text:
Artikel    1 . BEGRIPSOMSCHRIJVINGEN.
Voor de toepassing van dit Verdrag wordt verstaan onder :
1. "partijen" : de partijen bij het Verdrag, tenzij het zinsverband anders vereist;
2. "partij van herkomst" : de partij of partijen bij dit Verdrag onder wier rechtsmacht er sprake is van een voorgenomen activiteit;
3. "mogelijk benadeelde partij" : de partij of partijen bij dit Verdrag die het grensoverschrijdende effect van een voorgenomen activiteit mogelijk maakt;
4. "betrokken partijen" : de partij van herkomst en de mogelijk benadeelde partij die deelnemen aan een milieu-effectrapportageprocedure ingevolge dit Verdrag;
5. "voorgenomen activiteit" : een activiteit of een ingrijpende wijziging van een activiteit die volgens een van toepassing zijnde nationale procedure onderworpen is aan een door een bevoegde autoriteit te nemen besluit;
6. "milieu-effectrapportage" : een nationale procedure voor het beoordelen van het effect dat een voorgenomen activiteit mogelijk heeft op het milieu;
7. "effect" : ieder door een voorgenomen activiteit teweeggebracht gevolg voor het milieu, met inbegrip van de gezondheid en veiligheid van de mens, de flora, de fauna, de bodem, de lucht, het water, het klimaat, het landschap en historische monumenten of andere fysieke structuren, of op de samenhang tussen deze personen, of op de samenhang tussen deze aspecten; ook worden bedoeld gevolgen voor het culturele erfgoed of voor de sociaal-economische omstandigheden voortvloeiend uit veranderingen in die aspecten;
8. "grensoverschrijdend effect" : ieder effect, niet uitsluitend van mondiale aard, dat binnen een gebied onder de rechtsmacht van een partij wordt teweeggebracht door een voorgenomen activiteit die geheel of gedeeltelijk zou plaatsvinden binnen het gebied onder de rechtsmacht van een andere partij;
9. "bevoegde autoriteit" : de nationale autoriteit of autoriteiten die een partij belast met de uitvoering van de in dit Verdrag vervatte taken en/of de autoriteit of autoriteiten aan welke een partij de beslissingsbevoegdheid ten aanzien van een voorgenoemde activiteit heeft opgedragen;
10. "het publiek" : een of meer natuurlijke personen of rechtspersonen.
 Art.    2 . ALGEMENE BEPALINGEN.
1. De partijen nemen, afzonderlijk of gezamenlijk, alle passende en doeltreffende maatregelen ter voorkoming, beperking en beheersing van belangrijke nadelige grensoverschrijdende milieu-effecten van voorgenomen activiteiten.
2. Elke partij neemt de nodige wettelijke, bestuurlijke of andere maatregelen ter uitvoering van de bepalingen van dit Verdrag; onder meer stelt zij ten aanzien van de in Aanhangsel I genoemde voorgenomen activiteiten die mogelijk een belangrijk nadelig grensoverschrijdend effect hebben, een milieu-effectrapportageprocedure vast die deelneming door het publiek toelaat en voorziet in het opstellen van het in Aanhangsel II nader omschreven milieu-effectrapport.
3. De partij van herkomst draagt er zorg voor dat in overeenstemming met de bepalingen van dit Verdrag milieu-effectrapportage plaatsvindt voordat er een besluit tot machtiging of uitvoering van een in Aanhangsel I genoemde voorgenomen activiteit die mogelijk een belangrijk nadelig grensoverschrijdend effect heeft, wordt genomen.
4. De partij van herkomst draagt er overeenkomstig de bepalingen van dit Verdrag zorg voor dat de mogelijk benadeelde partijen in kennis worden gesteld van het feit dat er sprake is van een in Aanhangsel I genoemde voor genomen activiteit die mogelijk een belangrijk nadelig grensoverschrijdend effect heeft.
5. Betrokken partijen bespreken, op initiatief van een van hen, of een niet in Aanhangsel I genoemde voorgenomen activiteit mogelijk een belangrijk nadelig grensoverschrijdend effect heeft en of zij derhalve moet worden behandeld alsof zij wel als zodanig wordt genoemd. Indien de partijen dit overeenkomen, wordt deze activiteit als zodanig behandeld. Algemene richtsnoeren voor het kiezen van criteria om te bepalen of er al dan niet sprake is van een belangrijk nadelig grensoverschrijdend effect, worden gegeven in Aanhangsel III.
6. De partij van herkomst biedt, in overeenstemming met de bepalingen van dit Verdrag, het publiek in de gebieden die het effect mogelijk raakt, de gelegenheid deel te nemen aan desbetreffende milieu-effectrapportageprocedures ten aanzien van voorgenomen activiteiten en draagt er zorg voor dat de gelegenheid die wordt geboden aan het publiek van de mogelijk benadeelde partij gelijkwaardig is aan die welke wordt geboden aan het publiek in de partij van herkomst.
7. Milieu-effectrapportage als voorgeschreven door dit Verdrag vindt ten minste plaats op projectniveau. Voor zover relevant trachten de partijen de beginselen van milieu-effectrapportage eveneens toe te passen op beleidsvoornemens, plannen en programma's.
8. De bepalingen van dit Verdrag doen geen afbreuk aan het recht van partijen nationale wetten, regelingen, bestuurlijke bepalingen of algemeen aanvaarde rechtspraktijken toe te passen ter bescherming van informatie waarvan de verschaffing schadelijk zou zijn voor industriële geheimen en handelsgeheimen of voor de nationale veiligheid.
9. De bepalingen van dit Verdrag doen geen afbreuk aan het recht van partijen om, eventueel door bilaterale of multilaterale regelingen, strengere maatregelen toe te passen dan voorzien in dit Verdrag.
10. De bepalingen van dit Verdrag laten iedere verplichting die de partijen krachtens het internationale recht hebben ten aanzien van activiteiten die (mogelijk) een grensoverschrijdend effect hebben, onverlet.
 Art.    3 . KENNISGEVING.
1. Indien er sprake is van een in Aanhangsel I genoemde voorgenomen activiteit die mogelijk een belangrijk nadelig grensoverschrijdend effect heeft, doet de partij van herkomst hiervan, met het oog op voldoende en doeltreffend overleg zoals bedoeld in artikel 5, in een zo vroeg mogelijk stadium en niet later dan het tijdstip waarop zij haar eigen publiek over de voorgenomen activiteit informeert, kennisgeving aan iedere partij die zij als mogelijk benadeelde partij beschouwt.
2. Deze kennisgeving bevat onder meer :
a) informatie over de voorgenomen activiteit, met inbegrip van alle beschikbare informatie over het mogelijke grensoverschrijdende effect ervan;
b) een omschrijving van de aard van het te nemen besluit, en
c) de vermelding van een redelijke termijn waarbinnen een antwoord krachtens lid 3 van dit artikel vereist is, de aard van de voorgestelde activiteit in aanmerking genomen;
en kan tevens de in lid 5 van dit Artikel bedoelde informatie bevatten.
3. De mogelijk benadeelde partij zendt de partij van herkomst haar antwoord binnen de in de kennisgeving vermelde termijn; zij bevestigt de ontvangst van de kennisgeving en geeft aan of zij al dan niet voornemens is deel te nemen aan de milieu-effectrapportageprocedure.
4. Indien de mogelijk benadeelde partij aangeeft dat zij niet voornemens is deel te nemen aan de milieu-effectrapportageprocedure, of indien zij niet binnen de in de kennisgeving aangeduide termijn een antwoord zendt, zijn de bepalingen van de leden 5, 6, 7 en 8 van dit Artikel en van de Artikelen 4 tot en met 7 niet van toepassing. In deze omstandigheden blijft het recht van een partij van herkomst om te bepalen of, op grond van haar nationale recht en praktijk, milieu-effectrapportage al dan niet moet plaatsvinden, onverminderd bestaan.
5. Zodra de partij van herkomst van de mogelijk benadeelde partij een antwoord ontvangt waarin deze aangeeft te willen deelnemen aan de milieu-effectrapportageprocedure, verstrekt de partij van herkomst de mogelijk benadeelde partij, indien zij dit niet reeds heeft gedaan :
a) relevante informatie over de milieu-effectrapportageprocedure, waarin mede de termijn voor het indienen van commentaar wordt vermeld;
b) relevante informatie over de voorgenomen activiteit en over het mogelijke belangrijke nadelige grensoverschrijdende effect ervan.
6. Een mogelijk benadeelde partij verstrekt de partij van herkomst, indien deze daarom verzoekt, informatie, mits redelijkerwijs verkrijgbaar, over het mogelijk benadeelde milieu onder de rechtsmacht van de mogelijk benadeelde partij, indien deze informatie vereist is voor het opstellen van het milieu-effectrapport. De informatie wordt onverwijld verstrekt, eventueel door tussenkomst van een gezamenlijk lichaam.
7. Wanneer een partij van mening is dat zij een belangrijk nadelig grensoverschrijdend effect zou kunnen ondervinden van een in Aanhangsel I genoemde voorgenomen activiteit, en indien geen kennisgeving is gedaan in overeenstemming met lid 1 van dit artikel, wisselen de betrokken partijen, op verzoek van de mogelijk benadeelde partij, voldoende informatie uit voor het houden van besprekingen over de vraag of er mogelijk een belangrijk nadelig grensoverschrijdend effect zal optreden. Indien de partijen overeenkomen dat deze mogelijkheid aanwezig is, zijn de bepalingen van dit Verdrag dienovereenkomstig van toepassing. Indien de partijen het niet eens kunnen worden over de vraag of er mogelijk een belangrijk nadelig grensoverschrijdend effect zal optreden, kan elke van die partijen deze vraag in overeenstemming met de bepalingen van Aanhangsel IV voorleggen aan een onderzoekcommissie, met het verzoek om advies over de mogelijkheid dat een belangrijk nadelig grensoverschrijdend effect zal optreden, tenzij de partijen een andere methode overeenkomen voor het oplossen van deze vraag.
8. De betrokken partijen dragen er zorg voor dat het publiek van de mogelijk benadeelde partij in de gebieden die het grensoverschrijdende effect mogelijk raakt, wordt geïnformeerd over de voorgenomen activiteit en de gelegenheid wordt geboden commentaar te geven op of bezwaar te maken tegen de voorgenomen activiteit en dit commentaar of bezwaar, hetzij rechtstreeks hetzij door tussenkomst van de partij van herkomst, te doen toekomen aan de bevoegde autoriteit van de partij van herkomst.
 Art.    4 . HET OPSTELLEN VAN HET MILIEU-EFFECTRAPPORT.
1. Het milieu-effectrapport dat bij de bevoegde autoriteit van de partij van herkomst moet worden ingediend, omvat ten minste de in Aanhangsel II omschreven informatie.
2. De partij van herkomst zendt de mogelijk benadeelde partij, eventueel door tussenkomst van een gezamenlijk lichaam, het milieu-effectrapport toe. De betrokken partijen dragen zorg voor de toezending van het milieu-effectrapport aan de autoriteiten en het publiek van de mogelijk benadeelde partij in de gebieden die het grensoverschrijdende effect mogelijk raakt, en bieden een redelijke termijn voor het indienen van commentaar bij de bevoegde autoriteit van de partij van herkomst, hetzij rechtstreeks hetzij door tussenkomst van de partij van herkomst, voordat het definitieve besluit over de voorgenomen activiteit wordt genomen.
 Art.    5 . OVERLEG OP BASIS VAN HET MILIEU-EFFECTRAPPORT.
Na de voltooiing van het milieu-effectrapport treedt de partij van herkomst, zonder onnodige vertraging, met de mogelijk benadeelde partij in overleg over onder meer het mogelijke grensoverschrijdende effect van de voorgenomen activiteit en over maatregelen om dit effect te beperken of uit te sluiten. In dit overleg kunnen de volgende zaken aan de orde komen :
