text:
TITEL I.  - Algemene bepalingen.
 Artikel    1 . Verhouding tot andere rechtshulpverdragen.
1. Deze overeenkomst strekt tot het aanvullen en het vergemakkelijken van de toepassing, tussen de lid-Staten van de Europese Unie, van :
a) het Europees Verdrag van 20 april 1959 aangaande de wederzijdse rechtshulp in strafzaken, hierna te noemen het Europees Rechtshulpverdrag;
b) het Aanvullend Protocol van 17 maart 1978 bij het Europees Rechtshulpverdrag;
c) de bepalingen over wederzijdse rechtshulp in strafzaken van de Overeenkomst van 19 juni 1990 ter uitvoering van het akkoord van Schengen van 14 juni 1985 betreffende de geleidelijke afschaffing van de controles aan de gemeenschappelijke grenzen, hierna te noemen de Schengenuitvoeringsovereenkomst, voorzover die niet worden ingetrokken krachtens artikel 2, lid 2;
d) hoofdstuk 2 van het Verdrag van 27 juni 1962 aangaande de uitlevering en de rechtshulp in strafzaken tussen het Koninkrijk België, het Groothertogdom Luxemburg en het Koninkrijk der Nederlanden, zoals gewijzigd bij het protocol van 11 mei 1974, hierna te noemen het Benelux-Verdrag, tussen de lid-Staten van de Benelux Economische Unie onderling.
2. Deze overeenkomst laat onverlet de toepasselijkheid van verdergaande bepalingen van bilaterale en multilaterale overeenkomsten tussen lid-Staten, alsmede, overeenkomstig artikel 26, lid 4, van het Europees Rechtshulpverdrag, van regelingen inzake de wederzijdse rechtshulp in strafzaken op grond van een eenvormige wet of van een bijzonder stelsel dat in onderlinge toepassing van maatregelen van wederzijdse rechtshulp op elkaars grondgebied voorziet.
 Art.    2 . Bepalingen betreffende het Schengenacquis.
1. De artikelen 3, 5, 6, 7, 12, 23 en, voorzover van belang voor artikel 12, de artikelen 15 en 16, alsmede, voorzover van belang voor de artikelen waarnaar wordt verwezen, artikel 1, zijn maatregelen tot wijziging of uitbreiding van de bepalingen genoemd in bijlage A van de tussen de Raad van de Europese Unie, de Republiek IJsland en het Koninkrijk Noorwegen gesloten Overeenkomst inzake de wijze waarop IJsland en Noorwegen worden betrokken bij de uitvoering, de toepassing en de ontwikkeling van het Schengenacquis (1).
( (1) PB L 176 van 10 juli 1999, blz. 36. )
2. De bepalingen van artikel 49, onder a), en de artikelen 52, 53 en 73 van de Schengenuitvoeringsovereenkomst worden hierbij ingetrokken.
 Art.    3 . Procedures waarvoor eveneens wederzijdse rechtshulp wordt verleend.
1. Wederzijdse rechtshulp wordt eveneens verleend ten behoeve van procedures wegens feiten die volgens het nationale recht van de verzoekende of van de aangezochte lid-Staat, of van beide, als vergrijpen tegen voorschriften betreffende de orde door bestuurlijke autoriteiten worden bestraft, mits van hun beslissingen beroep openstaat vóór een ook in strafzaken bevoegde rechter.
2. Wederzijdse rechtshulp wordt eveneens verleend ten behoeve van strafvervolging en procedures, bedoeld in lid 1, in verband met strafbare feiten waarvoor in de verzoekende lid-Staat een rechtspersoon aansprakelijk kan worden gesteld.
 Art.    4 . Formaliteiten en procedures bij de uitvoering van rechtshulpverzoeken.
1. Bij het verlenen van wederzijdse rechtshulp neemt de aangezochte lid-Staat de door de verzoekende lid-Staat uitdrukkelijk aangegeven formaliteiten en procedures in acht, tenzij deze overeenkomst iets anders bepaalt en voorzover de aangegeven formaliteiten en procedures niet strijdig zijn met de fundamentele beginselen van het recht van de aangezochte lid-Staat.
2. De aangezochte lid-Staat voldoet zo spoedig mogelijk aan het verzoek om rechtshulp en houdt daarbij zoveel mogelijk rekening met de door de verzoekende lid-Staat aangegeven procedurele en andere termijnen. De verzoekende lid-Staat licht de redenen voor de gestelde termijn toe.
3. Indien aan het verzoek niet of niet geheel volgens de eisen van de verzoekende lid-Staat kan worden voldaan, stellen de autoriteiten van de aangezochte lid-Staat de autoriteiten van de verzoekende lid-Staat hiervan onverwijld in kennis, onder vermelding van de voorwaarden waaronder het verzoek zou kunnen worden ingewilligd. De autoriteiten van de verzoekende en de aangezochte lid-Staat kunnen vervolgens afspreken welk gevolg aan het verzoek zal worden gegeven en, waar nodig, dat bij de uitvoering ervan aan de gestelde voorwaarden zal worden voldaan.
4. Indien te verwachten valt dat niet binnen de door de verzoekende lid-Staat gestelde termijn aan het verzoek kan worden voldaan en de in lid 2, tweede zin, bedoelde redenen concrete aanwijzingen bevatten dat elke vertraging de lopende procedures in de verzoekende lid-Staat aanzienlijk zal schaden, berichten de autoriteiten van de aangezochte lid-Staat onverwijld hoeveel tijd zij nodig achten voor de uitvoering van het verzoek. De autoriteiten van de verzoekende lid-Staat geven onverwijld te kennen of het verzoek desalniettemin wordt gehandhaafd. De autoriteiten van de verzoekende en de aangezochte lid-Staat kunnen vervolgens afspreken welk gevolg aan het verzoek zal worden gegeven.
 Art.    5 . Toezending en uitreiking van gerechtelijke stukken.
1. Elke lid-Staat zendt aan de personen die zich op het grondgebied van een andere lid-Staat bevinden, voor hen bestemde gerechtelijke stukken rechtstreeks over de post toe.
2. Toezending van gerechtelijke stukken door bemiddeling van de bevoegde autoriteiten van de aangezochte lid-Staat kan alleen plaatsvinden indien :
a) het adres van de persoon voor wie het stuk bestemd is, onbekend of twijfelachtig is,
b) het toepasselijke procesrecht van de verzoekende lid-Staat een ander bewijs dan het via de postdiensten verkrijgbare bewijs van uitreiking van het stuk aan de geadresseerde verlangt,
c) het stuk niet per post kon worden bezorgd, of
d) de verzoekende lid-Staat gegronde redenen heeft om aan te nemen dat verzending over De Post zonder resultaat zal blijven of niet toereikend zal zijn.
3. Wanneer aannemelijk is dat de geadresseerde de taal waarin het gerechtelijk stuk is gesteld niet beheerst, dient dit althans de essentie ervan te worden vertaald in de taal of één der talen van de lid-Staat op het grondgebied waarvan de geadresseerde verblijft. Indien de autoriteit waarvan het gerechtelijk stuk uitgaat, weet dat de geadresseerde slechts een andere taal machtig is, dient het stuk althans de essentie ervan te worden vertaald in die andere taal.
4. Bij alle gerechtelijke stukken wordt de mededeling gevoegd dat de geadresseerde bij de autoriteit waarvan het stuk uitgaat of bij andere autoriteiten in die lid-Staat inlichtingen kan inwinnen over zijn rechten en plichten met betrekking tot het stuk. Lid 3 is van toepassing op die mededeling.
5. Dit artikel doet geen afbreuk aan de toepassing van de artikelen 8, 9 en 12 van het Europees Rechtshulpverdrag en de artikelen 32, 34 en 35 van het Benelux-Verdrag.
 Art.    6 . Toezending van verzoeken om rechtshulp.
1. Verzoeken om rechtshulp alsook de in artikel 7 bedoelde uitwisseling van gegevens op eigen initiatief worden schriftelijk gedaan, dan wel op zodanige wijze dat het verzoek schriftelijk kan worden vastgesteld en de ontvangende lid-Staat de echtheid ervan kan vaststellen. Dergelijke verzoeken worden rechtstreeks gedaan tussen de rechterlijke autoriteiten die territoriaal bevoegd zijn voor de indiening en uitvoering ervan en op dezelfde wijze beantwoord, tenzij dit in dit artikel anders is bepaald.
Elke aangifte van een lid-Staat welke strekt tot het instellen van strafvervolging voor de rechter van een andere lid-Staat, bedoeld in artikel 21 van het Europees Rechtshulpverdrag en artikel 42 van het Benelux-Verdrag, kan rechtstreeks door de bevoegde rechterlijke autoriteiten tot elkaar worden gericht.
2. Onverminderd lid 1 kunnen verzoeken in bijzondere gevallen worden gezonden of teruggezonden :
a) tussen een centrale autoriteit van een lid-Staat en een centrale autoriteit van een andere lid-Staat, of
b) tussen een rechterlijke autoriteit van een lid-Staat en een centrale autoriteit van een andere lid-Staat.
3. Onverminderd lid 1 kunnen het Verenigd Koninkrijk en Ierland bij de in artikel 27, lid 2, bedoelde kennisgeving verklaren dat tot hen gerichte verzoeken en mededelingen, zoals in de verklaring gespecificeerd is, door tussenkomst van hun respectieve centrale autoriteiten moeten worden verzonden. Deze lid-Staat kunnen te allen tijde door een nieuwe verklaring het toepassingsgebied van zo een verklaring beperken teneinde de toepassing van lid 1 te verruimen. Zij moeten zulks doen wanneer de bepalingen inzake wederzijdse rechtshulp in strafzaken van de Schengenuitvoeringsovereenkomst voor hen in werking treden.
Elke lid-Staat kan ten aanzien van bovenbedoelde verklaringen het wederkerigheidsbeginsel toepassen.
4. Elk verzoek om rechtshulp kan in spoedeisende gevallen worden gedaan door tussenkomst van de Internationale Organisatie van Criminele Politie (Interpol) of enig orgaan dat bevoegd is krachtens bepalingen die op grond van het Verdrag betreffende de Europese Unie zijn vastgesteld.
