer van personen en goederen;
(hierna te noemen "Joegoslavische belasting").
4. De Overeenkomst is van toepassing op alle gelijke of in wezen gelijksoortige belastingen die na de datum van de ondertekening van deze Overeenkomst naast of in de plaats van de bestaande belastingen worden geheven. De bevoegde autoriteiten van de overeenkomstsluitende Staten delen elkaar alle wijzigingen die in hun onderscheidene belastingwetten zijn aangebracht, mede.
 HOOFDSTUK II.  - Begripsbepalingen.
 Art.    3 . Algemene bepalingen.
1. Voor de toepassing van deze Overeenkomst :
a) betekent de uitdrukking "België" het Koninkrijk België;
b) betekent de uitdrukking "Joegoslavië" de Socialistische Federale Republiek Joegoslavië;
c) betekenen de uitdrukkingen "een overeenkomstsluitende Staat" en "de andere overeenkomstsluitende Staat" België of Joegoslavië, al naar het zinsverband vereist;
d) betekent de uitdrukking "persoon" :
(i) in België, een natuurlijke persoon en een vennootschap;
(ii) in Joegoslavië; een natuurlijke persoon en een rechtspersoon;
e) betekent de uitdrukking "vennootschap" :
(i) in België, elke rechtspersoon of elke eenheid die voor de belastingheffing als een rechtspersoon wordt behandeld;
(ii) in Joegoslavië, elke organisatie voor geassocieerde arbeid of elke andere aan belasting onderworpen rechtspersoon;
f) betekenen de uitdrukkingen "onderneming van een overeenkomstsluitende Staat" en "onderneming van de andere overeenkomstsluitende Staat", al naar het zinsverband vereist, in België een onderneming gedreven door een inwoner van België en in Joegoslavië een organisatie voor geassocieerde arbeid en elke andere organisatie en gemeenschap met zelfbeheer, arbeiders die individueel zelfstandige werkzaamheden verrichten en een buiten het grondgebied van Joegoslavië gevestigde onderneming gedreven door een inwoner van Joegoslavië. Die uitdrukkingen omvatten niet de in artikel 14 vermelde werkzaamheden;
g) betekent de uitdrukking "onderdaan" :
(i) in België, elke natuurlijke persoon die de nationaliteit van België bezit;
(ii) in Joegoslavië, een staatsburger van Joegoslavië en elke andere natuurlijke persoon die zijn rechtspositie als zodanig ontleent aan de aldaar van kracht zijnde wetgeving;
h) betekent de uitdrukking "internationaal verkeer" elk vervoer door een schip of luchtvaartuig dat door een onderneming die haar plaats van werkelijke leiding in een overeenkomstsluitende Staat heeft, wordt geëxploiteerd, behalve indien het schip of het luchtvaartuig slechts tussen in de andere overeenkomstsluitende Staat gelegen plaatsen wordt geëxploiteerd;
i) betekent de uitdrukking "bevoegde autoriteit" :
(i) in België, de Minister van Financiën of zijn bevoegde vertegenwoordiger;
(ii) in Joegoslavië, het Federale Secretariaat voor Financiën of de bevoegde vertegenwoordiger daarvan.
2. Voor de toepassing van deze Overeenkomst door een overeenkomstsluitende Staat, heeft elke niet erin omschreven uitdrukking de betekenis welke die uitdrukking heeft volgens de wetgeving van die Staat met betrekking tot de belastingen waarop de Overeenkomst van toepassing is.
 Art.    4 . Fiscale woonplaats.
1. Voor de toepassing van deze Overeenkomst betekent de uitdrukking "inwoner van een overeenkomstsluitende Staat" iedere persoon wiens inkomen of vermogen, ingevolge de wetgeving van die Staat, aldaar aan belasting is onderworpen op grond van zijn woonplaats, verblijf, plaats van leiding of enige andere soortgelijke omstandigheid.
2. Indien een natuurlijke persoon ingevolge de bepaling van paragraaf 1 inwoner van beide overeenkomstsluitende Staten is, wordt zijn toestand op de volgende wijze geregeld :
a) hij wordt geacht inwoner te zijn van de overeenkomstsluitende Staat waar hij een duurzaam tehuis tot zijn beschikking heeft. Indien hij in beide overeenkomstsluitende Staten een duurzaam tehuis tot zijn beschikking heeft, wordt hij geacht inwoner te zijn van de overeenkomstsluitende Staat waarmede zijn persoonlijke en economische betrekkingen het nauwst zijn (middelpunt van de levensbelangen);
b) indien niet kan worden bepaald in welke overeenkomstsluitende Staat hij het middelpunt van zijn levensbelangen heeft of indien hij in geen van de overeenkomstsluitende Staten een duurzaam tehuis tot zijn beschikking heeft, wordt hij geacht inwoner te zijn van de overeenkomstsluitende Staat waar hij gewoonlijk verblijft;
c) indien hij in beide overeenkomstsluitende Staten of in geen van beide gewoonlijk verblijft, wordt hij geacht inwoner te zijn van de overeenkomstsluitende Staat waarvan hij onderdaan is;
d) indien hij onderdaan is van beide overeenkomstsluitende Staten of van geen van beide, regelen de bevoegde autoriteiten van de overeenkomstsluitende Staten de aangelegenheid in onderlinge overeenstemming.
3. Indien een andere dan een natuurlijke persoon ingevolge de bepaling van paragraaf 1 inwoner is van beide overeenkomstsluitende Staten, wordt hij geacht inwoner te zijn van de overeenkomstsluitende Staat waar de plaats van zijn werkelijke leiding is gelegen.
 Art.    5 . Vaste inrichting.
1. Voor de toepassing van deze Overeenkomst betekent de uitdrukking "vaste inrichting" een vaste bedrijfsinrichting waarin de werkzaamheden van de onderneming geheel of gedeeltelijk worden uitgeoefend.
2. De uitdrukking "vaste inrichting" omvat in het bijzonder :
a) een plaats waar leiding wordt gegeven;
b) een filiaal;
c) een kantoor;
d) een fabriek;
e) een werkplaats;
f) een mijn, steengroeve of enige andere plaats waar natuurlijke rijkdommen worden gewonnen;
g) de plaats van uitvoering van een bouwwerk of van constructie- of montagewerkzaamheden waarvan de duur twaalf maanden overschrijdt.
3. Een vaste inrichting wordt niet aanwezig geacht indien :
a) gebruik wordt gemaakt van inrichtingen, uitsluitend voor de opslag, uitstalling of aflevering van aan de onderneming toebehorende goederen;
b) een voorraad van aan de onderneming toebehorende goederen wordt aangehouden, uitsluitend voor de opslag, uitstalling of aflevering;
c) een voorraad van aan de onderneming toebehorende goederen wordt aangehouden, uitsluitend voor de bewerking of verwerking door een andere onderneming;
d) een vaste bedrijfsinrichting wordt aangehouden, uitsluitend om voor de onderneming goederen aan te kopen of inlichtingen in te winnen;
e) een vaste bedrijfsinrichting wordt aangehouden uitsluitend voor reclamedoeleinden, voor het geven van inlichtingen, voor wetenschappelijk onderzoek of voor soortgelijke werkzaamheden ten behoeve van de onderneming, die van voorbereidende aard zijn of het karakter van hulpwerkzaamheden hebben.
4. Een persoon - niet zijnde een onafhankelijke vertegenwoordiger op wie paragraaf 5 van toepassing is - die in een overeenkomstsluitende Staat voor een onderneming van de andere overeenkomstsluitende Staat werkzaam is, wordt als een in de eerstbedoelde Staat aanwezige vaste inrichting beschouwd, indien hij in die Staat een machtiging bezit om namens de onderneming overeenkomsten af te sluiten en dit recht gewoonlijk uitoefent, tenzij zijn werkzaamheden beperkt blijven tot de aankoop van goederen voor de onderneming.
5. Een onderneming van een overeenkomstsluitende Staat wordt niet geacht een vaste inrichting in de andere overeenkomstsluitende Staat te bezitten op grond van de enkele omstandigheid dat zij in die andere Staat zaken doet door middel van een makelaar, een algemeen commissionair of enige andere onafhankelijke vertegenwoordiger, indien deze personen in de normale uitoefening van hun bedrijf handelen.
6. De enkele omstandigheid dat een vennootschap die inwoner is van een overeenkomstsluitende Staat een vennootschap beheerst of door een vennootschap wordt beheerst die inwoner is van de andere overeenkomstsluitende Staat of die in die andere Staat zaken doet (hetzij met behulp van een vaste inrichting hetzij op andere wijze), stempelt één van beide vennootschappen niet tot een vaste inrichting van de andere.
 HOOFDSTUK III.  - Belastingheffing naar het inkomen.
 Art.    6 . Inkomsten uit onroerende goederen.
1. Inkomsten uit onroerende goederen, inkomsten uit landbouw- of bosbedrijven daaronder begrepen, mogen worden belast in de overeenkomstsluitende Staat waar deze goederen zijn gelegen.
2. Voor de toepassing van deze Overeenkomst heeft de uitdrukking "onroerende goederen" de betekenis die daaraan wordt toegekend door het recht van de overeenkomstsluitende Staat waar de desbetreffende goederen zijn gelegen. Schepen en luchtvaartuigen worden niet als onroerende goederen beschouwd.
3. De bepalingen van paragraaf 1 zijn van toepassing op inkomsten verkregen uit de rechtstreekse exploitatie of het rechtstreekse genot, uit het verhuren of verpachten, of uit elke andere vorm van exploitatie van onroerende goederen.
4. De bepalingen van de paragrafen 1 en 3 zijn ook van toepassing op inkomsten uit onroerende goederen van een onderneming en op inkomsten uit onroerende goederen gebezigd voor de uitoefening van een zelfstandig beroep.
 Art.    7 . Ondernemingswinst.
1. Winst van een onderneming van een overeenkomstsluitende Staat is slechts in die Staat belastbaar tenzij de onderneming in de andere overeenkomstsluitende Staat haar bedrijf uitoefent met behulp van een aldaar gevestigde vaste inrichting. Indien de onderneming aldus haar bedrijf uitoefent, mag de winst van de onderneming in de andere Staat worden belast, maar slechts in zoverre als zij aan die vaste inrichting kan worden toegerekend.
2. Onder voorbehoud van de bepalingen van paragraaf 3 wordt, indien een onderneming van een overeenkomstsluitende Staat in de andere overeenkomstsluitende Staat haar bedrijf uitoefent met behulp van een aldaar gevestigde vaste inrichting, in elke overeenkomstsluitende Staat aan die vaste inrichting de winst toegerekend die zij geacht zou kunnen worden te behalen indien zij een onafhankelijke onderneming zou zijn, die dezelfde of soortgelijke werkzaamheden zou uitoefenen onder dezelfde of soortgelijke omstandigheden en die met de onderneming waarvan zij een vaste inrichting is geheel onafhankelijk zou handelen.
3. Bij het bepalen van de winst van een vaste inrichting worden in aftrek toegelaten kosten, daaronder begrepen kosten van leiding en algemene beheerskosten, die ten behoeve van de vaste inrichting zijn gemaakt, hetzij in de Staat waar de vaste inrichting is gevestigd, hetzij elders.
4. De aan een vaste inrichting toe te rekenen winst wordt op basis van de boekhouding van de vaste inrichting bepaald. Indien die boekhouding geen passende basis biedt voor het bepalen van de winst van de vaste inrichting, mag die winst worden bepaald op basis van een verdeling van de totale winst van de onderneming over haar verschillende delen; de gevolgde methode van verdeling moet echter zodanig zijn dat het resultaat in overeenstemming is met de in dit artikel neergelegde beginselen. Indien nodig trachten de bevoegde autoriteiten van de overeenkomstsluitende Staten overeenstemming te bereiken omtrent de methode van verdeling van de winst van de onderneming.
5. Geen winst wordt aan een vaste inrichting toegerekend enkel op grond van aankoop door die vaste inrichting van goederen voor de onderneming.