a) mogelijke alternatieven voor de voorgenomen activiteit, met inbegrip van de keuze om geen activiteit te doen plaatsvinden (het nulalternatief), en mogelijke maatregelen om het belangrijke nadelige grensoverschrijdende effect te verminderen en, op kosten van de partij van herkomst, het effect van die maatregelen te controleren;
b) andere vormen van mogelijke onderlinge bijstand bij het beperken van belangrijke nadelige grensoverschrijdende effecten van de voorgenomen activiteit, en
c) alle andere met de voorgenomen activiteit verband houdende zaken.
De partijen komen bij aanvang van het overleg een redelijk tijdsbestek voor de duur ervan overeen. Het overleg kan eventueel worden gevoerd door tussenkomst van een gezamenlijk lichaam.
 Art.    6 . HET DEFINITIEVE BESLUIT.
1. De partijen dragen er zorg voor dat bij het nemen van het definitieve besluit over de voorgenomen activiteit gepast rekening, wordt gehouden met het resultaat van de milieu-effectrapportage, met inbegrip van het milieu-effectrapport, alsook met het commentaar daarop dat is ontvangen ingevolge Artikel 3, lid 8, en artikel 4, lid 2, en met het resultaat van het in Artikel 5 bedoelde overleg.
2. De partij van herkomst deelt de mogelijk benadeelde partij het definitieve besluit over de voorgenomen activiteit mede, alsmede de redenen en overwegingen waarop het is gebaseerd.
3. Indien een betrokken partij, voordat de uitvoering van een voorgenomen activiteit wordt aangevangen, de beschikking krijgt over bijkomende informatie over het belangrijke nadelige grensoverschrijdende effect van die activiteit, welke informatie niet beschikbaar was op het tijdstip waarop het besluit over die activiteit werd genomen, en die het besluit inhoudelijk zou kunnen hebben beïnvloed, deelt die partij dit onmiddellijk mede aan de andere betrokken partij of partijen. Indien een van de betrokken partijen hierom verzoekt, wordt overleg gepleegd over de vraag of het besluit moet worden herzien.
 Art.    7 . EVALUATIE.
1. De betrokken partijen besluiten, indien een van hen daarom verzoekt, of, en zo ja, in welke mate, een evaluatie wordt verricht, rekening houdend met het oog op het mogelijke belangrijke nadelige grensoverschrijdende effect van de activiteit ten aanzien waarvan milieu-effectrapportage heeft plaatsgevonden ingevolge dit Verdrag. Evaluatie behelst met name toezicht op de activiteit en vaststelling van eventuele nadelige grensoverschrijdende effecten. Dit toezicht en deze vaststelling kunnen plaatsvinden met het oog op de verwezenlijking van de in Aanhangsel V genoemde doeleinden.
2. Wanneer de partij van herkomst of de mogelijk benadeelde partij ten gevolge van een evaluatie op redelijke gronden tot de slotsom komt dat er sprake is van een belangrijk nadelig grensoverschrijdend effect of dat factoren aan het licht zijn gekomen die tot een dergelijk effect kunnen leiden, deelt zij dit onmiddellijk mee aan de andere partij. De betrokken partijen plegen vervolgens overleg over de nodige maatregelen om dat effect te beperken of uit te sluiten.
 Art.    8 . BILATERALE EN MULTILATERALE SAMENWERKING.
De partijen kunnen bestaande bilaterale of multilaterale overeenkomsten of andere regelingen voortzetten, of nieuwe zodanige overeenkomsten of regelingen aangaan, ter nakoming van hun verplichtingen krachtens dit Verdrag. De lijst van punten in Aanhangsel VI zou als basis kunnen dienen voor deze overeenkomsten of regelingen.
 Art.    9 . ONDERZOEKPROGRAMMA'S.
De partijen schenken bijzondere aandacht aan het opzetten of intensiveren van specifieke onderzoekprogramma's gericht op :
a) het verbeteren van bestaande kwalitatieve en kwantitatieve methoden voor het beoordelen van de effecten van voorgenomen activiteiten;
b) het verkrijgen van beter inzicht in de samenhang tussen oorzaak en gevolg en in de rol daarvan in geïntegreerd milieubeleid;
c) het analyseren en controleren van de doelmatige uitvoering van beslissingen over voorgenomen activiteiten, ten einde effecten tot het minimum te beperken of te voorkomen;
d) het ontwikkelen van methoden om creatieve benaderingen te stimuleren bij het zoeken naar milieuvriendelijke alternatieven voor voorgenomen activiteiten en voor bestaande productie- en consumptiepatronen;
e) het ontwikkelen van methoden voor toepassing van de beginselen van milieu-effectrapportage op macro-economisch niveau.
De partijen wisselen de resultaten van de hierboven bedoelde onderzoekprogramma's uit.
 Art.    10 . STATUS VAN DE AANHANGSELS.
De Aanhangsels bij dit Verdrag vormen een integrerend deel van het Verdrag.
 Art.    11 . VERGADERINGEN VAN DE PARTIJEN.
1. De partijen komen, voor zover mogelijk, bijeen ter gelegenheid van de jaarlijkse zittingen van de adviseurs van Regeringen van lid-staten van de Economische Commissie voor Europa inzake milieu- en waterproblemen. De eerste vergadering van de partijen wordt niet later dan een jaar na de datum van inwerkingtreding van dit Verdrag belegd. Daarna worden vergaderingen van de partijen gehouden wanneer nodig geacht door een vergadering van de partijen, of op schriftelijk verzoek van een partij, mits dit verzoek, binnen zes maanden nadat het door het secretariaat aan de partijen is toegezonden, door ten minste een derde van de partijen wordt gesteund.
2. De partijen toetsen de uitvoering van het Verdrag voortdurend en hiertoe verbinden zij zich tot :
a) de toetsing van het beleid en de methoden betreffende milieu-effectrapportage van de partijen, ter verbetering van milieu-effectrapportageprocedures in grensoverschrijdende context;
b) de uitwisseling van informatie over ervaring die wordt opgedaan in het aangaan en uitvoeren van bilaterale en multilaterale overeenkomsten of andere regelingen betreffende de toepassing van milieu-effectrapportage in grensoverschrijdende context, waarbij een of meer van de partijen partij zijn;
c) de gebruikmaking van de diensten van bevoegde internationale lichamen en wetenschappelijke commissies van deskundigen, wanneer nodig, ten aanzien van methodologische en technische aspecten van de verwezenlijking van de doeleinden van dit Verdrag;
d) het tijdens hun eerste vergadering bespreken en door middel van consensus aannemen van een reglement van orde voor hun vergaderingen;
e) het bespreken en eventueel aannemen van voorstellen tot wijziging van dit Verdrag;
f) het bespreken en treffen van alle overige maatregelen die vereist kunnen zijn voor de verwezenlijking van de doeleinden van dit Verdrag.
 Art.    12 . STEMRECHT.
1. Elke partij bij dit Verdrag heeft één stem.
2. In afwijking van lid 1 van dit Artikel oefenen regionale organisaties voor economische integratie, ten aanzien van aangelegenheden die onder hun bevoegdheid vallen, hun stemrecht uit met een aantal stemmen dat gelijk is aan het aantal van hun lid-staten dat partij is bij het Verdrag. Deze organisaties oefenen hun stemrecht niet uit indien hun lid-staten hun stemrecht uitoefenen, en omgekeerd.
 Art.    13 . SECRETARIAAT.
Het uitvoerend secretariaat van de Economische Commissie voor Europa verricht de volgende secretariaatstaken :
a) het beleggen en voorbereiden van vergaderingen van de partijen;
b) het toezenden aan de partijen van verslagen en andere informatie die in overeenstemming met de bepalingen van dit Verdrag worden ontvangen, en
c) het verrichten van overige taken waarin dit Verdrag voorziet, of die worden vastgesteld door de partijen.
 Art.    14 . WIJZIGING VAN HET VERDRAG.
1. Iedere partij kan voorstellen doen tot wijziging van dit Verdrag.
2. Voorstellen tot wijziging worden schriftelijk ingediend bij het secretariaat, dat deze doet toekomen aan alle partijen. Tijdens de volgende vergadering van de partijen worden de voorstellen besproken, mits zij door het secretariaat ten minste negentig dagen tevoren aan de partijen zijn toegezonden.
3. De partijen stellen alles in het werk om overeenstemming te bereiken over voorstellen tot wijziging van dit Verdrag door middel van consensus. Indien alles in het werk is gesteld om tot consensus te komen en geen overeenstemming is bereikt, wordt het voorstel in laatste instantie aangenomen met een meerderheid van drie vierde van de stemmen van de partijen die aanwezig zijn en hun stem uitbrengen op de vergadering.
4. Wijzigingen van dit Verdrag die worden aangenomen in overeenstemming met lid 3 van dit artikel, worden door de depositaris aan alle partijen voorgelegd ter bekrachtiging, goedkeuring of aanvaarding. Wijzigingen treden ten aanzien van partijen die deze hebben bekrachtigd, goedgekeurd of aanvaard, in werking op de negentigste dag nadat de depositaris van ten minste drie vierde van de partijen een kennisgeving van bekrachtiging, goedkeuring of aanvaarding heeft ontvangen. Daarna treden zij ten aanzien van iedere andere partij in werking op de negentigste dag nadat die partij haar akte van bekrachtiging, goedkeuring of aanvaarding van de wijzigingen heeft nedergelegd.
5. Voor de toepassing van dit Artikel wordt onder de partijen die aanwezig zijn en hun stem uitbrengen verstaan de partijen die aanwezig zijn en een stem voor of tegen een voorstel uitbrengen.
6. De in lid 3 van dit Artikel beschreven stemprocedure wordt niet geacht een precedent te vormen voor in de toekomst binnen de Economische Commissie voor Europa te sluiten overeenkomsten.
 Art.    15 . DE REGELING VAN GESCHILLEN.
1. Indien tussen twee of meer partijen een geschil ontstaat over de uitlegging of de toepassing van dit Verdrag, trachten zij dit op te lossen door onderhandeling of volgens een andere voor alle partijen bij het conflict aanvaardbare methode voor de regeling van geschillen.
2. Een partij kan bij haar ondertekening, bekrachtiging, aanvaarding of goedkeuring van of toetreding tot dit Verdrag, of te allen tijde daarna, schriftelijk aan de depositaris mededelen dat zij, in geval van een geschil dat niet wordt opgelost in overeenstemming met lid 1 van dit Artikel, de toepassing van de volgende twee methoden voor het regelen van geschillen, dan wel één van beide, als verplicht aanvaardt ten aanzien van iedere partij die dezelfde verplichting aanvaardt :
a) voorlegging van het geschil aan het Internationaal Gerechtshof;
b) arbitrage volgens de in Aanhangsel VII beschreven procedure.
3. Indien de partijen bij het geschil beide in lid 2 van dit Artikel genoemde methoden voor de regering van geschillen hebben aanvaard, kan het geschil alleen aan het Internationaal Gerechtshof worden voorgelegd, tenzij de partijen anders overeenkomen.
 Art.    16 . ONDERTEKENING.
Dit Verdrag staat van 25 februari tot 1 maart 1991 te Espoo (Finland) en daarna tot 2 september 1991 op de Zetel van de Verenigde Naties te New York open voor ondertekening door de lid-staten van de Economische Commissie voor Europa almede voor Staten die een consultatieve status bij de Economische Commissie voor Europa hebben krachtens paragraaf 8 van resolutie 36 (IV) van 28 maart 1947 van de Economische en Sociale Raad, en door regionale organisaties voor economische integratie opgericht door soevereine Staten die lid zijn van de Economische Commissie voor Europa en waaraan de lid-staten bevoegdheden hebben overgedragen ten aanzien van aangelegenheden die onder dit Verdrag vallen, met inbegrip van de bevoegdheid om ten aanzien van die aangelegenheden verdragen aan te gaan.
 Art.    17 . BEKRACHTIGING, AANVAARDING, GOEDKEURING EN TOETREDING.
1. Dit Verdrag dient te worden bekrachtigd, aanvaard of goedgekeurd door ondertekenende Staten en regionale organisaties voor economische integratie.
