type: legislation

jurisdiction: Belgium

text:
HOOFDSTUK I.  - Werkingssfeer van de overeenkomst
 Artikel     1 . Personen op wie de overeenkomst van toepassing is
Deze Overeenkomst is van toepassing op personen die inwoner zijn van een overeenkomstsluitende Staat of van beide overeenkomstsluitende Staten.
 Art.    2 . Belastingen waarop de overeenkomst van toepassing is
1. Deze Overeenkomst is van toepassing op belastingen naar het inkomen en naar het vermogen die, ongeacht de wijze van heffing, worden geheven ten behoeve van een overeenkomstsluitende Staat of van de staatkundige onderdelen of plaatselijke gemeenschappen daarvan.
2. Als belastingen naar het inkomen en naar het vermogen worden beschouwd alle belastingen die worden geheven naar het gehele inkomen, naar het gehele vermogen, of naar bestanddelen van het inkomen of van het vermogen, daaronder begrepen belastingen naar voordelen verkregen uit de vervreemding van roerende of onroerende goederen, belastingen naar het totale bedrag van de door ondernemingen betaalde lonen of salarissen, alsmede belastingen naar waardevermeerdering.
3. De bestaande belastingen waarop de Overeenkomst van toepassing is, zijn met name :
a) in Rwanda :
11 de personenbelasting;
21 de vennootschapsbelasting;
31 de belastingen die aan de bron worden ingehouden, en
41 de belasting op het verhuren van onroerend goed zoals voorgeschreven door de Wet nr. 17/2002 waarin de bron van inkomsten voor districten en steden en het bestuur ervan wordt vastgelegd, zoals gewijzigd; (hierna te noemen " Rwandese belasting ");
b) in België :
11 de personenbelasting;
21 de vennootschapsbelasting;
31 de rechtspersonenbelasting;
41 de belasting van niet-inwoners;
51 de aanvullende crisisbijdrage;
met inbegrip van de voorheffingen en de opcentiemen op die belastingen en voorheffingen, (hierna te noemen " Belgische belasting ").
4. De Overeenkomst is ook van toepassing op alle gelijke of in wezen gelijksoortige belastingen die na de datum van de ondertekening van de Overeenkomst naast of in de plaats van de bestaande belastingen worden geheven. De bevoegde autoriteiten van de overeenkomstsluitende Staten delen elkaar alle belangrijke wijzigingen mee die in hun belastingwetten zijn aangebracht.
 HOOFDSTUK II.  - Begripsbepalingen
 Art.    3 . Algemene bepalingen
1. Voor de toepassing van deze Overeenkomst, tenzij het zinsverband anders vereist :
a) 11 betekent de uitdrukking " België ", het Koninkrijk België; in aardrijkskundig verband gebruikt, betekent zij het grondgebied van het Koninkrijk België, daaronder begrepen de territoriale zee en de maritieme zones en de luchtgebieden waarover het Koninkrijk België, in overeenstemming met het internationaal recht, soevereine rechten of zijn rechtsmacht uitoefent;
21 betekent de uitdrukking " Rwanda ", de Republiek Rwanda; in aardrijkskundig verband gebruikt, betekent zij al het grondgebied, alle meren en de zones in de meren en de luchtgebieden waarover Rwanda, in overeenstemming met het internationaal recht, soevereine rechten mag uitoefenen;
b) betekenen de uitdrukkingen " een overeenkomstsluitende Staat " en " de andere overeenkomstsluitende Staat ", België of Rwanda, al naar het zinsverband vereist;
c) omvat de uitdrukking " persoon " een natuurlijke persoon, een vennootschap en elke andere vereniging van personen;
d) betekent de uitdrukking " vennootschap " elke rechtspersoon of elke entiteit die voor de belastingheffing in de overeenkomstsluitende Staat waarvan zij inwoner is, als een rechtspersoon wordt behandeld;
e) heeft de uitdrukking " onderneming " betrekking op het uitoefenen van eender welk bedrijf;
f) betekenen de uitdrukkingen " onderneming van een overeenkomstsluitende Staat " en " onderneming van de andere overeenkomstsluitende Staat " onderscheidenlijk een onderneming gedreven door een inwoner van een overeenkomstsluitende Staat en een onderneming gedreven door een inwoner van de andere overeenkomstsluitende Staat;
g) betekent de uitdrukking " internationaal verkeer " elk vervoer door een schip of luchtvaartuig dat wordt geëxploiteerd door een onderneming die haar plaats van werkelijke leiding in een overeenkomstsluitende Staat heeft, behalve indien het schip of luchtvaartuig slechts tussen in de andere overeenkomstsluitende Staat gelegen plaatsen wordt geëxploiteerd;
h) betekent de uitdrukking " bevoegde autoriteit " :
11 in België, de Minister van Financiën of zijn bevoegde vertegenwoordiger, en
21 in Rwanda, de Minister die belast is met Financiën of zijn bevoegde vertegenwoordiger;
i) betekent de uitdrukking " onderdaan ", met betrekking tot een overeenkomstsluitende Staat :
11 elke natuurlijke persoon die de nationaliteit of het staatsburgerschap van die overeenkomstsluitende Staat bezit;
21 elke rechtspersoon, personenvennootschap of vereniging, die zijn rechtspositie als zodanig ontleent aan de wetgeving die in die overeenkomstsluitende Staat van kracht is;
j) omvat de uitdrukking " bedrijf " het uitoefenen van een vrij beroep en het uitoefenen van andere werkzaamheden van zelfstandige aard.
2. Voor de toepassing van de Overeenkomst op enig tijdstip door een overeenkomstsluitende Staat heeft, tenzij het zinsverband anders vereist, elke niet erin omschreven uitdrukking de betekenis welke die uitdrukking op dat tijdstip heeft volgens de wetgeving van die Staat met betrekking tot de belastingen waarop de Overeenkomst van toepassing is; elke betekenis overeenkomstig de belastingwetten die van toepassing zijn in die Staat, heeft voorrang op een betekenis die aan die uitdrukking wordt gegeven overeenkomstig andere wetten van die Staat.
3. Er is overeengekomen dat de bepalingen van de Overeenkomst die gelijk of in wezen gelijksoortig zijn aan de bepalingen van het OESO-model van belastingovereenkomst inzake belastingen naar het inkomen en naar het vermogen, geïnterpreteerd zullen worden overeenkomstig de algemene principes die zijn vermeld in de commentaar bij de artikels van het model van belastingovereenkomst. Dit is niet van toepassing met betrekking tot :
a) elk gebrek aan overeenstemming dat door een overeenkomstsluitende Staat in een opmerking bij de commentaar is geformuleerd;
b) elke andersluidende interpretatie die in deze Overeenkomst is bepaald;
c) elke andersluidende interpretatie die door één van de overeenkomstsluitende Staten is gepubliceerd and die aan de bevoegde autoriteit van de andere overeenkomstsluitende Staat werd betekend vóór de inwerkingtreding van de Overeenkomst;
d) elke andersluidende interpretatie die door de bevoegde autoriteiten van de overeenkomstsluitende Staten werd overeengekomen na de inwerkingtreding van de Overeenkomst.
 Art.    4 . Inwoner
1. Voor de toepassing van deze Overeenkomst betekent de uitdrukking " inwoner van een overeenkomstsluitende Staat " iedere persoon die, ingevolge de wetgeving van die Staat, aldaar aan belasting is onderworpen op grond van zijn woonplaats, verblijf, plaats van oprichting, plaats van leiding of enige andere soortgelijke omstandigheid, en omvat zij eveneens die Staat en elk staatkundig onderdeel of plaatselijke gemeenschap daarvan. Die uitdrukking omvat echter niet personen die in die Staat alleen ter zake van inkomsten uit in die Staat gelegen bronnen of ter zake van aldaar gelegen vermogen aan belasting zijn onderworpen.
2. Indien een natuurlijke persoon ingevolge de bepalingen van paragraaf 1 inwoner van beide overeenkomstsluitende Staten is, wordt zijn toestand op de volgende wijze geregeld :
a) hij wordt geacht enkel inwoner te zijn van de Staat waar hij een duurzaam tehuis tot zijn beschikking heeft; indien hij in beide Staten een duurzaam tehuis tot zijn beschikking heeft, wordt hij geacht enkel inwoner te zijn van de Staat waarmede zijn persoonlijke en economische betrekkingen het nauwst zijn (middelpunt van de levensbelangen);
b) indien niet kan worden bepaald in welke Staat hij het middelpunt van zijn levensbelangen heeft of indien hij in geen van de Staten een duurzaam tehuis tot zijn beschikking heeft, wordt hij geacht enkel inwoner te zijn van de Staat waar hij gewoonlijk verblijft;
c) indien hij gewoonlijk verblijft in beide Staten, of " in geen van beide, wordt hij geacht enkel inwoner te zijn van de Staat waarvan hij onderdaan is;
d) indien hij onderdaan is van beide Staten of van geen van beide, regelen de bevoegde autoriteiten van de overeenkomstsluitende Staten de aangelegenheid in onderlinge overeenstemming.
3. Indien een andere dan een natuurlijke persoon ingevolge de bepalingen van paragraaf 1 inwoner is van beide overeenkomstsluitende Staten, wordt hij geacht enkel inwoner te zijn van de Staat waar zijn plaats van werkelijke leiding is gelegen.
 Art.    5 . Vaste inrichting
1. Voor de toepassing van deze Overeenkomst betekent de uitdrukking " vaste inrichting " een vaste bedrijfsinrichting met behulp waarvan de werkzaamheden van een onderneming geheel of gedeeltelijk worden uitgeoefend.
2. De uitdrukking " vaste inrichting " omvat in het bijzonder :
a) een plaats waar leiding wordt gegeven;
b) een filiaal;
c) een kantoor;
d) een fabriek;
e) een werkplaats; en
f) een mijn, een olie- of gasbron, een steengroeve of enige andere plaats waar natuurlijke rijkdommen worden gewonnen.
3. De uitdrukking " vaste inrichting " omvat eveneens :
a) de plaats van uitvoering van een bouwwerk, van constructie- of installatiewerkzaamheden of van werkzaamheden van toezicht daarop, doch uitsluitend indien de duur van dat bouwwerk of van die werkzaamheden zes maanden overschrijdt;
b) het verstrekken van diensten, daaronder begrepen adviezen, door een onderneming door middel van werknemers of ander personeel die de onderneming daarvoor heeft in dienst genomen, maar uitsluitend indien zodanige werkzaamheden op het grondgebied van de overeenkomstsluitende Staat (voor hetzelfde project of voor een verbonden project) worden uitgeoefend gedurende een tijdvak of tijdvakken waarvan de totale duur meer bedraagt dan drie maanden in enig tijdvak van 12 maanden en dat begint of eindigt in de loop van het desbetreffende belastingjaar.
4. Niettegenstaande de voorgaande bepalingen van dit artikel wordt een " vaste inrichting " niet aanwezig geacht indien :
a) gebruik wordt gemaakt van inrichtingen, uitsluitend voor de opslag, uitstalling of levering van aan de onderneming toebehorende goederen;
b) een voorraad van aan de onderneming toebehorende goederen wordt aangehouden, uitsluitend voor de opslag, uitstalling of levering;
c) een voorraad van aan de onderneming toebehorende goederen wordt aangehouden, uitsluitend voor de bewerking of verwerking door een andere onderneming;
d) een vaste bedrijfsinrichting wordt aangehouden, uitsluitend om voor de onderneming goederen aan te kopen of inlichtingen in te winnen;
e) een vaste bedrijfsinrichting wordt aangehouden, uitsluitend om voor de onderneming andere werkzaamheden te verrichten die van voorbereidende aard zijn of het karakter van hulpwerkzaamheden hebben;
f) een vaste bedrijfsinrichting wordt aangehouden, uitsluitend om verscheidene van de in de subparagrafen a) tot e) vermelde werkzaamheden te verrichten, op voorwaarde dat het geheel van de werkzaamheden van de vaste bedrijfsinrichting van voorbereidende aard is of het karakter van hulpwerkzaamheden heeft.
5. Indien een persoon -niet zijnde een onafhankelijke vertegenwoordiger op wie paragraaf 7 van toepassing is- voor een onderneming werkzaam is en in een overeenkomstsluitende Staat een machtiging bezit om namens de onderneming overeenkomsten af te sluiten en dit recht aldaar gewoonlijk uitoefent, wordt die onderneming, niettegenstaande de bepalingen van de paragrafen 1 en 2, geacht een vaste inrichting in die Staat te hebben voor alle werkzaamheden welke deze persoon voor de onderneming verricht, tenzij de werkzaamheden van die persoon beperkt blijven tot de in paragraaf 4 vermelde werkzaamheden die, indien zij met behulp van een vaste bedrijfsinrichting zouden worden verricht, die vaste bedrijfsinrichting niet tot een vaste inrichting zouden stempelen ingevolge de bepalingen van die paragraaf.
