type: legislation

jurisdiction: Belgium

text:
Artikel    1 . 1. Onverminderd de verplichtingen die voor België voortvloeien uit de bepalingen van de verdragen betreffende de Europese Unie en uit de toepassing van de wetten en voorschriften, hebben de ambtenaren van de BIRD, aangesteld bij het Verbindingsbureau, het recht, binnen de twaalf maanden volgend op het tijdstip waarop zij hun functie in België voor het eerst opnemen, meubelen en een motorvoertuig voor persoonlijk gebruik vrij van rechten bij invoer en van belasting over de toegevoegde waarde in te voeren of aan te kopen.
2. De minister van Financiën van de Belgische regering bepaalt de perken en de voorwaarden voor de toepassing van dit artikel.
3. België is er niet toe gehouden de in § 1 van dit artikel vermelde voordelen aan eigen onderdanen of permanente verblijfshouders toe te kennen.
 Art.    2 .  Elke Partij brengt de andere Partij ervan in kennis dat is voldaan aan de vereiste procedures voor de inwerkingtreding van dit Protocol.
TEN BLIJKE WAARVAN, de gevolmachtigden van de Partijen dit Protocol hebben ondertekend.

Gedaan te Brussel, op 28 februari 2005, in tweevoud, in de Franse en de Nederlandse taal, zijnde de twee teksten gelijkelijk rechtsgeldig.
 BIJLAGE.
 Art.  N. Dit Protocol treedt in werking op 23 oktober 2013.


text:
DEEL 1.  - Gemeenschappelijke regels betreffende de internationale postdienst.
 ENIG HOOFDSTUK.  - Algemene bepalingen.
 Artikel    1 . Definities.
1. Met het oog op de Wereldpostconventie worden de onderstaande termen als volgt omschreven :
1.1 universele postdienst : permanente verstrekking aan de klanten van postdiensten met een basiskwaliteit tegen betaalbare prijzen op elk punt van het grondgebied van een land;
1.2 gesloten brievenmaal : zak of geheel van zakken of andere geëtiketteerde, gelode of bestempelde containers die postzendingen bevat(ten);
1.3 open doorvoer : doorvoer via een intermediair land van zendingen waarvan het aantal of het gewicht de samenstelling van een gesloten brievenmaal voor het land van bestemming niet rechtvaardigt;
1.4 postzending : generieke term die slaat op elke verzending via de post (brievenpostzending, postpakket, postwissel, enz.);
1.5 eindrechten : vergoeding die door het postbestuur van verzending verschuldigd is aan het postbestuur van bestemming ter compensatie van de kosten in verband met de behandeling van de brievenpostzendingen die in het land van bestemming ontvangen zijn;
1.6 doorvoervergoedingen : vergoeding voor de verstrekkingen van een transportonderneming in het doorkruiste land (postbestuur, andere dienst of combinatie van beide) met betrekking tot de doorvoer van brievenmalen over land, over zee en/of door de lucht;
1.7 aandeel van eindrechten voor binnenkomende landpost : vergoeding die door het postbestuur van verzending verschuldigd is aan het postbestuur van bestemming ter compensatie van de kosten voor de behandeling van een postpakket in het land van bestemming;
1.8 aandeel van eindrechten voor landpost in doorvoer : vergoeding voor de verstrekkingen van een transportonderneming in het doorkruiste land (postbestuur, andere dienst of combinatie van beide) met betrekking tot de doorvoer over land en/of door de lucht voor de verzending van een postpakket over zijn grondgebied;
1.9 aandeel van de rechten voor zeepost : vergoeding voor de verstrekkingen van een transportonderneming (postbestuur, andere dienst of combinatie van beide) die meewerkt aan de verzending van een postpakket over zee.
 Art.    2 . Aanwijzing van de entiteit(en) die belast is (zijn).
met het vervullen van de verplichtingen die voortvloeien uit de toetreding tot de Conventie.
1. De lidstaten delen het Internationaal Bureau binnen zes maanden na de beëindiging van het Congres de naam en het adres mee van het overheidsorgaan dat belast is met het toezicht op de postale aangelegenheden. Bovendien delen de lidstaten het Internationaal Bureau binnen zes maanden na de beëindiging van het Congres de naam en het adres mee van de operator of operatoren die officieel aangewezen is of zijn om op zijn of hun grondgebied de postdiensten te exploiteren en de verplichtingen te vervullen die voortvloeien uit de Akten van de Vereniging. Tussen twee Congressen wordt elke wijziging met betrekking tot de overheidsorganen en de officieel aangewezen operatoren zo spoedig mogelijk meegedeeld aan het Internationaal Bureau.
 Art.    3 . Universele postdienst.
1. Om de idee van de enigheid van het postgebied van de Vereniging te versterken, waken de lidstaten ervoor dat alle gebruikers/klanten het recht genieten op een universele postdienst die overeenstemt met een aanbod van postdiensten met een basiskwaliteit, die tegen betaalbare prijzen permanent worden verstrekt op elk punt van hun grondgebied.
2. Daartoe stellen de lidstaten in het kader van hun nationale postwetgeving of via andere gebruikelijke middelen, de reikwijdte van de betrokken postdiensten vast alsook de voorwaarden inzake kwaliteit en betaalbaarheid, rekening houdende met zowel de behoeften van de bevolking als hun nationale omstandigheden.
3. De lidstaten zorgen ervoor dat het aanbod van postdiensten en de kwaliteitsnormen worden nageleefd door de operatoren die belast zijn met het verlenen van de universele postdienst.
4. De lidstaten zorgen ervoor dat de universele postdienst op uitvoerbare wijze wordt verstrekt zodat het voortbestaan ervan wordt gegarandeerd.
 Art.    4 . Vrijheid van doorvoer.
1. Het principe van de vrijheid van doorvoer wordt uiteengezet in artikel 1 van de Stichtingsakte.
Het brengt voor elk postbestuur de verplichting mee om de gesloten brievenmalen en de open verzonden brievenpostzendingen die een ander postbestuur eraan bezorgt, steeds te verzenden langs de snelste wegen en via de veiligste middelen die het voor zijn eigen verzendingen gebruikt. Dit principe geldt ook voor zendingen of brievenmalen die verkeerd verstuurd zijn.
2. De lidstaten die niet deelnemen aan de uitwisseling van brieven die bederfelijke, biologische of radioactieve stoffen bevatten, mogen de doorvoer van zulke open verzonden zendingen over hun grondgebied weigeren. Dit is ook het geval voor brievenpostzendingen, behalve brieven, briefkaarten en blindenschrift. Dit geldt ook voor drukwerken, periodieken, tijdschriften, pakjes en M-zakken waarvan de inhoud niet voldoet aan de wettelijke bepalingen die de voorwaarden regelen inzake publicatie of verspreiding ervan in het doorkruiste land.
3. Voor de over land en zee te verzenden postpakketten is de vrijheid van doorvoer beperkt tot het grondgebied van de landen die aan deze dienst meewerken.
4. De vrijheid van doorvoer van luchtpostpakketten is gewaarborgd binnen het gehele grondgebied van de Vereniging. Nochtans kunnen de lidstaten die niet deelnemen aan de dienst van de postpakketten niet verplicht worden luchtpostpakketten over land/zee te verzenden.
5. Indien een lidstaat de bepalingen inzake de vrijheid van doorvoer niet naleeft, hebben de andere lidstaten het recht om de postdienst met dit land af te schaffen.
 Art.    5 . Eigendomsrecht van de postzendingen. Terugvordering. Adreswijziging of -verbetering. Nazending. Terugzending aan de afzender van onbestelbare zendingen.
1. Zolang een postzending niet aan de rechthebbende werd afgeleverd, blijft die het eigendom van de afzender, behalve indien deze zending in beslag werd genomen krachtens de wetgeving van het land van oorsprong of van bestemming en, in geval van toepassing van artikel 15.2.1.1 of 15.3, volgens de wetgeving van het doorvoorland.
2. De afzender van een postzending kan die uit de dienst laten halen of het adres ervan laten wijzigen of corrigeren. De tarieven en andere voorwaarden worden bepaald in de Reglementen.
3. De lidstaten zenden de postzendingen na in geval van adresverandering van de geadresseerde en zenden onbestelbare zendingen terug naar de afzender. De tarieven en andere voorwaarden worden vermeld in de Reglementen.
 Art.    6 . Tarieven.
1. De tarieven voor de verschillende internationale en bijzondere postdiensten worden door de postbesturen vastgelegd overeenkomstig de principes die vermeld zijn in de Conventie en de Reglementen. Ze moeten in principe gekoppeld zijn aan de kosten voor de levering van die diensten.
2. Het bestuur van oorsprong bepaalt de port voor het vervoer van de brievenpostzendingen en van de postpakketten. De port omvat de afgifte van de zendingen ten huize van de geadresseerde voorzover de besteldienst voor de betrokken zending wordt georganiseerd in het land van bestemming.
3. De toegepaste tarieven, met inbegrip van die welke ter informatie in de Akten zijn vermeld, dienen op zijn minst gelijk te zijn aan die welke worden toegepast voor de zendingen in binnenlandse dienst die dezelfde karakteristieken vertonen (categorie, volume, verwerkingstermijn, enz.).
4. De postbesturen mogen alle indicatieve tarieven die in de Akten vermeld staan, overschrijden.
5. Boven de minimumgrens van de in punt 3 vastgelegde tarieven, mogen de postbesturen verlaagde tarieven toestaan op basis van hun binnenlandse wetgeving voor de in hun land afgegeven brievenpostzendingen en postpakketten. Zij kunnen met name voorkeurtarieven verlenen aan hun klanten met een aanzienlijk postverkeer.
6. Het is verboden om van de cliënteel om het even welke andere posttarieven te vorderen dan die bepaald in de Akten.
7. Behalve de gevallen waarin de Akten voorzien, behoudt elk postbestuur de tarieven die het heeft geïnd.
 Art.    7 . Vrijstelling van posttarieven.