2. Dit Verdrag staat vanaf 3 september 1991 open voor toetreding door de in Artikel 16 bedoelde Staten en organisaties.
3. De akten van bekrachtiging, aanvaarding, goedkeuring of toetreding worden nedergelegd bij de Secretaris-generaal van de Verenigde Naties, die de functie van depositaris vervult.
4. Iedere organisatie zoals bedoeld in Artikel 16 die partij wordt bij dit Verdrag zonder dat een van haar lidstaten partij is, is gebonden door alle verplichtingen krachtens dit Verdrag. Wanneer een of meer lid-staten van een zodanige organisatie partij bij dit Verdrag zijn, beslissen de organisatie en haar lid-staten over hun onderscheiden verantwoordelijkheden ten aanzien van de nakoming van hun verplichtingen krachtens het Verdrag. In dat geval mogen de organisatie en de lid-staten niet tegelijkertijd rechten krachtens dit Verdrag uitoefenen.
5. In hun akten van bekrachtiging, aanvaarding, goedkeuring of toetreding geven de in Artikel 16 bedoelde regionale organisaties voor economische integratie de reikwijdte aan van hun bevoegdheid ten aanzien van de aangelegenheden die onder dit Verdrag vallen. Deze organisaties doen de depositaris tevens mededeling van iedere relevante verandering in de reikwijdte van hun bevoegdheid.
 Art.    18 . INWERKINGTREDING.
1. Dit Verdrag treedt in werking op de negentigste dag na de datum van nederlegging van de zestiende akte van bekrachtiging, aanvaarding, goedkeuring of toetreding.
2. Voor de toepassing van lid 1 van dit Artikel wordt de door een regionale organisatie voor economische ingratie nedergelegde akte niet meegeteld naast akten die nedergelegd zijn door lid-staten van die organisatie.
3. Ten aanzien van elke in Artikel 16 bedoelde Staat of organisatie die dit Verdrag bekrachtigt, aanvaardt of goedkeurt of ertoe toetreedt na de nederlegging van de zestiende akte van bekrachting, aanvaarding, goedkeuring of toetreding, treedt het Verdrag in werking op de negentigste dag na de datum van nederlegging door die Staat of organisatie van zijn of haar akte van bekrachtiging, aanvaarding, goedkeuring of toetreding.
 Art.    19 . OPZEGGING.
Elke partij kan, te allen tijde na vier jaar vanaf de datum waarop dit Verdrag ten aanzien van die partij in werking is getreden, het Verdrag opzeggen door middel van een schriftelijke kennisgeving aan de depositaris. De opzegging wordt van kracht op de negentigste dag na de datum van ontvangst van de kennisgeving door de depositaris. De opzegging doet geen afbreuk aan de toepassing van de Artikelen 3 tot en met 6 van dit Verdrag op een voorgenomen activiteit ten aanzien waarvan een kennisgeving is gedaan overeenkomstig Artikel 3, lid 1, of een verzoek is gedaan ingevolge Artikel 3, lid 7, voordat de opzegging van kracht werd.
 Art.    20 . AUTHENTIEKE TEKSTEN.
Het originele exemplaar van dit Verdrag, waarvan de Engelse, de Franse en de Russische tekst gelijkelijk authentiek zijn, wordt nedergelegd bij de Secretaris-generaal van de Verenigde Naties.
TEN BLIJKE WAARVAN de ondergetekenden, daartoe behoorlijk gemachtigd, dit Verdrag hebben ondertekend.
GEDAAN te Espoo (Finland), 25 februari 1991.
 BIJLAGEN.
 Art.    N1 . BIJLAGE 1. - AANHANGSEL I. - LIJST VAN ACTIVITEITEN.
1. Raffinaderijen van ruwe aardolie (met uitzondering van bedrijven die uitsluitend smeermiddelen van ruwe olie vervaardigen), alsmede installaties voor de vergassing en vloeibaarmaking van ten minste 500 ton steenkool of bitumineuze schisten per dag.
2. Thermische centrales en andere verbrandingsinstallaties met een warmtevermogen van ten minste 300 mW, alsmede kerncentrales en andere kernreactoren (met uitzondering van de onderzoekinstallaties voor de productie en verwerking van splijt- en kweekstoffen, met een constant vermogen van ten hoogste 1 thermische kW).
3. Installaties die uitsluitend bestemd zijn voor de productie of de verrijking van splijtstoffen, voor de opwerking van bestraalde splijtstoffen, of voor de opslag, de verwijdering en de behandeling van radioactief afval.
4. Grootschalige hoogovenbedrijven voor de productie van ruwijzer, staal en niet-ijzerhoudende metalen.
5. Installaties voor de winning van asbest, alsmede voor de behandeling en de verwerking van asbest en asbesthoudende producten; voor producten van asbestcement, met een jaarproductie van meer dan 20000 ton eindproducten, voor remvoeringen, met een jaarproductie van meer dan 50 ton eindproducten, alsmede - voor andere toepassingsmogelijkheden van asbest - met een gebruik van meer dan 200 ton per jaar.
6. Geïntegreerde chemische installaties.
7. Aanleg van autosnelwegen, autowegen (*), spoorwegtrajecten voor spoorverkeer over lange afstand, alsmede van vliegvelden met een start- en landingsbaan van ten minste 2.100 meter.
8. Olie- en buisleidingen met een grote diameter.
9. Zeehandelshavens alsmede waterwegen en havens voor de binnenvaart, bevaarbaar voor schepen van meer dan 1.350 ton.
10. Afvalverwijderingsinstallaties voor verbranding, chemische omzetting of opslag in de grond van toxische en gevaarlijke afvalstoffen.
11. Grote dammen en waterreservoirs.
12. Werkzaamheden voor het onttrekken van grondwater aan de bodem in gevallen waarin het jaarlijkse volume aan de bodem te onttrekken water 10 miljoen m3 of meer bedraagt.
13. Pulp- en papierproductie van 200 luchtdroge meterton of meer per dag.
14. Grootschalige mijnbouw, winning en verwerking ter plaatse van metallische ertsen of steenkool.
15. Offshore olie- en gaswinning.
16. Grote installaties voor de opslag van aardolie en van petrochemische en chemische producten.
17. Ontbossing van grote gebieden.
(*) Voor de toepassing van dit Verdrag wordt verstaan onder :
- "autosnelweg" : een weg die speciaal is ontworpen en aangelegd voor verkeer met motorvoertuigen, zonder uitwegen naar aanliggende percelen, en die :
a) behalve op bepaalde plaatsen of tijdelijk is voorzien van gescheiden rijbanen voor beide verkeersrichtingen, welke rijbanen van elkaar gescheiden zijn hetzij door een strook die niet voor het verkeer is bestemd hetzij, bij uitzondering, op andere wijze;
b) geen andere weg, geen spoor- of tramweg of voetpad gelijkvloers kruist;
c) door speciale verkeerstekens als autosnelweg is aangeduid;
- "autoweg" : een weg, bestemd voor verkeer met motorvoertuigen, alleen toegankelijk via knooppunten of door verkeerslichten geregelde kruispunten en waarop het in het bijzonder verboden is te stoppen en te parkeren op de rijbanen.
 Art.    N2 . BIJLAGE 2. - AANHANGSEL II. - DE INHOUD VAN HET MILIEU EFFECTRAPPORT.
De in het milieu-effectrapport op te nemen informatie omvat, ten minste, in overeenstemming met Artikel 4 :
a) een beschrijving van de voorgenomen activiteit en het doel ervan;
b) indien van toepassing, een beschrijving van redelijke alternatieven (bij voorbeeld wat betreft locatie of technologie) voor de voorgenomen activiteit, met inbegrip van het nulalternatief;
c) een beschrijving van het milieu dat mogelijk wordt geraakt door een belangrijk nadelig effect van de voorgenomen activiteit en de alternatieven daarvoor;
d) een beschrijving van het mogelijke milieu-effect van de voorgenomen activiteit en van de alternatieven ervoor, en een schatting van de omvang ervan;
e) een beschrijving van mogelijke maatregelen om het nadelige milieu-effect tot het minimum te beperken;
f) een expliciete aanduiding van de methoden voor het doen van voorspellingen en de daaraan ten grondslag liggende vooronderstellingen, alsmede de relevante gegevens over het milieu die zijn gebruikt;
g) een aanduiding van hiaten in kennis en van onzekerheden waarop men bij het verzamelen van de vereiste informatie is gestuit;
h) indien van toepassing, plannen voor controle, beheer en evaluatie, en
i) een met technische samenvatting, eventueel met visuele weergaven (kaarten, grafieken, enz.).
 Art.    N3 . BIJLAGE 3. - AANHANGSEL III. - ALGEMENE CRITERIA ALS HULPMIDDEL BIJ HET VASTSTELLEN VAN HET MILIEU-EFFECT VAN ACTIVITEITEN DIE NIET WORDEN GENOEMD IN AANHANGSEL I.
1. Indien er sprake is van een voorgenomen activiteit waarop Artikel 2, lid 5, van toepassing is, kunnen de betrokken partijen bezien of die activiteit mogelijk een belangrijk nadelig grensoverschrijdend milieu-effect heeft, met name aan de hand van een of meer van de volgende criteria :
a) omvang : voorgenomen activiteiten die voor dat soort activiteit een grote omvang zouden hebben;
b) plaats : voorgenomen activiteiten die zouden plaatsvinden in of nabij een gebied waar het milieu bijzonder kwetsbaar is, of dat van bijzonder belang is (bij voorbeeld watergebieden die als bijzonder gelden krachtens de Overeenkomst van Ramar, nationale parken, natuurreservaten, gebieden van bijzonder wetenschappelijk belang, of van archeologische, culturele of historische betekenis), alsmede voorgenomen activiteiten op plaatsen waar de kenmerken van een voorgenomen ontwikkeling belangrijke nadelige gevolgen voor de bevolking zouden hebben;
c) gevolgen : voorgenomen activiteiten met bijzonder ingewikkelde en mogelijk nadelige gevolgen, waaronder activiteiten die ernstige gevolgen zouden hebben voor mensen of voor waardevolle planten- en diersoorten of organismen activiteiten waardoor het bestaan of het mogelijke nut van een gebied wordt bedreigd, en activiteiten die een extra belasting veroorzaken waartegen het milieu niet bestand is.
2. De betrokken partijen bezien in dit verband voorgenomen activiteiten die nabij een internationale grens zijn gepland, alsmede voorgenomen activiteiten die op grotere afstand zouden plaatsvinden, die belangrijke nadelige grensoverschrijdende milieu-effecten zouden kunnen veroorzaken op grote afstand van de plaats waar zij zijn gepland.
 Art.    N4 . BIJLAGE 4. - AANHANGSEL IV. - DE ONDERZOEKPROCEDURE.
1. De verzoekende partij(en) stelt (stellen) het secretariaat ervan in kennis dat zij de vraag, of een in aanhangsel I genoemde voorgenomen activiteit mogelijk een belangrijk nadelig grensoverschrijdend milieueffect heeft, voorlegt (voorleggen) aan een in overeenstemming met de bepalingen van dit aanhangsel ingestelde onderzoekcommissie. In deze kennisgeving wordt het voorwerp van het onderzoek vermeld. Het secretariaat stelt alle partijen bij het Verdrag onverwijld in kennis van het feit dat de vraag aan een onderzoekcommissie is voorgelegd.
2. De onderzoekcommissie bestaat uit drie leden. De verzoekende partij en de andere partij bij de onderzoekprocedure benoemen elk een wetenschappelijke of technisch deskundige en de twee aldus benoemde deskundigen wijzen met gezamenlijke instemming de derde deskundige aan, die voorzitter van de onderzoekcommissie wordt. Deze derde deskundige mag geen onderdaan van een van de partijen bij de onderzoekprocedure zijn, noch mag hij of zij zijn/haar gewone verblijfplaats op het grondgebied van een van die partijen hebben, of in dienst zijn bij een van hen, of in een andere hoedanigheid reeds bij de aangelegenheid betrokken zijn geweest.
3. Indien de voorzitter van de onderzoekcommissie niet is aangewezen binnen twee maanden na de benoeming van de tweede deskundige, wijst de uitvoerend secretaris van de Economische Commissie voor Europa, op verzoek van een van beide partijen, binnen een volgend tijdvak van twee maanden de voorzitter aan.