6. Voor de toepassing van de voorgaande paragrafen wordt de aan de vaste inrichting toe te rekenen winst van jaar tot jaar volgens dezelfde methode bepaald, tenzij er een goede en genoegzame reden bestaat om hiervan af te wijken.
7. De bepalingen van dit artikel zijn van toepassing op de winst die een inwoner van België in Joegoslavië verkrijgt op grond van zijn deelneming in een gemeenschappelijke onderneming die hij met een Joegoslavische onderneming heeft opgezet.
8. Indien in de winst inkomstenbestanddelen zijn begrepen die afzonderlijk in andere artikelen van deze Overeenkomst worden behandeld, worden de bepalingen van die artikelen niet aangetast door de bepalingen van dit artikel.
 Art.    8 . Zeevaart en luchtvaart.
1. Winst uit de exploitatie van schepen of luchtvaartuigen in internationaal verkeer is slechts belastbaar in de overeenkomstsluitende Staat waar de plaats van de werkelijke leiding van de onderneming is gelegen.
2. Indien de plaats van de werkelijke leiding van een scheepvaartonderneming zich aan boord van een schip bevindt, wordt deze plaats geacht te zijn gelegen in de overeenkomstsluitende Staat waar het schip zijn thuishaven heeft, of, indien er geen thuishaven is, in de overeenkomstsluitende Staat waarvan de exploitant van het schip inwoner is.
3. De bepalingen van paragraaf 1 zijn ook van toepassing op winst verkregen uit de deelneming aan een pool, een gemeenschappelijk bedrijf of een internationaal bedrijfslichaam.
 Art.    9 . Afhankelijke ondernemingen.
Indien
a) een onderneming van een overeenkomstsluitende Staat onmiddellijk of middellijk deelneemt aan de leiding van, aan het toezicht op, dan wel in het kapitaal van een onderneming van de andere overeenkomstsluitende Staat, of
b) dezelfde personen onmiddellijk of middellijk deelnemen aan de leiding van, aan het toezicht op, dan wel in het kapitaal van een onderneming van een overeenkomstsluitende Staat en van een onderneming van de andere overeenkomstsluitende Staat,
en, in het ene of in het andere geval, tussen de twee ondernemingen in hun handelsbetrekkingen of financiële betrekkingen, voorwaarden worden overeengekomen of opgelegd die afwijken van die welke zouden worden overeengekomen tussen onafhankelijke ondernemingen, mag winst die één van de ondernemingen zonder deze voorwaarden zou hebben behaald maar ten gevolge van die voorwaarden niet heeft behaald, worden begrepen in de winst van die onderneming en dienovereenkomstig worden belast.
 Art.    10 . Dividenden.
1. Dividenden betaald door een vennootschap die inwoner is van een overeenkomstsluitende Staat aan een inwoner van de andere overeenkomstsluitende Staat, mogen in die andere Staat worden belast.
2. Deze dividenden mogen echter in de overeenkomstsluitende Staat waarvan de vennootschap die de dividenden betaalt inwoner is overeenkomstig de wetgeving van die Staat worden belast, maar de aldus geheven belasting mag niet hoger zijn dan :
a) 10 percent van het brutobedrag van de dividenden indien de genieter een vennootschap is die onmiddellijk ten minste 25 percent bezit van het kapitaal van de vennootschap die de dividenden betaalt;
b) 15 percent van het brutobedrag van de dividenden in alle andere gevallen.
Deze paragraaf laat onverlet de belastingheffing van de vennootschap ter zake van de winst waaruit de dividenden worden betaald.
3. De uitdrukking "dividenden", zoals gebezigd in dit artikel, betekent inkomsten uit aandelen of andere rechten op een aandeel in de winst, met uitzondering van schuldvorderingen, alsmede inkomsten uit andere rechten in vennootschappen die volgens de wetgeving van de Staat waarvan de uitkerende vennootschap inwoner is, op dezelfde wijze als inkomsten uit aandelen in de belastingheffing worden betrokken.
4. De bepalingen van de paragrafen 1 en 2 zijn niet van toepassing indien de genieter van de dividenden, die inwoner is van een overeenkomstsluitende Staat, in de andere overeenkomstsluitende Staat waarvan de vennootschap die de dividenden betaalt inwoner is, een nijverheids- of handelsbedrijf met behulp van een aldaar gevestigde vaste inrichting of een zelfstandig beroep door middel van een aldaar gevestigde vaste basis uitoefent en het aandelenbezit uit hoofde waarvan de dividenden worden betaald, met die vaste inrichting of die vaste basis wezenlijk is verbonden. In dat geval zijn de bepalingen van artikel 7 of van artikel 14, naar het geval, van toepassing.
5. Indien een vennootschap die inwoner is van een overeenkomstsluitende Staat winst of inkomsten verkrijgt uit de andere overeenkomstsluitende Staat, mag die andere Staat geen belasting heffen op dividenden die door de vennootschap aan een inwoner van de eerstbedoelde Staat worden betaald noch de niet-uitgedeelde winst van de vennootschap onderwerpen aan een belasting op niet-uitgedeelde winst, zelfs indien de betaalde dividenden of de niet-uitgedeelde winst geheel of gedeeltelijk bestaan uit winst of inkomsten die uit die andere Staat afkomstig zijn. Deze bepaling belet die andere Staat niet belasting te heffen op dividenden die betrekking hebben op een aandelenbezit dat wezenlijk is verbonden met een in die andere Staat gelegen vaste inrichting of vaste basis.
 Art.    11 . Interest.
1. Interest afkomstig uit een overeenkomstsluitende Staat en betaald aan een inwoner van de andere overeenkomstsluitende Staat, mag in die andere Staat worden belast.
2. Deze interest mag echter in de overeenkomstsluitende Staat waaruit hij afkomstig is overeenkomstig de wetgeving van die Staat worden belast, maar de aldus geheven belasting mag niet hoger zijn dan 15 percent van het brutobedrag van de interest.
3. De uitdrukking "interest", zoals gebezigd in dit artikel, betekent inkomsten uit schuldvorderingen van welke aard ook, al dan niet gewaarborgd door hypotheek of al dan niet aanspraak gevend op een aandeel in de winst van de schuldenaar, en in het bijzonder inkomsten uit overheidsleningen en obligaties, daaronder begrepen premies en loten op die effecten.
Voor de toepassing van dit artikel omvat de uitdrukking "interest" echter niet boeten voor laattijdige betaling.
4. De bepalingen van de paragrafen 1 en 2 zijn niet van toepassing indien de genieter van de interest, die inwoner is van een overeenkomstsluitende Staat, in de andere overeenkomstsluitende Staat waaruit de interest afkomstig is, een nijverheids- of handelsbedrijf met behulp van een aldaar gevestigde vaste inrichting of een zelfstandig beroep door middel van een aldaar gevestigde vaste basis uitoefent en de schuldvordering uit hoofde waarvan de interest is verschuldigd, met die vaste inrichting of die vaste basis wezenlijk is verbonden. In dat geval zijn de bepalingen van artikel 7 of van artikel 14, naar het geval, van toepassing.
5. Interest wordt geacht uit een overeenkomstsluitende Staat afkomstig te zijn indien de schuldenaar die Staat zelf is, een staatkundig onderdeel, een plaatselijke gemeenschap of een inwoner van die Staat.
6. Niettegenstaande de bepalingen van paragraaf 5 wordt interest geacht afkomstig te zijn uit de overeenkomstsluitende Staat waarin de schuldenaar van de interest, ongeacht of hij inwoner van een overeenkomstsluitende Staat is of niet, een vaste inrichting of een vaste basis heeft waarmede de schuld, ter zake waarvan de interest wordt betaald, wezenlijk is verbonden en die de last van de interest draagt.
7. Indien, ten gevolge van een bijzondere verhouding tussen de schuldenaar en de genieter of tussen hen beiden en een derde, het bedrag van de betaalde interest, gelet op de schuldvordering waarvoor hij wordt betaald, hoger is dan het bedrag dat zonder zulk een verhouding door de schuldenaar en de genieter zou zijn overeengekomen, zijn de bepalingen van dit artikel slechts op het laatstbedoelde bedrag van toepassing. In dat geval mag het daarboven uitgaande deel van de interest in de overeenkomstsluitende Staat waaruit de interest afkomstig is overeenkomstig de wetgeving van die Staat worden belast.
 Art.    12 . Royalty's.
1. Royalty's afkomstig uit een overeenkomstsluitende Staat en betaald aan de inwoner van de andere overeenkomstsluitende Staat, mogen in die andere Staat worden belast.
2. Deze royalty's mogen echter in de overeenkomstsluitende Staat waaruit zij afkomstig zijn overeenkomstig de wetgeving van die Staat worden belast, maar de aldus geheven belasting mag niet hoger zijn dan 10 percent van het brutobedrag van de royalty's.
3. De uitdrukking "royalty's", zoals gebezigd in dit artikel, betekent vergoedingen van welke aard ook voor het gebruik van, of voor het recht van gebruik van, een auteursrecht op een werk op het gebied van letterkunde, kunst of wetenschap, daaronder begrepen bioscoopfilms, films en banden voor televisie of radio, van een octrooi, een fabrieks- of handelsmerk, een tekening, een model, een plan, een geheim recept of een geheime werkwijze, alsmede voor het gebruik van, of voor het recht van gebruik van, nijverheids- of handelsuitrusting of wetenschappelijke uitrusting of voor inlichtingen omtrent ervaringen op het gebied van nijverheid, handel of wetenschap.
4. De bepalingen van de paragrafen 1 en 2 zijn niet van toepassing indien de genieter van de royalty's, die inwoner is van een overeenkomstsluitende Staat, in de andere overeenkomstsluitende Staat waaruit de royalty's afkomstig zijn, een nijverheids- of handelsbedrijf met behulp van een aldaar gevestigde vaste inrichting of een zelfstandig beroep door middel van een aldaar gevestigde vaste basis uitoefent en het recht of het goed uit hoofde waarvan de royalty's verschuldigd zijn, met die vaste inrichting of die vaste basis wezenlijk is verbonden. In dat geval zijn de bepalingen van artikel 7 of van artikel 14, naar het geval, van toepassing.
5. Royalty's worden geacht uit een overeenkomstsluitende Staat afkomstig te zijn indien de schuldenaar die Staat zelf is, een staatkundig onderdeel, een plaatselijke gemeenschap of een inwoner van die overeenkomstsluitende Staat.
6. Niettegenstaande de bepalingen van paragraaf 5 worden royalty's geacht afkomstig te zijn uit de overeenkomstsluitende Staat waarin de schuldenaar van de royalty's, ongeacht of hij inwoner van een overeenkomstsluitende Staat is of niet, een vaste inrichting of een vaste basis heeft waarmede de verbintenis uit hoofde waarvan de royalty's worden betaald werd aangegaan en die de last van de royalty's draagt.
7. Indien, ten gevolge van een bijzondere verhouding tussen de schuldenaar en de genieter of tussen hen beiden en een derde, het bedrag van de betaalde royalty's, gelet op het gebruik, het recht of de inlichtingen waarvoor zij worden betaald, hoger is dan het bedrag dat zonder zulk een verhouding door de schuldenaar en de genieter zou zijn overeengekomen, zijn de bepalingen van dit artikel slechts op het laatstbedoelde bedrag van toepassing. In dat geval mag het daarboven uitgaande deel van de royalty's in de overeenkomstsluitende Staat waaruit de royalty's afkomstig zijn overeenkomstig de wetgeving van die Staat worden belast.
 Art.    13 . Vermogenswinst.
1. Voordelen verkregen uit de vervreemding van onroerende goederen mogen worden belast in de overeenkomstsluitende Staat waar deze goederen zijn gelegen.
2. Voordelen verkregen uit de vervreemding van roerende goederen die deel uitmaken van het bedrijfsvermogen van een vaste inrichting die een onderneming van een overeenkomstsluitende Staat in de andere overeenkomstsluitende Staat heeft, of van roerende goederen die behoren tot een vaste basis die een inwoner van een overeenkomstsluitende Staat in de andere overeenkomstsluitende Staat tot zijn beschikking heeft voor de uitoefening van een zelfstandig beroep, daaronder begrepen voordelen verkregen uit de vervreemding van die vaste inrichting (alleen of tezamen met de gehele onderneming) of van die vaste basis, mogen in de andere Staat worden belast.
