text:
HOOFDSTUK 1.  - Algemene bepalingen
 Artikel     1 . Deze wet regelt een aangelegenheid als bedoeld in artikel 74 van de Grondwet.
 Art.    2 . Deze wet voorziet in de gedeeltelijke omzetting van :
1° richtlijn 2011/98/EU van het Europees Parlement en de Raad van 13 december 2011 betreffende één enkele aanvraagprocedure voor een gecombineerde vergunning voor onderdanen van derde landen om te verblijven en te werken op het grondgebied van een lidstaat, alsmede inzake een gemeenschappelijk pakket rechten voor werknemers uit derde landen die legaal in een lidstaat verblijven;
2° richtlijn 2014/66/EU van het Europees Parlement en de Raad van 15 mei 2014 betreffende de voorwaarden voor toegang en verblijf van onderdanen van derde landen in het kader van een overplaatsing binnen een onderneming.
 HOOFDSTUK 2.  - Wijzigingen van de wet van 15 december 1980 betreffende de toegang tot het grondgebied, het verblijf, de vestiging en de verwijdering van vreemdelingen
 Art.    3 . Artikel 1, § 1, van de wet van 15 december 1980 betreffende de toegang tot het grondgebied, het verblijf, de vestiging en de verwijdering van vreemdelingen, laatstelijk gewijzigd bij de wet van 5 mei 2019, wordt aangevuld met de bepalingen onder 27°,  28°  en 29°,  luidende :
"27° samenwerkingsakkoord van 2 februari 2018 : het samenwerkingsakkoord van 2 februari 2018 tussen de Federale Staat, het Waals Gewest, het Vlaams Gewest, het Brussels-Hoofdstedelijk Gewest, de Duitstalige Gemeenschap met betrekking tot de coördinatie tussen het beleid inzake de toelatingen tot arbeid en het beleid inzake de verblijfsvergunningen en inzake de normen betreffende de tewerkstelling en het verblijf van buitenlandse arbeidskrachten;
28° samenwerkingsakkoord van 6 december 2018 : het samenwerkingsakkoord van 6 december 2018 tussen de Federale Staat, het Waals Gewest, het Vlaams Gewest, het Brussels-Hoofdstedelijk Gewest en de Duitstalige Gemeenschap houdende uitvoering van het samenwerkingsakkoord van 2 februari 2018 tussen de Federale Staat, het Waals Gewest, het Vlaams Gewest, het Brussels-Hoofdstedelijk Gewest en de Duitstalige Gemeenschap met betrekking tot de coördinatie tussen het beleid inzake de toelatingen tot arbeid en het beleid inzake de verblijfsvergunningen en inzake de normen betreffende de tewerkstelling en het verblijf van buitenlandse arbeidskrachten;
29° bevoegde regionale overheid : de gewest- of gemeenschapsoverheid die, overeenkomstig de gewestelijke of communautaire decreten, verordeningen en besluiten, bevoegd is voor de tewerkstelling van buitenlandse werknemers.".
 Art.    4 . Artikel 1/1, § 2, van dezelfde wet, ingevoegd bij de wet van 19 december 2014 en laatstelijk gewijzigd bij de wet van 5 mei 2019, wordt aangevuld met de bepalingen onder 13°  en 14°,  luidende :
"13° artikel 61/34;
14° artikel 61/45.".
 Art.    5 . Artikel 1/2, § 1, tweede lid, van dezelfde wet, ingevoegd bij de wet van 18 december 2016 en gewijzigd bij de wet van 5 mei 2019, wordt gewijzigd als volgt :
1° de bepaling onder 12°  wordt vervangen als volgt :
"12° artikel 10bis, §§  4 tot 6";
2° paragraaf 1 wordt aangevuld met de bepalingen onder 13°  en 14°,  luidende :
"13° artikel 61/34;
14° artikel 61/45.".
 Art.    6 . In artikel 10bis van dezelfde wet, laatstelijk gewijzigd door de wet van 5 mei 2019, worden de volgende wijzigingen aangebracht :
1° paragraaf 2 wordt vervangen als volgt :
" § 2. Wanneer de in artikel 10, §  1, eerste lid, 4°  tot 6°,  bedoelde familieleden van een vreemdeling die gemachtigd werd in België te verblijven voor een beperkte duur ingevolge deze wet of ingevolge de bijzondere omstandigheden eigen aan de betrokkene of ingevolge de aard of de duur van zijn activiteiten in België, een machtiging tot verblijf van meer dan drie maanden aanvragen, moet die machtiging toegekend worden indien zij het bewijs aanbrengen :
1° dat de vreemdeling die vervoegd wordt over stabiele, regelmatige en voldoende bestaansmiddelen beschikt zoals bepaald in artikel 10, §  5, om in zijn eigen behoeften en die van zijn familieleden te kunnen voorzien en om te voorkomen dat zij ten laste vallen van de openbare overheden;
2° dat de vreemdeling die vervoegd wordt over voldoende huisvesting beschikt die toelaat om het familielid of de familieleden die gevraagd heeft of hebben om zich bij hem te komen voegen, te herbergen en die voldoet aan de voorwaarden die gesteld worden aan een onroerend goed dat wordt verhuurd als hoofdverblijfplaats, zoals bepaald in artikel 2, van boek III, titel VIII, hoofdstuk II, afdeling 2, van het Burgerlijk Wetboek.
De Koning bepaalt, bij een besluit vastgesteld na overleg in de Ministerraad, de wijze waarop de vreemdeling bewijst dat het onroerend goed voldoet aan de gestelde voorwaarden;
3° dat de vreemdeling die vervoegd wordt, over een ziektekostenverzekering beschikt die de risico`s in België voor hem en zijn familieleden dekt;
4° dat zij zich niet bevinden in één van de in artikel 3, eerste lid, 5°  tot 8°,  bepaalde gevallen, of niet lijden aan een van de ziekten die een gevaar voor de volksgezondheid kunnen opleveren en die worden opgesomd in de bijlage bij deze wet.
De bepalingen van artikel 12bis, § 6, zijn eveneens van toepassing.";
2° het wordt aangevuld met een paragraaf 5 en een paragraaf 6, luidende :
" § 5. Paragraaf 2 is eveneens van toepassing op de in artikel 10, §  1, eerste lid, 4°  tot 6°,  bedoelde familieleden van de onderdaan van een derde land die in toepassing van artikel 61/34 gemachtigd werd tot verblijf.
§ 6. Paragraaf 2 is eveneens van toepassing op de in artikel 10, §  1, eerste lid, 4°  tot 6°,  bedoelde familieleden van de onderdaan van een derde land die in toepassing van artikel 61/45 gemachtigd werd tot verblijf voor zover zij de volgende informatie en documenten voorleggen :
1° de geldige verblijfstitel uitgereikt door de eerste lidstaat;
2° het bewijs dat ze in de hoedanigheid van familielid in de eerste lidstaat hebben verbleven.".
 Art.    7 . In artikel 10ter van dezelfde wet, laatstelijk gewijzigd bij de wet van 5 mei 2019, wordt een nieuwe paragraaf 2quater ingevoegd, luidende :
" § 2quater. In afwijking van paragraaf 2, wordt de beslissing over de aanvraag voor een machtiging tot verblijf van de in artikel 10bis, §§  5 en 6 bedoelde familieleden ten laatste binnen negentig dagen volgend op de indiening van de aanvraag zoals in paragraaf 1 wordt gedefinieerd, ter kennis gebracht.
Wanneer de aanvraag bedoeld in het eerste lid op hetzelfde ogenblik wordt ingediend als de aanvraag ingediend overeenkomstig artikel 61/34 of artikel 61/45 van de onderdaan van een derde land die zij willen vervoegen, behandelt de minister of zijn gemachtigde deze aanvragen tegelijk.".
 Art.    8 . In artikel 13, § 1, zevende lid, van dezelfde wet, vervangen bij de wet van 8 juli 2011 en gewijzigd bij de wet van 15 mei 2012, worden de woorden "artikel 10bis, §§  1 tot 4" vervangen door de woorden "artikel 10bis, §§  1 tot 6".
 Art.    9 . In titel II, hoofdstuk VIIbis, van dezelfde wet, wordt het opschrift van afdeling 1 vervangen als volgt : "Bepalingen met betrekking tot de gezamenlijke procedure inzake de tewerkstelling van buitenlandse werknemers.".
 Art.    10 . In artikel 61/25-1 van dezelfde wet, ingevoegd bij de wet van 22 juli 2018 en gewijzigd bij de wet van 5 mei 2019, worden de volgende wijzigingen aangebracht :
1° in het eerste lid worden de woorden "de bepalingen van hoofdstuk VIII en van hoofdstuk VIIIbis" vervangen door de woorden "de bepalingen van hoofdstuk VIII, hoofdstuk VIIIbis en van hoofdstuk VIIIter." en worden de woorden "bevoegde overheid" vervangen door de woorden "bevoegde regionale overheid";
2° het tweede lid wordt opgeheven.
 Art.    11 . In artikel 61/25-2 van dezelfde wet, ingevoegd bij de wet van 22 juli 2018, worden de volgende wijzigingen aangebracht :
1° in paragraaf 2 worden de woorden "overeenkomstig titel I, hoofdstuk III," vervangen door de woorden "overeenkomstig titel II, hoofdstukken III en VI";
2° in paragraaf 3, eerste en tweede lid, worden de woorden "bevoegde overheid" vervangen door de woorden "bevoegde regionale overheid";
3° in paragraaf 4, eerste lid, worden de woorden "bevoegde overheid" vervangen door de woorden "bevoegde regionale overheid";
4° in paragraaf 6 worden de woorden "bevoegde overheid" vervangen door de woorden "bevoegde regionale overheid";
5° in paragraaf 7, derde lid, worden de woorden "bevoegde overheid" vervangen door de woorden "bevoegde regionale overheid".
 Art.    12 . In artikel 61/25-3, eerste en tweede lid, van dezelfde wet, ingevoegd bij de wet van 22 juli 2018, worden de woorden "bevoegde overheid" vervangen door de woorden "bevoegde regionale overheid".
 Art.    13 . In artikel 61/25-5, § 2, tweede lid, van dezelfde wet, ingevoegd bij de wet van 22 juli 2018 en gewijzigd bij de 5 mei 2019, worden de woorden "bevoegde overheid" vervangen door de woorden "bevoegde regionale overheid".
 Art.    14 . In artikel 61/25-6 van dezelfde wet, ingevoegd bij de wet van 22 juli 2018, worden de volgende wijzigingen aangebracht :
1° in paragraaf 1 worden de woorden "bevoegde overheid" vervangen door de woorden "bevoegde regionale overheid";
2° in paragraaf 2, eerste lid, worden de woorden "bevoegde overheid" vervangen door de woorden "bevoegde regionale overheid";
3° paragraaf 4, wordt aangevuld met een tweede lid, luidende :
"Het eerste lid is niet van toepassing op de machtiging tot verblijf afgeleverd aan een onderdaan van een derde land die door een arbeidsovereenkomst verbonden blijft met een in het buitenland gevestigde werkgever.";
4° in paragraaf 5, eerste en tweede lid, worden de woorden "bevoegde overheid" vervangen door de woorden "bevoegde regionale overheid".
 Art.    15 . In artikel 61/26 van dezelfde wet, ingevoegd bij de wet van 5 mei 2019, worden de volgende wijzigingen aangebracht :
1° in paragraaf 1, eerste lid, worden de woorden "bevoegde overheid" vervangen door de woorden "bevoegde regionale overheid";
2° in paragraaf 2, 1°,  de worden "het samenwerkingsakkoord van 2 februari 2018 tussen de Federale Staat, het Waals Gewest, het Vlaams Gewest, het Brussels-Hoofdstedelijk Gewest en de Duitstalige Gemeenschap met betrekking tot de coördinatie tussen het beleid inzake de toelatingen tot arbeid en het beleid inzake de verblijfsvergunningen en inzake de normen betreffende de tewerkstelling en het verblijf van buitenlandse arbeidskrachten" vervangen door de woorden "het samenwerkingsakkoord van 2 februari 2018";
3° in paragraaf 2, 2°,  worden de woorden "het samenwerkingsakkoord van 6 december 2018 tussen de Federale Staat, het Waals Gewest, het Vlaams Gewest, het Brussels-Hoofdstedelijk Gewest en de Duitstalige Gemeenschap houdende uitvoering van het samenwerkingsakkoord van 2 februari 2018 tussen de Federale Staat, het Waals Gewest, het Vlaams Gewest, het Brussels-Hoofdstedelijk Gewest en de Duitstalige Gemeenschap met betrekking tot de coördinatie tussen het beleid inzake de toelatingen tot arbeid en het beleid inzake de verblijfsvergunningen en inzake de normen betreffende de tewerkstelling en het verblijf van buitenlandse arbeidskrachten" vervangen door de woorden "het samenwerkingsakkoord van 6 december 2018".
 Art.    16 . In artikel 61/27 van dezelfde wet, ingevoegd bij de wet van 5 mei 2019, worden de volgende wijzigingen aangebracht :
1° de bepaling onder 1°  wordt opgeheven;
2° de bepaling onder 2°  wordt opgeheven;
3° de bepaling onder 3°  wordt opgeheven.
 Art.    17 . In artikel 61/27-1 van dezelfde wet, ingevoegd bij de wet van 5 mei 2019, worden de volgende wijzigingen aangebracht :
1° in paragraaf 4, eerste en tweede lid, worden de woorden "bevoegde overheid" vervangen door de woorden "bevoegde regionale overheid";
2° in paragraaf 5, eerste lid, worden de woorden "bevoegde overheid" vervangen door de woorden "bevoegde regionale overheid";
3° in paragraaf 6 worden de woorden "bevoegde overheid" vervangen door de woorden "bevoegde regionale overheid";
4° in paragraaf 7, derde lid, worden de woorden "bevoegde overheid" vervangen door de woorden "bevoegde regionale overheid".