5. Verzoeken, bedoeld in de artikelen 12, 13 en 14, kunnen, indien in de ene lid-Staat een rechterlijke of centrale autoriteit en in de andere lid-Staat een politie- of douaneautoriteit bevoegd is, rechtstreeks tussen deze autoriteiten worden gedaan en beantwoord. Lid 4 is van toepassing op dergelijke contacten.
6. Verzoeken om wederzijdse rechtshulp ten behoeve van procedures, bedoeld in artikel 3, lid 1, kunnen, indien in de ene lid-Staat een rechterlijke of centrale autoriteit en in de andere lid-Staat een bestuurlijke autoriteit bevoegd is, rechtstreeks tussen deze autoriteiten worden gedaan en beantwoord.
7. Elke lid-Staat kan bij de in artikel 27, lid 2, bedoelde kennisgeving verklaren dat hij niet gebonden is door de eerste zin van lid 5 of door lid 6 van dit artikel dan wel door beide, of dat hij die bepalingen slechts zal toepassen onder bepaalde nader omschreven voorwaarden. Die verklaring kan te allen tijde worden ingetrokken of gewijzigd.
8. De volgende verzoeken of mededelingen worden door tussenkomst van de centrale autoriteiten van de lid-Staten gedaan :
a) verzoeken om tijdelijke overbrenging of doortocht van gedetineerden, bedoeld in artikel 9 van deze overeenkomst, en in artikel 11 van het Europees Rechtshulpverdrag en artikel 33 van het Benelux-Verdrag,
b) mededelingen omtrent veroordelingen, bedoeld in artikel 22 van het Europees Rechtshulpverdrag en artikel 43 van het Benelux-Verdrag. Verzoeken om afschriften van vonnissen en maatregelen, bedoeld in artikel 4 van het Aanvullend Protocol bij het Europees Rechtshulpverdrag, kunnen evenwel rechtstreeks tot de bevoegde autoriteiten worden gericht.
 Art.    7 . Uitwisseling van gegevens op eigen initiatief.
1. De bevoegde autoriteiten van de lid-Staten kunnen binnen de grenzen van het nationale recht, zonder een daartoe strekkend verzoek, gegevens uitwisselen met betrekking tot strafbare feiten en vergrijpen tegen voorschriften betreffende de orde, bedoeld in artikel 3, lid 1, waarvan de bestraffing of behandeling op het tijdstip waarop de gegevens worden verstrekt tot de bevoegdheid behoort van de ontvangende autoriteit.
2. De autoriteit die de gegevens verstrekt, kan overeenkomstig het nationale recht voorwaarden verbinden aan het gebruik van die gegevens door de ontvangende autoriteit.
3. De ontvangende autoriteit is aan die voorwaarden gebonden.
 TITEL II.  - Verzoeken om specifieke vormen van rechtshulp.
 Art.    8 . Teruggave. 1. De aangezochte lid-Staat kan, op verzoek van de verzoekende lid-Staat en onverminderd de rechten van derden te goeder trouw, de voorwerpen die door een strafbaar feit zijn verkregen, ter beschikking stellen van de verzoekende lid-Staat met het oog op de teruggave ervan aan de rechtmatige eigenaar.
2. Bij de toepassing van de artikelen 3 en 6 van het Europees Rechtshulpverdrag en artikel 24, lid 2, en artikel 29 van het Benelux-Verdrag kan de aangezochte lid-Staat afstand doen van de voorwerpen hetzij vóór, hetzij na de overgave aan de verzoekende lid-Staat, indien dit de teruggave van deze voorwerpen aan de rechtmatige eigenaar kan bevorderen. Rechten van derden te goeder trouw blijven onverlet.
3. In geval van afstand vóór de overgave van de voorwerpen aan de verzoekende lid-Staat zal de aangezochte lid-Staat geen zekerheidsrecht of enig ander verhaalsrecht krachtens de wettelijke bepalingen inzake belasting of douane doen gelden op die voorwerpen.
Afstand, bedoeld in lid 2, laat het recht van de aangezochte lid-Staat om belastingen of rechten van de rechtmatige eigenaar te eisen, onverlet.
 Art.    9 . Tijdelijke overbrenging van gedetineerden ten behoeve van een onderzoek.
1. Wanneer de bevoegde autoriteiten van de betrokken lid-Staten daarover overeenstemming hebben bereikt, kan een lid-Staat die heeft verzocht om een onderzoek waarvoor de aanwezigheid van een op zijn grondgebied gedetineerde persoon is vereist, deze persoon tijdelijk overbrengen naar het grondgebied van de lid-Staat waar het onderzoek moet plaatsvinden.
2. De overeenstemming omvat de voorwaarden waaronder de betrokkene tijdelijk wordt overgebracht en de termijn waarbinnen hij naar het grondgebied van de verzoekende lid-Staat moet worden teruggebracht.
3. Indien voor de overbrenging de instemming van de betrokkene is vereist, dient aan de aangezochte lid-Staat onverwijld een verklaring van die instemming of een afschrift daarvan te worden verstrekt.
4. De hechtenis op het grondgebied van de aangezochte lid-Staat komt in mindering van de duur van de vrijheidsbeneming die de betrokkene op het grondgebied van de verzoekende lid-Staat moet of zal moeten ondergaan.
5. Artikel 11, leden 2 en 3, en de artikelen 12 en 20 van het Europees Rechtshulpverdrag zijn van overeenkomstige toepassing.
6. Elke lid-Staat kan bij de in artikel 27, lid 2, bedoelde kennisgeving verklaren dat, alvorens overeenstemming in de zin van lid 1 wordt bereikt, de in lid 3 bedoelde instemming is vereist of onder bepaalde, in de verklaring genoemde voorwaarden is vereist.
 Art.    10 . Verhoor per videoconferentie.
1. Indien een persoon die zich op het grondgebied van een lid-Staat bevindt, door de rechterlijke autoriteiten van een andere lid-Staat als getuige of deskundige dient te worden verhoord, kan laatstgenoemde lid-Staat, indien het niet wenselijk of mogelijk is dat de te verhoren persoon in persoon op zijn grondgebied verschijnt, verzoeken dat het verhoor overeenkomstig de leden 2 tot en met 8 per videoconferentie plaatsvindt.
2. De aangezochte lid-Staat stemt in met het verhoor per videoconferentie voorzover een dergelijk verhoor niet strijdig is met fundamentele beginselen van zijn recht en hij over de technische middelen voor een verhoor per videoconferentie beschikt. Indien de aangezochte lid-Staat niet over de technische middelen voor een videoconferentie beschikt, kunnen deze in onderlinge overeenstemming door de verzoekende lid-Staat ter beschikking worden gesteld.
3. Verzoeken met het oog op een verhoor per videoconferentie bevatten naast de in artikel 14 van het Europees Rechtshulpverdrag en artikel 37 van het Benelux-Verdrag genoemde gegevens, de reden waarom het niet wenselijk of mogelijk is dat de getuige of deskundige in persoon verschijnt, de naam van de rechterlijke autoriteit en van de personen die het verhoor zullen afnemen.
4. De rechterlijke autoriteit van de aangezochte lid-Staat dagvaardt de betrokkene volgens de wettelijke voorschriften van die lid-Staat.
5. Met betrekking tot een verhoor per videoconferentie gelden de volgende regels
a) bij het verhoor is een rechterlijke autoriteit van de aangezochte lid-Staat aanwezig, indien nodig bijgestaan door een tolk. Deze rechterlijke autoriteit draagt zorg voor de vaststelling van de identiteit van de te verhoren persoon en ziet er voorts op toe dat de fundamentele beginselen van het recht van de aangezochte lid-Staat in acht worden genomen. Indien de rechterlijke autoriteit van de aangezochte lid-Staat van oordeel is dat fundamentele beginselen van het recht van die lid-Staat tijdens het verhoor worden geschonden, treft zij onverwijld de nodige maatregelen opdat het verhoor met inachtneming van die beginselen wordt voortgezet;
b) de bevoegde autoriteiten van de verzoekende en de aangezochte lid-Staat komen zo nodig maatregelen overeen ter bescherming van de te verhoren persoon;
c) het verhoor wordt rechtstreeks door of onder leiding van de rechterlijke autoriteit van de verzoekende lid-Staat afgenomen overeenkomstig het nationale recht van die lid-Staat;
d) op verzoek van de verzoekende lid-Staat of de te verhoren persoon draagt de aangezochte lid-Staat er zorg voor dat de persoon die verhoord wordt zo nodig wordt bijgestaan door een tolk;
e) de te verhoren persoon kan een beroep doen op de verschoningsrechten die hij zou hebben krachtens de wetgeving van de aangezochte lid-Staat of de verzoekende lid-Staat.
6. Onverminderd eventuele maatregelen die zijn overeengekomen ter bescherming van personen, stelt de rechterlijke autoriteit van de aangezochte lid-Staat na afloop van het verhoor een proces-verbaal van het verhoor op, waarin de datum en de plaats van het verhoor, de identiteit van de verhoorde persoon, de identiteit en de hoedanigheid van alle andere personen die in de aangezochte lid-Staat aan het verhoor hebben deelgenomen, eventuele eedafleggingen alsmede de technische omstandigheden waaronder het verhoor heeft plaatsgevonden, worden aangegeven. Dit document wordt door de bevoegde autoriteit van de aangezochte lid-Staat toegezonden aan de bevoegde autoriteit van de verzoekende lid-Staat.
7. De kosten van het tot stand brengen van de videoverbinding, de kosten van het functioneren van de verbinding in de aangezochte lid-Staat, de beloning van de door die lid-Staat ter beschikking gestelde tolken en de vergoeding aan de getuigen en deskundigen, met inbegrip van hun reiskosten in de aangezochte lid-Staat, worden door de verzoekende lid-Staat aan de aangezochte lid-Staat terugbetaald, tenzij laatstbedoelde lid-Staat afstand doet van de terugbetaling van deze kosten dan wel van een gedeelte daarvan.