4. Indien een van de partijen bij de onderzoekprocedure niet binnen een maand nadat zij de kennisgeving van het secretariaat heeft ontvangen, een deskundige heeft benoemd, kan de andere partij dit mededelen aan de uitvoerend secretaris van de Economische Commissie voor Europa, die binnen een volgend tijdvak van twee maanden de voorzitter van de onderzoekcommissie aanwijst. Vervolgens verzoekt de voorzitter van de onderzoekcommissie de partij die nog geen deskundige heeft benoemd, dit binnen een maand te doen. Indien die partij dit na het verstrijken van dat tijdvak niet heeft gedaan, deelt de voorzitter dit mede aan de uitvoerend secretaris van de Economische Commissie voor Europa, die vervolgens binnen twee maanden de benoeming verricht.
5. De onderzoekcommissie stelt haar eigen procedureregels vast.
6. De onderzoekcommissie kan alle passende maatregelen nemen voor de uitvoering van haar taken.
7. De partijen bij de onderzoekprocedure doen alles wat in hun vermogen ligt om het werk van de onderzoekcommissie te vergemakkelijken, met name door :
a) haar alle relevante documenten, voorzieningen en informatie te verstrekken;
b) haar indien nodig in staat te stellen getuigen of deskundigen op te roepen en verklaringen van hen te verkrijgen.
8. De partijen en de deskundigen beschermen de vertrouwelijkheid van de informatie die zij gedurende het werk van de onderzoekcommissie in vertrouwen verkrijgen.
9. Indien een van de partijen bij de onderzoekprocedure niet voor de onderzoekcommissie verschijnt of haar zaak niet toelicht, kan de andere partij de onderzoekcommissie verzoeken de procedure voort te zetten en haar werk te voltooien. Het feit dat een partij niet voor de commissie verschijnt of haar zaak niet toelicht, vormt geen belemmering voor de voortzetting en voltooiing van het werk van de onderzoekcommissie.
10. Tenzij de onderzoekcommissie anders bepaalt vanwege de bijzondere omstandigheden van de aangelegenheid, worden de kosten van de commissie, met inbegrip van de honorering van haar leden, in gelijke delen gedragen door de partijen bij de onderzoekprocedure. De onderzoekcommissie houdt een overzicht van al haar kosten bij en verstrekt de partijen daarvan een eindopgave.
11. Iedere partij die een belang ten aanzien van de feiten heeft bij de aangelegenheid die het onderwerp van de onderzoekprocedure vormt, en waarvoor het advies van de commissie gevolgen kan hebben, kan zich met de instemming van de onderzoekcommissie voegen in de procedure.
12. De besluiten van de onderzoekcommissie over procedure-aangelegenheden worden genomen met een meerderheid van de stemmen van haar leden. In het uiteindelijke advies van de onderzoekcommissie dient de opvatting van de meerderheid van haar leden te worden weerspiegeld en dient iedere daarvan afwijkende opvatting te worden opgenomen.
13. De onderzoekcommissie biedt haar uiteindelijk advies aan binnen twee maanden na de datum waarop zij werd ingesteld, tenzij zij het noodzakelijk acht deze termijn te verlengen met een tijdvak van ten hoogste twee maanden.
14. Het uiteindelijke advies van de onderzoekcommissie dient gebaseerd te zijn op algemeen aanvaarde wetenschappelijke beginselen. Het uiteindelijke advies wordt door de onderzoekcommissie toegezonden aan de partijen bij de onderzoekprocedure, alsmede aan het secretariaat.
 Art.    N5 . BIJLAGE 5. - AANHANGSEL V. - EVALUATIE.
De doelstellingen omvatten :
a) toezicht op de naleving van de voorwaarden van machtiging of goedkeuring van de activiteit en bewaking van de doeltreffendheid van maatregelen ter vermindering van nadelige effecten;
b) toetsing van effecten ten behoeve van goed beheer en beperking van onzekerheden;
c) verificatie van eerder gedane voorspellingen, opdat bij toekomstige soortgelijke activiteiten op deze ervaring kan worden voortgebouwd.
 Art.    N6 . BIJLAGE 6. - AANHANGSEL VI. - PUNTEN VAN BILATERALE EN MULTILATERALE SAMENWERKING.
1. De partijen kunnen, indien passend, institutionele regelingen treffen, of het mandaat van bestaande institutionele regelingen uitbreiden, in het kader van bilaterale of multilaterale overeenkomst ten einde volledige uitvoering te geven aan dit Verdrag.
2. Bilaterale en multilaterale overeenkomsten of andere regelingen kunnen omvatten :
a) alle overige vereisten voor de uitvoering van dit Verdrag, de specifieke omstandigheden van het betrokken gebied in aanmerking genomen;
b) institutionele, bestuurlijke en overige regelingen, te treffen op basis van wederkerigheid en gelijkwaardigheid;
c) de harmonisatie van beleid en maatregelen voor de bescherming van het milieu, om te komen tot de grootst mogelijke overeenkomstigheid in normen en methoden betreffende de toepassing van milieu-effectrapportage;
d) de ontwikkeling, verbetering en/of harmonisatie van methoden voor het constateren, meten, voorspellen en beoordelen van effecten, en voor de evaluatie van activiteiten;
e) de ontwikkeling en/of verbetering van methoden en programma's voor het verzamelen, analyseren, opslaan en tijdig verspreiden van vergelijkbare gegevens betreffende de kwaliteit van het milieu, als materiaal voor milieu-effectrapportage;
f) de vaststelling van drempelwaarden en nader uitgewerkte criteria voor het bepalen van de belangrijkheid van grensoverschrijdende effecten, afhankelijk van de plaats, de aard of de omvang van voorgenomen activiteiten ten aanzien waarvan in overeenstemming met de bepalingen van dit Verdrag milieu-effectrapportage moet worden toegepast, en de afstelling van normen betreffende de kritieke belasting van het milieu door grensoverschrijdende verontreiniging;
g) de gezamenlijke toepassing, indien passend, van milieu-effectrapportage, de ontwikkeling van gezamenlijke controleprogramma's, ijking van controleapparatuur en de harmonisatie van methoden opdat verkregen gegevens onderling vergelijkbaar zijn.
 Art.    N7 . BIJLAGE 7. - AANHANGSEL VII. - ARBITRAGE.
1. De eisende partij(en) stelt (stellen) het secretariaat in kennis van het feit dat de partijen zijn overeengekomen het geschil aan arbitrage te onderwerpen ingevolge Artikel 15, lid 2, van dit Verdrag. In de kennisgeving wordt het onderwerp van arbitrage vermeld en met name de artikelen van dit Verdrag over de uitlegging of toepassing waarvan een geschil is ontstaan. Het secretariaat zendt de ontvangen informatie toe aan alle partijen bij dit Verdrag.
2. Het scheidsgerecht bestaat uit drie leden. De eisende partij(en) en de andere partij(en) bij het geschil benoemen een arbiter en de twee aldus benoemde arbiters wijzen met gezamenlijke instemming de derde arbiter aan, die voorzitter van het scheidsgerecht wordt. De derde arbiter mag geen onderdaan van een van de partijen bij het geschil zijn, noch mag hij of zij zijn of haar gewone verblijfplaats op het grondgebied van een van die partijen hebben, of in dienst zijn bij een van hen, of in een andere hoedanigheid reeds bij de aangelegenheid betrokken zijn geweest.
3. Indien de voorzitter van het scheidsgerecht niet is aangewezen binnen twee maanden na de benoeming van de tweede arbiter, wijst de uitvoerend secretaris van de Economische Commissie voor Europa, op verzoek van een van beide partijen bij het geschil, binnen een volgend tijdvak van twee maanden de voorzitter aan.
4. Indien een van de partijen bij het geschil niet binnen twee maanden nadat zij het verzoek daartoe heeft ontvangen, een arbiter heeft benoemd, kan de andere partij dit mededelen aan de uitvoerend secretaris van de Economische Commissie voor Europa, die binnen een volgend tijdvak van twee maanden de voorzitter van het scheidsgerecht aanwijst. Vervolgens verzoekt de voorzitter van het scheidsgerecht de partij die nog geen arbiter heeft benoemd, dit binnen twee maanden te doen. Indien die partij dit na het verstrijken van dat tijdvak niet heeft gedaan, deelt de voorzitter dit mede aan de uitvoerend secretaris van de Economische Commissie voor Europa, die vervolgens binnen twee maanden de benoeming verricht.
5. Het scheidsgerecht neemt zijn beslissing in overeenstemming met het internationale recht en met de bepalingen van dit Verdrag.
6. Ieder krachtens de bepalingen van dit aanhangsel ingestelde scheidsgerecht stelt zijn eigen procedureregels vast.
7. De beslissingen van het scheidsgerecht betreffende zowel procedures als aan hem voorgelegde aangelegenheden worden genomen met een meerderheid van de stemmen van zijn leden.
8. Het scheidsgerecht kan alle passende maatregelen nemen ter vaststelling van de feiten.
9. De partijen bij het geschil doen alles wat in hun vermogen ligt om het werk van het scheidsgerecht te vergemakkelijken, met name door :
a) het scheidsgerecht alle relevante documenten, voorzieningen en informatie te verstrekken;
b) het scheidsgerecht indien nodig in staat te stellen getuigen of deskundigen op te roepen en verklaringen van hen te verkrijgen.
10. De partijen en de arbiters beschermen de vertrouwelijkheid van de informatie die zij gedurende het werk van het scheidsgerecht in vertrouwen verkrijgen.
11. Het scheidsgerecht kan, op verzoek van een van de partijen, tussentijdse maatregelen ter bescherming aanbevelen.
12. Indien een van de partijen bij het geschil niet voor het scheidsgerecht verschijnt of haar zaak niet verdedigt, kan de andere partij het scheidsgerecht verzoeken de procedure voort te zetten en zijn uiteindelijke beslissing te nemen. Het feit dat een partij niet voor het scheidsgerecht verschijnt of haar zaak niet verdedigt, vormt geen belemmering voor de voortzetting van de procedure. Voordat het scheidsgerecht zijn uiteindelijke beslissing neemt, moet het zich ervan overtuigen dat de eis ten aanzien van de feiten en het recht gegrond is.
13. Het scheidsgerecht kan tegeneisen die rechtstreeks voortkomen uit de aangelegenheid die het voorwerp van het geschil is, horen en erover beslissen.
14. Tenzij het scheidsgerecht anders bepaalt vanwege de bijzondere omstandigheden van de zaak, worden de kosten van het scheidsgerecht, met inbegrip van de honorering van zijn leden, in gelijke delen gedragen door de partijen bij het geschil. Het scheidsgerecht houdt een overzicht van al zijn kosten bij en verstrekt de partijen daarvan een eindopgave.
15. Iedere partij bij dit Verdrag die een belang ten aanzien van het recht heeft bij de aangelegenheid die het onderwerp van het geschil is en waarvoor de beslissing van het scheidsgerecht gevolgen kan hebben, kan zich met de instemming van het scheidsgerecht voegen in de procedure.
16. Het scheidsgerecht doet zijn uitspraak binnen vijf maanden na de datum waarop het werd ingesteld, tenzij het het noodzakelijk acht deze termijn te verlengen met een tijdvak van ten hoogste vijf maanden.
17. De uitspraak van het scheidsgerecht dient vergezeld te gaan van een uiteenzetting van de gronden. De uitspraak is onherroepelijk en bindend voor alle partijen bij het geschil. De uitspraak wordt door het scheidsgerecht toegezonden aan de partijen bij het geschil en aan het secretariaat. Het secretariaat zendt de ontvangen informatie toe aan alle partijen bij dit Verdrag.
18. Ieder geschil dat tussen partijen ontstaat betreffende de uitlegging of tenuitvoerlegging van de uitspraak kan door elk van de partijen worden voorgelegd aan het scheidsgerecht dat de uitspraak heeft gedaan of, indien het daaraan niet kan worden voorgelegd, aan een ander scheidsgerecht dat hiertoe wordt ingesteld op dezelfde wijze als het eerstbedoelde scheidsgerecht.
 Art.  N8. BIJLAGE 8. - LIJST MET DE GEBONDEN STATEN.
STATEN