 Art.    18 . In art. 61/27-2, eerste en tweede lid, van dezelfde wet, ingevoegd bij de wet van 5 mei 2019, worden de woorden "bevoegde overheid" vervangen door de woorden "bevoegde regionale overheid".
 Art.    19 . In artikel 61/28, § 2, van dezelfde wet, ingevoegd bij de wet van 5 mei 2019, worden de volgende wijzigingen aangebracht :
1° in de bepaling onder 1°  worden de woorden "het samenwerkingsakkoord van 2 februari 2018 tussen de Federale Staat, het Waals Gewest, het Vlaams Gewest, het Brussels-Hoofdstedelijk Gewest en de Duitstalige Gemeenschap met betrekking tot de coördinatie tussen het beleid inzake de toelatingen tot arbeid en het beleid inzake de verblijfsvergunningen en inzake de normen betreffende de tewerkstelling en het verblijf van buitenlandse arbeidskrachten" vervangen door de woorden "het samenwerkingsakkoord van 2 februari 2018";
2° in de bepaling onder 2°  worden de woorden "het samenwerkingsakkoord van 6 december 2018 tussen de Federale Staat, het Waals Gewest, het Vlaams Gewest, het Brussels-Hoofdstedelijk Gewest en de Duitstalige Gemeenschap houdende uitvoering van het samenwerkingsakkoord van 2 februari 2018 tussen de Federale Staat, het Waals Gewest, het Vlaams Gewest, het Brussels-Hoofdstedelijk Gewest en de Duitstalige Gemeenschap met betrekking tot de coördinatie tussen het beleid inzake de toelatingen tot arbeid en het beleid inzake de verblijfsvergunningen en inzake de normen betreffende de tewerkstelling en het verblijf van buitenlandse arbeidskrachten" vervangen door de woorden "het samenwerkingsakkoord van 6 december 2018".
 Art.    20 . In artikel 61/28-1 van dezelfde wet, ingevoegd bij de wet van 5 mei 2019, worden de volgende wijzigingen aangebracht :
1° de bepaling onder 1°  wordt opgeheven;
2° de bepaling onder 2°  wordt opgeheven;
3° de bepaling onder 3°  wordt opgeheven.
 Art.    21 . In artikel 61/29-1, eerste lid, 1°, van dezelfde wet, ingevoegd bij de wet van 5 mei 2019, worden de woorden "bevoegde overheid" vervangen door de woorden "bevoegde regionale overheid".
 Art.    22 . In titel II, hoofdstuk VIIIbis, afdeling 3, van dezelfde wet, wordt het opschrift van onderafdeling 1 vervangen als volgt : "Bepalingen met betrekking tot de gezamenlijke procedure inzake de tewerkstelling van buitenlandse werknemers".
 Art.    23 . In artikel 61/29-4, § 1, eerste lid, van dezelfde wet, ingevoegd bij de wet van 5 mei 2019, worden de woorden "bevoegde overheid" vervangen door de woorden "bevoegde regionale overheid".
 Art.    24 . In artikel 61/29-5, § 1, van dezelfde wet, ingevoegd bij de wet van 5 mei 2019, worden de woorden "bevoegde overheid" vervangen door de woorden "bevoegde regionale overheid".
 Art.    25 . In artikel 61/29-6, eerste lid, 1°, van dezelfde wet, ingevoegd bij de wet van 5 mei 2019, worden de woorden "bevoegde overheid" vervangen door de woorden "bevoegde regionale overheid".
 Art.    26 . In artikel 61/29-9, § 1, eerste lid, van dezelfde wet, ingevoegd bij de wet van 5 mei 2019, worden de woorden "bevoegde overheid" vervangen door de woorden "bevoegde regionale overheid".
 Art.    27 . Artikel 61/30 van dezelfde wet, ingevoegd bij de wet van 15 mei 2012 en gewijzigd bij wet van 4 mei 2016, wordt opgeheven.
 Art.    28 . Artikel 61/31 van dezelfde wet, ingevoegd bij de wet van 15 mei 2012, wordt opgeheven.
 Art.    29 . In titel II van dezelfde wet, wordt een hoofdstuk VIIIter ingevoegd, luidende :
"Hoofdstuk VIIIter. Binnen een onderneming overgeplaatste personen".
 Art.    30 . In hoofdstuk VIIIter, ingevoegd door artikel 29, wordt een afdeling 1 ingevoegd, luidende :
"Afdeling 1. Toepassingsgebied en definities".
 Art.    31 . In afdeling 1, ingevoegd door artikel 30, wordt een artikel 61/32 ingevoegd, luidende :
"Art. 61/32. § 1. De bepalingen van dit hoofdstuk zijn van toepassing op :
1° de onderdanen van derde landen die op het tijdstip van de aanvraag buiten het grondgebied van de lidstaten van de Europese Unie verblijven en een aanvraag indienen om het Rijk binnen te komen om er te verblijven en te werken in het kader van een overplaatsing binnen een onderneming als leidinggevende, specialist of stagiair-werknemer;
2° de onderdanen van derde landen die gemachtigd worden om in deze hoedanigheden in het Rijk te verblijven en er te werken;
3° de onderdanen van een derde land die in een andere lidstaat van de Europese Unie een vergunning voor een binnen een onderneming overgeplaatste persoon hebben gekregen en het Rijk willen binnenkomen om hier te verblijven en te werken in deze hoedanigheid.
§ 2. Ze zijn van toepassing, onverminderd de relevante bepalingen van :
1° het samenwerkingsakkoord van 2 februari 2018;
2° het samenwerkingsakkoord van 6 december 2018.".
 Art.    32 . In dezelfde afdeling 1 wordt een artikel 61/33 ingevoegd, luidende :
"Art. 61/33. Voor de toepassing van de bepalingen van dit hoofdstuk wordt verstaan onder :
1° "leidinggevende ICT" : de onderdaan van een derde land bedoeld in artikel 24, 1°,  van het samenwerkingsakkoord van 6 december 2018;
2° "specialist ICT" : de onderdaan van een derde land bedoeld in artikel 24, 2°,  van het samenwerkingsakkoord van 6 december 2018;
3° "stagiair-werknemer ICT" : de onderdaan van een derde land bedoeld in artikel 24, 3°,  van het samenwerkingsakkoord van 6 december 2018;
4° "vergunning voor een binnen een onderneming overgeplaatste persoon" : de verblijfstitel bedoeld in artikel 24, 4°,  van het samenwerkingsakkoord van 6 december 2018;
5° "overplaatsing binnen een onderneming" : de tijdelijke detachering, voor beroepsactiviteiten of opleiding, van een onderdaan van een derde land bedoeld in artikel 24, 5°,  van het samenwerkingsakkoord van 6 december 2018;
6° "vergunning voor lange-termijnmobiliteit" : de verblijfstitel bedoeld in artikel 24, 6°,  van het samenwerkingsakkoord van 6 december 2018;
7° "gastentiteit" : de entiteit bedoeld in artikel 24, 7°,  van het samenwerkingsakkoord van 6 december 2018;
8° "groep van ondernemingen" : het geheel van verbonden en/of geassocieerde vennootschappen zoals bedoeld in artikel 11 van het Wetboek van vennootschappen, bedoeld in artikel 24, 8°,  van het samenwerkingsakkoord van 6 december 2018;
9° "eerste lidstaat" : de lidstaat bedoeld in artikel 24, 9°,  van het samenwerkingsakkoord van 6 december 2018;
10° "tweede lidstaat" : de lidstaat, bedoeld in artikel 24, 10°,  van het samenwerkingsakkoord van 6 december 2018;
11° "korte-termijnmobiliteit" : het recht waarover de onderdaan van een derde land beschikt, bedoeld in artikel 24, 11°,  van het samenwerkingsakkoord van 6 december 2018;
12° "lange-termijnmobiliteit" : het recht waarover de onderdaan van een derde land beschikt, bedoeld in artikel 24, 12°,  van het samenwerkingsakkoord van 6 december 2018;
13° "binnen een onderneming overgeplaatste persoon" : een onderdaan van een derde land die op het tijdstip van de aanvraag van een vergunning voor een binnen een onderneming overgeplaatste persoon buiten het grondgebied van de lidstaten van de Europese Unie verblijft en die het voorwerp is van een overplaatsing binnen een onderneming.".
 Art.    33 . In hetzelfde hoofdstuk VIIIter wordt een afdeling 2 ingevoegd, luidende :
"Afdeling 2. Vergunning voor een binnen een onderneming overgeplaatste persoon".
 Art.    34 . In afdeling 2, ingevoegd door artikel 33, wordt een onderafdeling 1 ingevoegd, luidende :
"Onderafdeling 1. Bepalingen met betrekking tot de gezamenlijke procedure met de overheid die bevoegd is voor de tewerkstelling van buitenlandse werknemers".
 Art.    35 . In onderafdeling 1, ingevoegd door artikel 34, wordt een artikel 61/34 ingevoegd, luidende :
"Art. 61/34. § 1. De onderdaan van een derde land die, in de hoedanigheid van een binnen een onderneming overgeplaatste per-soon, meer dan negentig dagen op het grondgebied wenst te verblijven dient een aanvraag in bij de bevoegde regionale overheid, in de vorm van een aanvraag voor een toelating tot arbeid.
De aanvraag voor een toelating tot arbeid geldt als aanvraag voor een verblijfsvergunning.
§ 2. Enkel de onderdaan van een derde land die zich buiten het grondgebied van de lidstaten bevindt wanneer de aanvraag wordt ingediend of die zich bevindt in het geval bedoeld in artikel 61/35, is gemachtigd om een aanvraag voor een machtiging tot verblijf bedoeld in paragraaf 1 in te dienen.
§ 3. De volgende documenten worden aan de aanvraag toegevoegd :
1° behalve in het geval van verlenging van de aanvraag, het bewijs van de betaling van de in artikel 1/1 bedoelde retributie;
2° de documenten die toelaten de voorwaarden bedoeld in artikel 61/39, vast te stellen.
§ 4. Overeenkomstig artikel 28 van het samenwerkingsakkoord van 6 december 2018 neemt de minister of zijn gemachtigde ten laatste binnen negentig dagen na de kennisgeving van het volledig karakter van de aanvraag een beslissing met betrekking tot de machtiging tot verblijf of de hernieuwing.
§ 5. De minister of zijn gemachtigde kan van de onderdaan van een derde land eisen dat ze binnen een termijn van vijftien dagen aanvullende documenten of inlichtingen voorleggen.
De in paragraaf 4 bedoelde termijn wordt opgeschort totdat de gevraagde aanvullende informatie werd ontvangen.
§ 6. Overeenkomstig artikel 33 van het samenwerkingsakkoord van 2 februari 2018, worden de toelating tot arbeid en de machtiging tot verblijf in de vorm van een gecombineerde administratieve akte aan de betrokkene betekend, indien hij gemachtigd is om meer dan negentig dagen op het grondgebied in de hoedanigheid van een binnen een onderneming overgeplaatste persoon te werken en te verblijven.".
 Art.    36 . In dezelfde onderafdeling 1 wordt een artikel 61/35 ingevoegd, luidende :
"Art. 61/35. § 1. De onderdaan van een derde land die in de hoedanigheid van een binnen een onderneming overgeplaatste persoon gemachtigd is tot een verblijf van meer dan negentig dagen en die zijn verblijf in deze hoedanigheid wenst te verlengen, dient overeenkomstig artikel 21 van het samenwerkingsakkoord van 2 februari 2018, ten laatste twee maanden voor het verstrijken van zijn verblijf een aanvraag in bij de bevoegde regionale overheid, in de vorm van een aanvraag voor een toelating tot arbeid.
§ 2. Indien de duur gedurende dewelke de betrokkene tot een verblijf in de hoedanigheid van een binnen een onderneming overgeplaatste persoon gemachtigd is tijdens het onderzoek van de aanvraag verstrijkt, ontvangt hij een document dat zijn verblijf voorlopig dekt, totdat er een beslissing over wordt genomen.
De Koning bepaalt de voorwaarden en de nadere regels van de afgifte van het verblijfsdocument.".
 Art.    37 . In dezelfde onderafdeling 1 wordt een artikel 61/36 ingevoegd, luidende :
"Art. 61/36. De minister of zijn gemachtigde betekent de volgende beslissingen aan de onderdaan van een derde land :
1° de beslissingen tot weigering van de machtiging tot verblijf, om de machtiging tot verblijf niet te hernieuwen of die een einde maken aan de machtiging tot verblijf, die krachtens deze afdeling worden genomen;
2° de beslissing tot toekenning of hernieuwing van de toelating tot arbeid en de machtiging tot verblijf in de vorm van een gecombineerde administratieve akte.
In de gevallen en onder de voorwaarden die vastgesteld worden door het samenwerkingsakkoord van 2 februari 2018 informeert de minister of zijn gemachtigde de werkgever over de beslissing bedoeld in het eerste lid, 2°. ".
 Art.    38 . In dezelfde onderafdeling 1 wordt een artikel 61/37 ingevoegd, luidende :
"Art. 61/37. § 1. Overeenkomstig artikel 34, tweede lid, van het samenwerkingsakkoord van 2 februari 2018, en artikel 29, tweede lid, van het samenwerkingsakkoord van 6 december 2018, wordt, wanneer de onderdaan van een derde land bedoeld in artikel 61/34 zich in het buitenland bevindt op de datum dat de beslissing waarbij hij gemachtigd wordt in de hoedanigheid van binnen een onderneming overgeplaatste persoon op het grondgebied te verblijven en te werken, op zijn verzoek, een visum lang verblijf afgeleverd.