1. Principe.
1.1 De gevallen van portvrijdom, als vrijstelling van de betaling van het port, worden uitdrukkelijk in de Conventie vermeld. Niettemin kunnen de Reglementen bepalingen vaststellen die voorzien in zowel de vrijstelling van de betaling van het port als de vrijstelling van de betaling van de doorvoervergoedingen, de eindrechten en de aandelen van de eindrechten voor binnenkomende brievenpostzendingen en postpakketten met betrekking tot de postdienst die worden verzonden door de postbesturen en de Beperkte Verenigingen. Bovendien worden de brievenpostzendingen en de postpakketten die door het Internationaal Bureau van de Wereldpostvereniging worden verzonden naar de Beperkte Verenigingen en de postbesturen, beschouwd als zendingen met betrekking tot de postdienst en worden ze vrijgesteld van alle posttarieven. Toch mag het bestuur van oorsprong voor die laatste zendingen luchtposttoeslagen heffen.
2. Krijgsgevangenen en burgerlijk geïnterneerden.
2.1 De brievenpostzendingen, de postpakketten en de zendingen van de financiële postdiensten gericht aan of verzonden door krijgsgevangenen, hetzij rechtstreeks hetzij via de kantoren vermeld in de Reglementen van de Conventie en van de Overeenkomst betreffende de uitbetalingsdiensten van de post, zijn vrijgesteld van alle posttarieven,
met uitzondering van de luchtposttoeslagen. De in een neutraal land opgenomen en geïnterneerde oorlogvoerenden worden met gewone krijgsgevangenen gelijkgesteld voor de toepassing van de voornoemde bepalingen.
2.2 De bepalingen van 2.1 gelden eveneens voor de brievenpostzendingen, de postpakketten en de zendingen van de financiële postdiensten die afkomstig zijn uit andere landen en geadresseerd aan of verzonden door de geïnterneerde burgers, bedoeld in de op 12 augustus 1949 te Genève gesloten Conventie betreffende de bescherming van burgers in oorlogstijd, hetzij rechtstreeks, hetzij via de kantoren vermeld in de Reglementen van de Conventie en van de Overeenkomst betreffende de uitbetalingsdiensten van de post.
2.3 De kantoren vermeld in de Reglementen van de Conventie en van de Overeenkomst betreffende de uitbetalingsdiensten van de post genieten eveneens portvrijdom voor de brievenpostzendingen, de postpakketten en de zendingen van de financiële postdiensten betreffende de in 2.1 en 2.2 bedoelde personen, voor zowel het verzenden als het ontvangen, hetzij rechtstreeks, hetzij door bemiddeling.
2.4 Pakketten worden portvrij aangenomen tot een gewicht van 5 kilogram. Het maximumgewicht wordt op 10 kilogram gebracht voor zendingen waarvan de inhoud ondeelbaar is en voor die welke, met het oog op de verdeling onder de gevangenen, aan een kamp of zijn vertrouwenspersonen worden gericht.
2.5 In het kader van de afrekening tussen de postbesturen zijn dienstpakketten en pakketten van krijgsgevangenen of burgerlijk geïnterneerden aan geen enkel aandeel in rechten onderworpen, behalve voor de kosten voor luchtvervoer die op luchtpostpakketten van toepassing zijn.
3. Blindenschrift.
3.1 Blindenschrift is vrijgesteld van elk posttarief, met uitzondering van de luchtposttoeslagen.
 Art.    8 . Postzegels.
1. De benaming " postzegel " is beschermd krachtens deze Conventie en wordt uitsluitend gebruikt voor zegels die voldoen aan de voorwaarden van dit artikel en van de Reglementen.
2. Een postzegel :
2.1 wordt uitsluitend uitgebracht door een uitgevende autoriteit die bevoegd is overeenkomstig de Akten van de Wereldpostvereniging; de uitgifte van postzegels omvat ook het in omloop brengen;
2.2 is een teken van soevereiniteit en vormt :
2.2.1 een bewijs van betaling van de frankering die overeenstemt met de intrinsieke waarde ervan, wanneer die overeenkomstig de Akten van de Vereniging op een postzending wordt aangebracht;
2.2.2 een bron van extra inkomsten voor de postbesturen, als filatelistisch voorwerp;
2.3 moet in omloop zijn op het grondgebied van oorsprong van het uitgevende postbestuur ten behoeve van frankering of filatelie.
3. Als teken van soevereiniteit bevat de postzegel :
3.1 de naam van de lidstaat of van het grondgebied waaronder het uitgevende postbestuur valt, in Romeinse letters;
3.1.1 facultatief, het officiële embleem van de lidstaat waaronder het uitgevende postbestuur valt;
3.1.2 in principe, de nominale waarde ervan in Romeinse letters of in Arabische cijfers;
3.1.3 facultatief, de vermelding " Postes " in Romeinse of andere letters.
4. De staatsemblemen, de officiële controletekens en de emblemen van intergouvernementele organisaties die op de postzegels voorkomen, zijn beschermd in de zin van het Verdrag van Parijs tot bescherming van de intellectuele eigendom.
5. De onderwerpen en motieven van de postzegels moeten :
5.1 voldoen aan de geest van de inleiding van de Stichtingsakte van de Wereldpostvereniging en aan de beslissingen die worden genomen door de organen van de Vereniging;
5.2 in nauw verband staan met de culturele identiteit van het land van het uitgevende postbestuur of bijdragen tot de bevordering van de cultuur of tot de handhaving van de vrede;
5.3 in geval van de herdenking van belangrijke personen of evenementen van buiten het land of het grondgebied van het uitgevende postbestuur in nauw verband staan met dat land of grondgebied;
5.4 niet van politieke aard zijn of beledigend zijn voor een persoon of een land;
5.5 een belangrijke betekenis hebben voor het land waaronder het uitgevende postbestuur afhangt of voor dat postbestuur.
6. Als voorwerp van intellectuele eigendomsrechten mag de postzegel het volgende bevatten :
6.1 de vermelding van het recht van het uitgevende postbestuur om van de betreffende eigendomsrechten gebruik te maken, namelijk :
6.1.1 de auteursrechten door het aanbrengen van het copyrightteken (C), de vermelding van de eigenaar van de auteursrechten en de vermelding van het jaar van uitgifte;
6.1.2 het geregistreerde handelsmerk op het grondgebied van de lidstaat waaronder het uitgevende postbestuur valt door het aanbrengen van het teken van de registratie van het handelsmerk (R) na de naam van het merk;
6.2 de naam van de artiest;
6.3 de naam van de drukker.
7. Frankeerstempels, afdrukken van frankeermachines en afdrukken gemaakt door drukpersen of andere druk- of stempelprocedures conform de Akten van de Wereldpostvereniging, mogen uitsluitend met de toestemming van het postbestuur worden gebruikt.
 Art.    9 . Veiligheid van de post.
1. De lidstaten nemen een actiebeleid aan inzake veiligheid en voeren dit uit op alle niveaus van de postexploitatie, om het vertrouwen van het publiek in de postdiensten te behouden en te vergroten en dit in het belang van alle betrokken ambtenaren. Een dergelijk beleid impliceert de uitwisseling van informatie met betrekking tot de handhaving van de veiligheid en van de veiligheid van het vervoer en van de doorvoer van de brievenmalen tussen de lidstaten.
 Art.    10 . Milieu.
1. De lidstaten moeten op alle niveaus van de postexploitatie een milieubeleid aannemen en uitvoeren en de belangstelling wekken voor milieukwesties in het kader van de postdiensten.
 Art.    11 . Overtredingen.
1. Postzendingen.
1.1 De lidstaten verbinden zich ertoe alle nodige maatregelen te nemen om de onderstaande daden te voorkomen en de daders ervan te vervolgen en te straffen :
1.1.1 de insluiting in de postzendingen van verdovende middelen, psychotrope stoffen of ontplofbare, ontvlambare of andere gevaarlijke stoffen, die niet uitdrukkelijk is toegestaan door de Conventie;
1.1.2 de insluiting in postzendingen van voorwerpen van pedofiele of pornografische aard met afbeelding van kinderen.
2. Frankering in het algemeen en frankeermiddelen in het bijzonder.
2.1 De lidstaten verbinden zich ertoe alle nodige maatregelen te nemen om de overtredingen te voorkomen, te beteugelen en te bestraffen met betrekking tot de frankeermiddelen waarin deze Conventie voorziet, namelijk :
2.1.1 de postzegels die in omloop zijn of uit de omloop zijn genomen;
2.1.2 de frankeerstempels;
2.1.3 de afdrukken van frankeermachines of gemaakt door drukpersen;
2.1.4 de internationale antwoordcoupons.
2.2 Ten behoeve van deze Conventie wordt een overtreding met betrekking tot de frankeermiddelen begrepen als een van de onderstaande daden die de dader begaat met de intentie om zichzelf of een derde onwettig te verrijken. Moeten worden bestraft :
2.2.1 de vervalsing, imitatie of namaak van frankeringsmiddelen, of elke onwettige of strafbare daad die betrekking heeft op de niet-toegestane fabricage ervan;
2.2.2 het gebruiken, verspreiden, commercialiseren, distribueren, vervoeren, presenteren of ten toon stellen van vervalste, geïmiteerde of nagemaakte frankeringsmiddelen;
2.2.3 het gebruiken of verspreiden voor postdoeleinden van frankeringsmiddelen die reeds zijn gebruikt;
2.2.4 pogingen om een van de bovenvermelde inbreuken te plegen.
3. Reciprociteit.
3.1 Wat de sancties betreft, moet geen onderscheid worden gemaakt tussen de daden die bepaald zijn in punt 2, of het nu nationale of buitenlandse frankeringsmiddelen betreft; deze bepaling mag niet worden onderworpen aan enige voorwaarde voor wettelijke of conventionele reciprociteit.
 DEEL 2.  - Regels van toepassing op brievenpost en postpakketten.
 HOOFDSTUK 1.  - Dienstenaanbod.
 Art.    12 . Basisdiensten.