ONDERTEKENING

 S
BEKRACHTIGING,

A
DATUM

STATENOPVOLGING

AANVAARDING,

G
VAN

 GOEDKEURING,

T
INWERKINGTREDING

 TOETREDING,
ALBANIE

 26 februari 1991

 4 oktober 1991

 10 september 1997
ARMENIE

21 februari 1997
T
10 september 1997
AZERBEIDZJAN

 25 maart 1999

 T
23 juni 1999
BELARUS

 26 februari 1991
BELGIE

26 februari 1991

 2 juli 1999

30 september 1999
BULGARIJE

 26 februari 1991

 12 mei 1995

10 september 1997
CANADA

26 februari 1991

 13 mei 1998

11 augustus 1998
DENEMARKEN

26 februari 1991

 14 maart 1997

 G
10 september 1997
DUITSLAND

 26 februari 1991
EUROPESE

26 februari 1991

 24 juni 1997

G
22 september 1997
GEMEENSCHAPPEN
FINLAND

 26 februari 1991

 10 augustus 1995
A
10 september 1997
FRANKRIJK

 26 februari 1991
GRIEKENLAND

 26 februari 1991

 24 februari 1998

 25 mei 1998
HONGARIJE

 26 februari 1991

 11 juli 1997

 9 oktober 1997
IERLAND

 27 februari 1991
IJSLAND

 26 februari 1991
ITALIE

26 februari 1991

 19 januari 1995

10 september 1997
KROATIE

8 juli 1996

 T
10 september 1997
LETLAND

31 augustus 1998
T
29 november 1998
LIECHTENSTEIN

9 juli 1998

 T
7 oktober 1998
LUXEMBURG

 26 februari 1991

 29 augustus 1995

 10 september 1997
NEDERLAND

 25 februari 1991

 28 februari 1995
A
10 september 1997
NOORWEGEN

 25 februari 1991

 23 juni 1993

 10 september 1997
OEKRAINE

26 februari 1991
OOSTENRIJK

26 februari 1991

 27 juli 1994

 10 september 1997
POLEN

 26 februari 1991

 12 juni 1997

 10 september 1997
PORTUGAL

26 februari 1991
REPUBLIEK

4 januari 1994

T
10 september 1997
MOLDOVA
ROEMENIE

26 februari 1991
RUSSICHE

6 juni 1991
FEDERATIE
SLOVAKIJE

 28 mei 1993

 S
SLOVENIE

 5 augustus 1998
 T
3 november 1998
SPANJE

26 februari 1991

 10 september 1992

10 september 1997
TSJECHISCHE

 30 september

S
REPUBLIEK

 1993
TSJECHOSLOVAKIJE

30 augustus 1991
S
VERENIGD

26 februari 1991

 10 oktober 1997

8 januari 1998
KONINKRIJK
VERENIGDE

 26 februari 1991
STATEN VAN
AMERIKA
ZWEDEN

26 februari 1991

 24 januari 1992

10 september 1997
ZWITSERLAND

16 september

T
10 september 1997

 1996


type: legislation

jurisdiction: Belgium

text:
Artikel    1 . Definities.
Voor de toepassing van deze Overeenkomst,
1. betekent het begrip "investeerders" :
a) de "onderdanen", dit wil zeggen elke natuurlijke persoon die volgens de wetgeving van het Koninkrijk België, het Groothertogdom Luxemburg of de Republiek Cyprus onderdaan is van respectievelijk het Koninkrijk België, het Groothertogdom Luxemburg of de Republiek Cyprus;
b) de "vennootschappen", dit wil zeggen elke rechtspersoon die is opgericht overeenkomstig de wetgeving van het Koninkrijk België, het Groothertogdom Luxemburg of de Republiek Cyprus en die zijn maatschappelijke zetel heeft op het grondgebied van respectievelijk het Koninkrijk België, het Groothertogdom Luxemburg of de Republiek Cyprus.
2. betekent het begrip "investering" om het even welke vorm van activa en elke rechtstreekse of onrechtstreekse inbreng in speciën, in natura of in diensten, die worden belegd of herbelegd in om het even welke economische sector.
Als investeringen in de zin van deze Overeenkomst gelden meer bepaald, maar niet uitsluitend :
a) de roerende en onroerende goederen alsook alle andere zakelijke rechten, zoals hypotheken, voorrechten, panden, vruchtgebruik en gelijkaardige rechten;
b) de aandelen, deelbewijzen en alle andere vormen van deelneming, zelfs minoritair of onrechtstreeks, in vennootschappen die zijn opgericht op het grondgebied van een Overeenkomstsluitende Partij;
c) de obligaties, vorderingen en rechten op enige prestatie met economische waarde;
d) de auteursrechten, rechten van industriële eigendom, technische procédés, gedeponeerde namen en handelsfondsen;
e) de publiekrechtelijke of contractuele concessies, waaronder concessies op het gebied van de prospectie, het ontwikkelen, de ontginning of winning van natuurlijke rijkdommen.
op voorwaarde dat deze activa :
(i) in het Koninkrijk België en in het Groothertogdom Luxemburg belegd werden overeenkomstig de daar geldende wetgeving en reglementering;
(ii) in de Republiek Cyprus belegd werden overeenkomstig de wetgeving, de reglementering en elke schriftelijke vergunning die eventueel zou vereist zijn.
Veranderingen in de vorm waarin de activa werden geïnvesteerd brengen hun kwalificatie als "investering" als bedoeld in deze Overeenkomst niet in het gedrang op voorwaarde dat die verandering niet strijdig is met de goedkeuring indien deze verleend werd voor de activa die oorspronkelijk belegd werden.
3. betekent het begrip "inkomsten" de bedragen die voortvloeien uit een investering, en namelijk maar niet uitsluitend, de winsten, intresten, kapitaalaangroei, dividenden, royalties of vergoedingen.
 Art.    2 . Bevordering van investeringen. 1. Elke Overeenkomstsluitende Partij moedigt investeringen op haar grondgebied door investeerders van de andere Overeenkomstsluitende Partij aan en laat deze investeringen toe in overeenstemming met haar wetgeving.
2. Elke Overeenkomstsluitende Partij laat met name het sluiten en uitvoeren toe van licentiecontracten en van akkoorden inzake commerciële, administratieve of technische bijstand, voor zover deze activiteiten verband houden met investeringen.
 Art.    3 . Bescherming van de investeringen. 1. Alle rechtstreekse en onrechtstreekse investeringen door investeerders van een Overeenkomstsluitende Partij genieten op het grondgebied van de andere Overeenkomstsluitende Partij een billijke en rechtvaardige behandeling.
2. Tenzij maatregelen nodig zijn ter handhaving van de openbare orde, genieten die investeringen een voortdurende bescherming en veiligheid, waarmee bedoeld wordt dat elke ongerechtvaardigde of discriminatoire maatregel die, in rechte of in feite, het beheer, de instandhouding, het gebruik, het bezit of de vereffening ervan zou kunnen belemmeren, wordt uitgesloten.
3. De in de paragrafen 1 en 2 omschreven behandeling en bescherming zijn ten minste gelijk aan die welke de investeerders van een derde Staat genieten en mogen in geen geval minder gunstig zijn dan die welke het internationaal recht waarborgt.
4. Die behandeling en bescherming strekken zich evenwel niet uit tot de voorrechten die een Overeenkomstsluitende Partij toekent aan investeerders van een derde Staat, op grond van haar lidmaatschap of associatie met een vrijhandelszone, een douane-unie, een gemeenschappelijke markt of een internationale economische organisatie van enige andere aard.
5. Deze Overeenkomst zal niet van toepassing zijn op voorrechten die een Overeenkomstsluitende Partij toekent aan een derde Staat op grond van een overeenkomst tot vermijding van dubbele belasting of van enige andere belastingovereenkomst.
 Art.    4 . Eigendomsberovende of -beperkende maatregelen. 1. Elke Overeenkomstsluitende Partij verbindt zich ertoe geen enkele maatregel. tot onteigening of nationalisatie te treffen, noch enige andere maatregel die tot gevolg zou hebben dat aan de investeerders van de andere Overeenkomstsluitende Partij rechtstreeks of onrechtstreeks het bezit zou worden ontnomen van de investeringen die hen toebehoren op haar grondgebied.
2. Wanneer een afwijking van paragraaf 1 wordt gerechtvaardigd door het openbaar nut, de veiligheid of het nationaal belang, dan moeten de volgende voorwaarden vervuld worden :
a) de maatregelen worden genomen volgens wettelijke procedures;
b) ze zijn noch discriminatoir, noch strijdig met een bijzondere verbintenis;
c) ze gaan vergezeld van maatregelen die voorzien in de betaling van een billijke en reële schadeloosstelling.
3. Het bedrag van de schadeloosstelling moet overeenstemmen met de werkelijke waarde van de betrokken investeringen op de dag voor de datum waarop de maatregelen worden getroffen of bekendgemaakt.
De schadeloosstelling wordt betaald in de munt van de Staat waarvan de investeerder onderdaan is of in een andere convertibele munt. Ze wordt zonder ongerechtvaardigde vertraging uitgekeerd en is vrijelijk verhandelbaar. Bij een achterstal van betaling van meer dan één maand te tellen vanaf de datum waarop het bedrag vastgesteld werd, zal deze een rente geven aan het normale handelstarief.
4. De investeerders van éen Overeenkomstsluitende Partij waarvan de investeringen schade zouden lijden ingevolge een oorlog of een ander gewapend conflict, een revolutie, een nationale noodtoestand of een opstand op het grondgebied van de andere Overeenkomstsluitende Partij, genieten vanwege die laatste, een behandeling die ten minste gelijk is aan die welke aan investeerders van de meest begunstigde natie wordt verleend voor wat de teruggaven, vergoedingen, compensaties of andere schadeloosstellingen betreft.
5. Voor de in dit artikel behandelde kwesties verleent elke Overeenkomstsluitende Partij aan de investeerders van de andere Partij een behandeling die ten minste gelijk is aan die welke ze op haar grondgebied geeft aan de investeerders van de meest begunstigde natie. Die behandeling is in geen geval minder gunstig dan die welke het internationale recht waarborgt.
 Art.    5 . Overdrachten. 1. Elke Overeenkomstsluitende Partij verleent aan de investeerders van de andere Overeenkomstsluitende Partij die op haar grondgebied investeringen hebben verricht, de vrije overdracht van hun liquide middelen, met inbegrip van meer bepaald :
a) de inkomsten uit de investeringen, met inbegrip van de winsten, intresten, kapitaalopbrengsten, dividenden, royalties;
b) de bedragen die nodig zijn voor de terugbetaling van regelmatig aangegane leningen;
c) de opbrengst van schuldvorderingen of van een gehele of gedeeltelijke vereffening van de investeringen, met inbegrip van de meerwaarden of verhogingen van het geïnvesteerde kapitaal;
d) de ingevolge artikel 4 betaalde schadeloosstellingen;
e) de royalties en andere betalingen ingevolge licentierechten of commerciële, administratieve of technische bijstand.
2. De onderdanen van een Overeenkomstsluitende Partij die uit hoofde van een toegelaten investering op het grondgebied van de andere Overeenkomstsluitende Partij mogen werken, mogen tevens een passend deel van hun loon overmaken naar hun land van oorsprong.
3. Elke Overeenkomstsluitende Partij levert de nodige vergunningen af om ervoor te zorgen dat de overdrachten zonder ongerechtvaardigde vertraging kunnen gebeuren, zondere andere onkosten dan de gebruikelijke taksen en kosten. De in dit artikel vermelde waarborgen zijn ten minste gelijk aan die welke in gelijkaardige gevallen worden gegeven aan de investeerders van de meest begunstigde natie.
 Art.    6 . Wisselkoersen. 1. De in de artikels 4 en 5 van deze Overeenkomst bedoelde overmakingen gebeuren :
a) tegen de wisselkoersen die van toepassing zijn op de datum van die overmaking
b) overeenkomstig de deviezenreglementering die van kracht is in de Staat op wiens grondgebied de investering werd gedaan.
2. Die koersen mogen in geen geval minder gunstig zijn dan die welke voor investeerders van de meest begunstigde natie worden toegepast, in het bijzonder krachtens specifieke verbintenissen aangegaan in om het even welke overeenkomst of regeling inzake bescherming van investeringen.
3. In elk geval dienen de toegepaste wisselkoersen rechtvaardig en billijk te zijn.