De Koning bepaalt de voorwaarden en modaliteiten met betrekking tot het afleveren van dit visum.
§ 2. Overeenkomstig artikel 29, derde lid, van het samenwerkingsakkoord van 6 december 2018, wordt de onderdaan van een derde land die gemachtigd is om meer dan negentig dagen op het grondgebied in de hoedanigheid van een binnen een onderneming overgeplaatste persoon te werken en te verblijven, in het vreemdelingenregister ingeschreven en wordt, hem een vergunning voor een binnen een onderneming overgeplaatste persoon aan hem afgegeven.
De Koning bepaalt :
1° het model van de vergunning voor een binnen een onderneming overgeplaatste persoon;
2° de geldigheidsduur van de vergunning voor een binnen een onderneming overgeplaatste persoon;
3° het verblijfsdocument dat wordt afgeleverd aan de onderdaan van een derde land in afwachting van de aflevering van zijn vergunning voor een binnen een onderneming overgeplaatste persoon.
§ 3. Onverminderd artikel 61/38, wordt in geval van hernieuwing van het verblijf met toepassing van artikel 61/35 de vergunning voor een binnen een onderneming overgeplaatste persoon verlengd met een duur die gelijk is aan de toegestane duur van zijn verblijf.".
 Art.    39 . In dezelfde onderafdeling 1 wordt een artikel 61/38 ingevoegd, luidende :
"Art. 61/38. § 1. De periode gedurende dewelke de onderdaan van een derde land kan verblijven op het grondgebied van de Europese Unie in de hoedanigheid van leidinggevende ICT of specialist ICT, is beperkt tot maximaal 3 jaar, en in de hoedanigheid van stagiair-werknemer ICT tot maximaal 1 jaar.
Voor de berekening van de duur van het verblijf worden de termijnen van achtereenvolgens afgegeven vergunningen voor een binnen een onderneming overgeplaatste persoon samengevoegd.
De Koning kan de manier waarop de maximale duur van het verblijf in de hoedanigheid van een binnen een onderneming overgeplaatste persoon berekend wordt preciseren. Hij kan de nadere regels die omschreven worden in het tweede lid opheffen, vervangen of aanvullen, om zich aan het recht van de Unie te houden.
§ 2. Onverminderd gunstigere bepalingen vervat in internationale verdragen en overeenkomstig artikel 36 van het Samenwerkingsakkoord van 6 december 2018 kan wanneer de maximumduur van de overplaatsing binnen een onderneming, zoals bedoeld in paragraaf 1, werd bereikt, een nieuwe aanvraag zoals bedoeld in artikel 61/34 of 61/45 alleen na een verloop van een periode van drie maanden ingediend worden.".
 Art.    40 . In dezelfde afdeling 2 wordt een onderafdeling 2 ingevoegd, luidende :
"Onderafdeling 2. Bepalingen met betrekking tot de machtiging tot verblijf in de hoedanigheid van een binnen een onderneming overgeplaatste persoon".
 Art.    41 . In de onderafdeling 2, ingevoegd bij artikel 40, wordt een artikel 61/39 ingevoegd, luidende :
"Art. 61/39. § 1. Onder voorbehoud van artikel 61/42, §  2, wordt de onderdaan van een derde land die een aanvraag met toepassing van artikel 61/34 of 61/35 indient, gemachtigd om, in de hoedanigheid van een onderneming overgeplaatste persoon, meer dan negentig dagen op het grondgebied te verblijven of om zijn verblijf in die hoedanigheid te verlengen, indien :
1° hij bewijst dat hij over een reisdocument of een daarmee gelijkgestelde reistitel beschikt, die voldoet aan de voorwaarden van artikel 6, §  1, a), van de Schengengrenscode;
2° hij bewijst dat hij voor de beoogde duur van het verblijf over toereikende bestaansmiddelen beschikt voor zichzelf en zijn gezinsleden, om niet ten laste te vallen van de openbare overheden. Hierbij wordt met name rekening gehouden met de inkomsten die hij tijdens zijn verblijf in de hoedanigheid van een binnen een onderneming overgeplaatste persoon zal ontvangen;
3° hij bewijst dat hij over een ziektekostenverzekering die alle risico's in België voor hemzelf en zijn gezinsleden dekt, beschikt;
4° hij, behalve bij het hernieuwen van de aanvraag voor de machtiging tot verblijf in de hoedanigheid van een binnen een onderneming overgeplaatste persoon, een geneeskundig getuigschrift voorlegt waaruit blijkt dat hij niet lijdt aan één der in bijlage bij deze wet opgesomde ziekten;
5° hij, behalve bij het hernieuwen van de aanvraag voor de machtiging tot verblijf in de hoedanigheid van een binnen een onderneming overgeplaatste persoon, een uittreksel uit het strafregister of een gelijkwaardig document voorlegt en in voorkomend geval zijn gelegaliseerde vertaling, afgegeven door het land van oorsprong of het land van zijn laatste verblijfplaats, dat niet ouder is dan zes maanden en bevestigt dat hij niet veroordeeld is geweest voor misdaden of wanbedrijven van gemeen recht.
Indien behoorlijk wordt aangetoond dat de documenten bedoeld in § 1, 4°  en 5°,  niet kunnen worden voorgelegd kan de minister of zijn gemachtigde de machtiging tot verblijf in de hoedanigheid van een binnen een onderneming overgeplaatste persoon, rekening houdend met de omstandigheden, echter toekennen of hernieuwen.
§ 2. De minister of zijn gemachtigde weigert de machtiging tot verblijf in de hoedanigheid van een binnen een onderneming overgeplaatste persoon van meer dan negentig dagen toe te kennen in de volgende gevallen :
1° de betrokkene voldoet niet aan de voorwaarden vastgesteld in paragraaf 1;
2° de betrokkene bevindt zich in één van de gevallen bedoeld in artikel 3, eerste lid, 5°  tot 10° ;
3° de betrokkene heeft de documenten of bijkomende info niet binnen de voorgeschreven termijn geleverd;
4° de maximale verblijfsduur bedoeld in artikel 61/38, §   1, is bereikt;
5° indien de betrokkene de in artikel 61/38, §  2, bedoelde termijn voor de indiening van zijn aanvraag, niet nageleefd heeft.
§ 3. De minister of zijn gemachtigde weigert de machtiging tot verblijf, in de hoedanigheid van een binnen een onderneming overgeplaatste persoon, van meer dan negentig dagen, te vernieuwen in de volgende gevallen :
1° indien de betrokkene niet of niet meer voldoet aan de voorwaarden vastgesteld in §  1, 1° -3° ;
2° indien de maximale verblijfsduur bedoeld in artikel 61/38, §  1, bereikt is;
3° indien de betrokkene in het land verblijft met andere doeleinden dan die waarvoor hij een machtiging gekregen heeft;
4° indien de betrokkene de regels in verband met korte-termijnmobiliteit of lange-termijnmobiliteit niet nageleefd heeft.
§ 4. De minister of zijn gemachtigde stelt een einde aan het verblijf in de hoedanigheid van een binnen een onderneming overgeplaatste persoon van meer dan negentig dagen, in de volgende gevallen :
1° indien de betrokkene niet of niet meer voldoet aan de verblijfsvoorwaarden vastgesteld in §  1, 1°  tot 3° ;
2° indien de betrokkene in het land verblijft met andere doeleinden dan die waarvoor hij een machtiging gekregen heeft;
3° indien de gastentiteit opgericht werd met als belangrijkste doel de binnenkomst van binnen een onderneming overgeplaatste personen te vergemakkelijken;
4° de maximale verblijfsduur bedoeld in artikel 61/38, §   1 is bereikt;
5° indien de betrokkene de regels in verband met korte-termijnmobiliteit of lange-termijnmobiliteit niet heeft nageleefd.
§ 5. Elke beslissing die krachtens dit artikel genomen wordt, wordt genomen na een individueel onderzoek dat rekening houdt met alle omstandigheden die eigen zijn aan elk geval, met inbegrip van het belang van de onderdaan van een derde land, en met respect voor het evenredigheidsbeginsel.".
 Art.    42 . In dezelfde onderafdeling 2 wordt een artikel 61/40 ingevoegd, luidende :
"Art. 61/40. De onderdaan van een derde land die in de hoedanigheid van een binnen een onderneming overgeplaatste persoon het grondgebied van het Rijk wenst binnen te komen of binnengekomen is, stelt onverwijld de minister of zijn gemachtigde op de hoogte van elke wijziging tijdens de aanvraagprocedure of tijdens het verblijf die gevolgen heeft voor de in de artikelen 61/39, § 1, en 61/48, §  1, bedoelde verblijfsvoorwaarden.
Indien nodig brengt de minister of zijn gemachtigde de bevoegde gewestelijke autoriteit op de hoogte van de wijzigingen die een impact hebben op de verblijfsprocedure of verblijfsvoorwaarden.".
 Art.    43 . In dezelfde onderafdeling 2 wordt een artikel 61/41 ingevoegd, luidende :
"Art. 61/41. § 1. Overeenkomstig artikel 17, derde lid, van het samenwerkingsakkoord van 2 februari 2018, wanneer de onderdaan van een derde land met toepassing van de bepalingen van dit hoofdstuk tot een verblijf wordt gemachtigd, is de machtiging tot verblijf enkel geldig als de bevoegde regionale overheid een definitieve beslissing neemt waarbij de onderdaan van een derde land toegelaten wordt om op het grondgebied van het Rijk te werken.
Overeenkomstig de artikelen 3 en 31 van het samenwerkingsakkoord van 6 december 2018, wordt de duur van de machtiging tot verblijf, die met toepassing van de bepalingen van deze afdeling wordt toegekend, beperkt tot de duur van de toelating tot arbeid, zonder de maximale duur bedoeld in artikel 61/38, § 1, te mogen overschrijden.
§ 2. Overeenkomstig artikel 35 van het samenwerkingsakkoord van 6 december 2018, eindigt de machtiging tot verblijf die met toepassing van de bepalingen van deze afdeling werd toegekend van rechtswege wanneer de betrokken onderdaan van een derde land niet meer gemachtigd is om in de hoedanigheid van een binnen een onderneming overgeplaatste persoon te werken.".
 Art.    44 . In hetzelfde hoofdstuk VIIIter wordt een afdeling 3 ingevoegd, luidende :
"Afdeling 3. Mobiliteit binnen de Europese Unie".
 Art.    45 . In afdeling 3, ingevoegd bij artikel 44, wordt een onderafdeling 1 ingevoegd, luidende :
"Onderafdeling 1. Korte-termijnmobiliteit".
 Art.    46 . In onderafdeling 1, ingevoegd bij artikel 45, wordt een artikel 61/42 ingevoegd, luidende :
"Art. 61/42. Onverminderd de bepalingen van hoofdstuk II van titel I, moet de onderdaan van een derde land die het grondgebied wenst binnen te komen om er in de hoedanigheid van een binnen een onderneming overgeplaatste persoon in het kader van korte-termijnmobiliteit te verblijven over de volgende documenten beschikken :
1° een geldig paspoort of een daarmee gelijkgestelde reistitel waarvan de geldigheidsduur op zijn minst die van zijn vergunning voor een binnen een onderneming overgeplaatste persoon afgeleverd door de eerste lidstaat dekt en de door artikel 6, §  1, a), van de Schengengrenscode vastgestelde geldigheidsvoorwaarden vervult;
2° een geldige vergunning voor een binnen een onderneming overgeplaatste persoon afgeleverd door de eerste lidstaat.
De Koning kan het paspoort en de daarmee gelijkgestelde reistitel onderwerpen aan geldigheidsvoorwaarden die preciezer of aanvullend zijn.".
 Art.    47 . In dezelfde onderafdeling 1 wordt een artikel 61/43 ingevoegd, luidende :
"Art. 61/43. De in artikel 61/42 bedoelde onderdaan van een derde land mag in het Rijk verblijven om er te werken gedurende een periode van negentig dagen op honderdtachtig dagen in de volgende gevallen :
1° hij voldoet aan de voorwaarden vastgelegd door de gewestelijke of gemeenschapswetgeving die van toepassing is inzake de tewerkstelling van personen die het voorwerp uitmaken van een overplaatsing binnen een onderneming;
2° hij bevindt zich niet in een van de gevallen opgesomd in artikel 3, eerste lid, 5°  tot 10° ;
3° de vergunning voor een binnen een onderneming overgeplaatste persoon, afgeleverd door de eerste lidstaat, dekt minstens de periode van korte-termijnmobiliteit;
4° de maximale verblijfsduur bedoeld in artikel 61/38, §   1, is nog niet bereikt.".
 Art.    48 . In dezelfde onderafdeling 1 wordt een artikel 61/44 ingevoegd, luidende :
"Art. 61/44. In de volgende gevallen maakt de minister of zijn afgevaardigde een einde aan het in artikel 61/42 bedoelde verblijf van de onderdaan van een derde land :
1° de binnen een onderneming overgeplaatste persoon voldoet niet of niet meer aan de voorwaarden vastgesteld in de artikelen 61/42 of 61/43;
2° de binnen een onderneming overgeplaatste persoon bevindt zich in een van de gevallen opgesomd in artikel 3, eerste lid, 5°  tot 10°. ".
 Art.    49 . In dezelfde afdeling 3 wordt een onderafdeling 2 ingevoegd, luidende :
"Onderafdeling 2. Vergunning voor lange-termijnmobiliteit".
