text:
Artikel    M . Neerlegging van de bekrachtigingsoorkonden van Portugal : 9 november 1978 (inwerkingtreding : 9 november 1978).
Portugal heeft de navolgende voorbehouden en verklaringen geformuleerd :
 Art.    1M . Verdrag. 1. Betreffende artikel 25 : " De Portugese Regering verklaart dat zij, overeenkomstig artikel 25 van het Verdrag tot Bescherming van de Rechten van de Mens en de Fundamentele Vrijheden dat op 4 november 1950 te Rome werd ondertekend, en overeenkomstig artikel 6, 2, van het Vierde Protocol bij het Verdrag, dat op 16 september 1963 te Straatsburg werd ondertekend, voor een periode van twee jaren, te rekenen vanaf 9 november 1978, de bevoegdheid van de Europese Commissie voor de Rechten van de Mens erkent om verzoekschriften gericht tot de Secretaris-Generaal van de Raad van Europa te ontvangen van ieder natuurlijk persoon, iedere (andere dan een regerings-) organisatie of iedere groep van particulieren, die beweert het slachtoffer te zijn van schending door één der Hoge Verdragsluitende Partijen van de rechten die in genoemd Verdrag en in de artikelen 1 tot 4 van genoemd Protocol worden toegekend. Deze verklaring zal vervolgens telkens voor een nieuwe periode van twee jaren stilzwijgend worden verlengd indien vóór het einde van de lopende periode geen mededeling is gedaan van het voornemen de verklaring in te trekken. "
2. Betreffende artikel 46 : " De Portugese Regering verklaart dat zij, overeenkomstig artikel 46 van het Vedrag tot Bescherming van de Rechten van de Mens en de Fundamentele Vrijheden dat op 4 november 1950 te Rome werd ondertekend, en overeenkomstig artikel 6 (2) van het Vierde Protocol bij het Verdrag, dat op 16 september 1963 te Straatsburg werd ondertekend, voor een periode van twee jaren, te rekenen vanaf 9 november 1978, de rechtsmacht van het Europese Hof voor de Rechten van de Mens aanvaardt als van rechtswege bindend zonder nadere overeenkomst in alle zaken betrekking hebbend op de uitlegging en toepassing van genoemd Verdrag, zulks op voorwaarde van wederkerigheid. Deze verklaring zal vervolgens telkens voor een nieuwe periode van twee jaren stilzwijgend worden verlengd indien vóór het einde van de lopende peiode geen mededeling is gedaan van het voornemen de verklaring in te trekken. "
3. In overeenstemming met artikel 64 van het Verdrag maakt de Regering van de Portugese Republiek de volgende voorbehouden :
 I.  De toepassing van artikel 5 van het Verdrag wordt begrensd door de artikelen 27 en 28 van het Militair Tuchtreglement waarin het arrest als militaire tuchtmaatregel wordt gehanteerd.
II. De toepassing van artikel 7 van het Verdrag wordt begrensd door artikel 309 van de Grondwet der Portugese Republiek dat voorziet in het vervolgen en vonnissen van de uitvoerende en leidende functionarissen van de Staatspolitie (P.I.D.E.-D.G.S.).
III. De toepassing van artikel 10 van het Verdrag wordt begrensd door lid 6 van artikel 38 van de Grondwet der Portugese Republiek waarbij particulier bezit van de televisie wordt uitgesloten.
IV. De toepassing van artikel 11 van het Verdrag wordt begrensd door artikel 60 van de Grondwet der Portugese Republiek waarbij uitsluiting wordt verboden.
 V.  De toepassing van artikel 4, lid 3, alinea 6, van het Verdrag wordt begrensd door artikel 276 van de Grondwet der Portugese Republiek waarin wordt voorzien in het instellen van een verplichte burgerdienst.
VI. De toepassing van artikel 11 van het Verdrag wordt begrensd door het vierde lid van artikel 46 van de Grondwet der Portugese Republiek waarbij organisaties die zich beroepen op de fascistische ideologie worden verboden.


type: legislation

jurisdiction: Belgium

text: Artikel  M. Bij brief van 3 mei 1977 verklaart de Regering van de Franse Republiek, overeenkomstig artikel 46 van het Verdrag tot bescherming van de Rechten van de Mens en de fundamentele vrijheden, ondertekend te Rome op 4 november 1950, dat zij, op voorwaarde van wederkerigheid ten aanzien van enige andere hogere verdragsluitende partij en voor een termijn van drie jaar ingaand op 3 mei 1977, ipso facto en zonder nadere overeenkomst de rechtsmacht van het Europees Hof voor de Rechten van de Mens aanvaardt in alle zaken betrekking hebbend op de uitlegging aan de toepassing van het derde Protocol d.d. 6 mei 1963.


text:
Artikel    M . Neerlegging van de bekrachtigingsoorkonden van Frankrijk : 3 mei 1974 (inwerkingtredingen : 3 mei 1974).
Voorbehouden en verklaringen geformuleerd door Frankrijk :
 Art.  1M. Vierde Protocol bij het Verdrag tot bescherming van de rechten van de mens en de fundamentele vrijheden tot het waarborgen van bepaalde rechten en vrijheden, die niet reeds in het Verdrag en in het eerste Aanvullend Protocol daarbij zijn opgenomen.
(Uittreksel uit de bekrachtigingsoorkonde neergelegd op 3 mei 1974.)
Bij de nederlegging van de akte van bekrachtiging verklaart de Regering van de Republiek dat het onderhavig Protocol toepassing vindt op gans het gebied van de Republiek, maar dat voor de overzeese gebieden, de plaatselijke toestanden worden in acht genomen zoals is bepaald in artikel 63 van het Verdrag tot bescherming van de rechten van de mens en van e fundamentele vrijheden.
Bij brief van 9 maart 1974 verklaart de Regering van de Franse Republiek, overeenkomstig artikel 46 van het Verdrag tot bescherming van de rechten van de mens en de fundamentele vrijheden, ondertekend te Rome op 4 november 1950, dat zij, op voorwaarde van wederkerigheid ten aanzien van enige andere Hogere Verdragsluitende Partij en voor een termijn van drie jaar ingaand op de datum van de onderhavige verklaring, ipso facto en zonder nadere overeenkomst de rechtsmacht van het Europese Hof voor de rechten van de mens aanvaardt in alle zaken betrekking hebbend op de uitlegging en de toepassing van het bedoelde Verdrag, van zijn Additioneel Protocol d.d. 20 maart 1952, van het Derde Protocol d.d. 6 mei 1963, en van het Vierde Protocol d.d. 16 september 1963 en van het Vijfde Protocol d.d. 20 januari 1966.


text: Artikel  M. Neerlegging van de bekrachtigingsoorkonde van Griekenland : 8 januari 1975 (inwerkingtreding : 28 november 1974).


text:
Artikel    M . Neerlegging van de bekrachtigingsoorkonden van Portugal : 9 november 1978 (inwerkingtreding : 9 november 1978).
Portugal heeft de navolgende voorbehouden en verklaringen geformuleerd :
 Art.  1M. Verdrag. 1. Betreffende artikel 25 : " De Portugese Regering verklaart dat zij, overeenkomstig artikel 25 van het Verdrag tot Bescherming van de Rechten van de Mens en de Fundamentele Vrijheden dat op 4 november 1950 te Rome werd ondertekend, en overeenkomstig artikel 6, 2, van het Vierde Protocol bij het Verdrag, dat op 16 september 1963 te Straatsburg werd ondertekend, voor een periode van twee jaren, te rekenen vanaf 9 november 1978, de bevoegdheid van de Europese Commissie voor de Rechten van de Mens erkent om verzoekschriften gericht tot de Secretaris-Generaal van de Raad van Europa te ontvangen van ieder natuurlijk persoon, iedere (andere dan een regerings-) organisatie of iedere groep van particulieren, die beweert het slachtoffer te zijn van schending door één der Hoge Verdragsluitende Partijen van de rechten die in genoemd Verdrag en in de artikelen 1 tot 4 van genoemd Protocol worden toegekend. Deze verklaring zal vervolgens telkens voor een nieuwe periode van twee jaren stilzwijgend worden verlengd indien vóór het einde van de lopende periode geen mededeling is gedaan van het voornemen de verklaring in te trekken. "
2. Betreffende artikel 46 : " De Portugese Regering verklaart dat zij, overeenkomstig artikel 46 van het Verdrag tot Bescherming van de Rechten van de Mens en de Fundamentele Vrijheden dat op 4 november 1950 te Rome werd ondertekend, en overeenkomstig artikel 6 (2) van het Vierde Protocol bij het Verdrag, dat op 16 september 1963 te Straatsburg werd ondertekend, voor een periode van twee jaren, te rekenen vanaf 9 november 1978, de rechtsmacht van het Europese Hof voor de Rechten van de Mens aanvaardt als van rechtswege bindend zonder nadere overeenkomst in alle zaken betrekking hebbend op de uitlegging en toepassing van genoemd Verdrag, zulks op voorwaarde van wederkerigheid. Deze verklaring zal vervolgens telkens voor een nieuwe periode van twee jaren stilzwijgend worden verlengd indien vóór het einde van de lopende periode geen mededeling is gedaan van het voornemen de verklaring in te trekken. "
3. In overeenstemming met artikel 64 van het Verdrag maakt de Regering van de Portugese Republiek de volgende voorbehouden :
I. De toepassing van artikel 5 van het Verdrag wordt begrensd door de artikelen 27 en 28 van het Militair Tuchtreglement waarin het arrest als militaire tuchtmaatregel wordt gehanteerd.
II. De toepassing van artikel 7 van het Verdrag wordt begrensd door artikel 309 van de Grondwet der Portugese Republiek dat voorziet in het vervolgen en vonnissen van de uitvoerende en leidende functionarissen van de Staatspolitie (P.I.D.E.-D.G.S.).
III. De toepassing van artikel 10 van het Verdrag wordt begrensd door lid 6 van artikel 38 van de Grondwet der Portugese Republiek waarbij particulier bezit van de televisie wordt uitgesloten.
IV. De toepassing van artikel 11 van het Verdrag wordt begrensd door artikel 60 van de Grondwet der Portugese Republiek waarbij uitsluiting wordt verboden.
V. De toepassing van artikel 4, lid 3, alinea 6, van het Verdrag wordt begrensd door artikel 276 van de Grondwet der Portugese Republiek waarin wordt voorzien in het instellen van een verplichte burgerdienst.
VI. De toepassing van artikel 11 van het Verdrag wordt begrensd door het vierde lid van artikel 46 van de Grondwet der Portugese Republiek waarbij organisaties die zich beroepen op de fascistische ideologie worden verboden.


text: Artikel  M. Neerlegging van de bekrachtigingsoorkonde van Zwitserland : 28 november 1974 (inwerkingtreding : 28 november 1974).


text:
Artikel    1 . 1. Het Hof kan, op verzoek van het Comité van Ministers, adviezen geven over rechtsvragen betreffende de uitlegging van het Verdrag en de daarbij behorende Protocollen.
2. Deze adviezen mogen zich niet inlaten met vragen betreffende de inhoud en de omvang van de rechten en vrijheden welke in Titel I van het Verdrag en in de daarbij behorende Protocollen zijn omschreven, noch met andere vraagstukken welke de Commissie, het Hof of het Comité van Ministers in behandeling dient te nemen als gevolg van het instellen van een in het Verdrag voorziene procedure.
3. Een beslissing van het Comité van Ministers tot de vragen van advies aan het Hof wordt genomen met een meerderheid van twee derde van de afgevaardigden die gerechtigd zijn in het Comité zitting te hebben.
 Art.    2 . Het Hof beslist, of een door het Comité van Ministers gedaan verzoek om advies valt binnen de adviserende bevoegdheid als omschreven in artikel 1 van dit Protocol.
 Art.    3 . 1. Voor het onderzoek van verzoeken om advies komt het Hof in voltallige vergadering bijeen.
2. Het advies van het Hof wordt met redenen omkleed.
3. Indien het advies niet, geheel of gedeeltelijk, de eenstemmige mening van de rechters weergeeft, heeft iedere rechter het recht de uiteenzetting van zijn individuele mening aan het advies toe te voegen.
4. Het advies van het Hof wordt ter kennis gebracht van het Comité van Ministers.
 Art.    4 . De in artikel 55 van het Verdrag aan het Hof toegekende bevoegdheid strekt zich uit tot het vaststellen van een reglement en de regeling van een procedure voor de uitvoering van dit Protocol, indien het Hof zulks noodzakelijk acht.
 Art.    5 . 1. Dit Protocol is opengesteld voor ondertekening door de Lid-Staten van de Raad van Europa die het Verdrag hebben ondertekend. Deze kunnen er Partij bij worden door :
a) ondertekening zonder voorbehoud van bekrachtiging of aanvaarding;
b) ondertekening onder voorbehoud van bekrachtiging of aanvaarding, gevolgd door bekrachtiging of aanvaarding.
De akte van bekrachtiging of aanvaarding dienen te worden nedergelegd bij de Secretaris-Generaal van de Raad van Europa.
2. Dit Protocol treedt in werking zodra alle Staten die Partij zijn bij het Verdrag, overeenkomstig het bepaalde in het eerste lid van dit artikel Partij bij het Protocol zijn geworden.
3. Van de datum van inwerkingtreding van dit Protocol af worden de artikelen 1 tot en met 4 als een integrerend onderdeel van het Verdrag beschouwd.
4. De Secretaris-Generaal van de Raad van Europa stelt de Staten die lid zijn van de Raad in kennis van :
a) elke ondertekening zonder voorbehoud van bekrachtiging of aanvaarding;
b) elke ondertekening onder voorbehoud van bekrachtiging of aanvaarding;
c) de nederlegging van elke akte van bekrachtiging of aanvaarding;
d) de datum waarop dit Protocol overeenkomstig het tweede lid van dit artikel in werking treedt.
 BIJLAGEN.
 Art.    N1 . Lijst der gebonden Staten.
BELGIE

