text:
I.  OMSCHRIJVING VAN HET BEGRIP CULTUREEL EN NATUURLIJK ERFGOED.
 Artikel     1 . Voor de toepassing van deze Overeenkomst worden als "Cultureel erfgoed" beschouwd :
- monumenten: werken van architectuur, van monumentale beeldhouw- of schilderkunst, onderdelen of structuren van archeologische aard, inscripties, grotwoningen en groepen van onderdelen die van uitzonderlijke universele waarde zijn uit historisch, artistiek of wetenschappelijk oogpunt;
- groepen van gebouwen: groepen van afzonderlijke of tot een geheel samengevoegde gebouwen die uit hoofde van hun architectuur, hun homogeniteit of hun eenheid met het landschap uit historisch, artistiek of wetenschappelijk oogpunt van uitzonderlijke universele waarde zijn;
- streken: werken van de mens of werken voortgekomen uit het samenspel van natuur en mens, benevens gebieden die archeologische vindplaatsen omvatten en die van uitzonderlijke universele waarde zijn uit historisch, esthetisch, etnologisch of antropologisch oogpunt.
 Art.    2 . Voor de toepassing van deze Overeenkomst worden als "natuurlijk erfgoed" beschouwd :
- door de natuur gevormde monumenten bestaande uit fysische en biologische formaties of groepen daarvan die uit esthetisch of wetenschappelijk oogpunt van uitzonderlijke universele waarde zijn;
- geologische en fysiografische formaties en strikt begrensde zones, de habitat vormende van bedreigde dier- en plantesoorten die uit een oogpunt van wetenschap of natuurbehoud van uitzonderlijke waarde zijn;
- strikt begrensde natuurlijke streken of zones die uit een oogpunt van wetenschap, natuurbehoud of natuurlijke schoonheid van uitzonderlijke universele waarde zijn.
 Art.    3 . Elke Staat die partij is bij deze Overeenkomst heeft het recht -tot het vaststellen en omschrijven van de verschillende in de artikelen 1 en 2 bedoelde en op zijn grondgebied gelegen goederen.
 II.  NATIONALE EN INTERNATIONALE BESCHERMING VAN HET CULTUREEL EN NATUURLIJK ERFGOED.
 Art.    4 . Elke Staat die partij is bij deze Overeenkomst erkent dat in eerste instantie op hem de verplichting rust de identificatie, de bescherming het behoud, het toegankelijk maken en het overdragen aan komende generaties van het op zijn grondgebied liggende en in de artikelen 1 en 2 bedoelde cultureel en natuurlijk erfgoed te waarborgen. Hij dient zich daartoe tot het uiterste in te spannen voor zover zijn eigen hulpbronnen dat, toelaten en, waar zulks ter zake dienende is met gebruikmaking van internationale bijstand en samenwerking, welke hij zou kunnen verkrijgen, in het bijzonder op financieel, artistiek, wetenschappelijk en technisch gebied.
 Art.    5 . Ten einde te waarborgen dat doeltreffende en daadwerkelijke maatregelen worden genomen voor de bescherming, het behoud en het toegankelijk maken van het op zijn grondgebied gelegen cultureel en natuurlijk erfgoed dient elke Staat die partij is bij deze Overeenkomst zoveel mogelijk en voor zover de situatie in het land zulks toelaat te streven naar :
(a) het vaststellen van een algemeen beleid, gericht op het aan het cultureel en natuurlijk erfgoed geven van een functie in het leven van de gemeenschap, en naar het integreren van de bescherming van dat erfgoed in de programma's voor algemene planning;
(b) het instellen op zijn grondgebied van een of meer diensten -voorzover zij nog niet bestaan - voor de bescherming, het behoud en het toegankelijk maken van het cultureel en natuurlijk erfgoed, voorzien van deskundig personeel en beschikkende over de middelen ter uitvoering van hun taak;
c) het doen verrichten van wetenschappelijke en technische studies en research en het doen uitwerken van de operationele methoden die de Staat in staat zullen stellen het hoofd te bieden aan gevaren die zijn cultureel en natuurlijk erfgoed bedreigen;
(d) het nemen van ter zake dienende wettelijke, wetenschappelijke, technische, bestuurlijke en financiële maatregelen die nodig zijn voor de identificatie, de bescherming, het behoud, het toegankelijk maken van en het geven van een nieuwe bestemming aan dit erfgoed; en (e) het bevorderen van de oprichting of de ontwikkeling van nationale en regionale centra voor opleiding in de bescherming, het behoud en het toegankelijk maken van het cultureel en natuurlijk erfgoed en het aanmoedigen van het wetenschappelijk onderzoek op dit gebied.
 Art.    6 . 1. Onder volledige eerbiediging van de soevereiniteit der Staten op wier grondgebied het in de artikelen 1 en 2 bedoelde cultureel en natuurlijk erfgoed is gelegen en onverminderd de eigendomsrechten ontleend aan de binnenlandse wetgeving, erkennen de Staten die partij zijn bij deze Overeenkomst dat een zodanig erfgoed een erfgoed is van de gehele wereld, tot welks bescherming de gehele internationale gemeenschap verplicht is samen te werken.
2. In overeenstemming met de bepalingen van deze Overeenkomst nemen de Staten die daarbij partij op zich hulp te bieden bij de identificatie, de bescherming, het behoud en het toegankelijk maken van het in het tweede en vierde lid van artikel 11 bedoelde cultureel en natuurlijk erfgoed, indien de Staat op wiens grondgebied het is gelegen, zulks verzoekt.
3. Elke Staat die partij is bij deze Overeenkomst neemt op zich geen enkele opzettelijke maatregel te treffen die direct of indirect schade zou kunnen toebrengen aan het in de artikelen 1 en 2 bedoelde cultureel en natuurlijk erfgoed dat gelegen is op het grondr gebied van andere Staten die partij zijn bij deze Overeenkomst.
 Art.    7 . Voor de toepassing van deze Overeenkomst wordt onder internationale bescherming van het cultureel en natuurlijk erfgoed van de wereld verstaan het instellen van een systeem voor internationale samenwerking en bijstand, gericht op het geven van steun aan Staten die partij zijn bij deze Overeenkomst in hun pogingen tot behoud en identificatie van dat erfgoed.
 III.  INTERGOUVERNEMENTELE COMMISSIE VOOR DE BESCHERMING VAN HET CULTUREEL EN NATUURLIJK ERFGOED VAN DE WERELD.
 Art.    8 . 1. Binnen het kader van de Organisatie van de Verenigde Naties voor Onderwijs, Wetenschap en Cultuur wordt hierbij een Intergouvernementele Commissie voor de Bescherming van het Cultureel en Natuurlijk Erfgoed van Uitzonderlijke Universele Waarde opgericht (hierna te noemen de "Commissie voor het Werelderfgoed"). Zij wordt samengesteld uit 15 Staten die partij zijn bij deze Overeenkomst gekozen door Staten die partij zijn bij deze Overeenkomst en bijeen zijn gekomen in een algemene vergadering tijdens de gewone zitting van de Algemene Vergadering van desorganisatie van de Verenigde Naties voor Onderwijs, Wetenschap en Cultuur. Het aantal Staten dat lid is van de Commissie zal tot 21 worden verhoogd met ingang van de datum van de gewone zitting van de Algemene Vergadering volgende op de inwerkingtreding van deze Overeenkomst voor ten minste 40 Staten.
2. De verkiezing van de leden van de Commissie dient een evenwichtige vertegenwoordiging van de verschillende gebieden en culturen in de wereld te waarborgen.
3. De vergaderingen van de Commissie kunnen worden bijgewoond, in een adviserende hoedanigheid, door een vertegenwoordiger van het Internationaal Centrum voor de Studie tot het behoud en de restauratie van culturele goederen (Centrum van Rome), een vertegenwoordiger van de Internationale Raad voor Monumenten en Landschappen (ICOMOS) en een vertegenwoordiger van de Internationale Unie voor behoud van de natuur en de natuurlijke hulpbronnen (IUCN) waaraan op verzoek van de Staten die partij zijn bij deze Overeenkomst, bijeenkomende in een algemene vergadering tijdens de gewone zittingen van de Algemene Vergadering van de Organisatie van de Verenigde Naties voor Onderwijs, Wetenschap en Cultuur, vertegenwoordigers van andere intergouvemementele of niet-gouvernementele organisaties met soortgelijke doelstellingen kunnen worden toegevoegd.
 Art.    9 . 1. De zittingsperiode van Staten die lid zijn van de Commissie voor het Werelderfgoed loopt van het einde van de gewone zitting van de Algemene Vergadering tijdens welke zij zijn gekozen tot en met het einde van de derde daarop volgende gewone zitting.
2. De zittingsperiode van een derde van de tijdens de eerste verkiezing aangewezen leden eindigt evenwel aan het slot van de eerste gewone zitting van de Algemene Vergadering volgende op die waarin op hetzelfde tijdstip aangewezen leden eindigt aan het slot van de tweede gewone zitting van de Algemene Vergadering volgende op die waarin zij werden gekozen. De namen van deze leden worden door middel van loting aangewezen door de Voorzitter van de Algemene Vergadering van de Organisatie van de Verenigde Naties voor Onderwijs, Wetenschap en Cultuur na de eerste verkiezing.
3. Staten die lid zijn van de Commissie wijzen als hun vertegenwoordigers personen aan die deskundig zijn op het gebied van het cultureel en natuurlijk erfgoed.
 Art.    10 . 1. De Commissie voor het Werelderfgoed stelt haar eigen huishoudelijk reglement vast.
2. De Commissie kan te allen tijde overheidsorganisaties of particuliere organisaties of personen uitnodigen deel te nemen aan haar vergaderingen ten einde hen te raadplegen over bijzondere vraagstukken.
3. De Commissie kan voor zover zij dit voor de uitvoering van haar taak nodig acht, raadgevende organen in het leven roepen.
 Art.    11 . 1 Elke Staat die partij is bij deze Overeenkomst legt, voor zover zulks hem mogelijk is, aan de Commissie voor het Werelderfgoed een inventaris over van de goederen die deel uitmaken van het cultureel en natuurlijk erfgoed, gelegen op zijn grondgebied en in aanmerking komend voor plaatsing op de in het tweede lid van dit artikel bedoelde lijst. Deze inventaris, die niet als uitputtend wordt beschouwd, dient documentatie te omvatten omtrent de ligging en de betekenis van het desbetreffend goed.
2. Op basis van de overeenkomstig het eerste lid door de Staten overgelegde inventarissen zal de Commissie voor het Werelderfgoed een lijst opstellen, bijhouden en publiceren, onder de titel "Lijst van het Werelderfgoed" van de goederen die deel uitmaken van het cultureel en natuurlijk erfgoed als omschreven in de artikelen 1 en 2 van deze Overeenkomst, die zij volgens door haar opgestelde normen als van uitzonderlijke universele waarde beschouwt. Ten minste om de twee jaar wordt een bijgewerkte lijst verspreid.
3. Voor het opnemen van een goed in de "Lijst van het Werelderfgoed" is de toestemming van de betrokken Staat vereist. Het opnemen van een goed dat is gelegen op een grondgebied, waarover meer dan een Staat soevereiniteit of rechtsmacht meent tebezitten, doet op geen enkele wijze afbreuk aan de rechten van de partijen in het geschil.
4. De Commissie zal, wanneer de omstandigheden zulks vereisen, onder de titel "Lijst van bedreigd Werelderfgoed" een lijst opstellen, bijhouden en publiceren van op de Lijst van het Werelderfgoed voorkomende goederen voor welker behoud omvangrijke werken noodzakelijk zijn en waarvoor krachtens de bepalingen van deze Overeenkomst bijstand is gevraagd. Deze lijst dient een raming van de kosten der uit te voeren werken te omvatten. Op deze lijst mogen slechts onderdelen van het cultureel en natuurlijk erfgoed voorkomen die worden bedreigd door ernstige en duidelijk omschreven gevaren zoals het gevaar van verdwijning door een steeds sneller verval, plannen voor grote openbare of particuliere werken, projecten voor stadsuitbreiding of ontwikkeling van het toerisme, vernietiging veroorzaakt door wijziging in gebruik of eigendom van de grond, grote veranderingen Ingevolge van onbekende oorzaken, onbeheerd laten om welke reden dan ook, dreigende of reeds uitgebroken gewapende conflicten, natuurrampen en andere rampen, grote branden, aardbevingen, grondverschuivingen, vulkanische uitbarstingen, wijzigingen in het waterniveau, overstromingen, vloedgolven.
