text:
Artikel    1 . De regeling waarin dit Verdrag voorziet ter aanvulling van die van het Verdrag van Parijs is onderworpen aan de bepalingen van het Verdrag van Parijs en aan de hierna vastgestelde bepalingen.
 Art.    2 .[ 1  a) De regeling in dit Verdrag is van toepassing op kernschade waarvoor krachtens het Verdrag van Parijs de aansprakelijkheid berust bij de exploitant van een kerninstallatie voor vreedzaam gebruik, gelegen op het grondgebied van een Partij bij het onderhavige Verdrag (hierna genoemd " Partij ") en die geleden is :
 i) op het grondgebied van een Partij; of
 ii) in of boven maritieme gebieden buiten de territoriale zee van een Partij
 1. aan boord van of door een schip varend onder de vlag van een Partij, of aan boord van of door een luchtvaartuig dat op het grondgebied van een Partij is ingeschreven, of op of door een kunstmatig eiland, installatie of structuur onder de rechtsmacht van een Partij, of
 2. door een onderdaan van een Partij, met uitzondering van schade geleden in of boven de territoriale zee van een Staat die geen Partij is bij dit Verdrag; of
 iii) in of boven de exclusieve economische zone van een Partij of op het continentaal plat van een Partij in verband met de exploitatie of exploratie van de natuurlijke rijkdommen van die exclusieve economische zone of dat continentaal plat, mits de rechters van een Partij krachtens het Verdrag van Parijs bevoegd zijn.
 b) Iedere ondertekenende of toetredende regering kan bij de ondertekening van dit Verdrag of bij de toetreding daartoe dan wel bij de nederlegging van haar akte van bekrachtiging, aanvaarding of goedkeuring verklaren, dat zij voor de toepassing van lid (a) (ii) 2 natuurlijke personen die volgens haar recht hun gewone verblijfplaats op haar grondgebied hebben, of bepaalde categorieën daarvan, gelijkstelt met haar eigen onderdanen.
 c) Voor de toepassing van dit artikel wordt onder de uitdrukking " onderdaan van een Partij " mede verstaan iedere Partij of ieder staatsrechtelijk onderdeel van een Partij, of iedere publiek- of privaatrechtelijke rechtspersoon, alsmede ieder publiek- of privaatrechtelijk lichaam zonder rechtspersoonlijkheid, gevestigd op het grondgebied van een Partij.] 1
----------
( 1 )<VARIA  2014-06-18/24 , art. B, 002; Inwerkingtreding : 01-01-2022>
 Art.    3 .[ 1  a) Overeenkomstig de bepalingen van dit Verdrag verplichten de Partijen zich ervoor zorg te dragen, dat de in artikel 2 bedoelde kernschade tot een bedrag van 1500 miljoen euro per kernongeval wordt vergoed, onverminderd de toepassing van artikel 12bis.
 b) Deze schadevergoeding vindt plaats :
 i) tot een bedrag van ten minste 700 miljoen euro vast te stellen krachtens de wetgeving van de Partij op wier grondgebied de kerninstallatie van de aansprakelijke exploitant is gelegen, uit middelen afkomstig van een verzekering of andere financiële zekerheid of uit de ingevolge artikel 10(c) van het Verdrag van Parijs verstrekte openbare middelen, en uit te keren tot een bedrag van 700 miljoen euro in overeenstemming met het Verdrag van Parijs;
 ii) tussen het in lid (b)(i) bedoelde bedrag en 1 200 miljoen euro, uit openbare middelen, ter beschikking te stellen door de Partij op wier grondgebied de kerninstallatie van de aansprakelijke exploitant is gelegen;
 iii) tussen 1 200 miljoen euro en 1 500 miljoen euro uit openbare middelen, ter beschikking te stellen door de Partijen volgens de in artikel 12 bedoelde verdeelsleutel, onder voorbehoud dat een dergelijk bedrag wordt verhoogd in overeenstemming met het in artikel 12bis bedoelde mechanisme.
 c) Te dien einde moet elke Partij :
 i) hetzij ingevolge haar wetgeving vaststellen dat de aansprakelijkheid van de exploitant ten minste het in lid (a) bedoelde bedrag bedraagt, en bepalen dat deze aansprakelijkheid wordt gedekt door alle in lid (b) bedoelde middelen;
 ii) hetzij ingevolge haar wetgeving de aansprakelijkheid van de exploitant vaststellen op een bedrag dat ten minste gelijk is aan het overeenkomstig lid (b)(i) hierboven of artikel 7(b) van het Verdrag van Parijs vastgestelde bedrag, en bepalen dat boven dat bedrag tot het in lid (a) bedoelde bedrag, de in lid (b)(i), (ii) en (iii) bedoelde openbare middelen ter beschikking worden gesteld anders dan ter dekking van de aansprakelijkheid van de exploitant, mits geen inbreuk wordt gemaakt op de in dit Verdrag vastgestelde materieelrechtelijke en procesrechtelijke regels.
 d) De verplichting van de exploitant tot betaling van schadevergoeding, interest of kosten uit de overeenkomstig de leden (b) (ii) en (iii) en (g) ter beschikking gestelde openbare middelen is jegens hem slechts afdwingbaar indien en voor zover deze middelen daadwerkelijk ter beschikking worden gesteld.
 e) Wanneer een Staat gebruik maakt van de in artikel 21(c) van het Verdrag van Parijs bedoelde optie kan deze alleen Partij bij dit Verdrag worden indien hij waarborgt dat middelen beschikbaar zijn om het verschil tussen het bedrag waarvoor de exploitant aansprakelijk is en 700 miljoen euro te dekken.
 f) Bij de uitvoering van dit Verdrag verplichten de Partijen zich ertoe, ten aanzien van vergoeding van kernschade uit de in lid (a) bedoelde middelen, geen gebruik te maken van de in artikel 15(b) van het Verdrag van Parijs bedoelde bevoegdheid om bijzondere voorwaarden te stellen, anders dan die welke zijn neergelegd in dit Verdrag.
 g) De in artikel 7(h) van het Verdrag van Parijs bedoelde kosten en interesten zijn verschuldigd boven de in lid (b) genoemde bedragen en zijn, naar gelang zij zijn toegewezen uit hoofde van schadevergoeding ten laste van de middelen bedoeld in :
 i) lid (b)(i), voor rekening van de aansprakelijke exploitant;
 ii) lid (b)(ii), voor rekening van de Partij op wier grondgebied de kerninstallatie van de aansprakelijke exploitant is gelegen, naargelang van de door die Partij beschikbaar gestelde middelen;
 iii) lid (b)(iii), voor rekening van de Partijen gezamenlijk.
 h) De in dit Verdrag genoemde bedragen worden omgerekend in de nationale munteenheid van de Partij waarvan de rechters bevoegd zijn, volgens de waarde van die munteenheid op de datum van het ongeval, tenzij met betrekking tot een bepaald ongeval een andere datum door de Partijen wordt overeengekomen.] 1
----------
( 1 )<VARIA  2014-06-18/24 , art. C, 002; Inwerkingtreding : 01-01-2022>
 Art.    4 .
<Opgeheven bij VARIA  2014-06-18/24 , art. D, 002; Inwerkingtreding : 01-01-2022>
 Art.    5 .[ 1  Indien de aansprakelijke exploitant recht van verhaal heeft overeenkomstig artikel 6(f) van het Verdrag van Parijs, hebben de Partijen bij dit Verdrag hetzelfde recht van verhaal, voor zover ingevolge artikel 3(b) en (g) openbare middelen beschikbaar zijn gesteld.] 1
----------
( 1 )<VARIA  2014-06-18/24 , art. E, 002; Inwerkingtreding : 01-01-2022>
 Art.    6 .[ 1  Voor de berekening van de krachtens dit Verdrag ter beschikking te stellen openbare middelen worden uitsluitend de rechten op schadevergoeding in aanmerking genomen, die binnen een termijn van dertig jaar na de datum van het kernongeval in geval van overlijden of persoonlijk letsel, en tien jaar na de datum van het kernongeval in geval van alle overige kernschade, uitgeoefend worden.
 Deze termijn wordt bovendien verlengd in de gevallen en onder de voorwaarden vermeld in artikel 8(e) van het Verdrag van Parijs. Wijzigingen van vorderingen gemaakt na het verstrijken van deze termijn, worden mede in aanmerking genomen overeenkomstig de voorwaarden vastgesteld in artikel 8(f) van het Verdrag van Parijs.] 1
----------
( 1 )<VARIA  2014-06-18/24 , art. F, 002; Inwerkingtreding : 01-01-2022>
 Art.    7 .[ 1  Wanneer een Partij gebruik maakt van de bevoegdheid, voorzien in artikel 8(d) van het Verdrag van Parijs, is de door haar bepaalde termijn een verjaringstermijn van ten minste drie jaar, die ingaat op de dag waarop de persoon die schade heeft geleden kennis draagt of redelijkerwijze geacht kan worden kennis te dragen van de schade en de aansprakelijke exploitant.] 1
----------
( 1 )<VARIA  2014-06-18/24 , art. G, 002; Inwerkingtreding : 01-01-2022>
 Art.    8 .[ 1  Ieder die aan dit Verdrag een aanspraak op schadevergoeding ontleent, heeft recht op de volledige vergoeding van de geleden
 kernschade overeenkomstig het nationale recht, met dien verstande dat wanneer het bedrag van deze schade 1 500 miljoen euro te boven gaat of waarschijnlijk te boven gaat, elke Partij billijke maatstaven voor de verdeling van het krachtens dit Verdrag beschikbare bedrag aan schadevergoeding kan vaststellen. Deze maatstaven worden toegepast ongeacht de herkomst van de middelen en, met inachtneming van het bepaalde in artikel 2, zonder onderscheid naar nationaliteit, woon- of verblijfplaats van de persoon die de schade heeft geleden.] 1
----------
( 1 )<VARIA  2014-06-18/24 , art. H, 002; Inwerkingtreding : 01-01-2022>
 Art.    9 .[ 1  a) De regeling volgens welke de krachtens dit Verdrag beschikbaar gestelde openbare middelen worden betaald, is die van de Partij waarvan de rechters bevoegd zijn.
 b) Iedere Partij draagt er zorg voor dat personen die kernschade hebben geleden hun rechten op schadevergoeding kunnen uitoefenen, zonder dat zij afzonderlijke gedingen, die naargelang van de herkomst van de voor deze schadevergoeding bestemde gelden verschillen, aanhangig behoeven te maken.
 c) Een Partij is gehouden de in artikel 3(b)(iii) bedoelde middelen beschikbaar te stellen zodra het bedrag van de schadevergoeding uit hoofde van dit Verdrag het totaal van de in artikel 3(b)(i) en (ii) heeft bereikt, ongeacht de vraag of de door de exploitant ter beschikking te stellen middelen beschikbaar blijven of de vraag of de aansprakelijkheid van de exploitant niet tot een bepaald bedrag is beperkt.] 1
----------
( 1 )<VARIA  2014-06-18/24 , art. I, 002; Inwerkingtreding : 01-01-2022>
 Art.    10 .[ 1  a) De Partij wier rechters bevoegd zijn, is verplicht de overige Partijen in te lichten omtrent een kernongeval en de toedracht, zodra blijkt dat de schade, veroorzaakt door dit ongeval, de som van de in artikel 3(b)(i) en (ii) bedoelde bedragen te boven gaat of dreigt te boven te gaan. De Partijen nemen onverwijld alle maatregelen die voor het regelen van hun betrekkingen terzake noodzakelijk zijn.
 b) Alleen de Partij wier rechters bevoegd zijn kan van de overige Partijen de terbeschikkingstelling van de in artikel 3(b)(iii) en (g) bedoelde openbare middelen verlangen en is bevoegd tot uitkering van deze middelen.
 c) Deze Partij oefent zo nodig de in artikel 5 bedoelde verhaalsrechten uit ten behoeve van de overige Partijen, indien deze uit hoofde van artikel 3(b)(iii) en (g) openbare middelen ter beschikking hebben gesteld.
 d) Dadingen en schikkingen die zijn aangegaan overeenkomstig de in de nationale wetgeving bepaalde voorwaarden met betrekking tot de vergoeding van kernschade uit de in artikel 3(b)(ii) en (iii) bedoelde openbare middelen, worden door de overige Partijen erkend en vonnissen gewezen door de bevoegde rechters terzake van zodanige schadevergoeding, worden uitvoerbaar op het grondgebied van de overige Partijen overeenkomstig de bepalingen van artikel 13(i) van het Verdrag van Parijs.] 1
----------
( 1 )<VARIA  2014-06-18/24 , art. J, 002; Inwerkingtreding : 01-01-2022>
 Art.    11 .[ 1  a) Indien de rechters van een andere Partij dan die op wier grondgebied de kerninstallatie van de aansprakelijke exploitant is gelegen, bevoegd zijn, worden de in artikel 3(b)(ii) en (g) bedoelde openbare middelen uitgekeerd door de eerstbedoelde Partij. De Partij op wier grondgebied de kerninstallatie van de aansprakelijke exploitant is gelegen, betaalt de uitgekeerde bedragen aan de andere Partij terug. De beide Partijen bepalen in onderlinge overeenstemming de wijze van terugbetaling.
 b) Indien meer dan één Partij gehouden is openbare middelen beschikbaar te stellen ingevolge artikel 3(b)(ii) en (g), zijn de bepalingen van lid a) van overeenkomstige toepassing. Terugbetaling vindt plaats naar de mate waarin elke exploitant tot het kernongeval heeft bijgedragen.
 c) Wanneer de Partij wier rechters bevoegd zijn, na het tijdstip van het kernongeval wettelijke of bestuursrechtelijke bepalingen vaststelt die betrekking hebben op de aard, de vorm en de omvang van de schadevergoeding, op de wijze van de terbeschikkingstelling van de in artikel 3(b)(ii) en (g) bedoelde openbare middelen en eventueel op de maatstaven voor de verdeling van deze middelen, raadpleegt zij dienaangaande de Partij op wier grondgebied de kerninstallatie van de aansprakelijke exploitant is gelegen. Bovendien treft zij alle vereiste maatregelen, teneinde laatstgenoemde Partij in staat te stellen zich in gedingen te voegen of daarin tussen te komen en deel te nemen aan dadingen en schikkingen inzake schadevergoeding.] 1
----------
( 1 )<VARIA  2014-06-18/24 , art. K, 002; Inwerkingtreding : 01-01-2022>
 Art.    12 .[ 1  a) De verdeelsleutel volgens welke de Partijen de in artikel 3(b) (iii) bedoelde openbare middelen ter beschikking stellen, wordt als volgt vastgesteld :
 i) voor 35 % op de grondslag van de verhouding tussen het bruto nationaal product tegen lopende prijzen van elke Partij, enerzijds, en het gezamenlijk bedrag van het bruto nationaal product tegen lopende prijzen van alle Partijen, anderzijds, zoals deze cijfers voor het jaar voorafgaande aan dat waarin het kernongeval zich heeft voorgedaan, worden afgeleid uit de officiële statistieken, gepubliceerd door de Organisatie voor economische samenwerking en ontwikkeling;
 ii) voor 65 % op de grondslag van de verhouding tussen het thermisch vermogen van de reactoren die zich op het grondgebied van elke Partij bevinden, enerzijds, en het gezamenlijk thermisch vermogen van de reactoren die zich op het grondgebied van alle Partijen bevinden, anderzijds. Deze berekening wordt gebaseerd op het thermisch vermogen van de reactoren die op de datum van het kernongeval voorkomen op de in artikel 13 bedoelde lijst, met dien verstande dat een reactor voor deze berekening slechts in aanmerking wordt genomen vanaf de dag waarop hij voor het eerst kritisch is geworden en dat een reactor bij de berekening buiten beschouwing wordt gelaten wanneer alle splijtstoffen permanent uit de reactorkern zijn verwijderd en in overeenstemming met goedgekeurde procedures veilig zijn opgeslagen.
 b) Voor de toepassing van dit Verdrag wordt onder " thermisch vermogen " verstaan :
 i) vóór de afgifte van de definitieve vergunning tot exploitatie : het verwachte thermisch vermogen;
 ii) na de afgifte van een zodanige vergunning : het door de bevoegde nationale autoriteiten toegestane thermisch vermogen.] 1
----------
( 1 )<VARIA  2014-06-18/24 , art. L, 002; Inwerkingtreding : 01-01-2022>
 Art.    12bis . [ 1  a) In geval van toetreding tot dit Verdrag worden de het in artikel 3(b)(iii) bedoelde openbare middelen verhoogd met :
 i) 35 % van een bedrag vastgesteld door op bovengenoemd bedrag de verhouding toe te passen tussen het bruto nationaal product tegen lopende prijzen van de toetredende Partij, enerzijds en het gezamenlijk bedrag van het bruto nationaal product tegen lopende prijzen van alle Partijen, met uitzondering van dat van de toetredende Partij, anderzijds, en
 ii) 65 % van een bedrag vastgesteld door op bovengenoemd bedrag de verhouding toe te passen tussen het thermisch vermogen van de reactoren die zich op het grondgebied van de toetredende Partij bevinden, enerzijds, en het gezamenlijk thermisch vermogen van de reactoren die zich op het grondgebied van alle Partijen bevinden, met uitzondering van dat van de toetredende Partij, anderzijds.
 b) Het in lid (a) bedoelde verhoogde bedrag wordt afgerond op het dichtstbij gelegen bedrag uitgedrukt in duizendtallen euro.
 c) Het bruto nationaal product van de toetredende Partij wordt vastgesteld overeenkomstig de officiële statistieken, gepubliceerd door de Organisatie voor Economische Samenwerking en Ontwikkeling, voor het jaar voorafgaande aan het jaar waarin de toetreding van kracht wordt.
 d) Het thermisch vermogen van de toetredende Partij wordt vastgesteld overeenkomstig de lijst van kerninstallaties die door die regering ingevolge artikel 13(b) aan de Belgische Regering is medegedeeld, met dien verstande dat voor de berekening van de bijdragen uit hoofde van lid (a)(ii), een reactor slechts in aanmerking wordt genomen vanaf de dag waarop hij voor het eerst kritisch is geworden en dat een reactor bij de berekening buiten beschouwing wordt gelaten wanneer alle splijtstoffen permanent uit de reactorkern zijn verwijderd en in overeenstemming met goedgekeurde procedures veilig zijn opgeslagen.] 1
----------
( 1 )<Ingevoegd bij VARIA  2014-06-18/24 , art. M, 002; Inwerkingtreding : 01-01-2022>

