text:
Artikel    1 . Verplichting tot uitleveren.
De overeenkomstsluitende Staten verbinden er zich toe om, volgens de bepalingen van deze Overeenkomst, aan elkaar personen uit te leveren die vervolgd worden, schuldig verklaard of veroordeeld zijn wegens een voor uitlevering vatbaar feit dat is gepleegd binnen (de) jurisdictie van een van de overeenkomstsluitende Staten. (Erratum. Zie B.St. 15-08-1998)
 Art.    2 . Misdrijven die aanleiding geven tot uitlevering. 1. Geeft aanleiding tot uitlevering, elk misdrijf dat, volgens de wetgeving van de twee overeenkomstsluitende Staten, bestraft wordt met een vrijheidsstraf waarvan de maximumduur groter is dan één jaar of met een strengere straf.
2. Wanneer de uitlevering wordt gevraagd voor de tenuitvoerlegging van een uitgesproken straf, moet deze een vrijheidsberovende straf van ten minste één jaar of een strengere straf zijn.
3. Geven eveneens aanleiding tot uitlevering :
a) de poging om een van de in paragraaf 1 bedoelde misdrijven te plegen of de deelneming als mededader of medeplichtige van een persoon die een dergelijk misdrijf pleegt of poogt te plegen; of
b) een vereniging van boosdoeners met het oogmerk om een van de in paragraaf I bedoelde misdrijven te plegen, zoals bepaald door de Belgische wet of een "conspiracy" met het doel een van die misdrijven te plegen, zoals bepaald in het in de Verenigde Staten geldend recht.
4. Om te bepalen of een misdrijf aanleiding geeft tot uitlevering :
a) houden de overeenkomstsluitende Staten alleen rekening met de constitutieve bestanddelen van het misdrijf dat strafbaar is volgens de wetgeving van de twee Staten; en
b) beschouwen zij niet als een constitutief bestanddeel van een misdrijf strafbaar in de Verenigde Staten, een bestanddeel zoals het vervoer tussen de Staten van de Unie, het gebruik van de post of van elk ander middel dat invloed uitoefent op de handel tussen de Staten van de Unie of de buitenlandse handel, dergelijke bestanddelen dienend tot het vaststellen van de bevoegdheid van een federale rechtbank van de Verenigde Staten van Amerika;
c) houden zij er geen rekening mee dat de respectievelijke wetgevingen het misdrijf niet in dezelfde categorie misdrijven onderbrengen of het misdrijf al of niet met dezelfde terminologie omschrijven.
5. Indien de uitlevering werd toegestaan Voor een misdrijf dat aanleiding geeft tot uitlevering of voor de tenuitvoerlegging van een straf, wordt zij eveneens toegestaan :
a) voor ieder ander misdrijf waarvan melding is gemaakt in het verzoek, zelfs indien dit misdrijf strafbaar is met een straf van minder dan een jaar gevangenisstraf;
b) voor de tenuitvoerlegging van iedere andere in het verzoek tot uitlevering vermelde straf, met inbegrip van een geldboete, zelfs indien de strafmaat niet beantwoordt aan de in paragraaf 2 gestelde minimale voorwaarden;
op voorwaarde dat aan alle andere voorwaarden voor de uitlevering is voldaan
6. De uitlevering zal niet worden toegestaan wanneer de verjaring van de strafvordering of van de straf bereikt is overeenkomstig de wet van de aangezochte Staat. Er wordt evenwel in de mate van het mogelijke rekening gehouden met de stuitings- en schorsingsdaden van de verjaring in de verzoekende Staat.
 Art.    3 . Nationaliteit. 1. De overeenkomstsluitende Staten zijn er niet toe gehouden hun eigen onderdanen uit te leveren; de Regering van de Verenigde Staten van Amerika kan haar eigen onderdanen evenwel uitleveren indien zij, gebruik makend van haar discretionaire macht, zulks passend acht.
2. Indien de uitlevering uitsluitend wordt geweigerd op grond van de nationaliteit van de gezochte persoon, zal de aangezochte Staat, op verzoek van de verzoekende Staat, de zaak voorleggen aan zijn bevoegde autoriteiten met het oog op het instellen van de strafvordering.
 Artikel    4 . Politieke en militaire misdrijven.
1. De uitlevering wordt niet toegestaan wanneer het misdrijf waarvoor de uitlevering wordt gevraagd een politiek misdrijf is.
2. Voor de toepassing van deze Overeenkomst worden de hiernavolgende misdrijven niet als politieke misdrijven beschouwd :
a) doodslag of een andere criminele daad gericht tegen het Staatshoofd van een van de overeenkomstsluitende Staten of tegen een familielid van het Staatshoofd;
b) de poging om een van de voornoemde misdrijven te plegen of de deelneming als mededader of medeplichtige van een persoon die een dergelijk misdrijf pleegt of poogt te plegen;
c) een vereniging van boosdoeners met het oogmerk om een der voormelde misdrijven te plegen, zoals bepaald door de Belgische wet of een "conspiracy "met het doel een van die misdrijven te plegen, zoals bepaald in het in de Verenigde Staten geldend recht.
3. Ongeacht het bepaalde in paragraaf 2 van dit artikel, wordt de uitlevering niet toegestaan indien de Regering van de aangezochte Staat van oordeel is dat aan het verzoek politieke redenen ten grondslag liggen.
4. De Regering van de aangezochte Staat kan de uitlevering weigeren voor overtredingen van de militaire wetten die geen misdrijven naar de gewone strafwetten zijn.
5. In geval van conflict tussen de bepalingen van de paragrafen 1 tot en met 4 van dit artikel en de artikels 2 en 3 van de aanvullende overeenkomst inzake uitlevering tussen het Koninkrijk België en de Verenigde Staten van Amerika ter bevordering van de bestrijding van het terrorisme, getekend te Washington op 17 maart 1987, worden deze laatste artikels toegepast, zodra deze Overeenkomst in werking zal zijn getreden.
 Art.    5 . voorafgaandelijke vervolgingen. 1. De uitlevering wordt (niet) toegestaan indien de opgeëiste persoon voor het misdrijf waarvoor de uitlevering wordt gevraagd in de aangezochte Staat schuldig werd verklaard, veroordeeld of vrijgesproken werd. (Erratum. Zie B.St. 15-08-1998)
2. De beslissing van de autoriteiten van de aangezochte Staat, hetzij om de opgeëiste persoon niet te vervolgen wegens de feiten waarvoor de uitlevering is gevraagd, hetzij om elke strafrechterlijke procedure te beëindigen die wegens deze feiten tegen de gezochte persoon werd ingesteld, sluit de mogelijkheid niet uit die persoon alsnog uit te leveren.
 Art.    6 . Humanitaire clausules. 1. Wanneer het misdrijf waarvoor de uitlevering is gevraagd in de verzoekende Staat strafbaar is met de doodstraf en een dergelijke misdrijf in de aangezochte staat niet strafbaar is met die straf of die straf er gewoonlijk niet ten uitvoer wordt gelegd, kan de uitlevering worden geweigerd, indien de verzoekende Staat de aangezochte Staat geen door hem voldoende geachte waarborgen geeft dat de doodstraf niet zal worden uitgevoerd.
2. Ongeacht het bepaalde in deze Overeenkomst, staat het de Regering van de aangezochte Staat vrij de uitlevering niet toe te staan om humanitaire redenen als bedoeld in haar nationaal recht.
 Art.    7 . Uitleveringsprocedure en vereiste stukken. 1. Elk verzoek tot uitlevering wordt langs diplomatieke weg ingediend.
2. Elk verzoek gaat vergezeld van :
a) de stukken, verklaringen of andere inlichtingen waarin de identiteit, de nationaliteit en de vermoedelijke verblijfplaats van de opgeëiste persoon omschreven zijn;
b) een beschrijving van de feitelijke gegevens van het misdrijf en van een overzicht van de terzake gevoerde rechtspleging;
c) de wettekst houdende de essentiële bestanddelen van het misdrijf waarvoor de uitlevering wordt gevraagd;
d) de wettekst houdende vaststelling van de straf voor her misdrijf;
e) de wettekst of de omschrijving van de wetsbepalingen betreffende elke termijn van toepassing op de verjaring van de strafvordering of van de straf;
g) de stukken, verklaringen of andere inlichtingen bedoeld, naar gelang het geval, in de paragrafen 3 en 4 van dit artikel.
3. Een verzoek tot uitlevering van een persoon wiens uitlevering wordt gevraagd wegens vervolging gaat ook vergezeld van :
a) een afschrift van het bevel tot aanhouding of tot gevangenneming afgegeven door een rechter of door een andere bevoegde autoriteit;
b) een afschrift van de akte van inbeschuldigingstelling of, bij gebrek daarvan, een verslag van de autoriteit die vervolging instelt over de feiten waarvoor de uitlevering wordt gevraagd;
c) alle inlichtingen die rechtsvervolging tegen die persoon zouden rechtvaardigen indien het misdrijf in de aangezochte Staat zou zijn gepleegd.
4. Een verzoek tot uitlevering van een persoon die schuldig is verklaard aan het misdrijf waarvoor de uitlevering is gevraagd, gaat ook vergezeld van :
a) een afschrift van het vonnis of, indien een dergelijk afschrift niet kan worden overgezonden, een verklaring van een rechterlijke autoriteit waaruit blijkt dat die persoon schuldig is verklaard;
b) inlichtingen waaruit blijkt dat de opgeëiste persoon de persoon is waarop de beslissing van toepassing is;
c) indien de persoon veroordeeld werd tot een straf, een afschrift van de veroordelingsbeslissing alsmede een verklaring waaruit blijkt welk deel van de beslissing reeds ten uitvoer werd gelegd;
d) indien de persoon schuldig werd bevonden, maar hem nog geen straf werd opgelegd, een verklaring waaruit blijkt dat de verzoekende Staat de bedoeling heeft hem een straf op te leggen, alsmede een afschrift van het bevel tot aanhouding;
e) indien die persoon bij verstek werd berecht, de stukken bedoeld in paragraaf 3.
 Art.    8 . Aanvaarding aan de stukken. De stukken die het verzoek tot uitlevering vergezellen worden als bewijs in de procedure tot uitlevering aangenomen en aanvaard indien :
a) ingeval het verzoek tot uitlevering uitgaat van de Verenigde Staten van Amerika, zij authentiek werden verklaard door het State Departement van de Verenigde Staten van Amerika;
b) ingeval het verzoek tot uitlevering uitgaat van België, zij voor echt zijn verklaard door de diplomatieke of consulaire vertegenwoordiger van de Verenigde Staten van Amerika met standplaats in België zoals bepaald in de uitleveringswetten van de Verenigde Staten van Amerika; of
c) de stukken voor echt of authentiek worden verklaard op een andere wijze die overeenkomt met de wetten van de aangezochte Staat.
 Art.    9 . Vertaling. Alle stukken die worden overgezonden door de verzoekende Staat worden vertaald in de taal of in een van de officiële talen van de aangezochte Staat.
 Art.    10 . Voorlopige aanhouding. 1. In geval van dringende noodzakelijkheid, kan een overeenkomstsluitende Staat, in afwachting dat het verzoek tot uitlevering is overgezonden, om de voorlopige aanhouding verzoeken van de persoon wiens uitlevering wordt gevraagd.
Een verzoek tot voorlopige aanhouding wordt overgezonden hetzij langs diplomatieke weg, hetzij rechtstreeks tussen het Departement van Justitie van de Verenigde Staten en het Ministerie van Justitie van België. Ter zake kan ook gebruik worden gemaakt van de communicatiemiddelen van Interpol.
2. Dit verzoek tot voorlopige aanhouding vermeldt :
a) het signalement van de persoon wiens uitlevering wordt gevraagd;
b) de plaats waar die persoon zich bevindt, als die plaats gekend is;
c) een kort overzicht van de desbetreffende feiten, indien mogelijk met inbegrip van het ogenblik en de plaats van het misdrijf;
d) een opsomming van de geschonden wetten;
e) een verklaring betreffende het bestaan van een bevel tot aanhouding of van een beslissing houdende vaststelling van de schuld of houdende veroordeling van de persoon;
f) een verklaring waaruit blijkt dat het verzoek tot uitlevering van de gezochte persoon volgt.
3. De verzoekende Staat wordt onverwijld in kennis gesteld van het gevolg dat aan haar verzoek werd gegeven, alsmede van de redenen die aan de weigering ten grondslag liggen.
4. Een persoon, die, naar luid van deze Overeenkomst, het voorwerp is van een voorlopige aanhouding kan in vrijheid worden gesteld, indien de Regering van de aangezochte Staat binnen 75 dagen, te rekenen vanaf de dag van de voorlopige aanhouding, geen officieel verzoek tot uitlevering vergezeld van de stukken bedoeld in artikel 7, heeft ontvangen.