De Commissie kan in geval van dringende noodzaak op elk tijdstip overgaan tot een nieuwe inschrijving op de Lijst van bedreigd Werelderfgoed en deze inschrijving onmiddellijk bekendmaken.
5. De Commissie omschrijft de normen op grond waarvan een goed dat behoort tot het cultureel en natuurlijk erfgoed kan worden opgenomen in een van de in het tweede en vierde lid van dit artikel bedoelde lijsten.
6. Alvorens een aanvraag tot inschrijving op een van de beide in het tweede en vierde lid van dit artikel bedoelde lijsten te weigeren, raadpleegt de Commissie de Staat die partij is bij deze Overeenkomst en op wiens grondgebied het desbetreffende onderdeel van het cultureel en natuurlijk erfgoed is gelegen.
7. Met instemming van de betrokken Staten coördineert en bevordert de.
Commissie de studies en het onderzoek die nodig zijn voor de opstelling van de in het eerste en tweede lid van dit artikel bedoelde lijsten.
 Art.    12 . De omstandigheid dat een goed behorend tot het cultureel en natuurlijk erfgoed niet is opgenomen in een van de beide in het eerste en tweede lid van artikel 11 bedoelde lijsten mag in genen dele zo worden uitgelegd als zou het geen uitzonderlijke universele waarde hebben om andere redenen dan die welke voortvloeien uit het opnemen in deze lijsten.
 Art.    13 . 1. De Commissie voor het Werelderfgoed ontvangt en bestudeert verzoeken om internationale bijstand, gedaan door Staten die partij zijn bij deze Overeenkomst, met betrekking tot goederen die deel uitmaken van op hun grondgebied gelegen cultureel en natuurlijk erfgoed en zijn opgenomen in de in het tweede en vierde lid van artikel 11 bedoelde lijsten of daarvoor in aanmerking komen. Het doel van deze verzoeken kan zijn de bescherming, het behoud en het toegankelijk maken van zodanige goederen te waarborgen of daaraan een nieuwe bestemming te geven.
2. Verzoeken om internationale bijstand op grond van het eerste lid van dit artikel kunnen ook betrekking hebben op de identificatie van culturele en natuurlijke goederen als omschreven in de artikelen 1 en 2, indien een voorlopig onderzoek gerede gronden verschaft tot voortzetting daarvan.
3. De Commissie beslist over de te nemen maatregelen ten aanzien van deze verzoeken, bepaalt in voorkomende gevallen de aard en de omvang van haar bijstand en machtigt tot het sluiten uit haar naam van de noodzakelijke overeenkomsten met de betrokken regering.
4. De Commissie bepaalt in welke rangorde de werkzaamheden worden verricht.
Zij houdt hierbij rekening met het respectieve belang van de te beschermen goederen voor het cultureel en natuurlijk erfgoed van de wereld, met de noodzaak internationale bijstand te verschaffen ten behoeve van goederen die het meest kenmerkend zijn voor de natuurlijke omgeving of voor de talenten en de geschiedenis van de volken der wereld, met de urgentie van de uit te voeren werken, met de omvang van de middelen van de Staten op wier grondgebied de bedreigde goederen zijn gelegen en in het bijzonder met de mate waarin zij de redding van die goederen door eigen middelen zouden kunnen waarborgen.
5. De Commissie stelt een lijst op van de goederen waarvoor internationale bijstand is verschaft en publiceert en verspreidt deze.
6. De Commissie besluit over het gebruik van de middelen van het krachtens het bepaalde in artikel 15 van deze Overeenkomst gestichte Fonds. Zij tracht wegen te vinden ten einde deze middelen te vermeerderen en neemt daartoe alle ter zake dienende maatregelen.
7. De Commissie werkt samen met internationale en nationale, gouvernementele en niet-gouvernementele organisaties die soortgelijke doelen als die van deze Overeenkomst nastreven. Voor de uitvoering van haar programma's en projecten kan de Commissie een beroep doen op die organisaties en met name op het Internationaal Centrum voor de Studie tot het behoud en de restauratie van culturele goederen (Centrum van Rome), de Internationale Raad voor Monumenten en Landschappen (ICOMOS) en de Internationale Unie voor behoud van de natuur en de natuurlijke hulpbronen (IUCN), alsmede op overheidsorganen en particuliere organen en personen.
8. De besluiten van de Commissie worden genomen met een meerderheid van twee derden van de aanwezige leden die hun stem uitbrengen. Het quorum wordt gevormd door de meerderheid van de leden van de Commissie.
 Art.    14 . 1. De Commissie voor het Werelderfgoed wordt bijgestaan door een secretariaat dat wordt benoemd door de Directeur-Generaal van de Organisatie van de Verenigde Naties voor Onderwijs, Wetenschap en Cultuur.
2. De Directeur-Generaal van de Organisatie van de Verenigde Naties voor Onderwijs, Wetenschap en Cultuur stelt de documentatie en de agenda voor de vergaderingen van de Commissie op, daarbij zoveel mogelijk gebruik makend van de diensten van het Internationaal Centrum voor de studie tot het behoud en de restauratie van culturele goederen (Centrum«van Rome), de Internationale Raad voor Monumenten en Landschappen (ICOMOS) en de Internationale Unie voor behoud van de natuur en de natuurlijke hulpbronnen (IUCN) op de onderscheiden gebieden waar zij bevoegd en bekwaam zijn, en is verantwoordelijk voor de uitvoering van haar besluiten.
 IV.  FONDS VOOR DE BESCHERMING VAN HET CULTUREEL EN NATUURLIJK ERFGOED VAN DE WERELD.
 Art.    15 . 1. Er wordt een fonds in het leven geroepen voor de bescherming van het cultureel en natuurlijk erfgoed dat van uitzonderlijke universele waarde is, genaamd "Fonds voor het Werelderfgoed".
2. Het Fonds wordt opgericht als beheersfonds overeenkomstig de bepalingen van de Financiële Reglementen van de Organisatie van de Verenigde Naties voor Onderwijs, Wetenschap en Cultuur.
3. De middelen van het Fonds bestaan uit :
(a) verplichte en vrijwillige bijdragen van Staten die partij zijn bij deze Overeenkomst;
(b)bijdragen, giften of legaten die gedaan kunnen worden door:
(*) andere Staten;
(**) de Organisatie van de Verenigde Naties voor Onderwijs, Wetenschap en Cultuur, andere organisaties van de Verenigde Naties, in het bijzonder het Ontwikkelingsprogramma der Verenigde Naties, of andere intergouvernementele organisaties;
(c) rente opgebracht door de middelen van het Fonds;
(d) gelden verkregen uit collectes en opbrengsten van ten behoeve van het Fonds georganiseerde manifestaties; en (e) alle andere middelen welke zijn toegestaan krachtens de door de Commissie voor het Werelderfgoed opgestelde Reglementen van het Fonds.
4. De bijdragen aan het Fonds en andere vormen van aan de Commissie ter beschikking gestelde bijstand kunnen slechts worden gebruikt voor door de Commissie te omschrijven doeleinden. De Commissie kan bijdragen ontvangen die slechts voor een bepaald programma of project mogen worden gebruikt, op voorwaarde dat de Commissie een besluit heeft genomen over de uitvoering van een zodanig programma of project. Aan bijdragen verstrekt aan het Fonds mogen geen politieke voorwaarden worden verbonden.
 Art.    16 . 1. Onverminderd eventuele aanvullende vrijwillige bijdragen nemen de Staten die partij zijn bij deze Overeenkomst op zich regelmatig om de twee jaar aan het Fonds voor het Werelderfgoed bijdragen te betalen waarvan het bedrag, in de vorm van een uniform, voor alle Staten geldend percentage, zal worden bepaald door de algemene vergadering van de Staten die partij zijn bij deze Overeenkomst tijdens de zittingen van de Algemene Vergadering van de Organisatie van de Verenigde Naties voor Onderwijs Wetenschap en Cultuur. Voor dit besluit van de algemene vergadering is ecn mecrderheid vereist van de Staten partij bij deze Overeenkomst die aanwezig zijn en een stem uitbrengen en die geen verklaring hebben afgelegd als bedoeld in het tweede lid van dit artikel. In geen geval mag de verplichte bijdrage van de Staten die partij zijn bij deze Overeenkomst meer bedragen dan 1% van de bijdrage aan de Gewone Begroting van de Organisatie van de Verenigde Naties voor Onderwijs, Wetenschap en Cultuur.
2. Elke in artikel 31 of 32 van deze Overeenkomst bedoelde Staat kan evenwel op het tijdstip van de nederlegging van zijn akte van bekrachtiging, aanvaarding of toetreding verklaren dat hij zich niet gebonden acht door het bepaalde in het eerste lid van dit artikel.
3. Een Staat die partij is bij deze Overeenkomst en die de in het tweede lid van dit artikel bedoelde verklaring heeft afgelegd, kan deze verklaring te allen tijde herroepen door middel van een kennisgeving gericht tot de Directeur-Generaal van de Organisatie van de Verenigde Naties voor Onderwijs, Wetenschap en Cultuur. De intrekking van de verklaring wordt evenwel ten aanzien van de door de Staat verschuldigde verplichte bijdrage niet van kracht voor de datum van de eerstvolgende algemene vergadering van de Staten die partij zijn bij deze Overeenkomst.
4. Ten einde de Commissie in staat te stellen de uitvoering van de werken op doeltreffende wijze voor te bereiden, dienen de bijdragen van de Staten die partij zijn bij deze Overeenkomst cn die de in het tweede lid van dit artikel bedoelde verklaring hebben afgelegd, regelmatig te worden betaald ten minste om de twee jaar, en niet minder te zijn dan de bijdragen die zij zouden hebben betaald indien zij gebonden waren geweest door het bepaalde in het eerste lid van dit artikel.
5. Een Staat die partij is bij deze Overeenkomst en die achterstallig is met de betaling van zijn verplichte of vrijwillige bijdrage over het lopende en het onmiddellijk daaraan voorafgaande kalenderjaar is niet verkiesbaar tot lid van de Commissie voor het Werelderfgoed, hoewel deze bepaling niet van toepassing is op de eerste verkiezing.
De zittingsperiode van een zodanige Staat die reeds lid is van de Commissie eindigt op het tijdstip der verkiezingen, bedoeld bij het eerste lid van artikel 8 van deze Overeenkomst.
 Art.    17 . De Staten die partij zijn bij deze Overeenkomst overwegen of bevorderen het in het leven roepen van nationale door de overheid en door particulieren opgerichte stichtingen of verenigingen, die ten doel hebben het doen van schenkingen aan te moedigen ten behoeve van de bescherming van het cultureel en natuurlijk erfgoed als omschreven in de artikelen 1 en 2 van deze Overeenkomst.
 Art.    18 . De Staten die partij zijn bij deze Overeenkomst verlenen hun medewerking aan internationale campagnes ter bijeenbrenging van gelden, georganiseerd ten behoeve van het Fonds voor het Werelderfgoed onder de auspiciën van de Organisatie van de Verenigde Naties voor Onderwijs, Wetenschap en Cultuur. Zij verlenen te dien einde faciliteiten voor geldinzamelingen door de in het derde lid van artikel 15 genoemde organisaties.
 V.  VOORWAARDEN EN REGELINGEN INZAKE INTERNATIONALE BIJSTAND.
 Art.    19 . Een Staat die partij is bij deze Overeenkomst kan internationale bijstand vragen ten behoeve van goederen op zijn grondgebied die deel uitmaken van het cultureel en natuurlijk erfgoed van uitzonderlijke universele waarde. Te zamen met zijn verzoek legt die Staat de in artikel 21 bedoelde informatie en documentatie voor die hij in zijn bezit heeft ten einde de Commissie in staat te stellen een besluit te nemen.