1. De lidstaten zorgen voor de aanvaarding, de verwerking, het vervoer en de bedeling van brievenpostzendingen.
2. De markt van de brievenpost omvat.
2.1 de prioritaire en niet-prioritaire zendingen tot 2 kilogram;
2.2 de prioritaire en niet-prioritaire zendingen tot 2 kilogram;
2.3 blindenschrift tot 7 kilogram;
2.4 De speciale zakken die nieuwsbladen, tijdschriften, boeken en soortgelijk drukwerk bevatten en die gericht zijn aan dezelfde geadresseerde op dezelfde bestemming worden in beide systemen " M-zakken " genoemd, tot 30 kilogram.
3. Brievenpostzendingen worden gerangschikt volgens de snelheid waarmee ze worden behandeld of volgens hun inhoud, conform het Reglement van de brievenpost.
4. Gewichtslimieten die hoger zijn dan aangegeven onder punt 2 kunnen facultatief van toepassing zijn op bepaalde categorieën van brievenpost, volgens de voorwaarden die in het Reglement van de brievenpost zijn gepreciseerd.
5. De lidstaten verzorgen eveneens de aanvaarding, de behandeling, het transport en de bedeling van postpakketten tot 20 kilogram door ofwel de bepalingen van de Conventie te volgen, ofwel in geval van uitgaande pakketten en na bilaterale overeenkomst elk ander middel te gebruiken dat voor hun klant voordeliger is.
6. Gewichtslimieten die hoger zijn dan 20 kilogram kunnen facultatief van toepassing zijn op bepaalde categorieën postpakketten, volgens de voorwaarden die in het Reglement van de brievenpost zijn gepreciseerd.
7. Elk land waarvan het postbestuur zich niet belast met het vervoer van de pakketten mag de bepalingen van de Conventie door de vervoersondernemingen doen uitvoeren. Het mag die dienst meteen ook beperken tot de pakketten afkomstig uit of bestemd voor plaatsen die door deze ondernemingen worden bediend.
8. In afwijking van de bepalingen in artikel 5 zijn de landen die vóór 1 januari 2001 niet aangesloten waren bij de Overeenkomst betreffende de postpakketten, niet verplicht om de dienst van de postpakketten te verstrekken.
 Art.    13 . Bijkomende diensten.
1. De lidstaten verzorgen de hiernavolgende bijkomende diensten :
1.1 aantekendienst voor luchtpostzendingen en uitgaande prioritaire zendingen van brievenpost;
1.2 aantekendienst voor uitgaande niet-prioritaire brievenpost over land of zee waarvoor geen prioritaire dienst of luchtpost bestaat;
1.3 aantekendienst voor alle binnenkomende brievenpost;
2. aantekendienst voor uitgaande niet-prioritaire brievenpost over land of zee waarvoor geen prioritaire dienst of luchtpost bestaat;
3. De lidstaten kunnen de hiernavolgende bijkomende diensten verzorgen in het kader van de relaties tussen besturen die zijn overeengekomen om die diensten te leveren :
3.1 dienst voor zendingen met aangegeven waarde voor brievenpost en colli's;
3.2 dienst voor zendingen met bewijs van afgifte voor brievenpost;
3.3 dienst voor rembourszendingen voor brievenpost en pakketten;
3.4 dienst voor spoedzendingen voor brievenpost en pakketten;
3.5 dienst voor afgifte aan de persoon zelf voor de aangetekende brievenpost, met bewijs van afgifte of met aangegeven waarde;
3.6 dienst voor van heffingen en rechten vrijgestelde zendingen van brievenpost en pakketten;
3.7 dienst voor breekbare en omvangrijke pakketten;
3.8 groepagedienst, " Consignment " genoemd, voor samengevoegde zendingen van eenzelfde afzender die bestemd zijn voor het buitenland.
4. De drie bijkomende diensten die hieronder vermeld worden omvatten tegelijk verplichte en facultatieve aspecten :
4.1 dienst voor handelsbriefwisseling - internationaal antwoord (HBIA), die in essentie facultatief is, maar alle besturen zijn verplicht om de dienst van de terugzending van de HBIA-zendingen te verstrekken;
4.2 dienst voor internationale antwoordcoupons; deze coupons kunnen worden uitgewisseld in alle lidstaten, maar de verkoop ervan is facultatief;
4.3 ontvangstbewijs voor aangetekende brievenpost of met bewijs van afgifte, pakketten en zendingen met aangegeven waarde; alle postbesturen aanvaarden ontvangstbewijzen voor de binnenkomende zendingen; voor de uitgaande zendingen daarentegen is het verstrekken van een dienst voor ontvangstbewijzen facultatief.
5. Die diensten en de heffingen die erop betrekking hebben worden beschreven in de Reglementen.
6. Wanneer de elementen van dienstverlening die hieronder vermeld worden het voorwerp uitmaken van bijzondere heffingen in de binnenlandse dienst, dan zijn de postbesturen gemachtigd om dezelfde heffingen te innen voor internationale zendingen, volgens de voorwaarden die in de Reglementen zijn bepaald :
6.1 bedeling van kleine pakjes van meer dan 500 gram;
6.2 afgifte van een brievenpostzending op het uiterste tijdstip;
6.3 afgifte van zendingen buiten de normale openingsuren van de loketten;
6.4 thuisophaling bij de afzender;
6.5 afhalen van een brievenpostzending buiten de normale openingsuren van de loketten;
6.6 postliggend;
6.7 bewaring van brievenpostzendingen van meer dan 500 gram, en van postpakketten;
6.8 aflevering van pakketten in antwoord op het bericht van aankomst;
6.9 dekking tegen overmacht.
 Art.    14 . Elektronische post, EMS, geïntegreerde logistiek en nieuwe diensten.
1. De postbesturen kunnen onderling overeenkomen om mee te werken aan de hieronder vermelde diensten die in de Reglementen beschreven staan :
1.1 elektronische post, die gebruik maakt van de elektronische transmissie van berichten;
1.2 EMS, een snelpostdienst voor documenten en handelswaar en die zoveel mogelijk de snelste van de postdiensten langs fysieke weg; de postbesturen hebben de mogelijkheid om deze dienst te leveren op basis van het multilaterale EMS-standaardakkoord of van bilaterale akkoorden;
1.3 de dienst voor geïntegreerde logistiek, die beantwoordt aan de noden van de clientèle op vlak van logistiek en de stappen omvat die voorafgaan aan en volgen op de fysieke overdracht van handelswaar en documenten;
1.4 de elektronische poststempel, die op doorslaggevende wijze de waarachtigheid van een elektronisch feit bevestigt, dat een bepaalde vorm heeft, zich op een bepaald ogenblik heeft voorgedaan en waaraan een of meerdere partijen hebben deelgenomen.
2. In onderling overleg mogen de postbesturen een nieuwe dienst oprichten waarin niet uitdrukkelijk door de Akten van de Vereniging is voorzien. De tarieven voor de nieuwe dienst worden door elk betrokken bestuur vastgesteld met inachtneming van de exploitatiekosten.
 Art.    15 . Niet-toegestane zendingen. Verbodsbepalingen.
1. Algemene bepalingen.
1.1 Zendingen die niet voldoen aan de in de Conventie en in het Reglement vereiste voorwaarden zijn niet toegestaan. Zendingen die worden verstuurd met het oog op een frauduleuze daad of het opzettelijk niet betalen van alle verschuldigde sommen, zijn evenmin toegelaten.
1.2 De uitzonderingen op de verbodsbepalingen die in dit artikel vermeld staan worden in de Reglementen voorgeschreven.
1.3 Alle postbesturen hebben de mogelijkheid om de verbodsbepalingen die in dit artikel worden vermeld uit te breiden, die kunnen worden toegepast onmiddellijk nadat zij in de geschikte bundel zijn opgenomen.
2. Verbodsbepalingen die alle categorieën van zendingen betreffen.
2.1 De insluiting van de hierna bedoelde voorwerpen is verboden in alle categorieën van zendingen :
2.1.1 verdovende middelen en psychotrope stoffen;
2.1.2 obscene en immorele voorwerpen;
2.1.3 voorwerpen waarvan de invoer of de verspreiding in het land van bestemming verboden is;
2.1.4 voorwerpen die door hun aard of hun verpakking gevaar kunnen opleveren voor het personeel of het grote publiek en die andere zendingen, de postuitrusting of goederen die aan derden toebehoren kunnen bevuilen of beschadigen;
2.1.5 documenten die het karakter van een actuele en persoonlijke briefwisseling dragen, uitgewisseld tussen andere personen dan de afzender en de geadresseerde of de personen die met hen samenwonen.
3. Ontplofbare, ontvlambare, radioactieve en andere gevaarlijke stoffen.
3.1 De insluiting van ontplofbare, ontvlambare of andere gevaarlijke stoffen alsook radioactieve stoffen is verboden in alle categorieën van zendingen.
3.2 Uitzonderlijk worden de hierna vermelde stoffen en materialen toegelaten :
3.2.1 radioactieve stoffen verzonden in de brievenpostzendingen en de postpakketten bedoeld in artikel 16,1;
3.2.2 de biologische stoffen verzonden in de in artikel 16.2 bedoelde brievenpostzendingen.
4. Levende dieren.
4.1 De insluiting van levende dieren is verboden in alle categorieën van zendingen.
4.2 Uitzonderlijk worden de hierna vermelde dieren toegelaten in de brievenpostzendingen, andere dan zendingen met aangegeven waarde :
4.2.1 bijen, bloedzuigers en zijdewormen;
4.2.2 parasieten en verdelgers van schadelijke insecten, bestemd voor de bestrijding van die insecten en verzonden tussen officieel erkende instellingen;
4.2.3 vliegen van de familie van de drosophilidae (fruitvliegjes), die gebruikt worden voor biomedisch onderzoek onder officieel erkende instellingen.
4.3 Uitzonderlijk worden de hierna vermelde dieren toegelaten in pakketten :
4.3.1 levende dieren waarvan het vervoer via de post door de postreglementering van de betrokken landen wordt toegestaan.
5. Insluiting van briefwisseling in pakketten.
5.1 De insluiting van de hierna bedoelde voorwerpen is verboden in postpakketten :
5.1.1 berichten van actuele en persoonlijke aard;
5.1.2 allerhande briefwisseling die wordt uitgewisseld tussen andere personen dan de afzender en de geadresseerde of de personen die met hen samenwonen.