6. Niettegenstaande de voorgaande bepalingen van dit artikel wordt een verzekeringsonderneming van een overeenkomstsluitende Staat, behalve wat betreft herverzekeringsverrichtingen, geacht een vaste inrichting in de andere overeenkomstsluitende Staat te bezitten, wanneer zij op het grondgebied van die andere Staat premies int of aldaar gelegen risico's verzekert door bemiddeling van een persoon, niet zijnde een onafhankelijke vertegenwoordiger op wie paragraaf 7 van toepassing is.
7. Een onderneming wordt niet geacht een vaste inrichting in een overeenkomstsluitende Staat te bezitten op grond van de enkele omstandigheid dat zij aldaar zaken doet door middel van een makelaar, een algemeen commissionair of enige andere onafhankelijke vertegenwoordiger, op voorwaarde dat deze personen in de normale uitoefening van hun bedrijf handelen.
8. De enkele omstandigheid dat een vennootschap die inwoner is van een overeenkomstsluitende Staat, een vennootschap beheerst of wordt beheerst door een vennootschap die inwoner is van de andere overeenkomstsluitende Staat of die in die andere Staat zaken doet (hetzij met behulp van een vaste inrichting, hetzij op andere wijze), stempelt één van beide vennootschappen niet tot een vaste inrichting van de andere.
 HOOFDSTUK III.  - Belastingheffing naar het inkomen
 Art.    6 . Inkomsten uit onroerende goederen
1. Inkomsten die een inwoner van een overeenkomstsluitende Staat verkrijgt uit in de andere overeenkomstsluitende Staat gelegen onroerende goederen (inkomsten uit landbouw- of bosbedrijven daaronder begrepen) mogen in die andere Staat worden belast.
2. De uitdrukking " onroerende goederen " heeft de betekenis die daaraan wordt toegekend door het recht van de overeenkomstsluitende Staat waar de desbetreffende goederen zijn gelegen. De uitdrukking omvat in ieder geval de goederen die bij de onroerende goederen behoren, levende en dode have van landbouw- en bosbedrijven, rechten waarop de bepalingen van het privaatrecht betreffende de grondeigendom van toepassing zijn, vruchtgebruik van onroerende goederen en rechten op veranderlijke of vaste vergoedingen ter zake van de exploitatie, of het recht tot exploitatie, van minerale aardlagen, bronnen en andere bodemrijkdommen; schepen en luchtvaartuigen worden niet als onroerende goederen beschouwd.
3. De bepalingen van paragraaf 1 zijn van toepassing op inkomsten verkregen uit de rechtstreekse exploitatie of het rechtstreekse genot, uit het verhuren of verpachten, of uit elke andere vorm van exploitatie van onroerende goederen.
4. De bepalingen van de paragrafen 1 en 3 zijn ook van toepassing op inkomsten uit onroerende goederen van een onderneming.
 Art.    7 . Ondernemingswinst
1. Winst van een onderneming van een overeenkomstsluitende Staat is slechts in die Staat belastbaar, tenzij de onderneming in de andere overeenkomstsluitende Staat haar bedrijf uitoefent met behulp van een aldaar gevestigde vaste inrichting. Indien de onderneming aldus haar bedrijf uitoefent, mag de winst van de onderneming in de andere Staat worden belast, maar slechts in zoverre als zij aan die vaste inrichting kan worden toegerekend.
2. Onder voorbehoud van de bepalingen van paragraaf 3 wordt, indien een onderneming van een overeenkomstsluitende Staat in de andere overeenkomstsluitende Staat haar bedrijf uitoefent met behulp van een aldaar gevestigde vaste inrichting, in elke overeenkomstsluitende Staat aan die vaste inrichting de winst toegerekend die zij geacht zou kunnen worden te behalen indien zij een onafhankelijke onderneming zou zijn, die dezelfde of soortgelijke werkzaamheden zou uitoefenen onder dezelfde of soortgelijke omstandigheden en die geheel onafhankelijk zou handelen.
3. Bij het bepalen van de winst van een vaste inrichting worden in aftrek toegelaten kosten, daaronder begrepen kosten van leiding en algemene beheerskosten, die noodzakelijk zijn en die ten behoeve van de vaste inrichting zijn gemaakt, hetzij in de Staat waar de vaste inrichting is gevestigd, hetzij elders. Slechts het gedeelte van de kosten dat kan worden toegerekend aan de vaste inrichting, mag in mindering worden gebracht.
4. Voor zover het in een overeenkomstsluitende Staat gebruikelijk is de aan een vaste inrichting toe te rekenen winst te bepalen op basis van een verdeling van de totale winst van de onderneming over haar verschillende delen, belet paragraaf 2 die overeenkomstsluitende Staat niet de te belasten winst te bepalen volgens de gebruikelijke verdeling; de gevolgde methode van verdeling moet echter zodanig zijn dat het resultaat in overeenstemming is met de in dit artikel neergelegde beginselen.
5. Geen winst wordt aan een vaste inrichting toegerekend enkel op grond van aankoop door die vaste inrichting van goederen voor de onderneming.
6. Voor de toepassing van de voorgaande paragrafen wordt de aan de vaste inrichting toe te rekenen winst van jaar tot jaar volgens dezelfde methode bepaald, tenzij er een goede en genoegzame reden bestaat om hiervan af te wijken.
7. Indien in de winst inkomstenbestanddelen zijn begrepen die afzonderlijk in andere artikelen van deze Overeenkomst worden behandeld, worden de bepalingen van die artikelen niet aangetast door de bepalingen van dit artikel.
 Art.    8 . Zeevaart en luchtvaart
1. Winst uit de exploitatie van schepen of luchtvaartuigen in internationaal verkeer is slechts belastbaar in de overeenkomstsluitende Staat waar de plaats van de werkelijke leiding van de onderneming is gelegen.
2. Voor de toepassing van dit artikel omvat winst verkregen uit de exploitatie van schepen of luchtvaartuigen in internationaal verkeer in het bijzonder :
a) winst verkregen uit het verhuren van schepen of luchtvaartuigen met volledige uitrusting, bemanning en voorraden;
b) winst verkregen uit het verhuren van onbemande schepen of luchtvaartuigen, wanneer dergelijke verhuring een bijkomstige werkzaamheid is voor de onderneming die werkzaam is in internationaal verkeer;
c) winst verkregen uit het verhuren van laadkisten wanneer dergelijke verhuring een bijkomstige werkzaamheid is voor de onderneming die werkzaam is in internationaal verkeer.
3. Indien de plaats van de werkelijke leiding van een zeescheepvaartonderneming zich aan boord van een schip bevindt, wordt deze plaats geacht te zijn gelegen in de overeenkomstsluitende Staat waar het schip zijn thuishaven heeft, of, indien er geen thuishaven is, in de overeenkomstsluitende Staat waarvan de exploitant van het schip inwoner is.
4. De bepalingen van paragraaf 1 zijn ook van toepassing op winst verkregen uit de deelneming in een pool, een gemeenschappelijk bedrijf of een internationaal bedrijfslichaam.
 Art.    9 . Afhankelijke ondernemingen
1. Indien
a) een onderneming van een overeenkomstsluitende Staat onmiddellijk of middellijk deelneemt aan de leiding van, aan het toezicht op, dan wel in het kapitaal van een onderneming van de andere overeenkomstsluitende Staat, of
b) dezelfde personen onmiddellijk of middellijk deelnemen aan de leiding van, aan het toezicht op, dan wel in het kapitaal van een onderneming van een overeenkomstsluitende Staat en van een onderneming van de andere overeenkomstsluitende Staat,
en in het ene of in het andere geval tussen de twee ondernemingen in hun handelsbetrekkingen of financiële betrekkingen, voorwaarden worden overeengekomen of opgelegd die afwijken van die welke zouden worden overeengekomen tussen onafhankelijke ondernemingen, mag winst die één van de ondernemingen zonder deze voorwaarden zou hebben behaald maar ten gevolge van die voorwaarden niet heeft behaald, worden begrepen in de winst van die onderneming en dienovereenkomstig worden belast.
2. Indien een overeenkomstsluitende Staat in de winst van een onderneming van die Staat winst opneemt -en dienovereenkomstig belast- ter zake waarvan een onderneming van de andere overeenkomstsluitende Staat in die andere Staat is belast, en de aldus opgenomen winst winst is die de onderneming van de eerstbedoelde Staat zou hebben behaald indien tussen de twee ondernemingen zodanige voorwaarden zouden zijn overeengekomen als tussen onafhankelijke ondernemingen zouden zijn overeengekomen, herziet de andere Staat op de wijze welke die Staat passend acht, het bedrag aan belasting dat aldaar over die winst is geheven. Bij deze herziening wordt rekening gehouden met de overige bepalingen van deze Overeenkomst en, indien nodig, plegen de bevoegde autoriteiten van de overeenkomstsluitende Staten overleg met elkaar.
 Art.    10 . Dividenden
1. Dividenden betaald door een vennootschap die inwoner is van een overeenkomstsluitende Staat aan een inwoner van de andere overeenkomstsluitende Staat, mogen in die andere Staat worden belast.
2. Deze dividenden mogen echter ook in de overeenkomstsluitende Staat waarvan de vennootschap die de dividenden betaalt inwoner is overeenkomstig de wetgeving van die Staat worden belast, maar indien de uiteindelijk gerechtigde tot de dividenden inwoner is van de andere overeenkomstsluitende Staat, mag de aldus geheven belasting niet hoger zijn dan 15 percent van het brutobedrag van de dividenden.
Niettegenstaande de voorgaande bepaling van deze paragraaf worden dividenden niet belast in de overeenkomstsluitende Staat waarvan de vennootschap die de dividenden betaalt inwoner is indien :
a) de uiteindelijk gerechtigde tot de dividenden een vennootschap is die inwoner is van de andere overeenkomstsluitende Staat en die op het tijdstip waarop de dividenden worden betaald gedurende een ononderbroken tijdperk van ten minste twaalf maanden aandelen in haar bezit heeft die onmiddellijk ten minste 25 % vertegenwoordigen van het kapitaal van de vennootschap die de dividenden betaalt, en
b) de betalende vennootschap niet het voordeel geniet van bijzondere maatregelen voor het bevorderen van de economische ontwikkeling.
Deze paragraaf laat onverlet de belastingheffing van de vennootschap ter zake van de winst waaruit de dividenden worden betaald.
3. De uitdrukking " dividenden ", zoals gebezigd in dit artikel, betekent inkomsten uit aandelen, winstaandelen of winstbewijzen, mijnaandelen, oprichtersaandelen of andere rechten op een aandeel in de winst, met uitzondering van schuldvorderingen, alsmede inkomsten -zelfs indien zij worden toegekend in de vorm van interest- die volgens de fiscale wetgeving van de Staat waarvan de uitkerende vennootschap inwoner is op dezelfde wijze in de belastingheffing worden betrokken als inkomsten uit aandelen.
4. De bepalingen van de paragrafen 1 en 2 zijn niet van toepassing indien de uiteindelijk gerechtigde tot de dividenden, die inwoner is van een overeenkomstsluitende Staat, in de andere overeenkomstsluitende Staat waarvan de vennootschap die de dividenden betaalt inwoner is, een nijverheids- of handelsbedrijf met behulp van een aldaar gevestigde vaste inrichting uitoefent en het aandelenbezit uit hoofde waarvan de dividenden worden betaald wezenlijk is verbonden met die vaste inrichting. In dat geval zijn de bepalingen van artikel 7 van toepassing.
5. Indien een vennootschap die inwoner is van een overeenkomstsluitende Staat winst of inkomsten verkrijgt uit de andere overeenkomstsluitende Staat, mag die andere Staat geen belasting heffen op dividenden die door de vennootschap worden betaald, behalve voor zover die dividenden aan een inwoner van die andere Staat worden betaald of voor zover het aandelenbezit uit hoofde waarvan de dividenden worden betaald wezenlijk is verbonden met een in die andere Staat gelegen vaste inrichting, noch de niet-uitgedeelde winst van de vennootschap onderwerpen aan een belasting op niet-uitgedeelde winst, zelfs indien de betaalde dividenden of de niet-uitgedeelde winst geheel of gedeeltelijk bestaan uit winst of inkomsten die uit die andere Staat afkomstig zijn.
 Art.    11 . Interest
1. Interest afkomstig uit een overeenkomstsluitende Staat en betaald aan een inwoner van de andere overeenkomstsluitende Staat mag in die andere Staat worden belast.