 Art.    20 . Behoudens het bepaalde in het tweede lid van artikel 13, letter (c) van artikel 22 en artikel 23 kan de in deze Overeenkomst bedoelde internationale bijstand alleen maar worden verleend aan van het cultureel en natuurlijk erfgoed deel uitmakende goederen ten aanzien waarvan de Commissie voor het Werelderfgoed heeft besloten of kan besluiten tot opneming in een van de in het eerste en vierde lid van artikel 11 bedoelde lijsten.
 Artikel    21 . l. De Commissie voor het Werelderfgoed bepaalt de procedure voor het onderzoek van de bij haar ingediende aanvragen om internationale bijstand en geeft een nauwkeurige omschrijving van de elementen welke daarin moeten zijn opgenomen, te weten een beschrijving van de beoogde operatie, de noodzakelijke werkzaamheden, een raming van de daaraan verbonden kosten, de mate van urgentie en de redenen waarom de middelen van de verzoekende Staat hem niet toestaan zelf het totaal der uitgaven te bestrijden. De verzoeken dienen zo mogelijk te worden gestaafd door rapporten van deskundigen.
2. Aan verzoeken naar aanleiding van natuurrampen of andere rampen dient wegens de urgentie van de daarmee gepaard gaande werkzaamheden de hoogste prioriteit te worden gegeven door de Commissie, die voor dergelijke gevallen dient te kunnen beschikken over een reservefonds.
3. Alvorens tot een beslissing te komen verricht de Commissie de studies en wint zij de adviezen in, die zij noodzakelijk acht.
 Art.    22 . De door de Commissie voor het Werelderfgoed verleende bijstand kan in de volgende vormen geschieden:
(a) het bestuderen van de artistieke, wetenschappelijke en technische problemen die zich voordoen bij de bescherming, het behoud, het toegankelijk maken van en het geven van een nieuwe bestemming aan het cultureel en natuurlijk erfgoed zoals dat is omschreven in het tweede en vierde lid van artikel 11 van deze Overeenkomst;
(b) het voorzien in deskundigen, technici en geschoold personeel ten einde te waarborgen dat het goedgekeurde werk behoorlijk wordt uitgevoerd;
(c) het opleiden van personeel en deskundigen op alle niveaus op het gebied van de identificatie, de bescherming, het behoud, het toegankelijk maken van en het geven van een nieuwe bestemming aan het cultureel en natuurlijk erfgoed;
(d) het verstrekken van uitrusting die de betrokken Staat niet bezit en die hij zich niet kan verschaffen;
(e) langlopende leningen tegen lage rente of renteloze leningen;
(f) het in uitzonderlijke gevallen en om bijzondere redenen verstrekken van subsidies.
 Art.    23 . Commissie voor het Werelderfgoed kan ook internationale bijstand verlenen aan nationale en regionale centra voor de opleiding van personeel en deskundigen op alle niveaus op het gebied van de identificatie, de bescherming, het behoud, het toegankelijk maken van en het geven van een nieuwe bestemming aan het cultureel en natuurlijk erfgoed.
 Art.    24 . Internationale bijstand op uitgebreide schaal dient te worden voorafgegaan door uitvoerige wetenschappelijke, economische en technische studies. Bij deze studies dient gebruik te worden gemaakt van de meest moderne technieken voor het beschermen, behouden en toegankelijk maken van en het geven van een nieuwe bestemming aan het natuurlijk en cultureel erfgoed en zij dienen verenigbaar te zijn met de doelstellingen van deze Overeenkomst. Deze studies dienen ook te zijn gericht op een rationeel gebruik van de in de betrokken Staat beschikbare middelen.
 Art.    25 . Over het algemeen zal slechts een deel van de kosten der noodzakelijke werkzaamheden ten laste komen van de internationale gemeenschap. De bijdrage van de Staat die internationale bijstand geniet dient een aanmerkelijk deel te vormen van de middelen die aan elk programma of project worden besteed, tenzij zijn eigen middelen zulks niet toelaten.
 Art.    26 . De Commissie voor het Werelderfgoed en de ontvangende Staat omschrijven in de tussen hen te sluiten overeenkomst de voorwaarden waarop een programma of een project waaraan krachtens de bepalingen van deze Overeenkomst internationale bijstand wordt verleend zal worden uitgevoerd.
De Staat die zodanige internationale bijstand ontvangt is verantwoordelijk voor de blijvende bescherming, het behoud en de toegankelijkheid van het aldus in stand gehouden goed, met inachtneming van de voorwaarden vervat in de overeenkomst.
 VI.  OPVOEDKUNDIGE PROGRAMMA'S.
 Art.    27 . 1. De Staten die partij zijn bij deze Overeenkomst streven met alle ter zake dienende middelen en in het bijzonder door middel van opvoedkudige en voorlichtende programma's, naar een verhoging van de waardering en de eerbied van hun volken voor het in de artikelen 1 en 2 van deze Overeenkomst omschreven cultureel en natuurlijk erfgoed.
2. Zij nemen op zich het publiek op grote schaal voor te lichten over de gevaren die dit erfgoed bedreigen en over de activiteiten die ingevolge deze Overeenkomst worden uitgevoerd.
 Art.    28 . De Staten die partij zijn bij deze Overeenkomst en die op grond van deze Overeenkomst internationale bijstand ontvanlgen dicnen ter zake dienende maatregelen te treffen voor het ter openbare kennis brengen van het belang van het goed waarvoor bijstand is ontvangen en van de door die bijstand vervulde functie.
 VII.  RAPPORTEN
 Art.    29 . 1 De Staten die partij zijn bij deze Overeenkomst verstrekken in hun rapporten die op door haar te bepalen data en wijze worden voorgelegd aan de Algemene Vergadering van de Organisatie van de Verenigde Naties voor Onderwijs, Wetenschap en Cultuur, inlichtingen omtrent de wettelijke en bestuurlijke voorzieningen die zij hebben getroffen en omtrent andere voor de toepassing van deze Overeenkomst genomen maatregelen, vergezeld van mededelingen omtrent de op dit gebied verkregen ervaring.
2. Deze rapporten dienen ter kennis te worden gebracht van de Commissie voor het Werelderfgoed.
3. De Commissie brengt tijdens elke gewone zitting van de Algemene Vergadering van de organisatie van de Verenigde Naties voor Onderwijs, Wetenschap en Cultuur verslag uit over haar werkzaamheden.
 VIII.  SLOTBEPALINGEN.
 Art.    30 . Deze Overeenkomst is opgesteld in de Arabische, de Engelse, de Franse, de Russische en de Spaanse taal, zijnde de vijf teksten gelijkelijk gezaghebbend.
 Art.    31 . 1. Deze Overeenkomst dient te worden bekrachtigd of aanvaard door de Lid-Staten van de Organisatie van de Verenigde Naties voor Onderwijs, Wetenschap en Cultuur overeenkomstig hun onderscheiden constitutionele voorschriften.
2. De akten van bekrachtiging of goedkeuring dicnen te worden nedergelegd bij de Directeur-Generaal van de Organisatie van de Verenigde Naties voor Onderwijs, Wetenschap en Cultuur.
 Art.    32 . 1. Deze Ovcreenkomst staat open voor toetreding door alle Staten die geen lid zijn van de Organisatie van de Verenigde Naties voor Onderwijs, Wetenschap en Cultuur en die door de Algemene Vergadering van de Organisatie daartoe worden uitgenodigd.
2. Toetreding geschiedt door nederlegging van een akte van toetreding bij de Directeur-Generaal van de Organisatie van de Verenigde Naties voor Onderwijs, Wetenschap en Cultuur.
 Art.    33 . Deze Overeenkomst treedt in werking drie maanden na de datum van nederlegging van de twintigste akte van bekrachtiging, aanvaarding of toetreding, doch alleen ten aanzien van die Staten die hun onderscheiden akten van bekrachtiging, aanvaarding of toetreding op of voor die datum hebben nedergelegd. Zij treedt ten aanzien van elke andere Staat in werking drie maanden na de datum van de nederlegging van zijn akte van bekrachtiging, aanvaarding of toetreding.
 Art.    34 . De volgende bepalingen zijn van toepassing op Staten die partij zijn bij deze Overeenkomst en die een federale staatsvorm hebben of geen eenheidsstaat zijn:
(a) ten aanzien van de bepalingen van deze Overeenkomst, waarvan de uitvoering valt onder de rechtsmacht van de federale of centrale wetgevende macht zijn de verplichtingen van de federale of centrale regering dezelfde als die van de Staten die partij zijn bij deze Overeenkomst en die geen federale Staten zijn;
(b) ten aanzien van de bepalingen van deze Overeenkomst waarvan de uitvoering valt onder de rechtsmacht van de afzonderlijke Staten, landen provincies of kantons die ingevolge de constitutionele bepalingen van de federatie niet verplicht zijn tot het nemen van wettelijke maatregelen, dient de federale regering de bevoegde autoriteiten van zodanige Staten, landen, provincies of kantons in kennis,te stellen van bedoelde bepalingen en hun aanvaarding aan te bevelen.
 Art.    35 . 1. Elke Staat die partij is bij deze Overeenkomst kan haar opzeggen.
2. De opzegging dient ter kennis te worden gebracht door middel van een bij de Directeur-generaal van de Organisatie van de Verenigde Naties voor Onderwijs, Wetenschap en Cultuur neder te leggen schriftelijke akte.
3. De opzegging wordt van kracht twaalf maanden na de ontvangst van de akte van opzegging. Zij heeft geen invloed op de financiële verplichtingen die tot het tijdstip van de vankrachtwording van de opzegging op de opzeggende Staat rusten.
 Art.    36 . De Directeur-Generaal van de Organisatie van de Verenigde Naties voor Onderwijs, Wetenschap en Cultuur geeft de Lid-Staten van de Organisatie, de in artikel 32 bedoelde Staten die geen lid zijn van de Organisatie, alsook de Verenigde Naties kennis van de nederlegging van alle in de artikelen 31 en 32 bedoelde akten van bekrachtiging, aanvaarding of toetreding en van de in artikel 35 bedoelde opzeggingen.
 Art.    37 . 1. Deze Overeenkomst kan door de Algemene Vergadering van de Organisatie van de Verenigde Naties voor Onderwijs, Wetenschap en Cultuur worden herzien. Een zodanige herziening is evenwel alleen bindend voor de Staten die partij worden bij de overeenkomst houdende herziening.
2. Indien de Algemene Vergadering een nieuwe overeenkomst aanneemt die deze Overeenkomst geheel of gedeeltelijk herziet, dan staat, tenzij de nieuwe overeenkomst anders voorziet, de onderhavige Overeenkomst niet langer open voor bekrachtiging, aanvaarding of toetreding, met ingang van de datum waarop de nieuwe overeenkomst houdende herziening van kracht wordt.
 Art.    38 . Overeenkomstig artikel 102 van het Handvest der Verenigde Naties wordt deze Overeenkomst op verzoek van de Directeur-Generaal van de Organisatie van de Verenigde Naties voor Onderwijs, Wetenschap en Cultuur geregistreerd bij het Secretariaat der Verenigde Naties.
GEDAAN te Parijs, op 23 november 1972, in twee authentieke exemplaren, voonien van de handtekening van de Voorzitter van de zeventiende zitting van de Algemene Vergadering en van de Directeur van de Organisatie van de Verenigde Naties voor Onderwijs, Wetenschap en Cultuur, die zullen worden nedergelegd in de archieven van de Organisatie van de Verenigde Naties voor Onderwijs, Wetenschap en Cultuur en waarvan voor eensluidend gewaarmerkte afschriften zullen worden toegezonden aan alle in de artikelen 31 en 32 bedoelde Staten, benevens aan de Organisatie der Verenigde Naties.
TEN BLIJKE WAARVAN wij hieraan op 23 november 1972 onze handtekeningen hebben gehecht.
De Voorzitter van de Algemene Vergadering,
(w.g.) TORU HAGUIWARA
De Directeur-Generaal,
(w.g.) RENE MAHEU
 BIJLAGE.
 Art.  N. Bijlage. - Lijst van toegetreden Staten.
Lijst van

