text:
Artikel    1 . Deze wet regelt een aangelegenheid als bedoeld in artikel 78 van de Grondwet.
 HOOFDSTUK 1.  - Toepassingsgebied, definities en algemene beginselen.
 Art.    2 . Deze wet is van toepassing op de werkgevers en de preventieadviseurs.
Voor de toepassing van deze wet wordt verstaan onder;
1° werkgever ;
a) de werkgever bedoeld in artikel 2 van de wet van 4 augustus 1996 betreffende het welzijn van de werknemers bij de uitvoering van hun werk;
b) de externe dienst voor preventie en bescherming op het werk opgericht en erkend met toepassing van artikel 40, §§ 1 en 3, van de hoger vermelde wet van 4 augustus 1996.
2° preventieadviseur;
a) elke natuurlijke persoon, verbonden aan een interne dienst voor preventie en bescherming op het werk, met wie de werkgever een arbeidsovereenkomst heeft gesloten of die verbonden is met de werkgever krachtens een statuut waarbij zijn rechtspositie eenzijdig is geregeld door de overheid en die daadwerkelijk tewerkgesteld wordt door die werkgever en die de opdrachten vervult die zijn vastgesteld krachtens artikel 33, § 1, vierde lid, en § 3, van de hoger vermelde wet van 4 augustus 1996;
b) elke natuurlijke persoon die al dan niet krachtens een arbeidsovereenkomst verbonden is met een erkende externe dienst voor preventie en bescherming op het werk, waarop een werkgever met toepassing van artikel 33, § 2, van hoger vermelde wet van 4 augustus 1996 een beroep doet, voor de uitvoering van de opdrachten vastgesteld krachtens artikel 33, § 1, vierde lid, en § 3 van dezelfde wet.
3° Comité :
a) wanneer het een preventieadviseur van een interne dienst voor preventie en bescherming op het werk betreft, het Comité voor preventie en bescherming op het werk, of bij ontstentenis van een comité, de vakbondsafvaardiging, of bij ontstentenis van een vakbondsafvaardiging, de werknemers zelf, overeenkomstig de bepalingen van artikel 53 van hoger vermelde wet van 4 augustus 1996;
b) wanneer het een preventieadviseur van een externe dienst voor preventie en bescherming op het werk betreft, het adviescomité dat krachtens hoger vermelde wet van 4 augustus 1996 is opgericht bij elke externe dienst voor preventie en bescherming op het werk;
c) wanneer het een preventieadviseur betreft die tewerkgesteld wordt door een overheidsdienst die onderworpen is aan de wet van 19 december 1974 tot regeling van de betrekkingen tussen de overheid en de vakbonden van haar personeel, het overlegcomité waaraan met toepassing van artikel 11, § 2, van hoger vermelde wet de opdrachten zijn verleend die in particuliere bedrijven opgedragen zijn aan de comités voor preventie en bescherming op het werk;
d) wanneer het een preventieadviseur betreft die tewerkgesteld wordt door een overheidsdienst die niet onderworpen is aan de onder c) hoger vermelde wet van 19 december 1974, maar waarop wettelijke of reglementaire bepalingen van toepassing zijn die een syndicaal statuut vaststellen en die in maatregelen betreffende overleg inzake veiligheid, gezondheid en verfraaiing van de werkplaatsen voorzien, het door die wettelijke of reglementaire bepalingen aangewezen overlegorgaan.
 Art.    3 . De werkgever kan de overeenkomst met de preventieadviseur enkel beëindigen, een einde stellen aan de statutaire tewerkstelling van de preventieadviseur of hem verwijderen uit zijn functie om redenen die vreemd zijn aan zijn onafhankelijkheid of om redenen waaruit blijkt dat hij niet bekwaam is om zijn opdrachten uit te oefenen en voorzover hij de procedures als bedoeld in deze wet naleeft.
 HOOFDSTUK II.  - Bescherming in geval van beëindiging van de overeenkomst.
 Art.    4 . De procedures bepaald in deze wet zijn niet van toepassing :
1° in geval van ontslag om dringende reden;
2° in geval van sluiting van onderneming;
3° in geval van collectief ontslag waarop de procedures vastgesteld krachtens hoofdstuk VIII van de wet van 13 februari 1998 houdende bepalingen tot bevordering van de tewerkstelling van toepassing zijn;
4° wanneer de preventieadviseur zelf de overeenkomst beëindigt;
5° wanneer de termijn waarvoor de overeenkomst gesloten werd, verstreken is;
6° tijdens de proefperiode.
 Art.    5 . De werkgever die het voornemen heeft de overeenkomst van een preventieadviseur te beëindigen, is verplicht tegelijkertijd;
1° aan de betrokken preventieadviseur bij een aangetekende brief de redenen waarom hij de overeenkomst wil beëindigen en het bewijs van die redenen mee te delen;
2° aan de leden van het comité of de comités aan wie ook het voorafgaand akkoord over de aanduiding moet gevraagd worden bij een aangetekende brief een voorafgaand akkoord over de beëindiging van de overeenkomst te vragen en hen een afschrift mee te delen van de brief die werd verzonden aan de betrokken preventieadviseur.
 Art.    6 . Indien er een akkoord is van het Comité, mag de werkgever de overeenkomst met de preventieadviseur beëindigen, mits naleving, in voorkomend geval, van de bepalingen van de wet van 3 juli 1978 betreffende de arbeidsovereenkomsten.
Indien de preventieadviseur niet akkoord gaat met de beëindiging van de overeenkomst, kan hij de bevoegde arbeidsrechtbank verzoeken vast te stellen dat afbreuk is gedaan aan zijn onafhankelijkheid of dat de aangevoerde redenen betreffende de onbekwaamheid om zijn opdrachten uit te oefenen niet bewezen zijn.
 Art.    7 . § 1. Indien er geen akkoord is van het comité of het comité niet binnen een redelijke termijn advies verleent, mag de werkgever niet overgaan tot de beëindiging van de overeenkomst.
Wanneer de werkgever toch bij zijn voornemen blijft de overeenkomst te beëindigen, past hij de procedure als bedoeld in § 2 toe, vooraleer hij de zaak aanhangig maakt bij de arbeidsrechtbank.
§ 2. De werkgever vraagt het advies van de ambtenaar die belast is met het toezicht met toepassing van artikel 80 van hoger vermelde wet van 4 augustus 1996.
Deze ambtenaar hoort de betrokken partijen en poogt de standpunten met elkaar te verzoenen.
Indien geen verzoening wordt bereikt, verstrekt deze ambtenaar een advies waarvan bij aangetekende brief kennis wordt gegeven aan de werkgever.
De werkgever stelt het comité in kennis van het advies van deze ambtenaar binnen een termijn van dertig dagen van de kennisgeving, vooraleer hij de beslissing neemt.
De kennisgeving wordt geacht ontvangen te zijn de derde werkdag na de afgifte van de brief aan de post.
 Art.    8 . Indien de arbeidsrechtbank of het arbeidshof erkent dat de door de werkgever aangevoerde redenen vreemd zijn aan de onafhankelijkheid van de preventieadviseur of dat de aangevoerde redenen van onbekwaamheid bewezen zijn, kan de werkgever de overeenkomst beëindigen, in voorkomend geval, volgens de bepalingen van de wet van 3 juli 1978 betreffende de arbeidsovereenkomsten.
 Art.    9 . Indien de arbeidsrechtbank of het arbeidshof erkent dat de door de werkgever aangevoerde redenen niet vreemd zijn aan de onafhankelijkheid van de preventieadviseur of dat de aangevoerde redenen van onbekwaamheid niet bewezen zijn, mag de werkgever de overeenkomst niet beëindigen.
 Art.    10 . De werkgever is aan de preventieadviseur wiens overeenkomst wordt beëindigd een vergoeding verschuldigd in de volgende gevallen :
1° wanneer de werkgever de krachtens deze wet voorgeschreven procedures niet volgt;
2° wanneer de arbeidsrechtbank of het arbeidshof, in het kader van de procedure als bedoeld in artikel 6, tweede lid, erkent dat er afbreuk is gedaan aan de onafhankelijkheid van de preventieadviseur of dat de aangevoerde redenen betreffende de onbekwaamheid om zijn opdrachten uit te oefenen niet bewezen zijn;
3° wanneer de werkgever de overeenkomst in strijd met de bepaling van artikel 9 beëindigt.
Deze vergoeding is gelijk aan het normale loon of honorarium over een tijdvak van :
1° twee jaar, indien de preventieadviseur in de hoedanigheid van preventieadviseur minder dan 15 jaar dienst heeft;
2° drie jaar, indien de preventieadviseur in de hoedanigheid van preventieadviseur 15 of meer jaren dienst heeft.
De dienstjaren worden berekend over het aantal kalenderjaren dat de preventieadviseur de functie van preventieadviseur bij de werkgever heeft vervuld indien het de interne dienst voor preventie en bescherming op het werk betreft en over het aantal kalenderjaren dat de preventieadviseur verbonden is geweest aan de externe dienst voor preventie en bescherming op het werk, indien het een externe dienst voor preventie en bescherming op het werk betreft.
Indien de preventieadviseur bij de werkgever, naast de functie van preventieadviseur ook nog een andere functie uitoefent, stemt het normale loon op basis waarvan deze vergoeding wordt berekend overeen, met het gedeelte van het normale loon van de functie van preventieadviseur dat overeenstemt met de duur van zijn prestaties als preventieadviseur bij de werkgever.
De vergoeding als bedoeld in het tweede lid kan niet gecumuleerd worden met andere bijzondere vergoedingen voor bescherming tegen ontslag vastgesteld in toepassing van andere wetten en besluiten betreffende de arbeidsverhouding.
 Art.    11 . De vergoeding als bedoeld in artikel 10 is eveneens verschuldigd wanneer het ontslag zonder opzegging van een preventieadviseur door hem bij de arbeidsrechtbank of het arbeidshof aanhangig is gemaakt en de rechtbank of het hof na de aangevoerde dringende redenen niet te hebben aanvaard, erkend heeft dat deze redenen niet vreemd zijn aan de onafhankelijkheid of de aangevoerde redenen van onbekwaamheid om de opdrachten uit te oefenen niet bewezen zijn.
 HOOFDSTUK III.  - Schorsing van de uitvoering van de overeenkomst.
 Art.    12 . De werkgever beslist zelf of de uitvoering van de overeenkomst tijdens de gerechtelijke procedure zal worden geschorst. Deze schorsing kan geen aanvang nemen voor de datum van de dagvaarding, als bedoeld in artikel 18.
 Art.    13 . Indien de werkgever beslist dat de uitvoering van de overeenkomst moet geschorst blijven tot hem de in kracht van gewijsde gegane uitspraak over de door hem aangevoerde redenen wordt betekend of, indien er geen hoger beroep geweest is, tot bij het verstrijken van de termijn voor hoger beroep moet de werkgever op het einde van elke gewone betaalperiode het normale loon of het normale honorarium betalen waarop de preventieadviseur zou recht gehad hebben indien hij zijn functie tijdens die periode had uitgeoefend.
 Art.    14 . De preventieadviseur van wie de arbeidsovereenkomst in haar uitvoering is geschorst tijdens de gerechtelijke procedure kan aan de overeenkomst een einde maken zonder opzeggingstermijn of -vergoeding.
Indien de uitvoering van zijn arbeidsovereenkomst niet geschorst is, dan geldt de verkorte opzeggingstermijn overeenkomstig artikel 84 van de wet van 3 juli 1978 betreffende de arbeidsovereenkomsten.
 HOOFDSTUK IV.  - Bescherming in geval van verwijdering uit de functie.
 Art.    15 . De werkgever die het voornemen heeft de preventieadviseur te verwijderen uit zijn functie, zonder dat dit de beëindiging van de overeenkomst tot gevolg heeft, past de bepalingen van artikel 5 toe.
Indien er een akkoord is van het comité mag de werkgever de preventieadviseur verwijderen uit zijn functie.
Indien er geen akkoord is van het comité of het comité niet binnen een redelijke termijn advies verleent, past de werkgever de procedure als bedoeld in artikel 7, § 2, toe, vooraleer een beslissing te nemen over de verwijdering uit de functie.
 Art.    16 . Wanneer de werkgever de preventieadviseur verwijdert uit zijn functie zonder dat dit de beëindiging van de overeenkomst tot gevolg heeft, kan de preventieadviseur hiertegen beroep instellen bij de arbeidsrechtbank.
De werkgever is aan de preventieadviseur de vergoeding bedoeld in artikel 10 verschuldigd in de volgende gevallen :
1° indien hij de preventieadviseur heeft verwijderd uit de functie met miskenning van de procedureregels als bedoeld in artikel 15;
2° indien de door de werkgever aangevoerde redenen geen verband houden met de organisatie, de samenstelling en de werking van de interne dienst voor preventie en bescherming op het werk of met vaardigheden die erin aanwezig moeten zijn;
3° indien de door de werkgever aangevoerde redenen betreffende de onbekwaamheid van de preventieadviseur om zijn opdrachten uit te oefenen niet bewezen zijn;
4° indien de door de werkgever aangevoerde redenen de onafhankelijkheid van de preventieadviseur in het gedrang brengen.
 HOOFDSTUK V.  - Bescherming in geval van statutaire tewerkstelling.
 Art.    17 . De werkgever die het voornemen heeft een einde te stellen aan de statutaire tewerkstelling van een preventieadviseur of die deze preventieadviseur wil verwijderen uit zijn functie past de bepalingen van artikel 5 toe.
Indien er een akkoord is van het bevoegde comité mag de werkgever een einde stellen aan de statutaire tewerkstelling of de preventieadviseur verwijderen uit zijn functie volgens de regels bepaald in het statuut.
Indien er geen akkoord is van het bevoegde comité of het comité niet binnen een redelijke termijn advies verleent, past de werkgever de procedure als bedoeld in artikel 7, § 2, toe, vooraleer een einde te stellen aan de tewerkstelling of vooraleer de preventieadviseur te verwijderen uit de functie volgens de regels als bepaald door het statuut.
De verwijdering uit de functie zonder dat er een einde gesteld wordt aan de statutaire tewerkstelling is onregelmatig in de gevallen bepaald in artikel 16, tweede lid, 1° tot 4°.
 HOOFDSTUK VI.  - Procedure voor de arbeidsgerechten in geval van dagvaarding ingesteld door de werkgever.
met toepassing van artikel 7, § 1
 Art.    18 . De werkgever maakt de zaak aanhangig bij de voorzitter van de arbeidsrechtbank door middel van een dagvaarding. De dagvaarding vermeldt de redenen die het verzoek rechtvaardigen. De aangevoerde redenen mogen niet verschillen van die welke met toepassing van artikel 5 ter kennis werden gebracht aan de preventieadviseur en het bevoegde comité. Tijdens de procedure mag geen enkele andere reden aan het arbeidsgerecht worden voorgelegd. Een afschrift van de brief die met toepassing van artikel 5 moet worden verstuurd naar de preventieadviseur en van de kennisgeving aan het bevoegde comité, moeten bij het dossier worden neergelegd.
 Art.    19 . De zaak wordt bij de eerstkomende nuttige zitting ingeleid en in behandeling genomen om de partijen te verzoenen.
Indien de partijen niet verzoend kunnen worden, maakt de voorzitter hiervan melding in de beschikking die hij dezelfde dag neemt en waarbij hij de zaak naar een kamer van de rechtbank verwijst. Deze beschikking wordt ter kennis gebracht van de partijen ten laatste de derde werkdag na de uitspraak en is niet vatbaar voor hoger beroep of verzet.
De terechtzitting van de arbeidsrechtbank tijdens dewelke de zaak wordt gepleit, vindt plaats binnen een termijn van dertig werkdagen. De voorzitter kan deze termijn nochtans verlengen met vijfenveertig dagen met de instemming van de partijen.
Hij bepaalt eveneens de termijnen voor de neerlegging van de stukken en de conclusies.
Deze beslissingen van de voorzitter worden aan de partijen ter kennis gebracht bij gerechtsbrief uiterlijk de derde werkdag na de uitspraak. Zij zijn niet vatbaar voor hoger beroep of verzet.
 Art.    20 . Nadat de voorzitter met toepassing van artikel 19, vierde lid, zijn beslissing heeft gewezen, neemt de werkgever als eerste een conclusie.
De beslissing wordt geacht op tegenspraak te zijn gewezen ten opzichte van de niet-verschenen partij of de partij die geen conclusies heeft genomen binnen de termijnen vastgelegd overeenkomstig artikel 19, vierde lid. Zij wordt uitgesproken binnen een periode van acht dagen die volgt op de sluiting van de debatten.
Uitstel kan slechts één keer worden verleend. Het kan worden toegekend op grond van een met redenen omkleed verzoek en kan maximum acht dagen bedragen.
Het door middel van conclusies geformuleerde verzoek om getuigen verhoor bevat de naam, voornamen, woonplaats of, bij ontstentenis daarvan, de plaats van tewerkstelling van de getuigen. Voor het overige gelden de toepasselijke bepalingen van het Gerechtelijk Wetboek.
De rechtbank bepaalt bij tussenvonnis de termijnen waarbinnen de onderzoeksmaatregelen worden uitgevoerd. Hiertegen is geen hoger beroep mogelijk. De termijnen gelden voor de partijen op straffe van verval.
De rechtbank doet uitspraak binnen acht dagen na de sluiting van de debatten.
Indien het openbaar ministerie mededeling krijgt van de zaak, moet het zijn advies neerleggen binnen vijf dagen na de sluiting van de debatten. In dat geval wordt de beraadslagingstermijn met vijf dagen verlengd.
Alle vonnissen worden aan de partijen ter kennis gebracht bij gerechtsbrief uiterlijk de derde werkdag na de uitspraak. Zij zijn niet vatbaar voor verzet en, behalve het eindvonnis, zijn ze niet vatbaar voor hoger beroep.
 Art.    21 . § 1. Tegen het eindvonnis van de arbeidsrechtbank kan met een verzoekschrift hoger beroep aangetekend worden binnen tien werkdagen vanaf de betekening. Dit verzoekschrift wordt ingediend met een aangetekende brief en wordt door de griffie aan alle partijen toegezonden. De zaak wordt geacht aanhangig te zijn gemaakt bij het arbeidshof de dag dat de brief bij de post werd neergelegd.
In afwijking van artikel 1057 van het Gerechtelijk Wetboek, vermeldt het verzoekschrift de opgave van de middelen in hoger beroep; enkel de middelen in het verzoekschrift zijn ontvankelijk.
Het volledig dossier van de eiser in hoger beroep moet bij de griffie neergelegd worden binnen drie werkdagen na de verzending van het verzoekschrift.
§ 2. De eerste voorzitter van het arbeidshof die in een enkele zitting zetelt, neemt een beschikking waarbij de zaak toegewezen wordt aan de kamer van het arbeidshof die hij aanwijst. Deze beschikking wordt ter kennis gebracht van de partijen ten laatste de derde werkdag na de uitspraak en is niet vatbaar voor hoger beroep of voor verzet.
De terechtzitting van het arbeidshof tijdens welke de zaak wordt gepleit, vindt plaats binnen een termijn van maximum dertig werkdagen vanaf de dag van de uitspraak van de in het vorige lid bedoelde beschikking. Deze termijn kan nochtans verlengd worden tot vijfenveertig werkdagen met instemming van de partijen.
De voorzitter bepaalt eveneens de termijnen voor de neerlegging van de stukken en de conclusies.
De beslissing van de voorzitter wordt aan de partijen ter kennis gebracht bij gerechtsbrief uiterlijk de derde werkdag na de uitspraak.
§ 3. Uitstel kan slechts één keer worden toegekend. Het wordt toegekend op grond van een met redenen omkleed verzoek en kan maximum acht dagen bedragen.
Het hof bepaalt bij tussenarrest de termijnen waarbinnen de onderzoeksmaatregelen worden uitgevoerd. Hiertegen staat geen voorziening in cassatie open. Die termijnen gelden voor de partijen op straffe van verval.
Het hof doet uitspraak binnen acht dagen na de sluiting van de debatten.
Als de partijen de termijnen voor de heerlegging van de conclusies en de stukken vastgesteld door de eerste voorzitter met toepassing van § 2 niet naleven, wordt een arrest bij verstek gewezen dat geacht wordt op tegenspraak te zijn gewezen.
Indien het openbaar ministerie mededeling krijgt van de zaak, moet het zijn advies geven binnen vijf dagen na de sluiting van de debatten. In dat geval wordt de beraadslagingstermijn met vijf dagen verlengd.
Alle arresten worden aan de partijen ter kennis gebracht bij gerechtsbrief uiterlijk de derde werkdag na de uitspraak. Zij zijn niet vatbaar voor verzet.
 HOOFDSTUK VII.  - Slotbepalingen.
 Art.    22 . De wet van 28 december 1977 tot bescherming van de arbeidsgeneesheren wordt opgeheven.
De procedures die met toepassing van hoger vermelde wet van 28 december 1977 een aanvang hebben genomen voor de inwerkingtreding van deze wet, worden beheerst door de bepalingen van hogervermelde wet van 28 december 1977 en de uitvoeringsbesluiten ervan.
De bepalingen van deze wet zijn onmiddellijk van toepassing op alle procedures inzake verwijdering uit de functie die overeenkomstig artikel 20 van het koninklijk besluit van 27 maart 1998 betreffende de interne dienst voor preventie en bescherming op het werk en overeenkomstig artikel 32 van het koninklijk besluit van 27 maart 1998 betreffende de externe diensten voor preventie en bescherming op het werk, werden ingesteld ten aanzien van preventieadviseurs die geen arbeidsgeneesheer zijn.
 Art.  23. Deze wet treedt in werking op de eerste dag van de eerste maand na die waarin ze in het Belgisch Staatsblad is bekendgemaakt.
Kondigen deze wet af, bevelen dat zij met 's Lands zegel zal worden bekleed en door het Belgisch Staatsblad zal worden bekendgemaakt.
Gegeven te Brussel, 20 december 2002.
ALBERT
Van Koningswege :
De Minister van Werkgelegenheid,
Mevr. L. ONKELINX
Met 's Lands zegel gezegeld :
De Minister van Justitie,
M. VERWILGHEN.