 Art.    13 .a) [ 1  Elke Partij draagt er zorg voor dat alle op haar grondgebied gelegen kerninstallaties voor vreedzaam gebruik, die beantwoorden aan de begripsbepalingen, vervat in artikel 1 van het Verdrag van Parijs, op een lijst worden vermeld.] 1
b) [ 1  Te dien einde deelt elke ondertekenende of toetredende regering bij de nederlegging van haar akte van bekrachtiging, aanvaarding, goedkeuring of toetreding aan de Belgische Regering de volledige gegevens van die installaties mede.] 1
c) Dit overzicht omvat:
i) voor alle nog niet voltooide installaties, de vermelding van de datum waarop het risico van een kernongeval vermoedelijk zal intreden, en
ii) voor reactoren bovendien de vermelding van de datum waarop zij vermoedelijk voor het eerst kritisch zullen worden, alsmede van hun thermisch vermogen.
d) Elke Partij deelt voorts aan de Belgische Regering de juiste datum mede, waarop het risico van een kernongeval intreedt, en, voor reactoren, de datum waarop zij voor het eerst kritisch zijn geworden.
e) Elke Partij deelt aan de Belgische Regering alle in de lijst aan te brengen wijzigingen mede. Ingeval een wijziging de toevoeging van een kerninstallatie betreft, dient de mededeling uiterlijk drie maanden voor de datum van het vermoedelijke intreden van het risico van een kernongeval te worden gedaan.
f) [ 1  Indien een Partij van mening is dat de gegevens of een in de lijst aan te brengen wijziging, medegedeeld door een andere Partij, niet in overeenstemming is met de bepalingen van dit artikel, kan zij daartegen slechts bezwaren inbrengen door deze aan de Belgische Regering mede te delen binnen drie maanden te rekenen vanaf de datum waarop zij een kennisgeving overeenkomstig lid (h) heeft ontvangen.] 1
g) Indien een Partij van mening is dat één der volgens dit artikel voorgeschreven mededelingen niet binnen de voorgeschreven termijn heeft plaatsgevonden, kan zij daartegen slechts bezwaren inbrengen door deze aan de Belgische Regering mede te delen, binnen een termijn van drie maanden nadat zij kennis heeft gekregen van feiten die naar haar mening hadden moeten worden medegedeeld.
h) De Belgische Regering stelt zo spoedig mogelijk iedere Partij op de hoogte van de mededelingen en de bezwaren die zij overeenkomstig dit artikel ontvangen heeft.
i) [ 1  De gegevens en wijzigingen bedoeld in de leden (b), (c), (d), en (e) vormen tezamen de in dit artikel bedoelde lijst; bezwaren ingediend overeenkomstig het bepaalde in de leden (f) en (g) hebben, indien zij worden erkend, terugwerkende kracht tot de dag waarop zij zijn ingediend.] 1
j) De Belgische Regering verstrekt aan de Partijen op hun verzoek een bijgehouden staat van de kerninstallaties die onder dit Verdrag vallen en van de gegevens die daarover ingevolge dit artikel zijn verstrekt.
----------
( 1 )<VARIA  2014-06-18/24 , art. N, 002; Inwerkingtreding : 01-01-2022>
 Art.    14 .[ 1  a) Voor zover in dit Verdrag niet anders is bepaald, kan iedere Partij de haar door het Verdrag van Parijs toegekende bevoegdheden uitoefenen; alle uit dien hoofde getroffen maatregelen kunnen voor de terbeschikkingstelling van de openbare middelen, bedoeld in artikel 3(b)(ii) en (iii), tegen de andere Partijen worden ingeroepen.
 b) De door een Partij overeenkomstig artikel 2(b) van het Verdrag van Parijs genomen maatregelen ten gevolge waarvan de in artikel 3(b)(ii) en (iii) bedoelde openbare middelen ter beschikking moeten worden gesteld, kunnen echter slechts tegen een andere Partij worden ingeroepen voor zover deze daarin heeft toegestemd.
 c) Dit Verdrag belet niet dat een Partij voorzieningen treft buiten het kader van het Verdrag van Parijs en van dit Verdrag, mits deze geen verdere verplichtingen voor de andere Partijen medebrengen ten aanzien van de door deze Partijen ter beschikking te stellen openbare middelen.
 d) Wanneer alle Partijen bij dit Verdrag andere verdragen op het gebied van aanvullende vergoeding voor kernschade bekrachtigen, aanvaarden, goedkeuren of daartoe toetreden, kan een Partij bij dit Verdrag de ingevolge artikel 3(b)(iii) van dit Verdrag ter beschikking te stellen middelen aanwenden ter vervulling van een verplichting die zij uit hoofde van een dergelijk ander Verdrag zou kunnen hebben om aanvullende vergoeding voor kernschade uit openbare middelen ter beschikking te stellen.] 1
----------
( 1 )<VARIA  2014-06-18/24 , art. O, 002; Inwerkingtreding : 01-01-2022>
 Art.    15 .[ 1  a) Elke Partij kan met een Staat die geen Partij is bij dit Verdrag een overeenkomst sluiten inzake vergoeding uit openbare middelen van door een kernongeval veroorzaakte schade. Elke Partij die voornemens is een dergelijke overeenkomst te sluiten, stelt de overige Partijen van haar voornemen in kennis. Van gesloten overeenkomsten wordt kennisgeving gedaan aan de Belgische Regering.
 b) Voor zover de voorwaarden voor de betaling van schadevergoeding volgens een dergelijke overeenkomst niet gunstiger zijn dan die welke voortvloeien uit de door de betrokken Partij getroffen maatregelen voor de toepassing van het Verdrag van Parijs en van dit Verdrag, kan, indien het bepaalde in artikel 8 van toepassing is, het bedrag van de te vergoeden schade, veroorzaakt door een kerngeval waarop dit Verdrag van toepassing is, en waarvoor krachtens een dergelijke overeenkomst schadevergoeding dient te worden betaald in aanmerking worden genomen bij de berekening van het totale schadebedrag ten gevolge van dat ongeval.
 c) Het bepaalde in de leden (a) en (b) kan in geen geval wijziging brengen in de verplichtingen die krachtens artikel 3(b)(ii) en (iii) rusten op de Partijen die niet toestemmen in een dergelijke overeenkomst.] 1
----------
( 1 )<VARIA  2014-06-18/24 , art. P, 002; Inwerkingtreding : 01-01-2022>
 Art.    16 . a) De Partijen zullen elkander raadplegen omtrent alle vraagstukken van gemeenschappelijk belang die zich voordoen in verband met de toepassing van dit Verdrag en van het Verdrag van Parijs, inzonderheid van artikel 20 en artikel 22 c) van laatstgenoemd Verdrag.
b) Zij zullen elkander raadplegen omtrent de wenselijkheid het onderhavige Verdrag te herzien vijf jaar na de datum van inwerkingtreding daarvan, alsmede op enig ander tijdstip indien een Partij zulks verzoek.
 Art.    17 .[ 1  a) Ingeval een geschil ontstaat tussen twee of meer Partijen betreffende de interpretatie of toepassing van dit Verdrag, plegen de partijen bij het geschil overleg met het oog op regeling van het geschil door middel van onderhandeling of met andere vreedzame middelen.
 b) Wanneer een in lid (a) bedoeld geschil niet is geregeld binnen zes maanden, te rekenen vanaf de datum waarop door een van de partijen bij het geschil het bestaan ervan wordt erkend, komen de Partijen bijeen teneinde de partijen bij het geschil bij te staan bij het treffen van een minnelijke schikking.
 c) Wanneer binnen drie maanden, te rekenen vanaf de in lid (b) bedoelde bijeenkomst, het geschil niet is beslecht, wordt het geschil op verzoek van een van de partijen daarbij voorgelegd aan het Europese Tribunaal voor kernenergie, ingesteld bij het Verdrag van 20 december 1957 inzake de instelling van een veiligheidscontrole op het gebied van de kernenergie.
 d) Wanneer een kernongeval aanleiding geeft tot een geschil tussen twee of meer Partijen betreffende de interpretatie of toepassing van het Verdrag van Parijs en van dit Verdrag, is de procedure voor het beslechten van een dergelijk geschil de procedure bedoeld in artikel 17 van het Verdrag van Parijs.] 1
----------
( 1 )<VARIA  2014-06-18/24 , art. Q, 002; Inwerkingtreding : 01-01-2022>
 Art.    18 .[ 1  a) Ten aanzien van één of meer bepalingen van dit Verdrag kan te allen tijde vóór de bekrachtiging, aanvaarding of goedkeuring van dit Verdrag een voorbehoud worden gemaakt, indien de bepalingen daarvan uitdrukkelijk door alle ondertekenende Regeringen zijn aanvaard of, bij de toetreding dan wel bij de toepassing van de artikelen 21 en 24, indien de bepalingen daarvan van dat voorbehoud uitdrukkelijk door alle ondertekenende en toetredende regeringen zijn aanvaard.
 b) Een zodanige aanvaarding is niet vereist van een ondertekenende regering die niet zelf dit Verdrag heeft bekrachtigd, aanvaard of goedgekeurd binnen een termijn van twaalf maanden na de dag waarop haar door de Belgische Regering overeenkomstig artikel 25 mededeling is gedaan van een zodanig voorbehoud.
 c) Elk voorbehoud dat overeenkomstig lid (a) is aanvaard, kan te allen tijde door middel van een aan de Belgische Regering gerichte kennisgeving worden ingetrokken.] 1
----------
( 1 )<VARIA  2014-06-18/24 , art. R, 002; Inwerkingtreding : 01-01-2022>
 Art.    19 . Een Staat kan slechts dan Partij bij dit Verdrag worden of blijven, indien hij Partij is bij het Verdrag van Parijs.
 Art.    20 .[ 1  a) De Bijlage bij dit Verdrag maakt een integrerend deel daarvan uit.
 b) Dit Verdrag dient te worden bekrachtigd, aanvaard of goedgekeurd. De akten van bekrachtiging, aanvaarding of goedkeuring worden nedergelegd bij de Belgische Regering.
 c) Dit Verdrag treedt in werking drie maanden na de datum van nederlegging van de zesde akte van bekrachtiging, aanvaarding of goedkeuring.
 d) Voor iedere ondertekenende regering die dit Verdrag bekrachtigt, aanvaardt of goedkeurt na de nederlegging van de zesde akte van bekrachtiging, aanvaarding of goedkeuring zal het van kracht worden drie maanden na de nederlegging van haar akte van bekrachtiging, aanvaarding of goedkeuring.] 1
----------
( 1 )<VARIA  2014-06-18/24 , art. S, 002; Inwerkingtreding : 01-01-2022>
 Art.    21 .[ 1  Wijzigingen van dit Verdrag worden aangenomen met onderling goedvinden van alle Partijen. Zij worden van kracht op de datum waarop alle Partijen deze hebben bekrachtigd, aanvaard of goedgekeurd.] 1
----------
( 1 )<VARIA  2014-06-18/24 , art. T, 002; Inwerkingtreding : 01-01-2022>
 Art.    22 . a) Na de inwerkingtreding van dit Verdrag kan iedere Partij bij het Verdrag van Parijs, die het onderhavige Verdrag niet heeft ondertekend, verzoeken toe te treden tot dit Verdrag door middel van een kennisgeving aan de Belgische Regering.
b) Voor toetreding is de algemene instemming van de Partijen vereist.
c) Na deze instemming legt de Partij bij het Verdrag van Parijs, die om toetreding heeft verzocht, haar akte van toetreding neder bij de Belgische Regering.
d) De toetreding wordt van kracht drie maanden na de datum van nederlegging van de akte van toetreding.
 Art.    23 . a) Dit Verdrag blijft van kracht tot de datum waarop de geldigheidsduur van het Verdrag van Parijs verstrijkt.
b) Iedere partij kan, met inachtneming van een opzeggingstermijn van een jaar aan de Belgische Regering mededelen, dat het onderhavige Verdrag na het verstrijken van de in artikel 22 a) van het Verdrag van Parijs gestelde termijn van tien jaar niet langer op haar van toepassing zal zijn. Binnen zes maanden na deze mededeling kan iedere Partij door een mededeling aan de Belgische Regering dit Verdrag ieder voor zich beëindigen op de datum waarop het niet langer van toepassing is op de Partij die de eerstbedoelde mededeling heeft gedaan.
c) De ingevolge dit Verdrag door iedere Partij aanvaarde verplichtingen ten aanzien van het vergoeden van schade, veroorzaakt door een kernongeval dat zich voor de datum van het verstrijken van de geldigheidsduur van dit Verdrag of van de uittreding van één der Partijen voordoet, worden door dit verstrijken of deze uittreding niet opgeheven.
d) De Partijen zullen elkander te gelegener tijd raadplegen omtrent de maatregelen die moeten worden genomen na het verstrijken van de geldigheidsduur van dit Verdrag of na de uittreding van één of meer Partijen, opdat tot een omvang, vergelijkbaar met die waarin dit Verdrag voorziet, vergoeding plaatsvindt van de schade, veroorzaakt door kernongevallen welke zich voordoen na de datum van dat verstrijken of die uittreding en waarvoor de exploitant van een kerninstallatie welke voor die datum op het grondgebied van de Partijen in bedrijf was, aansprakelijk is.
 Art.    24 . a) Dit Verdrag is van toepassing op het grondgebied van het moederland van de Partijen.
b) Elke Partij die wenst dat dit Verdrag van toepassing wordt op één of meer gebieden ten aanzien waarvan zij overeenkomstig artikel 23 van het Verdrag van Parijs heeft medegedeeld dat voornoemd Verdrag daarop toepasselijk is, richt, daartoe een verzoek tot de Belgische Regering.
c) De toepassing van het onderhavige Verdrag op die gebieden vereist de eenstemmige goedkeuring der Partijen.
d) Na het verkrijgen van deze goedkeuring richt de betrokken Partij een verklaring tot de Belgische Regering die van kracht wordt op de datum van ontvangst daarvan.
e) Een zodanige verklaring kan door de Partij die haar heeft afgelegd, ten aanzien van elk daarin genoemd gebied worden ingetrokken door middel van een daartoe strekkende mededeling aan de Belgische Regering met inachtneming van een termijn van een jaar.
f) Indien het Verdrag van Parijs niet langer van toepassing is op één van die gebieden, is het onderhavige Verdrag eveneens niet meer daarop van toepassing.
 Art.    25 . [ 1  De Belgische Regering doet aan alle ondertekenende en toetredende Regeringen mededeling van de ontvangst van iedere akte van bekrachtiging, aanvaarding, goedkeuring, toetreding of opzegging en van alle kennisgevingen die zij heeft ontvangen. Zij doet hun eveneens mededeling van het tijdstip waarop dit Verdrag in werking treedt, van de tekst van de wijzigingen van dit Verdrag en van het tijdstip waarop deze wijzigingen van kracht worden, van de voorbehouden welke overeenkomstig artikel 18 worden gemaakt, alsmede van eventuele verhoging van de schadevergoedingen die moeten worden verstrekt krachtens artikel 3(a) als gevolg van de toepassing van artikel 12bis.] 1
----------
( 1 )<VARIA  2014-06-18/24 , art. U, 002; Inwerkingtreding : 01-01-2022>
 BIJLAGEN.
 Art.    N1 . [ 1  Bijlage bij het Verdrag van 31 januari 1963 tot aanvulling van het Verdrag van Parijs van 29 juli 1960 inzake wettelijke aansprakelijkheid op het gebied van de kernenergie, zoals gewijzigd bij het Aanvullend Protocol van 28 januari 1964, bij het Protocol van 16 november 1982 en bij het Protocol van 12 februari 2004.
 DE REGERINGEN VAN DE PARTIJEN verklaren dat de vergoeding van de kernschade, veroorzaakt door een kernongeval waarop het aanvullende Verdrag niet van toepassing is, uitsluitend omdat de betrokken kerninstallatie, op grond van het gebruik daarvan, niet is opgenomen in de in artikel 13 van het aanvullende Verdrag bedoelde lijst (daaronder begrepen het geval dat die installatie, die niet op de lijst voorkomt, door één of meer doch niet alle Regeringen geacht wordt niet te vallen onder het Verdrag van Parijs) :
 - plaatsvindt zonder enig onderscheid tussen de onderdanen van de Partijen bij dit aanvullende Verdrag; en
 - niet wordt beperkt tot minder dan 1500 miljoen euro.
 Voorts zullen deze regeringen ernaar streven, de voorschriften inzake schadeloosstelling van de benadeelden bij dergelijke kernongevallen, voor zover zulks nog niet het geval is, zoveel mogelijk aan te passen aan die welke zijn vastgesteld voor kernongevallen welke zich voordoen in verband met de kerninstallaties die onder het aanvullende Verdrag vallen.

