text:
TITEL I.  - ALGEMENE BEPALINGEN.
 Artikel    1 .
1. Worden, in de zin van artikel 34, littera a) van het Verdrag als verbindingsinstelling aangeduid,
In Zwitserland :
a) Ouderdoms-, overlevings- en invaliditeitsverzekering : de Zwitserse Compensatiekas te Genève;
b) Verzekering tegen arbeidsongevallen en beroepsziekten : de Zwitserse Nationale Kas voor verzekering bij ongevallen te Luzern;
c) Ziekteverzekering en familiale prestaties : de Federale Dienst voor sociale verzekeringen te Bern.
In België :
 A.  Regeling voor werknemers :a) Ziekte-moederschap : het Rijksinstituut voor ziekte- en invaliditeitsverzekering;b) Invaliditeit :
- algemene invaliditeit : het Rijksinstituut voor ziekte- en invaliditeitsverzekering;
- bijzondere invaliditeit der mijnwerkers : het Nationaal Pensioenfonds voor mijnwerkers;
c) Ouderdoms- en overlijdensverzekering (pensioenen) :
- de Rijskdienst voor werknemerspensioenen (instelling voor onderzoek);
- de Rijkskas voor rust- en overlevingspensioenen (betalingsinstelling);
d) Arbeidsongevallen en beroepsziekten : het Ministerie van Sociale Voorzorg;
wat betreft de terugbetaling tussen de instellingen onderling van de verstrekkingen verleend naar aanleiding van een arbeidsongeval : het Rijksinstituut voor ziekte- en invaliditeitsverzekering;
e) Kinderbijslag : het Ministerie van Sociale Voorzorg;
f) Gewaarborgd inkomen aan bejaarden :
- de Rijksdienst voor werknemerspensioenen (instelling voor onderzoek);
- de Rijkskas voor rust- en overlevingspensioenen (betalingsinstelling).
 B.  Regeling voor zelfstandigen :a) Ziekte- en invaliditeitsverzekering : het Rijksinstituut voor ziekte- en invaliditeitsverzekering;b) Pensioenen.
Het Rijksinstituut voor sociale verzekeringen voor zelfstandigen (instelling voor onderzoek);
De Rijkskas voor rust- en overlevingspensioen (betalingsinstelling).
c) Kinderbijslag : het Rijksinstituut voor sociale verzekeringen voor zelfstandigen.
2. De bevoegde autoriteiten van elk der verdragsluitende Staten behouden zich het recht voor andere verbindingsinstellingen aan te duiden; zij geven daarvan elkaar wederzijds kennis.
 Art.    2 . De bevoegde autoriteiten stellen in gemeen overleg de teksten vast van de formulieren welke nodig zijn voor de toepassing van het Verdrag en van deze schikking. De bevoegde autoriteiten kunnen de verbindingsinstellingen belasten met de voorbereiding van die formulieren.
 TITEL II.  - BEPALINGEN BETREFFENDE DE TOE TE PASSEN WETGEVING.
 Art.    3 . Voor de toepassing van artikel 6, paragraaf 3, van het Verdrag, zal de arbeider die een zelfstandige beroepsactiviteit uitoefent, op het grondgebied van België en terzelfdertijd een beroepsactiviteit als werknemer op het grondgebied van Zwitserland, deze laatste activiteit bewijzen door middel van een getuigschrift waarvan het model in gemeen overleg is vastgesteld, en waarbij wordt bevestigd dat de Zwitserse ouderdoms-, overlevings- en invaliditeitsverzekering op hem in de hoedanigheid van werknemer van toepassing is.
 Art.    4 . <Om technische redenen werd dit art. in fictieve artikelen onderverdeeld : Art. 4.1. - 4.4.>
 Art.    4.1 . Voor de toepassing van artikel 7, littera a), van het Verdrag, zijn de navolgende bepalingen van toepassing :
a) de werkgever en de betrokkenen regelen elke kwestie betreffende hun sociale-zekerheidsbijdragen rechtstreeks met de Zwitserse instellingen waarbij de verzekerde is aangesloten wegens de diensten in de onderneming die hem uitzendt wanneer de Staat van hun gewone arbeidsplaats Zwitserland is, en met de Rijksdienst voor Sociale Zekerheid wanneer deze Staat België is;
b) de bevoegde instellingen van de Staat van de gewone arbeidsplaats bezorgen aan elk der betrokkenen een getuigschrift, waarvan het model in gemeen overleg is vastgesteld en waarbij wordt bevestigd dat de Sociale-Zekerheidsregeling van die Staat op hem van toepassing blijft. Dat getuigschrift moet worden voorgelegd door de aangestelde of de vertegenwoordiger van de werkgever in de andere Staat, zo dergelijke aangestelde of vertegenwoordiger bestaat, zo niet door de werknemer zelf.
Wanneer een bepaald aantal werknemers gelijktijdig de Staat van de gewone arbeidsplaats verlaten om samen te gaan werken in de andere Staat en om samen terug te keren naar de eerste Staat, mag één enkel getuigschrift al deze werknemers dekken.
 Art.    4.2 . Onder bevoegde instellingen in de zin van de eerste paragraaf, littera b), van dit artikel, dient te worden verstaan, in Zwitserland, de bevoegde compensatiekas voor de ouderdoms-, overlevings- en invaliditeitsverzekering en in voorkomend geval het bevoegde arrondissementsagentschap van de Zwitserse nationale kas voor verzekering bij ongevallen en, in België, de Rijksdienst voor Sociale Zekerheid.
 Art.    4.3 . Zo de duur van de uitzending moet verlengd worden, tot na de aanvankelijke periode van twaalf maanden, bepaald bij artikel 7 littera a), van het Verdrag, dient de bij ditzelfde littera a) voorziene instemming te worden aangevraagd door de werkgever, vóór het verstrijken van die periode,
- in Zwitserland :
bij de Federale Dienst voor verzekeringen bij ongevallen,
- in België :
bij het Ministerie van Sociale Voorzorg.
 Art.    4.4 . De toepassing van artikel 7, littera a), van het Verdrag, door de bevoegde autoriteiten van beide Staten in gemeen overleg genomen beslissing, moet aan de betrokken instellingen worden medegedeeld.
 Art.    5 .
1. De keuze waarin voorzien bij artikel 8, paragraaf 2, 2° lid, van het Verdrag heeft uitwerking vanaf de eerste dag van de maand volgend op die in de loop van dewelke de keuze van betrokkene betekend werd aan de bevoegde instelling aangeduid in paragraaf 2 van dit artikel.
2. De werknemer oefent zijn keuzerecht uit door, bij ter post aangetekend schrijven, zijn keuze te betekenen aan de Rijksdienst voor sociale zekerheid of aan de Federale Compensatiekas naargelang hij kiest voor de toepassing van de Belgische wetgeving of voor de toepassing van de Zwitserse wetgeving. Hij stelt onmiddellijk zijn werkgever daarvan in kennis.
3. In het geval dat de werknemer kiest voor de wetgeving van zijn Staat van herkomst, bezorgt de in paragraaf 2 van dit artikel aangeduide instelling hem een getuigschrift waarbij wordt bevestigd dat hij, gedurende de tijd dat hij in de betrokken diplomatieke of consulaire post, of door een agent van deze post is tewerkgesteld, onderworpen is aan de wetgeving welke zij toepast.
 TITEL III.  - VOOR VERSCHILLENDE RISICO'S GEMENE BEPALINGEN.
 Art.    6 . Voor de opening, het behoud, het terugkrijgen van het recht op prestaties alsmede, in voorkomend geval, voor de berekening van de prestaties geschiedt de samentelling van de verzekerings- of bijdrageperioden volbracht onder de wetgevingen van beide Staten en van de krachtens deze wetgevingen met verzekerings- of bijdrageperioden gelijkwaardig erkende perioden, overeenkomstig de navolgende regelen :
bij de verzekerings- of bijdrageperioden en de krachtens de wetgeving van één der Staten gelijkwaardig erkende perioden worden de verzekerings- of bijdrageperioden gevoegd die volbracht of gelijkwaardig erkend werden onder de wetgeving van de andere Staat, in de mate dat het nodig is ze in aanmerking te nemen om, zonder overlapping, de verzekerings- of bijdrageperioden of gelijkwaardig erkende perioden van de eerste Staat aan te vullen;
indien volgens de wetgeving van een Staat, het in aanmerking nemen van sommige verzekerings- of bijdrageperioden of gelijkwaardige perioden afhankelijk gesteld is van de voorwaarde dat zij volbracht werden in de loop van een bepaalde termijn of onder een bepaalde regeling, zijn deze voorwaarden eveneens van toepassing op dergelijke perioden volbracht krachtens de wetgeving van de andere Staat.
 Art.    7 . Wanneer de verzekerings- of bijdrageperioden of gelijkwaardige perioden volbracht krachtens de wetgeving van een Staat uitgedrukt zijn in eenheden die verschillen van die welke gebruikt worden in de wetgeving van de andere Staat, geschiedt de voor de samentelling noodzakelijke omrekening volgens navolgende regelen :
a) een dag is gelijkwaardig met acht uren en omgekeerd;
b) zes dagen zijn gelijkwaardig met een week en omgekeerd;
c) zesentwintig dagen zijn gelijkwaardig met een maand en omgekeerd;
d) drie maanden of dertien weken of achtenzeventig dagen zijn gelijkwaardig met een kwartaal en omgekeerd;
e) voor de omrekening van de weken in maanden en omgekeerd, worden de weken en maanden omgerekend in dagen;
f) de toepassing van de onder littera's a), b), c), d) en e), beoogde regelen mag er voor het geheel van de perioden volbracht in de loop van een kalenderjaar, een totaal wordt aangehouden dat hoger ligt dan driehonderd en twaalf dagen of tweeenvijftig weken of twaalf maanden of vier kwartalen.
 Art.    8 .
1. Wanneer volgens de wetgeving van één van beide Staten, de uitkering wordt berekend in verhouding tot de beroepsinkomsten of gestorte bijdragen, wordt deze uitkering vastgesteld uitgaande van de enkel in deze Staat verwezenlijkte beroepsinkomsten of gestorte bijdragen.
2. Wanneer overeenkomstig de wetgeving van een van beide Staten het bedrag van de uitkeringen verandert met het bestaan van gezinsleden of met hun aantal, houdt de bevoegde instelling eveneens rekening, met het oog op de berekening van de uitkeringen, met de gezinsleden die wonen op het grondgebied van de andere Staat dan die waar zich genoemde instelling bevindt.
 TITEL IV.  - BIJZONDERE BEPALINGEN BETREFFENDE DE VERSCHILLENDE PRESTATIES.
 HOOFDSTUK 1.  - Ziekte- en moederschapsverzekering.
 Art.    9 .
1. Om het genot te hebben van de bepalingen waarin artikel 10 van het Verdrag voorziet, dienen de betrokken personen aan één der in paragraaf 3 van dit artikel beoogde Zwitserse ziekenfondsen een getuigschrift voor te leggen betreffende de verzekeringsperioden in de loop van de laatste zes maanden, dat de hoedanigheid vermeldt van sociale verzekerde in België en de datum van het verlaten van de Belgische ziekteverzekering of, wat de gepensioneerden betreft, de datum waarop zij hun woonplaats hebben overgebracht. Het Zwitserse ziekenfonds mag, in voorkomend geval, aan de Belgische verzekeringsinstelling bevestiging vragen van de perioden die zes maanden overtreffen.
2. Het getuigschrift wordt, op aanvraag van de betrokken persoon, afgeleverd door de Belgische instelling voor ziekteverzekering waarbij hij laatst was aangesloten. Zo deze persoon niet in het bezit is van het getuigschrift, wendt het Zwitserse ziekenfonds waar de aanvraag om aansluiting is gedaan, zich tot gezegde instelling om het vereiste getuigschrift te bekomen.
3. De bevoegde Zwitserse autoriteit wijst de bevoegde Belgische autoriteit aan welke ziekenfondsen deelnemen aan de toepassing van artikel 10 van het Verdrag.
 Art.    10 .
1. Om het genot te hebben van de bepalingen waarin voorzien bij artikel 11 van het Verdrag, moeten de betrokken personen aan de Belgische verzekeringsinstelling een getuigschrift voorleggen overeenkomende met het in gemeen overleg opgestelde formulier dat het einde van hun aansluiting bij een erkend Zwitsers ziekenfonds alsmede de verzekeringsperiode in de loop van de laatste zes maanden aangeeft.
2. Het in de eerste paragraaf van dit artikel vermelde getuigschrift wordt, op verzoek van de betrokken persoon, afgeleverd door het Zwitserse ziekenfonds bij hetwelk hij laatst was aangesloten. Zo die persoon niet in het bezit is van genoemd getuigschrift, kan de instelling bij dewelke de aanvraag om aansluiting is gedaan dat getuigschrift, hetzij rechtstreeks, hetzij door bemiddeling van de Federale Dienst voor sociale verzekeringen, aan het ziekenfonds vragen.
 HOOFDSTUK 2.  - Invaliditeitsverzekering.
