text:
Titel I.  - DEFINITIES.
 Artikel     1 . Voor de toepassing van dit Akkoord wordt verstaan onder :
1° Verdrag : het tussen Nederland en België gesloten Verdrag betreffende de toepassing der wederzijdse wetgeving op het punt der sociale verzekering, ondertekend te 's-Gravenhage op 29 augustus 1947, zoals dit bij de Overeenkomst van 4 november 1957 is gewijzigd;
2° Belgische wetgeving : de wetten betreffende de maatschappelijke zekerheid der zeelieden ter koopvaardij, de ziekte- en invaliditeitsverzekering der zeelieden, de Pool van de zeelieden ter koopvaardij en de algemene werkloosheidsverzekering;
3° Nederlandse wetgeving : de wettelijke regelingen betreffende de ziekte-, de invaliditeits- en werkloosheidsverzekering;
4° Belgische organen : wat betreft de ziekte- en invaliditeitsverzekering : de Hulp- en Voorzorgskas voor zeevarenden onder Belgische vlag; wat betreft de werkloosheidsverzekering : de Pool van de zeelieden ter koopvaardij en de Rijksdienst voor arbeidsvoorziening;
5° Nederlandse organen : wat betreft de ziekenfondsverzekering : het Algemeen Ziekenfonds voor zeelieden en de overige algemene ziekenfondsen; wat betreft de invaliditeitsverzekering : de Sociale Verzekeringsbank en de Raden van Arbeid en wat betreft de werkloosheidsverzekering, voor zover niet anders is vermeld : de Bedrijfsvereniging voor de koopvaardij;
6° Belgische koopvaardij : de koopvaardijschepen die onder Belgische vlag varen;
7° Nederlandse koopvaardij : de zeeschepen en de daarmede gelijkgestelde vaartuigen gebruikt door rederijen ter koopvaardij die hun zetel op het grondgebied van het Rijk in Europa hebben gevestigd;
8° Reder : de werkgever in de koopvaardij;
9° Zeeman : de Belgische of Nederlandse werknemer in de koopvaardij;
10° Leden van het gezin : de personen aan wie de in het land van hun woonplaats gevestigde verzekeringsinstellingen geneeskundige verzorging zouden dienen te verlenen krachtens de in dit land geldende wetgeving, indien de zeeman aldaar verzekerd was. Indien echter deze wetgeving uitsluitend als leden van het gezin beschouwt de personen die bij de betrokken zeeman inwonen, wordt aan deze voorwaarde geacht te zijn voldaan indien zij in hoofdzaak ten laste van de zeeman komen;
11° Woonplaats : de normale verblijfplaats;
12° Technische Commissie : de Technische Commissie bedoeld in artikel 37.
 Titel III.  - ZIEKENGELDVERZEKERING, VERZEKERING BIJ OVERLIJDEN, ZIEKTEKOSTENVERZEKERING EN INVALIDITEITSVERZEKERING.
 HOOFDSTUK I.  - Algemene bepalingen.
 Art.    2 . Nederlanders genieten voor zichzelf en voor de leden van hun gezin, in geval van ziekte, moederschap, overlijden en invaliditeit, de voordelen van de Belgische wetgeving, wanneer zij, in de zin van die wetgeving, een arbeidsperiode in de Belgische koopvaardij hebben aangevangen.
 Art.    3 . Belgen genieten voor zichzelf en voor de leden van hun gezin, in geval van ziekte, moederschap en invaliditeit, de voordelen van de Nederlandse wetgeving wanneer zij, in de zin van die wetgeving, een arbeidsperiode in de Nederlandse koopvaardij hebben aangevangen.
 HOOFDSTUK II.  - Uitkeringen.
 Art.    4 . Zeelieden, die in de Belgische koopvaardij tewerkgesteld waren bij de aanvang van hun arbeidsongeschiktheid, genieten de vergoedingen voor primaire arbeidsongeschiktheid, de invaliditeitsuitkeringen, de bevallingsuitkeringen, alsmede de uitkering bij overlijden, krachtens de Belgische wetgeving onder de bij die wetgeving bepaalde voorwaarden.
 Art.    5 . § 1. Zeelieden, die in de Nederlandse koopvaardij tewerkgesteld waren bij de aanvang van hun arbeidsongeschiktheid genieten de ziekengelden, de invaliditeitsrente en de daarop verschuldigde bijslagen krachtens de Nederlandse wetgeving, onder de bij die wetgeving bepaalde voorwaarden.
§ 2. Zeelieden, die in de Nederlandse koopvaardij tewerkgesteld zijn geweest en die bij de aanvang van hun arbeidsongeschiktheid niet meer onder de Nederlandse wetgeving vielen en invaliditeitsuitkeringen genieten krachtens de Belgische wetgeving, hebben onder de bij de Nederlandse wetgeving bepaalde voorwaarden aanspraak op de Nederlandse invaliditeitsrente en op de daarop verschuldigde bijslagen ten belope van het verschil tussen de bedragen van de Nederlandse en van de Belgische invaliditeitsuitkeringen indien het bedrag van de Nederlandse uitkering dat van de Belgische overtreft.
 Art.    6 . Voor de toepassing van de artikelen 4 en 5 wordt rekening gehouden met de bepalingen van artikel 5 van het Verdrag.
 Art.    7 . De uitkeringen voorzien in de wetgeving van het ene land worden uitbetaald ook wanneer de belanghebbende op het grondgebied van het andere land woont of verblijft.
De betalingen worden verricht in de munt van het land waar de uitbetalingsinstelling gevestigd is.
 Art.    8 . § 1. Teneinde de arbeidsongeschiktheid te doen vaststellen en recht op uitkeringen te kunnen doen gelden, dient de zeeman die verzekerd is ingevolge de Belgische wetgeving en die in Nederland verblijft, binnen de achtenveertig uur na de dag waarop de arbeidsongeschiktheid is ontstaan, aan het districtkantoor van het Gemeenschappelijk Administratiekantoor, binnen welks gebied hij woont de stopzetting van de arbeid mede te delen door inzending van een formulier waarvan het model door de Technische Commissie wordt vastgesteld. Deze bepalingen gelden ook, wanneer de arbeidsonderbreking het gevolg is van een ongeval.
§ 2. De controlerende geneeskundige van het Gemeenschappelijk Administratiekantoor stelt de arbeidsongeschiktheid vast en bepaalt haar vermoedelijke duur. Vaststelling en duur worden binnen vierentwintig uur door het Gemeenschappelijk Administratiekantoor aan de Hulp- en Voorzorgskas medegedeeld.
§ 3. De bepalingen bedoeld in paragraaf 2 zijn van toepassing op de zeelieden die een aanvraag tot verlenging van de arbeidsschorsing hebben ingediend.
 Art.    9 . De zeelieden, die recht hebben op uitkeringen ten laste van de organen van het ene land en in het andere land wonen, blijven onderworpen aan de controle van de organen van het eerste land. Nochtans kunnen deze organen beroep doen op de medewerking van de organen van het andere land om controle uit te oefenen.
 Art.    10 . De kosten die uit de toepassing van de artikelen 8 en 9 voortvloeien, worden vastgesteld door de Technische Commissie en worden gedragen door de organen welke de uitkeringen verschuldigd zijn.
 HOOFDSTUK III.  - Verstrekkingen.
 Afdeling 1.  - Zeelieden die met hun gezin hun woon- of verblijfplaats van het ene naar het andere land hebben overgebracht om aldaar arbeid in de koopvaardij aan te vangen.
 Art.    11 . Wanneer een zeeman nog recht heeft op verstrekkingen ingevolge de wetgeving van het land krachtens dewelke hij het laatst verzekerd was, voordat hij arbeid in de koopvaardij van het andere land heeft aangevangen, of wanneer hij dit recht zou hebben indien hij zich op het grondgebied van het eerstgenoemde land bevond, kan het orgaan van dit land het orgaan van het land waar betrokkene verblijft, verzoeken de verstrekkingen te doen overeenkomstig de wetgeving toegepast door laatstgenoemd orgaan; deze verstrekkingen komen ten laste van het orgaan dat het verzoek heeft gedaan.
 Art.    12 . Indien een lid van het gezin van een zeeman in een verpleeginrichting verblijft op het tijdstip waarop deze zeeman, na verzekerd te zijn geweest krachtens de wetgeving van het ene land, in de koopvaardij van het andere land arbeid heeft aangevangen, blijven de verplegings- en behandelingskosten gedurende ten hoogste drie maand ten laste van het orgaan van eerstgenoemd land, op voorwaarde dat het gezinshoofd in het andere land binnen een termijn van vijftien kalenderdagen, te rekenen van de dag volgend op die waarop hij opgehouden geeft verzekerd te zijn in het eerste land, arbeid in de koopvaardij heeft aangevangen.
 Art.    13 . Wanneer de zeeman verzekerd is geweest in het ene land en in de koopvaardij van het andere land arbeid heeft aangevangen, komt elke, voor prothesen of orthopedische apparaten ten behoeve van de zeeman of van één van de leden van zijn gezin, door het orgaan van het eerste land reeds toegezegde verstrekking, ten laste van dit orgaan, zelfs wanneer deze prothesen of orthopedische apparaten na de aanvang van de arbeid in de koopvaardij van het andere land worden afgeleverd.
 Art.    14 . De kraamverzorging, alsook de verstrekkingen vóór en na de bevalling komen ten laste van het orgaan dat bevoegd is ingevolge de wetgeving, waaronder de zeeman valt op de dag van de bevalling. De uitkering bij zwangerschap waarop de Belgische wetgeving recht geeft, wordt verstrekt met inachtneming van de in de beide landen verrichte onderzoekingen vóór en na de bevalling.
 Afdeling 2.  - Bijzondere bepalingen met betrekking tot zeelieden tewerkgesteld in de Belgische koopvaardij en wonend in Nederland.
 Art.    15 . § 1. Zeelieden, die tewerkgesteld zijn in de Belgische koopvaardij, genieten voor zichzelf en voor de leden van hun gezin de verstrekkingen overeenkomstig de Nederlandse wetgeving, voor zover zij in Nederland wonen. Deze verstrekkingen worden verleend :
1° voor de zeelieden zelf : door tussenkomst van het Algemeen Ziekenfonds voor zeelieden;
2° voor de leden van hun gezin : door tussenkomst van de overige algemene ziekenfondsen.
§ 2. De in België verleende verstrekkingen worden evenwel in de door de Technische Commissie te bepalen spoedgevallen of in de gevallen waarin dit tot gemak van de zeeman strekt, rechtstreeks door het Algemeen Ziekenfonds voor zeelieden vergoed.
 Art.    16 . § 1. De door de algemene ziekenfondsen gedane uitgaven, voortvloeiende uit de toepassing van artikel 15, evenals de daaraan verbonden administratiekosten, worden door de Hulp- en Voorzorgskas door vaste bedragen aan de Ziekenfondsraad terugbetaald.
§ 2. Deze vaste bedragen worden verkregen door :
1° wat de zeelieden betreft : de gemiddelde jaarlijkse kosten in Nederland per krachtens de Nederlandse wetgeving rechthebbende zeeman, te vermenigvuldigen met het totaal aantal zeelieden, bedoeld in artikel 15, § 1, 1°;
2° wat de leden van het gezin betreft :
de gemiddelde jaarlijkse kosten in Nederland per krachtens de Nederlandse wetgeving rechthebbend lid van het gezin, te vermenigvuldigen met het totaal aantal leden van het gezin, bedoeld in artikel 15, § 1, 2°.
§ 3. De Technische Commissie bepaalt welke uitgaven en welke totale aantallen in aanmerking moeten worden genomen ter bepaling van de gemiddelde kosten.
 Art.    17 . De Hulp- en Voorzorgskas en het Algemeen Ziekenfonds voor zeelieden houden de stand bij van de in de Belgische koopvaardij door de in Nederland wonende zeelieden verrichte arbeidsperiodes en de daarmede gelijkgestelde periodes.
 Art.    18 . De Technische Commissie regelt :
a) de wijze van aanmelding en inschrijving van de zeelieden, die in de Belgische koopvaardij werkzaam zijn en in Nederland wonen;
b) de wijze waarop de betrokken Nederlandse organen ervan zullen worden verwittigd dat zeelieden niet meer voldoen aan de voorwaarden gesteld door de Belgische wetgeving;
c) de wijze van vaststelling van de periodes waarover de vaste bedragen bedoeld in artikel 16 zullen worden berekend. Deze periodes worden in principe geacht te eindigen de derde dag die volgt op deze waarop het Algemeen Ziekenfonds voor zeelieden het bericht van afmelding ontvangt.
 Afdeling 3.  - Bijzondere bepalingen met betrekking tot zeelieden tewerkgesteld in de Nederlandse koopvaardij en wonend in België.