 21.09.1970

Bekrachtiging
CYPRUS

 22.01.1969

Bekrachtiging
DENEMARKEN

 06.05.1963

Ondertekening
DUITSLAND

03.01.1969

Bekrachtiging

 Met inbegrip Berlijn.
GRIEKENLAND

08.01.1975

Bekrachtiging

 %%1963-05-06/3
IERLAND

12.09.1963

Bekrachtiging
IJSLAND

16.11.1967

Bekrachtiging
ITALIE

 03.04.1967

Bekrachtiging
LUXEMBURG

27.10.1965

Bekrachtiging
MALTA

23.01.1967

Bekrachtiging
NEDERLAND

11.10.1966

Bekrachtiging

 Met inbegrip Suriname en de Nederlandse Antillen.
NOORWEGEN

12.06.1964

Bekrachtiging
OOSTENRIJK

 29.05.1967

Bekrachtiging
PORTUGAL

 09.11.1978

Bekrachtiging

 %%1963-05-06/3
TURKIJE

25.03.1968

Bekrachtiging
VERENIGD KONINKRIJK

06.05.1963

Ondertekening
ZWEDEN

 13.06.1964

Bekrachtiging
ZWITSERLAND

28.11.1974

Bekrachtiging

 %%1963-05-06/3
 Art.  N2. Overeenkomstig artikel 5, lid 2, is dit Protocol op 21 september 1970 in werking getreden.


