text:
TITEL I.  - Uitlevering.
 Artikel    1 . Verplichting tot uitlevering.
(1) De Hoge Verdragsluitende Partijen verbinden zich ertoe volgens de regels en onder de voorwaarden bepaald bij de hiernavolgende artikelen, de personen die door de rechterlijke overheid van één der partijen wegens een misdrijf vervolgd worden of met het oog op de tenuitvoerlegging van een straf of van een veiligheidsmaatregel worden opgespoord, en die zich op het grondgebied van de andere Partij bevinden, aan elkaar uit te leveren.
(2) Worden, in de zin van deze Overeenkomst, enkel als veiligheidsmaatregel beschouwd, de maatregelen van vrijheidsberoving die door de rechterlijke overheid naast of in de plaats van een straf worden opgelegd.
 Art.    2 . Feiten die tot uitlevering aanleiding geven.
(1) Alleen de feiten die, volgens de wetgeving van beide Verdragsluitende Partijen, misdrijven uitmaken die strafbaar zijn met een vrijheidsberovende straf waarvan de maximumduur een jaar overtreft, kunnen aanleiding zijn tot uitlevering. Wanneer de feiten aanleiding hebben gegeven tot een veroordeling, dient de door de rechtbanken van de verzoekende Staat uitgesproken straf een vrijheidsberovende straf van tenminste een jaar te zijn. Wanneer het de uitvoering van een veiligheidsmaatregel betreft, dient de opgelegde vrijheidsberoving van onbepaalde duur te zijn of minstens vier maanden te bedragen.
(2) Wanneer het verzoek tot uitlevering betrekking heeft op verscheidene feiten, die overeenkomstig de wetgeving van beide partijen, strafbaar zijn met een vrijheidsberovende straf maar waarvan er enkele de voorwaarde betreffende de strafmaat niet vervullen, kan de uitlevering ook worden toegestaan voor die feiten zelfs indien deze enkel werden bestraft met geldboeten.
(3) De voorgaande omschrijvingen omvatten ook alle vormen van deelneming aan de hierboven vermelde feiten, alsook de poging, wanneer zij strafbaar gesteld zijn door de wetgeving van beide landen.
 Art.    3 . Politieke misdrijven.
(1) Uitlevering wordt niet toegestaan indien het misdrijf, waarvoor uitlevering wordt gevraagd, door de aangezochte partij wordt beschouwd als een politiek misdrijf of als een feit dat samenhangt met zulk misdrijf.
(2) Dezelfde regel geldt wanneer de aangezochte Partij ernstige redenen heeft om aan te nemen dat het verzoek tot uitlevering wegens een misdrijf van gemeen recht ingediend is met het doel een persoon te vervolgen of te straffen omwille van zijn ras, zijn godsdienst, zijn nationaliteit of zijn politieke overtuiging of dat de toestand van die persoon om een van die redenen zou kunnen verslechten.
(3) Voor de toepassing van deze Overeenkomst wordt de aanslag op het leven van een Staatshoofd of van een lid van zijn familie niet beschouwd als een politiek misdrijf.
(4) De toepassing van dit artikel doet geen afbreuk aan de verbintenissen die de Partijen hebben aangegaan of zullen aangaan binnen het raam van om het even welke andere internationale overeenkomst van multilaterale aard.
 Art.    4 . Niet uitlevering van eigen onderdanen.
(1) De Hoge Verdragsluitende Partijen leveren hun eigen onderdanen niet uit. De hoedanigheid van onderdaan wordt beoordeeld op het tijdstip van de overhandiging.
(2) Evenwel zullen op, aanvraag van de verzoekende Partij, de feiten aangegeven worden aan de bevoegde rechterlijke overheid, die oordeelt of vervolgingen dienen te worden ingesteld. Te dien einde worden de dossiers, bescheiden en voorwerpen betreffende het misdrijf langs diplomatieke wet overgezonden.
Aan de verzoekende Partij wordt kennis gegeven van het gevolg dat aan haar verzoek werd gegeven.
 Art.    5 . Plaats waar het misdrijf is gepleegd.
(1) De aangezochte Partij kan weigeren de gevraagde persoon uit te leveren wegens een misdrijf dat, volgens haar wetgeving, geheel of ten dele op haar grondgebied werd gepleegd, of op een plaats die met haar grondgebied is gelijkgesteld.
(2) Wanneer het misdrijf, waarop het verzoek tot uitlevering steunt, buiten het grondgebied van de verzoekende Partij werd gepleegd, kan de uitlevering enkel geweigerd worden indien de wetgeving van de aangezochte Partij de vervolging van gelijkaardige buiten haar grondgebied gepleegde misdrijven, niet toelaat.
 Art.    6 . Aan de gang zijnde vervolgingen voor dezelfde feiten.
De aangezochte Partij kan weigeren een opgeëiste persoon uit te leveren, indien deze door haar vervolgd wordt wegens het feit of de feiten op grond waarvan uitlevering wordt gevraagd.
 Art.    7 . Non bis in idem.
Uitlevering wordt niet toegestaan wanneer de opgeëiste persoon door de bevoegde overheden van de aangezochte Partij definitief is berecht wegens het feit of de feiten op grond waarvan uitlevering wordt gevraagd. De uitlevering kan geweigerd worden wanneer de bevoegde overheden van de aangezochte Partij beslist hebben geen vervolgingen in te stellen of een einde te maken aan de vervolgingen die zij hadden ingesteld wegens hetzelfde feit of dezelfde feiten. De uitlevering kan eveneens worden geweigerd, wanneer de gezochte persoon door de overheden van een derde Staat is berecht wegens het feit of de feiten op grond waarvan uitlevering wordt gevraagd.
 Art.    8 . Verjaring en amnestie.
Geen uitlevering wordt toegestaan :
(a) indien, volgens de wetgeving van de verzoekende of van de aangezochte Partij, verjaring van de vordering of van de straf is ingetreden;
(b) indien in de verzoekende Staat amnestie is verleend, of indien in de aangezochte Staat amnestie is verleend, in dit laatste geval op voorwaarde dat het misdrijf er een is dat in die Staat kan worden vervolgd, wanneer het buiten zijn grondgebied is gepleegd door een vreemdeling ten opzichte van deze Staat.
 Art.    9 . Doodstraf. Indien het feit op grond waarvan de uitlevering wordt gevraagd door de wet van de verzoekende Partij met de doodstraf wordt gestraft, kan de aangezochte Partij de uitlevering afhankelijk stellen van de naleving van de door haar eigen wetgeving gestelde voorwaarden.
 Art.    10 . Verzoek tot uitlevering en bewijsstukken.
(1) Het verzoek moet schriftelijk geschieden en langs diplomatieke weg worden ingediend.
(2) Tot staving van het verzoek moet worden overgelegd :
(a) het origineel of de authentieke uitgifte hetzij van een uitvoerbare beslissing van veroordeling, hetzij van een bevel tot aanhouding of van elke andere akte met dezelfde kracht uitgaande van de rechterlijke overheid en verleend in de door de wet van de verzoekende Partij voorgeschreven vorm;
(b) een uiteenzetting van de feiten waarvoor de uitlevering wordt gevraagd. Het tijdstip waarop en plaats waar de feiten gepleegd werden; de wettelijke omschrijving ervan en de verwijzing naar de wetsbepalingen die erop van toepassing zijn, worden zo juist mogelijk opgegeven;
(c) een copie van de toepasselijke wetsbepalingen;
(d) een zo nauwkeurig mogelijk signalement van de geëiste persoon en alle andere inlichtingen dienstig om zijn identiteit en zijn nationaliteit vast te stellen.
 Art.    11 . Aanvullende inlichtingen.
Wanneer de door de verzoekende Partij verstrekte inlichtingen niet volstaan om het de aangezochte Partij mogelijk te maken een beslissing te nemen in toepassing van deze Overeenkomst, vraagt deze partij de nodige aanvullende inlichtingen; zij kan een termijn stellen voor het ontvangen van die inlichtingen.
 Art.    12 . Aanvullende inlichtingen.
(1) De uitgeleverde persoon mag wegens een ander vóór de overlevering gepleegd feit, dan dat waarop de uitlevering slaat, niet worden vervolgd of berecht, noch met het oog op de tenuitvoerlegging van een straf of een veiligheidsmaatregel worden opgesloten noch aan enige andere beperking van zijn persoonlijke vrijheid worden onderworpen, tenzij in de volgende gevallen :
a) wanneer de Partij die hem uitgeleverd heeft, daarin toestemt. Hiertoe wordt een aanvraag ingediend, vergezeld van de in artikel 10 bepaalde stukken en van een gerechtelijk proces-verbaal waarin de verklaringen van de uitgeleverde persoon opgetekend zijn. Die toestemming wordt gegeven wanneer het misdrijf, waarvoor ze wordt aangevraagd, naar luid van deze Overeenkomst, zelf de verplichting tot uitlevering medebrengt;
b) wanneer de uitgeleverde persoon, die daartoe de mogelijkheid heeft gehad, binnen vijfenveertig dagen na zijn definitieve vrijlating, het grondgebied van de Partij, waaraan hij uitgeleverd werd, niet heeft verlaten of indien hij er is teruggekeerd na het verlaten te hebben;
c) wanneer de uitgeleverde persoon er uitdrukkelijk mee heeft ingestemd vervolgd en berecht te worden, of zijn straf te ondergaan. In dat geval wordt zijn instemming medegedeeld aan de Partij die hem heeft uitgeleverd.