type: legislation

jurisdiction: Belgium

text:
Artikel    1 . Deze wet regelt een aangelegenheid als bedoeld in artikel 78 van de Grondwet.
 Art.    2 . In artikel 53quater , § 2, van het Wetboek van de belasting over de toegevoegde waarde, ingevoegd bij de wet van 7 maart 2002, worden de woorden " overeenkomstig artikel 55, § 3, door een vooraf erkende persoon " vervangen door de woorden " overeenkomstig artikel 55, § 3, tweede lid, door een vooraf erkende persoon ".
 Art.    3 . In artikel 53quinquies van hetzelfde Wetboek, vervangen bij de wet van 7 maart 2002, worden de woorden " door een vooraf erkende persoon, overeenkomstig artikel 55, § 3, " vervangen door de woorden " door een vooraf erkende persoon, overeenkomstig artikel 55, § 3, tweede lid ".
 Art.    4 . In artikel 53sexies , § 1, van hetzelfde Wetboek, ingevoegd bij de wet van 28 december 1992 en gewijzigd bij het koninklijk besluit van 29 december 1992, bij het koninklijk besluit van 22 december 1995 en bij de wet van 7 maart 2002, worden de woorden " door een overeenkomstig artikel 55, § 3, vooraf erkende persoon, " vervangen door de woorden " door een overeenkomstig artikel 55, § 3, tweede lid, vooraf erkende persoon ".
 Art.    5 . In artikel 55 van hetzelfde Wetboek, vervangen bij de wet van 7 maart 2002, worden de volgende wijzigingen aangebracht :
1° § 1, tweede lid, wordt vervangen als volgt :
" Door of vanwege de Minister van Financiën kan echter worden bepaald in welke omstandigheden de in het eerste lid bedoelde belastingplichtige wordt ontslagen van de verplichting een aansprakelijke vertegenwoordiger te laten erkennen. ";
2° § 2, eerste lid, wordt vervangen als volgt :
" § 2. De niet in België gevestigde belastingplichtige, die gevestigd is in een andere lidstaat van de Gemeenschap, kan, door of vanwege de Minister van Financiën, een aansprakelijke vertegenwoordiger laten erkennen, wanneer deze belastingplichtige hier te lande handelingen verricht die, indien zij door een niet in de Gemeenschap gevestigde belastingplichtige werden verricht, de erkenning van een in België gevestigde aansprakelijke vertegenwoordiger ingevolge § 1, zouden vereisen. ";
3° § 2, tweede lid, is opgeheven;
4° in § 3, wordt vóór het eerste lid, het volgende lid ingevoegd :
" § 3. De Koning bepaalt de voorwaarden en modaliteiten van erkenning van de aansprakelijke vertegenwoordiger bedoeld in §§ 1 of 2. ";
5° in § 4, tweede lid, worden de woorden " of de vooraf erkende persoon bedoeld in § 3 " vervangen door de woorden " of de vooraf erkende persoon bedoeld in § 3, tweede lid ";
6° in § 6, eerste lid, worden de woorden " een vooraf erkende persoon overeenkomstig § 3, " vervangen door de woorden " een vooraf erkende persoon overeenkomstig § 3, tweede lid ".
 Art.  6. Deze wet heeft uitwerking met ingang van 1 januari 2002.
Kondigen deze wet af, bevelen dat zij met 's Lands zegel zal worden bekleed en door het Belgisch Staatsblad zal worden bekendgemaakt.
Gegeven te Brussel, 20 december 2002.
ALBERT
Van Koningswege :
De Minister van Financiën,
D. REYNDERS
Met 's Lands zegel gezegeld :
De Minister van Justitie, afwezig,
De Minister van Financiën,
D. REYNDERS.


text:
Artikel    1 . Deze wet regelt een aangelegenheid als bedoeld in artikel 77 van de Grondwet.
 Art.    2 . Het Aanvullend Protocol bij de Overeenkomst tussen de Republiek Oostenrijk, het Koninkrijk België, het Koninkrijk Denemarken, de Republiek Finland, de Bondsrepubliek Duitsland, de Helleense Republiek, Ierland, de Italiaanse Republiek, het Groothertogdom Luxemburg, het Koninkrijk der Nederlanden, de Portugese Republiek, het Koninkrijk Spanje, het Koninkrijk Zweden, de Europese Gemeenschap voor Atoomenergie en de Internationale Organisatie voor Atoomenergie ter uitvoering van Artikel III, leden 1 en 4, van het Verdrag inzake de niet-verspreiding van kernwapens en met de Bijlagen I, II en III, gedaan te Wenen op 22 september 1998, zullen volkomen gevolg hebben.
Kondigen deze wet af, bevelen dat zij met 's Lands zegel zal worden bekleed en door het Belgisch Staatsblad zal worden bekendgemaakt.
Gegeven te Brussel, 13 november 2002.
ALBERT
Van Koningswege :
De Minister van Buitenlandse zaken,
L. MICHEL
De Minister van Mobiliteit en Vervoer,
Mevr. I. DURANT
De Minister van Binnenlandse Zaken,
A. DUQUESNE
De Minister van Economie en Wetenschappelijk Onderzoek,
Ch. PIQUE
De Staatssecretaris voor Energie en Duurzame Ontwikkeling,
O. DELEUZE
Gezien en met 's Lands zegel gezegeld :
De Minister van Justitie,
M. VERWILGHEN
 BIJLAGE.
 Art.  N. Aanvullend Protocol bij de Overeenkomst tussen de Republiek Oostenrijk, het Koninkrijk België, het Koninkrijk Denemarken, de Republiek Finland, de Bondsrepubliek Duitsland, de Helleense Republiek, Ierland, de Italiaanse Republiek, het Groothertogdom Luxemburg, het Koninkrijk der Nederlanden, de Portugese Republiek, het Koninkrijk Spanje, het Koninkrijk Zweden, de Europese Gemeenschap voor Atoomenergie en de Internationale Organisatie voor Atoomenergie ter uitvoering van artikel III, leden 1 en 4, van het Verdrag inzake de niet-verspreiding van kernwapens.
(Voor het Aanvullend Protocol, zie %%1998-09-22/54%%).


