text:
Artikel    1 . De krachtens dit Verdrag toegekende bescherming laat onverlet en is op generlei wijze van invloed op de bescherming van het auteursrecht op werken van letterkunde en kunst. Derhalve mag geen bepaling van dit Verdrag zo worden uitgelegd dat daardoor aan deze bescherming afbreuk zou worden gedaan.
 Art.    2 . 1. Voor de toepassing van dit Verdrag wordt onder nationale behandeling verstaan de behandeling toegekend door de nationale wetgeving van de Verdragsluitende Staat waar aanspraak op bescherming wordt gemaakt :
a) aan uitvoerende kunstenaars die zijn onderdanen zijn, ten aanzien van uitvoeringen die op zijn grondgebied plaats vinden, worden uitgezonden of voor het eerst zijn vastgelegd;
b) aan producenten van fonogrammen die zijn onderdanen zijn, ten aanzien van fonogrammen die voor het eerst zijn vastgelegd of openbaar gemaakt op zijn grondgebied;
c) aan omroeporganisaties die hun hoofdkantoor hebben op zijn grondgebied, ten aanzien van radio-uitzendingen via zendinstallaties die op zijn grondgebied zijn gelegen.
2. De nationale behandeling is onderworpen aan de in dit Verdrag speciaal gewaarborgde bescherming en speciaal voorziene beperkingen.
 Art.    3 . Voor de toepassing van dit Verdrag :
a) wordt onder " uitvoerende kunstenaars " verstaan acteurs, zangers, musici, dansers en andere personen die acteren, zingen, reciteren, declameren, spelen of anderszins werken van letterkunde of kunst uitvoeren;
b) wordt onder " fonogram " verstaan iedere uitsluitend hoorbare vastlegging van klanken van een uitvoering of van andere klanken;
c) wordt onder " producent van fonogrammen " verstaan de natuurlijke persoon of de rechtspersoon die de klanken van een uitvoering of andere klanken voor het eerst vastlegt;
d) wordt onder " openbaarmaking " verstaan het aanbieden van exemplaren van een fonogram aan het publiek in een redelijke hoeveelheid;
e) wordt onder " reproduktie " verstaan het maken van een exemplaar of van exemplaren van een vastlegging;
f) wordt onder " uitzending " verstaan de overdracht langs draadloze weg van klanken of van beelden en klanken voor ontvangst door het publiek;
g) wordt onder " heruitzending " verstaan het gelijktijdig uitzenden door de ene omroeporganisatie van de uitzending van een andere omroeporganisatie.
 Art.    4 . Elke Verdragsluitende Staat kent uitvoerende kunstenaars een nationale behandeling toe indien aan één van de volgende voorwaarden wordt voldaan :
a) de uitvoering vindt plaats in een andere Verdragsluitende Staat;
b) de uitvoering is opgenomen op een fonogram dat wordt beschermd ingevolge artikel 5 van dit Verdrag;
c) de uitvoering, die niet is vastgelegd op een fonogram, wordt uitgezonden door middel van een uitzending die wordt beschermd ingevolge artikel 6 van dit Verdrag.
 Art.    5 . 1. Elke Verdragsluitende Staat kent een nationale behandeling toe aan producenten van fonogrammen indien aan één van de volgende voorwaarden wordt voldaan :
a) de producent van het fonogram is onderdaan van een andere Verdragsluitende Staat (nationaliteitscriterium);
b) de eerste vastlegging van de klanken werd verricht in een andere Verdragsluitende Staat (vastleggingscriterium);
c) het fonogram werd voor het eerst openbaar gemaakt in een andere Verdragsluitende Staat (openbaarmakingscriterium).
2. Indien een fonogram voor het eerst werd openbaar gemaakt in een niet-Verdragsluitende Staat, maar indien deze ook binnen dertig dagen na de eerste openbaarmaking, openbaar werd gemaakt in een Verdragsluitende Staat (gelijktijdige openbaarmaking), wordt deze beschouwd als voor het eerst openbaar gemaakt in de Verdragsluitende Staat.
3. Iedere Verdragsluitende Staat kan, door middel van een bij de Secretaris-Generaal van de Verenigde Naties neergelegde kennisgeving, verklaren dat hij het openbaarmakingscriterium of het vastleggingscriterium niet zal toepassen. Deze kennisgeving kan worden neergelegd op het tijdstip van bekrachtiging, aanvaarding of toetreding, of op elk tijdstip daarna; in het laatste geval wordt zij van kracht zes maanden nadat zij is neergelegd.
 Art.    6 . 1. Elke Verdragsluitende Staat kent een nationale behandeling toe aan omroeporganisaties indien aan één van de volgende voorwaarden wordt voldaan :
a) het hoofdkantoor van de omroeporganisaties is gelegen in een andere Verdragsluitende Staat;
b) de uitzending geschiedde via een zendinstallatie gelegen in een andere Verdragsluitende Staat.
2. Iedere Verdragsluitende Staat kan door middel van een bij de Secretaris-Generaal van de Verenigde Naties neergelegde kennisgeving verklaren dat hij uitzendingen alleen zal beschermen indien het hoofdkantoor van de omroeporganisatie is gelegen in een andere Verdragsluitende Staat en de uitzending geschiedde via een in diezelfde Verdragsluitende Staat gelegen zendinstallatie. Deze kennisgeving kan worden neergelegd op het tijdstip van bekrachtiging, aanvaarding of toetreding, of op elk tijdstip daarna; in het laatste geval wordt zij van kracht zes maanden nadat zij is neergelegd.
 Art.    7 . 1. De in dit Verdrag voorziene bescherming van uitvoerende kunstenaars omvat de mogelijkheid het volgende te voorkomen :
a) de uitzending en overbrenging aan het publiek, zonder hun toestemming, van hun uitvoering, behalve wanneer de in de uitzending of de overbrenging aan het publiek gebruikte uitvoering zelf reeds een uitgezonden uitvoering is of deze geschiedt door middel van een vastlegging;
b) de vastlegging, zonder hun toestemming, van hun niet vastgelegde uitvoering;
c) de reproduktie, zonder hun toestemming, van een vastlegging van hun uitvoering :
(i) indien de oorspronkelijke vastlegging zelf was vervaardigd zonder hun toestemming;
(ii) indien de reproduktie is vervaardigd voor andere doeleinden dan voor die waarvoor de uitvoerende kunstenaars hun toestemming hebben gegeven;
(iii) indien de oorspronkelijke vastlegging geschiedde overeenkomstig het bepaalde in artikel 15 en de reproduktie is gemaakt voor andere dan in dat artikel bedoelde doeleinden.
2. (1) Indien de uitvoerende kunstenaars in de uitzending hebben toegestemd, wordt het aan de nationale wetgeving van de Verdragsluitende Staat waar aanspraak op bescherming wordt gemaakt, overgelaten de bescherming te regelen tegen heruitzending, vastlegging ten behoeve van uitzending en reproduktie van deze vastlegging ten behoeve van uitzending.
(2) De voorwaarden voor het gebruik door omroeporganisaties van ten behoeve van uitzending gemaakte vastleggingen worden bepaald overeenkomstig de nationale wetgeving van de Verdragsluitende Staat waar aanspraak op bescherming wordt gemaakt.
(3) De in (1) en (2) van dit lid bedoelde nationale wetgeving mag evenwel niet ertoe leiden dat daardoor uitvoerende kunstenaars de mogelijkheid wordt ontnomen door middel van een contract hun betrekking met omroeporganisaties te regelen.
 Art.    8 . Iedere Verdragsluitende Staat kan in zijn nationale wetgeving de wijze aangeven waarop uitvoerende kunstenaars zullen worden vertegenwoordigd in verband met de uitoefening van hun rechten, indien verscheidene van hen deelnemen aan dezelfde uitvoering.
 Art.    9 . Iedere Verdragsluitende Staat kan in zijn nationale wetgeving de in dit Verdrag voorziene bescherming uitbreiden tot artiesten die geen werken van letterkunde of kunst uitvoeren.
 Art.    10 . Producenten van fonogrammen genieten het recht de directe of indirecte reproduktie van hun fonogrammen toe te staan of te verbieden.
 Art.    11 . Indien een Verdragsluitende Staat, als voorwaarden voor de bescherming van de rechten van producenten van fonogrammen of van uitvoerende kunstenaars, of van beiden, ingevolge zijn nationale wetgeving met betrekking tot fonogrammen eist dat aan bepaalde formaliteiten wordt voldaan, wordt geacht daaraan te zijn voldaan als alle in de handel zijnde exemplaren van het openbaar gemaakte fonogram of het omhulsel daarvan, voorzien zijn van een aanduiding bestaande uit het teken (P) vergezeld van het jaar van de eerste openbaarmaking, en wel zo aangebracht dat de aanspraak op bescherming duidelijk blijkt; en indien de exemplaren of hun omhulsel niet de producent of de licentiehouder van de producent aanduiden (doordat zijn naam, handelsmerk of andere passende aanduiding daarop is vermeld), dient de aanduiding tevens de naam van de eigenaar van de produktierechten te omvatten; en voorts dient de aanduiding, indien de exemplaren of hun omhulsel niet de voornaamste uitvoerende kunstenaars vermelden, tevens de naam te omvatten van de persoon die in het land waar de vastlegging geschiedde, de rechten van deze uitvoerende kunstenaars bezit.
 Art.    12 . Indien een voor handelsdoeleinden openbaar gemaakt fonogram of een reproduktie van zulk een geluidsdrager rechtstreeks wordt gebruikt voor uitzending of voor enigerlei overbrenging aan het publiek, dient door de gebruiker één enkele redelijke vergoeding te worden betaald aan de uitvoerende kunstenaars of aan de producenten van de fonogrammen of aan beiden. De nationale wetgeving kan bij het ontbreken van overeenstemming tussen deze partijen de voorwaarden inzake de verdeling van deze vergoeding bepalen.
 Art.    13 . Omroeporganisaties genieten het recht toe te staan of te verbieden :
a) de heruitzending van hun uitzendingen;
b) de vastlegging van hun uitzendingen;
c) de reproduktie :
(i) van zonder hun toestemming vervaardigde vastleggingen van hun uitzendingen;
(ii) van overeenkomstig de bepalingen van artikel 15 gemaakte vastleggingen van hun uitzendingen indien de reproduktie wordt vervaardigd voor andere doeleinden dan in die bepalingen bedoeld;
d) de overbrenging aan het publiek van hun televisieuitzendingen indien deze overbrenging geschiedt in voor het publiek toegankelijke plaatsen tegen betaling van entreegeld; het wordt overgelaten aan de nationale wetgeving van de Staat waar aanspraak op bescherming van dit recht wordt gemaakt, de voorwaarden te bepalen waarop dit recht kan worden uitgeoefend.
 Art.    14 . De duur van de ingevolge dit Verdrag toe te kennen bescherming loopt tot ten minste het einde van een tijdvak van 20 jaar berekend vanaf het einde van het jaar waarin :
a) de vastlegging geschiedde, voor fonogrammen en voor daarop opgenomen uitvoeringen;
b) de uitvoering plaats vond, voor niet op fonogrammen opgenomen uitvoeringen;
c) de uitzending plaats vond, voor uitzendingen.
 Art.    15 . 1. Iedere Verdragsluitende Staat kan in zijn nationale wetgeving voorzien in uitzonderingen op de door dit Verdrag gewaarborgde bescherming ten aanzien van :
a) privé-gebruik;
b) gebruik van korte uittreksels in verband met de berichtgeving over actuele gebeurtenissen;
c) kortstondige vastlegging door een omroeporganisatie met gebruikmaking van haar eigen middelen en voor haar eigen uitzendingen;
d) gebruik uitsluitend ten behoeve van onderwijs of wetenschappelijk onderzoek.
2. Ongeacht het eerste lid van dit artikel kan een Verdragsluitende Staat in zijn nationale wetgeving voorzien in dezelfde soorten beperkingen ten aanzien van de bescherming van uitvoerende kunstenaars, producenten van fonogrammen en omroeporganisaties als waarin hij in zijn binnenlandse wetten en voorschriften voorziet in verband met de bescherming van het auteursrecht van werken van letterkunde en kunst. Er mag evenwel slechts in dwanglicenties worden voorzien voor zover deze verenigbaar zijn met dit Verdrag.
 Art.    16 . 1. Iedere Staat is, wanneer hij partij bij dit Verdrag wordt, gebonden door alle verplichtingen en geniet alle voordelen daarin bepaald. Een Staat kan evenwel te allen tijde middels een bij de Secretaris-Generaal van de Verenigde Naties neergelegde kennisgeving verklaren dat hij :
a) wat artikel 12 betreft :
(i) de bepalingen van dat artikel niet zal toepassen;
(ii) de bepalingen van dat artikel niet zal toepassen ten aanzien van bepaalde soorten gebruik;
(iii) wat fonogrammen betreft waarvan de producent geen onderdaan is van een andere Verdragsluitende Staat, dat artikel niet zal toepassen;
(iv) wat geluidsdragers betreft waarvan de producent onderdaan is van een andere Verdragsluitende Staat, de in dat artikel voorziene bescherming zal beperken tot de mate waarin en tot de duur waarvoor de laatstgenoemde Staat bescherming toekent aan fonogrammen die voor het eerst zijn vastgelegd door een onderdaan van de Staat die de verklaring aflegt, het feit dat de Verdragsluitende Staat waarvan de producent onderdaan is, niet aan dezelfde gerechtigde(n) bescherming toekent als de Staat die de verklaring aflegt, wordt echter niet beschouwd als een verschil in de mate van bescherming;
b) wat artikel 13 betreft, niet letter (d), van dat artikel zal toepassen; indien een Verdragsluitende Staat zulk een verklaring aflegt, zijn de andere Verdragsluitende Staten niet verplicht het in artikel 13, letter (d) bedoelde recht toe te kennen aan omroeporganisaties waarvan het hoofdkantoor in die Staat is gelegen.
2. Indien de in het eerste lid van dit artikel bedoelde kennisgeving wordt gedaan na de datum van neerlegging van de akte van bekrachtiging, aanvaarding of toetreding, wordt de kennisgeving van kracht zes maanden nadat zij is neergelegd.