8. Elke lid-Staat treft de nodige maatregelen om ervoor te zorgen dat ten aanzien van getuigen en deskundigen die overeenkomstig dit artikel op zijn grondgebied worden verhoord en die weigeren te voldoen aan de verplichting een verklaring af te leggen of die niet naar waarheid antwoorden, zijn nationale wetgeving van toepassing is alsof het een verhoor in een nationale procedure betrof.
9. De lid-Staten kunnen naar eigen oordeel, waar nodig en met instemming van hun bevoegde rechterlijke autoriteiten, de bepalingen van dit artikel eveneens toepassen op verhoor per videoconferentie van een persoon tegen wie een strafvervolging is ingesteld. In dat geval zijn de beslissing om de videoconferentie te houden en de wijze van uitvoering ervan onderworpen aan een regeling tussen de betrokken lid-Staten, in overeenstemming met hun nationale recht en de terzake doende internationale instrumenten, met inbegrip van het Europees Verdrag tot bescherming van de rechten van de mens en de fundamentele vrijheden van 1950.
Elke lid-Staat kan, wanneer hij de in artikel 27, lid 2, bedoelde kennisgeving doet, verklaren dat hij de eerste alinea niet toepast. Die verklaring kan te allen tijde worden ingetrokken.
Voor een dergelijk verhoor is de instemming van deze persoon vereist. Voorschriften die nodig zouden kunnen zijn voor de bescherming van de rechten van verdachten, worden door de Raad door middel van een juridisch bindend instrument vastgesteld.
 Art.    11 . Verhoor van getuigen en deskundigen per telefoonconferentie.
1. Indien een persoon die zich op het grondgebied van een lid-Staat bevindt, door de rechterlijke autoriteiten van een andere lid-Staat als getuige of deskundige dient te worden verhoord, kan laatstgenoemde lid-Staat, indien zijn nationale wetgeving daarin voorziet, eerstgenoemde lid-Staat om bijstand verzoeken teneinde het verhoor overeenkomstig de leden 2 tot en met 5 per telefoonconferentie af te nemen.
2. Een verhoor per telefoonconferentie kan alleen met instemming van de getuige of de deskundige plaatsvinden.
3. De aangezochte lid-Staat stemt in met een verhoor per telefoonconferentie indien deze procedure niet strijdig is met fundamentele beginselen van zijn recht.
4. Verzoeken om verhoor per telefoonconferentie bevatten, naast de in artikel 14 van het Europees Rechtshulpverdrag en artikel 37 van het Benelux-Verdrag genoemde gegevens, de naam van de rechterlijke autoriteit en van de personen die het verhoor zullen afnemen, alsmede de vermelding dat de getuige of deskundige bereid is deel te nemen aan een verhoor per telefoonconferentie.
5. De praktische afspraken met betrekking tot het verhoor worden door de betrokken lid-Staten overeengekomen. Bij dergelijke afspraken verbindt de aangezochte lid-Staat zich ertoe :
a) de betrokken getuige of deskundige in kennis te stellen van plaats en tijdstip van het verhoor;
b) te zorgen voor de vaststelling van de identiteit van de getuige of deskundige;
c) vast te stellen dat de getuige of deskundige instemt met het verhoor per telefoonconferentie.
De aangezochte lid-Staat kan zijn instemming geheel of gedeeltelijk laten afhangen van de nakoming van het bepaalde in artikel 10, leden 5 en 8. Tenzij iets anders wordt overeengekomen, is artikel 10, lid 7, van overeenkomstige toepassing.
 Art.    12 . Gecontroleerde aflevering.
1. Elke lid-Staat verbindt zich ertoe ervoor te zorgen dat op verzoek van een andere lid-Staat gecontroleerde aflevering in het kader van strafrechtelijke onderzoeken naar strafbare feiten die aanleiding kunnen geven tot uitlevering, op zijn grondgebied kan worden toegestaan.
2. De beslissing over een gecontroleerde aflevering wordt voor elk geval afzonderlijk genomen door de bevoegde autoriteiten van de aangezochte lid-Staat, met inachtneming van het nationale recht van die lid-Staat.
3. Een gecontroleerde aflevering wordt uitgevoerd volgens de procedures van de aangezochte lid-Staat. Het recht om te handelen en om het optreden te leiden en te controleren berust bij de bevoegde autoriteiten van die lid-Staat.
 Art.    13 . Gemeenschappelijke onderzoeksteams.
1. De bevoegde autoriteiten van twee of meer lid-Staten kunnen onderling overeenkomen een gemeenschappelijk onderzoeksteam in te stellen voor een bepaald doel en voor een beperkte periode, die in onderlinge overeenstemming kan worden verlengd, om strafrechtelijke onderzoeken uit te voeren in een of meer van de lid-Staten die het team instellen. De samenstelling van het team wordt in de overeenkomst vermeld.
Een gemeenschappelijk onderzoeksteam kan worden ingesteld in het bijzonder wanneer :
a) het onderzoek van een lid-Staat naar strafbare feiten moeilijke en veeleisende opsporingen vergt die ook andere lid-Staten betreffen;
b) verscheidene lid-Staten onderzoeken uitvoeren naar strafbare feiten die wegens de omstandigheden van de zaak een gecoördineerd en gezamenlijk optreden in de betrokken lid-Staten vergen.
Een verzoek om instelling van een gemeenschappelijk onderzoeksteam kan van elk van de betrokken lid-Staten uitgaan. Het team wordt ingesteld in een van de lid-Staten waar het onderzoek naar verwachting zal worden uitgevoerd.
2. Verzoeken om instelling van een gemeenschappelijk onderzoeksteam bevatten, naast de in artikel 14 van het Europees Rechtshulpverdrag en artikel 37 van het Benelux-Verdrag genoemde gegevens, ook voorstellen voor de samenstelling van het team.
3. Een gemeenschappelijk onderzoeksteam is onder de volgende algemene voorwaarden actief op het grondgebied van de lid-Staten die het team hebben ingesteld :
a) de leider van het team is een vertegenwoordiger van de aan strafrechtelijke onderzoeken deelnemende bevoegde autoriteit van de lid-Staat waar het team actief is. De leider van het team handelt binnen de grenzen van zijn bevoegdheid krachtens het nationale recht;
b) het team treedt op in overeenstemming met het recht van de lid-Staat waarin het actief is. De leden van het team verrichten hun taken onder leiding van de onder a) bedoelde persoon, met inachtneming van de voorwaarden die door hun eigen autoriteiten zijn vastgelegd in de overeenkomst tot instelling van het team;
c) de lid-Staat op het grondgebied waarvan het team optreedt, treft de voor het functioneren van het team noodzakelijke organisatorische voorzieningen.
4. In dit artikel worden de leden van het gemeenschappelijk onderzoeksteam die afkomstig zijn uit andere lid-Staten dan de lid-Staat waar het team optreedt, gedetacheerde leden van het team genoemd.
5. De gedetacheerde leden van het gemeenschappelijk onderzoeksteam hebben het recht om aanwezig te zijn wanneer in de lid-Staat waar wordt opgetreden, onderzoekshandelingen plaatsvinden. De leider van het team kan evenwel om bijzondere redenen en in overeenstemming met het recht van de lid-Staat waar het team optreedt, anders besluiten.
6. De gedetacheerde leden van het gemeenschappelijk onderzoeksteam kunnen, in overeenstemming met het recht van de lid-Staat waar het team optreedt, door de leider van het team worden belast met de uitvoering van bepaalde onderzoekshandelingen, voorzover de bevoegde autoriteiten van de lid-Staat waar wordt opgetreden en van de detacherende lid-Staat dit hebben goedgekeurd.
7. Wanneer het gemeenschappelijk onderzoeksteam het noodzakelijk acht dat in een van de lid-Staten die het team hebben ingesteld, onderzoekshandelingen plaatsvinden, kunnen de door die lid-Staat bij het team gedetacheerde leden hun eigen bevoegde autoriteiten vragen die handelingen te verrichten. Die handelingen worden in die lid-Staat in overweging genomen onder de voorwaarden die van toepassing zouden zijn indien zij in het kader van een nationaal onderzoek werden gevraagd.
8. Wanneer het gemeenschappelijk onderzoeksteam rechtshulp nodig heeft van een andere lid-Staat dan de lid-Staten die het team hebben ingesteld, of van een derde staat, kan het verzoek om rechtshulp door de bevoegde autoriteiten van de staat waar het team optreedt worden gericht aan de bevoegde autoriteiten van de andere betrokken staat, overeenkomstig de toepasselijke instrumenten of regelingen.
9. Een lid van het gemeenschappelijk onderzoeksteam kan, in overeenstemming met zijn nationale recht en binnen de grenzen van zijn bevoegdheid, het team gegevens verstrekken die beschikbaar zijn in de lid-Staat die hem heeft gedetacheerd ten behoeve van het strafrechtelijk onderzoek dat door het team wordt uitgevoerd.
10. Gegevens die een lid of een gedetacheerd lid rechtmatig verkrijgt terwijl hij deel uitmaakt van een gemeenschappelijk onderzoeksteam en die niet op een andere wijze voor de bevoegde autoriteiten van de betrokken lid-Staten beschikbaar zijn, kunnen voor de volgende doeleinden worden gebruikt :
a) voor het doel waarvoor het team is ingesteld;