text:
Artikel    1 . In deze Overeenkomst en de daarbij behorende Bijlage hebben de volgende termen de daaraan hierbij toegekende betekenis, tenzij in de tekst anders staat vermeld :
(a) Onder "luchtvaartautoriteiten" wordt, wat België betreft, verstaan het Ministerie van Verkeerswezen, Bestuur der Luchtvaart, en, wat de Republiek Cyprus betreft, de Dienst voor de Burgerluchtvaart van het Ministerie van Verkeer en Openbare Werken of, in beide gevallen, andere instellingen of personen bevoegd de functies te vervullen die thans door de genoemde autoriteiten worden vervuld.
(b) Onder "aangewezen luchtvaartmaatschappij" wordt verstaan de luchtvaartmaatschappij die een van de Overeenkomstsluitende Partijen overeenkomstig artikel 3 van deze Overeenkomst, schriftelijk aan de andere Overeenkomstsluitende Partij heeft aangewezen als de luchtvaartmaatschappij die de internationale luchtdiensten zal exploiteren op de routes bedoeld in het eerste lid van artikel 2 van deze Overeenkomst.
(c) "Grondgebied", "luchtdiensten", "internationale luchtdiensten" en "landing anders dan voor verkeersdoeleinden" hebben voor de toepassing van deze Overeenkomst de betekenis daaraan toegekend in de artikelen 2 en 96 van het Verdrag.
 Art.    2 . 1. Elke Overeenkomstsluitende Partij verleent aan de andere Overeenkomstsluitende Partij de in deze Overeenkomst omschreven rechten voor het instellen van geregeld internationale luchtdiensten op de routes omschreven in de Bijlage bij deze Overeenkomst.
Zulke diensten en routes worden hierna onderscheidenlijk "de overeengekomen diensten" en "de omschreven routes" genoemd.
De door elk der Overeenkomstsluitende Partijen aangewezen luchtvaartmaatschappij heeft, bij de exploitatie van een overeengekomen dienst op een omschreven route, de volgende rechten :
(a) over het grondgebied van de andere Overeenkomstsluitende Partij te vliegen;
(b) op dat grondgebied te landen voor andere dan verkeersdoeleinden;
(c) op het bedoelde grondgebied te landen op de punten voor die route aangegeven in de Bijlage bij deze Overeenkomst, voor het opnemen en afzetten van passagiers, vracht en post in internationaal verkeer.
Geen van de bepalingen in het eerste lid van dit artikel wordt geacht de luchtvaartmaatschappij van een Overeenkomstsluitende Partij het recht te geven tot het opnemen, op het grondgebied van de andere Overeenkomstsluitende Partij, van passagiers, vracht of post, vervoerd tegen beloning of vergoeding en bestemd voor een ander punt op het grondgebied van die andere Overeenkomstsluitende Partij.
 Art.    3 . 1. Elke Overeenkomstsluitende Partij is gerechtigd aan de andere Overeenkomstsluitende Partij schriftelijk mededeling te doen van de aanwijzing van een luchtvaartmaatschappij voor de exploitatie van de overeengekomen diensten op de omschreven routes.
2. Na ontvangst van een zodanige aanwijzing verleent de andere Overeenkomstsluitende Partij, met inachtneming van het bepaalde in het derde en vierde lid van dit artikel, onverwijld de vereiste exploitatievergunning aan de aangewezen luchtvaartmaatschappij.
3. De luchtvaartautoriteiten van een der Overeenkomstsluitende Partijen kunnen eisen dat de door de andere Overeenkomstsluitende Partij aangewezen luchtvaartmaatschappij hun aantoont dat zij in staat is te voldoen aan de voorwaarden die worden gesteld bij de wetten en voorschriften welke door deze autoriteiten gewoonlijk en op redelijke wijze ten aanzien van de exploitatie van internationale luchtdiensten overeenkomstig de bepalingen van het Verdrag worden toegepast.
4. In elk geval waar niet ten genoegen van een Overeenkomstsluitende Partij is aangetoond dat een aanmerkelijk deel van de eigendom van en het daadwerkelijk toezicht op een luchtvaartmaatschappij berusten bij de andere Overeenkomstsluitende Partij die de luchtvaartmaatschappij heeft aangewezen of bij haar onderdanen, heeft eerstbedoelde Overeenkomstsluitende Partij het recht de exploitatievergunning bedoeld in het tweede lid van dit artikel te weigeren, of de door haar noodzakelijk geachte voorwaarden te verbinden aan de uitoefening van de in artikel 2 bedoelde rechten door die aangewezen luchtvaartmaatschappij.
Wanneer een luchtvaartmaatschappij is aangewezen en haar een vergunning is verleend, kan zij op ieder ogenblik een aanvang maken met de exploitatie van de overeengekomen diensten, mits ten aanzien van die dienst een tarief, vastgesteld overeenkomstig de bepalingen van artikel 10 van deze Overeenkomst, van kracht is.
 Art.    4 . 1. De aangewezen luchtvaartmaatschappij van iedere Overeenkomstsluitende Partij wordt op billijke wijze en gelijkelijk in de gelegenheid gesteld diensten te exploiteren op een route omschreven overeenkomstig artikel 2 van deze Overeenkomst.
2. Bij het exploiteren van internationale luchtdiensten op de routes omschreven overeenkomstig artikel 2 van deze Overeenkomst houdt de aangewezen luchtvaartmaatschappij van de ene Overeenkomstsluitende Partij rekening met de belangen van de aangewezen luchtvaartmaatschappij van de andere Overeenkomstsluitende Partij, zodat de luchtdiensten die laatstbedoelde luchtvaartmaatschappij op dezelfde routes of delen daarvan exploiteert, hierdoor niet op onredelijke wijze worden getroffen.
3. De internationale luchtdiensten op de overeenkomstig artikel 2 van deze Overeenkomst omschreven routes hebben als eerste doel het verschaffen van een capaciteit die voldoet aan de te verwachten behoeften aan vervoer afkomstig van en bestemd voor het grondgebied van de Overeenkomstsluitende Partij die de luchtvaartmaatschappij heeft aangewezen. Het recht van elke aangewezen luchtvaartmaatschappij vervoer te verrichten tussen punten op het grondgebied van de andere Overeenkomstsluitende Partij en punten op het grondgebied van derde landen op de overeenkomstig artikel 2 van deze Overeenkomst omschreven routes, wordt uitgeoefend in het belang van een ordelijk verloop van het internationaal luchtvervoer op zulke wijze dat de capaciteit is afgestemd op :
(a) de vervoersbehoeften van en naar het grondgebied van de Overeenkomstsluitende Partij die de luchtvaartmaatschappij heeft aangewezen;
(b) de vervoersbehoeften van de gebieden via dewelke de overeengekomen dienst gaat, nadat rekening is gehouden met andere lokale en regionale vervoersdiensten, en
(c) de eisen welke de economische exploitatie van lange afstandsdiensten stelt.
 Art.    5 . 1. De aangewezen luchtvaartmaatschappij van iedere Overeenkomstsluitende Partij deelt ten minste dertig dagen voor de invoering van de diensten op de routes omschreven overeenkomstig artikel 2 van deze Overeenkomst aan de luchtvaartautoriteiten van de andere Overeenkomstsluitende Partij ter goedkeuring mede welke soorten van luchtvaartuigen zullen worden gebruikt en wat de vliegroosters zijn. Deze worden geacht te zijn goedgekeurd als de betrokken luchtvaartautoriteiten niet hebben geantwoord binnen drie weken na ontvangst.
Hetzelfde geldt voor latere veranderingen.
2. De luchtvaartautoriteiten van een Overeenkomstsluitende Partij verschaffen aan de luchtvaartautoriteiten van de andere Overeenkomstsluitende Partij op hun verzoek alle periodieke statistische gegevens betreffende de aangewezen luchtvaartmaatschappijen die redelijkerwijs kunnen worden geëist om te kunnen beoordelen of eventueel veranderingen dienen te worden aangebracht in de capaciteit die door de aangewezen luchtvaartmaatschappij van eerstbedoelde Overeenkomstsluitende Partij op de overeenkomstig artikel 2 van deze Overeenkomst omschreven routes wordt aangeboden.
Deze gegevens dienen alle inlichtingen te bevatten die zijn vereist voor het bepalen van de hoeveelheid passagiers, vracht en post die zijn vervoerd en van de herkomst en de bestemming van die passagiers, vracht en post. Bedoelde statistieken dienen niet meer te omvatten dan wat over het algemeen door de Raad van de Internationale Burgerluchtvaartorganisatie wordt geëist.
 Art.    6 . 1. Elke Overeenkomstsluitende Partij heeft het recht een exploitatievergunning te herroepen, of de uitoefening van de in artikel 2 van deze Overeenkomst omschreven rechten door een door de andere Overeenkomstsluitende Partij aangewezen luchtvaartmaatschappij op te schorten, of ten aanzien van de uitoefening van die rechten de voorwaarden te stellen die zij noodzakelijk acht :
(a) in elk geval waarin niet tot haar genoegen is aangetoond dat een aanmerkelijk deel van de eigendom van en het daadwerkelijke toezicht op die luchtvaartmaatschappij berusten bij de Overeenkomstsluitende Partij die de luchtvaartmaatschappij aanwijst, of bij haar onderdanen; of
(b) ingeval die luchtvaartmaatschappij in gebreke blijft wetten en voorschriften van de Overeenkomstsluitende Partij welke die rechten verleent na te komen; of
(c) ingeval de luchtvaartmaatschappij anderszins in gebreke blijft de exploitatie te voeren in overeenstemming met de in deze Overeenkomst gestelde voorwaarden.
2. Dit recht wordt slechts uitgeoefend na overleg met de andere Overeenkomstsluitende Partij, tenzij onmiddellijk de herroeping, opschorting of het stellen van de in lid 1 van dit artikel genoemde voorwaarden noodzakelijk is om hernieuwde inbreuken op de wetten of voorschriften te voorkomen.
 Art.    7 . 1. Luchtvaartuigen die door de aangewezen luchtvaartmaatschappij van een Overeenkomstsluitende Partij op internationale diensten worden gebruikt, en hun normale uitrustingsstukken, voorraden motorbrandstof en smeermiddelen, proviand (met inbegrip van etenswaren, dranken, en tabaksartikelen) die zich aan boord bevinden van die luchtvaartuigen, zijn bij binnenkomst op het grondgebied van de andere Overeenkomstsluitende Partij vrijgesteld van alle douanerechten, inspectiekosten en andere rechten en heffingen, op voorwaarde dat die uitrustingsstukken en voorraden aan boord van de luchtvaartuigen blijven totdat zij weer worden uitgevoerd.
2. Vrij van dezelfde rechten en heffingen, met uitzondering van de lasten ter vergoeding voor verleende diensten, zijn ook :
(a) proviand, aan boord genomen op het grondgebied van een Overeenkomstsluitende Partij, binnen door de autoriteiten van die Overeenkomstsluitende Partij vastgestelde grenzen en bestemd voor gebruik aan boord van luchtvaartuigen die worden gebruikt op een omschreven route van de andere Overeenkomstsluitende Partij;
(b) reserve-onderdelen, ingevoerd op het grondgebied van een der Overeenkomstsluitende Partijen voor onderhoud of herstel van luchtvaartuigen gebruikt op een omschreven route door de aangewezen luchtvaartmaatschappij van de andere Overeenkomstsluitende Partij;
(c) brandstof en smeermiddelen, bestemd voor gebruik in luchtvaartuigen op een omschreven route geëxploiteerd door de aangewezen luchtvaartmaatschappij van de andere Overeenkomstsluitende Partij, zelfs indien die voorraden worden gebruikt op dat deel van de vlucht dat wordt afgelegd boven het grondgebied van de Overeenkomstsluitende Partij waar zij aan boord zijn genomen.
De in de letters (a), (b) en (c) van dit lid bedoelde goederen kunnen op verzoek onder douanetoezicht of -controle worden gehouden.
 Art.    8 . De normale boorduitrustingsstukken evenals de goederen en voorraden die zich aan boord van de luchtvaartuigen van een der Overeenkomstsluitende Partijen bevinden kunnen op het grondgebied van de andere Overeenkomstsluitende Partij slechts worden uitgeladen met toestemming van de douaneautoriteiten van bedoeld grondgebied. In dat geval kunnen ze onder het toezicht van die autoriteiten worden gesteld totdat zij weer worden uitgevoerd of overeenkomstig de douanevoorschriften een andere bestemming hebben gekregen.
 Art.    9 . Passagiers op doorreis via het grondgebied van een der Overeenkomstsluitende Partijen worden slechts aan een eenvoudige controle onderworpen. Bagage en vracht die rechtstreeks worden doorgevoerd zijn vrijgesteld van douanerechten en andere soortgelijke heffingen.
 Art.    10 . 1. De tarieven te heffen door de luchtvaartmaatschappij van de ene Overeenkomstsluitende Partij voor vervoer naar of uit het grondgebied van de andere Overeenkomstsluitende Partij worden vastgesteld op een redelijk niveau, waarbij behoorlijk rekening wordt gehouden met alle in aanmerking komende factoren, daaronder begrepen exploitatiekosten, een redelijke winst en de tarieven van andere luchtvaartmaatschappijen.
2. De in lid 1 van dit artikel bedoelde tarieven worden, indien mogelijk, in onderlinge overeenstemming vastgesteld door de betrokken aangewezen luchtvaartmaatschappijen van beide Overeenkomstsluitende Partijen, in overleg met andere luchtvaartmaatschappijen die de gehele route of delen daarvan exploiteren, en die overeenstemming dient zo mogelijk te worden bereikt door middel van de procedure van de Internationale Luchtvervoersvereniging ter vaststelling van de tarieven.
3. De aldus overeengekomen tarieven worden ten minste dertig (30) dagen voor de voorgestelde datum van invoering aan de luchtvaartautoriteiten van beide Overeenkomstsluitende Partijen ter goedkeuring voorgelegd; in bijzondere gevallen kan dit tijdvak worden verkort, behoudens toestemming van de genoemde autoriteiten.
4. Indien de aangewezen luchtvaartmaatschappijen niet tot overeenstemming kunnen komen omtrent een of meer van deze tarieven, of indien om een andere reden een tarief niet kan worden vastgesteld overeenkomstig de bepalingen van lid 2 van dit artikel, of indien gedurende de eerste 15 dagen van de periode van 30 dagen, genoemd in lid 3 van dit artikel, de ene Overeenkomstsluitende Partij de andere meedeelt dat zij een tarief, vastgesteld overeenkomstig de bepalingen van lid 2 in dit artikel, onbevredigend acht, trachten de luchtvaartautoriteiten van de Overeenkomstsluitende Partijen in onderling overleg het tarief vast te stellen.
5. Indien de luchtvaartautoriteiten niet tot overeenstemming kunnen komen omtrent de goedkeuring van een hun ingevolge lid 3 van dit artikel voorgelegd tarief of omtrent de vaststelling van een tarief ingevolge lid 4, wordt het geschil opgelost overeenkomstig de bepalingen van artikel 15 van deze Overeenkomst.
6. Geen tarief wordt van kracht indien de luchtvaartautoriteiten van een der Overeenkomstsluitende Partijen dit niet hebben goedgekeurd, behoudens het bepaalde in lid 3 van dit artikel.
7. De overeenkomstig de bepalingen van dit artikel vastgesteld tarieven blijven van kracht totdat nieuwe tarieven zijn vastgesteld overeenkomstig de bepalingen van dit artikel.
 Art.    11 . In een geest van nauwe samenwerking raadplegen de luchtvaartautoriteiten van beide Overeenkomstsluitende Partijen elkander van tijd tot tijd om de uitvoering en bevredigende naleving van de bepalingen van deze Overeenkomst en de Bijlage daarbij te verzekeren.
 Art.    12 . 1. Indien een der overeenkomstsluitende Partijen het wenselijk acht bepalingen van deze Overeenkomst te wijzigen, kan zij de andere Overeenkomstsluitende Partij om overleg verzoeken. Dit overleg, dat kan plaatsvinden tussen de luchtvaartautoriteiten, kan zowel mondeling als schriftelijk geschieden, en vangt aan binnen een termijn van zestig (60) dagen te rekenen van de datum van het verzoek. Alle zodanig overeengekomen wijzigingen worden van kracht wanneer zij zijn bevestigd door middel van een diplomatieke notawisseling.
2. Wijzigingen in de Bijlage bij deze Overeenkomst kunnen worden aangebracht bij rechtstreekse overeenstemming tussen de bevoegde luchtvaartautoriteiten van de Overeenkomstsluitende Partijen en worden van kracht na een diplomatieke notawisseling.
 Art.    13 . Deze Overeenkomst en de Bijlage bij deze Overeenkomst worden zo nodig zodanig gewijzigd dat zij aansluiten bij de multilaterale verdragen die de Overeenkomstsluitende Partijen eventueel in de toekomst kunnen binden.
 Art.    14 . Elke Overeenkomstsluitende Partij kan aan de andere Overeenkomstsluitende Partij te allen tijde mededeling doen van haar besluit deze Overeenkomst te beëindigen; deze mededeling wordt tegelijkertijd gezonden aan de Internationale Burgerluchtvaartorganisatie. In een dergelijk geval treedt de Overeenkomst buiten werking twaalf (12) maanden na de datum van ontvangst van de mededeling door de andere Overeenkomstsluitende Partij, tenzij de mededeling in onderling overleg voor het einde van deze termijn wordt ingetrokken. Indien van de andere Overeenkomstsluitende Partij geen ontvangstbevestiging wordt ontvangen, wordt de mededeling geacht te zijn ontvangen veertien (14) dagen na ontvangst van de mededeling door de Internationale Burgerluchtvaartorganisatie.
 Art.    15 . 1. Indien tussen de Overeenkomstsluitende Partijen een geschil mocht ontstaan omtrent de uitlegging of toepassing van deze Overeenkomst, trachten de Overeenkomstsluitende Partijen eerst dit geschil te regelen door middel van onderhandelingen.
2. Indien de Overeenkomstsluitende Partijen er niet in slagen door middel van onderhandelingen een regeling te treffen kunnen zij overeenkomen het geschil ter beslissing voor te leggen aan een bepaalde persoon of instantie; het geschil kan ook op verzoek van een der Partijen ter beslissing worden voorgelegd aan een scheidsgerecht van drie scheidsmannen, van wie elk der Overeenkomstsluitende Partijen er een aanwijst terwijl de derde door de twee aldus aangewezen scheidsmannen wordt benoemd. Elk der Overeenkomstsluitende Partijen benoemt een scheidsman binnen zestig dagen na het tijdstip waarop zij van de andere Overeenkomstsluitende Partij langs diplomatieke weg een kennisgeving heeft ontvangen, waarin om een scheidsrechterlijke beslissing in het geschil wordt verzocht, en de derde scheidsman wordt binnen het daaraan aansluitend tijdvak van eveneens zestig dagen benoemd.
Indien een der Overeenkomstsluitende Partijen nalaat binnen het aangegeven tijdvak een scheidsman aan te wijzen, of indien de derde scheidsman niet binnen het aangegeven tijdvak is benoemd, kan elk der Overeenkomstsluitende Partijen een verzoek richten tot de President van de Raad van de Internationale Burgerluchtvaartorganisatie om een scheidsman of eventueel scheidsmannen te benoemen.
In dat geval dient de derde scheidsman onderdaan te zijn van een derde staat en dient hij op te treden als President van het Scheidsgerecht.
3. De Overeenkomstsluitende Partijen verbinden zich ertoe, zich aan iedere ingevolge lid 2 van dit artikel genomen beslissing te houden.
4. De kosten verbonden aan de behandeling door het scheidsgerecht worden gelijkelijk gedragen door de Overeenkomstsluitende Partijen.
 Art.    16 . De door elke Overeenkomstsluitende Partij opgelegde heffingen voor het gebruik van de vliegvelden en andere luchtvaartfaciliteiten door de luchtvaartuigen van de aangewezen luchtvaartmaatschappij van de ander Overeenkomstsluitende Partij mogen niet hoger zijn dan die welke betaald worden door haar nationale luchtvaartuigen op internationale lijnen.
 Art.    17 . Deze Overeenkomst en wijzigingen daarop, alsmede notawisselingen ingevolge deze Overeenkomst, worden ter kennis gebracht van de Internationale Burgerluchtvaartorganisatie.
 Art.    18 . Deze Overeenkomst heft alle vorige overeenkomsten inzake internationale luchtdiensten tussen de Overeenkomstsluitende Partijen op en vervangt deze.
 Art.    19 . 1. Deze Overeenkomst treedt in werking op de datum van ontvangst door de Regering van het Koninkrijk België van de officiële kennisgeving van de bekendmaking ervan in de Staatscourant (Official Gazette) van de Republiek Cyprus.
2. De Regering van het Koninkrijk België stelt de Regering van de Republiek Cyprus in kennis van de bekrachtiging van deze Overeenkomst door het Koninkrijk België en de Regering van de Republiek Cyprus zat deze Overeenkomst als gesloten beschouwen vanaf de datum van die kennisgeving.
3. Ten blijke waarvan de ondergetekenden, behoorlijk gemachtigd door hun onderscheiden Regeringen, deze Overeenkomst hebben ondertekend.
Gedaan in tweevoud, te Nicosia, op acht juni 1963 in de Engelse taal.
Voor het Koninkrijk België :
(w.g) J.Querton
Voor de Republiek Cyprus :
(w.g.) A. Kyprianou
 BIJLAGEN.
 Art.    N1 . Routes die door de door Cyprus aangewezen luchtvaartmaatschappij zullen worden geëxploiteerd in beide richtingen :
Nicosia - Brussel via Istanboel en/of een punt in Joegoslavië en/of Wenen en/of een punt in de Bondsrepubliek Duitsland en/of een punt in Zwitserland en verder :
a) tot Londen en/of Amsterdam en/of Stockholm en/of New York.
b) tot Manchester en/of Glasgow.
De door Cyprus aangewezen luchtvaartmaatschappij kan op enkele of alle vluchten een der voornoemde punten overslaan, op voorwaarde dat de overeengekomen diensten op de route een aanvang nemen in Nicosia.
De door Cyprus aangewezen luchtvaartmaatschappij kan op enkele of alle vluchten landen op punten die hierboven niet zijn vermeld. In dat geval mag zij geen verkeer van passagiers, vracht en post, afkomstig van die punten en bestemd voor Brussel, of omgekeerd, opnemen of afzetten.
 Art.    N2 . Routes die door de door België aangewezen luchtvaartmaatschappij zullen worden geëxploiteerd in beide richtingen :
Brussel-Nicosia via Wenen en verder :
a) tot punten in Iran of in Afghanistan, tot Karachi, Bombay, Colombo, Bangkok, Kuala Lumpur, Singapore, Djakarta, Manilla, een punt in China, Tokio.
b) tot Entebbe, Dar-es-Salaam, Kigali, Bujumbura, een punt in Zaïre, Lusaka, Johannesburg.
De door België aangewezen luchtvaartmaatschappij kan op enkele of alle vluchten een der voornoemde punten overslaan, op voorwaarde dat de overeengekomen diensten op de route een aanvang nemen in Brussel.
De door België aangewezen luchtvaartmaatschappij kan op enkele of alle vluchten landen op punten die hierboven niet zijn vermeld. In dat geval mag zij geen verkeer van passagiers, vracht en post, afkomstig van die punten en bestemd voor Nicosia, of omgekeerd, opnemen of afzetten.
 Art.    N3 . NOTA. Routetabel zoals gewijzigd door het Akkoord, gesloten bij wisseling van brieven gedagtekend te Beiroet en te Nicosia op 30 april en 18 juli 1974, houdende wijziging van de bijlage bij het Akkoord tussen het Koninkrijk België en de Republiek Cyprus inzake het commercieel luchtvervoer van 8 juni 1963.
 Art.  N4. Inwerkingtreding.
Deze overeenkomst is in werking getreden op 16 juni 1966, conform het bepaalde in artikel 19.