 Art.    11 . Voor de toepassing van artikel 12 van het Verdrag, moet de betrokkene die zijn woonplaats naar België heeft overgebracht en die het genot vraag van een invaliditeitsprestatie uit hoofde van de Zwitserse wetgeving, zijn aanvraag om prestatie rechtstreeks richten aan de Zwitserse compensatiekas die hem de daartoe vereiste formulieren bezorgt.
 Art.    12 . Voor de toepassing van de artikelen 15 en 17 van het Verdrag, vraagt de verbindingsinstelling van de Staat bij wiens verzekering betrokkene is aangesloten op het ogenblik dat de invaliditeit zich voordoet, aan de verbindingsinstelling van de andere Staat mededeling van de verzekerings- of bijdrageperioden en van de gelijkgestelde perioden volbracht in de verzekering van deze laatste Staat.
 Art.    13 .
1. Van bij de ontvangst van een verzoek om geneeskundige controle vanwege de instelling die de prestaties verschuldigd is, laat de verbindingsinstelling van de Staat waar zich de rechthebbende bevindt die controle verrichten alsof het haar eigen verzekerde betrof. De bevindingen worden in een verslag gesteld dat binnen een termijn van drie maanden wordt doorgestuurd aan de instelling die de prestaties verschuldigd is.
2. Wanneer de instelling die de prestaties verschuldigd is, op grond van het geneeskundig verslag dat zij ontvangen heeft in toepassing van voorgaande paragraaf geen beslissing kan nemen omtrent de arbeidsongeschiktheid van de rechthebbende, deelt zij zulks mede aan de verbindingsinstelling van de Staat waar de rechthebbende zich bevindt. In dat geval geeft de instelling die de prestaties verschuldigd is aan de verbindingsinstelling van de andere Staat mededeling van de aard van de aanvullende geneeskundige elementen die zij wenst te ontvangen. Deze verbindingsinstelling verschaft die inlichtingen volgens de werkwijze bepaald in voorgaande paragraaf.
 Art.    14 .
1. De instelling die de prestaties verschuldigd is behoudt de mogelijkheid de werknemer te verzoeken terug te keren naar het grondgebied van zijn land ten einde er zich aan een geneeskundige controle te onderwerpen. In dat geval worden de verplaatsingskosten van de werknemer door de instelling die de prestaties verschuldigd is terugbetaald aan de betrokkene ten belope van het tarief van de goedkoopste wijze van gemeenschappelijk vervoer.
2. Onverminderd de bepalingen van voorgaande paragraaf, behoudt de instelling die de prestaties verschuldigd is, de mogelijkheid de controle van de werknemer te laten verrichten door een geneesheer van haar keuze.
 Art.    15 .
1. De kosten betreffende geneeskundige controle, opneming voor onderzoek, verplaatsing der geneesheren en der rechthebbenden, worden terugbetaald aan de instelling van de Staat die de controle heeft uitgevoerd door de instelling die deze heeft gevraagd.
2. De terugbetaling van die kosten geschiedt volgens de tarieven en de bepalingen van toepassing op de instelling die ze heeft gedragen op voorlegging van een omstandige nota van de werkelijke uitgaven.
 Art.    16 .
1. Wanneer de instelling van de Staat waar de rechthebbende op uitkeringen zich bevindt, kennis heeft van een werkhervatting in de Staat van de woonplaats van de rechthebbende, stuurt zij aan de instelling die de prestaties verschuldigd is, een verslag met opgave van de datum van aanvang en van de aard van het uitgevoerde werk, alsmede van het bedrag van de verdiensten van de betrokkene.
2. Wanneer de instelling van de Staat waar de werknemer zich bevindt er kennis van heeft dat betrokkene, in het genot van de uitkeringen ten laste van de instelling van de andere Staat, gerechtigd is op een pensioen, een rente of enig ander inkomen in de Staat van de woonplaats, deelt zij zulks mede aan de instelling die de prestaties verschuldigd is met nadere bepaling van de aard van het pensioen, de rente of het inkomen, van het bedrag van het pensioen, de rente of dat inkomen, alsmede van de ingangsdatum en van de benaming en adres van de betalingsinstelling.
 Art.    17 . De uitkeringen worden door de instellingen die ze verschuldigd zijn rechtstreeks uitbetaald aan de rechthebbenden, of deze nu in Zwitserland of in België wonen, op de vervaldagen en volgens de modaliteiten bepaald door de wetgevingen die deze instellingen toepassen.
 Art.    18 . Voor de toepassing van artikelen 13 en 16 wordt onder instelling van de Staat waar zich de rechthebbende bevindt, verstaan :
a) in Zwitserland : de Zwitserse Compensatiekas te Genève;
b) in België : het Rijksinstituut voor ziekte- en invaliditeitsverzekering, te Brussel.
 HOOFDSTUK 3.  - Ouderdoms- en overlevingsverzekering.
 A.  In België wonende Zwitserse en Belgische onderdanen.
 Art.    19 . De Zwitserse en Belgische onderdanen die achtereenvolgens of beurtelings verzekerd geweest zijn op het grondgebied van beide Staten, of hun nagelaten betrekkingen, doen hun aanvraag om prestaties in de vormen en binnen de termijnen bepaald door de Belgische wetgeving.
 Art.    20 .
1. Voor het onderzoek van de renteaanvragen van de Zwitserse ouderdoms- en overlevingsverzekering, laat de bevoegde Belgische instelling de aanvrager het daartoe vastgestelde formulier invullen.
2. De bevoegde Belgische instelling vermeldt op dat formulier de datum van indiening van de aanvraag; zij gaat na of deze volledig is opgesteld en bevestigt, voor zover bepaald, de juistheid van de verklaringen van de aanvrager. Zij stuurt het formulier aan de Zwitserse Compensatiekas. Het overzenden van dat formulier vervangt het overzenden van de bewijsstukken.
3. Op verzoek van de Zwitserse Compensatiekas verstrekt de bevoegde Belgische instelling andere documenten en getuigschriften.
4. De Zwitserse Compensatiekas doet uitspraak over de renteaanvraag en stuurt rechtstreeks haar beslissing aan de aanvrager, met aanduiding van de middelen en termijnen van beroep; zij stuurt een afschrift ervan aan de bevoegde Belgische instelling.
 Art.    21 .
1. Voor het onderzoek van de aanvragen om Belgisch pensioen door samentelling van de verzekeringsperioden en gelijkgestelde perioden, vraagt de bevoegde Belgische instelling aan de Zwitserse Compensatiekas de staat van de ten aanzien van de Zwitserse wetgeving geldige verzekeringsperioden en gelijkgestelde perioden.
2. Bij ontvangst ervan bepaalt de bevoegde Belgische instelling de ten opzichte van de Belgische wetgeving verschuldigde prestatie door toepassing van de bepalingen van de artikelen 20 en 22 van het Verdrag.
3. De bevoegde Belgische instelling stuurt haar beslissing bij ter post aangetekende brief rechtstreeks aan de aanvrager, met aanduiding van de middelen en termijnen van beroep waarin voorzien bij de Belgische wetgeving; zij stuurt een afschrift ervan aan de Zwitserse Compensatiekas.
 B.  In Zwitserland wonende Zwitserse en Belgische onderdanen.
 Art.    22 . De Zwitserse en Belgische onderdanen die achtereenvolgens of beurtelings verzekerd geweest zijn op het grondgebied van beide Staten, richten hun aanvraag om Belgische prestaties tot de Zwitserse Compensatiekas.
 Art.    23 .
1. Voor het onderzoek van de aanvragen om Belgisch pensioen, laat de Zwitserse Compensatiekas de aanvrager een daartoe opgesteld formulier invullen.
2. De Zwitserse Compensatiekas vermeldt op dat formulier de datum van indiening van de aanvraag; zij gaat na of dat formulier volledig is opgesteld en bevestigt, voor zover voorzien, de juistheid van de verklaringen van de aanvrager. Zij stuurt het formulier naar de bevoegde Belgische instelling. Het overzenden van dat formulier vervangt het overzenden van de bewijsstukken.
3. Bij de overzending van dat formulier geeft de Zwitserse Compensatiekas mededeling van de staat van de ten aanzien van de Zwitserse wetgeving geldige verzekeringsperioden en gelijkgestelde perioden.
4. Op verzoek van de bevoegde Belgische instelling verstrekt de Zwitserse Compensatiekas andere documenten en getuigschriften.
5. De bevoegde Belgische instelling bepaalt de ten aanzien van de Belgische wetgeving verschuldigde prestatie door toepassing van de bepalingen van de artikelen 20 en 22 van het Verdrag.
6. De bevoegde Belgische instelling stuurt haar beslissing bij ter post aangetekende brief, rechtstreeks aan de aanvrager, met aanduiding van de middelen en termijnen van beroep waarin voorzien bij de Belgische wetgeving; zij stuurt een afschrift ervan aan de Compensatiekas.
 C.  In een derde Staat wonende Zwitserse en Belgische onderdanen.
 Art.    24 .
1. De Zwitserse onderdanen die in een derde Staat wonen en enkel aanspraak hebben op een prestatie van de Belgische wetgeving richten hun aanvraag rechtstreeks tot de bevoegde Belgische instelling met bijvoeging van de vereiste bewijsstukken.
2. De Belgische onderdanen die in een derde Staat wonen en enkel aanspraak hebben op een prestatie van de Zwitserse wetgeving richten hun aanvraag rechtstreeks tot de Zwitserse Compensatiekas met bijvoeging van de vereiste bewijsstukken.
3. De Zwitserse en Belgische onderdanen die in een derde Staat wonen en aanspraak hebben op Zwitserse en Belgische prestaties, richten hun aanvraag tot de bevoegde instelling van hun Staat van herkomst, met bijvoeging van de vereiste bewijsstukken.
 D.  Diverse bepalingen.
 Art.    25 . De in artikelen 20 en 24 beoogde instellingen die bevoegd zijn voor het onderzoek, de overzending en de ontvangst van de verbindingsformulieren betreffende het onderzoek van deze aanvragen en de betekening van de genomen beslissingen zijn :
In Zwitserland :
de Zwitserse Compensatiekas te Genève;
In België :
a) voor de werknemers of hun nagelaten betrekkingen : de Rijksdienst voor werknemerspensioenen (R.W.P.) te Brussel;
b) voor de zelfstandigen of hun nagelaten betrekkingen : het Rijksinstituut voor de sociale verzekeringen der zelfstandigen (R.S.V.Z.), te Brussel;
c) voor de wetgeving betreffende het gewaarborgd inkomen voor bejaarden : de Rijksdienst voor werknemerspensioenen (R.W.P.), te Brussel.
 Art.    26 . Voor de toepassing van artikel 20, paragraaf 5, littera a), van het Verdrag worden onder de wetgeving van een van beide Staten volbrachte verzekeringsperioden uitsluitend beschouwd wat in België betreft in het kader van het kalenderjaar om te bepalen of zij recht openen op de prestaties waarin voorzien bij de bepalingen van die wetgeving.
 Art.    27 .
1. De prestaties worden door de instellingen die ze verschuldigd zijn rechtstreeks uitbetaald aan de rechthebbenden.
2. De uitbetaling geschiedt op de vervaldagen en volgens de modaliteiten bepaald bij de wetgevingen die deze instellingen toepassen.
3. Wat de Belgische onvoorwaardelijke pensioenen van de regeling voor zelfstandigen betreft, worden deze prestaties uitbetaald door de vrije sociale verzekeringskassen voor zelfstandigen en de Nationale hulpkas voor sociale verzekeringen voor zelfstandigen in de mate dat zij niet uitbetaald worden door de Rijkskas voor rust- en overlevingspensioenen.
 Art.    28 .
1. Wanneer door de Zwitserse verbindingsinstelling wordt vastgesteld dat de gerechtigde op een der prestaties beoogd bij de artikelen 20 tot 23 van het Verdrag en, in voorkomend geval, zijn echtgenote, tewerkgesteld is of geweest is terwijl hij deze prestaties genoot, of dat hij inkomsten heeft die de voorgeschreven grens te boven gaan, stuurt zij een verslag naar de Belgische instelling die de prestaties verschuldigd is. Het verslag vermeldt de aard van de verrichte arbeid alsmede het bedrag van de verdiensten of inkomsten welke betrokkene of zijn echtgenote genieten.
Genoemde Zwitserse instelling verwittigt onverwijld de instelling die de prestaties verschuldigd is van de werkhervatting door een rechthebbende op prestaties of, in het geval beoogd bij het tweede lid van paragraaf 2 van dit artikel, door zijn echtgenote.