text:
Artikel    1 . Deze wet regelt een aangelegenheid als bedoeld in artikel 78 van de Grondwet.
 Art.    2 . Het opschrift van de wet van 11 juli 1978 tot regeling van de betrekkingen tussen de overheid en de vakbonden van het militair personeel van de land-, de lucht- en de zeemacht en van de medische dienst wordt vervangen als volgt :
" Wet tot regeling van de betrekkingen tussen de overheid en de vakorganisaties van het militair personeel. "
Overal in de tekst van dezelfde wet moeten de woorden " syndicale organisatie(s) " vervangen worden door het woord " vakorganisatie(s) ".
 Art.    3 . In artikel 4 van dezelfde wet, gewijzigd bij de wet van 21 april 1994, worden de volgende wijzigingen aangebracht :
1° in § 2, eerste lid, worden de woorden " van wie de helft militairen moeten zijn " vervangen door de woorden " van wie ten minste de helft militairen moeten zijn ";
2° § 3 wordt aangevuld als volgt :
" De afvaardiging van de overheid kan zich, op de wijze en binnen de grenzen die de Koning bepaalt, tijdens de onderhandeling laten bijstaan door de deskundigen van haar keuze. "
 Art.    4 . Artikel 7 van dezelfde wet, gewijzigd bij de wet van 21 april 1994, wordt aangevuld als volgt :
" § 3. Het hoog overlegcomité is eveneens bevoegd inzake de materies die de Koning bepaalt bedoeld in artikel 4 van de wet van 4 augustus 1996 betreffende het welzijn van de werknemers bij de uitvoering van hun werk, in de gevallen en onder de voorwaarden die de Koning bepaalt. "
 Art.    5 . Artikel 8, § 1, eerste lid, van dezelfde wet wordt vervangen als volgt :
" De Koning richt basisoverlegcomités van het militair personeel op waaraan Hij de bevoegdheden geeft inzake de materies die Hij bepaalt, bedoeld in artikel 4 van de wet van 4 augustus 1996 betreffende het welzijn van de werknemers bij de uitvoering van hun werk. "
 Art.    6 . In artikel 10 van dezelfde wet, gewijzigd bij de wet van 21 april 1994, wordt een § 3bis ingevoegd, luidende :
" § 3bis. Een vakorganisatie kan inzake een administratieve beslissing voortvloeiend uit de toepassing van deze wet slechts op ontvankelijke wijze een beroep bij de Raad van State indienen nadat het geschillencomité een advies heeft uitgebracht over dit geschil en de Minister van Landsverdediging zijn standpunt heeft kenbaar gemaakt.
Een vakorganisatie moet het geschil op straffe van verval bij de Minister van Landsverdediging aanhangig maken binnen een termijn van vijftien dagen volgend op de kennisgeving van de administratieve beslissing.
Indien binnen een termijn van zestig dagen na de aanhangigmaking bedoeld in het tweede lid, de Minister van Landsverdediging zijn standpunt niet heeft kenbaar gemaakt, begint de normale termijn te lopen voor het indienen van een beroep bij de Raad van State. "
 Art.    7 . Artikel 11 van dezelfde wet, gewijzigd bij de wetten van 1 september 1980 en van 21 april 1994, wordt vervangen als volgt :
" Art. 11. § 1. De Koning stelt de datum vast waarop de leden in werkelijke dienst van de verschillende erkende professionele vakorganisaties voor het eerst worden geteld. Om de vier jaar vanaf de datum van de eerste telling wordt nagegaan of de erkende professionele vakorganisaties voldoen aan de voorwaarde voor representativiteit, bepaald in artikel 5, 2°. De controle wordt uitgevoerd door een commissie.
Die commissie is samengesteld uit drie leden, die de Koning benoemt volgens de nadere regels die Hij bepaalt. De voorzitter ervan is een magistraat van de Rechterlijke Macht die doen blijken heeft van de kennis van beide landstalen.
De vakorganisaties bedoeld in het eerste lid leggen aan de commissie, op haar aanvraag, de nodige bewijsmiddelen voor.
Op aanvraag van de commissie moeten de militaire overheden de bijgewerkte lijst van het aan de bij deze wet ingestelde regeling onderworpen militair personeel bezorgen.
Voor de leden van de commissie en de personeelsleden die hen eventueel terzijde staan geldt de verplichting van het beroepsgeheim omtrent de inhoud van de, zowel door de vakorganisaties als door de militaire overheden, verstrekte inlichtingen.
Een afgevaardigde van de betrokken vakorganisatie mag bij iedere onderzoeksverrichting betreffende die vakorganisatie aanwezig zijn.
§ 2. De Koning bepaalt het begrip " bijdrageplichtig lid ".
 Art.    8 . In de Franse tekst wordt het opschrift van hoofdstuk VI van dezelfde wet vervangen als volgt :
" De l'agrément ".
 Art.    9 . Artikel 12, eerste lid, 5°, van dezelfde wet wordt vervangen als volgt :
" 5° die, met uitzondering van de vakorganisaties aangesloten bij een vakorganisatie die vertegenwoordigd is in de Nationale Arbeidsraad :
a) uitsluitend de in artikel 1 bedoelde militairen en gewezen militairen als leden tellen;
b) op geen enkele wijze verbonden zijn met organisaties die andere belangen verdedigen dan die van de militairen of gewezen militairen, of van hun rechthebbenden, met uitzondering van de vakorganisaties van de Belgische politiediensten en van de openbare hulp- en veiligheidsdiensten en van de internationale verenigingen van vakorganisaties die de belangen verdedigen van de buitenlandse militairen of gewezen militairen; de organisaties waarmee een band bestaat mogen door hun statuten, handelingen of programma geen inbreuk plegen op de principes van het Europees Verdrag tot bescherming van de rechten van de mens en de fundamentele vrijheden; voornoemde organisaties worden geacht alle noodzakelijke documentatie ter beschikking te stellen van de Minister van Landsverdediging;
c) hun statuten en de lijst van hun verantwoordelijke leiders gepubliceerd hebben in het Belgisch Staatsblad. "
 Art.    10 . In artikel 14 van dezelfde wet worden de volgende wijzigingen aangebracht :
1° de inleidende zin wordt vervangen door de volgende tekst :
" (Behoudens in de gevallen die de Koning bepaalt, en onder voorbehoud van de toepassing van de bepalingen van het tuchtreglement, mogen de representatieve vakorganisaties :) " <Erratum, zie B.S. 21.02.2003, p. 8586>
2° de bepaling onder 3° wordt vervangen als volgt :
" 3° aanwezig zijn op de openbare vergelijkende examens of examens met het oog op de aanwerving of van statutaire aard, met uitzondering van de psychotechnische proeven en de interviews, onverminderd de prerogatieven van de examencommissie; "
3° het artikel wordt aangevuld als volgt :
" 5° beschikken over een redactionele ruimte in de periodieke interne informatieorganen die de Minister van Landsverdediging bepaalt, overeenkomstig de technische voorschriften die hij bepaalt. De voorgestelde tekst mag alleen worden geweigerd indien hij een misdrijf of een tuchtvergrijp uitmaakt of daartoe aanzet, indien hij de waardigheid van personen, instellingen of andere erkende vakorganisaties in het gedrang brengt of indien hij feiten bevat waaraan de bevoegde overheid vooraf een geheim karakter heeft toegekend. "
 Art.  11. Deze wet treedt in werking de dag waarop zij in het Belgisch Staatsblad wordt bekendgemaakt, met uitzondering van de artikelen 4 en 5, die in werking treden op de door de Koning te bepalen datum.
Kondigen deze wet af, bevelen dat zij met 's Lands zegel zal worden bekleed en door het Belgisch Staatsblad zal worden bekendgemaakt.
Gegeven te Brussel, 16 januari 2003.
ALBERT
Van Koningswege :
De Minister van Landsverdediging,
A. FLAHAUT
Met 's Lands zegel gezegeld :
De Minister van Justitie,
M. VERWILGHEN.


text:
Artikel    1 . Deze wet regelt een aangelegenheid als bedoeld in artikel 78 van de Grondwet.
Zij brengt de beginselen ten uitvoer van richtlijn 2001/38/EG van het Europees Parlement en de Raad van 5 juni 2001 tot wijziging van richtlijn 93/7/EEG van de Raad betreffende de teruggave van cultuurgoederen die op onrechtmatige wijze buiten het grondgebied van de Lid-Staten zijn gebracht.
 Art.    2 . In de bijlage van de wet van 28 oktober 1996 betreffende de teruggave van cultuurgoederen die op onrechtmatige wijze buiten het grondgebied van bepaalde buitenlandse Staten zijn gebracht, gewijzigd bij de wet van 15 december 1997, wordt rubriek B gewijzigd als volgt :
1° de woorden " B. Financiële waardedrempels voor bepaalde onder A genoemde categorieën (in euro) Waarde : 0 (nul) " worden vervangen door de woorden " B. Financiële waardedrempels voor bepaalde onder A genoemde categorieën (in euro) Waarde : ongeacht hun waarde ";
2° het derde lid wordt opgeheven.
 Art.  3. Deze wet heeft uitwerking met ingang van 1 januari 2002.
Kondigen deze wet af, bevelen dat zij met 's Lands zegel zal worden bekleed en door het Belgisch Staatsblad zal worden bekendgemaakt.
Gegeven te Brussel, 26 november 2002.ALBERT
Van Koningswege :
De Minister van Justitie,
M. VERWILGHEN
Met 's Lands zegel gezegeld :
De Minister van Justitie,
M. VERWILGHEN.


text:
Artikel    1 . Deze wet regelt een aangelegenheid bedoeld in artikel 78 van de Grondwet.
 Art.    2 . In artikel 1168, vierde lid, van het Gerechtelijk Wetboek, vervallen de woorden " meer dan honderd kilometer ver of ".
 Art.  3. In de artikelen 1179, 1180, 2°, en 1183, 2°, van hetzelfde Wetboek, vervallen de woorden " meer dan honderd kilometer ver of ".
Kondigen deze wet af, bevelen dat zij met 's Lands zegel zal worden bekleed en door het Belgisch Staatsblad zal worden bekendgemaakt.
Gegeven te Brussel, 22 november 2002.
ALBERT
Van Koningswege :
De Minister van Justitie,
M. VERWILGEN
Gezien en met 's Lands zegel gezegeld :
De Minister van Justitie,
M. VERWILGHEN.


text:
Artikel    1 . Deze wet regelt een aangelegenheid als bedoeld in artikel 78 van de Grondwet.
 Art.    2 . Artikel 219 van het Wetboek van de inkomstenbelastingen 1992, gewijzigd bij de wetten van 30 maart 1994 en 4 mei 1999, wordt aangevuld met een vierde lid, luidende :
" Deze aanslag is niet van toepassing indien de belastingplichtige aantoont dat het bedrag van de kosten, vermeld in artikel 57, begrepen is in een door de genieter overeenkomstig artikel 305 ingediende aangifte. "
 Art.  3. Deze wet treedt in werking met ingang van het aanslagjaar 2003.
Kondigen deze wet af, bevelen dat zij met 's Lands zegel zal worden bekleed en door het Belgisch Staatsblad zal worden bekendgemaakt.
Gegeven te Brussel, 27 november 2002.
ALBERT
Van Koningswege :
De Minister van Financiën,
D. REYNDERS
Met 's Lands zegel gezegeld :
De Minister van Justitie,
M. VERWILGHEN.


text:
Artikel    1 . Deze wet regelt een aangelegenheid als bedoeld in artikel 74, 3° van de Grondwet.
 Art.    2 . De algemene uitgavenbegroting voor het begrotingsjaar 2001 wordt aangepast overeenkomstig de totalen van de programma's zoals vermeld in de bij deze wet gevoegde aangepast krediettabel.
 Art.    3 . De door deze wet geopende kredieten zullen door de algemene middelen van de Schatkist worden gedekt.
 Art.    4 . Deze wet treedt in werking de dag waarop zij in het Belgisch Staatsblad wordt bekendgemaakt.
Gegeven te Brussel, 9 december 2002.
ALBERT
Van Koningswege :
De Minister van Begroting,
J. VANDE LANOTTE
De Minister van Binnenlandse Zaken,
A. DUQUESNE
De Minister van Sociale Zaken en Pensioenen,
F. VANDENBROUCKE
De Minister van Justitie,
M. VERWILGHEN
De Minister van Financiën,
D. REYNDERS
Met 's lands zegel gezegeld :
De Minister van Justitie,
M. VERWILGHEN
 BIJLAGE.
 Art.  N. Tabel 2. Aangepaste departementale begrotingen voor het begrotingsjaar 2001.
(Bijlage niet opgenomen om technische redenen. Zie B.S. 18-12-2002, p. 56593-56621).