text:
Artikel    1 . 1. Elk der Partijen bij dit Verdrag neemt de verplichting op zich, iedere proefexplosie van een kernwapen of iedere andere kernexplosie te verbieden, te verhinderen en niet uit te voeren op iedere plaats die onder haar rechtsmacht valt of waarover zij feitelijk gezag uitoefent :
(a) in de dampkring, daarbuiten, met inbegrip van de kosmische ruimte, of onder water, met inbegrip van de territoriale wateren en de volle zee; of
(b) op iedere andere plaats indien door een dergelijke explosie radioactieve stof zou terechtkomen buiten de territoriale grenzen van de staat onder wiens rechtsmacht of feitelijk gezag een dergelijke explosie wordt teweeggebracht. Het is in dit verband welverstaan dat de bepaling van dit lid 1 (b), van dit artikel onverlet laat het sluiten van een verdrag, leidende tot een permanent verbod van alle proefnemingen met kernexplosies, met inbegrip van ondergrondse explosies; de Partijen hebben in de preambule van dit Verdrag verklaard dat zij naar het sluiten van een dergelijk verdrag zullen streven.
2. Elk der Partijen bij dit Verdrag neemt bovendien de verplichting op zich, af te zien van het veroorzaken of bevorderen van, of het op enigerlei wijze deelnemen aan, het uitvoeren van proefexplosies van kernwapens of iedere andere kernexplosie, waar dan ook, die plaats zouden vinden op een van de in lid 1, van dit artikel bedoelde plaatsen dan wel de in lid 1, van dit artikel bedoelde uitwerking zouden hebben.
 Art.    2 . 1. Elk der Partijen kan voorstellen doen tot wijziging van dit Verdrag. De tekst van iedere voorgestelde wijziging wordt overgelegd aan de depotregeringen, die de tekst van de wijziging aan alle Partijen bij dit Verdrag doen toekomen. Daarna roepen, indien ten minste een derde der Partijen zulks verzoekt, de depotregeringen, ter bespreking van bedoelde wijziging een conferentie bijeen, waartoe ze alle Partijen uitnodigen.
2. Iedere wijziging van dit Verdrag moet worden goedgekeurd met een meerderheid van de stemmen van alle Partijen bij dit Verdrag, de stemmen van alle Oorspronkelijke Partijen daaronder begrepen. De wijziging wordt ten aanzien van alle Partijen van kracht na de nederlegging van de akten van bekrachtiging door een meerderheid van alle Partijen, de akten van bekrachtiging van alle Oorspronkelijke Partijen daaronder begrepen.
 Art.    3 . 1. Dit Verdrag staat voor alle staten voor ondertekening open. Iedere staat die het Verdrag niet voor de datum van inwerkingtreding overeenkomstig lid 3, van dit artikel ondertekent, kan te allen tijde tot dit Verdrag toetreden.
2. Dit Verdrag dient te worden bekrachtigd door de ondertekende Staten. De akten van bekrachtiging en de akten van toetreding worden nedergelegd bij de regeringen van de Oorspronkelijke Partijen - de Unie van Socialistische Sowjet-Republieken, het Verenigd Koninkrijk van Groot-Brittannië en Noord-Ierland en de Verenigde Staten van Amerika - die hierbij worden aangewezen als depotregeringen.
3. Dit Verdrag treedt in werking na bekrachtiging door alle Oorspronkelijke Partijen en de nederlegging van hun akten van bekrachtiging.
4. Ten aanzien van Staten wier akten van bekrachtiging of toetreding na de inwerkingtreding van dit Verdrag worden nedergelegd, treedt het Verdrag in werking op de datum van de nederlegging van hun akten van bekrachtiging of toetreding.
5. De depotregeringen doen alle ondertekenende en de toetredende Staten onverwijld mededeling van de datum van iedere ondertekening, de datum van nederlegging van iedere akte van bekrachtiging van, en van iedere akte van toetreding tot dit Verdrag, de datum van zijn inwerkingtreding, alsmede van de datum van ontvangst van elk verzoek een conferentie te beleggen, of van elke andere kennisgeving.
6. Dit Verdrag wordt door de depotregeringen geregistreerd ingevolge artikel 102, van het Handvest der Verenigde Naties.
 Art.    4 . Dit Verdrag geldt voor onbepaalde duur.
Iedere Partij heeft, in de uitoefening van haar nationale soevereiniteit, het recht het Verdrag op te zeggen indien zij van mening is dat buitengewone gebeurtenissen die betrekking hebben op het onderwerp van dit Verdrag de hoogste belangen van het land in gevaar hebben gebracht. Zij stelt alle andere Partijen bij dit Verdrag drie maanden van te voren van deze opzegging in kennis.
 Art.    5 . Dit Verdrag, waarvan de Russische en de Engelse tekst gelijkelijk authentiek zijn, wordt nedergelegd in de archieven van de depotregeringen, die daarvan voor eensluidend gewaarmerkte afschriften doen toekomen aan de Regeringen der ondertekenende en toetredende Staten.
 BIJLAGE.
 Art.    N1 . Volgende landen hebben eveneens te Londen ondertekend :
Afghanistan, Algerië, Bondsrepubliek Duitsland, Argentinië, Australië, Oostenrijk, België, Birma, Bolivië, Brazilië, Bulgarije, Kameroen, Canada, Ceylon, Chili, Cyprus, Columbia, Kongo (Leo), Costa Rica, Korea, Dahomey, Denemarken, Ecuador, Spanje, Ethiopië, Finland, Ghana, Griekenland, Honduras, Hongarije, India, Indonesië, Irak, Iran, Ierland, Ijsland, Israël, Italië, Jamaïca, Japan, Jordanië, Koeweit, Laos, Libanon, Liberia, Libië, Luxemburg, Malaisië, Mali, Marokko, Mauritanië, Mexico, Mongolië, Nepal, Nicaragua, Niger, Nigeria, Noorwegen, Nieuw-Zeeland, Oeganda, Pakistan, Paraguay, Nederland, Peru, Philippijnen, Polen, Portugal, Verenigde Arabische Republiek, Syrische Arabische Republiek, Dominicaanse Republiek, Roemenië, El Salvador, San Marino, West-Samoa, Senegal, Sierra Leone, Soedan, Zweden, Zwitserland, Tanganyika, Tsjechoslowakije, Thailand, Trinidad en Tobago, Tunesië, Turkije, Uruguay, Venezuela en Zuidslavie.
Volgende landen hebben eveneens te Moskou ondertekend :
Afghanistan, Algerië, Bondsrepubliek Duitsland, Argentinië, Australië, Oostenrijk, België, Witrusland (S.S.R.), Birma, Bolivië, Brazilië, Bulgarije, Canada, Ceylon, Chili, Cyprus, Columbia, Kongo (Leo), Costa Rica, Dahomey, Denemarken, Ecuador, Ethiopië, Finland, Ghana, Griekenland, Honduras, Hongarije, India, Indonesië, Irak, Iran, Ierland, Ijsland, Israël, Italië, Jamaïca, Japan, Jordanie, Koweit, Laos, Libanon, Liberia, Libië, Luxemburg, Malaisië, Mali, Marokko, Mauritanië, Mexico, Mongolië, Nepal, Nicaragua, Nigeria, Noorwegen, Nieuw-Zeeland, Pakistan, Paraguay, Nederland, Peru, Philippijnen, Polen, Verenigde Arabische Republiek, Syrische Arabische Republiek, Dominicaanse Republiek, Roemenië, El Salvador, San Marino, West-Samoa, Senegal, Sierra Leone, Somalië, Soedan, Zweden, Zwitserland, Tanganyika, Tsjechoslowakije, Thailand, Trinidad en Tobago, Tunesië, Turkije, Oekraïne (S.S.R.), Uruguay, Venezuela, Jemen en Zuidslavië.
Volgende landen hebben eveneens te Washington ondertekend :
Afghanistan, Algerië, Bondsrepubliek Duitsland, Argentinië, Australië, Oostenrijk, België, Birma, Bolivië, Brazilië, Bulgarije, Burundi, Kameroen, Canada, Ceylon, Chili, China, Cyprus, Columbia, Kongo (Leo), Korea, Costa Rica, Ivoorkust, Dahomey, Denemarken, Ecuador, Spanje, Ethiopië, Finland, Gabon, Ghana, Griekenland, Guatemala, Haiti, Opper-Volta, Honduras, Hongarije, India, Indonesië, Irak, Iran, Ierland, Ijsland, Israël, Italië, Jamaïca, Japan, Jordanië, Koeweit, Laos, Libanon, Liberia, Libië, Luxemburg, Madagascar, Malaisië, Mali, Marokko, Mauritanië, Mexico, Nepal, Nicaragua, Niger, Nigeria, Noorwegen, Nieuw-Zeeland, Oeganda, Pakistan, Panama, Paraguay, Nederland, Peru, Philippijnen, Polen, Portugal, Verenigde Arabische Republiek, Syrische Arabische Republiek, Dominicaanse Republiek, Roemenië, Rwanda, El Salvador, San Marino, West-Samoa, Senegal, Sierra Leone, Somalië, Soedan, Zweden, Zwitserland, Tanganyika, Tsjaad, Tsjechoslowakije, Thailand, Togo, Trinidad en Tobago, Tunesië, Turkije, Uruguay, Venezuela, Vietnam, Jemen en Zuidslavië.
 Art.  N2. Lijst van gebonden Staten.

 Datum van bekrachtiging (B) en toetreding (T).

 ----------------------------------------------
LANDEN

 TE LONDEN

 TE MOSKOU

 TE WASHINGTON
---------------------------------------------------------------------------
Afghanistan

12.03.1964 (B)
23.03.1964 (B)
13.03.1964 (B)
Australie

12.11.1963 (B)
12.11.1963 (B)
12.11.1963 (B)
Bahamas (kennisgeving)
 16.07.1976

16.07.1976
Bangladesh

 11.03.1985 (T)
12.03.1985 (T)
Bechuanaland

 05.01.1965
Belgie

 01.03.1966 (B)
01.03.1966 (B)
01.03.1963 (B)
Bhoetan

08.06.1978 (T)
08.06.1978 (T)
08.06.1978 (T)
Birma

15.11.1963 (B)
15.11.1963 (B)
15.11.1963 (B)
Bolivie

25.01.1966 (B)

04.08.1966 (B)
Bondsrep. Duitsland (1)
01.12.1964 (B)

01.12.1964 (B)
Botswana

 14.02.1968

04.03.1968
Brazilie

 04.03.1965 (B)
15.12.1964 (B)
15.01.1965 (B)
Bulgarije

02.02.1963 (B)
21.11.1963 (B)
13.11.1963 (B)
Canada

 28.01.1964 (B)
28.01.1964 (B)
28.01.1964 (B)
Centraalafrikaanse Rep.
24.08.1965 (T)
25.09.1965 (T)
22.12.1964 (T)
Ceylon

 13.02.1964 (B)
12.12.1964 (B)
05.02.1964 (B)
Chili

06.10.1964 (B)
China

18.05.1964 (B)
Colombia

 17.10.1985 (B)
Costa-Rica

 10.07.1967 (B)
Cyprus

 15.04.1965 (B)
21.04.1965 (B)
07.05.1965 (B)
Dahomey

22.04.1965 (B)
23.12.1964 (B)
15.12.1964 (B)
Denemarken

 15.01.1964 (B)
15.01.1964 (B)
15.01.1964 (B)
Dominicaanse Rep.