2. De rechthebbenden op prestaties moeten vooraf de Zwitserse verbindingsinstelling verwittigen van hun voornemen een andere beroepsactiviteit dan een door de Belgische wetgeving toegelaten activiteit te hervatten.
Een gelijkaardige verplichting treft de rechthebbenden op een rustpensioen van het type gezinspensioen, in geval van begin of hervatting door de echtgenote van een dergelijke beroepsactiviteit.
 Art.    29 . Voor de toepassing van artikel 4, eerste lid, van het Verdrag, stellen de bevoegde autoriteiten van de beide verdragsluitende Staten in gemeen overleg de modaliteiten vast volgens dewelke de bevoegde instellingen elkaar onderling mededeling doen van elke wijziging van het bedrag van het pensioen toegekend aan de gerechtigden die eveneens een prestatie genieten welke betaald wordt door de andere verdragsluitende Staat.
 HOOFDSTUK 4.  - Arbeidsongevallen en beroepsziekten.
 Art.    30 .
1. De in België wonende Zwitserse en Belgische onderdanen die aanspraak maken op prestaties die verschuldigd zijn bij arbeidsongeval of beroepsziekte uit hoofde van de Zwitserse wetgeving, beoogd in artikel 2 van het Verdrag, mogen hun aanvraag richten tot het Ministerie van Sociale Voorzorg te Brussel, dat deze doorzendt naar de Zwitserse instelling.
De beslissing wordt rechtstreeks betekend aan de aanvrager; wanneer het gaat om een beslissing inzake beroepsziekte, worden twee afschriften medegedeeld aan het Ministerie van Sociale Voorzorg.
2. De in Zwitserland wonende Zwitserse en Belgische onderdanen die aanspraak maken op prestaties uit hoofde van de Belgische wetgeving betreffende de schadeloosstelling voor arbeidsongevallen en beroepsziekten, beoogd bij artikel 2 van het Verdrag, mogen hun aanvraag richten tot de Zwitserse nationale kas voor verzekering bij ongevallen die deze doorzendt naar het Ministerie van Sociale Voorzorg te Brussel.
De beslissing wordt rechtstreeks aan de aanvrager betekend; wanneer het gaat om een beslissing inzake beroepsziekte, wordt een afschrift gezonden naar de Zwitserse Nationale Kas voor verzekering bij ongevallen.
 Art.    31 .
1. Het Ministerie van Sociale Voorzorg te Brussel laat, op verzoek van de Zwitserse instelling, onderzoekingen op Belgisch grondgebied instellen met het oog op het vaststellen van de prestaties uit hoofde van de Zwitserse wetgeving betreffende de schadeloosstellingen voor arbeidsongevallen en beroepsziekten.
2. De Zwitserse instelling laat, op verzoek van het Ministerie van Sociale Voorzorg te Brussel, onderzoekingen op Zwitsers grondgebied instellen met het oog op het vaststellen van de prestaties uit hoofde van de Belgische wetgeving betreffende de schadeloosstelling voor arbeidsongevallen en beroepsziekten.
3. De instelling die het onderzoek vraagt betaalt aan de aangezochte instelling de kosten terug, voor rekening van de bevoegde instelling.
 Art.    32 . De uitkeringen, tegemoetkomingen of renten inzake arbeidsongevallen en beroepsziekten worden op de vervaldagen, bepaald door de respectievelijke wetgevingen rechtstreeks uitbetaald aan de Zwitserse of Belgische onderdanen die in het andere land verblijven dan dat welke de prestatie verschuldigd is.
 Art.    33 . <Om technische redenen werd dit art. in fictieve artikelen onderverdeeld : Art. 33.1. - 33.7.>
 Art.    33.1 .
a) Om de verstrekkingen krachtens artikel 27, eerste paragraaf, van het Verdrag te genieten, moet de werknemer aan de instelling van de woonplaats een getuigschrift voorleggen waarvan het model in gemeen overleg is vastgesteld door de bevoegde autoriteiten van de beide verdragsluitende Staten, waarbij bevestigd wordt dat hij recht heeft op bedoelde prestaties volgens de wetgeving van de bevoegde Staat.
Dat getuigschrift wordt afgeleverd door de bevoegde instelling en blijft geldig zolang de instelling van de woonplaats geen betekening heeft ontvangen van de vernietiging ervan.
b) Zo de werknemer geen getuigschrift voorlegt, zendt de instelling van de woonplaats de aanvraag om verstrekkingen door naar de bevoegde instelling van de andere Staat die inlichtingen verstrekt over de rechten op prestaties van de werknemer.
 Art.    33.2 . Elke aanvraag om verstrekkingen of om verlenging ervan moet vergezeld gaan van de bewijsstukken die normaal vereist zijn krachtens de wetgeving van de Staat van de woonplaats voor de toekenning van dergelijke prestaties.
 Art.    33.3 . Bij opneming in een ziekenhuis, betekent de instelling van de woonplaats zodra mogelijk aan de bevoegde instelling of, zo nodig, aan de verbindingsinstelling, de datum van opneming in het ziekenhuis en de vermoedelijke duur van het verblijf aldaar.
 Art.    33.4 . De lijst betreffende de prothesen, de belangrijke apparatuur en de andere verstrekkingen van groot belang, beoogd bij artikel 27, paragraaf 3, van het Verdrag, wordt door de bevoegde autoriteiten in gemeen overleg vastgesteld.
 Art.    33.5 .
a) De terugbetaling door de bevoegde instelling van de verstrekkingen, waarin voorzien bij paragraaf 5 van artikel 27 van het Verdrag, wordt zesmaandelijks uitgevoerd, op voorlegging, door de instelling die de prestaties heeft verstrekt, van een individuele staat van de uitgaven die door deze instelling werkelijk werden gedragen.
b) Mogen voor terugbetaling niet worden in aanmerking genomen, de tarieven die hoger liggen dan die welke van toepassing zijn op de verstrekkingen aan de werknemer die onderworpen is aan de wetgeving toegepast door de instelling die de betrokken prestaties heeft verstrekt.
 Art.    33.6 . De werknemer moet de instelling van de woonplaats inlichten over elke wijziging in zijn toestand, met name elke overbrenging van de woonplaats.
 Art.    33.7 . Voor de toepassing van dit artikel zijn de instellingen van de woonplaats :
In België :
wat de arbeidsongevallen betreft :
het Rijksinstituut voor ziekte- en invaliditeitsverzekering, door bemiddeling van de verzekeringsinstellingen;
wat de beroepsziekten betreft :
het Fonds voor beroepsziekten;
in Zwitserland :
de Zwitserse nationale kas voor verzekering bij ongevallen te Luzern.
 Art.    34 .
1. Op aanvraag van de bevoegde instelling laat de instelling van de woonplaats van de andere Staat overgaan tot de geneeskundige onderzoekingen betreffende de rechthebbenden op een prestatie voor arbeidsongeval of beroepsziekte onder de voorwaarden bepaald door haar eigen wetgeving, inzonderheid met het oog op de herziening van de arbeidsongeschiktheid.
2. De bevoegde instelling behoudt het recht te laten overgaan tot het onderzoek van de betrokkenen op het grondgebied van haar land door een geneesheer van haar keuze en onder de voorwaarden bepaald bij haar eigen wetgeving.
3. De kosten voortvloeiende uit de geneeskundige controles worden gedragen door de instelling op wier vraag deze geneeskundige controles werden gedaan.
 Art.    35 . In het geval beoogd bij artikel 30 van het Verdrag, moet de werknemer aan de instelling van de verdragsluitende Staat bij dewelke hij zijn rechten op prestaties laat gelden, alle inlichtingen verstrekken betreffende de voor de beschouwde beroepsziekte vroeger toegekende prestaties en betreffende de beroepsactiviteiten die hij heeft uitgeoefend sedert de toekenning van die prestaties. Deze instelling mag zich tot de bevoegde instelling van de andere Staat wenden om de door haar nodig geachte inlichtingen te bekomen.
 HOOFDSTUK 5.  - Familiale prestaties.
 Art.    36 . Om het genot te hebben van de bepalingen van artikel 31 van het Verdrag, moet de werknemer, in de mate dat het nodig is, aan de bevoegde instelling een getuigschrift voorleggen met opgave van de periodes van beroepsactiviteit of gelijkwaardige periodes volbracht op het grondgebied van de andere Staat.
 Art.    37 .
1. Om kinderbijslag te genieten, overeenkomstig artikel 32, paragrafen 1 en 2, van het Verdrag, moet de werknemer een aanvraag richten tot de bevoegde instelling, in voorkomend geval, door bemiddeling van zijn werkgever.
2. De werknemer moet, ter staving van zijn aanvraag, een opgave van zijn gezinstoestand voorleggen afgeleverd door een terzake bevoegde autoriteit van de Staat van de woonplaats van de gezinsleden. Deze opgave moet eens per jaar worden hernieuwd.
3. De werknemer moet, in voorkomend geval door bemiddeling van zijn werkgever, de bevoegde instelling verwittigen :
- van elke verandering in de toestand van zijn gezinsleden, die het recht op de kinderbijslag voorzien bij de Zwitserse bondswetgeving of op de kinderbijslag voorzien bij de Belgische wetgeving, naargelang het geval, kan wijzigen;
- van elke wijziging in het aantal van zijn gezinsleden voor dewelke kinderbijslag verschuldigd is;
- van elke overbrenging van woonplaats of van verblijfplaats van zijn gezinsleden.
4. Voor de toepassing van artikel 32, paragraaf 3, van het Verdrag, moet de werknemer, in voorkomend geval door bemiddeling van zijn werkgever, de bevoegde instelling verwittigen van elke uitoefening van een beroepsactiviteit of een ermede gelijkgestelde activiteit uit hoofde van dewelke eveneens kinderbijslag verschuldigd is krachtens de wetgeving van de Staat op wiens grondgebied de gezinsleden hun woonplaats hebben.
 Art.    38 . <Om technische redenen werd dit art. in fictieve artikelen onderverdeed : Art. 38.1. - 38.3.>
 Art.    38.1 .
a) Om kinderbijslag te genieten overeenkomstig artikel 33, eerste paragraaf, eerste lid, en paragraaf 2, eerste lid, van het Verdrag, moet de aanvrager die in België woont een aanvraag richten tot de bevoegde Belgische instelling volgens de modaliteiten bepaald bij de Belgische wetgeving.
b) Zo de aanvrager in Zwitserland woont, mag hij zijn aanvraag richten hetzij tot de bevoegde Belgische instelling, hetzij tot de Zwitserse verbindingsinstelling die alsdan zijn aanvraag doorzendt naar de bevoegde Belgische instelling, met aanduiding van de datum waarop zij werd ingediend. Deze datum wordt beschouwd als de datum van indiening van de aanvraag bij de bevoegde Belgische instelling.
 Art.    38.2 . Voor de toepassing van artikel 33, eerste paragraaf, tweede lid en paragraaf 2, tweede lid, van het Verdrag, delen de Zwitserse en Belgische verbindingsinstellingen elkaar de bedragen mede van de aanvullende renten voor kinderen of van de wezenrenten waarop de rechthebbenden uit hoofde van de Zwitserse wetgeving recht heeft alsmede de bedragen van de Belgische kinderbijslag die hem verschuldigd is.
De bevoegde Belgische instelling of de Zwitserse verbindingsinstelling volgens de woonplaats van de rechthebbende of van de werknemer geeft hem mededeling van deze inlichtingen daarbij nader bepalend dat hij mag aanspraak maken op de Belgische kinderbijslag in de mate dat het bedrag ervan hoger is dan de Zwitserse aanvullende renten of wezenrenten.
In dat geval moet de rechthebbende, om de Belgische kinderbijslag te bekomen, zijn aanvraag indienen overeenkomstig de eerste paragraaf van dit artikel.
 Art.    38.3 . Ieder persoon aan wie de prestaties uitbetaald worden krachtens artikel 33 van het Verdrag, moet de instelling die prestaties verschuldigd is inlichten omtrent :
- elke verandering in de toestand van de kinderen of wezen die het recht op prestaties kan wijzigen,
- elke wijziging van het aantal der kinderen of wezen voor dewelke de prestaties verschuldigd zijn,
- elke overbrenging van woonplaats van de kinderen of wezen,
- elke uitoefening van een beroepsactiviteit die recht opent op prestaties of kinderbijslag voor deze kinderen of wezen.
 TITEL V.  - SLOTBEPALINGEN.
 Art.  39.
1. Deze Administratieve Schikking wordt van kracht de dag waarop zij wordt ondertekend. Zij heeft uitwerking op dezelfde datum als het Verdrag betreffende de sociale zekerheid tussen de Zwitserse Bondsstaat en het Koninkrijk België van 24 september 1975.
2. <Opheffingsbepaling van Verdrag 24 juli 1953>