text:
Afdeling 1.  - Algemene bepalingen
 Artikel    1 .In het kader van dit hoofdstuk moet worden verstaan onder " niet-begeleide minderjarige " [ 1  iedere persoon die ofwel de voorwaarden bedoeld in artikel 5 ofwel de voorwaarden bedoeld in artikel 5/1 vervult] 1 .
----------
( 1 )<W  2014-05-12/31 , art. 2, 004; Inwerkingtreding : 01-12-2014>
 Art.    2 . Iedere federale overheid behandelt met spoed de door de niet-begeleide minderjarigen ingediende verzoeken.
Bij iedere beslissing die op de minderjarige betrekking heeft, vormen zijn belangen de eerste overweging.
 Afdeling 2.  - Dienst Voogdij
 Art.    3 . § 1. Bij de Federale Overheidsdienst Justitie wordt een dienst opgericht met de naam " dienst Voogdij ", belast met het organiseren van een specifieke voogdij over niet-begeleide minderjarigen.
De samenstelling en de werking van de dienst Voogdij worden bepaald door de Koning bij besluit vastgesteld na overleg in de Ministerraad.
§ 2. De Dienst coördineert de materiële organisatie van het werk van de voogden en oefent toezicht erop uit. Hij is belast met de volgende taken :
1° een voogd aanwijzen teneinde de vertegenwoordiging van de niet-begeleide minderjarigen te verzekeren;
2° overgaan tot identificatie van de niet-begeleide minderjarigen en, indien de staat van minderjarigheid wordt aangevochten, de leeftijd laten nagaan door middel van een medisch onderzoek, onder de voorwaarden bedoeld in artikel 7;
3° de contacten coördineren met de overheden bevoegd voor asiel, toegang tot het grondgebied, verblijf en verwijdering, met de overheden bevoegd voor opvang en huisvesting, alsmede met de overheden van de landen van herkomst van de minderjarigen, inzonderheid teneinde hun familie op te sporen of andere opvangstructuren te vinden;
4° zich ervan vergewissen dat door de bevoegde overheden binnen de kortste termijn een duurzame oplossing in het belang van de minderjarige wordt gezocht;
5° de personen die als voogd kunnen worden aangewezen erkennen, en indien grond daartoe bestaat, deze erkenning intrekken;
6° de lijst van erkende personen bijhouden en voor ieder van hen vermelden over hoeveel minderjarigen zij de voogdij uitoefenen;
7° waken dat de als voogd aangewezen personen een opleiding krijgen aangepast aan de problematiek van de niet begeleide minderjarigen.
§ 3. De Koning bepaalt bij een in Ministerraad overlegd besluit, de juridische aard van de arbeidsverbintenis tussen de voogd en de dienst Voogdij, de procedure houdende erkenning van de voogden door de dienst Voogdij, alsmede de minimumvoorwaarden inzake erkenning die de voogden moeten vervullen. Die criteria bepalen de voorwaarden inzake specifieke opleiding en bevoegdheid voor de begeleiding van minderjarigen. De erkenningsprocedure en -criteria garanderen de onafhankelijkheid van de voogden in het kader van hun opdracht.
Hij bepaalt bij een in Ministerraad overlegd besluit de procedure met betrekking tot de intrekking van de erkenning van de voogden door de dienst Voogdij ingeval de voorwaarden bedoeld in het eerste lid niet worden nageleefd.
De personen die op grond van hun ambt met de minderjarige een belangenconflict hebben, kunnen niet worden aangewezen in de hoedanigheid van voogd. De Koning bepaalt bij een in Ministerraad overlegd besluit de categorieën van personen bedoeld in dit lid.
(De rijksambtenaren die geen belangenconflict bedoeld in het derde lid hebben en die voldoen aan de voor erkenning bepaalde voorwaarden, kunnen worden opgenomen in de lijst van personen die als voogd kunnen worden aangewezen.) <W 2003-12-22/42, art. 385, 006 ;   Inwerkingtreding :   10-01-2004>
(De dienst Voogdij kan met openbare instellingen en met verenigingen die actief zijn op het terrein en die bereid zijn om deel uit te maken van een vereniging die hoofdzakelijk de organisatie van de voogdij over de niet begeleide minderjarigen tot doel heeft, protocolakkoorden sluiten betreffende de erkenning van hun personeelsleden als kandidaat-voogden, met het oog op het onder hun hoede nemen van niet-begeleide minderjarige vreemdelingen. Deze protocolakkoorden, opgesteld met eerbied voor de bepalingen van de wetgeving betreffende de voogdij over de niet-begeleide minderjarige vreemdelingen, voor haar uitvoeringsbesluiten en voor de omzendbrieven met het oog op haar toepassing, worden voor hun inwerkingtreding ter kennisgeving voorgelegd aan de minister van Binnenlandse Zaken en aan de minister van Maatschappelijke Integratie. De Koning bepaalt het bedrag van de vergoedingen toegekend in het kader van de uitvoering van deze protocolakkoorden.) <W 2004-12-27/30, art. 264, 003;   Inwerkingtreding :   10-01-2005>
 Art.    4 . De dienst Voogdij organiseert een permanentie opdat hij vierentwintig uur op vierentwintig bereikbaar is en zijn opdracht kan vervullen.
 Afdeling 3.  - Toepassingsgebied
 Art.    5 . De in artikel 3, § 1, eerste lid, bedoelde voogdij is van toepassing op elke persoon :
- van minder dan achttien jaar oud,
- niet begeleid door een persoon die het ouderlijk gezag of de voogdij over hem uitoefent (op grond van de wet die van toepassing is overeenkomstig artikel 35 van de wet van 16 juli 2004 houdende het Wetboek van internationaal privaatrecht), <W 2004-12-27/30, art. 265, 003;   Inwerkingtreding :   10-01-2005>
- die onderdaan is van een land dat geen lid is van de Europese Economische Ruimte,
- en verkeert in één van de volgende situaties :
ofwel de erkenning van de hoedanigheid van vluchteling hebben gevraagd;
ofwel niet voldoen aan de voorwaarden inzake toegang tot en verblijf op het grondgebied vastgesteld in de wetten betreffende de toegang tot het grondgebied, het verblijf, de vestiging en de verwijdering van vreemdelingen.
 Art.   5/1 . [ 1  Onverminderd artikel 5, is de in artikel 3, § 1, eerste lid, bedoelde voogdij van toepassing op elke persoon :
  - van minder dan achttien jaar oud;
  - die onderdaan is van een land dat lid is van de Europese Economische Ruimte of van Zwitserland;
  - niet begeleid door een persoon die het ouderlijk gezag of de voogdij over hem uitoefent op grond van de wet die van toepassing is overeenkomstig artikel 35 van de wet van 16 juli 2004 houdende het Wetboek van internationaal privaatrecht;
  - die niet in het bezit is van een gelegaliseerd document waaruit blijkt dat de persoon die het ouderlijk gezag of de voogdij uitoefent de toestemming heeft gegeven om te reizen en te verblijven in België;
  - die niet ingeschreven is in een bevolkingsregister;
  - en die verkeert in één van de volgende situaties :
  ofwel een aanvraag voor een tijdelijke verblijfstitel hebben ingediend op grond van artikel 61/2, § 2, tweede lid, van de wet van 15 december 1980 betreffende de toegang tot het grondgebied, het verblijf, de vestiging en de verwijdering van vreemdelingen;
  ofwel zich in een kwetsbare toestand bevinden.] 1
----------
( 1 )<Ingevoegd bij W  2014-05-12/31 , art. 3, 004; Inwerkingtreding : 01-12-2014>
 Afdeling 4.  - Plaatsing onder de hoede van de dienst Voogdij en aanwijzing van de voogd
 Art.    6 .§ 1. Iedere overheid die kennis heeft van de aanwezigheid aan de grens of op het grondgebied van een persoon
- die er jonger uitziet dan 18 jaar of verklaart jonger dan 18 jaar te zijn, en
- die lijkt te voldoen aan de andere voorwaarden bedoeld [ 1  in artikel 5 of in artikel 5/1] 1 ,
stelt daarvan onmiddellijk de dienst Voogdij in kennis, alsmede de overheden bevoegd voor asiel, toegang tot het grondgebied, verblijf en verwijdering, en deelt hen alle informatie mee die zij over de toestand van betrokkene heeft.
§ 2. Zodra de dienst Voogdij deze informatie ontvangen heeft, neemt hij de betrokken persoon onder zijn hoede en :
1° gaat hij over tot zijn identificatie, controleert eventueel zijn leeftijd en gaat na of hij de andere voorwaarden bedoeld [ 1  in artikel 5 of in artikel 5/1] 1  vervult;
2° indien de persoon minderjarig is, wijst hij onmiddellijk een voogd aan;
3° neemt hij contact op met de bevoegde overheden met het oog op zijn huisvesting tijdens de twee voornoemde stappen. De huisvesting van de minderjarige geschiedt met naleving van de wettelijke bepalingen die de toegang tot het grondgebied regelen.
(§ 3. Ingeval van omstandig gemotiveerde hoogdringendheid, en na het signalement zoals bepaald in § 1, kan de dienst Voogdij, op eigen initiatief of op vraag van de overheden bevoegd voor asiel, toegang tot het grondgebied, verblijf en verwijdering of van de overheden bevoegd voor opvang en huisvesting, een voorlopige voogd toewijzen met het oog op het onder zijn hoede nemen van een persoon die de in artikel 5 bedoelde voorwaarden lijkt of verklaart te vervullen maar die nog niet definitief geïdentificeerd is.
De Koning bepaalt bij een in ministerraad overlegd besluit het bedrag van de vergoedingen toegekend aan de voorlopige voogd.
De voorlopige voogdij neemt een einde in de in de artikelen 23 en 24 bedoelde gevallen of indien blijkt dat die persoon de [ 1  in artikel 5 of in artikel 5/1] 1  bedoelde voorwaarden niet vervult.
De voorlopige voogdij wordt definitief indien de betrokken persoon de in artikel 5 bedoelde voorwaarden vervult.
§ 4. In de mate van het mogelijke gaat de dienst Voogdij bij voorrang en zonder verwijl over tot de aanwijzing van hetzij een voorlopige voogd voor een persoon die de [ 1  in artikel 5 of in artikel 5/1] 1  bedoelde voorwaarden lijkt te vervullen, maar die nog niet definitief geïdentificeerd is, hetzij een voogd voor de persoon die effectief de [ 1  in artikel 5 of in artikel 5/1] 1  bedoelde voorwaarden vervult, telkens de betrokken persoon in aanmerking komt voor een beslissing genomen op grond van de artikelen 3 en 74/5 van de wet van 15 december 1980 betreffende de toegang tot het grondgebied, het verblijf, de vestiging en de verwijdering van vreemdelingen. De dienst Voogdij deelt op om het even welke wijze, inbegrepen bij elektronisch bericht of telefonisch, de gegevens van de voorlopige voogd of voogd mee aan de [ 1  bevoegde minister] 1  of aan zijn gemachtigde.
[ 1  ...] 1
----------
( 1 )<W  2014-05-12/31 , art. 4, 004; Inwerkingtreding : 01-12-2014>
 Art.    7 . § 1. Wanneer de dienst Voogdij of de overheden bevoegd voor asiel, toegang tot het grondgebied, verblijf en verwijdering twijfel koesteren omtrent de leeftijd van de betrokken persoon, laat de dienst Voogdij onmiddellijk een medisch onderzoek door een arts uitvoeren teneinde na te gaan of deze persoon al dan niet jonger is dan 18 jaar.
Het medisch onderzoek geschiedt onder toezicht van de dienst Voogdij.
De kosten van dat medisch onderzoek zijn ten laste van de overheid die het heeft gevraagd. Ingeval de dienst Voogdij uit eigen beweging een onderzoek laat verrichten, zijn de kosten ten laste van die dienst.
§ 2. Wanneer uit het medisch onderzoek blijkt dat betrokkene minder dan 18 jaar oud is, wordt gehandeld overeenkomstig artikel 8.
Wanneer uit het medisch onderzoek blijkt dat betrokkene meer dan 18 jaar oud is, vervalt de hoede door de dienst Voogdij van rechtswege. De dienst Voogdij stelt daarvan onmiddellijk de betrokkene in kennis, alsook de overheden bevoegd voor asiel, toegang tot het grondgebied, verblijf en verwijdering, en iedere andere betrokken overheid.
§ 3. Ingeval van twijfel over de uitslag van het medisch onderzoek, wordt met de jongste leeftijd rekening gehouden.
 Art.    8 .§ 1. Wanneer volgens de dienst Voogdij is komen vast te staan dat de persoon die onder zijn hoede is gesteld voldoet aan de voorwaarden bedoeld [ 1  in artikel 5 of in artikel 5/1] 1 , wordt onmiddellijk een voogd aangewezen.
§ 2. De beslissing luidens welke een voogd is aangewezen wordt onmiddellijk aan laatstgenoemde ter kennis gebracht alsook aan de overheden bevoegd voor asiel, toegang tot het grondgebied, verblijf en verwijdering en aan iedere andere betrokken overheid.
Aan de minderjarige wordt onverwijld meegedeeld wie zijn voogd is en informatie verschaft over het voogdijregime.
§ 3. Enkel de personen die voorkomen op de in artikel 3, § 2, 6°, bedoelde lijst kunnen als voogd worden aangewezen.
----------
( 1 )<W  2014-05-12/31 , art. 5, 004; Inwerkingtreding : 01-12-2014>
 Afdeling 5.  - Opdracht van de voogd
 Art.    9 . § 1. Onder voorbehoud van het bepaalde in artikel 10, § 2, is de voogd ermee belast de niet-begeleide minderjarige te vertegenwoordigen in het kader van alle rechtshandelingen, van de procedures bedoeld in de wetten betreffende de toegang tot het grondgebied, het verblijf, de vestiging en de verwijdering van vreemdelingen, alsmede van alle andere bestuurlijke of gerechtelijke procedures.
Hij is inzonderheid bevoegd om :
1° een asielaanvraag in te dienen of een machtiging tot verblijf aan te vragen;
2° in het belang van de minderjarige te waken over de naleving van de wetten betreffende de toegang tot het grondgebied, het verblijf, de vestiging en de verwijdering van vreemdelingen;
3° de rechtsmiddelen aan te wenden.
De niet-begeleide minderjarige kan evenwel alleen een asielaanvraag indienen zonder door zijn voogd te worden vertegenwoordigd.
§ 2. De voogd begeleidt de minderjarige in elke fase van de in § 1 bedoelde procedures en woont al diens verhoren bij. In geval van overmacht kan de voogd vragen dat het verhoor wordt verdaagd. (Is de voogd onbeschikbaar om een andere reden, dan kan hij, in dringende situaties, vervangen worden door een andere erkende voogd, volgens de door de Koning bepaalde voorwaarden. De Koning bepaalt bij een in ministerraad overlegd besluit het bedrag van de vergoedingen toegekend aan deze voogd.) Ingeval grond daartoe bestaat, wordt de minderjarige bijgestaan door een tolk. De kosten voor de tolk zijn ten laste van de overheid die het verhoor afneemt. <W 2004-12-27/30, art. 267, 003;   Inwerkingtreding :   10-01-2005>
§ 3. De voogd vraagt ambtshalve en onverwijld bijstand van een advocaat. In voorkomend geval kan de voogd gebruik maken van de juridische bijstand van het Bureau voor juridische bijstand overeenkomstig de artikelen 508/1 en volgende van het Gerechtelijk Wetboek.
 Art.    10 . § 1. De voogd draagt zorg voor de niet-begeleide minderjarige tijdens zijn verblijf in België.
Hij zorgt ervoor dat de minderjarige onderwijs kan volgen en passende psychologische bijstand en medische verzorging krijgt.
Ingeval toegang tot het grondgebied wordt verleend en niet is beslist tot opvang in een specifiek centrum voor niet-begeleide minderjarigen, waakt de voogd erover dat de overheden bevoegd voor opvang de maatregelen nemen die vereist zijn om de minderjarige een passende huisvesting te bieden, in voorkomend geval bij een familielid, in een gastgezin of bij een volwassene die bereid is voor de minderjarige te zorgen.
De voogd waakt erover dat de politieke, filosofische en godsdienstige overtuiging van de minderjarige in acht worden genomen.
§ 2. De voogd kan niet toestemmen in het huwelijk, de adoptie of de ontvoogding van de minderjarige.
 Art.    11 . § 1. De voogd treft alle passende maatregelen om de familieleden van de minderjarige op te sporen. Hij doet alle voorstellen die hij nodig acht om een duurzame oplossing te vinden overeenkomstig het belang van de minderjarige.
Zijn optreden geschiedt in overleg met de minderjarige, met de persoon of de instelling die hem huisvest, met de overheden bevoegd voor asiel, toegang tot het grondgebied, verblijf en verwijdering, en met iedere andere betrokken overheid.
§ 2. De voogd heeft regelmatig contact met de minderjarige. Hij praat met hem om een vertrouwensrelatie op te bouwen en zijn standpunt te kennen over de beslissingen die hij voornemens is te nemen.
De voogd geeft aan de minderjarige toelichting bij de beslissingen genomen door de overheden bevoegd voor asiel, toegang tot het grondgebied, verblijf en verwijdering, alsook bij de beslissingen genomen door de andere overheden.
 Art.    12 . § 1. De voogd beheert de goederen van de minderjarige zonder dat hij het genot ervan heeft. Voor de handelingen bedoeld in artikel 410 van het Burgerlijk Wetboek is de toestemming van de vrederechter vereist.
§ 2. De voogd neemt alle passende maatregelen opdat de minderjarige de hulp ten laste van de openbare overheden waarop hij recht heeft, ontvangt.
 Art.    13 . § 1. Uiterlijk 15 dagen na zijn aanwijzing maakt de voogd een verslag op betreffende de persoonlijke situatie van de minderjarige en over zijn eventuele goederen. Hij bezorgt dit verslag aan de dienst Voogdij en aan de vrederechter.
§ 2. Indien de vrederechter zulks nodig acht kan hij beslissen dat de gelden, de effecten en de waardepapieren van de minderjarige worden gedeponeerd op een rekening geopend op naam van de minderjarige bij een door de Commissie voor het Bank- en Financiewezen erkende instelling.
 Art.    14 . Artikel 1384 van het Burgerlijk Wetboek is niet van toepassing op de krachtens dit hoofdstuk aangewezen voogd.
 Art.    15 . Een minderjarige die over het vereiste onderscheidingsvermogen beschikt, wordt opgeroepen om te worden gehoord in alle procedures die hem betreffen.
 Art.    16 . § 1. Aan de voogd wordt kennis gegeven van alle oproepingen, beslissingen of verzoeken om inlichtingen betreffende de niet-begeleide minderjarige. De beroepstermijnen gaan in op het tijdstip van de kennisgeving aan de voogd.
(De betekeningen en kennisgevingen in het kader van een gerechtelijke procedure betreffende een niet-begeleide minderjarige vreemdeling geschieden overeenkomstig de bepalingen van het Gerechtelijk Wetboek. De termijnen voor het verrichten van de gerechtelijke proceshandelingen zijn onderworpen aan de bepalingen van het Gerechtelijk Wetboek.) <W 2004-12-27/30, art. 268, 003;   Inwerkingtreding :   10-01-2005>
Tegelijk met kennisgeving aan de voogd wordt een afschrift bezorgd aan de verblijfplaats van de minderjarige en aan de dienst Voogdij.
§ 2. Met het oog op de toepassing van de wetten betreffende de toegang tot het grondgebied, het verblijf, de vestiging en de verwijdering van vreemdelingen, wordt de voogd verondersteld woonplaats te hebben gekozen bij de dienst Voogdij, tenzij hij kennis geeft van een andere woonplaats.
 Afdeling 6.  - Toezicht
 Art.    17 . De voogd vervult zijn opdracht onder toezicht van de dienst Voogdij en van de vrederechter van de verblijfplaats van de minderjarige.
 Art.    18 . De dienst Voogdij oefent dagelijks bestuurlijk toezicht uit op de materiële organisatie van het werk van de voogd.
 Art.    19 . § 1. Ten minste tweemaal per jaar doet de voogd aan de vrederechter een verslag toekomen over de vermogenstoestand van de minderjarige en over de evolutie van zijn persoonlijke toestand, inzonderheid wat zijn verblijfstoestand en de opsporing van zijn familie of van opvangstructuren in zijn land van herkomst alsook zijn opvoeding betreft. In het verslag wordt tevens melding gemaakt van de plichten die hij heeft vervuld alsook van de eventuele problemen van de minderjarige.
Een afschrift van het verslag wordt aan de dienst Voogdij bezorgd.
§ 2. Uiterlijk 15 dagen na de beëindiging van zijn taak bezorgt de voogd een definitief verslag van de voogdij aan de vrederechter. Een afschrift ervan wordt toegezonden aan de dienst Voogdij alsook aan de minderjarige.
De vrederechter maakt proces-verbaal op van de rekening en verantwoording, van de goedkeuring ervan en van de aan de voogd verleende décharge.
§ 3. Wanneer de verblijfplaats van de minderjarige naar een ander gerechtelijk kanton wordt overgebracht, zendt de vrederechter het dossier naar de vrederechter van het kanton waartoe de nieuwe verblijfplaats behoort. Laatstgenoemde rechter wordt dan bevoegd.
 Art.    20 . De vrederechter kan op verzoek van de minderjarige, van de voogd, van iedere andere belanghebbende of zelfs ambtshalve oordelen over twistpunten tussen de voogd en de minderjarige betreffende zijn persoon of zijn goederen. Op verzoek van dezelfde personen of ambtshalve kan de vrederechter de opdracht van de voogd beëindigen wanneer deze in gebreke blijft om zijn opdracht met de nodige zorg te vervullen of in geval van ernstige meningsverschillen met de minderjarige.
Zodra de vrederechter het verzoekschrift heeft ontvangen, vraagt hij de stafhouder van de Orde van advocaten of het Bureau voor juridische bijstand om ambtshalve en onverwijld een advocaat aan te wijzen voor de minderjarige.
De vrederechter doet uitspraak na de minderjarige, zijn advocaat, de voogd en iedere andere persoon wiens verhoor hij nuttig acht, te hebben gehoord.
Binnen 24 uur geeft de griffier bij gerechtsbrief kennis van de beschikking tot beëindiging van de taak van de voogd aan de dienst Voogdij, die onmiddellijk een nieuwe voogd aanwijst.
 Art.    21 . Ingeval het verzoekschrift bedoeld in artikel 20 bij de vrederechter aanhangig wordt gemaakt, brengt de griffier de minderjarige, de dienst Voogdij en de betrokken overheden bevoegd voor asiel, toegang tot het grondgebied, verblijf en verwijdering, en zo nodig, alle andere betrokken overheden, hiervan binnen 24 uur per gerechtsbrief op de hoogte.
De dienst Voogdij wijst een voogd ad hoc aan die het ambt van voogd uitoefent tot de uitspraak van de beschikking van de vrederechter.
Zodra de beschikking is uitgesproken, geeft de griffier hiervan bij gerechtsbrief kennis aan de in het eerste lid bedoelde overheden.
 Art.    22 . De vrederechter kan te allen tijde de procureur des Konings verzoeken een maatschappelijk onderzoek te laten verrichten naar de levensomstandigheden van de minderjarige.
 Afdeling 7.  - Verkrijging van een verblijfsvergunning van onbepaalde duur
 Art.    23 . Wanneer aan de minderjarige een verblijfsvergunning van onbepaalde duur is afgeleverd, wordt een einde gesteld aan de opdracht van de voogd, onder voorbehoud van het tweede lid.
De voogd bedoeld in dit hoofdstuk doet het nodige opdat de voogdij bedoeld in hoofdstuk II van boek I, titel X, van het Burgerlijk Wetboek openvalt onder de voorwaarden bedoeld in artikel 389 en volgende van het Burgerlijk Wetboek.
 Afdeling 8.  - Beëindiging van de voogdij
 Art.    24 .§ 1. De voogdij wordt van rechtswege beëindigd :
1° wanneer de minderjarige wordt toevertrouwd aan de persoon die (krachtens de wet die van toepassing is overeenkomstig artikel 35 van de wet van 16 juli 2004 houdende het Wetboek van internationaal privaatrecht) het ouderlijk gezag of de voogdij uitoefent; <W 2004-12-27/30, art. 269, 003;   Inwerkingtreding :   10-01-2005>
2° wanneer de minderjarige achttien jaar wordt;
3° ingeval van overlijden, ontvoogding, adoptie, huwelijk of verwerving van de Belgische nationaliteit [ 1  ...] 1 ;
4° op het tijdstip van de verwijdering van de minderjarige van het grondgebied.
(5° ingeval de minderjarige is verdwenen uit zijn plaats van opvang en zijn voogd reeds 4 maanden geen nieuws van hem ontvangen heeft;) <W 2004-12-27/30, art. 269, 003;   Inwerkingtreding :   10-01-2005>
[ 1  6° wanneer de minderjarige die onderdaan is van een land dat lid is van de Europese Economische Ruimte of van Zwitserland zich niet langer in een kwetsbare toestand bevindt.] 1
§ 2. In afwijking van § 1, 4°, blijft, wanneer de procedures betreffende de minderjarige nog hangend zijn na zijn verwijdering van het grondgebied, de voogd verder de vertegenwoordiging van de minderjarige verzekeren tot op het einde ervan.
§ 3. Bij toepassing van § 1, stelt de dienst Voogdij het einde van de voogdij vast en brengt de voogd, de gewezen pupil, de vrederechter, en indien grond daartoe bestaat, de overheden met welke de voogd contact had in verband met de betrokken minderjarige hiervan per brief op de hoogte.
----------
( 1 )<W  2014-05-12/31 , art. 6, 004; Inwerkingtreding : 01-12-2014>
 Afdeling 9.  - Overgangsbepalingen
 Art.    25 . De bij dit hoofdstuk vastgestelde voogdij is van toepassing op de niet-begeleide minderjarigen die op het tijdstip van zijn inwerkingtreding in het bezit zijn van een voorlopige verblijfsvergunning of van een verblijfsvergunning van bepaalde duur.
 Art.    26 . De voogden en de toeziende voogden aangesteld met toepassing van de organieke wet van 8 juli 1976 betreffende de openbare centra voor maatschappelijk welzijn blijven in functie gedurende (12 maanden) te rekenen van de datum van de inwerkingtreding van dit hoofdstuk. Aan het einde van deze termijn duidt de dienst Voogdij een nieuwe voogd aan overeenkomstig artikel 8. <W 2004-12-27/30, art. 270, 003;   Inwerkingtreding :   01-11-2004>
Die voogden en toeziende voogden handelen tijdens hun ambtsperiode overeenkomstig het bepaalde in dit hoofdstuk.
 Afdeling 10.  - Wijzigings- en slotbepalingen
 Art.    27 . Artikel 594, 7°, van het Gerechtelijk Wetboek, opgeheven bij de wet van 12 mei 1971, wordt hersteld in de volgende lezing :
" 7° op de verzoeken inzake specifieke voogdij als voorzien in Titel XIII, Hoofdstuk 6. - " Voogdij over niet-begeleide minderjarige vreemdelingen " van de programmawet van 24 december 2002; ".
 Art.    28 . De Koning bepaalt, bij een besluit vastgesteld na overleg in de Ministerraad, de dag waarop dit hoofdstuk, met uitzondering van artikel 29, in werking treedt.
(NOTA1 : Inwerkingtreding vastgesteld op 01-05-2004 bij KB 2003-12-22/61, art. 25, L1, behalve zie nota2)
(NOTA2 : Inwerkingtreding vastgesteld van artikel 3, §1, § 2, 5° en 6°, en § 3 vastgesteld op 29-01-2004 bij KB 2003-12-22/61, art. 25, L2)
De in uitvoering van dit hoofdstuk genomen koninklijke besluiten worden voor hun publicatie aan de federale wetgevende Kamers medegedeeld.
 Art.  29. Artikel 3 van de wet van 8 december 1992 tot bescherming van de persoonlijke levenssfeer ten opzichte van de verwerking van persoonsgegevens, gewijzigd bij de wet van 11 december 1998 wordt aangevuld als volgt :
" § 7. De artikelen 6 tot 10, § 1, en 12, zijn niet van toepassing op de verwerkingen beheerd door het Europees Centrum voor vermiste en seksueel uitgebuite kinderen, hierna genoemd " het Centrum ", instelling van openbaar nut die is opgericht bij akte van 25 juni 1997 en erkend bij koninklijk besluit van 10 juli 1997, met het oog op het verrichten van de taken vastgesteld door of krachtens de overeenkomst inzake het profiel en de monitoring van de trajecten van de niet-begeleide minderjarige asielaanvragers gesloten tussen de Belgische Staat en het Centrum.
Deze bepaling treedt in werking op 1 januari 2003 en verstrijkt op 1 september 2003. "