5. De invrijheidstelling van de opgeëiste persoon, overeenkomstig het bepaalde in § 4 van dit artikel, verhindert niet dat hij opnieuw wordt aangehouden, noch dat hij naderhand wordt uitgeleverd wanneer het verzoek tot uitlevering alsmede de stukken ter staving hiervan nadien toekomen.
 Art.    11 . Beslissing en overlevering. 1. De aangezochte Staat geeft zonder verwijl aan de verzoekende Staat kennis van de beslissing die genomen is als gevolg van het verzoek tot uitlevering.
2. De aangezochte Staat verstrekt uitleg over de redenen op grond waarvan besloten is tot een volledige of gedeeltelijke afwijzing van het verzoek. De aangezochte Staat verstrekt op aanvraag afschriften van de desbetreffende rechterlijke beslissingen.
3. Indien de uitlevering is toegestaan, komen de overheden van de overeenkomstsluitende Staten overeen omtrent de plaats en het tijdstip van overlevering van de opgeëiste persoon.
4. Indien de opgeëiste persoon niet binnen de eventueel bij de wet van de aangezochte Staat gestelde termijn overgeleverd is vanuit het grondgebied van diezelfde Staat, kan hij in vrijheid worden gesteld en kan de aangezochte Staat achteraf de uitlevering wegens datzelfde feit weigeren.
5. De duur van de hechtenis ondergaan in de aangezochte Staat als gevolg van het verzoek tot uitlevering van de verzoekende Staat wordt toegerekend op de duur van de hechtenis die in de verzoekende Staat moet worden ondergaan.
De overeenkomstsluitende Staten verbinden zich ertoe elkaar de inlichtingen m verband met de duur van de hechtenis mede te delen.
 Art.    12 . Tijdelijke en verdaagde overleving. 1. Indien het verzoek tot uitlevering ingewilligd wordt van een persoon tegen wie een geding hangende is of die in de aangezochte Staat een straf ondergaat kan die Staat de opgeëiste persoon met het oog op vervolging tijdelijk overleveren aan de verzoekende Staat.
De aldus overgeleverde persoon wordt opgesloten in de verzoekende Staat; hij wordt naar de aangezochte Staat teruggezonden na verloop van de tegen hem ingestelde vervolgingen onder de voorwaarden door de overeenkomstsluitende Staten in onderlinge overeenstemming vastgesteld.
De duur van de in de verzoekende Staat ondergane hechtenis wordt afgetrokken van de straf die in de aangezochte Staat nog moet worden ondergaan.
2. De aangezochte Staat kan de overlevering verdagen van een persoon die vervolgd wordt of die in die Staat een straf ondergaat.
De verdaging kan duren totdat de tegen de betrokkene ingestelde vervolging beëindigd is en iedere straf is ondergaan.
 Art.    13 . Verzoeken tot uitlevering uitgaande aan verscheidene Staten. Ingeval de aangezochte Staat van de andere overeenkomstsluitende Staat en van één of meer derde Staten verzoeken tot uitlevering ontvangt met betrekking tor een zelfde persoon, ongeacht of de verzoeken voor hetzelfde feit dan wel voor verschillende feiten zijn ingediend, beslist de Regering van de aangezochte Staat aan welke Staat zij de opgeëiste persoon zal overleveren.
Om daarover uitspraak te doen neemt de aangezochte Staat alle ter zake dienende elementen in acht inzonderheid die welke hierna zijn opgesomd evenwel niet op beperkende wijze :
a) het feit of de verzoeken al dan niet, op grond van een overeenkomst zijn ingediend;
b) de plaats waar ieder feit is gepleegd;
c) de respectieve belangen van de verzoekende Staten;
d) de ernst van de misdrijven;
e) de nationaliteit van het slachtoffer;
f) de mogelijkheid van verderlevering tussen verzoekende Staten;
g) de chronologische volgorde waarin de verzoeken uitgaande van de verzoekende Staten ontvangen zijn.
 Art.    14 . Inbeslagname en overhandiging van voorwerpen. 1. De aangezochte Staat kan, voor zover zijn wetgeving zulks toelaat, alle voorwerpen, daaronder begrepen de stukken en alle bewijsmateriaal in verband met het misdrijf waarvoor de uitlevering is toegestaan, in beslag nemen en overhandigen aan de verzoekende Staat.
De voorwerpen bedoeld in dit artikel kunnen worden overhandigd zelfs indien de uitlevering niet kan doorgaan ten gevolge van het overlijden de verdwijning of de ontsnapping van de opgeëiste persoon.
2. De aangezochte Staat kan de overhandiging van die voorwerpen afhankelijk stellen van de voorwaarde dat de verzoekende Staat voldoende waarborgen geeft dat zij zo spoedig mogelijk aan de aangezochte Staat zullen worden teruggegeven De aangezochte Staat kan de teruggave van voornoemde voorwerpen ook verdagen wanneer zij in de aangezochte Staat als bewijs moeten dienen.
3. De rechten van derden op die voorwerpen worden behoorlijk geëerbiedigd.
 Art.    15 . Specialiteitsregel. 1. De persoon die is uitgeleverd op grond van deze Overeenkomst, kan niet worden aangehouden, noch gevonnist, noch bestraft in de verzoekende Staat, tenzij :
a) wegens het misdrijf waarvoor de uitlevering is toegestaan of voor een anderszins omschreven misdrijf gegrond op dezelfde feiten waarvoor de uitlevering is toegestaan, op voorwaarde dat dit misdrijf aanleiding geeft tot uitlevering of dat het een minder ernstig misdrijf is begrepen in het misdrijf waarvoor de uitlevering is toegestaan;
b) wegens een misdrijf gepleegd na de uitlevering van de betrokkene, of
c) wegens een misdrijf waarvoor de Regering van de aangezochte Staat ermee instemt dat de betrokkene in hechtenis wordt genomen, wordt gevonnist of hem een straf wordt opgelegd. Ter uitvoering van het bepaalde in dit lid :
(i) kan de aangezochte Staat de overlegging vorderen van de stukken vermeld in artikel 7;
(ii) kan de uitgeleverde persoon, ongeacht voormelde regels, door de verzoekende Staat in hechtenis worden gehouden gedurende vijfenzeventig dagen of, gedurende de tijd dat het verzoek behandeld wordt, voor een langere duur met instemming van de aangezochte Staat; in dat geval zendt de verzoekende Staat aan de aangezochte Staat een verklaring met betrekking tot het bestaan van een bevel tot aanhouding of van een beslissing waarbij de schuld van de betrokkene is vastgesteld of waarbij hij is veroordeeld.
2. De persoon die is uitgeleverd op grond van deze Overeenkomst mag niet worden uitgeleverd aan een derde Staat wegens een misdrijf dat gepleegd is voor zijn overlevering, tenzij de Staat die de betrokkene heeft overgeleverd hierin toestemt.
3. De paragrafen 1 en 2 van dit artikel beletten noch de aanhouding, noch de berechting van de uitgeleverde persoon, noch de toepassing van een straf, noch diens uitlevering aan een derde Staat :
a) indien hij het grondgebied van de verzoekende Staat verlaat na de uitlevering en uit vrije wil terugkeert naar die Staat, of
b) indien hij het grondgebied van de verzoekende Staat niet verlaat binnen vijftien dagen te rekenen van de dag waarop hij vrij is het te verlaten, of
c) indien hij uit vrije wil daarmee instemt.
 Art.    16 . Afstand. Wanneer de opgeëiste persoon overeenkomstig de in de aangezochte Staat gevolgde praktijk ermee instemt om aan de verzoekende Staat te worden overgedragen kan de aangezochte Staat de betrokkene zo spoedig mogelijk en zonder verdere rechtspleging overdragen; in dit geval wordt de specialiteitsregel niet toegepast.
 Art.    17 . Doorvoer. 1. Elke overeenkomstsluitende Staat kan de doorvoer toestaan over zijn grondgebied van een persoon die door een derde Staat aan de andere Staat is overgeleverd.
Een verzoek tot doorvoer wordt langs diplomatieke weg voorgelegd of rechtstreeks bezorgd tussen het Departement van Justitie van de Verenigde Staten en het Ministerie van Justitie van België.
De communicatiemiddelen van Interpol kunnen te dien einde worden gebruikt. Het verzoek bevat het signalement van de betrokkene op doorvoer, een bondig verslag van de feiten van de zaak, alsook een bevestiging van het bestaan van de stukken bedoeld in artikel 10, 2, e). Een persoon op doorvoer kan gedurende vierentwintig uur worden aangehouden. De doorvoer kan geweigerd worden voor een onderdaan van de aangezochte Staar en voor een persoon die vervolgd of opgespoord wordt met het oog op de tenuitvoerlegging van een vrijheidsstraf opgelegd door de autoriteiten van diezelfde Staat.
2. Geen machtiging tot doorvoer is vereist wanneer het luchtverkeer wordt gebruikt en geen enkele landing voorzien is op het grondgebied van de transitstaat.
In geval van onvoorziene landing kan die Staat het verzoek tot doorvoer eisen bedoeld in paragraaf 1. Die Staat houdt de betrokkene op doorvoer in hechtenis tot het verzoek is ontvangen en de doorvoer is geschied voor zover het verzoek toekomt binnen vierentwintig uur na de onvoorziene landing.
 Art.    18 . Vertegenwoordiging en kosten. 1. De aangezochte Staat adviseert de verzoekende Staat verleent deze bijstand, vertegenwoordigt hem in rechte en verdedigt diens belangen in iedere procedure voortvloeiend uit een verzoek tot uitlevering.
2. De verzoekende Staat draagt de kosten voor de vertaling van de stukken en het vervoer van de overgeleverde persoon. De aangezochte Staat draagt alle andere kosten die ingevolge de uitleveringsprocedure in die Staat zijn gemaakt.
3. Geen van beide Staten eist van de andere Staat een financiële bijdrage in de kosten voortvloeiend uit de aanhouding, de hechtenis het onderzoek van de zaak, de overlevering van opgeëiste personen, of uit de vertegenwoordiging dan wel geschillen op grond van deze Overeenkomst.
 Art.    19 . Raadpleging. Het Departement van Justitie van de Verenigde Staten en het Ministerie van Justitie van België kunnen rechtstreeks (of door toedoen van de communicatiemiddelen van Interpol) met elkaar in contact treden met betrekking tot iedere aangelegenheid in verband met de behandeling van individuele gevallen of met het onderzoek naar middelen om de toepassingsprocedures van deze Overeenkomst te vrijwaren en te verbeteren.
 Art.    20 . Toepassingsgebied. Deze Overeenkomst is van toepassing op misdrijven die zowel vóór als na zijn inwerkingtreding zijn gepleegd.
 Art.    21 . Bekrachtiging en inwerkingtreding
1. Deze Overeenkomst dient te worden bekrachtigd. De uitwisseling van de bekrachtigingsoorkonden vindt zo spoedig mogelijk plaats te Washington.
2. Deze Overeenkomst treedt in werking de eerste dag van de tweede maand volgend op de datum van de uitwisseling van de bekrachtigingsoorkonden.
3. Bij de inwerkingtreding van deze Overeenkomst zullen de Overeenkomst tussen de Regering van de Verenigde Staten van Amerika en de Regering van België, ondertekend te Washington op 26 oktober 1901 en de aanvullende Overeenkomsten tot uitlevering, ondertekend te Washington op 20 juni 1935 en te Brussel op 14 november 1963 ophouden van kracht te zijn. De voorgaande Overeenkomsten blijven evenwel van toepassing op alle uitleveringsprocedures waarbij de uitleveringsstukken reeds werden voorgelegd aan de rechtbanken van de aangezochte Staat op het ogenblik waarop deze Overeenkomst in werking treedt, met uitzondering van artikel 2 van deze Overeenkomst, dat op voormelde procedures van toepassing zal zijn; de artikelen 12 en 15 van deze Overeenkomst zijn van toepassing op personen die op grond van de voorgaande Overeenkomsten uitgeleverd zijn of zouden kunnen worden uitgeleverd.
 Art.  22. Opzegging. Iedere Staat kan deze Overeenkomst opzeggen door middel van een schriftelijke kennisgeving gericht aan de andere overeenkomstsluitende Staat. De opzegging wordt effectief zes maanden na de datum van de kennisgeving.
TEN BLIJKE WAARVAN, de ondergetekenden, daartoe behoorlijk gemachtigd deze Overeenkomst hebben ondertekend.
GEDAAN te Brussel op 27 april 1987 in twee exemplaren, ieder in de Nederlandse, de Franse en de Engelse taal, de drie teksten zijnde gelijkelijk authentiek.
Voor de Regering van het Koninkrijk België :
J. GOL
Voor de Regering van de Verenigde Staten van Amerika :
E. MEESE