 Art.    50 . In onderafdeling 2, ingevoegd bij artikel 49, wordt een artikel 61/45 ingevoegd, luidende :
"Art. 61/45. § 1. De onderdaan van een derde land die, in de hoedanigheid van een binnen een onderneming overgeplaatste persoon in het kader van lange-termijnmobiliteit, meer dan negentig dagen op het grondgebied wenst te verblijven dient een aanvraag in bij de bevoegde regionale overheid, in de vorm van een aanvraag voor een toelating tot arbeid.
De aanvraag om een toelating tot arbeid geldt als aanvraag voor een verblijfsvergunning.
§ 2. De volgende documenten worden aan de aanvraag toegevoegd :
1° behalve in het geval van een hernieuwing van de aanvraag, het bewijs van de betaling van de retributie die in artikel 1/1 bedoeld wordt;
2° de documenten die toelaten de voorwaarden bedoeld in artikel 61/48, vast te stellen.
§ 3. Overeenkomstig artikel 28 van het samenwerkingsakkoord van 6 december 2018 neemt de minister of zijn gemachtigde ten laatste binnen negentig dagen na de kennisgeving van het volledig karakter van de aanvraag een beslissing met betrekking tot de machtiging tot verblijf.
§ 4. De minister of zijn gemachtigde kan van de onderdaan van een derde land eisen dat ze binnen een termijn van vijftien dagen aanvullende documenten of inlichtingen voorleggen.
De in paragraaf 3 bedoelde termijn wordt opgeschort totdat de gevraagde aanvullende informatie werd ontvangen.
§ 5. Overeenkomstig artikel 33 van het samenwerkingsakkoord van 2 februari 2018, worden de toelating tot arbeid en de machtiging tot verblijf in de vorm van een gecombineerde administratieve akte aan de betrokkene betekend, indien hij gemachtigd is om meer dan negentig dagen op het grondgebied in de hoedanigheid van een binnen een onderneming overgeplaatste persoon in het kader van lange-termijnmobiliteit te werken en te verblijven.
§ 6. De eerste lidstaat die de vergunning voor een binnen een onderneming overgeplaatste persoon heeft afgeleverd, wordt door de minister of zijn gemachtigde op de hoogte gebracht van het afleveren van de vergunning voor lange-termijnmobiliteit.".
 Art.    51 . In dezelfde onderafdeling 2 wordt een artikel 61/46 ingevoegd, luidende :
"Art. 61/46. § 1. De onderdaan van een derde land die in de hoedanigheid van een binnen een onderneming overgeplaatste persoon in het kader van lange-termijnmobiliteit gemachtigd is tot een verblijf van meer dan negentig dagen en die zijn verblijf in deze hoedanigheid wenst te verlengen, dient overeenkomstig artikel 21 van het samenwerkingsakkoord van 2 februari 2018 ten laatste twee maanden voor het verstrijken van zijn verblijf een aanvraag in bij de bevoegde regionale overheid, in de vorm van een aanvraag voor een toelating tot arbeid.
§ 2. Indien de duur gedurende dewelke de betrokkene tot een verblijf in de hoedanigheid van een binnen een onderneming overgeplaatste persoon in het kader van lange-termijnmobiliteit gemachtigd is tijdens het onderzoek van de aanvraag verstrijkt, ontvangt hij een document dat zijn verblijf voorlopig dekt, totdat er een beslissing over wordt genomen of totdat de maximale duur van zijn verblijf in de hoedanigheid van een binnen een onderneming overgeplaatste persoon zoals bedoeld in artikel 61/38, §   1, is verstreken.
De Koning bepaalt de voorwaarden en de nadere regels van de afgifte van het verblijfsdocument bedoeld in het eerste lid.".
 Art.    52 . In dezelfde onderafdeling 2 wordt een artikel 61/47 ingevoegd, luidende :
"Art. 61/47. § 1. Overeenkomstig artikel 29, derde lid, en artikel 30, van het samenwerkingsakkoord van 6 december 2018, wordt de onderdaan van een derde land die gemachtigd is om meer dan negentig dagen op het grondgebied in de hoedanigheid van een binnen een onderneming overgeplaatste persoon in het kader van lange-termijnmobiliteit te werken en te verblijven, in het vreemdelingenregister ingeschreven en wordt, op zijn verzoek, een vergunning voor een lange-termijnmobiliteit aan hem afgegeven.
De Koning bepaalt :
1° het model van de vergunning voor een binnen een onderneming overgeplaatste persoon in het kader van de lange-termijnmobiliteit;
2° de geldigheidsduur van de vergunning voor een binnen een onderneming overgeplaatste persoon in het kader van de lange-termijnmobiliteit;
3° het verblijfsdocument dat uitgereikt wordt aan de onderdaan van een derde land, in afwachting van de afgifte van de vergunning voor een binnen een onderneming overgeplaatste persoon in het kader van de lange-termijnmobiliteit;
§ 2. Onverminderd de bepaling 61/38, wordt in geval van hernieuwing van het verblijf met toepassing van artikel 61/46 de vergunning voor een lange-termijnmobiliteit waarvan de onderdaan van een derde land houder is verlengd met een duur die gelijk is aan de toegestane duur van zijn verblijf zonder dat deze de duur van de totale periode van het verblijf in de eerste lidstaat kan overschrijden.".
 Art.    53 . In dezelfde onderafdeling 2 wordt een artikel 61/48 ingevoegd, luidende :
"Art. 61/48. § 1. De onderdaan van een derde land die een aanvraag met toepassing van artikel 61/45 of 61/46 indient, is gemachtigd om, in de hoedanigheid van een onderneming overgeplaatste persoon binnen het kader van lange-termijnmobiliteit, meer dan negentig dagen op het grondgebied te verblijven of om zijn verblijf in die hoedanigheid te verlengen, indien :
1° een geldig paspoort of een daarmee gelijkgestelde reistitel die de door artikel 6, §  1, a), van de Schengengrenscode vastgestelde geldigheidsvoorwaarden vervult;
2° hij bewijst dat hij over een ziektekostenverzekering die alle risico's in België voor hemzelf en zijn gezinsleden dekt, beschikt;
3° hij bewijst dat hij over een vergunning voor een binnen een onderneming overgeplaatste persoon afgeleverd door de eerste lidstaat beschikt;
4° hij bewijst dat hij voor de beoogde duur van het verblijf over toereikende bestaansmiddelen beschikt voor zichzelf en zijn gezinsleden, om niet ten laste te vallen van de openbare overheden. Hierbij wordt met name rekening gehouden met de inkomsten die hij tijdens zijn verblijf in de hoedanigheid van een binnen een onderneming overgeplaatste persoon zal ontvangen;
5° behalve bij het hernieuwen van de aanvraag voor de machtiging tot verblijf in de hoedanigheid van een binnen een onderneming overgeplaatste persoon binnen het kader van lange-termijnmobiliteit, een uittreksel uit het strafregister of een gelijkwaardig document voorlegt en in voorkomend geval zijn gelegaliseerde vertaling, afgegeven door het land van oorsprong of het land van zijn laatste verblijfplaats, dat niet ouder is dan zes maanden en bevestigt dat hij niet veroordeeld is geweest voor misdaden of wanbedrijven van gemeen recht.
Indien behoorlijk wordt aangetoond dat het document bedoeld in § 1, 5°,  onmogelijk kan worden voorgelegd, kan de minister of zijn gemachtigde de machtiging tot verblijf in de hoedanigheid van een binnen een onderneming overgeplaatste persoon, rekening houdend met de omstandigheden, echter toekennen of hernieuwen.
§ 2. De minister of zijn gemachtigde weigert de machtiging tot verblijf in de hoedanigheid van een binnen een onderneming overgeplaatste persoon binnen het kader van lange-termijnmobiliteit van meer dan negentig dagen toe te kennen in de volgende gevallen :
1° de betrokkene voldoet niet aan de voorwaarden omschreven in paragraaf 1;
2° de betrokkene bevindt zich in één van de gevallen bedoeld in artikel 3, eerste lid, 5°  tot 10° ;
3° de betrokkene heeft de documenten of bijkomende info niet binnen de voorgeschreven termijn geleverd;
4° de maximale verblijfsduur omschreven in artikel 61/38, §  1, is bereikt;
5° indien de betrokkene de in artikel 61/38, §  2, bedoelde termijn voor de indiening van zijn aanvraag, niet nageleefd heeft;
6° de vergunning voor een binnen een onderneming overgeplaatste persoon die door de eerste lidstaat afgegeven is, vervalt tijdens de procedure.
§ 3. De minister of zijn gemachtigde weigert de machtiging tot verblijf van meer dan negentig dagen in de hoedanigheid van een binnen een onderneming overgeplaatste persoon binnen het kader van lange-termijnmobiliteit te hernieuwen, in de volgende gevallen :
1° indien de betrokkene niet of niet meer voldoet aan de voorwaarden bedoeld in §  1, 1°  tot 3° ;
2° indien de maximale verblijfsduur bedoeld in artikel 61/38, §  1, bereikt is;
3° indien de betrokkene in het land verblijft met andere doeleinden dan die waarvoor hij een machtiging gekregen heeft;
§ 4. De minister of zijn gemachtigde stelt een einde aan de machtiging tot verblijf in de hoedanigheid van een binnen een onderneming overgeplaatste persoon binnen het kader van lange-termijnmobiliteit van meer dan negentig dagen in de volgende gevallen :
1° indien de betrokkene niet of niet meer voldoet aan de verblijfsvoorwaarden bedoeld in §  1, 1°  tot 3° ;
2° indien de betrokkene in het land verblijft met andere doeleinden dan die waarvoor hij een machtiging gekregen heeft;
3° indien de gastentiteit opgericht werd met als belangrijkste doel de binnenkomst van binnen een onderneming overgeplaatste personen te vergemakkelijken;
§ 5. Elke beslissing die krachtens dit artikel genomen wordt, wordt genomen na een individueel onderzoek dat rekening houdt met alle omstandigheden die eigen zijn aan elk geval, met inbegrip van het belang van de onderdaan van een derde land, en met respect voor het evenredigheidsbeginsel.".
 Art.    54 . In dezelfde onderafdeling 2 wordt een artikel 61/49 ingevoegd, luidende :
"Art. 61/49. De minister of zijn gemachtigde betekent de volgende beslissingen aan de onderdaan van een derde land :
1° de beslissingen tot weigering van de machtiging van verblijf, om de machtiging tot verblijf niet te hernieuwen of die een einde maken aan de machtiging tot verblijf, die krachtens deze afdeling genomen worden;
2° de beslissing tot toekenning of hernieuwing van de toelating tot arbeid en de machtiging tot verblijf in de vorm van een gecombineerde administratieve akte.
In de gevallen en onder de voorwaarden die omschreven worden door het samenwerkingsakkoord van 2 februari 2018 informeert de minister of zijn gemachtigde de werkgever over de beslissing bedoeld in het eerste lid, 2°. ".
 HOOFDSTUK 3.  - Wijziging van de wet van 6 mei 2009 houdende diverse bepalingen betreffende asiel en immigratie wat de inhaling van de achterstand met betrekking tot de betwistingen betreft
 Art.    55 . In artikel 14, § 1, vierde lid, van de wet van 6 mei 2009 houdende diverse bepalingen betreffende asiel en immigratie, laatstelijk gewijzigd bij de wet van 26 december 2013, worden de volgende wijzigingen aangebracht :
1° in de tweede zin wordt het woord "eenmaal" opgeheven, en worden de woorden "voor een periode van twee gerechtelijke jaren" vervangen door de woorden "voor een periode van drie gerechtelijke jaren";
2° in de derde zin worden de woorden "na drie jaar" vervangen door de woorden "bij elke verlenging".
 HOOFDSTUK 4.  - Inwerkingtreding
 Art.  56. Deze wet treedt in werking op de eerste dag van de maand na de bekendmaking ervan in het Belgisch Staatsblad.


type: legislation

jurisdiction: Belgium

text:
Artikel    1 . Deze wet regelt een aangelegenheid als bedoeld in artikel 74 van de Grondwet.
 Art.    2 . In het koninklijk besluit van 16 september 2013 ter vaststelling van een specifieke tegemoetkoming in de kostprijs van contraceptiva voor vrouwen, jonger dan 25 jaar wordt het opschrift aangevuld met de woorden ", en voor vrouwen met recht op een verhoogde tegemoetkoming".
 Art.    3 . In artikel 1, 4°, van hetzelfde koninklijk besluit, vervangen bij de wet van 22 april 2019, worden de woorden ", voor vrouwen met recht op een verhoogde tegemoetkoming" ingevoegd tussen de woorden "jonger dan 25 jaar" en de woorden ", alsook in de kostprijs";"
 Art.    4 . Artikel 2 van hetzelfde koninklijk besluit, gewijzigd bij het koninklijk besluit van 23 maart 2019, wordt aangevuld met een lid, luidende:
"Vrouwen die recht hebben op een verhoogde tegemoetkoming zoals bepaald in artikel 37, § 19, van de gecoördineerde wet van 14 juli 1994, verkrijgen een specifieke tegemoetkoming van de verplichte verzekering voor geneeskundige verzorging in de kostprijs van contraceptiva, die voorkomen op de lijst, onder de voorwaarden vastgesteld in dit besluit."
 Art.    5 . In artikel 8, eerste lid, van hetzelfde koninklijk besluit, vervangen bij de wet van 22 april 2019, worden de woorden ", vrouwen met recht op een verhoogde tegemoetkoming" ingevoegd tussen de woorden "vrouwen jonger dan 25 jaar" en de woorden "en, wat de morning-afterpil betreft, vrouwen".
