type: legislation

jurisdiction: Belgium

text:
TITEL I.  _ Algemene bepalingen.
 Artikel     1 . Voor de toepassing van dit Verdrag :
a) wordt onder "Verdragsluitende Partij" verstaan elke Staat, welke overeenkomstig artikel 75, eerste lid, of artikel 77 een akte van bekrachtiging, aanvaarding of toetreding heeft nedergelegd;
b) worden de termen "grondgebied van een Verdragsluitende Partij" en "onderdaan van een Verdragsluitende Partij" omschreven in bijlage I; door elke Verdragsluitende Partij wordt, overeenkomstig het eerste lid van artikel 81, kennisgeving gedaan van iedere wijziging welke in bijlage I moet worden aangebracht;
c) worden onder "wetgeving" of "wettelijke regeling" verstaan de wetten, regelingen en statutaire bepalingen welke van kracht zijn op de datum van ondertekening van dit Verdrag of welke later van kracht zullen worden voor het gehele grondgebied van een Verdragsluitende Partij of voor enig deel daarvan en welke betrekking hebben op de in artikel 2, eerste en tweede lid, bedoelde takken en stelsels van sociale zekerheid;
d) wordt onder "verdrag inzake sociale zekerheid" verstaan elke bilaterale of multilaterale overeenkomst welke op het gebied van de sociale zekerheid voor alle in artikel 2, eerste en tweede lid, bedoelde takken en stelsel, of een deel daarvan, uitsluitend verbindend is of zal zijn voor twee of meer Verdragsluitende Partijen, alsmede elke zodanige multilaterale overeenkomst welke verbindend is of zal zijn voor ten minste twee Verdragsluitende Partijen en één of meer andere Staten, alsmede akkoorden van elke aard, welke in het kader van bovenbedoelde overeenkomsten zijn of worden gesloten;
e) wordt onder "bevoegde autoriteit" verstaan de minister of ministers dan wel de daarmede vergelijkbare autoriteit, onder wie op het gehele grondgebied van elke Verdragsluitende Partij of op een deel daarvan, de regelingen inzake sociale zekerheid ressorteren;
f) wordt onder "orgaan" verstaan het lichaam of de autoriteit, welke belast is met de uitvoering van de gehele wetgeving van elke Verdragsluitende Partij of een deel daarvan;
g) wordt onder "bevoegd orgaan" verstaan :
(i) indien het een stelsel van sociale verzekering betreft, hetzij het orgaan waarbij de belanghebbende op het tijdstip waarop hij om prestaties verzoekt, is aangesloten, hetzij het orgaan dat hem prestaties verschuldigd is of zou zijn, indien hij woonde op het grondgebied van de Verdragsluitende Partij, waarop dit orgaan gevestigd is, hetzij het door de bevoegde autoriteit van de betrokken Verdragsluitende Partij aangewezen orgaan;
(ii) indien het een ander stelsel dan een stelsel van sociale verzekeringen of gezinsuitkeringen betreft, het door de bevoegde autoriteit van de betrokken Verdragsluitende Partij aangewezen orgaan;
(iii) indien het een regeling betreft inzake de verplichtingen van de werkgever ten aanzien van de in artikel 2, eerste lid, bedoelde prestaties, de werkgever of de in zijn rechten gesubrogeerde verzekeraar, dan wel bij ontstentenis van dezen, het lichaam of de autoriteit welke door de bevoegde autoriteit van de betrokken Verdragsluitende Partij zijn aangewezen;
b) wordt onder "bevoegde Staat" verstaan de Verdragsluitende Partij op het grondgebied waarvan het bevoegde orgaan is gevestigd;
i) wordt onder "woonplaats" verstaan de normale verblijfplaats;
j) wordt onder "verblijfplaats" verstaan de tijdelijke verblijfplaats;
k) wordt onder "orgaan van de woonplaats" verstaan het orgaan dat ter plaatse waar de belanghebbende woont, bevoegd is de betreffende prestaties te verlenen, volgens de wetgeving van de Verdragsluitende Partij welke door dit orgaan wordt toegepast, of, indien een zodanig orgaan niet bestaat, het door de bevoegde autoriteit van de betrokken Verdragsluitende Partij aangewezen orgaan;
l) wordt onder "orgaan van de verblijfplaats" verstaan het orgaan dat ter plaatse waar de belanghebbende verblijft, bevoegd is de betreffende prestaties te verlenen, volgens de wetgeving van de Verdragsluitende Partij, welke door dit orgaan wordt toegepast, of, indien een zodanig orgaan niet bestaat, het door de bevoegde autoriteit van de betrokken Verdragsluitende Partij aangewezen orgaan;
m) wordt onder "werknemer" verstaan een loontrekkende of een zelfstandige, alsmede alle personen die volgens de wetgeving van de betrokken Verdragsluitende Partij met hen worden gelijkgesteld, voor zover in dit Verdrag niet anders wordt bepaald;
n) wordt onder "grensarbeider" verstaan een loontrekkende die werkzaam is op het grondgebied van een Verdragsluitende Partij en woont op het grondgebied van een andere Verdragsluitende Partij, waarheen hij in beginsel dagelijks of ten minste éénmaal per week terugkeert;
(i) echter moet in de betrekkingen tussen Frankrijk en de aangrenzende Verdragsluitende Partijen, de belanghebbende, om als grensarbeider te worden aangemerkt, werkzaam en woonachtig zijn binnen een zone, welke zich in beginsel over een breedte van niet meer dan twintig kilometer aan weerszijden van de gemeenschappelijke grens uitstrekt;
(ii) de grensarbeider die op het grensgebied van een Verdragsluitende Partij tewerkgesteld is door een onderneming waaraan hij normaal verbonden is en door deze onderneming voor een vermoedelijke duur van niet langer dan vier maanden buiten de grensstreek wordt gedetacheerd, hetzij op het grondgebied van dezelfde Partij, hetzij op het grondgebied van een andere Verdragsluitende Partij, behoudt echter de hoedanigheid van grensarbeider gedurende het tijdvak van zijn detachering, doch voor ten hoogste vier maanden;
o) heeft de term "vluchteling" de betekenis welke daaraan wordt toegekend in artikel 1, onder A, van het op 28 juli 1951 te Genève ondertekende Verdrag betreffende de status van vluchtelingen en in artikel 1, tweede lid, van het Protocol betreffende de status van vluchtelingen van 31 januari 1967, zonder geografische begrenzing;
p) heeft de term "staatloze" de betekenis welke daaraan wordt toegekend in artikel 1 van het op 28 september 1954 te New York ondertekende Verdrag betreffende de status van staatlozen;
q) worden onder "gezinsleden" verstaan personen die als zodanig worden aangemerkt of erkend of als huisgenoten worden aangeduid, in de wetgeving welke door het met het verlenen van prestaties belaste orgaan wordt toegepast of, in de gevallen bedoeld in artikel 21, eerste lid, sub a) en c), en artikel 24, zesde lid, in de wetgeving van de Verdragsluitende Partij op het grondgebied waarvan deze personen wonen; indien deze wetgevingen echter uitsluitend personen die bij de belanghebbende inwonen als gezinsleden en huisgenoten beschouwen, wordt geacht aan deze voorwaarde te zijn voldaan wanneer de betreffende personen in hoofdzaak op kosten van de belanghebbende worden onderhouden;
r) worden onder "nagelaten betrekkingen" verstaan personen die als zodanig worden aangemerkt of erkend in de wetgeving krachtens welke de prestaties worden verleend; indien deze wetgeving echter uitsluitend personen die bij de overledene inwoonden als nagelaten betrekkingen beschouwt, wordt geacht aan deze voorwaarde te zijn voldaan, wanneer de betreffende personen in hoofdzaak op kosten van de overledene werden onderhouden;
s) worden onder "tijdvakken van verzekering" verstaan tijdvakken van premie- of bijdragebetaling, van dienstbetrekking, van beroepswerkzaamheden of van wonen, welke als tijdvakken van verzekering worden omschreven of aangemerkt ingevolge de wetgeving waaronder zij zijn vervuld, alsmede alle met deze tijdvakken gelijkgestelde tijdvakken, voor zover zij als zodanig door deze wetgeving zijn erkend;
t) worden onder "tijdvakken van dienstbetrekking" en "tijdvakken van beroepswerkzaamheden" verstaan tijdvakken, welke als zodanig worden omschreven of aangemerkt ingevolge de wetgeving waaronder zij zijn vervuld, alsmede alle met deze tijdvakken gelijkgestelde tijdvakken, voor zover zij als zodanig door deze wetgeving zijn erkend;
u) worden onder "tijdvakken van wonen" verstaan tijdvakken, welke als zodanig worden omschreven of aangemerkt ingevolge de wetgeving waaronder zij zijn vervuld;
v) worden onder "prestaties", "uitkeringen", "verstrekkingen", "pensioenen", "renten" verstaan alle prestaties, uitkeringen, verstrekkingen, pensioenen, renten, met inbegrip van alle bedragen ten laste van de openbare middelen en alle verhogingen, uitkeringen in verband met de aanpassing aan het loon- of prijsniveau of bijkomende uitkeringen, tenzij dit Verdrag anders bepaalt, alsmede prestaties, bedoeld om de verdiencapaciteit te handhaven of te verbeteren, als afkoopsom uitgekeerde bedragen welke in de plaats kunnen treden van pensioenen of renten, en eventuele terugstortingen van premies of bijdragen;
w) worden onder "kinderbijslag" verstaan periodieke uitkeringen welke op grond van het aantal kinderen en hun leeftijd worden toegekend; onder "gezinsuitkeringen" worden verstaan alle verstrekkingen of uitkeringen ter bestrijding van de gezinslasten, behalve de bijzondere uitkeringen bij geboorte welke in bijlage II uitdrukkelijk zijn uitgezonderd; door elke betrokken Verdragsluitende Partij wordt, overeenkomstig artikel 81, eerste lid, kennisgeving gedaan van iedere wijziging welke in Bijlage II moet worden aangebracht aangaande de bijzondere uitkeringen bij geboorte waarin haar wetgeving voorziet;
x) wordt onder "uitkering bij overlijden" verstaan elk bedrag ineens dat in geval van overlijden wordt uitgekeerd, met uitzondering van de sub v) van dit artikel bedoelde bedragen welke als afkoopsom worden uitgekeerd;
y) is de term "van contributieve aard" van toepassing op uitkeringen, waarvan de toekenning afhankelijk is óf van een directe geldelijke bijdrage van de beschermde personen of hun werkgever, of van het gedurende een zeker tijdvak verrichten van beroepswerkzaamheden, alsmede op wettelijke regelingen of stelsels welke dergelijke uitkeringen verlenen; uitkeringen, waarvan de toekenning niet afhankelijk is van een directe geldelijke bijdrage van de beschermde personen of hun werkgever, noch van het gedurende een zeker tijdvak verrichten van beroepswerkzaamheden, worden "van niet-contributieve aard" genoemd, evenals de wettelijke regelingen of stelsels welke uitsluitend dergelijke uitkeringen verlenen;
z) worden onder "prestaties, verleend krachtens overgangsregelingen" verstaan hetzij prestaties welke worden verleend aan personen die op het tijdstip van inwerkingtreding van de van toepassing zijnde wetgeving een bepaalde leeftijd hebben overschreden, hetzij prestaties welke bij wijze van overgangsmaatregel worden verleend met het oog op gebeurtenissen, welke zich hebben voorgedaan of tijdvakken, welke zijn vervuld, buiten de huidige grenzen van het grondgebied van een Verdragsluitende Partij.
 Art.    2 . 1. Dit Verdrag is van toepassing op alle wettelijke regelingen betreffende de volgende takken van sociale zekerheid :
a) prestaties bij ziekte en moederschap;
b) prestaties bij invaliditeit;
c) uitkeringen bij ouderdom;
d) uitkeringen aan nagelaten betrekkingen;
e) prestaties bij arbeidsongevallen en beroepsziekten;
f) uitkeringen bij overlijden;
g) werkloosheidsuitkeringen;
h) gezinsuitkeringen.
2. Dit Verdrag is van toepassing op de algemene en bijzondere stelsels van sociale zekerheid, van contributieve of niet-contributieve aard, alsmede op de regelingen inzake de verplichtingen van de werkgever betreffende in het vorige lid bedoelde prestaties. In tussen twee of meer Verdragsluitende Partijen te sluiten bilaterale of multilaterale akkoorden zullen, voor zover mogelijk, de voorwaarden worden vastgesteld, waaronder dit Verdrag van toepassing zal zijn op stelsels, welke bij collectieve overeenkomsten zijn ingesteld en door een beslissing van de overheid verplicht gesteld zijn.
3. Met betrekking tot de wettelijke regelingen inzake zeelieden, laat Titel III van dit Verdrag onverlet de bepalingen in de wetgeving van elke Verdragsluitende Partij betreffende de verplichtingen van de reder, die voor de toepassing van dit Verdrag als werkgever wordt beschouwd.
4. Dit Verdrag is noch op de sociale of medische bijstand, noch op de regelingen betreffende prestaties aan slachtoffers van oorlogshandelingen of de gevolgen daarvan, noch op de bijzondere regelingen voor personen in overheidsdienst of met hen gelijkgestelden van toepassing.
5. Dit Verdrag is niet van toepassing op wettelijke regelingen welke uitvoering beogen te geven aan een Verdrag inzake sociale zekerheid dat tussen een Verdragsluitende Partij en één of meer andere Staten is gesloten.
 Art.    3 . 1. In Bijlage II worden voor elke Verdragsluitende Partij de wettelijke regelingen en stelsels, bedoeld in artikel 2, eerste en tweede lid, vermeld.
2. Door iedere Verdragsluitende Partij wordt, overeenkomstig artikel 81, eerste lid, kennisgeving gedaan van elke wijziging welke ten gevolge van de invoering van een nieuwe wettelijke regeling in Bijlage II dient te worden aangebracht. Deze kennisgeving zal binnen drie maanden na de bekendmaking van bedoelde wettelijke regeling worden gedaan, of, indien deze wettelijke regeling bekend wordt gemaakt vóór de datum van bekrachtiging van dit Verdrag, op de dag van bekrachtiging.
 Art.    4 . 1. Dit Verdrag is van toepassing op :
a) personen op wie de wetgeving van één of meer Verdragsluitende Partijen van toepassing is of geweest is en die onderdaan van een Verdragsluitende Partij dan wel op het grondgebied van een Verdragsluitende Partij wonende vluchtelingen of staatlozen zijn, alsmede op hun gezinsleden en op hun nagelaten betrekkingen;
b) nagelaten betrekkingen van personen op wie de wetgeving van één of meer Verdragsluitende Partijen van toepassing is geweest, ongeacht de nationaliteit van deze personen, wanneer deze nagelaten betrekkingen onderdanen van een Verdragsluitende Partij dan wel op het grondgebied van een Verdragsluitende Partij wonende vluchtelingen of staatlozen zijn;
c) personen in overheidsdienst en op personeel dat, volgens de wetgeving van de betrokken Verdragsluitende Partij, met hen is gelijkgesteld, voor zover zij onderworpen zijn aan een wettelijke regeling van deze Partij waarop het Verdrag van toepassing is, onverminderd het bepaalde in artikel 2, vierde lid.
2. Ongeacht het bepaalde sub c) van het vorige lid, is dit Verdrag niet van toepassing op groepen personen _ niet behorende tot de leden van het bedienende personeel en diplomatieke zendingen of consulaire posten en de particuliere bedienden in dienst van ambtenaren van deze zendingen of posten _ voor wie in het Verdrag van Wenen inzake diplomatiek verkeer en in het Verdrag van Wenen inzake consulare betrekkingen de vrijstelling van de in de ontvangende Staat van kracht zijnde voorschriften op het terrein van de sociale zekerheid wordt geregeld.
 Art.    5 . 1. Onder voorbehoud van het bepaalde in artikel 6, treedt dit Verdrag, wat betreft de personen op wie het van toepassing is, in de plaats van elk verdrag inzake sociale zekerheid dat verbindend is :
a) hetzij uitsluitend voor twee of meer Verdragsluitende Partijen;
b) hetzij voor ten minste twee Verdragsluitende Partijen en één of meer andere Staten, voor zover het gevallen betreft welke zonder tussenkomst van enig orgaan van één dezer Staten geregeld kunnen worden.
2. Wanneer evenwel de toepassing van sommige bepalingen van dit Verdrag afhankelijk is van het sluiten van bilaterale of multilaterale akkoorden, blijven de overeenkomstige bepalingen van de in het vorige lid sub a) en b) bedoelde vragen inzake sociale zekerheid van toepassing totdat deze akkoorden in werking zijn getreden.
 Art.    6 . 1. Dit Verdrag laat onverlet de verplichtingen welke voortvloeien uit enig verdrag dat door de Internationale Arbeidsconferentie is aanvaard.
2. Dit Verdrag laat onverlet de op de sociale zekerheid betrekking hebbende bepalingen voorkomende in het Verdrag van 25 maart 1957 tot oprichting van de Europese Economische Gemeenschap of in de in laatstgenoemd verdrag voorziene associatieakkoorden, alsmede de uitvoeringsmaatregelen van deze bepalingen.
3. Ongeacht het bepaalde in artikel 5, eerste lid, kunnen twee of meer Verdragsluitende Partijen, in onderling overleg de bepalingen van verdragen inzake sociale zekerheid welke verbindend voor hen zijn, van kracht doen blijven, wat hen betreft, door ze te vermelden in Bijlage III, of, indien het bepalingen met betrekking tot de wijze van toepassing van deze verdragen betreft, door ze te vermelden in een bijlage van het aanvullend Akkoord ter toepassing van dit Verdrag.
4. Dit Verdrag is echter wel van toepassing in alle gevallen welke geregeld dienen te worden door het orgaan van een andere Verdragsluitende Partij dan die, waarvoor de bepalingen, als bedoeld in het tweede en derde lid van dit artikel, verbindend zijn en bovendien wanneer het personen betreft voor wie dit Verdrag geldt en op wie genoemde bepalingen niet uitsluitend van toepassing zijn.
5. Twee of meer Verdragsluitende Partijen waarvoor in Bijlage III vermelde bepalingen verbindend zijn, kunnen in onderlinge overeenstemming, wat hen betreft, in deze Bijlage de passend geachte wijzigingen aanbrengen door hiervan overeenkomstig artikel 81, eerste lid, kennisgeving te doen.
 Art.    7 . 1. Twee of meer Verdragsluitende Partijen kunnen onderling, voor zover daaraan behoefte bestaat, overeenkomsten inzake sociale zekerheid sluiten welke op de beginselen van dit Verdrag berusten.
2. Door iedere Verdragsluitende Partij wordt overeenkomstig artikel 81, eerste lid, kennisgeving gedaan van elke overeenkomst welke op grond van het vorige lid wordt gesloten, evenals van elke latere wijziging of opzegging van een dergelijke overeenkomst. Deze kennisgeving dient te worden gedaan binnen drie maanden na het in-werking-treden van genoemde overeenkomst of van de wijziging daarvan, of na het van kracht worden van de opzegging.
 Art.    8 . 1. Tenzij in dit Verdrag anders wordt bepaald, hebben personen die op het grondgebied van een Verdragsluitende Partij wonen en op wie het Verdrag van toepassing is, de rechten en verplichtingen voortvloeiende uit de wetgeving van iedere Verdragsluitende Partij onder dezelfde voorwaarden als de onderdanen van laatstbedoelde Partij.
2. Het genot van uitkeringen van niet-contributieve aard waarvan de hoogte geen verband houdt met de duur van de vervulde tijdvakken van wonen, kan echter afhankelijk gesteld worden van de voorwaarde, dat de belanghebbende of, indien het uitkeringen aan nagelaten betrekkingen betreft, de overledene op het grondgebied van de betrokken Verdragsluitende Partij heeft gewoond gedurende een tijdvak dat, al naargelang de omstandigheden, kan worden vastgesteld op ten hoogste :
a) zes maanden onmiddellijk voorafgaande aan de aanvraag om uitkering, indien het uitkeringen bij moederschap en werkloosheid betreft;
b) vijf opeenvolgende jaren, onmiddellijk voorafgaande aan de aanvraag om uitkering, indien het uitkeringen bij invaliditeit betreft of, onmiddellijk voorafgaande aan het overlijden, indien het uitkeringen aan nagelaten betrekkingen betreft;
c) tien jaren, gelegen tussen de zestienjarige leeftijd en het bereiken van de pensioengerechtigde leeftijd, waarbij als eis mag worden gesteld dat daarvan vijf opeenvolgende jaren onmiddellijk aan de aanvraag om uitkering voorafgaan, indien het uitkeringen bij ouderdom betreft.
3. Ingeval een persoon niet voldoet aan de sub b) of c) van het vorige lid genoemde voorwaarden maar hij, of indien het uitkeringen aan nagelaten betrekkingen betreft, de overledene, gedurende ten minste één jaar onderworpen is geweest aan de wetgeving van de betrokken Verdragsluitende Partij, heeft deze persoon of de nagelaten betrekkingen van de overledene, onverminderd het bepaalde in artikel 27, niettemin recht op uitkeringen, berekend op basis van en tot hoogstens het bedrag van de volledige uitkering :
a) bij invaliditeit of overlijden, naar verhouding van het aantal jaren wonen dat door de belanghebbende of de overledene krachtens deze wetgeving is vervuld tussen het tijdstip, waarop hij de zestienjarige leeftijd heeft bereikt en het tijdstip, waarop de arbeidsongeschiktheid met daaropvolgende invaliditeit is ingetreden, onderscheidenlijk het tijdstip, waarop het overlijden heeft plaatsgevonden, tot twee derde deel van het aantal jaren dat tussen deze twee tijdstippen is gelegen, zonder dat rekening wordt gehouden met jaren, gelegen na het bereiken van de pensioengerechtigde leeftijd;
b) bij ouderdom, naar verhouding van het aantal jaren wonen, dat door de belanghebbende krachtens deze wetgeving tussen het tijdstip waarop hij de zestienjarige leeftijd en het tijdstip waarop hij de pensioengerechtigde leeftijd heeft bereikt, is vervuld, tot dertig jaren.
4. In Bijlage IV worden de in de wetgeving van iedere Verdragsluitende Partij voorziene uitkeringen, waarop het tweede en derde lid van dit artikel van toepassing zijn, vermeld.
5. Door iedere betrokken Verdragsluitende Partij wordt overeenkomstig artikel 81, eerste lid, kennisgeving gedaan van elke wijziging welke in Bijlage IV dient te worden aangebracht. Indien deze wijziging het gevolg is van het tot-stand-komen van een nieuwe wettelijke regeling, zal deze kennisgeving binnen drie maanden na bekendmaking van bedoelde wettelijke regeling worden gedaan of, indien deze wettelijke regeling vóór de datum van bekrachtiging van dit Verdrag wordt bekendgemaakt, op de dag van bekrachtiging.
6. Het eerste lid van dit artikel doet geen afbreuk aan de bepalingen van de wetgeving van enige Verdragsluitende Partij met betrekking tot het deelnemen van belanghebbenden aan de werkzaamheden van bestuursorganen of rechtsprekende instanties van de sociale zekerheid.
7. Met betrekking tot de toelating tot de vrijwillige of de vrijwillig voortgezette verzekering van personen die niet op het grondgebied van de betrokken Verdragsluitende Partij wonen, of met betrekking tot het genieten van prestaties, verleend krachtens overgangsregelingen, kunnen bijzondere regelen worden gesteld welke in Bijlage VII worden opgenomen.
 Art.    9 . 1. De rechten, voortvloeiende uit de bepalingen van verdragen inzake sociale zekerheid, welke op grond van artikel 6, derde lid, van kracht blijven, alsmede uit de bepalingen van overeenkomsten inzake sociale zekerheid, welke krachtens artikel 7, eerste lid, worden gesloten, kunnen in onderlinge overeenstemming tussen de Partijen waarvoor deze bepalingen verbindend zijn, worden uitgebreid tot de onderdanen van alle Verdragsluitende Partijen.
2. In Bijlage V worden vermeld de bepalingen van verdragen inzake sociale zekerheid, welke op grond van artikel 6, derde lid, van kracht blijven en waarvan de rechten, overeenkomstig het eerste lid van dit artikel, worden uitgebreid tot de onderdanen van alle Verdragsluitende Partijen.
3. Door de betrokken Verdragsluitende Partijen wordt overeenkomstig artikel 81, eerste lid, kennisgeving gedaan van de bepalingen van overeenkomsten inzake sociale zekerheid welke door hen krachtens artikel 7, eerste lid, zijn gesloten en waarvan de rechten, overeenkomstig het eerste lid van dit artikel, worden uitgebreid tot de onderdanen van alle Verdragsluitende Partijen. De bepalingen van bedoelde overeenkomsten worden in Bijlage V vermeld.