 Art.    19 . § 1. Zeelieden, die tewerkgesteld zijn in de Nederlandse koopvaardij, genieten voor zichzelf en voor de leden van hun gezin de verstrekkingen overeenkomstig de Belgische wetgeving, voor zover zij in België wonen. Deze verstrekkingen worden hun verleend door tussenkomst van de Hulp- en Voorzorgskas.
§ 2. De in Nederland verleende verstrekkingen worden evenwel in de door de Technische Commissie te bepalen spoedgevallen of in de gevallen waarin dit tot gemak van de zeeman strekt, rechtstreeks door de Hulp- en Voorzorgskas vergoed.
 Art.    20 . § 1. De door de Hulp- en Voorzorgskas gedane uitgaven, voortvloeiende uit artikel 19, evenals de daaraan verbonden administratiekosten, worden door het Algemeen Ziekenfonds voor zeelieden door vaste bedragen aan de Hulp- en Voorzorgskas terugbetaald.
§ 2. Deze vaste bedragen worden verkregen door :
1° wat de zeelieden betreft : de gemiddelde jaarlijkse kosten in België per krachtens de Belgische wetgeving rechthebbende zeeman, te vermenigvuldigen met het totaal aantal zeelieden, bedoeld in artikel 19, § 1;
2° wat de leden van het gezin betreft :
de gemiddelde jaarlijkse kosten in België per krachtens de Belgische wetgeving rechthebbend lid van het Gezin, te vermenigvuldigen met het totaal aantal leden van het gezin, bedoeld in artikel 19, § 1.
§ 3. De Technische Commissie bepaalt welke uitgaven en welke totale aantallen in aanmerking moeten worden genomen ter bepaling van de gemiddelde kosten.
 Art.    21 . Het Algemeen Ziekenfonds voor zeelieden en de Hulp- en Voorzorgskas houden de stand bij van de in de Nederlandse koopvaardij door de in België wonende zeelieden verrichte arbeidsperiodes en van de daarmede gelijkgestelde periodes.
 Art.    22 . De Technische Commissie regelt :
a) de wijze van aanmelding en inschrijving van de zeelieden, die in de Nederlandse koopvaardij werkzaam zijn en in België wonen;
b) de wijze waarop de Hulp- en Voorzorgskas ervan zal worden verwittigd, dat de zeelieden niet meer voldoen aan de voorwaarden gesteld door de Nederlandse wetgeving;
c) de wijze van vaststelling van de periodes waarover de vaste bedragen bedoeld in artikel 20 zullen worden berekend. Deze periodes worden in principe geacht te eindigen de derde dag die volgt op deze waarop de Hulp- en Voorzorgskas het bericht van afmelding ontvangt.
 Afdeling 4.  - Verstrekkingen voor in Nederland wonende personen, in het genot van een pensioen of een invaliditeitsuitkering krachtens de Belgische wetgeving.
 Art.    23 . § 1. Zeelieden, die krachtens de Belgische wetgeving in het genot van een invaliditeitsuitkering, van een ouderdomspensioen, van een arbeidsongevallenvergoeding of -rente en recht zouden hebben op verstrekkingen, indien zij in België zouden wonen, genieten voor zichzelf en voor de leden van hun gezin, wanneer zij in Nederland wonen, de bij de Nederlandse wetgeving bedoelde verstrekkingen.
De in Nederland wonende weduwe van een zeeman geniet voor zichzelf en voor de leden van haar gezin hetzelfde recht wanneer zij krachtens de Belgische wetgeving aanspraak zou hebben op verstrekkingen indien zij in België zou wonen. Deze verstrekkingen worden door tussenkomst van de algemene ziekenfondsen verleend.
§ 2. Indien de Belgische wetgeving het in de eerste paragraaf bedoelde recht afhankelijk stelt van een persoonlijke bijdrage, worden de in dezelfde paragraaf bedoelde personen, tot het betalen van zodanige bijdrage, desgewenst door tussenkomst van de algemene ziekenfondsen in de gelegenheid gesteld.
§ 3. Het bepaalde in de voorgaande paragrafen is niet van toepassing op de personen die uit hoofde van hun arbeid of als rentetrekker ingevolge de Nederlandse wetgeving op verstrekkingen recht hebben.
 Art.    24 . § 1. De overeenkomstig artikel 23 door de algemene ziekenfondsen gedane uitgaven, evenals de hieraan verbonden administratiekosten, worden door de Hulp- en Voorzorgskas door vaste bedragen aan de Ziekenfondsraad terugbetaald.
§ 2. Deze vaste bedragen worden verkregen door :
1° wat de rechthebbenden beneden 65 jaar betreft :
de gemiddelde jaarlijkse kosten in Nederland per rechthebbende krachtens de Nederlandse verplichte verzekering, te vermenigvuldigen met het totaal aantal rechthebbenden krachtens de Belgische wetgeving en met de leden van hun gezin;
2° wat de rechthebbenden van 65 jaar en meer betreft :
de gemiddelde jaarlijkse kosten in Nederland per rechthebbende krachtens de Nederlandse ziekenfondsverzekering voor bejaarden, te vermenigvuldigen met het totaal aantal rechthebbenden krachtens de Belgische wetgeving en met de leden van hun gezin.
§ 3. De Technische Commissie bepaalt welke uitgaven en welke totale aantallen in aanmerking moeten worden genomen ter bepaling van de gemiddelde kosten.
 Art.    25 . Voor de toepassing van de bepalingen van de artikelen 23 en 24 deelt de Hulp- en Voorzorgskas aan de Ziekenfondsraad naam en adres mede van de rechthebbenden die in het genot zijn van een pensioen, vergoeding of rente en die krachtens de Belgische wetgeving recht hebben op geneeskundige verzorging. Hetzelfde geldt wanneer het recht op verzorging is vervallen.
 Art.    26 . De Hulp- en Voorzorgskas en de Ziekenfondsraad houden de stand bij van de in artikel 23 bedoelde personen. Jaarlijks, doen de Hulp- en Voorzorgskas en de Ziekenfondsraad elkaar een overzicht van het aantal verschuldigde vaste bedragen toekomen.
 Art.    27 . De Technische Commissie is bevoegd regelen vast te stellen voor de toepassing van de bepalingen van deze afdeling.
 Afdeling 5.  - Financiële bepalingen.
 Art.    28 . § 1. Indien de datum, die volgens de bepalingen van dit Akkoord beslissend is voor het ingaan van de betaling der vaste bedragen bedoeld bij de artikelen 16, 20 en 24, vóór de zestiende dag ener maand valt is het bedrag verschuldigd vanaf de eerste dag dier maand; in het andere geval is het vaste bedrag slechts verschuldigd vanaf de eerste dag van de daaropvolgende maand.
§ 2. Indien de datum, die volgens de bepalingen van dit Akkoord beslissend is voor de stopzetting van de betaling der vaste bedragen bedoeld bij de artikelen 16, 20 en 24, vóór de zestiende dag ener maand valt, is het vaste bedrag niet meer verschuldigd vanaf de eerste dag dier maand; in het andere geval is het vaste bedrag niet meer verschuldigd vanaf de eerste dag van de daaropvolgende maand.
 Art.    29 . § 1. De in de artikelen 16, 20 en 24 bedoelde vaste bedragen worden per kalenderjaar vastgesteld.
§ 2. De Technische Commissie stelt de wijze van betaling en van afrekening vast, alsmede de daarbij toe te passen wisselkoers.
 Titel III.  - WERKLOOSHEIDSUITKERINGEN.
 Art.    30 . Zeelieden die in België wonen, genieten slechts wachtgelden van de Pool van de zeelieden ter koopvaardij, wanneer zij in de Pool zijn ingeschreven en arbeid in de Belgische koopvaardij hebben aangevangen en indien zij het vereiste aantal arbeidsdagen kunnen aantonen.
 Art.    31 . § 1. Voor de samentelling van het aantal arbeidsdagen, vereist voor de toekenning van een wachtgeld van de Pool ingevolge de Belgische wetgeving, worden mede in aanmerking genomen de periodes van verzekeringsplichtige arbeid in de koopvaardij of de daarmede gelijkgestelde periodes verricht krachtens de Nederlandse wetgeving, voor zover zij niet samenvallen met periodes van de Belgische verzekering.
§ 2. De in Nederland onder de wapens doorgebrachte oproepings- of wederoproepingsperiodes, worden niet als arbeidsperiodes aangerekend, ofschoon zij voor de verlenging van de referentieperiode in aanmerking komen.
 Art.    32 . Periodes van verzekeringsplichte arbeid in de koopvaardij of de daarmede gelijkgestelde periodes worden mede in aanmerking genomen voor de samentelling van het aantal arbeidsdagen, vereist voor de toekenning van de uitkeringen voorzien in het algemeen stelsel van werkloosheidsverzekering van één van beide landen.
 Art.    33 . § 1. Zeelieden die in het ene land hun woonplaats hebben en die laatselijk in de koopvaardij van het andere land tewerkgesteld waren, genieten ingeval van werkloosheid, overeenkomstig de wetgeving van dit land, de voordelen van het algemeen stelsel van werkloosheidsverzekering in het land van hun woonplaats, zolang zij aldaar verblijven.
§ 2. In Nederland worden de uitkeringen betaald door de Nieuwe Algemene Bedrijfsvereniging; zij komen ten laste van het Algemeen Werkloosheidsfonds.
 Art.    34 . § 1. Zeelieden, die onderdaan zijn van het ene land en die in het andere land wonen en aldaar de wachtgelden of de werkloosheidsuitkeringen genieten kunnen, indien zij hun woonplaats overbrengen naar het land waarvan zij onderdanen zijn, in dit land de werkloosheidsuitkeringen genieten overeenkomstig de wetgeving van dit land.
§ 2. Indien de wetgeving van dit land de uitkering der werkloosheidsverzekering tot een bepaalde duur beperkt, wordt de uitkering in dit land geacht te zijn aangevangen op de eerste dag der uitbetaling in het andere land ter zake van hetzelfde geval van werkloosheid.
§ 3. Het bepaalde in artikel 33, § 2, is eveneens van toepassing, tenzij de zeeman laatstelijk arbeid heeft verricht in de Nederlandse koopvaardij; in dit geval worden de wachtgelden en de werkloosheidsuitkeringen door de Bedrijfsvereniging voor de Koopvaardij betaald.
 Art.    35 . § 1. Voor de toepassing van de artikelen 31, 32, 33 en 34 van dit Akkoord zullen de betrokken organen aan de zeeman of aan het bevoegde orgaan van het andere land een verklaring afgeven, waarvan het model door de Technische Commissie wordt vastgesteld.
§ 2. De verklaring, in de eerste paragraaf bedoeld, wordt zo mogelijk vóór het vertrek naar de woonplaats uitgereikt. Indien de zeeman de verklaring niet overlegt, verzoekt het orgaan van zijn woonplaats het bevoegde orgaan om opstelling en toezending van de verklaring.
§ 3. De reders verschaffen alle inlichtingen die de betrokken organen nodig hebben om de rechten van de zeelieden vast te stellen.
 Art.    36 . Voor de toepassing van het bepaalde in deze Titel en voor de gevallen, waarin deze Titel niet voorziet, gelden de bepalingen van het Belgisch-Nederlands Akkoord van 27 januari 1954 inzake uitkeringen bij werkloosheid.
 Titel IV.  - TECHNISCHE COMMISSIE.
 Art.    37 . § 1. Een Technische Commissie wordt ingesteld, belast met :
1° de regeling van en het toezicht op de uitvoering van de bepalingen van dit Akkoord, het onderzoek van de geschillen en de regeling van bijzondere aangelegenheden;
2° het vaststellen van de onderscheidenlijk door de Belgische en de Nederlandse organen verschuldigde vaste bedragen als tegenwaarde van de geneeskundige verzorging, die zij aan onderdanen van elk der beide landen verlenen.
§ 2. Deze Commissie bestaat uit zes leden, voor de helft aangewezen, voor elk der beide overeenkomstsluitende landen, door de Minister tot wiens bevoegdheid de sociale zekerheid behoort. De Ministers wijzen ieder wat hem betreft, een delegatiesecretaris aan. De Commissie vergadert beurtelings in het ene en in het andere land onder voorzitterschap van een lid van de afvaardiging van het land waar de vergadering wordt gehouden.
 Titel V.  - SLOTBEPALINGEN.
 Art.    38 . De bepalingen van dit Akkoord laten de bepalingen van de wetgeving van het land van de woonplaats die voor betrokkenen gunstiger zijn onverlet.
 Art.  39. Dit Akkoord treedt in werking op 1 juli 1965.
Het wordt gesloten voor de duur van een jaar en wordt stilzwijgend van jaar tot jaar verlengd, behoudens opzegging waarvan drie maand vóór het verstrijken van de termijn kennis moet worden gegeven.
Ten blijke waarvan de ondergetekenden dit Akkoord hebben opgesteld in de Nederlandse en in de Franse taal, zijnde beide teksten gelijkelijk authentiek.