type: legislation

jurisdiction: Belgium

text:
TITEL I.  - ALGEMENE BEPALINGEN.
 Toepassing van artikelen 4 en 5  van de Overeenkomst.
 Artikel    1 . (1) Wanneer de werknemers in een ander land dan dat van hun gewone verblijfplaats worden tewerkgesteld door een onderneming die in het land van die verblijfplaats een inrichting heeft waarvan de betrokkenen normaal afhangen en op hen de in het land van hun gewone tewerkstelling vigerende wetgeving toepasselijk blijft overeenkomstig artikel 4, paragraaf 2, a, van de Overeenkomst, zijn de volgende bepalingen van toepassing :
1° de werkgever en de betrokkenen regelen rechtstreeks alle vraagstukken betreffende hun sociale zekerheidsbijdragen met de Israëlische instelling waarbij de verzekerde is aangesloten uit hoofde van diensten bij de onderneming die hem detacheert wanneer het land van gewone tewerkstelling Israël is en met de Rijksdienst voor sociale zekerheid wanneer dat land België is;
2° de bevoegde instellingen van het land van gewone tewerkstelling geven elke betrokkene een getuigschrift waarvan het model in gemeen overleg wordt opgemaakt en waaruit blijkt dat hij voort onder de sociale zekerheidsregeling van dat land valt. Dat getuigschrift dient door de aangestelde van de werkgever in het ander land, indien de werkgever zulk een aangestelde heeft, zoniet door de werknemer zelf te worden voorgelegd.
Wanneer een aantal werknemers het land van gewone tewerkstelling terzelfdertijd verlaten om samen in het ander land te gaan arbeiden en samen naar eerstgenoemd land terug te keren, kan één enkel getuigschrift voor al deze werknemers volstaan;
3° onder tewerkstelling van werknemers, als bedoeld in artikel 4, paragraaf 2, a, van de Overeenkomst, dient de vermoedelijke duur van de tewerkstelling van al deze werknemers te worden verstaan;
4° de omstandigheid dat de tewerkstelling van de werknemer voor een bepaald seizoen geldt, neemt niet weg dat de bij 1°, 2° en 3° hierboven vastgestelde regelen van toepassing blijven.
(2) Onder bevoegde instellingen in de zin van (1), 2° verstaat men in België : de Rijksdienst voor sociale zekerheid en, in Israël : het Nationaal Instituut voor verzekering.
 Art.    2 . (1) Het keuzerecht waarvan sprake in artikel 5, tweede lid, van de Overeenkomst kan worden uitgeoefend binnen zes maand na de datum waarop de werknemer in de diplomatieke of consulaire post, dan wel in persoonlijke dienst van agenten van deze post, in dienst is getreden. Voor de werknemers die op de datum van het van kracht worden van deze schikking, in een diplomatieke of consulaire post of door een agent van deze post tewerkgesteld waren, gaat de termijn van zes maand in vanaf deze datum.
(2) De keuze heeft uitwerking vanaf de eerste dag van de maand die volgt op die in de loop waarvan de keuze van de belanghebbende aan de sub (3) aangewezen instelling werd genotificeerd. Zolang de keuze geen uitwerking heeft, alsook indien er geen keuze werd gedaan, zijn de bepalingen van artikel 4, paragraaf 1, van de Overeenkomst van toepassing.
(3) De werknemer oefent zijn keuzerecht uit door zijn keuze bij ter post aangetekende brief te notificeren aan de Rijksdienst voor sociale zekerheid of aan het Nationaal Instituut voor sociale zekerheid, naargelang hij de toepassing van de Belgische dan wel van de Israëlische wetgeving verkiest. Zijn werkgever stelt hij daarvan dadelijk in kennis.
(4) In geval de werknemer de wetgeving van zijn land van herkomst kiest, geeft de sub (3) aangewezen instelling hem een getuigschrift, luidens hetwelke hij, gedurende zijn tewerkstelling in deze diplomatieke of consulaire post, dan wel bij een agent van deze post, onder de wetgeving valt die zij toepast.
 TITEL II.  - BIJZONDERE BEPALINGEN.
 HOOFDSTUK I.  - Ouderdomsuitkeringen en uitkering bij overlijden (pensioen).
 Toepassing van artikelen 7 en 8  van de Overeenkomst.
 Afdeling I.  - Bevoegde instellingen.
 Art.    3 . De bevoegde instelling om de aanvragen te ontvangen en te onderzoeken, om de verbindingsformulieren met betrekking tot het onderzoek van deze aanvragen door te zenden en te ontvangen en om de met betrekking tot deze aanvragen genomen beslissingen te notificeren is :
in België : de Rijksdienst voor werknemerspensioenen (R.W.P.) te Brussel,
in Israël : het Nationaal Instituut voor verzekering.
 Afdeling II.  - Indiening van de aanvragen.
 Art.    4 . Bij toepassing van artikel 8 van de Overeenkomst dienen de Belgische of Israëlische onderdanen die achtereenvolgens of beurtelings in België en in Israël verzekerd geweest zijn hun aanvraag om prestaties in bij de overheid of de bevoegde instelling van hun verblijfplaats, in de vormen en binnen de termijnen van de wetgeving die zij toepast.
Deze bepalingen zijn eveneens van toepassing op de personen die nooit verzekerd geweest zijn ingevolge de wetgeving van het land op welks grondgebied zij verblijven en die verzoeken om een pensioen op grond van de wetgeving van de andere Staat.
 Afdeling III.  - Onderzoek van de aanvragen.
 Art.    5 . Wanneer de aanvrager in België verblijft, deelt de bevoegde Belgische instelling aan de bevoegde Israëlische instelling, door middel van een verbindingsformulier waarvan het model in gemeen overleg door de bevoegde overheden der beide overeenkomstsluitende landen wordt vastgesteld, de inlichtingen mede die de bevoegde Israëlische instelling nodig heeft voor het onderzoek van de aanvraag.
Laatstgenoemde instelling deelt de beslissing aan de aanvrager rechtstreeks per ter post aangetekende brief mede, tevens met vermelding van de middelen en termijnen van beroep waarin voorzien bij de wetgeving die zij toepast. Ook laat zij een afschrift van haar beslissing de bevoegde Belgische instelling geworden.
 Art.    6 . Wanneer de aanvrager in Israël verblijft, deelt de bevoegde Israëlische overheid aan de bevoegde Belgische instelling, door middel van een verbindingsformulier waarvan het model in gemeen overleg door de bevoegde overheden der beide overeenkomstsluitende landen wordt vastgesteld, de inlichtingen mede die de bevoegde Belgische instelling nodig heeft voor het onderzoek van de aanvraag.
Laatstgenoemde instelling deelt de beslissing de aanvrager rechtstreeks per ter post aangetekende brief mede, tevens met vermelding van de middelen en termijnen van beroep waarin voorzien bij de wetgeving die zij toepast.
Ook laat zij een afschrift van haar beslissing de bevoegde Israëlische instelling geworden.
 Afdeling IV.  - Uitbetaling van de pensioenen.
 Art.    7 . De ouderdomspensioenen worden rechtstreeks door de instellingen die ze verschuldigd zijn aan de gerechtigden uitbetaald, onverschillig of zij in Israël dan wel in België verblijven.
De betaling geschiedt op de voorziene vervaldagen volgens dezelfde procedure als deze die thans gevolgd wordt in de betrekkingen tussen beide staten.
De betaling zal evenwel geschieden per internationale postwissel, zodra een akkoord tussen de nationale banken van beide landen zulks mogelijk maken.
De voor de betaling van de pensioenen bevoegde instelling is :
in België :
de Rijkskas voor rust- en overlevingspensioenen (R.R.O.P.),
in Israël :
het Nationaal Instituut voor verzekering.
 Art.    8 . De kosten voor de uitbetaling van de pensioenen kunnen van de gerechtigden door de met de uitbetaling belaste instellingen worden teruggevorderd onder de voorwaarden als bepaald door de administratieve overheid waaronder deze instellingen ressorteren.
 Art.    9 . (1) De instelling van de verblijfplaats is ermede belast na te gaan of de gerechtigden die ingevolge een van de wetgevingen of reglementeringen van het ander land een volledig of gedeeltelijk ouderdomspensioen hebben bekomen, binnen de perken dezer wetgevingen elke beroepsarbeid hebben gestaakt en, bij voorkomende gelegenheid, of zich een wijziging in hun burgerlijke staat heeft voorgedaan.
De Israëlische instelling gaat na of aan deze eis is voldaan door de echtgenote van de gerechtigden op een ouderdomspensioen aan gezinstarief.
De instelling ten laste van dewelke de uitkeringen worden toegekend, maakt de bevoegde instelling van het ander land de namen en adressen van deze gerechtigden bekend.
(2) De sub (1) beoogde gerechtigden zijn ertoe gehouden vooraf de bevoegde instelling van de verblijfplaats in kennis te stellen van hun inzicht een andere beroepsarbeid te hervatten dan de arbeid als toegelaten door de wetgeving of reglementering van het land van de instelling ten laste van dewelke de uitkeringen worden toegekend.
Dezelfde verplichting geldt voor de gerechtigden op een ouderdomspensioen aan gezinstarief, ingeval hun echtgenote een dergelijke beroepsarbeid begint of hervat.
(3) Wanneer door de instelling van de verblijfplaats wordt vastgesteld dat de gerechtigde op een van de uitkeringen als beoogd bij dit hoofdstuk, en eventueel zijn echtgenote, werkzaam is of was terwijl hij (zij) in het genot was van deze prestaties, of dat hij (zij) inkomsten heeft die de voorgeschreven grens overschrijden, doet zij een rapport geworden aan de instelling ten laste van dewelke de uitkeringen worden toegekend. Het rapport vermeldt de aard van de verrichte arbeid, alsmede het bedrag van de winsten of inkomsten welke de belanghebbende of zijn echtgenote geniet.
De instelling van de verblijfplaats stelt de instelling ten laste van dewelke de uitkeringen worden toegekend onverwijld in kennis van het hervatten van de arbeid door een gerechtigde op uitkeringen of, in het geval als beoogd bij het tweede lid van (2) van dit artikel, door zijn echtgenote.
 Art.    10 . De voor het betalen van de pensioenen bevoegde instelling richt elke vraag om inlichting, getuigschrift of attest als vereist door de wetgeving of reglementering die toepasselijk is op de prestatie welke zij belast te betalen, tot de bevoegde administratieve overheid van het land van verblijf van de gerechtigde; deze administratieve overheid belast zich met het verstrekken van de gevraagde documenten en inlichtingen.
 Afdeling V.  - Overlevingspensioenen.
 Art.    11 . De bepalingen van dit hoofdstuk zijn naar analogie van toepassing op de overlevingspensioenen.
Deze schikking is eveneens van toepassing op de bepalingen van de Israëlische wetgeving betreffende het recht op een overlevingspensioen verhoogd met een half ouderdomspensioen.
 HOOFDSTUK II.  - Arbeidsongevallen en beroepsziekten.
 Toepassing van artikelen 9 tot 14  van de Overeenkomst.
 Art.    12 . De in artikel 14, § 3 van de Overeenkomst bedoelde bevoegde instellingen zijn :
in België :
Voor de arbeidsongevallen : de verzekeringsmaatschappij dan wel de Gemeenschappelijke Kas tegen arbeidsongevallen en, voor zeelieden : het Fonds voor arbeidsongevallen.
Voor de beroepsziekten : het Fonds voor de beroepsziekten.
in Israël :
Het Nationaal Instituut voor verzekering.
 Art.    13 . De uitkeringen, toelagen of renten inzake arbeidsongevallen en beroepsziekten worden rechtstreeks door de bevoegde instelling van het land waar de rechten op de genoemde uitkeringen, toelagen of renten verworven werden, op de in de respectieve wetgevingen vastgestelde vervaldagen uitbetaald aan de gerechtigden of deze nu in Israël dan wel in België verblijven.
 Art.    14 . Op verzoek van de bevoegde instelling, laat de instelling van de verblijfplaats van het ander land, in de voorwaarden als bepaald door de eigen wetgeving, overgaan tot de medische onderzoekingen betreffende de gerechtigden op een prestatie inzake arbeidsongevallen of beroepsziekten, met het oog namelijk op een herziening van de arbeidsongeschiktheid of van de invaliditeitsgraad naargelang het geval.
De bevoegde instelling behoudt het recht te laten overgaan tot onderzoek van de betrokkenen door een geneesheer van haar keuze en in de voorwaarden waarin voorzien door haar eigen wetgeving.
De onkosten voortvloeiend uit deze medische onderzoekingen worden gedragen door de instelling op verzoek van dewelke deze medische controles werden verricht.
 TITEL III.  - SLOTBEPALINGEN.
 Art.  15. Deze schikking wordt van kracht de dag waarop zij wordt ondertekend. Zij heeft uitwerking op dezelfde dag als de Overeenkomst betreffende de sociale zekerheid tussen het Koninkrijk België en de Staat Israël van 5 juli 1971.