 II. a) Tussen de Partijen bij dit Protocol maken de bepalingen daarvan een integrerend deel uit van het Verdrag van 31 januari 1963 tot aanvulling van het Verdrag van Parijs van 29 juli 1960 inzake wettelijke aansprakelijkheid op het gebied van de kernenergie, zoals gewijzigd bij het Aanvullend Protocol van 28 januari 1964 en bij het Protocol van 16 november 1982 (hierna te noemen het " Verdrag "), dat aangehaald kan worden als het " Verdrag van 31 januari 1963 tot aanvulling van het Verdrag van Parijs van 29 juli 1960, zoals gewijzigd bij het Aanvullend Protocol van 28 januari 1964, bij het Protocol van 16 november 1982 en bij het Protocol van 12 februari 2004 ".
 b) Dit Protocol dient te worden bekrachtigd, aanvaard of goedgekeurd. De akten van bekrachtiging, aanvaarding of goedkeuring van dit Protocol worden nedergelegd bij de Belgische Regering.
 c) De ondertekenende Regeringen van dit Protocol die het Verdrag reeds hebben bekrachtigd of daartoe reeds zijn toegetreden, brengen hun voornemen dit Protocol te bekrachtigen, te aanvaarden of goed te keuren zo spoedig mogelijk tot uitdrukking. De overige ondertekenende Regeringen van dit Protocol verplichten zich ertoe het te bekrachtigen, aanvaarden of goed te keuren op het tijdstip waarop zij het Verdrag bekrachtigen.
 d) Dit Protocol staat open voor toetreding overeenkomstig de bepalingen van artikel 22 van het Verdrag. Toetredingen tot het Verdrag worden slechts geaccepteerd indien deze gepaard gaan met toetreding tot dit Protocol.
 e) Dit Protocol treedt in werking overeenkomstig de bepalingen van artikel 21 van het Verdrag.
 f) De Belgische Regering stelt alle ondertekenende en toetredende regeringen in kennis van de ontvangst van iedere akte van bekrachtiging, aanvaarding, goedkeuring of toetreding.] 1
----------
( 1 )<Ingevoegd bij VARIA  2014-06-18/24 , art. V, 002; Inwerkingtreding : 01-01-2022>
 Art.  N2. Lijst der gebonden staten

 Staten Organisaties  Datum Authentificatie  Datum inwerkingtreding  BELGIE  12/02/2004  01/01/2022 DENEMARKEN  12/02/2004  01/01/2022 DUITSLAND  12/02/2004  01/01/2022 FINLAND  12/02/2004  01/01/2022 FRANKRIJK  12/02/2004  01/01/2022 ITALIE  12/02/2004  01/01/2022 NEDERLAND  12/02/2004  01/01/2022 NOORWEGEN  12/02/2004  01/01/2022 SLOVENIE  12/02/2004  01/01/2022 SPANJE  12/02/2004  01/01/2022 VERENIGD KONINKRIJK  12/02/2004  01/01/2022 ZWEDEN  12/02/2004  01/01/2022 ZWITSERLAND  12/02/2004  01/01/2022


type: legislation

jurisdiction: Belgium

text: Artikel  M. Neerlegging van de bekrachtingsoorkonde van Luxemburg : 1 april 1982 (inwerkingtreding : 24 juni 1982).


text:
Artikel    1 . In de betrekkingen tussen natuurlijke of rechtspersonen die hun gewone verblijfplaats of hun zetel hebben in Staten die Partij zijn bij deze Overeenkomst, worden de §§ 2 tot 7 van artikel IV van het Europees Verdrag inzake de internationale handelsarbitrage, dat op 21 april 1961 te Genève voor ondertekening is opengesteld, vervangen door de volgende bepaling :
" Indien de Overeenkomst tot arbitrage geen aanwijzingen bevat over het geheel of een gedeelte van de maatregelen bedoeld in artikel IV, § 1, van het Europees Verdrag inzake de internationale handelsarbitrage worden de moeilijkheden i.v.m. de samenstelling of de werkwijze van het scheidsgerecht geregeld door de bevoegde rechter op verzoek van de meest gerede partij. "
 Art.    2 . 1. Deze Overeenkomst staat open voor ondertekening door de Lid-Staten van de Raad van Europa. De Overeenkomst dient te worden bekrachtigd of aanvaard. De akten van bekrachtiging of aanvaarding worden nedergelegd bij de Secretaris-Generaal van de Raad van Europa.
2. Onder voorbehoud van de bepalingen van artikel 4, treedt deze Overeenkomst in werking op de dertigste dag na de nederlegging van de tweede akte van bekrachtiging of aanvaarding.
3. Onder voorbehoud van de bepalingen van artikel 4, treedt deze Overeenkomst, ten aanzien van iedere ondertekenende Regering die ze nadien bekrachtigt of aanvaardt, in werking de dertigste dag na de nederlegging van haar akte van bekrachtiging of aanvaarding.
 Art.    3 . 1. Na de inwerkingtreding van deze Overeenkomst kan het Comité van Ministers van de Raad van Europa iedere Staat die geen lid is van de Raad en waar zich een Nationaal Comité van de Internationale Kamer van Koophandel bevindt, uitnodigen toe te treden tot deze Overeenkomst.
2. De toetreding geschiedt door nederlegging bij de Secretaris-Generaal van de Raad van Europa van een akte van toetreding die, onder voorbehoud van de bepalingen van artikel 4, rechtsgevolg heeft de dertigste dag na de datum van nederlegging.
 Art.    4 . De inwerkingtreding van deze Overeenkomst ten aanzien van iedere Staat die ze heeft bekrachtigd, aanvaard of ertoe is toegetreden overeenkomstig de artikelen 2 en 3, is afhankelijk van de inwerkingtreding van het Europees Verdrag inzake de internationale handelsarbitrage ten aanzien van deze Staat.
 Art.    5 . Iedere Overeenkomstsluitende Partij kan, wat haar betreft, deze Overeenkomst opzeggen door middel van een tot de Secretaris-Generaal van de Raad van Europa gerichte kennisgeving. Deze opzegging heeft rechtsgevolg zes maanden na de datum waarop de Secretaris-Generaal van de Raad de kennisgeving heeft ontvangen.
 Art.    6 . De Secretaris-Generaal van de Raad van Europa geeft aan de Lid-Staten van de Raad en aan de Regering van iedere Staat die tot deze Overeenkomst is toegetreden, kennis van :
(a) iedere ondertekening;
(b) de nederlegging van iedere akte van bekrachtiging, aanvaarding of toetreding;
(c) iedere datum van inwerkingtreding;
(d) iedere kennisgeving ontvangen overeenkomstig de bepalingen van artikel 5.
 Bijlage.
 Art.  N. Lijst der gebonden Staten.