 Art.  6. De Koning kan de bepalingen van deze wet wijzigen, opheffen, aanvullen of vervangen.


text:
HOOFDSTUK 1.  - Inleidende bepaling
 Artikel     1 . Deze wet regelt een aangelegenheid als bedoeld in artikel 74 van de Grondwet.
 HOOFDSTUK 2.  - Betalingstermijnen voor de bijdragen verschuldigd voor het derde en vierde kwartaal 2020
 Art.    2 . De werkgevers en de personen die hiermee worden gelijkgesteld bedoeld in artikel 1, § 1, van de wet van 27 juni 1969 tot herziening van de besluitwet van 28 december 1944 betreffende de maatschappelijke zekerheid der arbeiders, die ernstige economische moeilijkheden ondervinden ingevolge het coronavirus COVID-19 kunnen, vóór iedere gerechtelijke vervolging en elk ander voorafgaandelijk minnelijk afbetalingsplan, aan de Rijksdienst voor Sociale Zekerheid om minnelijke afbetalingstermijnen verzoeken voor de door de werkgever aangegeven bijdragen voor het derde en vierde kwartaal 2020 en voor de tot 28 februari 2021 vervallen rechtzettingen van bijdragen, met uitzondering van de door voormelde Rijksdienst ambtshalve vastgestelde bijdragen met betrekking tot het derde en vierde kwartaal 2020 in toepassing van artikel 22 van de wet van 27 juni 1969 tot herziening van de besluitwet van 28 december 1944 betreffende de maatschappelijke zekerheid der arbeiders, waarbij de bijdrageopslagen, eventuele forfaitaire vergoedingen, voorschotten en de verwijlintresten niet worden aangerekend wanneer en voor zover de vastgelegde betalingsmodaliteiten strikt worden nageleefd.
De minnelijke afbetalingstermijnen bedoeld in het vorige lid worden toegestaan volgens de voorwaarden en nadere regelen vastgelegd krachtens artikel 40bis van voornoemde wet van 27 juni 1969.
 Art.    3 . De vaste vergoeding wegens het niet-nakomen van de verplichtingen inzake betaling van voorschotten bedoeld in artikel 54bis van het koninklijk besluit van 28 november 1969 tot uitvoering van de wet van 27 juni 1969 tot herziening van de besluitwet van 28 december 1944 betreffende de maatschappelijke zekerheid der arbeiders is niet van toepassing voor het derde en het vierde kwartaal 2020.
 Art.    4 . Dit hoofdstuk heeft uitwerking met ingang van 1 juli 2020.
 HOOFDSTUK 3.  - Provisie CORONA voor de sector HORECA
 Art.    5 . In uitvoering van de artikelen 121 tot 124 van de wet van 22 mei 2003 houdende de organisatie van de begroting en van de comptabiliteit van de Federale Staat wordt een éénmalige subsidie van 167 000 000 euro toegekend, ten laste van de begroting van de interdepartementale provisie (inbegrepen Corona), via een specifiek basisallocatie van de FOD WASO: 235120313201 aan het Waarborg- en Sociaal Fonds voor de hotel-, restaurant-, café en aanverwante bedrijven.
 Art.    6 . Deze subsidie is uitsluitend bestemd om het gebrek aan betaling te compenseren van de bijdrage voor de financiering van de eindejaarspremie 2020 van de werknemers die ressorteren onder het Paritair Comité voor het hotelbedrijf, ten gevolge van de sluiting van de inrichtingen die behoren tot de horecasector opgelegd door de ministeriele besluiten houdende dringende maatregelen om de verspreiding van het coronavirus COVID-19 te beperken.
Deze subsidie kan enkel worden aangewend voor de betaling van dit gedeelte van de eindejaarspremies van de werknemers dat betrekking heeft op de dagen van tijdelijke werkloosheid die gelijkgesteld zijn met effectieve aanwezigheid, zoals voorzien in artikel 9.9 van de Collectieve arbeidsovereenkomst van 27 juli 2010, gesloten in het Paritair Comité voor het hotelbedrijf, tot wijziging en coördinatie van de collectieve arbeidsovereenkomsten tot toekenning van een eindejaarspremie.
 Art.    7 . Deze subsidie mag niet worden gebruikt voor uitgaven in verband met personeelskosten, werkingskosten en investeringen.
 Art.    8 . §  1. Uiterlijk binnen de drie maanden die volgen op de datum van betaling van de eindejaarspremie 2020 zoals vastgelegd in de statuten van het Waarborg- en Sociaal Fonds voor de hotel-, restaurant-, café en aanverwante bedrijven, bezorgt het beheersorgaan van dit Fonds aan de Algemene Directie Collectieve Arbeidsbetrekkingen van de FOD Werkgelegenheid, Arbeid en Sociaal Overleg, een verslag over de wijze waarop de subsidie werd besteed overeenkomstig artikel 121, derde lid, van de wet van 22 mei 2003 houdende de organisatie van de begroting en van de comptabiliteit van de Federale Staat.
§ 2. Onverminderd artikel 13 van de wet van 7 januari 1958 betreffende de Fondsen voor bestaanszekerheid en het koninklijk besluit van 15 januari 1999 betreffende de boekhouding en de jaarrekening met betrekking tot de Fondsen voor bestaanszekerheid, bevat het in de eerste paragraaf vermelde verslag een afrekening van de kosten met de nodige verantwoordingsstukken.
 Art.    9 .§  1. De totale toelage kan maximaal nooit meer bedragen dan het bedrag voorzien in artikel 5.
§ 2. [ 1  In afwijking van artikel 123 van de wet van 22 mei 2003 blijft het ongebruikte saldo van de in 2020 toegekende subsidie ter beschikking van het Waarborg- en Sociaal Fonds voor de hotel-, restaurant-, café en aanverwante bedrijven voor de in dit hoofdstuk bedoelde uitgaven 2021.] 1
----------
( 1 )<W  2021-12-27/01 , art. 62, 002; Inwerkingtreding : 31-12-2021>
 Art.    10 . De subsidie wordt toegekend voor het jaar 2020.
 HOOFDSTUK 4.  - Hoofdstuk tot wijziging van wet van 23 maart 2020 tot wijziging de wet van 22 december 2016 houdende invoering van een overbruggingsrecht ten gunste van zelfstandigen en tot invoering van tijdelijke maatregelen in het kader van COVID-19 ten gunste van zelfstandigen
 Art.    11 . In de wet van 23 maart 2020 tot wijziging van de wet van 22 december 2016 houdende invoering van een overbruggingsrecht ten gunste van zelfstandigen en tot invoering van tijdelijke maatregelen in het kader van COVID-19 ten gunste van zelfstandigen, laatst gewijzigd bij het koninklijk besluit nr. 41 van 26 juni 2020 wordt een artikel 4quater ingevoegd, luidende:
"Art. 4quater. § 1. In afwijking van artikel 4bis, §  2, kunnen aanspraak maken op het dubbele van de het volledige maandelijkse bedrag bedoeld in artikel 10, §  1, van de wet van 22 december 2016 houdende invoering van een overbruggingsrecht ten gunste van zelfstandige:
- de zelfstandigen, helpers en meewerkende echtgenoten, zoals bedoeld in artikel 3, die gedwongen worden hun activiteiten gedeeltelijk of volledig te onderbreken en voor zover hun activiteiten rechtstreeks behoren tot de activiteiten zoals bedoeld in het ministerieel besluit van 18 oktober 2020 en elk ander later ministerieel besluit houdende dringende maatregelen om de verspreiding van het coronavirus COVID-19 te beperken, voor de kalendermaand waarin de periode van onderbreking van hun zelfstandige activiteit gelegen is;
- de zelfstandigen, helpers en meewerkende echtgenoten, zoals bedoeld in artikel 3, wiens activiteiten afhankelijk zijn van de activiteiten rechtstreeks bedoeld in het ministerieel besluit van 18 oktober 2020 en elk ander later ministerieel besluit houdende dringende maatregelen om de verspreiding van het coronavirus COVID-19 te beperken, die hun activiteiten volledig onderbreken gedurende de periode van gedwongen onderbreking bedoeld door bovengenoemd ministerieel besluit, voor de kalendermaand waarin de periode van daadwerkelijke onderbreking van hun zelfstandige activiteit gelegen is.
§ 2. In afwijking van artikel 4bis, §  3 wordt voor de zelfstandigen en helpers zoals bedoeld in artikel 3, §  2, van deze wet, het volledige maandelijkse bedrag bedoeld in artikel 10 §  1, van de wet van 22 december 2016 houdende invoering van een overbruggingsrecht ten gunste van zelfstandigen, toegekend en dit voor zover ze voldoen aan de overige voorwaarden van de eerste paragraaf.
§ 3. De zelfstandigen en helpers bedoeld in de tweede paragraaf kunnen het aldaar bedoelde maandelijkse bedrag slechts cumuleren met een of meerdere andere vervangingsinkomens voor zover de som van het maandelijks bedrag bedoeld in de tweede paragraaf en de andere vervangingsinkomens per maand niet meer bedraagt dan 1 614,10 euro. Ingeval van overschrijding wordt het maandelijks bedrag bedoeld in de tweede paragraaf verminderd ten belope van deze overschrijding.
§ 4. De gerechtigden op primaire ongeschiktheids- of invaliditeitsuitkeringen die een activiteit als zelfstandige met de toelating van de adviserend arts van hun verzekeringsinstelling uitoefenen, al naargelang het geval, met toepassing van artikel 100, §  2, van de wet betreffende de verplichte verzekering voor geneeskundige verzorging en uitkeringen, gecoördineerd op 14 juli 1994 of de artikelen 23 of 23bis van het koninklijk besluit van 20 juli 1971 houdende instelling van een uitkeringsverzekering en een moederschapsverzekering ten voordele van de zelfstandigen en van de meewerkende echtgenoten, en die, onder de voorwaarden bepaald in de eerste en tweede paragrafen, hun toegelaten activiteit moeten onderbreken, kunnen op geen enkel bedrag aan overbruggingsrecht voor deze onderbreking van activiteit aanspraak maken.".
 Art.    12 . In artikel 5 van dezelfde wet, laatst gewijzigd bij het koninklijk besluit nr. 41 van 26 juni 2020, worden de paragrafen 1 en 2 vervangen als volgt:
" § 1. Voor de toepassing van de artikelen 4, 4bis, 4ter en 4quater en in afwijking van artikel 7, §  3, van de wet van 22 december 2016 houdende invoering van een overbruggingsrecht ten gunste van zelfstandigen, wordt er geen rekening gehouden met de financiële uitkeringen die de zelfstandige, helper of meewerkende echtgenote bedoeld in artikel 3 reeds in het verleden heeft genoten krachtens het koninklijk besluit van 18 november 1996 houdende invoering van een overbruggingsrecht ten gunste van zelfstandigen en zijn uitvoeringsbesluiten en krachtens de wet van 22 december 2016 houdende invoering van een overbruggingsrecht ten gunste van zelfstandigen en haar uitvoeringsbesluit.
Bovendien zal de financiële uitkering die overeenkomstig de artikelen 4, 4bis, 4ter en 4quater wordt toegekend, niet in rekening worden gebracht bij het bepalen van de maximale duur van het overbruggingsrecht in toepassing van artikel 7, § 3, van de voormelde wet van 22 december 2016.
§ 2. Voor de toepassing van de artikelen 4, 4bis, 4ter en 4quater zijn de voorwaarden bedoeld in artikel 5, §  1, van de wet van 22 december 2016 houdende invoering van een overbruggingsrecht ten gunste van zelfstandigen, niet van toepassing op de zelfstandigen, helpers en meewerkende echtgenoten bedoeld in artikel 3.".
 Art.    13 . In artikel 6 van dezelfde wet, laatst gewijzigd bij het koninklijk besluit van 22 augustus 2020, worden de volgende wijzigingen aangebracht:
a) paragraaf 1 wordt aangevuld met een bepaling onder 7°, luidende:
"7° Artikel 4quater is van toepassing op alle gedwongen onderbrekingen overeenkomstig artikel 4, 3°,  van de wet van 22 december 2016 houdende invoering van een overbruggingsrecht ten gunste van zelfstandigen, die plaatsvinden naar aanleiding van COVID-19 en zich situeren in de periode van 1 oktober 2020 tot en met 30 november 2020.";
b) in paragraaf 2 wordt het eerste lid vervangen als volgt:
"De Koning kan, bij een besluit vastgesteld na overleg in de Ministerraad, de periode van de toepassing van de maatregelen bedoeld in de artikelen 3, 4bis, 4ter, 4quater en 5, verlengen tot uiterlijk 31 december 2020.".
 Art.    14 . Dit hoofdstuk treedt in werking de dag waarop deze wet in het Belgisch Staatsblad wordt bekendgemaakt.