(2) De verzoekende Partij kan evenwel de nodige maatregelen treffen met het oog op de stuiting van de verjaring overeenkomstig haar wetgeving, een verstekprocedure daarin begrepen, of met het oog op een eventuele uitzetting uit het grondgebied.
(3) Wanneer de van het telastgelegde feit gegeven omschrijving in de loop van de rechtspleging wordt gewijzigd, wordt de uitgeleverde persoon enkel vervolgd of berecht voor zover de bestanddelen van het nieuw omschreven misdrijf, uitlevering mogelijk maken.
 Art.    13 . Wederuitlevering aan een derde Staat.
Behalve in het geval waarvan sprake in artikel 12, eerste lid, b, is de toestemming van de aangezochte Partij vereist opdat de verzoekende Partij de persoon die haar werd overhandigd en die door een derde Staat wordt opgespoord voor misdrijven gepleegd vóór de overhandiging, aan die derde Staat kan uitleveren. De aangezochte Partij kan eisen dat de in artikel 10, tweede lid, bedoelde stukken worden overgelegd.
 Art.    14 . Voorlopige aanhouding.
(1) In dringende gevallen kan de bevoegde overheid van de verzoekende Partij de voorlopige aanhouding van de opgespoorde persoon vragen; de bevoegde overheid van de aangezochte Partij doet over dit verzoek uitspraak overeenkomstig haar wetgeving.
(2) Het verzoek tot voorlopige aanhouding vermeldt het bestaan van een van de stukken bedoeld in artikel 10, tweede lid, a, en maakt melding van het inzicht om een verzoek tot uitlevering te doen toekomen; het misdrijf waarvoor de uitlevering zal gevraagd worden, het tijdstip waarop en de plaats waar het gepleegd werd alsmede, voor zover mogelijk het signalement van de opgespoorde persoon, worden meegedeeld.
(3) Het verzoek tot voorlopige aanhouding wordt aan de bevoegde overheid van de aangezochte Partij gezonden hetzij langs diplomatieke weg, hetzij rechtstreeks over de post of per telegram, hetzij langs de Internationale Organisatie voor Criminele Politie (Interpol), hetzij door elk ander middel waarvan een schriftelijk spoor blijft. Aan de verzoekende overheid wordt onverwijld meegedeeld welk gevolg aan haar verzoek werd gegeven.
(4) Aan de voorlopige aanhouding kan een einde worden gemaakt indien, binnen de termijn van dertig dagen na de aanhouding, de aangezochte Partij het verzoek tot uitlevering en de in artikel 10 vermelde stukken niet heeft ontvangen; in geen geval mag ze langer duren dan zestig dagen, te rekenen van de aanhouding. De voorlopige invrijheidsstelling is nochtans te allen tijde mogelijk, maar de aangezochte Partij zal elke maatregel treffen die zij nodig acht om te beletten dat de opgeëiste persoon zou vluchten.
(5) De invrijheidstelling is geen beletsel voor een nieuwe aanhouding en voor de uitlevering, indien het verzoek tot uitlevering later toekomt.
 Art.    15 . Samenloop van verzoeken.
Indien de uitlevering gelijktijdig door verschillende Staten wordt gevraagd, hetzij voor hetzelfde feit, hetzij voor verschillende feiten, beslist de aangezochte Partij, met inachtneming van alle omstandigheden en onder meer van de onderscheiden zwaarte en van de plaats van de misdrijven, van de onderscheiden data van de verzoeken, van de nationaliteit van de opgevraagde persoon en van de mogelijkheid van een latere uitlevering aan een andere Staat.
 Art.    16 . Overhandiging van de uit te leveren persoon.
(1) De aangezochte Partij geeft aan de verzoekende Partij langs de in artikel 10, eerste lid (1) bepaalde weg kennis van haar beslissing over de uitleveringsaanvraag.
(2) Elke volledige of gedeeltelijke afwijzing van het verzoek wordt met redenen omkleed.
(3) In geval van aanvaarding wordt aan de verzoekende Partij kennis gegeven van de plaats en van de datum van overhandiging, alsmede van de duur van de hechtenis die de opgevraagde persoon met het oog op zijn uitlevering heeft ondergaan.
(4) Onder voorbehoud van het in het laatste lid van dit artikel bedoelde geval, kan de opgevraagde persoon, indien hij op de vastgestelde datum niet werd overgenomen, in vrijheid worden gesteld na het verstrijken van een termijn van vijftien dagen te rekenen van die datum en hij zal in elk geval worden in vrijheid gesteld na verloop van een termijn van dertig dagen; de aangezochte Partij kan weigeren hem voor hetzelfde feit nog uit te leveren.
(5) Indien wegens overmacht de uit te leveren persoon niet kan overgeleverd of overgenomen worden, geeft de betrokken Partij vóór het verstrijken van de termijn, hiervan kennis aan de andere Partij; beide Partijen komen alsdan overeen over een nieuwe overleveringsdatum, en de bepalingen van het vierde lid van dit artikel vinden toepassing.
 Art.    17 . Verdaging van de overlevering.
Na uitspraak te hebben gedaan over het verzoek tot uitlevering, kan de aangezochte Partij de overlevering van de opgevraagde persoon uitstellen opdat hij door haar kan vervolgd worden of, wanneer hij reeds veroordeeld is, opdat hij op haar grondgebied een straf zou kunnen uitzitten, die hij heeft opgelopen wegens een ander feit dan dat waarvoor de uitlevering is gevraagd.
 Art.    18 . Overhandiging van voorwerpen.
(1) In geval van uitlevering, en voor zover zulks door haar wetgeving is toegelaten worden door de aangezochte Partij, de voorwerpen in beslag genomen en overhandigd :
(a) die als overtuigingsstukken kunnen dienen of
(b) die afkomstig zijn van het misdrijf en op het ogenblik van de aanhouding in het bezit van de opgevraagde persoon werden gevonden of die later werden ontdekt.
(2) De overhandiging van deze in eerste lid van dit artikel bedoelde voorwerpen geschiedt zelfs in geval de reeds toegestane uitlevering niet kan plaats hebben tengevolge van de dood of de ontvluchting van de opgevraagde persoon.
(3) Wanneer bedoelde voorwerpen op het grondgebied van de aangezochte Partij kunnen in beslag genomen of verbeurd verklaard worden, kan deze Partij ze ten behoeve van een aan de gang zijnde strafgeding, tijdelijk bewaren of ze onder beding van teruggave overhandigen.
(4) De rechten welke de aangezochte Partij of derden op die voorwerpen zouden verkregen hebben, blijven echter voorbehouden. Indien zulke rechten bestaan, moeten de voorwerpen, eens het geding beëindigd, zo spoedig mogelijk en kosteloos aan de aangezochte Partij worden teruggegeven, tenzij deze laatste er afstand van doet.
 Art.    19 . Transit. (1) Transit over het grondgebied van een van de Hoge Verdragsluitende Partijen wordt toegestaan nadat een verzoek op de in artikel 10, eerste lid, bepaalde wijze en met inachtneming van de voor een uitlevering gestelde voorwaarden, werd ingezonden. Nochtans wat de over te leggen stukken betreft, zijn alleen de bescheiden vermeld in artikel 10, tweede lid (2), a en b vereist. Er wordt geen rekening gehouden met de voorwaarden gesteld in artikel 2, eerste lid, betreffende de duur van de straffen.
(2) Geschiedt de transit langs de lucht dan dient de volgende procedure in acht te worden genomen :
(a) wanneer geen tussenlanding is voorzien, verwittigt de verzoekende Partij de Partij waarvan het grondgebied zal overvlogen worden en bevestigt ze het bestaan van een van de in artikel 10, tweede lid, a, bedoelde stukken. In geval van een onvoorziene tussenlanding heeft de mededeling dat de luchtweg gebruikt wordt de gevolgen van het in artikel 14 bedoelde verzoek tot voorlopige aanhouding en moet de verzoekende Partij vervolgens een regelmatig verzoek tot transit indienen;
(b) wanneer een tussenlanding is voorzien, moet de verzoekende Partij een regelmatig verzoek tot transit doen.
 TITEL II.  - Wederzijdse rechtshulp.
 Art.    20 . Verplichting tot wederzijdse hulp.
(1) De Hoge Verdragsluitende Partijen verbinden zich ertoe, volgens de bepalingen van deze Overeenkomst, elkaar in elke strafzaak de ruimst mogelijke rechtshulp te verlenen.
(2) Deze hulp wordt niet verleend voor de wederzijdse tenuitvoerlegging van beslissingen in strafzaken.
 Art.    21 . Gevallen van weigering.
(1) Wederzijdse rechtshulp kan worden geweigerd :
(a) indien het verzoek betrekking heeft op misdrijven die door de aangezochte Partij worden beschouwd als politieke misdrijven of met politieke misdrijven samenhangende misdrijven;
(b) indien de aangezochte Partij oordeelt dat de uitvoering van het verzoek afbreuk kan doen aan de souvereiniteit, de veiligheid, de openbare orde of andere wezenlijke belangen van haar land.
(2) Elke weigering van rechtshulp wordt met redenen omkleed.
 Art.    22 . Uitvoering van ambtelijke opdrachten.
(1) De Hoge Verdragsluitende Partijen doen, in de vorm bepaald door de wetgeving van de aangezochte Partij, de ambtelijke opdrachten in strafzaken uitvoeren, die door de overheden van de ene Partij gericht worden tot de overheden van de andere Partij en die het vervullen van onderzoeksverrichtingen, alsmede de mededeling van overtuigingsstukken, dossiers of bescheiden tot voorwerp hebben.