18.06.1964 (B)
03.06.1964 (B)
22.07.1964 (B)
Duitse Dem. Rep.

 30.12.1963 (B)
Ecuador

08.05.1964 (B)
13.11.1964 (B)
06.05.1964 (B)
El Salvador

07.12.1964 (B)
09.02.1965 (B)
03.12.1964 (B)
Fidji

18.07.1972

18.07.1972

18.07.1982
Finland

09.01.1964 (B)
09.01.1964 (B)
09.01.1964 (B)
Gabon

04.03.1964 (T)
09.03.1964 (T)
20.02.1964 (B)
Gambia (3)

 10.10.1963 (B)
10.10.1963 (B)
10.10.1963 (B)
Ghana

27.11.1963 (B)
31.05.1965 (B)
09.01.1964 (B)
Griekenland

18.12.1963 (B)
18.12.1963 (B)
18.12.1963 (B)
Guatemala (4)

06.01.1964 (B)
Honduras

 02.12.1964 (B)

20.10.1964 (B)
Hongarije

21.10.1963 (B)
23.10.1963 (B)
22.10.1963 (B)
Ierland

18.12.1963 (B)
20.12.1963 (B)
18.12.1963 (B)
Ijsland

29.04.1964 (B)
29.04.1964 (B)
29.04.1964 (B)
Indie

10.10.1963 (B)
14.10.1963 (B)
18.10.1963 (B)
Indonesie

08.05.1964 (B)
20.01.1964 (B)
27.01.1964 (B)
Irak

 30.11.1964 (B)
03.12.1964 (B)
01.12.1964 (B)
Iran

 05.05.1964 (B)
05.05.1964 (B)
05.05.1964 (B)
Israel

 15.01.1964 (B)
28.01.1964 (B)
15.01.1964 (B)
Italie

 10.12.1964 (B)
10.12.1964 (B)
10.12.1964 (B)
Ivoorkust

05.02.1965 (B)
Japan

15.06.1964 (B)
15.06.1964 (B)
15.06.1965 (B)
Joegoslavie

15.01.1964 (B)
31.01.1964 (B)
03.04.1964 (B)
Jordanie

 29.05.1964 (B)
07.07.1964 (B)
10.07.1964 (B)
Kaapverdie

 24.10.1979 (T)
Kenia

10.06.1965 (T)
30.06.1965 (T)
11.06.1965 (T)
Koeweit

21.05.1965 (B)
17.06.1965 (B)
20.05.1965 (B)
Kongo (Leopoldstad)

28.10.1965 (B)
Korea (2)

24.07.1964 (B)

24.07.1964 (B)
Laos

 10.02.1965 (B)
07.04.1965 (B)
12.02.1965 (B)
Libanon

20.05.1965 (B)
04.06.1965 (B)
14.05.1965 (B)
Liberie

22.05.1964 (B)
16.06.1964 (B)
19.05.1964 (B)
Luxemburg

10.02.1965 (B)
10.02.1965 (B)
10.02.1965 (B)
Madagascar

 15.03.1965 (B)
Malaisie

 16.07.1964 (B)
15.07.1964 (B)
16.07.1964 (B)
Malawi (6)

 10.10.1963 (B)
10.10.1963 (B)
10.10.1963 (B)
Malta (7)

10.10.1963 (B)
10.10.1963 (B)
10.10.1963 (B)
Marokko

01.02.1966 (B)
18.02.1966 (B)
Mauritanie

 15.04.1964 (B)
28.04.1964 (B)
06.04.1964 (B)
Mauritius

12.05.1969

19.05.1969
Mexico

 27.12.1963 (B)
27.12.1963 (B)
27.12.1963 (B)
Mongolie

 07.11.1963 (B)
01.11.1963 (B)
Nederland (8)

14.09.1964 (B)
14.09.1964 (B)
14.09.1964 (B)
Nepal

07.10.1964 (B)
07.10.1964 (B)
07.10.1964 (B)
Nicaragua

26.01.1965 (B)
26.02.1965 (B)
26.02.1965 (B)
Nieuw Zeeland

10.10.1963 (B)
16.10.1963 (B)
10.10.1963 (B)
Niger

06.07.1964 (B)
03.07.1964 (T)
09.07.1964 (B)
Nigeria

17.02.1967 (B)
Noorwegen

21.11.1963 (B)
21.11.1963 (B)
21.11.1963 (B)
Oeganda (8)

24.03.1964 (B)

02.04.1964 (B)
Oekraine (S.S.R.)

30.12.1963 (B)
Oostenrijk

 17.07.1964 (B)
17.07.1964 (B)
17.07.1964 (B)
Papoeasie Nieuw Guinea
 27.10.1979 (T)
Peru

 04.08.1964 (B)
21.08.1964 (B)
20.07.1964 (B)
Philippijnen (9)

 10.11.1965 (B)
08.02.1966 (B)
15.11.1965 (B)
Polen

14.10.1963 (B)
14.10.1963 (B)
14.10.1963 (B)
Roemenie

 12.12.1963 (B)
12.12.1963 (B)
12.12.1963 (B)
Rwanda

 22.10.1963 (T)

27.12.1963 (B)
San Marino

 03.07.1964 (B)
27.11.1964 (B)
09.07.1964 (B)
Senegal

04.05.1964 (B)
12.05.1964 (B)
02.06.1964 (B)
Seychellen

 14.03.1985 (T)
08.04.1985 (T)
Sierra Leone

 21.02.1964 (B)
29.04.1964 (B)
04.03.1964 (B)
Singapore

23.07.1968

12.07.1968

12.07.1968
Soedan

 04.03.1966 (B)
28.03.1966 (B)
04.03.1966 (B)
Spanje

 17.12.1964 (B)

17.12.1964 (B)
Swaziland

29.05.1969 (T)
03.06.1969 (T)
Syrische Arabische Rep.
01.06.1964 (B)
01.06.1964 (B)
01.06.1964 (B)
Tanganyika

 06.02.1964 (B)
Thailand

 15.11.1963 (B)
21.11.1963 (B)
29.11.1963 (B)
Togo

 07.12.1964 (B)
Tonga

07.07.1971

07.07.1971

07.07.1971
Trinidad en Tobago

 16.07.1964 (B)
06.08.1964 (B)
14.07.1964 (B)
Tsjaad

 01.03.1965 (B)
Tsjechoslovakije

 14.10.1963 (B)
14.10.1963 (B)
14.10.1963 (B)
Tunesie

26.05.1965 (B)
21.05.1965 (B)
03.06.1965 (B)
Turkije

08.07.1965 (B)
08.07.1965 (B)
08.07.1965 (B)
U.S.S.R.

 10.10.1963 (B)
10.10.1963 (B)
10.10.1963 (B)
Uruguay

25.02.1969 (B)
Venezuela

03.03.1965 (B)
22.02.1965 (B)
29.03.1965 (B)
Ver. Arabische Rep.

10.01.1964 (B)
10.01.1964 (B)
10.01.1964 (B)
 (10)
Ver. Koninkrijk van
 Groot-Brittannie en

 10.10.1963 (B)
10.10.1963 (B)
10.10.1963 (B)
 Noord-Ierland
Ver. Staten van Amerika
10.10.1963 (B)
10.10.1963 (B)
10.10.1963 (B)
West Somoa

 19.01.1965 (B)
08.02.1965 (B)
15.01.1965 (B)
Witrusland (S.S.R.)

16.12.1963 (B)
Zambia (11)

10.10.1963 (B)
10.10.1963 (B)
10.10.1963 (B)
Zuidafrikaanse Rep.

10.10.1963 (T)
22.11.1963 (T)
10.10.1963 (T)
Zuid-Jemen

 01.06.1979 (T)
Zweden

 09.12.1963 (B)
09.12.1963 (B)
09.12.1963 (B)
Zwitserland

16.01.1964 (B)
16.01.1964 (B)
16.01.1964 (B)

(1) De bekrachtigingsoorkonde van de Bondsrepubliek Duitsland bevat de

volgende verklaring :

"Bovenvermeld Verdrag zal voor het "Land Berlijn" uitwerking hebben

op de dag waarop het voor de Bondsrepubliek Duitsland in werking

treedt, onder voorbehoud van de rechten en verantwoordelijkheden

van de geallieerde overheden en hun bevoegdheden inzake ontwapening

en demilitarisering. "
(2) De bekrachtigingsoorkonde van de Republiek Korea is vergezeld van de

volgende verklaring :

"De bekrachtiging door de Regering van de Republiek Korea van

genoemd Verdrag, betekent of veronderstelt geenszins de erkenning

van enig gebied of regime dat niet als een Staat of Regering werd

erkend door de Republiek Korea."
(3) "De Regering van Gambia geeft haar volle steun aan het verbod van

proefnemingen met kernwapens en ziet erin een eerste vereiste voor

een internationale ontwapening. Zij bevestigt dat zij zich gebonden

acht door het Verdrag tot het verbieden van proefnemingen met

kernwapens, in de dampkring, in de kosmische ruimte en onder water,

ondertekend op 5 augustus 1963, te Moskou, en door de Britse Regering

op 10 oktober 1963 bekrachtigd, op welke datum laatstgenoemde

Regering voor de internationale betrekkingen van Brits Gambia

verantwoordelijk was."
(4) "De ondertekening, goedkeuring, bekrachtiging en toepassing van het

Verdrag tot het verbieden van proefnemingen met kernwapens, in de

dampkring, in de kosmische ruimte en onder water, door de Regering

van Guatemala, impliceert niet dat de Republiek Guatemala enig

grondgebied als Soevereine Staat noch enig regime als wettige

Regering erkent, die tot op deze datum door haar niet zijn erkend.

Evenmin mag uit deze ondertekening worden afgeleid dat diplomatieke

betrekkingen met landen waarmee er thans geen worden onderhouden,

zullen worden aangeknoopt of hersteld."
(5) De akte van toetreding tot het Verdrag werd door Koeweit op

20 mei 1965, te Washington, nedergelegd. Bij die gelegenheid heeft

de Minister van Buitenlandse Zaken van Koeweit volgende mededeling

gedaan :

"Bij de bekrachtiging van genoemd Verdrag, verklaart de Regering

van de Staat Koeweit dat de ondertekening en bekrachtiging van

genoemd Verdrag geenszins een erkenning van Israel insluit, en

dat zij zich niet verplicht de bepalingen van het Verdrag ten

aanzien van dat land toe te passen.

De Regering van de Staat Koeweit wenst er verder op te wijzen

dat haar standpunt in overeenstemming is met de in Koeweit bestaande

gewoonte met betrekking tot de ondertekening en bekrachtiging van of

de toetreding tot een Verdrag waarbij een land dat door Koeweit niet

is erkend, eveneens partij is."
(6) "De Regering van Malawi bevestigt dat zij zich gebonden acht door

genoemd Verdrag."
(7) De Regering van Malta bevestigt dat zij zich gebonden acht door het

Verdrag tot het verbieden van proefnemingen met kernwapens in de

dampkring, in de kosmische ruimte en onder water, ondertekend op

5 augustus 1963, te Moskou, en door de Britse Regering op

10 oktober 1963 bekrachtigd, op welke datum laatstgenoemde Regering

voor de internationale betrekkingen van Malta verantwoordelijk was.
(8) In de bekrachtigingsoorkonde van Nederland is vermeld dat het Verdrag

werd goedgekeurd "voor het Rijk in Europa, Suriname en de Nederlandse

Antillen".
(9) "Bij het neerleggen van de oorkonde, hecht de Filippijse Regering

eraan te verklaren dat de bekrachtiging van het Verdrag niet zo moet

worden uitgelegd dat zij de erkenning door de Filippijnen insluit of

betekent van enige Staat of Regering die partij is bij het Verdrag

en die door de Filippijnen tot dusver niet is erkend."
(10) "Bij het overzenden van deze oorkonde wenst de ambassadeur van de

 Verenigde Arabische Republiek, in naam van zijn Rgering het volgend

 voorbehoud te maken : De bekrachtiging van dit Verdrag door de

 Regering van de Verenigde Arabische Republiek betekent noch

 veronderstelt de erkenning van Israel of van verdragsbetrekkingen

 met Israel."
(11) "Ik heb de eer te bevestigen dat de Regering van de Republiek

 Zambia zich gebonden acht door het Verdrag tot het verbieden van

 proefnemingen met kernwapens in de dampkring, in de kosmische

 ruimte en onder water, ondertekend op 5 augustus 1963, te Moskou.