 HOOFDSTUK 5.  - Toekenning van een premie aan bepaalde categorieën van werkgevers voor de betaling van de aan de Rijksdienst voor Sociale Zekerheid verschuldigde bedragen voor het derde kwartaal 2020
 Art.    15 . §  1. Er wordt een premie verleend volgens de modaliteiten bepaald in artikel 16 aan de werkgevers en de personen die hiermee worden gelijkgesteld bedoeld in artikel 1, §  1, van de wet van 27 juni 1969 tot herziening van de besluitwet van 28 december 1944 betreffende de maatschappelijke zekerheid der arbeiders wanneer en voor zover zij onder het toepassingsgebied vallen van de wet van 5 december 1968 betreffende de collectieve arbeidsovereenkomsten en de paritaire comités, en zij op het einde van het derde kwartaal 2020 nog steeds actief zijn en:
1° kwalificeren als inrichtingen die behoren tot de horecasector alsook andere eet- en drankgelegenheden die sedert 19 oktober 2020 gesloten zijn op grond van de ministeriële besluiten houdende dringende maatregelen om de verspreiding van het coronavirus COVID-19 te beperken die genomen zijn door de minister van Binnenlandse Zaken, met uitzondering van eet- en drankgelegenheden en grootkeukens bestemd voor verblijf-, school-, leef- en werkgemeenschappen;
2° behoren tot de culturele, feestelijke, sportieve, recreatieve en evenementensector en waarvan de (onderdelen van) inrichtingen sedert 29 oktober 2020 of 2 november 2020 gesloten zijn voor het publiek op grond van de ministeriële besluiten houdende dringende maatregelen om de verspreiding van het coronavirus COVID-19 te beperken die genomen zijn door de minister van Binnenlandse Zaken;
3° kwalificeren als ondernemingen en verenigingen die goederen aanbieden aan consumenten die sedert 2 november 2020 gesloten zijn voor het publiek op grond van de ministeriële besluiten houdende dringende maatregelen om de verspreiding van het coronavirus COVID-19 te beperken die genomen zijn door de minister van Binnenlandse Zaken;
4° kwalificeren als onderdelen van ondernemingen en verenigingen die diensten aanbieden aan consumenten die sedert 2 november 2020 gesloten zijn voor het publiek op grond van de ministeriële besluiten houdende dringende maatregelen om de verspreiding van het coronavirus COVID-19 te beperken die genomen zijn door de minister van Binnenlandse Zaken;
5° de vakantieparken, bungalowparken en campings die sedert 3 november 2020 gesloten zijn voor het publiek op grond van de ministeriële besluiten houdende dringende maatregelen om de verspreiding van het coronavirus COVID-19 te beperken die genomen zijn door de minister van Binnenlandse Zaken alsook de reisbureaus, reisorganisaties, toeristische informatiediensten, overige reserveringsactiviteiten.
§ 2. De Koning kan, bij een in Ministerraad overlegd besluit, nadere regels inzake de premie bedoeld in dit hoofdstuk bepalen.
§ 3. De Koning kan, onder de voorwaarden die Hij bepaalt, bij een in Ministerraad overlegd besluit, het toepassingsgebied van dit hoofdstuk uitbreiden en afwijkende berekenings- en toekenningsvoorwaarden van de premie bepalen.
 Art.    16 . §  1. De premie bedoeld in artikel 15 wordt door de Rijksdienst voor Sociale Zekerheid berekend en toegekend in twee fasen.
§ 2. In de eerste fase berekent de voormelde Rijksdienst een premie waarvan het bedrag overeenkomt met het voor het eerste kwartaal 2020 verschuldigde bedrag van de globale bijdrage bedoeld in artikel 38, §  3, 1°,  2°  of 3°  en artikel 38, §  3bis, van de wet van 29 juni 1981 houdende de algemene beginselen van de sociale zekerheid voor werknemers - waarbij geen rekening wordt gehouden met de loonmatigingsbijdrage bedoeld in artikel 38, §  3bis, eerste lid, van dezelfde wet, die niet werd berekend op de werkgeversbijdragen bedoeld in voornoemd artikel 38, §  3, 1°,  2°  of 3°  en §   3bis, eerste en tweede lid van dezelfde wet - verminderd met de verminderingen van werkgeversbijdragen en vermeerderd met de voor het eerste kwartaal 2020 door de werkgever verschuldigde solidariteitsbijdrage op studentenarbeid bedoeld in artikel 1, van het koninklijk besluit van 23 december 1996 houdende maatregelen met het oog op de invoering van een solidariteitsbijdrage op de tewerkstelling van studenten die niet onderworpen zijn aan het stelsel van sociale zekerheid van de werknemers, met toepassing van artikel 3, §  1, 4°,  van de wet van 26 juli 1996 strekkende tot realisatie van de budgettaire voorwaarden tot deelname van België aan de Europese Economische en Monetaire Unie.
Het bedrag van deze premie wordt eerst ambtshalve aangewend ter betaling van de aan de Rijksdienst voor Sociale Zekerheid verschuldigde bedragen die betrekking hebben op het derde kwartaal 2020 en vervolgens, in voorkomend geval, op de overige aan de voormelde Rijksdienst verschuldigde bedragen en dit met aanwending op de oudste schuld overeenkomstig artikel 25, van de voormelde wet van 27 juni 1969. Indien er na toerekening een saldo overblijft, kan de werkgever om de uitbetaling ervan verzoeken. Wanneer de werkgever niet om uitbetaling verzoekt, zal het saldo aangewend worden voor de eerstvolgende nog te vervallen bedragen verschuldigd aan de voormelde Rijksdienst.
§ 3. In de tweede fase berekent de Rijksdienst voor Sociale Zekerheid een premie waarvan het bedrag overeenstemt met het voor het derde kwartaal 2020 verschuldigde bedrag van de globale bijdrage bedoeld in artikel 38, §  3, 1°,  2°  of 3°  en artikel 38, §  3bis, van de voormelde wet van 29 juni 1981 - waarbij geen rekening wordt gehouden met de loonmatigingsbijdrage bedoeld in artikel 38, §  3bis, eerste lid, van dezelfde wet, die niet werd berekend op de werkgeversbijdragen bedoeld in voornoemd artikel 38, §  3, 1°,  2°  of 3°  en §   3bis, eerste en tweede lid van dezelfde wet, verminderd met de verminderingen van werkgeversbijdragen en vermeerderd met de voor het derde kwartaal 2020 door de werkgever verschuldigde solidariteitsbijdrage op studentenarbeid bedoeld in artikel 1, van het voormelde koninklijk besluit van 23 december 1996.
§ 4. De Rijksdienst voor Sociale Zekerheid vergelijkt vervolgens de overeenkomstig paragraaf 3 berekende premie met de overeenkomstig paragraaf 2 berekende premie.
Wanneer het bedrag van de overeenkomstig paragraaf 3 berekende premie lager is dan het bedrag van de overeenkomstig paragraaf 2 berekende premie, dan blijft de overeenkomstig paragraaf 2 berekende premie die in de eerste fase werd toegekend, verworven.
Wanneer het bedrag van de overeenkomstig paragraaf 3 berekende premie hoger is dan de overeenkomstig paragraaf 2 berekende premie, dan wordt aan de werkgever een bijkomende premie ten belope van het verschil toegekend. Het bedrag van deze premie wordt eerst ambtshalve aangewend ter betaling van de aan de Rijksdienst voor Sociale Zekerheid verschuldigde bedragen die betrekking hebben op het derde kwartaal 2020 en vervolgens, in voorkomend geval, op de overige aan de voormelde Rijksdienst verschuldigde bedragen en dit met aanwending op de oudste schuld overeenkomstig artikel 25 van de voormelde wet van 27 juni 1969. Indien er na toerekening een saldo overblijft, kan de werkgever om de uitbetaling ervan verzoeken. Wanneer de werkgever niet om uitbetaling verzoekt, zal het saldo aangewend worden voor de eerstvolgende nog te vervallen bedragen verschuldigd aan de voormelde Rijksdienst.
 Art.  17. Dit hoofdstuk heeft uitwerking met ingang van 15 november 2020.


text:
HOOFDSTUK 1.  - Algemene bepaling
 Artikel     1 . Deze wet regelt een aangelegenheid als bedoeld in artikel 74 van de Grondwet.
 HOOFDSTUK 2.  - Wijzigingen van het koninklijk besluit van 28 november 1969 tot uitvoering van de wet van 27 juni 1969 tot herziening van de besluitwet van 28 december 1944 betreffende de maatschappelijke zekerheid der arbeiders
 Art.    2 . In artikel 19quinquies van het koninklijk besluit van 28 november 1969 tot uitvoering van de wet van 27 juni 1969 tot herziening van de besluitwet van 28 december 1944 betreffende de maatschappelijke zekerheid der arbeiders, ingevoegd bij het koninklijk besluit van 15 juli 2020, worden de volgende wijzigingen aangebracht :
1° in § 2, eerste lid, worden de woorden "op papieren drager" vervangen door de woorden "afgeleverd op papieren drager of in een elektronische vorm";
2° in § 2, eerste lid, wordt de bepaling onder 2°/1 ingevoegd, luidende :
"2°/1 De consumptiecheques in elektronische vorm worden geacht te zijn toegekend aan de werknemer op het moment waarop diens consumptiechequerekening wordt gecrediteerd. De consumptiechequerekening is een databank waarop voor een werknemer een aantal elektronische consumptiecheques zullen worden opgeslagen en die beheerd wordt door een uitgever erkend volgens de modaliteiten voorzien in het koninklijk besluit van 12 oktober 2010 tot vaststelling van de erkenningsvoorwaarden en erkenningsprocedure voor uitgevers van maaltijd- of ecocheques in een elektronische vorm, tot uitvoering van de artikelen 183 tot 185 van de wet van 30 december 2009 houdende diverse bepalingen.";
3° in § 2, eerste lid, 3°, worden de woorden "de daarop betrekking hebbende gegevens (aantal consumptiecheques, bedrag van de consumptiecheque)" vervangen door de woorden "het totale bedrag aan consumptiecheques";
4° paragraaf 2, eerste lid, 4°, wordt vervangen als volgt :
"4° Op de consumptiecheque op papieren drager staat duidelijk vermeld dat hij geldig is tot 7 juni 2021. De consumptiecheque op papieren drager vermeld ook de datum waarop hij werd uitgereikt. Hij mag uitgereikt worden tot en met 31 december 2020. De consumptiecheque op papieren drager vermeld tevens dat hij slechts mag besteed worden :
a) in de inrichtingen die ressorteren onder de horeca-sector of de kleinhandelszaken die verplicht langer dan één maand gesloten zijn geweest en die, in de gelijktijdige fysieke aanwezigheid van de consument in de vestigingseenheid, goederen of diensten aanbieden aan de consument en voldoen aan de voorwaarden gesteld in artikel 15/1, § 1, van het Wetboek van vennootschappen of
b) in de inrichtingen die behoren tot de culturele sector die zijn erkend, goedgekeurd of gesubsidieerd door de bevoegde overheid of
c) in de sportverenigingen voor wie een federatie, erkend of gesubsidieerd door de gemeenschappen, bestaat of behoren tot een van de nationale federaties.
Alle consumptiecheques op papieren drager waar deze informatie niet op voorkomt, worden als loon beschouwd.
Indien de consumptiecheque een elektronische vorm heeft, is hij geldig tot 7 juni 2021. Hij mag uitgereikt worden tot en met 31 december 2020. De consumptiecheque in elektronische vorm mag enkel worden besteed in de inrichtingen of verenigingen vermeld in het eerste lid."
5° het artikel wordt aangevuld met een paragraaf 3, luidende :
" § 3. Onverminderd de in paragraaf 2 opgesomde voorwaarden, dient de consumptiecheque in een elektronische vorm gelijktijdig aan de volgende voorwaarden te voldoen opdat hij niet als loon zou worden beschouwd :
1° het aantal consumptiecheques in een elektronische vorm en het brutobedrag ervan worden vermeld op de afrekening, bedoeld in artikel 15, eerste lid, van de wet van 12 april 1965 betreffende de bescherming van het loon der werknemers;
2° vóór het gebruik van de consumptiecheques in een elektronische vorm kan de werknemer het saldo en de geldigheidsduur nagaan van de consumptiecheques die hem werden toegekend en die nog niet gebruikt werden;
3° de keuze voor consumptiecheques in een elektronische vorm wordt geregeld via een collectieve arbeidsovereenkomst op ondernemingsvlak, eventueel binnen het kader van een sectorale collectieve arbeidsovereenkomst. Kan een dergelijke overeenkomst niet worden gesloten bij gebrek aan een vakbondsafvaardiging of gaat het om een personeelscategorie waarvoor het niet de gewoonte is dat deze door zulke overeenkomst wordt beoogd, dan wordt de keuze voor consumptiecheques in een elektronische vorm geregeld door een individuele schriftelijke overeenkomst. Voor de openbare sector moet de toekenning van de consumptiecheque het voorwerp hebben uitgemaakt van een onderhandeling in het daarvoor bevoegde onderhandelingscomité;
4° de consumptiecheques in een elektronische vorm kunnen enkel ter beschikking gesteld worden door een uitgever gezamenlijk erkend door de minister bevoegd voor sociale zaken, de minister bevoegd voor werk, de minister bevoegd voor zelfstandigen en de minister bevoegd voor economische zaken, zoals bepaald in bovenvermeld koninklijk besluit van 12 oktober 2010;
5° het gebruik van de consumptiecheques in een elektronische vorm mag geen kosten voor de werknemer teweegbrengen, behalve in geval van diefstal of verlies onder de voorwaarden vast te stellen bij collectieve arbeidsovereenkomst op sectoraal of ondernemingsvlak, of in het arbeidsreglement wanneer de keuze voor consumptiecheques in een elektronische vorm geregeld is door een individuele schriftelijke overeenkomst. In ieder geval kan de kost van de vervangende drager in geval van diefstal of verlies de nominale waarde van één maaltijdcheque niet overschrijden indien in de onderneming zowel elektronische maaltijdcheques als elektronische consumptiecheques worden toegekend. Indien in de onderneming echter enkel elektronische consumptiecheques worden toegekend, mag de kost van de vervangende drager niet meer bedragen dan 5 euro.
Alle consumptiecheques in een elektronische vorm die niet voldoen aan alle in deze paragraaf opgesomde voorwaarden worden als loon beschouwd.