 Datum van neerleg-

Datum
de staten

 ging van de be-

 van

krachtigings, de aan-

inwerkingtreding

vaardings-, de toetre-

dingsoorkonde of de

staten opvolging

Afghanistan

 20 maart 1979

20 juni 1979
Albanie

 10 juli 1989

10 oktober 1989
Algerije

24 juni 1974

 17 december 1975
Angola

7 november 1991

 7 februari 1992
Antigua en Barbuda

1 november 1983

 1 februari 1984
Argentinie

23 augustus 1978

 23 november 1978
Armenie

 5 september 1993

5 december 1993
Australie

 22 augustus 1974

 17 december 1975
Azerbeidzjan

16 december 1993

16 maart 1994
Bahrein

 28 mei 1991

28 augustus 1992
Bangladesii

 3 augustus 1983

 3 november 1983
Belgie

24 juli 1996

24 oktober 1996
Belize

6 november 1990

 6 februari 1991
Benin

 14 juni 1982

14 september 1982
Bolivia

 4 oktober 1976

 4 januari 1977
Bosnie-Herzegowina

12 juli 1993

12 oktober 1993
Brazilie

1 september 1977

1 december 1977
Bulgarije

 7 maart 1974

17 december
Burkina Faso

2 april 1987

2 juli 1987
Burundi

 19 mei 1982

19 augustus i982
Cambodja

28 november 1991

 28 februari 1992
Cameroen

7 december 1982

7 maart 1983
Canada

23 juli 1976

23 oktober 1976
Centraal-Afrikaanse

 22 december 1980

22 maart 1981
Republiek
Chili

 20 februari 1980

20 mei 1980
China

 12 december 1985

12 maart 1986
Colombia

24 mei 1983

24 augustus 1983
Congo

 10 december 1987

10 maart 1988
Costa Rica

23 augustus 1977

 23 november 1977
Cyprus

14 augustus 1975

 17 december 1975
Cuba

24 maart 1981

24 juni 1981
Denemarken

25 juli 1979

25 oktober 1979
Dominica

4 april 1995

4 juni 1995
Domniicaanse

12 februari 1985

12 mei 1985
Republiek
Duitsland

 23 augustus 1976

 23 november 1976
Ecuador

 16 juni 1975

 17 december 1975
Egypte

7 februari 1974

17 december 1975
El Salvador

 8 oktober 1991

 8 januari 1992
Equatoriaal Guinea

18 maart 1979

18 juni 1979
Estland

 27 oktober 1995

 27 januari 1996
Ethiopie

6 juli 1977

6 oktoker 1977
Fiji

21 november 1990

 21 februari 1991
Filipijnen

19 september 1985

19 december 1985
Finland

 4 maart 1987

4 juni 1987
Frankrijk

 27 juni 1975

 17 december 1975
Gabon

 30 december 1986

30 maart 1987
Gambia

1 juli 1987

1 oktober 1987
Georgie

 4 november 1992

 4 februari 1993
Ghana

 4 juli 1975

17 december 1975
Groot-Brittannie

29 mei 1984

29 augustus 1984
Guatemala

 16 januari 1979

 16 april 1979
Guinea

18 maart 1979

18 juni 1979
Guyana

20 juni 1977

20 september 1977
Griekenland

 17 juli 1981

17 oktober 1981
Haiti

 18 januari 1980

 18 april l980
Heilige Stoel

 7 oktober 1982

 7 januari 1983
Honduras

8 juni 1979

8 september 1979
Hongarije

 15 juli 1985

15 oktober l985
Ierland

 16 september 1991

16 december 1991
Ijsland

 19 december 1995

19 maart 1996
India

 14 november 1977

 14 februari 1978
Indonesie

 6 juli 1989

6 oktober 1989
Irak

5 maart 1974

 17 december l975
Iran

26 februari 1975

 17 december 1975
Italie

23 juni 1978

23 september 1978
Ivoorkust

 9 januari 1991

 9 april 1981
Jamaica

 14 juni 1983

14 september 1983
Japan

 30 juni 1992

30 september 1992
Joegoslavie

 26 mei 1975

17 december 1975
Jordanie

5 mei 1975

 17 december 1975
Kaapverdie

28 april 1988

28 juli 1988
Kazachstan

29 april 1994

29 juli 1994
Kenya

 5 juni 1991

5 september 1991
Korea

 14 september 1988

14 december 1988
Kroatie

 6 juli 1992

6 oktober 1992
Laos

20 maart 1987

20 juni 1987
Letland

 10 januari 1995

 10 april 1995
Libanon

 3 februari 1983

3 mei 1983
Libie

 13 oktober 1978

 13 januari 1979
Litouwen

31 maart 1992

31 juni 1992
Luxemburg

 28 september 1983

28 december 1983
Madagascar

19 juli 1983

19 oktober 1983
Malawi

5 januari 1982

 5 april 1982
Maldiven

22 mei 1985

22 augustus 1985
Maleisie

7 december 1988

7 maart 1989
Mali

5 april 1977

5 juli 1977
Malta

 14 november 1978

 14 februari 1979
Marokko

 28 oktober 1975

 28 januari 1976
Mauritanie

2 maart 1981

2 juni 1981
Mauritius

 19 september 1995

19 december 1995
Mexico

23 februari 1984

23 mei 1984
Monaco

7 november 1978

 7 februari 1979
Mongolie

2 februari 1990

2 mei 1990
Mozambique

27 november 1982

 27 februari 1983
Myanmar

 29 april 1994

29 juli 1994
Nederland

 26 augustus 1992

 26 november 1992
Nepal

 20 juni 1978

20 september 1978
Nieuw-Zeeland

 22 november 1984

 22 februari 1985
Nicaragua

 17 december 1979

17 maart 1980
Niger

 23 december 1974

 17 december 1975
Nigeria

 23 oktober 1974

17 december 1975
Noorwegen

 12 mei 1977

12 augustus 1977
Oekraine

12 oktober 1988

 12 januari 1989
Oezbekistan

 13 januari 1993

 13 april 1993
Oman

6 oktober 1981

 6 januari 1982
Oostenrijk

18 december 1992

18 maart 1993
Pakistan

23 juli 1976

23 oktober 1976
Panama

3 maart 1978

3 juni 1978
Paraguay

27 april 1988

27 juli 1988
Peru

24 februari 1982

24 mei 1982
Polen

 29 juni 1976

29 september 1976
Portugal

30 september 1980

30 december 1980
Qatar

 12 september 1984

12 december 1984
Roemenie

16 mei 1990

16 augustus 1990
Russische Federatie

 12 oktober 1988

 12 januari 1989
Saint Kitts en Nevis

l0 juli 1986

10 oktober 1986
Saint Lucia

 14 oktober 1991

 14 januari 1992
Salomonseilanden

10 juni 1992

10 september 1992
San Marino

18 oktober 1991

 18 januari 1992
Saoedi-Arabie

 7 augustus 1978

 7 november 1978
Senegal

 13 februari 1976

13 mei 1976
Seychellen

9 april 1980

9 juli 1980
Slovakije

 31 maart 1993

31 juni 1993
Slovenie

5 november 1992

 5 februari 1993
Spanje

4 mei 1982

4 augustus 1982
Sri Lanka

 6 juni 1980

6 september 1980
Sudan

 6 juni 1974

17 december 1975
Syrie

 13 augustus 1975

 17 december 1975
Tadzjikistan

28 augustus 1992

 28 december 1992
Tanzania

2 augustus 1977

 2 november 1977
Thailand

17 september 1987

17 december 1987
Tsjechie

26 maart 1993

26 juni 1993
Tunesie

 10 maart 1975

10 juni 1975
Turkije

 16 maart 1983

16 juni 1983
Turkmenistan

30 september 1994

30 december 1994
Uganda

20 november 1987

 20 februari 1988
Uruguay

 9 maart 1989

9 juni 1989
Venezuela

 30 oktober 1990

 30 januari 1991
Verenigde Staten van

7 december 1973

17 december 1975
Amerika
Vietnam

 19 oktober 1987

 19 januari 1988
Wit-Rusland

 12 oktober 1988

 12 januari 1989
Yemen

 7 oktober 1980

 7 januari 1981
Zaire

 23 september 1974

17 december 1975
Zambia

4 juni 1984

4 september 1984
Zimbabwe

16 augustus 1982

 16 november 1982
Zweden

22 januari 1985

 22 april 1985
Zwitserland

 17 september 1975

17 december 1975


type: legislation

jurisdiction: Belgium

text:
HOOFDSTUK I.  - Omschrijving van het begrip cultureel en natuurlijk erfgoed.
 Artikel    1 . Voor de toepassing van deze Overeenkomst worden als " cultureel erfgoed " beschouwd :
- monumenten : werken van architectuur, van monumentale beeldhouw- of schilderkunst, onderdelen of structuren van archeologische aard, inscripties, grotwoningen en groepen van onderdelen die van uitzonderlijke universele waarde zijn uit historisch, artistiek of wetenschappelijk oogpunt;
- groepen van gebouwen : groepen van afzonderlijke of tot een geheel samengevoegde gebouwen die uit hoofde van hun architectuur, hun homogeniteit of hun eenheid met het landschap uit historisch, artistiek of wetenschappelijk oogpunt van uitzonderlijke universele waarde zijn;
- streken : werken van de mens of werken voortgekomen uit het samenspel van natuur en mens, benevens gebieden die archeologische vindplaatsen omvatten en die van uitzonderlijke universele waarde zijn uit historisch, esthetisch, etnologisch of antropologisch oogpunt.
 Art.    2 . Voor de toepassing van deze Overeenkomst worden als " natuurlijk erfgoed " beschouwd :
- door de natuur gevormde monumenten bestaande uit fysische en biologische formaties of groepen daarvan die uit esthetisch of wetenschappelijk oogpunt van uitzonderlijke waarde zijn;
- geologische en fysiografische formaties en strikt begrensde zones, de habitat vormende van bedreigde dier- en plantsoorten die uit een oogpunt van wetenschap of natuurbehoud van uitzonderlijke universele waarde zijn;
- strikt begrensde natuurlijke streken of zones die uit een oogpunt van wetenschap, natuurbehoud of natuurlijke schoonheid van uitzonderlijke universele waarde zijn.
 Art.    3 . Elke Staat die partij is bij deze Overeenkomst heeft het recht tot het vaststellen en omschrijven van de verschillende in de artikelen 1 en 2 bedoelde en op zijn grondgebied gelegen goederen.
 HOOFDSTUK II.  - Nationale en internationale bescherming van het cultureel en natuurlijk erfgoed.
 Art.    4 . Elke Staat die partij is bij deze Overeenkomst erkent dat in eerste instantie op hem de verplichting rust de identificatie, de bescherming, het behoud, het toegankelijk maken en het overdragen aan komende generaties van het op zijn grondgebied liggende en in de artikelen 1 en 2 bedoelde cultureel erfgoed en natuurlijk erfgoed te waarborgen. Hij dient zich daartoe tot het uiterste in te spannen voor zover zijn eigen hulpbronnen dat toelaten en, waar zulks ter zake dienende is, met gebruikmaking van internationale bijstand en samenwerking, welke hij zou kunnen verkrijgen, in het bijzonder op financieel, artistiek, wetenschappelijk en technisch gebied.
 Art.    5 . Ten einde te waarborgen dat doeltreffende en daadwerkelijke maatregelen worden genomen voor de bescherming, het behoud en het toegankelijk maken van het op zijn grondgebied gelegen cultureel en natuurlijk erfgoed dient elke Staat die partij is deze Overeenkomst zoveel mogelijk en voor zover de situatie in bij het land zulks toelaat te streven naar :
(a) het vaststellen van een algemeen beleid, gericht op het aan het cultureel en natuurlijk erfgoed geven van een functie in het leven van de gemeenschap, en naar het integreren van de bescherming van dat erfgoed in de programma's voor algemene planning;
(b) het instellen op zijn grondgebied van een of meer diensten - voor zover zij nog niet bestaan - voor de bescherming, het behoud en het toegankelijk maken van het cultureel en natuurlijk erfgoed, voorzien van deskundig personeel en beschikkende over de middelen ter uitvoering van hun taak;
(c) het doen verrichten van wetenschappelijke en technische studies en research en het doen uitwerken van de operationele methoden die de Staat in staat zullen stellen het hoofd te bieden aan gevaren die zijn cultureel en natuurlijk erfgoed bedreigen;
(d) het nemen van ter zake dienende wettelijke, wetenschappelijke, technische, bestuurlijke en financiële maatregelen die nodig zijn voor de identificatie, de bescherming, het behoud, het toegankelijk maken van en het geven van een nieuwe bestemming van dit erfgoed; en
(e) het bevorderen van de oprichting of de ontwikkeling van nationale en regionale centra voor opleiding in de bescherming, het behoud en het toegankelijk maken van het cultureel en natuurlijk erfgoed en het aanmoedigen van het wetenschappelijk onderzoek op dit gebied.
 Art.    6 .
1. Onder volledige eerbiediging van de soevereiniteit der Staten op wier grondgebied het in de artikelen 1 en 2 bedoelde cultureel en natuurlijk erfgoed is gelegen en onverminderd de eigendomsrechten ontleend aan de binnenlandse wetgeving, erkennen de Staten die partij zijn bij deze Overeenkomst dat een zodanig erfgoed een erfgoed is van de gehele wereld, tot welks bescherming de gehele internationale gemeenschap verplicht is samen te werken.
2. In overeenstemming met de bepalingen van deze Overeenkomst nemen de Staten die daarbij partij zijn op zich hulp te bieden bij de identificatie, de bescherming, het behoud en het toegankelijk maken van het in het tweede en vierde lid van artikel 11 bedoelde cultureel en natuurlijk erfgoed, indien de Staat op wiens grondgebied het is gelegen, zulks verzoekt.
3. Elke Staat die partij is bij deze Overeenkomst neemt op zich geen enkele opzettelijke maatregel te treffen die direct of indirect schade zou kunnen toebrengen aan het in de artikelen 1 en 2 bedoelde cultureel en natuurlijk erfgoed dat gelegen is op het grondgebied van andere Staten die partij zijn bij deze Overeenkomst.
 Art.    7 . Voor de toepassing van deze Overeenkomst wordt onder internationale bescherming van het cultureel en natuurlijk erfgoed van de wereld verstaan het instellen van een systeem voor internationale samenwerking en bijstand, gericht op het geven van steun aan Staten die partij zijn bij deze Overeenkomst in hun pogingen tot behoud en identificatie van dat erfgoed.
 HOOFDSTUK III.  - Intergouvernementele commissie voor de bescherming van het cultureel en natuurlijk erfgoed van de wereld.
 Art.    8 .
1. Binnen het kader van de Organisatie voor de Verenigde Naties voor Onderwijs, Wetenschap en Cultuur wordt hierbij een Intergouvernementele commissie voor de bescherming van het cultureel en natuurlijk erfgoed van uitzonderlijke universele waarde opgericht (hierna te noemen de " Commissie voor het Werelderfgoed ". Zij wordt samengesteld uit 15 Staten die partij zijn bij deze Overeenkomst gekozen door Staten die partij zijn bij deze Overeenkomst en bijeen zijn gekomen in een algemene vergadering tijdens de gewone zitting van de Algemene Vergadering van de Organisatie van de Verenigde Naties voor Onderwijs, Wetenschap en Cultuur. Het aantal Staten dat lid is van de Commissie zal tot 21 worden verhoogd met ingang van de datum van de gewone zitting van de Algemene Vergadering volgende op de inwerkingtreding van deze Overeenkomst voor ten minste 40 Staten.
2. De verkiezing van de leden van de Commissie dient een evenwichtige vertegenwoordiging van de verschillende gebieden en culturen in de wereld te waarborgen.