3. Niettegenstaande de bepalingen van paragraaf 2 zijn voordelen verkregen uit de vervreemding van schepen of luchtvaartuigen die in internationaal verkeer worden geëxploiteerd of van roerende goederen die bij de exploitatie van die schepen of luchtvaartuigen worden gebruikt, slechts belastbaar in de overeenkomstsluitende Staat waar de plaats van de werkelijke leiding van de onderneming is gelegen.
4. Voordelen verkregen uit de vervreemding van alle andere goederen dan die vermeld in de paragrafen 1, 2 en 3 zijn slechts belastbaar in de overeenkomstsluitende Staat waarvan de vervreemder inwoner is.
 Art.    14 . Zelfstandige beroepen.
1. Inkomsten verkregen door een inwoner van een overeenkomstsluitende Staat in de uitoefening van een vrij beroep of ter zake van andere zelfstandige werkzaamheden van soortgelijke aard mogen in die overeenkomstsluitende Staat worden belast. Onder voorbehoud van het bepaalde in paragraaf 2 zijn deze inkomsten in de andere overeenkomstsluitende Staat vrijgesteld van belasting.
2. Inkomsten verkregen door een inwoner van een overeenkomstsluitende Staat in de uitoefening van een vrij beroep of ter zake van andere zelfstandige werkzaamheden van soortgelijke aard in de anderen overeenkomstsluitende Staat mogen in die andere overeenkomstsluitende Staat worden belast indien de inwoner in die andere overeenkomstsluitende Staat verblijft gedurende een tijdvak of tijdvakken die in het desbetreffende kalenderjaar een totaal van 183 dagen te boven gaan.
3. De uitdrukking "vrij beroep" omvat in het bijzonder zelfstandige werkzaamheden op het gebied van wetenschap, letterkunde, kunst, opvoeding of onderwijs, alsmede de zelfstandige werkzaamheden van artsen, advocaten, ingenieurs, architecten, tandartsen en accountants.
 Art.    15 . Niet-zelfstandige beroepen.
1. Onder voorbehoud van de bepalingen van de paragrafen 2 tot 6 zijn lonen, salarissen en andere soortgelijke beloningen verkregen door een inwoner van een overeenkomstsluitende Staat ter zake van een dienstbetrekking slechts in die Staat belastbaar, tenzij de dienstbetrekking in de andere overeenkomstsluitende Staat wordt uitgeoefend. Indien de dienstbetrekking aldaar wordt uitgeoefend, mogen de ter zake daarvan verkregen beloningen in die andere Staat worden belast.
2. Beloningen verkregen door een inwoner van een overeenkomstsluitende Staat ter zake van een in de andere overeenkomstsluitende Staat uitgeoefende dienstbetrekking zijn slechts in de eerstbedoelde Staat belastbaar, indien :
a) de genieter in de andere Staat verblijft gedurende een tijdvak of tijdvakken die in het desbetreffende kalenderjaar een totaal van 183 dagen niet te boven gaan, en
b) de beloningen worden betaald door of namens een persoon die niet inwoner van de andere Staat is, en
c) de beloningen niet ten laste komen van een vaste inrichting of een vaste basis, die deze persoon in de andere Staat heeft.
3.
a) Beloningen betaald door een overeenkomstsluitende Staat of een staatkundig onderdeel of plaatselijke gemeenschap daarvan aan een natuurlijke persoon, zijn slechts in die Staat belastbaar.
b) Beloningen betaald door een overeenkomstsluitende Staat of een staatkundig onderdeel of plaatselijke gemeenschap daarvan aan een natuurlijke persoon, zijn slechts in die andere overeenkomstsluitende Staat belastbaar indien de dienstbetrekking in die Staat wordt uitgeoefend en de genieter een inwoner van die Staat is die :
(i) onderdaan is van die Staat, of
(ii) niet uitsluitend met het oog op het uitoefenen van de dienstbetrekking inwoner van die Staat is geworden.
4. Beloningen verkregen door een natuurlijke persoon ter zake van een dienstbetrekking uitgeoefend in het kader van een nijverheids- of handelsbedrijf gedreven door een overeenkomstsluitende Staat of een staatkundig onderdeel of plaatselijke gemeenschap daarvan, zijn belastbaar overeenkomstig de bepalingen van de paragrafen 1 en 2.
5. Beloningen verkregen door een natuurlijke persoon ter zake van dienstbetrekking uitgeoefend bij de Gemeenschappelijke Economische Vertegenwoordiging van Joegoslavië of de Toeristische Federatie van Joegoslavië, zijn slechts in Joegoslavië belastbaar.
6. Beloningen verkregen ter zake van een dienstbetrekking uitgeoefend aan boord van een schip of luchtvaartuig in internationaal verkeer, mogen worden belast in de overeenkomstsluitende Staat waar de plaats van de werkelijke leiding van de onderneming is gelegen.
7. De bepalingen van dit artikel zijn niet van toepassing op de inkomsten die in artikel 6, paragrafen 1 en 2, en in de artikelen 18 en 19 worden behandeld.
 Art.    16 . Tantièmes en Honoraria verkregen ter zake van Werkzaamheden in Ondernemingsraden.
1. Tantièmes, presentiegelden en soortgelijke beloningen, verkregen door een inwoner van Joegoslavië in zijn hoedanigheid van lid van de raad van beheer of van toezicht of van een gelijkaardig orgaan van een vennootschap die inwoner is van België, mogen in België worden belast.
2. Honoraria en soortgelijke beloningen, verkregen door een inwoner van België in zijn hoedanigheid van lid van een ondernemingsraad van een vennootschap die inwoner is van Joegoslavië, mogen in Joegoslavië worden belast.
3. Beloningen die een persoon, op wie paragraaf 1 of 2 van toepassing is, van de vennootschap verkrijgt ter zake van de uitoefening van dagelijkse werkzaamheden, mogen overeenkomstig de bepalingen van artikel 15, paragraaf 1 of 2, worden belast.
 Art.    17 . Artiesten en Sportbeoefenaars.
1. Niettegenstaande de bepalingen van de artikelen 14 en 15, paragrafen 1 en 2, mogen inkomsten die artiesten, zoals toneelspelers, film-, radio- of televisieartiesten en musici, alsmede sportbeoefenaars, als zodanig uit hun persoonlijke werkzaamheden verkrijgen, worden belast in de overeenkomstsluitende Staat waar deze werkzaamheden worden verricht.
2. Indien inkomsten uit werkzaamheden die een artiest of een sportbeoefenaar persoonlijk en als zodanig verricht, niet worden toegekend aan de artiest of aan de sportbeoefenaar zelf maar aan een andere persoon, mogen die inkomsten, niettegenstaande de bepalingen van de artikelen 7, 14 en 15, paragrafen 1 en 2, worden belast in de overeenkomstsluitende Staat waar de werkzaamheden van de artiest of de sportbeoefenaar worden verricht.
3. Niettegenstaande de bepalingen van de paragrafen 1 en 2 zijn inkomsten uit werkzaamheden die een artiest of een sportbeoefenaar, die inwoner is van een overeenkomstsluitende Staat, persoonlijk en als zodanig verricht, slechts in die Staat belastbaar, indien de werkzaamheden in de andere overeenkomstsluitende Staat worden verricht in het kader van een programma van uitwisseling op het gebied van cultuur of sport dat door beide overeenkomstsluitende Staten is goedgekeurd.
 Art.    18 . Pensioenen.
1. Pensioenen en andere soortgelijke beloningen betaald aan een inwoner van een overeenkomstsluitende Staat ter zake van een vroegere dienstbetrekking zijn slechts belastbaar in de overeenkomstsluitende Staat waarvan de genieter van het pensioen inwoner is.
2.
a) Niettegenstaande de bepalingen van paragraaf 1, zijn die pensioenen en andere soortgelijke beloningen die door een overeenkomstsluitende Staat of een staatkundig onderdeel of plaatselijke gemeenschap daarvan, hetzij ten laste van de begroting, hetzij uit speciale fondsen, aan een natuurlijke persoon worden betaald, slechts in die Staat belastbaar.
b) Die pensioenen zijn evenwel slechts in de andere overeenkomstsluitende Staat belastbaar indien de genieter onderdaan en inwoner is van die Staat.
3. Pensioenen verkregen door een natuurlijke persoon ter zake van een dienstbetrekking uitgeoefend in het kader van een nijverheids- of handelsbedrijf uitgeoefend door een overeenkomstsluitende Staat of een staatkundig onderdeel of plaatselijke gemeenschap daarvan, zijn slechts belastbaar in de overeenkomstsluitende Staat waarvan de natuurlijke persoon inwoner is.
 Art.    19 . Leraren.
1. Beloningen welke een hoogleraar of leraar, die inwoner van een overeenkomstsluitende Staat is, of onmiddellijk tevoren was, en die in de andere overeenkomstsluitende Staat verblijft gedurende en tijdvak van ten hoogste twee jaar om zijn hogere studies voort te zetten of onderzoek te verrichten of om aan een universiteit of andere erkende onderwijsinrichting onderwijs te geven, voor de uitoefening van die werkzaamheden ontvangt, zijn in die andere Staat niet belastbaar.
2. De bepalingen van paragraaf 1 zijn niet van toepassing op inkomsten verkregen uit het verrichten van onderzoek, indien dat onderzoek niet in het algemeen belang maar in de eerste plaats in het particulier belang van een of meer bepaalde personen wordt verricht.
 Art.    20 . Studenten, Leerlingen en Stagiairs.
1. Bedragen die een student, een leerling of een voor een beroep of bedrijf in opleiding zijnde persoon, die inwoner is, of onmiddellijk vóór zijn bezoek aan een overeenkomstsluitende Staat inwoner was, van de andere overeenkomstsluitende Staat en die uitsluitend voor zijn studie of opleiding in de eerstbedoelde Staat verblijft, ontvangt ten behoeve van zijn onderhoud, studie of opleiding, zijn in die Staat niet belastbaar op voorwaarde dat die bedragen welke aan hem worden overgemaakt afkomstig zijn uit bronnen buiten die Staat.
2. Niettegenstaande de bepalingen van de artikelen 14 en 15, paragrafen 1 en 2, zijn inkomsten verkregen door een in paragraaf 1 bedoelde student, leerling of voor een beroep of bedrijf in opleiding zijnde persoon ter zake van werkzaamheden uitgeoefend in de overeenkomstsluitende Staat waar hij voor zijn studie of opleiding verblijft, in die Staat niet belastbaar tenzij die inkomsten hoger zijn dan het bedrag dat nodig is voor zijn onderhoud, studie of opleiding.
 Art.    21 . Andere inkomsten.
1. Ongeacht de afkomst ervan zijn bestanddelen van het inkomen van een inwoner van een overeenkomstsluitende Staat die niet in de voorgaande artikelen van deze Overeenkomst worden behandeld, slechts in die Staat belastbaar.
2. De bepaling van paragraaf 1 is niet van toepassing indien de genieter van het inkomen, die inwoner is van een overeenkomstsluitende Staat, in de andere overeenkomstsluitende Staat een nijverheids- of handelsbedrijf met behulp van een aldaar gevestigde vaste inrichting of een zelfstandig beroep door middel van een aldaar gevestigde vaste basis uitoefent en het recht of het goed dat het inkomen oplevert, met die vaste inrichting of die vaste basis wezenlijk is verbonden. In dat geval zijn de bepalingen van artikel 7 of van artikel 14, naar het geval, van toepassing.
 HOOFDSTUK IV. - Belastingheffing naar het vermogen.
 Art.    22 . Vermogen.
1. Vermogen bestaand uit onroerende goederen mag worden belast in de overeenkomstsluitende Staat waar deze goederen zijn gelegen.
2. Vermogen bestaande uit roerende goederen die deel uitmaken van het bedrijfsvermogen van een vaste inrichting van een onderneming of uit roerende goederen die behoren tot een vaste basis gebezigd voor de uitoefening van een zelfstandig beroep, mag worden belast in de overeenkomstsluitende Staat waar de vaste inrichting of vaste basis is gelegen.