4. Twee of meer Verdragsluitende Partijen waarvoor in Bijlage V vermelde bepalingen verbindend zijn, kunnen in onderlinge overeenstemming, wat hen betreft, de passend geachte wijzigingen in deze Bijlage aanbrengen door hiervan overeenkomstig artikel 81, eerste lid, kennisgeving te doen.
 Art.    10 . Indien de wetgeving van een Verdragsluitende Partij toelating tot de vrijwillige of vrijwillig voortgezette verzekering afhankelijk stelt van de vervulling van tijdvakken van verzekering, houdt het orgaan dat deze wetgeving toepast daartoe, voor zover nodig, met het oog op de samenstelling van tijdvakken, rekening met de tijdvakken van verzekering welke krachtens de wetgeving van iedere andere Verdragsluitende Partij zijn vervuld, evenals, in voorkomend geval, met de tijdvakken van wonen welke na de zestienjarige leeftijd krachtens de wetgeving van niet-contributieve aard van iedere andere Verdragsluitende Partij zijn vervuld, alsof het tijdvakken van verzekering betrof welke krachtens de wetgeving van eerstbedoelde Partij waren vervuld.
 Art.    11 . 1. Tenzij in dit Verdrag anders wordt bepaald, kunnen de uitkeringen bij invaliditeit, ouderdom of de uitkeringen aan nagelaten betrekkingen, de renten bij arbeidsongevallen of beroepsziekten en de uitkeringen bij overlijden, verkregen op grond van een wettelijke regeling van één of meer Verdragsluitende Partijen, op generlei wijze worden verminderd, gewijzigd, geschorst, ingetrokken of verbeurd verklaard op grond van het feit dat de rechthebbende op het grondgebied van een andere Verdragsluitende Partij woont dan die, op het grondgebied waarvan het orgaan is gevestigd dat deze uitkeringen verschuldigd is.
2. Ongeacht het bepaalde in artikel 8, eerste en tweede lid, worden de in Bijlage IV vermelde uitkeringen bij invaliditeit en ouderdom of de daar genoemde uitkeringen aan nagelaten betrekkingen indien de rechthebbende op het grondgebied van een andere Verdragsluitende Partij woont dan die op het grondgebied waarvan het orgaan is gevestigd dat deze uitkeringen verschuldigd is, echter berekend overeenkomstig artikel 8, derde lid, sub a), onderscheidenlijk sub b).
3. Het eerste en tweede lid van dit artikel zijn niet van toepassing op de volgende uitkeringen, voor zover zij in Bijlage VI zijn vermeld :
a) bijzondere uitkeringen van niet-contributieve aard, welke worden verleend aan personen die tengevolge van hun gezondheidstoestand niet in staat zijn in hun levensonderhoud te voorzien;
b) bijzondere uitkeringen van niet-contributieve aard, welke worden verleend aan personen die niet voor de gebruikelijke uitkeringen in aanmerking komen;
c) uitkeringen welke krachtens overgangsregelingen worden verleend;
d) bijzondere uitkeringen welke bij wijze van ondersteuning of wegens behoeftige omstandigheden worden verleend.
4. Door iedere betrokken Verdragsluitende Partij wordt, overeenkomstig artikel 81, eerste lid, kennisgeving gedaan van elke wijziging welke in Bijlage VI dient te worden aangebracht. Indien deze wijziging het gevolg is van het tot-stand-komen van een nieuwe wettelijke regeling, zal deze kennisgeving binnen drie maanden na bekendmaking van bedoelde wettelijke regeling worden gedaan, of, indien deze wettelijke regeling vóór de datum van bekrachtiging van dit Verdrag wordt bekendgemaakt, op de dag van bekrachtiging.
5. Indien de wetgeving van een Verdragsluitende Partij de terugbetaling van premies of bijdragen afhankelijk stelt van de voorwaarde dat de betrokkene niet meer verplicht verzekerd is, wordt deze voorwaarde geacht niet te zijn vervuld zolang hij verplicht verzekerd is ingevolge de wetgeving van een andere Verdragsluitende Partij.
6. In bilaterale of multilaterale overeenkomsten regelen de Verdragsluitende Partijen de betaalbaarstelling van de in het eerste lid van dit artikel bedoelde uitkeringen, verschuldigd aan personen die aanspraken aan dit Verdrag kunnen ontlenen, wanneer zij wonen op het grondgebied van een Staat welke geen Verdragsluitende Partij is.
 Art.    12 . De in de wetgeving van en Verdragsluitende Partij opgenomen bepalingen inzake aanpassing van de uitkeringen aan het loon- of prijsniveau zijn eveneens van toepassing op de uitkeringen welke op grond van bedoelde wetgeving overeenkomstig dit Verdrag verschuldigd zijn.
 Art.    13 . 1. Met uitzondering van het recht op uitkeringen bij invaliditeit of ouderdom, uitkeringen aan nagelaten betrekkingen of die wegens beroepsziekte, welke door de organen van twee of meer Verdragsluitende Partijen overeenkomstig artikel 29 of artikel 47, sub b), worden vastgesteld, kan krachtens dit Verdrag geen recht worden verkregen of gehandhaafd op meer dan één uitkering van dezelfde aard of op meer dan één uitkering welke betrekking heeft op een zelfde tijdvak van verplichte verzekering.
2. De bepalingen inzake vermindering, schorsing of intrekking waarin de wetgeving van een Verdragsluitende Partij voorziet in geval van samenloop van een uitkering met andere uitkeringen of met andere inkomsten, of wegens het verrichten van beroepswerkzaamheden, zijn op de rechthebbende van toepassing, zelfs indien het gaat om uitkeringen welke op grond van de wetgeving van een andere Verdragsluitende Partij zijn verkregen of om inkomsten, welke zijn verworven of werkzaamheden welke zijn verricht op het grondgebied van een andere Verdragsluitende Partij. Voor de toepassing van deze regel wordt evenwel geen rekening gehouden met gelijksoortige uitkeringen bij invaliditeit of ouderdom, uitkeringen aan nagelaten betrekkingen of die wegens beroepsziekte, welke overeenkomstig artikel 29 of artikel 47, sub b), door de organen van twee of meer Verdragsluitende Partijen worden vastgesteld.
 TITEL II.  _ Bepalingen met betrekking tot de toe te passen wetgeving.
 Art.    14 . Voor de personen op wie dit Verdrag van toepassing is, wordt de toe te passen wetgeving overeenkomstig de volgende bepalingen vastgesteld :
a) op loontrekkenden die werkzaam zijn op het grondgebied van een Verdragsluitende Partij, is de wetgeving van deze Partij van toepassing, zelfs indien zij op het grondgebied van een andere Verdragsluitende Partij wonen of indien de zetel van de onderneming of het domicilie van de werkgever waarbij zij werkzaam zijn, zich op het grondgebied van een andere Verdragsluitende Partij bevindt;
b) op werknemers die hun beroepswerkzaamheden verrichten aan boord van een zeeschip dat onder de vlag van een Verdragsluitende Partij vaart, is de wetgeving van deze Partij van toepassing;
c) op zelfstandigen die hun beroepswerkzaamheden op het grondgebied van een Verdragsluitende Partij verrichten, is de wetgeving van deze Partij van toepassing, zelfs indien zij op het grondgebied van een andere Verdragsluitende Partij wonen;
d) op personen in overheidsdienst en met hen gelijkgestelden is van toepassing de wetgeving van de Verdragsluitende Partij waaronder de overheidsdienst waarbij zij werkzaam zijn, ressorteert.
 Art.    15 . 1. Ten aanzien van de in artikel 14, sub a), vermelde regel gelden de volgende uitzonderingen of bijzonderheden :
a)
(i) op loontrekkenden die op het grondgebied van een Verdragsluitende Partij tewerkgesteld zijn door een onderneming waaraan zij normaal verbonden zijn, en door deze onderneming gedetacheerd worden op het grondgebied van een andere Verdragsluitende Partij ten einde aldaar voor haar rekening arbeid te verrichten, blijft de wetgeving van eerstbedoelde Partij van toepassing, mits de te verwachten duur van die arbeid niet meer dan twaalf maanden bedraagt en zij niet worden uitgezonden ter vervanging van andere werknemers wier detachering beëindigd is;
(ii) indien de te verrichten arbeid door onvoorziene omstandigheden de oorspronkelijk voorziene tijdsduur overschrijdt en meer dan twaalf maanden duurt, blijft de wetgeving van eerstbedoelde Partij tot aan de beëindiging van die arbeid van toepassing, mits hiervoor de toestemming van de bevoegde autoriteit van de tweede Partij of van het door deze autoriteit aangewezen lichaam werd verkregen;
b)
(i) op loontrekkenden die op het grondgebied van twee of meer Verdragsluitende Partijen als rijdend, varend, of vliegend personeel bij het internationale vervoer werkzaam zijn in dienst van een onderneming welke haar zetel op het grondgebied van een Verdragsluitende Partij heeft en voor rekening van anderen of voor eigen rekening personen of goederen per spoor, over de weg, door de lucht of over de binnenwateren vervoert, is de wetgeving van laatstbedoelde Partij van toepassing;
(ii) indien zij echter tewerkgesteld zijn door een filiaal of vaste vertegenwoordiging welke die onderneming heeft op het grondgebied van een andere Verdragsluitende Partij dan die op het grondgebied waarvan zij haar zetel heeft, is op hen de wetgeving van de Verdragsluitende Partij op het grondgebied waarvan zich dit filiaal of deze vaste vertegenwoordiging bevindt, van toepassing;
(iii) indien zij hoofdzakelijk werkzaam zijn op het grondgebied van de Verdragsluitende Partij waar zij wonen, is op hen de wetgeving van deze Partij van toepassing, zelfs indien de onderneming, waarbij zij werkzaam zijn, noch haar zetel, noch een filiaal, noch een vaste vertegenwoordiging op dit grondgebied heeft;
c)
(i) op loontrekkenden die niet bij het internationale vervoer werkzaam zijn en die hun werkzaamheden op het grondgebied van twee of meer Verdragsluitende Partijen plegen te verrichten, is van toepassing de wetgeving van de Verdragsluitende Partij op het grondgebied waarvan zij wonen, indien zij een deel van hun werkzaamheden op dit grondgebied verrichten of indien zij verbonden zijn aan meer dan één onderneming of meer dan één werkgever, die hun zetel of domicilie op het grondgebied van verschillende Verdragsluitende Partijen hebben;
(ii) in de overige gevallen is op hen van toepassing de wetgeving van de Verdragsluitende Partij op het grondgebied waarvan de zetel van de onderneming of het domicilie van de werkgever, waarbij zij werkzaam zijn, zich bevindt;
d) op loontrekkenden die op het grondgebied van een Verdragsluitende Partij werkzaam zijn bij een onderneming waarvan de zetel op het grondgebied van een andere Verdragsluitende Partij gevestigd is, terwijl de gemeenschappelijke grens van deze Partijen door die onderneming loopt, is de wetgeving van de Verdragsluitende Partij op het grondgebied waarvan deze onderneming haar zetel heeft van toepassing.
2. Ten aanzien van de in artikel 14, sub b), vermelde regel gelden de volgende uitzonderingen :
a) op loontrekkenden die bij een onderneming, waaraan zij normaal verbonden zijn, werkzaam zijn, hetzij op het grondgebied van een Verdragsluitende Partij, hetzij aan boord van een zeeschip dat onder de vlag van een Verdragsluitende Partij vaart en die door deze onderneming worden gedetacheerd om voor haar rekening arbeid te verrichten aan boord van een zeeschip dat onder de vlag van een andere Verdragsluitende Partij vaart, blijft de wetgeving van eerstbedoelde Partij van toepassing, onder de in het eerste lid, sub a), van dit artikel gestelde voorwaarden;
b) op werknemers, die gewoonlijk in de territoriale wateren of in een haven van een Verdragsluitende Partij werkzaam zijn op een zeeschip dat onder de vlag van een andere Verdragsluitende Partij vaart, zonder tot de bemanning van dit schip te behoren, is de wetgeving van eerstbedoelde Partij van toepassing;
c) op loontrekkenden die werkzaam zijn aan boord van een zeeschip dat onder de vlag van een Verdragsluitende Partij vaart en die voor deze werkzaamheden loon ontvangen van een onderneming of een persoon die haar zetel of zijn domicilie op het grondgebied van een andere Verdragsluitende Partij heeft, is de wetgeving van laatstbedoelde Partij van toepassing, indien zij hun woonplaats op het grondgebied van deze Partij hebben; de onderneming of de persoon die het loon uitbetaalt, wordt voor de toepassing van bedoelde wetgeving als werkgever beschouwd.
3. Ten aanzien van de in artikel 14, sub c), vermelde regel gelden de volgende uitzonderingen of bijzonderheden :
a) op zelfstandigen die op het grondgebied van een Verdragsluitende Partij wonen en hun werkzaamheden op het grondgebied van een andere Verdragsluitende Partij verrichten, is de wetgeving van eerstbedoelde Partij van toepassing :
(i) indien de tweede Partij geen wetgeving heeft welke op hen van toepassing is, of
(ii) indien volgens de wetgeving van beide betrokken Partijen de zelfstandigen alleen reeds op grond van het feit dat zij op het grondgebied van deze Partijen wonen, aan deze wetgeving onderworpen zijn;
b) op zelfstandigen die hun werkzaamheden op het grondgebied van twee of meer Verdragsluitende Partijen plegen te verrichten, is van toepassing de wetgeving van de Verdragsluitende Partij op het grondgebied waarvan zij wonen, indien zij een deel van hun werkzaamheden op dit grondgebied verrichten, of indien zij alleen reeds op grond van het feit dat zij op het grondgebied van laatstbedoelde Partij wonen, aan deze wetgeving onderworpen zijn;
c) ingeval de sub b) bedoelde zelfstandigen niet een deel van hun werkzaamheden verrichten op het grondgebied van de Verdragsluitende Partij waar zij wonen of indien zij niet alleen reeds op grond van hun woonplaats aan de wetgeving van deze Partij onderworpen zijn, of indien bedoelde Partij geen wetgeving heeft welke op hen van toepassing is, is op hen van toepassing de wetgeving welke in onderlinge overeenstemming tussen de betrokken Verdragsluitende Partijen of tussen hun bevoegde autoriteiten wordt vastgesteld.
4. Indien krachtens de voorgaande leden van dit artikel op een werknemer van toepassing is de wetgeving van een Verdragsluitende Partij op het grondgebied waarvan hij geen beroepswerkzaamheden verricht, is deze wetgeving op hem van toepassing alsof hij op het grondgebied van deze Partij wel dergelijke werkzaamheden verrichtte.
 Art.    16 . 1. De artikelen 14 en 15 zijn niet van toepassing op de vrijwillige of de vrijwillig voortgezette verzekering.
2. Ingeval toepassing van de wetgevingen van twee of meer Verdragsluitende Partijen zou kunnen leiden tot aansluiting bij een stelsel van verplichte verzekering en tot gelijktijdige toelating tot één of meer stelsels van vrijwillige of vrijwillig voortgezette verzekering, is op belanghebbende uitsluitend het stelsel van verplichte verzekering van toepassing. De bepalingen van de wetgeving van een Verdragsluitende Partij welke ter zake van invaliditeit, ouderdom en overlijden (pensioenen) gelijktijdige aansluiting bij de vrijwillige of vrijwillig voortgezette verzekering en de verplichte verzekering toestaan, blijven onverlet.
3. Ingeval toepassing van de wetgeving van twee of meer Verdragsluitende Partijen zou kunnen leiden tot toelating van twee of meer stelsels van vrijwillige of vrijwillig voortgezette verzekering, kan de belanghebbende slechts worden toegelaten tot het stelsel van vrijwillige of vrijwillig voortgezette verzekering van de Verdragsluitende Partij op het grondgebied waarvan hij woont, of, indien hij niet op die van het grondgebied van een van deze Partijen woont, tot het stelsel van deze Partijen voor de wetgeving waarvan hij heeft gekozen.
 Art.    17 . 1. Artikel 14, sub a), is van toepassing op leden van het bedienende personeel van diplomatieke zendingen of consulaire posten en op particuliere bedienden in dienst van ambtenaren van deze zendingen of posten.
2. Niettemin mogen de in het voorgaande lid bedoelde loontrekkenden die onderdaan zijn van de Verdragsluitende Partij welke zendstaat is, kiezen voor de toepassing van de wetgeving van deze Partij. Dit keuzerecht mag slechts eenmaal worden uitgeoefend en wel binnen drie maanden na de inwerkingtreding van dit Verdrag of op het tijdstip waarop de belanghebbende voor de diplomatieke zending of de consulaire post, onderscheidenlijk in persoonlijke dienst van ambtenaren van deze zending of post wordt aangesteld. De keuze wordt van kracht op het tijdstip waarop ze wordt gedaan.
 Art.    18 . 1. De bevoegde autoriteiten van twee of meer Verdragsluitende Partijen kunnen in onderlinge overeenstemming, ten behoeve van de belanghebbenden, uitzonderingen op de artikelen 14 tot en met 17 vaststellen.
2. Voor zover nodig is toepassing van het voorgaande lid afhankelijk van een verzoek van de betrokken werknemers en eventueel van hun werkgevers. Bovendien neemt de bevoegde autoriteit van de Verdragsluitende Partij waarvan de wetgeving van toepassing zou moeten zijn, een beslissing, waarin wordt vastgesteld dat op bedoelde werknemers niet langer deze wetgeving maar wel de wetgeving van een andere Verdragsluitende Partij van toepassing is.
 TITEL III.  _ Bijzondere bepalingen met betrekking tot de verschillende soorten prestaties.
 HOOFDSTUK 1.  _ Ziekte en moederschap.
 Art.    19 . 1. Indien de wettelijke regeling van een Verdragsluitende Partij het verkrijgen, het behoud of het herstel van het recht op prestaties afhankelijk stelt van de vervulling van tijdvakken van verzekering houdt het bevoegde orgaan van deze Partij daartoe, voor zover nodig met het oog op de samentelling van tijdvakken, rekening met de tijdvakken van verzekering welke krachtens de wettelijke regeling van iedere andere Verdragsluitende Partij zijn vervuld, alsmede, in voorkomend geval, met de tijdvakken van wonen welke nà de 16-jarige leeftijd krachtens de wettelijke regeling van niet-contributieve aard van iedere andere Verdragsluitende Partij zijn vervuld, alsof het tijdvakken van verzekering betrof welke krachtens de wettelijke regeling van eerstbedoelde Partij waren vervuld.
2. Indien de wettelijke regeling van een Verdragsluitende Partij toelating tot de verplichte verzekering afhankelijk stelt van de vervulling van tijdvakken van verzekering, worden, met het oog op de samentelling van tijdvakken, de tijdvakken van verzekering welke krachtens de wettelijke regeling van iedere andere Verdragsluitende Partij zijn vervuld, alsmede in voorkomend geval, de tijdvakken van wonen welke nà de 16-jarige leeftijd krachtens de wettelijke regeling van niet-contributieve aard van iedere andere Verdragsluitende Partij zijn vervuld daartoe, voor zover nodig, mede in aanmerking genomen alsof deze tijdvakken van verzekering krachtens de wettelijke regeling van eerstbedoelde Partij waren vervuld.
 Art.    20 . 1. Personen die op het grondgebied van een andere Verdragsluitende Partij dan de bevoegde Staat wonen en aan de in de wettelijke regeling van laatstbedoelde Staat gestelde voorwaarden voor het recht op prestaties voldoen, hebben eventueel met inachtneming van artikel 19, op het grondgebied van de Verdragsluitende Partij waar zij wonen, recht op;
a) verstrekkingen, welke voor rekening van het bevoegde orgaan door het orgaan van de woonplaats worden verleend volgens de door laatstbedoeld orgaan toegepaste regeling, alsof deze personen bij dit orgaan waren aangesloten;
b) uitkeringen, welke door het bevoegde orgaan worden verleend volgens de door dit orgaan toegepaste wettelijke regeling, alsof deze personen op het grondgebied van de bevoegde Staat woonden. Na overeenstemming tussen het bevoegde orgaan en het orgaan van de woonplaats kunnen evenwel de uitkeringen eveneens door bemiddeling van laatstbedoeld orgaan voor rekening van het bevoegde orgaan worden verleend.
2. Het voorgaande lid is, wat het recht op verstrekkingen betreft, van overeenkomstige toepassing op de gezinsleden die op het grondgebied van een andere Verdragsluitende Partij dan de bevoegde Staat wonen.
3. De prestaties mogen aan grensarbeiders door het bevoegde orgaan ook op het grondgebied van de bevoegde Staat worden verleend volgens de wettelijke regeling van deze Staat, alsof zij op het grondgebied ervan woonden. Hun gezinsleden kunnen echter in dezelfde omstandigheden alleen verstrekkingen genieten wanneer tussen de bevoegde autoriteiten van de betrokken Verdragsluitende Partijen ter zake een overeenkomst bestaat, of, bij het ontbreken van een zodanige overeenkomst, na voorafgaande toestemming van het bevoegde orgaan, behoudens in spoedgevallen.
4. Indien in dit artikel bedoelde personen, behoudens grensarbeiders of hun gezinsleden, op het grondgebied van de bevoegde Staat verblijven, hebben zij recht op prestaties volgens de wettelijke regeling van deze Staat, alsof zij op het grondgebied ervan woonden, zelfs indien zij voor hetzelfde geval van ziekte of moederschap reeds vóór de aanvang van hun verblijf prestaties hebben genoten.
5. Indien in dit artikel bedoelde personen hun woonplaats overbrengen naar het grondgebied van de bevoegde Staat, hebben zij recht op prestaties volgens de wettelijke regeling van deze Staat, zelfs indien zij voor hetzelfde geval van ziekte of moederschap reeds vóór de overbrenging van hun woonplaats prestaties hebben genoten.
 Art.    21 . 1. Personen die aan de door de wettelijke regeling van de bevoegde Staat gestelde voorwaarden voor het recht op prestaties voldoen, eventueel met inachtneming van artikel 19, en
a) wier gezondheidstoestand het nodig maakt dat onmiddellijk verstrekkingen worden verleend gedurende het verblijf op het grondgebied van een andere Verdragsluitende Partij dan de bevoegde Staat, of
b) die, nadat zij voor rekening van het bevoegde orgaan in het genot van prestaties zijn gesteld, van dit orgaan toestemming hebben ontvangen om terug te keren naar het grondgebied van een andere Verdragsluitende Partij dan de bevoegde Staat, waarop zij wonen, of om hun woonplaats naar het grondgebied van een andere Verdragsluitende Partij dan de bevoegde Staat over te brengen, of
c) die van het bevoegde orgaan toestemming hebben ontvangen om zich naar het grondgebied van een andere Verdragsluitende Partij dan de bevoegde Staat te begeven ten einde aldaar een voor hun gezondheidstoestand passende behandeling te ondergaan,
hebben recht op :
(i) verstrekkingen, welke voor rekening van het bevoegde orgaan door het orgaan van de woon- of verblijfplaats worden verleend volgens de door laatstbedoeld orgaan toegepaste wettelijke regeling, alsof deze personen daarbij waren aangesloten, doch gedurende ten hoogste het tijdvak dat eventueel in de wettelijke regeling van de bevoegde Staat is vastgesteld;
(ii) uitkeringen, welke door het bevoegde orgaan worden verleend volgens de door dit orgaan toegepaste wettelijke regeling, alsof deze personen zich op het grondgebied van de bevoegde Staat bevonden. Na overeenstemming tussen het bevoegde orgaan en het orgaan van de woon- of verblijfplaats kunnen evenwel de uitkeringen eveneens door bemiddeling van laatstbedoeld orgaan voor rekening van het bevoegde orgaan worden verleend.
2.
a) de sub b) van het vorige lid bedoelde toestemming mag slechts worden geweigerd indien verplaatsing van de betrokkene nadelig is voor zijn gezondheidstoestand of voor het ondergaan van een geneeskundige behandeling.
b) de sub c) van het vorige lid bedoelde toestemming mag niet worden geweigerd wanneer de desbetreffende behandeling op het grondgebied van de Verdragsluitende Partij waarop hij woont, niet aan de betrokkene kan worden gegeven.
3. De vorige leden van dit artikel zijn, wat betreft het recht op verstrekkingen, van overeenkomstige toepassing op de gezinsleden.