 Art.    7 . Subrogatie. 1. Indien een Overeenkomstsluitende Partij of een openbare instelling ervan vergoedingen uitbetaalt aan eigen investeerders op grond van een garantie voor een investering, dan erkent de andere Overeenkomstsluitende Partij dat de rechten van de schadeloosgestelde investeerders zijn overgedragen aan de Overeenkomstsluitende Partij of de betrokken openbare instelling, die als verzekeraar is opgetreden.
Net als de investeerders, en binnen de grenzen van de overgedragen rechten, kan de verzekeraar door subrogatie de rechten van deze investeerders doen gelden en de erop betrekking hebbende vorderingen uitoefenen.
De subrogatie van de rechten strekt zich ook uit tot de rechten tot overmaking en arbitrage vermeld in de artikelen 5 en 10.
Die rechten kunnen door de verzekeraar worden uitgeoefend naar gelang de grootte van het risico die door de garantie wordt gedekt, en door de investeerder die de verzekering geniet, naar gelang de grootte van het risico die niet wordt gedekt.
2. In verband met de overgedragen rechten kan de andere Overeenkomstsluitende Partij aan de verzekeraar die in de rechten van de schadeloosgestelde investeerder is getreden, de verplichtingen opleggen die wettelijk of contractueel op die investeerder rusten.
 Art.    8 . Toepasbare regels. Als een kwestie in verband met de investeringen niet alleen door deze Overeenkomst maar ook door de nationale wetgeving van één Overeenkomstsluitende Partij wordt geregeld, of door internationale overeenkomsten waarbij de Partijen partij zijn of worden, dan kunnen de investeerders van de andere Overeenkomstsluitende Partij zich beroepen op de bepalingen die voor hen het gunstigst zijn.
 Art.    9 . Bijzondere overeenkomsten. 1. Investeringen waarvoor een specifiek akkoord werd gesloten tussen een Overeenkomstsluitende Partij en investeerders van de andere Partij, zijn onderworpen aan de bepalingen van deze Overeenkomst en aan die van het specifieke akkoord.
2. Elke Overeenkomstsluitende Partij leeft steeds de verbintenissen na die ze tegenover investeerders van de andere Overeenkomstsluitende Partij is aangegaan.
 Art.    10 . Regeling van geschillen met betrekking tot de investeringen. 1. Van elk investeringsgeschil tussen een Overeenkomstsluitende Partij en een investeerder van de andere Overeenkomstsluitende Partij wordt door de meest gerede partij schriftelijk kennis gegeven, waarbij het voldoende gedetailleerd wordt omschreven.
In de mate van het mogelijke wordt dat geschil op minnelijke wijze geregeld tussen de partijen die bij het geschil betrokken zijn of anders door een verzoeningsprocedure tussen de Overeenkomstsluitende Partijen langs diplomatieke weg.
2. Wanneer er geen minnelijke schikking getroffen werd door een rechtstreeks akkoord tussen de partijen die bij het geschil betrokken zijn, noch verzoening bereikt werd langs diplomatieke weg, binnen zes maanden na ontvangst van de kennisgeving, dan wordt het geschil.
met uitsluiting van elk ander juridisch verhaal, aan internationale arbitrage onderworpen.
Met dat doel geeft elke Overeenkomstsluitende Partij haar voorafgaande en onherroepelijke toestemming om elk geschil aan die arbitrage te onderwerpen. Die toestemming houdt in dat zij niet zal eisen dat de interne administratieve of juridische procedures worden uitgeput.
3. Als internationale arbitrage wordt gevraagd, wordt het geschil naar keuze van de investeerder voorgelegd aan één van de volgende scheidsrechten :
- het Internationaal Centrum voor Regeling van Investeringsgeschillen (ICSID.), dat werd opgericht door het "Verdrag tot regeling van investeringsgeschillen tussen Staten en onderdanen van andere Staten", ter ondertekening opengesteld te Washington op 18 maart 1965, zodra elke Overeenkomstsluitende Staat tot dat Verdrag is toegetreden.
Zolang die laatste voorwaarde niet is vervuld, stemt elke Overeenkomstsluitende Partij ermee in dat het geschil aan arbitrage wordt onderworpen volgens de regels van het Aanvullende Mechanisme van het ICSID.;
- het Arbitrage gerecht van de Internationale Kamer van Koophandel in Parijs;
- het Arbitrageinstituut van de Kamer van Koophandel in Stockholm.
Indien de arbitrage procedure op verzoek van een Overeenkomstsluitende Partij wordt ingediend verzoekt die Partij de betrokken investeerder schriftelijk om het scheidsgerecht uit te kiezen waaraan het geschil voorgelegd zal worden.
4. Geen Overeenkomstsluitende Partij, die betrokken is bij een geschil, zal in enig stadium van de arbitrageprocedure of van de uitvoering van een scheidsrechterlijke uitspraak als verweer aanvoeren dat de investeerder die tegenpartij is bij het geschil, een vergoeding ter uitvoering van een verzekeringspolis of van de in artikel 7 van deze Overeenkomst vermelde garantie heeft ontvangen, die het geheel of een gedeelte van zijn verliezen dekt.
5. Het scheidsgerecht beslist op grond :
- van het nationale recht van de Overeenkomstsluitende Partij die partij is bij het geschil en de investering op haar grondgebied heeft, met inbegrip van de regels inzake wetsconflicten;
- van de bepalingen van deze Overeenkomst;
- van de bepalingen van het specifieke akkoord dat eventueel werd gesloten met betrekking tot de investering;
- van de beginselen van internationaal recht.
6. De arbitragebeslissingen zijn definitief en bindend voor de partijen bij het geschil. Elke Overeenkomstsluitende Partij verbindt zich ertoe ze uit te voeren overeenkomstig haar nationale wetgeving.
 Art.    11 . Meest begunstigde natie. Voor alle kwesties met betrekking tot de behandeling van investeringen genieten de investeerders van elke Overeenkomstsluitende Partij op het grondgebied van de andere Partij de behandeling van de meest begunstigde natie.
 Art.    12 . Geschillen tussen overeenkomstsluitende partijen inzake interpretatie of toepassing van dit akkoord.
1. Elk geschil betreffende de interpretatie of de toepassing van deze Overeenkomst moet in de mate van het mogelijke worden geregeld langs diplomatieke weg.
2. Bij gebrek aan een regeling langs diplomatieke weg wordt het geschil voorgelegd aan een gemengde commissie met vertegenwoordigers van beide Partijen; die commissie vergadert op verzoek van de meest gerede Partij en zonder ongerechtvaardigde vertraging.
3. Indien de gemengde commissie het geschil niet kan regelen, wordt het op verzoek van één van de Overeenkomstsluitende Partijen onderworpen aan arbitrage, die voor elk geval apart als volgt wordt ingesteld :
Elke Overeenkomstsluitende Partij duidt een scheidsrechter aan binnen een periode van twee maanden vanaf de datum waarop éen van de Overeenkomstsluitende Partijen de andere in kennis heeft gesteld van haar voornemen het geschil aan arbitrage te onderwerpen. Binnen twee maanden na hun aanstelling duiden deze twee scheidsrechters in onderling overleg een onderdaan van een derde Staat aan als voorzitter van het scheidsgerecht.
Indien deze termijnen worden overschreden, kan één van de Overeenkomstsluitende Partijen de Voorzitter van het Internationaal Gerechtshof verzoeken de vereiste benoeming (en) te doen.
Indien de Voorzitter van het Internationaal Gerechtshof onderdaan is van een Overeenkomstsluitende Partij of van een Staat waarmee een Overeenkomstsluitende Partij geen diplomatieke banden heeft, of als hij om een andere reden zijn functie niet kan uitoefenen, wordt de Ondervoorzitter van het Internationaal Gerechtshof verzocht die benoeming (en) te doen.
4. Het aldus samengestelde scheidsgerecht stelt zijn eigen procedureregels vast. Zijn beslissingen worden bij meerderheid van stemmen genomen en zijn definitief en bindend voor. de Overeenkomstsluitende Partijen.
5. Elke Overeenkomstsluitende Partij draagt de kosten die zijn verbonden aan de aanwijziging van haar scheidsrechter. De uitgaven met betrekking tot de aanwijzing van de derde scheidsrechter en de werkingskosten van het scheidsgerecht worden gelijkelijk gedragen door de Overeenkomstsluitende Partijen.
 Art.    13 . Inwerkingtreding en duur. 1. Deze Overeenkomst treedt in werking één maand na de datum waarop de Overeenkomstsluitende Partijen hun akten van bekrachtiging hebben uitgewisseld.
Ze blijft van kracht gedurende een termijn van tien jaar.
Tenzij een Overeenkomstsluitende Partij ze ten minste zes maanden voor het einde van de geldigheidstermijn opzegt, wordt ze telkens stilzwijgend verlengd voor een nieuwe termijn van tien jaar, en elke Overeenkomstsluitende Partij heeft het recht ze op te zeggen met kennisgeving ten minste zes maanden voor het einde van de lopende geldigheidstermijn.
2. Investeringen die voor de datum van beëindiging van deze Overeenkomst werden verricht, blijven onder haar toepassing vallen gedurende een termijn van tien jaar na die datum.
Ten blijke waarvan, de ondergetekende vertegenwoordigers, daartoe behoorlijk gemachtigd door hun onderscheiden regeringen, deze overeenkomst hebben ondertekend.
Gedaan te Nicosia, op 26 februari 1991 in twee oorspronkelijke exemplaren in de Engelse taal.
Voor de Belgisch-Luxemburgse Economische Unie :
R. URBAIN,
Minister van Buitenlandse Handel
Voor de Regering van de Republiek Cyprus :
G. SYRIMIS,
Minister van Financiën
 BIJLAGEN.
 Art.    N1 . Bijlage 1. 26 Februari 1991.
Excellentie,
Met verwijzing naar de Overeenkomst tussen de Belgisch-Luxemburgse Economische Unie en de Republiek Cyprus inzake de wederzijdse bevordering en bescherming van investeringen heb ik de eer te bevestigen dat tussen de Overeenkomstsluitende Partijen overeengekomen is dat deze Overeenkomst ook van toepassing zal zijn op investeringen verricht voor haar inwerkingtreding door investeerders van één Overeenkomstsluitende Partij op het grondgebied van de andere Partij overeenkomstig de wetten en reglementen van die laatste Partij.
Ik zou U dank weten me te willen bevestigen dat het bovenstaande overeenstemt met het geen overeengekomen werd tussen beide Partijen.
Uwe Excellentie, gelieve de verzekering van mijn zeer bijzondere hoogachting wel te willen aanvaarden.
R. Urbain,
Minister van Buitenlandse Handel.
 Art.    N2 . Bijlage 2. 26 februari 1991.
Excellentie,
Ik heb de eer de ontvangst te berichten van uw brief van 26 februari 1991 die als volgt luidt :
"Met verwijzing naar de Overeenkomst tussen de Belgisch-Luxemburgse Economische Unie en de Republiek Cyprus inzake de wederzijdse bevordering en bescherming van investeringen heb ik de eer te bevestigen dat tussen de Overeenkomstsluitende Partijen overeengekomen is dat deze Overeenkomst ook van toepassing zal zijn op investeringen verricht voor haar inwerkingtreding door investeerders van één Overeenkomstsluitende Partij op het grondgebied van de andere Partij overeenkomstig de wetten en reglementen van die laatste Partij.
Ik zou U dank weten me te willen bevestigen dat het bovenstaande overeenstemt met het geen overeengekomen werd tussen beide Partijen. " Ik bevestig bovenstaande overeenkomst tussen de twee Partijen.
Uwe Excellentie, gelieve de verzekering van mijn zeer bijzondere hoogachting wel te willen aanvaarden.
G. Syrimis,
Minister van Financiën.
 Art.  N3. De bekrachtigingsoorkonden werden nog niet uitgewisseld. Bijgevolg is deze Overeenkomst nog niet in werking getreden. Een volgend advies zal gepubliceerd worden om de datum van de uitwisseling van de bekrachtigingsoorkonden en de datum van de inwerkingtreding te vermelden.