type: legislation

jurisdiction: Belgium

text: Artikel  M. België heeft bovenvernoemde verdrag op 1 november 1996 opgezegd. Het verdrag zal op 1 november 1997 voor België buiten werking treden.


text:
Artikel    1 . Voor de toepassing van dit Verdrag :
a) omvat de term " wetgeving " of " wettelijke regeling " de wetten en reglementen, alsmede de statutaire bepalingen inzake Sociale Zekerheid;
b) wordt verstaan onder " voorgeschreven " : vastgesteld bij of krachtens de nationale wetgeving;
c) omvat de term " industriële inrichting " elke inrichting behorende tot een van de volgende takken van economische bedrijvigheid : winning van bodemschatten; industrie; bouwnijverheid en openbare werken; elektriciteits-, gas- en watervoorziening; sanitaire diensten; vervoer, goederenopslag en communicatie;
d) wordt onder de term " ten laste " verstaan : de in de voorgeschreven gevallen veronderstelde toestand van onafhankelijkheid;
e) wordt onder " ten laste komend kind " verstaan :
i) een kind wiens leerplichtige leeftijd nog niet is verstreken of een kind dat nog niet de leeftijd van 15 jaar heeft bereikt, zijnde de hoogste leeftijd in aanmerking te nemen;
ii) onder bij de nationale wetgeving vastgestelde voorwaarden, een kind dat een leeftijd die hoger is dan die vermeld in alinea i) nog niet heeft bereikt wanneer het wordt opgeleid voor een beroep, zijn studie voortzet of lijdende is aan een chronische ziekte of een gebrek waardoor het niet geschikt is tot het verrichten van enige beroepsarbeid, tenzij de definitie van " ten laste komend kind " in de nationale wetgeving ieder kind omvat, dat een leeftijd die aanmerkelijk hoger is dan die genoemd in alinea i), nog niet heeft bereikt.
 Art.    2 . 1. Een lid dat op economisch en medisch gebied nog onvoldoende is ontwikkeld kan zich, door een bij zijn akte van bekrachtiging gevoegde gemotiveerde verklaring, het recht voorbehouden tot tijdelijke toepassing van de afwijkende bepalingen voorkomende in de volgende artikelen : 5, 9, lid 3, alinea b), 12, 15, lid 2 en 18, lid 3.
2. Elk Lid dat een verklaring heeft afgelegd overeenkomstig het eerste lid van dit artikel, moet in de rapporten over de toepassing van dit Verdrag die het krachtens artikel 22 van het Statuut van de Internationale Arbeidsorganisatie moet uitbrengen, omtrent elk der afwijkende bepalingen die het toepast, vermelden :
a) dat de redenen voor de toepassing nog steeds bestaan; of
b) dat het met ingang van een bepaalde datum afstand doet van zijn recht tot toepassing van de desbetreffende afwijkende bepaling.
 Art.    3 . 1. Elk Lid dat dit Verdrag bekrachtigt kan door een bij zijn akte van bekrachtiging gevoegde verklaring van de toepassing van dit Verdrag uitsluiten :
a) zeevarenden, met inbegrip van zeevissers;
b) overheidsdienaren,wanneer deze categorieën worden beschermd door speciale regelingen welke voorzien in prestaties die in totaal ten minste gelijkwaardig zijn aan die van dit Verdrag.
2. Wanneer een ingevolge het vorige lid afgelegde verklaring van kracht is, kan het Lid de in die verklaring bedoelde personen uitzonderen van het aantal loontrekkenden dat voor de berekening van het percentage loontrekkenden, bedoeld in artikel 4, tweede lid, alinea d), en artikel 5, in aanmerking wordt genomen.
3. Elk lid dat een verklaring ingevolge het eerste lid van dit artikel heeft afgelegd kan later aan de Directeur-Generaal van het Internationaal Arbeidsbureau kennisgeven dat het de verplichtingen van dit Verdrag aanvaardt ten aanzien van de categorie of categorieën personen die het bij zijn bekrachtiging heeft uitgesloten.
 Art.    4 . 1. De nationale wetgeving inzake prestaties bij arbeidsongevallen en beroepsziekten moet bescherming bieden aan alle loontrekkenden (met inbegrip van de leerlingen) werkzaam in het bedrijfsleven en in de overheidssector, met inbegrip van de coöperaties, en in geval van overlijden van de kostwinner aan de voorgeschreven categorieën rechthebbenden.
2. Elk Lid kan echter de uitzonderingen maken, die het nodig acht ten aanzien van :
a) personen die gelegenheidswerk verrichten, dat niet in verband staat met de onderneming van de werkgever;
b) thuiswerkers;
c) inwonende gezinsleden van de werkgever, voor zover zij voor hem werken;
d) andere categorieën loontrekkenden, waarvan het aantal niet meer mag bedragen dan 10 pct. van het totaal der loontrekkenden, daarbij zij die met toepassing van de alinea's a tot en met c van dit lid zijn uitgezonderd, niet meegerekend.
 Art.    5 . Wanneer een ingevolge artikel 2 afgelegde verklaring van kracht is, kan de toepassing van de nationale wetgeving inzake prestaties bij arbeidsongevallen en beroepsziekten worden beperkt tot voorgeschreven categorieën loontrekkenden, welke in totaal ten minste 75 procent van het totale aantal loontrekkenden in de industriële inrichtingen omvatten, en in geval van overlijden van de kostwinner tot voorgeschreven categorieën rechthebbenden.
 Art.    6 . Onder de door verzekering gedekte gevallen moeten de volgende worden begrepen, wanneer deze het gevolg zijn van een arbeidsongeval of van een beroepsziekte :
a) ziektetoestand;
b) ongeschiktheid tot werken welke voortspruit uit een ziektetoestand en welke derving van inkomsten uit arbeid met zich brengt, zoals nader geregeld bij de nationale wetgeving;
c) algeheel verlies van de geschiktheid om inkomsten uit arbeid te verwerven of gedeeltelijk verlies van zodanige geschiktheid, uitgaande boven een voorgeschreven minimum, wanneer het waarschijnlijk is dat dit gehele of gedeeltelijke verlies blijvend zal zijn, alsmede overeenkomstige vermindering van de lichaamsgesteldheid;
d) verlies van middelen van bestaan, ten gevolge van het overlijden van de kostwinner, door voorgeschreven categorieën rechthebbenden.
 Art.    7 . 1. Elk Lid dient een definitie van " arbeidsongeval " voor te schrijven, waarin tevens de voorwaarden worden opgenomen waaronder een ongeval dat op weg van of naar het werk heeft plaatsgevonden, als arbeidsongeval wordt aangemerkt, en in de rapporten over de toepassing van dit Verdrag die het krachtens artikel 22 van het Statuut van de Internationale Arbeidsorganisatie moet uitbrengen, deze definitie weer te geven en toe te lichten.
2. Indien de ongevallen die plaatsvinden op weg van en naar het werk, reeds gedekt worden door andere regelingen van de sociale zekerheid dan die met betrekking tot de schadeloosstelling van arbeidsongevallen en die regelingen bij ongevallen op weg van en naar het werk in prestaties voorzien, welke in totaal ten minste gelijkwaardig zijn aan die waarin dit Verdrag voorziet, behoeft van het ongeval op weg van en naar het werk geen gewag te worden gemaakt in het kader van de definitie van " arbeidsongeval ".
 Art.    8 . Elk Lid moet :
a) bij de wet een lijst van ziekten vaststellen, welke ten minste de ziekten bevat, die in de bij dit Verdrag gevoegde tabel I zijn genoemd en die onder voorwaarden als voorgeschreven, als beroepsziekten worden erkend, of
b) in zijn wetgeving een algemene definitie van beroepsziekten opnemen, welke voldoende ruim is om ten minste de ziekten welke in de bij dit Verdrag genoemde tabel I zijn genoemd, te dekken, of
c) bij de wet een lijst van ziekten vaststellen overeenkomstig het bepaalde onder a), aangevuld door een algemene definitie van beroepsziekten, of door bepalingen welke het mogelijk maken vast te stellen of andere dan in de lijst genoemde ziekten of ziekten die zich niet onder de voorwaarden als voorgeschreven openbaren in het beroep zijn ontstaan.
 Art.    9 . 1. Elk Lid moet overeenkomstig de voorgeschreven bepalingen aan de beschermde personen de volgende prestaties waarborgen :a) de geneeskundige zorg en de daaraan verbonden diensten bij ziektetoestand;b) uitkeringen in de gevallen bedoeld in de alinea's b), c) en d) van artikel 6.
2. Het verkrijgen van aanspraak op prestaties mag niet afhankelijk worden gesteld van de duur van de arbeid, de duur van de verzekering of de betaling van premies; voor beroepsziekten mag echter een risicoperiode worden voorgeschreven.
3. De prestaties moeten worden verleend tijdens de gehele duur van het door verzekering gedekte geval. De uitkering bij arbeidsongeschiktheid behoeft echter niet te worden verleend over de eerste drie dagen :
a) wanneer in de wetgeving van een Lid op de datum van inwerkingtreding van dit Verdrag een carenstijd is voorzien, mits het Lid in de rapporten over de toepassing van dit Verdrag die het krachtens artikel 22 van het Statuut van de Internationale Arbeidsorganisatie moet uitbrengen vermeldt dat de redenen voor de toepassing van deze afwijkende bepaling nog bestaan;
b) wanneer een overeenkomstig artikel 2 afgelegde verklaring van kracht is.
 Art.    10 . 1. De geneeskundige zorg en de daaraan verbonden diensten moeten in geval van ziektetoestand omvatten :
a) de hulp van huisartsen en specialisten aan personen die al dan niet in een ziekenhuis zijn opgenomen, met inbegrip van huisbezoeken;
b) tandheelkundige zorg;
c) verpleging thuis, in een ziekenhuis of in een andere geneeskundige inrichting;
d) kosten van opneming in een ziekenhuis, herstellingsoord, sanatorium of andere geneeskundige inrichtingen;
e) tandheelkundige, farmaceutische en andere medische of chirurgische verstrekkingen, met inbegrip van prothesen, het onderhoud en de eventuele vervanging daarvan, alsmede brillen;
f) de diensten verleend door een beoefenaar van een beroep hetwelk wettelijk erkend is als verwant aan het beroep van medicus, onder toezicht van een medicus of van een tandarts;
g) zo mogelijk, de volgende hulp op het werk :
i) eerste hulp aan slachtoffers van ernstige ongevallen;
ii) herhaalde hulp aan hen die getroffen zijn door lichte verwondingen welke geen aanleiding zijn tot het staken van de arbeid.
2. De overeenkomstig lid 1 van dit artikel verleende verstrekkingen moeten met alle daartoe geëigende middelen strekken tot instandhouding, herstel, dan wel, zo dit niet mogelijk is, verbetering van de gezondheid van de getroffene, alsmede van diens geschiktheid om te werken en om te voorzien in zijn persoonlijke behoeften.
 Art.    11 . 1. Elk Lid dat de geneeskundige zorg en de daaraan verbonden diensten verleent door middel van een algemene gezondheidsregeling of een regeling voor geneeskundige zorg voor loontrekkenden kan in zijn wetgeving bepalen dat deze zorg aan hen die getroffen zijn door een arbeidsongeval of een beroepsziekte, onder dezelfde voorwaarden wordt verleend als aan andere rechthebbenden, mits de desbetreffende bepalingen zodanig zijn gesteld, dat de betrokkenen niet in behoeftige omstandigheden geraken.
2. Elk Lid dat de geneeskundige zorg en de daaraan verbonden diensten verleent in de vorm van terugbetaling van door de getroffene gedane uitgaven kan zijn wetgeving bijzondere bepalingen opnemen voor gevallen waarin de omvang, duur of de kosten van deze zorg redelijk grenzen overschrijden, mits deze bepalingen niet in tegenspraak zijn met de doeleinden vermeld in artikel 10, tweede lid, en zodanig gesteld zijn, dat de betrokkenen niet in behoeftige omstandigheden geraken.
 Art.    12 . Indien een krachtens artikel 2 afgelegde verklaring van kracht is, moeten de geneeskundige zorg en de daaraan verbonden diensten ten minste omvatten :
a) de hulp van huisartsen, met inbegrip van huisbezoeken;
b) de hulp van specialisten, verleend in ziekenhuizen, aan personen die al dan niet in een ziekenhuis zijn opgenomen, alsmede de hulp van specialisten, welke buiten een ziekenhuis kan worden verleend;
c) de verstrekking van noodzakelijke geneesmiddelen op voorschrift van een geneeskundige of van een andere daartoe bevoegde persoon;