2. Deze interest mag echter ook in de overeenkomstsluitende Staat waaruit hij afkomstig is overeenkomstig de wetgeving van die Staat worden belast, maar indien de uiteindelijk gerechtigde tot de interest inwoner is van de andere overeenkomstsluitende Staat, mag de aldus geheven belasting niet hoger zijn dan 10 % van het brutobedrag van de interest.
3. Niettegenstaande de bepalingen van paragraaf 2 is interest vrijgesteld in de overeenkomstsluitende Staat waaruit hij afkomstig is indien het gaat om :
a) interest van handelsschuldvorderingen C met inbegrip van vorderingen vertegenwoordigd door handelspapier C wegens termijnbetaling van leveringen van koopwaar, goederen of diensten door een onderneming;
b) interest betaald uit hoofde van een lening die is toegestaan, gewaarborgd of verzekerd, of een krediet dat is verleend, gewaarborgd of verzekerd in het kader van een stelsel dat door een overeenkomstsluitende Staat of een staatkundig onderdeel of plaatselijke gemeenschap daarvan werd georganiseerd voor het bevorderen van de uitvoer;
c) interest betaald aan de andere overeenkomstsluitende Staat of aan een staatkundig onderdeel of plaatselijke gemeenschap daarvan;
d) interest betaald door een vennootschap die inwoner is van een overeenkomstsluitende Staat aan een vennootschap die inwoner is van de andere overeenkomstsluitende Staat en die onmiddellijk of middellijk ten minste 35 % van het kapitaal van de eerstgenoemde vennootschap bezit, voor zover het totale bedrag van de door de tweede vennootschap toegestane lening (en) niet meer bedraagt dan een som die gelijk is aan het eigen vermogen van de eerstgenoemde vennootschap.
4. De uitdrukking " interest " zoals gebezigd in dit artikel, betekent inkomsten uit schuldvorderingen van welke aard ook, al dan niet gewaarborgd door hypotheek en al dan niet aanspraak gevend op een aandeel in de winst van de schuldenaar, en in het bijzonder inkomsten uit overheidsleningen en obligaties, daaronder begrepen premies en loten op die effecten. Voor de toepassing van dit artikel omvat deze uitdrukking echter niet boeten voor laattijdige betaling noch interest die overeenkomstig artikel 10, paragraaf 3, als dividenden wordt behandeld.
5. De bepalingen van de paragrafen 1, 2 en 3 zijn niet van toepassing indien de uiteindelijk gerechtigde tot de interest, die inwoner is van een overeenkomstsluitende Staat, in de andere overeenkomstsluitende Staat waaruit de interest afkomstig is, een nijverheids- of handelsbedrij f met behulp van een aldaar gevestigde vaste inrichting uitoefent en de schuldvordering uit hoofde waarvan de interest is verschuldigd wezenlijk is verbonden met die vaste inrichting. In dat geval zijn de bepalingen van artikel 7 van toepassing.
6. Interest wordt geacht uit een overeenkomstsluitende Staat afkomstig te zijn indien de schuldenaar een inwoner is van die Staat. Indien evenwel de schuldenaar van de interest, ongeacht of hij inwoner van een overeenkomstsluitende Staat is of niet, in een overeenkomstsluitende Staat een vaste inrichting heeft waarvoor de schuld, ter zake waarvan de interest wordt betaald is aangegaan en de interest ten laste komt van die vaste inrichting, wordt die interest geacht afkomstig te zijn uit de Staat waar de vaste inrichting is gevestigd.
7. Indien, ten gevolge van een bijzondere verhouding tussen de schuldenaar en de uiteindelijk gerechtigde of tussen hen beiden en een derde, het bedrag van de interest, gelet op de schuldvordering waarvoor hij wordt betaald, hoger is dan het bedrag dat zonder zulk een verhouding door de schuldenaar en de uiteindelijk gerechtigde zou zijn overeengekomen, zijn de bepalingen van dit artikel slechts op het laatstbedoelde bedrag van toepassing. In dat geval blijft het daarboven uitgaande deel van de betalingen belastbaar overeenkomstig de wetgeving van elke overeenkomstsluitende Staat en met inachtneming van de overige bepalingen van deze Overeenkomst.
 Art.    12 . Royalty's
1. Royalty's afkomstig uit een overeenkomstsluitende Staat en betaald aan een inwoner van de andere overeenkomstsluitende Staat mogen in die andere Staat worden belast.
2. Deze royalty's mogen echter ook in de overeenkomstsluitende Staat waaruit zij afkomstig zijn overeenkomstig de wetgeving van die Staat worden belast, maar indien de uiteindelijk gerechtigde tot de royalty's inwoner is van de andere overeenkomstsluitende Staat, mag de aldus geheven belasting niet hoger zijn dan 10 % van het brutobedrag van de royalty's.
3. De uitdrukking " royalty's ", zoals gebezigd in dit artikel, betekent vergoedingen van welke aard ook voor het gebruik van, of voor het recht van gebruik van, een auteursrecht op een werk op het gebied van letterkunde, kunst of wetenschap, daaronder begrepen bioscoopfilms of films of banden gebruikt voor televisie- of radiouitzendingen, van een octrooi, een fabrieks-of handelsmerk, een tekening, een model, een computertoepassing, een plan, een geheim recept of een geheime werkwijze, of voor het gebruik van of voor het recht van gebruik van industriële, commerciële of wetenschappelijke uitrusting, of voor inlichtingen omtrent ervaringen op het gebied van nijverheid, handel of wetenschap.
4. De bepalingen van paragrafen 1 en 2 zijn niet van toepassing indien de uiteindelijk gerechtigde tot de royalty's, die inwoner is van een overeenkomstsluitende Staat, in de andere overeenkomstsluitende Staat waaruit de royalty's afkomstig zijn een nijverheids- of handelsbedrij f met behulp van een aldaar gevestigde vaste inrichting uitoefent en het recht of het goed uit hoofde waarvan de royalty's verschuldigd zijn wezenlijk is verbonden met die vaste inrichting. In dat geval zijn de bepalingen van artikel 7 van toepassing.
5. Royalty's worden geacht uit een overeenkomstsluitende Staat afkomstig te zijn indien de schuldenaar een inwoner is van die Staat. Indien evenwel de schuldenaar van de royalty's, ongeacht of hij inwoner van een overeenkomstsluitende Staat is of niet, in een overeenkomstsluitende Staat een vaste inrichting heeft waarvoor de verbintenis, uit hoofde waarvan de royalty's worden betaald is aangegaan en die de last van de royalty's draagt, worden die royalty's geacht afkomstig te zijn uit de Staat waar de vaste inrichting is gevestigd.
6. Indien, ten gevolge van een bijzondere verhouding tussen de schuldenaar en de uiteindelijk gerechtigde of tussen hen beiden en een derde, het bedrag van de royalty's, gelet op het gebruik, het recht of. de inlichtingen waarvoor zij worden betaald, hoger is dan het bedrag dat zonder zulk een verhouding door de schuldenaar en de uiteindelijk gerechtigde zou zijn overeengekomen, zijn de bepalingen van dit artikel slechts op het laatstbedoelde bedrag van toepassing. In dat geval blijft het daarboven uitgaande deel van de betalingen belastbaar overeenkomstig de wetgeving van elke overeenkomstsluitende Staat en met inachtneming van de overige bepalingen van deze Overeenkomst.
 Art.    13 . Technische vergoedingen
1. Technische vergoedingen die een inwoner van een overeenkomstsluitende Staat verkrijgt ter zake van werkzaamheden van leidinggevende of technische aard of ter zake van adviezen, zijn slechts in die Staat belastbaar.
2. Indien zulke werkzaamheden evenwel in de andere overeenkomstsluitende Staat worden uitgeoefend, mogen de daaruit verkregen technische vergoedingen in die andere Staat worden belast, maar de aldus geheven belasting mag niet hoger zijn dan 10 % van het brutobedrag van de technische vergoedingen.
3. De uitdrukking " technische vergoedingen ", zoals gebezigd in dit artikel, betekent vergoedingen van welke aard ook, niet zijnde vergoedingen betaald aan een werknemer van de schuldenaar van de vergoedingen of aan een persoon als bedoeld in artikel 16, die aan een persoon worden betaald ter zake van diensten van leidinggevende of technische aard of ter zake van adviezen.
4. De bepalingen van paragrafen 1 en 2 zijn niet van toepassing indien de uiteindelijk gerechtigde tot de technische vergoedingen de in paragraaf 1 bedoelde werkzaamheden uitoefent in de andere overeenkomstsluitende Staat met behulp van een aldaar gevestigde vaste inrichting. In dat geval zijn de bepalingen van artikel 7 van toepassing.
5. Niettegenstaande de bepalingen van paragraaf 2 mag de uiteindelijk gerechtigde tot de technische vergoedingen ervoor kiezen om te worden belast alsof de in de andere overeenkomstsluitende Staat uitgeoefende werkzaamheden die leiden tot de technische vergoedingen, werden uitgeoefend met behulp van een vaste inrichting die gevestigd is in de andere overeenkomstsluitende Staat.
6. Indien, ten gevolge van een bijzondere verhouding tussen de schuldenaar en de uiteindelijk gerechtigde of tussen hen beiden en een derde, het bedrag van de technische vergoedingen hoger is dan het bedrag dat zonder zulk een verhouding door de schuldenaar en de uiteindelijk gerechtigde zou zijn overeengekomen, zijn de bepalingen van dit artikel slechts op het laatstbedoelde bedrag van toepassing. In dat geval blijft het daarboven uitgaande deel van de technische vergoedingen belastbaar overeenkomstig de wetgeving van elke overeenkomstsluitende Staat en met inachtneming van de overige bepalingen van deze Overeenkomst.
 Art.    14 . Vermogenswinst
1. Voordelen die een inwoner van een overeenkomstsluitende Staat verkrijgt uit de vervreemding van onroerende goederen zoals bedoeld in artikel 6 en die in de andere overeenkomstsluitende Staat zijn gelegen, mogen in die andere Staat worden belast.
2. Voordelen verkregen uit de vervreemding van roerende goederen die deel uitmaken van het bedrijfsvermogen van een vaste inrichting die een onderneming van een overeenkomstsluitende Staat in de andere overeenkomstsluitende Staat heeft, daaronder begrepen voordelen verkregen uit de vervreemding van die vaste inrichting (alleen of te zamen met de gehele onderneming), mogen in die andere Staat worden belast.
3. Voordelen verkregen uit de vervreemding van schepen of luchtvaartuigen die in internationaal verkeer worden geëxploiteerd of van roerende goederen die bij de exploitatie van die schepen of luchtvaartuigen worden gebruikt, zijn slechts belastbaar in de overeenkomstsluitende Staat waar de plaats van de werkelijke leiding van de onderneming is gelegen.
4. Voordelen die door een inwoner van een overeenkomstsluitende Staat worden verkregen uit de vervreemding van aandelen van een vennootschap waarvan meer dan 50 % van de waarde onmiddellijk of middellijk bestaat uit in de andere overeenkomstsluitende Staat gelegen onroerende goederen, mogen in die andere Staat worden belast. Deze paragraaf is echter niet van toepassing op voordelen die zijn verkregen uit de vervreemding van aandelen :
a) die genoteerd zijn op een erkende beurs van één van beide Staten;
b) die worden vervreemd of ingewisseld in het kader van een reorganisatie van een vennootschap, een fusie, een splitsing of een gelijksoortige handeling;
c) waarvan 50 % of meer dan 50 % van de waarde bestaat uit onroerende goederen waarin de vennootschap haar bedrijf uitoefent;
d) die in het bezit zijn van een persoon die onmiddellijk minder dan 50 % bezit van het kapitaal van de vennootschap waarvan de aandelen werden vervreemd.
5. Voordelen verkregen uit de vervreemding van alle andere goederen dan die vermeld in de voorgaande paragrafen van dit artikel zijn slechts belastbaar in de overeenkomstsluitende Staat waarvan de vervreemder inwoner is.
 Art.    15 . Inkomsten uit een dienstbetrekking
1. Onder voorbehoud van de bepalingen van de artikelen 16, 17, 18 en 19 zijn lonen, salarissen en andere soortgelijke beloningen verkregen door een inwoner van een overeenkomstsluitende Staat ter zake van een dienstbetrekking slechts in die Staat belastbaar, tenzij de dienstbetrekking in de andere overeenkomstsluitende Staat wordt uitgeoefend. Indien de dienstbetrekking aldaar wordt uitgeoefend, mogen de ter zake daarvan verkregen beloningen in die andere Staat worden belast.