 Het Verdrag werd op 10 oktober 1963, door de Regering van het

 Verenigd-Koninkrijk bekrachtigd, die op die datum verantwoordelijk

 was voor de internationale betrekkingen van het land dat nu bekend

 staat als de Republiek Zambia. "


text: Artikel  M. Neerlegging van de toetredingsoorkonde van Bhoetan : 8 juni 1978 (inwerkingtreding : 8 juni 1978).


text:
Artikel  M. Botswana : bevestiging te Washington, 4 maart 1968.
Singapore : bevestigingen te Washington, 12 juli 1968; te Londen, 23 juli 1968.


text:
Artikel  M. 1° Te Londen :
Uruguay : bekrachtiging, 25 februari 1969.
Mauritius : bevestiging, 12 mei 1969, met uitwerking op 12 maart 1968.
Swaziland : toetreding, 29 mei 1969.
2° Te Moskou :
Mauritius : bevestiging, 19 mei 1969, met uitwerking op 12 maart 1969.
Swaziland : toetreding, 3 juni 1969.


text:
Artikel  M. Blijkens een mededeling van de Britse Ambassade te Brussel hebben de volgende landen hun bekrachtigingsoorkonde op de hiernavermelde data nedergelegd :
Bolivia : bekrachtiging, 25 januari 1966.
Marokko : bekrachtiging, 1 februari 1966.
Soedan : bekrachtiging, 4 maart 1966.


text: Artikel  M. Uit een bericht medegedeeld door de Britse Ambassade in Brussel blijkt dat de Regering van Nigeria haar bekrachtigingsoorkonde betreffende deze internationale overeenkomst op 17 februari 1967 te Londen heeft neergelegd.


text: Artikel  M. Uit een bericht medegedeeld door het staatsdepartement blijkt dat de Soedanese Regering haar bekrachtigingsoorkonde betreffende dit internationaal verdrag op 4 maart 1966 te New York heeft neergelegd.


text:
Artikel  M. Uit een mededeling van de Sovjet-Regering blijkt dat de volgende landen hun bekrachtigingsoorkonde betreffende dit Verdrag op de hiernavermelde data hebben neergelegd :
Philippijnen : 8 februari 1966.
Marokko : 18 februari 1966.
Soedan : 28 maart 1966.


text:
Artikel  M. Neerlegging van de kennisgeving van opvolging van Salomonseilanden : 3 september 1981.
Neerlegging van de toetredingsoorkonde van Australië : 5 januari 1982 (inwerkingtreding : 5 april 1982).


text:
Artikel  M. Neerlegging van de toetredingsoorkonde van Indonesië : 18 januari 1982 (inwerkingtreding : 1 november 1982).
De akte van toetreding bevat het volgende voorbehoud :
(Vetaling.) " De Regering van Republiek Indonesië acht zich niet gebonden door het bepaalde in artikel 19 van dit Verdrag, daar zij van mening is dat ieder geschil betreffende de uitlegging of de toepassing van het Verdrag slechts ter arbitrage of ter beslissing aan het Internationaal Gerechtshof kan worden voorgelegd indien alle partijen bij het geschil daarmede instemmen. "


text:
Artikel  M. Neerlegging van toetredingsoorkonden :
- Bolivia : 5 juli 1979 (inwerkingtreding : 3 oktober 1979).
- El Salvador : 13 februari 1980 (inwerkingtreding : 13 mei 1980).
- Verenigde Arabische Emiraten : 16 april 1981 (inwerkingtreding : 15 juli 1981).
- Ethiopië : 27 maart 1979 (inwerkingtreding : 25 juni 1979).
Ethiopië acht zich niet gebonden door de bepalingen van lid 1 van artikel 24 van het Verdrag.
- Koeweit : 27 november 1979 (inwerkingtreding : 25 februari 1980).
- Katar : 6 augustus 1981 (inwerkingtreding : 5 december 1981).
- Syrische Arabische Republiek : 31 juli 1980 (inwerkingtreding : 29 oktober 1980).
De Syrische Arabische Republiek acht zich niet gebonden door de bepalingen van lid 1 van artikel 24 van het Verdrag.
- Vietnam : 10 oktober 1979 (inwerkingtreding : 8 januari 1980).
Neerlegging van de kennisgeving van opvolging van Suriname : 10 september 1979.