3. De vergaderingen van de Commissie kunnen worden bijgewoond, in een adviserende hoedanigheid, door een vertegenwoordiger van het Internationaal Centrum voor de Studie tot het behoud en de restauratie van culturele goederen (Centrum van Rome), een vertegenwoordiger van de Internationale Raad voor Monumenten en Landschappen (ICOMOS) en een vertegenwoordiger van de Internationale Unie voor behoud van de natuur en de natuurlijke hulpbronnen (IUCN) waaraan op verzoek van de Staten die partij zijn bij deze Overeenkomst, bijeenkomende in een algemene vergadering tijdens de gewone zittingen van de Algemene Vergadering van de Organisatie van de Verenigde Naties voor Onderwijs, Wetenschap en Cultuur, vertegenwoordigers van andere intergouvernemente of niet-gouvernementele organisaties met soortgelijke doelstellingen kunnen worden toegevoegd.
 Art.    9 .
1. De zittingsperiode van Staten die lid zijn van de Commissie voor het Werelderfgoed loopt van het einde van de gewone zitting van de Algemene Vergadering tijdens welke zij zijn gekozen tot en met het einde van de derde daarop volgende gewone zitting.
2. De zittingsperiode van een derde van de tijdens de eerste verkiezing aangewezen leden eindigt evenwel aan het slot van de eerste gewone zitting van de Algemene Vergadering volgende op die waarin zij werden gekozen; de zittingsperiode van een ander derde van de op hetzelfde tijdstip aangewezen leden eindigt aan het slot van de tweede gewone zitting van de Algemene Vergadering volgende op die waarin zij werden gekozen. De namen van deze leden worden door middel van loting aangewezen door de Voorzitter van de Algemene Vergadering van de Organisatie van de Verenigde Naties voor Onderwijs, Wetenschap en Cultuur na de eerste verkiezing.
3. Staten die lid zijn van de Commissie wijzen als hun vertegenwoordigers personen aan die deskundig zijn op het gebied van het cultureel en natuurlijk erfgoed.
 Art.    10 .
1. De Commissie voor het Werelderfgoed stelt haar eigen huishoudelijk reglement vast.
2. De Commissie kan te allen tijde overheidsorganisaties of particuliere organisaties of personen uitnodigen deel te nemen aan haar vergaderingen ten einde hen te raadplegen over bijzondere vraagstukken.
3. De Commissie kan voor zover zij dit voor de uitvoering van haar taak nodig acht, raadgevende organen in het leven roepen.
 Art.    11 .
1. Elke Staat die partij is bij deze Overeenkomst legt, voor zover zulks hem mogelijk is, aan de Commissie voor het Werelderfgoed een inventaris over van de goederen die deel uitmaken van het cultureel en natuurlijk erfgoed, gelegen op het grondgebied en in aanmerking komend voor plaatsing op de in het tweede lid van dit artikel bedoelde lijst. Deze inventaris, die niet als uitputtend wordt beschouwd, dient documentatie te omvatten omtrent de ligging en de betekenis van het desbetreffend goed.
2. Op basis van de overeenkomstig het eerste lid door de Staten overgelegde inventarissen zal de Commissie voor het Werelderfgoed een lijst opstellen, bijhouden en publiceren, onder de titel " Lijst van het Werelderfgoed ", van de goederen die deel uitmaken van het cultureel en natuurlijk erfgoed als omschreven in de artikelen 1 en 2 van deze Overeenkomst, die zij volgens door haar opgestelde normen als van uitzonderlijke universele waarde beschouwt. Ten minste om de twee jaar wordt een bijgewerkte lijst verspreid.
3. Voor het opnemen van een goed in de " Lijst van het Werelderfgoed " is de toestemming van de betrokken Staat vereist. Het opnemen van een goed dat is gelegen op een grondgebied, waarover meer dan een Staat soevereiniteit of rechtsmacht meent te bezitten, doet op geen enkele wijze afbreuk aan de rechten van de partijen in het geschil.
4. De Commissie zal, wanneer de omstandigheden zulks vereisen, onder de titel " Lijst van bedreigd Werelderfgoed " een lijst opstellen, bijhouden en publiceren van op de Lijst van het Werelderfgoed voorkomende goederen voor welker behoud omvangrijke werken noodzakelijk zijn en waarvoor krachtens de bepalingen van deze Overeenkomst bijstand is gevraagd. Deze lijst dient een raming van de kosten der uit te voeren werken te omvatten. Op deze lijst mogen slechts onderdelen van het cultureel en natuurlijk erfgoed voorkomen die worden bedreigd door ernstige en duidelijk omschreven gevaren, zoals het gevaar van verdwijning door een steeds sneller verval, plannen voor grote openbare of particuliere werken, projecten voor stadsuitbreiding of ontwikkeling van het toerisme, vernietiging veroorzaakt door wijziging in gebruik of eigendom van de grond, grote veranderingen tengevolge van onbekende oorzaken, onbeheerd laten om welke reden dan ook, dreigende of reeds uitgebroken gewapende conflicten natuurrampen en andere rampen, grote branden, aardbevingen, grondverschuivingen, vulkanische uitbarstingen, wijzigingen in het waterniveau, overstromingen, vloedgolven. De Commissie kan in geval van dringende noodzaak op elk tijdstip overgaan tot een nieuwe inschrijving op de Lijst van bedreigd Werelderfgoed en deze inschrijving onmiddellijk bekendmaken.
5. De Commissie omschrijft de normen op grond waarvan een goed dat behoort tot het cultureel en natuurlijk erfgoed kan worden opgenomen in een van de in het tweede en vierde lid van dit artikel bedoelde lijsten.
6. Alvorens een aanvraag tot inschrijving op een van de beide in het tweede en vierde lid van dit artikel bedoelde lijsten te weigeren, raadpleegt de Commissie de Staat die partij is bij deze Overeenkomst en op wiens grondgebied het desbetreffende onderdeel van het cultureel en natuurlijk erfgoed is gelegen.
7. Met instemming van de betrokken Staten coördineert en bevordert de Commissie de studies en het onderzoek die nodig zijn voor de opstelling van de in het eerste en tweede lid van dit artikel bedoelde lijsten.
 Art.    12 . De omstandigheid dat een goed behorend tot het cultureel en natuurlijk erfgoed niet is opgenomen in een van de beide in het tweede en vierde lid van artikel 11 bedoelde lijsten mag in genen dele zo worden uitgelegd als zou het geen uitzonderlijke universele waarde hebben om andere redenen dan die welke voortvloeien uit het opnemen in deze lijsten.
 Art.    13 .
1. De Commissie voor het Werelderfgoed ontvangt en bestudeert verzoeken om internationale bijstand, gedaan door Staten die partij zijn bij deze Overeenkomst, met betrekking tot goederen die deel uitmaken van op hun grondgebied gelegen cultureel en natuurlijk erfgoed en zijn opgenomen in de in het tweede en vierde lid van artikel 11 bedoelde lijsten of daarvoor in aanmerking komen. Het doel van deze verzoeken kan zijn de bescherming, het behoud en het toegankelijk maken van zodanige goederen te waarborgen of daaraan een nieuwe bestemming te geven.
2. Verzoeken om internationale bijstand op grond van het eerste lid van dit artikel kunnen ook betrekking hebben op de identificatie van culturele en natuurlijke goederen als omschreven in de artikelen 1 en 2, indien een voorlopig onderzoek gerede gronden verschaft tot voortzetting daarvan.
3. De Commissie beslist over de te nemen maatregelen ten aanzien van deze verzoeken, bepaalt in voorkomende gevallen de aard en de omvang van haar bijstand en machtigt tot het sluiten uit haar naam van de noodzakelijke overeenkomsten met de betrokken regering.
4. De Commissie bepaalt in welke rangorde de werkzaamheden worden verricht. Zij houdt hierbij rekening met het respectieve belang van de te beschermen goederen voor het cultureel en natuurlijk erfgoed van de wereld, met de noodzaak internationale bijstand te verschaffen ten behoeve van goederen die het meest kenmerkend zijn voor de natuurlijke omgeving of voor de talenten en de geschiedenis van de volken der wereld, met de urgentie van de uit te voeren werken, met de omvang van de middelen van de Staten op wier grondgebied de bedreigde goederen zijn gelegen en in het bijzonder met de mate waarin zij de redding van die goederen door eigen middelen zouden kunnen waarborgen.
5. De Commissie stelt een lijst op van de goederen waarvoor deze internationale bijstand is verschaft en publiceert en verspreidt deze.
6. De Commissie besluit over het gebruik van de middelen van het krachtens het bepaalde in artikel 15 van deze Overeenkomst gestichte Fonds. Zij tracht wegen te vinden ten einde deze middelen te vermeerderen en neemt daartoe alle ter zake dienende maatregelen.
7. De Commissie werkt samen met internationale en nationale, gouvernementele en niet-gouvernementele organisaties die soortgelijke doelen als die van deze Overeenkomst nastreven. Voor de uitvoering van haar programma's en projecten kan de Commissie een beroep doen op die organisaties en met name op het Internationaal Centrum voor de Studie tot het behoud en de restauratie van culturele goederen (Centrum van Rome), de Internationale Raad voor Monumenten en Landschappen (ICOMOS) en de natuurlijke hulpbronnen (IUCN), alsmede op overheidsorganen en particuliere organen en personen.
8. De besluiten van de Commissie worden genomen met een meerderheid van twee derden van de aanwezige leden die hun stem uitbrengen. Het quorum wordt gevormd door de meerderheid van de leden van de Commissie.
 Art.    14 .
1. De Commissie voor het Werelderfgoed wordt bijgestaan door een secretariaat dat wordt benoemd door de Directeur-Generaal van de Organisatie van de Verenigde Naties voor Onderwijs, Wetenschap en Cultuur.
2. De Directeur-Generaal van de Organisatie van de Verenigde Naties voor Onderwijs, Wetenschap en Cultuur stelt de documentatie en de agenda voor de vergaderingen van de Commissie op, daarbij zoveel mogelijk gebruik makend van de diensten van het Internationaal Centrum voor de studie tot het behoud en de restauratie van culturele goederen (Centrum van Rome), de Internationale Raad voor Monumenten en Landschappen (ICOMOS) en de Internationale Unie voor behoud van de natuur en de natuurlijke hulpbronnen (IUCN) op de onderscheiden gebieden waar zij bevoegd en bekwaam zijn, en is verantwoordelijk voor de uitvoering van haar besluiten.
 HOOFDSTUK IV.  - Fonds voor de bescherming van het cultureel en natuurlijk erfgoed van de wereld.
 Art.    15 .
1. Er wordt een fonds in het leven geroepen voor de bescherming van het cultureel en natuurlijk erfgoed dat van uitzonderlijke universele waarde is, genaamd " Fonds voor het Werelderfgoed ".
2. Het Fonds wordt opgericht als beheersfonds overeenkomstig de bepalingen van de Financiële Reglementen van de Organisatie van de Verenigde Naties voor Onderwijs, Wetenschap en Cultuur.
3. De middelen van het Fonds bestaan uit :
(a) verplichte en vrijwillige bijdragen van Staten die partij zijn bij deze Overeenkomst;
(b) bijdragen, giften of legaten die gedaan kunnen worden door :
(i) andere Staten,
(ii) de Organisatie van de Verenigde Naties voor Onderwijs, Wetenschap en cultuur, andere organisaties van de Verenigde Naties, in het bijzonder het Ontwikkelingsprogramma der Verenigde Naties, of andere intergouvernementele organisaties,
(iii) overheidsorganen of particuliere organen of personen;
(c) rente opgebracht door de middelen van het Fonds;
(d) gelden verkregen uit collectes en opbrengsten van ten behoeve van het Fonds georganiseerde manifestaties; en
(e) alle andere middelen welke zijn toegestaan krachtens de door de Commissie voor het Werelderfgoed opgestelde reglementen van het Fonds.
4. De bijdragen aan het Fonds en andere vormen van aan de Commissie ter beschikking gestelde bijstand kunnen slechts worden gebruikt voor door de Commissie te omschrijven doeleinden. De Commissie kan bijdragen ontvangen die slechts voor een bepaald programma of project mogen worden gebruikt, op voorwaarde dat de Commissie een besluit heeft genomen over de uitvoering van een zodanig programma of project. Aan bijdragen verstrekt aan het Fonds mogen geen politieke voorwaarden worden verbonden.
 Art.    16 .
1. Onverminderd eventuele aanvullende vrijwillige bijdragen nemen de Staten die partij zijn bij deze Overeenkomst op zich regelmatig om de twee jaar aan het Fonds voor het Werelderfgoed bijdragen te betalen waarvan het bedrag, in de vorm van een uniform, voor alle Staten geldend percentage, zal worden bepaald door de algemene vergadering van de Staten die partij zijn bij deze Overeenkomst tijdens de zittingen van de Algemene Vergadering van de Organisatie van de Verenigde Naties voor Onderwijs, Wetenschap en Cultuur. Voor dit besluit van de algemene vergadering is een meerderheid vereist van de Staten partij bij deze Overeenkomst die aanwezig zijn en een stem uitbrengen en die geen verklaring hebben afgelegd als bedoeld in het tweede lid van dit artikel. In geen geval mag de verplichte bijdrage van de Staten die partij zijn bij deze Overeenkomst meer bedragen dan 1 % van de bijdrage aan de Gewone Begroting van de Organisatie van de Verenigde Naties voor Onderwijs, Wetenschap en Cultuur.
2. Elke in artikel 31 of 32 van deze Overeenkomst bedoelde Staat kan evenwel op het tijdstip van de nederlegging van zijn akte van bekrachtiging, aanvaarding of toetreding verklaren dat hij zich niet gebonden acht door het bepaalde in het eerste lid van dit artikel.
3. Een Staat die partij is bij deze Overeenkomst en die de in het tweede lid van dit artikel bedoelde verklaring heeft afgelegd, kan deze verklaring te allen tijde herroepen door middel van een kennisgeving gericht tot de Directeur-Generaal van de organisatie van de Verenigde Naties voor Onderwijs, Wetenschap en Cultuur. De intrekking van de verklaring wordt evenwel ten aanzien van de door de Staat verschuldigde verplichte bijdrage van kracht voor de datum van de eerstvolgende algemene vergadering van de Staten die partij zijn bij deze Overeenkomst.