2. Niettegenstaande de bepalingen van paragraaf 1 zijn beloningen verkregen door een inwoner van een overeenkomstsluitende Staat ter zake van een in de andere overeenkomstsluitende Staat uitgeoefende dienstbetrekking slechts in de eerstbedoelde Staat belastbaar, indien :
a) de verkrijger in de andere Staat verblijft gedurende een tijdvak of tijdvakken die tijdens enig tijdperk van twaalf maanden dat aanvangt of eindigt tijdens het betrokken belastbaar tijdperk een totaal van 183 dagen niet te boven gaan, en
b) de beloningen worden betaald door of namens een werkgever die geen inwoner van de andere Staat is, en
c) de beloningen niet ten laste komen van een vaste inrichting die de werkgever in de andere Staat heeft.
3. Niettegenstaande de voorgaande bepalingen van dit artikel mogen beloningen verkregen ter zake van een dienstbetrekking uitgeoefend aan boord van een schip of luchtvaartuig dat in internationaal verkeer wordt geëxploiteerd, worden belast in de overeenkomstsluitende Staat waar de plaats van de werkelijke leiding van de onderneming is gelegen.
 Art.    16 . Beloningen van beheerders
1. Tantièmes, presentiegelden en andere soortgelijke beloningen verkregen door een inwoner van een overeenkomstsluitende Staat in zijn hoedanigheid van lid van de raad van bestuur of van toezicht of van een gelijkaardig orgaan van een vennootschap die inwoner is van de andere overeenkomstsluitende Staat, mogen in die andere Staat worden belast.
De voorgaande bepaling is ook van toepassing op beloningen verkregen ter zake van de uitoefening van werkzaamheden die, volgens de wetgeving van de overeenkomstsluitende Staat waarvan de vennootschap inwoner is, worden behandeld als werkzaamheden van soortgelijke aard als die welke worden verricht door een persoon als bedoeld in de genoemde bepaling.
2. Beloningen die een persoon, op wie paragraaf 1 van toepassing is, van een vennootschap die inwoner is van een overeenkomstsluitende Staat verkrijgt ter zake van de uitoefening van dagelijkse werkzaamheden van leidinggevende, technische, commerciële of financiële aard en beloningen die een inwoner van een overeenkomstsluitende Staat verkrijgt ter zake van zijn dagelijkse werkzaamheid als vennoot in een personenvennootschap die inwoner is van. een overeenkomstsluitende Staat, zijn overeenkomstig de bepalingen van artikel 15 belastbaar alsof het ging om beloningen die een werknemer ter zake van een dienstbetrekking verkrijgt en alsof de werkgever de vennootschap was.
 Art.    17 . Artiesten en sportbeoefenaars
1. Niettegenstaande de bepalingen van de artikelen 7 en 15 mogen inkomsten die een inwoner van een overeenkomstsluitende Staat verkrijgt uit zijn persoonlijke werkzaamheden die hij in de andere overeenkomstsluitende Staat verricht in de hoedanigheid van artiest, zoals toneelspeler, film-, radio- of televisieartiest, of musicus, of in de hoedanigheid van sportbeoefenaar, in die andere Staat worden belast.
2. Indien inkomsten uit werkzaamheden die een artiest of een sportbeoefenaar persoonlijk en als zodanig verricht, niet worden toegekend aan de artiest of aan de sportbeoefenaar zelf maar aan een andere persoon, mogen die inkomsten, niettegenstaande de bepalingen van de artikelen 7 en 15, worden belast in de overeenkomstsluitende Staat waar de werkzaamheden van de artiest of de sportbeoefenaar worden verricht.
 Art.    18 . Pensioenen
Pensioenen en andere soortgelijke beloningen betaald aan een inwoner van een overeenkomstsluitende Staat ter zake van een vroegere dienstbetrekking mogen worden belast in de overeenkomstsluitende Staat waaruit ze afkomstig zijn. Deze bepaling is ook van toepassing op pensioenen en andere soortgelijke beloningen die worden betaald overeenkomstig de socialezekerheidswetgeving van een overeenkomstsluitende Staat of in het kader van een algemeen stelsel dat door die Staat is georganiseerd ter aanvulling van de voordelen waarin zijn socialezekerheidswetgeving voorziet.
 Art.    19 . Overheidsfuncties
1. Lonen, salarissen en andere soortgelijke beloningen, niet zijnde pensioenen, betaald door een overeenkomstsluitende Staat of een staatkundig onderdeel of plaatselijke gemeenschap daarvan aan een natuurlijke persoon, ter zake van diensten bewezen aan die Staat of aan dat onderdeel of die gemeenschap, zijn slechts in die Staat belastbaar.
2. Die lonen, salarissen en andere soortgelijke beloningen zijn evenwel slechts in de andere overeenkomstsluitende Staat belastbaar indien de diensten in die Staat worden bewezen en de natuurlijke persoon inwoner van die Staat is, die :
a) onderdaan is van die Staat, of
b) niet uitsluitend met het oog op het bewijzen van de diensten inwoner van die Staat is geworden.
3. Lonen, salarissen en andere soortgelijke beloningen die door een overeenkomstsluitende Staat,een staatkundig onderdeel of plaatselijke gemeenschap daarvan of door een rechtspersoon naar openbaar recht van die overeenkomstsluitende Staat zijn betaald aan een natuurlijke persoon ter zake van diensten bewezen in de andere overeenkomstsluitende Staat in het kader van een bij stands- of samenwerkingsakkoord of een memorandum van overeenkomst dat tussen beide overeenkomstsluitende Staten is gesloten, zijn slechts in de eerstgenoemde Staat belastbaar.
4. De bepalingen van de artikelen 15, 16 en 17 zijn van toepassing op lonen, salarissen en andere soortgelijke beloningen betaald ter zake van diensten bewezen in het kader van een nijverheids- of handelsbedrij f uitgeoefend door een overeenkomstsluitende Staat of een staatkundig onderdeel of plaatselijke gemeenschap daarvan.
 Art.    20 . Studenten
Bedragen die een student of een voor een beroep of bedrijf in opleiding zijnde persoon die inwoner is, of onmiddellijk vóór zijn bezoek aan een overeenkomstsluitende Staat inwoner was, van de andere overeenkomstsluitende Staat en die uitsluitend voor zijn studie of opleiding in de eerstbedoelde Staat verblijft, ontvangt ten behoeve van zijn onderhoud, studie of opleiding, zijn in die Staat niet belastbaar, op voorwaarde dat die bedragen afkomstig zijn uit bronnen buiten die Staat.
 Art.    21 . Andere inkomsten
1. Ongeacht de afkomst ervan zijn bestanddelen van het inkomen van een inwoner van een overeenkomstsluitende Staat die niet in de voorgaande artikelen van deze Overeenkomst worden behandeld, slechts in die Staat belastbaar.
2. De bepaling van paragraaf 1 is niet van toepassing op inkomsten, niet zijnde inkomsten uit onroerende goederen als omschreven in artikel 6, paragraaf 2, indien de verkrijger van die inkomsten, die inwoner is van een overeenkomstsluitende Staat, in de andere overeenkomstsluitende Staat een nijverheids-of handelsbedrijf met behulp van een aldaar gevestigde vaste inrichting uitoefent en het recht of het goed dat de inkomsten oplevert met die vaste inrichting wezenlijk is verbonden. In dat geval zijn de bepalingen van artikel 7 van toepassing.
3. Niettegenstaande de bepalingen van de paragrafen 1 en 2, mogen bestanddelen van het inkomen van een inwoner van een overeenkomstsluitende Staat die niet in de voorgaande artikelen van de Overeenkomst worden behandeld en die uit de andere overeenkomstsluitende Staat afkomstig zijn, ook in die andere Staat worden belast indien die bestanddelen niet in de eerstbedoelde Staat zijn belast.
 HOOFDSTUK IV.  - Belastingheffing naar het vermogen
 Art.    22 . Vermogen
1. Vermogen bestaande uit onroerende goederen als omschreven in artikel 6, die een inwoner van een overeenkomstsluitende Staat bezit en die in de andere overeenkomstsluitende Staat zijn gelegen, mag in die andere Staat worden belast.
2. Vermogen bestaande uit roerende goederen die deel uitmaken van het bedrijfsvermogen van een vaste inrichting die een onderneming van een overeenkomstsluitende Staat in de andere overeenkomstsluitende Staat heeft, mag in die andere Staat worden belast.
3. Vermogen bestaande uit schepen en luchtvaartuigen die in internationaal verkeer worden geëxploiteerd alsmede uit roerende goederen die bij de exploitatie van die schepen of luchtvaartuigen worden gebruikt, is slechts belastbaar in de overeenkomstsluitende Staat waar de plaats van de werkelijke leiding van de onderneming is gelegen.
4. Alle andere bestanddelen van het vermogen van een inwoner van een overeenkomstsluitende Staat zijn slechts in die Staat belastbaar.
 HOOFDSTUK V.  - Wijze waarop dubbele belasting wordt vermeden
 Art.    23 . 1. In Rwanda wordt dubbele belasting op de volgende wijze vermeden :
De Belgische belasting die door een inwoner van Rwanda is betaald ter zake van inkomsten die ingevolge de bepalingen van deze Overeenkomst in België belastbaar zijn, wordt in mindering gebracht van de belastingen die overeenkomstig de Rwandese belastingwetgeving verschuldigd zijn. Deze vermindering mag evenwel niet meer bedragen dan de in Rwanda verschuldigde belasting die anders verschuldigd zou zijn op de in België belastbare inkomsten.
2. In België wordt dubbele belasting op de volgende wijze vermeden :
a) Indien een inwoner van België inkomsten verkrijgt, niet zijnde dividenden, interest of royalty's, of bestanddelen van een vermogen bezit die ingevolge de bepalingen van deze Overeenkomst, in Rwanda mogen worden belast en aldaar zijn belast, stelt België deze inkomsten of deze bestanddelen van vermogen vrij van belasting, maar om het bedrag van de belasting op het overige inkomen of vermogen van die inwoner te berekenen mag België het belastingtarief toepassen dat van toepassing zou zijn indien die inkomsten of die bestanddelen van het vermogen niet waren vrijgesteld.
Indien de in Rwanda geheven belasting evenwel minder bedraagt dan 15 % van het nettobedrag van de in artikel 7 bedoelde inkomsten., stelt België deze inkomsten niet vrij van belasting, maar vermindert ze de Belgische belasting, berekend alsof die inkomsten afkomstig waren uit Belgische bronnen en die verhoudingsgewijs betrekking heeft op die inkomsten, tot de helft.
b) Indien een inwoner van België inkomsten verkrijgt uit bedrijfstransacties die ingevolge de bepalingen van artikel 7 van deze Overeenkomst in Rwanda mogen worden belast, maar die niet daadwerkelijk zijn belast overeenkomstig bijzondere maatregelen voor de bevordering van de economische ontwikkeling in Rwanda, stelt België deze inkomsten eveneens vrij van belasting. Om het bedrag van de belasting op het overige inkomen of vermogen van die inwoner te berekenen mag België evenwel het belastingtarief toepassen dat van toepassing zou zijn indien die inkomsten of die bestanddelen van het vermogen niet waren vrijgesteld. Deze bepaling is van toepassing gedurende een periode van tien opeenvolgende kalenderjaren vanaf het tijdstip dat de Overeenkomst toepassing vindt. De bevoegde autoriteiten van de overeenkomstsluitende Staten kunnen in onderlinge overeenstemming beslissen deze bepaling te verlengen voor een nieuwe periode van tien jaar.
c) Niettegenstaande de bepalingen van subparagrafen a) en b) van deze paragraaf en elke andere bepaling van deze Overeenkomst, houdt België, voor het bepalen van de aanvullende belastingen die worden geheven door de Belgische gemeenten en agglomeraties, rekening met de beroepsinkomsten die ingevolge subparagraaf a) of b) van deze paragraaf in België van belasting zijn vrijgesteld. Deze aanvullende belastingen worden berekend op de belasting die in België verschuldigd zou zijn indien de desbetreffende beroepsinkomsten uit Belgische bronnen waren behaald.
d) Dividenden die een vennootschap die inwoner is van België verkrijgt van een vennootschap die inwoner is van Rwanda, worden in België vrijgesteld van de vennootschapsbelasting op de voorwaarden en binnen de grenzen die in de Belgische wetgeving zijn bepaald.