3. Schepen en luchtvaartuigen die in internationaal verkeer worden geëxploiteerd alsmede roerende goederen die bij de exploitatie van die schepen en luchtvaartuigen worden gebruikt, zijn slechts belastbaar in de overeenkomstsluitende Staat waar de plaats van de werkelijke leiding van de onderneming is gelegen.
4. Alle andere bestanddelen van het vermogen van een inwoner van een overeenkomstsluitende Staat zijn slechts in die Staat belastbaar.
 HOOFDSTUK V.  - Vermijding van dubbele belasting.
 Art.    23 . Wijze waarop dubbele belasting wordt vermeden.
In België wordt dubbele belasting op de volgende wijze vermeden :
a) Indien een inwoner van België inkomsten verkrijgt die ingevolge de Overeenkomst in Joegoslavië mogen worden belast en waarop de bepalingen van de subparagraaf b) hierna niet van toepassing zijn, of vermogensbestanddelen bezit die ingevolge de bepalingen van de Overeenkomst in Joegoslavië mogen worden belast, stelt België deze inkomsten of vermogensbestanddelen vrij van belasting, maar om het bedrag van de belasting op het overige inkomen of vermogen van die inwoner te berekenen mag België het tarief toepassen dat van toepassing zou zijn indien die inkomsten of vermogensbestanddelen niet waren vrijgesteld.
b) Met betrekking tot dividenden die belastbaar zijn ingevolge artikel 10, paragraaf 2, interest die belastbaar is ingevolge artikel 11, paragraaf 2 of 7, en royalty's die belastbaar zijn ingevolge artikel 12, paragraaf 2 of 7, wordt het forfaitaire gedeelte van de buitenlandse belasting waarin de Belgische wetgeving voorziet, onder de voorwaarden en tegen het tarief van die wetgeving, verrekend met de Belgische belasting op die inkomsten.
2. In Joegoslavië wordt dubbele belasting op de volgende wijze vermeden :
a) Indien een inwoner van Joegoslavië inkomen verkrijgt of vermogen bezit dat ingevolge de bepalingen van deze Overeenkomst in België mag worden belast, stelt Joegoslavië, onder voorbehoud van de bepaling van de subparagraaf b) hierna, dat inkomen of vermogen vrij van belasting, maar om het bedrag van de belasting op het overige inkomen of vermogen van die persoon te berekenen mag Joegoslavië het tarief toepassen dat van toepassing zou zijn indien het vrijgestelde inkomen of vermogen niet was vrijgesteld.
b) Indien een inwoner van Joegoslavië inkomen verkrijgt dat ingevolge de bepalingen van de artikelen 10, 11 en 12 in België mag worden belast, verleent Joegoslavië een vermindering op de belasting naar het inkomen van die persoon tot een bedrag dat gelijk is aan de in België geheven belasting. Deze vermindering mag echter niet dat deel van de belasting overschrijden dat, berekend vóór het verlenen van de vermindering, overeenstemt met het uit België verkregen inkomen.
 HOOFDSTUK VI.  - Bijzondere bepalingen
 Art.    24 . Regeling voor onderling overleg.
1. Indien een inwoner van een overeenkomstsluitende Staat van oordeel is dat de maatregelen van een overeenkomstsluitende Staat of van beide overeenkomstsluitende Staten voor hem leiden of zullen leiden tot een belastingheffing die niet in overeenstemming is met deze Overeenkomst, kan hij, onverminderd de rechtsmiddelen waarin het interne recht van die Staten voorziet, zijn geval voorleggen aan de bevoegde autoriteit van de overeenkomstsluitende Staat waarvan hij inwoner is. Het geval moet worden voorgelegd binnen drie jaar nadat de maatregel die een belastingheffing ten gevolge heeft die niet in overeenstemming is met de Overeenkomst, voor het eerst te zijner kennis is gebracht.
2. De bevoegde autoriteit tracht, indien het bezwaar haar gegrond voorkomt en indien zij niet zelf in Staat is tot een bevredigende oplossing ervan te komen, de aangelegenheid in onderlinge overeenstemming met de bevoegde autoriteit van de andere overeenkomstsluitende Staat te regelen, ten einde een belastingsheffing die niet in overeenstemming is met de Overeenkomst, te vermijden.
3. De bevoegde autoriteiten van de overeenkomstsluitende Staten trachten moeilijkheden of twijfelpunten die mochten rijzen met betrekking tot de toepassing van de Overeenkomst, in onderlinge overeenstemming op te lossen.
4. De bevoegde autoriteiten van de overeenkomstsluitende Staten stellen zich, met het oog op de toepassing van de Overeenkomst, rechtstreeks met elkander in verbinding.
 Art.    25 . Uitwisseling van inlichtingen.
1. De bevoegde autoriteiten van de overeenkomstsluitende Staten wisselen de inlichtingen uit die nodig zijn om uitvoering te geven aan de bepalingen van deze Overeenkomst of aan die van de nationale wetgeving van de overeenkomstsluitende Staten met betrekking tot de belastingen waarop deze Overeenkomst van toepassing is, voor zover de heffing van die belastingen niet in strijd is met deze Overeenkomst. De uitwisseling van inlichtingen wordt niet beperkt door artikel 1. De door een overeenkomstsluitende Staat verkregen inlichtingen worden op dezelfde wijze geheim gehouden als de inlichtingen die onder de nationale wetgeving van die Staat zijn verkregen en worden alleen ter kennis gebracht van personen of autoriteiten (daaronder begrepen rechterlijke instanties en administratieve lichamen) die betrokken zijn bij de vestiging of invordering van, de tenuitvoerlegging of vervolging ter zake van, of de beslissing in beroepszaken betrekking hebbende op de belastingen waarop de Overeenkomst van toepassing is. Deze personen of autoriteiten gebruiken de inlichtingen slechts voor die doeleinden. De personen of autoriteiten mogen de inlichtingen mededelen in openbare rechtszittingen of in rechterlijke beslissingen.
2. In geen geval mogen de bepalingen van paragraaf 1 aldus worden uitgelegd, dat zij een overeenkomstsluitende Staat de verplichting opleggen :
a) administratieve maatregelen te nemen die afwijken van de wetgeving of de administratieve praktijk van die of van de andere overeenkomstsluitende Staat;
b) bijzonderheden te verstrekken die niet verkrijgbaar zijn volgens de wetgeving of in de normale gang van de administratieve werkzaamheden van die of van de andere overeenkomstsluitende Staat;
c) inlichtingen te verstrekken waarvan het onthullen in strijd zou zijn met de openbare orde, dan wel inlichtingen die een handelswerkwijze of, met betrekking tot België, een handels-, bedrijfs-, nijverheids- of beroepsgeheim en, met betrekking tot Joegoslavië, een handels- of staatsgeheim zouden onthullen.
 Art.    26 . Diplomatieke en consulaire Ambtenaren.
De bepalingen van deze Overeenkomst tasten in geen enkel opzicht de fiscale voorrechten aan die diplomatieke of consulaire ambtenaren ontlenen aan de algemene regelen van het volkenrecht of aan bepalingen van bijzondere overeenkomsten.
 HOOFDSTUK VII.  - Slotbepalingen
 Art.    27 . Inwerkingtreding.
1. Deze Overeenkomst zal worden bekrachtigd en de akten van bekrachtiging zullen te Brussel worden uitgewisseld.
2. De Overeenkomst zal in werking treden op de dertigste dag die volgt op de dag van de uitwisseling van de akten van bekrachtiging en de bepalingen ervan zullen toepassing vinden :
a) in België :
(i) op de bij de bron verschuldigde belastingen op inkomsten die zijn toegekend of betaalbaar gesteld op of na 1 januari van het kalenderjaar dat onmiddellijk volgt op dat waarin de akten van bekrachtiging zijn uitgewisseld;
(ii) op de andere dan bij de bron verschuldigde belastingen op inkomsten van elk boekjaar dat eindigt op of na 31 december van het kalenderjaar dat onmiddellijk volgt op dat waarin de akten van bekrachtiging zijn uitgewisseld;
b) in Joegoslavië : op de belastingen voor elk belastingjaar dat aanvangt op of na 1 januari van het kalenderjaar dat onmiddellijk volgt op dat waarin de akten van bekrachtiging zijn uitgewisseld.
 Art.    28 . Beëindiging.
Deze Overeenkomst blijft voor onbepaalde tijd van kracht, maar elke overeenkomstsluitende Staat kan, tot en met de dertigste juni van elk kalenderjaar vanaf het vijfde jaar dat volgt op het jaar van de uitwisseling van de akten van bekrachtiging, aan de andere overeenkomstsluitende Staat langs diplomatieke weg, een schriftelijke opzegging doen toekomen; in dat geval houdt deze Overeenkomst op van toepassing te zijn :
a) in België :
(i) op de bij de bron verschuldigde belastingen op inkomsten die zijn toegekend of betaalbaar gesteld op af na 1 januari van het kalenderjaar dat onmiddellijk volgt op dat waarin de opzegging is gedaan;
(ii) op de andere dan bij de bron verschuldigde belastingen op inkomsten van elk boekjaar dat aanvangt op of na 1 januari van het kalenderjaar dat onmiddellijk volgt op dat waarin de opzegging is gedaan;
b) in Joegoslavië : op de belastingen voor elk belastingjaar dat aanvangt op of na 1 januari van het kalenderjaar dat onmiddellijk volgt op dat waarin de opzegging is gedaan.
Ten blijke waarvan de ondergetekenden, daartoe behoorlijk gevolmachtigd, deze Overeenkomst hebben ondertekend.
Gedaan in tweevoud te Belgrado, op 21 november 1980 in de Engelse taal.
Voor het Koninkrijk België :
J. TROUVEROY.
Voor de Socialistische Federale Republiek Joegoslavië :
P. KOSTIC.
 Art.    N1 . PROTOCOL
Bij de ondertekening van de Overeenkomst tussen het Koninkrijk België en de Socialistische Federale Republiek Joegoslavië tot het vermijden van dubbele belasting van het inkomen en van het vermogen, zijn de ondergetekenden overeengekomen dat de volgende bepalingen een integrerend deel van die Overeenkomst vormen :
1. De uitdrukking "dividenden" omvat inkomsten van belegde kapitalen verkregen door vennoten in Belgische vennootschappen, niet zijnde vennootschappen op aandelen, indien die inkomsten volgens de Belgische wetgeving op dezelfde wijze als dividenden belastbaar zijn.
2. Indien wijzigingen in de Joegoslavische wetgeving worden aangebracht waarbij de overdracht van door ondernemingen geleden verliezen wordt toegelaten, zullen de bevoegde autoriteiten van beide overeenkomstsluitende Staten onderling overleg plegen om aan de Overeenkomst de door hen passend geachte wijzigingen te brengen ten einde een dubbele aftrek van die verliezen voor de belastingheffing te vermijden.
Ten blijke waarvan de ondergetekenden, daartoe behoorlijk gevolmachtigd, dit Protocol hebben ondertekend.
Gedaan in tweevoud te Belgrado, op 21 november 1980 in de Engelse taal.
Voor het Koninkrijk België :
J. TROUVEROY.
Voor de Socialistische Federale Republiek Joegoslavië :
P. KOSTIC.
 Art.  N2. De uitwisseling van de bekrachtigingoorkonden voorzien in artikel 27, 1, heeft plaatsgehad te Brussel op 26 april 1983.
Overeenkomstig de bepalingen van haar artikel 27, 2, zal deze Overeenkomst in werking treden op 26 mei 1983.


text:
Artikel    1 . Elke beslissing waarbij echtscheiding wordt toegestaan, gegeven in een van beide overeenkomstsluitende staten en overgeschreven in de register van de burgerlijke stand wordt, onder voorbehoud van de bepalingen van de artikelen 2, 3 en 4 in de andere Staat erkend met hetzelfde gezag als in de Staat waar ze is gegeven wanneer de volgende voorwaarden zijn vervuld
1° de beslissing is niet onverenigbaar in de overeenkomstsluitende Staat waar ze wordt ingeroepen met een in kracht van gewijsde gegane beslissing, die in die Staat is gegeven of erkend.