DATUM VAN DE

NEERLEGGING

 DATUM VAN

 VAN DE

 INWERKING

ZIE
CN-numm

 BEKRACHTIGINGS

TREDING

 OORKONDEN
---------------------------------------------------------------------------
Belgie

07.01.1976
Denemarken

 16.01.1973

 22.03.1973
Duitsland (Bondsrep.)
 Mede het "Land Berlijn"
 19.10.1964

 25.01.1965
Frankrijk

30.11.1966

 16.03.1967
Italie

 10.05.1976

 09.06.1976
 %%1962-12-17/3
Luxemburg

01.04.1982

 24.06.1982
 %%1962-12-17/3
Oostenrijk

 28.02.1964

 25.01.1965


text: Artikel  M. Neerlegging van de bekrachtigingsoorkonde van Italië : 10 mei 1976 (inwerkingtreding : 9 juni 1976).


text:
TITEL I.  - Erkenning van rechterlijke beslissingen.
 Artikel    1 . De in burgerlijke en handelszaken door de rechterlijke autoriteiten van één van beide overeenkomstsluitende Staten gegeven beslissingen worden op het grondgebied van de andere Staat erkend indien zij aan de volgende voorwaarden voldoen :
1° dat de beslissing gegeven is door een gerecht dat volgens artikel 2 van deze Overeenkomst als bevoegd wordt erkend;
2° dat de beslissing, zelfs al kan daartegen met de gewone rechtsmiddelen nog worden opgekomen de rechten van de partijen heeft uitgewezen zodat de rechter met de zaak heeft afgedaan;
3° dat in geval van beslissing bij verstek, van de akten waarbij de zaak aanhangig is gemaakt tijdig genoeg kennisgeving is gedaan;
4° dat de beslissing niet in tegenspraak is met een beslissing die reeds in dezelfde zaak tussen dezelfde partijen is gegeven door een rechterlijke autoriteit van de Staat waar de erkenning wordt gevraagd;
5° dat een vordering over dezelfde zaak tussen dezelfde partijen niet aanhangig is bij een gerecht van de Staat waar de erkenning wordt gevraagd, voor zover die vordering bij dat gerecht aanhangig is gemaakt voordat de beslissing werd gegeven;
6° dat de openbare orde van de Staat waar de erkenning wordt gevraagd, daarmede bestaanbaar is.
 Art.    2 .
1° De rechterlijke autoriteiten van de Staat waar de beslissing is gegeven, zijn bevoegd in de zin van het vorige artikel mits bij het indienen van de vordering aan de voorwaarden is voldaan als in één der volgende gevallen :
1. wanneer, in een personele vordering, de verweerder of een hunner, volgens de wet van de Staat waar de beslissing is gegeven, zijn woon- of verblijfplaats had op het grondgebied van die Staat;
2. wanneer de verweerder zich met het oog op een geschil betreffende een bepaald contract, bij schriftelijke overeenkomst heeft onderworpen aan het gerecht van de Staat waar de beslissing is gegeven, behalve indien partijen bij genoemde overeenkomst, de nationaliteit bezitten van de Staat waarin een beroep op de beslissing wordt gedaan en aldaar hun woon- of verblijfplaats hebben;
3. wanneer de verweerder zijn verweermiddelen met betrekking tot de zaak zelf heeft voorgedragen zonder de bevoegdheid af te wijzen van de rechterlijke autoriteiten van de Staat waar de beslissing is gegeven;
4. wanneer de verweerder, die als handelaar of fabrikant een vestiging of een bijkantoor heeft in de Staat waarin de beslissing is gegeven, gedagvaard is in een geschil dat uit hun exploitatie voortvloeit;
5. wanneer in contractuele zaken de vordering is gebracht voor de rechter van de Staat waar de verbintenis is ontstaan, werd of moest worden uitgevoerd;
6. wanneer de vordering berust op een onrechtmatige daad verricht op het grondgebied van de Staat waar de beslissing is gegeven;
7. wanneer het betreft een geschil in kwesties van staat, van handelingsbekwaamheid of van familierecht van onderdanen van de Staat waar de beslissing is gegeven;
8. wanneer de vordering een zakelijk recht tot voorwerp had op een goed dat gelegen is in de Staat waar de beslissing is gegeven;
9. wanneer, in kwesties van erfrecht, de overledene zijn laatste woonplaats had in de Staat waar de beslissing is gegeven, en zulks onverschillig of de goederen waaruit de erfenis bestaat roerend of onroerend zijn :
a) voor vorderingen tot opvordering van nalatenschappen, vorderingen tot verdeling en alle andere vorderingen tussen medeërfgenamen, tot aan de verdeling;
b) voor vorderingen tot nietigverklaring of tot vernietiging van de verdelingen en vorderingen tot vrijwaring ten aanzien der kavels, binnen een termijn van twee jaren van de dag van de verdeling;
c) voor vorderingen tegen de testamentsuitvoerder tot aan de verdeling en, indien verdeling niet vereist is, binnen een termijn van twee jaren van de dag van het overlijden;
d) voor vorderingen der legatarissen en schuldeisers, indien zij geen zakelijke rechten op onroerende goederen uitoefenen, binnen de termijnen onder de vorige letter aangeduid;
10. wanneer, zo er bevoegdheid is met betrekking tot de hoofdvordering, het gaat om een nevenvordering of om een vordering tot vrijwaring, dan wel om een tegenvordering welke met de hoofdvordering of met de daartegen ingeroepen verweermiddelen samenhangend is;
11. in alle andere gevallen, wanneer de bevoegdheid is neergelegd in andere tussen beide Staten van kracht zijnde overeenkomst of berust op regels betreffende de internationale bevoegdheid aangenomen door de wetgeving van de Staat waar een beroep op de beslissing wordt gedaan.
2° De voorgaande bepalingen zijn niet toepasselijk op beslissingen op geschillen waarvoor de wetgeving van de Staat waar de erkenning wordt aangevraagd zijn eigen rechterlijke autoriteiten of die van een derde Staat bij uitsluiting bevoegd verklaart.
 Art.    3 . De beslissingen die uitspraak doen over de burgerlijke gevolgen van een misdrijf dat tot een veroordeling aanleiding heeft gegeven, en die in een van beide Staten door een strafgerecht zijn gegeven, worden in de andere Staat erkend indien zij niet bij verstek zijn gegeven en aan de volgende voorwaarden voldoen :
1° dat tegen de beslissing niet meer met de gewone rechtsmiddelen kan worden opgekomen;
2° dat de beslissing een misdrijf betreft dat werd gepleegd op het grondgebied van de Staat waar zij is gegeven;
3° dat de beklaagde ter terechtzitting door een verdediger werd bijgestaan of vertegenwoordigd;
4° dat aan de voorwaarden is voldaan bepaald in artikel 1, sub 4° 5° en 6°.
 Art.    4 . Voorlopige beslissingen gegeven door de rechterlijke autoriteiten inzake levensonderhoud of inzake zorg over minderjarigen, die uitvoerbaar zijn in de Staat waar zij zijn gegeven, worden in de andere Staat erkend onder dezelfde voorwaarden als bepaald voor de in artikel 1, sub 2°, bedoelde beslissingen.
 Art.    5 . De beslissingen die door de rechterlijke autoriteiten van een der beide overeenkomstsluitende Staten inzake willige rechtsmacht zijn gegeven, worden in de andere Staat erkend onder dezelfde voorwaarden als voor de beslissingen in betwiste zaken voor zover die voorwaarden daarop toepasselijk zijn.
 Art.    6 . De titels waarbij de rechterlijke autoriteiten van een der beide Staten aan partijen akte verlenen van hun verzoening, of van hun overeenstemming, worden in de andere Staat erkend alleen onder voorwaarde dat zij niet strijdig zijn met de openbare orde van die Staat.
 Art.    7 .
1. De in de vorige artikelen bedoelde beslissingen die op het grondgebied van een der beide Staten zijn gegeven en op welker erkenning een beroep wordt gedaan in het gebied van de andere, moeten aan geen ander onderzoek worden onderworpen dan dat betreffende de in deze Overeenkomst bepaalde voorwaarden.
2. In geen geval wordt tot een nieuw onderzoek van de zaak zelf overgegaan.
 TITEL II.  - Exequatur van rechterlijke beslissingen.
 Art.    8 . De in de vorige artikelen bedoelde rechterlijke beslissingen die in de Staat waar zij zijn gegeven uitvoerbaar zijn, kunnen, indien zij voldoen aan de voorwaarden die voor hun erkenning zijn vereist, op het grondgebied van de andere Staat worden tenuitvoergelegd nadat zij aldaar door de bevoegde rechterlijke autoriteit uitvoerbaar zijn verklaard. Deze gaat van ambtswege na of aan de voorwaarden die voor de uitvoerbaarverklaring zijn vereist, is voldaan en vermeldt dit in haar beslissing in geen geval gaat zij over tot een onderzoek van de zaak zelf.
 Art.    9 . De procedure tot uitvoerbaarverklaring wordt beheerst door de wet van de Staat waar de tenuitvoerlegging wordt gevorderd. In België echter is het vonnis dat over de eis tot uitvoerbaarverklaring uitspraak doet niet vatbaar voor verzet, maar daartegen kan steeds hoger beroep ingesteld worden binnen achtentwintig dagen na de dag van de uitspraak wanneer het vonnis op tegenspraak en binnen achtentwintig dagen na de dag van de betekening indien het bij verstek is gewezen.
 Art.    10 . Indien de beslissing een veroordeling inhoudt ten aanzien van verschillende punten van de eis en uitvoerbaarverklaring niet voor het geheel kan worden verleend, kan de rechterlijke autoriteit deze slechts voor een of meer punten verlenen. Bovendien kan de eiser een gedeeltelijk exequatur vragen ongeacht of de veroordeling betrekking heeft op een of verschillende punten van de eis.
 Art.    11 . De beslissing van uitvoerbaarverklaring kan worden uitgesteld wanneer de verweerder bewijst dat een op de gewone rechtsmiddelen berustende procedure is ingeleid tegen de beslissing die aan het exequatur wordt opgeworpen. Wanneer met een zodanig beroep in feite nog niet tegen het vonnis is opgekomen maar de termijn daartoe overeenkomstig de wet van de Staat waar de beslissing is gegeven nog niet verstreken is, kan de aangezochte rechterlijke autoriteit haar beslissing opschorten om aan de veroordeelde partij de mogelijkheid te laten zulks te doen.
In de gevallen hierboven kan de aangezochte rechterlijke autoriteit wanneer zij het exequatur verleent, tevens de eiser verplichten zekerheid te stellen.
 TITEL III.  - Over te leggen stukken.
 Art.    12 . De partij die de erkenning of uitvoerbaarverklaring van een beslissing aanvraagt, moet overleggen :
1° een uitgifte van de beslissing die, volgens de wetten van de Staat waar deze is gegeven, voldoet aan de vereisten van authenticiteit;
2° ingeval de beslissing bij verstek is gegeven, het origineel of een voor eensluidend verklaard afschrift van de dagvaarding en van enig ander document waaruit blijkt dat deze aan de niet verschenen partij is betekend of medegedeeld;
3° ingeval uitvoerbaarverklaring wordt gevorderd, elk document waaruit blijkt dat de beslissing uitvoerbaar is;
4° een vertaling van al de hierboven vermelde akten, die overeenkomstig de wetten of het gebruik gevolgd door de rechterlijke autoriteiten van de Staat waar een beroep op de beslissing wordt gedaan, voor eensluidend verklaard is.
De documenten die door de rechterlijke autoriteiten van de Staat waar de beslissing is gegeven, zijn opgemaakt of afgegeven, zijn van legalisatie vrijgesteld mits zij zijn voorzien van het stempel of van het zegel van de rechterlijke autoriteiten waarvan zij uitgaan.
 TITEL IV.  - Authentieke akten.
 Art.    13 . De voor de openbare ambtenaren opgemaakte contractuele akten die in een der beide landen uitvoerbaar zijn, worden in de andere Staat uitvoerbaar verklaard mits zij geen bepalingen inhouden die strijdig zijn met de openbare orde van die Staat.
De artikelen 8 en 9 van deze Overeenkomst zijn toepasselijk op de procedure tot uitvoerbaarverklaring van die akten.
De partij die in de andere Staat een beroep doet op een zodanige akte, moet daarvan een van het zegel of het stempel van de openbare ambtenaar voorzien authentiek afschrift alsmede een vertaling overleggen die voor eensluidend is verklaard overeenkomstig de in de Staat waar een beroep op de akte wordt gedaan geldende regels, met inachtneming van de in artikel 12, tweede lid, meergelegde bepalingen; zij moeten eveneens een verklaring overleggen van de openbare ambtenaar die de akte heeft afgegeven, waaruit blijkt dat deze uitvoerbaar is.
 TITEL V.  - Exceptie van litispendentie.
 Art.    14 . De rechterlijke autoriteiten van elk van beide Staten moeten, om verzoek van een van de partijen in het geding, zich ervan onthouden over een eis uitspraak te doen wanneer omtrent dezelfde zaak en tussen dezelfde partijen reeds een eis aanhangig is bij een rechtbank van de andere Staat, die in de zin van artikel 2 bevoegd zou zijn en indien hieruit een beslissing kan voortvloeien die in de zin van deze Overeenkomst kan worden erkend.
Nochtans kan de overheid van elk van beide Staten de in hun onderscheiden nationale wetten bepaalde voorlopige of conservatoire maatregelen gelasten, ook wanneer de bevoegdheid wat de zaak zelf betreft aan de rechter van de andere Staat behoort.
 TITEL VI.  - Toepassingsgebied.
 Art.    15 . De bepalingen van deze Overeenkomst zijn toepasselijk ongeacht de nationaliteit van partijen.
 Art.    16 . Deze Overeenkomst is niet toepasselijk op rechterlijke beslissingen gegeven inzake faillissement, faillissementsakkoord, uitstel van betaling en beheer onder toezicht.
 Art.    17 . Deze Overeenkomst is niet toepasselijk op rechterlijke beslissingen en uitvoerbare titels die vóór haar inwerkingtreding zijn gegeven of ontstaan.
 Art.    18 . Deze Overeenkomst doet geen afbreuk aan de Overeenkomsten waarin beide Staten partijen zijn, die voor bijzondere onderwerpen, de erkenning en tenuitvoerlegging regelen van de in deze Overeenkomst bepaalde rechterlijke beslissingen en andere uitvoerbare titels.
 TITEL VII.  - Slotbepalingen.
 Art.    19 . Deze Overeenkomst zal worden bekrachtigd en de uitwisseling der bekrachtigingsoorkonden zal zo spoedig mogelijk te Brussel plaatshebben.
Deze Overeenkomst treedt in werking drie maanden na de uitwisseling der bekrachtigingsoorkonden.
Zij zal ophouden uitwerking te hebben zes maanden na opzegging door een van de Partijen.
 BIJLAGE.
 Art.  N. De uitwisseling der bekrachtigingsoorkonden van deze Overeenkomst heeft plaatsgehad op 13 november 1963, te Brussel.
Overeenkomstig artikel 19, alinea 2, van deze Overeenkomst, zal zij in werking treden op 13 februari 1964.