d) opneming in een ziekenhuis, wanneer deze noodzakelijk is; en
e) zo mogelijk, op het werk, eerste hulp aan slachtoffers van arbeidsongevallen.
 Art.    13 . In geval van tijdelijke of beginnende arbeidsongeschiktheid bestaat de uitkering in een periodieke betaling, berekend overeenkomstig de bepalingen van artikel 19 of artikel 20.
 Art.    14 . 1. In geval van verlies van de geschiktheid om inkomsten uit arbeid te verwerven, wanneer dit verlies waarschijnlijk blijvend zal zijn, of van overeenkomstige vermindering van de lichaamsgesteldheid, worden de uitkeringen verleend in alle gevallen waarin dit verlies of deze vermindering een voorgeschreven graad overschrijdt en na afloop van het tijdvak gedurende hetwelk uitkeringen overeenkomstig artikel 13 verschuldigd zijn nog voortduurt.
2. In geval van algeheel verlies van de geschiktheid om inkomsten uit arbeid te verwerven, wanneer dit verlies waarschijnlijk blijvend zal zijn, of ingeval van een overeenkomstige vermindering van de lichaamsgesteldheid, bestaat de uitkering in een periodieke betaling, berekend overeenkomstig de bepalingen van artikel 19 of artikel 20.
3. In geval van een aanmerkelijk verlies van de geschiktheid om inkomsten uit arbeid te verwerven, boven een voorgeschreven graad, indien dit verlies waarschijnlijk blijvend zal zijn, of ingeval van een overeenkomstige vermindering van de lichaamsgesteldheid, bestaat de uitkering in een periodieke betaling, in een billijke verhouding staande tot die bedoeld in lid 2 van dit artikel.
4. In geval van een niet aanmerkelijk gedeeltelijk verlies van de geschiktheid om inkomsten uit arbeid te verwerven, doch boven de voorgeschreven graad bedoeld in lid 1, wanneer dit verlies waarschijnlijk blijvend zal zijn of ingeval van overeenkomstige vermindering van de lichaamsgesteldheid, kan de uitkering geschieden in de vorm van een betaling ineens.
5. De graden van verlies van de geschiktheid om inkomsten uit arbeid te verwerven of van de overeenkomstige vermindering van de lichaamsgesteldheid bedoeld in de leden 1 en 3 van dit artikel, worden door de nationale wetgeving zodanig vastgesteld, dat de betrokkenen niet in behoeftige omstandigheden geraken.
 Art.    15 . 1. In bijzondere omstandigheden kan met goedvinden van de getroffene de periodieke betaling bedoeld in de leden 2 en 3 van artikel 14, geheel of ten dele, worden omgezet in een uitkering ineens welke overeenkomt met de contante waarde van die periodieke betaling, indien de bevoegde autoriteit redenen heeft om aan te nemen dat een zodanige uitkering ineens op een voor de getroffene bijzonder gunstige wijze zal worden aangewend.
2. Indien een overeenkomstig artikel 2 afgelegde verklaring van kracht is en het Lid meent niet over voldoende administratieve middelen te beschikken om een regelmatige betaalbaarstelling van de periodieke betalingen te verzekeren, kan het in de leden 2 en 3 van artikel 14 bedoelde periodieke betalingen omzetten in een uitkering ineens, overeenkomende met hun contante waarde berekend op basis van de bestaande gegevens.
 Art.    16 . Voor getroffenen die in een toestand verkeren, welke geregeld oppassing en verzorging door een derde nodig maakt, moet worden voorzien in verhogingen van de periodieke betalingen of andere bijzondere of aanvullende uitkeringen, naar gelang wordt voorgeschreven.
 Art.    17 . De nationale wetgeving bepaalt de voorwaarde waaronder herziening, schorsing of intrekking van de periodieke uitkeringen terzake van verlies van de geschiktheid om inkomsten uit arbeid te verwerven of van een overeenkomstige vermindering van de lichamelijke gesteldheid zal plaatsvinden in verband met de wijzigingen welke in de mate van dit verlies of deze vermindering kunnen optreden.
 Art.    18 . 1. Ingeval van overlijden van de kostwinner bestaat de uitkering aan een weduwe als voorgeschreven, aan de invalide en ten laste komende weduwnaar, aan de ten laste komende kinderen van de overledene en aan alle andere eventueel door deze nationale wetgeving aangewezen personen, in een periodieke betaling, berekend overeenkomstig de bepalingen van artikel 19 of 20. Aan de invalide en ten laste komende weduwnaar behoeft echter geen uitkering te worden verleend, wanneer de uitkeringen aan de andere nagelaten betrekkingen die voorzien bij dit Verdrag aanmerkelijk te boven gaan en andere regelingen inzake sociale zekerheid aan een zodanige weduwnaar uitkeringen toekennen, welke aanmerkelijk hoger liggen dan die welke ter zake van invaliditeit bij het Verdrag inzake sociale zekerheid (minimumnormen) 1952 zijn voorzien.
2. Daarenboven wordt een uitkering verleend voor de kosten van lijkbezorging tot een voorgeschreven bedrag, hetwelk niet lager ligt dan de normale kosten van lijkbezorging; het recht op deze uitkering kan echter afhankelijk worden gesteld van voorgeschreven voorwaarden, indien de uitkeringen aan nagelaten betrekkingen die voorzien bij dit Verdrag aanmerkelijk te boven gaan.
3. Indien een overeenkomstig artikel 2 afgelegde verklaring van kracht is en het Lid meent niet over voldoende administratieve middelen te beschikken om een regelmatige betaalbaarstelling van de periodieke betalingen te verzekeren, kan het de in lid 1 van dit artikel bedoelde periodieke betalingen omzetten in een uitkering ineens, overeenkomende met hun contante waarde berekend op basis van de bestaande gegevens.
 Art.    19 . 1. Ten aanzien van elke periodieke uitkering waarop dit artikel van toepassing is, moet het bedrag van de uitkering, vermeerderd met het bedrag van de tijdens het door verzekering gedekte geval verstrekte kinderbijslag, zodanig zijn, dat het voor de modelgerechtigde bedoeld in de bij dit Verdrag gevoegde tabel II, ten minste gelijk is aan het in die tabel voor het onderhavige geval aangegeven percentage van het totaal van de vroegere inkomsten uit arbeid van de gerechtigde of van zijn kostwinner en van het bedrag van de kinderbijslag verstrekt aan een beschermd persoon die dezelfde gezinslasten heeft als de modelgerechtigde.
2. De vroegere inkomsten uit arbeid van de gerechtigde of van zijn kostwinner moeten overeenkomstig voorgeschreven regels worden berekend; wanneer de beschermde personen of hun kostwinners zijn ingedeeld in klassen naar hun inkomsten uit arbeid kunnen de vroegere inkomsten worden berekend naar het basisinkomen van de klasse waartoe de betrokkenen hebben behoord.
3. Het bedrag van de uitkering of het arbeidsinkomen dat als basis voor de berekening van de uitkering wordt genomen, kan aan een maximum worden gebonden, mits dit maximum zodanig wordt vastgesteld dat voldaan wordt aan de bepalingen van het eerste lid van dit artikel, wanneer het vroegere arbeidsinkomen van de gerechtigde of van zijn kostwinner minder bedraagt dan of gelijk is aan dat van een geschoolde mannelijke arbeider.
4. De vroegere inkomsten uit arbeid van de gerechtigde of van zijn kostwinner, het loon van de geschoolde mannelijke arbeider, de uitkering en de kinderbijslag zullen worden berekend naar dezelfde tijdbasis.
5. Voor de andere gerechtigden zullen de uitkeringen zodanig worden vastgesteld, dat zij in een redelijke verhouding staan tot die van de modelgerechtigde.
6. Voor de toepassing van dit artikel wordt als geschoolde mannelijke arbeider aangemerkt :
a) een bankwerker of een draaier in de mechanische industrie, met uitzondering van de vervaardiging van elektrische apparaten; of;
b) een geschoolde arbeider, zoals omschreven in de bepalingen van het volgende lid; of
c) een persoon wiens arbeidsinkomen gelijk is aan of meer bedraagt dan het arbeidsinkomen van 75 procent van alle beschermde personen, waarbij dat arbeidsinkomen wordt bepaald over een tijdvak van een jaar of over een korter tijdvak, naar gelang zal worden voorgeschreven; of;
d) een persoon wiens arbeidsinkomen gelijk is aan 125 procent van het gemiddelde arbeidsinkomen van alle beschermde personen.
7. De geschoolde arbeider, zoals bedoeld in alinea b) van het vorige lid, wordt gekozen uit de klasse die het grootste aantal tegen het door verzekering gedekte geval beschermde mannelijke personen of kostwinners van beschermde personen omvat, in de bedrijfstak die het grootste aantal van deze beschermde personen of van die kostwinners telt; daarbij moet gebruik worden gemaakt van de internationale industriële standaardclassificatie van alle takken van economische bedrijvigheid aangenomen door de Economische en Sociale Raad van de Verenigde Naties in zijn zevende zitting op 27 augustus 1948 en die in zijn herziene vorm als bijlage bij dit Verdrag is gevoegd, zulk met inachtneming van de wijzigingen welke daarin later eventueel worden aangebracht.
8. Wanneer de uitkeringen van streek tot streek verschillen kan voor elke streek een geschoolde mannelijke arbeider worden gekozen overeenkomstig de bepalingen van de leden 6 en 7 van dit artikel.
9. Het loon van een geschoolde mannelijke arbeider, met inbegrip van eventuele duurtetoelagen, wordt bepaald naar de grondslag van het loon voor een normaal aantal arbeidsuren, vastgesteld hetzij bij collectieve arbeidsovereenkomst, hetzij eventueel bij of krachtens de nationale wetgeving, hetzij krachtens gewoonte; wanneer de aldus vastgestelde lonen van streek tot streek verschillen en wanneer het achtste lid van dit artikel niet wordt toegepast, wordt het gemiddelde loon als grondslag genomen.
10. Geen enkele periodieke uitkering mag lager zijn dan het voorgeschreven minimumbedrag.
 Art.    20 . 1. Ten aanzien van elke periodieke betaling waarop dit artikel van toepassing is moet het bedrag van de uitkering, vermeerderd met het bedrag van de tijdens het door verzekering gedekte geval verstrekte kinderbijslag, zodanig zijn dat het voor de modelgerechtigde, bedoeld in de bij dit Verdrag gevoegde tabel II, ten minste gelijk is aan het in die tabel voor het desbetreffende geval aangegeven percentage van het loon van een volwassen ongeschoolde mannelijke arbeider, vermeerderd met het bedrag van de kinderbijslag, verleend aan een beschermd persoon die dezelfde gezinslasten heeft als de modelgerechtigde.
2. Het loon van een volwassen ongeschoolde mannelijke arbeider, de uitkering en de kinderbijslag worden berekend naar dezelfde tijdbasis.
3. Voor de andere gerechtigden zullen de uitkeringen zodanig worden vastgesteld dat zij in een redelijke verhouding staan tot die van de modelgerechtigde.
4. Voor de toepassing van dit artikel wordt als ongeschoolde mannelijke arbeider aangemerkt :
a) een ongeschoolde arbeider in de mechanische industrie, met uitzondering van de vervaardiging van elektrische apparaten;
b) een ongeschoolde arbeider, zoals omschreven in de bepalingen van het volgende lid.
5. De ongeschoolde arbeider bedoeld in alinea b) van het vorige lid wordt gekozen uit de klasse die het grootste aantal tegen het door verzekering gedekte geval beschermde mannelijke personen of kostwinners van bechermde personen omvat, in de bedrijfstak die het grootste aantal van deze personen of van die kostwinners telt; daarbij moet gebruik worden gemaakt van de internationale industriële standaardclassificatie van alle takken van economische bedrijvigheid, aangenomen door de Economische en Sociale Raad van de Verenigde Naties in zijn zevende zitting op 27 augustus 1948 en die in zijn herziene vorm als bijlage bij dit Verdrag is gevoegd, zulks met inachtneming van de wijzigingen welke daarin later eventueel worden aangebracht.
6. Wanneer de uitkeringen van streek tot streek verschillen kan voor elke streek een volwassen ongeschoolde mannelijke arbeider worden gekozen overeenkomstig de bepalingen van de leden 4 en 5 van dit artikel.