b) behoudens voorafgaande toestemming van de lid-Staat waar de informatie vandaan komt, voor het opsporen, onderzoeken en vervolgen van andere strafbare feiten. Die toestemming kan alleen worden geweigerd in gevallen waarin dergelijk gebruik strafrechtelijk onderzoek in de betrokken lid-Staat in gevaar brengt of ten aanzien waarvan die lid-Staat rechtshulp kan weigeren;
c) ter voorkoming van een onmiddellijke en ernstige bedreiging van de openbare veiligheid, onverminderd het bepaalde onder b) indien vervolgens een strafrechtelijk onderzoek wordt geopend;
d) voor andere doeleinden, voorzover dat tussen de lid-Staten die het team hebben ingesteld is overeengekomen.
11. De bepalingen van dit artikel laten andere bestaande bepalingen of regelingen inzake de instelling of het functioneren van gemeenschappelijke onderzoeksteams onverlet.
12. Voorzover toegestaan krachtens het recht van de betrokken lid-Staten of de bepalingen van een tussen hen geldend rechtsinstrument, kan worden overeengekomen dat andere personen dan vertegenwoordigers van de bevoegde autoriteiten van de lid-Staten die het gemeenschappelijk onderzoeksteam instellen, deelnemen aan de activiteiten van het team. Dat kunnen bijvoorbeeld ambtenaren van bij het Verdrag betreffende de Europese Unie ingestelde instanties zijn. De rechten die uit hoofde van dit artikel aan de leden en de gedetacheerde leden van het team worden verleend, strekken zich niet uit tot die personen, tenzij dit uitdrukkelijk anders is overeengekomen.
 Art.    14 . Infiltratie.
1. De verzoekende en de aangezochte lid-Staat kunnen overeenkomen elkaar hulp te verlenen ten behoeve van strafrechtelijk onderzoek dat wordt verricht door ambtenaren die onder een valse of fictieve identiteit optreden, hierna te noemen infiltratie.
2. Over het verzoek wordt in elk geval afzonderlijk beslist door de bevoegde autoriteiten van de aangezochte lid-Staat, met inachtneming van het nationale recht en de procedures van die lid-Staat. De duur van de infiltratie, de nadere voorwaarden en de juridische status van de betrokken ambtenaren tijdens de infiltratie worden door de betrokken lid-Staten overeengekomen, met inachtneming van hun nationale recht en procedures.
3. Infiltratie vindt plaats in overeenstemming met het nationale recht en de procedures van de lid-Staat op het grondgebied waarvan de infiltratie wordt uitgevoerd. De betrokken lid-Staten werken samen bij de voorbereiding van en het toezicht op de infiltratie, alsook bij het treffen van regelingen met het oog op de veiligheid van de ambtenaren die onder een valse of fictieve identiteit optreden.
4. Elke lid-Staat kan bij de in artikel 27, lid 2, bedoelde kennisgeving verklaren niet gebonden te zijn door dit artikel. Die verklaring kan te allen tijde worden ingetrokken.
 Art.    15 . Strafrechtelijke aansprakelijkheid van ambtenaren.
Tijdens een optreden, bedoeld in de artikelen 12, 13 en 14, worden de ambtenaren uit een andere lid-Staat dan de lid-Staat waar het optreden plaatsvindt, met ambtenaren van die lid-Staat gelijkgesteld, voor wat betreft de strafbare feiten die tegen of door hen mochten worden begaan.
 Art.    16 . Burgerrechtelijke aansprakelijkheid van ambtenaren.
1. Wanneer ambtenaren van een lid-Staat overeenkomstig de artikelen 12, 13 en 14 in een andere lid-Staat optreden, is de eerstgenoemde lid-Staat overeenkomstig het recht van de lid-Staat op het grondgebied waarvan zij optreden aansprakelijk voor de schade die zij aldaar tijdens hun optreden veroorzaken.
2. De lid-Staat op het grondgebied waarvan de in lid 1 bedoelde schade wordt veroorzaakt, neemt op zich deze schade te vergoeden op de wijze waarop hij daartoe gehouden zou zijn, indien de schade door zijn eigen ambtenaren zou zijn toegebracht.
3. De lid-Staat wiens ambtenaren op het grondgebied van een andere lid-Staat enige schade hebben veroorzaakt, betaalt deze laatste het volledige bedrag terug dat deze aan de slachtoffers of hun rechthebbenden heeft uitgekeerd.
4. Onder voorbehoud van de uitoefening van zijn rechten tegenover derden en met uitzondering van het bepaalde in lid 3 ziet elke lid-Staat, in het geval bedoeld in lid 1, ervan af het bedrag van de door hem geleden schade op een andere lid-Staat te verhalen.
 TITEL III.  - Het aftappen van telecommunicatie.
 Art.    17 . Autoriteiten die bevoegd zijn om opdracht te geven tot het aftappen van telecommunicatie.
In de artikelen 18, 19 en 20 wordt onder " bevoegde autoriteit " verstaan een rechterlijke autoriteit of, indien rechterlijke autoriteiten geen bevoegdheid bezitten op het door die bepalingen bestreken gebied, een gelijkwaardige bevoegde autoriteit die overeenkomstig artikel 24, lid 1, onder e), wordt aangewezen en handelt ten behoeve van een strafrechtelijk onderzoek.
 Art.    18 . Verzoeken om het aftappen van telecommunicatie.
1. Ten behoeve van een strafrechtelijk onderzoek kan een bevoegde autoriteit van de verzoekende lid-Staat, in overeenstemming met de voorschriften van zijn nationale recht, een verzoek richten tot een bevoegde autoriteit van de aangezochte lid-Staat, voor :
a) het aftappen van telecommunicatie en het rechtstreeks doorgeleiden daarvan naar de verzoekende lid-Staat; of
b) het aftappen en opnemen van telecommunicatie en het aansluitend doorgeleiden van die opname naar de verzoekende lid-Staat.
2. Verzoeken uit hoofde van lid 1 kunnen worden gedaan met betrekking tot het gebruik van telecommunicatiemiddelen door de af te tappen persoon, wanneer deze persoon zich bevindt in :
a
) de verzoekende lid-Staat, en de verzoekende lid-Staat technische bijstand van de aangezochte lid-Staat nodig heeft om de communicatie van de betrokkene af te tappen;
b) de aangezochte lid-Staat, en de communicatie van de betrokkene in die lid-Staat kan worden afgetapt;
c) een derde lid-Staat, die overeenkomstig artikel 20, lid 2, onder a), in kennis is gesteld, en de verzoekende lid-Staat de technische bijstand van de aangezochte lid-Staat nodig heeft om de communicatie van de betrokkene af te tappen.
3. In afwijking van artikel 14 van het Europees Rechtshulpverdrag en artikel 37 van het Benelux-Verdrag dienen verzoeken uit hoofde van dit artikel vergezeld te gaan van :
a) de vermelding van de verzoekende autoriteit;
b) de bevestiging dat in verband met een strafrechtelijk onderzoek een rechtmatig aftapbevel is gegeven;
c) gegevens voor de vaststelling van de identiteit van de af te tappen persoon;
d) een aanduiding van de strafbare gedragingen waarnaar een onderzoek wordt ingesteld;
e) de gewenste duur van het aftappen, en
f) zo mogelijk, voldoende technische gegevens, in het bijzonder het aansluitingsnummer, opdat aan het verzoek kan worden voldaan.
4. Verzoeken uit hoofde van lid 2, onder b), bevatten tevens een beknopt overzicht van de feiten. De aangezochte lid-Staat kan alle nadere gegevens verlangen om te kunnen beoordelen of de gevraagde maatregel ook zou worden getroffen in een soortgelijke nationale zaak.
5. De aangezochte lid-Staat verbindt zich ertoe de in lid 1, onder a), bedoelde verzoeken in te willigen :
a) in het geval van een verzoek uit hoofde van lid 2, onder a) en c), nadat de in lid 3 bedoelde gegevens zijn verstrekt. De aangezochte lid-Staat kan zonder verdere formaliteiten opdracht geven tot het aftappen;
b) in het geval van een verzoek uit hoofde van lid 2, onder b), nadat de in de leden 3 en 4 bedoelde gegevens zijn verstrekt, indien de gevraagde maatregel zou worden getroffen in een soortgelijke nationale zaak. De aangezochte lid-Staat kan aan zijn instemming de voorwaarden verbinden die in acht genomen zouden moeten worden in een soortgelijke nationale zaak.
6. Indien rechtstreekse doorgeleiding niet mogelijk is, verbindt de aangezochte lid-Staat zich ertoe verzoeken uit hoofde van lid 1, onder b), in te willigen nadat de in de leden 3 en 4 bedoelde gegevens zijn verstrekt, indien de gevraagde maatregel zou worden genomen in een soortgelijke nationale zaak. De aangezochte lid-Staat kan aan zijn instemming de voorwaarden verbinden die in acht genomen zouden moeten worden in een soortgelijke nationale zaak.
7. Elke lid-Staat kan bij de in artikel 27, lid 2, bedoelde kennisgeving verklaren alleen door lid 6 gebonden te zijn wanneer hij niet voor rechtstreekse doorgeleiding kan zorgen. In dat geval kunnen de andere lid-Staten het wederkerigheidsbeginsel toepassen.
8. Wanneer een verzoek uit hoofde van lid 1, onder b), wordt gedaan, kan de verzoekende lid-Staat, wanneer hij daarvoor bijzondere redenen heeft, ook verlangen dat een schriftelijke weergave van de opnamen wordt toegezonden. De aangezochte lid-Staat behandelt zulke verzoeken overeenkomstig zijn nationale recht en procedures.
9. De lid-Staat die de uit hoofde van de leden 3 en 4 verstrekte gegevens ontvangt, dient deze met inachtneming van zijn nationale recht als vertrouwelijk te behandelen.
 Art.    19 . Het aftappen van telecommunicatie op eigen grondgebied door tussenkomst van dienstenverstrekkers.