(2) De aangezochte overheid kan eensluidend verklaarde afschriften van die dossiers of bescheiden overzenden. Indien echter de verzoekende Partij uitdrukkelijk de mededeling van de originele stukken vraagt, wordt aan dit verzoek voldaan. De aangezochte Partij kan evenwel het overzenden van de originele dossiers of bescheiden uitstellen indien zij die nodig heeft voor een aan de gang zijnde strafprocedure.
De toegezonden originele dossiers en bescheiden worden zo snel mogelijk door de verzoekende Partij aan de aangezochte Partij teruggezonden, tenzij deze laatste er afstand van doet.
 Art.    23 . Huiszoeking en inbeslagneming.
Ambtelijke opdrachten met het oog op huiszoeking of inbeslagneming worden enkel uitgevoerd wanneer het gaat om een van de feiten waarvoor, op grond van deze Overeenkomst, uitlevering mogelijk is. Ook kan voor de overhandiging van voorwerpen, als voorwaarde worden gesteld, dat ze zullen teruggezonden worden zodra ze geen belang meer zullen hebben voor de vervolging.
 Art.    24 . Bericht van uitvoering.
Indien ze dit uitdrukkelijk vraagt, wordt de verzoekende overheid door de aangezochte overheid in kennis gesteld van de datum waarop en van de plaats waar de ambtelijke opdracht zal worden uitgevoerd, opdat de betrokken overheid of de partijen erbij zouden kunnen aanwezig zijn, indien de aangezochte Partij daarin toestemt.
 Art.    25 . Betekening van gerechtelijke stukken.
(1) De overheid die wordt aangezocht om een gerechtelijk stuk te betekenen, doet dit door een eenvoudige overhandiging aan de geadresseerde voor zover de verzoekende overheid geen andere vorm van betekening vraagt.
(2) Het bewijs van de betekening wordt geleverd door middel van een door de geadresseerde gedagtekend en ondertekend ontvangbewijs of van een verklaring van de aangezochte overheid houdende vaststelling van het feit, de vorm en de datum van de betekening. Een van beide bescheiden wordt onmiddellijk aan de verzoekende overheid teruggezonden.
(3) Indien de geadresseerde weigert het stuk in ontvangst te nemen of indien om een andere reden de betekening niet kan geschieden, zendt de aangezochte overheid onverwijld het stuk terug aan de verzoekende overheid met opgave van de reden die de betekening heeft belet.
(4) Houdt een dagvaarding om te verschijnen die aan een getuige of aan een deskundige is gericht, een bedreigend beding in, in geval van niet-verschijning, dan wordt het aan de aangezochte overheid overgelaten de geadresseerde mee te delen dat die bepaling te zijnen opzichte geen uitwerking heeft.
 Art.    26 . Dagvaardiging van getuigen en deskundigen.
(1) Indien in een strafzaak vereist is dat een getuige of een deskundige, die zich op het grondgebied van een van de Partijen bevindt, persoonlijk verschijnt, spoort de bevoegde overheid van die Partij, op uitdrukkelijk verzoek van de overheid van de andere Partij, hem ertoe aan gevolg te geven aan de uitnodiging die hem is toegezonden; het antwoord van de getuige of van de deskundige wordt aan de verzoekende overheid meegedeeld.
(2) Aan getuigen of deskundigen worden reis- en verblijfkosten toegekend, berekend vanaf hun verblijfplaats en volgens de tarieven en reglementen die gelden in het land waar het verhoor moet plaats hebben. Op verzoek van de betrokkenen kunnen de reiskosten hun geheel of ten dele worden voorgeschoten door toedoen van de magistraten van de plaats waar zij verblijven; die kosten worden vervolgens terugbetaald door de betrokken Regering.
 Art.    27 . Immuniteit van getuigen en deskundigen.
Geen enkele getuige of deskundige, van welke nationaliteit ook, die zijn verblijf heeft op het grondgebied van één van de Partijen en, krachtens een tot hem gerichte dagvaarding, voor de overheden van de andere Partij verschijnt, mag wegens een vóór zijn aankomst gepleegd feit worden vervolgd, noch aan enige andere beperking van zijn persoonlijke vrijheid worden onderworpen, tenzij hij binnen vijfenveertig dagen na het beëindigen van zijn optreden als getuige of als deskundige, het grondgebied van de verzoekende Partij niet heeft verlaten, hoewel hij daartoe de mogelijkheid heeft gehad.
 Art.    28 . Mededeling van uittreksels uit het strafregister.
(1) De uit het strafregister afkomstige inlichtingen die in een strafzaak worden gevraagd, worden in dezelfde mate medegedeeld als wanneer ze door een rechterlijke overheid van de aangezochte Partij zouden zijn gevraagd.
(2) De verzoeken die van een burgerlijke rechtbank of van een administratieve overheid uitgaan, moeten met redenen worden omkleed. Er wordt gevolg aan gegeven voor zover de binnenlandse wetgeving of reglementen van de aangezochte partij zulks toelaten.
 Art.    29 . Vorm van de verzoeken tot wederzijdse rechtshulp.
(1) De in de artikelen 22 en 23 bedoelde ambtelijke opdrachten maken melding van de telastelegging alsmede van het voorwerp van het verzoek en zij behelzen een bondige uiteenzetting van de feiten. Wenst de verzoekende overheid dat de getuigen of deskundigen hun verklaringen onder eed afleggen, dan geeft zij dit uitdrukkelijk te kennen.
(2) De andere verzoeken tot wederzijdse rechtshulp, vooral die welke strekken tot het betekenen van gerechtelijke stukken, tot het bekomen van uittreksels uit het strafregister of tot het mededelen van eenvoudige inlichtingen, moeten de volgende aanduidingen bevatten :
(a) de overheid van wie ze uitgaan;
(b) het voorwerp van het verzoek;
(c) het feit waarop het verzoek berust;
(d) de identiteit en, zo mogelijk, de nationaliteit van de vervolgde of veroordeelde persoon;
(e) in voorkomend geval, de naam en het adres van de geadresseerde.
 Art.    30 . Te volgen weg.
De in de artikelen 22 en 23 bedoelde ambtelijke opdrachten alsmede de verzoeken tot betekening van gerechtelijke stukken worden hetzij langs diplomatieke weg hetzij rechtstreeks tussen de ministeries van Justitie overgezonden.
 Art.    31 . Uitwisseling van inlichtingen omtrent de veroordelingen.
(1) Elke van de Hoge Verdragsluitende Partijen doet, ten minste eens per jaar, in de vorm van een bulletin van veroordeling of van een uittreksel van de beslissing aan de andere Partij mededeling van de beslissingen die ten aanzien van onderdanen van deze Partij zijn genomen en die in het strafregister zijn ingeschreven.
(2) Die mededelingen worden langs diplomatieke weg uitgewisseld.
 Art.    32 . Aangifte van feiten.
De officiële aangiften die één van de Hoge Verdragsluitende Partijen doet met het oog op het instellen van vervolgingen voor de rechtbanken van de andere Partij worden langs diplomatieke weg aan de overheden van deze partij gezonden.
 TITEL III.  - Gemeenschappelijke bepalingen.
 Art.    33 . Militaire misdrijven.
Deze Overeenkomst is niet toepasselijk op zuiver militaire misdrijven.
 Art.    34 . Te gebruiken talen.
De met toepassing van deze Overeenkomst toe te zenden of over te leggen stukken worden gesteld in de taal of één der talen van de Staat van de verzoekende overheid. Zij dienen vergezeld te zijn van een vertaling door een beëdigd vertaler in de taal of in één der officiële talen van de aangezochte Staat. De Ministeries van Justitie corresponderen onderling elk in de of één van de officiële talen van hun Staat en hun mededelingen zijn, in voorkomend geval, vergezeld van een vertaling in de Franse taal.
 Art.    35 . Kosten. (1) De voor de uitlevering op het grondgebied van de aangezochte Partij veroorzaakte kosten vallen ten laste van die Partij.
(2) De kosten veroorzaakt door transit over het grondgebied van de Partij aan wie de toelating tot transit werd gevraagd, vallen ten laste van de verzoekende Partij.
(3) De Hoge Verdragsluitende Partijen zien af van de terugbetaling van de kosten, veroorzaakt door enige rechtshulp, verleend op grond van de bepalingen van titel II, met uitzondering van de kosten voor deskundigenonderzoek die worden terugbetaald op overlegging van de bewijsstukken.
 TITEL IV.  - Slotbepalingen.
 Art.    36 . Regeling van geschillen.
Geschillen die uit de toepassing van deze Overeenkomst mochten voortvloeien, worden langs diplomatieke weg geregeld.
 Art.  37. Inwerkingtreding.
(1) Deze overeenkomst zal worden bekrachtigd; de uitwisseling van de bekrachtigingsoorkonden zal zo spoedig mogelijk te Brussel plaats hebben.
(2) Zij zal dertig dagen na de uitwisseling van de bekrachtigingsoorkonden in werking treden.
(3) Zij zal ophouden uitwerking te hebben één jaar na de opzegging door een van de Hoge Verdragsluitende Partijen.
Ten blijke waarvan de Gevolmachtigden deze overeenkomst hebben ondertekend en er hun zegel hebben aangehecht.
Gedaan te Tunis, op zevenentwintig april van het jaar negentienhonderd negenentachtig, in twee exemplaren, in de Nederlandse, Franse en Arabische taal, de drie teksten zijnde gelijkelijk authentiek.