text:
Artikel    1 . Voor de toepassing van dit Protocol betekent " Verdrag " het Verdrag betreffende de Overeenkomst tot internationaal vervoer van goederen over de weg (CMR).
 Art.    2 . <wijzigingsbepaling van het artikel 23, van het Verdrag van 19 mei 1956, (CMR), V 1956-05-19/30>
 SLOTBEPALINGEN.
 Art.    3 . 1. Dit Protocol staat open voor ondertekening door de Staten die het Verdrag hebben ondertekend of ertoe zijn toegetreden hetzij lid zijn van de Economische Commissie voor Europa, hetzij overeenkomstig paragraaf 8 van het mandaat van deze Commissie met raadgevende stem tot de Commissie zijn toegelaten.
2. Dit protocol blijft openstaan voor toetreding door iedere in het eerste lid van dit artikel bedoelde Staat die partij is bij het Verdrag.
3. De Staten die, overeenkomstig paragraaf 11 van het mandaat van deze Commissie, aan bepaalde werkzaamheden van de Economische Commissie voor Europa kunnen deelnemen en die zijn toegetreden tot het Verdrag, kunnen partij bij dit Protocol worden door toetreding na de inwerkingtreding ervan.
4. Dit Protocol staat open voor ondertekening te Genève van 1 september 1978 tot en met 31 augustus 1979. Na deze datum staat het open voor toetreding.
5. Dit Protocol dient te worden bekrachtigd nadat de betrokken Staat het Verdrag heeft bekrachtigd of hiertoe is toegetreden.
6. De bekrachtiging of toetreding, geschiedt door nederlegging van een akte bij de Secretaris-Generaal van de Verenigde Naties.
7. Iedere akte van bekrachtiging of toetreding, nedergelegd na de inwerkingtreding van een wijziging van dit Protocol ten aanzien van alle overeenkomstsluitende partijen dan wel nadat alle maatregelen zijn getroffen die zijn vereist voor de inwerkingtreding van de wijziging ten aanzien van bedoelde partijen, wordt geacht van toepassing te zijn op het gewijzigde Protocol. <Err. Staatsbl. 1 febr. 1984>
 Art.    4 . 1. Dit Protocol treedt in werking op de negentigste dag nadat vijf van de in artikel 3, eerste en tweede lid, van dit Protocol bedoelde Staten hun akte van bekrachtiging of, van toetreding hebben nedergelegd.
2. Ten aanzien van iedere Staat die het Protocol bekrachtigt of ertoe toetreedt nadat vijf Staten hun akte van bekrachtiging of van toetreding hebben nedergelegd, treedt dit protocol in werking op de negentigste dag volgend op de nederlegging van de akte van bekrachtiging of van toetreding van bedoelde Staat.
 Art.    5 . 1. Iedere overeenkomstsluitende Partij kan dit Protocol opzeggen door middel van een aan de Secretaris-Generaal van de Verenigde Naties te richten kennisgeving.
2. De opzegging wordt van kracht 12 maanden na de datum waarop de Secretaris-Generaal de kennisgeving daarvan heeft ontvangen.
3. Iedere overeenkomstsluitende partij die ophoudt partij te zijn bij het Verdrag, houdt terzelfdertijd op partij te zijn bij dit Protocol.
 Art.    6 . Indien na de inwerkingtreding van dit Protocol, het aantal overeenkomstsluitende partijen ten gevolge van opzeggingen minder dan vijf bedraagt, houdt dit Protocol op van kracht te zijn met ingang van de datum waarop de laatste van deze opzeggingen van kracht wordt. Het houdt eveneens op van kracht te zijn met ingang van de datum waarop het Verdrag ophoudt van kracht te zijn.
 Art.    7 . 1. Iedere Staat kan bij de nederlegging van zijn akte van bekrachtiging of van toetreding of op ieder moment daarna, door middel van een aan de Secretaris-Generaal van de Verenigde Naties gerichte kennisgeving verklaren, dat dit Protocol van toepassing zal zijn op alle of op een gedeelte van de gebieden waarvoor hij de internationale betrekkingen behartigt en met betrekking waartoe hij overeenkomstig artikel 46 van het Verdrag een verklaring heeft afgelegd. Dit Protocol is van toepassing op het gebied of op de gebieden genoemd in de kennisgeving met ingang van de negentigste dag na ontvangst van deze kennisgeving door de Secretaris-Generaal of, indien op dat tijdstip het Protocol nog niet in werking is getreden, met ingang van de datum van de inwerkingtreding ervan.
2. Iedere Staat die overeenkomstig het vorige lid een verklaring heeft afgelegd ten einde dit Protocol van toepassing te doen zijn een gebied waarvoor hij de internationale betrekkingen behartigt, kan, overeenkomstig artikel 5 hierboven, het Protocol afzonderlijk opzeggen ten aanzien van dit gebied.
 Art.    8 . Ieder geschil tussen twee of meer overeenkomstsluitende partijen betreffende de uitlegging of de toepassing van dit Protocol, dat de partijen niet door middel van onderhandelingen of anderszins hebben kunnen regelen, kan op verzoek van één van de betrokken overeenkomstsluitende partijen ter beslechting worden voorgelegd aan het Internationaal Gerechtshof.
 Art.    9 . 1. Iedere overeenkomstsluitende partij kan op het tijdstip waarop zij dit Protocol ondertekent of bekrachtigt dan wel ertoe toetreedt, door middel van een aan de Secretaris-Generaal van de Verenigde Naties te richten kennisgeving, verklaren dat zij zich niet door artikel 8 van dit Protocol gebonden acht. De andere overeenkomstsluitende partijen zijn niet door artikel 8 van dit Protocol gebonden ten aanzien van overeenkomstsluitende partijen die een zodanig voorbehoud hebben gemaakt.
2. De verklaring, bedoeld in het eerste lid van dit artikel, kan ten allen tijde worden ingetrokken door middel van een aan de Secretaris-Generaal van de Verenigde Naties te richten kennisgeving.
3. Geen enkel ander voorbehoud ten aanzien van dit Protocol is toegestaan.
 Art.    10 . 1. Nadat dit Protocol gedurende drie jaar van kracht is geweest, kan iedere overeenkomstsluitende partij door middel van een aan de Secretaris-Generaal van de Verenigde Naties te richten kennisgeving, verzoeken om bijeenroeping van een conferentie ten einde Protocol te herzien. De Secretaris-Generaal stelt alle overeenkomstsluitende partijen van dit verzoek in kennis en roept een conferentie tot herziening bijeen indien binnen een termijn van vier maanden na de door hem verzonden kennisgeving, ten minste een vierde van de overeenkomstsluitende partijen hem hun instemming met dit verzoek hebben medegedeeld.
2. Indien een conferentie wordt bijeengeroepen overeenkomstig het vorige lid, stelt de Secretaris-Generaal alle overeenkomstsluitende partijen hiervan in kennis nodigt hij hen uit binnen een termijn van drie maanden voorstellen in te dienen die zij door de conferentie bestudeerd wensen te zien. De Secretaris-Generaal doet ten minste drie maanden vóór de openingsdatum van de conferentie aan alle overeenkomstsluitende partijen de voorlopige agenda van de conferentie toekomen alsmede de tekst van bedoelde voorstellen.
3. De Secretaris-Generaal nodigt voor iedere overeenkomstig dit artikel bijeengeroepen conferentie, alle in artikel 3, eerste en tweede lid, bedoelde Staten uit alsmede de Staten die partij zijn krachtens artikel 3, derde lid, van dit Protocol.
 Art.    11 . Behalve de kennisgevingen bedoeld in artikel 10, zendt de Secretaris-Generaal van de Verenigde Naties aan de in artikel 3, eerste en tweede lid, van dit Protocol bedoelde Staten en aan de Staten die partij zijn geworden krachtens artikel 3, derde lid, van dit Protocol, kennisgeving van :
a) de bekrachtigingen en toetredingen krachtens artikel 3;
b) de data waarop dit Protocol in werking treedt overeenkomstig artikel 4;
c) de mededelingen ontvangen krachtens artikel 2, tweede lid;
d) de opzeggingen krachtens artikel 5;
e) de beëindiging van dit Protocol overeenkomstig artikel 6;
f) de kennisgevingen ontvangen overeenkomstig artikel 7;
g) de verklaringen en kennisgevingen ontvangen overeenkomstig artikel 9, eerste en tweede lid.
 Art.  12. Na 31 augustus 1979 wordt het origineel van dit Protocol neergelegd bij de Secretaris-Generaal van de Verenigde Naties, die aan elk van de in artikel 3, eerste, tweede en derde lid, van dit protocol bedoelde Staten een voor eensluidend gewaarmerkt afschrift doet toekomen.