1. De lid-Staten dragen er zorg voor dat de via een toegangspoort op hun grondgebied geëxploiteerde telecommunicatienetwerken, die op het grondgebied van een andere lid-Staat niet rechtstreeks toegankelijk zijn voor het rechtmatig aftappen van communicatie van een persoon die zich in die andere lid-Staat bevindt, rechtstreeks toegankelijk kunnen worden gemaakt voor het rechtmatig aftappen door die lid-Staat door de tussenkomst van een daartoe aangewezen dienstenverstrekker op zijn grondgebied.
2. In het in lid 1 bedoelde geval is het de bevoegde autoriteiten van een lid-Staat toegestaan, ten behoeve van een strafrechtelijk onderzoek, in overeenstemming met het toepasselijke nationale recht en voorzover de af te tappen persoon zich in die lid-Staat bevindt, af te tappen door de tussenkomst van een daartoe aangewezen dienstenverstrekker op het grondgebied van die lid-Staat, zonder de lid-Staat op het grondgebied waarvan de toegangspoort zich bevindt, daarin te betrekken.
3. Lid 2 is eveneens van toepassing wanneer wordt afgetapt ingevolge een verzoek overeenkomstig artikel 18, lid 2, onder b).
4. Het bepaalde in dit artikel belet de lid-Staten niet een verzoek om het rechtmatig aftappen van telecommunicatie overeenkomstig artikel 18 te richten tot de lid-Staat op het grondgebied waarvan de toegangspoort zich bevindt, in het bijzonder wanneer er in de verzoekende lid-Staat geen dienstenverstrekker is.
 Art.    20 . Het aftappen van telecommunicatie zonder technische bijstand van een andere lid-Staat.
1. Onverminderd de algemene beginselen van het internationale recht en de bepalingen van artikel 18, lid 2, onder c), zijn de verplichtingen krachtens dit artikel van toepassing op aftapbevelen die door de bevoegde autoriteit van een lid-Staat zijn gegeven of toegestaan in het kader van een strafrechtelijk onderzoek dat de kenmerken vertoont van een onderzoek naar aanleiding van een specifiek strafbaar feit, met inbegrip van pogingen daartoe voorzover deze krachtens de nationale wetgeving strafbaar zijn gesteld, teneinde de verantwoordelijken te identificeren en aan te houden, in beschuldiging te stellen, te vervolgen of te berechten.
2. Wanneer de bevoegde autoriteit van een lid-Staat, hierna te noemen de aftappende lid-Staat, ten behoeve van een strafrechtelijk onderzoek het aftappen van telecommunicatie heeft bevolen, en het telecommunicatieadres van de in het aftapbevel genoemde persoon in gebruik is op het grondgebied van een andere lid-Staat, hierna te noemen de in kennis gestelde lid-Staat, waarvan geen technische bijstand voor het aftappen nodig is, brengt de aftappende lid-Staat de in kennis gestelde lid-Staat op de hoogte van het aftappen :
a) vóór het aftappen, indien hem reeds bij het geven van het aftapbevel bekend is dat de persoon zich op het grondgebied van de in kennis gestelde lid-Staat bevindt;
b) in andere gevallen, onmiddellijk nadat hem bekend wordt dat de persoon zich op het grondgebied van de in kennis gestelde lid-Staat bevindt.
3. De door de aftappende lid-Staat te verstrekken gegevens omvatten :
a) de vermelding van de autoriteit die het aftapbevel geeft;
b) de bevestiging dat in verband met een strafrechtelijk onderzoek een rechtmatig aftapbevel is gegeven;
c) gegevens voor de vaststelling van de identiteit van de af te tappen persoon;
d) een aanduiding van de strafbare gedragingen waarnaar een onderzoek wordt ingesteld; en
e) de verwachte duur van het aftappen.
4. Het onderstaande is van toepassing wanneer een lid-Staat overeenkomstig de leden 2 en 3 in kennis wordt gesteld :
a) Nadat de bevoegde autoriteit van de in kennis gestelde lid-Staat de in lid 3 bedoelde gegevens heeft ontvangen, antwoordt zij onverwijld en uiterlijk binnen 96 uur aan de aftappende lid-Staat, teneinde :
i) het aftappen of het voortzetten daarvan toe te staan. De in kennis gestelde lid-Staat kan aan zijn instemming voorwaarden verbinden die in acht zouden moeten worden genomen in een soortgelijke nationale zaak;
ii) te eisen dat het aftappen niet plaatsvindt of wordt beëindigd, in gevallen waarin het aftappen niet toelaatbaar zou zijn krachtens het nationale recht van de in kennis gestelde lid-Staat of om de in artikel 2 van het Europees Rechtshulpverdrag genoemde redenen. Indien de in kennis gestelde lid-Staat dit eist, moet hij zijn beslissing schriftelijk met redenen omkleden;
iii) in de gevallen, bedoeld in punt ii), te eisen dat gegevens die reeds werden afgetapt terwijl de persoon zich op zijn grondgebied bevond, niet worden gebruikt of uitsluitend worden gebruikt onder nader aan te geven voorwaarden. De in kennis gestelde lid-Staat deelt de aftappende lid-Staat de redenen mee die bedoelde voorwaarden rechtvaardigen;
iv) om een korte, met de aftappende lid-Staat overeen te komen verlenging, met een periode van maximaal acht dagen, van de oorspronkelijke termijn van 96 uur te verzoeken, teneinde interne procedures uit hoofde van zijn nationale recht te kunnen volgen. De in kennis gestelde lid-Staat deelt de aftappende lid-Staat schriftelijk de omstandigheden mee die ingevolge zijn nationale recht het verlangde uitstel rechtvaardigen.
b) Totdat door de in kennis gestelde lid-Staat een besluit is genomen overeenkomstig het bepaalde onder a), punt i) of ii), kan de aftappende lid-Staat :
i) het aftappen voortzetten; en
ii) de afgetapte gegevens niet gebruiken, tenzij :
- tussen de betrokken lid-Staten iets anders is overeengekomen; of
- voor het treffen van spoedeisende maatregelen ter voorkoming van een onmiddellijke en ernstige bedreiging van de openbare veiligheid. De in kennis gestelde lid-Staat wordt ingelicht over een dergelijk gebruik en over de redenen die het rechtvaardigen.
c) De in kennis gestelde lid-Staat kan een beknopt overzicht van de feiten van de zaak verlangen alsmede alle nadere inlichtingen die hij nodig heeft om te kunnen beoordelen of het aftappen zou worden toegestaan in een soortgelijke nationale zaak. Een dergelijk verzoek laat de toepassing van het bepaalde onder b) onverlet, tenzij iets anders is overeengekomen tussen de in kennis gestelde en de aftappende lid-Staat.
d) De lid-Staten treffen de nodige maatregelen om ervoor te zorgen dat binnen de termijn van 96 uur kan worden geantwoord. Hiertoe wijzen zij contactpunten aan, die 24 uur per dag beschikbaar zijn en die zij vermelden in hun verklaringen krachtens artikel 24, lid 1, onder e).
5. De in kennis gestelde lid-Staat dient de uit hoofde van lid 3 verstrekte gegevens met inachtneming van zijn nationale recht als vertrouwelijk te behandelen.
6. Indien de aftappende lid-Staat van oordeel is dat de op grond van lid 3 te verstrekken gegevens bijzonder gevoelig van aard zijn, kunnen deze via een specifieke autoriteit naar de bevoegde autoriteit worden doorgezonden, indien de betrokken lid-Staten zulks onderling zijn overeengekomen.
7. Elke lid-Staat kan bij de in artikel 27, lid 2, bedoelde kennisgeving of op enig ander later tijdstip verklaren dat het niet noodzakelijk is hem de gegevens over het aftappen, bedoeld in dit artikel, te verstrekken.
 Art.    21 . Aansprakelijkheid voor de door aanbieders van telecommunicatienetwerken gemaakte kosten.
De kosten die door aanbieders van telecommunicatienetwerken of dienstenverstrekkers worden gemaakt bij de uitvoering van verzoeken uit hoofde van artikel 18, komen ten laste van de verzoekende lid-Staat.
 Art.    22 . Bilaterale regelingen.
Niets in deze titel belet de lid-Staten bilaterale of multilaterale regelingen te treffen ter vergemakkelijking van het gebruik van de huidige en toekomstige technische mogelijkheden voor het rechtmatig aftappen van telecommunicatie.
 TITEL IV.
 Art.    23 . Bescherming van persoonsgegevens.
1. Persoonsgegevens die uit hoofde van deze overeenkomst worden meegedeeld, kunnen worden gebruikt door de lid-Staten waaraan zij zijn verstrekt :
a) ten behoeve van de procedures waarop deze overeenkomst van toepassing is;
b) voor andere gerechtelijke en administratieve procedures die rechtstreeks verband houden met de onder a) bedoelde procedures;
c) ter voorkoming van een onmiddellijke en ernstige bedreiging van de openbare veiligheid;
d) voor enig ander doel, alleen na voorafgaande toestemming van de verstrekkende lid-Staat, tenzij de ontvangende lid-Staat de toestemming van de betrokkene heeft verkregen.
2. Dit artikel is ook van toepassing op persoonsgegevens die niet zijn meegedeeld, maar anderszins zijn verkregen met toepassing van deze overeenkomst.
3. Gelet op de omstandigheden van het geval kan de verstrekkende lid-Staat de lid-Staat waaraan de persoonsgegevens zijn meegedeeld, verzoeken om informatie over het gebruik dat van die gegevens is gemaakt.
4. Indien er voor het gebruik van persoonsgegevens voorwaarden zijn gesteld uit hoofde van artikel 7, lid 2, artikel 18, lid 5, onder b), artikel 18, lid 6, of artikel 20, lid 4, prevaleren die voorwaarden. Wanneer er geen voorwaarden van die aard zijn gesteld, is dit artikel van toepassing.