 Art.    17 . Een Staat die op 26 oktober 1961 aan producenten van fonogrammen uitsluitend op basis van het vastleggingscriterium bescherming toekent, kan door middel van een op het tijdstip van bekrachtiging, aanvaarding of toetreding bij de Secretaris-Generaal van de Verenigde Naties neergelegde kennisgeving verklaren dat hij, voor de toepassing van artikel 5, uitsluitend het vastleggingscriterium zal toepassen en voor de toepassing van artikel 16, eerste lid, letter (a), onder (iii) en (iv), het vastleggingscriterium in plaats van het nationaliteitscriterium.
 Art.    18 . Een Staat die een kennisgeving heeft neergelegd ingevolge artikel 5, derde lid, artikel 6, tweede lid, artikel 16, eerste lid of artikel 17, kan door middel van een latere kennisgeving, neergelegd bij de Secretaris-Generaal van de Verenigde Naties, de reikwijdte daarvan beperken of deze intrekken.
 Art.    19 . Niettegenstaande elke andere bepaling in dit Verdrag is artikel 7 niet langer van toepassing wanneer een uitvoerende kunstenaar eenmaal heeft toegestemd in de opneming van zijn uitvoering in een visuele of audio-visuele vastlegging.
 Art.    20 . 1. Dit Verdrag laat onverlet rechten die in een Verdragsluitende Staat zijn verworven vóór de datum van inwerkingtreding van dit Verdrag voor die Staat.
2. Een Verdragsluitende Staat is niet gebonden de bepalingen van dit Verdrag toe te passen op uitvoeringen of uitzendingen die hebben plaatsgevonden of op fonogrammen die werden vastgelegd vóór de datum van inwerkingtreding van dit Verdrag voor die Staat.
 Art.    21 . De in dit Verdrag voorziene bescherming laat onverlet bescherming die anderszins is verzekerd aan uitvoerende kunstenaars, producenten van fonogrammen en omroeporganisaties.
 Art.    22 . De Verdragsluitende Staten behouden zich het recht voor onderling bijzondere overeenkomsten te sluiten, voor zover zulke overeenkomsten uitvoerende kunstenaars, producenten van fonogrammen of omroeporganisaties uitgebreidere rechten toekennen dan die welke zijn toegekend bij dit Verdrag, of andere bepalingen bevatten die niet strijdig zijn met dit Verdrag.
 Art.    23 . Dit Verdrag wordt neergelegd bij de Secretaris-Generaal van de Verenigde Naties. Het staat tot 30 juni 1962 open voor ondertekening door iedere Staat die werd uitgenodigd voor de Diplomatieke Conferentie inzake de internationale bescherming van uitvoerende kunstenaars, producenten van fonogrammen en omroeporganisaties, die partij is bij de Universele Auteursrecht-Conventie of lid is van de Internationale Unie voor de Bescherming van Werken van Letterkunde en Kunst.
 Art.    24 . 1. Dit Verdrag dient door de ondertekenende Staten te worden bekrachtigd of aanvaard.
2. Dit Verdrag staat open voor toetreding door iedere Staat die werd uitgenodigd voor de in artikel 23 bedoelde Conferentie en door iedere lidstaat van de Verenigde Naties, mits in beide gevallen deze Staat partij is bij de Universele Auteursrecht-Conventie of lid is van de Internationale Unie voor de Bescherming van Werken van Letterkunde en Kunst.
3. De bekrachtiging, aanvaarding of toetreding geschiedt door de neerlegging van een daartoe strekkende akte bij de Secretaris-Generaal van de Verenigde Naties.
 Art.    25 . 1. Dit Verdrag treedt in werking drie maanden na de datum van neerlegging van de zesde akte van bekrachtiging, aanvaarding of toetreding.
2. Daarna treedt dit Verdrag ten aanzien van elke Staat in werking drie maanden na de datum van neerlegging van zijn akte van bekrachtiging, aanvaarding of toetreding.
 Art.    26 . 1. Elke Verdragsluitende Staat verbindt zich ertoe overeenkomstig zijn grondwet de noodzakelijke maatregelen te nemen ten einde de toepassing van dit Verdrag te verzekeren.
2. Op het tijdstip van neerlegging van zijn akte van bekrachtiging, aanvaarding of toetreding, moet elke Staat in staat zijn ingevolge zijn nationale wetgeving uitvoering te geven aan de bepalingen van dit Verdrag.
 Art.    27 . 1. Iedere Staat kan op het tijdstip van bekrachtiging, aanvaarding of toetreding, of op elk tijdstip daarna, door middel van een aan de Secretaris-Generaal van de Verenigde Naties gerichte kennisgeving verklaren dat dit Verdrag zich uitstrekt tot alle of enkele van de grondgebieden voor wier internationale betrekkingen hij verantwoordelijk is, mits de Universele Auteursrecht-Conventie of de Internationale Conventie voor de Bescherming van Werken van Letterkunde en Kunst van toepassing is op het betrokken grondgebied of de betrokken grondgebieden. Deze kennisgeving wordt van kracht drie maanden na de datum van ontvangst.
2. De kennisgevingen bedoeld in artikel 5, derde lid, artikel 6, tweede lid, artikel 16, eerste lid en de artikelen 17 en 18 kunnen worden uitgebreid tot alle of enkele van de in het eerste lid van dit artikel bedoelde grondgebieden.
 Art.    28 . 1. Iedere Verdragsluitende Staat kan dit Verdrag opzeggen wat hemzelf betreft, dan wel namens alle of enkele van de in artikel 27 bedoelde grondgebieden.
2. De opzegging geschiedt door middel van een kennisgeving gericht aan de Secretaris-generaal van de Verenigde Naties en wordt van kracht twaalf maanden na de datum van ontvangst van de kennisgeving.
3. Het recht van opzegging wordt door een Verdragsluitende Staat niet uitgeoefend vóór het verstrijken van een tijdvak van vijf jaar van de datum waarop het Verdrag ten aanzien van die Staat in werking is getreden.
4. Een Verdragsluitende Staat houdt op partij te zijn bij dit Verdrag vanaf het tijdstip waarop hij geen partij meer is bij de Universele Auteursrecht-Conventie of geen lid meer is van de Internationale Unie voor de Bescherming van Werken van Letterkunde en Kunst.
5. Vanaf dat tijdstip houdt dit Verdrag op van toepassing te zijn op een in artikel 27 bedoeld gebied wanneer noch de Universele Auteursrecht-Conventie noch de Internationale Conventie voor de Bescherming van Werken van Letterkunde en Kunst op dat gebied van toepassing zijn.
 Art.    29 . 1. Nadat dit Verdrag vijf jaar van kracht is geweest, kan iedere Verdragsluitende Staat door middel van een kennisgeving gericht aan de Secretaris-Generaal van de Verenigde Naties verzoeken een conferentie bijeen te roepen ter herziening van het Verdrag. De Secretaris-Generaal stelt alle Verdragsluitende Staten in kennis van dit verzoek. Indien binnen een tijdvak van zes maanden na de datum van kennisgeving door de Secretaris-Generaal van de Verenigde Naties niet minder dan de helft van de Verdragsluitende Staten hem in kennis stelt dat zij instemt met het verzoek, stelt de Secretaris-Generaal de Directeur-Generaal van het Internationale Arbeidsbureau, de Directeur-Generaal van de Organisatie der Verenigde Naties voor Onderwijs, Wetenschap en Cultuur en de Directeur van het Bureau van de Internationale Unie voor de Bescherming van Werken van Letterkunde en Kunst daarvan in kennis, die een herzieningsconferentie bijeenroepen in samenwerking met de in artikel 32 ingestelde Intergouvernementele Commissie.
2. Voor de aanneming van een herziening van dit Verdrag is een meerderheid vereist van twee derde van de Staten die de herzieningsconferentie bijwonen, mits deze meerderheid twee derde van de Staten omvat die op het tijdstip van de herzieningsconferentie partij bij het Verdrag zijn.
3. In geval van aanneming van een Verdrag tot algehele of gedeeltelijke herziening van dit Verdrag en tenzij het Verdrag tot herziening anderszins bepaalt :
(a) staat dit Verdrag met ingang van de datum van inwerkingtreding van het Verdrag tot herziening niet langer open voor bekrachtiging, aanvaarding of toetreding;
(b) blijft dit Verdrag van kracht ten aanzien van betrekkingen tussen of met Verdragsluitende Staten die geen partij zijn geworden bij het Verdrag tot herziening.
 Art.    30 . Geschillen die zich kunnen voordoen tussen twee of meer Verdragsluitende Staten betreffende de uitlegging of toepassing van dit Verdrag en die niet door middel van onderhandelingen worden geregeld, worden op verzoek van een van de partijen bij het geschil ter beslissing voorgelegd aan het Internationale Gerechtshof, tenzij zij een andere wijze van regeling overeenkomen.
 Art.    31 . Geen ander voorbehoud kan ten aanzien van dit Verdrag worden gemaakt dan voorzien in de bepalingen van artikel 5, derde lid, artikel 6, tweede lid, artikel 16, eerste lid, en artikel 17.
 Art.    32 . 1. Hierbij wordt een Intergouvernementele Commissie ingesteld, die de volgende taken heeft :
a) het bestuderen van vraagstukken betreffende de toepassing en werking van dit Verdrag; en
b) het verzamelen van voorstellen en het vergaren van documentatie voor de eventuele herziening van dit Verdrag.
2. De Commissie bestaat uit vertegenwoordigers van de Verdragsluitende Staten, gekozen met inachtneming van een billijke geografische verdeling. Het aantal leden is zes als er twaalf Verdragsluitende Staten of minder zijn, negen als er dertien tot achttien Verdragsluitende Staten zijn en twaalf als er meer dan achttien Verdragsluitende Staten zijn.
3. De Commissie wordt opgericht twaalf maanden nadat het Verdrag in werking is getreden door middel van een verkiezing onder de Verdragsluitende Staten, die elk één stem hebben; deze verkiezing wordt georganiseerd door de Directeur-Generaal van het Internationale Arbeidsbureau, de Directeur-Generaal van de Organisatie der Verenigde Naties voor Onderwijs, Wetenschap en Cultuur en de Directeur van het Bureau van de Internationale Unie voor de Bescherming van Werken van Letterkunde en Kunst overeenkomstig regels die voordien door een meerderheid van alle Verdragsluitende Staten goedgekeurd zijn.
4. De Commissie kiest haar Voorzitter en de andere leden van het dagelijks bestuur. Zij stelt haar eigen huishoudelijk reglement vast. Dit heeft met name betrekking op het toekomstig functioneren van de Commissie en op een methode voor de keuze van haar leden in de toekomst, en wel op zodanige wijze dat een roulering tussen de verschillende Verdragsluitende Staten wordt gewaarborgd.
5. Het Secretariaat van de Commissie wordt gevormd door functionarissen van het Internationale Arbeidsbureau, van de Organisatie der Verenigde Naties voor Onderwijs, Wetenschap en Cultuur en van het Bureau van de Internationale Unie voor de Bescherming van Werken van Letterkunde en Kunst, aangewezen door de Directeuren-Generaal onderscheidenlijk de Directeur daarvan.
6. De vergaderingen van de Commissie, die worden bijeengeroepen wanneer een meerderheid van haar leden zulks noodzakelijk acht, worden achtereenvolgens gehouden ter plaatse van de zetel van het Internationale Arbeidsbureau, van de Organisatie der Verenigde Naties voor Onderwijs, Wetenschap en Cultuur en van het Bureau van de Internationale Unie voor de Bescherming van Werken van Letterkunde en Kunst.
7. De kosten van de leden van de Commissie worden gedragen door hun onderscheiden Regeringen.
 Art.    33 . 1. Dit Verdrag is opgesteld in de Engelse, de Franse en de Spaanse taal, zijnde de drie teksten gelijkelijk authentiek.
2. Daarnaast zullen officiële teksten van dit Verdrag worden opgesteld in de Duitse, de Italiaanse en de Portugese taal.
 Art.    34 . 1. De Secretaris-Generaal van de Verenigde Naties stelt de Staten die waren uitgenodigd voor de in artikel 23 bedoelde Conferentie en iedere Staat die lid is van de Verenigde Naties, alsmede de Directeur-Generaal van het Internationale Arbeidsbureau, de Directeur-Generaal van de Organisatie der Verenigde Naties voor Onderwijs, Wetenschap en Cultuur en de Directeur van het Bureau van de Internationale Unie voor de Bescherming van Werken van Letterkunde en Kunst in kennis van :
a) de neerlegging van elke akte van bekrachtiging, aanvaarding of toetreding;
b) de datum van inwerkingtreding van het Verdrag;
c) alle kennisgevingen, verklaringen of mededelingen zoals bepaald in dit Verdrag;
d) een van de situaties bedoeld in artikel 28, vierde en vijfde lid.
2. De Secretaris-Generaal van de Verenigde Naties stelt de Directeur-Generaal van het Internationale Arbeidsbureau, de Directeur-Generaal van de Organisatie der Verenigde naties voor Onderwijs, Wetenschap en Cultuur en de Directeur van het Bureau van de Internationale Unie voor de Bescherming van Werken van Letterkunde en Kunst eveneens in kennis van de hem overeenkomstig artikel 29 gedane verzoeken, alsmede van de mededelingen ontvangen van de Verdragsluitende Staten betreffende de herziening van het Verdrag.
Ten blijke waarvan de ondergetekenden, daartoe naar behoren gemachtigd, dit Verdrag hebben ondertekend.
Gedaan te Rome, zesentwintig oktober 1961, in een enkel exemplaar in de Engelse, de Franse en de Spaanse taal. Door de Secretaris-Generaal van de Verenigde Naties zullen voor eensluidend gewaarmerkte afschriften worden gezonden aan alle Staten die werden uitgenodigd voor de in artikel 23 bedoelde Conferentie en aan iedere lidstaat van de Verenigde Naties, alsmede aan de Directeur-Generaal van het Internationale Arbeidsbureau, de Directeur-Generaal van de Organisatie der Verenigde Naties voor Onderwijs, Wetenschap en Cultuur en de Directeur van het Bureau van de Internationale Unie voor de Bescherming van Werken van Letterkunde en Kunst.
 Bijlage.
 Art.  N. Tabel. Situatie tot 5 november 1998.
STATEN