text:
Artikel    1 . Voor de toepassing van dit Verdrag wordt verstaan onder :
1. " Springstoffen " : ontplofbare producten, algemeen bekend als " kneedspringstoffen ", waaronder springstoffen in de vorm van buigbaar of elastisch bladmateriaal zoals beschreven in de technische bijlage bij dit Verdrag.
2. " Opsporingsmiddel " : een stof zoals beschreven in de technische bijlage bij dit Verdrag die in springstoffen wordt ingebracht om de opsporing ervan mogelijk te maken.
3. " Merken " : het inbrengen van een opsporingsmiddel in springstoffen in overeenstemming met de technische bijlage bij dit Verdrag.
4. " Vervaardiging " : ieder procédé met inbegrip van opwerking, waarmee springstoffen worden geproduceerd.
5. " Naar behoren toegelaten militaire instrumenten " : onder meer, maar niet uitsluitend : granaten, bommen, projectielen, mijnen, geleide wapens, raketten, holle ladingen, granaten en ponsladingen, die uitsluitend voor militaire doeleinden of politiedoeleinden worden vervaardigd overeenkomstig de wetten en voorschriften van de betrokken Staat die Partij is.
6. " Producerende Staat " : iedere Staat op wiens grondgebied springstoffen worden vervaardigd.
 Art.    2 . Elke Staat die Partij is, neemt de nodige en doeltreffende maatregelen om de vervaardiging van niet-gemerkte springstoffen op zijn grondgebied te verbieden en te voorkomen.
 Art.    3 . 1. Elke Staat die Partij is, neemt de nodige en doeltreffende maatregelen om het vervoer van niet-gemerkte springstoffen naar of vanuit zijn grondgebied te verbieden en te voorkomen.
2. De voorgaande paragraaf is niet van toepassing op verplaatsingen voor doeleinden die niet in strijd zijn met de doelstellingen van dit Verdrag, door autoriteiten van een Staat die Partij is die militaire taken of politietaken verrichten, van niet-gemerkte springstoffen waarover deze Staat die Partij is toezicht uitoefent in overeenstemming met artikel IV, paragraaf 1.
 Art.    4 . 1. Elke Staat die Partij is, neemt de nodige maatregelen om strikt en doeltreffend toezicht te houden op het bezit en de uitwisseling van niet-gemerkte springstoffen die op zijn grondgebied zijn vervaardigd of binnengebracht voorafgaand aan de inwerkingtreding van dit Verdrag ten aanzien van die Staat, ten einde te voorkomen dat zij worden verspreid of gebruikt voor doeleinden die in strijd zijn met de doelstellingen van dit Verdrag.
2. Elke Staat die Partij is, neemt de nodige maatregelen om te verzekeren dat alle voorraden van de in paragraaf 1 van dit artikel bedoelde springstoffen die niet worden beheerd door zijn autoriteiten in de uitoefening van militaire taken of politietaken, worden vernietigd of gebruikt voor doeleinden die niet in strijd zijn met de doelstellingen van dit Verdrag, worden gemerkt of blijvend onbruikbaar gemaakt, binnen een tijdvak van drie jaar na de inwerkingtreding van dit Verdrag ten aanzien van die Staat.
3. Elke Staat die Partij is, neemt de nodige maatregelen om te verzekeren dat alle voorraden van de in paragraaf 1 van dit artikel bedoelde springstoffen die worden beheerd door zijn autoriteiten in de uitoefening van militaire taken of politietaken, en die geen integrerend onderdeel vormen van de naar behoren toegelaten militaire instrumenten, worden vernietigd of gebruikt voor doeleinden die niet in strijd zijn met de doelstellingen van dit Verdrag, worden gemerkt of blijvend onbruikbaar gemaakt, binnen een tijdvak van vijftien jaar na de inwerkingtreding van dit Verdrag ten aanzien van die Staat.
4. Elke Staat die Partij is, neemt de nodige maatregelen om te verzekeren dat niet-gemerkte springstoffen die op zijn grondgebied worden ontdekt en naar welke niet is verwezen in de voorgaande paragrafen van dit artikel, zo spoedig mogelijk op zijn grondgebied worden vernietigd, behalve voorraden van niet-gemerkte springstoffen onder beheer van zijn autoriteiten die militaire taken of politietaken verrichten, en die een onderdeel vormen van de naar behoren toegelaten militaire instrumenten op de datum van inwerkingtreding van dit Verdrag ten aanzien van die Staat.
5. Elke Staat die Partij is, neemt de nodige maatregelen om strikt en doeltreffend toezicht te houden op het bezit en de uitwisseling van de in paragraaf II van Deel 1 van de technische bijlage bij dit Verdrag bedoelde springstoffen, ten einde te voorkomen dat zij worden verspreid of gebruikt voor doeleinden die in strijd zijn met de doelstellingen van dit Verdrag.
6. Elke Staat die Partij is, neemt de nodige maatregelen om te verzekeren dat niet-gemerkte springstoffen die na de inwerkingtreding van dit Verdrag ten aanzien van die Staat zijn vervaardigd, en die geen onderdeel vormen van de instrumenten zoals omschreven in alinea d) van paragraaf II van Deel 1 van de technische bijlage bij dit Verdrag, alsmede niet-gemerkte springstoffen die niet langer onder de omschrijvingen in de overige alinea's van paragraaf II vallen, zo spoedig mogelijk op zijn grondgebied worden vernietigd.
 Art.    5 . 1. Bij dit Verdrag wordt een Internationale Technische Commissie inzake springstoffen ingesteld (hierna genaamd " de Commissie "), bestaande uit ten minste vijftien en ten hoogste negentien leden, die door de Raad van de Internationale Burgerluchtvaartorganisatie (hierna genaamd " de Raad ") worden benoemd onder de personen die door de Staten die Partij zijn bij dit Verdrag werden voorgedragen.
2. De leden van de Commissie zijn deskundigen die een rechtstreekse en aanzienlijke ervaring hebben op het gebied van de vervaardiging of de opsporing van, of het onderzoek naar, springstoffen.
3. De leden van de Commissie worden benoemd voor een tijdvak van drie jaar en kunnen worden herbenoemd.
4. De zittingen van de Commissie worden ten minste eens per jaar belegd in de zetel van de Internationale Burgerluchtvaartorganisatie, of op andere door de Raad vastgelegde of goedgekeurde plaatsen en tijdstippen.
5. De Commissie stelt haar inwendig reglement vast onder voorbehoud van goedkeuring door de Raad.
 Art.    6 . 1. De Commissie evalueert de technische ontwikkelingen op het gebied van het vervaardigen, merken en opsporen van springstoffen.
2. De Commissie brengt, door tussenkomst van de Raad, verslag uit van haar bevindingen aan de Staten die Partij zijn en de betrokken internationale organisaties.
3. Wanneer nodig doet de Commissie aan de Raad aanbevelingen voor wijzigingen van de technische bijlage bij dit Verdrag. De Commissie streeft ernaar haar beslissingen omtrent die aanbevelingen met consensus te nemen. Indien geen consensus wordt bereikt, worden deze beslissingen genomen met een meerderheid van twee derden van de stemmen van de leden van de Commissie.
4. De Raad kan, op aanbeveling van de Commissie, aan de Staten die Partij zijn voorstellen doen tot amendering van de technische bijlage bij dit Verdrag.
 Art.    7 . 1. Elke Staat die Partij is, kan, binnen negentig dagen vanaf de datum van kennisgeving van een voorstel tot amendement van de technische bijlage bij dit Verdrag, zijn commentaar daarop aan de Raad toezenden. De Raad doet dit commentaar zo spoedig mogelijk ter bestudering aan de Commissie toekomen. De Raad nodigt elke Staat die commentaar geeft op of bezwaar heeft tegen het voorgestelde amendement uit om de Commissie te raadplegen.
2. De Commissie bestudeert de door de Staten die Partij zijn ingevolge de voorgaande paragraaf naar voren gebrachte opvattingen, en brengt verslag uit aan de Raad. De Raad kan, na bestudering van het verslag van de Commissie en rekening houdend met de aard van het amendement en de commentaren van de Staten die Partij zijn, met inbegrip van producerende Staten, het amendement ter aanneming voorleggen aan alle Staten die Partij zijn.
3. Indien er tegen het voorgestelde amendement niet door vijf of meer Staten die Partij zijn bezwaar wordt gemaakt door middel van een schriftelijke kennisgeving aan de Raad binnen negentig dagen vanaf de datum van kennisgeving van het amendement door de Raad, wordt het geacht te zijn aangenomen, en wordt het ten aanzien van de Staten die er niet uitdrukkelijk bezwaar tegen hebben gemaakt, van kracht honderd tachtig dagen daarna of na een in het voorgestelde amendement aangegeven ander tijdvak.
4. De Staten die Partij zijn die uitdrukkelijk bezwaar hebben gemaakt tegen het amendement kunnen daarna, door nederlegging van een akte van aanvaarding of goedkeuring, uiting geven aan hun instemming zodat ze door de bepalingen van het amendement worden gebonden.
5. Indien vijf of meer Staten die Partij zijn bezwaar tegen het voorgestelde amendement hebben gemaakt, stuurt de Raad het voorstel ter nadere bestudering terug naar de Commissie.
6. Indien het voorgestelde amendement niet in overeenstemming met paragraaf 3 van dit artikel wordt aangenomen, kan de Raad ook een conferentie beleggen van alle Staten die Partij zijn.
 Art.    8 . 1. De Staten die Partij zijn, zenden de Raad, indien mogelijk, informatie toe die voor de Commissie van nut kan zijn bij de verrichting van haar taken krachtens artikel VI, paragraaf 1.
2. De Staten die Partij zijn, houden de Raad op de hoogte van de maatregelen die zij hebben genomen ter uitvoering van de bepalingen van dit Verdrag. De Raad deelt alle Staten die partij zijn en de betrokken internationale organisaties deze inlichtingen mede.
 Art.    9 . De Raad neemt, in samenwerking met de Staten die Partij zijn en de betrokken internationale organisaties, passende maatregelen ter vereenvoudiging van de uitvoering van dit Verdrag, met inbegrip van het bieden van technische bijstand en maatregelen voor het uitwisselen van informatie betreffende technische ontwikkelingen op het gebied van het merken en het opsporen van springstoffen.
 Art.    10 . De technische bijlage bij dit Verdrag vormt een integrerend onderdeel van dit Verdrag.
 Art.    11 . 1. Elk geschil tussen de Staten die Partij zijn betreffende de interpretatie of de toepassing van dit Verdrag dat niet door middel van onderhandeling kan worden beslecht, wordt, op verzoek van één van hen, aan arbitrage onderworpen. Indien de partijen er niet in slagen binnen zes maanden na de datum van het verzoek om arbitrage overeenstemming te bereiken over de organisatie van de arbitrage, kan elk der partijen het geschil aan het Internationale Gerechtshof voorleggen door middel van een verzoek in overeenstemming met het Statuut van het Hof.
2. Elke Staat die Partij is, kan, bij zijn ondertekening, bekrachtiging, aanvaarding of goedkeuring van dit Verdrag of bij zijn toetreding daartoe, verklaren dat hij zich niet gebonden acht door de bepalingen van voorgaande paragraaf. De andere Staten die Partij zijn, zijn ten aanzien van alle Staten die Partij zijn en die dat voorbehoud hebben gemaakt, niet gebonden aan genoemde bepalingen.
3. Elke Staat die Partij is die een voorbehoud heeft gemaakt in overeenstemming met de bepalingen van voorgaande paragraaf, kan dit voorbehoud te allen tijde intrekken door middel van een kennisgeving aan de depositaris.
 Art.    12 . Met uitzondering van de in artikel XI voorziene gevallen kan ten aanzien van dit Verdrag geen enkel voorbehoud worden gemaakt.
 Art.    13 . 1. Dit Verdrag staat op 1 maart 1991 te Montreal open voor ondertekening door Staten die deelnemen aan de Internationale Conferentie inzake Luchtrecht die van 12 februari tot 1 maart 1991 te Montreal is gehouden. Na 1 maart 1991 staat het Verdrag open voor ondertekening door alle Staten op de zetel van de Internationale Burgerluchtvaartorganisatie te Montreal, totdat het in werking treedt in overeenstemming met paragraaf 3 van dit artikel. Staten die dit Verdrag niet ondertekenen, kunnen er te allen tijde toe toetreden.
2. Staten dienen dit Verdrag te bekrachtigen, te aanvaarden, goed te keuren, of ertoe toe te treden. De akten van bekrachtiging, aanvaarding, goedkeuring of toetreding worden nedergelegd bij de Internationale Burgerluchtvaartorganisatie, die hierbij wordt aangewezen als de depositaris. Elke Staat verklaart bij de nederlegging van zijn akte van bekrachtiging, aanvaarding, goedkeuring of toetreding of hij wel of niet een producerende Staat is.
3. Dit Verdrag treedt in werking op de zestigste dag die volgt op de datum van nederlegging bij de depositaris van de vijfendertigste akte van bekrachtiging, aanvaarding, goedkeuring of toetreding, mits niet minder dan vijf van de desbetreffende Staten overeenkomstig paragraaf 2 van dit artikel hebben verklaard producerende Staten te zijn. Indien vijfendertig akten zijn nedergelegd voordat vijf producerende Staten hun akten hebben nedergelegd, treedt dit Verdrag in werking op de zestigste dag die volgt op de datum van nederlegging door de vijfde producerende Staat van zijn akte van bekrachtiging, aanvaarding, goedkeuring of toetreding.
4. Ten aanzien van andere Staten treedt dit Verdrag in werking zestig dagen na de datum van nederlegging van hun akte van bekrachtiging, aanvaarding, goedkeuring of toetreding.
5. Zodra dit Verdrag in werking treedt, wordt het door de depositaris geregistreerd overeenkomstig de bepalingen van artikel 102 van het Handvest van de Verenigde Naties en overeenkomstig de bepalingen van artikel 83 van het Verdrag inzake de Internationale Burgerluchtvaart (Chicago, 1944).
 Art.    14 . De depositaris stelt alle ondertekenaars en Staten die Partij zijn onverwijld in kennis van :
1. elke ondertekening van dit Verdrag en de datum daarvan;
2. elke nederlegging van een akte van bekrachtiging, aanvaarding, goedkeuring of toetreding en de datum daarvan, waarbij in het bijzonder wordt vermeld of de desbetreffende Staat heeft aangegeven een producerende Staat te zijn;
3. de datum van inwerkingtreding van dit Verdrag;
4. de datum van inwerkingtreding van elk amendement bij dit Verdrag of van de technische bijlage daarbij;
5. elke opzegging krachtens artikel XV;
6. elke verklaring krachtens artikel XI, paragraaf 2.
 Art.    15 . 1. Elke Staat die Partij is, kan dit Verdrag opzeggen door middel van een schriftelijke kennisgeving aan de depositaris.
2. De opzegging wordt van kracht honderd tachtig dagen na de datum van ontvangst van de kennisgeving door de depositaris.
Ten blijke waarvan de ondertekenende Gevolmachtigden, daartoe naar behoren gemachtigd door hun Regeringen, dit Verdrag hebben ondertekend.
Gedaan te Montreal, de eerste dag van de maand maart negentienhonderd eenennegentig, in een oorspronkelijk exemplaar, opgesteld in vijf authentieke teksten in de Franse, de Engelse, de Spaanse, de Russische en de Arabische taal.
 BIJLAGE.
 Art.  N. Technische bijlage.
DEEL 1. - BESCHRIJVING VAN SPRINGSTOFFEN.
I. De in artikel I, paragraaf 1, van dit Verdrag bedoelde springstoffen zijn springstoffen die :
a) zijn samengesteld met één of meer brisante stoffen die in hun zuivere vorm een dampspanning hebben van minder dan 10-4 Pa bij een temperatuur van 25 C,
b) zijn samengesteld met een bindmiddel, en
c) als mengsel bij een normale kamertemperatuur kneedbaar of buigbaar zijn.
II. De volgende springstoffen worden, ook al voldoen zij aan de beschrijving van springstoffen in paragraaf I van dit Deel, niet als springstoffen beschouwd zolang zij worden beheerd of gebruikt voor de hieronder gegeven doeleinden, of zolang zij behoren tot de zoals hieronder omschreven onderdelen, te weten de springstoffen die :
a) worden vervaardigd of beheerd in beperkte hoeveelheden, uitsluitend met het oog op het gebruik bij naar behoren toegelaten onderzoek naar, ontwikkeling van of het doen van proeven met nieuwe of gewijzigde springstoffen;
b) worden vervaardigd of beheerd in beperkte hoeveelheden uitsluitend met het oog op het gebruik bij naar behoren toegelaten opleidingen in het opsporen en/of ontwikkelen van springstoffen of het doen van proeven met gereedschap voor het opsporen van springstoffen;
c) worden vervaardigd of beheerd in beperkte hoeveelheden uitsluitend voor naar behoren toegelaten forensische wetenschappelijke doeleinden;
d) zijn bestemd om een onderdeel te vormen van, of een integrerend onderdeel zijn van de naar behoren toegelaten militaire instrumenten op het grondgebied van de producerende Staat binnen drie jaar na de inwerkingtreding van dit Verdrag ten aanzien van die Staat. Dergelijke instrumenten die binnen dat tijdvak van drie jaar worden geproduceerd, worden beschouwd als naar behoren toegelaten militaire instrumenten zoals bedoeld in artikel IV, paragraaf 4, van dit Verdrag.
III. In dit Deel wordt verstaan onder :
" naar behoren toegelaten " in paragraaf II, letters a), b) en c) : toegestaan overeenkomstig de wettelijke en reglementaire bepalingen van de betrokken Staat die Partij is;
" brisante stoffen " : onder meer, maar niet uitsluitend : cyclotetramethyleentetranitramine (octogeen, HMX), pentaerythritoltetranitraat (pentriet, PETN) en cyclotrimethyleentrinitramine (hexogeen, RDX).
DEEL 2. - OPSPORINGSMIDDELEN.
Een opsporingsmiddel is één van de in de volgende tabel genoemde stoffen. De in deze tabel beschreven opsporingsmiddelen hebben als gebruiksdoel om de springstoffen gemakkelijker opspoorbaar te maken bij middel van het opsporen van damp. In alle gevallen dient er bij het inbrengen van een opsporingsmiddel in een springstof voor te worden gezorgd dat een homogene verspreiding in het eindproduct wordt bereikt. Het eindproduct dient op het tijdstip van vervaardiging de in de tabel gegeven minimumconcentratie van het opsporingsmiddel te bevatten.
Naam van het