5. Het bepaalde in artikel 13, lid 10, heeft voorrang boven dit artikel voor gegevens die uit hoofde van artikel 13 zijn verkregen.
6. Dit artikel is niet van toepassing op persoonsgegevens die door een lid-Staat met toepassing van deze overeenkomst zijn verkregen en uit die lid-Staat afkomstig zijn.
7. Luxemburg kan bij de ondertekening van de overeenkomst verklaren dat wanneer Luxemburg uit hoofde van deze overeenkomst persoonsgegevens aan een andere lid-Staat verstrekt, het volgende van toepassing is :
Luxemburg kan, onder voorbehoud van lid 1, onder c), gelet op de omstandigheden van het geval eisen dat, tenzij de ontvangende lid-Staat de toestemming van betrokkene heeft verkregen, de persoonsgegevens alleen na voorafgaande toestemming van Luxemburg voor de in lid 1, onder a) en b), genoemde doeleinden mogen worden gebruikt ten behoeve van procedures waarvoor Luxemburg de verstrekking of het gebruik van de persoonsgegevens had kunnen weigeren of beperken uit hoofde van deze overeenkomst of de in artikel 1 bedoelde instrumenten.
Indien Luxemburg in een bepaald geval weigert in te stemmen met een verzoek van een lid-Staat overeenkomstig lid 1 moet het zijn weigering schriftelijk met redenen omkleden.
 TITEL V.  - Slotbepalingen.
 Art.    24 . Verklaringen.
1. Bij de in artikel 27, lid 2, bedoelde kennisgeving vermeldt elke lid-Staat in een verklaring de autoriteiten die, naast de autoriteiten welke al worden aangegeven in het Europees Rechtshulpverdrag en het Benelux-Verdrag, bevoegd zijn voor de toepassing van deze overeenkomst en voor de toepassing tussen de lid-Staten van de bepalingen inzake wederzijdse rechtshulp in strafzaken van de in artikel 1, lid 1, genoemde instrumenten, waaronder :
a) eventueel de bevoegde bestuurlijke autoriteiten voor de toepassing van artikel 3, lid 1,
b) één of meer centrale autoriteiten voor de toepassing van artikel 6, alsmede de bevoegde autoriteiten voor de in artikel 6, lid 8, bedoelde verzoeken,
c) eventueel de bevoegde politie- of douaneautoriteiten voor de toepassing van artikel 6, lid 5,
d) eventueel de bevoegde bestuurlijke autoriteiten voor de toepassing van artikel 6, lid 6, en
e) de bevoegde autoriteit of autoriteiten voor de toepassing van de artikelen 18 en 19 en artikel 20, leden 1 tot en met 5.
2. De overeenkomstig lid 1 afgelegde verklaringen kunnen te allen tijde geheel of gedeeltelijk worden gewijzigd volgens dezelfde procedure.
 Art.    25 . Voorbehouden.
Andere voorbehouden dan die waarin deze overeenkomst uitdrukkelijk voorziet, zijn niet toegestaan.
 Art.    26 . Territoriale toepassing.
Deze overeenkomst wordt van toepassing op Gibraltar na de uitbreiding van het Europees Rechtshulpverdrag tot Gibraltar.
Wanneer het Verenigd Koninkrijk de overeenkomst wenst toe te passen op de Kanaaleilanden en het eiland Man na de uitbreiding van het Europees Rechtshulpverdrag tot die gebieden, stelt het de voorzitter van de Raad daarvan schriftelijk in kennis. De Raad neemt met eenparigheid van stemmen van zijn leden een besluit over dat verzoek.
 Art.    27 . Inwerkingtreding.
1. Deze overeenkomst wordt de lid-Staten ter aanneming overeenkomstig hun onderscheiden grondwettelijke bepalingen voorgelegd.
2. De lid-Staten stellen de secretaris-generaal van de Raad van de Europese Unie in kennis van de voltooiing van de overeenkomstig hun grondwettelijke bepalingen voor de aanneming van deze overeenkomst vereiste procedures.
3. Deze overeenkomst treedt, negentig dagen na de in lid 2 bedoelde kennisgeving door de staat die lid-Staat van de Europese Unie is ten tijde van de aanneming door de Raad van de akte tot vaststelling van deze overeenkomst en die als achtste daartoe overgaat, in werking voor de acht betrokken lid-Staten.
4. Kennisgeving door een lid-Staat volgend op de ontvangst van de in lid 2 bedoelde achtste kennisgeving betekent dat de overeenkomst negentig dagen na eerstbedoelde kennisgeving in werking treedt tussen deze lid-Staat en de lid-Staten waarvoor de overeenkomst reeds in werking is getreden.
5. Tot de inwerkingtreding van deze overeenkomst uit hoofde van lid 3 kan elke lid-Staat bij de in lid 2 bedoelde kennisgeving of op enig ander later tijdstip verklaren dat hij de overeenkomst zal toepassen in zijn betrekkingen met de lid-Staten die eenzelfde verklaring hebben afgelegd. Die verklaringen worden van toepassing negentig dagen nadat ze zijn neergelegd.
6. Deze overeenkomst is van toepassing op verzoeken om wederzijdse rechtshulp die zijn ingediend na de datum waarop de overeenkomst tussen de betrokken lid-Staten in werking is getreden of uit hoofde van lid 5 wordt toegepast.
 Art.    28 . Toetreding van nieuwe lid-Staten.
1. Elke staat die lid wordt van de Europese Unie kan tot deze overeenkomst toetreden.
2. De door de Raad van de Europese Unie vastgestelde tekst van deze overeenkomst in de taal van de toetredende staat is authentiek.
3. De akten van toetreding worden neergelegd bij de depositaris.
4. Deze overeenkomst treedt ten aanzien van elke toetredende staat in werking 90 dagen nadat diens akte van toetreding is neergelegd, of op de datum van inwerkingtreding van deze overeenkomst indien deze bij het verstrijken van de genoemde periode van 90 dagen nog niet in werking getreden is.
5. Indien de overeenkomst nog niet in werking is getreden op het tijdstip waarop een toetredende staat zijn akte van toetreding neerlegt, is voor deze staat artikel 27, lid 5, van toepassing.
 Art.    29 . Inwerkingtreding voor IJsland en Noorwegen.
1. Onverminderd het bepaalde in artikel 8 van de tussen de Raad van de Europese Unie, de Republiek IJsland en het Koninkrijk Noorwegen gesloten overeenkomst inzake de wijze waarop IJsland en Noorwegen worden betrokken bij de uitvoering, de toepassing en de ontwikkeling van het Schengenacquis, hierna te noemen de associatieovereenkomst, treden de in artikel 2, lid 1, bedoelde bepalingen voor IJsland en Noorwegen in hun wederzijdse betrekkingen met iedere lid-Staat waarvoor deze overeenkomst op grond van artikel 27, lid 3 of lid 4, reeds in werking is getreden, in werking 90 dagen na de ontvangst door de Raad en de Commissie van de in artikel 8, lid 2, van de associatieovereenkomst bedoelde mededeling nadat aan hun grondwettelijke verplichtingen is voldaan.
2. Door de inwerkingtreding van deze overeenkomst voor een lid-Staat na de datum van inwerkingtreding van de in artikel 2, lid 1, bedoelde bepalingen voor IJsland en Noorwegen worden die bepalingen eveneens van toepassing in de wederzijdse betrekkingen tussen die lid-Staat en IJsland en Noorwegen.
3. De in artikel 2, lid 1, bedoelde bepalingen zijn in geen geval bindend voor IJsland en Noorwegen vóór de op grond van artikel 15, lid 4, van de associatieovereenkomst vast te stellen datum.
4. Onverminderd de leden 1, 2 en 3 treden de in artikel 2, lid 1, bedoelde bepalingen voor IJsland en Noorwegen uiterlijk in werking op de dag van de inwerkingtreding van deze overeenkomst ten aanzien van de vijftiende staat die, ten tijde van de aanneming door de Raad van de Akte tot vaststelling van deze overeenkomst, lid is van de Europese Unie.
 Art.    30 . Depositaris.
1. De secretaris-generaal van de Raad van de Europese Unie is depositaris van deze overeenkomst.
2. De depositaris maakt in het Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen de stand van de aannemingen en toetredingen, alsmede de verklaringen, voorbehouden en andere kennisgevingen met betrekking tot deze overeenkomst bekend.
Gedaan te Brussel, de negenentwintigste mei tweeduizend, in één exemplaar, in de Deense, de Duitse, de Engelse, de Finse, de Franse, de Griekse, de Ierse, de Italiaanse, de Nederlandse, de Portugese, de Spaanse en de Zweedse taal, zijnde alle teksten gelijkelijk authentiek, dat wordt neergelegd in het archief van het secretariaat-generaal van de Raad van de Europese Unie. De secretaris-generaal zendt een voor eensluidend gewaarmerkt afschrift daarvan toe aan elke lid-Staat.
 BIJLAGEN.
 Art.    N1 . VERKLARINGEN.
Verklaring van de Raad over artikel 10, lid 9
" Indien de Raad overweegt een instrument als bedoeld in artikel 10, lid 9, vast te stellen, doet hij dit met inachtneming van de verplichtingen van de lid-Staten krachtens het Europees Verdrag voor de rechten van de mens. "
Verklaring van het Verenigd Koninkrijk over artikel 20
De volgende verklaring maakt een goedgekeurd, integrerend deel uit van de overeenkomst :
" In het Verenigd Koninkrijk is artikel 20 van toepassing op aftapbevelen die door de minister worden gegeven aan de politie of de douane wanneer, overeenkomstig het nationale recht inzake het aftappen van telecommunicatie, het officiële doel van het bevel het opsporen van ernstige strafbare feiten is. Het is tevens van toepassing op zodanige bevelen die worden gegeven aan de veiligheidsdienst wanneer deze, in overeenstemming met het nationale recht, optreedt ter ondersteuning van een onderzoek met de in artikel 20, lid 1, omschreven kenmerken. "
 Art.  N2. Lijst der Staten.