7. Het loon van een volwassen ongeschoolde mannelijke arbeider, met inbegrip van de eventuele duurtetoeslagen, wordt bepaald naar de grondslag van het loon voor een normaal aantal arbeidsuren, vastgesteld hetzij bij collectieve arbeidsovereenkomst, hetzij eventueel bij of krachtens de nationale wetgeving, hetzij krachtens gewoonte; wanneer de aldus vastgestelde lonen van streek tot streek verschillen en wanneer het zesde lid van dit artikel niet wordt toegepast, wordt het gemiddelde loon als grondslag genomen.
8. Geen enkele periodieke betaling mag minder bedragen dan het voorgeschreven minimumbedrag.
 Art.    21 . 1. De bedragen van de lopende periodieke betalingen bedoeld in de leden 2 en 3 van artikel 14 en in lid 1 van artikel 18, worden herzien bij aanmerkelijke veranderingen in het algemeen loonpeil welke het gevolg zijn van aanmerkelijke veranderingen in de kosten van levensonderhoud.
2. Elk Lid moet in de rapporten over de toepassing van dit Verdrag die het krachtens artikel 22 van het Statuut van de Internationale Arbeidsorganisatie moet uitbrengen, de uit bovenbedoelde veranderingen getrokken conclusies vermelden en aangeven wat in dit opzicht is ondernomen.
 Art.    22 . 1. Een uitkering waarop een beschermd persoon op grond van dit Verdrag recht zou hebben gehad, kan worden geschorst tot op zulk een hoogte als wordt voorgeschreven :
a) zolang de belanghebbende zich niet op het grondgebied van het Lid bevindt;
b) zolang het onderhoud van de belanghebbende ten laste van de overheid of van een instelling of dienst van sociale zekerheid komt;
c) wanneer de belanghebbende getracht heeft op bedrieglijke wijze de desbetreffende uitkering te verkrijgen;
d) wanneer het arbeidsongeval of de beroepsziekte is veroorzaakt door een door de belanghebbende gepleegd misdrijf of gepleegde overtreding;
e) wanneer het arbeidsongeval of de beroepsziekte is veroorzaakt door vrijwillig innemen van giftige stoffen of door een ernstig en opzettelijk wangedrag van de belanghebbende;
f) wanneer de belanghebbende zonder geldige reden nalaat gebruik te maken van de geneeskundige zorg en daarmee verbonden diensten, alsmede van de revalidatiediensten welke te zijner beschikking staan of indien hij de regels niet nakomt, welke zijn voorgeschreven voor het vaststellen van het bestaan van de gebeurtenis of voor gedragingen van de gerechtigde;
g) zolang de overlevende echtgenoot in concubinaat leeft.
2. In voorgeschreven gevallen en binnen voorgeschreven grenzen wordt een deel van de uitkeringen die anders zouden zijn toegekend, betaalbaar gesteld aan de personen die ten laste van de belanghebbende komen.
 Art.    23 . 1. Een ieder die aanspraak maakt op een uitkering moet het recht hebben om beroep in te stellen, wanneer hem een uitkering wordt geweigerd of wanneer hij zich niet kan verenigen met de hoedanigheid of de omvang daarvan.
2. Wanneer bij de toepassing van dit Verdrag de verstrekking van de geneeskundige zorg is toevertrouwd aan een departement van algemeen bestuur dat verantwoording schuldig is aan een volksvertegenwoordiging, kan het in het eerste lid van dit artikel bedoelde recht van beroep worden vervangen door het recht om elk bezwaar tegen weigering van geneeskundige zorg of tegen de hoedanigheid der ontvangen geneeskundige zorg te doen onderzoeken door de bevoegde autoriteit.
3. Wanneer verzoeken worden behandeld door rechterlijke colleges welke speciaal zijn ingesteld voor de behandeling van zaken aangaande prestaties bij arbeidsongevallen en beroepsziekten of aangaande de sociale zekerheid in het algemeen en waarin de beschermde personen vertegenwoordigd zijn, behoeft het recht van beroep niet te worden toegekend.
 Art.    24 . 1. Wanneer het beheer niet wordt gevoerd door een op overheidsvoorschriften berustende instelling of door een departement van algemeen bestuur dat verantwoording schuldig is aan een volksvertegenwoordiging, moeten vertegenwoordigers van de beschermde personen deelnemen aan het beheer of met raadgevende stem daarbij betrokken worden onder voorgeschreven voorwaarden; de nationale wetgeving kan eveneens bepalingen bevatten inzake de deelneming van vertegenwoordigers van de werkgevers en van de overheid.
2. Het Lid moet algemene verantwoordelijkheid aanvaarden voor een goed beheer van de instellingen en diensten die betrokken zijn bij de toepassing van dit Verdrag.
 Art.    25 . Elk Lid aanvaardt een algemene verantwoordelijkheid wat betreft het verlenen van de krachtens dit Verdrag toegekende prestaties en neemt alle hiertoe dienende maatregelen.
 Art.    26 . 1. Elk Lid moet onder voorgeschreven voorwaarden :
a) preventieve maatregelen nemen tegen arbeidsongevallen en beroepsziekten;
b) voorzien in revalidatiediensten die in alle gevallen waarin dit mogelijk is de invalide een opleiding geven, die het hem mogelijk zal maken zijn vroegere arbeid te hervatten of, indien dit mogelijk is, andere lonende arbeid te verrichten, welke het best overeenkomt met zijn geschiktheid en bekwaamheid;
c) maatregelen nemen om de plaatsing van invaliden in een geschikte werkkring te vergemakkelijken.
2. Elk Lid moet voor zover mogelijk in de rapporten over de toepassing van dit Verdrag die het krachtens artikel 22 van het Statuut van de Internationale Arbeidsorganisatie moet uitbrengen, inlichtingen verstrekken met betrekking tot de veelvuldigheid en de ernst van arbeidsongevallen.
 Art.    27 . Elk Lid moet, wat betreft de prestaties bij arbeidsongevallen en beroepsziekten, op zijn grondgebied aan vreemdelingen gelijkheid van behandeling met zijn eigen onderdanen verlenen.
 Art.    28 . 1. Dit Verdrag herziet het Verdrag betreffende de schadeloosstelling voor ongevallen (landbouw), 1921, het Verdrag betreffende de schadeloosstelling voor arbeidsongevallen, 1925, het Verdrag betreffende de beroepsziekten, 1925, en het Verdrag (herzien) betreffende de beroepsziekten, 1934.
2. Bekrachtiging van dit Verdrag door een Lid dat partij is bij het Verdrag (herzien) betreffende schadeloosstelling van beroepsziekten, 1934, houdt overeenkomstig artikel 8 van dat Verdrag, ipso jure de opzegging daarvan in, wanneer dit Verdrag in werking is getreden.
De inwerkingtreding van dit Verdrag sluit echter de verdere bekrachtiging van het Verdrag (herzien) betreffende schadeloosstelling voor beroepsziekten, 1934, niet uit.
 Art.    29 . Overeenkomstig artikel 75 van het Verdrag betreffende de sociale zekerheid (minimumnormen), 1952, houden deel VI en de overeenkomstige bepalingen van andere delen van genoemd Verdrag op van toepassing te zijn voor elk Lid dat dit Verdrag bekrachtigt, van de datum af waarop dit Verdrag voor het betrokken Lid in werking treedt. De aanvaarding van de verplichtingen van dit Verdrag wordt evenwel, voor de toepassing van artikel 2 van het Verdrag betreffende de sociale zekerheid (minimumnormen), 1952, beschouwd als zijnde een aanvaarding van de verplichtingen van deel VI en de overeenkomstige bepalingen van de andere delen van genoemd Verdrag.
 Art.    30 . Wanneer zulks wordt bepaald in een later door de Conferentie aangenomen Verdrag, hetwelk betrekking heeft op een of meer van de in dit Verdrag behandelde onderwerpen, houden de bepalingen van dit Verdrag welke in het nieuwe Verdrag worden genoemd, op van toepassing te zijn op elk Lid dat dat laatste Verdrag heeft bekrachtigd, van de datum af waarop het voor het betrokken Lid in werking treedt.
 Art.    31 . 1. De Internationale Arbeidsconferentie kan op een zitting waarbij dit onderwerp op de agenda is geplaatst, met twee derde meerderheid wijzigingen in de bij dit Verdrag gevoegde tabel I aannemen.
2. Deze wijzigingen worden voor de Leden die reeds partij zijn bij het Verdrag van kracht zodra zij aan de Directeur-Generaal van het Internationaal Arbeidsbureau hebben medegedeeld dat zij deze aanvaarden.
3. Tenzij de Conferentie anders besluit bij de aanvaarding van zodanige wijzigingen, zijn deze als gevolg van hun aanvaarding door de Conferentie van kracht voor elk Lid, dat het Verdrag later bekrachtigt.
 Art.    32 . De formele bekrachtigingen van dit Verdrag dienen aan de Directeur-Generaal van het Internationaal Arbeidsbureau te worden medegedeeld en door deze geregistreerd.
 Art.    33 . 1. Dit Verdrag is slechts verbindend voor de Leden van de Internationale Arbeidsorganisatie die hun bekrachtiging door de Directeur-Generaal hebben doen registreren.
2. Het wordt van kracht twaalf maanden nadat de bekrachtigingen van twee leden door Directeur-Generaal zijn geregistreerd.
3. Vervolgens treedt dit Verdrag voor ieder Lid in werking twaalf maanden na de datum waarop zijn bekrachtiging is geregistreerd.
 Art.    34 . 1. Elk Lid dat dit Verdrag heeft bekrachtigd, kan het opzeggen na verloop van een termijn van tien jaar na de datum van inwerkingtreding van dit Verdrag, door middel van een tot de Directeur-Generaal van het Internationaal Arbeidsbureau gerichte en door deze geregistreerde verklaring. De opzegging wordt eerst van kracht een jaar nadat zij is geregistreerd.
2. Elk Lid dat dit Verdrag heeft bekrachtigd en niet binnen een jaar na het verloop van de termijn van tien jaar als bedoeld in het vorige lid gebruik maakt van de bevoegdheid tot opzegging voorzien in dit artikel, is voor een nieuwe termijn van tien jaren gebonden en kan daarna dit Verdrag opzeggen na afloop van elke termijn van tien jaar onder de voorwaarden bedoeld in dit artikel.
 Art.    35 . 1. De Directeur-Generaal van het internationaal Arbeidsbureau geeft aan alle Leden van de Internationale Arbeidsorganisatie kennis van de registratie van alle bekrachtigingen en opzeggingen die hem door de Leden der Organisatie zijn medegedeeld.
2. Bij de kennisgeving aan de Leden der Organisatie van de registratie van de tweede hem medegedeelde bekrachtiging, vestigt de Directeur-Generaal de aandacht van de Leden der Organisatie op de datum, waarop dit Verdrag van kracht wordt.
 Art.    36 . De Directeur-Generaal van het Internationaal Arbeidsbureau doet aan de Secretaris-Generaal van de Verenigde Naties mededeling, ter registratie overeenkomstig artikel 102 van het Handvest der Verenigde Naties, van de volledige bijzonderheden betreffende alle bekrachtigingen en opzeggingen, welke door hem overeenkomstig de voorgaande artikelen zijn geregistreerd.
 Art.    37 . Telkens wanneer de Raad van Beheer van het Internationale Arbeidsbureau zulks nodig oordeelt, brengt deze Raad aan de Algemene Conferentie verslag uit over de toepassing van dit Verdrag en onderzoekt of het wenselijk is de gehele of gedeeltelijke herziening ervan op de agenda der Conferentie te plaatsen.
 Art.    38 . 1. Indien de Conferentie een nieuw Verdrag aanneemt, houdende gehele of gedeeltelijke herziening van het onderhavige Verdrag, zal, tenzij het nieuwe Verdrag anders bepaalt :
a) de bekrachtiging door een Lid van het nieuwe Verdrag, houdende herziening, ipso jure onmiddellijke opzegging van het onderhavige Verdrag medebrengen, niettegenstaande het bepaalde in artikel 34, zodra het nieuwe Verdrag, houdende herziening, in werking is getreden;
b) met ingang van de datum waarop het nieuwe Verdrag, houdende herziening, in werking is getreden, het onderhavige Verdrag niet langer door de Leden bekrachtigd kunnen worden.
2. Het onderhavige Verdrag blijft echter in elk geval naar vorm en inhoud van kracht voor de Leden die het bekrachtigd hebben en die het nieuwe Verdrag, houdende herziening, niet bekrachtigen.
 Art.    39 . De Engelse en de Franse tekst van dit Verdrag zijn gelijkelijk authentiek.