type: legislation

jurisdiction: Belgium

text:
HOOFDSTUK I.  - Algemene bepalingen.
 Artikel    1 . Definities.
Voor de toepassing van dit Verdrag :
a) Betekent hulpverlening iedere daad of werkzaamheid, verricht om hulp te verlenen aan een in een bevaarbaar water of in welk ander water dan ook in gevaar verkerend schip of andere zaak.
b) Betekent schip ieder schip of ander vaartuig, dan wel iedere constructie waarmee kan worden gevaren.
c) Betekent zaak iedere zaak die niet blijvend en opzettelijk aan de kust is bevestigd en daaronder is begrepen de in risico zijnde vracht.
d) Betekent milieuschade aanzienlijke fysieke schade aan de gezondheid van de mens, aan de fauna of flora in zee of aan hulpbronnen in kust- of binnenwateren of daaraan grenzende gebieden, veroorzaakt door verontreiniging, besmetting, brand, ontploffing of soortgelijke ingrijpende gebeurtenissen.
e) Betekent betaling iedere krachtens dit Verdrag verschuldigde beloning, vergoeding of schadeloosstelling.
f) Betekent Organisatie de Internationale Maritieme Organisatie.
g) Betekent Secretaris-Generaal de Secretaris-Generaal van de Organisatie.
 Art.    2 . Toepassing van het Verdrag.
Dit Verdrag is van toepassing wanneer een gerechtelijke of scheidsrechterlijke procedure betreffende een aangelegenheid waarop dit Verdrag betrekking heeft, aanhangig wordt gemaakt in een Staat die Partij is bij dit Verdrag.
 Art.    3 . Platforms en booreenheden.
Dit Verdrag is niet van toepassing op vaste of drijvende platforms of verplaatsbare boorinstallaties wanneer die platforms of boorinstallaties op een lokatie in bedrijf zijn voor de exploratie, exploitatie of winning van minerale rijkdommen van de zeebodem.
 Art.    4 . Staatsschepen.
1. Onverminderd artikel 5 is dit Verdrag niet van toepassing op oorlogsschepen of andere niet-handelsschepen die eigendom zijn van of geëxploiteerd worden door een Staat en die ten tijde van de hulpverlening een beroep kunnen doen op staatsimmuniteit krachtens algemeen erkende beginselen van internationaal recht, tenzij die Staat anders besluit.
2. Wanneer een Staat die Partij is bij dit Verdrag besluit het Verdrag toe te passen op zijn oorlogsschepen of andere in het eerste lid bedoelde schepen, geeft die Staat hiervan kennis aan de Secretaris-Generaal onder vermelding van de bepalingen en voorwaarden waaronder die toepassing geschiedt.
 Art.    5 . Hulpverlening onder toezicht van de overheid.
1. Dit Verdrag laat onverlet de bepalingen van nationaal recht of enig verdrag betreffende hulpverleningswerkzaamheden die worden verricht door of onder toezicht van een overheid.
2. Niettemin kan een hulpverlener die zodanige werkzaamheden verricht een beroep doen op de in dit Verdrag ten aanzien van hulpverleningswerkzaamheden voorziene rechten en rechtsmiddelen.
3. De mate waarin een overheid op wie een verplichting rust om hulp te verlenen, gerechtigd is een beroep te doen op de rechten en rechtsmiddelen voorzien in dit Verdrag, wordt bepaald door het recht van de Staat waar die overheid is gevestigd.
 Art.    6 . Overeenkomsten omtrent hulpverlening.
1. Dit Verdrag is van toepassing op iedere hulpverlening, behalve voor zover een overeenkomst uitdrukkelijk of stilzwijgend anders bepaalt.
2. De kapitein is bevoegd om namens de eigenaar van het schip een overeenkomst omtrent hulpverlening te sluiten. De kapitein of de eigenaar van het schip is bevoegd een zodanige overeenkomst namens de eigenaar van de zaken aan boord van het schip te sluiten.
3. Dit artikel laat onverlet de toepassing van artikel 7 en de verplichting tot voorkoming of beperking van milieuschade.
 Art.    7 . Vernietiging en wijziging van overeenkomsten.
Een overeenkomst of enig daarin voorkomend beding kan worden vernietigd of gewijzigd indien :
a) de overeenkomst is aangegaan onder misbruik van omstandigheden of onder invloed van gevaar en de overeengekomen bedingen onbillijk zijn, of
b) de overeengekomen betaling buitensporig hoog of laag is in verhouding tot de daadwerkelijk verleende diensten.
 HOOFDSTUK II.  - Uitvoering van de hulpverlening.
 Art.    8 . Plichten van de hulpverlener en van de eigenaar en de kapitein.
1. De hulpverlener is jegens de eigenaar van het schip of andere in gevaar verkerende zaak verplicht :
a) de hulpverlening met de nodige zorg uit te voeren;
b) bij de nakoming van de onder letter a) bedoelde verplichting de nodige zorg te betrachten om milieuschade te voorkomen of te beperken;
c) in alle gevallen, waarin de omstandigheden dit redelijkerwijze vereisen, de bijstand in te roepen van andere hulpverleners; en
d) de tussenkomst van andere hulpverleners te aanvaarden, wanneer hierom redelijkerwijze wordt verzocht door de eigenaar of de kapitein van het schip of de andere in gevaar verkerende zaak; echter met dien verstande dat het bedrag van zijn beloning niet wordt verminderd, indien mocht blijken dat het verzoek onredelijk was.
2. De eigenaar en de kapitein van het schip of de eigenaar van andere in gevaar verkerende zaken zijn jegens de hulpverlener verplicht :
a) gedurende de hulpverlening volledig met hem samen te werken;
b) daarbij de nodige zorg te betrachten om milieuschade te voorkomen of te beperken; en
c) wanneer het schip of de andere zaken in veiligheid zijn gebracht, teruggave daarvan te aanvaarden wanneer zulks redelijkerwijze door de hulpverlener wordt verzocht.
 Art.    9 . Rechten van kuststaten.
Geen bepaling van dit Verdrag doet afbreuk aan het recht van de betrokken kuststaat om maatregelen te nemen in overeenstemming met algemeen erkende beginselen van internationaal recht ter bescherming van zijn kust of daarmede samenhangende belangen tegen verontreiniging of dreigende verontreiniging na een ongeval op zee of na met een dergelijk ongeval verband houdende handelingen, waarvan redelijkerwijs kan worden aangenomen dat zij zeer ernstige schade tot gevolg kunnen hebben, daaronder begrepen het recht van een kuststaat aanwijzingen te geven met betrekking tot hulpverlening.
 Art.    10 . Plicht tot hulpverlening.
1. Iedere kapitein is verplicht, voor zover hij dit kan doen zonder ernstig gevaar voor zijn schip en de opvarenden, hulp te verlenen aan eenieder die op zee in levensgevaar verkeert.
2. De Staten die Partij zijn bij dit Verdrag nemen de maatregelen die nodig zijn voor de naleving van de in het eerste lid bedoelde verplichting.
3. De eigenaar van het schip is niet aansprakelijk voor de schending door de kapitein van de in het eerste lid bedoelde verplichting.
 Art.    11 . Samenwerking.
Telkenmale wanneer een Staat die Partij is bij dit Verdrag regels uitvaardigt of een besluit neemt over een aangelegenheid betreffende hulpverlening, zoals de toelating in havens van in nood verkerende schepen of het treffen van voorzieningen ten behoeve van hulpverleners, houdt hij rekening met de noodzaak tot samenwerking tussen hulpverleners, andere belanghebbende partijen en de overheid teneinde een doelmatige en geslaagde uitvoering van het redden van mensenlevens of in gevaar verkerende zaken, alsmede het voorkomen van schade aan het milieu in het algemeen te verzekeren.
 HOOFDSTUK III.  - Rechten van hulpverleners.
 Art.    12 . Voorwaarden voor het hulploon.
1. Hulp die met gunstig gevolg is verleend geeft recht op hulploon.
2. Tenzij anders is bepaald, is geen betaling krachtens dit Verdrag verschuldigd indien de hulp geen gunstig gevolg heeft gehad.
3. Dit hoofdstuk is ook van toepassing, indien het schip waaraan de hulp is verleend en het schip dat de hulp heeft verleend aan dezelfde eigenaar toebehoren.
 Art.    13 . Criteria voor het vaststellen van het hulploon.
1. Het hulploon wordt vastgesteld met het oog op het aanmoedigen van hulpverlening, rekening houdend met de volgende criteria ongeacht de volgorde waarin zij hieronder zijn opgesomd :
a) de geredde waarde van het schip en de andere goederen;
b) de vakkundigheid en inspanningen van de hulpverleners, betoond bij het voorkomen of beperken van schade aan het milieu;
c) de mate van de door de hulpverleners verkregen gunstige uitslag;
d) de aard en ernst van het gevaar;
e) de vakkundigheid en inspanningen betoond door de hulpverleners bij de redding van het schip, de andere zaken en mensenlevens;
f) de door de hulpverleners gebruikte tijd, gemaakte kosten en geleden verliezen;
g) het risico van aansprakelijkheid en andere door de hulpverleners of hun uitrusting gelopen risico's;
h) de snelheid van de verleende diensten;
i) de beschikbaarheid en het gebruik van schepen of andere voor hulpverlening bestemde uitrusting;
j) de staat van gereedheid alsmede de doelmatigheid en de waarde van de uitrusting van de hulpverleners.
2. De betaling van een in overeenstemming met het eerste lid vastgesteld hulploon geschiedt door alle belanghebbenden bij het schip en de andere goederen in evenredigheid met de geredde waarde daarvan. Een Staat die Partij is bij dit Verdrag mag echter in zijn nationale wetgeving bepalen dat de betaling van een hulploon door één van deze belanghebbenden geschiedt, met dien verstande dat die belanghebbende een recht van verhaal heeft jegens de andere belanghebbenden voor hun onderscheiden aandeel. Niets in dit artikel belet het gebruik van enig verweermiddel.
3. Het hulploon, met uitzondering van rente en verhaalbare gerechtelijke kosten, mag de geredde waarde van het schip of de andere goederen niet overtreffen.
 Art.    14 . Bijzondere vergoeding.
1. Indien een hulpverlener hulp heeft verleend aan een schip dat zelf of wegens zijn lading schade dreigde toe te brengen aan het milieu en hij geen hulploon heeft verkregen krachtens artikel 13 dat ten minste gelijk is aan de volgens dit artikel vast te stellen bijzondere vergoeding, heeft hij recht op een bijzondere vergoeding vanwege de eigenaar van het schip, gelijk aan de door hem gemaakte kosten zoals in dit artikel omschreven.
2. Indien de hulpverlener in de in het eerste lid bedoelde omstandigheden door zijn hulpverleningswerkzaamheden schade aan het milieu heeft voorkomen of heeft beperkt, kan de door de eigenaar volgens het eerste lid aan de hulpverlener te betalen bijzondere vergoeding worden verhoogd tot een maximum van 30 % van de door de hulpverlener gemaakte kosten. Indien echter het gerecht, rekening houdend met de in het eerste lid van artikel 13 genoemde criteria, zulks billijk en rechtvaardig acht, kan het die bijzondere vergoeding verder verhogen, maar de totale verhoging mag in geen geval meer bedragen dan 100 % van de door de hulpverlener gemaakte kosten.
3. Voor de toepassing van het eerste en tweede lid worden onder kosten van de hulpverlener verstaan de contante uitgaven die door de hulpverlener redelijkerwijze zijn gemaakt bij de hulpverlening en een billijk tarief voor uitrusting en personeel die daadwerkelijk en redelijkerwijze zijn ingezet tijdens de hulpverlening, in aanmerking nemend de criteria genoemd in artikel 13, lid 1, onder h), i) en j).
4. De totale bijzondere vergoeding krachtens dit artikel wordt slechts betaald indien en voor zover deze vergoeding hoger is dan het hulploon dat de hulpverlener krachtens artikel 13 kan ontvangen.
5. Indien de hulpverlener nalatig is geweest en daardoor in gebreke is gebleven schade aan het milieu te voorkomen of te beperken, kan hem de krachtens dit artikel verschuldigde bijzondere vergoeding geheel of gedeeltelijk worden ontzegd.
6. Geen bepaling van dit artikel doet afbreuk aan enig recht van verhaal van de eigenaar van het schip.
 Art.    15 . Verdeling tussen hulpverleners.