6. Muntstukken, bankbiljetten en andere waardevolle voorwerpen.
6.1 Het is verboden geldstukken, bankbiljetten, muntbiljetten of om het even welke andere waarden aan toonder, reischeques, al dan niet bewerkt platina, goud of zilver, edelstenen, juwelen en andere waardevolle voorwerpen in te sluiten :
6.1.1 in de brievenpostzendingen zonder aangegeven waarde;
6.1.1.1 indien de binnenlandse wetgeving van het land van herkomst en het land van bestemming het evenwel toestaat, mogen die voorwerpen worden verzonden in een gesloten omslag als aangetekende zending;
6.1.2 in pakketten zonder aangegeven waarde, behalve indien de binnenlandse wetgeving van het land van herkomst en het land van bestemming het toestaat;
6.1.3 in pakketten zonder aangegeven waarde, die verstuurd worden tussen twee landen die de aangifte van waarde toestaan;
6.1.3.1 bovendien kan elk bestuur het insluiten van goudstaven verbieden in zendingen met of zonder aangegeven waarde, afkomstig van of bestemd voor zijn grondgebied of in doorvoer over zijn grondgebied; het kan de werkelijke waarde van die zendingen beperken.
7. Drukwerk en blindenschrift.
7.1 Drukwerk en blindenschrift :
7.1.1 mogen generlei aantekeningen dragen, noch stukken van briefwisseling bevatten;
7.1.2 mogen geen al dan niet afgestempelde postzegels of andere frankeermiddelen, noch enigerlei ander waardepapier bevatten, behalve ingeval de zending een kaart, een enveloppe of een voorgefrankeerde strook bevat met het oog op de terugkeer ervan en waarop het adres is afgedrukt van de afzender of van zijn agent in het land van afgifte of van bestemming van de oorspronkelijke zending.
8. De behandeling van de ten onrechte ontvangen zendingen.
8.1 De behandeling van de ten onrechte ontvangen zendingen wordt geregeld door de Reglementen. De zendingen die de in 2.1.1, 2.1.2 en 3.1 vermelde voorwerpen bevatten, worden nochtans in geen geval naar de bestemming verzonden, noch afgeleverd aan de geadresseerde, noch teruggezonden naar de plaats van herkomst. Wanneer er voorwerpen die bedoeld zijn in punt 2.1.1 en 3.1 in zendingen in doorvoer worden aangetroffen, worden die behandeld conform de nationale wetgeving van het doorvoerland.
 Art.    16 . Toegelaten radioactieve en biologische stoffen.
1. Radioactieve stoffen worden toegelaten in brievenpostzendingen en in postpakketten in het kader van betrekkingen tussen postbesturen die ermee hebben ingestemd die zendingen toe te laten, hetzij in hun wederzijdse betrekkingen, hetzij in één enkele richting, op de volgende voorwaarden :
1.1 de radioactieve stoffen worden ingepakt en voor verzending klaargemaakt overeenkomstig de respectieve bepalingen in de Reglementen;
1.2 wanneer zij in brievenpostzendingen worden verzonden, zijn ze onderworpen aan het tarief van prioritaire zendingen of aan het tarief van brieven en aan de aantekening;
1.3 de radioactieve stoffen in de brievenpostzendingen of in de postpakketten moeten via de snelste weg worden vervoerd, normaal gezien via luchtpost, op voorwaarde dat de overeenkomstige luchtposttoeslagen worden betaald;
1.4 radioactieve stoffen mogen enkel door behoorlijk gemachtigde afzenders worden afgegeven;
2. Biologische stoffen worden op de volgende voorwaarden in brievenpostzendingen toegelaten :
2.1 Bederfelijke biologische stoffen, besmettelijke substanties en koolzuurgas in vaste vorm (koolzuursneeuw), wanneer het wordt gebruikt om besmettelijke substanties te koelen, mogen maar met de post worden verstuurd in het kader van uitwisselingen tussen officieel erkende gekwalificeerde laboratoria. Die gevaarlijke goederen mogen in de post worden aanvaard met het oog op het vervoer ervan per vliegtuig, op voorwaarde dat dit wordt toegestaan door de nationale wetgeving, de van kracht zijnde technische instructies van de Internationale Organisatie voor de burgerluchtvaart (ICAO) en de reglementen van de IATA betreffende gevaarlijke goederen.
2.2 Bederfelijke biologische stoffen en besmettelijke substanties, voor verzending klaargemaakt en verpakt volgens de respectieve bepalingen van de Reglementen, zijn onderworpen aan het tarief van de prioritaire zendingen of aan het tarief van brieven en aan de aantekening. Het is toegestaan de postale behandeling van die zendingen te onderwerpen aan de betaling van een toeslag.
2.3 De toelating van bederfelijke biologische stoffen en besmettelijke substanties is beperkt tot de lidstaten waarvan de postbesturen zich akkoord hebben verklaard om die zendingen te aanvaarden, hetzij in hun wederzijds verkeer, hetzij in één enkele richting.
2.4 Die substanties of stoffen worden via de vlugst mogelijke weg, normaliter per vliegtuig, verzonden onder voorbehoud van de betaling van de overeenkomstige luchtposttoeslagen, en genieten voorrang bij de aflevering.
 Art.    17 . Bezwaren.
1. Elk postbestuur is verplicht om de bezwaren betreffende elke zending die in zijn dienst of in de dienst van een ander bestuur werd afgegeven te aanvaarden, mits die bezwaren worden ingediend binnen zes maanden na de dag volgend op de afgifte van een zending. De periode van zes maanden heeft betrekking op de relatie tussen de indiener van het bezwaar en het postbestuur en slaat niet op het doorsturen van bezwaren tussen postbesturen.
1.1 Niettemin is het aanvaarden van bezwaren over het niet ontvangen van een gewone brievenpostzending niet verplicht. Zo hebben postbesturen die bezwaren aanvaarden over het niet ontvangen van een gewone brievenpostzending de mogelijkheid om hun onderzoek te beperken tot de dienst van de onbestelbare poststukken.
2. Bezwaren zijn toegelaten onder de voorwaarden die in de Reglementen zijn bepaald.
3. De behandeling van de bezwaren is kosteloos. Nochtans komen de bijkomende kosten die gemaakt worden door een aanvraag tot doorsturen door de EMS-dienst in principe ten laste van de verzoeker.
 Art.    18 . Douanecontrole. Douane- en andere rechten.
1. Het postbestuur van het land van herkomst en dat van het land van bestemming zijn gemachtigd om, krachtens hun wetgevingen, de zendingen aan de douanecontrole te onderwerpen.
2. De aan douanecontrole onderworpen zendingen kunnen door de post worden bezwaard met een heffing voor voorlegging aan de douane waarvan het richtbedrag door de Reglementen wordt vastgesteld. Die heffing wordt slechts geïnd bij de voorlegging aan de douane en de inklaring van de zendingen die werden bezwaard met de douanerechten of elk ander soortgelijk recht.
3. Postbesturen die de toestemming hebben gekregen om namens hun klanten zendingen in te klaren, mogen van de klanten een heffing vorderen die gebaseerd is op de werkelijke kosten van de verrichting.
4. De postbesturen zijn gemachtigd om, naar gelang van het geval, bij de afzenders of de geadresseerden van de zendingen de douane- of andere eventuele rechten te innen.
 Art.    19 . Uitwisseling van gesloten brievenmalen met militaire eenheden.
1. Gesloten brievenmalen kunnen worden uitgewisseld via de land-, zeevaart- of luchtvaartdiensten van andere landen :
1.1 tussen de postkantoren van één der lidstaten en de bevelhebbers van de aan de Verenigde Naties beschikbaar gestelde militaire eenheden;
1.2 tussen de bevelhebbers van die militaire eenheden;
1.3 tussen de postkantoren van één der lidstaten en de bevelhebbers van zeemacht-, luchtmacht- of landmachtdivisies, oorlogsschepen of militaire vliegtuigen van hetzelfde land die in het buitenland gestationeerd zijn;
1.4 tussen de bevelhebbers van zeemacht-, luchtmacht- of landmachtdivisies, oorlogsschepen of militaire vliegtuigen van hetzelfde land.
2. Brievenpostzendingen ingesloten in de brievenmalen waarvan sprake in punt 1 mogen uitsluitend geadresseerd zijn aan, of afkomstig zijn van de leden van de militaire eenheden of van de generale staven en van de bemanningsleden van de schepen of vliegtuigen van bestemming of die de brievenmalen verzenden. De daarvoor geldende tarieven en verzendingsvoorwaarden worden vastgesteld volgens de binnenlandse reglementering van het postbestuur van het land dat de militaire eenheid ter beschikking heeft gesteld, of waartoe de schepen of vliegtuigen behoren.
3. Tenzij daaromtrent anders werd overeengekomen, is het postbestuur van het land dat de militaire eenheid ter beschikking heeft gesteld, of waartoe de oorlogsschepen of militaire vliegtuigen behoren, aan de betrokken besturen de doorvoervergoedingen, de eindrechten en de kosten voor het luchtvervoer verschuldigd.
 Art.    20 . Normen en doelstellingen inzake kwaliteit van de dienstverlening.
1. De besturen moeten hun normen en doelstellingen vaststellen en publiceren met betrekking tot bedeling van brievenpostzendingen en binnenkomende pakketten.
2. Die normen en doelstellingen, verhoogd met de normale inklaringstijd, mag niet minder gunstig uitvallen dan die welke geldt voor vergelijkbare zendingen in hun binnenlandse dienst.
3. De besturen van herkomst moeten tevens hun normen integraal vaststellen en publiceren voor de prioritaire zendingen en brieven via luchtpost alsook voor pakketten en commerciële pakjes over land of zee.
4. De postbesturen evalueren de toepassing van de kwaliteitsnormen voor de dienstverlening.
 HOOFDSTUK 2.  - Aansprakelijkheid.
 Art.    21 . Aansprakelijkheid van de postbesturen. Schadeloosstellingen.