 TABEL I. - Lijst van beroepsziekten.
Beroepsziekten

 Arbeid die gepaard gaat met

 blootstelling aan bepaalde risico's
 1. Pneumoconiosen veroorzaakt door

Alle werkzaamheden die gepaard

sclerogene minerale stoffen

gaan met blootstelling aan het

(silicose, anthracosilicose,

 het desbetreffende risico.

asbestose) en silicotuberculose

voor zover de silicose een

beslissende hoofdoorzaak is van

de ongeschiktheid of van het

overlijden.
 2. Aandoeningen veroorzaakt door

"

beryllium (glucinium) of zijn

giftige verbindingen.
 3. Aandoeningen veroorzaakt door

"

fosfor of zijn giftige

verbindingen.
 4. Aandoeningen veroorzaakt door

"

chroom of zijn giftige

verbindingen.
 5. Aandoeningen veroorzaakt door

"

mangaan of zijn giftige

verbindingen.
 6. Aandoeningen veroorzaakt door

"

arsenicum of zijn giftige

verbindingen.
 7. Aandoeningen veroorzaakt door

"

kwik of zijn giftige

verbindingen.
 8. Aandoeningen veroorzaakt door

"

lood of zijn giftige

verbindingen.
 9. Aandoeningen veroorzaakt door

"

zwavelkoolstof.
10. Aandoeningen veroorzaakt door

"

giftige halogeenderivaten van

alifatische koolwaterstoffen.
11. Aandoeningen veroorzaakt door

"

benzeen of zijn giftige

homologen.
12. Aandoeningen veroorzaakt door

"

de giftige nitro- en

amidoderivaten van benzeen of

zijn homologen.
13. Aandoeningen veroorzaakt door

Alle werkzaamheden die gepaard gaan

ioniserende stralen.

 met blootstelling aan de werking

 van ioniserende stralen.
14. Primaire huidkanker veroorzaakt

Alle werkzaamheden die gepaard gaan

door teer, hars, bitumen,

met blootstelling aan genoemde

minerale olien, anthraceen of

risico's.

of de verbindingen, produkten

of afval daarvan.
15. Miltvuur.