1. De verdeling van een in artikel 13 bedoeld hulploon tussen hulpverleners geschiedt volgens de in dat artikel genoemde criteria.
2. De verdeling tussen de eigenaar, de kapitein en de andere in dienst van ieder hulpverlenend schip staande personen wordt bepaald door het recht van de vlag van het schip. Indien de hulpverlening niet is verricht vanaf een schip, wordt de verdeling bepaald door het recht dat van toepassing is op de overeenkomst tussen de hulpverlener en zijn ondergeschikten.
 Art.    16 . Redding van personen.
1. Geen hulploon is verschuldigd door personen wier leven is gered, maar dit artikel doet geen afbreuk aan bepalingen van nationaal recht betreffende dit onderwerp.
2. Degene die mensenlevens heeft gered en heeft deelgenomen aan de werkzaamheden die zijn verricht ter gelegenheid van het ongeval dat aanleiding heeft gegeven tot de hulpverlening, is gerechtigd tot een billijk aandeel in de betaling die aan de hulpverlener is toegekend voor de redding van het schip of andere zaken of voor het voorkomen of beperken van schade aan het milieu.
 Art.    17 . Diensten die worden verleend krachtens bestaande overeenkomsten.
Geen betaling is verschuldigd krachtens dit Verdrag tenzij de verleende diensten verder gaan dan wat redelijkerwijs kan worden aangemerkt als een gebruikelijke uitvoering van een overeenkomst die was gesloten voordat het gevaar ontstond.
 Art.    18 . Gevolgen van het wangedrag van de hulpverlener.
Aan een hulpverlener kan een krachtens dit Verdrag verschuldigde betaling geheel of gedeeltelijk worden ontzegd voor zover de hulpverlening noodzakelijk geworden of bemoeilijkt is door zijn fout of nalatigheid of de hulpverlener zich schuldig heeft gemaakt aan bedrog of ander oneerlijk gedrag.
 Art.    19 . Verbod tot hulpverlening.
Diensten, verleend niettegenstaande het uitdrukkelijk en redelijk verbod van de eigenaar of de kapitein van het schip of van de eigenaar van enige andere in gevaar verkerende zaak die zich niet aan boord van het schip bevindt of heeft bevonden, geven geen recht op een betaling krachtens dit Verdrag.
 HOOFDSTUK IV.  - Vorderingen en rechtsgedingen.
 Art.    20 . Scheepsvoorrecht.
1. Geen bepaling van dit Verdrag doet afbreuk aan het scheepsvoorrecht van de hulpverlener krachtens een verdrag of nationaal recht.
2. De hulpverlener kan zijn scheepsvoorrecht niet uitoefenen, wanneer hem op een behoorlijke wijze voldoende zekerheid voor zijn vordering, met inbegrip van rente en kosten, is aangeboden of verstrekt.
 Art.    21 . Verplichting tot het verstrekken van zekerheid.
1. Op verzoek van de hulpverlener moet degene die aansprakelijk is voor een betaling krachtens dit Verdrag voldoende zekerheid stellen voor de voldoening van de vordering van de hulpverlener, met inbegrip van rente en kosten.
2. Onverminderd het in het eerste lid bepaalde moet de eigenaar van het schip waaraan de hulp is verleend zich inspannen om, voordat de lading wordt vrijgegeven, van de eigenaren daarvan voldoende zekerheid te verkrijgen voor de voldoening van de vorderingen, met inbegrip van rente en kosten, die jegens hen geldend kunnen worden gemaakt.
3. Het schip en de andere zaken waaraan de hulp is verleend mogen niet zonder toestemming van de hulpverlener worden verwijderd van de eerste haven of plaats waar zij na de beëindiging van de hulpverlening zijn aangekomen, totdat voldoende zekerheid is gesteld voor de voldoening van de vordering van de hulpverlener op het schip of de andere zaken.
 Art.    22 . Interim-uitkering.
1. Het gerecht dat bevoegd is kennis te nemen van de vordering van de hulpverlener kan bij tussenvonnis bevelen dat aan hem een billijke en rechtvaardige interim-uitkering wordt verstrekt en wel onder voorwaarden, zonodig daaronder begrepen voorwaarden terzake van zekerheidsstelling, die gezien de omstandigheden van het geval billijk en rechtvaardig zijn.
2. Ingeval van een krachtens dit artikel verstrekte interim-uitkering wordt de in artikel 21 bedoelde zekerheidsstelling dienovereenkomstig verminderd.
 Art.    23 . Verjaring van vorderingen.
1. Iedere rechtsvordering betreffende een betaling krachtens dit Verdrag verjaart, indien niet binnen een tijdvak van twee jaar een gerechtelijke of scheidsrechterlijke procedure aanhangig is gemaakt. De verjaringstermijn vangt aan op de dag waarop de hulpverlening is beëindigd.
2. Degene tegen wie een vordering is ingesteld kan gedurende de termijn dat de verjaring loopt ten allen tijde die termijn verlengen door middel van een verklaring gericht aan de vorderende partij. Deze termijn kan op gelijke wijze verder worden verlengd.
3. Een vordering tot verhaal door een aansprakelijke persoon kan zelfs worden ingesteld na afloop van de verjaringstermijn als bedoeld in de vorige leden, indien zij wordt ingesteld binnen de termijn die is vastgesteld door de wet van de Staat waar het geding aanhangig is gemaakt.
 Art.    24 . Rente.
Het recht van de hulpverlener op rente over een krachtens dit Verdrag verschuldigde betaling wordt bepaald door de wet van de Staat waarin het gerecht is gevestigd waar de zaak aanhangig is.
 Art.    25 . Ladingen die toebehoren aan een Staat.
Tenzij de Staat die eigenaar van de lading is daarin toestemt, kan geen bepaling van dit Verdrag worden ingeroepen om beslag te leggen op, of door middel van een rechtsmaatregel terug te houden, niet voor handelsdoeleinden bestemde ladingen die toebehoren aan een Staat en terzake waarvan ten tijde van de hulpverlening volgens algemeen erkende beginselen van internationaal recht een beroep kan worden gedaan op staatsimmuniteit; tegen die ladingen kan evenmin een vordering " in rem " worden ingesteld.
 Art.    26 . Ladingen bestemd voor humanitaire doeleinden.
Geen bepaling van dit Verdrag kan worden ingeroepen om beslag te leggen op, of terug te houden, een lading die bestemd is voor humanitaire doeleinden en die geschonken is door een Staat, indien die Staat toegestemd heeft in de betaling voor de hulpverleningswerkzaamheden ten aanzien van die lading.
 Art.    27 . Publikatie van arbitrale vonnissen.
De Staten die Partij zijn bij dit Verdrag moedigen, voor zover mogelijk en met de toestemming van de betrokken partijen, de publikatie aan van arbitrale vonnissen die zijn gewezen in zaken betreffende hulpverlening.
 HOOFDSTUK V.  - Slotbepalingen.
 Art.    28 . Ondertekening, bekrachtiging, aanvaarding, goedkeuring en toetreding.
1. Dit Verdrag staat open voor ondertekening op de Zetel van de Organisatie van 1 juli 1989 tot 30 juni 1990 en blijft daarna openstaan voor toetreding.
2. Staten kunnen hun instemming betuigen om door dit Verdrag te worden gebonden door :
a) ondertekening zonder voorbehoud van bekrachtiging, aanvaarding of goedkeuring, of
b) ondertekening onder voorbehoud van bekrachtiging, aanvaarding of goedkeuring, gevolgd door bekrachtiging, aanvaarding of goedkeuring, of
c) toetreding.
3. Bekrachtiging, aanvaarding, goedkeuring of toetreding geschiedt door de neerlegging van een desbetreffende akte bij de Secretaris-Generaal.
 Art.    29 . Inwerkingtreding.
1. Dit Verdrag treedt in werking één jaar na de datum waarop 15 Staten hun instemming hebben betuigd om door dit Verdrag te worden gebonden.
2. Voor een Staat die zijn instemming heeft betuigd om door dit Verdrag te worden gebonden nadat aan de voorwaarden voor de inwerkingtreding ervan is voldaan, wordt deze instemming van kracht één jaar na de datum waarop die instemming is betuigd.
 Art.    30 . Voorbehouden.
1. Elke Staat kan, op het tijdstip van ondertekening, bekrachtiging, aanvaarding, goedkeuring of toetreding, zich het recht voorbehouden de bepalingen van dit Verdrag niet toe te passen :
a) wanneer de hulpverlening plaats vindt op binnenwateren en alle betrokken schepen binnenschepen zijn;
b) wanneer de hulpverlening plaats vindt op binnenwateren en geen schip daarbij is betrokken;
c) wanneer alle betrokken partijen onderdaan zijn van die Staat;
d) wanneer het gaat om een maritiem cultuurgoed dat van prehistorisch, archeologisch of historisch belang is en zich op de zeebodem bevindt.
2. Voorbehouden gemaakt op het tijdstip van ondertekening dienen bij bekrachtiging, aanvaarding of goedkeuring bevestigd te worden.
3. Elke Staat die een voorbehoud heeft gemaakt ten aanzien van dit Verdrag kan dit ten alle tijde intrekken door middel van een kennisgeving aan de Secretaris-Generaal. Een zodanige kennisgeving wordt van kracht op de datum van ontvangst van de kennisgeving. Indien in de kennisgeving wordt verklaard dat de intrekking van een voorbehoud van kracht dient te worden op een daarin genoemde datum en die datum valt na de datum waarop de kennisgeving door de Secretaris-Generaal wordt ontvangen, wordt de intrekking op die latere datum van kracht.
 Art.    31 . Opzegging.
1. Dit Verdrag kan te allen tijde worden opgezegd door een Staat, die Partij is bij dit Verdrag na afloop van een jaar vanaf de datum waarop het Verdrag voor die Partij in werking is getreden.
2. Opzegging geschiedt door de neerlegging van een akte van opzegging bij de Secretaris-Generaal.
3. De opzegging wordt van kracht één jaar na de datum waarop de Secretaris-Generaal de akte van opzegging heeft ontvangen, of zoveel later als in de akte is vermeld.
 Art.    32 . Herziening en wijziging.
1. Een conferentie ter herziening of wijziging van dit Verdrag kan door de Organisatie worden bijeengeroepen.
2. De Secretaris-Generaal roept een conferentie bijeen van Staten, die Partij zijn bij dit Verdrag, ter herziening of wijziging van het Verdrag op verzoek van acht van deze Staten of een kwart van deze Staten, indien dit laatste getal hoger is.
3. Een instemming om door dit Verdrag gebonden te worden, betuigd na de datum van inwerkingtreding van een wijziging van dit Verdrag, wordt geacht van toepassing te zijn op het gewijzigde Verdrag.
 Art.    33 . Depositaris.
1. Dit Verdrag wordt neergelegd bij de Secretaris-Generaal.
2. De Secretaris-Generaal :
a) stelt alle Staten die dit Verdrag hebben ondertekend of daartoe zijn toegetreden en alle leden van de Organisatie in kennis van :
i) elke nieuwe ondertekening en elke neerlegging van een nieuwe akte van bekrachtiging, aanvaarding, goedkeuring of toetreding, alsmede de datum daarvan;
ii) de datum van inwerkingtreding van dit Verdrag;
iii) de neerlegging van elke akte van opzegging van dit Verdrag, alsmede van de datum waarop deze is ontvangen en de datum waarop de opzegging van kracht wordt;
iv) elke in overeenstemming met artikel 32 aanvaarde wijziging;
v) de ontvangst van elk voorbehoud, verklaring of kennisgeving, gedaan krachtens dit Verdrag;
b) doet voor eensluidend gewaarmerkte afschriften van dit Verdrag toekomen aan alle Staten die dit Verdrag hebben ondertekend of daartoe zijn toegetreden.
3. Zodra dit Verdrag in werking is getreden wordt een voor eensluidend gewaarmerkt afschrift ervan door de Secretaris-Generaal toegezonden aan de Secretaris-Generaal van de Verenigde Naties ter registratie en publikatie overeenkomstig artikel 102 van het handvest der Verenigde Naties.
 Art.    34 . Talen.
Dit Verdrag is in een enkel exemplaar opgesteld in de Engelse, Arabische, Chinese, Spaanse, Franse en Russische taal, zijnde alle teksten gelijkelijk authentiek.
Ten blijke waarvan de ondergetekenden, daartoe behoorlijk gemachtigd door hun onderscheiden Regeringen, dit Verdrag hebben ondertekend.
Gedaan te Londen, de achtentwintigste april negentienhonderdnegenentachtig.
 BIJLAGE.
 Art.  N. Bijlage. - Lijst van de Lid-Staten.
Staten