2° de beslissing is niet strijdig met de openbare orde van de overeenkomstsluitende Staat waar ze wordt ingeroepen.
De erkenning waarvan in deze Overeenkomst sprake is, geldt alleen voor de beschikkingen van de beslissing die de ontbinding van het huwelijk betreffen.
 Art.    2 . Een bij verstek gegeven beslissing wordt alleen erkend wanneer van de akte van rechtsingang op regelmatige wijze aan de niet verschenen partij kennisgeving of betekening is gedaan, en deze over voldoende tijd heeft beschikt om verweer te voeren.
 Art.    3 . De erkenning van een beslissing bedoeld in artikel 1, kan niet worden geweigerd op de enkele grond dat de autoriteit die de uitspraak heeft gedaan daartoe niet bevoegd was volgens het internationaal privaatrecht van de Overeenkomstsluitende Staat waar die beslissing wordt ingeroepen, tenzij beide echtgenoten onderdanen van die Staat zijn.
 Art.    4 . De erkenning van een beslissing bedoeld in artikel 1, gegeven met toepassing van een andere wet dan die aangewezen door het internationaal privaatrecht van de overeenkomstsluitende Staat waar die beslissing wordt ingeroepen, kan op die enkele grond niet worden geweigerd, tenzij is voldaan aan de dubbele voorwaarde :
1° dat beide echtgenoten onderdanen van die Staat zijn geweest;
2° dat de beslissing heeft geleid tot een uitkomst in strijd met die waartoe de toepassing zou hebben geleid van de wet aangewezen door het internationaal privaatrecht van de overeenkomstsluitende Staat waar die beslissing wordt ingeroepen.
 Art.    5 . De beslissingen gegeven in de zaken bedoeld in artikel 1 door de autoriteiten van een van beide overeenkomstsluitende Staten en ingeroepen in de andere, behoeven aan geen ander onderzoek te worden onderworpen dan aan dat betreffende de in deze overeenkomst vermelde voorwaarden.
 Art.    6 . De wetgeving van elke overeenkomstsluitende Staat bepaalt welke autoriteit inzake erkenning bevoegd is en welke procedure moet worden gevolgd.
 Art.    7 . De beslissingen die ingevolge deze overeenkomst in een van beide overeenkomstsluitende Staten zijn erkend, worden zonder formaliteiten overgeschreven in de registers van de burgerlijke stand en in de andere openbare registers van de andere Staat.
Bij toepassing van deze Overeenkomst worden :
- de beslissingen die in Roemenië zijn gegeven en in België zijn erkend, zonder uitvoerbaarverklaring of enige andere formaliteit in de Belgische registers van de burgerlijke stand overgeschreven;
- de beslissingen die in België zijn gegeven en in Roemenië zijn erkend, zonder uitvoerbaarverklaring of enige andere formaliteit in de Roemeense registers van de burgerlijke stand overgeschreven.
 Art.    8 . Deze Overeenkomst is alleen toepasselijk op beslissingen die zijn gegeven nadat zij in werking is getreden.
 Art.    9 . Deze Overeenkomst laat de toepassing onverlet van andere internationale overeenkomsten of van regels van de nationale wet die gunstiger zijn wat betreft de erkenning van buitenlandse beslissingen.
 Art.  10. 1. Deze Overeenkomst zal worden bekrachtigd. De uitwisseling der bekrachtigingsoorkonden zal plaatshebben te Boekarest zodra dit mogelijk is.
2. Deze Overeenkomst zal in werking treden de eerste dag van de tweede maand volgend op de datum van de uitwisseling der bekrachtigingsoorkonden.
3. Deze Overeenkomst is afgesloten voor een onbepaalde duur. Ieder van de twee overeenkomstsluitende Staten kan ze opzeggen door een schriftelijke kennisgeving aan de andere overeenkomstsluitende Staat, welke een jaar na de datum van verzending uitwerking heeft.
Ten blijke waarvan de onderscheiden Gevolmachtigden deze Overeenkomst hebben ondertekend en er hun zegel op hebben aangebracht.
Gedaan te Brussel op 6 november 1980, in twee originele exemplaren, ieder in het Nederlands, het Frans en het Roemeens, de drie teksten zijnde gelijkelijk authentiek.
(NOTA : Daar de uitwisseling van de bekrachtigingsoorkonden voorzien in artikel 10, 1 heeft plaatsgehad in Neptun (Roemenië) op 31 juli 1984, is deze overeenkomst in werking getreden op 1 september 1984, overeenkomstig de bepalingen van haar artikel 10, 2.)


text:
Artikel  M. Op 27 juli 2006 werd bij de Federale Overheidsdienst Buitenlandse Zaken, Buitenlandse Handel en Ontwikkelingssamenwerking van België het toetredingsinstrument van de Republiek Litouwen betreffende bovenvermelde Akten neergelegd.
De neerlegging van dit toetredingsinstrument is gebeurd in overeenstemming met het nieuwe artikel 36 van het Verdrag van 13 december 1960, zoals gewijzigd bij artikel XXXIII van het Protocol van 12 februari 1981.
Het Protocol en de Overeenkomst zullen voor de Republiek Litouwen in werking treden op de eerste dag van de tweede maand volgend op de neerlegging van het toetredingsinstrument, te weten op 1 september2006.


text:
Artikel   M. Op 10 november 2010 werd bij de Federale Overheidsdienst Buitenlandse Zaken, Buitenlandse Handel en Ontwikkelingssamenwerking van België het toetredingsinstrument van de Republiek Letland betreffende bovenvermelde Akten neergelegd.
De neerlegging van dit toetredingsinstrument is gebeurd in overeenstemming met het nieuwe artikel 36 van het Verdrag, zoals gewijzigd bij artikel XXXIII van het Protocol van 12 februari 1981.
Het Protocol en de Multilaterale Overeenkomst zullen voor de Republiek Letland in werking treden op de eerste dag van de tweede maand volgend op de neerlegging van het toetredingsinstrument, te weten op 1 januari 2011.


text:
Artikel    M . Op 10 november 2010 werd bij de Federale Overheidsdienst Buitenlandse Zaken, Buitenlandse Handel en Ontwikkelingssamenwerking van België het toetredingsinstrument van de Republiek Letland betreffende bovenvermelde Akten neergelegd.
De neerlegging van dit toetredingsinstrument is gebeurd in overeenstemming met het nieuwe artikel 36 van het Verdrag, zoals gewijzigd bij artikel XXXIII van het Protocol van 12 februari 1981.
Het Protocol en de Multilaterale Overeenkomst zullen voor de Republiek Letland in werking treden op de eerste dag van de tweede maand volgend op de neerlegging van het toetredingsinstrument, te weten op 1 januari 2011.
 BIJLAGE.
 Art.  N. Multilaterale Overeenkomst betreffende " en route "-heffingen, ondertekend te Brussel op 12 februari 1981
(Voor de overeenkomst, zie :  1981-02-12/76 )


text:
Artikel  M. Op 16 juli 1996 is op het Ministerie van Buitenlandse Zaken, Buitenlandse Handel en Ontwikkelingssamenwerking van België de akte van toetreding van Roemenië betreffende bovenvermelde akte neergelegd.
Deze akte van toetreding is neergelegd in overeenstemming met het bepaalde in het nieuwe artikel 36 van het Verdrag van 13 december 1960, zoals gewijzigd bij artikel XXXIII van het Protocol van 12 februari 1981.
Het Protocol en de Multilaterale Overeenkomst treden voor Roemenië in werking op de eerste dag van de tweede maand volgend op de nederlegging van de akte van toetreding, te weten op 1 september 1996.


text:
Artikel  M. Op 12 mei 1992 is op het Ministerie van Buitenlandse Zaken, Buitenlandse Handel en Ontwikkelingssamenwerking van België de akte van toetreding van Hongarije betreffende bovenvermelde akten nedergelegd.
Deze akten van toetreding is nedergelegd in overeenstemming met het bepaalde in het nieuwe artikel 36 van het Verdrag van 13 december 1960, zoals gewijzigd bij artikel XXXIII van het Protocol van 12 februari 1981.
Het Protocol en de Multilaterale Overeenkomst treden voor Hongarije in werking op de eerste dag van de tweede maand volgend op de nederlegging van de akte van toetreding, te weten op 1 juli 1992.


text:
Artikel  M. Op 21 januari 1994 is op het Ministerie van Buitenlandse Zaken, Buitenlandse Handel en Onwikkelingssamenwerking van België de akte van toetreding van Noorwegen betreffende bovenvermelde akte nedergelegd.
Deze akte van toetreding is nedergelegd in overeenstemming met het bepaalde in het nieuwe artikel 36 van het Verdrag van 13 december 1960, zoals gewijzigd bij artikel XXXIII van het Protocol an 12 februari 1981.
De Multilaterale Overeenkomst treedt voor Noorwegen in werking op de eerste dag van de tweede maand volgend op de nederlegging van de akten van toetreding, te weten op 1 maart 1994.


text:
Artikel  M. Op 9 juni 1994 is op het Ministerie van Buitenlandse Zaken, Buitenlandse Handel en Ontwikkelingssamenwerking van België, de akte van toetreding van Denemarken betreffende bovenvermelde akte nedergelegd.
Deze akte van toetreding is nedergelegd in overeenstemming met het bepaalde in het nieuwe artikel 36 van het Verdrag van 13 december 1960, zoals gewijzigd bij artikel XXXIII van het Protocol van 12 februari 1981.
De Multilaterale Overeenkomst treedt voor Denemarken in werking op de eerste dag van de tweede maand volgend op de nederlegging van de akte van toetreding, te weten op 1 augustus 1994.


text:
Artikel  M. Op 4 mei 1987 werd op het Ministerie van Buitenlandse Zaken, Buitenlandse Handel en Ontwikkelingssamenwerking van België de akte van bekrachtiging neergelegd van Spanje betreffende bovengenoemde Overeenkomst.
Overeenkomstig het bepaalde in artikel 27, 4, treedt deze Overeenkomst ten opzichte van Spanje in werking op 1 juli 1987.


text:
Titel I.  Rechtshulp in burgerlijke zaken, handelszaken en bestuurszaken.
 Algemene bepalingen.
 Artikel    1 . Ieder van de twee Staten verzekert op zijn grondgebied aan de onderhorigen van de andere Staat de juridische bescherming van hun rechten en van hun persoonlijke en vermogensrechtelijke belangen onder dezelfde voorwaarden als aan zijn eigen onderdanen.
De onderdanen van ieder der twee Staten hebben, bijgevolg, op het grondgebied van de andere en onder dezelfde voorwaarden als de onderdanen van deze Staat, vrije en gemakkelijke toegang tot de rechterlijke autoriteiten voor de vervolging en verdediging van hun rechten en belangen.
 Art.    2 . De bepalingen van deze Overeenkomst betreffende de onderdanen van een der twee Staten zijn eveneens toepasselijk op de rechtspersonen die hun zetel hebben op het grondgebied van deze Staat.
 Mededeling van gerechtelijke en buitengerechtelijke akten.
 Art.    3 . De gerechtelijke en buitengerechtelijke akten in burgerlijke zaken, handelszaken en bestuurszaken welke bestand zijn voor personen die zich op het grondgebied van een der twee Staten bevinden, worden door het Ministerie van Justitie van de verzoekende Staat gericht aan het Ministerie van Justitie van de aangezochte Staat.
De ontvangstbewijzen en de bewijzen van overhandiging of betekening der akten worden teruggezonden aan het Ministerie van Justitie van de verzoekende Staat.
De bepalingen van de voorafgaande paragrafen beletten niet dat de akten rechtstreeks over de post kunnen worden toegezonden aan degenen voor wie zij bestemd zijn op het grondgebied van de aangezochte Staat.