 DATUM WAAROP DE STAAT LID

IS GEWORDEN VAN DE

OVEREENKOMST
 1. ARGENTINIE

2 maart 1992
 2. AUSTRALIE

30 september 1992
 3. BARBADA

18 september 1983
 4. BELGIE

2 october 1999
 5. BOLIVIE

24 november 1993
 6. BOSNIE-HERZEGOVINE

 12 april 1994
 7. BRAZILIE

 29 september 1965
 8. BULGARIJE

31 augustus 1965
 9. BURKINA FASO

 14 januari 1988
10. CANADA

4 juni 1998
11. CHILI

 5 september 1974
12. COLOMBIE

 17 september 1976
13. CONGO

18 mei 1964
14. COSTA RICA

9 september 1971
15. DENEMARKEN

 23 september 1965
16. DOMINICAANSE REPUBLIEK

 27 januari 1987
17. DUITSLAND

21 oktober 1966
18. ECUADOR

18 mei 1964
19. EL SALVADOR

29 juni 1979
20. FIJI

 11 avril 1972
21. FILIPPIJNEN

25 september 1984
22. FINLAND

21 oktober 1983
23. FRANKRIJK

 3 juli 1987
24. GRIEKENLAND

 6 januari 1993
25. GUATEMALA

 4 januari 1977
26. HONDURAS

 16 februari 1990
27. HONGARIJE

10 februari 1995
28. IERLAND

19 september 1979
29. IJSLAND

15 juni 1994
30. ITALIE

8 april 1975
31. JAMAICA

27 januari 1994
32. JAPAN

26 oktober 1989
33. KAAPVERDIE

3 juli 1997
34. LESOTHO

26 januari 1999
35. LETLAND

20 augustus 1999
36. LIBANON

12 augustus 1997
37. LUXEMBOURG

 25 februari 1976
38. MACEDONIE (Voormalige Joegloslavische

 2 maart 1998

 Rep.)
39. MEXICO

 18 mei 1964
40. MODOVA (Rep.)

 5 december 1995
41. MONACO

6 december 1985
42. NEDERLAND

 7 oktober 1993
43. NIGER

18 mei 1964
44. NIGERIA

29 oktober 1993
45. NOORWEGEN

10 juli 1978
46. OOSTENRIJK

9 juli 1973
47. PANAMA

2 september 1983
48. PARAGUAY

 26 februari 1970
49. PERU

7 augustus 1985
50. POLEN

13 juni 1997
51. ROEMENIE

 22 oktober 1998
52. SINT-LUCIA

 17 augustus 1996
53. SLOVAKIJE

 1 januari 1993
54. SLOVENIE

9 oktober 1996
55. SPANJE

 14 november 1991
56. TJSECHISCHE REPUBLIEK

 1 januari 1993
57. URUGUAY

 4 juli 1977
58. VENEZUELA

30 januari 1996
59. VERENIGD KONINKRIJK

18 mei 1964
60. ZWEDEN

 18 mei 1964
61. ZWITSERLAND

24 september 1993


type: legislation

jurisdiction: Belgium

text:
Artikel  M. Tengevolge van de inwerkingtreding met ingang van 1 april 1994 van de Politiewet 1993 is het onderscheid tussen de Rijkspolitie en de Gemeentepolitie opgeheven. Derhalve dienen in artikel 27, vierde lid, van genoemd Verdrag de derde en vierde alinea als volgt te worden gelezen :
- " voor wat betreft Nederland, de ambtenaren, aangesteld voor de uitvoering van de politietaak; ";
- " voor België en Luxemburg, de leden van de gemeentepolitie behorende tot gemeenten waarvan het grondgebied zich op een afstand van minder dan tien kilometer van de grens bevindt. ".