1. Algemeen.
1.1 Behalve in de gevallen van artikel 22, zijn de postbesturen aansprakelijk voor :
1.1.1 het verlies, de diefstal of de beschadiging van aangetekende zendingen, gewone pakketten en zendingen met aangegeven waarde;
1.1.2 het verlies van zendingen met bewijs van afgifte;
1.1.3 het terugzenden van een pakket waarvan de reden voor niet-bedeling niet wordt gegeven.
1.2 De postbesturen kunnen aansprakelijk worden gesteld wanneer het gaat om andere zendingen dan die waarvan sprake onder 1.1.1 en 1.1.2.
1.3 In alle andere gevallen die niet bepaald zijn in deze Overeenkomst kunnen de postbesturen niet aansprakelijk worden gesteld.
1.4 Wanneer het verlies of de algehele beschadiging van een aangetekende zending, van een gewoon pakket of van een zending met aangegeven waarde te wijten is aan een geval van overmacht waarvoor geen schadeloosstelling dient te worden uitgekeerd, heeft de afzender recht op de terugbetaling van de betaalde heffingen, met uitzondering van de heffing voor verzekering.
1.5 De te betalen schadeloosstellingen mogen niet hoger zijn dan de bedragen die in het Reglement van de brievenpost en in het Reglement betreffende de postpakketten zijn aangegeven.
1.6 In geval van aansprakelijkheid, worden de onrechtstreekse schade of gederfde winst niet in aanmerking genomen in het bedrag van de uit te keren schadevergoeding.
1.7 Alle bepalingen omtrent de aansprakelijkheid van postbesturen zijn strikt, bindend en exhaustief. De postbesturen kunnen in geen enkel geval aansprakelijk worden gesteld - zelfs in geval van grove fout (grove vergissing) - buiten de grenzen die in de Conventie en de Reglementen zijn vastgesteld.
2. Aangetekende zendingen.
2.1 Bij verlies, algehele diefstal of algehele beschadiging van een aangetekende zending, heeft de afzender recht op een schadeloosstelling vastgesteld in het Reglement van de brievenpost. Indien de afzender een lager bedrag vraagt dan het bedrag dat in het Reglement van de brievenpost is vastgesteld, mogen de besturen dat lagere bedrag betalen en op die basis worden terugbetaald door de overige, eventueel betrokken besturen.
2.2 Bij gedeeltelijke diefstal of gedeeltelijke beschadiging van een aangetekende zending, heeft de afzender recht op een schadeloosstelling die in principe gelijk is aan het werkelijke bedrag van de gestolen of beschadigde zending.
3. Zendingen met bewijs van afgifte.
3.1 Bij verlies, algehele diefstal of algehele beschadiging van een zending met bewijs van afgifte, heeft de afzender alleen recht op de terugbetaling van de betaalde heffingen.
4. Gewone pakketten.
4.1 Bij verlies, algehele diefstal of algehele beschadiging van een gewoon pakket, heeft de afzender recht op een schadeloosstelling vastgesteld door het Reglement betreffende de postpakketten. Indien de afzender een lager bedrag vraagt dan het bedrag dat in het Reglement betreffende de postpakketten is vastgesteld, mogen de postbesturen dat lagere bedrag betalen en op die basis worden terugbetaald door de overige, eventueel betrokken postbesturen.
4.2 Bij gedeeltelijke diefstal of gedeeltelijke beschadiging van een gewoon pakket, heeft de afzender recht op een schadeloosstelling, die in principe gelijk is aan het werkelijke bedrag van de gestolen of beschadigde zending.
4.3 De postbesturen kunnen overeenkomen om in hun onderling verkeer het bedrag per pakket vastgesteld in het Reglement betreffende de postpakketten toe te passen, ongeacht het gewicht van het pakket.
5. Zendingen met aangegeven waarde.
5.1 Bij verlies, algehele diefstal of algehele beschadiging van een zending met aangegeven waarde, heeft de afzender recht op een schadeloosstelling die, in principe, overeenkomt met het bedrag, in STR, van de aangegeven waarde.
5.2 Bij gedeeltelijke diefstal of gedeeltelijke beschadiging van een zending met aangegeven waarde, heeft de afzender recht op een schadeloosstelling die in principe gelijk is aan het werkelijke bedrag van de gestolen of beschadigde zending. Die schadeloosstelling mag echter in geen geval het bedrag van de aangegeven waarde, in STR, overschrijden.
6. In de onder 4 en 5 bedoelde gevallen, wordt de schadeloosstelling berekend volgens de in STR omgerekende marktprijs van de voorwerpen of goederen van gelijke aard op de plaats en het tijdstip waarop de zending voor vervoer werd aangenomen. Is er geen marktprijs, dan wordt de vergoeding berekend volgens de op dezelfde grondslagen geschatte gewone waarde van de voorwerpen of goederen.
7. Wanneer een schadeloosstelling verschuldigd is voor het verlies, de algehele diefstal of de algehele beschadiging van een aangetekende zending, van een gewoon pakket of van een zending met aangegeven waarde, heeft de afzender, of in voorkomend geval de geadresseerde, bovendien recht op de terugbetaling van de betaalde heffingen en rechten, met uitzondering van het aantekenrecht of de heffing voor verzekering. Dit geldt tevens voor de aangetekende zendingen, de gewone pakketten of de zendingen met aangegeven waarde die wegens de slechte toestand waarin ze verkeren door de geadresseerde worden geweigerd, indien die toestand te wijten is aan de postdienst en deze hiervoor aansprakelijk wordt gesteld.
8. In afwijking van de bepalingen onder 2, 4 en 5, heeft de geadresseerde het recht op de schadeloosstelling nadat hij een gestolen of beschadigde aangetekende zending, gewoon pakket of zending met aangegeven waarde in ontvangst heeft genomen.
9. Het postbestuur van herkomst heeft het recht om aan afzenders in zijn land de in zijn interne wetgeving voorgeschreven schadeloosstellingen te betalen voor aangetekende zendingen en pakketten zonder aangegeven waarde, op voorwaarde dat die niet lager zijn dan in 2.1 en 4.1 werd bepaald. Hetzelfde geldt voor het postbestuur van bestemming indien de schadeloosstelling aan de geadresseerde wordt betaald. De bedragen die in 2.1 en 4.1 zijn bepaald, blijven echter van toepassing :
9.1 in geval van verhaal op het aansprakelijke bestuur;
9.2 wanneer de afzender afstand doet van zijn rechten ten voordele van de geadresseerde of vice versa.
10. Geen enkel voorbehoud betreffende de betaling van een schadevergoeding aan de postbesturen, behalve in geval van een bilateraal akkoord, kan op dit artikel worden toegepast.
 Art.    22 . Niet-aansprakelijkheid van de postbesturen.
1. De postbesturen zijn niet meer aansprakelijk voor de aangetekende zendingen, de zendingen met bewijs van afgifte en de pakketten en zendingen met aangegeven waarde die ze hebben besteld volgens de voorschriften van hun reglementering inzake dergelijke zendingen. De aansprakelijkheid blijft evenwel behouden :
1.1 indien diefstal of beschadiging wordt vastgesteld, hetzij vóór, hetzij tijdens de aflevering van de zending;
1.2 indien de geadresseerde, of bij terugzending eventueel de afzender, zijn voorbehoud te kennen geeft wanneer hij een gestolen of beschadigde zending in ontvangst neemt, indien de binnenlandse reglementering dit toestaat;
1.3 indien, voorzover toegestaan door de binnenlandse reglementering, de aangetekende zending werd afgeleverd in een brievenbus en de geadresseerde verklaart die niet te hebben ontvangen;
1.4 indien de geadresseerde, of in geval van terugzending, de afzender van een zending met aangegeven waarde, bij het bestuur dat hem de zending heeft bezorgd onverwijld aangeeft dat hij een beschadiging heeft vastgesteld, ook al had hij op regelmatige wijze voor ontvangst afgetekend; hij dient het bewijs voor te leggen dat de diefstal of de beschadiging niet na de levering gebeurde; de term " onverwijld " moet overeenkomstig de nationale wetgeving worden geïnterpreteerd.
2. De postbesturen zijn niet aansprakelijk :
2.1 in geval van overmacht, onder voorbehoud van artikel 12.4;
2.2 wanneer ze, zonder dat het bewijs van hun aansprakelijkheid op een andere manier werd geleverd, van de zendingen geen rekenschap kunnen geven wegens vernietiging van de dienststukken ten gevolge van overmacht;
2.3 wanneer de beschadiging werd veroorzaakt door de fout of de nalatigheid van de afzender of voortspruit uit de aard van de inhoud;
2.4 wanneer het zendingen betreft die onder de verbodsbepalingen in artikel 15 vallen;
2.5 in geval van inbeslagneming krachtens de wetgeving van het land van bestemming, zoals gemeld door het bestuur van dat land;
2.6 wanneer het gaat om zendingen met aangegeven waarde met een bedrieglijke waardeaangifte die hoger is dan de werkelijke waarde van de inhoud;
2.7 wanneer de afzender binnen de termijn van zes maanden, te rekenen vanaf de dag volgend op de dag van afgifte, geen bezwaar heeft ingediend;
2.8 voor pakketten van krijgsgevangenen en burgerlijk geïnterneerden;
2.9 wanneer men vermoedt dat de afzender met frauduleuze bedoelingen heeft gehandeld met de bedoeling om schadevergoeding te ontvangen.
3. De postbesturen aanvaarden geen aansprakelijkheid voor de douaneaangiften, ongeacht de vorm waarin ze werden verricht, noch voor de beslissingen die door de douanediensten werden genomen bij het onderzoek van de aan de douanecontrole onderworpen zendingen.
 Art.    23 . Aansprakelijkheid van de afzender.
1. De afzender van een brievenpostzending is aansprakelijk voor de lichamelijke schade die door postbodes wordt ondergaan en elke beschadiging aan andere postzendingen die te wijten is aan het verzenden van ongeoorloofde voorwerpen of door het niet naleven van de aannemingsvoorwaarden.
2. In geval van schade die berokkend wordt aan andere postzendingen, is de afzender voor elke beschadigde zending aansprakelijk binnen dezelfde limieten als de postbesturen.