 Art.    4 . De aanvraag bevat de voornaamste elementen van de akte zoals de verzoekende overheid, de identiteit der partijen, het adres van degene voor wie zij bestemd is, de aard van de akte en, eventueel, de datum en de plaats van verschijning, de termijnen die voorkomen in de akte, het gerecht dat de beslissing heeft gewezen, evenals alle andere nuttige elementen.
 Art.    5 . De aangezochte overheid zorgt voor de overhandiging van de akten onder de voorwaarden voorzien door de voor dit onderwerp toepasselijke regelingen. Indien de akten niet opgesteld zijn in haar taal of niet vergezeld gaan van een voor echt verklaarde vertaling, zal de aangezochte overheid deze akten aan degene voor wie zij bestemd zijn overhandigen indien deze erin toestemt ze in ontvangst te nemen.
De twee Staten doen wederkerig afstand van de terugbetaling der kosten veroorzaakt door het optreden van een ministerieel ambtenaar of door het gebruik van een bijzondere vorm.
 Rogatoire commissies.
 Art.    6 . De rogatoire commissies in burgerlijke zaken, handelszaken en bestuurszaken worden overgemaakt door bemiddeling van de Ministeries van Justitie van de twee Staten.
 Art.    7 . Wanneer het adres van degene voor wie een akte bestemd is of van de persoon wiens verhoor is gevraagd, onvolledig of onjuist is, spant de aangezochte overheid zich in om, voor zover mogelijk, te voldoen aan de tot haar gerichte aanvraag. Zij kan te dien einde aan de verzoekende Staat vragen alle bijkomende inlichtingen te verstrekken die van aard zijn om de identificatie van de betrokken persoon mogelijk maken.
 Art.    8 . De bepalingen van het voorgaande artikel sluiten voor de Overeenkomstsluitende Partijen de mogelijkheid niet uit om de rogatoire commissies met betrekking tot het verhoor van hun onderdanen rechtstreeks en zonder drang te laten uitvoeren door hun diplomatieke en consulaire ambtenaren. In geval van wetsconflict wordt de nationaliteit van de persoon om wiens verhoor wordt verzocht, bepaald bij de wet van het Land waar de rogatoire commissie moet worden uitgevoerd.
 Art.    9 . De personen van wie ter uitvoering van een rogatoire commissie het verhoor wordt gevraagd, worden verzocht op een eenvoudige administratieve oproeping te verschijnen : indien zij weigeren aan dit verzoek te voldoen, moet de aangezochte overheid gebruik maken van de dwangmiddelen waarin haar interne wetgeving voorziet.
 Art.    10 . De uitvoering van de rogatoire commissies geeft geen aanleiding tot terugbetaling van kosten, behoudens die verbonden aan de honoraria van deskundigen.
 Borgstelling ter voldoening aan het vonnis.
 Art.    11 . De onderdanen van een Overeenkomstsluitende Staat welke voor de rechterlijke autoriteiten van de andere Overeenkomstsluitende Staat als eisers of tussenkomende partijen optreden, zijn vrijgesteld van de borgstelling ter voldoening aan het vonnis.
 Uitvoerbaarverklaring  : kosten.
 Art.    12 . De aanvragen tot uitvoerbaarverklaring van de veroordelingen tot de kosten van het geding voorzien bij het artikel 19 van de Overeenkomst van 's-Gravenhage kunnen door de betrokken partij rechtstreeks worden gericht aan de bevoegde rechterlijke overheid.
 Art.    13 . Ten bewijze dat de uitspraken kracht van gewijsde hebben gekregen, dienen zij vergezeld te gaan :
a) van een stuk waaruit blijkt dat de uitspraak werd betekend aan de partij tegen wie de tenuitvoerlegging wordt vervolgd;
b) van een getuigschrift dat aantoont dat tegen de uitspraak geen gewoon rechtsmiddel werd aangewend of niet meer kan aangewend worden, noch een voorziening in cassatie werd ingesteld of niet meer kan ingesteld worden.
 Rechtsbijstand.
 Art.    14 . De aanvragen tot rechtsbijstand mogen rechtstreeks verzonden worden tussen de Ministeries van Justitie van de twee Staten.
 Vrijstelling van legalisatie.
 Art.    15 . De stukken die uitgaan van de rechterlijke autoriteiten van een der twee Staten en die voorzien zijn van hun zegel, evenals de stukken waarvan zij de zekerheid van dagtekening, de waarachtigheid van de handtekening of de eensluidendendheid met het origineel bevestigen, zijn vrijgesteld van elke legalisatie, wanneer zij dienen overgelegd te worden op het grondgebied van de andere Staat.
In geval van ernstige twijfel wordt de authenticiteit van een stuk nagegaan door de Ministeries van Justitie.
 Overmakingen inzake van akten van de burgerlijke stand.
 Art.    16 . De bevoegde overheden van ieder der twee Staten maken zonder kosten aan de bevoegde overheden van de andere Staat, op hun vraag en volgens het geval, de uitgiften of uittreksels over van elke akte van de burgerlijke stand, alsmede de getuigschriften van de burgerlijke stand. Zij maken ook de uitgiften over van uitspraken gewezen inzake burgerlijke stand wanneer deze stukken onderdanen betreffen van de verzoekende Staat en zij worden gevraagd voor een behoorlijk omschreven administratief belang. Deze stukken zijn vrijgesteld van elke legalisatie.
 Titel II.  Juridische informatie.
 Uitwisseling van inlichtingen inzake wetgeving.
 Art.    17 . De Ministeries van Justitie delen elkaar wederzijds en op verzoek de inlichtingen mede over de wetten, de jurisprudentiële uitspraken betreffende een bijzonder punt evenals elke andere juridische informatie.
 Uitwisseling van inlichtingen naar aanleiding van gerechtelijke  procedures.
 Art.    18 . De Overeenkomstsluitende Staten nemen de verplichting op zich elkander, overeenkomstig de hiernavolgende bepalingen, inlichtingen te verstrekken over hun recht :
a) op het gebied van het burgerlijk recht, het handelsrecht en het bestuursrecht, alsook op het gebied van de rechtsvordering in burgerlijke zaken, in handelszaken en in bestuurszaken en van de organisatie zowel van hun gewone als van hun administratieve gerechten;
b) op het gebied van het zakelijk recht en het procesrecht, van de rechterlijke organisatie binnen het raam van het strafrecht, met inbegrip van het openbaar ministerie, alsmede op het gebied van het recht inzake de tenuitvoerlegging van strafmaatregelen.
 Art.    19 . Het verzoek om inlichtingen en het antwoord daarop worden overgemaakt door bemiddeling van de Ministeries van Justitie.
 Art.    20 . Een verzoek om inlichtingen moet uitgaan van een rechterlijke autoriteit of, wanneer het rechtsbijstand betreft, van de autoriteit die ermee belast is zich uit te spreken over het verlenen van deze bijstand.
 Art.    21 . In het verzoek om inlichtingen dienen de autoriteit van wie het uitgaat, alsmede de aard van de zaak te worden aangegeven. In het verzoek dienen zo nauwkeurig mogelijk de punten te worden omschreven, waarover inlichtingen betreffende het recht van de aangezochte Staat worden verlangd.
In het verzoek dienen tevens de feiten te worden genoemd die nodig zijn zowel voor een goed begrip ervan als voor het formuleren van een juist en nauwkeurig antwoord; afschriften van stukken kunnen eraan worden toegevoegd voor zover dat nodig is om de strekking van het verzoek te verduidelijken.
Het verzoek kan, bij wijze van aanvulling, betrekking hebben op punten betreffende andere gebieden dan die welke zijn genoemd in artikel 18, mits deze punten samenhangen met de hoofdpunten van het verzoek.
 Art.    22 . Het antwoord moet erop gericht zijn de autoriteit van wie het verzoek uitgaat, op objectieve wijze over het recht van de aangezochte Staat in te lichten. Het bevat, naar gelang het geval, de teksten van wetten en regelingen en van rechterlijke beslissingen. Het moet, in zoverre dit nodig wordt geoordeeld in het belang van een goede informatie van de aanvrager, vergezeld gaan van aanvullende documenten, zoals uittreksels uit wetenschappelijke werken en voorbereidende werkzaamheden. Het kan eventueel vergezeld gaan van een toelichting.
 Art.    23 . De in het antwoord vervatte inlichtingen binden de rechterlijke autoriteit van wie het verzoek uitging niet.
 Art.    24 . De aangezochte Staat kan weigeren aan het verzoek om inlichtingen gevolg te geven, indien zijn belangen geraakt worden door het geding naar aanleiding waarvan het verzoek is gedaan, of wanneer hij van oordeel is dat het antwoord inbreuk zou maken op zijn soevereiniteit of zijn veiligheid.
 Art.    25 . Het antwoord op een verzoek om inlichtingen moet zo spoedig mogelijk worden gegeven.
Indien evenwel de opstelling van het antwoord geruime tijd vergt, stelt het aangezochte Ministerie van Justitie het verzoekende Ministerie van Justitie daarvan in kennis en deelt, zo mogelijk, mede op welke datum het antwoord waarschijnlijk zal worden gegeven.
 Art.    26 . Aan het antwoord mogen geen heffingen of kosten, van welke aard ook, zijn verbonden.
 Gemeenschappelijke bepalingen.
 Art.    27 . De Ministeries van Justitie voeren hun briefwisseling, in hun onderlinge betrekkingen, elk in hun eigen taal, en hun mededeling zal in voorkomend geval vergezeld gaan van een vertaling in de Franse taal.
De rogatoire commissies, de beslissingen houdende veroordeling tot de kosten van het geding, de andere stukken bedoeld in artikel 6, de stukken overgelegd tot staving van een aanvraag tot rechtsbijstand alsmede het verzoek om inlichtingen met de bijlagen bedoeld in Titel II, worden gesteld in de taal van de aangezochte Staat.
Zo nodig gaan deze stukken vergezeld van een vertaling in de Franse taal, gemaakt door een daartoe bevoegd persoon.
De stukken waaruit de uitvoering van de rogatoire commissies blijkt, alsmede het antwoord op een verzoek om inlichtingen, worden in de Franse taal gesteld of gaan vergezeld van een vertaling in deze taal.
 Art.  28. Deze Overeenkomst zal worden bekrachtigd overeenkomstig de grondwettelijke bepalingen die in elk van beide Overeenkomstsluitende Staten van kracht zijn.
Deze Overeenkomst zal in werking treden de eerste dag van de tweede maand volgend op de datum van de uitwisseling der bekrachtigingsoorkonden.
Deze Overeenkomst is afgesloten voor een onbepaalde duur.
Ieder van de twee Staten kan de Overeenkomst opzeggen door middel van een schriftelijke kennisgeving aan de andere Staat. Deze opzegging heeft uitwerking een jaar na de datum van verzending.
Ten blijke waarvan de onderscheiden gevolmachtigden deze Overeenkomst hebben getekend en er hun zegel hebben op aangebracht.
Gedaan te Rabat op 30 april 1981, in twee originele exemplaren, ieder in het Arabisch, het Frans en het Nederlands, de drie teksten zijnde gelijkelijk authentiek.
(NOTA : Door de uitwisseling van bekrachtigingsoorkonden voorzien in artikel 28, lid 1, heeft plaats gehad in Brussel, op 13 december 1983, zal deze overeenkomst in werking treden op 1 februari 1984, overeenkomstig de bepalingen van artikel 28, lid 2.)


text:
Deel I.  - Toepassingsgebied en begripsomschrijvingen
 Artikel     1 .  1. Dit Verdrag is van toepassing op alle bedrijfstakken.
2. Een Lid dat dit Verdrag bekrachtigt kan, na raadpleging in een zo vroeg mogelijk stadium van de betrokken representatieve organisaties van werkgevers en werknemers, bepaalde bedrijfstakken, zoals de zeescheepvaart of de visserij, geheel of gedeeltelijk van de toepassing van dit Verdrag uitsluiten, indien zich hier bijzondere problemen van ernstige aard voordoen.