4. Ten einde de Commissie in staat te stellen de uitvoering van de werken op doeltreffende wijze voor te bereiden, dienen de bijdragen van de Staten die partij zijn bij deze overeenkomst en die de in het tweede lid van dit artikel bedoelde verklaring hebben afgelegd, regelmatig te worden betaald, ten minste om de twee jaar, en niet minder te zijn dan de bijdragen die zij zouden hebben betaald indien zij gebonden waren geweest door het bepaalde in het eerste lid van dit artikel.
5. Een Staat die partij is bij deze Overeenkomst en die achterstallig is met de betaling van zijn verplichte of vrijwillige bijdrage over het lopende en het onmiddellijk daaraan voorafgaande kalenderjaar is niet verkiesbaar tot lid van de Commissie voor het Werelderfgoed, hoewel deze bepaling niet van toepassing is op de eerste verkiezing. De zittingsperiode van een zodanige Staat die reeds lid is van de Commissie eindigt op het tijdstip der verkiezingen, bedoeld in het eerste lid van artikel 8 van deze Overeenkomst.
 Art.    17 . De Staten die partij zijn bij deze Overeenkomst overwegen of bevorderen het in het leven roepen van nationale door de overheid en door particulieren opgerichte stichtingen of verenigingen, die ten doel hebben het doen van schenkingen aan te moedigen ten behoeve van de bescherming van het cultureel en natuurlijk erfgoed als omschreven in de artikelen 1 en 2 van deze Overeenkomst.
 Art.    18 . De Staten die partij zijn bij deze Overeenkomst verlenen hun medewerking aan internationale campagnes ter bijeenroeping van gelden, georganiseerd ten behoeve van het Fonds voor het Werelderfgoed onder de auspiciën van de Organisatie van de Verenigde Naties voor Onderwijs, Wetenschap en Cultuur. Zij verlenen te dien einde faciliteiten voor geldinzamelingen door de in het derde lid van artikel 15 genoemde organisaties.
 HOOFDSTUK V.  - Voorwaarden en regelingen inzake internationale bijstand.
 Art.    19 . Een Staat die partij is bij deze Overeenkomst kan internationale bijstand vragen ten behoeve van goederen op zijn grondgebied die deel uitmaken van het cultureel en natuurlijk erfgoed van uitzonderlijke universele waarde. Tezamen met zijn verzoek legt die Staat de in artikel 21 bedoelde informatie en documentatie voor die hij in zijn bezit heeft ten einde de Commissie in staat te stellen een besluit te nemen.
 Art.    20 . Behoudens het bepaalde in het tweede lid van artikel 13, letter (c) van artikel 22 en artikel 23 kan de in deze Overeenkomst bedoelde internationale bijstand alleen maar worden verleend aan van het cultureel en natuurlijk erfgoed deel uitmakende goederen ten aanzien waarvan de Commissie voor het Werelderfgoed heeft besloten of kan besluiten tot opneming in een van de in het eerste en vierde lid van artikel 11 bedoelde lijsten.
 Art.    21 .
1. De Commissie voor het Werelderfgoed bepaalt de procedure voor het onderzoek van de bij haar ingediende aanvragen om internationale bijstand en geeft een nauwkeurige omschrijving van de elementen welke daarin moeten zijn opgenomen, te weten een beschrijving van de beoogde operatie, de noodzakelijke werkzaamheden, een raming van de daaraan verbonden kosten, de mate van urgentie en de redenen waarom de middelen van de verzoekende Staat hem niet toestaan zelf het toaal der uitgaven te bestrijden. De verzoeken dienen zo mogelijk te worden gestaafd door rapporten van deskundigen.
2. Aan verzoeken naar aanleiding van natuurrampen of andere rampen dient wegens de urgentie van de daarmee gepaard gaande werkzaamheden de hoogste prioriteit te worden gegeven door de Commissie, die voor dergelijke gevallen dient te kunnen beschikken over een reservefonds.
3. Alvorens tot een beslissing te komen verricht de Commissie de studies en wint zij de adviezen in, die zij noodzakelijk acht.
 Art.    22 . De door de Commissie voor het Werelderfgoed verleende bijstand kan in de volgende vormen geschieden :
(a) het bestuderen van de artistieke, wetenschappelijke en technische problemen die zich voordoen bij de bescherming, het behoud, het toegankelijk maken van en het geven van een nieuwe bestemming aan het cultureel en natuurlijk erfgoed zoals dat is omschreven in het tweede en vierde lid van artikel 11 van deze Overeenkomst;
(b) het voorzien in deskundigen, technici en geschoold personeel ten einde te waarborgen dat het goedgekeurde werk behoorlijk wordt uitgevoerd;
(c) het optreden van personeel en deskundigen op alle niveaus op het gebied van de identificatie, de bescherming, het behoud, het toegankelijk maken van en het geven van een nieuwe bestemming aan het cultureel en natuurlijk erfgoed;
(d) het verstrekken van uitrusting die de betrokken Staat niet bezit en die hij zich niet kan veschaffen;
(e) langopende leningen tegen lage rente of renteloze leningen;
(f) het in uitzonderlijke gevallen en om bijzondere redenen verstrekken van subsidies.
 Art.    23 . De Commissie voor het Werelderfgoed kan ook internationale bijstand verlenen aan nationale en regionale centra voor de opleiding van personeel en deskundigen op alle niveaus op het gebied van de identificatie, de bescherming, het behoud, het toegankelijk maken van en het geven van een nieuwe bestemming aan het cultureel en natuurlijk erfgoed.
 Art.    24 . Internationale bijstand op uitgebreide schaal dient te worden voorafgegaan door uitvoerige wetenschappelijke, economische en technische studies. Bij deze studies dient gebruik te worden gemaakt van de meest moderne technieken voor het beschermen, behouden en toegankelijk maken van en het geven van een nieuwe bestemming aan het natuurlijk en cultureel erfgoed en zij dienen verenigbaar te zijn met de doelstellingen van deze Overeenkomst. Deze studies dienen ook te zijn gericht op een rationeel gebruik van de in de betrokken Staat beschikbare middelen.
 Art.    25 . Over het algemeen zal slechts een deel van de kosten der noodzakelijke werkzaamheden ten laste komen van de internationale gemeenschap. De bijdrage van de Staat die internationale bijstand geniet dient een aanmerkelijk deel te vormen van de middelen die aan elk programa of project worden besteed, tenzij zijn eigen middelen zulks niet toelaten.
 Art.    26 . De Commissie voor het Werelderfgoed en de ontvangende Staat omschrijven in de tussen hen te sluiten overeenkomst de voorwaarden waarop een programma of een project waaraan krachtens de bepalingen van deze Overeenkomst internationale bijstand wordt verleend, zal worden uitgevoerd. De Staat die zodanige internationale bijstand ontvangt is verantwoordelijk voor de blijvende bescherming, het behoud en de toegankelijkheid van het aldus in stand gehouden goed, met inachtneming van de voorwaarden vervat in de overeenkomst.
 HOOFDSTUK VI.  - Opvoedkundige programma's.
 Art.    27 .
1. De Staten die partij zijn bij deze Overeenkomst streven met alle ter zake dienende middelen en in het bijzonder door middel van opvoedkundige en voorlichtende programma's, naar een verhoging van de waardering en de eerbied van hun volken voor het in de artikelen 1 en 2 van deze Overeenkomst omschreven cultureel en natuurlijk erfgoed.
2. Zij nemen op zich het publiek op grote schaal voor te lichten over de gevaren die dit erfgoed bedreigen en over de activiteiten die ingevolge deze Overeenkomst worden uitgevoerd.
 Art.    28 . De Staten die partij zijn bij deze Overeenkomst en die op grond van deze Overeenkomst internationale bijstand ontvangen dienen ter zake maatregelen te treffen voor het ter openbare kennis brengen van het belang van het goed waarvoor bijstand is ontvangen en van de door die bijstand vervulde functie.
 HOOFDSTUK VII.  - Rapporten.
 Art.    29 .
1. De Staten die partij zijn bij deze Overeenkomst verstrekken in hun rapporten die op door haar te bepalen data en wijze worden voorgelegd aan de Algemene Vergadering van de Organisatie van de Verenigde Naties voor Onderwijs, Wetenschap en Cultuur, inlichtingen omtrent de wettelijke en estuurlijke voorzieningen die zij hebben getroffen en omtrent andere voor de toepassing van deze Overeenkomst genomen maatregelen, vergezeld van mededelingen omtrent de op dit gebied verkregen ervaring.
2. Deze rapporten dienen ter kennis te worden gebracht van de Commissie voor het Werelderfgoed.
3. De Commissie brengt tijdens elke gewone zitting van de Algemene Vergadering van de Organisatie van de Verenigde Naties voor Onderwijs, Wetenschap en Cultuur verslag uit over haar werkzaamheden.
 HOOFDSTUK VIII.  - Slotbepalingen.
 Art.    30 . Deze Overeenkomst is opgesteld in de Arabische, de Engelse, de Franse, de Russische en de Spaanse taal, zijnde de vijf teksten gelijkelijk gezaghebbend.
 Art.    31 .
1. Deze Overeenkomst dient te worden bekrachtigd of aanvaard door de Lid-Staten van de Organisatie van de Verenigde Naties voor Onderwijs, Wetenschap en Cultuur overeenkomstig hun onderscheiden constitutionele voorschriften.
2. De akten van bekrachtiging of goedkeuring dienen te worden nedergelegd bij de Directeur-Generaal van de Organisatie van de Verenigde Naties voor Onderwijs, Wetenschap en Cultuur.
 Art.    32 .
1. Deze Overeenkomst staat open voor toetreding door alle Staten die geen lid zijn van de Organisatie van de Verenigde Naties voor Onderwijs, Wetenschap en Cultuur en die door de Algemene Vergadering van de Organisatie daartoe worden uitgenodigd.
2. Toetreding geschiedt door nederlegging van een akte van toetreding bij de Directeur-Generaal van de Organisatie van de Verenigde Naties voor Onderwijs, Wetenschap en Cultuur.
 Art.    33 . Deze Overeenkomst treedt in werking drie maanden na de datum van nederlegging van de twintigste akte van bekrachtiging, aanvaarding of toetreding, doch alleen ten aanzien van die Staten die hun onderscheiden akten van bekrachtiging, aanvaarding of toetreding op of voor die datum hebben nedergelegd. Zij treedt ten aanzien van elke andere Staat in werking drie maanden na de datum van de nederlegging van zijn akte van bekrachtiging, aanvaarding of toetreding.
 Art.    34 . De volgende bepalingen zijn van toepassing op Staten die partij zijn bij deze Overeenkomst en die een federale staatsvorm hebben of geen eenheidsstaat zijn :
(a) ten aanzien van de bepalingen van deze Overeenkomst, waarvan de uitvoering valt onder de rechtsmacht van de federale of centrale wetgevende macht zijn de verplichtingen van de federale of centrale regering dezelfde als die van de Staten die partij zijn bij deze Overeenkomst en die geen federale Staten zijn;
(b) ten aanzien van de bepalingen van deze Overeenkomst waarvan de uitvoering valt onder de rechtsmacht van de afzonderlijke Staten, landen, provincies of kantons die ingevolge de constitutionele bepalingen van de federatie niet verplicht zijn tot het nemen van wetteljke maatregelen, dient de federale regering de bevoegde autoriteiten van zodanige Staten, landen, provincies of kantons in kennis te stellen van bedoelde bepalingen en hun aanvaarding aan te bevelen.
 Art.    35 .
1. Elke Staat die partij is bij deze Overeenkomst kan haar opzeggen.
2. De opzegging dient ter kennis te worden gebracht door middel van een bij de Directeur-Generaal van de Verenigde Naties voor Onderwijs, Wetenschap en Cultuur neder te leggen schriftelijke akte.
3. De opzegging wordt van kracht twaalf maanden na de ontvangst van de akte van opzegging. Zij heeft geen invloed op de financiële verplichtingen die tot het tijdstip van de van krachtwording van de opzegging op de opzeggende Staat rusten.
 Art.    36 . De Directeur-Generaal van de Organisatie van de Verenigde Naties voor Onderwijs, Wetenschap en Cultuur geeft de Lid-staten van de Organisatie, de in artikel 32 bedoelde Staten die geen lid zijn van de organisatie, alsook de Verenigde Naties kennis van de nederlegging van alle in de artikelen 31 en 32 bedoelde akten van bekrachtiging, aanvaarding of toetreding en van de in artikel 35 bedoelde opzeggingen.
 Art.    37 .
1. Deze Overeenkomst kan door de Algemene Vergadering van de Organisatie van de Verenigde Naties voor Onderwijs, Wetenschap en Cultuur worden herzien. Een zodanige herziening is evenwel alleen bindend voor de Staten die partij worden bij de Overeenkomst, houdende herziening.
2. Indien de Algemene Vergadering een nieuwe overeenkomst aanneemt die deze Overeenkomst geheel of gedeeltelijk herziet, dan staat, tenzij de nieuwe overeenkomst anders voorziet, de onderhavige Overeenkomst niet langer open voor bekrachtiging, aanvaarding of toetreding, met ingang van de datum waarp de nieuwe overeenkomst houdende herziening van kracht wordt.
 Art.  38. Overeenkomstig artikel 102 van het Handvest der Verenigde Naties wordt deze Overeenkomst op verzoek van de Directeur-Generaal van de Organisatie van de Verenigde Naties voor Onderwijs, Wetenschap en Cultuur geregistreerd bij het Secretariaat der Verenigde Naties.
Gedaan te Parijs, op 23 november 1972, in twee authentieke exemplaren, voorzien van de handtekening van de voorzitter van de zeventiende zitting van de Algemene Vergadering en van de Directeur van de Organisatie van de Verenigde Naties voor Onderwijs, Wetenschap en Cultuur, die zullen worden nedergelegd in de archieven van de Organisatie van de Verenigde Naties voor Onderwijs, Wetenschap en Cultuur en waarvan voor eensluidend gewaarmerkte afschriften zullen worden toegezonden aan alle in de artikelen 31 en 32 bedoelde Staten, benevens aan de Organisatie der Verenigde Naties.