text:
Artikel    1 . Deze wet regelt een aangelegenheid als bedoeld in artikel 77 van de Grondwet.
 Art.    2 . Artikel 43bis , eerste lid, van het Strafwetboek wordt vervangen als volgt :
" Artikel 43bis . Bijzondere verbeurdverklaring toepasselijk op de zaken bedoeld in artikel 42, 3°, kan door de rechter in elk geval worden uitgesproken, maar slechts voorzover zij door de procureur des Konings schriftelijk wordt gevorderd. "
 Art.    3 . In artikel 43ter van hetzelfde Wetboek worden de woorden " in artikel 42 " vervangen door de woorden " in de artikelen 42, 43bis en 43quater ".
 Art.    4 . In dezelfde Wetboek wordt een artikel 43quater ingevoegd, luidend als volgt :
" Artikel 43quater . § 1. Onverminderd artikel 43bis , derde en vierde lid, kunnen op vordering van de procureur des Konings de in § 2 bedoelde vermogensvoordelen, de goederen en waarden die in de plaats ervan zijn gesteld en de inkomsten uit de belegde voordelen, die worden gevonden in het vermogen of in het bezit van een persoon, verbeurd verklaard worden of kan zulke persoon veroordeeld worden tot betaling van een bedrag dat door de rechter wordt geraamd als zijnde overeenstemmend met de waarde van deze zaken, indien deze persoon schuldig werd bevonden :
a) hetzij aan één of meer van de strafbare feiten bedoeld in :
1° de artikelen 246 tot 251, en artikel 323;
2° de artikelen 504bis en 504ter , en artikel 323;
3° artikel 2bis , § 1, van de wet van 24 februari 1921 betreffende het verhandelen van de gifstoffen, slaapmiddelen en verdovende middelen, ontsmettingsstoffen en antiseptica, in zoverre de feiten betrekking hebben op de invoer, de uitvoer, de vervaardiging, de verkoop of het te koop stellen van de in dat artikel bedoelde middelen en stoffen, of § 3, b) , of § 4, b) , van dezelfde wet;
4° artikel 77bis , § 2 of § 3, van de wet van 15 december 1980 betreffende de toegang tot het grondgebied, het verblijf, de vestiging en de verwijdering van vreemdelingen;
5° artikel 10, § 1, 2°, van de wet van 15 juli 1985 betreffende het gebruik bij dieren van stoffen met hormonale, anti-hormonale, beta-adrenergische of productiestimulerende werking;
6° de artikelen 2 tot 4 van de wet van 16 juni 1993 betreffende de bestraffing van de ernstige inbreuken op de Internationale Verdragen van Genève van 12 augustus 1949 en op de Aanvullende Protocollen I en II bij die Verdragen van 8 juni 1977;
b) hetzij aan de strafbare feiten omschreven in artikel 324ter of van een of meer van de hierna bedoelde strafbare feiten wanneer ze gepleegd zijn in het raam van een criminele organisatie, zoals bepaald in artikel 324bis :
1° de artikelen 379 of 380;
2° de artikelen 468, 469, 470, 471 of 472;
3° artikel 475;
4° de artikelen 477, 477bis , 477ter , 477quater , 477quinquies , 477sexies of 488bis ;
5° artikel 505, met uitzondering van de zaken die gedekt zijn door artikel 42, 1°;
6° artikel 10 van de wet van 5 augustus 1991 betreffende de in-, uit- en doorvoer van wapens, munitie en speciaal voor militair gebruik dienstig materieel en daaraan verbonden technologie;
7° artikel 1 van het koninklijk besluit van 12 april 1974 betreffende sommige verrichtingen in verband met stoffen met hormonale, anti- hormonale, anabole, anti-infectieuze, antiparasitaire en anti-inflammatoire werking, welk artikel betrekking heeft op strafbare feiten waarop overeenkomstig de wet van 24 februari 1921 betreffende het verhandelen van de gifstoffen, slaapmiddelen en verdovende middelen, ontsmettingsstoffen en antiseptica straffen worden gesteld;
8° de artikelen 3 en 5 van het koninklijk besluit van 5 februari 1990 betreffende sommige stoffen met beta-adrenergische werking, welke artikelen betrekking hebben op strafbare feiten waarop overeenkomstig de wet van 25 maart 1964 op de geneesmiddelen straffen worden gesteld.
c) hetzij aan meerdere strafbare feiten die gezamenlijk worden vervolgd, en waarvan de ernst, de finaliteit en de onderlinge afstemming, de rechtbank toelaat zeker en noodzakelijk te besluiten dat deze feiten werden gepleegd in het kader van ernstige en georganiseerde fiscale fraude waarbij bijzonder ingewikkelde mechanismen of procédés van internationale omvang werden aangewend.
§ 2. De verbeurdverklaring zoals bedoeld in § 1 kan worden uitgesproken tegen de daders, mededaders en medeplichtigen die werden veroordeeld wegens één of meerdere van de in dit artikel opgesomde misdrijven en onder de in § 1 bepaalde voorwaarden, wanneer de veroordeelde over een relevante periode verdere vermogensvoordelen heeft ontvangen terwijl er ernstige en concrete baanwijzigingen zijn dat deze voordelen voortspruiten, uit het misdrijf waarvoor hij werd veroordeeld, of uit identieke feiten, en de veroordeelde het tegendeel niet geloofwaardig maakt.
Dit tegendeel kan tevens geloofwaardig gemaakt worden door elke derde die beweert recht te hebben op deze voordelen.
§ 3. Als relevante periode in de zin van dit artikel wordt aanzien de periode van vijf jaar voorafgaand aan de inverdenkingstelling van de persoon tot de datum van de uitspraak.
De ernstige en concrete aanwijzingen bedoeld in § 2 kunnen worden geput uit alle geloofwaardige elementen die op regelmatige wijze aan de rechtbank worden overlegd, en die wijzen op een onevenwicht van enig belang tussen enerzijds de tijdelijke of blijvende aangroei van het vermogen en de bestedingen van de veroordeelde in de relevante periode die door het openbaar ministerie wordt aangetoond, en anderzijds de tijdelijke of blijvende aangroei van het vermogen en de bestedingen van de veroordeelde in deze periode, waarvan hij kan geloofwaardig maken dat ze niet voortspruiten uit de feiten waarvoor hij werd veroordeeld of uit identieke feiten.
Onder identieke feiten worden verstaan de feiten die behoren tot de misdrijfomschrijvingen die zijn bepaald in § 1 en die vallen onder :
a) ofwel dezelfde omschrijving als het misdrijf dat het voorwerp uitmaakt van de veroordeling :
b) ofwel een aanverwante omschrijving, op voorwaarde dat deze is opgenomen onder dezelfde rubriek van § 1, a) , als het misdrijf dat het voorwerp uitmaakt van de veroordeling.
Wanneer de rechtbank de bijzondere verbeurdverklaring in de zin van dit artikel oplegt, kan zijn beslissen geen rekening te houden met een door haar te bepalen deel van de relevante periode of met door haar te bepalen inkomsten, goederen en waarden, indien zij zulks gepast acht om de veroordeelde niet te onderwerpen aan een onredelijk zware straf.
§ 4. Het vermogen dat ter beschikking staat van een criminele organisatie moet verbeurd verklaard worden, onder voorbehoud van de rechten van derden te goeder trouw. "
 Art.    5 . In de voorafgaande titel van het Wetboek van strafvordering wordt een nieuw artikel 5ter ingevoegd luidend als volgt :
" Artikel 5ter . Elke belanghebbende derde die volgens de door de rechtspleging verschafte aanwijzingen krachtens zijn rechtmatig bezit rechten kan doen gelden op de vermogensvoordelen bedoeld in de artikelen 42, 3°, 43bis en 43quater , van het Strafwetboek of die rechten kan doen gelden op de zaken bedoeld in artikel 505 van het Strafwetboek, wordt op de hoogte gebracht van de rechtsdag voor het gerecht dat zal vonnissen over de grond van de zaak. "
 Art.    6 . In artikel 28bis , § 3, van het Wetboek van strafvordering worden de woorden " artikel 35 " vervangen door de woorden " de artikelen 35 en 35ter ".
 Art.    7 . In artikel 28sexies van hetzelfde Wetboek worden de volgende wijzigingen aangebracht :
1° § 6 wordt vernummerd tot § 7.
2° Een nieuwe § 6, luidend als volgt, wordt in het artikel ingevoegd :
" § 6. Vanaf de aanhangigmaking bij een rechtbank of een hof, kan een verzoekschrift in de zin van § 2 worden ingediend op de griffie van deze rechtbank of dit hof. Over het verzoekschrift wordt beslist in raadkamer binnen vijftien dagen. De rechtbank of het hof kan het verzoek afwijzen om één van de redenen vermeld in § 3. Wanneer een hoger beroep bestaat of in geval de rechtbank geen uitspraak doet binnen vijftien dagen na de indiening van het verzoekschrift, kan de verzoeker een hoger beroep instellen bij de kamer van inbeschuldigingstelling overeenkomstig § 4. Ingeval de rechtbank het verzoek toestaat, kan de procureur des Konings op dezelfde wijze en binnen dezelfde termijn hoger beroep instellen. "
 Art.    8 . In hetzelfde Wetboek wordt een artikel 35ter ingevoegd, luidend :
" Artikel 35ter. § 1. Ingeval er ernstige en concrete aanwijzingen bestaan dat de verdachte een vermogensvoordeel in de zin van de artikelen 42, 3°, 43bis of artikel 43quater , van het Strafwetboek heeft verkregen en de zaken die dit vermogensvoordeel vertegenwoordigen als zodanig niet of niet meer in het vermogen van de verdachte kunnen aangetroffen worden, kan de procureur des Konings beslag leggen op andere zaken die zich in het vermogen van de verdachte bevinden ten belope van het bedrag van de vermoedelijke opbrengst van het misdrijf. In zijn kantschrift motiveert de procureur des Konings de raming van dit bedrag en geeft hij aan welke de ernstige en concrete aanwijzingen zijn die de inbeslagneming rechtvaardigen. Deze gegevens worden hernomen in het proces-verbaal dat wordt opgemaakt naar aanleiding van de inbeslagneming.
§ 2. Zaken die ingevolge de artikelen 1408 tot 1412bis van het Gerechtelijk Wetboek of ingevolge bijzondere wetten niet vatbaar zijn voor beslag, kunnen in geen geval in beslag worden genomen.
§ 3. In geval van beslag op een onroerend goed, wordt gehandeld overeenkomstig de vormvoorschriften van artikel 35bis . "
 Art.    9 . Artikel 37 van hetzelfde Wetboek wordt vervangen als volgt :
" § 1. Indien er in de woning van de verdachte papieren of zaken worden gevonden, die tot overtuiging of tot ontlasting kunnen dienen, neemt de procureur des Konings deze papieren of zaken in beslag.
In geval wordt overgegaan tot inbeslagneming op basis van de artikelen 35 en 35ter , of op basis van het eerste lid, wordt door de procureur des Konings of door de officier van gerechtelijke politie een proces-verbaal opgemaakt waarin de in beslag genomen zaken worden vermeld alsmede de door andere wetsbepalingen voorgeschreven vermeldingen. Voorzover mogelijk worden de zaken geïndividualiseerd in het proces-verbaal.
§ 2. In geval van beslag op vorderingen, met uitzondering van beslag op rechten aan order of aan toonder, gebeurt het beslag door schriftelijke kennisgeving aan de schuldenaar.
In geval deze kennisgeving niet gebeurt overeenkomstig het bepaalde in § 3, wordt ze aan de schuldenaar verzonden bij ter post aangetekende brief alsmede bij gewone brief.
Deze brieven bevatten de referenties eigen aan de zaak, alsmede een letterlijke weergave van de tekst van § 4, van artikel 1452 van het Gerechtelijk Wetboek en van artikel 28sexies of van artikel 61quater , naargelang het beslag uitgaat van de procureur des Konings of van de onderzoeksrechter.
§ 3. Het proces-verbaal wordt ter ondertekening aan de beslagene aangeboden, die kosteloos kopie van dit proces-verbaal kan ontvangen. In geval van beslag onder derden, hebben zowel de derde-beslagene als de beslagene zelf het recht op een kosteloze kopie van dit proces-verbaal. Deze kopie wordt onmiddellijk overhandigd of binnen de achtenveertig uur verstuurd. Binnen dezelfde termijn wordt aan de derde-beslagene een document overhandigd, bevattende de vermeldingen als bepaald in § 2, derde lid.
§ 4. Vanaf de ontvangst van de kennisgeving of het proces-verbaal, mag de schuldenaar de sommen of zaken die het voorwerp zijn van het beslag, niet meer uit handen geven. Binnen vijftien dagen na het beslag, is de schuldenaar gehouden om bij ter post aangetekende brief verklaring te doen van de sommen of zaken die het voorwerp zijn van het beslag, overeenkomstig het bepaalde in artikel 1452 van het Gerechtelijk Wetboek.
De schuldenaar heeft recht op vergoeding van de kosten van de verklaring. Deze kosten, voorzien van de goedkeuring vanwege de procureur des Konings of de onderzoeksrechter van wie het beslag uitgaat, worden als gerechtskosten beschouwd.
 Art.    10 . In artikel 61quater van hetzelfde Wetboek worden de volgende wijzigingen aangebracht :
1° § 7 wordt vernummerd tot § 8.
2° Een nieuwe § 7, luidend als volgt, wordt in het artikel ingevoegd :
" § 7. Vanaf de aanhangigmaking bij een rechtbank of een hof, kan een verzoekschrift in de zin van § 2 worden ingediend op de griffie van deze rechtbank of dit hof. Over het verzoekschrift wordt beslist in raadkamer binnen vijftien dagen. De rechtbank of het hof kan het verzoek afwijzen om één van de redenen vermeld in § 3. Wanneer hoger beroep bestaat, of in geval de rechtbank geen uitspraak doet binnen de vijftien dagen na de indiening van het verzoekschrift, kan de verzoeker hoger beroep instellen bij de kamer van inbeschuldigingstelling overeenkomstig § 5. Ingeval de rechtbank het verzoek toestaat, kan de procureur des Konings op dezelfde wijze en binnen dezelfde termijn hoger beroep instellen. "
 Art.    11 . In artikel 89 van hetzelfde Wetboek wordt de verwijzing " 35ter , " ingevoegd tussen de verwijzingen " 35bis, " en " 36 ".
 Art.    12 . Artikel 90novies van hetzelfde Wetboek wordt vervangen als volgt :
" Artikel 90novies . Uiterlijk vijftien dagen nadat de beslissing over de regeling van de rechtspleging definitief is geworden of nadat de dagvaarding bedoeld in artikel 524bis , § 6, ter griffie van de rechtbank of het hof werd neergelegd, stelt de griffier, op vordering van de procureur des Konings of in voorkomend geval van de procureur-generaal, iedere persoon ten aanzien van wie een maatregel bedoeld in artikel 90ter is genomen, schriftelijk in kennis van de aard van die maatregel en van de dagen waarop deze is uitgevoerd. "
 Art.    13 . Artikel 416, tweede lid, van hetzelfde Wetboek wordt vervangen als volgt :
" Het vorige lid is niet van toepassing op arresten of vonnissen inzake bevoegdheid of met toepassing van de artikelen 135 en 235bis , noch op arresten of vonnissen inzake de burgerlijke rechtsvordering die uitspraak doen over het beginsel van aansprakelijkheid, noch op arresten waarbij overeenkomstig artikel 524bis , § 1, uitspraak wordt gedaan over de strafvordering en een bijzonder onderzoek naar de vermogensvoordelen wordt bevolen. "
 Art.    14 . In Boek II, Titel IV van hetzelfde Wetboek wordt een Hoofdstuk VIII ingevoerd, met als opschrift " Bijzonder onderzoek naar de vermogensvoordelen ", houdende de artikelen 524bis en 524ter , luidend als volgt :
" Art. 524bis. § 1. De rechter die de beklaagde schuldig verklaart aan het ten laste gelegde feit kan, op vordering van het openbaar ministerie, beslissen dat een bijzonder onderzoek naar de in artikel 42, 3°, artikel 43bis en 43quater , van het Strafwetboek bedoelde vermogensvoordelen zal worden gevoerd met het oog op het bepalen van deze vermogensvoordelen.
Het voeren van dit bijzonder onderzoek naar de vermogensvoordelen is evenwel enkel mogelijk indien het openbaar ministerie door middel van ernstige en concrete aanwijzingen aantoont dat de veroordeelde uit het misdrijf of uit identieke feiten in de zin van artikel 43quater van het Strafwetboek, vermogensvoordelen van enig belang heeft behaald.
De vordering van het openbaar ministerie tot het instellen van een bijzonder onderzoek naar de vermogensvoordelen kan nooit voor het eerst in tweede aanleg worden gesteld.
§ 2. Het bijzonder onderzoek naar de vermogensvoordelen wordt gevoerd onder de leiding en het gezag van de bevoegde procureur des Konings, die hiervoor de verantwoordelijkheid draagt. Hij waakt over de wettigheid van de bewijsmiddelen en de loyaliteit waarmee ze worden verzameld.
Het instellen van een rechtsmiddel verhindert niet dat het bijzonder onderzoek naar de vermogensvoordelen reeds wordt aangevat.
§ 3. Behoudens de wettelijke uitzonderingen is het bijzonder onderzoek naar de vermogensvoordelen geheim. Eenieder die beroepshalve zijn medewerking dient te verlenen aan het bijzonder onderzoek naar de vermogensvoordelen is tot geheimhouding verplicht. Hij die dit geheim schendt, wordt gestraft met de straffen bepaald in artikel 458 van het Strafwetboek.
§ 4. De handelingen die in het kader van het bijzonder onderzoek naar de vermogensvoordelen worden verricht, mogen geen enkele dwangmaatregel inhouden noch schending inhouden van individuele rechten en vrijheden. Deze handelingen kunnen evenwel de inbeslagneming van de zaken vermeld in de artikelen 35 en 35ter inhouden. In geval van beslag op een onroerend goed, wordt gehandeld overeenkomstig de vormvoorschriften van artikel 35bis.
In geval van beslag overeenkomstig het eerste lid, is artikel 28sexies van toepassing.
§ 5. De procureur des Konings, of in voorkomend geval de procureur-generaal kan de rechtbank of het hof dat het bijzonder onderzoek naar de vermogensvoordelen heeft gelast, schriftelijk verzoeken over te gaan tot het aanstellen van een deskundige, het bevelen van de bewakingsmaatregel bedoeld in artikel 90ter of het bevelen van een huiszoeking.
Over dit verzoek wordt uitspraak gedaan binnen vijftien dagen. De beschikking wordt door de griffier medegedeeld aan het openbaar ministerie. Tegen een weigering om de gevraagde dwangmaatregel te bevelen staat geen rechtsmiddel open.
Indien het verzoek strekt tot het bevelen van een bewakingsmaatregel bedoeld in artikel 90ter , neemt de rechtbank of het hof een beschikking overeenkomstig artikel 90quater , § 1, en gelast de rechtbank of het hof een onderzoeksrechter met de uitvoering van de maatregel overeenkomstig de artikelen 90quater , §§ 2 en 3, tot 90octies.
§ 6. Wanneer de procureur des Konings, of in voorkomend geval de procureur-generaal oordeelt dat het bijzonder onderzoek naar de vermogensvoordelen voltooid is, maakt hij de vordering tot verbeurdverklaring aanhangig bij de rechtbank of het hof dat het bijzonder onderzoek naar de vermogensvoordelen heeft gelast. Dit gebeurt door een dagvaarding rechtstreeks gericht aan de veroordeelde, en in voorkomend geval aan de burgerlijke partij.
Een termijn van tien dagen, die in voorkomend geval verlengd wordt wegens de afstand, moet tussen de dagvaarding en de verschijning gelaten worden, op straffe van nietigheid van de veroordeling tot verbeurdverklaring die bij verstek tegen de gedaagde mocht worden uitgesproken. Deze nietigheid kan echter niet worden ingeroepen dan op de eerste terechtzitting en vóór alle exceptie of verweer.
§ 7. De aanhangigmaking van de vordering tot verbeurdverklaring zoals bedoeld in § 6, dient op straffe van verval van de vordering tot verbeurdverklaring te geschieden vóór het verstrijken van een termijn van twee jaar vanaf de dag waarop het bijzonder onderzoek naar de vermogensvoordelen door de rechter werd gelast, voor zover de uitspraak over de schuld reeds in kracht van gewijsde is gegaan.
Indien de uitspraak over de schuld na het verstrijken van deze termijn nog niet in kracht van gewijsde is gegaan, wordt de termijn verlengd tot één maand vanaf de dag waarop de uitspraak waarbij het misdrijf voor bewezen werd verklaard in kracht van gewijsde is gegaan.
Indien de appelrechter in de bodemprocedure feiten bewezen verklaart waarvoor de beklaagde in eerste aanleg werd vrijgesproken, kan hij op vordering van het openbaar ministerie de in het eerste lid bedoelde termijn met een termijn van maximum zes maanden verlengen.
Art. 524ter. § 1. Indien de rechter de vordering tot verbeurdverklaring, bedoeld in artikel 524bis , § 6, ontvankelijk en gegrond verklaart, wordt de verbeurdverklaring uitgesproken van het door hem bepaalde wederrechtelijk verkregen vermogensvoordeel.
§ 2. Tegen de beslissing over de vordering tot verbeurdverklaring staan alle in dit Wetboek opgenomen gewone en buitengewone rechtsmiddelen open. "
 Art.  15. In artikel 6, tweede lid van de wet van 29 juni 1964 betreffende de opschorting, het uitstel en de probatie wordt de zin " De bijzondere verbeurdverklaring wordt uitgesproken. " vervangen door de zin " De bijzondere verbeurdverklaring kan op schriftelijke vordering van het openbaar ministerie worden uitgesproken. "
Kondigen deze wet af, bevelen dat zij met 's Lands zegel zal worden bekleed en door het Belgisch Staatsblad zal worden bekendgemaakt.
Gegeven te Brussel, 19 december 2002.
ALBERT
Van Koningswege :
De Minister van Justitie,
M. VERWILGHEN
Met 's Lands zegel gezegeld :
De Minister van Justitie,
M. VERWILGHEN.