type: legislation

jurisdiction: Belgium

text:
Artikel    1 . Een persoon die bij onherroepelijk vonnis in een Lid-Staat is berecht, kan in een ander Lid-Staat niet worden vervolgd ter zake van dezelfde feiten, op voorwaarde dat ingeval een straf of maatregel is opgelegd, deze reeds is ondergaan of feitelijk ten uitvoer wordt gelegd, dan wel op grond van de wetten van de veroordelende Staat niet meer ten uitvoer gelegd kan worden.
 Art.    2 . 1. Een Lid-Staat kan op het tijdstip van bekrachtiging, aanvaarding of goedkeuring van deze Overeenkomst verklaren dat hij in één of meer van de volgende gevallen niet door artikel 1 is gebonden :
a) indien op feiten op grond waarvan in het buitenland vonnis werd gewezen zich geheel of gedeeltelijk op zijn eigen grondgebied hebben afgespeeld. In het laatste geval is deze uitzondering echter niet van toepassing indien de feiten zich gedeeltelijk hebben afgespeeld op het grondgebied van de Lid-Staat waarin het vonnis werd gewezen :
b) indien de feiten op grond waarvan in het buitenland vonnis werd gewezen een inbreuk vormen op de veiligheid of andere even wezenlijke belangen van deze Lid-Staat;
c) indien de feiten op grond waarvan in het buitenland vonnis werd gewezen zijn begaan door een ambtenaar van deze Lid-Staat in strijd met zijn ambtsplichten.
2. Een Lid-Staat die een dergelijke verklaring aflegt met betrekking tot de in lid 1, b) genoemde uitzondering, dient de soorten van inbreuken aan te geven waarop die uitzondering van toepassing kan zijn.
3. Een Lid-Staat kan te allen tijde een dergelijke verklaring met betrekking tot één of meer van de in lid 1 genoemde uitzonderingen intrekken. De intrekking wordt ter kennis gebracht van het Ministerie van Buitenlandse Zaken van België en wordt van kracht op de eerste dag van de maand volgende op de datum van dergelijke kennisgeving.
4. Uitzonderingen ten aanzien waarvan een verklaring uit hoofde van lid 1 is afgelegd, zijn niet van toepassing wanneer de betrokken Lid-Staat ter zake van dezelfde feiten de andere Lid-Staten om vervolging heeft verzocht of heeft ingestemd met de uitlevering van de betrokken persoon.
 Art.    3 . Indien in een Lid-Staat een nieuwe vervolging wordt ingesteld tegen een persoon die ter zake van dezelfde feiten bij onherroepelijk vonnis in een andere Lid-Staat is berecht, dient iedere periode van vrijheidsbeneming die wegens deze feiten in laatstgenoemde Lid-Staat werd ondergaan op de eventueel opgelegde straf of maatregel in mindering te worden gebracht. Voor zover de nationale wetgeving dit toelaat, wordt tevens rekening gehouden met andere reeds ondergane straffen of maatregelen dan vrijheidsbeneming.
 Art.    4 . 1. Indien in een Lid-Staat iemand een strafbaar feit ten laste wordt gelegd en de bevoegde autoriteiten van deze Lid-Staat redenen hebben om aan te nemen dat de tenlastelegging dezelfde feiten betreft als die ter zake waarvan deze persoon reeds bij onherroepelijk vonnis is berecht in een andere Lid-Staat, verzoeken deze autoriteiten, indien zij zulks nodig achten, de bevoegde autoriteiten van de Lid-Staat waarin reeds vonnis werd gewezen om de nodige inlichtingen in dezen.
2. De aldus gevraagde inlichtingen worden zo spoedig mogelijk verstrekt worden in overweging genomen bij de beslissing of de vervolging dient te worden voortgezet.
3. Iedere Lid-Staat wijst op het tijdstip van ondertekening, bekrachtig aanvaarding of goedkeuring van deze Overeenkomst de autoriteiten aan die bevoegd zijn de in dit artikel bedoelde inlichtingen te vragen en te ontvangen.
 Art.    5 . Bovenstaande bepalingen vormen geen beletsel voor de toepassing van verdergaande nationale bepalingen inzake de regel " ne bis in idem " in geval van buitenlandse rechterlijke beslissingen.
 Art.    6 . 1. Deze Overeenkomst staat open voor ondertekening door de Lid-Staten. Zij dient te worden bekrachtigd, aanvaard of goedgekeurd. De akten van bekrachtiging, aanvaarding of goedkeuring worden nedergelegd bij het Ministerie van Buitenlandse Zaken van België.
2. De Overeenkomst treedt in werking negentig dagen na de datum van nederlegging van de akten van bekrachtiging, aanvaarding of goedkeuring door alle Staten die op de datum waarop de Overeenkomst voor ondertekening wordt opengesteld, Lid-Staten van de Europese Gemeenschappen zijn.
3. Tot de datum van inwerkingtreding van deze Overeenkomst kan iedere Staat op het tijdstip van nederlegging van zijn akte van bekrachtiging, aanvaarding of goedkeuring, of op elk later tijdstip, verklaren dat deze Overeenkomst ten aanzien van die Staat van toepassing is in zijn betrekkingen met de Staten die een zelfde verklaring hebben afgelegd negentig dagen na de datum van nederlegging.
 Art.    7 . 1. Deze Overeenkomst staat voor toetreding open voor iedere Staat die toetreedt tot de Europese Gemeenschappen. De akten van toetreding worden nedergelegd bij het Ministerie van Buitenlandse Zaken van België.
2. Ten aanzien van iedere toetredende Staat treedt deze Overeenkomst in werking negentig dagen na de datum van nederlegging van zijn akte van toetreding.
 Art.    8 . 1. Elke Lid-Staat kan, op het tijdstip van ondertekening of van de nederlegging van zijn akte van bekrachtiging, aanvaarding of goedkeuring, het grondgebied of de grondgebieden aanwijzen waarop deze Overeenkomst van toepassing is.
2. Elke Lid-Staat kan, bij de nederlegging van zijn akte van bekrachtiging, aanvaarding of goedkeuring, of op elk later tijdstip, door middel van een aan het Ministerie van Buitenlandse Zaken van België gerichte verklaring de toepassing van deze Overeenkomst uitbreiden tot ieder ander in deze verklaring aangegeven grondgebied voor welks internationale betrekkingen hij verantwoordelijk is of voor hetwelk hij bevoegd is verbintenissen aan te gaan.
3. Elke krachtens lid 2 gedane verklaring kan wat ieder in die verklaring aangewezen grondgebied betreft, worden ingetrokken door middel van een aan het Ministerie van Buitenlandse Zaken van België gerichte kennisgeving.
Deze intrekking wordt onmiddellijk van kracht, of op een in de kennisgeving vermelde latere datum.
 Art.    9 . Het Ministerie van Buitenlandse Zaken van België zal alle lid-Staten in kennis stellen van elke ondertekening, nederlegging van akten, verklaring of kennisgeving.
Het Ministerie van Buitenlandse Zaken van België zal aan de Regering van elke Lid-Staat een voor eensluidend gewaarmerkt afschrift toezenden.
 BIJLAGEN.
 Art.    N1 . Lijst met de gebonden staten.