text:
HOOFDSTUK I.  - Werkingssfeer van het Verdrag.
 Artikel    1 . 1. Dit Verdrag is van toepassing op :
a) strafbare feiten;
b) handelingen die, al dan niet strafbare feiten zijnde, de veiligheid van het vliegtuig of van de personen of goederen aan boord daarvan in gevaar brengen of kunnen brengen of die de goede orde en discipline aan boord in gevaar brengen.
2. Onder voorbehoud van de bepalingen van hoofdstuk III heeft dit Verdrag betrekking op strafbare feiten of handelingen begaan door een persoon aan boord van een luchtvaartuig dat ingeschreven is in een Verdragsluitende Staat, terwijl dat luchtvaartuig zich in de lucht bevindt of op de volle zee of in een gebied dat niet tot het grondgebied van een Staat behoort.
3. In dit Verdrag wordt een luchtvaartuig geacht in vlucht te zijn vanaf het ogenblik waarop motorvermogen wordt aangewend om op te stijgen tot het ogenblik waarop de uitloop na de landing is geëindigd.
4. Dit Verdrag is niet van toepassing op luchtvaartuigen gebruikt door de strijdkrachten, de douane of de politie.
 Art.    2 . Onverminderd de bepalingen van artikel 4 en behalve wanneer de veiligheid van het luchtvaartuig of van personen of goederen aan boord dit vereist, wordt geen bepaling van dit Verdrag zo uitgelegd dat zij een optreden rechtvaardigt of vereist ten aanzien van overtredingen van strafrechtelijke bepalingen van politieke aard of gebaseerd op onderscheid met betrekking tot ras of godsdienst.
 HOOFDSTUK II.  - Rechtsmacht.
 Art.    3 . 1. De Staat waar het luchtvaartuig is ingeschreven is bevoegd kennis te nemen van strafbare feiten en handelingen die aan boord zijn begaan.
2. Iedere Verdragsluitende Staat neemt de maatregelen die nodig zijn om zijn bevoegdheid tot kennisneming van strafbare feiten, aan boord van een in die Staat ingeschreven luchtvaartuig begaan, te kunnen uitoefenen.
3. Dit Verdrag sluit geen enkele bevoegdheid in strafzaken uit, die wordt uitgeoefend volgens de nationale wet.
 Art.    4 . Een Verdragsluitende Staat die niet de Staat van inschrijving is, mag een zich in de lucht bevindend luchtvaartuig niets in de weg leggen teneinde zijn rechtsmacht in strafzaken uit te oefenen ten aanzien van een aan boord begaan strafbaar feit, behalve in de volgende gevallen :
a) wanneer het strafbare feit uitwerking heeft op het grondgebied van de betrokken Staat;
b) wanneer het strafbare feit is begaan door of tegen een onderdaan of ingezetene van de betrokken Staat;
c) wanneer het strafbare feit is gericht tegen de veiligheid van de betrokken Staat;
d) wanneer het strafbare feit bestaat uit een inbreuk op in de betrokken Staat van kracht zijnde wettelijke voorschriften inzake het vliegen of manoeuvreren van luchtvaartuigen;
e) wanneer de uitoefening van rechtsmacht nodig is om het nakomen van verplichtingen van de betrokken Staat krachtens een multilaterale internationale overeenkomst te verzekeren.
 HOOFDSTUK III.  - Bevoegdheden van de gezagvoerder van het luchtvaartuig.
 Art.    5 . 1. De bepalingen van dit hoofdstuk zijn niet van toepassing op strafbare feiten en handelingen die begaan zijn of op het punt staan begaan te worden door een persoon aan boord van een luchtvaartuig dat zich bevindt in het luchtruim boven de Staat van inschrijving of boven de volle zee of een gebied dat niet tot het grondgebied van een Staat behoort tenzij het laatste punt van vertrek of het punt van de eerstvolgende voorgenomen landing in een andere Staat ligt dan de Staat van inschrijving, of het luchtvaartuig vervolgens vliegt in het luchtruim van een andere Staat dan de Staat van inschrijving met die persoon nog aan boord.
2. Niettegenstaande het bepaalde in artikel 1, derde lid, wordt in dit hoofdstuk een luchtvaartuig geacht zijn vlucht te hebben aangevangen op het moment waarop alle buitendeuren, na het instappen, zijn gesloten tot het moment dat een dier deuren wordt geopend voor het uitstappen. In het geval van een noodlanding blijven de bepalingen van dit hoofdstuk van toepassing ten aanzien van strafbare feiten en handelingen aan boord begaan totdat de bevoegde autoriteiten van een Staat de verantwoordelijkheid voor het luchtvaartuig en voor de personen en goederen aan boord overnemen.
 Art.    6 . 1. De gezagvoerder van het luchtvaartuig mag, indien hij redelijke gronden heeft om aan te nemen dat een persoon aan boord van het luchtvaartuig een strafbaar feit of een handeling als bedoeld in artikel 1, eerste lid, heeft begaan of op het punt staat te begaan, ten aanzien van die persoon alle redelijke maatregelen nemen, vrijheidsbeperking daaronder begrepen, die nodig zijn om :
a) de veiligheid van het luchtvaartuig of van de zich aan boord bevindende personen of goederen te waarborgen;
b) de goede orde en discipline aan boord te handhaven; of
c) hem in staat te stellen de betrokken persoon aan de bevoegde autoriteiten over te dragen of hem het luchtvaartuig te doen verlaten, krachtens de bepalingen van dit hoofdstuk.
2. De gezagvoerder van het luchtvaartuig mag de hulp van andere leden der bemanning vorderen of hen tot het verlenen daarvan machtigen en hij mag de bijstand van passagiers verzoeken of hen tot het verlenen daarvan machtigen, doch niet vorderen, om een persoon in zijn vrijheid te beperken wanneer hij tot het nemen van vrijheid beperkende maatregelen ten aanzien van die persoon gerechtigd is. Ieder lid van de bemanning en ieder passagier mag ook zonder zodanige machtiging redelijke voorzorgsmaatregelen nemen indien hij redelijke gronden heeft om aan te nemen dat zulk een optreden onmiddellijk noodzakelijk is voor de veiligheid van het luchtvaartuig of van de personen en goederen aan boord.
 Art.    7 . 1. Vrijheid beperkende maatregelen genomen ten aanzien van een persoon overeenkomstig de bepalingen van artikel 6 worden beëindigd zodra het luchtvaartuig is geland, tenzij;
a) de landing heeft plaats gevonden op het grondgebied van een Staat die niet partij is bij dit Verdrag en de autoriteiten van die Staat niet toestaan dat die persoon het luchtvaartuig verlaat, of genoemde maatregelen zijn genomen overeenkomstig artikel 6, lid 1, c), teneinde hem aan de bevoegde autoriteiten te kunnen overdragen;
b) het luchtvaartuig een noodlanding maakt en de gezagvoerder de betrokken persoon niet aan de bevoegde autoriteiten kan overdragen;
c) de betrokken persoon erin toestemt, met beperking van zijn vrijheid verder te worden vervoerd.
2. Indien een luchtvaartuig landt op het grondgebied van een Staat met aan boord een persoon die overeenkomstig de bepalingen van artikel 6 aan een vrijheid beperkende maatregel is onderworpen, dient de gezagvoerder de autoriteiten van die Staat onverwijld, zo mogelijk vóór de landing, mede te delen dat er zich iemand aan boord bevindt, die aan een vrijheidbeperkende maatregel is onderworpen, onder vermelding van de reden.
 Art.    8 . 1. De gezagvoerder van een luchtvaartuig mag, voor zover dit nodig is in verband met het bepaalde in artikel 6, eerste lid, onder a) of b), op het grondgebied van enige Staat waar het luchtvaartuig landt ieder persoon het luchtvaartuig doen verlaten van wie hij redelijkerwijs mag aannemen dat deze aan boord van het luchtvaartuig een handeling heeft begaan of op het punt staat te begaan, als bedoeld in artikel 1, eerste lid, onder b).
2. Indien de gezagvoerder van een luchtvaartuig in een Staat, krachtens dit artikel, een persoon het luchtvaartuig doet verlaten doet hij daarvan mededeling aan de autoriteiten van die Staat, onder vermelding van de reden.
 Art.    9 . 1. De gezagvoerder van een luchtvaartuig kan iedere persoon van wie hij redelijker wijs mag aannemen dat hij aan boord van het luchtvaartuig een handeling heeft begaan die naar zijn mening volgens het strafrecht van de Staat waar het luchtvaartuig is ingeschreven een ernstig misdrijf is, overdragen aan de bevoegde autoriteiten van de Verdragsluitende Staat op welks grondgebied het luchtvaartuig landt.
2. Indien een luchtvaartuig landt op het grondgebied van een Verdragsluitende Staat met aan boord een persoon die de gezagvoerder voornemens is, overeenkomstig het voorgaande lid over te dragen, dient de gezagvoerder de autoriteiten van die Staat onverwijld, zo mogelijk vóór de landing, mededeling te doen van zijn voornemen die persoon over te dragen, onder vermelding van de reden.
3. De gezagvoerder van een luchtvaartuig dient de autoriteiten aan wie een verdachte overeenkomstig het bepaalde in dit artikel wordt overgedragen die bewijzen en inlichtingen te verschaffen waarover hij, krachtens de wetten van de Staat waar het luchtvaartuig is ingeschreven, wettig beschikt.
 Art.    10 . Voor maatregelen, genomen overeenkomstig dit Verdrag, wordt noch de gezagvoerder van het luchtvaartuig, noch enig ander lid van de bemanning, passagier, eigenaar of exploitant van het luchtvaartuig, noch de persoon voor wiens rekening de vlucht werd uitgevoerd, aansprakelijk gesteld in enig geding naar aanleiding van de behandeling ondergaan door de persoon tegen wie de maatregelen waren gericht.
 HOOFDSTUK IV.  - Onwettige overmeestering van luchtvaartuigen.
 Art.    11 . 1. Indien een persoon aan boord met geweld of onder bedreiging met geweld een luchtvaartuig tijdens de vlucht wederrechtelijk hindert, overmeestert of op andere onrechtmatige wijze onder zijn macht brengt, of wanneer zulks op het punt staat te geschieden, nemen de Verdragsluitende Staten alle passende maatregelen om aan de wettige gezagvoerder wederom het gezag over het luchtvaartuig te geven of om ervoor te zorgen dat hij het gezag over het luchtvaartuig behoudt.
2. In de gevallen bedoeld in het voorgaande lid staat de Verdragsluitende Staat op welks grondgebied het luchtvaartuig landt de passagiers en de bemanning toe, hun reis zo spoedig mogelijk voort te zetten, en geeft hij het luchtvaartuig en zijn lading terug aan de rechthebbenden.
 HOOFDSTUK V.  - Bevoegdheden en verplichtingen van Staten.
 Art.    12 . Iedere Verdragsluitende Staat geeft de gezagvoerder van een in een andere Verdragsluitende Staat ingeschreven luchtvaartuig toestemming een persoon krachtens artikel 8, eerste lid, het luchtvaartuig te doen verlaten.
 Art.    13 . 1. Iedere Verdragsluitende Staat neemt iedere persoon over die door de gezagvoerder van een luchtvaartuig krachtens artikel 9, eerste lid, wordt overgedragen.
2. Indien een Verdragsluitende Staat ervan overtuigd is dat de omstandigheden zulks wettigen gaat die Staat over tot inhechtenisneming of neemt andere maatregelen teneinde de aanwezigheid van een persoon, verdacht van een handeling als bedoeld in artikel 11, eerste lid, en van enig persoon die hij heeft overgenomen, te verzekeren. De inhechtenisneming en de andere maatregelen dienen in overeenstemming te zijn met de wet van de betrokken Staat, doch mogen niet langer duren dan redelijkerwijs noodzakelijk is voor het instellen van een strafvervolging of uitleveringsprocedure.
3. Een ieder die ingevolge het voorgaande lid in hechtenis is genomen wordt in de gelegenheid gesteld onmiddellijk in verbinding te treden met de dichtstbijzijnde bevoegde vertegenwoordiger van de Staat waarvan hij onderdaan is.
4. Iedere Verdragsluitende Staat aan wie een persoon krachtens artikel 9, eerste lid, is overgedragen of op welks grondgebied een luchtvaartuig landt nadat een handeling, als bedoeld in artikel 11, eerste lid, is begaan, stelt terstond een voorlopig onderzoek in naar de feiten.
5. Wanneer een Staat, krachtens het bepaalde in dit artikel iemand in hechtenis heeft genomen, verwittigd hij onmiddellijk de Staat waar het vliegtuig is ingeschreven en de Staat waarvan de in hechtenis genomen persoon onderdaan is en, indien hij dit nodig oordeelt, iedere andere belanghebbende Staat van het feit dat de betrokken persoon in hechtenis is genomen en van de omstandigheden die zijn hechtenis rechtvaardigen. De Staat die het voorlopig onderzoek bedoeld in het vierde lid van dit artikel instelt, deelt zijn bevindingen onverwijld mede aan genoemde Staten en geeft tevens aan of hij voornemens is zijn rechtsmacht uit te oefenen.
 Art.    14 . 1. Wanneer iemand krachtens de bepalingen van artikel 8, eerste lid, het luchtvaartuig heeft moeten verlaten of krachtens de bepalingen van artikel 9, eerste lid, is overgedragen of het luchtvaartuig heeft verlaten na een handeling als bedoeld in artikel 11, eerste lid, te hebben begaan en wanneer deze persoon zijn reis niet kan of niet wenst voort te zetten en de Staat waar het luchtvaartuig is geland weigert hem toe te laten, kan deze Staat, indien betrokkene geen onderdaan of ingezetene van die Staat is, hem terugzenden naar het grondgebied van de Staat waarvan hij onderdaan of ingezetene is of naar het grondgebied van de Staat waar hij zijn luchtreis aanving.
2. Nocht het van boord gaan, noch het overdragen, noch het in hechtenis nemen of andere maatregelen bedoeld in artikel 13, tweede lid, noch het terugzenden van betrokkene wordt beschouwd als toelating tot het grondgebied van de betrokken Verdragsluitende Staat in de zin van de wet van die Staat inzake het binnenkomen of het toelaten van personen en de bepalingen van dit Verdrag laten de wetten van de Verdragsluitende Staten inzake de verwijdering van personen van hun grondgebied onverlet.
 Art.    15 . 1. Onverminderd het bepaalde in artikel 14 staat het iemand die krachtens de bepalingen van artikel 8, eerste lid, het luchtvaartuig heeft moeten verlaten of krachtens de bepalingen van artikel 9, eerste lid, is overgedragen of het luchtvaartuig heeft verlaten na een handeling als bedoeld in artikel 11, eerste lid, te hebben begaan en die zijn reis wenst voort te zetten, vrij om zo spoedig mogelijk door te reizen naar een bestemming van zijn keuze, tenzij zijn aanwezigheid wordt vereist door de wet van de Staat waar het vliegtuig is geland voor het instellen van een uitleveringsprocedure of strafvervolging.
2. Onverminderd zijn wetten inzake het binnenkomen van en toelaten tot, en uitlevering en uitwijzing uit zijn grondgebied verleent een Verdragsluitende Staat op welks grondgebied een persoon krachtens de bepalingen van artikel 8, eerste lid, het luchtvaartuig heeft moeten verlaten of krachtens de bepalingen van artikel 9, eerste lid, is overgedragen of het luchtvaartuig heeft verlaten onder de verdenking van een handeling te hebben begaan als bedoeld in artikel 11, eerste lid, deze persoon een behandeling die wat zijn bescherming en beveiliging betreft niet minder gunstig is dan die welke aan onderdanen van die Verdragsluitende Staat onder soortgelijke omstandigheden wordt verleend.
 HOOFDSTUK VI.  - Verdere bepalingen.
 Art.    16 . 1. Wat uitlevering betreft worden misdrijven en overtredingen aan boord van in een Verdragsluitende Staat ingeschreven luchtvaartuigen beschouwd alsof zij niet alleen waren gepleegd op de plaats waar dit het geval was doch ook op het grondgebied van de Staat waar het vliegtuig is ingeschreven.
2. Onverminderd het bepaalde in het voorgaande lid mag geen bepaling van dit Verdrag zo worden uitgelegd dat zij de verplichting schept om een verzoek om uitlevering in te willigen.
 Art.    17 . Wanneer de Verdragsluitende Staten een maatregel ter opsporing of aanhouding nemen of op andere wijze rechtsmacht uitoefenen in verband met een misdrijf of overtreding aan boord van een luchtvaartuig, nemen zij de veiligheid en andere belangen van de luchtvaart behoorlijk in acht en gaan zodanig te werk dat onnodig oponthoud van het luchtvaartuig, de passagiers, de bemanning of de lading wordt vermeden.
 Art.    18 . Indien Verdragsluitende Staten voor het luchtvervoer gemeenschappelijke exploitatieorganisaties of internationale exploitatie-organisaties oprichten, die gebruik maken van luchtvaartuigen die niet in een bepaalde Staat zijn ingeschreven, wijzen deze Staten, al naar de omstandigheden een Staat uit hun midden aan die, wat dit Verdrag betreft, als de Staat van inschrijving zal worden beschouwd en doen daarvan mededeling aan de Internationale Burgerlijke Luchtvaartorganisatie, die op haar beurt alle Staten die partij zijn bij dit Verdrag kennis geeft van deze mededeling.
 HOOFDSTUK VII.  - Slotbepalingen.
 Art.    19 . Tot aan de datum waarop dit Verdrag overeenkomstig de bepalingen van artikel 21 in werking treedt, staat het open voor ondertekening namens iedere Staat die op die datum lid is van de Verenigde Naties of van een der Gespecialiseerde Organisaties.
 Art.    20 . 1. Dit Verdrag dient door de ondertekenende Staten overeenkomstig hun grondwettelijke voorschriften te worden bekrachtigd.
2. De akten van bekrachtiging worden nedergelegd bij de Internationale Burgerlijke Luchtvaartorganisatie.
 Art.    21 . 1. Zodra twaalf der ondertekenende Staten hun akten van bekrachtiging hebben nedergelegd, treedt dit Verdrag tussen hen in werking op de negentigste dag na de datum van nederlegging van de twaalfde akte van bekrachtiging. Voor iedere Staat die het Verdrag daarna bekrachtigt treedt het Verdrag in werking op de negentigste dag na de nederlegging van zijn akte van bekrachtiging.
2. Zodra dit Verdrag in werking is getreden, wordt het door de Internationale Burgerlijke Luchtvaartorganisatie geregistreerd bij de Secretaris-Generaal der Verenigde Naties.
 Art.    22 . 1. Nadat dit Verdrag in werking is getreden, staat het open ter toetreding door iedere Staat die lid is van de Verenigde Naties of van een der Gespecialiseerde Organisaties.
2. De toetreding geschiedt door het nederleggen van een akte van toetreding bij de Internationale Burgerlijke Luchtvaartorganisatie en gaat in op de negentigste dag van die nederlegging.
 Art.    23 . 1. Iedere Verdragsluitende Staat kan dit Verdrag opzeggen door een tot de Internationale Burgerlijke Luchtvaartorganisatie gerichte mededeling.
2. De opzegging wordt van kracht zes maanden na ontvangst van de desbetreffende mededeling door de Internationale Burgerlijke Luchtvaartorganisatie.
 Art.    24 . 1. Ieder geschil tussen twee of meer Verdragsluitende Staten inzake de uitleg of toepassing van dit Verdrag, dat niet door onderhandelingen kan worden beslecht, wordt op verzoek van een der partijen onderworpen aan arbitrage. Indien partijen er binnen zes maanden na het verzoek om arbitrage niet in zijn geslaagd overeenstemming te bereiken over de vorm van deze arbitrage, kan ieder der betrokken partijen het geschil voorleggen aan het Internationale Gerechtshof, door middel van een verzoek overeenkomstig het Statuut van het Hof.
2. Iedere Staat kan op het tijdstip van ondertekening of bekrachtiging of toetreding verklaren dat hij zich niet gebonden acht door het voorgaande lid. De andere Verdragsluitende Staten zijn door het voorgaande lid niet gebonden tegenover een Verdragsluitende Staat die zulk een voorbehoud heeft gemaakt.
3. Een Verdragsluitende Staat die een voorbehoud heeft gemaakt als bedoeld in het voorgaande lid, kan dit voorbehoud te allen tijde intrekken door daarvan mededeling te doen aan de Internationale Burgerlijke Luchtvaartorganisatie.
 Art.    25 . Met uitzondering van het bepaalde in artikel 24 mogen ten aanzien van dit Verdrag geen voorbehouden worden gemaakt.
 Art.    26 . De Internationale Burgerlijke Luchtvaartorganisatie doet aan alle Staten die lid zijn van de Verenigde Naties of van een der Gespecialiseerde Organisaties mededeling van :
a) iedere ondertekening van het Verdrag, alsmede van de datum van die ondertekening;
b) de nederlegging van iedere akte van bekrachtiging of toetreding, alsmede van de datum van de nederlegging;
c) de datum waarop dit Verdrag krachtens de bepalingen van artikel 21, eerste lid, in werking treedt;
d) de ontvangst van iedere mededeling van opzegging, alsmede van de datum van ontvangst;
e) de ontvangst van iedere verklaring of mededeling krachtens artikel 24, alsmede van de datum van ontvangst.
Ten blijke waarvan de ondergetekenden, daartoe behoorlijk gemachtigd, dit Verdrag hebben ondertekend.
Gedaan te Tokio, de veertiende spetember 1963, in drie authentieke teksten in de Franse, de Engelse en de Spaanse taal.
 Bijlagen.
 Art.    N1 . Dit Verdrag wordt nedergelegd bij de Internationale Burgerlijke Luchtvaartorganisatie, waar het overeenkomstig de bepalingen van artikel 19 voor ondertekening openstaat, en genoemde organisatie zendt gewaarmerkte afschriften van dit Verdrag aan alle Staten die lid zijn van de Verenigde Naties of van een der Gespecialiseerde Organisaties.
 Art.  N2. Namens de volgende Staten werd dit Verdrag ondertekend :
Kongo (Brazaville), Verenigde Staten van Amerika, Guatemala, Indonesie, Italie, Japan, Liberia, Panama, Philippijnen, China, Opper-Volta, Bondsrepubliek Duitsland, Verenigd Koninkrijk van Groot-Brittannie en Noord-Ierland, Heilige Stoel, Zweden, Zuid-Slavie, Senegal, Portugal, Venezuela, Spanje, Ierland, Canada, Nigeria, Pakistan, Korea, Denemarken, Noorwegen, Saoedi Arabie, Nederland, Israel, Columbia, Belgie (M. A.X. Pirson, Permanent Vertegenwoordiger bij de O.A.C.I.), Mexico, Brazilie, Niger, Barbados, Ecuador, Frankrijk, Griekenland, Finland en Zwitserland.