text:
Artikel    1 . De Belgische en de Mexicaansche Regeering verbinden zich, aan elkander uit te leveren, op het verzoek dat een van beide Regeeringen tot de andere zal richten, de personen beschuldigd, vervolgd of veroordeeld, door de bevoegde overheden van datgene van beide landen waar het misdrijf gepleegd werd, als daders of medeplichtigen der misdaden en wanbedrijven vermeld in navolgend artikel 2, en die zich op het gebied van den aangezochten Staat zouden bevinden.
Wanneer de misdaad of het wanbedrijf, die aanleiding geven tot de vraag om uitlevering, buiten het grondgebied van beide contracteerende partijen begaan werd, kan er aan deze vraag gevolg gegeven worden, indien de wetgeving van het aangezochte land de vervolging toelaat van dezelfde misdrijven buiten zijn grondgebied begaan.
De contracteerende partijen zijn niet gehouden elkander hun nationalen uit te leveren. In geval van niet-uitlevering van een nationaal, zullen de overheden van het land waar het wanbedrijf begaan werd, hem langs diplomatieken weg kunnen aanklagen, mits overlegging der bewijsstukken bij de rechterlijke overheden van het toevluchtsland, welke den vervolgden persoon voor hun eigen rechtbanken zullen roepen, indien hun wetten dit toelaten.
 Art.    2 . De misdaden en wanbedrijven voorzien door voorgaand artikel zijn als volgt :
1° Moord, vergiftiging, oudermoord, kindermoord, doodslag, verkrachting;
2° Brandstichting;
3° Namaking of vervalsching van openbare effecten of bankbriefjes, van openbare of particuliere titels, uitgeven of in omloop brengen van deze nagemaakte of vervalschte effekten, briefjes of titels; valscheid in geschriften of in telegrammen en gebruik van deze nagemaakte, gemaakte of vervalschte telegrammen, effekten, briefjes of titels;
Nagemaakte of vervalschte bankbriefjes ontvangen hebben of zich deze aangeschaft hebben, met het doel ze in omloop te brengen;
4° Valsche munt met inbegrip van namaking of schennis der munt, uitgifte en in omloop brengen van nagemaakte of geschonden munt, alsmede bedrog in de keuze van monsters voor het keuren van het gehalte en het gewicht der munt;
Nagemaakte of geschonden muntstukken ontvangen hebben of zich deze aangeschaft hebben met het doel ze in omloop te brengen;
Aan een munt het uitzicht van een munt met hoogere waarde gegeven hebben, of, muntstukken waaraan men het uitzicht van muntstukken met hoogere waarde gegeven heeft in het land gebracht of ontvangen hebben of zich deze aangeschaft hebben, met het doel ze in omloop te brengen;
5° Valsche getuigenis en valsche verklaring vanwege deskundigen of tolken;
6° Diefstal, oplichting, knevelarij, verduistering gepleegd door openbare ambtenaren;
7° Bedrieglijke bankbreuk en bedrog gepleegd in faillissementen;
8° Vereeniging van boosdoeners;
9° Bedreigingen met aanslag op personen tegen eigendom en strafbaar met doodstraf, dwangarbeid of opsluiting;
Aanbiedingen en voorstellen om een misdaad te bedrijven of er aan deel te nemen en aanvaarding van gezegde aanbiedingen;
10° Vruchtafdrijving;
11° Dubbel huwelijk;
12° Aanslagen op de persoonlijke vrijheid en op de onschendbaarheid van de woning gepleegd door privaatpersonen;
13° Ontvoering, heling, verduistering, verwisseling of onderschuiving van kinderen;
14° Te vondeling leggen of verlaten van een kind;
15° Ontvoering van minderjarigen;
16° Aanranding van de eerbaarheid gepleegd met geweld;
17° Aanranding van de eerbaarheid zonder geweld noch bedreiging gepleegd op den persoon of met de hulp van een minderjarige van de eene of de andere kunne minder dan volle zestien jaar oud zijnde; aanranding van de eerbaarheid zonder geweld noch bedreigingen gepleegd door een bloedverwant in opgaande lijn op den persoon of met de hulp van een minderjarige van de eene of de andere kunne, zelfs ouder dan volle zestien jaar, maar niet vrijgemaakt door het huwelijk;
18° Aanslag tegen de zeden door een minderjarige van de eene of de andere kunne tot ontucht, bederf of prostitutie aan te hitsen, of ze te bevorderen of te begunstigen, ten einde eens anders driften te voldoen; verronseling, verleiding of vervreemding van een meerderjarige vrouw of een meerderjarig meisje tot het plegen van ontucht, wanneer het feit begaan werd door bedrog of door geweld, bedreiging, misbruik van gezag of door elk ander dwangmiddel, ten einde eens anders driften te voldoen; verronseling, verleiding of vervreemding van een meerderjarige vrouw of een meerderjarig meisje, zelfs met haar instemming, met het oog op ontucht in een ander land, ten einde eens anders driften te voldoen; ophouding van een persoon in een ontuchthuis tegen haar wil in of dwang op een meerderjarige persoon tot het plegen van ontucht;
19° Vrijwillige slagen of verwondingen met voorbedachten rade toegebracht of die een ongeneesbaar schijnende ziekte, een bestendige onbekwaamheid tot persoonlijken arbeid, het verlies van het volle gebruik van een orgaan, een zware verminking of den dood zonder het oogmerk om te dooden, veroorzaakt hebben;
20° Misbruik van vertrouwen en bedriegerij;
21° Verleiding van getuigen, deskundigen of tolken;
22° Meineed;
23° Namaking of vervalsching van zegels, stempels, keurijzers en merken, gebruik van nagemaakte of vervalschte zegels, stempels, keurijzers en merken; en nadeelig gebruik van echte zegels, stempels, keurijzers en merken; kwaadwillig of bedrieglijk aanbrengen op een kunstvoorwerp, een letterkundig werk of een muziekstuk van den naam van een auteur of van elk onderscheidingsteeken door hem aangenomen om zijn werk aan te duiden;
De voorwerpen of werken waarvan sprake, met voorweten verkocht, te koop gesteld of op het nationaal grondgebied ingevoerd hebben om verkocht te worden;
Namaking of vervalsching der voorwerpen bestemd voor de vervaardiging van munt of bankbriefjes;
De in vorig lid bedoelde nagemaakte of vervalschte voorwerpen, dan wel de echte voorwerpen, bestemd voor de vervaardiging van munt of bankbriefjes, met bedrieglijk opzet ontvangen hebben of zich deze aangeschaft hebben;
24° Omkooping van openbare ambtenaren;
25° Vernieling van gebouwen, stoomtuigen of telegraaftoestellen, vernieling of beschadiging van graven, monumenten, kunstvoorwerpen, documenten of andere papieren, vernieling of beschadiging van eetwaren, koopwaren of andere roerende eigendommen en verzet tegen het uitvoeren van openbare werken;
26° Vernieling of verwoesting van veldvruchten, planten, boomen of enten;
27° Vernieling van landbouwwerktuigen; vernieling of vergiftiging van vee of andere dieren;
28° Verlating door een kapitein, buiten de gevallen voorzien door de wet, van een schip of vaartuig bestemd voor den handel of de vischvangst;
29° Stranding, verlies, vernieling door den kapitein of de officieren en de bemanning, ontvreemding door den kapitein van een schip of vaartuig bestemd voor den handel of de vischvangst, over boord werping of vernieling zonder noodzakelijkheid van de geheele of gedeeltelijke lading, van de levensmiddelen of van de benoodigdheden van het schip, wankoers, ontleening zonder noodzakelijkheid op de romp, de bevoorrading of de uitrusting van het schip, of inpandgeving of verkoop der koopwaren of levensmiddelen, of gebruik van verzonnen averijen of uitgaven in de rekeningen, verkoop van het schip zonder bijzondere machtiging, buiten het geval van onzeewaardigheid, lossen van goederen zonder voorafgaand verslag behalve in het geval van nakend gevaar, diefstal gepleegd aan boord, beschadiging van levensmiddelen of van koopwaren gepleegd aan boord door vermenging met schadelijke stoffen, aanval of weerstand met geweld en dadelijkheden tegenover den kapitein door meer dan een derde der bemanning, weigering van gehoorzaamheid aan de bevelen van den kapitein of den scheepsofficier voor het behoud van het schip of de lading, met slagen en verwondingen, samenzwering tegen de veiligheid, de vrijheid of het gezag van den kapitein; verovering van het schip door de matrozen of de passagiers door bedrog of geweld tegenover den kapitein;
30° Heling der voorwerpen verkregen met behulp van een der in deze Overeenkomst voorziene misdaden of wanbedrijven;
31° Slavenhandel;
32° Verzet vanwege de kapiteins en de leden der bemanning tegen de bevelen van officieren handelend krachtens artikels 42 en volgende der Algemeene Akte van de Conferentie van Brussel van 2 Juli 1890;
33° Overtreding van de verboden betreffende de vuurwapens en de munitie voorzien door artikelen 8 en 9 der Algemeene Akte van de Conferentie van Brussel van 2 Juli 1890;
Zijn onder voorgaande omschrijvingen begrepen de volgens de wetten van beide contracteerende landen strafbare pogingen. In al de gevallen moeten de feiten, waarvoor de uitlevering gevraagd wordt, een straf ten gevolge hebben waarvan het maximum niet minder dan één jaar is en de uitlevering kan slechts geschieden wanneer het gelijkaardige feit strafbaar is krachtens de wetgeving van het land waaraan de vraag gericht wordt.
 Art.    3 . Het verzoek om uitlevering moet steeds langs diplomatieken weg ingediend worden.
 Art.    4 . De uitlevering zal worden toegestaan op overlegging van het origineel of een authentieke uitgifte hetzij van het vonnis of het arrest van veroordeeling, hetzij van het bevel tot aanhouding of van elke andere akte die minstens dezelfde kracht heeft, mits deze akten de juiste vermelding bevatten van het feit wegens hetwelk ze werden afgeleverd en mits ze vergezeld zijn van de bescheiden die het bewijs leveren van de bestanddeelen van het misdrijf of de misdrijven waarvan sprake. Deze stukken zullen eveneens vergezeld zijn van een authentiek afschrift van den wettekst die op het beklaagde feit toepasselijk is, alsmede van de wetsbepalingen toepasselijk in zake verjaring waaruit blijkt dat de strafvordering of de straf niet verjaard zijn. Zooveel mogelijk zal de beschrijving van den opgevraagden persoon worden verstrekt.
 Art.    5 . In spoedeischende gevallen zal de voorloopige aanhouding geschieden op het met de post of per telegraaf verzonden bericht van het bestaan van een der onder artikel 4 vermelde stukken, mits dit bericht op regelmatige wijze aan het Ministerie van Buitenlandsche Zaken van het aangezochte land langs diplomatieken weg gegeven wordt. De voorloopige aanhouding zal geschieden in de vormen en volgens de regels door de wetgeving der aangezochte Regeering vastgesteld; zij zal niet verder gehandhaafd worden, indien de vraag om uitlevering vergezeld van de door artikel 4 voorziene documenten niet binnen de twaalf weken aan de aangezochte regeering overhandigd wordt.
 Art.    6 . De uitlevering zal niet geschieden wanneer zij gevraagd zal worden wegens een misdrijf waarvoor de opgevraagde persoon reeds veroordeeld, onschuldig verklaard of van rechtsvervolging ontslagen werd in het land der regeering waaraan de vraag gericht wordt.
Indien de opgevraagde persoon vervolgd wordt of veroordeeld is in het land waarin hij gevonden wordt, kan zijn uitlevering worden uitgesteld totdat er van de vervolging wordt afgezien, totdat hij vrijgesproken of van rechtsvervolging ontslagen is of tot het oogenblik waarop hij zijn straf zal ondergaan hebben.