Niettegenstaande de voorwaarde van belastingheffing waarin de Belgische wetgeving voorziet, zijn dividenden zoals bedoeld in artikel 10, paragraaf 2, subparagraaf 2, die een vennootschap die inwoner is van België verkrijgt van een vennootschap die inwoner is van Rwanda, en die worden betaald uit winst behaald uit bedrijfstransacties in Rwanda die in Rwanda van de vennootschapsbelasting is vrijgesteld overeenkomstig bijzondere maatregelen voor de bevordering van de economische ontwikkeling in Rwanda, eveneens vrijgesteld van de vennootschapsbelasting in België. België stelt deze dividenden vrij van belasting gedurende een periode van tien jaar vanaf het tijdstip dat de Overeenkomst toepassing vindt, en dit in overeenstemming met de overige grenzen en voorwaarden waarin de Belgische wetgeving voorziet. De bevoegde autoriteiten van de overeenkomstsluitende Staten kunnen in onderlinge overeenstemming beslissen deze bepaling te verlengen voor een nieuwe periode van tien jaar.
e) Onder voorbehoud van de bepalingen van de Belgische wetgeving betreffende de verrekening van in het buitenland betaalde belastingen met de Belgische belasting wordt, indien een inwoner van België inkomsten verkrijgt die deel uitmaken van zijn samengetelde inkomen dat aan de Belgische belasting is onderworpen en die bestaan uit interest of uit royalty's, de op die inkomsten geheven Rwandese belasting in mindering gebracht van de Belgische belasting op die inkomsten.
f) Indien verliezen geleden door een onderneming die door een inwoner van België met behulp van een in Rwanda gelegen vaste inrichting wordt gedreven, voor de belastingheffing van die onderneming in België volgens de Belgische wetgeving werkelijk in mindering van de winst van die onderneming zijn gebracht, is de vrijstelling ingevolge subparagrafen a) en b) in België niet van toepassing op de winst van andere belastbare tijdperken die aan die inrichting kan worden toegerekend, in zoverre als deze winst ook in Rwanda door de verrekening van die verliezen van belasting is vrijgesteld.
 HOOFDSTUK VI.  - Bijzondere bepalingen
 Art.    24 . Non-discriminatie
1. Onderdanen van een overeenkomstsluitende Staat worden in de andere overeenkomstsluitende Staat niet onderworpen aan enige belastingheffing of daarmede verband houdende verplichting, die anders of zwaarder is dan de belastingheffing en daarmee verband houdende verplichtingen waaraan onderdanen van die andere Staat onder gelijke omstandigheden, inzonderheid met betrekking tot de woonplaats, zijn of kunnen worden onderworpen. Niettegenstaande de bepalingen van artikel 1 is deze bepaling ook van toepassing op personen die geen inwoner zijn van een overeenkomstsluitende Staat of van beide overeenkomstsluitende Staten.
2. Staatlozen die inwoner zijn van een overeenkomstsluitende Staat, worden noch in de ene noch in de andere overeenkomstsluitende Staat onderworpen aan enige belastingheffing of daarmede verband houdende verplichting, die anders of zwaarder is dan de belastingheffing en daarmede verband houdende verplichtingen waaraan onderdanen van de desbetreffende Staat onder gelijke omstandigheden, inzonderheid met betrekking tot de woonplaats, zijn of kunnen worden onderworpen.
3. De belastingheffing van een vaste inrichting die een onderneming van een overeenkomstsluitende Staat in de andere overeenkomstsluitende Staat heeft, is in die andere Staat niet ongunstiger dan de belastingheffing van ondernemingen van die andere Staat die dezelfde werkzaamheden uitoefenen. Deze bepaling mag niet aldus worden uitgelegd dat zij een overeenkomstsluitende Staat verplicht aan inwoners van de andere overeenkomstsluitende Staat bij de belastingheffing de persoonlijke aftrekken, tegemoetkomingen en verminderingen uit hoofde van de gezinstoestand of gezinslasten te verlenen die hij aan zijn eigen inwoners verleent.
4. Behalve indien de bepalingen van artikel 9, paragraaf 1, artikel 11, paragraaf 7, artikel 12, paragraaf 6, of artikel 13, paragraaf 6 van toepassing zijn, worden interest, royalty's, vergoedingen voor technische bijstand en andere uitgaven die door een onderneming van een overeenkomstsluitende Staat aan een inwoner van de andere overeenkomstsluitende Staat worden betaald, bij het bepalen van de belastbare winst van die onderneming op dezelfde voorwaarden in mindering gebracht, alsof zij aan een inwoner van de eerstbedoelde Staat zouden zijn betaald. Schulden van een onderneming van een overeenkomstsluitende Staat tegenover een inwoner van de andere overeenkomstsluitende Staat worden, bij het bepalen van het belastbare vermogen van die onderneming, eveneens op dezelfde voorwaarden in mindering gebracht, alsof die schulden tegenover een inwoner van de eerstbedoelde Staat zouden zijn aangegaan.
5. Ondernemingen van een overeenkomstsluitende Staat, waarvan het kapitaal geheel of ten dele, onmiddellijk of middellijk, in het bezit is van, of wordt beheerst door, één of meer inwoners van de andere overeenkomstsluitende Staat, worden in de eerstbedoelde Staat niet aan enige belastingheffing of daarmede verband houdende verplichting onderworpen die anders of zwaarder is dan de belastingheffing en daarmede verband houdende verplichtingen waaraan andere, soortgelijke ondernemingen van de eerstbedoelde Staat zijn of kunnen worden onderworpen.
6. Niettegenstaande de bepalingen van artikel 2 zijn de bepalingen van dit artikel van toepassing op belastingen van elke soort en benaming.
 Art.    25 . Regeling voor onderling overleg
1. Indien een persoon van oordeel is dat de maatregelen van een overeenkomstsluitende Staat of van beide overeenkomstsluitende Staten voor hem leiden of zullen leiden tot een belastingheffing die niet in overeenstemming is met de bepalingen van deze Overeenkomst, kan hij, onverminderd de rechtsmiddelen waarin het interne recht van die Staten voorziet, zijn geval voorleggen aan de bevoegde autoriteit van de overeenkomstsluitende Staat waarvan hij inwoner is, of indien zijn geval onder artikel 24, paragraaf 1, ressorteert, aan die van de overeenkomstsluitende Staat waarvan hij de nationaliteit bezit. Het geval moet worden voorgelegd binnen drie jaar nadat de maatregel die een belastingheffing ten gevolge heeft die niet in overeenstemming is met de bepalingen van de Overeenkomst, voor het eerst te zijner kennis is gebracht.
2. De bevoegde autoriteit tracht, indien het bezwaar haar gegrond voorkomt en indien zij niet zelf in staat is tot een bevredigende oplossing ervan te komen, de aangelegenheid in onderlinge overeenstemming met de bevoegde autoriteit van de andere overeenkomstsluitende Staat te regelen, teneinde een belastingheffing te vermijden die niet in overeenstemming is met de Overeenkomst. Elke overeengekomen regeling wordt uitgevoerd ongeacht de termijnen waarin het interne recht van de overeenkomstsluitende Staten voorziet.
3. De bevoegde autoriteiten van de overeenkomstsluitende Staten trachten moeilijkheden of twijfelpunten die mochten rijzen met betrekking tot de interpretatie of de toepassing van de Overeenkomst in onderlinge overeenstemming op te lossen.
4. De bevoegde autoriteiten van de overeenkomstsluitende Staten plegen overleg omtrent de administratieve maatregelen die voor de uitvoering van de bepalingen van de Overeenkomst nodig zijn en met name omtrent de bewijsstukken die de inwoners van elke overeenkomstsluitende Staat moeten overleggen om in de andere Staat de bij de Overeenkomst bepaalde belastingvrijstellingen of -verminderingen te verkrijgen.
5. De bevoegde autoriteiten van de overeenkomstsluitende Staten stellen zich rechtstreeks met elkander in verbinding voor de toepassing van de Overeenkomst.
 Art.    26 . Uitwisseling van inlichtingen
1. De bevoegde autoriteiten van de overeenkomstsluitende Staten wisselen de inlichtingen uit die nuttig zijn om uitvoering te geven aan de bepalingen van deze Overeenkomst of aan die van de nationale wetgeving met betrekking tot belastingen van elke soort en benaming geheven ten behoeve van de overeenkomstsluitende Staten, voor zover de heffing van die belastingen niet in strijd is met de Overeenkomst. De uitwisseling van inlichtingen wordt niet beperkt door de artikelen 1 en 2. De door een overeenkomstsluitende Staat verkregen inlichtingen worden op dezelfde wijze geheim gehouden als inlichtingen die onder de nationale wetgeving van die Staat zijn verkregen en worden alleen ter kennis gebracht van personen of autoriteiten (daaronder begrepen rechterlijke instanties en administratieve lichamen) die betrokken zijn bij de vestiging of invordering van, bij de tenuitvoerlegging of vervolging ter zake van, of bij de beslissing in beroepszaken betrekking hebbend op de belastingen die zijn vermeld in de eerste zin. Deze personen of autoriteiten gebruiken deze inlichtingen slechts voor die doeleinden. Zij mogen van deze inlichtingen melding maken tijdens openbare rechtszittingen of in rechterlijke beslissingen.
2. In geen geval mogen de bepalingen van paragraaf 1 aldus worden uitgelegd dat zij een overeenkomstsluitende Staat de verplichting opleggen :
a) administratieve maatregelen te nemen die afwijken van de wetgeving en de administratieve praktijk van die of van de andere overeenkomstsluitende Staat;
b) inlichtingen te verstrekken die niet verkrijgbaar zijn volgens de wetgeving of in de normale gang van de administratieve werkzaamheden van die of van de andere overeenkomstsluitende Staat;
c) inlichtingen te verstrekken die een handels-, bedrijfs-, nijverheids- of beroepsgeheim of een handelswerkwijze zouden onthullen, dan wel inlichtingen waarvan het verstrekken in strijd zou zijn met de openbare orde.
3. Niettegenstaande de voorgaande bepalingen van dit artikel mogen de door een overeenkomstsluitende Staat verkregen inlichtingen voor andere doeleinden worden gebruiken wanneer de wetgeving van beide overeenkomstsluitende Staten zulk gebruik toestaat en wanneer de bevoegde autoriteit van de Staat die de inlichtingen verstrekt, zulk gebruik toestaat.
 Art.    27 . Invorderingsbijstand
1. De overeenkomstsluitende Staten verlenen elkander hulp en bijstand voor de betekening en de invordering van de in artikel 2 bedoelde belastingen, alsmede van de opcentiemen, verhogingen, interest, kosten en boeten van niet strafrechtelijke aard.
2. Op verzoekschrift van de bevoegde autoriteit van een overeenkomstsluitende Staat zorgt de bevoegde autoriteit van de andere overeenkomstsluitende Staat, overeenkomstig de wetten en de regels welke voor de betekening en de invordering van voormelde belastingen in laatstgenoemde Staat van toepassing zijn, voor de betekening en de invordering van de in paragraaf 1 bedoelde belastingvorderingen die in de eerstbedoelde Staat eisbaar zijn. Zodanige vorderingen genieten geen enkel voorrecht in de aangezochte Staat en deze Staat is niet gehouden uitvoeringsmiddelen aan te wenden die niet toegestaan zijn door de wettelijke bepalingen of de regels van de aanzoekende Staat.
3. De in paragraaf 2 bedoelde verzoekschriften worden gestaafd met een officieel afschrift van de uitvoerbare titel, waar nodig vergezeld van een officieel afschrift van elke administratieve of rechterlijke beslissing die kracht van gewijsde heeft verworven.
4. Met betrekking tot belastingvorderingen die nog vatbaar zijn voor beroep, mag de bevoegde autoriteit van een overeenkomstsluitende Staat, om zijn rechten te vrijwaren, de bevoegde autoriteit van de andere overeenkomstsluitende Staat verzoeken de conservatoire maatregelen te nemen waarin de wetgeving van die andere Staat voorziet. De bepalingen van de paragrafen 1 tot 3 zijn mutatis mutandis op die maatregelen van toepassing.
 Art.    28 . Leden van diplomatieke zendingen en consulaire posten
1. De bepalingen van deze Overeenkomst tasten in geen enkel opzicht de fiscale voorrechten aan die leden van diplomatieke zendingen of consulaire posten ontlenen aan de algemene regelen van het volkenrecht of aan de bepalingen van bijzondere overeenkomsten.
2. Voor de toepassing van de Overeenkomst worden de leden van diplomatieke zendingen of consulaire posten van een overeenkomstsluitende Staat, die in de andere overeenkomstsluitende Staat of in een derde Staat geaccrediteerd zijn en die de nationaliteit van de zendstaat bezitten, geacht inwoner te zijn van de zendstaat indien zij aldaar ter zake van belastingen naar het inkomen en naar het vermogen aan dezelfde verplichtingen onderworpen zijn als de inwoners van die Staat.