text:
Artikel    1 . Algemene verplichting krachtens deze Overeenkomst.
De Overeenkomstsluitende Partijen verbinden zich tot het geven van uitvoering aan de bepalingen van deze Overeenkomst en van de daaraan gehechte Bijlagen, die een integrerend deel uitmaken van deze Overeenkomst.
 Art.    2 . Definities.
Voor de toepassing van deze Overeenkomst betekent, tenzij nadrukkelijk anders is vermeld:
1. "Container": een hulpmiddel bij het vervoer:
a) van duurzame aard en dienovereenkomstig stevig genoeg voor herhaald gebruikt;
b) dat speciaal is ontworpen ter vergemakkelijking van het vervoer van goederen door een of meer vervoermiddelen, zonder tussentijdse in- en uitlading van die goederen;
c) dat is ontworpen om te kunnen worden vastgezet en/of gemakkelijk hanteerbaar te zijn, en te dien einde is voorzien van hoekstukken;
d) van zodanige afmetingen, dat de oppervlakte, begrensd door de vier onderste hoekstukken, hetzij:
i) ten minste 14 m2 is,
ii) hetzij ten minste 7 m2 is, indien het is uitgerust met bovenhoekstukken.
Onder de benaming "container" vallen niet voertuigen of verpakkingsmateriaal; containers op een verrijdbaar onderstel zijn echter wel hieronder begrepen.
2. "Hoekstukken": een samenstel van openingen en platen aan de boven- en/of onderzijde van een container ten dienste van het hanteren, stapelen en/of vastzetten.
3. "Administratie": de Regering van een Overeenkomstsluitende Partij, onder wier gezag containers worden goedgekeurd.
4. "Goedgekeurd": goedgekeurd door de Administratie.
5. "Goedkeuring": het besluit van een Administratie, inhoudende dat een ontwerp-type of een container veilig is volgens de bepalingen van deze Overeenkomst.
6. "Internationaal vervoer": vervoer tussen punten van vertrek en bestemming, gelegen op het grondgebied van twee landen, waarvan op ten minste één deze Overeenkomst van toepassing is. Deze Overeenkomst is ook van toepassing, indien een deel van het vervoer tussen twee landen plaatsvindt over het grondgebied van een land, waarop deze Overeenkomst van toepassing is.
7. "Lading": alle goederen, waren, koopmansgoederen en artikelen van welke aard ook, die in containers worden vervoerd.
8. "Nieuwe container": een container, waarvan de constructie is begonnen op of na de datum van inwerkingtreding van deze Overeenkomst.
9. "Bestaande container": een container die geen nieuwe container is.
10. "Eigenaar": de eigenaar als voorzien in de nationale wet van de Overeenkomstsluitende Partij of de huurder of bewaarnemer, indien een overeenkomst tussen partijen voorziet in de uitoefening van de verantwoordelijkheid van de eigenaar voor het onderhoud en de controle van de container door een zodanige huurder of bewaarnemer.
11. "Type container": het door de Administratie goedgekeurde ontwerp-type.
12. "Serie-model van een type container": een container die vervaardigd is overeenkomstig goedgekeurde ontwerp-type.
13. "Prototype": een container die representatief is voor die containers, die in serie worden of zullen worden vervaardigd volgens een ontwerp-type.
14. "Maximaal brutogewicht tijdens vervoer of toegestaan gewicht" of "R": het maximaal toegestane gewicht van de container tezamen met zijn lading.
15. "Tarragewicht": het gewicht van de lege container, met inbegrip van de daaraan vast aangebrachte voorzieningen.
16. "Maximaal toegestaan ladinggewicht" of "P": het verschil tussen het maximaal brutogewicht tijdens het vervoer of "R" en het tarragewicht.
 Art.    3 . Toepassing.
1. Deze Overeenkomst is van toepassing op nieuwe en bestaande containers, gebruikt in internationaal vervoer, met uitzondering van speciaal voor luchtvervoer ontworpen containers.
2. Elke nieuwe container dient te worden goedgekeurd overeenkomstig de bepalingen voor het beproeven van typen of voor het stuksgewijze beproeven zoals omschreven in Bijlage 1.
3. Elke bestaande container dient binnen vijf jaar na de datum van inwerkingtreding van deze Overeenkomst te worden goedgekeurd overeenkomstig de desbetreffende bepalingen voor goedkeuring van bestaande containers, vermeld in Bijlage 1.
 Art.    4 . Beproeving, inspectie, goedkeuring en onderhoud.
1. Voor het doen naleven van de bepalingen van Bijlage 1 dient elke Administratie een doeltreffende procedure vast te stellen voor het beproeven, inspecteren en goedkeuren van containers overeenkomstig de in deze Overeenkomst vastgelegde normen, met dien verstande evenwel dat een Administratie dit beproeven, inspecteren en goedkeuren mag toevertrouwen aan daartoe naar behoren gemachtigde organisaties.
2. Een Administratie die dit beproeven, inspecteren en goedkeuren toevertrouwt aan een organisatie, geeft hiervan kennis aan de Secretaris-Generaal van de Intergouvernementele Maritieme Consultatieve Organisatie ter mededeling aan de Overeenkomstsluitende Partijen.
3. Aanvragen voor goedkeuring kunnen worden gericht tot de Administratie van elke Overeenkomstsluitende Partij.
4. Elke container dient in een veilige staat te worden gehouden overeenkomstig de bepalingen van Bijlage 1.
5. Indien een goedgekeurde container in feite niet voldoet aan de voorschriften van de Bijlagen 1 en 2, dient de betrokken Administratie de door haar noodzakelijk geachte maatregelen te nemen opdat de container alsnog gaat voldoen aan die voorschriften, of de goedkeuring in te trekken.
 Art.    5 . Aanvaarding van goedkeuring.
1. Goedkeuring onder het gezag van een Overeenkomstsluitende Partij, verleend krachtens de bepalingen van deze Overeenkomst, wordt door de andere Overeenkomstsluitende Partijen aanvaard voor alle in deze Overeenkomst vermelde doeleinden. Deze goedkeuring wordt door de andere Overeenkomstsluitende Partijen beschouwd dezelfde kracht te hebben als een door hen verleende goedkeuring.
2. Een Overeenkomstsluitende Partij mag geen andere veiligheidseisen betreffende de constructie of beproevingen van containers voorschrijven dan die waarin door deze Overeenkomst wordt voorzien, met dien verstande evenwel dat niets in deze Overeenkomst de toepassing uitsluit van bepalingen van nationale voorschriften of wetten of van internationale overeenkomsten, die aanvullende veiligheidseisen betreffende de constructie of beproevingen voorschrijven van containers, die speciaal zijn ontworpen voor het vervoer van gevaarlijke stoffen of van voorzieningen die uitsluitend gelden voor containers voor vervoer van vloeistoffen in bulk of voor containers gebruikt voor luchtvervoer. De term "gevaarlijke stoffen" heeft hier de betekenis die daaraan in internationale overeenkomsten wordt gegeven.
 Art.    6 . Controle.
1. Elke container die is goedgekeurd op grond van artikel III is op het grondgebied van de Overeenkomstsluitende Partijen onderworpen aan controle door ambtenaren die daartoe naar behoren zijn gemachtigd door de betrokken Overeenkomstsluitende Partijen. Deze controle is beperkt tot het nagaan of de container voorzien is van een geldig veiligheidskeurmerk, zoals dat op grond van deze Overeenkomst is vereist, tenzij er voldoende redenen zijn om aan te nemen dat de toestand van de container zodanig is dat een kennelijk veiligheidsrisico ontstaat. In dat geval moet de met de controle belaste ambtenaar deze controle slechts uitvoeren voor zover noodzakelijk om zeker te stellen dat de container weer in een veilige staat wordt gebracht alvorens hij verder wordt gebruikt.
2. Wanneer een container onveilig blijkt te zijn geworden als gevolg van een gebrek, dat kan hebben bestaan toen de container werd goedgekeurd, dient de voor die goedkeuring verantwoordelijke Administratie te worden ingelicht door de Overeenkomstsluitende Partij die het gebrek ontdekte.
 Art.    7 . Ondertekening, bekrachtiging, aanvaarding, goedkeuring en toetreding.
1. Deze Overeenkomst staat tot 15 januari 1973 ten kantore van de Verenigde Naties te Genève en daarna van 1 februari 1973 tot en met 31 december 1973 ten hoofdkantore van de Intergouvernementele Maritieme Consultatieve Organisatie te Londen (hierna te noemen de "Organisatie") open voor ondertekening door alle Lid-Staten van de Verenigde Naties of leden van de Gespecialiseerde Organisaties of van de Internationale Organisatie voor Atoomenergie of door Partijen bij het Statuut van het Internationale Gerechtshof en door alle andere Staten die door de Algemene Vergadering van de Verenigde Naties worden uitgenodigd Partij te worden bij deze Overeenkomst.
2. Deze Overeenkomst dient te worden bekrachtigd, aanvaard of goedgekeurd door de Staten die haar hebben ondertekend.
3. Deze Overeenkomst blijft openstaan voor toetreding door de in het eerste lid bedoelde Staten.
4. De akten van bekrachtiging, aanvaarding, goedkeuring of toetreding dienen te worden nedergelegd bij de Secretaris-Generaal van de Intergouvernementele Maritieme Consultatieve Organisatie (hierna te noemen de "Secretaris-Generaal").
 Art.    8 . Inwerkingtreding.
1. Deze Overeenkomst treedt in werking twaalf maanden na de datum van de nederlegging van de tiende akte van bekrachtiging, aanvaarding, goedkeuring of toetreding.
2. Voor elke Staat die deze Overeenkomst bekrachtigt, aanvaardt, goedkeurt of daartoe toetreedt na de nederlegging van de tiende akte van bekrachtiging, aanvaarding, goedkeuring of toetreding treedt deze Overeenkomst in werking twaalf maanden na de nederlegging door die Staat van zijn akte van bekrachtiging, aanvaarding, goedkeuring of toetreding.
3. Een Staat die Partij wordt bij deze Overeenkomst na het van kracht worden van een wijziging wordt, indien die Staat geen ander voornemen te kennen geeft:
a) geacht Partij te zijn bij de Overeenkomst, zoals gewijzigd; en