3. Elk Lid dat dit Verdrag bekrachtigt, is gehouden in het eerste verslag over de toepassing van dit Verdrag, ingediend volgens artikel 22 van het Statuut van de Internationale Arbeids organisatie, alle bedrijfstakken te vermelden, die met toepassing van het tweede lid van dit artikel eventueel zijn uitgesloten, en wel met redenen omkleed en een beschrijving te geven van de maatregelen die zijn genomen om de werknemers in de uitgesloten bedrijfstakken voldoende bescherming te bieden, en in de volgende verslagen te vermelden welke vooruitgang in de richting van ruimere toepassing is gemaakt.
 Art.    2 .  1. Dit Verdrag is van toepassing op alle werknemers in de daardoor bestreken bedrijfstakken.
2. Een Lid dat dit Verdrag bekrachtigt kan, na raadpleging in een zo vroeg mogelijk stadium van de betrokken representatieve organisaties van werkgevers en werknemers, beperkte categorieën werknemers geheel of gedeeltelijk van de toepassing van dit Verdrag uitsluiten, indien zich hier bijzondere moeilijkheden voordoen.
3. Elk Lid dat dit Verdrag bekrachtigt, is gehouden in het eerste verslag over de toepassing van dit Verdrag, ingediend volgens artikel 22 van het Statuut van de Internationale Arbeidsorganisatie de beperkte categorieën werknemers te vermelden, die met toepassing van het tweede lid van dit artikel eventueel zijn uitgesloten, en wel met redenen omkleed en in de volgende verslagen te vermelden welke vooruitgang in de richting van de ruimere toepassing is gemaakt.
 Art.    3 .  Voor de toepassing van dit Verdrag wordt verstaan onder :
a) de uitdrukking " bedrijfstakken " : alle takken van bedrijf waar werknemers in dienst zijn, met inbegrip van de overheidsdienst;
b) de uitdrukking " werknemers " : alle personen in loondienst, met inbegrip van overheidsdienaren;
c) de uitdrukking " arbeidsplaats " : alle plaatsen waar werknemers moeten zijn of moeten heengaan wegens hun werk en die onder direct of indirect toezicht van de werkgever staan;
d) de uitdrukking " voorschriften " : alle bepalingen waaraan door de bevoegde autoriteit of autoriteiten kracht van wet is toegekend;
e) de uitdrukking " gezondheid " : in samenhang met werk, niet alleen de afwezigheid van ziekten of gebreken, doch tevens de materiële en geestelijke factoren die de gezondheid be-invloeden en die rechtstreeks samenhangen met arbeidsveiligheid en arbeidshygiëne.
 Deel II.  - Beginselen van nationaal beleid
 Art.    4 .  1. Ieder Lid dient, in het licht van de nationale omstandigheden en praktijk, en in overleg met de meest representatieve organisaties van werkgevers en werknemers, een samenhangend nationaal beleid inzake beroepsveiligheid, gezondheid en het arbeidsmilieu te formuleren, ten uitvoer te leggen en periodiek opnieuw te bezien.
2. Het doel van het beleid is het voorkomen van ongevallen en schade aan de gezondheid voortvloeiend uit, samenhangend met of zich voordoend tijdens het werk door, voor zover redelijkerwijze uitvoerbaar, de oorzaken van aan het arbeidsmilieu inherente gevaren tot een minimum te beperken.
 Art.    5 .  Het in artikel 4 van dit Verdrag bedoelde beleid dient rekening te houden met de volgende, ruim genomen, terreinen voor zover deze van invloed zijn op de beroepsveiligheid en de gezondheid en op het arbeidsmilieu :
a) het ontwerp, de beproeving, de keuze, de vervanging, de installatie, de opstelling, het gebruik en het onderhoud van de materiële arbeidsfactoren (arbeidsplaatsen, arbeidsmilieu gereedschappen, machines en materiaal, chemische, fysische en biologische stoffen en agentia, arbeidsmethoden);
b) de betrekkingen tussen de materiële arbeidsfactoren en de personen die het werk uitvoeren of toezicht daarop uitoefenen en aanpassing van machines, materiaal, werktijden, organisatie van het werk en arbeidsmethoden aan de lichamelijke en geestelijke vermogens van de werknemers;
c) de opleiding, met inbegrip van noodzakelijke voortgezette opleiding, de kwalificatie en motivatie van de personen die in de een of andere hoedanigheid betrokken zijn bij het bereiken van een behoorlijk veiligheids- en gezondheidsniveau;
d) de communicatie en samenwerking op het niveau van de arbeids groep en dat van de onderneming en op alle andere passende niveaus tot en met het nationaal niveau;
e) de bescherming van werknemers en hun vertegenwoordigers tegen disciplinaire maatregelen als gevolg van overeenkomstig het beleid, bedoeld in artikel 4 van dit Verdrag terecht door hen ondernomen acties.
 Art.    6 .  Bij de formulering van het in artikel 4 van dit Verdrag bedoelde beleid dienen de onderscheiden taken en verantwoordelijkheden ten aanzien van beroepsveiligheid en gezondheid en het arbeidsmilieu te worden aangegeven van overheden, werkgevers, werknemers en anderen, met inachtneming van zowel het complementaire karakter van deze verantwoordelijkheden als de nationale omstandigheden en praktijk.
 Art.    7 .  De situatie aangaande beroepsveiligheid en gezondheid en het arbeidsmilieu dient met passende tussenpozen opnieuw te worden bezien, hetzij in het algemeen, hetzij ten aanzien van bepaalde gebieden, ten einde belangrijke problemen te onderkennen, doeltreffende methoden te ontwikkelen om deze op te lossen en prioriteiten voor te treffen maatregelen te stellen, alsmede de behaalde resultaten te evalueren.
 Deel III.  - Maatregelen op nationaal niveau
 Art.    8 .  Ieder Lid dient, door middel van wetten of voorschriften of een andere methode die in overeenstemming is met de nationale omstandigheden en praktijk, en in overleg met de betrokken representatieve organisaties van werkgevers en werknemers die stappen te ondernemen die noodzakelijk zijn om uitvoering te geven aan artikel 4 van dit Verdrag.
 Art.    9 .  1. De naleving van wetten en voorschriften betreffende beroepsveiligheid, gezondheid en het arbeidsmilieu dient te worden verzekerd door een toereikend en passend controlestelsel.
2. Dit stelsel dient te voorzien in toereikende sancties bij schending van de wetten en voorschriften.
 Art.    10 .  Er dienen maatregelen te worden genomen om werkgevers en werknemers van advies te dienen, opdat dezen aan hun wettelijke verplichtingen kunnen voldoen.
 Art.    11 .  Ten einde uitvoering te geven aan het in artikel 4 van dit Verdrag bedoelde beleid, dient de bevoegde autoriteit of dienen de bevoegde autoriteiten te verzekeren dat geleidelijk de volgende taken worden verricht :
a) de vaststelling, wanneer de aard en mate van de gevaren zulks vereisen, van voorwaarden betreffende het ontwerp, de bouw en de inrichting van ondernemingen, de aanvang van hun werkzaamheden, belangrijke veranderingen die daarin moeten worden aangebracht en alle veranderingen van de primaire bestemming, de veiligheid van bij het werk gebruikte technische materialen, alsook de toepassing van door de bevoegde autoriteiten omschreven procedures;
b) de vaststelling van werkwijzen die dienen te worden verboden, beperkt of onderworpen aan machtiging of controle door de bevoegde autoriteit of autoriteiten, alsmede de vaststelling van stoffen en agentia blootstelling waaraan dient te worden verboden, beperkt of onderworpen aan machtiging of controle door de bevoegde autoriteit of autoriteiten; er dient rekening te worden gehouden met de gevaren voor de gezondheid door gelijktijdige blootstelling aan verschillende stoffen of agentia;
c) de vaststelling en toepassing van procedures voor de melding van arbeidsongevallen en beroepsziekten, door werkgevers en, waar passend, verzekeringsinstellingen en andere rechtstreeks betrokkenen, en de opstelling van jaarstatistieken inzake arbeidsongevallen en beroepsziekten;
d) het instellen van. een onderzoek wanneer zich arbeidsongevallen, beroepsziekten of gevallen van andere schade aan de gezondheid voordoen tijdens of in samenhang met het werk, die op een ernstige situatie lijken te wijzen;
e) de jaarlijkse publikatie van informatie inzake maatregelen, genomen ingevolge het in artikel 4 van dit Verdrag bedoelde beleid en inzake arbeidsongevallen, beroepsziekten en andere schade aan de gezondheid die zich voordoen tijdens of in samenhang met het werk;
f) de invoering of uitbreiding van stelsels, met inachtneming van nationale omstandigheden en mogelijkheden, voor het onderzoek van chemische, fysische en biologische agentia met betrekking tot het gevaar voor de gezondheid van werknemers.
 Art.    12 .  Overeenkomstig de nationale wetgeving en praktijk dienen maatregelen te worden genomen ten einde te verzekeren dat degenen die machines, materiaal of stoffen voor gebruik bij de beroepsuitoefening " ontwerpen, vervaardigen, invoeren, verschaffen of overdragen
a) zich ervan overtuigen dat, voor zover redelijkerwijze uitvoerbaar, de machines, het materiaal of de stof geen gevaar met zich brengen voor de veiligheid en gezondheid van degenen die daarmee op de juiste wijze omgaan;
b) informatie verstrekken betreffende de juiste installatie en het juiste gebruik van machines en materiaal en het juiste gebruik van stoffen, alsmede informatie inzake gevaren van machines en materiaal en gevaarlijke eigenschappen van chemische stoffen en fysische en biologische agentia of produkten, alsook instructies hoe bekende gevaren te vermijden;
c) studies en onderzoek verrichten of zich op andere wijze op de hoogte blijven stellen van de ontwikkelingen in wetenschap en techniek die nodig zijn om te voldoen aan het bepaalde in de letters a) en b) van dit artikel.
 Art.    13 .  Een werknemer die zich teruggetrokken heeft uit een arbeidssituatie waarvan hij met reden kan aannemen dat deze een onmiddellijk en ernstig gevaar voor zijn leven of gezondheid oplevert, dient te worden beschermd tegen niet-gerechtvaardigde consequenties, zulks overeenkomstig de nationale omstandigheden en praktijk.
 Art.    14 .  Er dienen maatregelen te worden genomen ten einde, op een in de nationale omstandigheden en praktijk passende wijze, te bevorderen dat zaken de beroepsveiligheid, de gezondheid en het arbeidsmilieu betreffende, worden opgenomen in onderwijs- en opleidingsprogramma's op alle niveaus, met inbegrip van hoger technisch en medisch onderwijs en hoger beroepsonderwijs, op een wijze die voorziet in de opleidingsbehoefte van alle werknemers.
 Art.    15 .  1. Ten einde de samenhang tussen het in artikel 4 van dit Verdrag bedoelde beleid en de voor de tenuitvoerlegging daarvan genomen maatregelen te verzekeren, dient elk Lid, na raadpleging in een zo vroeg mogelijk stadium van de meest representatieve organisaties van werkgevers en werknemers en van andere daarvoor in aanmerking komende organen, regelingen te treffen, overeenkomstig de nationale omstandigheden en praktijk, ter verzekering van de vereiste coördinatie tussen de verschillende autoriteiten en organen die uitvoering moeten geven aan de delen II en III van dit Verdrag.
2. Wanneer de omstandigheden zulks vereisen en de nationale omstandigheden en praktijk zich niet daartegen verzetten, dienen deze regelingen de totstandkoming van een centraal orgaan te omvatten.
 Deel IV.  - Maatregelen op het niveau van de onderneming
 Art.    16 .  1. Van de werkgevers wordt geëist dat dezen, voor zover redelijkerwijze uitvoerbaar, verzekeren dat de arbeidsplaatsen, machines, materiaal en werkwijzen waarover zij zeggenschap hebben veilig en zonder gevaar voor de gezondheid zijn.
2. Van de werkgevers wordt geëist dat dezen, voor zover redelijkerwijze uitvoerbaar, verzekeren dat de chemische, fysische en biologische stoffen en agentia waarover zij zeggenschap hebben, zonder gevaar voor de gezondheid zijn wanneer de juiste beschermende maatregelen worden genomen.