Ingeval de opgevraagde persoon in hetzelfde land vervolgd of in hechtenis gehouden wordt uit hoofde van verplichtingen door hem aangegaan jegens particulieren, zal zijn uitlevering niettemin geschieden, behoudens dat de benadeelde partij hare rechten kan doen gelden voor de bevoegde overheid.
Wanneer het gaat om een door artikel 2 voorziene misdaad die de doodstraf met zich brengt, zal de aangezochte regeering de uitlevering kunnen doen afhangen van de door de verzoekende Regeering gegeven verzekering, en dit langs diplomatieken weg, dat in geval van veroordeeling tot de doodstraf, deze laatste niet zal worden uitgevoerd.
 Art.    7 . Wanneer een zelfde persoon tegelijkertijd door verschillende Staten zal worden opgevraagd, zal de aangezochte Staat vrij blijven te beslissen aan welk land hij den verdachte zal uitleveren.
 Art.    8 . De bepalingen van onderhavige overeenkomst zijn niet toepasselijk op de personen die zich schuldig hebben gemaakt aan eenige politieke misdaad of wanbedrijf of aan een met dergelijke misdaad of wanbedrijf samenhangende daad. De persoon die uitgeleverd werd wegens een der misdaden of wanbedrijven van gewoon recht vermeld in artikel 2, mag dienvolgens in geenerlei geval in den Staat waaraan de uitlevering werd toegestaan vervolgd en gestraft worden wegens een politieke misdaad of wanbedrijf door hem voor de uitlevering begaan, noch wegens een feit samenhangend met een dergelijke misdaad of wanbedrijf, tenzij hij vrij is geweest opnieuw het land te verlaten gedurende drie maanden na gevonnist te zijn geworden, en, in geval van veroordeeling, na zijn straf te hebben ondergaan of gratie te hebben verkregen.
Wordt niet als politiek misdrijf, noch als feit samenhangend met dergelijk misdrijf beschouwd, de aanslag tegen het hoofd van een vreemden Staat of tegen leden zijner familie, zoo die aanslag bestaat in doodslag, moord of vergiftiging.
 Art.    9 . De uitgeleverde persoon zal niet mogen worden vervolgd noch gestraft in het land waaraan de uitlevering werd toegestaan, noch aan een derde land uitgeleverd voor om het even welke misdaad of wanbedrijf, niet door onderhavige overeenkomst voorzien en vóór de uitlevering bedreven, tenzij hij, in het een en het ander geval, vrij is geweest bovenvermeld land opnieuw te verlaten gedurende drie maanden na gevonnist te zijn geworden, en, in geval van veroordeeling, na zijn straf te hebben ondergaan of gratie te hebben verkregen.
Hij zal evenmin vervolgd of gestraft kunnen worden wegens een misdaad of een wanbedrijf voorzien door de overeenkomst, bedreven voor de uitlevering, maar die een andere is dan degene waardoor de uitlevering gerechtvaardigd werd. Zonder de instemming van de Regeering, die den uitgeleverde overgeleverd heeft en die, indien zij het gewenscht acht, de overlegging zal kunnen eischen van een der documenten vermeld in artikel 4 van onderhavige overeenkomst. De instemming dezer Regeering zal eveneens vereischt zijn om de uitlevering van den verdachte naar een derde land mogelijk te maken. Echter zal deze instemming niet noodig zijn wanneer de verdachte uit eigen beweging gevraagd zal hebben gevonnist te worden of zijn straf te ondergaan of wanneer hij niet binnen den hooger vastgestelden termijn, het grondgebied zal verlaten hebben van het land waaraan hij werd uitgeleverd.
 Art.    10 . De uitlevering zal worden geweigerd indien, op het oogenblik waarop de overlevering zou kunnen plaats hebben, de verjaring der vordering of der straf voortvloeiend uit het misdrijf dat de vraag om uitlevering gerechtvaardigd heeft, volgens de wetten van een der Verdragsluitende Partijen verkregen is.
 Art.    11 . Wanneer er tot uitlevering aanleiding bestaat, zullen al de in beslag genomen voorwerpen die kunnen dienen om de misdaad of het wanbedrijf vast te stellen, alsmede de van diefstal voortkomende voorwerpen, volgens goedvinden der bevoegde overheid, aan de verzoekende mogendheid worden overhandigd, hetzij de uitlevering kan geschieden, hetzij er geen gevolg aan kon worden gegeven, doordat de beschuldigde opnieuw ontvlucht of overleden is. Deze overhandiging zal ook al de voorwerpen omvatten die de verdachte in het land verborgen of gedeponeerd zou hebben en die later ontdekt zouden worden.
Zijn echter voorbehouden de rechten die niet in de vervolging betrokken derde personen verkregen zouden hebben op de in onderhavig artikel vermelde voorwerpen.
 Art.    12 . Wanneer de uitlevering toegestaan is, zal de beschuldigde aan den aanzoekenden Staat worden overgeleverd op de plaats der grens of in de haven die deze laatste zal aanduiden. Al de kosten door de uitlevering op het grondgebied van den aangezochten Staat veroorzaakt alsmede de kosten op hetzelfde grondgebied veroorzaakt door de consignatie en het vervoer der voorwerpen, die, luidens het vorig artikel moeten worden teruggegeven of overhandigd, zullen ten laste van den aangezochten Staat zijn. De kosten in beide gevallen buiten het grondgebied veroorzaakt zullen ten laste van den aanzoekenden Staat zijn.
 Art.    13 . Er wordt formeel bepaald dat de uitlevering in doorvoer over de respectieve grondgebieden der Verdragsluitende Staten van een niet tot het transito-land behoorenden persoon zal toegestaan worden op eenvoudige overlegging, in origineel of in authentiek afschrift van een der akten van rechtspleging vermeld volgens het geval in bovenstaand artikel 4, mits het feit, dat aan de uitlevering ten grondslag ligt, in onderhavige overeenkomst is begrepen en niet valt onder de bepalingen van artikelen 8 en 10.
De doorvoerkosten zullen ten laste der verzoekende partij vallen.
 Art.    14 . Wanneer, bij de vervolging van een niet politieke strafzaak, een van beide Regeeringen het verhoor van getuigen die zich in den anderen Staat bevinden of elke andere daad van onderzoek zal noodig oordeelen, zal te dien einde een rogatoire opdracht langs diplomatieken weg worden toegezonden en zal er door de bevoegde ambtenaren gevolg aan worden gegeven met inachtneming der wetten van het land waar het verhoor der getuigen zal moeten geschieden. De respectieve Regeeringen zien af van elke vraag om terugbetaling der kosten voortvloeiend uit de uitvoering van rogatoire opdrachten, hetzij het gaat om deskundige onderzoeken op crimineel of handelsgebied, of in verband met de gerechtelijke geneeskunde, welke onderzoeken verschillende vacaties vergen.
 Art.    15 . In een niet politieke strafzaak, wanneer de beteekening van een akte van rechtspleging of een vonnis uitgaande van de overheid van een van beide verdragsluitende landen moet geschieden aan een persoon die zich in het andere land bevindt, zal het langs diplomatieken weg overgemaakt stuk aan den betrokkene in persoon worden beteekend, op verzoek van het openbaar ministerie der verblijfplaats door toedoen van den bevoegden ambtenaar, en het origineel, waarbij de beteekening vastgesteld wordt, zal langs denzelfden weg aan de verzoekende Regeering worden teruggezonden zonder terugbetaling der kosten.
 Art.    16 . Wanneer in een niet politieke strafzaak de persoonlijke verschijning van een getuige noodig is, zal de Regeering van het land waar de getuige verblijft hem uitnoodigen gevolg te geven aan de dagvaarding, die hem zal worden gezonden; indien de getuige er in toestemt de reis te ondernemen, zal men hem onmiddellijk het noodige paspoort geven en zullen hem reis- en verblijfkosten worden toegestaan volgens de tarieven en reglementen van kracht in het land waar het verhoor zal moeten plaats hebben. Geen getuige, welke zijne nationaliteit ook weze, die, gedagvaard in een van beide landen vrijwillig voor de rechters van het andere land zal verschijnen, mag er vervolgd noch gevangen gehouden worden voor vroegere crimineele of correctioneele feiten of veroordeelingen, noch onder voorwendsel van medeplichtigheid in de feiten, die het voorwerp uitmaken van het proces waarin hij als getuige optreedt.
Wanneer in een niet politieke strafzaak, in een van beide landen onderzocht, de overlegging van stukken van overtuiging of van gerechtelijke bescheiden nuttig of noodig geoordeeld wordt, zal het desbetreffende verzoek langs diplomatieken weg ingediend worden en zal men er gevolg aan geven, tenzij bijzondere overwegingen er zich tegen verzetten, en onder verplichting de stukken terug te zenden.
De Verdragsluitende Regeeringen zien af van elke opvordering van kosten, die binnen de grenzen hunner respectieve grondgebieden voortvloeien uit de verzending en de teruggave van stukken van overtuiging en documenten.
 Art.    17 . Beide Regeeringen verbinden er zich toe aan elkander kennis te geven van de veroordeelingen wegens misdaden of wanbedrijven, die werden uitgesproken door de Belgische rechtbanken of door de Federale Mexicaansche rechtbanken, of door de gewone Mexicaansche rechtbanken in het federaal district en de federale grondgebieden tegen de burgers of onderdanen der andere. Deze kennisgeving zal geschieden door toezending langs diplomatieken weg van een bulletin of een uittreksel van het uitgesproken en definitief geworden vonnis aan de Regeering van het land waartoe de veroordeelde behoort. Elk van beide Regeeringen zal dienaangaande de noodige onderrichtingen aan de bevoegde overheden geven.
 Art.    18 . De bepalingen van onderhavige overeenkomst zullen toepasselijk zijn op de bezittingen, koloniën en mandaatgebieden van de Hooge Verdragsluitende Partijen.
Te dien einde worden de inlanders van gezegde grondgebieden, bezittingen en koloniën gelijkgesteld met de nationalen.
Voor de toepassing van onderhavige overeenkomst op Belgisch Congo en op de grondgebieden van Roeanda-Oeroendi waarover België in naam van den Volkenbond een mandaat uitoefent :
1. Zal, in de spoedeischende gevallen voorzien in artikel 5, de voorloopige aanhouding moeten geschieden op bericht aan het Secretariaat der Buitenlandsche Betrekkingen van Mexico gegeven door den Gouverneur-Generaal van Belgisch-Congo, en omgekeerd, van het bestaan van een der hechtenisstukken in artikel 4 vermeld.
2. Zullen als misdaden worden beschouwd de inbreuken op de strafwet van Belgisch Congo en Roeanda-Oeroendi, strafbaar met meer dan vijf jaar vrijheidsstraf met opgelegden arbeid en als wanbedrijven de inbreuken strafbaar met meer dan twee maand vrijheidsstraf met opgelegden arbeid. De vrijheidsstraf met opgelegden arbeid voorzien door de wetten van Belgisch Congo en Roeanda-Oeroendi zal met gevangenisstraf gelijkgesteld worden.
3. Zal de termijn van twaalf weken voorzien in artikel 5 der Overeenkomst tot zestig dagen worden verminderd.
 Art.    19 . Onderhavige Overeenkomst vervangt die van 12 Mei 1881.
Zij zal in werking treden negentig dagen na hare bekendmaking in de door de wetten van beide landen voorgeschreven vormen.
Elk der Verdragsluitende Partijen zal ze te allen tijde kunnen opzeggen, mits de andere partij een jaar vooraf van haar voornemen te verwittigen.
Zij zal bekrachtigd worden en de bekrachtigingen er van zullen zoodra mogelijk te Brussel uitgewisseld worden.
Gedaan te Mexico, in twee originalen, elk in de beide talen Spaansch en Fransch, den 22n September 1938.
 Bijlage.
 Art.  N. De uitwisseling der bekrachtigingen heeft den 14n Maart 1939 te Brussel plaats gehad.