text:
Artikel    1 . Deze wet regelt een aangelegenheid bedoeld in artikel 77 van de Grondwet.
 Art.    2 . In artikel 259bis -2, § 5, van het Gerechtelijk Wetboek, ingevoegd bij de wet van 22 december 1998, worden de volgende wijzigingen aangebracht :
1° in het eerste lid worden de woorden " zes maanden " vervangen door de woorden " acht maanden ";
2° het vierde en het vijfde lid worden vervangen als volgt :
" De Minister van Justitie maakt de lijst met de aantredende leden van de Hoge Raad voor de Justitie en hun opvolgers bekend in het Belgisch Staatsblad in de derde maand vóór het verstrijken van het mandaat. De Hoge Raad maakt de samenstelling van het bureau en de commissies bekend in het Belgisch Staatsblad en deze bekendmaking geldt als installatie.
De uittredende leden houden zitting tot het verstrijken van hun mandaat en in ieder geval tot de installatie van de nieuwe leden van het bureau en de commissies overeenkomstig artikel 259bis -4. "
 Art.    3 . Artikel 259bis -3, § 1, van hetzelfde Wetboek, ingevoegd bij de wet van 22 december 1998, wordt vervangen als volgt :
" § 1. De leden nemen in de Hoge Raad zitting voor een periode van vier jaar die ingaat op de dag van de installatie en die eenmaal kan worden hernieuwd. "
 Art.    4 . In artikel 259bis -6, § 2, van hetzelfde Wetboek, ingevoegd bij de wet van 22 december 1998, worden de volgende wijzigingen aangebracht :
1° het eerste en het tweede lid worden vervangen als volgt :
" De Hoge Raad beschikt over eigen personeel dat belast is met de ondersteuning van zijn werkzaamheden en de organisatie van de verkiezingen bedoeld in artikel 259bis -2, § 1. De Hoge Raad stelt de personeelsformatie en de taalkaders vast, met inachtneming van de taalpariteit per niveau. De Hoge Raad bepaalt het statuut van zijn personeel. Hij benoemt en ontslaat zijn personeel.
De Koning keurt bij een in Ministerraad overlegd besluit de personeelsformatie, de taalkaders en het statuut bedoeld in het vorige lid goed. ";
2° het derde en het vierde lid worden opgeheven.
 Art.    5 . Artikel 259bis -12, § 3, van hetzelfde Wetboek, ingevoegd bij de wet van 22 december 1998, wordt aangevuld met het volgende lid :
" Voorzover er overeenkomstig artikel 259bis -18 meegedeelde adviezen en voorstellen betreffende de wetsontwerpen die een weerslag hebben op de werking van de rechterlijke orde beschikbaar zijn, worden zij aan de ontwerpen van de regering gehecht op het ogenblik waarop zij worden ingediend bij de Kamer van volksvertegenwoordigers of bij de Senaat. "
 Art.    6 . Artikel 259bis -18 van hetzelfde Wetboek, ingevoegd bij de wet van 22 december 1998, wordt vervangen als volgt :
" Artikel 259bis -18. - § 1. De adviezen en voorstellen bedoeld in artikel 259bis -12, § 1, en de verslagen bedoeld in de artikelen 259bis -14, § 3, 259bis -15, § 7, en 259bis -16, § 4, worden ter goedkeuring overgezonden aan de algemene vergadering, die ze vervolgens meedeelt aan de Minister van Justitie, aan de Kamer van volksvertegenwoordigers, aan de Senaat, alsook aan de korpschefs van de hoven en van het openbaar ministerie bij deze hoven.
§ 2. Een goedkeuring van de algemene vergadering is niet vereist voor de adviezen met spoedeisend karakter aan de verenigde advies- en onderzoekscommissie gevraagd door de minister van Justitie of door de meerderheid van de leden van de Kamer van volksvertegenwoordigers of van de Senaat. Het spoedeisend karakter wordt bepaald door de verzoekende instantie.
Het spoedeisend karakter moet gemotiveerd worden, met uiteenzetting van de uitzonderlijke omstandigheden.
In dat geval wordt onverwijld door de verenigde advies- en onderzoekscommissie aan de leden van de algemene vergadering mededeling gedaan van het verzoek om spoedadvies, en de tekst van het voorstel of ontwerp waarover het advies wordt gevraagd op basis van artikel 259bis -12, § 1.
De termijnen waarbinnen de adviezen moeten worden afgeleverd, maken het voorwerp uit van een protocolakkoord tussen de minister van Justitie, de Kamer van volksvertegenwoordigers, de Senaat en de Hoge Raad voor de Justitie.
De leden van de algemene vergadering kunnen hun opmerkingen schriftelijk en binnen de vooropgestelde termijn overzenden aan de verenigde advies- en onderzoekscommissie, die hierover overlegt. Een samenvatting van de opmerkingen wordt toegevoegd aan het advies.
Het advies en de samenvatting van de opmerkingen worden overgezonden aan de verzoekende instantie en aan de leden van de algemene vergadering. "
 Art.    7 . In artikel 259bis -21 van hetzelfde Wetboek, ingevoegd bij de wet van 22 december 1998, worden de volgende wijzigingen aangebracht :
1° § 1 wordt vervangen als volgt :
" De magistraten die lid zijn van het bureau hebben op jaarbasis recht op een toelage van 15.000 EUR. De niet-magistraten die lid zijn van het bureau genieten een wedde die gelijk staat met die van kamervoorzitter in het hof van beroep met eenentwintig jaar nuttige anciënniteit.
Artikel 362 is van toepassing op het in het vorige lid vermelde bedrag. ";
2° in § 2, eerste zin, worden de woorden " het lid, voorzitter van de Hoge Raad " vervangen door de woorden " de leden van het bureau die geen magistraat zijn ".
 Art.    8 . Artikel 100 van de wet van 22 december 1998 tot wijziging van sommige bepalingen van deel II van het Gerechtelijk Wetboek met betrekking tot de Hoge Raad voor de Justitie, de benoeming en aanwijzing van magistraten en tot invoering van een evaluatiesysteem, wordt vervangen als volgt :
" Art. 100. - In afwijking van artikel 259bis -3, § 1, van het Gerechtelijk Wetboek, wordt het eerste mandaat van de leden van de Hoge Raad dat verstrijkt op 30 december 2003 verlengd tot 31 augustus 2004. "
 Art.  9. Deze wet treedt in werking de dag waarop zij in het Belgisch Staatsblad wordt bekendgemaakt met uitzondering van artikel 4, dat in werking treedt op de door de Koning te bepalen datum, en uiterlijk op 1 april 2003.
Kondigen deze wet af, bevelen dat zij met 's Lands zegel zal worden bekleed en door het Belgisch Staatsblad zal worden bekendgemaakt.
Gegeven te Brussel, 19 december 2002.
ALBERT
Van Koningswege :
De Minister van Justitie,
M. VERWILGHEN
Met 's Lands zegel gezegeld :
De Minister van Justitie,
M. VERWILGHEN.