3. Van de werkgevers wordt geëist dat dezen, indien noodzakelijk, voldoende beschermende kleding en beschermingsmiddelen verschaffen om, voor zover redelijkerwijze uitvoerbaar, het gevaar van ongevallen of van nadelige invloeden op de gezondheid te voorkomen.
 Art.    17 .  Indien twee of meer ondernemingen tegelijkertijd op een zelfde arbeidsplaats werk uitvoeren, dienen zij samen te werken bij de toepassing van de vereisten van dit Verdrag.
 Art.    18 .  Van de werkgevers wordt geëist dat dezen, indien noodzakelijk, voorzien in maatregelen voor optreden in geval van nood en bij ongevallen, met inbegrip van toereikende middelen voor de verlening : van eerste hulp.
 Art.    19 .  Op het niveau van de onderneming dienen er regelingen te bestaan volgens welke
a) de werknemers bij het verrichten van hun werk, medewerken aan de nakoming door hun werkgever van de hem opgelegde verplichtingen;
b) de vertegenwoordigers van werknemers in de onderneming met de werkgever samenwerken op het terrein van beroepsveiligheid en gezondheid;
c) de vertegenwoordigers van werknemers in een onderneming voldoende informatie wordt verschaft omtrent door de werkgever genomen maatregelen ter verzekering van de beroepsveiligheid en gezondheid en hun representatieve organisaties kunnen raadplegen omtrent zulke informatie, mits geen fabrieksgeheimen openbaar worden gemaakt;
d) de werknemers en hun vertegenwoordigers in de onderneming een passende opleiding in beroepsveiligheid en gezondheid wordt gegeven;
e) de werknemers of hun vertegenwoordigers en, al naar het geval, hun representatieve organisaties in een onderneming, overeenkomstig de nationale wetgeving en praktijk, in staat worden gesteld een onderzoek in te stellen naar, en door de werkgever worden geraadpleegd omtrent, alle aspecten van beroepsveiiigheid en gezondheid, samenhangend met hun werk; hiertoe kunnen bij onderlinge overeenstemming technische adviseurs van buiten de onderneming worden aangetrokken;
f) een werknemer onverwijld aan zijn directe chef elke situatie meldt waarvan hij reden heeft aan te nemen dat deze een onmiddellijk en ernstig gevaar voor zijn leven of gezondheid oplevert; totdat de werkgever, indien nodig, corrigerende maatregelen heeft genomen, kan hij niet van de werknemers verlangen, dat deze terugkeren in een arbeidssituatie waarin er bij voortduring een onmiddellijk en ernstig gevaar voor het leven of de gezondheid bestaat.
 Art.    20 .  Samenwerking tussen bedrijfsleiding en werknemers en/of hun vertegenwoordigers binnen de onderneming dient een wezenlijk onderdeel te vormen van de ingevolge de artikelen 16 tot en met 19 van dit Verdrag genomen organisatorische en andere maatregelen.
 Art.    21 .  De maatregelen inzake beroepsveiligheid en gezondheid mogen geen kosten voor de werknemers met zich brengen.
 Deel V.  - Slotbepalingen
 Art.    22 .  Dit Verdrag is geen herziening van andere internationale arbeidsverdragen of aanbevelingen.
 Art.    23 .  De officiële bekrachtigingen van dit Verdrag worden medegedeeld aan de Directeur/van het internationaal Arbeidsbureau en door hem geregistreerd.
 Art.    24 .  1. Dit Verdrag is slechts verbindend voor die Leden van de Internationale Arbeidsorganisatie die hun bekrachtigingen door de Directeur-Generaal hebben doen registreren.
2. Het treedt in werking twaalf maanden na de datum waarop de bekrachtigingen van twee Leden door de Directeur-Generaal zijn geregistreerd.
3. Vervolgens treedt dit Verdrag voor ieder Lid in werking twaalf maanden na de datum waarop zijn bekrachtiging is geregistreerd.
 Art.    25 .  1. Ieder Lid dat dit Verdrag heeft bekrachtigd, kan het opzeggen na afloop van een termijn van tien jaar na de datum waarop het Verdrag in werking is getreden, door middel van een aan de Directeur-Generaal van het Internationaal Arbeidsbureau gerichte en door deze geregistreerde verklaring. De opzegging wordt eerst van kracht een jaar na de datum waarop zij is geregistreerd.
2. Ieder Lid dat dit Verdrag heeft bekrachtigd en niet binnen een jaar na afloop van de termijn van tien jaar als bedoeld in het vorige lid, gebruik maakt van de bevoegdheid tot opzegging, voorzien in dit artikel, is voor een nieuwe termijn van tien jaar gebonden en kan daarna dit Verdrag opzeggen na afloop van elke termijn van tien jaar op de voorwaarden, voorzien in dit artikel.
 Art.    26 .  1. De Directeur-Generaal van het Internationaal Arbeidsbureau stelt alle Leden van de Internationale Arbeidsorganisatie in kennis van de registratie van alle bekrachtigingen en opzeggingen die hem door de Leden van de Organisatie zijn medegedeeld.
2. Bij de kennisgeving aan de Leden van de Organisatie van de registratie van de tweede hem medegedeelde bekrachtiging, vestigt de Directeur-Generaal de aandacht van deze Leden op de datum waarop dit Verdrag in werking treedt.
 Art.    27 .  De Directeur-Generaal van het Internationaal Arbeidsbureau doet aan de Secretaris-Generaal van de Verenigde Naties mededeling, ter registratie overeenkomstig het bepaalde in artikel 102 van het Handvest der Verenigde Naties, van de volledige bijzonderheden omtrent alle bekrachtigingen en opzeggingen die hij overeenkomstig de voorgaande artikelen heeft geregistreerd.
 Art.    28 .  Telkens wanneer de raad van beheer van het Internationaal Arbeidsbureau zulks nodig acht, brengt deze Raad aan de algemene Conferentie verslag uit inzake de toepassing van dit Verdrag en onderzoekt of het wenselijk is de gehele of gedeeltelijke herziening ervan op de agenda van de Conferentie te plaatsen.
 Art.    29 .  1. Indien de Conferentie een nieuw Verdrag aanneemt, houdende gehele of gedeeltelijke herziening van dit Verdrag, zal, tenzij het nieuwe Verdrag anders bepaalt :
a) bekrachtiging door een Lid van het nieuwe Verdrag, houdende herziening, ipso jure onmiddellijke opzegging van dit Verdrag ten gevolge hebben, niettegenstaande het bepaalde in artikel 25, onder voorbehoud evenwel dat het nieuwe Verdrag, houdende herziening, in werking is getreden;
b) met ingang van de datum waarop het nieuwe Verdrag, houdende herziening, in werking is getreden, zal dit Verdrag niet langer door de Leden kunnen worden bekrachtigd.
2. Dit Verdrag blijft echter naar vorm en inhoud van kracht voor de Leden die het hebben bekrachtigd en die het nieuwe Verdrag, houdende herziening, niet hebben bekrachtigd.
 Art.    30 .  De Engelse en de Franse tekst van dit Verdrag zijn gelijkelijk gezaghebbend.
De voorgaande tekst is de authentieke tekst van het Verdrag naar behoren aangenomen door de algemene Conferentie van de Internationale Arbeidsorganisatie tijdens haar zevenenzestigste zitting, welke werd gehouden te Genève en voor gesloten werd verklaard op de vierentwintigste juni 1981.

Ten blijke waarvan wij onze handtekening hebben geplaatst, op de vijfentwintigste juni 1981.
 BIJLAGE.
 Art.  N. Lijst der Lidstaten

 Staten/Organisatie Datum Authentificatie Type instemming Datum instemming Datum interne inwerkingtreding ALBANIE   Bekrachtiging 09/02/2004 09/02/2005 ALGERIJE   Bekrachtiging 06/06/2006 06/06/2007 ANTIGUA ET BARBUDA   Bekrachtiging 16/09/2002 16/09/2003 AUSTRALIE   Bekrachtiging 26/03/2004 26/03/2005 BAHREIN   Bekrachtiging 09/09/2009 09/09/2010 BELARUS   Bekrachtiging 30/05/2000 30/05/2001 BELIZE   Bekrachtiging 22/06/1999 22/06/2000 BELGIE   Bekrachtiging 28/02/2011 28/02/2012 BOSNIE EN HERZEGOVINA   Bekrachtiging 02/06/1993 02/06/1994 BRAZILIE   Bekrachtiging 18/05/1992 18/05/1993 CENTRAAL-AFRIKAANSE REPUBLIEK   Bekrachtiging 05/06/2006 05/06/2007 CHINA (VOLKSREPUBLIEK)   Bekrachtiging 25/01/2007 25/01/2008 CUBA   Bekrachtiging 07/09/1982 07/09/1983 CYPRUS   Bekrachtiging 16/01/1989 16/01/1990 DENEMARKEN   Bekrachtiging 10/07/1995 10/07/1996 EL SALVADOR   Bekrachtiging 12/10/2000 12/10/2001 ETHIOPIE   Bekrachtiging 28/01/1991 28/01/1992 FIJI   Bekrachtiging 28/05/2008 28/05/2009 FINLAND   Bekrachtiging 24/04/1985 24/04/1986 HONGARIJE   Bekrachtiging 04/01/1994 04/01/1995 IERLAND   Bekrachtiging 04/04/1995 04/04/1996 IJSLAND   Bekrachtiging 21/06/1991 21/06/1992 KAAPVERDISCHE (EILANDEN)   Bekrachtiging 09/08/2000 09/08/2001 KAZACHSTAN   Bekrachtiging 30/07/1996 30/07/1997 KOREA (ZUID)   Bekrachtiging 20/02/2008 20/02/2009 KROATIE   Bekrachtiging 08/10/1991 08/10/1992 LESOTHO   Bekrachtiging 01/11/2001 01/11/2002 LETLAND   Bekrachtiging 25/08/1994 25/08/1995 LUXEMBURG   Bekrachtiging 21/03/2001 21/03/2002 MACEDONIE (VOORMALIGE
JOEGOSLAVISCHE REP.)   Bekrachtiging 17/11/1991 17/11/1992 MEXICO   Bekrachtiging 01/02/1984 01/02/1985 MOLDAVIE   Bekrachtiging 28/04/2000 28/04/2001 MONGOLIE   Bekrachtiging 03/02/1998 03/02/1999 MONTENEGRO   Bekrachtiging 03/06/2006 03/06/2007 NEDERLAND   Bekrachtiging 22/05/1991 22/05/1992 NIEUW-ZEELAND   Bekrachtiging 12/06/2007 12/06/2008 NIGER   Bekrachtiging 19/02/2009 19/02/2010 NIGERIA   Bekrachtiging 03/05/1994 03/05/1995 NOORWEGEN   Bekrachtiging 22/06/1982 11/08/1983 PORTUGAL   Bekrachtiging 28/05/1985 28/05/1986 RUSLAND   Bekrachtiging 02/07/1998 02/07/1999 SAO TOME EN PRINCIPE   Bekrachtiging 04/05/2005 04/05/2006 SERVIE   Bekrachtiging 24/11/2000 24/11/2001 SEYCHELLEN   Bekrachtiging 28/10/2005 28/10/2006 SLOVAKIJE   Bekrachtiging 01/01/1993 01/01/1994 SLOVENIE   Bekrachtiging 29/05/1992 29/05/1993 SPANJE   Bekrachtiging 11/09/1985 11/09/1986 SYRIE   Bekrachtiging 19/05/2009 19/05/2010 TADZJIKISTAN   Bekrachtiging 21/10/2009 21/10/2010 TSJECHISCHE REP.   Bekrachtiging 01/01/1993 01/01/1994 TURKIJE   Bekrachtiging 22/04/2005 22/04/2006 URUGUAY   Bekrachtiging 05/09/1988 05/09/1989 VENEZUELA   Bekrachtiging 25/06/1984 25/06/1985 VIETNAM   Bekrachtiging 03/10/1994 03/10/1995 ZIMBABWE   Bekrachtiging 09/04/2003 09/04/2004 ZUID-AFRIKA   Bekrachtiging 18/02/2003 18/02/2004 ZWEDEN   Bekrachtiging 11/08/1982 11/08/1983