 Datum van neerlegging

van het bekrachtigings- (B),

goedkeurings- (G) of
Staten

 toetredingsinstrument (T)
Belgie

 2 februari 2000 (B)
Denemarken

26 juli 1989 (B)
Duitsland

 14 december 1998 (B)
Frankrijk

18 maart 1992 (G)
Ierland

29 april 1999 (B)
Italie

 15 januari 1990 (B)
Nederland

 6 januari 1994 (B)
Oostenrijk

11 december 1998 (T)
Portugal

5 oktober 1995 (B)
 Art.    N2 . Verklaringen.
Deze landen hebben volgende verklaringen afgelegd :
 Verklaringen afgelegd door België.
" 1. Artikel 4.3. : De gemachtigde overheden om inlichtingen te vragen en te ontvangen zijn de rechterlijke autoriteiten.
2. Artikel 6. 3. : De Overeenkomst zal negentig dagen na de datum van neerlegging van toepassing zijn ten aanzien van België met de Staten die eenzelfde verklaring hebben afgelegd. ".
Verklaringen afgelegd door Denemarken
" In uitvoering van artikel 2, 1ste lid, letters a), b) en c) van de Overeenkomst, verklaart Denemarken in de gevallen als vermeld in artikel 2, 1ste lid, letters a), b) en c) niet gebonden te zijn door artikel 1. Wat de feiten betreft als vermeld in artikel 2, 1ste lid, letter b), stelt Denemarken op grond van artikel 2, 2de lid, duidelijk dat deze verklaring betrekking heeft op de soorten van inbreuken bedoeld 1° in hoofdstuk 12 van de Deense Strafwetboek (inbreuken op de onafhankelijkheid en de Staatsveiligheid); 2° in hoofdstuk 13 van bedoelde tekst (inbreuken op de Grondwet en de hoogste overheidsorganen); en 3° in hoofdstuk 14 van bedoelde tekst (inbreuken op het overheidsgezag) alsmede alle andere inbreuken die hieronder logischerwijze ressorteren. Daarnaast wordt nader toegelicht dat het bepaalde in artikel 2, 1ste lid, letter b) van de Overeenkomst door Denemarken in die zin wordt uitgelegd dat hiermee met name gedoeld wordt op de feiten als vermeld in artikel 8, 1ste lid, § 1 van het Deense Strafwetboek.
Tenslotte verklaart Denemarken de Overeenkomst uit le leggen in de zin dat ze alleen de mogelijkheid behelst een straf op te leggen, met uitsluiting van de mogelijkheid iemand van zijn rechten te beroven.
Overeenkomstig artikel 4, 3de lid, van de Overeenkomst wijst Denemarken het Deense Ministerie van Justitie aan als centrale overheid die bevoegd is de in dit artikel bedoelde inlichtingen te vragen en te ontvangen.
Op grond van artikel 6, 3de lid van de Overeenkomst verklaart Denemarken eveneens dat deze tekst ten aanzien van Denemarken van toepassing is in zijn betrekkingen met de Staten die een zelfde verklaring hebben afgelegd, 90 dagen na de datum van nederlegging.
Overeenkomstig artikel 8, 1ste lid van de Overeenkomst verklaart Denemarken eveneens dat deze tekst niet van toepassing is op de Froer-eilanden en Groenland.
 Verklaringen afgelegd door Duitsland.
A. De Bondsrepubliek Duitsland verklaart overeenkomstig artikel 2, 1ste lid, van de Overeenkomst dat ze niet gebonden is door artikel 1 van de Overeenkomst,
a) wanneer de feiten op grond waarvan in het buitenland vonnis werd gewezen zich geheel of gedeeltelijk op haar eigen grondgebied hebben afgespeeld;
b) wanneer de feiten op grond waarvan in het buitenland vonnis werd gewezen, één van de volgende inbreuken betreffen :
aa) voorbereiden van (artikel 80 van het Duitse Strafwetboek StGB) en aanzetten tot (artikel 80a StGB) een aanvalsoorlog;
bb) hoogverraad (de artikelen 81 à 83 StGB);
cc) het in gevaar brengen van de democratische Staat (de artikelen 84 à 90 StGB);
dd) verraad jegens en in gevaar brengen van de buitenlandse veiligheid (de artikelen 94 à 100a StGB);
ee) misdrijven tegen landsverdediging (de artikelen 109 à 109h StGB);
ff) inbreuken in de zin van de artikelen 129, 129a StGB;
gg) inbreuken als bedoeld in artikel 129a, 1ste lid, nrs. 1 tot 3 StGB, voor zover de feiten de binnenlandse veiligheid van de Bondsrepubliek Duitsland in gevaar brengen;
hh) inbreuken in de zin van de wet op de buitenlandse economische betrekkingen;
ii) inbreuken in de zin van de wet op de controle op oorlogswapens.
B. Verklaring betreffende artikel 4.
Wat artikel 4, 3de lid, van de Overeenkomst betreft, verklaart de Bondsrepubliek Duitsland, enerzijds, dat de met het onderzoek belaste openbare ministeries, zijnde de verzoekende autoriteiten, en, anderzijds, elk van de lokale openbare ministeries die bevoegd zijn voor het rechtsgebied waarin het onherroepelijk vonnis wort geacht gewezen te zijn, zijnde de aangezochte autoriteiten, worden beschouwd als de autoriteiten die bevoegd zijn om de in dit artikel bedoelde inlichtingen te vragen en te ontvangen.
C. De Bondsrepubliek Duitsland verklaart verder dat, in toepassing van de Overeenkomst, worden beschouwd als feiten begaan in de Bondsrepubliek Duitsland alle feiten die zich in het verleden hebben voorgedaan ongeacht de juridische kwalificatie ervan, zoals ze in het te erkennen vonnis worden opgesomd.
D. Verklaring neergelegd op 22 juni 1999 bij de Belgische Regering : " Overeenkomstig artikel 6, 3de lid, verklaart de Bondsrepubliek dat de Overeenkomst ten aanzien van de Bondsrepubliek Duitsland van toepassing is in haar betrekkingen met de Staten die een zelfde verklaring hebben afgelegd, negentig dagen na de datum van nederlegging. ".
 Verklaringen en voorbehouden afgelegd door Frankrijk.
" In toepassing van artikel 2, 1ste lid van de Overeenkomst verklaart de Regering van de Franse Republiek niet gebonden zijn door artikel 1 in de gevallen als vermeld in artikel 2, 1ste lid, letters a en b.
Wat artikel 2, 1ste lid, letter b betreft, verklaart de Regering van de Franse Republiek dat ze door artikel 1 niet gebonden is wanneer de feiten op grond waarvan in het buitenland vonnis werd gewezen volgende inbreuken betreffen : misdaden of misdrijven die de veiligheid van de Staat aantasten, het namaken van het zegel van de Staat of in omloop zijnde nationale munten, misdaden tegen Franse diplomatieke of consulaire ambtenaren of gebouwen.
Als autoriteit die bevoegd is in de artikel 4 bedoelde inlichtingen te vragen en te ontvangen, wijst de Regering van de Franse Republiek volgende instantie aan :
" Bureau du droit pénal international et de l'entraide répressive internationale, Service des Affaires Européennes et Internationales, Ministère de la Justice 13, place Vendôme, 75042 PARIS Cédex 01 ".
Overeenkomstig artikel 6, 3de lid, verklaart de Regering van de Franse Republiek dat de Overeenkomst ten aanzien van de Franse Republiek van toepassing is in haar betrekkingen met de Staten die een zelfde verklaring hebben afgelegd, negentig na de datum van nederlegging. ".
Verklaringen afgelegd door Ierland
" Overeenkomstig artikel 4, 3de lid van deze Overeenkomst brengen wij namens Ierland ter kennis dat volgende autoriteit bevoegd is om de in dit artikel bedoelde inlichtingen namens Ierland te vragen en te ontvangen :
The Department of Justice, Equality and Law Reform of Ireland, 72-76 Saint Stephen's Green, Dublin 2, Ireland.
Overeenkomstig artikel 6, 3de lid, van deze Overeenkomst, verklaren wij namens Ierland dat deze Overeenkomst ten aanzien van Ierland van toepassing is in zijn betrekkingen met de andere Staten die een zelfde verklaring hebben afgelegd, negentig dagen na de datum van nederlegging van deze akte van bekrachtiging. ".
 Verklaringen afgelegd door Italië.
" De Regering van de Italiaanse Republiek verklaart dat artikel 1 van de Overeenkomst niet van toepassing is in de gevallen waarin artikel 2, 1ste lid, letters a), b) en c) van deze Overeenkomst voorziet. Overeenkomstig artikel 2, 1ste lid, letter b) van de Overeenkomst worden misdaden tegen de persoonlijkheid van de Staat beschouwd als een inbreuk op de veiligheid of andere even wezenlijke belangen van de Staat.
De Regering van de Italiaanse Republiek verklaart met name dat overeenkomstig artikel 4, 1ste lid, als autoriteit die bevoegd is om de in dit artikel bedoelde inlichtingen te vragen en te ontvangen, wordt aangewezen :
Het Ministerie van Justitie, directiegeneraal Strafzaken.
De Regering van de Italiaanse Republiek verklaart ten slotte dat het overeenkomstig artikel 6 voornemens is deze Overeenkomstig toe te passen in zijn betrekkingen met de Staten die een zelfde verklaring hebben afgelegd bij de nederlegging van de akten van bekrachtiging, aanvaarding of goedkeuring. ".
 Verklaringen afgelegd door Nederland.
" Overeenkomstig artikel 4, derde lid van de Overeenkomst, wijst het Koninkrijk der Nederlanden als autoriteit die bevoegd is inlichtingen te vragen en te ontvangen, volgende instanties aan :
Voor Nederland :
- het Ministerie van Justitie te 's-Gravenhage;
Voor de Nederlandse Antillen :
- het Ministerie van Justitie te Willemstad, Curaçao;
Voor Aruba :
- het Ministerie van Justitie te Oranjestad, Aruba.
In overeenstemming met artikel 6, derde lid, van de Overeenkomst, verklaart het Koninkrijk der Nederlanden de Overeenkomst van toepassing in de betrekkingen van het Koninkrijk der Nederlanden (Nederland, Nederlandse Antillen en Aruba) tot andere Staten die een zelfde verklaring hebben afgelegd ".
 Verklaringen afgelegd door Oostenrijk.
1. Overeenkomstig artikel 2 van de Overeenkomst, verklaart Oostenrijk dat het in de volgende gevallen niet gebonden is door artikel 1 :
a) wanneer de feiten op grond waarvan in het buitenland vonnis werd gewezen zich geheel of gedeeltelijk op zijn eigen grondgebied hebben afgespeeld. In laatstgenoemd geval is bedoelde uitzondering evenwel niet van toepassing wanneer deze feiten zich gedeeltelijk hebben voorgedaan op het grondgebied van de Lidstaat waar het vonnis werd gewezen;
b) wanneer de feiten op grond waarvan in het buitenland vonnis werd gewezen één van de volgende inbreuken betreffen :
- bedrijfs- en industriële spionage ten gunste van het buitenland (artikel 124 van het Oostenrijkse strafwetboek StGB);
- complotten en het smeden van complotten tegen de veiligheid van de Staat (de artikel en 242 en 244 StGB);
- het oprichten van een staatsvijandige groepering (artikel 246 StGB);
- beledigen van de Staat en de emblemen van de Staat (artikel 248 StGB);
- aanvallen gericht tegen de hoogste organen van de Staat (de artikelen 249 tot 251 StGB);
- hoogverraad (de artikelen 252 à 258 StGB);
- misdrijven tegen het federale leger (de artikelen 259 en 260 StGB);
- midrijven tegen een Oostenrijks ambtenaar (artikel 74, regel 4 StGB); tijdens de uitoefening van zijn ambt of naar aanleiding hiervan;
- inbreuken in de zin van de wet van 1995 op de buitenlandse handel; en
- inbreuken in de zin van de federale wet op de import, de export en de doorvoer van oorlogsmateriaal;
c) wanneer de feiten op grond waarvan in het buitenland vonnis werd gewezen werden begaan door een Oostenrijks ambtenaar (artikel 74, regel 4 StGB) in strijd met zijn ambtsplichten.
2. Met betrekking tot artikel 4, 3de lid van de Overeenkomst beschouwt de Republiek Oostenrijk als verzoekende autoriteit, de bevoegde openbare ministeries en als aangezochte autoriteit, het federale Ministerie van Justitie, Afdeling IV.1, het federale Ministerie van Binnenlandse Zaken, Directie-Generaal Staatsveiligheid, Groep D, en elk van de lokale openbare ministeries die bevoegd zijn voor het rechtsgebied waarin het onherroepelijk vonnis wordt geacht te zijn gewezen.
3. Overeenkomstig artikel 6, 3de lid van de Overeenkomst, verklaart Oostenrijk dat deze Overeenkomst tot op het tijdstip van de inwerkingtreding ervan ten aanzien van Oostenrijk van toepassing is in zijn betrekkingen met de Lidstaten die een zelfde verklaring hebben afgelegd. ".
 Verklaringen afgelegd door Portugal.
" Overeenkomstig artikel 2, leden 1 en 2 van de Overeenkomst, verklaart Portugal dat het :
A) het beginsel " ne bis in idem " op basis van wederkerigheid zal toepassen in de gevallen waarin het 1ste lid, letter a) voorziet;
B) zo nodig, de in lid 1, letter b) bedoelde uitzondering zal inroepen om de wezenlijke belangen van de Portugese Staat te vrijwaren;
C) de in lid 1, letter b) bedoelde uitzondering zal inroepen voor muntmisdrijven of andere soortgelijke misdrijven, misdrijven die verband houden met terrorisme en terroristische organisaties en misdrijven tegen de veiligheid van de Staat.
Overeenkomstig artikel 4, 3de lid, wijst Portugal het Bureau van de Procureur-generaal van de Republiek (Procuradoria geral da Republica) aan als autoriteit die bevoegd is de in het 1ste lid bedoelde inlichtingen te vragen en te ontvangen.
Overeenkomstig artikel 6, 3de lid verklaart Portugal dat de Overeenkomst ten aanzien van Portugal van toepassing is in zijn betrekkingen met de andere Staten die een zelfde verklaring hebben afgelegd, negentig dagen na de datum van nederlegging van de aanvaarde of goedgekeurde akte van bekrachtiging.


text:
Artikel   M. Op 21 juni 2013 heeft de Federale Overheidsdienst Buitenlandse Zaken, Buitenlandse Handel en Ontwikkelingssamenwerking het toetredingsinstrument ontvangen van de Republiek Estland met betrekking tot voormelde internationale akte, waarvan België depositaris is.
Dit toetredingsinstrument is vergezeld van volgende verklaringen :
" Overeenkomstig artikel 6, paragraaf 3, verklaart de Republiek Estland dat de Overeenkomst ten aanzien van die Staat van toepassing zal zijn in zijn betrekkingen met de andere Staten die dezelfde verklaring hebben afgelegd, 90 dagen na de datum van nederlegging " (niet-officiële vertaling).
" Overeenkomstig artikel 5 is de centrale autoriteit verantwoordelijk voor het ontvangen en doorzenden van de in Artikel 4 bedoelde verzoeken om inlichtingen het departement Consulaire zaken van het Ministerie van Buitenlandse Zaken. De autoriteit zal vragen om inlichtingen in het Ests en het Engels te beantwoorden " (niet-officiële vertaling).