Datum

 Type

Datum

 Datum

 Authentificatie
 instemming

instemming

interne

 inwerking-

 treding
AUSTRALIE

 Toetreding

08/01/1997

08/01/1998
BELGIE

Toetreding

30/06/2004

30/06/2005
CANADA

28/04/1989

Bekrachtiging 14/11/1994

14/07/1996
CHINA

 Toetreding

30/03/1994

14/07/1996
DENEMARKEN

28/04/1989

Bekrachtiging 30/05/1995

14/07/1996
DOMINICA

Toetreding

31/08/2001

31/08/2002
DUITSLAND

 28/04/1989

Bekrachtiging 08/10/2001

08/10/2002
EGYPTE

Toetreding

14/03/1991

14/07/1996
ESTLAND

 Toetreding

31/07/2001

31/07/2002
FRANKRIJK

 Toetreding

21/12/2001

21/12/2002
GEORGIE

 Toetreding

25/08/1995

25/08/1996
GRIEKENLAND

 Toetreding

03/06/1996

03/06/1997
GUINEA

Toetreding

02/10/2002

02/10/2003
GUYANA

Toetreding

10/12/1997

10/12/1998
IERLAND

 28/04/1989

Bekrachtiging 06/01/1995

14/07/1996
IJSLAND

 Toetreding

21/03/2002

21/03/2003
INDIA

 Toetreding

18/10/1995

18/10/1996
IRAN

Toetreding

01/08/1994

14/07/1996
ITALIE

28/04/1989

Bekrachtiging 14/07/1995

14/07/1996
JORDANIE

Toetreding

03/10/1995

03/10/1996
KENIA

 Toetreding

21/07/1999

21/07/2000
KROATIE

 Toetreding

10/09/1998

10/09/1999
LETLAND

 Toetreding

17/03/1999

17/03/2000
LITOUWEN

Toetreding

15/11/1999

15/11/2000
MARSCHALL (EIL.)

Toetreding

16/10/1995

16/10/1996
MAURITIUS

 Toetreding

17/12/2002

17/12/2003
MAURITANIE

Toetreding

17/12/2002

17/12/2003
MEXICO

28/04/1989

Bekrachtiging 10/10/1991

14/07/1996
NEDERLAND

 28/04/1989

Aanvaarding
 10/12/1997

10/12/1998
NIEUW-ZEELAND

 Toetreding

16/10/2002

16/10/2003
NIGERIA

 28/04/1989

Bekrachtiging 11/10/1990

14/07/1996
NOORWEGEN

 28/04/1989

Bekrachtiging 03/12/1996

03/12/1997
OMAN

Toetreding

14/10/1991

14/07/1996
ROEMENIE

Toetreding

18/05/2001

18/05/2002
RUSSISCHE

 28/04/1989

Bekrachtiging 25/05/1999

25/05/2000
 FEDERATIE
SAUDI-ARABIE

Toetreding

16/12/1991

14/07/1996
SIERRA LEONE

Toetreding

26/07/2001

26/07/2002
SYRIE

 Toetreding

19/03/2002

19/03/2003
TONGA

 Toetreding

18/09/2003

18/09/2004
TUNESIE

 Toetreding

05/05/1999

05/05/2000
VANUATU

 Toetreding

18/02/1999

18/02/2000
VERENIGDE

 Toetreding

04/10/1993

14/07/1996
 ARABISCHE
 EMIRATEN
VERENIGD

28/04/1989

Bekrachtiging 29/09/1994

14/07/1996
 KONINKRIJK
VERENIGDE STATEN
28/04/1989

Bekrachtiging 27/03/1992

14/07/1996
ZWEDEN

28/04/1989

Bekrachtiging 19/12/1995

19/12/1996
ZWITSERLAND

 28/04/1989

Bekrachtiging 12/03/1993

14/07/1996


text:
Artikel    1 . 1. Het model van de formulieren (in formaat A4) bedoeld in artikel 1, tweede lid, in artikel 2, onder a en in artikel 11, tweede lid van het uitvoeringsreglement, betreffende het depot, het onderzoek naar eerdere inschrijvingen en de vernieuwing van de inschrijving van een Benelux-depot, wordt vastgesteld zoals in bijlagen van dit reglement is aangegeven; de indiening van deze formulieren dient in viervoud plaats te vinden.
2. De formulieren, die in afwijking van artikel 25 van het uitvoeringsreglement niet afkomstig zijn van het Benelux-Bureau of van de nationale diensten, zullen desalniettemin aanvaard worden mits deze de overeenkomstige opschriften en de referentienummers voorkomend op bedoelde formulieren overnemen.
 Art.    2 . 1. Woordmerken moeten in drukletters op de in artikel 1 bedoelde formulieren worden vermeld.
2. Van merken die in speciale typografische lettertekens of in een bijzondere schrijfwijze zijn uitgevoerd, van beeldmerken, merken in kleur en merken die geheel of gedeeltelijk driedimensionaal zijn, bestaande onder andere uit de vorm van de waar of de verpakking, moeten bij het depot vijftien afbeeldingen in zwart-wit worden ingediend, waarvan vier op de formulieren moeten worden geplakt. Bij het verzoek tot vernieuwing moeten vijf afbeeldingen worden bijgevoegd.
3. De in het tweede lid bedoelde zwart-wit afbeeldingen moeten aan de volgende eisen voldoen :
a. zij dienen contrastrijke fotografische of grafische afbeeldingen te zijn, afgedrukt op wit mat papier van rechthoekig formaat, van vakkundige kwaliteit, met een neutrale, zo mogelijk witte achtergrond en zonder schaduw; alle kenmerken van het merk moeten leesbaar, duidelijk en te onderscheiden zijn;
b. indien kleuren worden verlangd, dienen de zwart-wit afbeeldingen bij voorkeur te worden uitgevoerd in rasterdruk die het kleurenonderscheid doet uitkomen.
4. Indien een kleur of kleuren als onderscheidend kenmerk van het merk worden verlangd, moeten bovendien bij het depot en bij het verzoek tot vernieuwing twintig afbeeldingen van het merk in kleur worden toegevoegd; deze moeten aan de in het derde lid, onder a gestelde eisen voldoen.
5. De hoogte en de breedte van de in het tweede lid bedoelde afbeeldingen dienen minimaal vijftien millimeters en maximaal acht centimeters te bedragen. Indien het merk uit verscheidene gescheiden delen bestaat, moeten deze delen afzonderlijk voldoen aan bovenomschreven afmetingen. Zij dienen tezamen op een blad papier formaat A4 te worden geplakt.
6. De afmetingen van de in het vierde lid bedoelde afbeeldingen mogen hoogte en breedte van het formaat A4 niet te boven gaan.
 Art.    3 . Het reglement, bedoeld in artikel 2, onder b van het uitvoeringsreglement, dient in viervoud te worden overgelegd.
 Art.    4 . 1. Het model van de formulieren (in formaat A4), bedoeld in artikel 16, tweede lid van het uitvoeringsreglement, betreffende de internationale inschrijving, de vernieuwing van een internationale inschrijving en de uitbreiding van de bescherming tot andere landen, wordt vastgesteld zoals in bijlagen van dit reglement is aangegeven.
Indien bij een aanvrage om internationale inschrijving de opgave van de waren en van de diensten in het Nederlands is gesteld, dient een vertaling in het Frans van deze opgave bijgevoegd te worden.
2. De indiening van deze formulieren en van de vertaling dient in viervoud plaats te vinden.
 Art.    5 . Elk verzoek tot wijziging of aanvulling van het Benelux-register of van het register van internationale inschrijvingen gehouden bij het Internationaal Bureau voor de bescherming van de industriële eigendom, moet in drievoud worden ingediend. Aan het Benelux-Bureau of aan de nationale diensten te richten brieven of mededelingen moeten in tweevoud worden ingediend, behalve indien deze per telegraaf, per telex of door middel van een soortgelijk communicatiemiddel worden verzonden.
 Art.    6 . De bevestiging van ontvangst van elk stuk bestemd voor inschrijving in het Benelux-register of in het register van de internationale inschrijvingen, gehouden bij het Internationaal Bureau voor de bescherming van de industriële eigendom, geschiedt door terugzending van een exemplaar ervan of van een exemplaar van de begeleidende brief voorzien van het in artikel 22 van het uitvoeringsreglement bedoelde stempel.
 Art.    7 . 1. Het depot van een algemene volmacht geschiedt door indiening van een daartoe strekkend verzoek, vergezeld van een gedateerde volmacht, ondertekend door de opdrachtgever, alsmede van een afschrift daarvan.
2. Het afschrift wordt aan de gemachtigde teruggezonden voorzien van een stempel houdende het inschrijvingsnummer.
3. Indien van een algemene volmacht gebruik wordt gemaakt, geschiedt de verwijzing ernaar bij elke handeling hetzij door vermelding van het inschrijvingsnummer hetzij door overlegging van een kopie ervan.
 Art.    8 . 1. Het Benelux-Bureau en de nationale diensten zijn, ten aanzien van de handelingen welke de dagtekening van het Benelux-depot bepalen, voor het publiek geopend van maandag tot en met vrijdag van tien uur tot twaalf uur en van veertien uur tot zestien uur, behalve op de hierna aangegeven dagen : 1 en 2 januari, de dag voor vastenavond, Goede Vrijdag, Paasmaandag, 30 april, 1 en 5 mei, Hemelvaartsdag, maandag en dinsdag na Pinksteren, 23 juni, 21 en 22 juli, 15 augustus, maandag van de Schobermesse, 1, 2, 11 en 15 november, 24, 25 en 26 december.
2. De nationale diensten zijn, ten aanzien van de raadpleging van het register van de Benelux-depots en het verstrekken van inlichtingen met betrekking tot ingeschreven Benelux-merken, voor het publiek gesloten op de dagen van volledige sluiting van het Benelux-Bureau, te weten op 1 januari, op Goede Vrijdag, op Paasmaandag, op 30 april, op 5 mei, op Hemelvaartsdag, op Pinkstermaandag, op 23 juni, op 21 juli en op 25 en 26 december.
3. Indien het Benelux-Bureau en de nationale diensten tevens op andere dan de hiervoor aangegeven tijden worden gesloten, wordt hiervan mededeling gedaan in het Benelux-Merkenblad.
 Art.    9 . 1. Betaling van rechten of vergoedingen, vastgesteld in artikel 28 van het uitvoeringsreglement, voor bij het Benelux-Bureau of bij de nationale diensten verrichte handelingen, kan op één van de hierna volgende manieren plaatsvinden :
a. door overschrijving of storting op de postgirorekening of de bankrekening van het Benelux-Bureau in het land waar deze handelingen worden verricht;
b. door middel van een schriftelijk verzoek - in tweevoud - tot afschrijving van een door belanghebbende of zijn gemachtigde bij het Benelux-Bureau geopende lopende rekening. In dit geval ontvangt de rekeninghouder tenminste ieder kwartaal een samenvattende lijst van de betalingen en een mededeling betreffende het saldo van zijn rekening;
c. door overhandiging van een cheque ten gunste van het Benelux-Bureau.
2. Betaling van losse afleveringen van het Benelux-Merkenblad en van jaarabonnementen geschiedt volgens de bepalingen van het eerste lid.
3. Bij elke betaling dient duidelijk en volledig te worden aangegeven waarvoor deze plaatsvindt met aanduiding, in voorkomend geval, van elke handeling.
4. Onverminderd het bepaalde in de artikelen 3 en 12 van het uitvoeringsreglement moeten de betalingen, bedoeld in het eerste lid, elke handeling voorafgaan. Het bewijs der betaling dient bij elke handeling verricht bij het Benelux-Bureau of bij een nationale dienst, overgelegd te worden. Als bewijs van betaling wordt beschouwd :
a. het document, uitgaande van een postdienst, de girodienst of van de bank, of een afschrift daarvan, waaruit blijkt dat de overschrijving of storting daadwerkelijk heeft plaatsgevonden;
b. het schriftelijk verzoek tot afschrijving van het bedrag van de lopende rekening bij het Benelux-Bureau, indien het tegoed van die rekening voldoende is;
c. de cheque mits deze gedekt is.
 Art.    10 . Dit reglement treedt in werking op 1 juli 1989.
 Art.    N1 . FORMULIER VOOR HET BENELUX-DEPOT VAN EEN MERK. (Artikel 6 van de eenvormige Beneluxwet) <Niet opgenomen om technische redenen; zie B.St. 30-06-1989, p. 11702-11703>
 Art.    N2 . FORMULIER VOOR HET VERZOEK BETREFFENDE ONDERZOEK NAAR EERDERE INSCHRIJVINGEN. <Niet opgenomen om technische redenen; zie B.St. 30-06-1989, p. 11706-11707>
 Art.    N3 . FORMULIER VOOR DE VERNIEUWING VAN DE INSCHRIJVING VAN EEN BENELUX-DEPOT. (Artikelen 6, 30 en 40 van de eenvormige Beneluxwet). <Niet opgenomen om technische redenen; zie B.St. 30-06-1989, p. 11710-11711>
 Art.    N4 . FORMULIER VOOR DE AANVRAAG VAN INTERNATIONALE INSCHRIJVING VAN EEN MERK. <Niet opgenomen om technische redenen; zie B.St. 30-06-1989; p. 11714-11715>
 Art.    N5 . FORMULIER VOOR DE AANVRAAG TOT INSCHRIJVING VAN EEN TERRITORIALE UITBREIDING NA VOORAFGAANDE INTERNATIONALE REGISTRATIE. <Niet opgenomen om technische redenen; zie B.St. 30-06-1989, p. 11717>
 Art.  N6. FORMULIER VOOR DE AANVRAAG VAN VERNIEUWING VAN EEN INTERNATIONALE INSCHRIJVING. <Niet opgenomen om technische redenen; zie B.St. 30-06-1989, p. 11718>