text:
EERSTE DEEL.  _ Werkingssfeer en omschrijvingen.
 Artikel     1 . 1. Dit verdrag is van toepassing op elk mechanisch voortbewogen zeeschip, hetzij publiek, hetzij privaat eigendom, dat aan de volgende voorwaarden voldoet :
a) ingeschreven is in een gebied, waarvoor dit Verdrag van kracht is;
b) met handelsdoeleinden gebezigd wordt voor het vervoer van goederen en passagiers;
c) een internationale reis maakt, d.w.z. elke reis van een haven van eenig land naar een haven buiten dat land gelegen; de koloniën, overzeesche gebieden, protectoraten of gebieden, onder toezicht of mandaat geplaatst, worden als afzonderlijke landen beschouwd.
2. Dit Verdrag is niet van toepassing :a) op zeilschepen met hulpmachines;
b) op schepen, gebezigd voor de visscherij, voor de walvischvangst en voor dergelijke doeleinden of voor werkzaamheden, die daar onmiddellijk mee samenhangen.
3. Elk lid kan van de toepassing van dit Verdrag uitzonderen de schepen in zijn gebied ingeschreven, gedurende den tijd dat die schepen uitsluitend reizen doen, waarbij zij zich niet verder van het land, waaruit zij vertrekken, verwijderen dan de dichtbij gelegen havens van de naburige landen. Die havens moeten zich binnen geografische grenzen bevinden, welke :
a) duidelijk vastgesteld zijn door de nationale wetgeving;
b) dezelfde zijn voor zooveel betreft de toepassing van alle bepalingen van dit Verdrag;
c) door het betrokken lid bij de inschrijving van zijn bekrachtiging zijn medegedeeld door middel van een verklaring aan die bekrachtiging gehecht;d) vastgesteld zijn na raadpleging van de andere betrokken leden.
 Art.    2 . Voor de toepassing van dit Verdrag moeten de volgende uitdrukkingen als volgt worden verstaan :
a) "ton" beteekent bruto registerton;
b) "officier" beteekent ieder persoon, met uitzondering van den kapitein, die volgens de nationale wetgeving, de collectieve overeenkomsten of de gewoonte, den rang van officier heeft;
c) "personeel" ("mindere schepeling") omvat alle leden van de bemanning met uitzondering van de officieren;
d) "arbeidsduur" beteekent de tijd gedurende welken een lid van de bemanning, krachtens bevel van een boven hem geplaatste, gehouden is hetzij om arbeid voor het schip of voor den reeder te verrichten, hetzij zich buiten het logies van de bemanning ter beschikking van een boven hem geplaatste te houden.
 DEEL II.  _ Arbeidsduur.
 Art.    3 . Deel II van dit Verdrag is niet van toepassing :
a) op de officieren, hoofden van dienst, die geen wacht doen;
b) op de radio-telegrafisten en radio-telefonisten;c) op de loodsen;
d) op de geneesheeren;
e) op het verplegend of hospitaalpersoneel, dat uitsluitend voor verplegingswerkzaamheden in dienst genomen is;
f) op de personen, die uitsluitend voor eigen rekening werken;
g) op de personen, die als belooning uitsluitend een deel van de winst ontvangen;
h) op de personen, wier werkzaamheden uitsluitend de lading aan boord betreffen en die in werkelijkheid noch in dienst van den reeder noch in dienst van den kapitein zijn;
i) op de medereizende havenarbeiders;
j) op de bemanning uitsluitend bestaande uit leden van het gezin van den reeder; de nationale wetgeving zal bepalen wat onder "gezin" moet worden verstaan.
 Art.    4 . 1. Aan boord van schepen van meer dan 2,000 ton mag de duur van den arbeid van het dekpersoneel, welks dienst in wachten geregeld is, op zee en op de dagen van aankomst en van vertrek niet meer dan acht uren per dag noch meer dan zes en vijftig uren per week bedragen.
2. Aan boord van schepen van meer dan 700 ton, mag de duur van den arbeid van het dekpersoneel, dat dienst doet als dagwerkers (vrije nachtsgasten) op zee en op de dagen van aankomst en vertrek, niet meer bedragen dan acht uren per dag noch meer dan acht en veertig uren per week.
3. Op de dagen van aankomst en van vertrek zal de duur van den arbeid de grenzen, vastgesteld bij lid 1 en lid 2, kunnen overschrijden. Het behoort tot de bevoegdheid van de nationale wetgeving of van de collectieve contracten om die verlenging toe te staan en de voorwaarden vast te stellen, waaronder die zal kunnen plaats hebben.
 Art.    5 . 1. Aan boord van schepen van meer dan 700 ton mag de duur van den arbeid van het personeel van machinekamer en stookplaats, welke dienst in wachten geregeld is, op zee en op de dagen van aankomst en van vertrek, niet meer bedragen dan acht uren per dag noch meer dan zes en vijftig uren per week; behoudens, dat extra tijd gewerkt mag worden voor de normale aflossing van de wachten en op het aschwippen.
2. Aan boord van schepen van meer dan 700 ton mag de duur van den arbeid van het personeel van machinekamer en stookplaats, dat dienst doet als dagwerkers, op zee en op de dagen van aankomst en van vertrek, niet meer bedragen dan acht uren per dag, noch meer dan acht en veertig uren per week.
3. Op de dagen van aankomst en van vertrek zal de duur van den arbeid de grenzen, vastgesteld bij lid 1 en lid 2, kunnen overschrijden. Het zal echter tot de bevoegdheid van de nationale wetgeving of van de collectieve contracten behooren om die verlenging toe te staan en de voorwaarden vast te stellen, waaronder die zal kunnen plaats hebben.
 Art.    6 . 1. Aan boord van schepen van meer dan 2,000 ton mag de duur van den arbeid van de stuurlieden, op zee en op de dagen van aankomst en van vertrek, niet meer bedragen dan acht uren per dag, noch meer dan zes en vijftig uren per week.
2. Op zee en op de dagen van aankomst en van vertrek kan echter een uur extra per dag gewerkt worden voor navigatiedoeleinden of voor administratie-werkzaamheden.
3. Bovendien kunnen bij voorkomende gelegenheden extra uren gewerkt worden, wanneer de kapitein het noodig acht dat twee stuurlieden tegelijk de wacht doen, behoudens dat in geen geval van een stuurman gevorderd kan worden dat hij, krachtens het bepaalde in dit lid, meer dan twaalf uren per dag werkt.
4. Aan boord van schepen van meer dan 700 ton mag de duur van den arbeid van de stuurlieden, die dienst doen als dagwerkers, op zee en op de dagen van aankomst en van vertrek, niet meer bedragen dan acht uren per dag, noch meer dan acht en veertig uren per week.
5. Op de dagen van aankomst en van vertrek zal de duur van den arbeid de grenzen, vastgesteld, bij lid 1 en lid 4, kunnen overschrijden. Het zal echter tot de bevoegdheid van de nationale wetgeving of van de collectieve contracten behooren om die verlenging toe te staan en de voorwaarden vast te stellen, waaronder die zal kunnen plaats hebben.
6. De bepalingen van dit artikel zijn van toepassing op stuurmansleerlingen.
 Art.    7 . 1. Aan boord van de schepen, die overeenkomstig het bepaalde in het hieronder volgend artikel 16 ten minste drie machinisten aan boord moeten hebben, mag de duur van den arbeid van de machinisten, op zee en op de dagen van aankomst en van vertrek, niet meer bedragen dan acht uren per dag, noch meer dan zes en vijftig uren per week.
2. Aan boord van schepen van meer dan 700 ton mag de duur van den arbeid van de machinisten, die dienst doen als dagwerkers, op zee niet meer bedragen dan acht uren per dag, noch meer dan acht en veertig uren per week.
3. De bepalingen van dit artikel zijn van toepassing op machinisten-leerlingen.
 Art.    8 . 1. Aan boord van schepen, waarop dit Verdrag van toepassing is, moeten de navolgende bepalingen toegepast worden op het dekpersoneel, het personeel van de machinekamer en stookplaats, alsmede op de stuurlieden en de machinisten, daaronder begrepen de stuurmansleerlingen en de machinistenleerlingen, wanneer in de haven geen zeewacht wordt gedaan :
a) de duur van den arbeid mag niet meer bedragen dan acht uren per dag, noch meer dan acht en veertig uren per week;
b) de wekelijksche rust moet in acht genomen worden en geen arbeid kan verlangd worden op de wekelijksche rustdagen, behalve als overwerk of voor normale onderhouds- en schoonmaakwerkzaamheden; alle arbeid voor dat doel vereischt, zal begrepen moeten zijn binnen het weekmaximum van acht en veertig uren;
c) afwijkingen van die bepalingen kunnen overeenkomstig de nationale wetgeving of bij collectief contract toegelaten worden voor het personeel, dat noodig is voor de veiligheid van het schip of de opvarenden of voor de zorg voor de lading.
2. Het doen van de zeewacht zal normaal geschorst worden, wanneer het schip langer dan vier en twintig uren na aankomst in de haven moet blijven, tenzij de kapitein van oordeel is dat de veiligheid van het schip daardoor benadeeld wordt.
3. Wanneer de zeewacht in de haven gehandhaafd blijft, moet alle arbeid, die boven de grenzen, vastgesteld of toegestaan krachtens lid 1 van dit artikel, verricht wordt, beschouwd worden als overwerk, dat zoowel de officieren als ook het personeel recht geeft op vergoeding, behalve :
a) wanneer de zeewacht gehandhaafd blijft in het belang van de veiligheid van het schip;
b) wanneer de zeewacht verricht wordt gedurende de twaalf uren, welke volgen op de aankomst van het schip of aan het vertrek van het schip voorafgaan.
 Art.    9 . 1. Aan boord van alle schepen, waarop dit Verdrag van toepassing is en waarvoor van kracht is :
a) een veiligheidscertificaat, afgegeven overeenkomstig de bepalingen van het Internationaal Verdrag voor de beveiliging van menschenlevens op zee, zooals dat op dat tijdstip van kracht is, of
b) een certificaat voor het vervoeren van passagiers,moet de arbeidsduur van het civiele personeel zoodanig vastgesteld worden, dat aan elken persoon een minimum rust van twaalf uren per tijdvak van vier en twintig uren, omvattende een rusttijdvak van ten minste acht achtereenvolgende uren, verzekerd wordt.
2. Aan boord van alle schepen, waarop dit Verdrag van toepassing is en waarvoor niet van kracht is een der certificaten, genoemd in het vorig lid mag de arbeidsduur van het civiele personeel niet meer bedragen dan tien uren per dag, op zee en op de dagen van aankomst en van vertrek.
3. Aan boord van alle schepen waarop dit Verdrag van toepassing is, kan de arbeidsduur van het civiele personeel in de haven niet meer bedragen dan acht uren per dag, behoudens de afwijkingen, welke door de nationale wetgeving toegestaan zouden kunnen worden.
 Art.    10 . 1. Van de mindere schepelingen, alsmede van de stuurlieden en machinisten, daaronder begrepen de leerlingen, kan verlangd worden om boven de grenzen van den arbeidsduur, krachtens de vorige artikelen van deel II van dit Verdrag vastgesteld of toegestaan, arbeid te verrichten, met inachtneming van de volgende voorwaarden :
a) elk arbeidsduur, gewerkt boven de bedoelde grenzen, moet beschouwd worden als overuur, waarvoor de betrokkene recht op vergoeding zal hebben;
b) er mag geen voortdurend gebruik van overuren gemaakt worden.
2. Voor de wijze, waarop die vergoeding toegekend zal worden en eventueel voor het bedrag of de bedragen dier vergoeding, zullen door de nationale wetgeving voorschriften gegeven worden of deze zullen bij collectieve contracten vastgesteld worden.
 Art.    11 . 1. Geen lid van de bemanning, dat jonger dan 16 jaar is, mag 's nachts arbeid verrichten.
2. Voor de toepassing van dit verdrag beteekent de uitdrukking "nacht" ten minste negen uren achtereenvolgend in een tijdvak beginnende voor middernacht en eindigende na middernacht, vast te stellen door de nationale wetgeving.
 Art.    12 . De bepalingen van deel II van dit Verdrag zijn niet van toepassing :
a) op werkzaamheden, welke de kapitein noodzakelijk en dringend acht voor de veiligheid van het schip, de lading of de opvarenden;
b) op werkzaamheden door den kapitein vereischt, om hulp aan andere schepen of aan andere personen te verleenen;
c) op appels, brandbluschoefeningen, oefeningen met de reddingsbooten en dergelijke oefeningen, zooals die zijn vastgesteld door het Internationale Verdrag voor de beveiliging van menschenlevens op zee, zooals dat op dat tijdstip van kracht is;
d) op extra werkzaamheden, noodig door ziekte van een officier of een minderen schepeling of ten gevolge van een ongeval hun overkomen, of door de vermindering van het aantal officieren of van de mindere schepelingen tijdens de reis, ten gevolge van onvoorziene omstandigheden;