text:
Artikel  M. Op 29 april 2005 heeft de Federale Overheidsdienst Buitenlandse Zaken, Buitenlandse Handel en Ontwikkelingssamenwerking van België het toetredingsinstrument ontvangen van de Republiek Cyprus met betrekking tot voormeld Internationaal Verdrag, waarvan België depositaris is.
Dit toetredingsinstrument is vergezeld van volgende verklaringen :
- " Overeenkomstig Artikel 5 van het Verdrag verklaart de Republiek Cyprus dat het Ministerie van Justitie en Openbare Orde is aangesteld als centrale autoriteit die de in het Verdrag bedoelde functies zal uitoefenen. "
- " Overeenkomstig Artikel 5 van het Verdrag verklaart de Republiek Cyprus dat de centrale autoriteit de verzoeken om informatie in het Grieks, het Engels en het Duits zal aanvaarden. ".


text:
Artikel  M. Op 21 juni 2004 heeft de Federale Overheidsdienst Buitenlandse Zaken, Buitenlandse Handel en Ontwikkelingssamenwerking van België het toetredingsinstrument ontvangen van de Republiek Letland met betrekking tot voormelde internationale akte, waarvan België depositaris is.
Dit toetredingsinstrument is vergezeld van volgende verklaringen :
" Overeenkomstig artikel 5 van het Verdrag betreffende de afschaffing van de legalisatie van akten in de lid-Staten van de Europese Gemeenschappen verklaart de Republiek Letland als centrale autoriteit aan te duiden : het Ministerie van Justitie, Brivibaslaan 36, Riga, LV-1536, Latvia (Letland).
Overeenkomstig artikel 5 van het Verdrag betreffende de afschaffing van de legalisatie van akten in de lid-Staten van de Europese Gemeenschappen verklaart de Republiek Letland dat alle in het kader van het Verdrag ingediende aanvragen om informatie gesteld moeten zijn in het Lets, Engels of Frans ".


text:
Artikel    1 . 1. In de betrekkingen tussen de Lid-Staten die het Verdrag bekrachtigd hebben, wordt het Verdrag aangevuld met de bepalingen van deze Overeenkomst.
2. In de betrekkingen tussen de Lid-Staten waarvan ten minste één het Verdrag niet bekrachtigd heeft, zijn de bepalingen van het Verdrag, aangevuld met de bepalingen van deze Overeenkomst, van toepassing.
 Art.    2 . Voor de toepassing van artikel 3, lid 1, onder a), van het Verdrag stelt iedere Lid-Staat de onderdanen van elke andere Lid-Staat wier overbrenging gewenst en in het belang van de betrokkenen lijkt, gelet op hun vaste en legale woonplaats op zijn grondgebied, aan zijn eigen onderdanen gelijk.
 Art.    3 . 1. De verklaringen die ingevolge het Verdrag zijn afgelegd, zijn niet van toepassing tussen de Lid-Staten die partij zijn bij deze Overeenkomst.
2. Iedere Lid-Staat kan, in zijn betrekkingen met Lid-Staten die partij zijn bij deze Overeenkomst, iedere verklaring waarin het Verdrag voorziet afleggen, vernieuwen of wijzigen, in welk geval deze Lid-Staat zijn verklaring dient te richten tot het Ministerie van Buitenlandse Zaken van België.
 Art.    4 . 1. Deze Overeenkomst staat open voor ondertekening door de Lid-Staten. Zij dient te worden bekrachtigd, aanvaard of goedgekeurd. De akten van bekrachtiging, aanvaarding of goedkeuring worden nedergelegd bij het Ministerie van Buitenlandse Zaken van België.
2. De Overeenkomst treedt in werking 90 dagen na de datum van nederlegging van de akten van bekrachtiging, aanvaarding of goedkeuring door alle Staten die op de datum waarop de Overeenkomst voor ondertekening wordt opengesteld, Lid-Staten van de Europese Gemeenschappen zijn.
3. Iedere Staat kan op het tijdstip van nederlegging van zijn akte van bekrachtiging, aanvaarding of goedkeuring, of op elk later tijdstip tot de datum van inwerkingtreding van deze Overeenkomst, verklaren dat deze 90 dagen na de datum van nederlegging ten aanzien van die Staat van toepassing is in zijn betrekkingen met de Staten die een zelfde verklaring hebben afgelegd.
4. Een Staat die deze verklaring niet heeft afgelegd, kan de Overeenkomst met andere Overeenkomstsluitende Staten toepassen op grond van bilaterale akkoorden.
5. Het Ministerie van Buitenlandse Zaken van België stelt alle Lid-Staten in kennis van elke ondertekening, nederlegging van akten of verklaring.
 Art.    5 . 1. Deze Overeenkomst staat voor toetreding open voor iedere Staat die toetreedt tot de Europese Gemeenschappen. De akten van toetreding worden nedergelegd bij het Ministerie van Buitenlandse Zaken van België.
2. Ten aanzien van iedere toetredende Staat treedt deze Overeenkomst in werking 90 dagen na de datum van nederlegging van zijn akte van toetreding.
Het Ministerie van Buitenlandse Zaken van België zal aan de Regeringen van iedere Lid-Staat een voor eensluidend gewaarmerkt afschrift toezenden.
Gedaan te Brussel, de vijfentwintigste mei negentienhonderd zevenentachtig in alle officiële talen van de Europese Gemeenschappen, zijnde alle teksten gelijkelijk authentiek, in één exemplaar dat zal worden nedergelegd in de archieven van het Ministerie van Buitenlandse Zaken van België.
 BIJLAGE 1.
 Art.    N1 . Pour le Gouvernement de la République Francaise,
Conformément à l'alinéa 2 de l'article 3 de l'Accord relatif à l'application entre les Etats membres des Communautés Européennes de la Commission du Conseil de l'Europe sur le transfèrement des personnes condamnées, la France précise qu'elle renouvelle les déclarations et la réserve qu'elle avait faites lors de la ratification du Conseil de l'Europe sur le transfèrement des personnes condamnées.
 BIJLAGE 2.
 Art.    N2 . Op dit ogenblik is de Overeenkomst bekrachtigd door de volgende Staten :
Italië (4 juli 1989), Denemarken (26 juli 1989) en België (31 juli 1989).
Deze Overeenkomst is nog niet in werking getreden.
Bij de neerlegging van zijn bekrachtigingsoorkonde heeft België de volgende verklaring gemaakt :
 Artikel  4. Overeenkomst.
De Overeenkomst zal voor België, in de betrekkingen met de Staten die dezelfde verklaring hebben afgelegd, van toepassing zijn 90 dagen na de neerlegging van de bekrachtigingsoorkonde.
Dergelijke verklaring werd ook gemaakt door Italië en Denemarken.
De lijst van de gebonden Staten alsmede de datum van inwerkingtreding zullen later gepubliceerd worden.


text:
Artikel  M. Op 17 juli 2003 ontving de Federale Overheidsdienst Buitenlandse Zaken, Buitenlandse Handel en Ontwikkelingssamenwerking de bekrachtiging door het groothertogdom Luxemburg betreffende voornoemde Internationale Akte.
De neerlegging van dit instrument van bekrachtiging werd verricht overeenkomstig het bepaalde in artikel 4, paragraaf 1, van de Overeenkomst.


text:
Artikel   M. Op 2 augustus 2010 heeft de Federale Overheidsdienst Buitenlandse Zaken, Buitenlandse Handel en Ontwikkelingssamenwerking van België de verklaring van voorlopige toepassing ontvangen van de Republiek Letland met betrekking tot voormelde internationale Akte, waarvan België depositaris is.
Vanaf 31 oktober 2010, zal het Verdrag voorlopig toegepast worden tussen de Staten die een dergelijke verklaring neergelegd hebben : Denemarken, Italië, Frankrijk, België, Ierland en Letland.


text:
Artikel    1 . 1. Dit Verdrag is van toepassing op openbare akten die zijn opgemaakt op het grondgebied van een Verdragsluitende Staat en moeten worden overgelegd op het grondgebied van een andere Verdragsluitende Staat of aan diplomatieke of consulaire ambtenaren van een andere Verdragsluitende Staat, zelfs als die ambtenaren hun functie uitoefenen op het grondgebied van een Staat die geen partij is bij dit Verdrag.
2. Onder openbare akten worden verstaan :
a) Stukken, afgegeven door een autoriteit of functionaris behorend tot enig rechterlijk orgaan van de Staat, hieronder begrepen stukken, afgegeven door het openbaar ministerie, een griffier of een gerechtsdeurwaarder;
b) Administratieve stukken;
c) Notariële akten;
d) Op onderhandse akten geplaatste officiële verklaringen zoals verklaringen omtrent registratie, het bestaan van een stuk op een bepaalde datum en de echtheid van een handtekening.
3. Dit Verdrag is eveneens van toepassing op officiële akten die als zodanig zijn opgemaakt door diplomatieke of consulaire ambtenaren van een aangesloten Staat die hun functie op het grondgebied van enige Staat uitoefenen, terwijl die akten moeten worden overgelegd op het grondgebied van een andere Verdragsluitende Staat of aan diplomatieke of consulaire ambtenaren van een andere Verdragsluitende Staat, die hun functie uitoefenen op het grondgebied van een Staat die geen partij is bij dit Verdrag.
 Art.    2 . Elke Verdragsluitende Staat stelt de akten waarop dit Verdrag van toepassing is, vrij van elke vorm van legalisatie of van elke andere equivalente of analoge formaliteit.
 Art.    3 . In dit Verdrag wordt onder legalisatie uitsluitend verstaan de formaliteit waarbij een bevestigende verklaring wordt afgegeven omtrent de echtheid van de handtekening, de hoedanigheid waarin de ondertekenaar van de akte heeft gehandeld en, in voorkomend geval, de identiteit van het zegel of het stempel op de akte.
 Art.    4 . 1. Indien de autoriteiten van de Staat op welks grondgebied de akte wordt overgelegd, ernstige en gefundeerde twijfels hebben over de echtheid van de handtekening, de hoedanigheid waarin de ondertekenaar van de akte heeft gehandeld, of de identiteit van het zegel of het stempel, kunnen zij rechtstreeks inlichtingen vragen aan de overeenkomstig artikel 5 aangewezen centrale bevoegde autoriteit van de Staat waarvan de akte of het stuk uitgaat. De verzoeken om inlichtingen moeten zich beperken tot uitzonderlijke gevallen en moeten te allen tijde met redenen omkleed zijn.
2. De verzoeken om inlichtingen zijn voor zover mogelijk vergezeld van het origineel of van een fotocopie van de akte. Ze zijn vrij van belastingen, rechten of kosten.
 Art.    5 . Iedere Verdragsluitende Staat wijst op het ogenblik van ondertekening, bekrachtiging, aanvaarding of goedkeuring van dit Verdrag de centrale autoriteit aan, die is belast met het ontvangen en doorzenden van de in artikel 4 bedoelde verzoeken om inlichtingen. Hij geeft aan in welke taal of talen deze autoriteit de verzoeken om inlichtingen ontvankelijk verklaart.
 Art.    6 . 1. Dit Verdrag staat voor ondertekening open door de Lid-Staten.
Het kan worden bekrachtigd, aanvaard of goedgekeurd. De akten van bekrachtiging, aanvaarding of goedkeuring worden nedergelegd bij het Ministerie van Buitenlandse Zaken van België.
2. Het Verdrag treedt in werking negentig dagen na de datum van nederlegging van de akten van bekrachtiging, aanvaarding of goedkeuring door alle Staten die op de datum waarop het Verdrag wordt opengesteld voor ondertekening, Lid-Staten van de Europese Gemeenschappen zijn.
3. Iedere Staat kan bij de nederlegging van zijn akte van bekrachtiging, aanvaarding of goedkeuring, of op elk later tijdstip tot aan de datum van inwerkingtreding van dit Verdrag, verklaren dat dit ten aanzien van die Staat van toepassing is in zijn betrekkingen met de Staten die dezelfde verklaring hebben afgelegd, negentig dagen na de datum van nederlegging.
 Art.    7 . 1. Dit Verdrag staat voor toetreding open door iedere Staat die toetreedt tot de Europese Gemeenschappen. De akten van toetreding worden nedergelegd bij het Ministerie van Buitenlandse Zaken van België.
2. Ten aanzien van iedere toetredende Staat treedt dit Verdrag in werking negentig dagen na de datum van nederlegging van zijn akte van toetreding.
 Art.    8 . 1. Elke Lid-Staat kan, op het tijdstip van ondertekening of van de nederlegging van zijn akte van bekrachtiging, aanvaarding of goedkeuring, het grondgebied of de grondgebieden aanwijzen waarop dit Verdrag van toepassing is.
2. Elke Lid-Staat kan, bij de nederlegging van zijn akte van bekrachtiging, aanvaarding of goedkeuring, of op elk later tijdstip, door middel van een aan het Ministerie van Buitenlandse Zaken van België gerichte verklaring de toepassing van dit Verdrag uitbreiden tot ieder ander in deze verklaring aangegeven grondgebied voor welke internationale betrekkingen hij verantwoordelijk is of voor hetwelk hij bevoegd is verbintenissen aan te gaan.
3. Elke krachtens lid 2 gedane verklaring kan wat ieder in die verklaring aangewezen grondgebied betreft, worden ingetrokken door middel van een aan het ministerie van Buitenlandse Zaken van België gerichte kennisgeving.
Deze intrekking wordt onmiddellijk van kracht, of op een in de kennisgeving vermelde latere datum.
 Art.    9 . Het Ministerie van Buitenlandse Zaken van België doet aan alle Lid-Staten mededeling van iedere ondertekening, iedere nederlegging van akten, iedere afgelegde verklaring of kennisgeving.
 Art.    10 . Dit Verdrag treedt tussen de Verdragsluitende Staten in de plaats van de andere verdragen, overeenkomsten of akkoorden die betrekking hebben op de vereenvoudiging of de afschaffing van de legalisatie van akten behalve voor zover die verdragen, overeenkomsten of akkoorden akten betreffen :
a) die niet onder dit Verdrag vallen;
b) die zijn opgesteld op grondgebieden waarop dit Verdrag niet van toepassing is.
Het Ministerie van Buitenlandse Zaken van België zal aan de Regering van elke Lid-Staat een voor eensluidend gewaarmerkt afschrift toezenden.
 BIJLAGEN.
 Art.    N1 . Lijst met de Gebonden Staten.
Lijst van Staten