text:
Artikel  M. 1. het Benelux-depot van een merk voor diensten vergezeld dient te zijn van één van de in artikel 2, onder a, van bedoeld Uitvoeringsreglement bedoelde stukken betreffende het onderzoek naar eerdere inschrijvingen;
2. de internationale depots van merken voor diensten ambtshalve aan een onderzoek naar eerdere inschrijvingen zullen worden onderworpen.


text:
Artikel  M. Neerlegging van de bekrachtigingsoorkonde van Portugal : 24 september 1984 (inwerkingtreding : 25 oktober 1984).
De bekrachtigingsoorkonde bevat het volgend voorbehoud :
Artikel 5. Portugal zal die namen die op een collectief reisdocument voorkomen beperken tot maximaal vijfentwintig.


text:
HOOFDSTUK I.  -  BEGRIPSOMSCHRIJVINGEN
 Artikel     1 .  Begripsomschrijvingen
Voor de toepassing van deze Akte:
i) wordt verstaan onder "dit Verdrag": deze Akte (van 1991) van het Internationaal Verdrag tot bescherming van kweekproducten;
ii) wordt verstaan onder "de Akte van 1961/1972": het Internationaal Verdrag tot bescherming van kweekproducten van 2 december 1961, zoals gewijzigd bij de Aanvullende Akte van 10 november 1972;
iii) wordt verstaan onder "de Akte van 1978": de Akte van 23 oktober 1978 van het Internationaal Verdrag tot bescherming van kweekproducten;
iv) wordt verstaan onder "kweker"
- de persoon die een ras heeft gekweekt of ontdekt en ontwikkeld,
- de persoon die de werkgever is van bovengenoemde persoon of die opdracht heeft gegeven tot het werk van laatstbedoelde, wanneer de wetgeving van de desbetreffende Verdragsluitende Partij zulks bepaalt, of
- de rechtverkrijgende van de hierboven als eerste of tweede genoemde persoon, naargelang het geval;
v) wordt verstaan onder "het kwekersrecht": het recht van de kweker waarin dit Verdrag voorziet;
vi) wordt verstaan onder "ras": een plantengroep binnen een botanisch taxon van de laagst bekende rang, welke groep, ongeacht of volledig wordt voldaan aan de voorwaarden voor het verlenen van een kwekersrecht, kan worden
- gedefinieerd aan de hand van de expressie van de eigenschappen die het resultaat is van een bepaald genotype of een bepaalde combinatie van genotypen,
- onderscheiden van elke andere groep planten op grond van ten minste één van die eigenschappen, en
- beschouwd als een eenheid, gezien zijn geschiktheid om onveranderd te worden vermeerderd;
vii) wordt verstaan onder "Verdragsluitende Partij": een Staat of intergouvernementele organisatie die partij is bij dit Verdrag;
viii) wordt verstaan onder "grondgebied" met betrekking tot een Verdragsluitende Partij: wanneer de Verdragsluitende Partij een Staat is, het grondgebied van die Staat en, wanneer de Verdragsluitende Partij een intergouvernementele organisatie is, het grondgebied waarop het verdrag tot oprichting van die intergouvernementele organisatie van toepassing is;
ix) wordt verstaan onder "dienst": de in artikel 30, lid 1), punt ii), bedoelde dienst;
x) wordt verstaan onder "Unie": de Unie tot bescherming van kweekproducten, gevormd bij de Akte van 1961 en voorts genoemd in de Akte van 1972, de Akte van 1978 en in dit Verdrag;
xi) wordt verstaan onder "lid van de Unie": een Staat die partij is bij de Akte van 1961/1972 of de Akte van 1978, of een Verdragsluitende Partij.
 HOOFDSTUK II.  -  ALGEMENE VERPLICHTINGEN VAN DE VERDRAGSLUITENDE PARTIJEN
 Art.    2 .  Hoofdverplichting van de Verdragsluitende Partijen
Elke Verdragsluitende Partij verleent en beschermt de rechten van kwekers.
 Art.    3 .  Te beschermen geslachten en soorten
1) [Staten die reeds lid zijn van de Unie] Elke Verdragsluitende Partij die is gebonden door de Akte van 1961/1972 of de Akte van 1978 past de bepalingen van dit Verdrag toe,
i) op de datum waarop zij door dit Verdrag wordt gebonden, op alle plantengeslachten en plantensoorten waarop zij op bedoelde datum de bepalingen van de Akte van 1961/1972 of de Akte van 1978 toepast en,
ii) uiterlijk na het verstrijken van een tijdvak van vijf jaar, te rekenen vanaf bedoelde datum, op alle plantengeslachten en plantensoorten.
2) [Nieuwe leden van de Unie] Elke Verdragsluitende Partij die niet is gebonden door de Akte van 1961/1972 of de Akte van 1978 past de bepalingen van dit Verdrag toe,
i) op de datum waarop zij door dit Verdrag wordt gebonden, op ten minste 15 plantengeslachten of plantensoorten en,
ii) uiterlijk na het verstrijken van een tijdvak van 10 jaar, te rekenen vanaf bedoelde datum, op alle plantengeslachten en plantensoorten.
 Art.    4 .  Nationale behandeling
1) [Behandeling] Onverminderd de in dit Verdrag genoemde rechten, genieten onderdanen van een Verdragsluitende Partij, alsmede natuurlijke personen die hun woonplaats en rechtspersonen die hun zetel op het grondgebied van een Verdragsluitende Partij hebben, wat de verlening en bescherming van kwekersrechten betreft, op het grondgebied van elke andere Verdragsluitende Partij dezelfde behandeling als die welke door de wetgeving van die andere Verdragsluitende Partij is toegekend of hierna zal worden toegekend aan haar eigen onderdanen, mits die onderdanen, natuurlijke personen of rechtspersonen de voorwaarden en formaliteiten vervullen die zijn opgelegd aan de onderdanen van de bedoelde andere Verdragsluitende Partij.
2) ["Onderdanen"] Voor de toepassing van het voorgaande lid wordt verstaan onder "onderdanen": wanneer de Verdragsluitende Partij een Staat is, de onderdanen van die Staat en, wanneer de Verdragsluitende Partij een intergouvernementele organisatie is, de onderdanen van de Staten die lid zijn van die organisatie.
 HOOFDSTUK III.  -  VOORWAARDEN VOOR HET VERLENEN VAN HET KWEKERSRECHT
 Art.    5 .  Voorwaarden voor bescherming
1) [Criteria waaraan dient te worden voldaan] Het kwekersrecht wordt verleend wanneer het ras
i) nieuw,
ii) onderscheidbaar,
iii) homogeen en
iv) bestendig is.
2) [Andere voorwaarden] Het verlenen van het kwekersrecht mag niet afhankelijk worden gesteld van aanvullende of afwijkende voorwaarden, mits het ras wordt aangeduid door een benaming in overeenstemming met de bepalingen van artikel 20, de kweker de formaliteiten vervult die zijn bepaald in de wetgeving van de Verdragsluitende Partij bij wiens dienst de aanvraag is ingediend en hij de vereiste rechten heeft betaald.
 Art.    6 .  Nieuwheid
1) [Criteria] Het ras wordt als nieuw aangemerkt indien op de datum van indiening van de aanvraag voor kwekersrecht geen teeltmateriaal of geoogst materiaal van het ras is verkocht of anderszins ter beschikking is gesteld aan derden, door of met toestemming van de kweker, met het oog op de exploitatie van het ras
i) op het grondgebied van de Verdragsluitende Partij waar de aanvraag is ingediend, zulks niet langer geleden dan een jaar vóór die datum, en
ii) op een ander grondgebied dan dat van de Verdragsluitende Partij waar de aanvraag is ingediend, zulks hetzij niet langer geleden dan vier jaar, hetzij, in het geval van bomen of wijnstokken, niet langer geleden dan zes jaar vóór bedoelde datum.
2) [Recentelijk gekweekte rassen] Wanneer een Verdragsluitende Partij dit Verdrag toepast op een plantengeslacht of een plantensoort waarop zij dit Verdrag of een eerdere Akte voorheen niet toepaste, mag zij een recentelijk ontstaan ras dat bestaat op de datum van uitbreiding van de bescherming, beschouwen als voldoend aan de in lid 1) omschreven voorwaarde van nieuwheid, zelfs wanneer de in dat lid bedoelde verkoop of terbeschikkingstelling aan derden vóór de in dat lid genoemde termijnen plaatsvond.
3) ["Grondgebied" in bepaalde gevallen] Voor de toepassing van lid 1) kunnen alle Verdragsluitende Partijen die lidstaat zijn van één en dezelfde intergouvernementele organisatie gezamenlijk handelen, wanneer de regelgeving van die organisatie zulks vereist, om handelingen verricht op de grondgebieden van de lidstaten van die organisatie gelijk te stellen met handelingen verricht op hun eigen grondgebied, waarvan zij, indien zij zulks doen, de Secretaris-Generaal in kennis dienen te stellen.
 Art.    7 .  Onderscheidbaarheid
Het ras wordt als onderscheidbaar aangemerkt indien het duidelijk te onderscheiden is van elk ander ras waarvan het bestaan op het tijdstip van indiening van de aanvraag algemeen bekend is. In het bijzonder wordt de indiening van een aanvraag tot het verlenen van kwekersrecht voor een ander ras of de inschrijving van een ander ras in een officieel rassenregister, in welk land ook, geacht dat andere ras algemene bekendheid te geven vanaf de datum van de aanvraag, mits de aanvraag leidt tot de verlening van kwekersrecht of tot de inschrijving van dat andere ras in het officiële rassenregister, naar gelang het geval.
 Art.    8 .  Homogeniteit
Het ras wordt als homogeen aangemerkt indien het, behoudens de variatie die mag worden verwacht van de bijzonderheden die eigen zijn aan de vermeerdering ervan, voldoende eenvormig is wat zijn van belang zijnde eigenschappen betreft.
 Art.    9 .  Bestendigheid
Het ras wordt als bestendig aangemerkt indien zijn van belang zijnde eigenschappen onveranderd blijven na achtereenvolgende vermeerderingen of, in het geval van een bijzondere vermeerderingscyclus, aan het einde van iedere cyclus.
 HOOFDSTUK IV.  -  AANVRAAG TOT VERLENING VAN HET KWEKERSRECHT
 Art.    10 .  Indiening van aanvragen
1) [Plaats van eerste aanvraag] De kweker heeft de vrijheid de Verdragsluitende Partij te kiezen bij wiens dienst hij zijn eerste aanvraag tot kwekersrecht wenst in te dienen.
2) [Tijdstip van latere aanvragen] De kweker kan bij de diensten van andere Verdragsluitende Partijen de verlening van kwekersrechten aanvragen zonder de verlening van kwekersrecht aan hem door de dienst van de Verdragsluitende Partij waarbij de eerste aanvraag werd ingediend af te wachten.
3) [Onafhankelijkheid van de bescherming] Geen enkele Verdragsluitende Partij kan de verlening van een kwekersrecht weigeren of de duur daarvan beperken op grond van het feit dat de bescherming van hetzelfde ras niet is aangevraagd, is geweigerd of is vervallen in een andere Staat of intergouvernementele organisatie.
 Art.    11 .  Recht van voorrang
1) [Het recht; de termijn] Een kweker die overeenkomstig de voorschriften een aanvraag voor de bescherming van een ras heeft ingediend in één van de Verdragsluitende Partijen ("de eerste aanvraag") geniet voor de indiening van een aanvraag tot verlening van kwekersrecht voor hetzelfde ras bij de dienst van een andere Verdragsluitende Partij ("de latere aanvraag") een recht van voorrang gedurende een termijn van twaalf maanden. De termijn begint te lopen vanaf de datum van indiening van de eerste aanvraag. De dag van indiening is niet in deze termijn begrepen.
2) [Beroep op het recht] Om in aanmerking te komen voor het recht van voorrang moet de kweker zich in de latere aanvraag beroepen op de voorrang van de eerste aanvraag. De dienst waarbij de latere aanvraag is ingediend, kan van de kweker verlangen dat deze binnen een termijn van ten minste drie maanden, te rekenen vanaf de datum van indiening van de latere aanvraag, een afschrift overlegt van de documenten waaruit de eerste aanvraag bestond, voor eensluidend gewaarmerkt door de dienst waarbij die aanvraag werd ingediend, alsmede monsters en bewijsstukken waaruit blijkt dat het ras waarop beide aanvragen betrekking hebben, hetzelfde is.
3) [Documenten en materiaal] De kweker beschikt over een termijn van twee jaar na het verstrijken van de voorrangstermijn of, indien de eerste aanvraag wordt afgewezen of ingetrokken, een passende termijn na die afwijzing of intrekking, waarbinnen hij de dienst van de Verdragsluitende Partij waarbij hij de latere aanvraag heeft ingediend alle nodige inlichtingen, documenten of materiaal moet verschaffen die c.q. dat de wetgeving van die Verdragsluitende Partij voorschrijft met het oog op het onderzoek ingevolge artikel 12.
4) [Feiten die zich voordoen gedurende de voorrangstermijn] Feiten die zich voordoen gedurende de in lid 1) genoemde termijn, zoals de indiening van een andere aanvraag of de bekendmaking of de exploitatie van het ras waarop de eerste aanvraag betrekking heeft, kunnen geen grond zijn voor afwijzing van de latere aanvraag. Dergelijke feiten kunnen geen rechten van derden doen ontstaan.
 Art.    12 .  Onderzoek van de aanvraag
Elke beslissing tot verlening van kwekersrecht vereist een onderzoek betreffende het voldoen aan de in de artikelen 5 tot en met 9 genoemde voorwaarden. Binnen het kader van het onderzoek mag de dienst het ras telen of doen telen of andere noodzakelijke proeven uitvoeren of doen uitvoeren, of de resultaten van reeds uitgevoerde teeltproeven of andere proeven in aanmerking nemen. Met het oog op het onderzoek kan de dienst alle benodigde inlichtingen, documenten of materiaal van de kweker verlangen.
 Art.    13 .  Voorlopige bescherming
Elke Verdragsluitende Partij treft maatregelen om de belangen van de kweker veilig te stellen gedurende het tijdvak tussen de indiening of de bekendmaking van de aanvraag tot verlening van kwekersrecht en de verlening van dat recht. Deze maatregelen zijn van zodanige strekking dat de houder van het kwekersrecht ten minste recht heeft op een billijke vergoeding van iedere persoon die gedurende genoemd tijdvak handelingen heeft verricht waarvoor, na verlening van het recht, de toestemming van de kweker, als bedoeld in artikel 14, is vereist. Een Verdragsluitende Partij kan bepalen dat genoemde maatregelen alleen gelden met betrekking tot personen die de kweker uitdrukkelijk in kennis heeft gesteld van de indiening van de aanvraag.
 HOOFDSTUK V.  -  DE RECHTEN VAN DE KWEKER
 Art.    15 .  Omvang van het kwekersrecht
1) [Handelingen met betrekking tot het teeltmateriaal]
a) Behoudens de artikelen 15 en 16 is voor de volgende handelingen met betrekking tot het teeltmateriaal van het beschermde ras de toestemming van de kweker vereist:
i) de voortbrenging of reproductie (vermeerdering),
ii) het conditioneren ten behoeve van de vermeerdering,
iii) het te koop aanbieden,
iv) het verkopen of op andere wijze in de handel brengen,
v) de uitvoer,
vi) de invoer,
vii) de opslag voor de in de punten i) tot en met vi) hierboven genoemde doeleinden.
b) De kweker kan aan zijn toestemming voorwaarden en beperkingen verbinden.
2) [Handelingen met betrekking tot geoogst materiaal] Behoudens de artikelen 15 en 16 is de toestemming van de kweker vereist voor de in de punten i) tot en met vii) van letter a) van lid 1) genoemde handelingen met betrekking tot geoogst materiaal, met inbegrip van hele planten en delen van planten, verkregen door middel van gebruik van teeltmateriaal van het beschermde ras waarvoor geen toestemming is verleend, tenzij de kweker met betrekking tot bedoeld teeltmateriaal een redelijke mogelijkheid tot uitoefening van zijn recht heeft gehad.
3) [Handelingen met betrekking tot bepaalde producten] Elke Verdragsluitende Partij kan bepalen dat, behoudens de artikelen 15 en 16, de toestemming van de kweker is vereist voor de in de punten i) tot en met vii) van letter a) van lid 1) genoemde handelingen met betrekking tot producten die rechtstreeks zijn vervaardigd uit onder de bepalingen van lid 2) vallend geoogst materiaal van het beschermde ras door middel van gebruik van bedoeld geoogst materiaal waarvoor geen toestemming is verleend, tenzij de kweker met betrekking tot bedoeld geoogst materiaal een redelijke mogelijkheid tot uitoefening van zijn recht heeft gehad.