Werkzaamheden waarbij men in

 aanraking komt met aan miltvuur

 lijdende dieren. Het omgaan met

 bestanddelen van dieren afkomstig.

 Laden en lossen of vervoer van

 goederen welke besmet kunnen zijn

 door geinfecteerde dieren of van

 hen afkomstige bestanddelen.

 TABEL II. - Periodieke betalingen aan de modelgerechtigden.
Verzekerde gebeurtenis

Modelgerechtigde

 Percentage
1. Tijdelijke of beginnende
 Man met vrouw en twee kinderen

 60

 arbeidsongeschiktheid.
2. Totaal verlies van de

Man met vrouw en twee kinderen.

60

 geschiktheid om inkomsten

 uit arbeid te verwerven

 of van overeenkomstige

 vermindering van de

 lichaamsgesteldheid.
3. Overlijden van de

Weduwe met twee kinderen

 50

 kostwinner.
 Bijlage.
 Art.  N. Internationale industriële standaardclassificatie van alle takken van economische bedrijvigheid.(Herzien in 1958)
Lijst van bedrijfstakken en voornaamste groepen.
Klasse ........... Branche
Bedrijfstak 0. - Landbouw, bosbouw, jacht en visserij.
01 Landbouw.
02 Bosbouw en bosbeheer.
03 Jacht vallen zetten en bevordering van de wildstand.
04 Visserij.
Bedrijfstak 1. - Winning van bodemschatten.
11 Winning van steenkool.
12 Winning van metaalertsen.
13 Ruwe olie en aardgas.
14 Exploitatie van steen-, klei- en zandgroeven.
19 Winning van andere dan metaalhoudende delfstoffen.
Bedrijfstakken 2 en 3. - Fabrieken.
20 Voedingsmiddelenindustrie, met uitzondering van drankindustrie.
21 Drankindustrie.
22 Tabakverwerkende industrie.
23. Textielindustrie.
24 Schoen- en kledingindustrie en verwerking van diverse geweven stoffen.
25 Hout- en kurkindustrie, met uitzondering van de meubelindustrie.
26 Meubelindustrie.
27 Papierindustrie en de vervaardiging van papierprodukten.
28 Drukkerij, uitgeverij en aanverwante bedrijven.
29 Leder- en lederwarenindustrie en bont- en bontartikelenindustrie, uitgezonderd de vervaardiging van schoeisel en andere kledingstukken.
30 Rubberverwerkende industrie.
31 Chemische industrie.
32 Vervaardiging van olie- en steenkoolderivaten.
33 Vervaardiging van niet-metaalhoudende minerale produkten, met uitzondering van olie- en steenkoolderivaten.
34 Grootmetaalindustrie.
35 Vervaardiging van metaalwerken, met uitzondering van machines en transportmateriaal.
36 Constructie van machines, met uitzondering van elektrische machinerieën.
37 Constructie van elektrische machinerieën, apparaten en onderdelen.
38 Vervaardiging van transportmateriaal.
39 Fabrieksbedrijven van verschillende aard.
Bedrijfstak 4. - Bouwbedrijf en openbare werken.
40 Bouwbedrijf en openbare werken.
Bedrijfstak 5. - Elektriciteit, gas, water en sanitaire diensten.
51 Elektriciteit, gas en stoom.
52 Waterleiding en sanitaire diensten.
Bedrijfstak 6. - Handel, bankwezen, verzekeringsbedrijven, handel in onroerend goed.
61 Groot- en kleinhandel.
62 Banken en andere financiële instellingen.
63 Verzekeringsbedrijven.
64 Handel in onroerend goed.
Bedrijfstak 7. - Vervoer, opslag en communicatiemiddelen.
71 Vervoer.
72 Opslagplaatsen en magazijnen.
73 Communicatiemiddelen.
Bedrijfstak 8. - Diensten.
81 Overheidsdiensten.
82 Diensten ten gerieve van het publiek.
83 Diensten ten gerieve van het bedrijfsleven.
84 Diensten ten behoeve van de recreatie.
85 Particuliere diensten.
Bedrijfstak 9. - Onduidelijk omschreven werkzaamheden.
90 Onduidelijk omschreven werkzaamheden.
De voorafgaande tekst is de authentieke tekst van het Verdrag, behoorlijk aangenomen door de Algemene Conferentie van de Internationale Arbeidsorganisatie tijdens haar achtenveertigste zitting, welke werd gehouden te Genève en voor gesloten werd verklaard op 9 juli 1964.

Lijst der gebonden Staten.

Staten

Datum van

Datum van

neerlegging van de

inwerkingtreding

bekrachtigingsoorkonden

--

-------

 ----
Belgie

22 april 1970

 22 april 1971
Cyprus

28 juli 1966

28 juli 1967
Kongo (Kinshasa)