3. De Overeenkomst is niet van toepassing op internationale organisaties, hun organen of hun ambtenaren, noch op personen die lid zijn van diplomatieke zendingen of consulaire posten van een derde Staat, indien deze in een overeenkomstsluitende Staat verblijven en inzake belastingen naar het inkomen of naar het vermogen in de ene of de andere overeenkomstsluitende Staat niet als inwoners worden behandeld.
 HOOFDSTUK VII.  - Slotbepalingen
 Art.    29 . Inwerkingtreding
1. Elke overeenkomstsluitende Staat zal de andere overeenkomstsluitende Staat in kennis stellen van de voltooiing van de procedures die door zijn wetgeving voor de inwerkingtreding van deze Overeenkomst is vereist. De Overeenkomst zal in werking treden vanaf de datum waarop de laatste van deze kennisgevingen werd ontvangen.
2. De bepalingen van de Overeenkomst zullen van toepassing zijn :
a) op de bij de bron verschuldigde belastingen op inkomsten die zijn toegekend of betaalbaar gesteld op of na 1 januari van het jaar dat onmiddellijk volgt op dat waarin de Overeenkomst in werking is getreden;
b) op de andere belastingen geheven naar inkomsten van belastbare tijdperken die beginnen op of na 1 januari van het jaar dat onmiddellijk volgt op dat waarin de Overeenkomst in werking is getreden;
c) op belastingen naar het vermogen geheven van bestanddelen van het vermogen die bestaan op 1 januari van elk jaar dat volgt op dat waarin de Overeenkomst in werking is getreden.
 Art.    30 . Beëindiging
Deze Overeenkomst blijft van kracht totdat zij door een overeenkomstsluitende Staat is opgezegd, maar elk van de overeenkomstsluitende Staten kan de Overeenkomst langs diplomatieke weg opzeggen door aan de andere overeenkomstsluitende Staat, uiterlijk op 3 0 juni van elk kalenderjaar na het vijfde jaar dat volgt op het jaar waarin de Overeenkomst in werking is getreden, schriftelijk kennis te geven van de beëindiging. In geval van opzegging vóór 1 juli van zodanig jaar, houdt de Overeenkomst op van toepassing te zijn :
a) op de bij de bron verschuldigde belastingen op inkomsten die zijn toegekend of betaalbaar gesteld vanaf 1 januari van het jaar dat onmiddellijk volgt op dat waarin de kennisgeving van de beëindiging is gedaan;
b) op de andere belastingen geheven naar inkomsten van belastbare tijdperken die beginnen op of na 1 januari van het jaar dat onmiddellijk volgt op dat waarin de kennisgeving van de beëindiging is gedaan;
c) op belastingen naar het vermogen geheven van bestanddelen van het vermogen die bestaan op 1 januari van enig jaar dat volgt op dat waarin de kennisgeving van de beëindiging is gedaan.

Ten blijke waarvan de ondergetekenden, daartoe behoorlijk gevolmachtigd door hun respectieve regeringen, deze Overeenkomst hebben ondertekend.
Gedaan in tweevoud te Kigali, op 16 april 2007, in de Engelse taal.
 BIJLAGEN.
 Art.    N1 . Bijlage 1. - Protocol
Bij de ondertekening van de Overeenkomst tussen het Koninkrijk België en de Republiek Rwanda tot het vermijden van dubbele belasting en tot het voorkomen van het ontduiken en het ontgaan van belasting inzake belastingen naar het inkomen en naar het vermogen zijn de ondergetekenden de volgende bepalingen overeengekomen die een integrerend deel van de Overeenkomst vormen.
1. Met betrekking tot artikel 10, paragraaf 2, subparagraaf 2 :
Er is overeengekomen dat de uitdrukking " bijzondere maatregelen voor het bevorderen van de economische ontwikkeling " uitsluitend verwijst naar bijzondere maatregelen die in Rwanda worden genomen om de economische ontwikkeling in Rwanda te bevorderen.
2. Met betrekking tot artikel 11, paragraaf 3 :
Er is overeengekomen dat de bepaling van subparagraaf b) in elk geval van toepassing is op :
a) wat België betreft :
i. interest betaald uit hoofde van een lening of krediet waarvoor financiële steun werd verleend na advies van het Comité voor Financiële Steun aan de Export (" Finexpo ");
ii. interest betaald uit hoofde van een lening of een krediet dat werd toegestaan door de Vereniging voor de Coördinatie van de Financiering op halflange termijn van Belgische Uitvoer (" Creditexport ");
iii. interest betaald uit hoofde van een lening of een krediet dat is verzekerd door de Delcrederedienst.
b) Wat Rwanda betreft :
i. interest betaald ter zake van de regelingen ter ondersteuning van de landelijke sector;
ii. interest betaald uit hoofde van een lening of krediet dat werd toegestaan in het kader van het fonds voor de bevordering van de uitvoer;
iii. interest betaald ter zake van elke gelijkaardige regeling voor de bevordering van de uitvoer waarvoor de bevoegde autoriteiten van beide overeenkomstsluitende Staten hun goedkeuring hebben gegeven.
3. Met betrekking tot artikel 15, paragraaf 1 :
Een dienstbetrekking wordt uitgeoefend in een overeenkomstsluitende Staat wanneer de werkzaamheid waarvoor de lonen, salarissen en andere soortgelijke beloningen betaald worden, daadwerkelijk in die Staat wordt uitgeoefend. Dit betekent dat de werknemer fysiek aanwezig is in die Staat om er de activiteit uit te oefenen.
4. Met betrekking tot artikel 21, paragraaf 3 en artikel 23, paragraaf 2, a) :
Voor de toepassing van artikel 21, paragraaf 3 en van artikel 23, paragraaf 2, a) zijn inkomsten belast wanneer ze daadwerkelijk zijn opgenomen in de belastbare grondslag op basis waarvan de belasting wordt berekend. Inkomsten zijn bijgevolg niet belast wanneer ze C nadat ze het gewone belastingstelsel hebben ondergaan dat op die inkomsten van toepassing is C hetzij niet belastbaar zijn hetzij van belasting vrijgesteld zijn.
5. Met betrekking tot artikel 23, paragraaf 2, b) en d), tweede subparagraaf :
De bepalingen van paragraaf 2, b) en van de tweede subparagraaf van paragraaf 2, d) van artikel 23 zijn niet van toepassing op een inwoner van België wiens werkzaamheden of investeringen in Rwanda voornamelijk als doel hebben om onrechtmatig voordeel te halen uit voornoemde bepalingen, dit wil zeggen wanneer vaststaat dat voornoemde werkzaamheden of investeringen niet beantwoorden aan rechtmatige financiële of economische behoeften. Dit is in het bijzonder het geval wanneer een onderneming C die in de zin van artikel 9 verbonden is, naar het geval, met die inwoner van België of van Rwanda C de werkzaamheden van de eerstbedoelde vennootschap of vaste inrichting overneemt vooraleer of nadat de periode is verstreken tijdens dewelke de in die bepalingen bedoelde vrijstelling van Rwandese belasting verleend wordt aan een vennootschap die inwoner is van Rwanda of aan een vaste inrichting die een inwoner van België in Rwanda heeft, en dit met als doel om in Rwanda een nieuwe periode van vrijstelling te verkrijgen ter zake van de winst die uit die werkzaamheden werd behaald.
Voor de toepassing van deze bepaling vormt het feit dat een onderneming uit België werkzaamheden uitoefent in Rwanda met behulp van een vaste inrichting of kapitaal investeert in een vennootschap die inwoner is van Rwanda en dat de inkomsten die worden behaald uit de bedrijfswerkzaamheden die door die vaste inrichting of die vennootschap in Rwanda worden uitgeoefend, geregeld het voordeel genieten van een tijdelijke vrijstelling van Rwandese belasting, op zichzelf geen voldoende reden om te oordelen dat het belangrijkste doel van zulke werkzaamheden of investeringen erin bestond onrechtmatig voordeel te halen uit de bepalingen van paragraaf 2, b) of van de tweede subparagraaf van paragraaf 2, d) van artikel 23.
De uitdrukking " bijzondere maatregelen voor het bevorderen van de economische ontwikkeling in Rwanda " in artikel 23, 2, b) en d) slaat op de artikelen 41 en 42 van de wet nr. 16/2005 van 18 augustus 2005 inzake Directe Belastingen op Inkomsten en op elke andere in wezen gelijke bepaling van de wetgeving van Rwanda die de artikelen 41 en 42 uitbreidt en/of wijzigt op voorwaarde dat zulke wezenlijke gelijkenis goedgekeurd is door de bevoegde autoriteiten van beide overeenkomstsluitende Staten.

Ten blijke waarvan de ondergetekenden, daartoe behoorlijk gevolmachtigd door hun respectieve regeringen, dit Protocol hebben ondertekend.
Gedaan in tweevoud te Kigali op 16 april 2007, in de Engelse taal.
 Art.  N2. Bijlage 2. - Deze overeenkomst treedt in werking op 6 juli 2010, overeenkomstig haar artikel 29.


text:
Article    1 .  TOEPASSINGSGEBIED
1. De Partijen verbinden zich ertoe elkaar in overeenstemming met de bepalingen van deze Overeenkomst zo veel mogelijk hulp te verlenen in het kader van strafprocedures in verband met strafbare feiten waarvan de bestraffing op het tijdstip van het verzoek om hulp behoort tot de bevoegdheid van de gerechtelijke autoriteiten van de verzoekende partij. Voor de toepassing van deze Overeenkomst moet onder " procedure " worden verstaan alle aspecten van de strafprocedure, daaronder begrepen het onderzoek en de vervolging.
2. Onder " strafzaken " worden ook verstaan strafbare feiten in verband met de belastingwetgeving, douanerechten, controle op wisseloperaties of enige andere aangelegenheid betreffende ontvangsten, wanneer de procedure niet voornamelijk ertoe strekt belastingen te bepalen of te innen.
3. De wederzijdse rechtshulp omvat :
(a) het afnemen van getuigenissen en verklaringen van personen;
(b) het verstrekken van inlichtingen, documenten, dossiers en bewijsmateriaal;
(c) de identificatie en lokalisatie van personen en voorwerpen;
(d) de afgifte van documenten;
(e) de tenuitvoerlegging van verzoeken om huiszoeking en inbeslagneming;
(f) de hulp bij het ter beschikking stellen van gedetineerde of andere personen teneinde te getuigen of te helpen bij onderzoeken;
(g) de maatregelen genomen met het oog op het recupereren van opbrengsten van criminele activiteiten; en
(h) enige andere vorm van bijstand die verenigbaar is met het doel van deze Overeenkomst en die niet verboden is krachtens de wetgeving van de aangezochte partij.
4. Deze Overeenkomst is niet van toepassing op :
(a) de uitlevering van personen;
(b) de tenuitvoerlegging in de aangezochte partij van in de verzoekende partij uitgesproken strafvonnissen, tenzij binnen de in de wetgeving van de aangezochte partij en deze Overeenkomst toegestane grenzen;
(c) de overbrenging van gedetineerden met het oog op strafuitvoering; en
(d) de overdracht van vervolging in strafzaken.
 Art.    2 .  ANDERE OVEREENKOMSTEN
Deze Overeenkomst doet geen afbreuk aan de tussen de Partijen bestaande verbintenissen krachtens andere overeenkomsten, verdragen en soortgelijke afspraken en belet niet dat de Partijen elkaar hulp verlenen of blijven hulp verlenen in overeenstemming met andere overeenkomsten, verdragen en soortgelijke afspraken.
 Art.    3 .  CENTRALE AUTORITEITEN
1. Beide Partijen wijzen een centrale autoriteit aan, die de in deze Overeenkomst bedoelde verzoeken doet of ontvangt. De centrale autoriteit voor het Koninkrijk België is de federale overheidsdienst Justitie. De centrale autoriteit voor de Republiek Korea is de Minister van Justitie of een door voornoemd minister aangewezen ambtenaar.
2. Voor de toepassing van deze Overeenkomst communiceren de centrale autoriteiten langs diplomatieke weg of, in spoedeisende gevallen, rechtstreeks.
3. De centrale autoriteit van de aangezochte partij legt de verzoeken ten uitvoer of, naar gelang van het geval, bezorgt de verzoeken aan haar bevoegde autoriteiten met het oog op de tenuitvoerlegging ervan.
 Art.    4 .  BEVOEGDE AUTORITEITEN
Voor beide Partijen zijn de bevoegde autoriteiten de gerechtelijke autoriteiten, daaronder begrepen het openbaar ministerie.