4) [Eventuele extra handelingen] Elke Verdragsluitende Partij kan bepalen dat, behoudens de artikelen 15 en 16, de toestemming van de kweker ook is vereist voor andere handelingen dan die welke zijn genoemd in de punten i) tot en met vii) van letter a) van lid 1).
5) [Afgeleide rassen en bepaalde andere rassen]
a) De bepalingen van de leden 1) tot en met 4) zijn ook van toepassing op
i) rassen die in wezen zijn afgeleid van het beschermde ras, wanneer het beschermde ras zelf niet een in wezen afgeleid ras is,
ii) rassen die, overeenkomstig artikel 7, niet duidelijk te onderscheiden zijn van het beschermde ras en
iii) rassen voor de voortbrenging waarvan het herhaald gebruik van het beschermde ras vereist is.
b) Voor de toepassing van het bepaalde in letter a), punt i), wordt een ras aangemerkt als in wezen afgeleid van een ander ras ("het oorspronkelijke ras") wanneer
i) het hoofdzakelijk is afgeleid van het oorspronkelijke ras of van een ras dat zelf hoofdzakelijk is afgeleid van het oorspronkelijke ras, met behoud van de expressie van de wezenlijke eigenschappen die het resultaat is van een bepaald genotype of een combinatie van genotypen van het oorspronkelijke ras,
ii) het duidelijk te onderscheiden is van het oorspronkelijke ras en
iii) het, afgezien van de afwijkingen die voortvloeien uit de afleidingshandeling, overeenkomt met het oorspronkelijke ras qua wezenlijke eigenschappen waarin het genotype of de combinatie van genotypen van het oorspronkelijke ras tot uitdrukking komt.
c) In wezen afgeleide rassen kunnen bijvoorbeeld zijn verkregen door middel van de selectie van een natuurlijke of teweeggebrachte mutant, of van een somaklonale variant, de selectie van een individu dat afwijkt van planten van het oorspronkelijke ras, terugkruisingen of transformatie door middel van genetische modificatie.
 Art.    15 .  Beperkingen op het kwekersrecht
1) [Verplichte beperkingen] Het kwekersrecht strekt zich niet uit tot
i) handelingen die privé en niet bedrijfsmatig zijn verricht,
ii) handelingen die voor experimentele doeleinden zijn verricht en
iii) handelingen die zijn verricht ten behoeve van het kweken van nieuwe rassen en, behalve wanneer de bepalingen van artikel 14, lid 5), van toepassing zijn, de in artikel 14, leden 1) tot en met 4), bedoelde handelingen verricht met betrekking tot die nieuwe rassen.
2) [Facultatieve uitzondering] Onverminderd artikel 14 kan elke Verdragsluitende Partij, binnen redelijke grenzen en met inachtneming van de legitieme belangen van de kweker, het kwekersrecht beperken met betrekking tot ieder ras, teneinde telers in staat te stellen, voor vermeerderingsdoeleinden binnen hun eigen bedrijf, het product van de oogst te gebruiken dat zij hebben verkregen door het beschermde ras of een ras dat valt onder artikel 14, lid 5), letter a), punten i) of ii), binnen hun eigen bedrijf te telen.
 Art.    16 .  Uitputting van het kwekersrecht
1) [Uitputting van het recht] Het kwekersrecht strekt zich niet uit tot handelingen betreffende materiaal van het beschermde ras, of van een ras dat valt onder de bepalingen van artikel 14, lid 5), dat door de kweker, dan wel met diens toestemming, op het grondgebied van de desbetreffende Verdragsluitende Partij is verkocht of anderszins in de handel is gebracht, of materiaal dat van genoemd materiaal is afgeleid, tenzij die handelingen
i) verdere vermeerdering van het ras in kwestie inhouden of
ii) uitvoer van materiaal van het ras inhouden, waardoor de vermeerdering van het ras mogelijk wordt gemaakt, naar een land dat geen bescherming kent van rassen van het plantengeslacht of de plantensoort waartoe het ras behoort, behalve wanneer het uitvoer voor verbruiksdoeleinden betreft.
2) [Betekenis van "materiaal"] Voor de toepassing van lid 1) wordt, met betrekking tot een ras, verstaan onder "materiaal":
i) elk soort teeltmateriaal,
ii) oogstmateriaal, met inbegrip van hele planten en delen van planten, en
iii) elk product dat rechtstreeks uit het geoogst materiaal is vervaardigd.
3) ["Grondgebied" in bepaalde gevallen] Voor de toepassing van lid 1) kunnen alle Verdragsluitende Partijen die lidstaat zijn van één en dezelfde intergouvernementele organisatie gezamenlijk handelen, wanneer de regelgeving van die organisatie zulks vereist, om handelingen verricht op de grondgebieden van de lidstaten van die organisatie gelijk te stellen met handelingen verricht op hun eigen grondgebied, waarvan zij, indien zij zulks doen, de Secretaris-Generaal in kennis dienen te stellen.
 Art.    17 .  Beperking van de uitoefening van het kwekersrecht
1) [Algemeen belang] Behalve wanneer zulks uitdrukkelijk in dit Verdrag is bepaald, kan een Verdragsluitende Partij de vrije uitoefening van het kwekersrecht slechts beperken om redenen van algemeen belang.
2) [Billijke vergoeding] Wanneer zo'n beperking ertoe leidt dat een derde wordt gemachtigd een handeling te verrichten waarvoor de toestemming van de kweker vereist is, treft de betrokken Verdragsluitende Partij alle noodzakelijke maatregelen om te verzekeren dat de kweker een billijke vergoeding ontvangt.
 Art.    18 .  Maatregelen ter zake van de verhandeling
Het kwekersrecht is niet afhankelijk van door een Verdragsluitende Partij getroffen maatregelen ter regulering op haar grondgebied van de voortbrenging van, de controle op en de verhandeling van materiaal van rassen of de invoer of uitvoer van dat materiaal. Dergelijke maatregelen laten in elk geval de toepassing van de bepalingen van dit Verdrag onverlet.
 Art.    19 .  Duur van het kwekersrecht
1) [Duur van de bescherming] Het kwekersrecht wordt voor een bepaalde duur verleend.
2) [Minimumtermijn] Genoemde duur is niet korter dan 20 jaar, te rekenen vanaf de datum van verlening van het kwekersrecht. Voor bomen en wijnstokken is genoemde duur niet korter dan 25 jaar, te rekenen vanaf genoemde datum.
 HOOFDSTUK VI.  -  RASBENAMING
 Art.    20 .  Rasbenaming
1) [Aanduiding van rassen door benamingen; gebruik van de benaming]
a) Het ras wordt aangeduid door een benaming, bestemd om de soortaanduiding ervan te worden.
b) Elke Verdragsluitende Partij draagt er zorg voor dat, behoudens het bepaalde in lid 4), geen enkel recht betreffende de aanduiding, die als benaming van het ras is ingeschreven, het vrije gebruik van de benaming in verband met het ras belemmert, zelfs niet na afloop van het kwekersrecht.
2) [Kenmerken van de benaming] De benaming moet de identificatie van het ras mogelijk maken. Zij mag niet uitsluitend uit cijfers bestaan, tenzij dit een gevestigd gebruik is voor de aanduiding van rassen. Zij mag niet zodanig zijn, dat zij tot vergissing aanleiding kan geven of verwarring zou kunnen stichten omtrent de karakteristieke eigenschappen, de waarde of de identiteit van het ras of de identiteit van de kweker. Zij moet in het bijzonder verschillen van iedere benaming die op het grondgebied van een Verdragsluitende Partij een reeds bestaand ras van dezelfde plantensoort of van een nauw verwante soort aanduidt.
3) [Inschrijving van de benaming] De benaming van het ras wordt door de kweker gedeponeerd bij de dienst. Indien blijkt dat de benaming niet beantwoordt aan de in lid 2) gestelde eisen, weigert de dienst de inschrijving en verlangt hij van de kweker dat deze binnen een bepaalde termijn een andere benaming voorstelt. De benaming wordt tegelijkertijd met de verlening van het kwekersrecht door de dienst ingeschreven.
4) [Oudere rechten van derden] Oudere rechten van derden blijven onverlet. Indien op grond van een ouder recht het gebruik van de benaming van een ras wordt verboden aan een persoon die overeenkomstig het bepaalde in lid 7) verplicht is die benaming te gebruiken, verlangt de dienst van de kweker dat deze een andere benaming voor het ras voorstelt.
5) [Eenzelfde benaming in alle Verdragsluitende Partijen] Voor een ras kan in alle Verdragsluitende Partijen slechts eenzelfde benaming worden gedeponeerd. De dienst van elke Verdragsluitende Partij schrijft de aldus gedeponeerde benaming in, tenzij hij vaststelt dat die benaming voor gebruik op zijn grondgebied ongeschikt is. In dat geval verlangt hij van de kweker dat deze een andere benaming voorstelt.
6) [Wederzijds inlichten door diensten van de Verdragsluitende Partijen] De dienst van een Verdragsluitende Partij draagt er zorg voor dat de diensten van de andere Verdragsluitende Partijen worden ingelicht omtrent zaken betreffende rasbenamingen, met name de deponering, inschrijving en doorhaling van benamingen. Iedere dienst kan zijn eventuele opmerkingen inzake de inschrijving van een benaming mededelen aan de dienst die deze benaming bekend heeft gemaakt.
7) [Verplichting de benaming te gebruiken] Degene die op het grondgebied van één van de Verdragsluitende Partijen teeltmateriaal van een ras dat op dat grondgebied is beschermd te koop aanbiedt of verhandelt, is verplicht de benaming van dat ras te gebruiken, zelfs na afloop van het kwekersrecht op dat ras, behalve wanneer overeenkomstig het bepaalde in lid 4), oudere rechten dit gebruik beletten.
8) [Aanduidingen die aan de benaming worden toegevoegd] Wanneer een ras te koop wordt aangeboden of wordt verhandeld, is het toegestaan een fabrieks- of handelsmerk of een soortgelijke aanduiding toe te voegen aan de ingeschreven rasbenaming. Indien een dergelijke aanduiding wordt toegevoegd, dient de benaming niettemin gemakkelijk herkenbaar te zijn.
 HOOFDSTUK VII.  -  NIETIGVERKLARING EN VERVALLENVERKLARING VAN HET KWEKERSRECHT
 Art.    21 .  Nietigverklaring van het kwekersrecht
1) [Gronden voor nietigverklaring] Elke Verdragsluitende Partij verklaart een door haar verleend kwekersrecht nietig wanneer wordt vastgesteld
i) dat op het tijdstip van verlening van het kwekersrecht niet is voldaan aan de in de artikelen 6 en 7 neergelegde voorwaarden,
ii) dat, wanneer de verlening van het kwekersrecht in hoofdzaak is gebaseerd op door de kweker verstrekte inlichtingen en documenten, op het tijdstip van verlening van het kwekersrecht niet is voldaan aan de in de artikelen 8 en 9 neergelegde voorwaarden, of
iii) dat het kwekersrecht is verleend aan een persoon die daartoe niet gerechtigd is, tenzij het wordt overgedragen aan de persoon die daartoe wel gerechtigd is.
2) [Geen andere gronden] Het kwekersrecht kan niet worden nietig verklaard op andere gronden dan de in lid 1) genoemde.
 Art.    22 .  Vervallenverklaring van het kwekersrecht
1) [Gronden voor vervallenverklaring]
a) Elke Verdragsluitende Partij kan een door haar verleend kwekersrecht vervallen verklaren indien wordt vastgesteld dat niet meer wordt voldaan aan de in de artikelen 8 en 9 neergelegde voorwaarden.
b) Voorts kan elke Verdragsluitende Partij een door haar verleend kwekersrecht vervallen verklaren indien, na daartoe te zijn aangemaand en binnen een voorgeschreven termijn,
i) de kweker niet aan de dienst de inlichtingen, de documenten of het materiaal verstrekt die noodzakelijk worden geacht voor de controle op de instandhouding van het ras,
ii) de kweker niet de rechten betaalt die eventueel verschuldigd zijn voor de handhaving van zijn recht, of
iii) de kweker niet een andere geschikte benaming voorstelt, ingeval de benaming van het ras na de verlening van het recht wordt doorgehaald.
2) [Geen andere gronden] Het kwekersrecht kan niet worden vervallen verklaard op andere gronden dan de in het lid 1) genoemde.
 HOOFDSTUK VIII.  -  DE UNIE
 Art.    23 .  Leden
De Verdragsluitende Partijen zijn lid van de Unie.
 Art.    24 .  Rechtspositie en zetel
1) [Rechtspersoonlijkheid] De Unie bezit rechtspersoonlijkheid.
2) [Rechtsbevoegdheid] De Unie heeft op het grondgebied van elke Verdragsluitende Partij, overeenkomstig de wetgeving die op dat grondgebied van toepassing is, de rechtsbevoegdheid die nodig is om de doelstellingen van de Unie te verwezenlijken en haar taken te verrichten.
3) [Zetel] De zetel van de Unie en van haar permanente organen is gevestigd te Genève.
4) [Zetelovereenkomst] De Unie heeft een zetelovereenkomst met de Zwitserse Bondsstaat.
 Art.    25 .  Organen
De permanente organen van de Unie zijn de Raad en het Bureau van de Unie.
 Art.    26 .  De Raad
1) [Samenstelling] De Raad is samengesteld uit vertegenwoordigers van de leden van de Unie. Elk lid van de Unie benoemt één vertegenwoordiger in de Raad en één plaatsvervanger. De vertegenwoordigers of plaatsvervangers kunnen zich doen vergezellen door assistenten of adviseurs.
2) [Voorzitter en ondervoorzitters] De Raad kiest uit zijn midden een voorzitter en een eerste ondervoorzitter. De Raad kan andere ondervoorzitters kiezen. De eerste ondervoorzitter vervangt van rechtswege de voorzitter indien deze verhinderd is. De duur van het voorzitterschap bedraagt drie jaar.
3) [Vergaderingen] De Raad vergadert op uitnodiging van de voorzitter. De Raad houdt eenmaal per jaar een gewone vergadering. Daarnaast kan de voorzitter de Raad bijeenroepen zo dikwijls als hij daartoe aanleiding vindt; hij dient de Raad bijeen te roepen binnen een termijn van drie maanden, indien een derde van de leden van de Unie daarom verzoekt.
4) [Waarnemers] Staten die geen lid zijn van de Unie kunnen als waarnemers voor de vergaderingen van de Raad worden uitgenodigd. Voor die vergaderingen kunnen ook andere waarnemers, alsmede deskundigen, worden uitgenodigd.
5) [Taken] De taken van de Raad zijn de volgende:
i) het bestuderen van passende maatregelen ter behartiging van de belangen en ter bevordering van de ontwikkeling van de Unie;
ii) het opstellen van zijn reglement van orde;
iii) het benoemen van de Secretaris-Generaal en, indien de Raad dit nodig acht, van een plaatsvervangend Secretaris-Generaal; het vaststellen van de voorwaarden van benoeming van elk van deze functionarissen;
iv) het onderzoeken van het jaarverslag over de werkzaamheden van de Unie en het vaststellen van het programma van haar komende werkzaamheden;
v) het geven van alle nodige richtlijnen aan de Secretaris-Generaal voor de vervulling van de taken van de Unie;
vi) het vaststellen van het administratief en financieel reglement van de Unie;
vii) het onderzoeken en goedkeuren van de begroting van de Unie en het vaststellen van de bijdrage van elk lid van de Unie;
viii) het onderzoeken en goedkeuren van de door de Secretaris-Generaal voorgelegde rekeningen en verantwoording;
ix) het vaststellen van de datum en plaats van de in artikel 38 bedoelde conferenties en het nemen van de ter voorbereiding daarvan noodzakelijke maatregelen; en
x) in het algemeen het nemen van alle noodzakelijke beslissingen met het oog op de goede werking van de Unie.
6) [Stemmen]
a) Elk lid van de Unie dat een Staat is, heeft één stem in de Raad.
b) Een Verdragsluitende Partij die een intergouvernementele organisatie is, kan ter zake van de tot haar bevoegdheid behorende aangelegenheden de stemrechten uitoefenen van haar lidstaten die lid zijn van de Unie. Een dergelijke intergouvernementele organisatie kan de stemrechten van haar lidstaten niet uitoefenen indien haar lidstaten hun stemrechten uitoefenen, en omgekeerd.
7) [Meerderheid] Elke beslissing van de Raad wordt genomen met een eenvoudige meerderheid van de uitgebrachte stemmen; een beslissing van de Raad krachtens lid 5), punten ii), vi) en vii), alsmede artikel 28, lid 3), artikel 29, lid 5), letter b), en artikel 38, lid 1), wordt evenwel genomen met een meerderheid van drie vierde van de uitgebrachte stemmen. Onthouding van stem wordt niet beschouwd als het uitbrengen van een stem.
 Art.    27 .  Het Bureau van de Unie