Datum van de neerlegging

van het bekrachtigings-,

 (B), of goedkeuringsinstrument (G)

Belgie

 16 december 1996 (B)
Denemarken

 26 juli 1989 (B)
Frankrijk

12 december 1991 (G)
Italie

 11 oktober 1990 (B)
 Art.  N2. Deze landen hebben volgende verklaringen afgelegd : België :
" Overeenkomstig artikel 5, wijst de Regering van het Koninkrijk België het Ministerie van Buitenlandse Zaken, Quatre Brasstraat 2, 1000 Brussel, aan als de centrale autoriteit die belast is met het ontvangen en doorzenden van de in artikel 4 bedoelde verzoeken om inlichtingen.
Deze verzoeken dienen in het Duits, het Engels, het Frans of het Nederlands te worden gesteld. " " Overeenkomstig artikel 6, 3de lid, verklaart de Regering van het Koninkrijk België dat het Verdrag te haren aanzien van toepassing is in haar betrekkingen met de Staten die dezelfde verklaring hebben afgelegd, negentig dagen na de datum van nederlegging. " Denemarken :
" In uitvoering van artikel 5 van het Verdrag wijst Denemarken de Deense minister van Justitie aan als de centrale autoriteit die voor Denemarken belast is met het ontvangen en doorzenden van de in artikel 4 bedoelde verzoeken om inlichtingen en geeft het aan dat deze verzoeken in één van de volgende talen dienen te worden gesteld : het Deens, het Engels, het Duits of het Frans.
Overeenkomstig artikel 6, lid 3, van het Verdrag verklaart Denemarken dat deze tekst te zijnen aanzien van toepassing is in zijn betrekkingen met de Staten die dezelfde verklaring hebben afgelegd, negentig dagen na de datum van nederlegging.
Op grond van artikel 8, eerste lid, van het Verdrag verklaart Denemarken dat deze tekst niet van toepassing is op de Faeröereilanden en op Groenland".
Frankrijk :
- "Overeenkomstig artikel 5, wijst de Regering van de Franse Republiek het "bureau du droit international et de l'entraide judiciaire internationale en matière civile et commerciale, service des affaires européennes et internationales", Ministère de la Justice, 57 rue Saint-Roch 75001 Paris, aan als de centrale autoriteit die belast is met het ontvangen en doorzenden van de in artikel 4 bedoelde verzoeken om inlichtingen. Deze verzoeken dienen in het Frans te worden gesteld. " - "Conform artikel 6, 3de lid, verklaart de Regering van de Franse Republiek dat het Verdrag te haren aanzien van toepassing is in haar betrekkingen met de Staten die dezelfde verklaring hebben afgelegd, negentig dagen na de datum van nederlegging. " Italië :
" De Regering van de Italiaanse Republiek verklaart dat, overeenkomstig artikel 5 van dit Verdrag, als de centrale autoriteit die belast is met het ontvangen en doorzenden van de in artikel 4 bedoelde verzoeken om inlichtingen, is aangewezen : Ministero di Grazia e Giustizia - Direzione Generale degli Affari Civili. Deze overheidsinstantie aanvaardt de in het Italiaans, het Engels of het Frans gestelde verzoeken om inlichtingen.
De Regering van de Italiaanse Republiek verklaart daarenboven dat, conform artikel 6, 3de lid, het Verdrag te haren aanzien van toepassing is in haar betrekkingen met de Staten die dezelfde verklaring hebben afgelegd, negentig dagen na datum van nederlegging van de akte van bekrachtiging. "


text:
Artikel    M . Amendementen op de overeenkomst :
* Artikel 6.
1° De huidige tekst van paragraaf 1 wordt vervangen door volgende tekst :
" Er wordt een Conferentie van de Overeenkomstsluitende Partijen opgericht om het in toepassing brengen van deze Overeenkomst te onderzoeken en te bevorderen. Het bureau waarvan sprake is in paragraaf 1 van artikel 8 roept gewone zittingen van de Conferentie bijeen met tussenperiodes van ten hoogste drie jaar, tenzij de Conferentie er anders over beslist, en buitengewone zittingen wanneer een schriftelijke vraag hieromtrent door ten minste een derde van de Overeenkomstsluitende Partijen wordt ingediend. De Conferentie van de Overeenkomstsluitende Partijen bepaalt, bij elk van haar gewone zittingen, de datum en de plaats van haar volgende gewone zitting. "
2° De zin bij het begin van paragraaf 2 wordt als volgt geformuleerd :
" De Conferentie van de Overeenkomstsluitende Partijen is bevoegd voor : "
3° Een bijkomend lid wordt gevoegd bij het einde van paragraaf 2 en als volgt geformuleerd :
" (f) andere aanbevelingen of resoluties goed te keuren ten einde van de werking van deze Overeenkomst te bevorderen ".
4° Er wordt een paragraaf 4 toegevoegd die luidt als volgt :
" De Conferentie van de Overeenkomstluitende Partijen keurt een huishoudelijk reglement goed bij elk van haar zittingen ".
5° Er worden een paragraaf 5 en een paragraaf 6 toegevoegd, die luiden als volgt :
Paragraaf 5 : " De Conferentie van Overeenkomstsluitende Partijen maakt regelmatig het financieel reglement van deze Overeenkomst op en onderzoekt het. Bij elk van haar gewone zittingen keurt zij de begroting goed voor de volgende periode met een meerderheid van tweederden van de Overeenkomstsluitende Partijen die aanwezig zijn en medestemmen. "
Paragraaf 6 : " Elke Overeenkomstluitende Partij draagt tot deze begroting bij volgens een barema van bijdragen dat is goedgekeurd bij eenparigheid door de Overeenkomstsluitende Partijen die aanwezig zijn en medestemmen bij een gewone zitting van de Conferentie van Overeenkomstsluitende Partijen. "
* Artikel 7.
Paragraaf 2 wordt vervangen door volgende tekst :
" Elk der Overeenkomstsluitende Partijen vertegenwoordigd op een Conferentie beschikt over één stem en de aanbevelingen, resoluties en beslissingen worden goedgekeurd bij gewone meerderheid der Overeenkomstsluitende Partijen die aanwezig zijn en medestemmen, tenzij de huidige Overeenkomst andere schikkingen voorziet. "
 Bijlage.
 Art.  N. Bijlage. Lijst met de gebonden Staten.
Staten

 Datum van neerlegging

Datum van

van de

 inwerkingtreding

bekrachtigingsoorkonde
Albanie

31 oktober 1995

29 februari 1996
Armenie

 6 juli 1993

1 mei 1994
Australie

25 juli 1990

1 mei 1994
Bahamas

 7 februari 1997

7 juni 1997
Bahrein

27 oktober 1997

27 februari 1997
Bangladesh

 21 mei 1992

 1 mei 1994
Belgie

 28 oktober 1998

 1 februari 1999
Belize

 22 april 1998

22 augustus 1998
Bulgarije

21 juni 1990

1 mei 1994
Canada

8 november 1988

1 mei 1994
Chili

15 september 1995

 1 januari 1996
Congo

18 januari 1996

18 mei 1996
Denemarken

3 januari 1994

 1 mei 1994
Duitsland

21 juni 1990

1 mei 1994
Ecuador

21 februari 1995

1 juni 1995
Finland

27 maart 1990

 1 mei 1994
Frankrijk

 1 juli 1994

1 november 1994
Gambie

 16 september 1996

16 januari 1997
Griekenland

22 mei 1992

 1 mei 1994
Hongarije

20 september 1990

 1 mei 1994
Ierland

28 augustus 1990

1 mei 1994
Ijsland

18 juni 1993

1 mei 1994
Indonesie

 8 april 1992

 1 mei 1994
Iran

 20 juli 1994

1 november 1994
Ijsland

18 juni 1993

1 mei 1994
Israel

 12 november 1996

 12 maart 1997
Japan

 2 juni 1988

1 mei 1994
Jordanie

 27 augustus 1993

1 mei 1994
Korea (Rep.)

 28 maart 1997

28 juli 1997
Letland

 5 september 1995

 1 januari 1996
Liechtenstein

 6 augustus 1991

1 mei 1994
Litouwen

 20 augustus 1993

1 mei 1994
Luxemburg

15 april 1998

15 augustus 1998
Mexico

2 november 1992

1 mei 1994
Monaco

 20 augustus 1997

 20 december 1997
Namibie

23 augustus 1995

 23 december 1995
Nederland

19 november 1991

1 mei 1994
Nieuw-Zeeland

 7 juli 1993

1 mei 1994
Noorwegen

20 januari 1989

 1 mei 1994
Oostenrijk

 18 december 1992

1 mei 1994
Pakistan

 20 september 1988

 1 mei 1994
Paraguay

7 juni 1995

7 oktober 1995
Polen

19 augustus 1993

1 mei 1994
Rusland (Fed.)