 Art.    22 . 1. Indien de wettelijke regeling van een Verdragsluitende Partij het verlenen van verstrekkingen aan gezinsleden afhankelijk stelt van de voorwaarde dat zij persoonlijk verzekerd zijn, zijn de artikelen 20 en 21 op de gezinsleden van een aan deze wettelijke regeling onderworpen persoon slechts van toepassing, indien zij hetzij bij hetzelfde orgaan van bedoelde Partij als deze persoon, hetzij bij een ander orgaan van bedoelde Partij, dat overeenkomstige verstrekkingen verleent, persoonlijk aangesloten zijn.
2. Indien ingevolge de wettelijke regeling van een Verdragsluitende Partij voor de berekening van de uitkeringen gemiddelde verdiensten als grondslag worden genomen, stelt het bevoegde orgaan van deze Partij deze gemiddelde verdiensten uitsluitend vast op basis van de verdiensten welke gedurende de krachtens bedoelde wettelijke regeling vervulde tijdvakken zijn uitbetaald.
3. Indien ingevolge de wettelijke regeling van een Verdragsluitende Partij voor de berekening van de uitkeringen wordt uitgegaan van forfaitaire verdiensten, houdt het bevoegde orgaan van deze Partij uitsluitend rekening met de forfaitaire verdiensten of eventueel met het gemiddelde van de forfaitaire verdiensten welke betrekking hebben op de krachtens bedoelde wettelijke regeling vervulde tijdvakken.
4. Indien ingevolge de wettelijke regeling van een Verdragsluitende Partij het bedrag van de uitkeringen wisselt naargelang van het aantal gezinsleden, houdt het bevoegde orgaan van deze Partij eveneens rekening met de gezinsleden die op het grondgebied van een andere Verdragsluitende Partij wonen, alsof zij op het grondgebied van eerstbedoelde Partij woonden.
 Art.    23 . De werklozen die voldoen aan de voorwaarden voor het recht op verstrekkingen van de wettelijke regeling van de Verdragsluitende Partij ten laste waarvan de werkloosheidsuitkeringen komen, hebben, eventueel met inachtneming van artikel 19, evenals hun gezinsleden, recht op verstrekkingen, wanneer zij op het grondgebied van een andere Verdragsluitende Partij wonen. In dit geval worden de verstrekkingen verleend door het orgaan van de woonplaats volgens de door dit orgaan toegepaste wettelijke regeling, alsof de betrokkene krachtens deze wettelijke regeling recht op verstrekkingen had; deze verstrekkingen komen echter voor rekening van het bevoegde orgaan van eerstbedoelde Partij.
 Art.    24 . 1. Wanneer de rechthebbende op pensioenen of renten, verschuldigd krachtens de wettelijke regelingen van twee of meer Verdragsluitende Partijen, eventueel met inachtneming van artikel 19 recht heeft op verstrekkingen op grond van de wettelijke regeling van de Verdragsluitende Partij op het grondgebied waarvan hij woont, worden aan deze rechthebbende en zijn gezinsleden door het orgaan van de woonplaats en voor rekening van dit orgaan verstrekkingen verleend, alsof hij uitsluitend recht had op een pensioen of een rente, verschuldigd krachtens de wettelijke regeling van laatstbedoelde Partij.
2. Wanneer de rechthebbende op een pensioen of rente, verschuldigd krachtens de wettelijke regeling van een Verdragsluitende Partij, of op pensioenen of renten, verschuldigd krachtens de wettelijke regelingen van twee of meer Verdragsluitende Partijen, geen recht heeft op verstrekkingen op grond van de wettelijke regeling van de Verdragsluitende Partij op het grondgebied waarvan hij woont, heeft hij, evenals zijn gezinsleden, niettemin recht op verstrekkingen, voor zover hij, eventueel met inachtneming van artikel 19, recht heeft op verstrekkingen krachtens de wettelijke regeling van eerstbedoelde Partij of van één der eerstbedoelde Partijen, of daarop recht zou hebben indien hij op het grondgebied van één dezer Partijen zou wonen. De verstrekkingen worden door het orgaan van de woonplaats verleend volgens de door dit orgaan toegepaste wettelijke regeling, alsof de betrokkene krachtens deze wettelijke regeling recht op verstrekkingen had; deze verstrekkingen komen echter voor rekening van het overeenkomstig de in het volgende lid vermelde regels vast te stellen orgaan.
3. In de in het vorige lid bedoelde gevallen komen de verstrekkingen voor rekening van het overeenkomstig de volgende regels vast te stellen orgaan :
a) Indien de rechthebbende krachtens de wettelijke regeling van één Verdragsluitende Partij recht op bedoelde verstrekkingen heeft, komen deze voor rekening van het bevoegde orgaan van deze Partij;
b) indien de rechthebbende krachtens de wettelijke regelingen van twee of meer Verdragsluitende Partijen recht heeft op bedoelde verstrekkingen, komen deze voor rekening van het bevoegde orgaan van de Verdragsluitende Partij krachtens de wettelijke regeling waarvan de rechthebbende het langste tijdvak van verzekering of wonen heeft vervuld; ingeval toepassing van deze regel ertoe leidt dat de verstrekkingen voor rekening van meer dan één orgaan komen, komen deze voor rekening van het orgaan van de Verdragsluitende Partij aan de wettelijke regeling waarvan de rechthebbende laatstelijk onderworpen is geweest.
4. Wanneer de gezinsleden van de rechthebbende op een pensioen of een rente, verschuldigd krachtens de wettelijke regeling van een Verdragsluitende Partij of op pensioenen of renten, verschuldigd krachtens de wettelijke regelingen van twee of meer Verdragsluitende Partijen, op het grondgebied van een andere Verdragsluitende Partij wonen dan deze rechthebbende, hebben zij recht op verstrekkingen alsof de rechthebbende op hetzelfde grondgebied als zij woonde, voor zover hij krachtens de wettelijke regeling van een Verdragsluitende Partij recht op bedoelde verstrekkingen heeft. Deze verstrekkingen worden door het orgaan van de woonplaats van de gezinsleden verleend, volgens de door dit orgaan toegepaste wettelijke regeling, alsof zij krachtens deze wettelijke regeling recht op verstrekkingen hadden; deze verstrekkingen komen echter voor rekening van het orgaan van de woonplaats van de rechthebbende.
5. Indien de in het vorige lid bedoelde gezinsleden hun woonplaats overbrengen naar het grondgebied van de Verdragsluitende Partij, waarop de rechthebbende woont, hebben zij recht op verstrekkingen volgens de wettelijke regeling van deze Partij, zelfs indien zij vóór de overbrenging van hun woonplaats reeds verstrekkingen genoten hebben voor hetzelfde geval van ziekte of moederschap.
6. De rechthebbende op een pensioen of een rente, verschuldigd krachtens de wettelijke regeling van een Verdragsluitende Partij, of op pensioenen of renten, verschuldigd krachtens de wettelijke regelingen van twee of meer Verdragsluitende Partijen, die recht heeft op verstrekkingen krachtens de wettelijke regeling van één van deze Partijen, heeft, evenals zijn gezinsleden, recht op verstrekkingen :
a) gedurende een verblijf op het grondgebied van een andere Verdragsluitende Partij dan die op het grondgebied waarvan zij wonen, wanneer hun gezondheidstoestand het nodig maakt dat onmiddellijk verstrekkingen worden verleend, of
b) wanneer zij van het orgaan van de woonplaats toestemming hebben ontvangen om zich naar het grondgebied te begeven van een andere Verdragsluitende Partij dan die op het grondgebied waarvan zij wonen, ten einde aldaar een voor hun gezondheidstoestand passende behandeling te ondergaan.
7. In de in het vorige lid bedoelde gevallen worden de verstrekkingen verleend door het orgaan van de verblijfplaats volgens de door dit orgaan toegepaste wettelijke regeling, alsof de belanghebbende krachtens deze wettelijke regeling recht op verstrekkingen had; deze verstrekkingen komen echter voor rekening van het orgaan van de woonplaats van de rechthebbende.
8. Indien de wettelijke regeling van een Verdragsluitende Partij bepaalt dat voor rekening van een pensioen- of rentetrekker bijdragen of premies worden ingehouden in verband met het recht op verstrekkingen, is het orgaan van deze Partij dat een pensioen of rente verschuldigd is, gemachtigd deze bedragen in te houden, wanneer krachtens dit artikel de verstrekkingen voor rekening van een orgaan van bedoelde Partij komen.
 Art.    25 . 1. Indien de door het orgaan van de woon- of verblijfplaats toegepaste wettelijke regeling meer dan een verzekeringsstelsel voor ziekte of moederschap kent, worden in de gevallen, bedoeld in artikel 20, eerste en tweede lid, artikel 21, eerste en derde lid, artikel 23 en artikel 24, tweede, vierde en zesde lid, de voor het verlenen van verstrekkingen van toepassing zijnde bepalingen van het algemene stelsel, of, bij ontstentenis daarvan, die van het stelsel dat voor de werknemers in de industrie geldt, gevolgd.
2. Indien de wettelijke regeling van een Verdragsluitende Partij de toekenning van prestaties afhankelijk stelt van een voorwaarde met betrekking tot het land en het tijdstip waarop de aandoening is ontstaan, mag deze voorwaarde niet gesteld worden aan de personen op wie dit Verdrag van toepassing is, ongeacht op het grondgebied van welke Verdragsluitende Partij zij wonen.
3. Indien in de wettelijke regeling van een Verdragsluitende Partij een maximale duur voor het verlenen van prestaties is vastgesteld, mag het orgaan dat deze wettelijke regeling toepast, eventueel rekening houden met het tijdvak waarover voor hetzelfde geval van ziekte of moederschap door het orgaan van een andere Verdragsluitende Partij reeds prestaties werden verleend.
 Art.    26 . 1. De toepassing van de artikelen 20, 21, 23 en 24 tussen twee of meer Verdragsluitende Partijen is afhankelijk van het sluiten van bilaterale of multilaterale overeenkomsten tussen deze Partijen, welke overeenkomsten bovendien bijzondere, aan de omstandigheden aangepaste regelingen mogen bevatten.
2. Bij de in het vorige lid bedoelde overeenkomsten wordt in het bijzonder het volgende vastgesteld :
a) de groepen personen, op wie de artikelen 20, 21, 23 en 24 van toepassing zijn;
b) het tijdvak waarover het orgaan van een Verdragsluitende Partij verstrekkingen voor rekening van het orgaan van een andere Verdragsluitende Partij kan verlenen;
c) de bijzondere voorwaarden met betrekking tot het verlenen van prothesen, hulpmiddelen van grotere omvang en andere belangrijke verstrekkingen;
d) de regels ter vermijding van samenloop van gelijksoortige prestaties;
e) de wijze waarop de prestaties welke het orgaan van een Verdragsluitende Partij voor rekening van het orgaan van een andere Verdragsluitende Partij heeft verleend, worden vergoed.
3. Twee of meer Verdragsluitende Partijen kunnen overeenkomen dat van iedere vergoeding tussen de onder hun bevoegdheid vallende organen wordt afgezien.
 HOOFDSTUK 2.  _ Invaliditeit, ouderdom en overlijden (pensioenen).
 AFDELING 1.  _ Gemeenschappelijke bepalingen.
 Art.    27 . Wanneer een persoon achtereenvolgens of afwisselend aan de wettelijke regelingen van twee of meer Verdragsluitende Partijen onderworpen is geweest, hebben hij of zijn nagelaten betrekkingen recht op uitkeringen overeenkomstig de bepalingen van dit hoofdstuk, zelfs ingeval de belanghebbenden, zonder dat deze bepalingen worden toegepast, aanspraak zouden kunnen maken op uitkeringen krachtens de wettelijke regeling van één of meer Verdragsluitende Partijen.
 Art.    28 . 1. Indien de wettelijke regeling van een Verdragsluitende Partij het verkrijgen, het behoud of het herstel van het recht op uitkeringen afhankelijk stelt van de vervulling van tijdvakken van verzekering, houdt het orgaan dat deze wettelijke regeling toepast daartoe, met het oog op de samentelling van tijdvakken, rekening met de tijdvakken van verzekering welke krachtens de wettelijke regeling van iedere andere Verdragsluitende Partij zijn vervuld, alsmede, in voorkomend geval, met de tijdvakken van wonen welke na de 16-jarige leeftijd krachtens de wettelijke regeling van niet-contributieve aard van iedere andere Verdragsluitende Partij zijn vervuld, alsof het tijdvakken van verzekering betrof welke krachtens de wettelijke regeling van eerstbedoelde Partij waren vervuld.
2. Indien de wettelijke regeling van een Verdragsluitende Partij het verkrijgen, het behoud of het herstel van het recht op uitkeringen afhankelijk stelt van de vervulling van tijdvakken van wonen, houdt het orgaan dat deze wettelijke regeling toepast daartoe, met het oog op de samentelling van tijdvakken, rekening met de tijdvakken van verzekering welke krachtens de wettelijke regeling van iedere andere Verdragsluitende Partij zijn vervuld alsmede, in voorkomend geval, met de tijdvakken van wonen welke na de 16-jarige leeftijd krachtens de wettelijke regeling van niet-contributieve aard van iedere andere Verdragsluitende Partij zijn vervuld, alsof het tijdvakken van wonen betrof welke krachtens de wettelijke regeling van eerstbedoelde Partij waren vervuld.
3. Indien krachtens de wettelijke regeling van een Verdragsluitende Partij op een persoon voor dezelfde eventualiteit, tegelijkertijd een stelsel van contributieve aard en een stelsel van niet-contributieve aard van toepassing is geweest, houdt, voor de toepassing van het eerste en tweede lid van dit artikel, het orgaan van iedere andere betrokken Verdragsluitende Partij rekening met het langste tijdvak van verzekering of van wonen, dat krachtens de wettelijke regeling van eerstbedoelde Partij is vervuld.
4. Indien de wettelijke regeling van een Verdragsluitende Partij de toekenning van bepaalde uitkeringen afhankelijk stelt van de voorwaarde dat de tijdvakken van verzekering in een aan een bijzonder stelsel onderworpen beroep, of eventueel in een bepaald beroep of met het verrichten van bepaalde werkzaamheden zijn vervuld, wordt voor de toekenning van deze uitkeringen slechts rekening gehouden met de tijdvakken welke krachtens de wettelijke regelingen van andere Verdragsluitende Partijen zijn vervuld, indien deze tijdvakken krachtens een overeenkomstig stelsel, of bij afwezigheid daarvan, in hetzelfde beroep of eventueel met het verrichten van dezelfde werkzaamheden zijn vervuld. Indien de belanghebbende, met inachtneming van de aldus vervulde tijdvakken, niet voldoet aan de voor het recht op bedoelde uitkeringen gestelde voorwaarden, wordt met deze tijdvakken rekening gehouden voor de toekenning van uitkeringen volgens het algemene stelsel of, bij afwezigheid daarvan, volgens het stelsel dat op arbeiders, respectievelijk bedienden van toepassing is.
5. Indien in de wettelijke regeling van een Verdragsluitende Partij, welke voor het verkrijgen en het vaststellen van het recht op uitkeringen generlei eisen stelt omtrent de duur van de verzekering of de arbeid, de toekenning van uitkeringen afhankelijk wordt gesteld van de voorwaarde dat de belanghebbende, of indien er sprake is van uitkeringen aan nagelaten betrekkingen, de overledene, op het tijdstip waarop de verzekerde gebeurtenis zich heeft voorgedaan aan deze wettelijke regeling onderworpen was, wordt aan deze voorwaarde geacht te zijn voldaan indien de belanghebbende, respectievelijk de overledene, op dat tijdstip aan de wettelijke regeling van een andere Verdragsluitende Partij onderworpen was.
6. Indien volgens de wettelijke regeling van een Verdragsluitende Partij het tijdvak waarover een pensioen of rente wordt verleend in aanmerking mag worden genomen voor het verkrijgen, het behoud of het herstel van het recht op uitkeringen, houdt het bevoegde orgaan van deze Partij daartoe rekening met het tijdvak waarover krachtens de wettelijke regeling van elke andere Verdragsluitende Partij een pensioen of rente werd verleend.
 Art.    29 . 1. Het orgaan van iedere Verdragsluitende Partij waarvan de wettelijke regeling op de betrokken persoon van toepassing is geweest, stelt overeenkomstig de door dit orgaan toegepaste wettelijke regeling vast of de belanghebbende aan de gestelde voorwaarden voor het recht op uitkeringen voldoet, eventueel met inachtneming van artikel 28.
2. Ingeval de belanghebbende aan deze voorwaarden voldoet, berekent bedoeld orgaan het theoretische bedrag van de uitkering waarop hij aanspraak zou kunnen maken indien alle tijdvakken van verzekering en van wonen welke zijn vervuld krachtens de wettelijke regelingen van de betrokken Verdragsluitende Partijen en voor de vaststelling van het recht op uitkering in aanmerking zijn genomen overeenkomstig artikel 28, uitsluitend zouden zijn vervuld krachtens de door dit orgaan toegepaste wettelijke regeling.
3. Indien er echter sprake is van :
a) uitkeringen waarvan het bedrag onafhankelijk is van de duur van de vervulde tijdvakken, wordt dit bedrag als het in het voorgaande lid bedoelde theoretische bedrag beschouwd;
b) uitkeringen, genoemd in Bijlage IV, kan het in het voorgaande lid bedoelde theoretische bedrag worden berekend op basis van en tot hoogstens het bedrag van de volledige uitkering :
(i) bij invaliditeit of overlijden, naar verhouding van de totale duur van de tijdvakken van verzekering en van wonen, welke door de belanghebbende of de overledene vóór het intreden van de verzekerde gebeurtenis zijn vervuld krachtens de wettelijke regelingen van alle betrokken Verdragsluitende Partijen en overeenkomstig artikel 28 in aanmerking zijn genomen tot twee derde deel van het aantal jaren, liggende tussen het tijdstip waarop de belanghebbende of de overledene de zestienjarige leeftijd heeft bereikt en het tijdstip waarop de arbeidsongeschiktheid met daarop volgende invaliditeit is ingetreden, onderscheidenlijk het tijdstip waarop het overlijden heeft plaatsgevonden, zonder rekening te houden met jaren na het bereiken van de pensioengerechtigde leeftijd;
(ii) bij ouderdom, naar verhouding van de totale duur van de tijdvakken van verzekering en van wonen, welke door de belanghebbende zijn vervuld krachtens de wettelijke regelingen van alle betrokken Verdragsluitende Partijen en overeenkomstig artikel 28 in aanmerking zijn genomen, tot 30 jaar, zonder rekening te houden met jaren na het bereiken van de pensioengerechtigde leeftijd.
4. Op basis van het overeenkomstig het tweede, respectievelijk het derde lid van dit artikel berekende theoretische bedrag stelt bedoeld orgaan vervolgens het werkelijke bedrag van de uitkering welke het aan de belanghebbende verschuldigd is, vast naar verhouding van de duur van de tijdvakken van verzekering of wonen, welke vóór het intreden van de verzekerde gebeurtenis krachtens de door dit orgaan toegepaste wettelijke regeling zijn vervuld, tot de totale duur van de tijdvakken van verzekering en wonen, welke vóór het intreden van de verzekerde gebeurtenis krachtens de wettelijke regelingen van alle betrokken Verdragsluitende Partijen zijn vervuld.
5. Ingeval volgens de wettelijke regeling van een Verdragsluitende Partij het bedrag van de uitkeringen of van bepaalde bestanddelen van uitkeringen evenredig is aan de duur van de vervulde tijdvakken van verzekering of wonen, kan het bevoegde orgaan van deze Partij deze uitkeringen of bestanddelen van uitkeringen rechtstreeks berekenen en daarbij alleen rekening houden met de tijdvakken welke krachtens de door dit orgaan toegepaste wettelijke regeling zijn vervuld, zonder dat de leden 2 tot en met 4 van dit artikel worden toegepast.
 Art.    30 . 1. De berekening van het in artikel 29, tweede lid, bedoelde theoretische bedrag vindt als volgt plaats :
a) indien volgens de wettelijke regeling van een Verdragsluitende Partij voor de berekening van de uitkeringen wordt uitgegaan van gemiddelde verdiensten, van een gemiddelde premie of bijdrage, van een gemiddelde verhoging of van de verhouding welke gedurende de tijdvakken van verzekering tussen de brutoverdiensten van de betrokkene en de gemiddelde brutoverdiensten van alle verzekerden met uitzondering van de leerlingen heeft bestaan, worden deze gemiddelden of verhoudingsgetallen door het bevoegde orgaan van deze Partij uitsluitend vastgesteld op grond van de krachtens de wettelijke regeling van bedoelde Partij vervulde tijdvakken of van de door de betrokkene gedurende deze tijdvakken genoten brutoverdiensten;
b) indien volgens de wettelijke regeling van een Verdragsluitende Partij voor de berekening van de uitkeringen wordt uitgegaan van het bedrag van de verdiensten, premies of bijdragen of eventuele verhogingen, worden de door het bevoegde orgaan van die Partij in aanmerking te nemen verdiensten, premies of bijdragen, of verhogingen, ten aanzien van de krachtens de wettelijke regelingen van andere Verdragsluitende Partijen vervulde tijdvakken vastgesteld op grond van het gemiddelde van de verdiensten, premies of bijdragen, of verhogingen welke betrekking hebben op krachtens de wettelijke regeling van eerstbedoelde Partij vervulde tijdvakken;
c) indien volgens de wettelijke regeling van een Verdragsluitende Partij voor de berekening van de uitkeringen wordt uitgegaan van forfaitaire verdiensten of een vast bedrag, zijn de door het bevoegde orgaan van die Partij in aanmerking te nemen verdiensten of is het door dit orgaan in aanmerking te nemen bedrag, ten aanzien van de krachtens de wettelijke regelingen van andere Verdragsluitende Partijen vervulde tijdvakken, gelijk aan de forfaitaire verdiensten of het vaste bedrag of eventueel aan het gemiddelde van de forfaitaire verdiensten of van de vaste bedragen welke betrekking hebben op de krachtens de wettelijke regeling van eerstbedoelde Partij vervulde tijdvakken;
d) indien volgens de wettelijke regeling van een Verdragsluitende Partij bij de berekening van de uitkeringen voor bepaalde tijdvakken wordt uitgegaan van het bedrag van de verdiensten en voor andere tijdvakken van forfaitaire verdiensten of van een vast bedrag, houdt het bevoegde orgaan van deze Partij ten aanzien van de krachtens de wettelijke regelingen van andere Verdragsluitende Partijen vervulde tijdvakken rekening met de overeenkomstig dit lid sub b) onderscheidenlijk sub c) vastgestelde verdiensten of bedragen; indien bij de berekening van de uitkeringen voor alle krachtens de wettelijke regeling van eerstbedoelde Partij vervulde tijdvakken wordt uitgegaan van forfaitaire verdiensten of een vast bedrag, zijn de door het bevoegde orgaan van deze Partij in aanmerking te nemen verdiensten, ten aanzien van de krachtens de wettelijke regelingen van andere Verdragsluitende Partijen vervulde tijdvakken, gelijk aan de fictieve verdiensten welke met deze forfaitaire verdiensten of dit vaste bedrag overeenkomen.
2. Indien de wettelijke regeling van een Verdragsluitende Partij voorschriften bevat inzake de aanpassing van de voor de berekening der uitkering in aanmerking genomen bestanddelen aan het loon- of prijsniveau, zijn deze voorschriften in voorkomend geval van toepassing op de bestanddelen waarmede het bevoegde orgaan van deze Partij ten aanzien van de krachtens de wettelijke regelingen van andere Verdragsluitende Partijen vervulde tijdvakken overeenkomstig het vorige lid rekening heeft gehouden.
3. Indien ingevolge de wettelijke regeling van een Verdragsluitende Partij het bedrag van de uitkeringen wisselt naargelang van het aantal gezinsleden, houdt het bevoegde orgaan van deze Partij eveneens rekening met de gezinsleden die op het grondgebied van een andere Verdragsluitende Partij wonen, alsof zij op het grondgebied van eerstbedoelde Partij woonden.
 Art.    31 . 1. Indien de totale duur van de krachtens de wettelijke regeling van een Verdragsluitende Partij vervulde tijdvakken van verzekering of wonen minder dan een jaar bedraagt en indien, uitsluitend rekening houdende met deze tijdvakken, geen enkel recht op uitkeringen krachtens die wettelijke regeling bestaat, is het orgaan van die Partij, ongeacht het bepaalde in artikel 29, niet verplicht op grond van bedoelde tijdvakken uitkeringen toe te kennen.