text:
Artikel    1 . 1. Voor de toezending van gegevens inzake de akten bedoeld in artikel 1 van de Overeenkomst van 4 september 1958 kunnen de Staten gebruik maken hetzij van de in artikel 2 van die Overeenkomst bedoelde formulieren, hetzij van de modellen van de meertalige uittreksels van de op 27 september 1956 te Parijs en op 8 september 1976 te Wenen ondertekende Overeenkomsten, hetzij van een ander hiertoe door de Internationale Commissie voor de Burgerlijke Stand ontworpen model.
2. Wanneer de kennisgevingen per post worden verzonden, dient dit in een gesloten envelop te geschieden.
 Art.    2 . 1. Wanneer gebruik wordt gemaakt van de formulieren bedoeld in artikel 2 van de Overeenkomst van 4 september 1958, moeten daaraan worden toegevoegd de in de bijlage van dit Protocol opgenomen Engelse, Spaanse, Griekse en Portugese vertalingen van de modellen van kennisgeving.
2. Wanneer gebruik wordt gemaakt van de modellen van de meertalige uittreksels van de op 27 september 1956 te Parijs en de op 8 september 1976 te Wenen ondertekende Overeenkomsten, dient, in de talen waarin de vaste aanduidingen van het uittreksel zijn gesteld, de volgende vermelding te worden aangebracht : "Dit uittreksel uit de huwelijksakte/overlijdensakte wordt toegezonden bij wijze van kennisgeving als bedoeld in artikel 1 van de Overeenkomst van 4 september 1958 inzake internationale uitwisseling van gegevens op het gebied van de burgerlijke stand". Deze vermelding kan rechtstreeks op het gebruikte meertalige uittreksel worden gesteld, dan wel op een begeleidende notitie dat aan het desbetreffende uittreksel is gehecht.
 Art.    3 . Dit Protocol dient te worden bekrachtigd, aanvaard of goedgekeurd en de akten van bekrachtiging, aanvaarding of goedkeuring dienen te worden nedergelegd bij de Zwitserse Bondsraad.
 Art.    4 . 1. Dit Protocol treedt inwerking op de eerste dag van de derde maand volgend op de maand waarin de tweede akte van bekrachtiging, aanvaarding, goedkeuring of toetreding is nedergelegd.
2. Ten aanzien van de Staat die het Protocol bekrachtigt, aanvaardt, goedkeurt of toetreedt na de inwerkingtreding ervan, wordt het Protocol van kracht op de eerste dag van de derde maand volgend op de maand waarin deze Staat zijn akte van bekrachtiging, aanvaarding, goedkeuring of toetreding heeft nedergelegd.
 Art.    5 . Iedere Staat die de Overeenkomst van 4 september 1958 heeft bekrachtigd, aanvaard of goedgekeurd, of die daartoe is toegetreden, kan tot dit Protocol toetreden. De akte van toetreding dient te worden nedergelegd bij de Zwitserse Bondsraad.
 Art.    6 . Met betrekking tot de territoriale werking van dit Protocol zijn de bepalingen van artikel 7 van de Overeenkomst van 4 september 1958 van overeenkomstige toepassing.
 Art.    7 . 1. Dit Protocol blijft voor onbepaalde tijd van kracht.
2. Voor de Staat die de Overeenkomst van 4 september 1958 opzegt, houdt dit Protocol tegelijk met de Overeenkomst op van kracht te zijn.
 Art.    8 . 1. De Zwitserse Bondsraad stelt de Staten die lid zijn van de Internationale Commissie voor de burgerlijke stand in kennis van :
a)de nederlegging van iedere akte van bekrachtiging, aanvaarding, goedkeuring of toetreding;
b)iedere datum van inwerkingtreding van het Protocol;
c)iedere verklaring betreffende de territoriale uitbreiding van het Protocol of de intrekking van die verklaring, met de datum waarop zij van kracht wordt.
2. De Zwitserse Bondsraad doet de Secretaris-Generaal van de Internationale Commissie voor de Burgerlijke Stand mededeling van iedere kennisgeving gedaan overeenkomstig het eerste lid.
3. Zodra dit Protocol inwerking is getreden, wordt door de Zwitserse Bondsraad een voor eensluidend gewaarmerkt afschrift gezonden aan de Secretaris-Generaal van de Verenigde Naties voor registratie en publicatie, overeenkomstig artikel 102 van het Handvest van de Verenigde Naties.
Ten blijke waarvan de ondergetekenden, daartoe naar behoren gemachtigd, dit Protocol hebben ondertekend.
GEDAAN te Patras, de 6e september 1989 in een enkel exemplaar in de Franse taal, dat zal worden nedergelegd in de archieven van de Zwitserse Bondsraad en waarvan een voor eensluidend gewaarmerkt afschrift langs diplomatieke weg zal worden gezonden aan elk der Lid-Staten van de Internationale Commissie voor de Burgerlijke Stand. Eveneens zal een voor eensluidend gewaarmerkt afschrift worden toegezonden aan de Secretaris-Generaal van de Internationale Commissie voor de Burgerlijke Stand.
 BIJLAGEN.
 Art.    N1 . Bijlage 1. Modellen nr. 1 (Overlijdensakte) en nr. 2 (Huwelijksakte) : voorzijde. (Bijlage niet opgenomen om technische redenen. Zie B.St. 05-03-1998, p. 5971).
 Art.    1N1 . MODEL NR. 1. (Overlijdensakte) : Achterzijde. (Bijlage niet opgenomen om technische redenen. Zie B.St. 05-03-1998, p. 5972).
 Art.    2N1 . MODEL NR. 2. (Huwelijksakte) : Achterzijde. (Bijlage niet opgenomen om technische redenen. Zie B.St. 05-03-1998, p. 5972).
 Art.    N2 . Bijlage 2. Door het bureau (op 16 maart 1989 te Straatsburg aangenomen vertalingen van de vermelding voorzien in artikel 2, tweede lid, van het Protocol :
(Bijlage niet opgenomen om technische redenen. Zie B.St. 05-03-1998, p. 5973).
 Art.  N3. Bijlage 3. Patras : 6 september 1989.
Staten

 Datum van de neerleg-
 Voorbehoud

Datum

 ging van de bekrach-

(VOORB.)

van de

 tigingsoorkonde (B),

Verklaring

inwerking-

 de toetredings- (T),

(VERKL.)

treding

 de goedkeurings-(G)

 of de Statenopvol-

 ging (S)

Belgie

 02.06.1997

01.09.1997
Duitsland

10.10.1994

01.01.1995
Frankrijk

11.12.1990

01.03.1991
Italie

 20.02.1992

01.05.1992
Nederland

09.07.1990

 VERKL.