Staten

Datum

Type

 Datum

 Datum

authenti-

 instemming

instemming

 interne

 ficatie

inwerking-

 treding

 -

-

 -

 -

 -
BELGIE

29/05/2000
 Kennisgeving
 25/05/2005

23/08/2005
CYPRUS
DENEMARKEN

29/05/2000
 Kennisgeving
 24/12/2002

23/08/2005
DUITSLAND

 29/05/2000
ESTLAND

Toetreding

 28/07/2004

23/08/2005
FINLAND

 29/05/2000
 Kennisgeving
 27/02/2004

23/08/2005
FRANKRIJK

 29/05/2000
 Kennisgeving
 10/05/2005

23/08/2005
GRIEKENLAND

 29/05/2000
VERENIGD KONINKRIJK
 29/05/2000
HONGARIJE

Toetreding

 10/02/2005

23/08/2005
IERLAND

 29/05/2000
ITALIE

29/05/2000
LETLAND

Toetreding

 14/06/2004

23/08/2005
LITOUWEN

 Toetreding

 28/05/2004

23/08/2005
LUXEMBURG

 29/05/2000
MALTA
NEDERLAND

 29/05/2000
 Kennisgeving
 02/04/2004

23/08/2005
OOSTENRIJK

29/05/2000
 Kennisgeving
 04/04/2005

23/08/2005
POLEN
PORTUGAL

29/05/2000
 Kennisgeving
 05/11/2001

23/08/2005
SLOVAKIJE
SLOVENIE
SPANJE

29/05/2000
 Kennisgeving
 27/01/2003

23/08/2005
TSJECHISCHE REP.
ZWEDEN

29/05/2000


type: legislation

jurisdiction: Belgium

text:
DEEL I.  - Toepassingsgebied. - Definities.
 Artikel    1 . In de zin van de Overeenkomst van 19 juni 1990 ter uitvoering van het op 14 juni 1985 te Schengen gesloten akkoord (Schengen Uitvoeringsovereenkomst) verstaat men onder grensgebieden :
a) in het Koninkrijk België :
de gerechtelijke arrondissementen :
- Eupen;
- Verviers;
- Liège;
- Tongeren.
b) in de Bondsrepubliek Duitsland :
voor Rijnland-Palts : het politiedistrict Trier.
voor Noordrijn-Westfalen :
- de stad Aachen;
- de kantons Aachen, Düren, Euskirchen en Heinsberg.
 Art.    2 . 1. De overeenkomstsluitende Partijen versterken de samenwerking van de politieautoriteiten en -diensten, het Bundesgrenzschutz en de douaneadministraties ter afwending van gevaar voor de openbare veiligheid zowel als ter voorkoming en vervolging van misdrijven.
2. De in artikel 3 en 4 genoemde autoriteiten, met inbegrip van de diensten die onder hun bevoegdheid ressorteren alsook de operationele eenheden, werken binnen hun bevoegdheid rechtstreeks en nauw samen.
De samenwerking gebeurt vooral op het vlak van :
- informatie-uitwisseling;
- coördinatie van de politionele opdrachten in de grensgebieden;
- samenwerking inzake algemene en aanvullende opleiding;
- interventiemiddelen en middelen voor het leiden van operaties.
3. Onverminderd de interne betrekkingen en de informatie-uitwisseling via de nationale centrale organen, delen de in artikel 3 en 4 genoemde diensten elkaar rechtstreeks, in het kader van hun samenwerking inzake bestrijding van de criminaliteit, enkel de informatie mee die van belang is voor de grensgebieden.
4. Artikelen 126 tot 130 van het Schengen Uitvoeringsovereenkomst zijn van toepassing op het gebruik van persoonsgegevens.
5. Huidige overeenkomst is van toepassing op de douane-administraties onverminderd de bepalingen van de Overeenkomst tussen België, de Bondsrepubliek Duitsland, Frankrijk, Italië, Luxemburg en Nederland inzake wederzijde bijstand tussen de onderscheiden douaneadministraties, en Aanvullend Protocol, ondertekend te Rome op 7 september 1967 alsook de bepalingen van de Overeenkomst tussen het Koninkrijk België en de Bondsrepubliek Duitsland betreffende de oprichting van kantoren waar de nationale controles van beide landen naast elkaar geschieden, betreffende de controles in de rijdende treinen en de aanwijzing van gemeenschappelijke stations en van uitwisselingstations, voor het verkeer over de Belgisch-Duitse grens, en wisseling van brieven, ondertekend op 15 mei 1956 te Brussel. Bovendien is de huidige overeenkomst van toepassing op de douaneadministraties, in het bijzonder volgens de voorschriften van artikelen 40, 41, en 50 van de Overeenkomst ter uitvoering van het Schengenakkoord. Het geldend akkoord tussen de lidstaten van de Europese Unie met betrekking tot de douanesamenwerking blijft onverminderd van toepassing.
 DEEL II.  - Organisatie van de samenwerking.
 Art.    3 . 1. De operationele invalspunten aan de grens van de politiedienst en van het Bundesgrenzschutz zijn :
a) in het Koninkrijk België :
- het rijkswachtdistrict Eupen.
b) in de Bondsrepubliek Duitsland :
- het Polizeiprasidium van Trier (Rijnland-Palts);
- het Polizeiprasidium van Aachen (Noordrijn-Westfalen);
- het Bundesgrenzschutzamt van Kleve;
- het Bundesgrenzschutzamt van Köln;
- het Bundesgrenzschutzamt van Saarbrücken.
2. De operationele invalspunten aan de grens wisselen binnen hun bevoegdheid informatie uit. Zij vormen bij voorrang het aanspreekpunt in alle concrete gevallen van rechtstreekse samenwerking ter voorkoming en vervolging van strafbare feiten of ter afwending van gevaar voor de openbare orde en veiligheid alsook bij bestrijding van toekomstige strafbare feiten in de grensgebieden.
3. De Landeskriminalamter van de Lander Rijnland-Palts of Noordrijn-Westfalen, het Grenzschutzprasidium West, de Bundesgrenzschutzdirektion en de Algemene Politiesteundienst in Brussel kunnen rechtstreekse contacten onderhouden in politionele aangelegenheden die betrekking hebben op de grensgebieden.
4. De overeenkomstsluitende Partijen brengen elkaar op de hoogte telkens de naam en de bevoegdheden van deze diensten veranderen.
 Art.    4 . 1.Ingeval het noodzakelijk blijkt, wordt voor aangelegenheden die betrekking hebben op de grenspolitie in punctuele gevallen, door de overeenkomstsluitende Partijen overeenkomstig hun nationale wetgeving, alsook op grond van en ter aanvulling van de bestaande akkoorden, een gemengd Belgisch-Duits commissariaat op Duits grondgebied aan de vroegere grensovergang Aachen-Süd in werking gesteld om de samenwerking te intensifiëren. De nodige infrastructuur wordt door beide overeenkomstsluitende Partijen ter beschikking gesteld.
2. In het commissariaat werken ambtenaren van beide overeenkomstsluitende Partijen ter plaatse rechtstreeks samen. Naast het overdragen van buitenlanders aan de grens bestaat hun taak voornamelijk in het verzamelen en verzenden van informatie teneinde binnen de grensstreek de illegale immigratie en daarmee samenhangende misdrijven te bestrijden, in het bijzonder de valse/vervalste reisdocumenten alsook de criminaliteit verbonden met de illegale toegang en het verlaten van het grondgebied van de overeenkomstsluitende Partijen, en de georganiseerde netwerken die bij dergelijke illegale handelingen betrokken zijn. De ambtenaren komen eveneens tussen bij de coördinatie van opdrachten binnen dit takengebied. De ambtenaren in het commissariaat wisselen de relevante gegevens rechtstreeks en persoonlijk uit en stellen een gemeenschappelijk overzicht van de toestand op. Het zelfstandig uitvoeren van operationele maatregelen ressorteert niet onder de bevoegdheid van het commissariaat. De overeenkomstsluitende Partijen kunnen binnen hun bevoegdheid verdere taken overdragen aan het commissariaat.
3. De ambtenaren van een overeenkomstsluitende Partij, die taken zoals bedoeld in paragraaf 2 waarnemen in het commissariaat dat zich op het grondgebied van de andere overeenkomstsluitende Partij bevindt, zijn op grond van artikel 47 van de Schengen Uitvoeringsovereenkomst als verbindingsambtenaren actief. Wat de takenwaarneming overeenkomstig paragraaf 2 betreft, hebben zij geen uitvoerende bevoegdheden op het grondgebied van de andere overeenkomstsluitende Partij. Nadere details worden in een protocol geregeld.
4. In bijzondere gevallen kunnen de bevoegde diensten tijdelijk gemeenschappelijke politieposten inrichten. Voor activiteiten in de aangrenzende staat geldt analoog paragraaf 3, zin 2.
 Art.    5 . In het kader van specifieke grensoverschrijdende opdrachten kunnen verbindingsambtenaren voor bepaalde tijd naar de aangrenzende staat worden gezonden. Zij hebben enkel een adviserende en informerende bevoegdheid; ze beschikken over geen enkele uitvoerende bevoegdheid.
 Art.    6 . 1. In geval van grensoverschrijdende samenwerking worden de nationale centrale organen op de hoogte gebracht met inachtneming van het nationaal recht.
2. Gevallen waarin uitsluitend de nationale centrale organen bevoegd zijn, zijn niet het voorwerp van rechtstreekse politionele betrekkingen.
 Art.    7 . 1. De opdrachten die gevolgen hebben in de grensgebieden van de andere overeenkomstsluitende Partij worden rechtstreeks gezamenlijk gecoördineerd door de betrokken politiediensten binnen hun bevoegdheid; de operationele invalspunten aan de grens en desgevallend het gemengd commissariaat dienen op de hoogte te worden gebracht.
2. De politieambtenaren verantwoordelijk voor de operatie worden in het bijzonder verzocht de informatie aangaande de strategie en tactiek bij deze opdrachten uit te wisselen. Er dienen, met inachtneming van het nationale recht, gemeenschappelijke actieplannen te worden uitgewerkt met het oog op het waarborgen van een methodische samenwerking bij politionele opdrachten met repercussies in de grensgebieden van de andere overeenkomstsluitende Partij zoals bijvoorbeeld de opsporing van personen of zaken, verkeersbelemmeringen of andere grote rampen.
 Art.    8 . 1. Overeenkomstig artikel 39 van de Schengen Uitvoeringsovereenkomst hebben de in artikel 3 vermelde politiediensten en hun ondergeschikte diensten in de grensgebieden, naast de nationale centrale organen, binnen hun volledig bevoegdheidsgebied en ter voorkoming en opsporing van strafbare feiten, het recht om een rechtstreeks verzoek om bijstand aan elkaar te richten en onmiddellijk uit te voeren indien het gaat om :
- identificatie van voertuigeigenaars en bestuurders;
- verzoek om informatie met betrekking tot rijbewijzen;
- opsporing van de verblijfplaats en de woonplaats;
- identificatie van abonnees van telecommunicatienetwerken voor zover het om openbare gegevens gaat;
- inwinnen van informatie door de politie op vrijwillige basis bij de betrokken personen;
- identiteitscontroles;
- voorbereiding van actieplannen, coördinatie van opsporingsmaatregelen en het overgaan tot dringende opsporingen (onafhankelijk van het SIS-signalement);
- informatie over de herkomst van voorwerpen, in het bijzonder wapens en voertuigen (verzoek om informatie met betrekking tot de verkoopshistoriek);
- sporenonderzoek;
- mededeling van gegevens uit politiedossiers of informatiesystemen.