e) op extra werkzaamheden door douane formaliteiten, quarantaine of andere gezondheidsmaatregelen vereischt;f) op werkzaamheden, welke de stuurlieden verrichten voor het opmaken van het middagbestek.
 DEEL III.  _ Bemanning.
 Art.    13 . Elk schip van meer dan 700 ton moet een voldoende talrijke en bevoegde bemanning aan boord hebben ten einde :
a) de veiligheid op zee te verzekeren;
b) de toepassing van de bepalingen betreffende den arbeidsduur neergelegd in deel II van dit Verdrag mogelijk te maken,en moet, in het bijzonder, voldoen aan de minimum eischen betreffende de bemanning, die in deel III van het Verdrag voorkomen.
 Art.    14 . 1. Aan boord van schepen van meer dan 700 ton, doch van niet meer dan 2,000 ton, moeten ten minste twee gediplomeerde stuurlieden behalve de kapitein, zijn.
2. Aan boord van schepen van meer dan 2,000 ton moeten ten minste drie gediplomeerde stuurlieden, behalve de kapitein, zijn.
 Art.    15 . 1. Aan boord van schepen van meer dan 700 ton moet het dekpersoneel voldoende talrijk zijn om drie mindere schepelingen bij iedere zeewacht te kunnen plaatsen.
2. In het bijzonder moeten de volgende minimum aantallen mindere schepelingen in dienst genomen zijn :a) aan boord van schepen van meer dan 700 ton, doch van niet meer dan 2,000 ton : 6 personen;b) aan boord van schepen van meer dan 2,000 ton : 9 personen of zooveel meer als door de nationale wetgeving of bij de collectieve contracten zou kunnen worden vastgesteld.
3. Het minimum aantal mindere schepelingen hierna genoemd, waarvan de indienstneming krachtens het tweede lid verplichtend is, moet voldoen aan de eischen van lichamelijke geschiktheid en van beroepsbekwaamheid bij lid 4 voorzien :
a) aan boord van schepen van meer dan 700 ton, doch van niet meer dan 2,000 ton : 4 personen;
b) aan boord van schepen van meer dan 2,000 ton : 5 personen of zooveel meer als door de nationale wetgeving of bij de collectieve contracten zou kunnen worden vastgesteld.
4. De eischen van lichamelijke geschiktheid en van de beroepsbekwaamheid, waaraan de mindere schepelingen volgens het bepaalde in lid 3 moeten voldoen, zijn voor ieder van hen, de volgende :
a) de leeftijd van achttien jaar;
b) tenminste drie jaar op zee gevaren hebben in den dekdienst of houder zijn van een bewijs door de bevoegde autoriteit afgegeven, inhoudende dat de beroepsbekwaamheid van den betrokkene overeenkomt met de gemiddelde bekwaamheid van een matroos, die drie jaar dekdienst gedaan heeft.
5. De nationale wetgeving of de collectieve contracten moeten het aantal personen, met minder dan een jaar dekdienst, vaststellen, die tot de personen van den dekdienst, voorzien in dit artikel, gerekend kunnen worden.
6. Geen mindere schepeling in dienst genomen voor twee soorten werkzaamheden en die opgeroepen kan worden tot arbeid in een anderen dienst dan den dekdienst, mag tot het dekpersoneel, bedoeld in dit artikel, gerekend worden.
7. De nationale wetgeving of de collectieve contracten zullen beslissen of de radiotelegrafisten en radiotelefonisten voor de toepassing van lid 6 beschouwd moeten worden als deel uit te maken van het dekpersoneel.
 Art.    16 . 1. Aan boord van schepen, waarop dit artikel van toepassing is, moeten ten minste drie machinisten zijn.
2. Dit artikel is van toepassing op schepen :a) van meer dan 700 ton, of,b) met machines van meer dan 800 indicateur paardekracht, volgens het criterium van de tonnage of het machinevermogen vast te stellen door de nationale wetgeving.
3. Elk lid kan echter voor een duur van vijf jaar, te rekenen van de inwerkingtreding van dit Verdrag, de toepassing van de bepalingen van dit artikel op bestaande schepen van minder dan 1,500 ton of wier machines minder dan 1,000 indicateur paardekracht hebben, naar gelang het lid het criterium van de tonnage of dat van het machinevermogen toepast, uitstellen.
 Art.    17 . Indien aan boord van een schip tijdens de reis, ten gevolge van overlijden, van een ongeval of door een andere oorzaak het aantal officieren of mindere schepelingen daalt beneden het minimum, krachtens de voorgaande artikelen vereischt, is de kapitein verplicht om bij de eerste passende gelegenheid de bemanning aan te vullen.
 DEEL IV.  _ Algemeene bepalingen.
 Art.    18 . De betrokkene reeders- officieren- en zeeliedenorganisaties moeten, voor zooveel dit mogelijk is, over het ontwerpen van alle maatregelen van wetgevenden of van administratieven aard strekkende om uitvoering te geven aan de bepalingen van dit Verdrag, geraadpleegd worden.
 Art.    19 . 1. Elk lid, dat dit Verdrag bekrachtigt, is verantwoordelijk voor de toepassing van de bepalingen daarvan op de schepen, ingeschreven in zijn gebied, en voor het bestaan van een wetgeving, welke ten doel heeft :
a) om de verantwoordelijkheid onderscheidenlijk van den reeder en van den kapitein vast te stellen en om de toepassing daarvan te verzekeren;
b) om de geëigende sancties voor elke overtreding van zijn bepalingen vast te stellen;
c) om, met het oog op de toepassing van deel III van dit Verdrag, in te stellen een behoorlijke officieele inspectie van de schepen vóór het vertrek uit een nationale haven voor een internationale reis;
d) om te eischen dat aanteekening gehouden wordt van alle overuren, gewerkt overeenkomstig artikel 10, en van de vergoeding voor die overuren toegekend;
e) om aan de zeelieden, voor zooveel de belooning verschuldigd voor wat de overuren betreft, dezelfde middelen ter invordering daarvan te geven als die, waarover zij reeds beschikken voor de invordering van anderen achterstand op het loon.
2. In alle gevallen, waarin ter kennis van de bevoegde autoriteit van een haven gebracht wordt dat een schip, ingeschreven in het gebied van een ander lid, voor welk gebied dit Verdrag van kracht is, niet het minimum aantal officieren en mindere schepelingen vereischt krachtens deel III van dit Verdrag, aan boord heeft, zal die overheid daarvan mededeeling doen aan den consulairen vertegenwoordiger van dat lid.
 Art.    20 . Niets in dit Verdrag zal afbreuk doen aan een wet, een beslissing, een gewoonte of een tusschen de reeders en de zeelieden gesloten overeenkomst, waarbij gunstiger voorwaarden dan die in dit Verdrag zijn voorzien, verzekerd worden.
 Art.    21 . 1. De schepen, bestaande op den datum van inwerkingtreding van dit Verdrag, ten opzichte waarvan de bevoegde autoriteit van het gebied, waar de inschrijving heeft plaats gehad, na raadpleging van de betrokken organisaties, heeft vastgesteld dat de omstandigheden niet van dien aard zijn, dat het redelijkerwijze mogelijk is om nieuwe verblijven en de andere vaste inrichtingen te maken, welke noodig zijn voor het toe te voegen mindere personeel, kunnen van de toepassing van dit Verdrag uitgezonderd worden.
2. Die uitzondering zal verleend worden door middel van de afgifte van een certificaat, krachtens hetwelk het schip uitgezonderd zal zijn van de toepassing van de voorwaarden, gesteld in dit Verdrag en vermeld in het bedoelde certificaat; dat certificaat moet aan boord van het schip aanwezig zijn.
3. De certificaten zullen voor een tijdvak van niet langer dan vier jaar tegelijk worden afgegeven.
4. Elk lid, dat van de bepalingen van dit artikel gebruik maakt, moet in zijn jaarrapport over de toepassing van dit Verdrag aan het Internationaal Arbeidsbureau mededeelen :
a) den tekst van de wetten en reglementen betreffende de afwijkingen, krachtens dit artikel toegestaan;
b) de aanduidingen betreffende het aantal schepen en de globale tonnage, waarvoor de certificaten van kracht zijn;
c) de opmerkingen door de betrokken organisaties van reeders, officieren en zeelieden terzake van de toegestane afwijkingen gemaakt.
 DEEL V.  _ Slotbepalingen.
 Art.    22 . 1. Voor zooveel betreft de gebieden, bedoeld in artikel 35 van de Grondwet van de Internationale Organisatie van den Arbeid, moet elk lid der Organisatie, dat dit Verdrag bekrachtigd, zijn bekrachtiging doen vergezellen van een verklaring, waaruit blijkt :
a) in welke gebieden het zich verbindt, om de bepalingen van dit Verdrag zonder wijzigingen toe te passen;
b) in welke gebieden het zich verbindt, om de bepalingen van dit Verdrag met wijzigingen toe te passen en waaruit die wijzigingen bestaan;
c) op welke gebieden het Verdrag niet toegepast kan worden en, in die gevallen, de redenen, waarom het niet toegepast kan worden;
d) voor welke gebieden het zich zijn beslissing voorbehoudt.
2. De verbintenissen, bedoeld onder a) en b) van het eerste lid van dit artikel zullen worden beschouwd als een integreerend deel uit te maken van de bekrachtiging van dit Verdrag en zullen gelijke gevolgen hebben.
3. Elk lid zal bij een nieuwe verklaring afstand kunnen doen van alle of van een deel der voorbehouden, in zijn vorige verklaring neergelegd, overeenkomstig het bepaalde sub b), c) of d) van het eerste lid van dit artikel.
 Art.    23 . De officieele bekrachtigingen van dit Verdrag zullen worden medegedeeld aan den Secretaris-Generaal van den Volkenbond en door hem worden ingeschreven.
 Art.    24 . 1. Dit verdrag zal slechts verbindend zijn voor de leden van de Internationale Organisatie van den Arbeid, die hunne bekrachtigingen door den Secretaris-Generaal hebben doen inschrijven.
2. Het zal van kracht worden zes maanden nadat de bekrachtigingen van vijf leden, die ieder een koopvaardijvloot hebben waarvan de bruto-tonnenmaat meer dan één millioen ton bedraagt, door den secretaris-generaal zullen zijn ingeschreven.
3. Vervolgens zal dit Verdrag voor ieder der andere leden in werking treden zes maanden na den datum, waarop de bekrachtiging van dat lid zal zijn ingeschreven.
 Art.    25 . Zoodra de bekrachtigingen van vijf leden, wier bekrachtiging bedoeld is in lid 2 van het vorige artikel, zijn ingeschreven, zal de Secretaris-Generaal van den Volkenbond van dit feit mededeeling doen aan alle leden van de Internationale Organisatie van den Arbeid. Hij zal hen eveneens in kennis stellen met de inschrijvingen van de bekrachtigingen, die hem later door andere leden der organisatie zullen worden medegedeeld.
 Art.    26 . 1. Ieder lid, dat dit Verdrag heeft bekrachtigd, kan het opzeggen na verloop van een termijn van vijf jaren na den datum, waarop dit Verdrag van kracht begint te worden, zulks bij een verklaring, toegezonden aan den Secretaris-Generaal van den Volkenbond en door dezen in te schrijven. De opzegging wordt eerst van kracht één jaar nadat zij door het Secretariaat is ingeschreven.
2. Ieder lid, dat dit Verdrag heeft bekrachtigd, hetwelk binnen den termijn van één jaar na verloop van den termijn van vijf jaar, bedoeld in het vorig lid, geen gebruik maakt van de bevoegdheid tot opzegging, voorzien in dit artikel, zal voor een nieuwen termijn van vijf jaren, gebonden zijn en zal in het vervolg dit verdrag kunnen opzeggen na verloop van elken van vijf jaren, onder de voorwaarden bedoeld in dit artikel.
 Art.    27 . Telkens na verloop van een termijn van vijf jaren, te rekenen van den datum waarop dit Verdrag van kracht is geworden, moet de raad van beheer van het Internationaal Arbeidsbureau aan de Algemeene Conferentie een verslag uitbrengen over de toepassing van dit Verdrag en beslissen of het wenschelijk is de geheele of gedeeltelijke herziening van dit Verdrag op de agenda der Conferentie te plaatsen.
 Art.    28 . 1. Indien de conferentie een nieuw Verdrag aanneemt, houdende geheele of gedeeltelijke herziening van dit Verdrag, zal tenzij het nieuwe Verdrag anders bepaalt :a) de ratificatie door een lid van het nieuwe Verdrag, houdende herziening, vanzelf medebrengen, onmiddellijke opzegging van dit Verdrag, niettegenstaande het bepaalde in artikel 26, hierboven genoemd, onder voorbehoud evenwel dat het nieuwe Verdrag, houdende herziening, van kracht geworden is;b) met ingang van den datum, waarop het nieuwe Verdrag, houdende herziening, van kracht geworden is, het onderhavige Verdrag niet langer door de leden bekrachtigd kunnen worden.
2. Het onderhavige Verdrag zal echter naar vorm en inhoud, van kracht blijven voor die Leden, die het bekrachtigd hebben en die het nieuwe Verdrag, houdende herziening, niet bekrachtigen.
 Art.  29. Zoowel de Fransche als de Engelsche tekst van dit Verdrag is authentiek.