2. Voor de toepassing van artikel 29, met uitzondering van het vierde lid, wordt met de in het vorige lid bedoelde tijdvakken wel rekening gehouden door het orgaan van elk der andere betrokken Verdragsluitende Partijen.
3. Ingeval toepassing van het eerste lid van dit artikel echter tot gevolg zou hebben dat alle betrokken organen van hun verplichting tot het toekennen van uitkeringen worden ontheven, worden de uitkeringen uitsluitend toegekend op grond van de wettelijke regeling van de laatste Verdragsluitende Partij aan de voorwaarden waarvan de betrokkene met inachtneming van artikel 28 voldoet, alsof alle in het eerste lid van dit artikel bedoelde tijdvakken krachtens de wettelijke regeling van deze Partij waren vervuld.
 Art.    32 . 1. Indien de totale duur van de krachtens de wettelijke regeling van een Verdragsluitende Partij vervulde tijdvakken van verzekering of wonen ten minste een jaar maar minder dan vijf jaren bedraagt, is het orgaan van deze Partij, ongeacht het bepaalde in artikel 29, niet verplicht op grond van bedoelde tijdvakken ouderdomsuitkeringen toe te kennen.
2. Voor de toepassing van artikel 29 wordt met de in het vorige lid bedoelde tijdvakken door het orgaan van de Verdragsluitende Partij, krachtens de wettelijke regeling waarvan de betrokkene het langste tijdvak van verzekering of wonen heeft vervuld, rekening gehouden, alsof deze tijdvakken krachtens de wettelijke regeling van die Partij waren vervuld. Ingeval, volgens deze regel, bedoelde tijdvakken door meer dan één orgaan in aanmerking zouden moeten worden genomen, worden zij in aanmerking genomen door het orgaan van de Verdragsluitende Partij aan de wettelijke regeling waarvan de betrokkene laatstelijk onderworpen is geweest.
3. Het in het eerste lid van dit artikel bedoelde orgaan maakt aan het in het tweede lid bedoelde orgaan, ter finale kwijting, een som ineens over, die gelijk is aan het tienvoud van het jaarbedrag van het uitkeringsgedeelte dat laatstbedoeld orgaan overeenkomstig artikel 29 dient te verlenen op grond van de tijdvakken welke krachtens de door het eerstbedoelde orgaan toegepaste wettelijke regeling zijn vervuld. De bevoegde autoriteiten van de betrokken Verdragsluitende Partijen kunnen overeenkomen hun geldelijke verplichtingen met betrekking tot deze tijdvakken op andere wijze te regelen.
4. Ingeval toepassing van het eerste lid van dit artikel echter tot gevolg zou hebben dat alle betrokken organen van hun verplichting tot het toekennen van uitkeringen worden ontheven, worden de uitkeringen overeenkomstig artikel 29 toegekend.
5. Ingeval gelijktijdige toepassing van artikel 31, eerste lid, en het eerste lid van dit artikel tot gevolg zou hebben dat alle betrokken organen van hun verplichting tot het toekennen van uitkeringen worden ontheven, worden de uitkeringen overeenkomstig artikel 29 toegekend, onverminderd het bepaalde in artikel 31, eerste en tweede lid.
6. De toepassing van de vorige leden van dit artikel tussen twee of meer Verdragsluitende Partijen is afhankelijk van het sluiten van bilaterale of multilaterale overeenkomsten tussen deze Partijen en beperkt zich tot die gevallen, waarin de betrokkenen uitsluitend aan de wettelijke regelingen van deze Partijen onderworpen zijn geweest.
 Art.    33 . 1. Indien de betrokkene met inachtneming van artikel 28 op een bepaald tijdstip niet ten volle voldoet aan de voorwaarden welke door de wettelijke regelingen van alle betrokken Verdragsluitende Partijen worden gesteld, doch uitsluitend voldoet aan de voorwaarden van één of meer van deze wettelijke regelingen, zijn de volgende bepalingen van toepassing :
a) het bedrag van de verschuldigde uitkeringen wordt door elk van de bevoegde organen welke een wettelijke regeling toepassen aan de voorwaarden waarvan is voldaan, berekend overeenkomstig artikel 29, tweede tot en met vierde lid, onderscheidenlijk vijfde lid;
b) indien evenwel :
(i) de betrokkene voldoet aan de voorwaarden van ten minste twee wettelijke regelingen zonder dat een beroep behoeft te worden gedaan op de tijdvakken van verzekering of wonen welke vervuld zijn krachtens de wettelijke regelingen aan de voorwaarden waarvan niet is voldaan, wordt voor de toepassing van artikel 29, tweede tot en met vierde lid, met deze tijdvakken geen rekening gehouden;
(ii) de betrokkene voldoet aan de voorwaarden van één enkele wettelijke regeling, zonder dat een beroep behoeft te worden gedaan op het bepaalde in artikel 28, wordt het bedrag van de verschuldigde uitkering uitsluitend berekend overeenkomstig de wettelijke regeling aan de voorwaarden waarvan is voldaan, en uitsluitend rekening houdend met de krachtens deze wettelijke regeling vervulde tijdvakken.
2. In het in het voorgaande lid bedoelde geval worden de krachtens één of meer van de betrokken wettelijke regelingen toegekende uitkeringen ambtshalve opnieuw berekend overeenkomstig artikel 29 tweede tot en met vierde lid, onderscheidenlijk vijfde lid, naarmate aan de door één of meer van de andere betrokken wettelijke regelingen gestelde voorwaarden wordt voldaan, eventueel met inachtneming van artikel 28.
3. De krachtens de wettelijke regelingen van twee of meer Verdragsluitende Partijen toegekende uitkeringen worden overeenkomstig het eerste lid van dit artikel op verzoek van de belanghebbenden opnieuw berekend, wanneer niet meer aan de door één of meer van deze wettelijke regelingen gestelde voorwaarden wordt voldaan.
 Art.    34 . 1. Indien het bedrag van de uitkeringen waarop de betrokkene zonder toepassing van de artikelen 28 tot en met 33 krachtens de wettelijke regeling van een Verdragsluitende Partij aanspraak zou kunnen maken, hoger is dan het totale bedrag van de overeenkomstig deze artikelen verschuldigde uitkeringen, is het bevoegde orgaan van deze Partij verplicht hem een aanvulling te verlenen, welke gelijk is aan het verschil tussen die beide bedragen. Deze aanvulling komt geheel voor rekening van dit orgaan.
2. In geval van toepassing van het vorige lid aan de betrokkene aanvullingen zouden moeten worden toegekend door de organen van twee of meer Verdragsluitende Partijen, heeft hij uitsluitend recht op de hoogste aanvulling. De lasten van deze aanvulling worden omgeslagen over de bevoegde organen van deze Verdragsluitende Partijen, naar verhouding van het bedrag van de aanvulling dat elk van deze organen verschuldigd zou zijn indien het het enige daarbij betrokken orgaan was, tot het totale bedrag van de aanvullingen welke al deze organen zouden moeten verlenen.
3. De in de vorige leden van dit artikel bedoelde aanvulling wordt beschouwd als een bestanddeel van de uitkeringen, verleend door het orgaan dat de aanvulling verschuldigd is. Het bedrag van deze aanvulling wordt voor eens en altijd vastgesteld, behoudens het geval dat artikel 33, tweede of derde lid, zou moeten worden toegepast.
 AFDELING 2.  _ Bijzondere bepalingen voor invaliditeit.
 Art.    35 . 1. Ingeval de invaliditeit van degene, die uitkeringen op grond van de wettelijke regeling van één enkele Verdragsluitende Partij geniet, toeneemt, zijn de volgende bepalingen van toepassing :
a) indien de betrokkene, sedert hij uitkeringen geniet, niet aan de wettelijke regeling van een andere Verdragsluitende Partij onderworpen is geweest, is het bevoegde orgaan van eerstbedoelde Partij verplicht uitkeringen toe te kennen, volgens de door dit orgaan toegepaste wettelijke regeling, daarbij rekening houdende met de toeneming van de invaliditeit;
b) indien de betrokkene, sedert hij uitkeringen geniet, aan de wettelijke regelingen van één of meer andere Verdragsluitende Partijen onderworpen is geweest, worden hem uitkeringen toegekend overeenkomstig de artikelen 28 tot en met 34, daarbij rekening houdende met de toeneming van de invaliditeit;
c) in het in de vorige alinea bedoelde geval wordt het tijdstip waarop de toeneming van de invaliditeit is vastgesteld, beschouwd als het tijdstip waarop de verzekerde gebeurtenis zich heeft voorgedaan;
d) indien de betrokkene, in het onder b) van dit lid bedoelde geval, geen recht op uitkeringen van het orgaan van een andere Verdragsluitende Partij heeft, is het bevoegde orgaan van de eerstbedoelde Partij verplicht uitkeringen toe te kennen volgens de door dit orgaan toegepaste wettelijke regeling, daarbij rekening houdende met de toeneming van de invaliditeit.
2. Ingeval de invaliditeit van degene, die uitkeringen op grond van de wettelijke regelingen van twee of meer Verdragsluitende Partijen geniet, toeneemt, worden hem uitkeringen toegekend overeenkomstig de artikelen 28 tot en met 34, daarbij rekening houdende met de toeneming van de invaliditeit. Het bepaalde onder c) van het vorige lid is van overeenkomstige toepassing.
 Art.    36 . 1. Indien de betaling van uitkeringen na schorsing moet worden hervat, geschiedt dit door het orgaan of door de organen welke de uitkeringen verschuldigd was of waren op het tijdstip waarop zij werden geschorst, onverminderd het bepaalde in artikel 37.
2. Indien na intrekking van de uitkeringen de toestand van de betrokkene hernieuwde toekenning van uitkeringen rechtvaardigt, worden deze overeenkomstig de artikelen 28 tot en met 34 toegekend.
 Art.    37 . 1. De invaliditeitsuitkeringen worden eventueel in ouderdomsuitkeringen omgezet op de voorwaarden gesteld door de wettelijke regeling of de wettelijke regelingen krachtens welke zij zijn toegekend, en overeenkomstig de artikelen 28 tot en met 34.
2. Wanneer degene die in het genot is van invaliditeitsuitkeringen, verkregen krachtens de wettelijke regeling van één of meer Verdragsluitende Partijen, aanspraak kan maken op ouderdomsuitkeringen, blijft, in het in artikel 33 bedoelde geval, elk orgaan dat invaliditeitsuitkeringen verschuldigd is, aan deze rechthebbende ook verder de uitkeringen verlenen waarop hij krachtens de door dat orgaan toegepaste wettelijke regeling recht heeft, en wel tot het tijdstip waarop het vorige lid door dit orgaan kan worden toegepast.
 HOOFDSTUK 3.  _ Arbeidsongevallen en beroepsziekten.
 Art.    38 . 1. Werknemers die op het grondgebied van een andere Verdragsluitende Partij dan de bevoegde Staat wonen en door een arbeidsongeval of een beroepsziekte worden getroffen, hebben op het grondgebied van de Verdragsluitende Partij waarop zij wonen, recht op :
a) verstrekkingen, welke voor rekening van het bevoegde orgaan door het orgaan van de woonplaats worden verleend volgens de door laatstbedoeld orgaan toegepaste wettelijke regeling, alsof deze werknemers bij dat orgaan waren aangesloten;
b) uitkeringen, welke door het bevoegde orgaan worden verleend volgens de door dit orgaan toegepaste wettelijke regeling, alsof deze werknemers op het grondgebied van de bevoegde Staat woonden. Na overeenstemming tussen het bevoegde orgaan en het orgaan van de woonplaats kunnen evenwel de uitkeringen eveneens door bemiddeling van laatstbedoeld orgaan voor rekening van het bevoegde orgaan worden verleend.
2. De prestaties mogen aan grensarbeiders door het bevoegde orgaan ook op het grondgebied van de bevoegde Staat worden verleend volgens de wettelijke regeling van deze Staat, alsof zij op het grondgebied ervan woonden.
3. Indien in dit artikel bedoelde werknemers, behoudens grensarbeiders, op het grondgebied van de bevoegde Staat verblijven, hebben zij recht op prestaties volgens de wettelijke regeling van deze Staat, alsof zij op het grondgebied ervan woonden, zelfs indien zij vóór de aanvang van hun verblijf reeds prestaties hebben genoten.
4. Indien in dit artikel bedoelde werknemers hun woonplaats naar het grondgebied van de bevoegde Staat overbrengen, hebben zij recht op prestaties volgens de wettelijke regeling van deze Staat, zelfs indien zij vóór de overbrenging van hun woonplaats reeds prestaties hebben genoten.
 Art.    39 . Het ongeval op weg van of naar het werk dat op het grondgebied van een andere Verdragsluitende Partij dan de bevoegde Staat heeft plaatsgevonden, wordt geacht op het grondgebied van de bevoegde Staat te hebben plaatsgevonden.
 Art.    40 . 1. Degenen die door een arbeidsongeval of een beroepsziekte zijn getroffen en
a) op het grondgebied van een andere Verdragsluitende Partij dan de bevoegde Staat verblijven, of
b) nadat zij voor rekening van het bevoegde orgaan in het genot van prestaties zijn gesteld, van dit orgaan toestemming hebben ontvangen om terug te keren naar het grondgebied van een andere Verdragsluitende Partij dan de bevoegde Staat, waarop zij wonen, of om hun woonplaats naar het grondgebied van een andere Verdragsluitende Partij dan de bevoegde Staat over te brengen, of
c) van het bevoegde orgaan toestemming hebben ontvangen om zich naar het grondgebied van een andere Verdragsluitende Partij dan de bevoegde Staat te begeven teneinde aldaar een voor hun gezondheidstoestand passende behandeling te ondergaan, hebben recht op :
(i) verstrekkingen, welke voor rekening van het bevoegde orgaan door het orgaan van de woon- of verblijfplaats worden verleend volgens de door laatstbedoeld orgaan toegepaste wettelijke regeling, alsof zij daarbij waren aangesloten, doch gedurende ten hoogste het tijdvak dat eventueel in de wettelijke regeling van de bevoegde Staat is vastgesteld;
(ii) uitkeringen, welke door het bevoegde orgaan worden verleend volgens de door dit orgaan toegepaste wettelijke regeling, alsof zij zich op het grondgebied van de bevoegde Staat bevonden. Na overeenstemming tussen het bevoegde orgaan en het orgaan van de woon- of verblijfplaats kunnen evenwel de uitkeringen eveneens door bemiddeling van laatstbedoeld orgaan voor rekening van het bevoegde orgaan worden verleend.
2.
a) De sub b) van het vorige lid bedoelde toestemming mag slechts worden geweigerd indien verplaatsing van de betrokkene nadelig is voor zijn gezondheidstoestand of voor het ondergaan van een geneeskundige behandeling;
b) De sub c) van het vorige lid bedoelde toestemming mag niet worden geweigerd wanneer de desbetreffende behandeling niet op het grondgebied van de Verdragsluitende Partij waarop hij woont, aan de betrokkene kan worden gegeven.
 Art.    41 . In de in artikel 38, eerste lid, en artikel 40, eerste lid, bedoelde gevallen kunnen de bevoegde autoriteiten van twee of meer Verdragsluitende Partijen overeenkomen om het verlenen van prothesen, hulpmiddelen van grotere omvang en andere belangrijke verstrekkingen afhankelijk te stellen van de toestemming van het bevoegde orgaan.
 Art.    42 . 1. Indien de wettelijke regeling van de bevoegde Staat voorziet in het dragen van de kosten van vervoer van de getroffene naar zijn woning of naar het ziekenhuis, worden de kosten van vervoer van de getroffene naar een overeenkomstige plaats op het grondgebied van een andere Verdragsluitende Partij, waarop de getroffene woont, door het bevoegde orgaan gedragen volgens de door dit orgaan toegepaste wettelijke regeling, mits het orgaan vooraf toestemming tot dit vervoer heeft verleend, waarbij het naar behoren rekening houdt met de daarvoor geldende redenen.
2. Indien de wettelijke regeling van de bevoegde Staat voorziet in het dragen van de kosten van vervoer van het stoffelijk overschot van de getroffene naar de begraafplaats, worden de kosten van vervoer van het stoffelijk overschot naar de begraafplaats op het grondgebied van een andere Verdragsluitende Partij, waarop de getroffene woonde, door het bevoegde orgaan gedragen, volgens de door dit orgaan toegepaste wettelijke regeling.
3. De toepassing van de vorige leden van dit artikel tussen twee of meer Verdragsluitende Partijen is afhankelijk van het sluiten van bilaterale of multilaterale overeenkomsten tussen deze Partijen. Bij deze overeenkomsten worden de groepen personen op wie deze leden van toepassing zijn vastgesteld, alsmede de wijze waarop de kosten van vervoer over de betrokken Verdragsluitende Partijen worden omgeslagen.
 Art.    43 . 1. Indien op het grondgebied van de Verdragsluitende Partij waarop de getroffene zich bevindt, geen verzekering tegen arbeidsongevallen of beroepsziekten bestaat, of indien een dergelijke verzekering wel bestaat doch niet voorziet in een orgaan dat verantwoordelijk is voor het verlenen van verstrekkingen, worden deze verstrekkingen verleend door het orgaan van de woon- of verblijfplaats dat voor het verlenen van verstrekkingen in geval van ziekte verantwoordelijk is.
2. Indien de wettelijke regeling van de bevoegde Staat het geheel kosteloos verlenen van verstrekkingen afhankelijk stelt van gebruikmaking van de door de werkgever opgerichte medische dienst, worden de verstrekkingen welke in de in artikel 38, eerste lid, en artikel 40, eerste lid, bedoelde gevallen worden verleend, geacht door een dergelijke medische dienst te zijn verleend.
3. Indien de wettelijke regeling van de bevoegde Staat een regeling kent betreffende de verplichtingen van de werkgever, worden de verstrekkingen welke in de in artikel 38, eerste lid, en artikel 40, eerste lid, bedoelde gevallen worden verleend, geacht op verzoek van het bevoegde orgaan te zijn verleend.
4. Indien volgens de wettelijke regeling van een Verdragsluitende Partij bij de vaststelling van de mate van ongeschiktheid uitdrukkelijk of stilzwijgend rekening wordt gehouden met vroeger voorgekomen arbeidsongevallen of beroepsziekten, houdt het bevoegde orgaan van deze Partij daartoe eveneens rekening met vroeger volgens de wettelijke regeling van iedere andere Verdragsluitende Partij erkende arbeidsongevallen en beroepsziekten, alsof zij onder de door het bevoegde orgaan toegepaste wettelijke regeling waren voorgekomen.
 Art.    44 . 1. Indien de door het orgaan van de woon- of verblijfplaats toegepaste wettelijke regeling meer dan één stelsel voor het verlenen van schadeloosstellingen kent, worden in de in artikel 38, eerste lid, en artikel 40, eerste lid, bedoelde gevallen de voor het verlenen van verstrekkingen van toepassing zijnde bepalingen van het algemene stelsel, of, bij ontstentenis daarvan, die van het stelsel dat voor de werknemers in de industrie geldt, gevolgd.
2. Indien in de wettelijke regeling van een Verdragsluitende Partij een maximale duur voor het verlenen van prestaties is vastgesteld, mag het orgaan dat deze wettelijke regeling toepast, eventueel rekening houden met het tijdvak waarover voor hetzelfde arbeidsongeval of dezelfde beroepsziekte door het orgaan van een andere Verdragsluitende Partij reeds prestaties werden verleend.
 Art.    45 . 1. Indien ingevolge de wettelijke regeling van een Verdragsluitende Partij voor de berekening van de uitkeringen gemiddelde verdiensten als grondslag worden genomen, stelt het bevoegde orgaan van deze Partij deze gemiddelde verdiensten uitsluitend vast op basis van de verdiensten welke gedurende de krachtens bedoelde wettelijke regeling vervulde tijdvakken zijn uitbetaald.
2. Indien ingevolge de wettelijke regeling van een Verdragsluitende Partij voor de berekening van de uitkeringen wordt uitgegaan van forfaitaire verdiensten, houdt het bevoegde orgaan van deze Partij uitsluitend rekening met de forfaitaire verdiensten of eventueel met het gemiddelde van de forfaitaire verdiensten welke betrekking hebben op de krachtens bedoelde wettelijke regeling vervulde tijdvakken.
3. Indien ingevolge de wettelijke regeling van een Verdragsluitende Partij het bedrag van de uitkeringen wisselt naargelang van het aantal gezinsleden, houdt het bevoegde orgaan van deze Partij eveneens rekening met de gezinsleden die op het grondgebied van een andere Verdragsluitende Partij wonen, alsof zij op het grondgebied van eerstbedoelde Partij woonden.
 Art.    46 . 1. Wanneer iemand die door een beroepsziekte getroffen is, onder de wettelijke regeling van twee of meer Verdragsluitende Partijen werkzaamheden heeft verricht, waardoor deze ziekte kan zijn ontstaan, worden de uitkeringen waarop deze getroffene of zijn nagelaten betrekkingen aanspraak kunnen maken, uitsluitend toegekend op grond van de wettelijke regeling van de laatste van deze Verdragsluitende Partijen aan de voorwaarden waarvan zij blijken te voldoen, eventueel met inachtneming van het tweede, derde en vierde lid van dit artikel.
2. Indien de wettelijke regeling van een Verdragsluitende Partij het recht op uitkeringen wegens beroepsziekte afhankelijk stelt van de voorwaarde dat de desbetreffende ziekte het eerst op het grondgebied van die Partij medisch is vastgesteld, wordt deze voorwaarde geacht te zijn vervuld wanneer deze ziekte het eerst op het grondgebied van een andere Verdragsluitende Partij is vastgesteld.
3. Indien de wettelijke regeling van een Verdragsluitende Partij het recht op uitkeringen wegens beroepsziekte uitdrukkelijk of stilzwijgend afhankelijk stelt van de voorwaarde dat de desbetreffende ziekte is vastgesteld binnen een bepaalde termijn na beëindiging van de laatste werkzaamheden waardoor een dergelijke ziekte kon ontstaan, houdt het bevoegde orgaan van deze Partij, wanneer het nagaat op welk tijdstip die laatste werkzaamheden werden verricht, voor zover nodig rekening met gelijksoortige werkzaamheden welke onder de wettelijke regeling van iedere andere Verdragsluitende Partij zijn verricht, alsof zij onder de wettelijke regeling van eerstbedoelde Partij waren verricht.
4. Indien de wettelijke regeling van een Verdragsluitende Partij het recht op uitkeringen wegens beroepsziekte uitdrukkelijk of stilzwijgend afhankelijk stelt van de voorwaarde dat gedurende een bepaalde tijd werkzaamheden waardoor de desbetreffende ziekte kon ontstaan, werden verricht, houdt het bevoegde orgaan van deze Partij, voor zover nodig met het oog op de samentelling van tijdvakken, rekening met de tijdvakken waarin dergelijke werkzaamheden onder de wettelijke regeling van iedere andere Verdragsluitende Partij werden verricht.
5. De toepassing van het derde en vierde lid van dit artikel tussen twee of meer Verdragsluitende Partijen is afhankelijk van het sluiten van bilaterale of multilaterale overeenkomsten tussen deze Partijen. Bij deze overeenkomsten worden de beroepsziekten waarop genoemde leden van toepassing zijn, vastgesteld, alsmede de wijze waarop de lasten van de uitkeringen over de betrokken Verdragsluitende Partij worden omgeslagen.
 Art.    47 . Wanneer iemand die door een beroepsziekte getroffen is schadeloosstelling geniet of genoten heeft voor rekening van het orgaan van een Verdragsluitende Partij en hij, ingeval deze ziekte verergert, aanspraak maakt op uitkeringen bij het orgaan van een andere Verdragsluitende Partij, zijn de volgende bepalingen van toepassing :
a) indien de getroffene onder de wettelijke regeling van de tweede Partij geen werkzaamheden heeft uitgeoefend welke de desbetreffende beroepsziekte kunnen veroorzaken of verergeren, dient het bevoegde orgaan van de eerste Partij de uitkeringen voor zijn rekening te nemen volgens de door dit orgaan toegepaste wettelijke regeling, waarbij rekening wordt gehouden met de verergering;
b) indien de getroffene onder de wettelijke regeling van de tweede Partij wel zodanige werkzaamheden heeft uitgeoefend, dient het bevoegde orgaan van de eerste Partij de uitkeringen voor zijn rekening te nemen volgens de door dit orgaan toegepaste wettelijke regeling, waarbij het geen rekening houdt met de verergering; het bevoegde orgaan van de tweede Partij kent de betrokkene een aanvulling toe, ter hoogte van het verschil tussen het bedrag van de uitkeringen welke na de verergering verschuldigd zijn en het bedrag van de uitkeringen welke vóór de verergering overeenkomstig de door dit orgaan toegepaste wettelijke regeling verschuldigd zouden zijn geweest, indien de desbetreffende beroepsziekte zich onder de wettelijke regeling van deze Partij had voorgedaan.