 11 februari 1992

1 mei 1994
Senegal

 1 april 1994

 1 augustus 1994
Togo

4 juli 1995

4 november 1995
Trinidad en Tobago

 21 december 1992

1 mei 1994
Tunesie

26 januari 1993

 1 mei 1994
Turkije

13 juli 1994

 13 november 1994
Verenigd Koninkrijk

27 juni 1990

1 mei 1994
Zuid-Afrika

14 februari 1992

1 mei 1994
Zweden

6 april 1989

 1 mei 1994
Zwitserland

 8 juni 1990

1 mei 1994


text:
Artikel  M. Op 8 december 1998 is bij het Ministerie van Buitenlandse Zaken, Buitenlandse Handel en Ontwikkelingssamenwerking van België de akte van bekrachtiging door Ierland van bovengenoemd Verdrag nedergelegd.
Deze akte van bekrachtiging gaat vergezeld van de volgende verklaringen :
" In uitvoering van artikel 5 van het Verdrag heeft de Ierse Regering het Ministerie van Buitenlandse Zaken (Departement of Foreign Affairs) in Dublin aangewezen als de centrale autoriteit die belast is met het ontvangen en doorzenden van de in artikel 4 van het Verdrag bedoelde verzoeken om inlichtingen. Zijn ontvankelijk de in het Engels of het Frans gestelde verzoeken.
Overeenkomstig artikel 6, lid 3, van het Verdrag betreffende de afschaffing van de (legalisatie) van akten in de Lid-Staten van de Europese Gemeenschappen, ondertekend te Brussel op 25 mei 1987, verklaard Ierland dat dit Verdrag te zijnen aanzien van toepassing is in zijn betrekkingen met de Staten die dezelfde verklaring hebben afgelegd, 90 dagen na de datum van de nederlegging van de akte van bekrachtiging. ".