text:
Artikel    1 . 1. Dit Verdrag is van toepassing op de kapiteins, de officieren en leden der bemanning, daaronder begrepen de radiotelegrafisten in dienst van een maatschappij voor radio-telegrafie, van alle zeeschepen, hetzij publiek, hetzij privaat eigendom, ingeschreven in een gebied, waarvoor dit Verdrag van kracht is, en met handelsdoeleinden gebezigd voor het vervoer van goederen of passagiers.2. De nationale wetgeving moet bepalen wanneer voor de toepassing van dit Verdrag een schip beschouwd moet worden een zeeschip te zijn.3. Dit Verdrag is niet van toepassing :a) op de personen in dienst werkzaam aan boord van schepen, gebezigd voor de visscherij, voor de walvischvangst en voor dergelijke doeleinden of voor werkzaamheden, die daar onmiddellijk mee samenhangen;b) op de personen, werkzaam aan boord van schepen, wier bemanning uitsluitend bestaat uit de leden van het gezin van den reeder of van den kapitein, overeenkomstig de omschrijving, welke daarvan door de nationale wetgeving gegeven zal worden;c) op de personen, die geen belooning voor hun diensten ontvangen; op hen, die slechts een nominaal loon ontvangen of die als belooning uitsluitend een deel van de winst ontvangen;d) op de personen, die uitsluitend of hoofdzakelijk voor hun eigen rekening werken;e) op de personen in dienst werkzaam aan boord van houten schepen van een primitieve constructie, zooals "dhows" en jonken;f) op de personen, wier werkzaamheden uitsluitend de lading aan boord betreffen en die in werkelijkheid noch in dienst van den reeder noch in dien van den kapitein zijn;g) op de meereizende havenarbeiders.
 Art.    2 . 1. Ieder persoon, op wie dit Verdrag van toepassing is, heeft na een jaar onafgebroken dienst in dezelfde onderneming, recht op een jaarlijksch betaald verlof waarvan de duur zal bedragen :a) voor de kapiteins, officieren en radio-telegrafisten ten minste twaalf werkdagen;b) voor de andere leden der bemanning ten minste negen werkdagen.2. Om te bepalen op welk tijdstip het verlof verschuldigd is :a) wordt het verrichten van andere werkzaamheden dan ter uitvoering van de verplichtingen volgens de arbeidsovereenkomst, medegerekend in het tijdvak van onafgebroken dienst;b) moeten dienstonderbrekingen van korten duur, die niet te wijten zijn aan een handeling of aan de schuld van den betrokkene en die in het geheel zes weken niet te boven gaan, niet beschouwd worden de onafgebrokenheid van het tijdvak van dienst, die daaraan vooraf gaat en daarop volgt, te onderbreken;c) moet de onafgebroken dienst niet als onderbroken beschouwd worden door een verandering in de exploitatie of den eigendom van het schip of van de schepen aan boord waarvan de betrokkene heeft dienst gedaan.3. Tot het jaarlijksch betaald verlof worden niet gerekend :a) de officieele feestdagen en feestdagen, door de gewoonte als zoodanig aangemerkt;b) de onderbrekingen van den dienst ten gevolge van ziekte;c) de verlofdagen, gegeven als vergoeding voor wekelijksche rustdagen en feestdagen op zee doorgebracht.4. De nationale wetgeving of collectieve overeenkomsten kunnen de bijzondere omstandigheden bepalen waarin, behoudens de voorwaarden, vastgesteld bij die wetgeving of die overeenkomsten :a) het jaarlijksch betaald verlof krachtens dit Verdrag verschuldigd, in gedeelten genoten kan worden of bij een later verlof gevoegd;b) het jaarlijksch betaald verlof in buitengewone gevallen, wanneer de belangen van den dienst van het schip het vereischen vervangen kan worden door een schadeloosstelling in geld ten minste gelijkwaardig aan de belooning, voorzien in artikel 4.
 Art.    3 . 1. Het jaarlijksch verlof moet gegeven worden in het gebied, waar het schip is ingeschreven, in een der volgende havens :a) de haven waar het schip thuis hoort;b) de haven waar de persoon die recht op verlof heeft, aangemonsterd werd;c) de haven van de eindbestemming van het schip.2. Met onderlinge toestemming kan echter het verlof in een andere haven gegeven worden.3. Wanneer het jaarlijksch verlof verschuldigd is, zal dit bij onderling overleg bij de eerste gelegenheid die zich voordoet, gegeven moeten worden, daarbij rekening houdend met de eischen van den dienst.
 Art.    4 . 1. Ieder persoon, die krachtens het bepaalde in artikel 2 van dit Verdrag verlof neemt, moet gedurende den geheelen duur van dat verlof zijn gewone belooning ontvangen.2. De gewone belooning, krachtens het vorige lid te betalen, moet een behoorlijke schadeloosstelling voor de voeding omvatten en berekend worden op de wijze, vastgesteld door de nationale wetgeving of bij collectieve overeenkomst.
 Art.    5 . Elke overeenkomst, inhoudende het geen gebruik maken van het jaarlijksch betaald verlof of afstand van dat recht, moet als nietig beschouwd worden.
 Art.    6 . De nationale wetgeving kan regelen treffen opdat, indien een persoon die gedurende den duur van zijn jaarlijksch betaald verlof betaalden arbeid op zich neemt, hem de belooning van den geheelen duur van zijn verlof zal kunnen worden ontnomen.
 Art.    7 . Ieder persoon die den dienst van den werkgever verlaat of ontslagen wordt, vóórdat hij het verlof, dat hem toekomt, genomen heeft, moet voor elken dag van het verlof hem krachtens het Verdrag toekomende, het bedrag der belooning, bedoeld in artikel 4 ontvangen.
 Art.    8 . Elk lid, dat dit Verdrag bekrachtigt, moet, teneinde de daadwerkelijke toepassing daarvan te vergemakkelijken, de werkgevers voorschrijven, om aanteekening van de verloven te houden.
 Art.    9 . Elk lid, dat dit Verdrag bekrachtigt, moet om de toepassing van dit Verdrag te verzekeren, een stelsel van waarborgen instellen.
 Art.    10 . Niets in dit Verdrag zal afbreuk doen aan een wet, een beslissing, een gewoonte of een tusschen de reeders en de zeelieden gesloten overeenkomst, waarbij gunstiger voorwaarden dan in dit Verdrag zijn voorzien, verzekerd worden.
 Art.    11 . 1. Voor zooveel betreft de gebieden, bedoeld in artikel 35 van de Grondwet van de Internationale Organisatie van den Arbeid, moet elk lid der Organisatie, dat dit Verdrag bekrachtigt, zijn bekrachtiging doen vergezellen van een verklaring, waaruit blijkt :a) in welke gebieden het zich verbindt, om de bepalingen van dit Verdrag zonder wijzigingen toe te passen;b) in welke gebieden het zich verbindt, om de bepalingen van dit Verdrag met wijzigingen toe te passen en waaruit die wijzigingen bestaan;c) op welke gebieden het Verdrag niet toegepast kan worden en, in die gevallen, de redenen, waarom het niet toegepast kan worden;d) voor welke gebieden het zich zijn beslissing voorbehoudt.2. De verbintenissen, bedoeld onder a) en b) van het eerste lid van dit artikel zullen worden beschouwd als een integreerend deel uit te maken van de bekrachtiging van dit Verdrag en zullen gelijke gevolgen hebben.3. Elk lid zal bij een nieuwe verklaring afstand kunnen doen van alle of van een deel der voorbehouden, in zijn vorige verklaring neergelegd, overeenkomstig het bepaalde sub b), c) of d) van het eerste lid van dit artikel.
 Art.    12 . De officieele bekrachtigingen van dit Verdrag zullen worden medegedeeld aan den Secretaris-Generaal van den Volkenbond en door hem worden ingeschreven.
 Art.    13 . 1. Dit verdrag zal slechts verbindend zijn voor de leden van de Internationale Organisatie van den Arbeid, die hunne bekrachtigingen door den Secretaris-Generaal hebben doen inschrijven.2. Het zal van kracht worden zes maanden nadat de bekrachtigingen van vijf leden, die ieder een koopvaardijvloot hebben, waarvan de bruto-tonnenmaat meer dan een millioen ton bedraagt, door den Secretaris-Generaal zullen zijn ingeschreven.3. Vervolgens zal dit Verdrag voor ieder der andere leden in werking treden zes maanden na den datum, waarop de bekrachtiging van dat lid zal zijn ingeschreven.
 Art.    14 . Zoodra de bekrachtigingen van vijf leden, wier bekrachtiging bedoeld is in het vorige artikel, door het Secretariaat zijn ingeschreven, zal de Secretaris-Generaal van den Volkenbond van dit feit mededeeling doen aan alle leden van de Internationale Organisatie van den Arbeid. Hij zal hen eveneens in kennis stellen met de inschrijvingen van de bekrachtigingen, die hem later door andere leden der Organisatie zullen worden medegedeeld.
 Art.    15 . 1. Ieder lid, dat dit Verdrag heeft bekrachtigd, kan het opzeggen na verloop van een termijn van tien jaren na den datum, waarop dit Verdrag van kracht begint te worden, zulks bij een verklaring toegezonden aan den Secretaris-Generaal van den Volkenbond en door dezen in te schrijven. De opzegging wordt eerst van kracht een jaar nadat zij door het Secretariaat is ingeschreven.2. Ieder lid, dat dit Verdrag heeft bekrachtigd, hetwelk binnen den termijn van een jaar na verloop van den termijn van tien jaar, bedoeld in het vorig lid, geen gebruik maakt van de bevoegdheid tot opzegging voorzien in dit artikel, zal voor een nieuwen termijn van tien jaren gebonden zijn en zal in het vervolg dit Verdrag kunnen opzeggen na verloop van elken termijn van tien jaren, onder de voorwaarden bedoeld in dit artikel.
 Art.    16 . Telkens na verloop van een termijn van tien jaren, te rekenen van den datum waarop dit Verdrag van kracht is geworden, moet de raad van beheer van het Internationaal Arbeidsbureau aan de Algemeene Conferentie een verslag uitbrengen over de toepassing van dit Verdrag en beslissen of het wenschelijk is de geheele of gedeeltelijke herziening op de agenda der Conferentie te plaatsen.
 Art.    17 . 1. Indien de Internationale Arbeidsconferentie een nieuw Verdrag aanneemt, houdende geheele of gedeeltelijke herziening van dit Verdrag, zal tenzij het nieuwe Verdrag anders bepaalt :a) de ratificatie door een lid van het nieuwe Verdrag, houdende herziening, vanzelf medebrengen, onmiddellijke opzegging van dit Verdrag niettegenstaande het bepaalde in artikel 15, onder voorbehoud evenwel dat het nieuwe Verdrag, houdende herziening, van kracht geworden is;b) met ingang van den datum, waarop het nieuwe Verdrag, houdende herziening, van kracht geworden is, het onderhavige Verdrag niet langer door de leden bekrachtigd kunnen worden.2. Het onderhavige Verdrag zal echter naar vorm en inhoud, van kracht blijven voor die leden, die het bekrachtigd hebben en die het nieuwe Verdrag, houdende herziening, niet bekrachtigen.
 Art.  18. Zoowel de Fransche als de Engelsche tekst van dit Verdrag is authentiek.