b) geacht Partij te zijn bij de ongewijzigde Overeenkomst ten aanzien van een Partij bij de Overeenkomst die niet gehouden is door de wijziging.
 Art.    9 . Procedure voor het wijzigen van een deel of delen van deze Overeenkomst.
1. Deze Overeenkomst kan worden gewijzigd op voorstel van een Overeenkomstsluitende Partij door middel van een der in dit artikel aangegeven procedures.
2. Wijziging na overweging in de Organisatie:a) Op verzoek van een Overeenkomstsluitende Partij wordt een door haar voorgestelde wijziging in overweging genomen door de Organisatie. Een zodanige wijziging wordt, indien zij wordt aanvaard met een meerderheid van twee derde van hun stem uitbrengende aanwezigen in de Maritieme Veiligheidscommissie van de Organisatie, waarvoor alle Overeenkomstsluitende Partijen zijn uitgenodigd deel te nemen en hun stem uit te brengen, medegedeeld aan alle leden van de Organisatie en alle Overeenkomstsluitende Partijen, ten minste zes maanden voorafgaande aan de overweging van de wijziging door de Algemene Vergadering van de Organisatie. Een Overeenkomstsluitende Partij die geen lid is van de Organisatie is gerechtigd deel te nemen en haar stem uit te brengen wanneer de wijziging door de Algemene Vergadering in overweging wordt genomen.
b) Indien de wijziging wordt aangenomen door een twee derde meerderheid van de hun stem uitbrengende aanwezigen in de Algemene Vergadering en indien tot een zodanige meerderheid een twee derde meerderheid behoort van de aanwezige en hun stem uitbrengende Overeenkomstsluitende Partijen, wordt zij door de Secretaris-Generaal medegedeeld aan alle Overeenkomstsluitende Partijen ter fine van aanvaarding.
c) Een zodanige wijziging wordt van kracht twaalf maanden na de datum waarop zij door twee derde van de Overeenkomstsluitende Partijen is aanvaard. De wijziging wordt van kracht ten aanzien van alle Overeenkomstsluitende Partijen, met uitzondering van die, welke voor haar van kracht worden hebben verklaard dat zij de wijziging niet aanvaarden.
3. Wijziging door een Conferentie:Op verzoek van een Overeenkomstsluitende Partij, waarmee wordt ingestemd door ten minste één derde van de Overeenkomstsluitende Partijen, wordt door de Secretaris-Generaal een Conferentie bijeengeroepen, waarvoor de in artikel VII bedoelde Staten worden uitgenodigd.
 Art.    10 . Bijzondere procedure voor het wijzigen van de Bijlagen.
1. Een door een Overeenkomstsluitende Partij voorgestelde wijziging van de Bijlagen wordt op verzoek van die Partij door de Organisatie in overweging genomen.
2. Een zodanige wijziging wordt, indien zij in aangenomen met een twee derde meerderheid van de hun stem uitbrengende aanwezigen in de Maritieme Veiligheidscommissie van de Organisatie, waarvoor alle Overeenkomstsluitende Partijen zijn uitgenodigd deel te nemen en hun stem uit te brengen, en indien tot een zodanige meerderheid een twee derde meerderheid behoort van de aanwezige en hun stem uitbrengende Overeenkomstsluitende Partijen, door de Secretaris-Generaal medegedeeld aan alle Overeenkomstsluitende Partijen ter fine van aanvaarding.
3. Een zodanige wijziging wordt van kracht op een door de Maritieme Veiligheidscommissie ten tijde van haar aanvaarding vast te stellen datum, tenzij op een door de Maritieme Veiligheidscommissie te bepalen eerdere datum terzelfdertijd een vijfde of vijf van de Overeenkomstsluitende Partijen, welk van de beide aantallen geringer is, de Secretaris-Generaal kennis geeft of geven van hun bezwaar tegen de wijziging. Het bepalen door de Maritieme Veiligheidscommissie van de in dit lid bedoelde data geschiedt bij een twee derde meerderheid van de hun stem uitbrengende aanwezigen, tot welke meerderheid een twee derde meerderheid behoort van de aanwezige en hun stem uitbrengende Overeenkomstsluitende Partijen.
4. Bij het van kracht worden van een wijziging vervangt zij en treedt zij voor alle Overeenkomstsluitende Partijen die geen bezwaar hebben gemaakt tegen die wijziging, in de plaats van de voorafgaande bepaling, waarnaar deze wijziging verwijst; een door een Overeenkomstsluitende Partij gemaakt bezwaar is niet bindend voor andere Overeenkomstsluitende Partijen ten aanzien van de aanvaarding van containers waarop deze Overeenkomst van toepassing is.
5. De Secretaris-Generaal geeft alle Overeenkomstsluitende Partijen en leden van de Organisatie kennis van verzoeken en mededelingen op grond van dit artikel en van de datum waarop een wijziging van kracht wordt.
6. Indien een voorgestelde wijziging van de Bijlagen door de Maritieme Veiligheidscommissie in overweging is genomen, maar niet is aanvaard, kan een Overeenkomstsluitende Partij de bijeenroeping verzoeken van een Conferentie, waartoe de in artikel VII bedoelde Staten worden uitgenodigd. Na ontvangst van een kennisgeving van instemming van ten minste een derde van de overige Overeenkomstsluitende Partijen wordt een zodanige Conferentie door de Secretaris-Generaal bijeengeroepen ter overweging van wijzigingen van de Bijlagen.
 Art.    11 . Opzegging.
1. Een Overeenkomstsluitende Partij kan deze Overeenkomst opzeggen door het nederleggen van een akte bij de Secretaris-Generaal. De opzegging wordt van kracht een jaar na de nederlegging van een zodanige kennisgeving bij de Secretaris-Generaal.
2. Een Overeenkomstsluitende Partij die mededeling heeft gedaan van een bezwaar tegen een wijziging van de Bijlagen, kan deze Overeenkomst opzeggen en een dergelijke opzegging wordt van kracht op de datum van het van kracht worden van een zodanige wijziging.
 Art.    12 . Beëindiging.
Deze Overeenkomst houdt op van kracht te zijn als het aantal Overeenkomstsluitende Partijen gedurende een tijdvak van twaalf achtereenvolgende maanden minder is dan vijf.
 Art.    13 . Beslechting van geschillen.
1. Een geschil tussen twee of meer Overeenkomstsluitende Partijen betreffende de uitlegging of de toepassing van deze Overeenkomst, dat niet kan worden beslecht door onderhandeling of door enige andere wijze van beslechting, wordt op verzoek van een van hen voorgelegd aan een scheidsgerecht dat als volgt is samengesteld: Elke partij bij het geschil wijst een scheidsman aan en deze beide scheidsmannen wijzen een derde scheidsman aan, die als voorzitter optreedt. Indien drie maanden na de ontvangst van een verzoek een van de partijen in gebreke gebleven is een scheidsman aan te wijzen of indien de scheidsmannen in gebreke zijn gebleven een Voorzitter aan te wijzen, kan elk van de partijen de Secretaris-Generaal verzoeken een scheidsman of de Voorzitter van het scheidsgerecht aan te wijzen.
2. De uitspraak van het krachtens het bepaalde in het eerste lid aangewezen scheidsgerecht is bindend voor de partijen bij het geschil.
3. Het scheidsgerecht stelt zijn eigen procedureregels vast.
4. Beslissingen van het scheidsgerecht, zowel ten aanzien van zijn procedure en zijn plaats van samenkomst als ten aanzien van een aan hem voorgelegd geschil, worden met meerderheid van stemmen genomen.
5. Een tussen de partijen bij het geschil gerezen meningsverschil ten aanzien van de uitlegging en de tenuitvoerlegging van de uitspraak kan door elke partij ter beoordeling worden voorgelegd aan het scheidsgerecht dat de uitspraak heeft gedaan.
 Art.    14 . Voorbehouden.
1. Voorbehouden ten aanzien van deze Overeenkomst zijn toegestaan, met uitzondering van die, welke betrekking hebben op de artikelen 1-6, 13 en het onderhavige artikel en ten aanzien van de bepalingen van de Bijlagen, mits zulke voorbehouden schriftelijk worden medegedeeld en, indien zij worden medegedeeld voor de nederlegging van de akte van bekrachtiging, aanvaarding, goedkeuring of toetreding, in die akte worden bevestigd. De Secretaris-Generaal deelt zodanige voorbehouden mede aan alle in artikel 7 bedoelde Staten.
2. Een overeenkomstig het eerste lid gemaakt voorbehoud:a) wijzigt ten aanzien van de Overeenkomstsluitende Partij die het voorbehoud heeft gemaakt, de bepalingen van deze Overeenkomst waarop het voorbehoud betrekking heeft, en wel naar de mate van het voorbehoud; en
b) wijzigt die bepalingen naar gelijke mate voor de andere Overeenkomstsluitende Partij die het voorbehoud heeft gemaakt.
3. Een Overeenkomstsluitende Partij die een voorbehoud heeft gemaakt krachtens het eerste lid, kan het te allen tijde intrekken door een kennisgeving aan de Secretaris-Generaal.
 Art.    15 . Kennisgeving.
Naast de in de artikelen 9, 10 en 14 bedoelde kennisgevingen en mededelingen geeft de Secretaris-Generaal alle in artikel VII bedoelde Staten kennis van het volgende:
a) ondertekeningen, bekrachtigingen, aanvaardingen, goedkeuringen en toetredingen krachtens artikel 7;
b) de data van de inwerkingtreding van deze Overeenkomst in overeenstemming met artikel 8;
c) de datum van het van kracht worden van wijzigingen van deze Overeenkomst in overeenstemming met de artikelen 9 en 10;
d) opzeggingen krachtens artikel 11;
e) de beëindiging van deze Overeenkomst krachtens artikel 12.
 Art.    16 . Authentieke teksten.
Het origineel van deze Overeenkomst, waarvan de Chinese, de Engelse, de Franse, de Russische en de Spaanse tekst gelijkelijk authentiek zijn, wordt nedergelegd bij de Secretaris-Generaal die daarvan voor eensluidend gewaarmerkte afschriften doet toekomen aan alle in artikel 7 bedoelde Staten.
 BIJLAGEN.
 Art.    N1 . Bijlage I. : Bepalingen voor het beproeven, inspecteren, goedkeuren en het onderhoud van containers. <Zie B.St. 02-12-1981, p. 15189>
 Art.  N2. Bijlage II. : Vereisten en proeven inzake structurele veiligheid. <Zie B. St. 02-12-1981, p. 15192>