 Lijst der gebonden Staten.
STATEN

 DATUM VAN

 DATUM VAN

ZIE CN-nummer

 BEKRACHTIGING
 B
 INWERKING

TOETREDING

 T

TREDING
---------------------------------------------------------------------------
Duitsland (Bondsrep.)
 16.12.1969

 B
 16.03.1970
Saoedi-Arabie

 21.11.1969

 B
 19.02.1970
Australie

 22.06.1970

 T
 20.09.1970
Belgie

06.08.1970

 B
 04.11.1970
Bolivia

 05.07.1979

 T
 03.10.1979
 %%1963-09-14/31%%
Brazilie

14.01.1970

 B
 14.04.1970
Canada

07.11.1969

 B
 05.02.1970
China

 28.02.1966

 B
 04.12.1969
Ivoorkust

 03.06.1970

 T
 01.09.1970
Denemarken

17.01.1967

 B
 04.12.1969
El Salvador

 13.02.1980

 T
 13.05.1980
 %%1963-09-14/31%%
Ver. Arabische

16.04.1981

 T
 15.07.1981
 %%1963-09-14/31%%
 Emiraten
Ecuador

 03.12.1969

 B
 03.03.1970
Spanje

01.10.1969

 B
 30.12.1969
Ver. Staten van

 05.09.1969

 B
 04.12.1969
 Amerika
Ethiopie

27.03.1979

 T
 25.06.1979
 %%1963-09-14/31%%
Gabon

 14.01.1970

 T
 14.04.1970
Opper-Volta

 06.06.1969

 B
 04.12.1969
Ijsland

 16.03.1970

 T
 14.06.1970
Israel

19.09.1969

 B
 18.12.1969
Italie

18.10.1968

 B
 04.12.1969
Japan

 26.05.1970

 B
 24.08.1970
Kenia

 22.06.1970

 T
 20.09.1970
Koeweit

 27.11.1979

 T
 25.02.1980
 %%1963-09-14/31%%
Madagascar

02.12.1969

 B
 02.03.1970
Mexico

18.03.1969

 B
 04.12.1969
Niger

 27.06.1969

 B
 04.12.1969
Nigeria

 07.04.1970

 B
 06.07.1970
Noorwegen

 17.01.1967

 B
 04.12.1969
Nederland (1)

 14.11.1969

 B
 12.02.1970
Suriname (1)

10.09.1979

%%1963-09-14/31%%
 (Opvolging)
Philippijnen

26.11.1965

 B
 04.12.1969
Portugal

25.11.1964

 B
 04.12.1969
Katar

 06.08.1981

 T
 05.12.1981
 %%1963-09-14/31%%
Syrische Arabische

31.07.1980

 T
 29.10.1980
 %%1963-09-14/31%%
 Rep.
Verenigd-Koninkrijk

 29.11.1968

 B
 04.12.1969
 (2)
Vietnam

 10.10.1979

 T
 08.01.1980
 %%1963-09-14/31%%
Zweden

17.01.1967

 B
 04.12.1969
(1) Verklaring : " Wat het Koninkrijk der Nederlanden betreft, kan de

Overeenkomst ten aanzien van Suriname en/of de Nederlandse Antillen

slechts in werking treden op de negentigste dag van de datum waarop de

Regering van het Koninkrijk der Nederlanden de Organisatie van de

Internationale Burgerlijke Luchtvaart ervan in kennis heeft gesteld

dat in Suriname en op de Nederlandse Antillen de nodige maatregelen

werden getroffen om aan de bepalingen van voornoemde Overeenkomst

uitwerking te geven ".
(2) Verklaring : " ... de bepalingen van de Overeenkomst zijn niet van

toepassing ten aanzien van Zuid-Rhodesia tenzij de Regering van het

Verenigd Koninkrijk de Organisatie van de Internationale Burgerlijke

Luchtvaart ervan in kennis stelt dat zij in staat is na te gaan dat de

door de Overeenkomst opgelegde verplichtingen volledig kunnen worden

uitgevoerd wat dat grondgebied betreft ".


text:
Artikel  M. Op 29 juli 1975 erden bij de Secretaris-Generaal van de Raad van Europa volgende documenten neergelegd :
1.
a) een verklaring van de Beligsche Regering gedaan overeenkomstig artikel 25 van het Verdrag tot Bescherming van de Rechten van de Mens en de Fundamentele Vrijheden, ondertekend te Rome op 4 november 1950, en overeenkomstig artikel 6, 2, van Protocol nr. 4 bij het Verdrag, ondertekend te Straatsburg op 16 september 1963, voor een nieuwe termijn van twee jaar welke loopt vanaf 30 juni 1975, waarbij de bevoegdheid wordt erkend van de Europese Commissie voor de Rechten van de Mens om verzoekschriften te ontvangen, gericht aan de Secretaris-generaal van de Raad van Europa door een natuurlijke persoon, een niet-gouvernementele organisatie of een groep van particulieren, welke beweert het slachtoffer te zijn van schending, door een der Hoge Verdragsluitende Partijen, van de rechten welke in het Verdrag en in de artikelen 1 tot en met 4 van genoemd Protocol zijn erkend;
b) de bekrachtigingsoorkonde van deze verklaring.
2.
a) een verklaring van de Belgische Regering gedaan overeenkomstig artikel 46 van het Verdrag tot Bescherming van de Rechten van de Mens en de Fundamentele Vrijheden, ondertekend te Rome op 4 november 1950, en overeenkomstig artikel 6 (2) van Protocol nr. 4 bij het Verdrag, ondertekend te Straatsburg op 16 september 1963, voor een nieuwe termijn van twee jaar welke loopt vanaf 29 juni 1975, waarbij de rechtsmacht van het Europese Hof voor de Rechten van de Mens wordt aanvaard als van rechtswege bindend zonder nadere overeenkomst in alle zaken die betrekking hebben op de uitlegging en de toepassing van genoemd Verdrag en van de artikelen 1 tot en met 4 van genoemd Protocol;
b) de bekrachtigingsoorkonde van deze verklaring.


text: Artikel  M. Het Secretariaat-Generaal van de Raad van Europa deelt mede dat de Oostenrijkse Regering de verklaringen die zij overeenkomstig het artikel 6 van het Protocol nr. 4 vroeger heeft afgelegd, voor een nieuwe periode van drie jaar, in te gaan op 3 september 1973, heeft hernieuwd.


text:
Artikel  M. Op 30 augustus 1973 werden bij de Secretaris-Generaal van de Raad van Europa volgende documenten neergelegd :
1.
a) een verklaring van de Belgische Regering gedaan overeenkomstig artikel 6, 2, van Protocol nr. 4 bij het Verdrag, ondertekend te Straatsburg op 16 september 1963, voor een termijn van twee jaar welke loopt vanaf 30 juni 1973, waarbij de bevoegdheid wordt erkend van de Europese Commissie voor de Rechten van de Mens om verzoekschriften te ontvangen, gericht aan de Secretaris-Generaal van de Raad van Europa door een natuurlijke persoon, een niet-gouvernementele organisatie of een groep van particulieren, welke beweert het slachtoffer te zijn van schending, door een der Hoge Verdragsluitende Partijen, van de rechten welke in de artikelen 1 tot en met 4 van genoemd Protocol zijn erkend;
b) de bekrachtigingsoorkonde van deze Verklaring.
2.
a) een Verklaring van de Belgische Regering gedaan overeenkomstig artikel 6 (2) van Protocol nr. 4 bij het Verdrag, ondertekend te Straatsburg op 16 september 1963, voor een termijn van twee jaar welke loopt vanaf 29 juni 1973, waarbij de rechtsmacht van het Europese Hof voor de Rechten van de Mens wordt aanvaard als van rechtswege bindend zonder nadere overeenkomst in alle zaken die betrekking hebben op de uitlegging en de toepassing van de artikelen 1 tot en met 4 van genoemd Protocol;
b) de bekrachtigingsoorkonde van deze Verklaring.


text:
Artikel  M. Uit een inlichting medegedeeld door de Secretaris-Generaal van de Raad van Europa, blijkt dat in verklaringen gedateerd 2 april 1971, de Luxemburgse Regering voor een periode van vijf jaar, te rekenen van 28 april 1971, aanvaardt :
1° de bevoegdheid van de Europese Commissie voor de Rechten van de Mens kennis te nemen van een verzoekschrift gericht tot de Secretaris-Generaal van de Raad van Europa door iedere natuurlijke persoon, iedere (andere dan een regerings-) organisatie of iedere groep van particulieren, welke beweert het slachtoffer te zijn van schending van de rechten die vermeld zijn in het Vierde Protocol tot het waarborgen van bepaalde rechten en vrijheden, die niet reeds in het Verdrag en in het eerste Aanvullend Protocol daarbij, ondertekend op 16 september 1963 te Straatsburg zijn opgenomen;
2° de rechtsmacht van het Europese Hof voor de Rechten van de Mens als van rechtswege bindend zonder nadere overeenkomst in alle zaken betrekking hebbend op de uitlegging en toepassing van het Vierde Protocol tot het waarborgen van bepaalde rechten en vrijheden, die niet reeds in het Verdrag en in het eerste Aanvullend Protocol daarbij, ondertekend op 16 september 1963 te Straatsburg zijn opgenomen, ten aanzien van alle Verdragsluitende Partijen die dezelfde verplichting aanvaarden.