1) [Taken en leiding van het Bureau] Het Bureau van de Unie voert alle door de Raad aan hem toevertrouwde taken uit. Het wordt geleid door de Secretaris-Generaal.
2) [Taken van de Secretaris-Generaal] De Secretaris-Generaal is de Raad verantwoording schuldig; hij draagt zorg voor de uitvoering van de beslissingen van de Raad. Hij legt de begroting van de Unie ter goedkeuring voor aan de Raad en draagt zorg voor de uitvoering ervan. Hij brengt aan de Raad verslagen uit over zijn beleid en over de werkzaamheden en de financiële positie van de Unie.
3) [Personeel] Behoudens de bepalingen van artikel 26, lid 5), punt iii), worden de voorwaarden voor de benoeming en het dienstverband van het personeel, benodigd voor de doeltreffende uitvoering van de taken van het Bureau van de Unie, geregeld in het administratief en financieel reglement.
 Art.    28 .  Talen
1) [De talen van het Bureau] Bij de vervulling van zijn taken gebruikt het Bureau van de Unie de Duitse, de Engelse, de Franse en de Spaanse taal.
2) [Talen in bepaalde vergaderingen] De vergaderingen van de Raad en de herzieningsconferenties worden gehouden in die vier talen.
3) [Andere talen] De Raad kan besluiten andere talen te gebruiken.
 Art.    29 .  Financiën
1) [Inkomsten] De uitgaven van de Unie worden gedekt door
i) de jaarlijkse bijdragen van de Staten die lid zijn van de Unie,
ii) vergoeding van verrichte diensten,
iii) andere inkomsten.
2) [Bijdrage: eenheden]
a) Het aandeel van iedere Staat die lid is van de Unie in het totale bedrag van de jaarlijkse bijdragen wordt bepaald op basis van het totale bedrag der uitgaven dat door de bijdragen van de Staten die lid zijn van de Unie moet worden gedekt en van het aantal bijdrage-eenheden dat krachtens lid 3) op die Staat van toepassing is. Bedoeld aandeel wordt overeenkomstig lid 4) berekend.
b) Het aantal bijdrage-eenheden wordt in hele getallen of in gedeelten daarvan uitgedrukt, mits dit getal niet kleiner is dan een vijfde.
3) [Bijdragen: aandeel van elk lid]
a) Het aantal bijdrage-eenheden dat van toepassing is op een lid van de Unie dat partij is bij de Akte van 1961/1972 of de Akte van 1978 op de datum waarop het door dit Verdrag wordt gebonden, is hetzelfde als het aantal dat onmiddellijk voor bedoelde datum op dit lid van toepassing is.
b) Iedere andere Staat die lid is van de Unie geeft bij zijn toetreding tot de Unie in een verklaring, gericht aan de Secretaris-Generaal, het aantal bijdrage-eenheden aan dat op hem van toepassing is.
c) Een Staat die lid is van de Unie kan te allen tijde in een verklaring, gericht aan de Secretaris-Generaal, een aantal bijdrage-eenheden aangeven dat afwijkt van hetgeen krachtens het bepaalde in de letter a) of b) op hem van toepassing is. Indien een zodanige verklaring wordt afgelegd gedurende de eerste zes maanden van een kalenderjaar, wordt zij van kracht met ingang van het volgende kalenderjaar; indien dit niet het geval is, wordt zij van kracht met ingang van het tweede kalenderjaar dat volgt op het jaar waarin de verklaring werd afgelegd.
4) [Bijdragen: berekening van de aandelen]
a) Voor iedere begrotingsperiode is het bedrag van één bijdrage-eenheid gelijk aan het totale bedrag van de gedurende die periode door de bijdragen van de Staten die lid zijn van de Unie te dekken uitgaven, gedeeld door het totale aantal eenheden dat op die Lidstaten van toepassing is.
b) Het bedrag van de bijdrage van iedere Staat die lid is van de Unie is gelijk aan het bedrag van één bijdrage-eenheid, vermenigvuldigd met het aantal eenheden dat op die Lidstaat van toepassing is.
5) [Betalingsachterstand]
a) Een Staat die lid is van de Unie die achterstallig is met de betaling van zijn bijdragen kan - behoudens het bepaalde in letter b) - zijn stemrecht in de Raad niet uitoefenen, indien het bedrag van zijn betalingsachterstand gelijk is aan of hoger dan het bedrag van de door hem verschuldigde bijdrage over het afgelopen volle jaar. De opschorting van het stemrecht ontslaat deze Lidstaat niet van zijn uit dit Verdrag voortvloeiende verplichtingen en ontzet hem niet uit andere uit dit Verdrag voortvloeiende rechten.
b) De Raad kan de Staat die lid is van de Unie toestaan zijn stemrecht te blijven uitoefenen indien, en zolang, de Raad van mening is dat de betalingsachterstand het gevolg is van buitengewone en onvermijdbare omstandigheden.
6) [Verificatie van de rekeningen] De verificatie van de rekeningen van de Unie wordt verricht door een Staat die lid is van de Unie overeenkomstig de regelen als voorzien in het administratief en financieel reglement. Deze Lidstaat wordt, met zijn instemming, aangewezen door de Raad.
7) [Bijdragen van intergouvernementele organisaties] Een Verdragsluitende Partij die een intergouvernementele organisatie is, is niet verplicht bijdragen te betalen. Indien zij niettemin verkiest bijdragen te betalen, zijn de bepalingen van de leden 1) tot en met 4) van overeenkomstige toepassing.
 HOOFDSTUK IX.  -  TOEPASSING VAN HET VERDRAG; ANDERE OVEREENKOMSTEN
 Art.    30 .  Toepassing van het Verdrag
1) [Toepassingsmaatregelen] Elke Verdragsluitende Partij neemt alle maatregelen die noodzakelijk zijn voor de toepassing van dit Verdrag en in het bijzonder
i) voorziet zij in gepaste rechtsmiddelen ten behoeve van de daadwerkelijke handhaving van kwekersrechten;
ii) beschikt zij over een dienst die is belast met de verlening van kwekersrechten of vertrouwt zij deze taak toe aan een dienst van een andere Verdragsluitende Partij;
iii) draagt zij er zorg voor dat het publiek wordt geïnformeerd door middel van regelmatige bekendmaking van informatie betreffende
- aanvragen voor en verleningen van kwekersrechten, en
- voorgestelde en goedgekeurde benamingen.
2) [Overeenstemming van de wetgeving] Het is wel verstaan dat iedere Staat of intergouvernementele organisatie op het tijdstip van nederlegging van zijn/haar akte van bekrachtiging, aanvaarding, goedkeuring of toetreding in staat moet zijn overeenkomstig zijn/haar wetgeving uitvoering te geven aan de bepalingen van dit Verdrag.
 Art.    31 .  Betrekkingen tussen de Verdragsluitende Partijen en Staten die zijn gebonden door eerdere Akten
1) [Betrekkingen tussen Staten die zijn gebonden door dit Verdrag] Tussen Staten die lid zijn van de Unie en die zijn gebonden door zowel dit Verdrag als eerdere Akten van het Verdrag, is alleen dit Verdrag van toepassing.
2) [Mogelijke betrekkingen met Staten die niet zijn gebonden door dit Verdrag] Iedere Staat die lid is van de Unie en die niet is gebonden door dit Verdrag, kan in een verklaring gericht aan de Secretaris-Generaal verklaren dat hij in zijn betrekkingen met elk lid van de Unie dat alleen door dit Verdrag is gebonden, de laatste Akte zal toepassen waardoor hij is gebonden. Vanaf één maand na de datum van die kennisgeving en tot het tijdstip waarop de Lidstaat die de verklaring aflegt door dit Verdrag wordt gebonden, past dat lid van de Unie de laatste Akte waardoor het is gebonden toe in zijn betrekkingen met elk van de leden van de Unie die alleen door dit Verdrag zijn gebonden, terwijl laatstbedoelde leden dit Verdrag toepassen ten aanzien van eerstbedoeld lid.
 Art.    32 .  Bijzondere regelingen
Leden van de Unie behouden zich het recht voor onderling bijzondere regelingen aan te gaan ter bescherming van rassen, voor zover deze regelingen niet in strijd zijn met de bepalingen van dit Verdrag.
 HOOFDSTUK X.  -  SLOTBEPALINGEN
 Art.    33 .  Ondertekening
Dit Verdrag staat open voor ondertekening door elke Staat die lid is van de Unie op de datum waarop het werd aangenomen. Het blijft voor ondertekening openstaan tot en met 31 maart 1992.
 Art.    34 .  Bekrachtiging, aanvaarding of goedkeuring; toetreding
1) [Staten en bepaalde intergouvernementele organisaties]
a) Elke Staat kan op de in dit artikel bepaalde wijze partij worden bij dit Verdrag.
b) Elke intergouvernementele organisatie kan op de in dit artikel bepaalde wijze partij worden bij dit Verdrag indien zij
i) bevoegdheid heeft ter zake van de door dit Verdrag geregelde aangelegenheden,
ii) haar eigen wetgeving heeft inzake de verlening en bescherming van kwekersrechten die bindend is voor al haar lidstaten en
iii) naar behoren gemachtigd is, in overeenstemming met haar interne procedures, om tot dit Verdrag toe te treden.
2) [Akten van toetreding] Elke Staat die dit Verdrag heeft ondertekend, wordt partij bij dit Verdrag door nederlegging van een akte van bekrachtiging, aanvaarding of goedkeuring van dit Verdrag. Elke Staat die dit Verdrag niet heeft ondertekend en elke intergouvernementele organisatie worden partij bij dit Verdrag door nederlegging van een akte van toetreding tot dit Verdrag. Akten van bekrachtiging, aanvaarding, goedkeuring of toetreding worden nedergelegd bij de Secretaris-Generaal.
3) [Oordeel van de Raad] Elke Staat die geen lid is van de Unie en elke intergouvernementele organisatie vragen, alvorens zijn/haar akte van toetreding neder te leggen, het oordeel van de Raad aangaande de overeenstemming van zijn/haar wetgeving met de bepalingen van dit Verdrag. Indien de beslissing die het oordeel bevat positief is, kan de akte van toetreding worden nedergelegd.
 Art.    35 .  Voorbehouden
1) [Beginsel] Behoudens de bepalingen van lid 2) kunnen met betrekking tot dit Verdrag geen voorbehouden worden gemaakt.
2) [Mogelijke uitzondering]
a) Onverminderd de bepalingen van artikel 3, lid 1), is elke Staat die, op het tijdstip waarop hij partij wordt bij dit Verdrag, partij is bij de Akte van 1978 en die, voor zover het ongeslachtelijk vermeerderde rassen betreft, voorziet in bescherming op grond van een titel van industriële eigendom anders dan kwekersrecht, gerechtigd zulks te blijven doen zonder dit Verdrag op die rassen toe te passen.
b) Elke Staat die gebruik maakt van genoemd recht stelt op het tijdstip van nederlegging van zijn akte van bekrachtiging, aanvaarding, goedkeuring of toetreding de Secretaris-Generaal daarvan in kennis. Bedoelde Staat kan die kennisgeving te allen tijde intrekken.
 Art.    36 .  Mededelingen betreffende de wetgeving en de beschermde geslachten en soorten;
bekend te maken informatie
1) [Eerste kennisgeving] Bij de nederlegging van de akte van bekrachtiging, aanvaarding of goedkeuring van, of toetreding tot, dit Verdrag, stelt elke Staat of intergouvernementele organisatie de Secretaris-Generaal in kennis van
i) zijn/haar wetgeving inzake kwekersrechten en
ii) de lijst van plantengeslachten en plantensoorten waarop hij/zij op de datum waarop hij/zij door dit Verdrag wordt gebonden, de bepalingen van dit Verdrag zal toepassen.
2) [Kennisgeving van wijzigingen] Elke Verdragsluitende Partij stelt de Secretaris-Generaal onmiddellijk in kennis van
i) wijzigingen in haar wetgeving inzake kwekersrechten en
ii) de uitbreiding van de toepassing van dit Verdrag tot bijkomende plantengeslachten en plantensoorten.
3) [Bekendmaking van informatie] De Secretaris-Generaal maakt, op basis van de mededelingen ontvangen van iedere betrokken Verdragsluitende Partij, informatie bekend over
i) de wetgeving inzake kwekersrechten en alle wijzigingen in die wetgeving, en
ii) de lijst van plantengeslachten en plantensoorten bedoeld in lid 1), punt ii), en elke uitbreiding bedoeld in lid 2), punt ii).
 Art.    37 .  Inwerkingtreding; onmogelijkheid toe te treden tot eerdere Akten
1) [Inwerkingtreding] Dit Verdrag treedt in werking een maand nadat vijf Staten hun akte van bekrachtiging, aanvaarding, goedkeuring of toetreding hebben nedergelegd, mits ten minste drie van genoemde akten zijn nedergelegd door Staten die partij zijn bij de Akte van 1961/1972 of de Akte van 1978.
2) [Latere inwerkingtreding] Elke Staat die niet onder lid 1) valt, of elke intergouvernementele organisatie, wordt gebonden door dit Verdrag een maand na de datum waarop hij/zij zijn/haar akte van bekrachtiging, aanvaarding, goedkeuring of toetreding heeft nedergelegd.
3) [Onmogelijkheid toe te treden tot de Akte van 1978] Na de inwerkingtreding van dit Verdrag overeenkomstig lid 1) kan geen akte van toetreding tot de Akte van 1978 meer worden nedergelegd, met dien verstande dat een Staat die, in overeenstemming met de gevestigde praktijk van de Algemene Vergadering van de Verenigde Naties, wordt beschouwd als ontwikkelingsland, een dergelijke akte kan nederleggen tot en met 31 december 1995, en dat iedere andere Staat een dergelijke akte kan nederleggen tot en met 31 december 1993, zelfs indien dit Verdrag vóór die datum in werking treedt.
 Art.    38 .  Herziening van het Verdrag
1) [Conferentie] Dit Verdrag kan worden herzien door een conferentie van de leden van de Unie. Tot het bijeenroepen van een dergelijke conferentie wordt door de Raad beslist.
2) [Quorum en meerderheid] De conferentie kan slechts geldig beraadslagen, indien ten minste de helft van de Staten die lid zijn van de Unie vertegenwoordigd is. Voor de aanneming van een herziening is een meerderheid vereist van drie vierde van de Staten die lid zijn van de Unie die op de conferentie aanwezig zijn en hun stem uitbrengen.
 Art.    39 .  Opzegging van het Verdrag
1) [Kennisgevingen] Elke Verdragsluitende Partij kan dit Verdrag opzeggen door middel van een kennisgeving gericht aan de Secretaris-Generaal. De Secretaris-Generaal stelt alle leden van de Unie onmiddellijk in kennis van de ontvangst van die kennisgeving.
2) [Eerdere Akten] Een kennisgeving van opzegging van dit Verdrag wordt tevens beschouwd als kennisgeving van opzegging van alle eerdere Akten waardoor de Verdragsluitende Partij die dit Verdrag opzegt, is gebonden.
3) [Datum van vankrachtwording] De opzegging wordt van kracht aan het einde van het kalenderjaar volgend op het jaar waarin de kennisgeving werd ontvangen door de Secretaris-Generaal.
4) [Verkregen rechten] De opzegging laat de rechten met betrekking tot een ras die op grond van dit Verdrag of een eerdere Akte zijn verkregen vóór de datum waarop de opzegging van kracht wordt, onverlet.
 Art.    40 .  Handhaving van bestaande rechten
Dit Verdrag beperkt bestaande kwekersrechten, hetzij uit hoofde van de wetgeving van Verdragsluitende Partijen, hetzij op grond van een eerdere Akte of andere overeenkomsten tussen leden van de Unie dan dit Verdrag, niet.
 Art.    41 .  Oorspronkelijk exemplaar en officiële teksten van het Verdrag
1) [Oorspronkelijk exemplaar] Dit Verdrag wordt ondertekend in één oorspronkelijk exemplaar in de Duitse, de Engelse en de Franse taal, waarbij de Franse tekst doorslaggevend is in geval van verschillen tussen de onderscheiden teksten. Het oorspronkelijke exemplaar wordt nedergelegd bij de Secretaris-Generaal.
2) [Officiële teksten] De Secretaris-Generaal stelt, na overleg met de betrokken regeringen, officiële teksten van dit Verdrag vast in de Arabische, de Spaanse, de Italiaanse, de Japanse en de Nederlandse taal, alsmede in de andere talen die de Raad eventueel aangeeft.
 Art.    42 .  Taken van de depositaris
1) [Toezending van afschriften] De Secretaris-Generaal zendt voor eensluidend gewaarmerkte afschriften van dit Verdrag aan alle Staten en intergouvernementele organisaties die waren vertegenwoordigd op de diplomatieke conferentie die dit Verdrag heeft aangenomen, en op verzoek aan elke andere Staat of intergouvernementele organisatie.
2) [Registratie] De Secretaris-Generaal doet dit Verdrag registreren bij het Secretariaat van de Verenigde Naties.
 BIJLAGE.
 Art.  N. Lijst Gebonden staten