text:
Artikel    1 . Deze wet regelt een aangelegenheid als bedoeld in artikel 77 van de Grondwet.
 Art.    2 . Het Avenant, gedaan te Madrid op 22 juni 2000, tot wijziging van de Overeenkomst tussen het Koninkrijk België en het Koninkrijk Spanje tot het vermijden van dubbele belasting en tot het voorkomen van het ontgaan van belasting inzake belastingen naar het inkomen en naar het vermogen, en van het Protocol, ondertekend te Brussel op 14 juni 1995, zal volkomen gevolg hebben.
Kondigen deze wet af, bevelen dat zij met 's Lands zegel zal worden bekleed en door het Belgisch Staatsblad zal worden bekendgemaakt.
Gegeven te Brussel, 24 december 2002.
ALBERT
Van Koningswege :
De Minister van Buitenlandse Zaken,
L. MICHEL
De Minister van Financiën,
D. REYNDERS
De Minister, toegevoegd aan de Minister van Buitenlandse Zaken,
Mevr. A. NEYTS-UYTTEBROECK
Met 's Lands zegel gezegeld :
De Minister van Justitie,
M. VERWILGHEN
 BIJLAGE.
 Art.  N. Avenant tot wijziging van de overeenkomst tussen het Koninkrijk België en het Koninkrijk Spanje tot het vermijden van dubbele belasting en tot het voorkomen van het ontgaan van belasting inzake belastingen naar het inkomen en naar het vermogen, en van het Protocol, ondertekend te Brussel op 14 juni 1995.
(Voor het Avenant, zie %%2000-06-22/42%%).