text:
HOOFDSTUK I.  - Algemene bepalingen.
 Artikel    1 . Begripsomschrijvingen.
1. Onder een gezelschapsdier wordt verstaan een dier dat door de mens, in het bijzonder thuis voor zijn genoegen en gezelschap, wordt gehouden of bedoeld is gehouden te worden.
2. Onder handel in gezelschapsdieren worden verstaan alle gewone zakelijke transacties in aanzienlijke aantallen, verricht met winstoogmerk, die leiden tot wijziging in de eigendom van kleine huisdieren.
3. Onder commercieel fokken en in pension hebben wordt verstaan het voornamelijk met winstoogmerk en in aanzienlijke aantallen fokken en in pension hebben.
4. Onder dierenasiel-wordt verstaan een instelling zonder winstoogmerk waar gezelschapsdieren in aanzienlijke aantallen kunnen worden gehouden. Indien de nationale wettelijke en/of bestuursrechtelijke maatregelen zulks toelaten, kan een dergelijke instelling zwerfdieren opnemen.
5. Onder een zwerfdier wordt verstaan een gezelschapsdier dat geen tehuis heeft dan wel zich buiten de grenzen van het huishouden van zijn eigenaar of houder bevindt en niet onder de controle of het rechtstreekse toezicht van een eigenaar of houder staat.
6. Onder bevoegde autoriteit wordt verstaan de door de Lidstaat aangewezen autoriteit.
 Art.    2 . Reikwijdte en toepassing.
1. Elke Partij verbindt zich ertoe de noodzakelijke maatregelen om uitvoering te geven aan de bepalingen van deze Overeenkomst met betrekking tot :
a. gezelschapsdieren, gehouden door een persoon of rechtspersoon in een huishouden of een instelling die zich bezig houdt met handel, commercieel fokken of in pension hebben, en in dierenasiels;
b. waar van toepassing, zwerfdieren.
2. Niets in deze Overeenkomst staat de toepassing van andere overeenkomsten voor de bescherming van dieren of voor het behoud van bedreigde wilde diersoorten in de weg.
3. Niets in deze Overeenkomst staat de vrijheid van de Partijen in de weg, strengere maatregelen voor de bescherming van gezelschapsdieren te nemen of de hierin vervatte bepalingen toe te passen op categorieën dieren die niet uitdrukkelijk in deze Overeenkomst zijn vermeld.
 HOOFDSTUK II.  - Beginselen voor het houden van gezelschapsdieren.
 Art.    3 . Grondbeginselen voor het welzijn van dieren.
1. Niemand mag een gezelschapsdier nodeloos pijn doen, laten lijden of angst aanjagen.
2. Niemand mag een gezelschapsdier in de steek laten.
 Art.    4 . Het houden van gezelschapsdieren.
1. Ieder die een klein huisdier houdt of erin heeft toegestemd daarvoor te zorgen, is verantwoordelijk voor gezondheid en welzijn ervan.
2. Ieder die een gezelschapsdier houdt of ervoor zorgt, dient het een onderkomen, zorg en aandacht te geven op een wijze die rekening houdt met ethologische behoeften van het dier in overeenstemming met zijn soort en ras, in het bijzonder :
a. het passend en voldoende voedsel en water te geven;
b. het voldoende mogelijkheden voor lichaamsbeweging te bieden;
c. alle redelijke maatregelen te nemen om ontsnapping ervan te voorkomen.
3. Een dier mag niet als gezelschapsdier worden gehouden, indien :
a. aan de voorwaarden van het tweede lid niet wordt voldaan, of indien
b. ondanks dat aan deze voorwaarden wordt voldaan, het dier zich niet aan gevangenschap kan aanpassen.
 Art.    5 . Het fokken. Ieder die een gezelschapsdier voor het fokken selecteert, is verantwoordelijk voor het rekening houden met de anatomische, fysiologische en gedragskenmerken die de gezondheid en het welzijn van de nakomelingen of het moederdier in gevaar kunnen brengen.
 Art.    6 . Leeftijdsgrens bij verwerving.
Een gezelschapsdier wordt niet verkocht aan personen jonger dan 16 jaar zonder de uitdrukkelijke toestemming van hun ouders of andere personen die de ouderlijke verantwoordelijkheid uitoefenen.
 Art.    7 . Het africhten.
Een gezelschapsdier wordt niet afgericht op een wijze die nadelig is voor zijn gezondheid en welzijn, in het bijzonder door het dwingen zich boven zijn natuurlijke vermogens of kracht in te spannen, of door kunstmatige hulpmiddelen te gebruiken die letsel of nodeloos pijn, lijden of angst veroorzaken.
 Art.    8 . Handel, commercieel fokken en in pension hebben, dierenasiels.
1. Ieder die op het tijdstip van inwerkingtreding van deze Overeenkomst handelt in gezelschapsdieren of deze commercieel fokt of in pension heeft, dan wel een dierenasiel beheert, dient binnen een door elke Partij vast te stellen passende termijn zulks op te geven aan de bevoegde autoriteit.
Ieder die voornemens is zich met één van deze activiteiten bezig te houden, dient dit voornemen op te geven aan de bevoegde autoriteit.
2. In deze opgave dient te worden vermeld :
a. het soort gezelschapsdieren dat hierbij is of wordt betrokken;
b. de verantwoordelijke persoon en zijn kennis;
c. een beschrijving van de gebouwen en voorzieningen die worden gebruikt of zullen worden gebruikt.
3. De bovengenoemde activiteiten mogen slechts worden verricht :
a. indien de verantwoordelijke persoon beschikt over de kennis en vaardigheden die voor de activiteit zijn vereist, ofwel als resultaat van een beroepsopleiding, dan wel van voldoende ervaring met en
b. indien de gebouwen en voorzieningen die voor de activiteit worden gebruikt, voldoen aan de in artikel 4 gestelde eisen.
4. De bevoegde autoriteit bepaalt op grond van de opgave ingevolge het eerste lid of er al dan niet wordt voldaan aan de in het derde lid gestelde voorwaarden. Indien niet in voldoende mate aan deze voorwaarden wordt voldaan, beveelt zij maatregelen aan en, indien noodzakelijk voor het welzijn van de dieren, verbiedt zij het aanvangen met of het voortzetten van de activiteit.
5. De bevoegde autoriteit controleert, overeenkomstig de nationale wetgeving, of al dan niet aan de bovengenoemde voorwaarde wordt voldaan.
 Art.    9 . Reclame, amusement, tentoonstellingen, wedstrijden en soortgelijke evenementen.
1. Gezelschapsdieren mogen niet worden gebruikt voor reclame, amusement, tentoonstellingen, wedstrijden en soortgelijke evenementen, tenzij :
a. de organisator omstandigheden heeft geschapen om de gezelschapsdieren in overeenstemming met de vereisten van artikel 4, tweede lid, te behandelen, en
b. de gezondheid en het welzijn van de gezelschapsdieren niet in gevaar worden gebracht.
2. Er mogen geen stoffen worden toegediend aan, behandelingen toegepast op, of middelen gebruikt bij een gezelschapsdier teneinde zijn natuurlijke prestatieniveau te verhogen of te verlagen;
a. tijdens een wedstrijd, of
b. op enig ander tijdstip, wanneer zulks de gezondheid en het welzijn van het dier in gevaar kan brengen.
 Art.    10 . Chirurgische ingrepen.
1. Chirurgische ingrepen ter verandering van het uiterlijk van een gezelschapsdier of voor andere niet-curatieve doeleinden zijn verboden, en in het bijzonder :
a, het couperen van de staart;
b. het couperen van de oren;
c. het doorsnijden van de stembanden;
d. het verwijderen van nagels en tanden.
2. Uitzonderingen op deze verbodsbepalingen zijn slechts toegestaan :
a. indien een dierenarts niet-curatieve handelingen nodig acht, hetzij om diergeneeskundige redenen, hetzij in het belang van een bepaald dier;
b. ter voorkoming van de voortplanting.
3.
a. Ingrepen waarbij het dier ernstige pijn lijdt of kan lijden, dienen alleen onder narcose te worden uitgevoerd door een dierenarts of onder diens toezicht.
b. Ingrepen waarbij geen narcose is vereist, mogen worden verricht door een op grond van de nationale wetgeving bevoegde persoon.
 Art.    11 . Het doden. 1. Alleen een dierenarts of een andere bevoegde persoon mag een gezelschapsdier doden, behalve in een noodsituatie om een einde te maken aan het lijden van een dier, wanneer diergeneeskundige of andere bevoegde hulp niet snel kan worden verkregen, of in alle andere onder de nationale wetgeving vallende noodsituaties. Het doden dient te geschieden met een minimum aan lichamelijk en geestelijk lijden, passend bij de omstandigheden. De gekozen methode dient, behalve in een noodsituatie ofwel
a. onmiddellijke bewustloosheid en de dood te veroorzaken, dan wel
b. te beginnen met het toedienen van een diepe algemene verdoving die wordt gevolgd door een handeling die uiteindelijk en zeker de dood veroorzaakt.
Degene die verantwoordelijk is voor het doden, dient zich ervan te vergewissen dat het dier dood is voordat het kadaver wordt afgevoerd.
2. De volgende methoden voor het doden zijn verboden :
a. verdrinking of andere wijzen van verstikking, indien deze niet de in het eerste lid, letter b, genoemde gevolgen hebben;
b. gebruik van een giftige stof of bedwelmend middel waarvan de dosis en de toediening niet zodanig beheersbaar zijn, dat ze het in het eerste lid bedoelde gevolg hebben;
c. elektrokutie, tenzij voorafgegaan door onmiddellijk verlies van bewustzijn.
 HOOFDSTUK III.  - Aanvullende maatregelen voor zwerfdieren.
 Art.    12 . Vermindering van het aantal.
Wanneer een Partij van mening is dat het aantal zwerfdieren een probleem voor haar is, dient zij de passende wettelijke en/of bestuursrechtelijke maatregelen te nemen die nodig zijn om dit aantal te verminderen op een wijze die niet nodeloos pijn, lijden of angst veroorzaakt.
a) Zulke maatregelen dienen de eis te bevatten dat :
i. indien deze dieren moeten worden gevangen, zulks geschiedt met het bij het dier passende minimum aan lichamelijk en geestelijk lijden;
ii. ongeacht of gevangen dieren worden gehouden dan wel gedood, zulks geschiedt in overeenstemming met de in deze Overeenkomst vervatte beginselen.
b) De Partijen verbinden zich ertoe te overwegen :
i. voorzieningen te treffen om honden en katten permanent te identificeren door middel van geëigende middelen die slechts weinig of tijdelijk pijn, lijden of angst veroorzaken zoals tatouage, met registratie van het nummer, alsmede de naam en het adres van de eigenaar;
ii. de ongeplande voortplanting van honden en katten te verminderen door de sterilisatie van deze dieren te bevorderen;
iii. de vinder van een zwerfhond of kat aan te moedigen deze te melden aan de bevoegde autoriteit.
 Art.    13 . Uitzonderingen op het vangen, houden en doden.
Uitzonderingen op de in deze Overeenkomst vervatte beginselen voor het vangen, houden en doden van zwerfdieren mogen slechts worden gemaakt indien zij onvermijdelijk zijn in het kader van nationale programma's voor de bestrijding van ziekten.
 HOOFDSTUK IV.  - Voorlichting en educatie.
 Art.    14 . Voorlichtings- en opleidingsprogramma's.
De Partijen verbinden zich ertoe, de ontwikkeling te stimuleren van voorlichtings- en educatieprogramma's ter bevordering van het besef en de kennis van de bepalingen en de beginselen van deze Overeenkomst bij de organisaties en personen betrokken bij het houden, fokken, africhten, verhandelen en in pension hebben van gezelschapsdieren. In deze programma's dient in het bijzonder de aandacht te worden gevestigd op de volgende onderwerpen :
a) de noodzaak dat het africhten van gezelschapsdieren voor commerciële doeleinden of wedstrijden wordt verricht door personen met voldoende kennis en bekwaamheid;
b) de noodzaak tegen te gaan :
i. dat gezelschapsdieren worden geschonken aan personen jonger dan 16 jaar zonder de uitdrukkelijke toestemming van hun ouders of van andere personen die de ouderlijke verantwoordelijkheid uitoefenen;
ii. dat gezelschapsdieren worden geschonken als prijs, beloning of premie;
iii. dat gezelschapsdieren zich ongebreideld voortplanten;
c) de mogelijke negatieve gevolgen voor de gezondheid en het welzijn van wilde dieren als zij worden gekocht of geïntroduceerd als gezelschapsdieren;
d) de gevaren van de onverantwoorde aankoop van gezelschapsdieren die leidt tot een toename van het aantal ongewenste of in de steek gelaten dieren.
 HOOFDSTUK V.  - Multilateraal overleg.
 Art.    15 . Multilateraal overleg.
1. Binnen vijf jaar na de inwerkingtreding van de Overeenkomst en elke vijf jaar daarna en, in elk geval, wanneer een meerderheid van de vertegenwoordigers van de Partijen zulks verzoekt, voeren de Partijen multilateraal overleg binnen de Raad van Europa over de toepassing van de Overeenkomst en over de wenselijkheid deze te herzien of bepalingen ervan uit te breiden. Dit overleg vindt plaats op door de Secretaris-Generaal van de Raad van Europa bijeengeroepen vergadering.
2. Elke Partij heeft het recht een vertegenwoordiger te benoemen die deelneemt aan dit overleg. Iedere Lidstaat van de Raad van Europa die geen Partij is bij de Overeenkomst, heeft het recht zich door een waarnemer bij dit overleg te laten vertegenwoordigen.
3. Na elk overleg leggen de Partijen aan het Comité van Ministers van de Raad van Europa een verslag voor omtrent het overleg en de werking van de Overeenkomst, welk verslag, indien zij dit nodig achten, tevens voorstellen bevat voor de wijziging van de artikelen 15 tot en met 23 van de Overeenkomst.
4. Onder voorbehoud van de bepalingen van deze Overeenkomst stellen de Partijen de procedureregels voor het overleg vast.
 HOOFDSTUK VI.  - Wijzigingen.
 Art.    16 . Wijzigingen.
1. Iedere door een Partij of het Comité van Ministers voorgestelde wijziging van de artikelen 1 tot en met 14 wordt medegedeeld aan de Secretaris-Generaal van de Raad van Europa en door deze toegezonden aan de Lidstaten van de Raad van Europa, aan iedere Partij, en aan iedere Staat die overeenkomstig het bepaalde in artikel 19 is uitgenodigd tot de Overeenkomst toe te treden.
2. Iedere overeenkomstig het bepaalde in het voorgaande lid voorgestelde wijziging wordt bestudeerd tijdens een multilateraal overleg dat niet eerder dan twee maanden na de datum van toezending door de Secretaris-Generaal wordt gevoerd, waar zij kan worden aangenomen met een tweederde meerderheid van de Partijen. De aangenomen tekst wordt aan de Partijen toegezonden.
3. Twaalf maanden nadat zij tijdens een multilateraal overleg is aangenomen, treedt elke wijziging in werking, tenzij een van de Partijen kennisgeving van bezwaar heeft gedaan.
 HOOFDSTUK VII.  - Slotbepalingen.
 Art.    17 . Ondertekening, bekrachtiging, aanvaarding, goedkeuring.
Deze Overeenkomst staat open voor ondertekening door de Lidstaten van de Raad van Europa. De Overeenkomst dient te worden bekrachtigd, aanvaard of goedgekeurd. De akten van bekrachtiging, aanvaarding of goedkeuring worden nedergelegd bij de Secretaris-Generaal van de Raad van Europa.
 Art.    18 . Inwerkingtreding.
1. Deze Overeenkomst treedt in werking op de eerste dag van de maand die volgt op het verstrijken van een periode van zes maanden na de datum waarop vier Lidstaten van de Raad van Europa in overeenstemming met het bepaalde in artikel 17 hebben verklaard zich gebonden te achten door de Overeenkomst.
2. Ten aanzien van iedere Lidstaat die later verklaart zich gebonden te achten door de Overeenkomst, treedt de Overeenkomst in werking op de eerste dag van de maand die volgt op het verstrijken van een periode van zes maanden na de datum van nederlegging van de akte van bekrachtiging, aanvaarding of goedkeuring.
 Art.    19 . Toetreding van niet-Lidstaten.
1. Na de inwerkingtreding van deze Overeenkomst kan het Comité van Ministers van de Raad van Europa iedere Staat, die geen lid van de Raad van Europa is, uitnodigen toe te treden tot deze Overeenkomst door een besluit daartoe bij meerderheid van stemmen, bedoeld in artikel 20, letter d, van het Statuut van de Raad van Europa, en bij unanimiteit van de vertegenwoordigers van de Overeenkomstsluitende Staten gerechtigd zitting te hebben in het Comité van Ministers.
2. Ten aanzien van iedere toetredende Staat treedt de Overeenkomst in werking op de eerste dag van de maand die volgt op het verstrijken van een periode van zes maanden na de datum van nederlegging van de akte van toetreding bij de Secretaris-Generaal van de Raad van Europa.
 Art.    20 . Territoriale clausule.
1. Iedere Staat kan bij de ondertekening of bij de nederlegging van zijn akte van bekrachtiging, aanvaarding, goedkeuring of toetreding het gebied of de gebieden aanwijzen waarop deze Overeenkomst van toepassing is.
2. Iedere staat kan te allen tijde daarna, door middel van een aan de Secretaris-Generaal van de Raad van Europa gerichte verklaring, de toepassing van deze Overeenkomst uitbreiden tot ieder ander in de verklaring aangewezen gebied. Ten aanzien van dit gebied treedt de Overeenkomst in werking op de eerste dag van de maand die volgt op het verstrijken van een periode van zes maanden na de datum van ontvangst van de verklaring door de Secretaris-Generaal.
3. Iedere verklaring, gedaan krachtens beide vorige leden, kan ten aanzien van ieder in die verklaring aangewezen gebied, worden ingetrokken door middel van een aan de Secretaris-Generaal gerichte kennisgeving. Deze intrekking wordt van kracht op de eerste dag van de maand die volgt op het verstrijken van een periode van zes maanden na de datum van ontvangst van de kennisgeving door de Secretaris-Generaal.
 Art.    21 . Voorbehouden.
1. Iedere Staat kan bij de ondertekeningen of bij de nederlegging van zijn akte van bekrachtiging, aanvaarding, goedkeuring of toetreding verklaren dat hij één of meer voorbehouden maakt ten aanzien van artikel 6 en artikel 10, eerste lid, letter a. Geen ander voorbehoud is toegestaan.
2. Iedere Partij die een voorbehoud heeft gemaakt krachtens het vorige lid, kan dit geheel of gedeeltelijk intrekken door middel van een aan de Secretaris-Generaal van de Raad van Europa gerichte kennisgeving. De intrekking wordt van kracht op de datum van ontvangst van de kennisgeving door de Secretaris-Generaal.
3. De Partij die een voorbehoud heeft gemaakt ten aanzien van een bepaling van deze Overeenkomst, kan de toepassing van die bepaling door een andere Partij niet vragen; indien het gemaakte voorbehoud gedeeltelijk of voorwaardelijk is, kan zij evenwel de toepassing van die bepaling vragen voor zover zij dit zelf heeft aanvaard.
 Art.    22 . Opzegging. 1. Iedere Partij kan te allen tijde deze Overeenkomst opzeggen door middel van een aan de Secretaris-Generaal van de Raad van Europa gerichte kennisgeving.
2. Deze opzegging wordt van kracht op de eerste dag van de maand die volgt op het verstrijken van een periode van zes maanden na de datum van ontvangst van de kennisgeving door de Secretaris-Generaal.
 Art.    23 . Kennisgeving.
1. De Secretaris-Generaal van de Raad van Europa stelt de Lidstaten van de Raad van Europa en iedere Staat die tot deze Overeenkomst is toegetreden of daartoe is uitgenodigd, in kennis van :
a) iedere ondertekening;
b) de nederlegging van iedere akte van bekrachtiging, aanvaarding, goedkeuring of toetreding;
c) iedere datum van inwerkingtreding van deze Overeenkomst overeenkomstig de artikelen 18, 19 en 20;
d) iedere andere handeling, kennisgeving of mededeling, betrekking hebbend op deze Overeenkomst.
TEN BLIJKE WAARVAN de ondergetekenden, daartoe naar behoren gemachtigd, deze Overeenkomst hebben ondertekend.
GEDAAN te Straatsburg op 13 november 1987, in de Engelse en de Franse taal, zijn de beide teksten gelijkelijk authentiek, in een enkel exemplaar, dat zal worden nedergelegd in het archief van de Raad van Europa. De Secretaris-Generaal van de Raad van Europa zendt hiervan een voor eensluidend gewaarmerkt afschrift aan elk van de Lidstaten van de Raad van Europa, alsmede aan iedere Staat die wordt uitgenodigd tot deze Overeenkomst toe te treden.
Deze Overeenkomst werd ondertekend door de volgende Staten : België, Denemarken, Duitsland (Bondsrepubliek), Griekenland, Italië, Luxemburg, Nederland, Noorwegen, Portugal, Zweden en Zwitserland.
 BIJLAGE.
 Art.  N. Lijst der gebonden Staten.

Staten

 Datum van de neerlegging van
Datum van de inwerkingtreding

 de bekrachtigingsoorkonde
Belgie (1)

 20 december 1991

1 juli 1992
Duitsland

27 mei 1991

 1 mei 1992
Finland (2)

 2 december 1991

1 juli 1992
Luxemburg

25 oktober 1991

 1 mei 1992
Noorwegen

 3 februari 1988

1 mei 1992
Zweden

 14 maart 1989

 1 mei 1992

(1) [voorbehoud inzake artikel 10, paragraaf 1, alinea a;]

 <ingetrokken door Erratum, M.B. 05.08.2004, p. 58936>

(2) voorbehoud inzake artikel 6 en artikel 10, paragraaf 1, alinea a.