text:
TITEL I.  - ALGEMENE BEPALINGEN.
 Artikel    1 . Het Koninkrijk Denemarken, Ierland en het Verenigd Koninkrijk van Groot-Brittannië en Noord-Ierland treden toe tot het Verdrag betreffende de rechterlijke bevoegdheid en de tenuitvoerlegging van beslissingen in burgerlijke en handelszaken, ondertekend te Brussel op 27 september 1968, hierna te noemen " het Verdrag van 1968 ", en tot het Protocol betreffende de uitlegging daarvan door het Hof van Justitie, ondertekend te Luxemburg op 3 juni 1971, hierna te noemen " het Protocol van 1971 ".
 Art.    2 . De aanpassingen van het Verdrag van 1968 en van het Protocol van 1971 zijn opgenomen in de titels II tot en met IV van dit Verdrag.
 TITEL II.  - AANPASSINGEN VAN HET VERDRAG VAN 1968.
 Art.    3 . <Wijzigingsbepaling van artikel 1 van het V 1968-09-27/01>
 Art.    4 . <Wijzigingsbepaling van artikel 3 van het V 1968-09-27/01>
 Art.    5 . <Wijzigingsbepaling van artikel 5 van het V 1968-09-27/01>
 Art.    6 . <Invoeging van een artikel 6bis in het V 1968-09-27/01>
 Art.    7 . <Wijzigingsbepaling van artikel 8 van het V 1968-09-27/01>
 Art.    8 . <Wijzigingsbepaling van artikel 12 van het V 1968-09-27/01>
 Art.    9 . <Invoeging van een artikel 12bis in het V 1968-09-27/01>
 Art.    10 . <Wijzigingsbepaling van artikel 13, 14 en 15 van het V 1968-09-27/01>
 Art.    11 . <Wijzigingsbepaling van artikel 17 van het V 1968-09-27/01>
 Art.    12 . <Wijzigingsbepaling van artikel 20 van het V 1968-09-27/01>
 Art.    13 . <Wijzigingsbepaling van artikel 27 van het V 1968-09-27/01>
 Art.    14 . <Wijzigingsbepaling van artikel 30 van het V 1968-09-27/01>
 Art.    15 . <Wijzigingsbepaling van artikel 31 van het V 1968-09-27/01>
 Art.    16 . <Wijzigingsbepaling van artikel 32 van het V 1968-09-27/01>
 Art.    17 . <Wijzigingsbepaling van artikel 37 van het V 1968-09-27/01>
 Art.    18 . <Wijzigingsbepaling van artikel 38 van het V 1968-09-27/01>
 Art.    19 . <Wijzigingsbepaling van artikel 40 van het V 1968-09-27/01>
 Art.    20 . <Wijzigingsbepaling van artikel 41 van het V 1968-09-27/01>
 Art.    21 . <Wijzigingsbepaling van artikel 44 van het V 1968-09-27/01>
 Art.    22 . <Wijzigingsbepaling van artikel 46 van het V 1968-09-27/01>
 Art.    23 . <Wijzigingsbepaling van artikel 53 van het V 1968-09-27/01>
 Art.    24 . <Wijzigingsbepaling van artikel 55 van het V 1968-09-27/01>
 Art.    25 . 1. <Wijzigingsbepaling van artikel 57 van het V 1968-09-27/01>
2. (...) <V 1989-05-26/34, art. 28, 002;   Inwerkingtreding :   01-10-1997>
 Art.    26 . <Wijzigingsbepaling van artikel 59 van het V 1968-09-27/01>
 Art.    27 . <Wijzigingsbepaling van artikel 60 van het V 1968-09-27/01>
 Art.    28 . <Wijzigingsbepaling van artikel 64 van het V 1968-09-27/01>
 TITEL III.  - AANPASSINGEN VAN HET PROTOCOL BIJ HET VERDRAG VAN 1968.
 Art.    29 . <Invoeging van de artikelen 5bis, 5ter, 5quater en 5quinquies in het V 1968-09-27/03>
 TITEL IV.  - AANPASSINGEN VAN HET PROTOCOL VAN 1971.
 Art.    30 . <Wijzigingsbepaling van artikel 1 van het V 1971-06-03/31>
 Art.    31 . <Wijzigingsbepaling van artikel 2 van het V 1971-06-03/31>
 Art.    32 . <Wijzigingsbepaling van artikel 6 van het V 1971-06-03/31>
 Art.    33 . <Wijzigingsbepaling van artikel 10 van het V 1971-06-03/31>
 TITEL V.  - OVERGANGSBEPALINGEN.
 Art.    34 . 1. Het Verdrag van 1968 en het Protocol van 1971 als gewijzigd bij dit Verdrag zijn slechts van toepassing op rechtsvorderingen ingesteld en op authentieke akten verleden na de inwerkingtreding van dit Verdrag in de Staat van herkomst en, wanneer wordt verzocht om erkenning of tenuitvoerlegging van een beslissing of een authentieke akte, in de aangezochte Staat.
2. Evenwel worden in de betrekkingen tussen de zes Staten die partij zijn bij het Verdrag van 1968 de beslissingen gegeven na de dag van inwerkingtreding van dit Verdrag naar aanleiding van vóór deze dag ingestelde vorderingen, erkend en ten uitvoer gelegd overeenkomstig de bepalingen van titel III van het gewijzigde Verdrag van 1968.
3. Bovendien worden in de betrekkingen tussen de zes Staten die partij zijn bij het Verdrag van 1968 en de drie Staten genoemd in artikel 1 van dit Verdrag, evenals in de betrekkingen tussen de drie laatstgenoemde Staten, de beslissingen gegeven na de dag van inwerkingtreding van dit Verdrag in de betrekkingen tussen de Staat van herkomst en de aangezochte Staat naar aanleiding van voor deze dag ingestelde vorderingen, erkend en ten uitvoer gelegd overeenkomstig de bepalingen van titel III van het gewijzigde Verdrag van 1968, indien de bevoegdheid berustte op regels die overeenkomen met de bepalingen van de gewijzigde titel II of met de bepalingen neergelegd in een Verdrag dat tussen de Staat van herkomst en de aangezochte Staat van kracht was toen de vordering werd ingesteld.
 Art.    35 . (Opgeheven) <V 1989-05-26/34, art. 28, 002;   Inwerkingtreding :   01-10-1997>
 Art.    36 . (Opgeheven) <V 1989-05-26/34, art. 28, 002;   Inwerkingtreding :   01-10-1997>
 TITEL VI.  - SLOTBEPALINGEN.
 Art.    37 . De Secretaris-generaal van de Raad der Europese Gemeenschappen zendt aan de Regeringen van het Koninkrijk Denemarken, Ierland en het Verenigd Koninkrijk van Groot-Brittannië en Noord-Ierland een voor eensluidend gewaarmerkt afschrift in de Duitse, de Franse, de Italiaanse en de Nederlandse taal toe van het Verdrag van 1968 en van het Protocol van 1971.
De teksten van het Verdrag van 1968 en van het Protocol van 1971 die zijn opgesteld in de Deense, de Engelse en de Ierse taal, worden aan dit Verdrag gehecht. De teksten die zijn opgesteld in de Deense, de Engelse en de Ierse taal, zijn op gelijke wijze authentiek als de oorspronkelijke teksten van het Verdrag van 1968 en van het Protocol van 1971.
 Art.    38 . Dit Verdrag wordt door de ondertekenende Staten bekrachtigd. De akten van bekrachtiging worden nedergelegd bij de Secretaris-generaal van de Raad der Europese Gemeenschappen.
 Art.    39 . Dit Verdrag treedt tussen de Staten die het hebben bekrachtigd, in werking op de eerste dag van de derde maand volgende op het nederleggen van de laatste akte van bekrachtiging door de oorspronkelijke Lid-Staten van de Gemeenschap en een nieuwe Lid-Staat.
Voor elke nieuwe Lid-Staat die het Verdrag later bekrachtigt, treedt het in werking op de eerste dag van de derde maand volgende op het nederleggen van zijn akte van bekrachtiging.
 Art.    40 . De Secretaris-generaal van de Raad der Europese Gemeenschappen stelt de ondertekenende Staat in kennis van :
a) het nederleggen van iedere akte van bekrachtiging;
b) de data van inwerkingtreding van dit Verdrag voor de Verdragsluitende Staten.
 Art.    41 . Dit Verdrag, opgesteld in één exemplaar, in de Deense, de Duitse, de Engelse, de Franse, de Ierse, de Italiaanse en de Nederlandse taal, welke zeven teksten gelijkelijk authentiek zijn, zal worden nedergelegd in het archief van het Secretariaat van de Raad der Europese Gemeenschappen. De Secretaris-generaal zendt een voor eensluidend gewaarmerkt afschrift daarvan toe aan de Regering van elke ondertekenende Staat.
 BIJLAGE.
 Art.  N. Lijst der bekrachtigingen.

 Verdrag van 1978

Staten

Datum van de neerlegging van de bekrachtigingsoorkonde
Belgie

 21 augustus 1986
Denemarken

 27 augustus 1986
Duitsland (Bondsrep.)

 7 maart 1984
Frankrijk

27 februari 1984
Italie

7 mei 1981
Luxemburg

22 oktober 1981
Nederland

 8 december 1980
Overeenkomstig de bepalingen van artikel 39 van het Verdrag zal dit in

werking treden, de eerste dag van de derde maand volgende op het

nederleggen van de laatste bekrachtigingsoorkonde door de

oorspronkelijke Lid-Staten van de Gemeenschap en een nieuw Lid-Staat

(Denemarken), te weten op 1 november 1986.
Voor elke nieuwe Lid-Staat die het Verdrag later bekrachtigt, treedt het in

werking op de eerste dag van de derde maand volgende op de neerlegging

van zijn bekrachtigingsoorkonde.


text:
Artikel    1 . Algemene verplichtingen.
1. De Partijen bij dit Protocol verbinden zich uitvoering te geven aan de bepalingen van :
(a) dit Protocol en de Bijlage daarbij, die een integrerend deel van dit Protocol vormt; en
(b) het Internationaal Verdrag ter voorkoming van verontreiniging door schepen, 1973 (hierna te noemen " het Verdrag "), behoudens de wijzigingen en aanvullingen vermeld in dit Protocol.
2. De bepalingen van het Verdrag en dit Protocol worden te zamen beschouwd en uitgelegd als een en dezelfde akte.
3. Iedere verwijzing naar dit Protocol vormt tevens een verwijzing naar de Bijlage daarbij.
 Art.    2 . Uitvoering van Billage II bij het Verdrag.
1. Niettegenstaande het bepaalde in artikel 14, eerste lid, van het Verdrag komen de Partijen bij dit Protocol overeen dat zij door de bepalingen van Bijlage II bij het Verdrag niet zijn gebonden gedurende een tijdvak van drie jaar te rekenen van de datum van inwerkingtreding van dit Protocol of gedurende een langer tijdvak waartoe mocht worden besloten door een twee derde meerderheid van de Partijen bij dit Protocol in de Commissie voor de bescherming van het mariene milieu (hierna te noemen " de Commissie ") van de Intergouvernementele Maritieme Consultatieve Organisatie (hierna te noemen " de Organisatie ").
2. Gedurende het tijdvak bepaald in het eerste lid van dit artikel zijn de Partijen bij dit Protocol noch gebonden door verplichtingen, noch gerechtigd aanspraak te maken op voorrechten krachtens het Verdrag ten aanzien van kwesties verband houdend met Bijlage II bij het Verdrag en heeft iedere in het Verdrag voorkomende verwijzing naar de Partijen niet betrekking op de Partijen bij dit Protocol voor zover het kwesties betreft die verband houden met bedoelde Bijlage.
 Art.    3 . Verstrekken van inlichtingen.
De tekst van artikel 11, eerste lid, letter (b), van het Verdrag wordt vervangen door de volgende tekst :
" een lijst van benoemde experts of van erkende organisaties die gemachtigd zijn namens de Partij op te treden bij de uitvoering van aangelegenheden verband houdend met het ontwerp, de bouw, de uitrusting en het gebruik van schepen die schadelijke stoffen vervoeren overeenkomstig de bepalingen van de Voorschriften, welke lijst aan de Partijen wordt verstrekt ter voorlichting van hun ambtenaren. De Administratie licht derhalve de Organisatie in omtrent de bijzondere verantwoordelijkheden en de voorwaarden verbonden aan de bevoegdheden van benoemde experts of erkende organisaties. "
 Art.    4 . Ondertekening, bekrachtiging, aanvaarding, goedkeuring en toetreding.
1. Dit Protocol staat van 1 juni 1978 tot 31 mei 1979 op de zetel van de Organisatie open voor ondertekening en blijft daarna openstaan voor toetreding. Staten kunnen Partij bij dit Protocol worden door :
(a) ondertekening zonder voorbehoud van bekrachtiging, aanvaarding of goedkeuring; of
(b) ondertekening onder voorbehoud van bekrachtiging, aanvaarding of goedkeuring, gevolgd door bekrachtiging, aanvaarding of goedkeuring; of
(c) toetreding.
2. Bekrachtiging, aanvaarding, goedkeuring of toetreding geschiedt door nederlegging van een daartoe strekkende akte bij de Secretaris-Generaal van de Organisatie.
 Art.    5 . Inwerkingtreding.
1. Dit Protocol treedt in werking twaalf maanden na de datum waarop niet minder dan vijftien Staten waarvan de koopvaardijvloten te zamen ten minste vijftig procent vormen van de bruto tonnage van de wereldkoopvaardijvloot, Partij bij dit Protocol zijn geworden overeenkomstig artikel IV van dit Protocol.
2. Iedere akte van bekrachtiging, aanvaarding, goedkeuring of toetreding nedergelegd na de datum waarop dit Protocol in werking treedt, wordt van kracht drie maanden na de datum van nederlegging.
3. Na de datum waarop een wijziging op dit Protocol wordt geacht te zijn aanvaard overeenkomstig artikel 16 van het Verdrag, heeft iedere nedergelegde akte van bekrachtiging, aanvaarding, goedkeuring of toetreding betrekking op dit Protocol zoals gewijzigd.
 Art.    6 . Wijzigingen.
De procedures bepaald in artikel 16 van het Verdrag ten aanzien van wijzigingen van de artikelen van het Verdrag, van een Bijlage en van een Aanhangsel van een Bijlage bij het Verdrag gelden respectievelijk voor de wijzigingen van de artikelen van dit Protocol, van de Bijlage en van een Aanhangsel van de Bijlage bij dit Protocol.
 Art.    7 . Opzegging. 1. Dit Protocol kan door iedere Partij bij dit Protocol te allen tijde worden opgezegd na verloop van vijf jaar te rekenen van de datum waarop het Protocol voor die Partij in werking is getreden.
2. Opzegging geschiedt door nederlegging van een akte van opzegging bij de Secretaris-Generaal van de Organisatie.
3. Een opzegging wordt van kracht twaalf maanden na ontvangst van de kennisgeving door de Secretaris-Generaal van de Organisatie, dan wel na het verstrijken van een langer tijdvak indien zulks in de kennisgeving is aangeduid.
 Art.    8 . Depositaris.
1. Dit Protocol wordt nedergelegd bij de Secretaris-Generaal van de Organisatie (hierna te noemen " de depositaris ").
2. De depositaris :
(a) doet alle Staten die dit Protocol hebben ondertekend of daartoe zijn toegetreden, mededeling van :
(i) iedere nieuwe ondertekening of nederlegging van een akte van bekrachtiging, aanvaarding, goedkeuring of toetreding, met vermelding van de datum daarvan;
(ii) de datum van inwerkingtreding van dit Protocol;
(iii) de nederlegging van iedere akte van opzegging van dit Protocol, met vermelding van de datum waarop deze is ontvangen alsmede van de datum waarop de opzegging van kracht wordt;
(iv) ieder besluit genomen overeenkomstig artikel II, eerste lid, van dit Protocol;
(b) zendt voor eensluidend gewaarmerkte afschriften van dit Protocol aan alle Staten die het Protocol hebben ondertekend of daartoe zijn toegetreden.
3. Zodra dit Protocol in werking treedt, wordt een voor eensluidend gewaarmerkt afschrift door de depositaris toegezonden aan het Secretariaat van de Verenigde Naties ter registratie en publikatie, overeenkomstig artikel 102 van het Handvest der Verenigde Naties.
 Art.  9. Talen. Dit Protocol is opgesteld in een enkel exemplaar, in de Engelse, de Franse, de Russische en de Spaanse taal, zijnde alle teksten gelijkelijk authentiek. Er worden officiële vertalingen vervaardigd in de Arabische, de Duitse, de Italiaanse en de Japanse taal en deze worden nedergelegd bij het ondertekende oorspronkelijke exemplaar.
TEN BLIJKE WAARVAN de ondergetekenden daartoe behoorlijk gemachtigd door hun onderscheiden Regeringen, dit Protocol hebben ondertekend.
GEDAAN te Londen, de zeventiende februari negentienhonderd achtenzeventig.
Dit Protocol werd ondertekend voor volgende Staten : Australië, de Bondsrepubliek Duitsland, Frankrijk, Liberia, Mexico, Nederland, Polen, Spanje, Uruguay, de Verenigde Staten, het Verenigd Koninkrijk, Zweden.