text:
Artikel    1 . Deze wet regelt een aangelegenheid als bedoeld in artikel 77 van de Grondwet.
 Art.    2 . Het Protocol houdende wijziging van de eenvormige Beneluxwet inzake merken, gedaan te Brussel op 11 december 2001, zal volkomen gevolg hebben.
Kondigen deze wet af, bevelen dat zij met 's Lands zegel zal worden bekleed en door het Belgisch Staatsblad zal worden bekendgemaakt.
Gegeven te Brussel, 24 december 2002.
ALBERT
Van Koningswege :
De Minister van Buitenlandse Zaken,
L. MICHEL
De Minister van Economie,
Ch. PICQUE
Met 's Lands zegel gezegeld :
De Minister van Justitie,
M. VERWILGHEN
 BIJLAGE.
 Art.  N. Protocol houdende wijziging van de eenvormige Beneluxwet op de merken, gedaan te Brussel op 11 december 2001.
(Voor het Protocol zie CN : %%2001-12-11/57%%).


text:
Artikel    1 . Deze wet regelt een aangelegenheid als bedoeld in artikel 77 van de Grondwet.
 Art.  2. In artikel 69, eerste gedachtestreepje, van de wetten op de Raad van State, gecoördineerd op 12 januari 1973, vervangen bij de wet van 4 augustus 1996 en gewijzigd bij de wet van 18 april 2000, worden de woorden " tweeënveertig " en " achtentwintig " respectievelijk vervangen door de woorden " vierenveertig " en " dertig ".
Kondigen deze wet af, bevelen dat zij met 's Lands zegel zal worden bekleed en door het Belgisch Staatsblad zal worden bekendgemaakt.
Gegeven te Brussel, 14 januari 2003.
ALBERT
Van Koningswege :
De Minister van Binnenlandse Zaken,
A. DUQUESNE
Met 's Lands zegel gezegeld :
De Minister van Justitie,
M. VERWILGHEN.


text:
HOOFDSTUK I.  - Algemeen.
 Artikel     1 . Deze wet regelt een aangelegenheid als bedoeld in artikel 78 van de Grondwet.
 HOOFDSTUK II.  - Werkingssfeer.
 Art.    2 . De bepalingen van deze wet zijn van toepassing op de arbeidsverhoudingen geregeld bij de wet van 3 juli 1978 betreffende de arbeidsovereenkomst alsmede op de arbeidsverhoudingen geregeld in de regelgeving met betrekking tot het statuut van het overheidspersoneel en op de kandidaat-werknemers in die sectoren.
 HOOFDSTUK III.  - Algemene beginselen.
 Art.    3 . § 1. De biologische tests, medische onderzoeken of mondelinge informatiegaring met het oog op het verkrijgen van medische informatie over de gezondheidstoestand of stamboominformatie van een werknemer of kandidaat-werknemer mogen niet worden verricht om andere redenen dan die welke verband houden met de huidige geschiktheid van de werknemer voor en de specifieke kenmerken van de openstaande betrekking.
Krachtens dit beginsel en onverminderd de bepalingen van hoofdstuk IV zijn met name verboden het voorspellende genetisch onderzoek en de aidstest.
De Koning kan, bij een besluit vastgesteld na overleg in de Ministerraad, het verbod uitbreiden tot andere biologische tests en medische onderzoeken.
§ 2. Tien dagen vóór het onderzoek moet aan de werknemer of kandidaat-werknemer, bij een vertrouwelijke en aangetekende brief, worden medegedeeld naar welke gegevens wordt gezocht, welk onderzoek wordt uitgevoerd en waarom dat gebeurt.
§ 3. De biologische tests en medische onderzoeken kunnen slechts gevraagd of uitgevoerd worden door de preventieadviseur-arbeidsgeneeskunde die verbonden is aan de afdeling belast met het medische toezicht van de interne dienst voor preventie en bescherming op het werk of aan de afdeling belast met het medisch toezicht van de externe dienst voor preventie en bescherming op het werk waarop de werkgever een beroep doet.
Op straffe van nietigheid moet elke verklaring van ongeschiktheid schriftelijk gemotiveerd worden door de preventieadviseur-arbeidsgeneeskunde en door hem doorgestuurd worden naar een door de betrokkene aangewezen arts. De Koning kan nader bepalen onder welke voorwaarden en op welke wijze de schriftelijke motivering door de arts moet worden opgesteld en doorgestuurd.
De preventieadviseur-arbeidsgeneeskunde deelt de werkgever en de kandidaat zijn beslissing mee door middel van de fiche van medisch onderzoek, voorgeschreven krachtens de wet van 4 augustus 1996 betreffende het welzijn van de werknemers bij de uitvoering van hun werk.
 Art.    4 . Iedere werkgever is verplicht de werknemer of kandidaat-werknemer mee te delen welke kwalen ten gevolge van de aangeboden baan, onderscheidenlijk de uitgeoefende functie, kunnen verergeren.
 HOOFDSTUK IV.  - Uitzonderingen.
 Art.    5 . Met inachtneming van de in artikel 3 bedoelde bepalingen mag de werknemer of kandidaat-werknemer alleen aan een krachtens deze wet verboden medisch onderzoek worden onderworpen in de gevallen bepaald bij een besluit vastgesteld na overleg in de Ministerraad.
De Koning stelt, eveneens bij een besluit vastgesteld na overleg in de Ministerraad, de voorwaarden vast waaronder de krachtens het eerste lid toegestane onderzoeken zullen worden uitgevoerd.
Te dien einde raadpleegt de bevoegde minister het raadgevend comité voor bio-ethiek, ingesteld bij het samenwerkingsakkoord van 15 januari 1993 tussen de Staat, de Vlaamse Gemeenschap, de Franse Gemeenschap, de Duitstalige Gemeenschap en de Gemeenschappelijke Gemeenschapscommissie, goedgekeurd bij de wet van 6 maart 1995.
 Art.    6 . Artikel 7 van de wet van 8 december 1992 tot bescherming van de persoonlijke levenssfeer ten opzichte van de verwerking van persoonsgegevens is van toepassing op de in het kader van medische onderzoeken verzamelde gegevens.
 HOOFDSTUK V.  - Algemene bepalingen.
 Art.    7 . Ieder die zich benadeeld acht, kan bij de bevoegde rechter een rechtsvordering instellen om de bepalingen van deze wet te doen toepassen.
De Koning kan bij een besluit vastgesteld na overleg in de Ministerraad beroepsprocedures inrichten tegen de beslissing die de preventieadviseur-arbeidsgeneeskunde heeft genomen op basis van de resultaten van het medisch onderzoek in het kader van een aanwerving, bedoeld in artikel 3.
 Art.    8 . In alle geschillen waartoe de toepassing van hoofdstuk III van deze wet aanleiding kan geven, kunnen ter verdediging van de rechten van hun leden in rechte optreden :
1° de representatieve organisaties van de werknemers en werkgevers, zoals omschreven in artikel 3 van de wet van 5 december 1968 betreffende de collectieve arbeidsovereenkomsten en de paritaire comités;
2° de representatieve beroepsorganisaties in de zin van de wet van 19 december 1974 tot regeling van de betrekkingen tussen de overheid en de vakbonden van haar personeel;
3° de representatieve organisaties van de zelfstandigen.
Zulks doet geen afbreuk aan het recht van de leden om zelf in rechte op te treden of tussen te komen in het geschil.
 Art.    9 .[ 1  De inbreuken op de bepalingen van deze wet en van de uitvoeringsbesluiten ervan worden opgespoord, vastgesteld en bestraft overeenkomstig het Sociaal Strafwetboek.
 De sociaal inspecteurs beschikken over de in de artikelen 23 tot 39 [ 2  en 43 tot 49] 2  van het Sociaal Strafwetboek bedoelde bevoegdheden wanneer zij, ambtshalve of op verzoek, optreden in het kader van hun opdracht tot informatie, bemiddeling en toezicht inzake de naleving van de bepalingen van deze wet en de uitvoeringsbesluiten ervan.] 1
----------
( 1 )<W  2010-06-06/06 , art. 97, 002; Inwerkingtreding : 01-07-2011>
( 2 )<W  2016-02-29/09 , art. 85, 003; Inwerkingtreding : 01-05-2016>
 Art.    10 . [ 1  opgeheven] 1
----------
( 1 )<W  2010-06-06/06 , art. 109, 52°, 002; Inwerkingtreding : 01-07-2011>  HOOFDSTUK VI.  - Strafbepalingen.
 Art.    11 . [ 1  opgeheven] 1
----------
( 1 )<W  2010-06-06/06 , art. 109, 52°, 002; Inwerkingtreding : 01-07-2011>
 Art.    12 . [ 1  opgeheven] 1
----------
( 1 )<W  2010-06-06/06 , art. 109, 52°, 002; Inwerkingtreding : 01-07-2011>
 Art.    13 . [ 1  opgeheven] 1
----------
( 1 )<W  2010-06-06/06 , art. 109, 52°, 002; Inwerkingtreding : 01-07-2011>
 Art.    14 . [ 1  opgeheven] 1
----------
( 1 )<W  2010-06-06/06 , art. 109, 52°, 002; Inwerkingtreding : 01-07-2011>
 Art.    15 . [ 1  opgeheven] 1
----------
( 1 )<W  2010-06-06/06 , art. 109, 52°, 002; Inwerkingtreding : 01-07-2011>
 Art.  16. Artikel 578 van het Gerechtelijk Wetboek wordt aangevuld met een 10°, luidende :
" 10° van betwistingen op grond van de wet van 28 januari 2003 betreffende de medische onderzoeken die binnen het kader van de arbeidsverhoudingen worden uitgevoerd. "