Consumptiecheques in een elektronische vorm, uitgegeven door een uitgever wiens erkenning werd ingetrokken of vervallen is overeenkomstig de bepalingen van bovenvermeld koninklijk besluit van 12 oktober 2010, blijven geldig tot de vervaldag van hun geldigheidsduur.".
 Art.    3 . De Koning kan bij in Ministerraad overlegd besluit de bij artikel 2 gewijzigde bepalingen opheffen, aanvullen, wijzigen of vervangen.
 HOOFDSTUK 3.  - Wijzigingen van de wet houdende diverse bepalingen van 30 december 2009
 Art.    4 . § 1. In artikel 183 van de wet diverse bepalingen van 30 december 2009, gewijzigd bij de wet van 20 juli 2015, worden de woorden "Maaltijd- en ecocheques" vervangen door de woorden "Maaltijd-, eco- en consumptiecheques".
§ 2. In artikel 184, § 1, van dezelfde wet, laatstelijk gewijzigd bij het koninklijk besluit van 13 december 2017, worden de woorden "maaltijd- en ecocheques" vervangen door de woorden "maaltijd-, eco- en consumptiecheques".
§ 3. In artikel 184, § 2, van dezelfde wet, gewijzigd bij de wet van 20 juli 2015, worden de woorden "ad-hocadvies- en controlecomité voor de elektronische maaltijd- en ecocheque" vervangen door de woorden "ad-hocadvies- en controlecomité voor de elektronische cheque".
§ 4. Artikel 184/1 van dezelfde wet, ingevoegd bij de wet van 15 december 2013 en gewijzigd bij de wet van 16 november 2015, wordt vervangen als volgt :
"Art. 184/1. De erkende uitgevers van elektronische maaltijdcheques en/of papieren en elektronische ecocheques en/of papieren en elektronische consumptiecheques zijn ertoe gemachtigd het in artikel 2, tweede lid, van de wet van 8 augustus 1983 tot regeling van een Rijksregister van de natuurlijke personen bedoelde Rijksregisternummer te gebruiken teneinde de begunstigden van elektronische maaltijdcheques en/of papieren en elektronische ecocheques en/of papieren en elektronische consumptiecheques eenduidig te kunnen identificeren."
§ 5. In artikel 185 van dezelfde wet, gewijzigd bij de wet van 20 juli 2015, worden de woorden "maaltijd- en/of ecocheques" vervangen door de woorden "maaltijd- en/of ecocheques en/of consumptiecheques".
 HOOFDSTUK 4.  - Wijzigingen van het koninklijk besluit van 12 oktober 2010 tot vaststelling van de erkenningsvoorwaarden en erkenningsprocedure voor uitgevers van maaltijd- of ecocheques in een elektronische vorm, tot uitvoering van artikelen 183 tot 185 van de wet van 30 december 2009 houdende diverse bepalingen
 Art.    5 . In het koninklijk besluit van 12 oktober 2010 tot vaststelling van de erkenningsvoorwaarden en erkenningsprocedure voor uitgevers van maaltijdcheques in een elektronische vorm, tot uitvoering van artikelen 183 tot 185 van de wet van 30 december 2009 houdende diverse bepalingen worden de volgende wijzigingen aangebracht :
1° in het opschrift, de titel van hoofdstuk VI en de artikelen 1, 2, 3, 4, 12, 15 en 16 worden de woorden "maaltijd- of ecocheque" en "maaltijd- of ecocheques" telkens vervangen door de woorden "maaltijd-, eco- of consumptiecheque" en "maaltijd-, eco- of consumptiecheques";
2° in de artikelen 2, 3 en 14 wordt het woord "maaltijd- of ecochequerekening" telkens vervangen door de woorden "maaltijd-, eco- of consumptiechequerekening";
3° in artikel 2, 1°, worden de woorden "in artikel 19bis, § 2, 2°, tweede lid, van het koninklijk besluit van 28 november 1969 tot uitvoering van de wet van 27 juni 1969 tot herziening van de besluitwet van 28 december 1944 betreffende de maatschappelijke zekerheid der arbeiders, en artikel 19quater, § 2, 2°, tweede lid, van hetzelfde besluit" vervangen door de woorden "in artikel 19bis, § 2, 2°, tweede lid, van het koninklijk besluit van 28 november 1969 tot uitvoering van de wet van 27 juni 1969 tot herziening van de besluitwet van 28 december 1944 betreffende de maatschappelijke zekerheid der arbeiders, artikel 19quater, § 2, 2°, tweede lid, en artikel 19quinquies, § 2, 3°, van hetzelfde besluit";
4° in artikel 2, 5°, worden de woorden "respectievelijk in voedingszaken" tot de woorden "de Nationale Arbeidsraad anderzijds" vervangen door de woorden "respectievelijk in voedingszaken en eetgelegenheden, bij ondernemingen die producten en diensten met een ecologisch karakter verkopen die zijn opgenomen in de lijst bij de collectieve arbeidsovereenkomst n° 98 gesloten in de Nationale Arbeidsraad, in inrichtingen die ressorteren onder de horecasector, in de kleinhandelszaken die verplicht langer dan één maand gesloten zijn geweest en die, in de gelijktijdige fysieke aanwezigheid van de consument in de vestigingseenheid, goederen of diensten aanbieden aan de consument en voldoen aan de voorwaarden gesteld in artikel 15/1, § 1, van het Wetboek van vennootschappen en, in inrichtingen die behoren tot de culturele sector die zijn erkend, goedgekeurd of gesubsidieerd door de bevoegde overheid of in sportverenigingen voor wie een federatie, erkend of gesubsidieerd door de gemeenschappen, bestaat of behoren tot een van de nationale federaties";
5° artikel 2, 6°, wordt aangevuld met de volgende zin :
"Overeenkomstig artikel 19quinquies, § 2, 5°, van het voormelde koninklijk besluit van 28 november 1969 mag de consumptiecheque in elektronische vorm enkel besteed worden in :
a) de inrichtingen die ressorteren onder de horecasector of de kleinhandelszaken die verplicht langer dan één maand gesloten zijn geweest en die, in de gelijktijdige fysieke aanwezigheid van de consument in de vestigingseenheid, goederen of diensten aanbieden aan de consument en voldoen aan de voorwaarden gesteld in artikel 15/1, § 1, van het Wetboek van vennootschappen of
b) de inrichtingen die behoren tot de culturele sector die zijn erkend, goedgekeurd of gesubsidieerd door de bevoegde overheid of
c) de sportverenigingen voor wie een federatie, erkend of gesubsidieerd door de gemeenschappen, bestaat of behoren tot een van de nationale federaties."
6° artikel 2 wordt aangevuld met een punt 7°bis luidende :
"7°bis Overeenkomstig artikel 19quinquies, § 2, 5° van het voormeld koninklijk besluit van 28 november 1969, is de consumptiecheque geldig tot 7 juni 2021.";
7° in artikel 2, 13°, wordt tussen het eerste en het tweede lid een lid ingevoegd luidende :
"De uitgevers mogen voor het aanbieden en aanvaarden van consumptiecheques in elektronische vorm enkel beheerskosten aanrekenen aan werkgevers en handelaars. Het aanrekenen van transactiekosten is verboden.";
8° in artikel 6, § 1, worden de woorden "het advies- en controlecomité voor de maaltijd- of ecocheques in elektronische vorm" vervangen door de woorden "ad-hocadvies- en controlecomité voor de elektronische cheques";
9° er wordt een artikel 6/1 ingevoegd luidende :
"Art. 6/1. In afwijking van de artikelen 5 en 6 worden voor wat betreft de uitgifte van elektronische consumptiecheques de uitgevers die reeds een erkenning gekregen hebben voor de uitgifte van elektronische maaltijd- of ecocheques van rechtswege erkend.
De erkenning van rechtswege geldt enkel indien de uitgevers bedoeld in het vorige lid binnen de maand na de inwerkingtreding van deze wet een dossier bezorgen aan de minister van Economische zaken waarin wordt aangetoond dat aan alle erkenningsvoorwaarden in de artikelen 2 en 3 van dit besluit is voldaan.".
 Art.    6 . De Koning kan de bij artikel 5 gewijzigde bepalingen opheffen, aanvullen, wijzigen of vervangen.
 HOOFDSTUK 5.  - Inwerkingtreding
 Art.  7. Deze wet treedt in werking op dezelfde dag als het koninklijk besluit van 15 juli 2020 tot invoeging van een artikel 19quinquies in het koninklijk besluit van 28 november 1969 tot uitvoering van de wet van 27 juni 1969 tot herziening van de besluitwet van 28 december 1944 betreffende de maatschappelijke zekerheid der arbeiders.


text:
Artikel    1 . Deze wet regelt een aangelegenheid als bedoeld in artikel 74 van de Grondwet.
 Art.    2 . In artikel 20/2, eerste lid, van de wet van 12 april 1965 betreffende het vervoer van gasachtige producten en andere door middel van leidingen, ingevoegd bij de wet van 29 april 1999 en laatstelijk gewijzigd bij de wet van 25 december 2016, worden de woorden "in België gevestigde" opgeheven.
 Art.    3 . In artikel 31, eerste lid, van de wet van 29 april 1999 betreffende de organisatie van de elektriciteitsmarkt, laatstelijk gewijzigd bij de wet van 25 december 2016, worden de woorden "in België gevestigde" opgeheven.
 Art.  4. Deze wet treedt in werking op de eerste dag van de maand na die waarin ze is bekendgemaakt in het Belgisch Staatsblad.


text:
HOOFDSTUK 1.  - Algemene bepaling
 Artikel     1 . Deze wet regelt een aangelegenheid als bedoeld in artikel 74 van de Grondwet.
 HOOFDSTUK 2.  - Wijziging van de wet van 7 december 1998 tot organisatie van een geïntegreerde politiedienst
 Art.    2 . In artikel 118 van de wet van 7 december 1998 tot organisatie van een geïntegreerde politiedienst, gestructureerd op twee niveaus, laatstelijk gewijzigd bij de wet van 21 april 2016, wordt het vierde lid vervangen door de volgende leden:
"Naast de zuiver administratieve en logistieke taken dragen zij bij aan de uitvoering van de taken bedoeld in de artikelen 14 en 15 van de wet op het politieambt, en in het bijzonder aan de verwerking van persoonsgegevens, zoals bedoeld in afdeling 12 van hoofdstuk IV van de wet op het politieambt.
Daartoe mogen zij geen bevoegdheden uitoefenen die bij of krachtens de wet zijn voorbehouden aan het operationeel kader en voeren zij geen politiemaatregel uit.
De leden van het administratief en logistiek kader die steun verlenen in het raam van de in hoofdstuk IV, afdeling 12, van de wet op het politieambt bedoelde gegevensverwerking, worden met name aangewezen door de korpschef, de commissaris-generaal of de directeur.
De korpschef, de commissaris-generaal of de directeur die de ondersteunende opdrachten toekent en de toegangen op het vlak van de gegevensverwerking verleent, vergewist zich er van dat het lid van het administratief en logistiek kader over de voor de goede uitvoering van deze opdrachten en de gepaste verwerking van deze gegevens vereiste kennis en richtlijnen beschikt.
Daartoe worden opleidingen georganiseerd binnen de politiediensten of via de politiescholen. De directeurs en de korpschefs bewaren de gegevens omtrent die opleidingen in het personeelsdossier van de leden van het administratief en logistiek kader. Het opleidingsmateriaal wordt ter beschikking gehouden van de controle-instanties. De opleidingsgegevens zijn:
- de naam van de opleider;
- de datum;
- de naam van de opleiding;
- het aantal uren per dag.
De leden van het administratief en logistiek kader van de federale en de lokale politie zijn bevoegd om de ondersteunende opdrachten uit te voeren op het gehele nationale grondgebied.
De leden van het administratief en logistiek kader van de lokale politie voeren deze opdrachten in principe uit op het grondgebied van de politiezone.".
 HOOFDSTUK 3.  - Wijziging van de wet van 5 augustus 1992 op het politieambt
 Art.  3. In hoofdstuk IV, afdeling 12, onderafdeling 8, van de wet van 5 augustus 1992 op het politieambt wordt een artikel 44/11/14 ingevoegd, luidende:
"Art. 44/11/14. Voor de toepassing van afdeling 12 betreffende het informatiebeheer, omvat de notie van politiediensten alle leden van het personeel van de politiediensten, inclusief de leden van het administratief en logistiek kader in de zin van artikel 118 van de wet van 7 december 1998 tot organisatie van een geïntegreerde politiedienst, gestructureerd op twee niveaus.".


text:
HOOFDSTUK 1.  - Algemene bepaling
 Artikel     1 . Deze wet regelt een aangelegenheid als bedoeld in artikel 74 van de Grondwet.
 HOOFDSTUK 2.  - Wijzigingen van het Gerechtelijk Wetboek
 Art.    2 . Artikel 508/13, tweede lid, van het Gerechtelijk Wetboek, ingevoegd bij de wet van 23 november 1998 en vervangen bij de wet van 6 juli 2016, wordt opgeheven.
 Art.    3 . In hetzelfde Wetboek wordt een artikel 508/13/1 ingevoegd, luidende :
"Art. 508/13/1. § 1. Behoudens internationale of nationale bepalingen op grond waarvan voor sommige personen wordt voorzien in de toekenning zonder voorwaarden van volledig kosteloze juridische tweedelijnsbijstand beschikken de hierna vermelde personen over ontoereikende bestaansmiddelen als bedoeld in artikel 508/13, eerste lid, en genieten zij de volledige kosteloosheid van de juridische bijstand :
1° de alleenstaande persoon die, aan de hand van om het even welk document dat te beoordelen is door het bureau voor juridische bijstand bewijst dat zijn maandelijks netto-inkomen lager dan 1 226 euro is;
2° de alleenstaande persoon met iemand ten laste of de samenwonende met zijn echtgenoot of met iedere andere persoon met wie hij een feitelijk gezin vormt, indien hij bewijst, aan de hand van om het even welk document te beoordelen door het bureau voor juridische bijstand dat het maandelijks netto-inkomen van het gezin lager is dan 1 517 euro.