 01.03.1991
Oostenrijk

 26.07.1991

01.10.1991
Spanje

 14.06.1994

01.09.1994


text:
Artikel    1 . (1) In burgerlijke zaken en in handelszaken hebben de onderdanen van een der overeenkomstsluitende Staten op het grondgebied van de andere Staat, vrije en gemakkelijke toegang tot de rechtbanken voor de vervolging en de verdediging van hun rechten en belangen.
(2) Ter zake van hun persoon en van hun goederen genieten deze onderdanen op het grondgebied van de andere Staat dezelfde juridische bescherming als de onderdanen van die Staat.
 Art.    2 . Geen zekerheidstelling of depot, onder welke benaming ook, kan op grond van hetzij hun hoedanigheid van vreemdeling, hetzij het gebrek aan woonplaats of verblijfplaats in het land, door de rechtbanken van een der Overeenkomstsluitende Staten worden opgelegd aan de onderdanen van de andere Staat.
 Art.    3 . De bepalingen van deze Overeenkomst inzake de natuurlijke personen en het bepaalde in de artikelen 17, 18 en 19 van het Verdrag van 's Gravenhage van 1 maart 1954 betreffende de burgerlijke rechtsvordering zijn eveneens van toepassing op rechtspersonen alsmede op groepen die geen rechtspersoonlijkheid genieten, maar bevoegd zijn om in rechte op te treden, op voorwaarde dat de statutaire of de werkelijke zetel van die rechtspersonen of groepen gevestigd is op het grondgebied van een van de Overeenkomstsluitende Staten.
 Art.    4 . (1) De gerechtelijke en buitengerechtelijke stukken in burgerlijke zaken en in handelszaken, welke zijn opgemaakt door een bevoegde overheid van een Overeenkomstsluitende Staat en moeten worden betekend aan een persoon die in de andere Staat verblijft, worden door het Ministerie van Justitie van de verzoekende Staat in één of twee exemplaren overgezonden aan het Ministerie van Justitie van de aangezochte Staat.
(2) Het Ministerie van Justitie van de aangezochte Staat zendt de stukken over aan de overheid van zijn land die tot berekening bevoegd of gemachtigd is.
 Art.    5 . (1) Indien een stuk wordt betekend door gewone afgifte of door overhandiging aan de persoon, is geen vertaling vereist. Indien de geadresseerde het stuk, wegens het ontbreken van een vertaling, weigert in ontvangst te nemen, laten de overheden van de aangezochte Staat op hun kosten een vertaling maken.
(2) De bevoegde overheid van de verzoekende Staat kan de bevoegde overheid van de aangezochte Staat vragen dat de betekening van het stuk geschiedt in een bijzondere vorm die verenigbaar is met de wet van de aangezochte Staat.
 Art.    6 . (1) Voor elke betekening wordt een bewijs opgemaakt dat de verzoekende overheid wordt toegezonden door bemiddeling van de Ministeries van Justitie van de twee Overeenkomstsluitende Staten.
Indien het stuk in tweevoud wordt overgezonden, moet het bewijs zich bevinden op of gevoegd zijn bij het dubbel van het te betekenen stuk.
(2) Ter zake van alle bijkomende mededelingen omtrent de betekening van de stukken, geschieden de contacten tussen de bevoegde overheid van de verzoekende Staat en de bevoegde overheid van de aangezochte Staat rechtstreeks en in hun eigen landstalen.
 Art.    7 . (1) Voor de toepassing van de artikelen 4, 5 en 6 van deze Overeenkomst worden als bevoegde overheden beschouwd : in het Koninkrijk België :
de rechterlijke overheden en de gerechtsdeurwaarders;
in de Republiek Oostenrijk :
de rechterlijke overheden.
(2) Door middel van een gewone verklaring die de andere Staat wordt betekend, kan elke Overeenkomstsluitende Staat voornoemde bevoegdheden uitbreiden tot andere overheden of openbare ambtenaren die optreden in burgerlijke zaken en in handelszaken.
 Art.    8 . (1) De rogatoire commissies in burgerlijke zaken en in handelszaken mogen worden gesteld in de taal van de verzoekende overheid en moeten niet vergezeld gaan van een vertaling. Zij worden overgemaakt door bemiddeling van de Ministeries van Justitie van de twee Overeenkomstsluitende staten.
(2) De rogatoire commissies worden verleend door de Hoven en Rechtbanken. Elke Overeenkomstsluitende Staat kan door middel van een gewone verklaring die de andere Staat wordt betekend, evenwel aangeven dat de uitdrukking "Hoven en Rechtbanken", ter zake van de toepassing van de artikelen 8 tot 13, ook uitgebreid is tot de rogatoire commissies die verleend zijn door andere overheden of openbare ambtenaren die optreden in burgerlijke zaken en in handelszaken.
 Art.    9 . (1) De akten van tenuitvoerlegging die voortvloeien uit de rogatoire commissies worden de verzoekende overheid overgezonden door bemiddeling van de Ministeries van Justitie van de twee Overeenkomstsluitende Staten.
(2) Ter zake van alle bijkomende mededelingen omtrent de rogatoire commissie en de uitvoering ervan, in het bijzonder de manier waarop de verzoekende overheid in kennis wordt gesteld van de plaats, de dag en het uur voor de uitvoering van de rogatoire commissie, kunnen de contacten tussen de verzoekende overheid en de aangezochte overheid rechtstreeks en in hun eigen landstalen geschieden.
 Art.    10 . (1) Onverminderd de voorafgaande bepalingen, kunnen de Hoven en Rechtbanken van de twee Overeenkomstsluitende Staten elkaar rechtstreeks rogatoire commissies overzenden, op voorwaarde dat deze vergezeld gaan van een vertaling in een van de talen van de aangezochte Staat, voor echt verklaard door een officieel vertaler van een van beide Staten.
(2) In dat geval worden de akten van tenuitvoerlegging rechtstreeks aan de verzoekende overheid gezonden.
 Art.    11 . De betekening van gerechtelijke en buitengerechtelijke stukken en de uitvoering van rogatoire commissies geven geen aanleiding tot de terugbetaling van kosten door de verzoekende Staat aan de aangezochte Staat, met uitzondering van de honoraria voor deskundigen. De aangezochte overheid brengt de verzoekende overheid evenwel op de hoogte van de aard en het bedrag van de door haar gemaakte kosten.
 Art.    12 . De uitvoering van een op grond van deze Overeenkomst geformuleerd verzoek op rechtshulp kan niet worden geweigerd om reden dat volgens de wet van de aangezochte Staat de betrokken zaak uitsluitend tot de bevoegdheid van de eigen rechtbanken behoort of niet is voorzien in rechtsmiddelen welke beantwoorden aan het voorwerp van de vordering die voor de verzoekende overheid is gebracht.
 Art.    13 . In hun onderlinge betrekkingen verzetten de twee Overeenkomstsluitende staten zich niet tegen de in de artikelen 6 en 15 van het Verdrag van 's Gravenhage van 1 maart 1954 bepaalde wijzen van betekening van gerechtelijke en buitengerechtelijke stukken en van uitvoering van rogatoire commissies.
 Art.    14 . De aanvragen tot uitvoerbaarverklaring van veroordelingen tot de kosten van het geding, voorzien bij artikel 18 van het Verdrag van 's Gravenhage van 1 maart 1954, kunnen door de belanghebbende partij rechtstreeks aan de bevoegde rechterlijke overheid worden gericht.
 Art.    15 . (1) Voor de toepassing van het bepaalde in het tweede en derde lid van artikel 19 van het Verdrag van, 's Gravenhage van 1 maart 1954, moeten alleen de stukken worden overgelegd waaruit blijkt dat de beslissing uitvoerbaar is en er geen gewone rechtsmiddelen meer kunnen worden tegen aangewend. De bevoegdheid van de overheden die deze stukken afgeven moet niet worden bevestigd door een andere overheid.
(2) De stukken die moeten worden overgelegd zijn vrijgesteld van legalisatie, apostille of soortgelijke formaliteit, zij gaan vergezeld van een vertaling in een van de talen van de aangezochte Staat, voor echt verklaard door een officieel vertaler van een van beide Overeenkomstsluitende Staten.
 Art.    16 . (1) De authenticiteit van openbare akten die in een van de twee Overeenkomstsluitende Staten zijn opgemaakt door de rechterlijke of bestuurlijke overheden, dan wel door een openbaar notaris en met het officieel zegel zijn bekleed, wordt in de andere Staat erkend zonder dat enige legalisatie, apostille of soortgelijke formaliteit kan worden geëist.
(2) De onderhandse akten die in een Overeenkomstsluitende Staat zijn opgemaakt en van welke de authenticiteit werd vastgelegd door de rechterlijke of bestuurlijke overheden, dan wel door een openbaar notaris, kunnen in de andere Staat worden overgelegd zonder dat enige legalisatie, apostille of soortgelijke formaliteit kan worden geëist.
(3) In geval van ernstige twijfel omtrent de authenticiteit van een van de in de paragrafen 1 en 2 bedoelde stukken, kan de verificatie ervan geschieden door bemiddeling van de Ministeries van Justitie.
 Art.    17 . De Ministeries van Justitie van beide Overeenkomstsluitende Staten delen elkaar wederzijds en door rechtstreekse briefwisseling inlichtingen over het recht in hun respectieve Staten mee.
 Art.    18 . Deze Overeenkomst vervangt de Verklaring betreffende wederzijdse gerechtelijke hulpverlening in burgerlijke zaken en in handelszaken die op 1 december 1930 tussen België en Oostenrijk werd uitgewisseld.
 Art.    19 . (1) Deze Overeenkomst wordt bekrachtigd. De uitwisseling van de akten van bekrachtiging zal zo spoedig mogelijk plaats hebben te Brussel. (2) Deze Overeenkomst treedt in werking de eerste dag van de tweede maand die volgt op de datum van de uitwisseling van de akten van bekrachtiging.
 Art.    20 . Elke Overeenkomstsluitende Staat kan deze Overeenkomst opzeggen door middel van een aan de andere Staat gerichte schriftelijke betekening. De opzegging heeft uitwerking een jaar na de datum van de ontvangst van die betekening.
 Art.    21 . Alle geschillen die tussen de Overeenkomstsluitende Staten zouden kunnen ontstaan inzake de uitlegging of de toepassing van deze Overeenkomst worden geregeld langs diplomatieke weg.
Ten blijke waarvan, de gevolmachtigden van de twee Staten deze Overeenkomst hebben ondertekend en er hun zegel hebben op aangebracht.
Gedaan te Wenen, op 23 oktober 1989, in twee exemplaren, ieder in de Nederlandse, de Franse en de Duitse taal, de drie teksten zijnde gelijkelijk authentiek.
Voor het Koninkrijk België :
Voor de Republiek Oostenrijk :
 BIJLAGE.
 Art.  N. Inwerkingtreding.
De uitwisseling van de bekrachtigingsinstrumenten vond plaats in Brussel op 22 juni 1998. Overeenkomstig artikel 19 treedt deze overeenkomst op 1 augustus 1998 in werking.