 Art.    48 . 1. Het bevoegde orgaan is verplicht het bedrag van de ingevolge artikel 38, eerste lid, en artikel 40, eerste lid, voor zijn rekening verleende verstrekkingen te vergoeden.
2. De in het vorige lid bedoelde vergoedingen worden vastgesteld en vinden plaats volgens tussen de bevoegde autoriteiten van de Verdragsluitende Partijen overeen te komen regelingen.
3. Twee of meer Verdragsluitende Partijen kunnen overeenkomen dat van iedere vergoeding tussen de onder hun bevoegdheid vallende organen wordt afgezien.
 HOOFDSTUK 4.  _ Overlijden (uitkeringen).
 Art.    49 . 1. Indien de wettelijke regeling van een Verdragsluitende Partij het verkrijgen, het behoud of het herstel van het recht op uitkeringen bij overlijden afhankelijk stelt van de vervulling van tijdvakken van verzekering, houdt het orgaan dat deze wettelijke regeling toepast daartoe, voor zover nodig, met het oog op de samentelling van tijdvakken, rekening met de tijdvakken van verzekering welke krachtens de wettelijke regeling van iedere andere Verdragsluitende Partij zijn vervuld, alsmede, in voorkomend geval, met de tijdvakken van wonen welke na de zestienjarige leeftijd krachtens de wettelijke regeling van niet-contributieve aard van iedere andere Verdragsluitende Partij zijn vervuld, alsof het tijdvakken van verzekering betrof welke krachtens de wettelijke regeling van eerstbedoelde Partij waren vervuld.
2. Indien de wettelijke regeling van een Verdragsluitende Partij het verkrijgen, het behoud of het herstel van het recht op uitkeringen bij overlijden afhankelijk stelt van de vervulling van tijdvakken van wonen, houdt het orgaan dat deze wettelijke regeling toepast daartoe, voor zover nodig, met het oog op de samenstelling van tijdvakken, rekening met de tijdvakken van verzekering welke krachtens de wettelijke regeling van iedere andere Verdragsluitende Partij zijn vervuld, alsmede, in voorkomend geval, met de tijdvakken van wonen welke na de zestienjarige leeftijd krachtens de wettelijke regeling van niet-contributieve aard van iedere andere Verdragsluitende Partij zijn vervuld, alsof het tijdvakken van wonen betrof welke krachtens de wettelijke regeling van eerstbedoelde Partij waren vervuld.
 Art.    50 . 1. Wanneer een persoon is overleden op het grondgebied van een andere Verdragsluitende Partij dan de bevoegde Staat, wordt het overlijden geacht te hebben plaatsgevonden op het grondgebied van de bevoegde Staat.
2. Het bevoegde orgaan dient de uitkeringen bij overlijden welke krachtens de door dit orgaan toegepaste wettelijke regeling verschuldigd zijn, toe te kennen zelfs indien de rechthebbende op het grondgebied van een andere Verdragsluitende Partij dan de bevoegde Staat woont.
3. De vorige leden van dit artikel zijn eveneens van toepassing wanneer het overlijden het gevolg is van een arbeidsongeval of een beroepsziekte.
 HOOFDSTUK 5.  _ Werkloosheid.
 Art.    51 . 1. Indien de wettelijke regeling van een Verdragsluitende Partij het verkrijgen, het behoud of het herstel van het recht op uitkeringen afhankelijk stelt van de vervulling van tijdvakken van verzekering, houdt het orgaan dat deze wettelijke regeling toepast, daartoe, voor zover nodig, met het oog op de samentelling van tijdvakken, rekening met de tijdvakken van verzekering, van dienstbetrekking of van beroepswerkzaamheden welke krachtens de wettelijke regeling van iedere andere Verdragsluitende Partij zijn vervuld, alsof het tijdvakken van verzekering betrof welke krachtens de wettelijke regeling van eerstbedoelde Partij waren vervuld, op voorwaarde echter dat, indien het tijdvakken van dienstbetrekking of beroepswerkzaamheden betreft, deze tijdvakken als tijdvakken van verzekering zouden zijn beschouwd indien zij krachtens laatstbedoelde wettelijke regeling waren vervuld.
2. Indien de wettelijke regeling van een Verdragsluitende Partij de toekenning van uitkeringen afhankelijk stelt van de vervulling van tijdvakken van dienstbetrekking, van beroepswerkzaamheden of van wonen, houdt het orgaan dat deze wettelijke regeling toepast daartoe, voor zover nodig, met het oog op de samentelling van tijdvakken, rekening met de tijdvakken van verzekering, van dienstbetrekking of van beroepswerkzaamheden welke krachtens de wettelijke regeling van iedere andere Verdragsluitende Partij zijn vervuld, alsof het tijdvakken van dienstbetrekking, van beroepswerkzaamheden of van wonen betrof welke krachtens de wettelijke regeling van eerstbedoelde Partij waren vervuld.
3. Indien de wettelijke regeling van een Verdragsluitende Partij de toekenning van bepaalde uitkeringen afhankelijk stelt van de voorwaarde dat de tijdvakken van verzekering in een aan een bijzonder stelsel onderworpen beroep zijn vervuld, wordt voor de toekenning van deze uitkeringen slechts rekening gehouden met de tijdvakken welke krachtens de wettelijke regelingen van andere Verdragsluitende Partijen zijn vervuld, indien deze tijdvakken krachtens een overeenkomstig stelsel, of bij afwezigheid daarvan, in hetzelfde beroep zijn vervuld. Indien de belanghebbende, met inachtneming van de aldus vervulde tijdvakken, niet voldoet aan de voor het recht op bedoelde uitkeringen gestelde voorwaarden, wordt met deze tijdvakken rekening gehouden voor de toekenning van uitkeringen volgens het algemene stelsel.
4. Toepassing van de vorige leden van dit artikel wordt afhankelijk gesteld van de voorwaarde dat op de belanghebbende laatselijk de wettelijke regeling van de Verdragsluitende Partij op grond waarvan de uitkeringen worden aangevraagd, van toepassing is geweest, behalve in de gevallen, bedoeld in artikel 53, eerste lid, sub a), (ii), en b), (ii).
 Art.    52 . Werklozen die ten aanzien van de vervulling van tijdvakken van verzekering, van dienstbetrekking, van beroepswerkzaamheden of van wonen, eventueel met inachtneming van artikel 51 voldoen aan de door de wettelijke regeling van een Verdragsluitende Partij gestelde voorwaarden voor het recht op uitkeringen en hun woonplaats naar het grondgebied van een andere Verdragsluitende Partij overbrengen, worden eveneens geacht te voldoen aan de in dit opzicht door de wettelijke regeling van laatstbedoelde Partij gestelde voorwaarden voor het recht op uitkering, mits zij binnen dertig dagen na het overbrengen van hun woonplaats een aanvraag bij het orgaan van hun nieuwe woonplaats indienen. De uitkeringen worden door het orgaan van de woonplaats verleend volgens de door dit orgaan toegepaste wettelijke regeling en voor rekening van het bevoegde orgaan van eerstbedoelde Partij.
 Art.    53 . 1. Onverminderd het bepaalde in artikel 52, heeft een werkloze die tijdens het verrichten van zijn laatste werkzaamheden op het grondgebied van een andere Verdragsluitende Partij dan de bevoegde Staat woonde, recht op uitkeringen overeenkomstig de volgende bepalingen :
a)
(i) een grensarbeider die in de onderneming waarin hij werkzaam is, gedeeltelijk of door onvoorziene omstandigheden werkloos is, heeft, eventueel met inachtneming van artikel 51, recht op uitkeringen volgens de wettelijke regeling van de bevoegde Staat, alsof hij op het grondgebied van die Staat woonde; deze uitkeringen worden door het bevoegde orgaan verleend;
(ii) een volledig werkloze grensarbeider heeft, eventueel met inachtneming van artikel 51, recht op uitkeringen volgens de wettelijke regeling van de Verdragsluitende Partij op het grondgebied waarvan hij woont, alsof die wettelijke regeling tijdens het verrichten van zijn laatste werkzaamheden op hem van toepassing was geweest; deze uitkeringen worden door het bevoegde orgaan verleend;
b)
(i) een werknemer die geen grensarbeider is en gedeeltelijk, door onvoorziene omstandigheden of volledig werkloos is, doch ter beschikking blijft van zijn werkgever of van de diensten voor arbeidsbemiddeling op het grondgebied van de bevoegde Staat, heeft, eventueel met inachtneming van artikel 51, recht op uitkeringen volgens de wettelijke regeling van de bevoegde Staat, alsof hij op het grondgebied van die Staat woonde; deze uitkeringen worden door het bevoegde orgaan verleend;
(ii) een werknemer die geen grensarbeider is, volledig werkloos is en zich ter beschikking stelt van de diensten voor arbeidsbemiddeling op het grondgebied van de Verdragsluitende Partij waarop hij woont of die naar dit grondgebied terugkeert, heeft, eventueel met inachtneming van artikel 51, recht op uitkeringen volgens de wettelijke regeling van deze Partij, alsof tijdens het verrichten van zijn laatste werkzaamheden deze wettelijke regeling op hem van toepassing was geweest; deze uitkeringen worden door het orgaan van de woonplaats verleend;
(iii) indien de sub b), (ii), van dit lid bedoelde werknemer evenwel in het genot van uitkeringen werd gesteld door het bevoegde orgaan van de Verdragsluitende Partij waarvan de wettelijke regeling laatstelijk op hem van toepassing is geweest, heeft hij recht op uitkeringen overeenkomstig artikel 52, alsof hij zijn woonplaats naar het grondgebied van de sub b), (ii), van dit lid bedoelde Verdragsluitende Partij had overgebracht.
2. Zolang een werkloze recht heeft op uitkeringen krachtens het bepaalde sub a), (i), of b), (i), van het vorige lid, kan hij geen aanspraak maken op uitkeringen krachtens de wettelijke regeling van de Verdragsluitende Partij op het grondgebied waarvan hij woont.
 Art.    54 . Indien, in de in de artikelen 52 en 53, eerste lid, sub b), (iii), bedoelde gevallen, in de door het orgaan van de woonplaats toegepaste wettelijke regeling een maximale duur voor het verlenen van uitkeringen is vastgesteld, mag dit orgaan eventueel rekening houden met het tijdvak waarover door het orgaan van een andere Verdragsluitende Partij reeds uitkeringen werden verleend, nadat het recht op uitkeringen voor de laatste maal werd vastgesteld.
 Art.    55 . 1. Indien de wettelijke regeling van een Verdragsluitende Partij bepaalt dat voor de berekening van de uitkeringen wordt uitgegaan van het bedrag van de vroegere verdiensten, houdt het orgaan dat deze wettelijke regeling toepast uitsluitend rekening met de door de betrokkene genoten verdiensten voor de laatste werkzaamheden welke hij op het grondgebied van die Partij heeft verricht, of, indien de betrokkene laatstelijk niet gedurende ten minste vier weken werkzaamheden op dit grondgebied heeft verricht, met de verdiensten welke ter plaatse waar de werkloze woont met gelijkwaardige of soortgelijke werkzaamheden als die welke hij het laatst op het grondgebied van een andere Verdragsluitende Partij heeft verricht, gewoonlijk worden genoten.
2. Indien ingevolge de wettelijke regeling van een Verdragsluitende Partij het bedrag van de uitkeringen wisselt naargelang van het aantal gezinsleden, houdt het orgaan dat deze wettelijke regeling toepast eveneens rekening met de gezinsleden die op het grondgebied van een andere Verdragsluitende Partij wonen, alsof zij op het grondgebied van eerstbedoelde Partij woonden.
3. Indien volgens de door het orgaan van de woonplaats toegepaste wettelijke regeling de uitkeringsduur afhankelijk is van de duur van de vervulde tijdvakken, wordt de uitkeringsduur eventueel vastgesteld met inachtneming van artikel 51, eerste of tweede lid.
 Art.    56 . 1. De toepassing van de artikelen 52 tot en met 54 tussen twee of meer Verdragsluitende Partijen is afhankelijk van het sluiten van bilaterale of multilaterale overeenkomsten tussen deze Partijen, welke overeenkomsten bovendien bijzondere, aan de omstandigheden aangepaste regelingen mogen bevatten.
2. Bij de in het vorige lid bedoelde overeenkomsten wordt in het bijzonder het volgende vastgesteld :
a) de groepen personen, op wie de artikelen 52 tot en met 54 van toepassing zijn;
b) het tijdvak waarover het orgaan van een Verdragsluitende Partij uitkeringen voor rekening van het orgaan van een andere Verdragsluitende Partij kan verlenen;
c) de wijze waarop de uitkeringen welke het orgaan van een Verdragsluitende Partij voor rekening van het orgaan van een andere Verdragsluitende Partij heeft verleend, worden vergoed.
3. Twee of meer Verdragsluitende Partijen kunnen overeenkomen dat van iedere vergoeding tussen de onder hun bevoegdheid vallende organen wordt afgezien.
 HOOFDSTUK 6.  _ Gezinsuitkeringen.
 Art.    57 . Indien de wettelijke regeling van een Verdragsluitende Partij het verkrijgen van het recht op uitkeringen afhankelijk stelt van de vervulling van tijdvakken van dienstbetrekking, van beroepswerkzaamheden of van wonen, houdt het orgaan dat deze wettelijke regeling toepast daartoe, voor zover nodig, met het oog op de samentelling van tijdvakken, rekening met de tijdvakken van dienstbetrekking, van beroepswerkzaamheden of van wonen welke krachtens de wettelijke regeling van iedere andere Verdragsluitende Partij zijn vervuld, alsof het tijdvakken van dienstbetrekking, van beroepswerkzaamheden of van wonen betrof welke krachtens de wettelijke regeling van eerstbedoelde Partij waren vervuld.
 Art.    58 . 1. De toepassing van de eerste of de tweede afdeling van dit hoofdstuk tussen twee of meer Verdragsluitende Partijen is afhankelijk van het sluiten van bilaterale of multilaterale overeenkomsten tussen deze Partijen, welke overeenkomsten bovendien bijzondere, aan de omstandigheden aangepaste regelingen mogen bevatten.
2. Bij de in het vorige lid bedoelde overeenkomsten wordt in het bijzonder het volgende vastgesteld :
a) de groepen personen, op wie de artikelen 59 tot en met 62 van toepassing zijn;
b) de regels ter vermijding van samenloop van gelijksoortige uitkeringen;
c) het behoud van de eventueel krachtens verdragen inzake sociale zekerheid verkregen rechten.
 AFDELING 1.  _ Kinderbijslagen.
 Art.    59 . 1. Voor de toepassing van dit artikel en van artikel 60 worden onder "kinderen", binnen de door de wettelijke regeling van de betrokken Verdragsluitende Partij gestelde grenzen, verstaan :
a) wettige, gewettigde, natuurlijke erkende en aangenomen kinderen en ouderloze kleinkinderen van de gerechtigde;
b) wettige, gewettigde, natuurlijke erkende en aangenomen kinderen en ouderloze kleinkinderen van de echtgeno(o)t(e) van de gerechtigde, mits zij tot het huishouden van de gerechtigde behoren en op het grondgebied van een Verdragsluitende Partij wonen.
2. Personen, op wie de wettelijke regeling van een Verdragsluitende Partij van toepassing is, die kinderen hebben die op het grondgebied van een andere Verdragsluitende Partij wonen of worden opgevoed, hebben voor deze kinderen recht op kinderbijslagen waarin de wettelijke regeling van de eerste Partij voorziet, alsof die kinderen op het grondgebied van deze Partij woonden of werden opgevoed.
3. In het in het vorige lid bedoelde geval mag het bedrag van de kinderbijslagen evenwel worden beperkt tot het bedrag van de kinderbijslagen waarin de wettelijke regeling van de Verdragsluitende Partij op het grondgebied waarvan de kinderen wonen of worden opgevoed, voorziet.
4. Bij toepassing van het vorige lid wordt bij de vergelijking van de kinderbijslagbedragen ingevolge de beide betrokken wettelijke regelingen rekening gehouden met het totale aantal kinderen dat van dezelfde gerechtigde afhankelijk is. Indien de wettelijke regeling van de Verdragsluitende Partij op het grondgebied waarvan de kinderen wonen of worden opgevoed, voorziet in verschillende kinderbijslagbedragen voor verschillende groepen gerechtigden, wordt rekening gehouden met de bedragen welke verschuldigd zouden zijn, indien op de gerechtigde deze wettelijke regeling van toepassing was.
5. Het derde en vierde lid van dit artikel zijn niet van toepassing op een in artikel 15, eerste lid, sub a), bedoelde loontrekkende, wat betreft de kinderen, die hem naar het grondgebied van de Verdragsluitende Partij waarop hij is gedetacheerd, vergezellen.
6. De kinderbijslagen worden verleend volgens de wettelijke regeling van de Verdragsluitende Partij welke op de gerechtigde van toepassing is, zelfs indien de natuurlijke persoon of de rechtspersoon aan wie die bijslagen moeten worden uitbetaald, op het grondgebied van een andere Verdragsluitende Partij woont of verblijft.
 Art.    60 . 1. Werklozen die voor rekening van het orgaan van een Verdragsluitende Partij in het genot zijn van werkloosheidsuitkeringen en kinderen hebben die op het grondgebied van een andere Verdragsluitende Partij wonen of worden opgevoed, hebben voor deze kinderen recht op kinderbijslagen waarin de wettelijke regeling van de eerste Partij in deze omstandigheid voorziet, alsof die kinderen op het grondgebied van deze Partij woonden of werden opgevoed.
2. In het in het vorige lid bedoelde geval is artikel 59, eerste, derde, vierde en zesde lid, van overeenkomstige toepassing.
 AFDELING 2.  _ Gezinsuitkeringen.
 Art.    61 . 1. Personen op wie de wettelijke regeling van een Verdragsluitende Partij van toepassing is, hebben voor hun gezinsleden die op het grondgebied van een andere Verdragsluitende Partij wonen, recht op de uitkeringen waarin de wettelijke regeling van laatstbedoelde Partij voorziet, alsof deze wettelijke regeling op die personen van toepassing was. Deze uitkeringen worden aan de gezinsleden voor rekening van het bevoegde orgaan verleend door het orgaan van hun woonplaats, volgens de door dit orgaan toegepaste wettelijke regeling.
2. Ongeacht het bepaalde in het vorige lid heeft een in artikel 15, eerste lid, sub a), bedoelde loontrekkende voor zijn gezinsleden die hem naar het grondgebied van de Verdragsluitende Partij waarop hij is gedetacheerd, vergezellen, recht op de uitkeringen waarin de wettelijke regeling van de Verdragsluitende Partij welke op hem van toepassing blijft, voorziet. Deze uitkeringen worden door het bevoegde orgaan van laatstbedoelde Partij verleend. Na overeenstemming tussen het bevoegde orgaan en het orgaan van de woonplaats, kunnen evenwel de uitkeringen eveneens door bemiddeling van laatstbedoelde orgaan worden verleend.
 Art.    62 . Werklozen die voor rekening van het orgaan van een Verdragsluitende Partij in het genot zijn van werkloosheidsuitkeringen, hebben voor hun op het grondgebied van een andere Verdragsluitende Partij wonende gezinsleden recht op de gezinsuitkeringen waarin de wettelijke regeling van laatstbedoelde Partij voorziet, mits de wettelijke regeling van eerstbedoelde Partij bij werkloosheid gezinsuitkeringen toekent. De gezinsuitkeringen worden aan de gezinsleden voor rekening van het bevoegde orgaan van eerstbedoelde Partij verleend door het orgaan van hun woonplaats, volgens de door dit orgaan toegepaste wettelijke regeling.
 Art.    63 . 1. Indien het bepaalde in deze afdeling tussen twee of meer Verdragsluitende Partijen wordt toegepast, wordt bij de in artikel 58, eerste lid, bedoelde bilaterale of multilaterale overeenkomsten vastgesteld op welke wijze de uitkeringen welke door het orgaan van een andere Verdragsluitende Partij zijn verleend, worden vergoed.
2. Twee of meer Verdragsluitende Partijen kunnen overeenkomen dat van iedere vergoeding tussen de onder hun bevoegdheid vallende organen wordt afgezien.
 TITEL IV.  _ Diverse bepalingen.
 Art.    64 . 1. De bevoegde autoriteiten van de Verdragsluitende Partijen verstrekken elkaar alle inlichtingen met betrekking tot :
a) de ter uitvoering van dit Verdrag getroffen maatregelen;
b) de wijzigingen in hun wetgeving welke van invloed kunnen zijn op de uitvoering van dit Verdrag.
2. Bij de toepassing van dit Verdrag zijn de autoriteiten en organen van de Verdragsluitende Partijen elkaar behulpzaam als betrof het de toepassing van hun eigen wetgeving. De wederzijdse administratieve hulp van deze autoriteiten en organen is in beginsel kosteloos.
De bevoegde autoriteiten van de Verdragsluitende Partijen kunnen evenwel overeenkomen bepaalde kosten te vergoeden.
3. Voor de toepassing van dit Verdrag kunnen de autoriteiten en organen van de Verdragsluitende Partijen zich rechtstreeks met elkaar en met de belanghebbenden of hun gemachtigden in verbinding stellen.
4. De autoriteiten, organen en rechterlijke instanties van een Verdragsluitende Partij mogen verzoekschriften of andere documenten welke hun toegezonden worden, niet afwijzen op grond van het feit dat zij in een officiële taal van een andere Verdragsluitende Partij zijn opgesteld.
 Art.    65 . 1. De vrijstelling of verlaging van rechten, zegelrechten, griffie- of registratierechten waarin bij de wetgeving van een Verdragsluitende Partij is voorzien voor bescheiden of documenten welke ter uitvoering van de wetgeving van deze Partij dienen te worden overgelegd, geldt eveneens voor overeenkomstige bescheiden of documenten welke ter uitvoering van de wetgeving van een andere Verdragsluitende Partij of van dit Verdrag dienen te worden overgelegd.
2. Alle akten, documenten of overige bescheiden van officiële aard welke voor de toepassing van dit Verdrag dienen te worden overgelegd, zijn vrijgesteld van legalisatie en van alle andere soortgelijke formaliteiten.
 Art.    66 . 1. Indien de aanvrager op het grondgebied van een andere Verdragsluitende Partij dan de bevoegde Staat woont, kan hij zijn aanvraag rechtsgeldig indienen bij het orgaan van zijn woonplaats, dat deze overdraagt aan het bevoegde orgaan of de bevoegde organen, genoemd in de aanvraag.
2. Aanvragen, verklaringen of beroepschriften welke volgens de wetgeving van een Verdragsluitende Partij binnen een bepaalde termijn moeten worden ingediend bij een autoriteit, een orgaan of een rechterlijke instantie van die Partij, zijn ontvankelijk indien zij binnen dezelfde termijn bij een autoriteit, orgaan of rechterlijke instantie van een andere Verdragsluitende Partij worden ingediend. In dat geval zal de autoriteit, het orgaan of de rechterlijke instantie waarop aldus een beroep wordt gedaan, deze aanvragen, verklaringen of beroepsschriften onverwijld doen toekomen aan de bevoegde autoriteit, het bevoegde orgaan of de bevoegde rechterlijke instantie van eerstbedoelde Partij, hetzij rechtstreeks, hetzij door bemiddeling van de bevoegde autoriteiten van de betrokken Verdragsluitende Partijen. De datum waarop die aanvragen, verklaringen of beroepschriften bij een autoriteit, een orgaan of een rechterlijke instantie van de andere Partij zijn ingediend, wordt beschouwd als de datum waarop deze zijn ingediend bij de autoriteit, het orgaan of de rechterlijke instantie welke bevoegd is hiervan kennis te nemen.
 Art.    67 . 1. Het bij de wetgeving van een Verdragsluitende Partij voorziene geneeskundige onderzoek kan op verzoek van het orgaan dat deze wetgeving toepast, door het orgaan van de woon- of verblijfplaats op het grondgebied van een andere Verdragsluitende Partij worden verricht. In dit geval wordt het onderzoek geacht te zijn verricht op het grondgebied van eerstbedoelde Partij.
2. De toepassing van het voorgaande lid tussen twee of meer Verdragsluitende Partijen is afhankelijk van het sluiten van bilaterale of multilaterale overeenkomsten tussen deze Partijen.