text:
HOOFDSTUK I.
 Artikel    1 . Het recht bedoeld in artikel 2, letter a, van het Verdrag om rechtshulp te weigeren, wordt door de Verdragsluitende Partijen niet uitgeoefend louter omdat het verzoek betrekking heeft op een strafbaar feit dat door de aangezochte Partij als een fiscaal delict wordt beschouwd.
 Art.    2 . 1. Indien de Verdragsluitende Partij zich het recht heeft voorbehouden de uitvoering van ambtelijke opdrachten strekkende tot huiszoeking of inbeslagneming afhankelijk te stellen van de voorwaarde dat het delict dat tot de ambtelijke opdrachten aanleiding geeft, zowel volgens de wetgeving van de verzoekende Partij als volgens die van de aangezochte Partij een strafbaar feit is, dan is, wat de fiscale delicten betreft, aan deze voorwaarde voldaan indien het feit strafbaar is volgens de wetgeving van de verzoekende Partij en overeenkomt met een strafbaar feit van dezelfde aard volgens de wetgeving van de aangezochte Partij.
2. Het verzoek mag niet worden afgewezen op grond van het feit dat naar de wetgeving van de aangezochte Partij niet dezelfde soort heffingen of belastingen worden opgelegd of die wetgeving niet dezelfde soort regeling op het gebied van heffingen, belastingen, douane en deviezen bevat als de wetgeving van de verzoekende Partij.
 HOOFDSTUK II.
 Art.    3 . Het Verdrag is eveneens van toepassing op :
a) de betekening van stukken betreffende de tenuitvoerlegging van een straf, de inning van een boete of betaling van proceskosten;
b) maatregelen betreffende het opschorten van een te wijzen vonnis, of van een tenuitvoerlegging daarvan, de voorwaardelijke invrijheidstelling, het uitstel van het begin van de tenuitvoerlegging van een straf of de onderbreking van de tenuitvoerlegging daarvan.
 HOOFDSTUK III.
 Art.    4 . Artikel 22 van het Verdrag wordt aangevuld met de volgende tekst, waarbij de oorspronkelijke tekst van artikel 22 van het Verdrag het eerste lid wordt en de onderstaande bepaling het tweede lid :
" 2. Bovendien zendt iedere Verdragsluitende Partij die bovenbedoelde mededelingen heeft gedaan, aan de betrokken Partij, op haar verzoek en in bijzondere gevallen, afschriften van de desbetreffende vonnissen en maatregelen, alsmede iedere andere daarop betrekking hebbende inlichting, ten einde haar in staat te stellen na te gaan of in verband hiermee interne maatregelen moeten worden genomen. Deze uitwisseling van stukken geschiedt tussen de betrokken Ministeries van Justitie. "
 HOOFDSTUK IV.
 Art.    5 . 1. Dit Protocol staat open voor ondertekening door de Lid-Staten van de Raad van Europa die het Verdrag hebben ondertekend. Het dient te worden bekrachtigd, aanvaard of goedgekeurd. De akten van bekrachtiging, aanvaarding of goedkeuring worden nedergelegd bij de Secretaris-Generaal van de Raad van Europa.
2. Het Protocol treedt in werking 90 dagen na de datum van nederlegging van de derde akte van bekrachtiging, aanvaarding of goedkeuring.
3. Ten aanzien van iedere ondertekenende Staat die het daarna bekrachtigt, aanvaardt of goedkeurt, treedt het in werking 90 dagen na de datum van nederlegging van zijn akte van bekrachtiging, aanvaarding of goedkeuring.
4. Een Lid-Staat van de Raad van Europa kan dit Protocol niet bekrachtigen, aanvaarden of goedkeuren zonder tegelijkertijd of eerder het Verdrag te hebben bekrachtigd.
 Art.    6 . 1. Iedere Staat die tot het Verdrag is toegetreden kan tot dit Protocol toetreden nadat dit in werking is getreden.
2. De toetreding geschiedt door nederlegging bij de Secretaris-Generaal van de Raad van Europa van een akte van toetreding, die van kracht wordt 90 dagen na de datum van nederlegging.
 Art.    7 . 1. Iedere Staat kan bij ondertekening of bij de nederlegging van zijn akte van bekrachtiging, aanvaarding, goedkeuring of toetreding het grondgebied of de grondgebieden aanwijzen waarop dit Protocol van toepassing zal zijn.
2. Iedere Staat kan bij de nederlegging van zijn akte van bekrachtiging, aanvaarding, goedkeuring of toetreding, of op ieder tijdstip daarna, door middel van een aan de Secretaris-Generaal van de Raad van Europa gerichte verklaring, de toepassing van dit Protocol uitbreiden tot ieder ander in de verklaring aangewezen grondgebied voor de internationale betrekkingen waarvan hij verantwoordelijk is, of waarvoor hij bevoegd is verbintenissen aan te gaan.
3. Iedere verklaring afgelegd krachtens het voorgaande lid kan, wat betreft ieder in die verklaring aangewezen grondgebied, worden ingetrokken door middel van een aan de Secretaris-Generaal van de Raad van Europa gerichte kennisgeving. De intrekking wordt van kracht zes maanden na de datum van ontvangst van de kennisgeving door de Secretaris-Generaal van de Raad van Europa.
 Art.    8 . 1. De voorbehouden door een Verdragsluitende Partij gemaakt ten aanzien van een bepaling van het Verdrag, zijn eveneens van toepassing op dit Protocol, tenzij die Partij bij de ondertekening of bij de nederlegging van haar akte zijn bekrachtiging, aanvaarding, goedkeuring of toetreding het tegendeel verklaart. Dit geldt ook voor de verklaringen gedaan krachtens artikel 24 van het Verdrag.
2. Iedere Staat kan bij de ondertekening, of bij de nederlegging van zijn akte van bekrachtiging, aanvaarding, goedkeuring of toetreding, verklaren dat hij zich het recht voorbehoudt :
a) Hoofdstuk I niet te aanvaarden, of dit slechts te aanvaarden voor zover het zekere in artikel 1 bedoelde strafbare feiten of categorieën strafbare feiten betreft, of rogatoire commissies strekkende tot huiszoeking of inbeslagneming niet uit te voeren bij fiscale delicten;
b) Hoofdstuk II niet te aanvaarden;
c) Hoofdstuk III niet te aanvaarden.
3. Iedere Verdragsluitende Partij kan een voorbehoud dat zij heeft gemaakt krachtens het voorgaande lid, intrekken door middel van een aan de Secretaris-Generaal van de Raad van Europa gerichte verklaring die van kracht wordt op de datum van ontvangst daarvan.
4. Een Verdragsluitende Partij die op dit Protocol een voorbehoud heeft toegepast dat is gemaakt ten aanzien van een bepaling van het Verdrag of die een voorbehoud heeft gemaakt ten aanzien van een bepaling van dit Protocol, kan de toepassing van deze bepaling door een andere Verdragsluitende Partij niet verlangen; zij kan echter indien haar voorbehoud gedeeltelijk of voorwaardelijk is de toepassing van die bepaling verlangen voor zover zij haar zelf heeft aanvaard.
5. Op de bepalingen van dit Protocol is geen ander voorbehoud toegestaan.
 Art.    9 . De bepalingen van dit Protocol vormen geen belemmering voor de meer uitgewerkte voorschriften vervat in de bilaterale of multilaterale overeenkomsten die zijn of worden gesloten tussen de Verdragsluitende Partijen bij toepassing van artikel 26, derde lid, van het Verdrag.
 Art.    10 . De Europese Commissie voor Strafrechtelijke Vraagstukken van de Raad van Europa wordt op de hoogte gehouden van de toepassing van dit Protocol en vergemakkelijkt voor zover nodig een minnelijke schikking van elke moeilijkheid die ten gevolge van de toepassing van dit Protocol mocht ontstaan.
 Art.    11 . 1. Iedere Verdragsluitende Partij kan dit Protocol, wat haar betreft, opzeggen door middel van een kennisgeving gericht aan de Secretaris-Generaal van de Raad van Europa.
2. De opzegging wordt van kracht zes maanden na de datum van ontvangst van de kennisgeving door de Secretaris-Generaal.
3. Opzegging van het Verdrag heeft automatisch de opzegging van dit Protocol ten gevolge.
 Art.    12 . De Secretaris-Generaal van de Raad van Europa geeft alle Lid-Staten van de Raad en iedere Staat die tot het Verdrag is toegetreden, kennis van :
a) iedere ondertekening van dit Protocol;
b) de nederlegging van iedere akte van bekrachtiging, aanvaarding, goedkeuring of toetreding;
c) iedere datum van inwerkingtreding van dit Protocol overeenkomstig artikelen 5 en 6 van het Protocol;
d) iedere verklaring ontvangen krachtens de bepalingen van het tweede en derde lid van artikel 7;
e) iedere verklaring ontvangen krachtens de bepalingen van het eerste lid van artikel 8;
f) ieder voorbehoud gemaakt krachtens de bepalingen van het tweede lid van artikel 8;
g) de intrekking van ieder voorbehoud verricht krachtens die bepalingen van het derde lid van artikel 8;
h) iedere kennisgeving ontvangen krachtens de bepalingen van artikel 11 en de datum waarop de opzegging van kracht wordt.
TEN BLIJKE WAARVAN de ondergetekenden, daartoe behoorlijk gemachtigd, dit Protocol hebben ondertekend.
GEDAAN te Straatsburg, op 17 maart 1978, in de Engelse en de Franse taal, zijnde beide teksten gelijkelijk authentiek, in een enkel exemplaar, dat zal worden nedergelegd in het archief van de Raad van Europa. De Secretaris-Generaal van de Raad van Europa doet een voor eensluidend gewaarmerkt afschrift toekomen aan alle Staten die het Protocol hebben ondertekend en daartoe zijn toegetreden.
 BIJLAGE.
 Art.  N. LIJST MET DE GEBONDEN STATEN.

STATEN

ONDERTEKENING

BEKRACHTIGING

 INWERKINGTREDING

 TOETREDING (T)
ALBANIE

19 mei 1998

 4 april 2000

 3 juli 2000
ANDORRA
ARMENIE

 8 november 2001
AZERBEIDZJAN

7 november 2001
BELGIE

 11 juli 1978

 28 februari 2002
 29 mei 2002
BULGARIJE

30 september 1993
17 juni 1994

 15 september 1994
CYPRUS

 27 maart 1996

24 februari 2000
 24 mei 2000
DENEMARKEN

 25 oktober 1982

 7 maart 1983

 5 juni 1983
DUITSLAND

 8 november 1985

8 maart 1991

 6 juni 1991
ESTLAND

 3 mei 1996

28 april 1997

27 juli 1997
FINLAND

 30 januari 1985

30 april 1985

 (T)
FRANKRIJK

28 maart 1990

 1 februari 1991

2 mei 1991
GEORGIE

 7 november 2001
GRIEKENLAND

18 juni 1980

 24 juli 1981

 12 april 1982
HONGARIJE

19 november 1991
 13 juli 1993

 11 oktober 1993
IERLAND

28 november 1996
 28 november 1996
 26 februari 1997
IJSLAND

27 september 1982
20 juni 1984

 18 september 1984
ITALIE

 30 oktober 1980

26 november 1985
 24 februari 1986
KROATIE

15 september 1999
15 september 1999
14 december 1999
LETLAND

30 oktober 1996

 2 juni 1997

 31 augustus 1997
LIECHTENSTEIN
LITOUWEN

9 november 1994
 17 april 1997

16 juli 1997
LUXEMBURG

 9 december 1994

2 oktober 2000

31 december 2000
MACEDONIE

28 juli 1999

 28 juli 1999

 26 oktober 1999
 (voormalige
 Joegoslavische
 Rep. )
MALTA

20 november 2000
MOLDOVA

26 juni 1998

 27 juni 2001

 25 september 2001
NEDERLAND

13 juli 1979

 12 januari 1982

12 april 1982
NOORWEGEN

11 december 1986
 11 december 1986
 11 maart 1987
OEKRAINE

 29 mei 1997

11 maart 1998

 9 juni 1998
OOSTENRIJK

 17 maart 1978

 2 mei 1983

31 juli 1983
POLEN

 9 mei 1994

19 maart 1996

17 juni 1996
PORTUGAL

 12 augustus 1980
 27 januari 1995

27 april 1995
ROEMENIE

 15 februari 1996
 17 maart 1999

15 juni 1999
RUSLAND

 7 november 1996
 10 december 1999

9 maart 2000
SAN MARINO
SLOVAKIJE

14 februari 1996
 23 september 1996
22 december 1996
SLOVENIE

4 maart 1999

19 juli 2001

 17 oktober 2001
SPANJE

 12 april 1985

13 juni 1991

 11 september 1991
TSJECHISCHE REP.
 18 december 1995
 19 november 1996
 17 februari 1997
TURKIJE