Voor de vaststelling van de in het eerste lid, 2°, bedoelde inkomsten wordt rekening gehouden met een aftrek van 20 % van het leefloon per persoon ten laste.
Voor de vaststelling van de in het eerste lid, 1° en 2°,  bedoelde inkomsten wordt rekening gehouden met de lasten die voortvloeien uit een buitengewone schuldenlast, alsook met elk ander bestaansmiddel, met name beroepsinkomsten, inkomsten uit onroerende goederen, inkomsten uit roerende goederen en diverse inkomsten, kapitalen, voordelen, alsmede tekenen en aanwijzingen waaruit een hogere graad van gegoedheid blijkt dan uit de aangegeven bestaansmiddelen, behoudens de kinderbijslag en de enige en eigen woning.
Onder de samenwoning bedoeld in het eerste lid, 2°, wordt verstaan het feit dat twee of meer personen samen onder hetzelfde dak wonen en de huishoudelijke aangelegenheden hoofdzakelijk gezamenlijk regelen.
Wanneer de belangen van de persoon bedoeld in het eerste lid, 2°, strijdig zijn met die van zijn echtgenoot of met die van een persoon met wie hij samenwoont, wordt met het inkomen van deze laatste geen rekening gehouden.
§ 2. Behoudens tegenbewijs wordt beschouwd als een persoon wiens bestaansmiddelen onvoldoende zijn in de zin van artikel 508/13, eerste lid :
1° degene die bedragen ontvangt die worden uitgekeerd als leefloon of als maatschappelijke bijstand, minstens op overlegging van de geldige beslissing van het betrokken openbaar centrum voor maatschappelijk welzijn;
2° degene die bedragen ontvangt die worden uitgekeerd als gewaarborgd inkomen voor bejaarden, minstens op overlegging van het jaarlijks attest van de Rijksdienst voor Pensioenen;
3° degene die een inkomensvervangende tegemoetkoming voor gehandicapten ontvangt, minstens op overlegging van de beslissing van de minister tot wiens bevoegdheid de sociale zekerheid behoort of van de door hem afgevaardigde ambtenaar;
4° de persoon die een kind ten laste heeft dat gewaarborgde kinderbijslag ontvangt, minstens op overlegging van het attest van het gewestelijk organisme voor de kinderbijslag;
5° de huurder van een sociale woning die in het Vlaams Gewest en in het Brussels Hoofdstedelijk Gewest een huur betaalt die overeenkomt met de helft van de basishuurprijs of die in het Waals Gewest een minimumhuur betaalt, minstens op overlegging van de laatste huurberekeningsfiche;
6° de gedetineerde, op overlegging van bewijsstukken met betrekking tot het statuut van gedetineerde;
7° de beklaagde bedoeld in de artikelen 216quinquies tot 216septies van het Wetboek van Strafvordering;
8° de geesteszieke persoon, wat de toepassing van de wet van 26 juni 1990 betreffende de bescherming van de persoon van de geesteszieke betreft, op overlegging van bewijsstukken;
9° de vreemdeling, wat de indiening van het verzoek tot machtiging van verblijf betreft, of van een administratief of rechterlijk beroep tegen een beslissing die werd genomen met toepassing van de wet van 15 december 1980 betreffende de toegang tot het grondgebied, het verblijf, de vestiging en de verwijdering van vreemdelingen, op overlegging van bewijsstukken;
10° de asielaanvrager of de persoon die een aanvraag indient tot verkrijgen van het statuut van ontheemde, op overlegging van bewijsstukken;
11° de persoon belast met overmatige schulden, op overlegging van een verklaring van hem waaruit blijkt dat de toekenning van de juridische tweedelijnsbijstand wordt aangevraagd met het oog op de inleiding van een procedure van collectieve schuldenregeling.
§ 3. Het bureau voor juridische bijstand kan hetzij aan de rechtzoekende hetzij aan derden, inclusief overheidsinstanties, alle informatie opvragen die nuttig wordt geacht, waaronder het laatste aanslagbiljet, om zich ervan te vergewissen dat de voorwaarden van de juridische tweedelijnsbijstand zijn vervuld.
§ 4. Voor de minderjarige geldt volledige kosteloosheid, op voorlegging van zijn identiteitskaart of van enig ander document waaruit zijn staat blijkt.".
 Art.    4 . In hetzelfde Wetboek wordt een artikel 508/13/2 ingevoegd, luidende :
"Art. 508/13/2. De hierna vermelde personen beschikken over ontoereikende bestaansmiddelen zoals bedoeld in artikel 508/13, eerste lid, en kunnen aanspraak maken op de gedeeltelijke kosteloosheid :
1° de alleenstaande persoon die bewijst, aan de hand van om het even welk document te beoordelen door het bureau voor juridische bijstand dat zijn maandelijks netto-inkomen tussen 1 226 euro en 1 517 euro ligt;
2° de alleenstaande persoon met iemand ten laste of de samenwonende met zijn echtgenoot of met iedere andere persoon met wie hij een feitelijk gezin vormt, indien hij bewijst, aan de hand van om het even welk document te beoordelen door het bureau voor juridische bijstand dat het maandelijks netto-inkomen van het gezin tussen 1 517 euro en 1 807 euro ligt.
Voor de vaststelling van de in het eerste lid, 2°, bedoelde inkomsten wordt rekening gehouden met een aftrek van 20 % van het leefloon per persoon ten laste.
Voor de vaststelling van de in het eerste lid, 1° en 2°,  bedoelde inkomsten wordt rekening gehouden met de lasten die voortvloeien uit een buitengewone schuldenlast, alsook met elk ander bestaansmiddel, met name beroepsinkomsten, inkomsten uit onroerende goederen, inkomsten uit roerende goederen en diverse inkomsten, kapitalen, voordelen, alsmede tekenen en aanwijzingen waaruit een hogere graad van gegoedheid blijkt dan uit de aangegeven bestaansmiddelen, behoudens de kinderbijslag en de enige en eigen woning.
Onder de samenwoning bedoeld in het eerste lid, 2°, wordt verstaan het feit dat twee of meer personen samen onder hetzelfde dak wonen en de huishoudelijke aangelegenheden hoofdzakelijk gezamenlijk regelen.
De in het eerste lid, 2°, bedoelde persoon die de juridische bijstand vraagt teneinde zijn belangen te verdedigen, valt onder de toepassing van het eerste lid, 1°,  wanneer die belangen strijdig zijn met die van zijn echtgenoot of van de persoon met wie hij samenwoont.
De persoon die de gedeeltelijke kosteloosheid geniet, betaalt aan de advocaat een eigen bijdrage in de kosten van de juridische bijstand per aanstelling door het bureau van juridische bijstand.
Het bedrag van de door de begunstigde van de gedeeltelijk kosteloze tweedelijnsbijstand verschuldigde bijdrage is gelijk aan het verschil tussen zijn inkomsten uit de bestaansmiddelen en de bedragen van de inkomstengrenzen voor de toegang tot de volledig kosteloze juridische bijstand, zonder dat dit bedrag hoger mag liggen dan 125 euro noch lager dan 25 euro. De advocaat voegt het ontvangstbewijs van deze betaling bij het dossier.
Het bureau voor juridische bijstand kan hetzij aan de rechtzoekende hetzij aan derden, inclusief overheidsinstanties, alle informatie opvragen die nuttig wordt geacht, waaronder het laatste aanslagbiljet, om zich ervan te vergewissen dat de voorwaarden van de juridische tweedelijnsbijstand zijn vervuld.".
 Art.    5 . In hetzelfde Wetboek wordt een artikel 508/13/3 ingevoegd, luidende :
"Art. 508/13/3. Onverminderd de artikelen 508/13/1 en 508/13/2 wordt de kosteloze juridische bijstand geweigerd indien blijkt dat de rechtzoekende beschikt over kapitalen of voordelen, alsook indien uit tekenen en aanwijzingen een hogere graad van gegoedheid blijkt dan uit de aangegeven bestaansmiddelen, waaruit kan worden besloten dat hij in de mogelijkheid is zelf zijn advocaat te betalen.".
 Art.    6 . In hetzelfde Wetboek wordt een artikel 508/13/4 ingevoegd, luidende :
"Art. 508/13/4. § 1. De bedragen vastgesteld in artikel 508/13/1, eerste lid, 1° en 2°,  en in artikel 508/13/2, eerste lid, 1°  en 2°,  worden op 1 september 2021, 2022 en 2023 telkens verhoogd met een vast bedrag van 100 euro.
§ 2. Vanaf 1 september 2024, worden de in artikel 508/13/1, eerste lid, 1° en 2°,  en in artikel 508/13/2, eerste lid, 1°  en 2°,  bepaalde bedragen telkens op 1 september aangepast, rekening houdend met de evolutie van het indexcijfer der consumptieprijzen van de maand juli van elk jaar, daartoe berekend en benoemd zoals geregeld in het koninklijk besluit van 24 december 1993 ter uitvoering van de wet van 6 januari 1989 tot vrijwaring van `s lands concurrentievermogen.
Het aanvangsindexcijfer is dat van de maand juli 2023.
Elke verhoging of verlaging van het indexcijfer leidt tot een verhoging of een verlaging van de bedragen overeenkomstig de volgende formule : het nieuwe bedrag is gelijk aan het basisbedrag, vermenigvuldigd met het nieuwe indexcijfer en gedeeld door het aanvangsindexcijfer.
Het resultaat wordt tot op een euro en naar boven afgerond.
§ 3. De nieuwe bedragen worden jaarlijks bekendgemaakt in het Belgisch Staatsblad. Ze treden in werking op 1 september van het jaar van de aanpassing.".
 Art.    7 . In artikel 508/14 van hetzelfde Wetboek, ingevoegd bij de wet van 23 november 1998 en gewijzigd bij de wet van 15 juni 2006, worden in het derde lid de woorden "in artikel 508/13 bedoelde bewijsstukken" vervangen door de woorden "in de artikelen 508/13, 508/13/1 en 508/13/2, eerste en achtste lid, bedoelde bewijsstukken" en worden in het vierde lid de woorden "de bewijsstukken bedoeld in artikel 508/13" vervangen door de woorden "de bewijsstukken bedoeld in de artikelen 508/13, 508/13/1 en 508/13/2, eerste en achtste lid.".
 Art.    8 . In artikel 508/19 van hetzelfde Wetboek, ingevoegd bij de wet van 23 november 1998 en laatstelijk gewijzigd bij de wet van 21 december 2018, worden de volgende wijzigingen aangebracht :
1° in paragraaf 1 worden de woorden " §  1, tweede en derde lid, en" opgeheven;
2° in paragraaf 2, eerste lid, worden de woorden " §  1, tweede en derde lid, en" opgeheven;
3° in paragraaf 2, tweede lid, worden de woorden " §  1, tweede en derde lid, en" opgeheven.
 Art.    9 . In artikel 508/19ter, § 3, van hetzelfde Wetboek, ingevoegd bij de wet van 6 juli 2016, worden de woorden " §  1, tweede en derde lid, en" opgeheven.
 Art.    10 . In artikel 667 van hetzelfde Wetboek, vervangen bij de wet van 6 juli 2016, wordt, na de eerste zin, de volgende zin ingevoegd :
"Om te bepalen dat personen over ontoereikende bestaansmiddelen beschikken, zijn de artikelen 508/13/1 en 508/13/2 van overeenkomstige toepassing, met dien verstande dat de woorden "het bureau voor juridische bijstand" moeten worden gelezen, naargelang van het geval, als "het bureau voor rechtsbijstand" of "de rechter".".
 Art.    11 . In artikel 676 van hetzelfde Wetboek, vervangen bij de wet van 23 november 1998, wordt het eerste lid vervangen als volgt :
"Het bureau voor rechtsbijstand of de rechter, kan, hetzij aan de rechtzoekende hetzij aan derden, inclusief overheidsinstanties, alle informatie opvragen die nuttig wordt geacht, waaronder het laatste aanslagbiljet, om zich ervan te vergewissen dat de voorwaarden van de rechtsbijstand zijn vervuld.".
 Art.    12 . De wet van 23 november 1998 betreffende de juridische bijstand wordt opgeheven.
 HOOFDSTUK 3.  - Opheffingsbepaling
 Art.    13 . Het koninklijk besluit van 18 december 2003 tot vaststelling van de voorwaarden van de volledige of gedeeltelijke kosteloosheid van de juridische tweedelijnsbijstand en de rechtsbijstand wordt opgeheven.
 HOOFDSTUK 4.  - Inwerkingtreding
 Art.  14. Deze wet treedt in werking op 1 september 2020.


text:
Artikel    1 . Deze wet regelt een aangelegenheid als bedoeld in artikel 74 van de Grondwet.
 Art.    2 . Artikel 8, tweede lid, van het koninklijk besluit van 16 september 2013 ter vaststelling van een specifieke tegemoetkoming in de kostprijs van contraceptiva voor vrouwen, jonger dan 25 jaar, wordt vervangen door wat volgt:
"Bij een niet-voorschriftplichtig anticonceptivum dat zonder voorschrift afgeleverd wordt in open officina past de apotheker ten opzichte van de rechthebbende de derdebetalersregeling toe.".
 Art.  3. De Koning kan de bij artikel 2 vervangen bepaling wijzigen, opheffen of vervangen.