 Art.    68 . 1. Wanneer het orgaan van een Verdragsluitende Partij krachtens dit Verdrag uitkeringen verschuldigd is aan een gerechtigde die zich op het grondgebied van een andere Verdragsluitende Partij bevindt, wordt het verschuldigde bedrag uitgedrukt in de munteenheid van eerstbedoelde Partij. Genoemd orgaan voldoet het verschuldigde rechtens in de munteenheid van de tweede Partij.
2. Wanneer het orgaan van een Verdragsluitende Partij krachtens dit Verdrag bedragen verschuldigd is, dienende tot vergoeding van door het orgaan van een andere Verdragsluitende Partij verleende prestatie, wordt het verschuldigde bedrag uitgedrukt in de munteenheid van de tweede Partij. Eerstgenoemd orgaan voldoet het verschuldigde rechtens in genoemde munteenheid, tenzij de betrokken Verdragsluitende Partijen een andere wijze van betaling zijn overeengekomen.
3. Het uit de toepassing van dit Verdrag voortvloeiende overmaken van bedragen geschiedt volgens de overeenkomsten welke op het tijdstip van overmaking ter zake tussen de betrokken Verdragsluitende Partijen van kracht zijn. Bij ontstentenis daarvan worden de voor het overmaken noodzakelijke maatregelen in onderling overleg tussen bedoelde Partijen getroffen.
 Art.    69 . 1. Bij de vaststelling van het bedrag van de aan het orgaan van een Verdragsluitende Partij verschuldigde premies of bijdragen wordt eventueel rekening gehouden met op het grondgebied van iedere andere Verdragsluitende Partij verworven inkomen.
2. Premies of bijdragen welke aan het orgaan van een Verdragsluitende Partij verschuldigd zijn, kunnen op het grondgebied van een andere Verdragsluitende Partij worden geïnd volgens de administratieve procedure en met de waarborgen en voorrechten welke van toepassing zijn op de inning van premies of bijdragen welke aan een overeenkomstig orgaan van laatstbedoelde Partij verschuldigd zijn.
3. De toepassing van het eerste en het tweede lid van dit artikel tussen twee of meer Verdragsluitende Partijen is afhankelijk van het sluiten van bilaterale of multilaterale overeenkomsten tussen deze Partijen. Deze overeenkomsten kunnen ook betrekking hebben op de gerechtelijke invorderingsprocedure.
 Art.    70 . 1. Indien prestaties worden genoten krachtens de wetgeving van een Verdragsluitende Partij naar aanleiding van schade welke op het grondgebied van een andere Verdragsluitende Partij is veroorzaakt of ontstaan, worden de rechten welke het orgaan dat de prestaties verschuldigd is, ten opzichte van een derde die verplicht is de schade te vergoeden, als volgt geregeld :
a) wanneer het orgaan dat de prestaties verschuldigd is, krachtens de wetgeving welke op dit orgaan van toepassing is, in de rechten treedt welke de rechthebbende ten opzichte van die derde heeft, erkent elke Verdragsluitende Partij een dergelijke subrogatie;
b) wanneer het orgaan dat de prestaties verschuldigd is een onmiddellijk recht ten opzichte van die derde heeft, erkent elke Verdragsluitende Partij dit recht.
2. De toepassing van het vorige lid tussen twee of meer Verdragsluitende Partijen is afhankelijk van het sluiten van bilaterale of multilaterale overeenkomsten tussen deze Partijen.
3. Bij overeenkomsten tussen de betrokken Verdragsluitende Partijen worden regelen gesteld inzake de aansprakelijkheid van de werkgever of zijn gemachtigden bij arbeidsongevallen of ongevallen op weg van of naar het werk welke op het grondgebied van een andere Verdragsluitende Partij dan de bevoegde Staat hebben plaatsgevonden.
 Art.    71 . 1. Over elk geschil dat met betrekking tot de uitlegging of toepassing van dit Verdrag tussen twee of meer Verdragsluitende Partijen ontstaat, zullen eerst onderhandelingen tussen de bij het geschil betrokken Partijen worden gevoerd.
2. Indien een der bij het geschil betrokken Partijen meent dat het een zaak betreft welke voor de gezamenlijke Verdragsluitende Partijen van belang kan zijn, wordt het geschil door de daarbij betrokken Partijen, handelend met aller goedvinden, of, indien daarover geen eenstemmigheid bestaat, door een van deze Partijen, voorgelegd aan het Comité van Ministers van de Raad van Europa, dat zich binnen zes maanden over de zaak uitspreekt.
3. Indien het geschil naargelang van de omstandigheden, niet is beslecht hetzij binnen zes maanden nadat het eerste verzoek is gedaan om de in het eerste lid van dit artikel voorgeschreven onderhandelingen te beginnen, hetzij binnen drie maanden nadat de door het Comité van Ministers gedane uitspraak aan de Verdragsluitende Partijen is medegedeeld, kan het geschil op verzoek van elke daarbij betrokken Partij aan een scheidsrechterlijke procedure worden onderworpen voor één enkele scheidsman. De verzoekende Partij zal door bemiddeling van de Secretaris-Generaal van de Raad van Europa het onderwerp van het verzoek dat zij aan de scheidsrechterlijke uitspraak wil onderwerpen, aan de andere Partij mededelen, evenals de gronden waarop dit verzoek berust.
4. Indien de bij het geschil betrokken Partijen niet anders zijn overeengekomen, wordt de scheidsman door de Voorzitter van het Europese Hof voor de Rechten van de Mens aangewezen. De scheidsman mag geen onderdaan van een der bij het geschil betrokken Partijen zijn, noch zijn vaste woonplaats op het grondgebied van een dezer Partijen hebben, noch in hun dienst staan, noch zich uit anderen hoofde reeds met de zaak hebben beziggehouden.
5. Indien, in het in het vorige lid bedoelde geval, de Voorzitter van het Europese Hof voor de Rechten van de Mens verhinderd is of indien hij onderdaan van een der bij het geschil betrokken Partijen is, geschiedt de aanwijzing van de scheidsman door de Vice-Voorzitter van het Hof of door het oudste lid van het Hof dat niet verhinderd en geen onderdaan van een der bij het geschil betrokken Partijen is.
6. Bij afwezigheid van een bijzonder compromis tussen de bij het geschil betrokken Partijen of indien het compromis niet voldoende duidelijk is, zal de scheidsman een beslissing nemen op basis van de bepalingen van dit Verdrag, met inachtneming van de algemene beginselen van het internationale recht.
7. Het vonnis van de scheidsman is bindend en niet vatbaar voor beroep.
 Art.    72 . 1. In Bijlage VII worden de bijzonderheden inzake de toepassing van de wetgeving van iedere belanghebbende Verdragsluitende Partij vermeld.
2. Door iedere betrokken Verdragsluitende Partij wordt, overeenkomstig artikel 81, eerste lid, kennisgeving gedaan van elke wijziging welke in Bijlage VII dient te worden aangebracht. Indien deze wijziging het gevolg is van het tot stand komen van een nieuwe wettelijke regeling, zal deze kennisgeving binnen drie maanden na bekendmaking van bedoelde wettelijke regeling worden gedaan of, indien deze wettelijke regeling vóór de datum van bekrachtiging van dit Verdrag wordt bekendgemaakt, op de dag van bekrachtiging.
 Art.    73 . 1. De bijlagen, bedoeld in artikel 1, sub b), artikel 3, eerste lid, artikel 6, derde lid, artikel 8, vierde lid, artikel 9, tweede lid, artikel 11, derde lid en artikel 72, eerste lid, alsmede de wijzigingen welke in deze bijlagen worden aangebracht, vormen een wezenlijk bestanddeel van dit Verdrag.
2. Elke wijziging van de in het vorige lid bedoelde bijlagen wordt geacht te zijn goedgekeurd indien binnen drie maanden nadat de in artikel 81, tweede lid, sub d), van dit Verdrag bedoelde kennisgeving heeft plaatsgevonden, geen enkele Verdragsluitende Partij of ondertekenende Staat verzet heeft aangetekend bij de Secretaris-Generaal van de Raad van Europa.
3. Indien bij de Secretaris-Generaal van de Raad van Europa verzet wordt aangetekend, wordt een regeling getroffen overeenkomstig een door het Comité van Ministers vast te stellen procedure.
 TITEL V.  _ Overgangs- en slotbepalingen.
 Art.    74 . 1. Aan dit Verdrag kan geen enkel recht worden ontleend voor een tijdvak voorafgaande aan de datum waarop het voor de betrokken Verdragsluitende Partij of Verdragsluitende Partijen in werking treedt.
2. Voor de vaststelling van de aan dit Verdrag te ontlenen rechten wordt rekening gehouden met elk tijdvak van verzekering, alsmede eventueel met elk tijdvak van dienstbetrekking, van beroepswerkzaamheden of van wonen, dat vóór de inwerkingtreding van dit Verdrag krachtens de wetgeving van een Verdragsluitende Partij is vervuld.
3. Onverminderd het bepaalde in het eerste lid van dit artikel ontstaat krachtens dit Verdrag een recht, zelfs wanneer dit recht in verband staat met een gebeurtenis welke vóór zijn inwerkingtreding heeft plaatsgevonden.
4. Elke uitkering welke in verband met de nationaliteit van de betrokkene dan wel met diens woonplaats op het grondgebied van een andere Verdragsluitende Partij dan die waarop het orgaan dat de uitkering verschuldigd is, gevestigd is, niet is vastgesteld dan wel is geschorst, wordt op verzoek van de betrokkene vastgesteld of hervat met ingang van de datum van inwerkingtreding van dit Verdrag, mits de vroeger vastgestelde rechten niet in de vorm van een afkoopsom zijn vereffend.
5. De rechten van de betrokkenen wier pensioen of rente vóór de inwerkingtreding van dit Verdrag werd vastgesteld, worden op hun verzoek, met inachtneming van dit Verdrag, herzien. Herziening van deze rechten kan eveneens ambtshalve plaatsvinden. In geen enkel geval mogen door een dergelijke herziening de vroegere rechten van de betrokkenen worden verminderd.
6. Indien het in het vierde of vijfde lid van dit artikel bedoelde verzoek binnen twee jaar na de datum van inwerkingtreding van dit Verdrag wordt ingediend, worden de aan dit Verdrag te ontlenen rechten met ingang van die datum verkregen, zonder dat de bepalingen van de wetgeving van enige Verdragsluitende Partij met betrekking tot verval of verjaring van rechten op de betrokkenen worden toegepast.
7. Indien het in het vierde of vijfde lid van dit artikel bedoelde verzoek na afloop van de termijn van twee jaar na de inwerkingtreding van dit Verdrag wordt ingediend, wordt voor het verkrijgen van de niet vervallen of verjaarde rechten alleen rekening gehouden met de datum waarop het verzoek is ingediend, tenzij gunstiger bepalingen van de wetgeving van de betrokken Verdragsluitende Partij van toepassing zijn.
 Art.    75 . 1. Elke Lid-Staat van de Raad van Europa kan dit Verdrag ondertekenen. Het moet worden bekrachtigd of aanvaard. De akten van bekrachtiging of aanvaarding worden nedergelegd bij de Secretaris-Generaal van de Raad van Europa.
2. Dit Verdrag treedt in werking op de eerste dag van de derde maand volgende op de maand waarin de derde akte van bekrachtiging of aanvaarding is nedergelegd.
3. Ten aanzien van elke ondertekenende Staat welke dit Verdrag nadien bekrachtigt of aanvaardt, treedt het in werking drie maanden na de datum waarop deze Staat zijn akte van bekrachtiging of aanvaarding heeft nedergelegd.
 Art.    76 . Met ingang van de datum van inwerkingtreding van dit Verdrag zijn de Europese interim-overeenkomst betreffende de sociale zekerheid met uitsluiting van de regelingen van ouderdom, invaliditeit en overlijden en de Europese interim-overeenkomst betreffende de regelingen inzake sociale zekerheid voor ouderdom, invaliditeit en overlijden, alsmede de daarbij behorende aanvullende Protocollen niet meer van toepassing in de betrekkingen tussen Verdragsluitende Partijen.
 Art.    77 . 1. Na de inwerkingtreding van dit Verdrag kan het Comité van Minister van de Raad van Europa elke Staat welke geen lid is van de Raad uitnodigen tot dit Verdrag toe te treden. Met de beslissing tot deze uitnodiging dienen alle Lid-Staten van de Raad welke dit Verdrag hebben bekrachtigd of aanvaard, in te stemmen.
2. Toetreding vindt plaats door nederlegging bij de Secretaris-Generaal van de Raad van Europa van een akte van toetreding, welke van kracht wordt drie maanden na de datum van nederlegging.
 Art.    78 . 1. Dit Verdrag blijft voor onbepaalde tijd van kracht.
2. Iedere Verdragsluitende Partij kan dit Verdrag, wat haar betreft, na verloop van vijf jaar na de datum waarop dit Verdrag voor deze Partij in werking is getreden, opzeggen door kennisgeving aan de Secretaris-Generaal van de Raad van Europa.
3. De opzegging wordt van kracht zes maanden na de datum waarop de kennisgeving door de Secretaris-Generaal is ontvangen.
 Art.    79 . 1. Elk krachtens dit Verdrag verkregen recht blijft bij opzegging gehandhaafd.
2. De in opbouw zijnde rechten met betrekking tot tijdvakken welke zijn vervuld vóór de datum waarop de opzegging van kracht is geworden, worden door de opzegging niet tenietgedaan; de verdere handhaving van deze rechten wordt bij overeenkomst geregeld of, indien geen overeenkomst tot stand komt, vastgesteld aan de hand van de door het betrokken orgaan toegepaste wetgeving.
 Art.    80 . 1. De toepassing van dit Verdrag wordt geregeld bij een aanvullend Akkoord, dat elke Lid-Staat van de Raad van Europa kan ondertekenen.
2. De Verdragsluitende Partijen of, indien de grondwettelijke bepalingen van deze Partijen dit toestaan, hun bevoegde autoriteiten, treffen alle andere, voor de toepassing van dit Verdrag noodzakelijke regelingen.
3. Elke ondertekenende Staat welke dit Verdrag bekrachtigt of aanvaardt, dient of tegelijkertijd het aanvullend Akkoord te bekrachtigen of te aanvaarden, of dit aanvullend Akkoord zonder voorbehoud van bekrachtiging of aanvaarding te ondertekenen uiterlijk op het tijdstip waarop de akte van bekrachtiging of aanvaarding van het Verdrag wordt nedergelegd.
4. Elke Staat welke tot dit Verdrag toetreedt dient tegelijkertijd tot het aanvullend Akkoord toe te treden.
5. Elke Verdragsluitende Partij welke dit Verdrag opzegt, dient tegelijkertijd het aanvullend Akkoord op te zeggen.
 Art.    81 . 1. De kennisgevingen of verklaringen, als bedoeld in artikel 1, sub b) en w), artikel 3, tweede lid, artikel 6, vijfde lid, artikel 7, tweede lid, artikel 8, vijfde lid, artikel 9, derde en vierde lid, artikel 11, vierde lid en artikel 72, tweede lid, worden aan de Secretaris-Generaal van de Raad van Europa gezonden.
2. De Secretaris-Generaal van de Raad van Europa zal binnen een maand aan de Verdragsluitende Partijen, de ondertekenende Staten en de Directeur-Generaal van het Internationaal Arbeidsbureau mededeling doen van :
a) elke ondertekening, alsmede het nederleggen van elke akte van bekrachtiging, aanvaarding of toetreding;
b) elke datum van inwerkingtreding van dit Verdrag overeenkomstig de artikelen 75 en 77;
c) elke kennisgeving van opzegging, ontvangen met toepassing van artikel 78, tweede lid, en de datum waarop de opzegging van kracht zal worden;
d) elke kennisgeving of verklaring, ontvangen met toepassing van het eerste lid van dit artikel.
TEN BLIJKE WAARVAN de ondergetekenden, daartoe behoorlijk gemachtigd, dit Verdrag hebben ondertekend.
GEDAAN te Parijs, de 14e december 1972, in de Franse en de Engelse taal, zijnde beide teksten gelijkelijk gezaghebbend, in één exemplaar, dat zal worden nedergelegd in het archief van de Raad van Europa. De Secretaris-Generaal van de Raad van Europa zal hiervan voor eensluidend gewaarmerkte afschriften doen toekomen aan elk van de ondertekenende en toetredende Staten.
Dit Verdrag werd ondertekend door de volgende Staten : België, Frankrijk, Griekenland, Ierland, Italië, Luxemburg, Nederland, Oostenrijk, Portugal en Turkije.
 BIJLAGEN.
 Art.    N . BIJLAGEN TOT HET EUROPEES VERDRAG INZAKE SOCIALE ZEKERHEID <zie ART N1 - N7>
 Art.    N1 . BIJLAGE I (Artikel 1, sub b) : Omschrijving van de grondgebieden en van de onderdanen van de Verdragsluitende Partijen
Oostenrijk
Grondgebied : het grondgebied van Oostenrijk.
Onderdanen : personen van Oostenrijkse nationaliteit.
België
Grondgebied : het grondgebied van België.
Onderdanen : personen van Belgische nationaliteit.
Cyprus
Grondgebied : het grondgebied van de Republiek Cyprus.
Onderdanen : staatsburgers van de Republiek Cyprus.
Denemarken
Grondgebied : het grondgebied van Denemarken, met uitzondering van de Far Oer-eilanden en Groenland.
Onderdanen : personen van Deense nationaliteit.
Frankrijk
Grondgebied : het grondgebied van de departementen in Europa en van de overzeese departementen (Guadeloupe, Guyana, Martinique en Réunion) van de Franse Republiek.
Onderdanen : personen van Franse nationaliteit.
Bondsrepubliek Duitsland
Grondgebied : het grondgebied waarop de Grondwet voor de Bondsrepubliek Duitsland van toepassing is.
Onderdanen : Duitsers in de zin van de Grondwet voor de Bondsrepubliek Duitsland.
Ijsland
Grondgebied : het grondgebied van Ijsland.
Onderdanen : personen van Ijslandse nationaliteit.
Ierland
Grondgebied : het grondgebied dat aan het gezag van de Regering van Ierland onderworpen is.
Onderdanen : personen van Ierse nationaliteit.
Italië
Grondgebied : het grondgebied van Italië.
Onderdanen : personen van Italiaanse nationaliteit.
Luxemburg
Grondgebied : het grondgebied van het Groothertogdom Luxemburg.
Onderdanen : personen van Luxemburgse nationaliteit.
Malta
Grondgebied : het grondgebied van Malta en de daarbij behorende gebiedsdelen.
Onderdanen : staatsburgers van Malta.
Nederland
Grondgebied : het grondgebied van het Koninkrijk der Nederlanden in Europa.
Onderdanen : personen van Nederlandse nationaliteit.
Noorwegen
Grondgebied : het grondgebied van het Koninkrijk Noorwegen, met inbegrip van de eilanden Spitsbergen en Jan Mayen en de Noorse gebiedsdelen.
Onderdanen : personen van Noorse nationaliteit.
Zweden
Grondgebied : het grondgebied van het Koninkrijk Zweden.
Onderdanen : personen van Zweedse nationaliteit.
Zwitserland
Grondgebied : het grondgebied van de Zwitserse Bondsstaat.
Onderdanen : personen van Zwitserse nationaliteit.
Turkije
Grondgebied : het grondgebied van Turkije.
Onderdanen : personen van Turkse nationaliteit.
Verenigd Koninkrijk
Grondgebied : het grondgebied van het Verenigd Koninkrijk, met inbegrip van de eilanden Man, Jersey, Guernesey en Aurigny, doch met uitsluiting van de andere gebieden voor de buitenlandse betrekkingen waarvan de Regering van het Verenigd Koninkrijk verantwoordelijk is.
Onderdanen : staatsburgers van het Verenigd Koninkrijk en van de koloniën.
 Art.    N2 . BIJLAGE II (Artikel 3, eerste lid) : Wettelijke regelingen en stelsels waarop dit Verdrag van toepassing is.
Wanneer in deze bijlage een opsomming van bepaalde wetten voorkomt, wordt geacht daarin tevens te zijn begrepen iedere wettelijke regeling waarbij deze wetten gecodificeerd, gewijzigd, aangevuld of in werking gesteld worden.
(Wettelijke regelingen betreffende :
a) ziekte- en invaliditeitsverzekering (ziekte, moederschap, invaliditeit en overlijden) :
i. stelsel voor werknemers (arbeiders, bedienden, mijnwerkers en overheidspersoneel);
ii. stelsel voor zeelieden ter koopvaardij;
iii. stelsel voor zelfstandigen;
b) rust- en overlevingspensioenen :
i. stelsel voor werknemers (arbeiders, bedienden, mijnwerkers en zeelieden ter koopvaardij);
ii. stelsel voor zelfstandigen;
c) schadeloosstelling ter zake van arbeidsongevallen :
i. stelsel voor werknemers in het algemeen;
ii. stelsel voor zeelieden;
d) schadeloosstelling ter zake van beroepsziekten;
e) regeling van steun aan onvrijwillige werklozen;
f) kinderbijslagen voor werknemers en gezinsprestaties voor zelfstandigen met uitzondering van de in deze wettelijke regelingen voorziene geboorteuitkeringen.) <VD 1972-12-14/32, 002>
 Art.    N3 . BIJLAGE III _ (Artikel 6, derde lid) : Ongeacht het bepaalde in artikel 5 gehandhaafde bepalingen
I. MULTILATERALE VERDRAGEN
1. De van kracht zijnde bepalingen van het Verdrag van 27 juli 1950 en van het herziene Verdrag van 13 februari 1961 betreffende de sociale zekerheid van Rijnvarenden.
2. Het op 15 september 1955 gesloten Verdrag inzake sociale zekerheid tussen Denemarken, Finland, Ijsland, Noorwegen en Zweden, zoals gewijzigd door latere akkoorden en protocollen, alsmede de aanvullende akkoorden bij dit Verdrag.
3. Het Europese Verdrag van 9 juli 1956 betreffende de sociale zekerheid van arbeiders werkzaam bij het internationaal vervoer.
II. BILATERALE VERDRAGEN
Algemene opmerkingen
1. Voor zover de in deze bijlage vermelde bepalingen van aanvullende akkoorden of van een bijzonder verdrag inzake de werkloosheidsverzekering naar bepalingen van een algemeen verdrag verwijzen, worden deze verwijzingen vervangen door verwijzingen naar de overeenkomstige bepalingen van dit Verdrag, in zoverre de desbetreffende bepalingen van genoemd algemeen verdrag niet zelf in deze bijlage worden vermeld.
2. De uitleggings- of opzeggingsclausules van een verdrag inzake sociale zekerheid waarvan bepalingen in deze bijlage zijn opgenomen, blijven met betrekking tot deze bepalingen gehandhaafd.
3. De tussen haken ( ) geplaatste verdragen inzake sociale zekerheid zijn op het tijdstip waarop dit Verdrag voor ondertekening is opengesteld, niet van kracht.
Oostenrijk-Bondsrepubliek Duitsland
Verdrag inzake sociale zekerheid van 22 december 1966.
Verdrag inzake de werkloosheidsverzekering van 19 mei 1951.
Aanvullend protocol van 23 november 1951 bij het Verdrag inzake de werkloosheidsverzekering van 19 mei 1951.
Tweede Verdrag inzake de werkloosheidsverzekering van 31 october 1953.
Oostenrijk-Frankrijk
Verdrag inzake sociale zekerheid van 28 mei 1971.
Oostenrijk-Italië
Verdrag betreffende de sociale verzekeringen van 30 december 1950.
Oostenrijk-Zwitserland
Verdrag inzake sociale zekerheid van 15 november 1967.
Oostenrijk-Turkije
Verdrag inzake sociale zekerheid van 12 oktober 1966.
Oostenrijk-Verenigd Koninkrijk
Verdrag inzake sociale zekerheid van 18 juni 1971.
(België-Oostenrijk
Verdrag inzake sociale zekerheid van 4 april 1977.) <VD 1972-12-14/32, 002>
België-Zwitserland
Verdrag van 17 juni 1952 ter zake van sociale verzekeringen (in revisie).
(Ontwerp-Verdrag inzake sociale zekerheid van 9 september 1971.)
België-Turkije
Algemeen Verdrag inzake sociale zekerheid van 4 juli 1966.
België-Verenigd Koninkrijk
Verdrag inzake sociale zekerheid van 20 mei 1957.
Cyprus-Verenigd Koninkrijk
Verdrag inzake sociale zekerheid van 6 oktober 1969.
Denemarken-Frankrijk
Algemeen Verdrag inzake sociale zekerheid van 30 juni 1951 en Protocollen.