 Art.    5 .  WEIGERING TOT RECHTSHULP
1. De rechtshulp kan worden geweigerd wanneer de wetgeving van de aangezochte partij zulks vereist, in het bijzonder :
(a) indien het verzoek betrekking heeft op strafbare feiten die door de aangezochte partij worden aangemerkt :
- als politieke misdrijven of als met politieke misdrijven samenhangende misdrijven;
- of als militaire misdrijven, die geen misdrijven van gemeen recht opleveren;
(b) indien de aangezochte partij van oordeel is dat de tenuitvoerlegging van het verzoek de soevereiniteit, veiligheid, openbare orde of andere wezenlijke belangen van de aangezochte staat kan schenden. De aangezochte partij kan evenwel niet het bankgeheim aanvoeren als wezenlijk belang van de aangezochte staat in de zin van deze bepaling teneinde de rechtshulp te weigeren;
(c) indien de zaak waarop een strafprocedure in de verzoekende partij betrekking heeft geen strafbaar feit oplevert krachtens de wetgeving van de aangezochte partij, ingeval de zaak behoort tot de bevoegdheid van de aangezochte partij;
(d) indien de procedure in het kader waarvan het verzoek wordt gedaan, is ingegeven door redenen die verband houden met vermeend ras, geslacht, huidskleur, etnische of maatschappelijke afkomst, genetische kenmerken, taal, geloof of overtuiging, politieke of enige andere mening, het behoren tot een nationale minderheid, vermogen, geboorte, handicap, leeftijd of seksuele geaardheid;
(e) indien het verzoek betrekking heeft op een strafbaar feit waarop krachtens de wetgeving van de verzoekende partij de doodstraf is gesteld, tenzij
- redelijkerwijs kan worden aangenomen dat door tenuitvoerlegging minder snel zal worden overgegaan tot een veroordeling tot de doodstraf;
- dat verzoek het gevolg is van een verzoek van de verdachte of beklaagde zelf;
- de verzoekende partij toereikende waarborgen biedt dat de doodstraf niet zal worden opgelegd of, indien zulks wel het geval is, niet zal worden uitgevoerd;
(f) indien het verzoek om rechtshulp strekt tot vervolging van een persoon wegens een strafbaar feit waarvoor hij reeds is berecht en dat in de aangezochte partij heeft geleid tot een definitief vonnis of definitieve vrijspraak of amnestie;
(g) indien de verzoekende partij niet kan voldoen aan de door de aangezochte partij gestelde voorwaarden met betrekking tot de vertrouwelijkheid of het beperkt gebruik van verstrekte stukken, zoals bedoeld in artikel 20 van deze Overeenkomst.
2. De aangezochte partij kan het verlenen van rechtshulp uitstellen indien de tenuitvoerlegging van het verzoek een lopende procedure in de aangezochte partij kan schaden. In een dergelijk geval wordt de verzoekende partij daarvan in kennis gesteld met vermelding van de vermoedelijke termijn waarbinnen het verzoek kan worden ingewilligd.
3. Alvorens het verlenen van rechtshulp in overeenstemming met dit artikel te weigeren, stelt de aangezochte partij, via haar centrale autoriteit, de verzoekende partij op gemotiveerde wijze in kennis van haar voornemen om te weigeren en de redenen daarvoor, met eventuele vermelding van de voorwaarden waaronder de tenuitvoerlegging zou kunnen plaatsvinden.
4. Indien de aangezochte partij het verlenen van rechtshulp weigert of uitstelt, deelt zij de redenen voor de weigering of het uitstel mee aan de verzoekende partij.
 Art.    6 .  INHOUD VAN VERZOEKEN
1. Een verzoek om rechtshulp bevat :
(a) de naam van de bevoegde autoriteit die het onderzoek, de vervolging of de procedure waarop het verzoek betrekking heeft, leidt;
(b) het doel van het verzoek en de omschrijving van de gevraagde rechtshulp;
(c) behalve in geval van verzoek om afgifte van documenten, een omschrijving van het onderwerp en de aard van het onderzoek of de procedure, daaronder begrepen een samenvatting van de relevante feiten en ad-hocwetgeving; en
(d) de gewenste termijn waarbinnen het verzoek ten uitvoer moet worden gelegd.
2. Voor zover mogelijk kan een verzoek om rechtshulp tevens volgende elementen bevatten :
(a) informatie over de identiteit, nationaliteit en verblijfplaats van de persoon op wie het onderzoek, de vervolging of de procedure in de verzoekende partij betrekking heeft, alsmede van alle personen van wie men bewijs wenst te verkrijgen;
(b) informatie over de identiteit en verblijfplaats van de persoon aan wie een kennisgeving moet worden gedaan, over het verband tussen voornoemde persoon en de procedure, alsmede over de wijze van kennisgeving;
(c) informatie over de identiteit en verblijfplaats van de te lokaliseren persoon;
(d) een omschrijving van de te doorzoeken plaats of van de persoon bij wie een huiszoeking moet worden verricht, alsmede van de in beslag te nemen goederen;
(e) een omschrijving van enige bij de tenuitvoerlegging van het verzoek in acht te nemen bijzondere procedure of voorwaarde;
(f) informatie over de vergoedingen en onkosten waarin is voorzien voor de persoon die is opgeroepen om in de verzoekende partij te verschijnen;
(g) de noodzaak van vertrouwelijkheid en de redenen daarvoor; en
(h) enige andere informatie die nodig kan zijn voor de tenuitvoerlegging van het verzoek.
3. Indien de aangezochte partij van oordeel is dat de in het verzoek verstrekte informatie niet volstaat voor de behandeling ervan, kan extra informatie worden gevraagd.
 Art.    7 .  TENUITVOERLEGGING VAN VERZOEKEN OM RECHTSHULP
1. De aangezochte partij gaat over tot tenuitvoerlegging van door de bevoegde autoriteiten van de verzoekende partij met betrekking tot een strafzaak toegezonden verzoeken om rechtshulp die ertoe strekken onderzoekshandelingen te verrichten, bewijs te verzamelen, dossiers, documenten of overtuigingsstukken te bezorgen, of door een strafbaar feit verkregen en bij de dader ervan aangetroffen voorwerpen of waardepapieren terug te geven aan het slachtoffer, onverminderd de rechten van derden en in overeenstemming met de toepasselijke wetsbepalingen.
2. Verzoeken om rechtshulp worden ten uitvoer gelegd in overeenstemming met de procedurevormen en -regels van de aangezochte partij. De aangezochte partij kan evenwel andere door de verzoekende partij uitdrukkelijk genoemde procedureregels in acht nemen, mits dergelijke regels geen fundamentele rechten of enig ander fundamenteel rechtsbeginsel van de aangezochte partij schenden.
3. Indien de verzoekende partij wenst dat getuigen of deskundigen onder ede getuigen, doet zij daartoe een uitdrukkelijk verzoek en geeft de aangezochte partij daaraan gevolg tenzij zulks in strijd is met haar wetgeving.
 Art.    8 .  TALEN
Met toepassing van deze Overeenkomst voorgelegde verzoeken, ter ondersteuning ervan bijgevoegde documenten en andere gedane mededelingen moeten vergezeld gaan van een vertaling in één van de officiële talen van de aangezochte partij of in de Engelse taal.
 Art.    9 .  VERZOEKEN MET BETREKKING TOT EEN BIJZONDERE PROCEDURE
Indien de verzoekende partij daarom uitdrukkelijk verzoekt, deelt de aangezochte partij het tijdstip en de plaats van tenuitvoerlegging van het verzoek om rechtshulp mee. De autoriteiten en door hen gemachtigde personen kunnen aanwezig zijn bij de tenuitvoerlegging indien de aangezochte partij daarmee instemt.
 Art.    10 .  TOEZENDING VAN VOORWERPEN EN DOCUMENTEN
1. In het kader van de tenuitvoerlegging van een verzoek om rechtshulp toegezonden overtuigingsstukken en originelen van dossiers en documenten worden door de verzoekende partij bewaard tenzij de aangezochte partij de teruggave ervan vraagt.
2. De aangezochte partij kan de toezending van gevraagde overtuigingsstukken, dossiers en documenten uitstellen wanneer zij voornoemde overtuigingsstukken, dossiers en documenten nodig heeft in het kader van een lopende strafprocedure.
3. Op verzoek van de aangezochte partij geeft de verzoekende partij zo spoedig en voor zover mogelijk de met toepassing van deze Overeenkomst verstrekte elementen terug.
 Art.    11 .  HUISZOEKINGEN, INBESLAGNEMINGEN EN ANDERE DWANGMAATREGELEN
1. De aangezochte partij legt, voor zover krachtens haar wetgeving mogelijk, een verzoek om huiszoeking of inbeslagneming ten uitvoer en bezorgt de verzamelde elementen aan de verzoekende partij mits het verzoek de informatie bevat waardoor een dergelijk optreden in het licht van de wetgeving van de aangezochte partij verantwoord is.
2. De aangezochte partij verstrekt de door de verzoekende partij gevraagde informatie over de resultaten van de huiszoeking, de plaats van de inbeslagneming, de omstandigheden van de inbeslagneming en de daaropvolgende bewaring van het in beslag genomen materiaal.
3. De verzoekende partij neemt alle door de aangezochte partij gestelde voorwaarden met betrekking tot de in beslag genomen voorwerpen die aan de verzoekende partij worden bezorgd in acht, daaronder begrepen de nodig geachte nadere regels en voorwaarden ter bescherming van de belangen van derden ten aanzien van het over te dragen voorwerp.
4. De aangezochte partij legt andere verzoeken om rechtshulp waarbij sprake is van dwang op personen of schending van hun fundamentele rechten en vrijheden alleen ten uitvoer wanneer deze verzoeken strafbare feiten bevatten waarvoor de gevraagde maatregelen in het licht van de wetgeving van de aangezochte partij verantwoord zijn en voor het strafbaar feit in haar rechtsgebied een onderzoek of vervolging zou zijn ingesteld.
 Art.    12 .  OPBRENGSTEN VAN CRIMINELE ACTIVITEITEN
1. De aangezochte partij stelt, op verzoek, alles in het werk om na te gaan of opbrengsten van een in strijd met de wetgeving van de verzoekende partij gepleegd strafbaar feit zich in haar rechtsgebied bevinden en stelt de verzoekende partij in kennis van het resultaat van haar onderzoek. In haar verzoek deelt de verzoekende partij aan de aangezochte partij mee waarom zij vermoedt dat voornoemde opbrengsten zich in het rechtsgebied van laatstgenoemde kunnen bevinden.
2. Indien in overeenstemming met het eerste lid van dit artikel vermoedelijke opbrengsten van een strafbaar feit worden aangetroffen, neemt de aangezochte partij de nodige in haar wetgeving toegestane maatregelen om te voorkomen dat voornoemde opbrengsten worden verhandeld, overgedragen of vervreemd in afwachting van een definitieve beslissing daaromtrent.
3. Indien een verzoek om rechtshulp wordt gedaan met het oog op de verbeurdverklaring van opbrengsten van een strafbaar feit, wordt het verzoek ten uitvoer gelegd in overeenstemming met de wetgeving van de aangezochte partij.
4. Met toepassing van deze Overeenkomst verbeurdverklaarde opbrengsten worden bewaard door de aangezochte partij, die erover beschikt in overeenstemming met haar wetgeving, tenzij de Partijen anders overeenkomen.
5. Voor de toepassing van dit artikel omvatten de opbrengsten van een strafbaar feit de opbrengsten van de eventuele verkoop van door dergelijke strafbare feiten verkregen goederen.
6. Voor de toepassing van dit artikel worden de rechten van een derde partij te goeder trouw in acht genomen in overeenstemming met de wetgeving van de aangezochte partij.
 Art.    13 .  AFGIFTE VAN DOCUMENTEN
1. De aangezochte partij gaat over tot afgifte van daartoe door de verzoekende partij toegezonden documenten.
2. Een verzoek om afgifte van een document waarin een persoon wordt gevraagd te verschijnen, moet ten minste vijfenveertig (45) dagen vóór de datum waarop de verschijning is gepland door de aangezochte partij zijn ontvangen. In spoedeisende gevallen kan de aangezochte partij afzien van deze voorwaarde.
3. De aangezochte partij bezorgt een bewijs van afgifte aan de verzoekende partij. Indien geen afgifte kan worden gedaan, wordt de verzoekende partij daarvan in kennis gesteld en wordt meegedeeld waarom.
4. Een persoon die een met toepassing van dit artikel afgegeven document niet in acht neemt, kan om die reden geen sanctie of dwangmaatregel worden opgelegd krachtens de wetgeving van de aangezochte partij.