2. De politiediensten bij wie overeenkomstig paragraaf 1 een verzoek wordt ingediend, voldoen rechtstreeks aan het verzoek. Indien de behandeling van andere verzoeken volgens nationaal recht voorbehouden is aan de gerechtelijke autoriteiten, wordt de politiedienst die het verzoek indient er onmiddellijk van op de hoogte gebracht dat zijn verzoek om bijstand door een rechtshulpverzoek bevestigd moet worden. In afwachting van deze bevestiging wordt het verzoek om bijstand uit voorzorg aan de plaatselijk bevoegde gerechtelijke instantie doorgegeven.
3. Rechtstreekse politionele bijstand is uitgesloten indien het verzoek of de uitvoering van het verzoek dwangmaatregelen vereist.
 Art.    9 . 1. De grensoverschrijdende observatie is onderworpen aan de bepalingen van artikel 40 van de Schengen Uitvoeringsovereenkomst.
2. De overheden die bevoegd zijn voor de machtiging tot grensoverschrijdende observatie in de grensgebieden zijn :
a) in het Koninkrijk België :
- de nationaal magistraat indien de plaats van de observatie niet bekend is;
- de parketten van Eupen, Verviers, Liège of Tongeren indien de plaats van de observatie gelokaliseerd is in hun gerechtelijk arrondissement.
b) in de Bondsrepubliek Duitsland :
- voor Rijnland-Palts : de Leitender Oberstaatsanwalt van Trier;
- voor Noordrijn-Westfalen : de Leitender Oberstaatsanwalt van Aachen.
De machtiging tot het overgaan tot een observatie geldt telkens voor het hele nationale grondgebied.
3. Het rechtshulpverzoek dient rechtstreeks te worden gericht aan de instantie die bevoegd is voor de machtiging tot grensoverschrijdende observatie of aan de instantie die bevoegd is voor het overmaken van de machtiging. Een kopie van het verzoek dient niet alleen te worden voorgelegd aan de diensten zoals bedoeld in artikel 40, paragraaf 1, in samenhang met artikel 40, paragraaf 5, van de Schengen Uitvoeringsovereenkomst, maar moet eveneens worden voorgelegd :
a) in het Koninkrijk België aan :
- het operationeel invalspunt aan de grens Eupen;
b) en in de Bondsrepubliek Duitsland aan :
- het Landeskriminalamt van Rijnland-Palts in Mainz of
- het Landeskriminalamt van Noordrijn-Westfalen in Düsseldorf,
voorzover deze diensten daarbij betrokken zijn.
4. Het overschrijden van de grens dient in geval van een observatie overeenkomstig artikel 40, paragraaf 2, van de Schengen Uitvoeringsovereenkomst te worden gemeld aan de in paragraaf 3 genoemde diensten. De in artikel 40, paragraaf 5, van de Schengen Uitvoeringsovereenkomst genoemde diensten van de overeenkomstsluitende Partijen dienen onverwijld op de hoogte te worden gebracht.
5. De overeenkomstsluitende Partijen brengen elkaar op de hoogte ingeval de bevoegdheden van deze diensten veranderen.
 Art.    10 . 1. De grensoverschrijdende achtervolging is onderworpen aan de bepalingen van artikel 41 van de Schengen Uitvoeringsovereenkomst en aan de bijbehorende uitvoeringsregelingen en richtlijnen die zijn omschreven in de verklaringen die iedere overeenkomstsluitende Partij overeenkomstig artikel 41, paragraaf 9, van de Schengen Uitvoeringsovereenkomst moet afleggen.
2. In geval van grensoverschrijdende achtervolging moeten onmiddellijk verwittigd worden : het bevoegde operationeel invalspunt aan de grens of het gemengd commissariaat. De overeenkomstsluitende Partijen brengen elkaar op de hoogte telkens de bevoegdheden van deze diensten veranderen.
3. De bevoegde diensten kunnen het stopzetten van een achtervolging vorderen.
4. In geval van achtervolging worden de nationale centrale organen op de hoogte gebracht met inachtneming van de nationale voorschriften.
 Art.    11 . 1. Bij de uitvoering van een grensoverschrijdende observatie of achtervolging zijn de politie- en douaneambtenaren van de aangrenzende staat onderworpen aan dezelfde verkeersvoorschriften als de politie- en douaneambtenaren van de overeenkomstsluitende Partij bij wie de observatie of achtervolging voortgezet wordt. De overeenkomstsluitende Partijen brengen elkaar op de hoogte van het geldende recht.
2. Technische hulpmiddelen noodzakelijk ter ondersteuning van de grensoverschrijdende observatie of achtervolging mogen ingeschakeld worden voor zover dit in overeenstemming is met de rechtsvoorschriften van de overeenkomstsluitende Partij bij wie de observatie of achtervolging voortgezet wordt. De overeenkomstsluitende Partijen brengen elkaar op de hoogte van het geldende recht.
3. Ingeval van grensoverschrijdende observatie of achtervolging of bij elke andere grensoverschrijdende interventie ten gevolge van een overeenkomst tussen de in de artikel 3 genoemde diensten, verbinden de overeenkomstsluitende Partijen zich ertoe zo snel mogelijk aan alle noodzakelijke voorwaarden te voldoen zodat ook luchtvaartuigen van politie kunnen worden ingezet. De overeenkomstsluitende Partijen brengen elkaar op de hoogte van de vereniging van de voorwaarden en spannen zich in zodat deze mogelijkheid ook geboden wordt aan de douaneadministraties.
 Art.    12 . Voor de vergoeding van schade die door ambtenaren van een overeenkomstsluitende Partij in het kader van ambtsverrichtingen overeenkomstig artikel 8 en 9 van deze overeenkomst wordt veroorzaakt op het grondgebied van de andere overeenkomstsluitende Partij, geldt artikel 43 van de Schengen Uitvoeringsovereenkomst.
 Art.    13 . Indien om redenen die verband houden met het wegennet het noodzakelijk is, mogen politie- en douaneambtenaren zich op het grondgebied van de aangrenzende staat begeven tot aan de dichtstbijzijnde mogelijkheid om te keren of tot aan het dichtstbijzijnde station, om vanaf daar naar hun eigen grondgebied terug te keren.
 Art.    14 . 1. De bevoegde diensten streven naar een verbetering van de grensoverschrijdende communicatie. Met dit doel wisselen zij in een eerste fase met inachtneming van de geldende telecommunicatievoorschriften zend- en ontvangstapparatuur uit.
2. De bevoegde diensten wisselen lijsten uit betreffende de verantwoordelijke politieambtenaren, de politieposten, alsook hun coördinaten. De lijsten worden regelmatig bijgewerkt.
 Art.    15 . 1. De bevoegde diensten informeren elkaar over projecten met betrekking tot de algemene en aanvullende opleiding, en geven elkaar de mogelijkheid om deel te nemen. De opleidingsverantwoordelijken ontmoeten elkaar regelmatig om hun ervaringen uit te wisselen. Bovendien worden de projecten van algemene en aanvullende opleiding samen tot stand gebracht. In deze context moeten de grensoverschrijdende problemen grondig behandeld worden.
2. De bevoegde diensten kunnen gemeenschappelijke grensoverschrijdende oefeningen uitvoeren. Er kunnen vertegenwoordigers van de aangrenzende staat als waarnemers uitgenodigd worden voor de oefeningen en de bijzondere opdrachten.
3. De bevoegde diensten kunnen ambtenaren uitwisselen om zich aldaar te informeren over de structuren en de politionele bevoegdheden van de aangrenzende staat.
 Art.    16 . 1. De politieambtenaren mogen in geval van grensoverschrijding om dienstredenen hun uniform en dienstwapens dragen, en andere dwangmiddelen bij zich hebben die zijn toegestaan door het recht van hun nationale staat. In dit opzicht worden de in Duitsland overeenkomstig de wet op oorlogswapens vereiste vergunningen als verleend beschouwd uit hoofde van § 27 van bovengenoemde wet.
2. De bevoegde diensten informeren elkaar over de dienstwapens en over de andere dwangmiddelen die zijn toegestaan, alsmede over het recht om ze te gebruiken.
3. Het gebruik van de dienstwapens is slechts toegestaan in geval van wettige verdediging.
 Art.    17 . 1. De bevoegde diensten wisselen informatie uit inzake uitrusting en technische nieuwigheden.
2. De bevoegde diensten informeren elkaar over de beslissingen die werden genomen met betrekking tot de aankoop van uitrustingssystemen. Ze streven naar compatibiliteit, voorzover dit met het oog op een eventueel gemeenschappelijk gebruik noodzakelijk blijkt.
3. Voor zover dit nuttig is voor de politionele opdracht kunnen interventiemiddelen, middelen voor het bestuur van operaties en ondersteunend personeel worden uitgewisseld. De uitgewisselde ambtenaren voeren bij de dienst in de aangrenzende staat verbindingsfuncties uit; zij beschikken over geen enkel soeverein gezag.
4. In geval van verlies of beschadiging van het geleende interventiemateriaal moet de lener de eigenaar schadeloosstellen.
 DEEL III.  - Uitvoerings- en Slotbepalingen.
 Art.    18 . Een gemeenschappelijke werkgroep samengesteld uit vertegenwoordigers van de overeenkomstsluitende Partijen wisselt één keer per jaar of indien nodig ervaringen uit over de toepassing van de overeenkomst en de ontwikkeling van de grensoverschrijdende criminaliteit in de Belgisch/Duitse grensgebieden en stelt een jaarverslag op dat telkens wordt voorgelegd aan de bevoegde instanties.
 Art.    19 . De bevoegde organen mogen op basis en in het kader van de onderhavige overeenkomst verdere afspraken maken die de omzetting op het bestuurlijk vlak van politionele samenwerking, de organisatorische veranderingen ten gevolge van die samenwerking of de bevordering van de politionele samenwerking (ontwikkeling, intensifiëring, verbetering) tot doel hebben.
 Art.    20 . Elke overeenkomstsluitende Partij heeft het recht de ondersteuning volledig of gedeeltelijk te weigeren of de ondersteuning te onderwerpen aan bepaalde voorwaarden indien zij van mening is dat het verzoek tot bijstand of de bijstand zelf de soevereiniteit, de openbare veiligheid en orde of andere wezenlijke belangen van de staat in het gedrang kan brengen of het nationaal recht kan beknotten.
 Art.    21 . 1. Deze overeenkomst treedt in werking twee maanden nadat de overeenkomstsluitende Partijen elkaar hebben meegedeeld dat de nationale voorwaarden voor de inwerkingtreding vervuld zijn. De datum van ontvangst van de laatste mededeling is daarbij doorslaggevend.
2. Deze overeenkomst wordt gesloten voor onbepaalde tijd. Het kan via diplomatieke weg schriftelijk door de verschillende Partijen worden ontbonden. De ontbinding treedt in werking zes maanden nadat de andere overeenkomstsluitende Partij ervan kennis heeft genomen.
Gedaan te Brussel, op 27 maart 2000, in tweevoud, elk in het Nederlands, het Frans en het Duits, waarbij de drie teksten even authentiek zijn.
Voor de Regering van het Koninkrijk België :
A. DUQUENNE
Voor de Regering van de Bondsrepubliek Duitsland :
E. HOFSTETER
 BIJLAGE.
 Art.  N. Deze Overeenkomst is in werking getreden op 23 oktober 2002.