Denemarken-Bondsrepubliek Duitsland
Artikel 3, _ vierde lid, en artikel 10 van het Verdrag inzake sociale zekerheid van 14 augustus 1953.
Punt 15 van het Slotprotocol van 14 augustus 1953 bij het Verdrag inzake sociale zekerheid van 14 augustus 1953.
Aanvullend Akkoord van 14 augustus 1953 bij het Verdrag inzake sociale zekerheid van 14 augustus 1953.
Artikel 3, _ vierde lid, tweede zin; artikel 5, zesde lid; artikel 8, derde lid, en artikel 10 van het Verdrag inzake de werkloosheidsverzekering van 1 augustus 1959.
Punten 4, 5 en 6 van het Slotprotocol van 1 augustus 1959 bij het Verdrag inzake de werkloosheidsverzekering van 1 augustus 1959.
Denemarken-Zwitserland
Verdrag van 21 mei 1954 betreffende de sociale verzekeringen.
Aanvullend Verdrag bij het Verdrag van 21 mei 1954 betreffende de sociale verzekeringen, gesloten 15 november 1962.
Denemarken-Verenigd Koninkrijk
Verdrag inzake sociale zekerheid van 27 augustus 1959.
Frankrijk-Noorwegen
Algemeen Verdrag inzake sociale zekerheid van 30 september 1954.
Frankrijk-Zwitserland
Verdrag van 9 juli 1949 en bijbehorende Protocollen betreffende de ouderdoms- en overlevingsverzekering.
Akkoorden van 9 juni 1933 betreffende de wederzijdse bijstand aan werklozen der beide landen.
Frankrijk-Turkije
(Verdrag inzake sociale zekerheid van 20 januari 1972.)
Frankrijk-Verenigd Koninkrijk
Algemeen Verdrag inzake sociale zekerheid (en Bijzonder Protocol betreffende de volksgezondheidsdiensten) van 10 juli 1956;
Briefwisseling van 25 februari 1965 (betaling van kinderbijslag aan seizoenarbeiders in de landbouw die zich van Frankrijk naar Jersey en omgekeerd begeven);
Briefwisseling van 19 november 1965 (betaling van kinderbijslag aan seizoenarbeiders in de landbouw die zich van Frankrijk naar Guernesey en omgekeerd begeven);
Briefwisseling van 19 mei 1959 ter uitbreiding van de werkingssfeer van het Verdrag van 10 juli 1956 tot Jersey;
Briefwisseling van 19 november 1965 ter uitbreiding van de werkingssfeer van het Verdrag van 10 juli 1956 tot Guernesey, Alderney, Hern en Jethou;
Briefwisseling van 27/30 juli 1970 inzake verbetering van de sociale verzekeringen voor Britse onderwijskrachten in Frankrijk.
Bondsrepubliek Duitsland-Noorwegen
Akkoord van 26 september 1965 inzake de wederzijdse betaling van sociale prestaties.
Bondsrepubliek Duitsland-Zwitserland
Verdrag inzake sociale zekerheid van 25 februari 1964.
Aanvullend Verdrag bij het Verdrag inzake sociale zekerheid van 24 oktober 1950, gesloten 24 december 1962.
Verdrag tussen het Duitse Rijk en Zwitserland betreffende de werkloosheidsverzekering voor werknemers in de grensstreken van 4 februari 1928.
Bondsrepubliek Duitsland-Turkije
Verdrag inzake sociale zekerheid van 30 april 1964.
Aanvullend Verdrag van 28 mei 1969 inhoudende wijziging van het Verdrag inzake sociale zekerheid van 30 april 1964.
Bondsrepubliek Duitsland-Verenigd Koninkrijk
Verdrag inzake sociale zekerheid van 20 april 1960.
Protocol betreffende de verstrekkingen van 20 april 1960.
Verdrag inzake de werkloosheidsverzekering van 20 april 1960.
Ierland-Verenigd Koninkrijk
Verdrag inzake sociale zekerheid van 29 maart 1960.
Verdrag van 22 juli 1964 met betrekking tot de sociale verzekering en de schadevergoeding bij arbeidsongevallen en beroepsziekten, gesloten tussen de Minister van Sociale Voorzieningen van Ierland en de Minister van Arbeid en Nationale Verzekering van Noord-Ierland.
Verdrag inzake sociale zekerheid van 28 februari 1966.
Verdrag inzake sociale zekerheid van 3 oktober 1968.
Verdrag inzake sociale zekerheid van 14 september 1971.
Italië-Zwitserland
Verdrag inzake sociale zekerheid van 14 december 1962.
Aanvullend Akkoord bij het Verdrag inzake sociale zekerheid van 14 december 1962, gesloten 18 december 1963.
(Aanhangsel van 4 juli 1969 bij het Verdrag inzake sociale zekerheid van 14 december 1962.)
Italië-Verenigd Koninkrijk
Verdrag met betrekking tot de sociale verzekeringen van 28 november 1951.
Luxemburg-Zwitserland
Verdrag inzake sociale zekerheid van 3 juni 1967, met uitzondering van de artikelen 18 tot en met 21.
Luxemburg-Verenigd Koninkrijk
Verdrag inzake sociale zekerheid van 13 oktober 1953.
Malta-Verenigd Koninkrijk
Verdrag inzake sociale zekerheid van 26 oktober 1956.
Verdrag inzake sociale zekerheid van 21 maart 1958.
Nederland-Zwitserland
Overeenkomst inzake sociale zekerheid van 27 mei 1970.
Nederland-Turkije
Titel III van het Verdrag inzake sociale zekerheid van 5 april 1966.
Nederland-Verenigd Koninkrijk
Verdrag inzake sociale zekerheid van 11 augustus 1954.
Protocol van 11 augustus 1954 betreffende verstrekkingen in natura.
Noorwegen-Verenigd Koninkrijk
Verdrag inzake sociale zekerheid van 25 juli 1957.
Zweden-Zwitserland
Verdrag van 17 december 1954 inzake de sociale verzekeringen.
Zweden-Verenigd Koninkrijk
Verdrag inzake sociale zekerheid van 9 juni 1956.
Zwitserland-Turkije
Verdrag inzake sociale zekerheid van 1 mei 1969.
Zwitserland-Verenigd Koninkrijk
Verdrag inzake sociale zekerheid van 21 februari 1968.
Turkije-Verenigd Koninkrijk
Verdrag inzake sociale verzekering van 9 september 1959.
 Art.    N4 . BIJLAGE IV (Artikel 8, vierde lid) : Uitkeringen waarop de bepalingen van artikel 8, tweede lid of derde lid, van toepassing zijn.
Denemarken
Artikel 8, _ tweede lid, sub a) :
Moederschap :
_ de moederschapsuitkeringen voorzien in hoofdstuk 3 van Wet nr. 236 van 3 juni 1967 betreffende kinderbijslag en andere gezinsuitkeringen.
Artikel 8, _ tweede lid, sub b), en derde lid, sub a) :
Invaliditeit :
_ de uitkeringen voorzien bij Wet nr. 219 van 4 juni 1965 inzake invaliditeitspensioenen.
Overlijden :
_ de uitkeringen voorzien bij Wet nr. 70 van 13 maart 1959 inzake de weduwenpensioenen en de bijstand aan weduwen.
Artikel 8, _ tweede lid, sub c) en derde lid, sub b) :
Ouderdom :
_ de uitkeringen voorzien bij Wet nr. 218 van 4 juni 1965 inzake de ouderdomspensioenen.
Bondsrepubliek Duitsland
Artikel 8, _ tweede lid, sub a) :
Werkloosheid :
_ de uitkeringen voorzien bij de regeling inzake bijstand aan werklozen.
Ijsland
Artikel 8, _ tweede lid, sub a) :
Moederschap :
_ de geboortepremie voorzien bij artikel 18 van Wet nr. 40 van 30 april 1963 inzake sociale zekerheid.
Artikel 8, _ tweede lid, sub b) en derde lid, sub a) :
Invaliditeit :
_ de invaliditeitsuitkeringen voorzien in hoofdstuk II-B van Wet nr. 40 van 30 april 1963 inzake sociale zekerheid.
Overlijden :
_ de uitkeringen aan nabestaanden voorzien in hoofdstuk II-B van Wet nr. 40 van 30 april 1963 inzake sociale zekerheid.
Artikel 8, _ tweede lid, sub c) en derde lid, sub b) :
Ouderdom :
_ de ouderdomsuitkeringen voorzien in hoofdstuk II-B van Wet nr. 40 van 30 april 1963 inzake sociale zekerheid.
Noorwegen
Artikel 8, _ tweede lid, sub a) :
Moederschap :
_ de moederschapsuitkering voorzien in paragraaf 3 van afdeling 13 van hoofdstuk 3 van de Wet van 17 juni 1966 inzake de algemene verzekering.
_ de forfaitaire toelage, de bijstandsuitkering en de opvoedingstoelage voor ongehuwde moeders, voorzien in hoofdstuk 12, tweede en derde paragraaf, van de wet van 17 juni 1966 inzake de algemene verzekering.
Werkloosheid :
_ de verschillende soorten bijstand voorzien in hoofdstuk 4, eerste afdeling, sub b), c), d) en e) van de wet van 17 juni 1966 inzake de algemene verzekering.
Zweden
Artikel 8, _ tweede lid, sub a) :
Moederschap :
_ de moederschapsuitkering voorzien bij Wet nr. 381 van 25 mei 1962 inzake de algemene verzekering.
Artikel 8, _ tweede lid, sub b) en derde lid, sub a) :
Invaliditeit :
_ het algemene pensioen voorzien bij Wet nr. 381 van 25 mei 1962 inzake de algemene verzekering en bij Wet nr. 382 van 25 mei 1962 betreffende invoering van de Wet inzake de algemene verzekering.
Overlijden :
_ het algemene pensioen voorzien bij Wet nr. 381 van 25 mei 1962 inzake de algemene verzekering en bij Wet nr. 382 van 25 mei 1962 betreffende de invoering van de Wet inzake de algemene verzekering.
Artikel 8, _ tweede lid, sub c) en derde lid, sub b) :
Ouderdom :
_ het algemene pensioen voorzien bij Wet nr. 381 van 25 mei 1962 inzake de algemene verzekering en bij Wet nr. 382 van 25 mei 1962 betreffende invoering van de Wet inzake de algemene verzekering.
 Art.    N5 . BIJLAGE V (Artikel 9, tweede en derde lid) : Bepalingen waarvan de toepassing wordt uitgebreid tot de onderdanen van alle Verdragsluitende Partijen
I. (Artikel 9, tweede lid)
Oostenrijk - Turkije
Verdrag inzake sociale zekerheid van 12 oktober 1966.
Cyprus - Verenigd Koninkrijk
Verdrag inzake sociale zekerheid van 6 oktober 1969.
Bondsrepubliek Duitsland - Turkije
Verdrag inzake sociale zekerheid van 30 april 1964, met uitzondering van artikel 4, eerste lid, en artikel 8.
Bondsrepubliek Duitsland - Verenigd Koninkrijk
Verdrag inzake sociale zekerheid van 20 april 1960, met uitzondering van artikel 3, eerste lid, en artikel 7, tweede, derde en vierde lid.
Protocol betreffende de verstrekkingen van 20 april 1960.
Verdrag van 20 april 1960 inzake de werkloosheidsverzekering, met uitzondering van artikel 3 en artikel 5, tweede, derde en vierde lid.
Ierland - Verenigd Koninkrijk
Verdrag inzake sociale zekerheid van 29 maart 1960.
Verdrag van 22 juli 1964 met betrekking tot de sociale verzekering en de schadevergoeding bij arbeidsongevallen en beroepsziekten, gesloten tussen de Minister van Sociale Voorzieningen van Ierland en de Minister van Arbeid en Nationale Verzekering van Noord-Ierland.
Verdrag inzake sociale zekerheid van 28 februari 1966.
Verdrag inzake sociale zekerheid van 3 oktober 1968.
Verdrag inzake sociale zekerheid van 14 september 1971.
Malta - Verenigd Koninkrijk
Verdrag inzake sociale zekerheid van 26 oktober 1956.
Verdrag inzake sociale zekerheid van 21 maart 1958.
Nederland - Turkije
Titel III van het Verdrag inzake sociale zekerheid van 5 april 1966.
Nederland - Verenigd Koninkrijk
Verdrag inzake sociale zekerheid van 11 augustus 1954.
Protocol van 11 augustus 1954 betreffende verstrekkingen in natura.
II. (Artikel 9, derde lid)
Geen.
 Art.    N6 . BIJLAGE VI (Artikel 11, derde lid) : Uitkeringen waarop artikel 11, eerste of tweede lid, niet van toepassing is.
Oostenrijk
Artikel 11, _ derde lid, sub b) :
_ artikel 11, eerste lid, is niet van toepassing op de vereffeningstoelage ingevolge de pensioenverzekering.
België
Artikel 11, _ derde lid, sub c) :
_ de rust- en overlevingspensioenen van de stelsels voor arbeiders en bedienden, toegekend op basis van de wettelijke bepalingen welke vóór 1 januari 1962 van kracht waren, voor het deel van het pensioen dat betrekking heeft op de jaren voorafgaand aan 1945 wanneer die jaren geen effectieve tijdvakken van verzekering zijn.
Denemarken
Artikel 11, _ derde lid, sub b) :
_ de invaliditeitsuitkeringen voorzien in artikel 15 van de Wet nr. 219 van 4 juni 1965 inzake het invaliditeitspensioen.
Artikel 11, _ derde lid, sub d) :
_ de pensioentoeslag voorzien in artikel 11 van Wet nr. 219 van 4 juni 1965 inzake het invaliditeitspensioen, in artikel 10 van Wet nr. 218 van 4 juni 1965 inzake het ouderdomspensioen en in artikel 3, vierde lid, van de Wet nr. 70 van 13 maart 1959 inzake het weduwenpensioen en de bijstand aan weduwen, gewijzigd bij Wet nr. 194 van 4 juni 1964.
Frankrijk
Artikel 11, _ derde lid, sub b) :
_ de bijzondere uitkering.
Artikel 11, _ derde lid, sub c) :
_ de niet-contributieve ouderdomsuitkeringen voor niet-loontrekkenden.
Artikel 11, _ derde lid, lid d) :
_ de aanvullende uitkering uit het "Fonds national de solidarité".
Ijsland
Artikel 11, _ derde lid, sub d) :
_ de toeslag op het ouderdoms- of invaliditeitspensioen voorzien in artikel 21 van Wet nr. 40 van 30 april 1963 inzake sociale zekerheid.
Ierland
Artikel 11, _ derde lid, sub b) :
_ de niet-contributieve ouderdomspensioenen en de niet-contributieve weduwen- en wezenpensioenen, alsmede de uitkeringen aan verlaten vrouwen.
Luxemburg
Artikel 11, _ derde lid, sub b) :
_ de ouderdoms-, invaliditeits- en overlevingspensioenen voor particuliere bedienden, voor het deel dat betrekking heeft op de tijdvakken van dienstbetrekking liggende vóór het in-werking-treden van het stelsel van pensioenverzekering van particuliere bedienden.
Noorwegen
Artikel 11, _ derde lid, sub c) :
_ de overgangstoelagen op uitkeringen voorzien in artikel 5, vijfde lid, in artikel 7, vijfde lid, in artikel 8, vierde lid en in artikel 10, vierde, vijfde, zesde en elfde lid van de Wet van 17 juni 1966 inzake de algemene verzekering.
Artikel 11, _ derde lid, sub d) :
_ de basisuitkering en bijstandsuitkering voorzien in artikel 8, tweede lid, van de wet van 17 juni 1966 inzake algemene verzekering.
_ de bijstandsuitkering aan nagelaten betrekkingen, voorzien in artikel 10, tweede lid, van de wet van 17 juni 1966 inzake de algemene verzekering.
_ de bijstandsuitkering en de overbruggingstoelage aan ongehuwde moeders, voorzien in artikel 12, derde lid, van de wet van 17 juni 1966 inzake de algemene verzekering.
Zweden
Artikel 11, _ derde lid, sub a) :
_ de uitkeringen voorzien in hoofdstuk 9, artikel 3, eerste lid, van Wet nr. 381 van 25 mei 1962 inzake de algemene verzekering.
Artikel 11, _ derde lid, sub c) :
_ het aanvullend pensioen voorzien in hoofdstuk 15 van Wet nr. 381 van 25 mei 1962 inzake de algemene verzekering en bij Wet nr. 382 van 25 mei 1962 betreffende invoering van de Wet inzake de algemene verzekering.
_ de uitkeringen voorzien in artikel 16 van Wet nr. 382 van 25 mei 1962 betreffende invoering van de Wet inzake de algemene verzekering.
Artikel 11, _ derde lid, sub d) :
_ de uitkeringen voorzien in artikel 2, tweede lid, in artikel 3, tweede lid en in hoofdstuk 9, artikel 5 van Wet nr. 381 van 25 mei 1962 inzake de algemene verzekering.
Zwitserland
Artikel 11, _ derde lid, sub a) :
_ de uitkeringen voor gebrekkigen.
Artikel 11, _ derde lid, sub b) :
_ de buitengewone renten van de invaliditeitsverzekering.
_ de buitengewone renten van de ouderdoms- en de overlevingsverzekering.
Artikel 11, _ derde lid, sub d) :
_ de gewone invaliditeitsrenten verleend aan invaliden waarvan de invaliditeitsgraad onder 50 pct. ligt.
 Art.  N7. BIJLAGE VII _ (Artikel 72, eerste lid) : Bijzonderheden inzake de toepassing van de wetgevingen van de Verdragsluitende Partijen.
I. TOEPASSING VAN DE OOSTENRIJKSE WETGEVING
A. Toepassing van de Oostenrijkse wetgeving inzake de ziekteverzekering, de verzekering tegen arbeidsongevallen en beroepsziekten en de pensioenverzekering
1. Artikel 8, eerste lid, van dit Verdrag en de overeenkomstige bepalingen van de in Bijlage III genoemde bilaterale verdragen laten onverlet de bepalingen van de Oostenrijkse wetgeving inzake verkregen aanspraken of toekomstige rechten uit de pensioenverzekering en de verzekering tegen arbeidsongevallen en beroepsziekten op grond van in het buitenland verrichte werkzaamheden en eveneens de bepalingen inzake het in aanmerking nemen van op het grondgebied van de voormalige Oostenrijks-Hongaarse Monarchie buiten het grondgebied van de Republiek Oostenrijk vervulde tijdvakken van zelfstandige beroepsarbeid.
2. Artikel 8, eerste lid, van dit Verdrag laat onverlet de bepalingen inzake verzekeringslasten opgenomen in tussen Oostenrijk en andere Staten gesloten bilaterale verdragen.
3. Op grond van artikel 8, eerste lid, van dit Verdrag, worden voor onderdanen van de andere Verdragsluitende Partijen de volgende tijdvakken als gelijkgestelde tijdvakken aangemerkt, onverminderd de overige voorwaarden :
a) met betrekking tot de eerste wereldoorlog, de tijdvakken van krijgsdienst in het Oostenrijk-Hongaarse leger of in het leger van een Staat, welke met de Oostenrijks-Hongaarse Monarchie geallieerd was, alsmede de daarmede gelijkgestelde tijdvakken van gevangenschap (internering) en daaropvolgende repatriëring;
b) met betrekking tot de tweede wereldoorlog, de tijdvakken van krijgsdienst in de strijdkrachten van het voormalige Duitse Rijk en zijn geallieerden, de tijdvakken van militaire dienst of arbeidsdienst, alsmede de daarmede gelijkgestelde tijdvakken van eerste hulpdienst of luchtbeschermingsdienst, van gevangenschap (internering) en daaropvolgende repatriëring.
4. Voor zover krachtens de Oostenrijkse wetgeving, het genot van prestaties inzake sociale verzekering of van inkomsten van andere aard, het verrichten van beroepswerkzaamheden of het bestaan van een rechtsverhouding op het gebied der sociale verzekering wettelijke gevolgen heeft voor het recht op prestaties, voor de verlening van prestaties, voor de verzekeringsplicht of voor de toelating tot de vrijwillige verzekering, heeft het genot van deze prestaties, het verwerven van deze inkomsten, het verrichten van deze werkzaamheden of het bestaan van de rechtsverhouding op het grondgebied van of ingevolge de wetgeving van een andere Verdragsluitende Partij, dezelfde gevolgen.
5. Als neutrale tijdvakken in de zin van de Oostenrijkse wetgeving worden voor het verkrijgen, het behoud of het herstel van het recht op prestaties eveneens beschouwd overeenkomstige tijdvakken welke krachtens de wetgeving van enige andere Verdragsluitende Partij zijn vervuld.
6. Het bepaalde in Titel III, Hoofdstuk 2 van dit Verdrag is niet van toepassing op prestaties uit de pensioenverzekering voor zelfstandigen in de handel en op prestaties uit de aanvullende pensioenverzekering in de landbouw, toegekend aan personen die ten tijde van het in-werking-treden van de toepasselijke wettelijke bepalingen reeds een bepaalde leeftijd overschreden hadden.
7. Om vast te stellen krachtens welk stelsel van de Oostenrijkse pensioenverzekering recht op prestaties bestaat en welk orgaan bevoegd is voor het verlenen van prestaties, worden de krachtens de wetgevingen van andere Verdragsluitende Partijen vervulde tijdvakken van verzekering in aanmerking genomen volgens de aard van de gedurende die tijdvakken verrichte beroepsarbeid. Tijdvakken van verzekering gedurende welke geen beroepsarbeid werd verricht, worden in aanmerking genomen volgens de aard van de beroepsarbeid welke laatstelijk vóór deze tijdvakken werd verricht; indien de aard van de beroepsarbeid niet kan worden vastgesteld of indien tijdens de duur van de verzekering nimmer beroepsarbeid werd verricht, worden deze tijdvakken van verzekering in aanmerking genomen alsof daaraan omstandigheden ten grondslag lagen waarvoor het sociale verzekeringsorgaan voor arbeiders bevoegd was. Tijdvakken gedurende welke ter zake van invaliditeit of ouderdom recht bestaat of heeft bestaan op grond van de verzekering van een andere Verdragsluitende Partij worden in aanmerking genomen volgens de aard van de laatstelijk, vóór het intreden van de verzekerde gebeurtenis verrichte beroepsarbeid. Om vast te stellen of er aanspraak bestaat op prestaties uit het Oostenrijkse stelsel inzake de pensioenverzekering voor mijnwerkers, worden de krachtens de wetgevingen van andere Verdragsluitende Partijen vervulde tijdvakken van verzekering slechts in aanmerking genomen voor zover het tijdvakken in de zin van artikel 28, vierde lid, van dit Verdrag betreft.
8. Tijdvakken van verzekering welke niet zijn vervuld, doch krachtens de Oostenrijkse wetgeving als tijdvakken van verzekering dienen te worden beschouwd, worden in aanmerking genomen alsof zij krachtens de Oostenrijkse wetgeving werden vervuld.
9. Wanneer, in gevallen waarin de referentiedatum vóór 1 januari 1962 ligt, met toepassing van artikel 30, eerste lid, sub a), van dit Verdrag, krachtens de Oostenrijkse wetgeving de premiegrondslag voor de berekening van de pensioengrondslag niet kan worden vastgesteld, wordt de premiegrondslag vastgesteld door het loon, dat een werknemer van dezelfde soort op 31 december 1946 gewoonlijk verdiende, te vermenigvuldigen met de krachtens de Oostenrijkse wetgeving vastgestelde coëfficiënt, tot ten hoogste de maximale premiegrondslag, geldend voor het betrokken tijdvak.
10. Bij de vaststelling van het theoretische bedrag ingevolge artikel 29, tweede lid, van dit Verdrag, dient met de op grond van wetgevingen van andere Verdragsluitende Partijen in aanmerking te nemen tijdvakken van verzekering rekening te worden gehouden zonder daarbij de bepalingen van de Oostenrijkse wetgeving inzake de in aanmerking te nemen tijdvakken van verzekering toe te passen.
11. Bij toepassing van artikel 29, tweede en vierde lid, van dit Verdrag gelden de volgende regels :
a) met elkaar overlappende tijdvakken wordt rekening gehouden binnen de grenzen van hun duur;
b) de vereffeningstoelagen krachtens de Oostenrijkse wetgeving dienen te worden berekend nadat het bedrag van de verschuldigde uitkeringen is vastgesteld.