3. De afzender blijft aansprakelijk, zelfs indien het afgiftekantoor een dergelijke zending aanvaardt.
4. Wanneer echter de aannemingsvoorwaarden door de afzender zijn nageleefd, is deze niet aansprakelijk indien er sprake is van een fout of nalatigheid vanwege de postbesturen of de vervoerders in de behandeling van zendingen na hun aanvaarding.
 Art.    24 . Betaling van de schadeloosstelling.
1. Onder voorbehoud van verhaal op het aansprakelijke bestuur, is, naar gelang van het geval, het bestuur van herkomst of het bestuur van bestemming verplicht de schadeloosstelling te betalen en de heffingen en de rechten terug te betalen.
2. De afzender mag ten voordele van de geadresseerde afzien van zijn rechten op schadeloosstelling. Anderzijds mag de geadresseerde van zijn recht op schadeloosstelling afzien ten voordele van de afzender. De afzender of de geadresseerde mag een derde persoon machtigen om de schadeloosstelling te ontvangen, voorzover de interne wetgeving dit toestaat.
 Art.    25 . Eventuele terugvordering van de schadeloosstelling van de afzender of van de geadresseerde.
1. Wordt, nadat de schadeloosstelling is betaald, een tevoren als verloren beschouwde aangetekende zending, een pakket of een zending met aangegeven waarde, of een gedeelte van de inhoud teruggevonden, wordt de afzender, of naar gelang van het geval, de geadresseerde, ervan op de hoogte gebracht dat de zending gedurende een periode van drie maanden te zijner beschikking wordt gehouden tegen terugbetaling van het bedrag van de uitbetaalde schadeloosstelling. Tevens wordt hem gevraagd aan wie de zending dient te worden afgegeven. In geval van weigering of wanneer er niet binnen de gestelde termijn wordt geantwoord, worden dezelfde stappen gezet bij de geadresseerde of, naar gelang van het geval, bij de afzender, door hem dezelfde antwoordtermijn toe te kennen.
2. Ziet de afzender of de geadresseerde van de zending af of antwoorden zij niet binnen de termijn die onder punt 1 is bepaald, dan wordt ze eigendom van het bestuur, of eventueel van de besturen die de schade hebben gedragen.
3. Wordt een zending met aangegeven waarde later teruggevonden en blijkt de waarde van haar inhoud lager te zijn dan het bedrag van de uitbetaalde schadeloosstelling, dan dient de afzender of de geadresseerde tegen afgifte van de zending het bedrag van die schadeloosstelling terug te betalen, onverminderd de gevolgen die voortvloeien uit de bedrieglijke waardeaangifte.
 Art.    26 . Reciprociteit in verband met voorbehoud betreffende de aansprakelijkheid.
1. In afwijking van de bepalingen in artikel 22 tot 25, heeft een lidstaat die zich het recht voorbehoudt om de schadevergoeding niet te betalen in het kader van de aansprakelijkheid niet het recht op een dergelijke schadevergoeding vanwege een andere lidstaat die zijn aansprakelijkheid aanvaardt conform de bepalingen van de bovenvermelde artikels.
 HOOFDSTUK 3.  - Bepalingen eigen aan de brievenpost.
 Art.    27 . Afgifte van brievenpostzendingen in het buitenland.
1. Geen enkele lidstaat is verplicht brievenpostzendingen te verzenden of aan de geadresseerden te bezorgen, die de op zijn grondgebied gedomicilieerde afzenders in het buitenland afgeven of laten afgeven met de bedoeling de voordeligere tarieven te genieten die er worden toegepast.
2. De bepalingen onder 1 worden zonder onderscheid toegepast, hetzij op brievenpostzendingen die in het land van verblijf van de afzender worden voorbereid om vervolgens over de grens te worden vervoerd, hetzij op de brievenpostzendingen die door een vreemd land worden klaargemaakt.
3. Het bestuur van bestemming heeft het recht om van de afzender, en desnoods van het bestuur van afgifte de betaling te eisen van de binnenlandse tarieven. Indien noch de afzender, noch het bestuur van afgifte die tarieven willen betalen binnen een door het bestuur van bestemming gestelde termijn, mag dat bestuur de zendingen ofwel terugsturen naar het bestuur van afgifte met het recht op terugbetaling van de kosten voor terugzending, ofwel ze overeenkomstig zijn eigen wetgeving behandelen.
4. Geen enkele lidstaat is verplicht de brievenpostzendingen die de afzenders massaal in een ander land dan dat waar ze verblijven hebben afgegeven of laten afgeven, te verzenden of aan de geadresseerden te bezorgen indien het bedrag van de te innen eindrechten lager blijkt te zijn dan het bedrag dat zou zijn geïnd indien de zendingen waren afgegeven in het land waar de afzenders verblijven. De besturen van bestemming hebben het recht om van het bestuur van afgifte een vergoeding te eisen die in verhouding staat tot de gedragen kosten. Die vergoeding mag evenwel niet hoger zijn dan het hoogste bedrag van de twee volgende formules : hetzij 80 % van het binnenlandse tarief dat op soortgelijke zendingen wordt toegepast, hetzij 0,14 STR per zending plus 1 STR per kilogram. Indien het bestuur van afgifte weigert om het aangerekende bedrag binnen een door het bestuur van bestemming gestelde termijn te betalen, mag dit laatste ofwel de zendingen terugsturen naar het bestuur van afgifte met het recht op terugbetaling van de kosten voor terugzending, hetzij ze overeenkomstig zijn eigen wetgeving behandelen.
 DEEL 3.  - Vergoeding.
 HOOFDSTUK 1.  - Bepalingen eigen aan de brievenpost.
 Art.    28 . Eindrechten. Algemene bepalingen.
1. Onder voorbehoud van de vrijstellingen die in de Reglementen zijn voorgeschreven heeft elk bestuur dat van een ander bestuur brievenpostzendingen ontvangt, het recht om van het bestuur van verzending een vergoeding te vragen voor de kosten die voor de ontvangen internationale post zijn gemaakt.
2. Voor de toepassing van de bepalingen betreffende de vergoeding van de eindrechten, worden de postbesturen als " industrieland " of " ontwikkelingsland " gerangschikt onder landen en grondgebieden van het doelsysteem of landen en grondgebieden die het recht hebben om deel uit te maken van het overgangssysteem, overeenkomstig de lijst die daartoe door het Congres is opgesteld in resolutie C12/2004. In de bepalingen over de eindrechten, worden de landen en grondgebieden " landen " genoemd.
3. De bepalingen van deze Conventie betreffende de betaling van de eindrechten zijn overgangsmaatregelen die leiden naar de aanneming van een betaalsysteem dat rekening houdt met de elementen die eigen zijn aan elk land.
4. Toegang tot de binnenlandse dienst.
4.1 Elk bestuur stelt de overige besturen alle tarieven, termijnen en voorwaarden beschikbaar die het in zijn binnenlandse dienst aan zijn nationale klanten aanbiedt, onder identieke voorwaarden.
4.2 Een bestuur van verzending mag onder vergelijkbare voorwaarden aan het bestuur van bestemming van het doelsysteem vragen om dezelfde voorwaarden te genieten als die welke deze laatste heeft vastgelegd met zijn nationale klanten voor gelijkwaardige zendingen.
4.3 De besturen van het overgangssysteem moeten aangeven of zij de toegang tot de in punt 4.1 vermelde voorwaarden toestaan.
4.3.1 Wanneer een bestuur van een overgangsstelsel verklaart dat het de toegang toestaat tot de in zijn binnenlandse dienst aangeboden voorwaarden, geldt die toestemming zonder enig onderscheid voor alle besturen van de Vereniging.
4.4 Het bestuur van bestemming moet beslissen of het bestuur van herkomst voldoet aan de voorwaarden voor de toegang tot zijn binnenlandse dienst.
5. De tarieven van de eindrechten voor de massapost mogen niet hoger zijn dan de gunstigste tarieven die door het bestuur van bestemming worden toegepast op grond van bilaterale of multilaterale overeenkomsten betreffende de eindrechten. Het bestuur van bestemming moet oordelen of het bestuur van herkomst al of niet aan de toegangsvoorwaarden voldoet.
6. De vergoeding van eindrechten wordt gebaseerd op het leveren van een kwaliteitsvolle dienstverlening in het land van bestemming. De Raad voor Postexploitatie is bijgevolg gemachtigd om premies toe te kennen aan de vergoeding die bepaald wordt in artikel 29 en 30 om de deelname aan het controlestelsel aan te moedigen en om de besturen te belonen die hun kwaliteitsdoelstelling bereiken. De Raad voor Postexploitatie kan ook boetes opleggen in geval van ontoereikende kwaliteit, maar de vergoeding kan lager zijn dan de minimumvergoeding die bepaald wordt in artikel 29 en 30.
7. Elk bestuur mag geheel of gedeeltelijk afzien van de vergoeding waarvan sprake in punt 1.
8. De betrokken besturen mogen via een bilaterale of multilaterale overeenkomst andere vergoedingssystemen toepassen voor de vereffening van de rekeningen in verband met eindrechten.
 Art.    29 . Eindrechten. Bepalingen van toepassing op de uitwisselingen tussen landen van het doelsysteem.
1. De vergoeding voor brievenpostzendingen, met inbegrip van massapost, met uitzondering van M-zakken, wordt vastgesteld op grond van de toepassing van de tarieven per zending en per kilogram die de kosten van de behandeling in het land van bestemming weerspiegelen; die kosten moeten in verhouding staan tot de binnenlandse tarieven. De tarieven worden berekend volgens de voorwaarden die in het Reglement van de brievenpost zijn verduidelijkt.
2. De tarieven per zending en per kilogram worden berekend op basis van een percentage van de heffing op een prioritaire brief van 20 gram van de binnenlandse dienst, als volgt :
2.1 voor 2006 : 62 %;
2.2 voor 2007 : 64 %;
2.3 voor 2008 : 66 %;
2.4 voor 2009 : 68 %.