Moleculaire
 Moleculair

Minimumconcentratie
 opsporingsmiddel

formule

 gewicht
Ethyleenglycoldinitraat.

C2H4(NO3)2

 152

0,2 % m/m. -

 0,2 % en masse.
2,3-Dimethyl-2,3-

 C6H12(NO2)2

176

0,1 % m/m. -
 dinitrobutaan (DMNB).

 0,1 % en masse.
para-Mononitrotolueen

 C7H7NO2

137

0,5 % m/m. -
 (p-MNT).

0,5 % en masse.
ortho-Mononitrotolueen

C7H7NO2

137

0,5 % m/m. -
 (o-MNT).

0,5 % en masse.
Springstoffen die, als gevolg van hun normale samenstelling, één of meer van bovengenoemde opsporingsmiddelen bevatten in dezelfde of een hogere concentratie dan de vereiste minimumconcentratie, worden als gemerkt beschouwd.
AMENDEMENT OP DE TECHNISCHE BIJLAGE BIJ HET VERDRAG.
Overeenkomstig artikel VII, 3 van het Verdrag is volgend amendement op de technische bijlage bij het Verdrag in werking getreden op 27 maart 2002 :
Schrappen van " ortho-Mononitrotolueen (o-MNT) " van de lijst van opsporingsmiddelen in de tabel van de technische bijlage bij het Verdrag.
VERKLARING.
" Overeenkomstig artikel XIII, derde lid, van het Verdrag, verklaart het Koninkrijk België dat het een niet-producerende Staat is. "
Verdrag inzake het merken van kneed- en bladspringstoffen ten behoeve van de opsporing ervan, gedaan te Montreal op 1 maart 1991.
Staten

Datum

 Type

 Datum

Datum

 Authenti-
 instemming

 instemming

 interne

 ficatie

 inwerking-

 treding
AFGHANISTAN

 01/03/1991
Bekrachtiging
01/10/2003

 30/11/2003
ALBANIE

 Toetreding

 20/10/2004

 19/12/2004
ALGERIJE

Toetreding

 14/11/1996

 21/06/1998
ANDORRA

 Toetreding

 17/05/2006

 16/07/2006
ARGENTINIE

01/03/1991
Bekrachtiging
08/03/1999

 07/05/1999
ARMENIE

 Toetreding

 22/07/2005

 20/09/2005
AZERBEIDZJAN

Toetreding

 04/07/2000

 02/09/2000
BAHREIN

 Toetreding

 30/01/1996

 21/06/1998
BANGLADESH

Toetreding

 16/08/2005

 15/10/2005
BARBADOS

Toetreding

 12/09/2002

 11/11/2002
BELARUS

 01/03/1991
Goedkeuring

06/02/2002

 07/04/2002
BELGIE

01/03/1991
Bekrachtiging
16/04/2007

 15/06/2007
BELIZE

01/03/1991
BENIN

 Toetreding

 30/03/2004

 29/05/2004
BHOUTAN

 Toetreding

 26/08/2005

 25/10/2005
BOLIVIA

 01/03/1991
Bekrachtiging
01/02/2002

 02/04/2002
BOSNIA EN

 Toetreding

 03/05/2004

 02/07/2004
 HERZEGOVINA
BOTSWANA

Toetreding

 19/09/2000

 18/11/2000
BRAZILIE

01/03/1991
Bekrachtiging
04/10/2001

 03/12/2001
BULGARIJE

 26/03/1991
Bekrachtiging
08/09/1999

 07/11/1999
BURKINA FASO

Toetreding

 07/07/2004

 05/09/2004
CANADA

01/03/1991
Bekrachtiging
29/11/1996

 21/06/1998
CHILI

 01/03/1991
Bekrachtiging
02/08/2000

 01/10/2000
COLOMBIA

13/12/1991
COSTA RICA

01/03/1991
Bekrachtiging
12/07/2005

 10/09/2005
CUBA

Toetreding

 30/11/2001

 29/01/2002
CYPRUS

Toetreding

 20/09/2002

 19/11/2002
DENEMARKEN

01/03/1991
Bekrachtiging
05/10/1998

 04/12/1998
DJIBOUTI

Toetreding

 11/06/2004

 10/08/2004
DUITSLAND

 01/03/1991
Bekrachtiging
17/12/1998

 15/02/1999
ECUADOR

 01/03/1991
Bekrachtiging
15/12/1995

 21/06/1998
EGYPTE

01/03/1991
Bekrachtiging
19/07/1993

 21/06/1998
EL SALVADOR

 Toetreding

 18/02/2000

 18/04/2000
ERITREA

 Toetreding

 01/12/1994

 21/06/1998
ESTLAND

 Toetreding

 05/03/1996

 21/06/1998
FILIPIJNEN

Toetreding

 17/12/2003

 15/02/2004
FINLAND

 25/03/1993
Aanvaarding

05/12/2001

 03/02/2002
FRANKRIJK

 01/03/1991
Bekrachtiging
21/05/1997

 21/06/1998
GABON

 01/03/1991
GAMBIA

Toetreding

 20/06/2000

 19/08/2000
GEORGIE

 Toetreding

 25/04/2000

 24/06/2000
GHANA

 01/03/1991
Bekrachtiging
22/04/1998

 21/06/1998
GRENADA

 Toetreding

 15/01/2002

 16/03/2002
GRIEKENLAND

 01/03/1991
Bekrachtiging
30/10/1995

 21/06/1998
VERENIGD KONINKRIJK 01/03/1991
Bekrachtiging
28/04/1997

 21/06/1998
GUATEMALA

 Toetreding

 26/11/1997

 21/06/1998
GUINEA

01/03/1991
Bekrachtiging
23/01/2004

 23/03/2004
GUINEE-BISSAU

 01/03/1991
HONDURAS

26/03/1991
Bekrachtiging
18/02/2004

 18/04/2004
HONGARIJE

 30/10/1992
Bekrachtiging
11/01/1994

 21/06/1998
IERLAND

 Toetreding

 15/07/2003

 13/09/2003
IJSLAND

 Toetreding

 24/05/2002

 23/07/2002
INDIA

 Toetreding

 16/11/1999

 15/01/2000
ISRAEL

01/03/1991
ITALIE

Toetreding

 26/09/2002

 25/11/2002
IVOORKUST

 01/03/1991
JAMAICA

 Toetreding

 18/08/2005

 17/10/2005
JAPAN

 Toetreding

 26/09/1997

 21/06/1998
JORDANIE

17/07/1992
Bekrachtiging
23/05/1996

 21/06/1998
KAAPVERDISCHE

 Toetreding

 04/11/2002

 03/01/2003
 (EILANDEN)
KAMEROEN

Toetreding

 03/06/1998

 02/08/1998
KAZACHSTAN

Toetreding

 18/05/1995

 21/06/1998
KENIA

 Toetreding

 22/10/2002

 21/12/2002
KIRGIZISTAN

 Toetreding

 14/07/2000

 12/09/2000
KOEWEIT

 01/03/1991
Bekrachtiging
18/03/1996

 21/06/1998
KOREA (REP.)

01/03/1991
Bekrachtiging
02/01/2002

 03/03/2002
KROATIE

 Toetreding

 24/02/2005

 25/04/2005
LETLAND

 Toetreding

 17/08/1999

 16/10/1999
LIBANON

 01/03/1991
Bekrachtiging
26/11/1997

 21/06/1998
LIBIE

 Toetreding

 10/10/2002

 09/12/2002
LIECHTENSTEIN

 Toetreding

 04/12/2002

 02/02/2003
LITOUWEN

Toetreding

 21/11/1996

 21/06/1998
LUXEMBURG

 Toetreding

 06/11/2006

 05/01/2007
MACEDONIE (VJR)

 Toetreding

 21/09/1998

 20/11/1998
MADAGASCAR

01/03/1991
Bekrachtiging
23/12/2003

 21/02/2004
MALDIVEN

Toetreding

 22/03/1999

 21/05/1999
MALI

01/03/1991
Bekrachtiging
28/09/2000

 27/11/2000
MALTA

 Toetreding

 15/11/1994

 21/06/1998
MAROKKO

 Toetreding

 26/05/1999

 25/07/1999
MARSHALL (EIL.)

 Toetreding

 06/02/2003

 07/04/2003
MAURITIUS

 01/03/1991
MEXICO

01/03/1991
Bekrachtiging
09/04/1992

 21/06/1998
MOLDOVA

 Toetreding

 01/12/1997

 21/06/1998
MONACO

Toetreding

 14/05/1998

 13/07/1998
MONGOLIE

Toetreding

 22/09/1999

 21/11/1999
MOZAMBIQUE

Toetreding

 15/03/2006

 14/05/2006
MYANMAR

 Toetreding

 01/09/2004

 31/10/2004
NAURU

 Toetreding

 03/04/2006

 02/06/2006
NEDERLAND

 02/08/1991
Aanvaarding

04/05/1998

 03/07/1998
NICARAGUA

 06/10/1994
Bekrachtiging
10/01/2006

 11/03/2006
NIEUW-ZEELAND

 Toetreding

 19/12/2003

 17/02/2004
NIGERIA

 Toetreding

 10/05/2002

 09/07/2002
NOORWEGEN

 01/03/1991
Bekrachtiging
09/07/1992

 21/06/1998
OEKRAINE

01/03/1991
Bekrachtiging
18/03/1999

 17/05/1999
OMAN

Toetreding

 13/12/2001

 11/02/2002
OOSTENRIJK

16/12/1997
Bekrachtiging
31/05/1999

 30/07/1999
PAKISTAN

01/03/1991
PALAU

 Toetreding

 30/11/2001

 29/01/2002
PANAMA

Toetreding

 12/04/1996

 21/06/1998
PARAGUAY

Toetreding

 15/10/2004

 14/12/2004
PERU

01/03/1991
Bekrachtiging
07/02/1996

 21/06/1998
POLEN

 Toetreding

 26/09/2006

 25/11/2006
PORTUGAL

Toetreding

 09/10/2002

 08/12/2002
QATAR

 Toetreding

 09/11/1998

 08/01/1999
ROEMENIE

Toetreding

 21/09/1998

 20/11/1998
RUSSISCHE FEDERATIE 01/03/1991
SAINT KITTS EN

Toetreding

 09/05/2002

 08/07/2002
 NEVIS
SAUDI-ARABIE

Toetreding

 11/07/1996

 21/06/1998
SENEGAL

 01/03/1991
Bekrachtiging
11/02/2004

 11/04/2004
SERVIE

Toetreding

 22/06/2006

 21/08/2006
SEYCHELLEN

Toetreding

 14/08/2003

 13/10/2003
SINGAPORE

 Toetreding

 20/01/2003

 21/03/2003
SLOVAKIJE

 Staten-

20/03/1995

 21/06/1998

 opvolging
SLOVENIE

Toetreding

 05/06/2000

 04/08/2000
SPANJE

05/04/1993
Bekrachtiging
31/05/1994

 21/06/1998
SRI LANKA

 Toetreding

 11/10/2001

 10/12/2001
SUDAN

 Toetreding

 25/05/2000

 24/07/2000
SURINAME

Toetreding

 27/03/2003

 26/05/2003
SWAZILAND

 Toetreding

 13/05/2003

 12/07/2003
SYRIE

 Toetreding

 29/09/2003

 28/11/2003
TAJIKISTAN

Toetreding

 18/07/2006

 16/09/2006
TANZANIA

Toetreding

 11/02/2003

 12/04/2003
THAILAND

Toetreding

 25/01/2006

 26/03/2006
TOGO

01/03/1991
Bekrachtiging
22/07/2003

 20/09/2003
TONGA

 Toetreding

 10/12/2002

 08/02/2003
TRINIDAD EN TOBAGO

Bekrachtiging
03/04/2001

 02/06/2001
TSJECHISCHE REP.

Staten-

25/03/1993

 21/06/1998

 opvolging
TUNESIE

 Toetreding

 28/05/1997

 21/06/1998
TURKIJE

 07/05/1991
Bekrachtiging
14/12/1994

 21/06/1998
TURKMENISTAN

Toetreding

 14/01/2005

 16/03/2005
UGANDA

Toetreding

 02/07/2004

 31/08/2004
URUGUAY

 Toetreding

 14/06/2001

 13/08/2001
UZBEKISTAN

Toetreding

 09/06/1999

 08/08/1999
VANUATU

 Toetreding

 25/01/2006

 26/03/2006
VERENIGDE ARABISCHE

 Toetreding

 21/12/1992

 21/06/1998
 EMIRATEN
VERENIGDE STATEN

01/03/1991
Bekrachtiging
09/04/1997

 21/06/1998
SAMOA

 Toetreding

 09/07/1998

 07/09/1998
ZAMBIA

Toetreding

 31/05/1995

 21/06/1998
ZUID-AFRIKA

 Toetreding

 01/12/1999

 30/01/2000
ZWEDEN

13/11/1992
Bekrachtiging
05/04/2007

 04/06/2007
ZWITSERLAND

 01/03/1991
Bekrachtiging
03/04/1995

 21/06/1998