12. Wanneer bij de berekening van het bedrag van de Oostenrijkse aanvulling het maximale aantal maanden van verzekering in aanmerking moet worden genomen, moet de in artikel 29, vierde lid, van dit Verdrag bedoelde verhouding worden vastgesteld op basis van alle tijdvakken van verzekering welke voor de berekening van het theoretische bedrag in aanmerking zijn genomen, zonder met dit maximale aantal rekening te houden.
13.De bepalingen van de Oostenrijkse wetgeving inzake schorsing van de pensioenen bij verblijf van de rechthebbende in het buitenland, moeten worden toegepast na de vaststelling van de gedeeltelijke uitkering, terwijl de bepalingen welke betrekking hebben op andere omstandigheden vóór de vaststelling van de gedeeltelijke uitkering moeten worden toegepast.
14. Tijdvakken van verzekering, vervuld krachtens de wetgevingen van andere Verdragsluitende Partijen, worden niet in aanmerking genomen wat betreft het recht op en de toekenning van de premie wegens lang dienstverband voor mijnwerkers.
15. De toelage wegens hulpbehoevendheid moet krachtens de Oostenrijkse wetgeving worden berekend op basis van het met toepassing van artikel 29, vierde lid, van dit Verdrag vastgesteld bedrag van de Oostenrijkse uitkering, binnen de grenzen van het maximale bedrag, gereduceerd overeenkomstig de in dit lid bedoelde verhouding; indien de toelage wegens hulpbehoevendheid een vast bedrag is, wordt dit bedrag gereduceerd overeenkomstig de in artikel 29, vierde lid, bedoelde verhouding. Wanneer krachtens de Oostenrijkse wetgeving recht op uitkering is ontstaan zonder een beroep te doen op artikel 28, eerste lid, van dit Verdrag, dient het maximale bedrag (of het vaste bedrag) niet te worden gereduceerd, tenzij krachtens de wetgeving van een andere Verdragsluitende Partij een toelage wegens hulpbehoevendheid of een soortgelijke uitkering wordt toegekend.
16. De bijzondere pensioenbetalingen ingevolge de Oostenrijkse pensioenverzekering worden naar hetzelfde bedrag uitbetaald als de krachtens artikel 29, vierde lid, van het Verdrag vastgestelde uitkering; artikel 34 van dit Verdrag is van overeenkomstige toepassing.
17. Artikel 28, eerste lid, van het Verdrag wordt volgens de Oostenrijkse wetgeving niet toegepast op aanvragen om vervroegd ouderdomspensioen bij werkloosheid of lange verzekeringsduur, zoals in deze wetgeving is voorzien.
B. Toepassing van de Oostenrijkse wetgeving inzake de werkloosheidsverzekering.
1. Artikel 8, eerste lid, van dit Verdrag laat onverlet de Oostenrijkse wetgeving inzake bijstand voor werklozen ("Notstandshilfe").
2. Artikel 51, eerste en tweede lid, van dit Verdrag betreffende de samentelling van tijdvakken is niet van toepassing voor het verkrijgen van recht op uitkering bij bevallingsverlof ("Karenzurlaubsgeld").
(II. TOEPASSING VAN DE BELGISCHE WETGEVING.) <VD 1972-12-14/32, 002>
(1. Voor de toepassing van artikel 29 van het Verdrag worden als tijdvakken van verzekering welke krachtens de Belgische wettelijke regeling inzake de algemene invaliditeitsverzekering en de verzekering voor zeelieden zijn vervuld, ook beschouwd de tijdvakken van de ouderdomsverzekering welke vóór 1 januari 1945 onder de Belgische wetgeving zijn vervuld;
2. De tijdvakken van ouderdomsverzekering, welke vóór de inwerkingtreding van de arbeidsongeschiktheidsverzekering voor de zelfstandigen, door zelfstandigen zijn vervuld krachtens de Belgische wetgeving, worden voor de toepassing van artikel 29 van het Verdrag beschouwd als tijdsvakken van verzekering, vervuld krachtens de laatstbedoelde wetgeving;
3. Om vast te stellen of aan de voorwaarden die de Belgische wetgeving aan de verkrijging van het recht op werkloosheidsuitkeringen verbindt, is voldaan, worden enkel de werkelijke arbeidsdagen in aanmerking genomen; de gelijkgestelde dagen echter, in de zin van hogervermelde wetgeving, worden in aanmerking genomen voor zover de voorafgaande dagen arbeidsdagen in loondienst waren.) <VD 1972-12-14/32, 002>
II. TOEPASSING VAN DE DEENSE WETGEVING
Wat betreft de werkloosheidsuitkeringen zegt de Deense regering toe dat zij er bij de erkende werkloosheidskassen op aan zal dringen de bepalingen van dit Verdrag, voor zover van kracht ten aanzien van Denemarken, toe te passen.
III. TOEPASSING VAN DE FRANSE WETGEVING
1. Het beginsel van gelijkheid van behandeling, neergelegd in artikel 8 van dit Verdrag, is niet van toepassing op wet nr. 65-555 van 10 juli 1965, waarbij aan de Fransen die in het buitenland al of niet betaalde beroepsarbeid verrichten of hebben verricht, de bevoegdheid wordt verleend tot de vrijwillige ouderdomsverzekering toe te treden.
2. Met toepassing van dit Verdrag wordt het recht op de uitkering voor bejaarde werknemers, op de niet-contributieve ouderdomsuitkeringen voor niet-loontrekkenden en op de bijzondere uitkering alleen verkregen door personen die aantonen dat zij in het tijdvak liggend tussen de leeftijd van 16 jaar en de leeftijd waarop zij voor genoemde uitkeringen in aanmerking komen, gedurende ten minste tien jaar in Frankrijk hebben gewoond, waarvan vijf jaar aneengesloten onmiddellijk vóór de aanvraag om uitkeringen.
3. Dit Verdrag laat onverlet de bepalingen van de Franse wetgeving krachtens welke voor het recht op de uitkering voor bejaarde werknemers en op de niet-contributieve ouderdomsuitkeringen voor niet-loontrekkenden, de tijdvakken van beroepswerkzaamheden welke op Frans grondgebied zijn vervuld in aanmerking worden genomen.
4. De bijzondere uitkering en de voor cumulatie vatbare uitkering, waarin het sociale-zekerheidsstelsel voor de mijnwerkers voorziet, worden alleen verleend aan degenen die in de Franse mijnen werken.
5. Het beginsel van gelijkheid van behandeling, neergelegd in artikel 8 van dit Verdrag, is niet van toepassing op de wetgeving inzake de inkomstengaranties voor werknemers die hun dienstbetrekking verliezen. Het recht op uitkeringen ingevolge deze wetgeving is afhankelijk van de voorwaarde dat de belanghebbende gedurende drie maanden onmiddellijk vóór de aanvraag om uitkeringen in Frankrijk heeft gewoond.
IV. TOEPASSING VAN DE WETGEVING VAN DE BONDSREPUBLIEK DUITSLAND
1.
a) Voor zover schadeloosstelling niet reeds in de Duitse wettelijke regeling inzake de verplichte ongevallenverzekering is voorgeschreven verlenen de Duitse organen, zolang de getroffene of zijn nagelaten betrekkingen op het grondgebied van een Verdragsluitende Partij wonen, eveneens een schadeloosstelling aan de in Elzas-Lotharingen vóór 1 januari 1919 door arbeidsongevallen en beroepsziekten getroffenen of hun nagelaten betrekkingen, wanneer deze schadeloosstelling niet overeenkomstig het besluit van de Raad van de Volkenbond van 21 juni 1921 (Reichsgesetzblatt, blz. 1289) door de Franse organen is overgekomen.
b) Artikel 11 van dit Verdrag laat onverlet de bepalingen van de Duitse wetgeving krachtens welke de buiten het grondgebied van de Bondsrepubliek Duitsland voorgekomen ongevallen en beroepsziekten, alsmede de buiten dit grondgebied vervulde tijdvakken, niet of slechts onder bepaalde voorwaarden aanleiding geven tot het verlenen van uitkeringen wanneer de rechthebbenden buiten het grondgebied van de Bondsrepubliek Duitsland wonen.
2.
a) Om vast te stellen of tijdvakken welke krachtens de Duitse wetgeving moeten worden beschouwd als premievrije tijdvakken (Ausfallzeiten) of aanvullende tijdvakken (Zurechnungszeiten) als zodanig in aanmerking moeten worden genomen, worden de krachtens de wetgeving van een andere Verdragsluitende Partij verplicht betaalde premies of bijdragen en de aansluiting bij de pensioenverzekering van een andere Verdragsluitende Partij gelijkgesteld met de krachtens de Duitse wetgeving verplicht betaalde premies of bijdragen en met de aansluiting bij de Duitse pensioenverzekering. Bij de berekening van het aantal kalendermaanden liggende tussen de datum van aansluiting bij de verzekering en de datum waarop de verzekerde gebeurtenis heeft plaatsgevonden, wordt geen rekening gehouden met de krachtens de wetgeving van een andere Verdragsluitende Partij gelijkgestelde tijdvakken welke tussen deze beide data zijn gelegen en evenmin met de tijdvakken waarover de belanghebbende een pensioen of rente heeft genoten.
b) De vorige alinea is niet van toepassing op de vaste premievrije tijdvakken (pauschale Ausfallzeit).
c) Voor het in aanmerking nemen van een aanvullend tijdvak (Zurechnungszeit) krachtens de Duitse wettelijke regeling inzake de pensioenverzekering voor mijnwerkers, geldt bovendien als voorwaarde dat de laatste premie of bijdrage die krachtens de Duitse wetgeving is betaald, aan de pensioenverzekering voor mijnwerkers moet zijn betaald.
d) Voor het in aanmerking nemen van de Duitse vervangende tijdvakken (Ersatzzeiten) is alleen de Duitse wetgeving van toepassing.
3.
a) Bij cumulatie van een pensioen wegens beroepsinvaliditeit (Berufsunfahigkeit) of algemene invaliditeit (Erwerbsunfahigkeit) of een ouderdomspensioen, verschuldigd krachtens de Duitse wetgeving, met een rente wegens arbeidsongeval of beroepsziekte, verschuldigd krachtens de wetgeving van een andere Verdragsluitende Partij, wordt als jaarlijkse beloning in aanmerking genomen de beloning welke ten tijde van het ongeval krachtens de Duitse wetgeving in aanmerking zou moeten worden genomen voor een getroffene die zich in een vergelijkbare situatie bevindt; daartoe dienen de in de woonplaats van de belanghebbende op het grondgebied van de Bondsrepubliek Duitsland geldende bepalingen te worden toegepast, of, indien deze buiten dit grondgebied woont, de in de plaats van vestiging van het bevoegde Duitse pensioenverzekeringsorgaan geldende bepalingen. De beloning van de betrokken betroffene moet volgens de bepalingen van de Duitse wetgeving worden vastgesteld of herberekend.
b) Het totaal van de rente van de ongevallenverzekering en het theoretische bedrag van de uitkering in de zin van artikel 29, tweede lid, van dit Verdrag, met uitsluiting van aanvullende uitkeringen, toeslagen voor kinderen en verhogingen van de aanvullende verzekering (Höherversicherung), wordt vergeleken met het maximumbedrag dat met toepassing van de vorige alinea in aanmerking wordt genomen; het bedrag waarmede dit totaal het betreffende maximumbedrag overschrijdt, vormt het fictieve bedrag van de vermindering. Dit laatste bedrag wordt naar verhouding van de verzekeringsduur, volgens het bepaalde in artikel 29, vierde lid, van dit Verdrag evenredig verdeeld; het deel dat betrekking heeft op de Duitse verzekeringsduur moet van het Duitse prorata-bedrag worden afgetrokken.
4. Wat betreft de intrekking van de vereffeningsuitkering van het stelsel voor mijnwerkers, worden mijnbouwondernemingen op het grondgebied van een andere Verdragsluitende Partij gelijkgesteld met Duitse mijnbouwondernemingen.
5. Duitse pensioenverzekeringsorganen passen artikel 29, vijfde lid, van dit Verdrag toe, wanneer :
a) de vóór 1 januari 1957 geldende wetgeving inzake pensioenberekening van toepassing is;
b) een aanvullend tijdvak (Zurechnungszeit) in aanmerking moet worden genomen; of
c) een toeslag voor kinderen in aanmerking moet worden genomen.
6. Titel III, Hoofdstuk 2 van dit Verdrag is niet van toepassing op de pensioenverzekering in de ijzer- en staalindustrie en op het stelsel inzake hulpverlening aan bejaarde landbouwers.
V. TOEPASSING VAN DE LUXEMBURGSE WETGEVING
1. In afwijking van artikel 74, derde lid, van dit Verdrag, worden de tijdvakken van verzekering en de daarmede gelijkgestelde tijdvakken welke vóór 1 januari 1946 krachtens de Luxemburgse wetgeving inzake pensioenverzekering (invaliditeit, ouderdom en overlijden) zijn vervuld, voor de toepassing van deze wetgeving slechts in aanmerking genomen voor zover de in opbouw zijnde rechten ten tijde van het in-werking-treden van dit Verdrag uitsluitend overeenkomstig deze wetgeving of overeenkomstig van kracht zijnde of nog te sluiten bilaterale verdragen inzake sociale zekerheid gehandhaafd zullen zijn of nadien hersteld zullen worden. Ingeval meer dan één verdrag van toepassing is, zullen de tijdvakken van verzekering en de daarmede gelijkgestelde tijdvakken van de vroegste datum af in aanmerking worden genomen.
2. Voor de toekenning van het fundamenteel gedeelte in de Luxemburgse pensioenen worden de tijdvakken van verzekering vervuld krachtens de Luxemburgse wetgeving door werknemers die niet op Luxemburgs grondgebied wonen, gelijkgesteld met verblijfperiodes.
3. Indien zulks nodig is, wordt het verschuldigd complementair gedeelte nodig om tot een minimumpensioen te komen alsmede het supplement voor een kind gestort ten laste van de Staat en van de gemeenten in dezelfde verhouding als het fundamenteel gedeelte.
VI. TOEPASSING VAN DE NEDERLANDSE WETGEVING
A. Toepassing van de Nederlandse algemene ouderdomswet
1. Voor de toepassing van artikel 29 van dit Verdrag worden als tijdvakken van verzekering, vervuld krachtens de Nederlandse algemene ouderdomswet, mede aangemerkt tijdvakken, gelegen vóór 1 januari 1957 gedurende welke de rechthebbende die niet voldoet aan de voorwaarden op grond waarvan deze tijdvakken kunnen worden gelijkgesteld met tijdvakken van verzekering, na het bereiken van de 15-jarige leeftijd op Nederlands grondgebied heeft gewoond of gedurende welke hij, op het grondgebied van een andere Verdragsluitende Partij wonende, in Nederland arbeid heeft verricht in dienst van een in Nederland gevestigde werkgever.
2. De krachtens het vorige lid in aanmerking te nemen tijdvakken, welke samenvallen met tijdvakken welke in acht worden genomen bij de berekening van het ouderdomspensioen dat krachtens de wettelijke regeling van een andere Verdragsluitende Partij verschuldigd is, worden buiten beschouwing gelaten.
3. Wat de gehuwde vrouw betreft, wier echtgenoot recht heeft op een pensioen krachtens de Nederlandse algemene ouderdomswet, worden ook in aanmerking genomen tijdvakken, gelegen vóór de datum waarop zij de 65-jarige leeftijd heeft bereikt en gedurende welke zij, gehuwd zijnde, tijdens dit huwelijk op het grondgebied van een of meer Verdragsluitende Partijen heeft gewoond, voor zover deze tijdvakken samenvallen met de door haar echtgenoot krachtens bedoelde wet vervulde tijdvakken van verzekering en met de krachtens het eerste lid in aanmerking te nemen tijdvakken.
4. De ingevolge het vorige lid ten aanzien van een gehuwde vrouw in aanmerking te nemen tijdvakken welke samenvallen met tijdvakken, welke in acht worden genomen bij de berekening van het haar krachtens de wettelijke regeling van een andere Verdragsluitende Partij verschuldigde ouderdomspensioen of met tijdvakken, gedurende welke zij ingevolge een zodanige wettelijke regeling ouderdomspensioen heeft genoten, worden buiten beschouwing gelaten.
5. Wat de gehuwd geweest zijnde vrouw betreft, wier echtgenoot onderworpen is geweest aan de Nederlandse algemene ouderdomswet of geacht wordt tijdvakken van verzekering in de zin van het eerste lid te hebben vervuld, is het bepaalde in de beide voorgaande leden van overeenkomstige toepassing.
6. De vóór 1 januari 1957 gelegen tijdvakken worden bij de berekening van het ouderdomspensioen slechts in aanmerking genomen, indien de belanghebbende na het bereiken van de 59-jarige leeftijd gedurende zes jaren op het grondgebied van een of meer Verdragsluitende Partijen heeft gewoond en indien hij op het grondgebied van een dezer Partijen woont.
B. Toepassing van de Nederlandse Algemene Weduwen- en Wezenwet
1. Voor de toepassing van artikel 29 van dit Verdrag worden als tijdvakken van verzekering, vervuld krachtens de Nederlandse Algemene Weduwen- en Wezenwet mede aangemerkt tijdvakken gelegen vóór 1 oktober 1959, gedurende welke de overledene na het bereiken van de 15-jarige leeftijd op Nederlands grondgebied heeft gewoond of gedurende welke hij, op het grondgebied van een andere Verdragsluitende Partij wonende, in Nederland arbeid heeft verricht in dienst van een in Nederland gevestigde werkgever.
2. De krachtens het vorige lid in aanmerking te nemen tijdvakken welke samenvallen met tijdvakken van verzekering, vervuld krachtens de wettelijke regeling van een andere Verdragsluitende Partij inzake uitkeringen aan nagelaten betrekkingen, worden buiten beschouwing gelaten.
C. Toepassing van de Nederlandse wet op de arbeidsongeschiktheidsverzekering
1. Voor de toepassing van artikel 29 van dit Verdrag worden als tijdvakken van verzekering, vervuld krachtens de Nederlandse wet op de arbeidsongeschiktheidsverzekering mede aangemerkt de vóór 1 juli 1967 in Nederland vervulde tijdvakken van arbeid in loondienst en de daarmede gelijkgestelde tijdvakken.
2. Indien bedoelde tijdvakken in Nederland uitsluitend voor 1 juli 1967 zijn vervuld, worden de verdiensten waarop de berekening van de uitkeringen berust, vastgesteld op basis van de bedragen, zoals deze zijn voorzien in de Wet van 2 februari 1967, houdende overgangsregeling arbeidsongeschiktheidsverzekering, aangepast aan de ontwikkeling van het indexcijfer der lonen sedert 1 juli 1967.
3. Artikel 35, eerste lid, sub a) en b), van dit Verdrag wordt door de Nederlandse organen niet toegepast op uitkeringen, berekend naar een arbeidsongeschiktheid van minder dan 45 pct., indien de toeneming van de vooraf bestaande arbeidsongeschiktheid kennelijk is voortgekomen uit een andere oorzaak dan die, waaruit de ongeschiktheid, ter zake waarvan uitkering wordt genoten, is voortgekomen.
D. Toepassing van de Nederlandse wetgeving inzake vrijwillig voortgezette verzekering
Het beginsel van gelijkheid van behandeling, neergelegd in artikel 8 van dit Verdrag, is niet van toepassing op de vrijwillig voortgezette ouderdomsverzekering ter zake van het betalen van verlaagde premies.
VII. TOEPASSING VAN DE NOORSE WETGEVING
De toepassing van artikel 1, vierde lid, tweede alinea, van de wet van 17 juni 1966 inzake de algemene verzekering kan niet worden uitgebreid tot personen van andere nationaliteit.
De toepassing van de Noorse wetgeving kan niet worden uitgebreid tot personen van andere nationaliteit op de eilanden van Spitsbergen, tenzij zij door een Noorse werkgever worden tewerkgesteld.
VIII. TOEPASSING VAN DE ZWEEDSE WETGEVING
Wat betreft de werkloosheidsuitkeringen, zegt de Zweedse regering toe dat zij er bij de erkende werkloosheidskassen op aan zal dringen de bepalingen van dit Verdrag, voor zover van kracht ten aanzien van Zweden, toe te passen.
IX. TOEPASSING VAN DE ZWITSERSE WETGEVING
1. Het beginsel van gelijkheid van behandeling, neergelegd in artikel 8 van dit Verdrag, is niet van toepassing :
a) op de vrijwillige ouderdoms- en overlevingsverzekering en op de vrijwillige invaliditeitsverzekering voor Zwitserse onderdanen in het buitenland;
b) op de ouderdoms- en overlevingsverzekering en op de invaliditeitsverzekering voor Zwitserse onderdanen die voor rekening van een werkgever in Zwitserland in het buitenland werken;
c) op de ondersteuning, toegekend aan Zwitserse invaliden die in het buitenland wonen;
d) op de buitengewone renten van de ouderdoms- en overlevingsverzekering, toegekend aan Zwitserse onderdanen die vóór 1 juli 1983 geboren zijn en aan hun nagelaten betrekkingen.
2. De buitengewone renten van de invaliditeitsverzekering of de ouderdomsrenten welke daarvoor in de plaats komen, worden aan onderdanen van de Verdragsluitende Partijen toegekend, op voorwaarde dat zij gedurende vijf jaar onmiddellijk voorafgaande aan de aanvraag om uitkeringen in Zwitserland hebben gewoond.
De buitengewone renten van de ouderdoms- en overlevingsverzekering worden aan onderdanen van de Verdragsluitende Partijen toegekend, op voorwaarde dat zij gedurende tien jaar onmiddellijk voorafgaande aan de aanvraag om uitkeringen in Zwitserland hebben gewoond, indien het ouderdomsrenten betreft, of op voorwaarde dat de overledene aldaar gedurende vijf jaar onmiddellijk vóór de aanvraag om uitkeringen heeft gewoond, indien het betreft renten aan nagelaten betrekkingen of ouderdomsrenten welke daarvoor in de plaats komen.
Het betreffende tijdvak van wonen wordt geacht door een verblijf buiten het Zwitserse grondgebied van niet meer dan drie maanden in de loop van een kalenderjaar niet te zijn onderbroken. Tijdvakken, waarin de belanghebbende wel in Zwitserland woonde, maar waarin hij was vrijgesteld van de Zwitserse invaliditeits-, ouderdoms- en overlevingsverzekering, worden bij de vaststelling van het vereiste tijdvak van wonen niet in aanmerking genomen.
3. Wanneer onderdanen van de Verdragsluitende Partijen recht op uitkeringen van de Zwitserse invaliditeits-, ouderdoms- en overlevingsverzekering hebben verkregen, wordt voor de berekening van het door de Zwitserse verzekering verschuldigde rentenbedrag artikel 29, vijfde lid, van dit Verdrag toegepast.
4. Wat betreft het recht op de gewone invaliditeitsrente, worden onderdanen van de Verdragsluitende Partijen als verzekerden in de zin van de Zwitserse wettelijke bepalingen beschouwd indien zij, ten tijde van het ontstaan van de invaliditeit, aangesloten zijn bij de pensioenverzekering van een van de Verdragsluitende Partijen of aanspraak kunnen maken op invaliditeitsuitkeringen ingevolge de wettelijke regeling van een der Verdragsluitende Partijen.
5.
a) Onderdanen van de Verdragsluitende Partijen kunnen aanspraak maken op de revalidatievoorzieningen overeenkomstig de federale wettelijke regeling inzake invaliditeitsverzekering, zolang zij hun domicilie in Zwitserland behouden, voor zover zij gedurende ten minste een vol jaar onmiddellijk voorafgaande aan het tijdstip waarop zij in het genot van deze voorzieningen moeten worden gesteld, premies of bijdragen aan de Zwitserse verzekering hebben betaald.
b) Echtgenoten en weduwen die geen winstgevende arbeid verrichten, alsmede minderjarige kinderen van onderdanen van de Verdragsluitende Partijen, kunnen aanspraak maken op de revalidatievoorzieningen overeenkomstig de federale wettelijke regeling inzake invaliditeitsverzekering, zolang zij hun domicilie in Zwitserland behouden, voor zover zij gedurende ten minste een jaar, onmiddellijk voorafgaande aan het tijdstip waarop zij in het genot van deze voorzieningen moeten worden gesteld, onafgebroken in Zwitserland hebben gewoond.
c) Minderjarige kinderen van onderdanen van de Verdragsluitende Partijen kunnen aanspraak maken op de revalidatievoorzieningen overeenkomstig de federale wettelijke regeling inzake invaliditeitsverzekering, wanneer zij hun domicilie in Zwitserland hebben en aldaar invalide geboren zijn of wanneer zij sedert hun geboorte onafgebroken in Zwitserland hebben gewoond.