3. Heffingen mogen niet overschrijden :
3.1 voor het jaar 2006 : 0,226 STR per zending en 1,768 STR per kilogram;
3.2 voor het jaar 2007 : 0,231 STR per zending en 1,812 STR per kilogram;
3.3 voor het jaar 2008 : 0,237 STR per zending en 1,858 STR per kilogram;
3.4 voor het jaar 2009 : 0,243 STR per zending en 1,904 STR per kilogram;
4. Voor de periode van 2006 tot 2009 mogen de toe te passen tarieven niet lager zijn dan 0,147 STR per zending en 1,491 STR per kilogram. Op voorwaarde dat de tariefverhoging niet meer dan 100 % bedraagt van de heffing op een prioritaire brief van 20 gram in de binnenlandse dienst van het betrokken land, bedragen de minimumtarieven :
4.1 voor het jaar 2006 : 0,151 STR per zending en 1,536 STR per kilogram;
4.2 voor het jaar 2007 : 0,154 STR per zending en 1,566 STR per kilogram;
4.3 voor het jaar 2008 : 0,158 STR per zending en 1,598 STR per kilogram;
4.4 voor het jaar 2009 : 0,161 STR per zending en 1,630 STR per kilogram;
5. Voor M-zakken bedraagt het toe te passen tarief 0,793 STR per kilogram.
5.1 M-zakken van minder dan 5 kilogram worden geacht 5 kilogram te wegen voor de vergoeding van de eindrechten.
6. Er is voorzien in een bijkomende vergoeding van 0,5 DTS per zending voor de aangetekende zendingen en in een bijkomende vergoeding van 1 DTS per zending voor de zendingen met aangegeven waarde.
7. De bepalingen die zijn vastgesteld tussen landen van het doelsysteem zijn van toepassing op elk land van het overgangssysteem dat het doelsysteem wil vervoegen. De Raad voor Postexploitatie kan overgangsmaatregelen vastleggen in het Reglement van de brievenpost.
8. Geen enkel voorbehoud, behalve in geval van een bilateraal akkoord, kan op dit artikel worden toegepast.
 Art.    30 . Eindrechten. Bepalingen van toepassing op de poststromen naar, vanuit en tussen landen van het overgangssysteem.
1. Vergoeding.
1.1 De vergoeding voor de brievenpostzendingen, met uitsluiting van de M-zakken, bedraagt 0,147 STR per zending en 1,491 STR per kilogram.
1.1.1 Voor de stromen van minder dan 100 ton per jaar worden de twee samenstellende delen omgezet tegen een totaal tarief van 3,727 STR per kilogram op basis van een mondiaal gemiddeld aantal van 15,21 zendingen per kilogram.
1.1.2 Voor de stromen van meer dan 100 ton per jaar wordt het totale tarief van 3,727 STR per kilogram toegepast wanneer noch het bestuur van bestemming noch het bestuur van herkomst een herziening van het tarief vragen op basis van het reële aantal zendingen per kilogram van de betreffende stroom. Bovendien wordt dat tarief toegepast wanneer het reële aantal zendingen per kilogram tussen de 13 en de 17 bedraagt.
1.1.3 Wanneer een van de besturen de toepassing vraagt van het reële aantal zendingen per kilogram, wordt de berekening van de vergoeding van de betreffende stroom uitgevoerd volgens het herzieningsmechanisme dat bepaald is in het Reglement van de brievenpost.
1.1.4 Een neerwaartse herziening van het totale tarief dat bepaald is onder punt 1.1.2 kan niet worden ingeroepen door een land van het doelsysteem tegen een land van het overgangssysteem, tenzij dit laatste land een herziening in omgekeerde zin vraagt.
1.2 Voor M-zakken bedraagt het toe te passen tarief 0,793 STR per kilogram.
1.2.1 M-zakken van minder dan 5 kilogram worden geacht 5 kilogram te wegen voor de vergoeding van de eindrechten.
1.3 Er is voorzien in een bijkomende vergoeding van 0,5 DTS per zending voor de aangetekende zendingen en in een bijkomende vergoeding van 1 DTS per zending voor de zendingen met aangegeven waarde.
2. Mechanisme voor de harmonisatie van de systemen.
2.1 Wanneer een bestuur van het doelsysteem dat een poststroom van meer dan 50 ton per jaar ontvangt, vaststelt dat het jaarlijkse gewicht van die stroom de drempel overschrijdt die berekend wordt volgens de voorwaarden die in het Reglement van de brievenpost verduidelijkt zijn, mag die op de post die de drempel overschrijdt het vergoedingssysteem van artikel 29 toepassen, op voorwaarde dat dat bestuur het mechanisme voor herziening niet heeft toegepast.
2.2 Wanneer een bestuur van het overgangssysteem dat een poststroom van meer dan 50 ton per jaar ontvangt van een ander land van het overgangssysteem, vaststelt dat het jaarlijkse gewicht van die stroom de drempel overschrijdt die berekend wordt volgens de voorwaarden die in het Reglement van de brievenpost verduidelijkt zijn, mag die op de post die de drempel overschrijdt de bijkomende vergoeding van artikel 31 toepassen, op voorwaarde dat dat bestuur het mechanisme voor herziening niet heeft toegepast.
3. Massapost.
3.1 De vergoeding voor massapost bestemd voor landen van het doelsysteem wordt vastgesteld volgens de toepassing van de tarieven per zending en per kilogram zoals bepaald in artikel 29.
3.2 Besturen van het overgangssysteem mogen voor de ontvangen massapost een vergoeding vragen van 0,147 STR per zending en 1,491 DTS per kilogram.
4. Geen enkel voorbehoud, behalve in geval van een bilateraal akkoord, kan op dit artikel worden toegepast.
 Art.    31 . Fonds voor het verbeteren van de dienstverlening.
1. Behalve voor de M-zakken en de massapost, worden de eindrechten die door alle landen en grondgebieden verschuldigd zijn aan landen die door het Economisch en Sociaal Comité zijn gerangschikt in de categorie van de minst gevorderde landen, onderworpen aan een verhoging die overeenkomt met 16,5 % van het tarief van 3,727 STR per kilogram, bepaald in artikel 30, met het oog op het spijzen van het Fonds voor de verbetering van de dienstverlening in de minst gevorderde landen. Geen enkele betaling van die aard heeft plaatsgehad tussen de minst gevorderde landen.
2. De lidstaten van de WPV en de grondgebieden die binnen de Vereniging vallen hebben de mogelijkheid om bij de administratieve Raad een naar behoren verantwoorde vraag neer te leggen opdat hun land of grondgebied beschouwd wordt nood te hebben aan bijkomende middelen. De landen die gerangschikt zijn als MCARB 1 (vroegere ontwikkelingslanden) hebben de mogelijkheid om bij de administratieve Raad een verzoek in te dienen om te kunnen putten uit het Fonds voor het verbeteren van de dienstverlening onder dezelfde voorwaarden als de minst gevorderde landen. Bovendien hebben de landen die door het VN-Programma voor de Ontwikkeling gerangschikt zijn in de categorie van nettobijdragers de mogelijkheid om bij de administratieve Raad een verzoek in te dienen om te kunnen putten uit het Fonds voor het verbeteren van de dienstverlening onder dezelfde voorwaarden als de landen die in aanmerking komen voor NCARB 1. De administratieve Raad evalueert de aanvraag en beslist op basis van strenge beoordelingscriteria of een land al of niet kan worden beschouwd als een minder gevorderd land of een land dat in aanmerking komt voor MCARB 1, naar gelang van het geval, met betrekking tot het Fonds voor de verbetering van de dienstverlening. De administratieve Raad herziet en actualiseert elk jaar de lijst van de lidstaten van de WPV en van de grondgebieden die tot de Vereniging behoren.
3. Behalve voor de M-zakken en de massapost, worden de eindrechten die door alle landen en grondgebieden verschuldigd zijn aan landen die door het Congres zijn gerangschikt in de categorie van de geïndustrialiseerde landen, met het oog op de vergoeding van eindrechten aan landen en grondgebieden die door het VN-Programma voor de ontwikkeling worden gerangschikt in de categorie van andere landen dan de minst gevorderde landen die een beroep kunnen doen op de MCARB-1-middelen, onderworpen aan een verhoging die overeenkomt met 8 % van het tarief van 3,727 STR per kilogram, bepaald in artikel 30, met het oog op het spijzen van het genoemde Fonds voor de verbetering van de dienstverlening in de landen van deze laatste categorie.
4. Behalve voor de M-zakken en de massapost, worden de eindrechten die door alle landen en grondgebieden verschuldigd zijn aan landen die door het Congres zijn gerangschikt in de categorie van de geïndustrialiseerde landen, met het oog op de vergoeding van eindrechten aan landen en grondgebieden die door hetzelfde Congres worden gerangschikt in de categorie van andere ontwikkelingslanden dan bepaald onder punt 1 en 3, onderworpen aan een verhoging die overeenkomt met 1 % van het tarief van 3,727 STR per kilogram, bepaald in artikel 30, met het oog op het spijzen van het genoemde Fonds voor de verbetering van de dienstverlening.
5. De landen en grondgebieden die een beroep kunnen doen op MCARB-1-middelen kunnen hun dienstverlening proberen te verbeteren dankzij regionale of multinationale projecten ten voordele van de minst gevorderde landen of landen met een laag inkomen. Die projecten zouden rechtstreeks ten goede komen aan alle partijen die aan de financiering ervan zouden bijdragen via het Fonds voor de verbetering van de dienstverlening.
6. Met name regionale projecten zouden het uitvoeren van de programma's van de WPV kunnen bevorderen, ten gunste van de kwaliteit van de dienstverlening en het installeren van analytische boekhoudsystemen in de ontwikkelingslanden. De Raad voor Postexploitatie zal uiterlijk in 2006 aangepaste procedures aannemen met het oog op de financiering van die projecten.
 Art.    32 . Doorvoervergoedingen.
1. De gesloten brievenmalen en de open doorvoerzendingen die worden uitgewisseld tussen twee besturen of tussen twee kantoren van hetzelfde land via de diensten van één of meer andere besturen (derde diensten), zijn onderworpen aan de betaling van doorvoervergoedingen. Die vormen een vergoeding voor de dienstverlening inzake doorvoer over land, over zee en door de lucht.