 Art.    14 .  VERSCHIJNING VAN GETUIGEN EN DESKUNDIGEN
1. Indien de verzoekende partij van oordeel is dat het van zeer groot belang is dat een persoon als getuige of deskundige voor haar bevoegde autoriteiten verschijnt, maakt zij daarvan melding in het verzoek om afgifte van documenten en wordt de persoon door de aangezochte partij verzocht te verschijnen. De aangezochte partij deelt het antwoord van voornoemde persoon mee aan de verzoekende partij.
2. In het in het eerste lid van dit artikel bedoelde geval moet in het verzoek en de documenten melding worden gemaakt van het geschatte bedrag van de te storten vergoedingen, alsmede van de terug te betalen reis- en verblijfkosten. De persoon wordt in kennis gesteld van alle te storten vergoedingen en onkosten.
3. De te storten vergoedingen, daaronder begrepen de verblijfkosten, alsmede de door de verzoekende partij aan de persoon terug te betalen reiskosten worden berekend vanaf zijn verblijfplaats en worden toegekend volgens tarieven die minstens overeenkomen met de in het land waar de verschijning moet plaatsvinden geldende tarieven en regelingen.
4. Indien een verzoek daartoe wordt gedaan, kan de aangezochte partij een voorschot toestaan aan de persoon. Daarvan wordt melding gemaakt op het verzoek en de documenten. Het voorschot wordt terugbetaald door de verzoekende partij.
 Art.    15 .  TIJDELIJKE OVERBRENGING VAN GEDETINEERDE PERSONEN
1. Wanneer de verzoekende partij een gedetineerde persoon vraagt persoonlijk te verschijnen om mee te werken in het kader van een strafprocedure, wordt voornoemde persoon tijdelijk overgebracht naar het grondgebied waarop de verschijning moet plaatsvinden, mits hij wordt teruggezonden binnen de door de aangezochte partij gestelde termijn, onverminderd de bepalingen van de artikelen 14 en 17, voor zover toepasselijk.
Overbrenging kan worden geweigerd :
(a) indien de gedetineerde persoon daarmee niet instemt;
(b) indien zijn aanwezigheid vereist is in het kader van een lopende strafprocedure op het grondgebied van de aangezochte partij;
(c) indien door de overbrenging de duur van zijn detentie mogelijk wordt verlengd; of
(d) indien andere dwingende overwegingen in de weg staan aan de overbrenging naar het grondgebied van de verzoekende partij.
2. Wanneer de overgebrachte persoon krachtens de wetgeving van de aangezochte partij gedetineerd moet blijven, houdt de verzoekende partij voornoemde persoon in detentie en zendt zij hem gedetineerd terug na de tenuitvoerlegging van het verzoek.
3. Wanneer de aangezochte partij de verzoekende partij meedeelt dat de overgebrachte persoon niet langer in detentie moet worden gehouden, wordt voornoemde persoon in vrijheid gesteld en behandeld in overeenstemming met artikel 14 van deze Overeenkomst.
4. De duur van de in de aangezochte partij opgelegde straf van een krachtens dit artikel overgebrachte persoon wordt in mindering gebracht op de duur van de detentie in de verzoekende partij.
 Art.    16 .  DOORTOCHT
1. Onverminderd de bepalingen van artikel 5 kunnen beide Partijen de doortocht over hun grondgebied toestaan van in een derde staat gedetineerde personen die door de andere partij zijn gevraagd persoonlijk te verschijnen om op te treden als getuige of deskundige of om mee te werken in het kader van een onderzoek. De doortocht wordt toegestaan binnen de grenzen van de wetgeving van de aangezochte partij, na een verzoek dat vergezeld gaat van alle nodige documenten.
2. De overgebrachte persoon blijft gedetineerd op het grondgebied van de verzoekende partij binnen de grenzen van de wetgeving van de verzoekende partij.
3. Beide Partijen kunnen weigeren de doortocht toe te staan aan hun onderdanen.
4. Alle uit de doortocht voortvloeiende uitgaven worden gedragen door de verzoekende partij.
 Art.    17 .  IMMUNITEIT
1. Geen enkele persoon die na een verzoek daartoe voor de bevoegde autoriteiten van de verzoekende partij verschijnt, kan op het grondgebied van deze partij worden vervolgd, gedetineerd of onderworpen aan enige andere beperking van zijn individuele vrijheid wegens feiten, nalatigheden of veroordelingen die voorafgaan aan zijn vertrek uit het grondgebied van de aangezochte partij. Voornoemde persoon kan evenmin worden gedwongen te getuigen in het kader van een andere procedure of mee te werken in het kader van een ander onderzoek dan de procedure of het onderzoek waarop het verzoek betrekking heeft.
2. Geen enkele persoon die voor de bevoegde autoriteiten van de verzoekende partij verschijnt om zich te verantwoorden voor feiten waarvoor hij wordt vervolgd, kan op het grondgebied van deze partij worden vervolgd, gedetineerd of onderworpen aan enige andere beperking van zijn individuele vrijheid wegens feiten, nalatigheden of veroordelingen die voorafgaan aan zijn vertrek uit het grondgebied van de aangezochte partij.
3. De in dit artikel bedoelde immuniteit neemt een einde wanneer de persoon officieel ervan in kennis wordt gesteld dat zijn aanwezigheid niet langer vereist is door de bevoegde autoriteiten, vervolgens gedurende vijftien (15) opeenvolgende dagen de mogelijkheid heeft het grondgebied van de verzoekende partij te verlaten en desalniettemin op voornoemd grondgebied blijft of ernaar terugkeert na het te hebben verlaten.
4. Een persoon die geen gevolg geeft aan een oproeping om te verschijnen waarvan de afgifte was gevraagd, kan geen sanctie of dwangmaatregel worden opgelegd, zelfs niet wanneer voornoemde oproeping bevelen zou bevatten, tenzij hij zich vervolgens uit eigen beweging naar het grondgebied van de verzoekende partij begeeft en aldaar opnieuw behoorlijk wordt opgeroepen om te verschijnen.
 Art.    18 .  AFNEMEN VAN GETUIGENISSEN EN VERKLARINGEN DOOR MIDDEL VAN VIDEOCONFERENCING
Wanneer een persoon zich op het grondgebied van de aangezochte partij bevindt en door de bevoegde autoriteiten van de verzoekende partij moet worden gehoord als getuige of deskundige, kan eerstgenoemde indien mogelijk en in overeenstemming met de fundamentele beginselen van haar wetgeving, op verzoek van de verzoekende partij, instemmen met het afnemen van getuigenissen en verklaringen door middel van videoconferencing, onder de voorwaarden en op de wijze overeengekomen tussen de Partijen ingeval het niet mogelijk of wenselijk is dat voornoemde persoon persoonlijk verschijnt op het grondgebied van de verzoekende partij. De Partijen kunnen overeenkomen dat de getuigenis of verklaring wordt afgenomen door een bevoegde autoriteit van de verzoekende partij in aanwezigheid van een bevoegde autoriteit van de aangezochte partij.
 Art.    19 .  TOEZENDING VAN UITTREKSELS UIT HET STRAFREGISTER EN ANDERE DOCUMENTEN
1. De aangezochte partij bezorgt de door de gerechtelijke autoriteiten van de verzoekende partij in het kader van een strafzaak gevraagde uittreksels uit het strafregister en alle daarmee verband houdende inlichtingen, voor zover haar bevoegde justitiële autoriteiten in een dergelijk geval zelf voornoemde uittreksels en inlichtingen kunnen verkrijgen.
2. In andere dan de in het eerste lid van dit artikel bedoelde gevallen wordt aan een dergelijk verzoek gevolg gegeven onder de voorwaarden waarin de wetgeving, regelgeving en gebruiken van de aangezochte partij voorzien.
3. De aangezochte partij verstrekt afschriften van documenten en stukken die voor het publiek toegankelijk zijn in de vorm van een openbaar of ander register of door het publiek kunnen worden gekocht.
 Art.    20 .  VERTROUWELIJKHEID
1. Indien de wens daartoe wordt geuit, stellen beide Partijen alles in het werk om ervoor te zorgen dat verzoeken om rechtshulp of hun antwoord binnen de grenzen van de wetgeving vertrouwelijk blijven. Wanneer het verzoek niet ten uitvoer kan worden gelegd zonder dat de gevraagde vertrouwelijkheid wordt opgeheven, stelt de aangezochte partij de verzoekende partij daarvan in kennis. Laatstgenoemde beslist vervolgens of het verzoek desalniettemin ten uitvoer wordt gelegd.
2. De verzoekende partij kan verstrekte informatie of bewijsmateriaal niet openbaar maken, gebruiken of meedelen voor andere dan de in het verzoek bepaalde doeleinden zonder voorafgaande toestemming van de centrale autoriteit van de aangezochte partij.
 Art.    21 .  LEGALISATIE EN CERTIFICATIE
1. Onverminderd het tweede lid van dit artikel moeten verzoeken om rechtshulp en daarmee verband houdende documenten, alsmede de in antwoord op dergelijke verzoeken verstrekte documenten en stukken niet worden gelegaliseerd of gecertificeerd.
2. Voor zover mogelijk krachtens de wetgeving van de aangezochte partij worden de documenten, dossiers en andere stukken bezorgd in de door de verzoekende partij gevraagde vorm of vergezeld van een door haar gevraagde legalisatie of certificatie met het oog op de ontvankelijkheid ervan krachtens haar wetgeving.
3. De aangezochte partij kan gewaarmerkte afschriften van gevraagde dossiers en documenten bezorgen. Indien de verzoekende partij daarom uitdrukkelijk verzoekt, worden evenwel voor zover mogelijk originelen toegezonden.
 Art.    22 .  UITGAVEN
1. De aangezochte partij draagt de kosten voor de tenuitvoerlegging van het verzoek om rechtshulp. De verzoekende partij betaalt evenwel :
(a) de uitgaven met betrekking tot de overbrenging van een persoon naar of uit het grondgebied van de aangezochte partij op verzoek van de verzoekende partij, alsmede alle aan de persoon te storten vergoedingen en onkosten wanneer hij zich op het grondgebied van de verzoekende partij bevindt naar aanleiding van een met toepassing van artikel 15 of 16 gedaan verzoek;
(b) alle reiskosten van de begeleiders van de persoon naar aanleiding van een met toepassing van artikel 16 gedaan verzoek; en
(c) de uitgaven en honoraria van deskundigen.
2. Indien tijdens de tenuitvoerlegging van het verzoek blijkt dat om het verzoek in te willigen buitengewoon hoge kosten moeten worden gemaakt, plegen de Partijen overleg teneinde de nadere regels en voorwaarden te bepalen waaronder de gevraagde rechtshulp kan worden verleend.
 Art.    23 .  UITWISSELING VAN MEDEDELINGEN OMTRENT VEROORDELINGEN
De Partijen stellen elkaar in kennis van latere strafvonnissen en maatregelen die betrekking hebben op onderdanen van de andere partij en ingeschreven zijn in het strafregister. De centrale autoriteiten wisselen dergelijke mededelingen ten minste éénmaal per jaar uit.
 Art.    24 .  OVERLEG
1. Indien nodig plegen de Partijen, op verzoek van één van beide, snel overleg met betrekking tot de uitlegging, toepassing of tenuitvoerlegging van deze Overeenkomst.
2. Geschillen daaromtrent worden langs diplomatieke weg beslecht wanneer de centrale autoriteiten niet erin slagen een akkoord te bereiken.
 Art.  25.  INWERKINGTREDING EN OPZEGGING
1. Deze Overeenkomst treedt in werking dertig (30) dagen na de datum waarop de Partijen elkaar ervan in kennis hebben gesteld dat hun respectieve vereiste formaliteiten voor de inwerkingtreding ervan zijn vervuld.
2. Deze Overeenkomst is van toepassing op alle na de inwerkingtreding ervan gedane verzoeken, zelfs indien daarmee verband houdende handelingen of nalatigheden plaatsvonden vóór de inwerkingtreding van de Overeenkomst.
3. Beide Partijen kunnen deze Overeenkomst te allen tijde opzeggen door middel van een schriftelijke kennisgeving, die langs diplomatieke weg aan de andere partij wordt bezorgd. De opzegging wordt van kracht zes maanden na de datum van kennisgeving.
4. Vóór de opzegging van de Overeenkomst ontvangen verzoeken om rechtshulp worden evenwel behandeld in overeenstemming met de Overeenkomst alsof deze nog steeds in werking was.

TEN BLIJKE WAARVAN, de ondergetekenden, daartoe behoorlijk gemachtigd door hun respectieve regeringen, deze Overeenkomst hebben ondertekend.
GEDAAN in tweevoud te Brussel, op 17 januari 2007, in de Nederlandse, de Franse, de Engelse en de Koreaanse taal, zijnde alle teksten gelijkelijk authentiek.