 Staten/Organisaties  Datum Inwerkingtreding Afrikaanse intellectuele eigendomsorganisatie  10/07/2014 Albanië  15/10/2005 Australië  20/01/2000 Azerbeidzjan  09/12/2004 Belarus  05/01/2003 België  02/06/2019 Bosnië en Herzegovina  10/11/2017 Bulgarije  24/04/1998 Canada  19/07/2015 Costa Rica  12/01/2009 Kroatië  01/09/2001 Tsjechië  24/11/2002 Denemarken  24/04/1998 Dominicaanse republiek  16/06/2007 Estland  24/09/2000 Europese Unie  29/07/2005 Finland  20/07/2001 Frankrijk  27/05/2012 Oostenrijk  01/07/2004 Georgië  29/11/2008 Duitsland  25/07/1998 Hongarije  01/01/2003 IJsland  03/05/2006 Ierland  08/01/2012 Israël  24/04/1998 Japan  24/12/1998 Jordanië  24/10/2004 Kenia  11/05/2016 Kirgizië  26/06/2000 Letland  30/08/2002 Litouwen  10/12/2003 Montenegro  24/09/2015 Marokko  08/10/2006 Nederland  24/04/1998 Noord-Macedonië  04/05/2011 Oman  22/11/2009 Panama  22/11/2012 Peru  08/08/2011 Polen  15/08/2003 Republiek Korea  07/01/2002 Moldavië  28/10/1998 Roemenië  16/03/2001 Russische Federatie  24/04/1998 Servië  05/01/2013 Singapore  30/07/2004 Slovakije  12/06/2009 Slovenië  29/07/1999 Spanje  18/07/2007 Zweden  24/04/1998 Zwitserland  01/09/2008 Tunesië  31/08/2003 Turkije  18/11/2007 Oekraïne  19/01/2007 Verenigd Koninkrijk  03/01/1999 Tanzania  22/11/2015 Verenigde Staten  22/02/1999 Oezbekistan  14/11/2004 Vietnam  24/12/2006