 HOOFDSTUK 2.  - Andere bepalingen.
 Art.    33 . Basistarief en bepalingen betreffende de kosten voor het luchtvervoer.
1. Het toe te passen basistarief bij de afrekeningen tussen besturen voor luchtvervoer wordt goedgekeurd door de Raad voor Postexploitatie. Het wordt door het Internationaal Bureau berekend volgens de formule die in het Reglement van de brievenpost is vastgesteld.
2. De berekening van de kosten voor luchtvervoer van de gesloten brievenmalen, de prioritaire zendingen, de luchtpostzendingen en de open luchtpostpakketten in doorvoer, alsook de daaraan verbonden afrekeningwijzen, worden door het Reglement van de brievenpost en het Reglement betreffende de postpakketten bepaald.
3. De kosten voor vervoer over het hele luchttraject zijn ten laste van :
3.1 het bestuur van herkomst wanneer het gesloten brievenmalen betreft, ook wanneer de verzending van die brievenmalen via een of meer bemiddelende postbesturen verloopt;
3.2 het bestuur dat de zendingen aan een ander bestuur bezorgt, wanneer het prioritaire zendingen en open luchtpostzendingen in doorvoer betreft, met inbegrip van die welke verkeerd werden verzonden.
4. Dezelfde regelingen zijn van toepassing op zendingen die vrijgesteld zijn van vergoedingen voor doorvoer over land of zee, als ze per vliegtuig worden vervoerd.
5. Elk bestuur van bestemming dat binnen de grenzen van zijn eigen land het luchtvervoer van internationale luchtpostzendingen verricht, heeft het recht op de terugbetaling van de bijkomende kosten voor dit vervoer, mits de gewogen gemiddelde afstand van het afgelegde traject meer dan 300 km bedraagt. De Raad voor Postexploitatie kan de gewogen gemiddelde afstand vervangen door een ander relevant criterium. Behoudens overeenkomst omtrent kosteloos vervoer, moeten de kosten uniform zijn voor alle prioritaire brievenmalen en luchtpostbrievenmalen die uit het buitenland afkomstig zijn, ongeacht het al dan niet doorzenden ervan per vliegtuig.
6. Wanneer de vergoeding van de eindrechten die het bestuur van bestemming ontvangt specifiek gebaseerd is op de kosten of op de binnenlandse tarieven, wordt echter geen bijkomende terugbetaling voor binnenlandse luchtvervoerkosten verricht.
7. Met het oog op de berekening van de gewogen gemiddelde afstand, sluit het bestuur van bestemming het gewicht uit van alle brievenmalen waarvoor de berekening van de vergoeding van de eindrechten specifiek gebaseerd is op de kosten of op de binnenlandse tarieven van het bestuur van bestemming.
 Art.    34 . Aandeel van eindrechten voor zeepost- en landpostpakketten.
1. Pakketten die tussen twee postbesturen worden uitgewisseld zijn voor elk land en voor elk pakket onderworpen aan het aandeel van de eindrechten voor binnenkomende landpost dat wordt berekend door de basiswaarde per pakket en de basiswaarde per kilogram vastgesteld door het Reglement te combineren.
1.1 Rekening houdend met de hierboven vermelde basiswaarden, kunnen de postbesturen bovendien de toestemming krijgen voor bijkomende waarden per pakket en per kilogram, conform de bepalingen in het Reglement.
1.2 De onder 1 en 1.1 vermelde aandelen komen ten laste van het bestuur van het land van herkomst, tenzij het Reglement betreffende de postpakketten in afwijkingen van dit principe voorziet.
1.3 Het aandeel van de eindrechten voor binnenkomende landpost moet eenvormig zijn voor het gehele grondgebied van elk land.
2. De pakketten die worden uitgewisseld tussen twee besturen of tussen twee kantoren van eenzelfde land door middel van de landdiensten van één of meer andere besturen zijn, ten voordele van de landen waarvan de diensten meewerken aan het landvervoer, onderworpen aan het aandeel van de eindrechten voor landpost in doorvoer dat volgens de toegepaste afstandsschaal in het Reglement is vastgesteld.
2.1 Voor open pakketten in doorvoer zijn de bemiddelende besturen gemachtigd het forfaitaire aandeel per zending, vastgesteld in het Reglement, te vragen.
2.2 De aandelen voor landpost in doorvoer komen ten laste van het bestuur van het land van herkomst, tenzij het Reglement betreffende de postpakketten in afwijkingen van dit principe voorziet.
3. Elk land waarvan de diensten betrokken zijn bij transport van pakketten over zee is gemachtigd om aandelen voor zeepost te vorderen. Die aandelen komen ten laste van het bestuur van het land van herkomst, tenzij het Reglement betreffende de postpakketten in afwijkingen van dit principe voorziet.
3.1 Voor elke benuttigde zeevaartdienst wordt het aandeel van de rechten voor zeepost vastgesteld in het Reglement betreffende de postpakketten volgens de toegepaste afstandsschaal.
3.2 De postbesturen mogen volgens artikel 3.1 het berekende aandeel van de rechten voor zeepost met ten hoogste 50 % verhogen. Anderzijds mogen ze het naar goeddunken verlagen.
 Art.    35 . Bevoegdheid van de Raad voor Postexploitatie om het bedrag van de kosten en de aandelen vast te stellen.
1. De Raad voor Postexploitatie heeft de macht om de kosten en de hierna vermelde aandelen vast te leggen, die door de postbesturen moeten worden betaald volgens de voorwaarden die in de Reglementen zijn bepaald :
1.1 doorvoerkosten voor de behandeling en het transport van postmalen door ten minste één derde land;
1.2 basistarief en berekening van de kosten voor het luchtvervoer;
1.3 aandeel van eindrechten voor binnenkomende landpost voor de behandeling van binnenkomende pakketten;
1.4 aandeel van eindrechten voor landpost in doorvoer voor de behandeling en het vervoer van pakketten door een derde land;
1.5 aandeel van eindrechten voor zeepost voor het zeetransport van postpakketten;
2. De herziening, die kan geschieden volgens een methode die een rechtvaardige vergoeding waarborgt voor de besturen die de diensten verzorgen, moet steunen op betrouwbare en representatieve economische en financiële gegevens. De eventuele wijziging waartoe kan worden beslist, treedt in werking op de datum die door de Raad voor Postexploitatie wordt bepaald.
 DEEL 4.  - Slotbepalingen.
 Art.    36 . Vereisten voor goedkeuring van voorstellen betreffende de Conventie en de Reglementen.
1. Opdat de bij het Congres ingediende voorstellen betreffende deze Conventie uitvoerbaar zouden zijn, dienen zij te worden goedgekeurd door de meerderheid der aanwezige en stemmende lidstaten die stemrecht bezitten. Minstens de helft van de op het Congres vertegenwoordigde en stemgerechtigde lidstaten dient op het ogenblik van de stemming aanwezig te zijn.
2. Opdat de voorstellen met betrekking tot het Reglement van de brievenpost en het Reglement betreffende de postpakketten uitvoerbaar zijn, dienen zij te worden goedgekeurd door de meerderheid van de stemgerechtigde leden van de Raad voor Postexploitatie.
3. Opdat de tussen twee Congressen in ingediende voorstellen betreffende deze Conventie en haar Slotprotocol uitvoerbaar zijn, is het volgende quorum vereist :
3.1 twee derde van de stemmen, waarbij ten minste de helft van de stemgerechtigde lidstaten die aan de stemming hebben deelgenomen, indien het wijzigingen betreft;
3.2 de meerderheid van de stemmen indien het de interpretatie van de bepalingen betreft.
4. Niettegenstaande de in 3.1 vermelde bepalingen, heeft elke lidstaat waarvan de nationale wetgeving nog steeds onverenigbaar is met de voorgestelde wijziging de mogelijkheid om bij de Directeur-generaal van het Internationaal Bureau een schriftelijke verklaring neer te leggen waarin gemeld wordt dat het onmogelijk is om die wijziging te aanvaarden binnen negentig dagen nadat ze ter kennis werd gebracht.
 Art.    37 . Voorbehoud gemaakt tijdens het Congres.
1. Voorbehoud dat onverenigbaar is met de aard en het doel van de Vereniging is niet toegelaten.
2. In de regel moeten de lidstaten die hun zienswijze niet door de andere lidstaten kunnen doen bijtreden, zoveel mogelijk trachten zich aan te sluiten bij de zienswijze van de meerderheid. Voorbehoud moet worden gemaakt in geval van absolute noodzaak en moet op een geschikte manier worden gerechtvaardigd.
3. Voorbehoud op artikelen van deze Conventie moet aan het Congres worden voorgelegd in de vorm van een geschreven voorstel in een van de werktalen van het Internationaal Bureau conform de bepalingen van het Huishoudelijk Reglement van het Congres die er betrekking op hebben.
4. Om uitwerking te hebben moet het voorbehoud dat aan het Congres is voorgelegd in elk geval door de vereiste meerderheid worden goedgekeurd voor de wijziging van het artikel waarop het voorbehoud betrekking heeft.
5. In de regel moet het voorbehoud worden toegepast op basis van reciprociteit tussen de lidstaat die hiertoe het initiatief heeft genomen en de andere lidstaten.
6. Voorbehoud op deze Conventie wordt in haar Slotprotocol ingevoegd op basis van het voorstel dat door het Congres is goedgekeurd.
 Art.  38. Tenuitvoerlegging en geldigheidsduur van de Conventie.
1. Deze Conventie wordt uitvoerbaar op 1 januari 2006 en zal van kracht blijven tot de tenuitvoerlegging van de Akten van het volgende Congres.
Ter oorkonde hiervan hebben de gevolmachtigden van de regeringen van de lidstaten deze Conventie ondertekend in één exemplaar dat neergelegd wordt bij de Directeur-generaal van het Internationaal Bureau. Een afschrift ervan zal door het Internationaal Bureau voor Postexploitatie aan elke aangeslotene worden overhandigd.
Gedaan te Boekarest, 5 oktober 2004.