29 mei 1997

11 maart 1998

 9 juni 1998
VERENIGD

 21 juni 1991

 29 augustus 1991
 27 november 1991
 KONINKRIJK
ZWEDEN

6 april 1979

13 juni 1979

 12 april 1982
ZWITSERLAND

17 november 1981


text:
HOOFDSTUK I.
 Artikel    1 . Het tweede lid van artikel 2 van het Verdrag wordt aangevuld met de volgende bepaling :
" Deze bevoegdheid geldt ook met betrekking tot feiten die slechts met geldstraffen worden bedreigd. "
 HOOFDSTUK II.
 Art.    2 . Artikel 5 van het Verdrag wordt vervangen door de volgende bepalingen :
" Fiscale delicten.
1. Inzake retributies, belastingen, douane en deviezen vindt uitlevering tussen de Verdragsluitende Partijen plaats in overeenstemming met de bepalingen van het Verdrag, indien het feit naar de wetgeving van de aangezochte Partij overeenkomt met een strafbaar feit van dezelfde aard.
2. Uitlevering mag niet worden geweigerd op grond van het feit, dat naar de wetgeving van de aangezochte Partij niet dezelfde soort retributies of belastingen worden geheven, of die wetgeving niet dezelfde soort regeling op het gebied van retributies, belastingen, douane en deviezen bevat als de wetgeving van de verzoekende Partij. "
 HOOFDSTUK III.
 Art.    3 . Het Verdrag wordt aangevuld met de volgende bepalingen :
" Verstekvonissen.
1. Wanneer een Verdragsluitende Partij een andere Verdragsluitende Partij om de uitlevering van een persoon verzoekt ten einde een strafvonnis of een bevel tot vrijheidsbeneming ten uitvoer te leggen dat bij verstek is gewezen, kan de aangezochte Partij weigeren hiertoe uit te leveren wanneer naar haar oordeel bij het strafproces de rechten van de verdediging niet in acht zijn genomen die tenminste aan een ieder, tegen wie een strafvervolging wordt ingesteld, behoren toe te komen. Niettemin dient uitlevering te worden toegestaan als de verzoekende Partij een verzekering geeft die voldoende wordt geacht om de opgeëiste persoon het recht te waarborgen op een nieuw proces waarin de rechten van de verdediging worden gegarandeerd. Deze beslissing geeft de verzoekende Partij de bevoegdheid om hetzij het desbetreffende vonnis ten uitvoer te leggen indien de veroordeelde persoon geen verzet doet, hetzij een strafproces tegen de uitgeleverde persoon aan te vangen indien deze wel verzet doet.
2. Wanneer de aangezochte Partij de persoon wiens uitlevering is verzocht, in kennis stelt van een tegen hem gewezen verstekvonnis mag de verzoekende Partij deze mededeling niet beschouwen als een betekening met het oog op de strafrechtelijke procedure in die Staat. "
 HOOFDSTUK IV.
 Art.    4 . Het Verdrag wordt aangevuld met de volgende bepalingen :
" Amnestie.
Uitlevering wordt niet toegestaan voor een strafbaar feit met betrekking waartoe amnestie is verleend in de aangezochte Staat en met betrekking waartoe die Staat krachtens haar eigen strafwetgeving bevoegd was een strafvervolging in te stellen. "
 HOOFDSTUK V.
 Art.    5 . Het eerste lid van artikel 12 van het Verdrag wordt vervangen, door de volgende bepalingen :
" Het verzoek wordt schriftelijk gedaan en wordt door het Ministerie van Justitie van de verzoekende Partij gericht tot het Ministerie van Justitie van de aangezochte Partij; niettemin kan het verzoek ook langs diplomatieke weg worden gedaan. Twee of meer Partijen kunnen onderling rechtstreeks andere wegen voor het uitwisselen van stukken overeenkomen. "
 HOOFDSTUK VI.
 Art.    6 . 1. Dit Protocol staat open voor ondertekening door de Lid-Staten van de Raad van Europa die het Verdrag hebben ondertekend. Het dient te worden bekrachtigd, aanvaard of goedgekeurd. De akten van bekrachtiging, aanvaarding of goedkeuring worden nedergelegd bij de Secretaris-Generaal van de Raad van Europa.
2. Het Protocol treedt in werking 90 dagen na de datum van nederlegging van de derde akte van bekrachtiging, aanvaarding of goedkeuring.
3. Ten aanzien van elke ondertekenende Staat die het daarna bekrachtigt, aanvaardt of goedkeurt treedt het in werking binnen 90 dagen na de datum van nederlegging van zijn akte van bekrachtiging, aanvaarding of goedkeuring.
4. Een Lid-Staat van de Raad van Europa kan dit Protocol niet bekrachtigen, aanvaarden of goedkeuren zonder tegelijkertijd of eerder het Verdrag te hebben bekrachtigd.
 Art.    7 . 1. Iedere Staat die tot het Verdrag is toegetreden kan tot dit Protocol toetreden, nadat dit in werking is getreden.
2. De toetreding geschiedt door nederlegging bij de Secretaris-Generaal van de Raad van Europa van een akte van toetreding, die van kracht wordt 90 dagen na de datum van nederlegging.
 Art.    8 . 1. Een Staat kan op het ogenblik van ondertekening of op dat van nederlegging van zijn akte van bekrachtiging, aanvaarding, goedkeuring of toetreding het grondgebied of de grondgebieden aanwijzen, waarop dit Protocol van toepassing zal zijn.
2. Een Staat kan bij de nederlegging van zijn akte van bekrachtiging, aanvaarding, goedkeuring of toetreding, of op ieder tijdstip daarna door middel van een aan de Secretaris-Generaal van de Raad van Europa gerichte verklaring, de toepassing van dit Protocol uitbreiden tot ieder ander in de verklaring aangewezen grondgebied, voor de internationale betrekkingen waarvan hij verantwoordelijk is, of waarvoor hij bevoegd is verbintenissen aan te gaan.
3. Iedere verklaring, afgelegd krachtens het voorgaande lid, kan, wat betreft ieder in die verklaring aangewezen grondgebied, worden ingetrokken door middel van een aan de Secretaris-Generaal van de Raad van Europa gerichte kennisgeving. De intrekking wordt van kracht zes maanden na de datum van ontvangst van de kennisgeving door de Secretaris-Generaal van de Raad van Europa.
 Art.    9 . 1. Voorbehouden, door een Staat ten aanzien van een bepaling van het Verdrag gemaakt, zijn eveneens van toepassing op dit Protocol, tenzij die Staat bij de ondertekening of bij de nederlegging van zijn akte van bekrachtiging, aanvaarding, goedkeuring of toetreding het tegendeel verklaart.
2. Een Staat kan bij de ondertekening of bij de nederlegging van zijn akte van bekrachtiging, aanvaarding, goedkeuring of toetreding verklaren dat zich het recht voorbehoudt om :
a. Hoofdstuk I niet te aanvaarden;
b. Hoofdstuk II niet te aanvaarden, of dit slechts te aanvaarden met betrekking tot bepaalde strafbare feiten of categorieën strafbare feiten bedoeld in artikel 2;
c. Hoofdstuk III niet te aanvaarden, of slechts het eerste lid van artikel 3 te aanvaarden;
d. Hoofdstuk IV niet te aanvaarden;
e. Hoofdstuk V niet te aanvaarden.
3. Een Verdragsluitende Partij kan een voorbehoud dat zij krachtens het voorgaande lid heeft gemaakt, intrekken door middel van een aan de Secretaris-Generaal van de Raad van Europa gerichte verklaring, die van kracht wordt op de datum van ontvangst daarvan.
4. Een Verdragsluitende Partij die een met betrekking tot een bepaling van het Verdrag gemaakt voorbehoud op dit Protool heeft toegepast, of die een voorbehoud met betrekking tot een bepaling van dit Protocol heeft gemaakt, kan de toepassing van die bepaling door een andere Verdragsluitende Partij niet verlangen; zij kan echter, indien haar voorbehoud gedeeltelijk of voorwaardelijk is, de toepassing van die bepaling verlangen voor zover zij haar zelf heeft aanvaard.
5. Op de bepalingen van dit Protocol is geen ander voorbehoud toegestaan.
 Art.    10 . De Europese Commissie voor Strafrechtelijke Vraagstukken van de Raad van Europa wordt op de hoogte gehouden van de toepassing van dit Protocol en vergemakkelijkt, voor zover nodig, een minnelijke schikking van iedere moeilijkheid die ten gevolge van de toepassing van dit Protocol mocht ontstaan.
 Art.    11 . 1. Een Verdragsluitende Partij kan dit Protocol wat haar betreft opzeggen door middel van een kennisgeving, gericht aan de Secretaris-Generaal van de Raad van Europa.
2. De opzegging wordt van kracht zes maanden na de datum van ontvangst van de kennisgeving door de Secretaris-Generaal.
3. Opzegging van het Verdrag heeft automatisch opzegging van dit Protocol ten gevolge.
 Art.    12 . De Secretaris-Generaal van de Raad van Europa geeft de Lidstaten van de Raad en iedere Staat die tot het Verdrag is toegetreden kennis van :
a. iedere ondertekening van dit Protocol;
b. de nederlegging van iedere akte van bekrahtiging, aanvaarding, goedkeuring of toetreding;
c. iedere datum van inwerkingtreding van dit Protocol overeenkomstig de artikelen 6 en 7.
d. iedere verklaring, ontvangen krachtens de bepalingen van het tweede en het derde lid van artikel 8.
e. iedere verklaring, ontvangen krachtens de bepalingen van het eerste lid van artikel 9;
f. ieder voorbehoud, gemaakt krachtens de bepalingen van het tweede lid van artikel 9;
g. de intrekking van voorbehouden, verricht krachtens de bepalingen van het derde lid van artikel 9;
h. iedere kennisgeving, ontvangen krachtens de bepalingen van artikel 11 en de datum waarop de desbetreffende opzegging van kracht wordt.
Ten blijke waarvan de ondergetekenden, daartoe behoorlijk gemachtigd, dit Protocol hebben ondertekend.
Gedaan te Straatsburg, 17 maart 1978, in de Engelse en de Franse taal, zijnde beide teksten gelijkelijk authentiek, in een enkel exemplaar, dat zal worden nedergelegd in het archief van de Raad van Europa. De Secretaris-Generaal van de Raad van Europa doet een voor eensluidend gewaarmerkt afschrift toekomen aan alle Staten die het Protocol hebben ondertekend of daartoe zijn toegetreden.
 Bijlage.
 Art.  N1. Bijlage 1. De lijst met de gebonden staten bij de Overeenkomst.
Lijst van de staten

 Datum van neerlegging
 Datum van

 van de bekrachtigings-
inwerkingtreding

 of de

 toetredingsoorkonde

 (T)
BELGIE

18 november 1997

16 februari 1997
BULGARIJE

 17 juni 1994

15 september 1994
CYPRUS

22 januari 1971

 22 april 1971
DENEMARKEN

 7 maart 1983

5 juni 1983
DUITSLAND

8 maart 1991

6 juni 1991
ESTLAND

 28 april 1997

 27 juli 1997
FINLAND

 30 januari 1985 (T)

 30 april 1985
GROOT-BRITTANNIE

 8 maart 1994

6 juni 1994
HONGARIJE

 13 juli 1993

11 oktober 1993
IJSLAND

 20 juni 1984

18 september 1984
ITALIE

23 januari 1985

 23 april 1985
KROATIE

 25 januari 1995 (T)

 25 april 1995
LETLAND

2 mei 1997

 31 juli 1997
LITOUWEN

20 juni 1995

18 september 1995
NEDERLAND

 12 januari 1982

5 juni 1983
NOORWEGEN

 11 december 1986

11 maart 1987
OOSTENRIJK

 2 mei 1983

 31 juli 1983
POLEN

 15 juni 1993

13 september 1993
PORTUGAL

25 januari 1990

 25 april 1990
SLOVAKIJE

 23 september 1996

 22 december 1996
SLOVENIE

16 februari 1995

17 mei 1995
SPANJE

11 maart 1985

9 juni 1985
TSJECHIE

19 november 1996

17 februari 1997
TURKIJKE

10 juli 1992

 8 oktober 1992
ZWEDEN

13 juni 1979

 5 juni 1983
ZWITSERLAND

 11 maart 1985

9 juni 1985
Verklaring afgelegd door België nav de bekrachtiging.
" België verklaart dat het Hoofdstuk V van het Tweede Aanvullend Protocol betreffende uitlevering, niet aanvaard wordt. "