 5 september 1967

5 september 1968
Finland

 23 september 1968

 23 september 1969
Guinea

11 augustus 1967

11 augustus 1968
Ierland

9 juni 1969

 9 juni 1970
Nederland

2 augustus 1966

 2 augustus 1967
Senegal

 25 april 1966

 28 juli 1967
Zweden

17 juni 1969

17 juni 1970


text:
TITEL I.  - Organieke bepalingen.
 HOOFDSTUK I.  - Algemeen.
 Artikel    1 . Draagwijdte en doel van de Vereniging.
1. De landen die deze Stichtingsakte aannemen vormen onder de naam Wereldpostvereniging een enkel postgebied voor het wederzijds verzenden van brievenpost. De vrijheid van doorvoer wordt over het hele grondgebied van de Vereniging gegarandeerd.
2. De Vereniging heeft als doel om te zorgen voor de organisatie en de verbetering van de postdiensten en om de ontwikkeling van de internationale samenwerking op dat vlak te bevorderen.
3. De Vereniging neemt in de mate van zijn mogelijkheden deel aan de postale technische bijstand die gevraagd wordt door zijn lidstaten.
 Art.    1bis . (Gewijzigd door het Congres van Boekarest 2004) Definities.
1. In deze Akten van de Wereldpostvereniging worden de hiernavolgende termen als volgt gedefinieerd :
1.1 Postdienst : geheel van postdiensten waarvan de draagwijdte bepaald is door de organen van de Vereniging. De voornaamste verplichtingen die met deze diensten verbonden zijn bestaan erin te beantwoorden aan bepaalde sociale en economische doelstellingen van de lidstaten door de ophaling, het sorteren, de verzending en de bedeling van de postzendingen te garanderen.
1.2 Lidstaat : land dat de voorwaarden vervult die in artikel 2 van de Stichtingsakte worden opgesomd.
1.3 Enig postgebied (een en hetzelfde postgebied) : verplichting voor de contracterende partijen van de Akten van de WPV om conform het wederkerigheidsbeginsel de uitwisseling van brievenpost te garanderen, met inachtneming van de vrijheid van doorvoer en om de postzendingen die van andere gebieden afkomstig zijn en over hun land verlopen niet verschillend te behandelen, maar als hun eigen postzendingen.
1.4 Vrijheid van doorvoer : principe volgens hetwelk een postbestuur dat als tussenpersoon optreedt verplicht is de postzendingen te vervoeren die het van een ander postbestuur voor doorvoer heeft ontvangen, door aan die post dezelfde behandeling te verlenen als wordt toegepast op de zendingen van de binnenlandse dienst.
1.5 Het verzenden van brievenpost : zendingen die beschreven staan in de Conventie.
1.6 Internationale postdienst : postale verrichtingen of diensten die gereglementeerd worden door de Akten. Geheel van die verrichtingen of diensten.
 Art.    2 . Leden van de Vereniging.
Zijn leden van de Vereniging :
a) de landen die de status van lid hebben bij het in werking treden van deze Stichtingsakte;
b) landen die conform artikel 11 lid zijn geworden.
 Art.    3 . Bevoegdheidsdomein van de Vereniging.
De Vereniging heeft onder zijn bevoegdheid :
a) de grondgebieden van de lidstaten;
b) postkantoren die door lidstaten zijn geopend in gebieden die niet onder de Vereniging vallen;
b) grondgebieden die, zonder lid te zijn van de Vereniging, er toch deel van uitmaken omdat zij wat postdiensten betreft onder lidstaten ressorteren.
 Art.    4 . Buitengewone betrekkingen.
Postbesturen die grondgebieden bedienen die niet onder de Vereniging ressorteren zijn gehouden als tussenpersoon op te treden voor andere besturen. De bepalingen in de Conventie en haar Reglementen zijn van toepassingen op die buitengewone relaties.
 Art.    5 . Zetel van de Vereniging.
De zetel van de Vereniging en van zijn permanente organen is gevestigd in Bern.
 Art.    6 . Officiële taal van de Verenging.
De officiële taal van de Vereniging is het Frans.
 Art.    7 . (Gewijzigd door het Congres van Washington 1989) Munteenheid.
De munteenheid die in de Akten van de Vereniging wordt gehanteerd is de rekeneenheid van het Internationaal Muntfonds (IMF).
 Art.    8 . Beperkte Verenigingen. Bijzondere overeenkomsten.
1. De lidstaten, of hun postbesturen als de wetgeving van die landen dit toelaat, kunnen Beperkte Verenigingen oprichten of bijzondere regelingen treffen betreffende de internationale postdienst, op voorwaarde althans dat zij geen bepalingen invoert die minder gunstig zijn voor het publiek dan die in de Akten waarbij de betrokken lidstaten zijn aangesloten.
2. De Beperkte Verenigingen kunnen waarnemers naar de Congressen, Conferenties en vergaderingen van de Vereniging sturen, alsook naar de administratieve Raad en naar de Raad voor Postexploitatie. (Gewijzigd door het Congres van Tokio 1969 en Seoul 1994).
3. De Vereniging kan waarnemers sturen naar de Congressen, Conferenties en vergaderingen van de Beperkte Verenigingen.
 Art.    9 . Betrekkingen met de Organisatie van de Verenigde Naties.
De betrekkingen tussen de Vereniging en de Organisatie van de Verenigde Naties worden geregeld door de akkoorden waarvan de teksten bij deze Stichtingsakte zijn gevoegd.
 Art.    10 . Betrekkingen met internationale organisaties.
Om een nauwe samenwerking te verzekeren op internationaal postgebied, kan de Vereniging samenwerken met internationale organisaties die aanverwante belangen en activiteiten hebben.
 HOOFDSTUK II.  - Toetreding of toelating tot de Vereniging Uittreding uit de Vereniging.
 Art.    11 . (Gewijzigd door het Congres van Tokyo 1969 en Washington 1989) Toetreding of toelating tot de Vereniging. Procedure.
1. Elk lid van de Organisatie van de Verenigde Naties kan toetreden tot de Vereniging.
2. Elk soeverein land dat geen lid is van de Organisatie van de Verenigde Naties kan een toetreding aanvragen als lidstaat van de Vereniging.
3. De toetreding of de aanvraag om tot de Vereniging te worden toegelaten moet vergezeld worden van een formele verklaring van toetreding tot de Stichtingsakte en de andere verplichte Akten van de Vereniging. Zij wordt door de regering van het betrokken land gericht aan de Directeur-generaal van het Internationaal Bureau, die naar gelang van het geval de lidstaten ter kennis brengt van de toetreding of hen raadpleegt over de aanvraag tot toetreding.
4. Niet-leden van de Organisatie van de Verenigde Naties worden beschouwd te zijn toegelaten als lidstaat als hun aanvraag wordt goedgekeurd door ten minste twee derde van de lidstaten van de Vereniging. Zij die niet hebben geantwoord binnen een termijn van vier maanden, worden verondersteld zich te hebben onthouden.
5. De toetreding of de toelating als lid wordt door de Directeur-generaal ter kennis gebracht van de regeringen van de lidstaten. Deze treedt in werking vanaf de datum van deze kennisgeving.
 Art.    12 . (Gewijzigd door het Congres van Washington 1989) Uittreding uit de Vereniging. Procedure.
1. Elke lidstaat heeft de mogelijkheid om zich uit de Vereniging terug te trekken door middel van een opzegging van de Stichtingsakte door de regering van het betrokken land aan de Directeur-generaal van het Internationaal Bureau en aan de regeringen van de lidstaten.
2. De uittreding uit de Vereniging treedt in werking bij het verstrijken van een jaar vanaf de dag waarop de Directeur-generaal van het Internationaal Bureau de opzegging heeft ontvangen, zoals bepaald in paragraaf 1.
 HOOFDSTUK III.  - Organisatie van de Vereniging.
 Art.    13 . (Gewijzigd door het Congres van Tokyo 1969, Hamburg 1984 en Seoul 1994) Organen van de Vereniging.
1. De organen van de Vereniging zijn het Congres, de administratieve Raad, de Raad voor Postexploitatie en het Internationaal Bureau.
2. De permanente organen van de Vereniging zijn de administratieve Raad, de Raad voor Postexploitatie en het Internationaal Bureau.
 Art.    14 . Congres.
1. Het Congres is het opperste orgaan van de Vereniging.
2. Het Congres is samengesteld uit de vertegenwoordigers van de lidstaten.
 Art.    15 . Buitengewone Congressen.
Een buitengewoon Congres kan worden bijeengeroepen op vraag of met de instemming van ten minste twee derde van de lidstaten van de Vereniging.
 Art.    16 . (Opgeheven door het Congres van Hamburg 1984) Administratieve Conferenties.
 Art.    17 . (Gewijzigd door het Congres van Seoul 1994) Administratieve Raad.
1. Tussen twee Congressen in verzekert de administratieve Raad (CA) de continuïteit van de werkzaamheden van de Vereniging conform de bepalingen in de Akten van de Vereniging.
2. De leden van de administratieve Raad oefenen hun functie uit in naam en in het belang van de Vereniging.
 Art.    18 . (Gewijzigd door de Congressen van Tokyo 1969 en Seoul 1994) Raad voor Postexploitatie.
De Raad voor Postexploitatie (CEP) is belast met commerciële, technische, economische en exploitatiekwesties die de postdienst aanbelangen.
 Art.    19 . (Opgeheven door het Congres van Hamburg 1984) Bijzondere commissies.
 Art.    20 . (Gewijzigd door het Congres van Hamburg 1984 en Seoul 1994) Internationaal Bureau.
Een centraal kantoor, dat op de zetel van de Vereniging functioneert onder de benaming van Internationaal Bureau van de Wereldpostvereniging, geleid wordt door een Directeur-generaal en onder toezicht staat van de administratieve Raad, treedt op als orgaan voor uitvoering, ondersteuning, verbinding, informatie en advies.
 HOOFDSTUK IV.  - Financiën van de Vereniging.
 Art.    21 . (Gewijzigd door het Congres van Tokyo 1969, Lausanne 1974 en Washington 1989) Uitgaven van de Vereniging. Bijdragen van de lidstaten.
1. Elk Congres bepaalt de maximumbedragen voor :
a) de jaarlijkse uitgaven van de Vereniging;
b) de uitgaven die betrekking hebben op de bijeenkomst van het volgende Congres.
2. Het maximumbedrag van de uitgaven die onder punt 1 zijn bepaald kan worden overschreden wanneer de omstandigheden dat vergen, onder voorbehoud dat de bepalingen van het Algemeen Reglement die erop betrekking hebben worden nageleefd.
3. De uitgaven van de Vereniging, waaronder eventueel ook de uitgaven die bedoeld zijn onder punt 2, worden collectief gedragen door de lidstaten van de Vereniging. Met het oog hierop kiest elke lidstaat de bijdrageklasse waaronder hij wenst te worden ingedeeld. De bijdrageklassen zijn vastgelegd in het Algemeen Reglement.
4. Bij toetreding of toelating tot de Vereniging krachtens artikel 11, kiest het betrokken land vrij de bijdrageklasse waaronder het wenst te worden ingedeeld met het oog op de spreiding van de kosten van de Vereniging.
 TITEL II.  - Akten van de Vereniging.
 HOOFDSTUK I.  - Algemeen.
 Art.    22 . Akten van de Vereniging.
1. De Stichtingsakte is de basisakte van de Vereniging. Zij omvat de organieke regels van de Vereniging en kan niet worden onderworpen aan enig voorbehoud. (Gewijzigd door het Congres van Boekarest 2004).
2. Het Algemeen Reglement omvat de bepalingen die de toepassing van de Stichtingsakte en de werking van de Vereniging verzekeren. Het is bindend voor alle lidstaten en kan niet worden onderworpen aan enig voorbehoud. (Gewijzigd door het Congres van Boekarest 2004).
3. De Wereldpostconventie, het Reglement inzake brievenpost en het Reglement betreffende postcolli's omvatten de gemeenschappelijke regels die van toepassing zijn op de internationale postdienst alsook de bepalingen betreffende brievenpost en postcolli's. Deze Akten zijn bindend voor alle lidstaten. (Gewijzigd door het Congres van Beijing 1999).
4. De Overeenkomsten van de Vereniging en hun Reglementen regelen andere diensten dan de brievenpost en de postcolli's tussen de lidstaten die hierbij zijn aangesloten. Zij zijn alleen voor die landen bindend. (Gewijzigd door het Congres van Beijing 1999).
5. De Reglementen die de uitvoeringsmaatregelen bevatten die nodig zijn voor de tenuitvoerlegging van de Conventie en van de Overeenkomsten worden door de Raad voor Postexploitatie vastgesteld, rekening houdende met de beslissingen van het Congres. (Gewijzigd door de Congressen van Washington 1989, Seoul 1994 en Beijng 1999).
6. De eventuele Slotprotocollen die bij de Akten van de Vereniging worden gevoegd bedoeld onder punt 3 tot 5, omvatten de beperkingen op die Akten.
 Art.    23 . (Gewijzigd door het Congres van Washington 1989) Toepassing van de Akten van de Vereniging op grondgebieden waarmee een lidstaat internationale betrekkingen onderhoudt.
1. Elk land kan op elk ogenblik verklaren dat zijn aanneming van de Akten van de Vereniging alle grondgebieden omvat waarvan hij de internationale betrekkingen waarneemt, of slechts enkele daarvan.
2. De verklaring die onder punt 1 wordt bepaald moet gericht worden aan de Directeur-generaal van het Internationaal Bureau.
3. Elke lidstaat kan op elk ogenblik aan de Directeur-generaal van het Internationaal Bureau een kennisgeving richten om de toepassing van de Akten van de Vereniging op te zeggen waarover hij reeds de verklaring heeft gedaan zoals bepaald onder punt 1. Deze kennisgeving krijgt zijn uitwerking een jaar na de datum waarop de Directeur-generaal van het Internationaal Bureau deze heeft ontvangen.
4. De verklaringen en de kennisgevingen die onder punt 1 en 3 zijn bepaald worden aan de lidstaten meegedeeld door de Directeur-generaal van het Internationaal Bureau.
5. De bepalingen onder punt 1 tot 4 zijn niet van toepassing op grondgebieden die de hoedanigheid hebben van lidstaat van de Vereniging en waarvan een lidstaat de internationale betrekkingen waarneemt.
 Art.    24 . Nationale wetgeving.
De bepalingen van de Akten van de Vereniging hebben geen invloed op de wetgeving van elke lidstaat in alles wat niet uitdrukkelijk geregeld is in die Akten.
 HOOFDSTUK II.  - Aanneming en opzegging van de Akten van de Vereniging.
 Art.    25 . (Gewijzigd door de congressen van Washington 1989 en Seoul 1994) Ondertekening, waarmerking, ratificering en andere methodes om de Akten van de Vereniging goed te keuren.
1. De Akten van de Vereniging die voortvloeien uit het Congres worden ondertekend door de gevolmachtigden van de lidstaten.
2. De Reglementen worden gewaarmerkt door de voorzitter en de Secretaris-generaal van de Raad voor Postexploitatie. (Gewijzigd door het Congres van Beijing 1999).
3. De Stichtingsakte wordt zo gauw mogelijk geratificeerd door de ondertekenende landen.
4. De goedkeuring van andere Akten van de Vereniging dan de Stichtingsakte wordt geregeld door de grondwettelijke voorschriften van elke ondertekenende lidstaat.
5. Wanneer een land de Stichtingsakte niet ratificeert of de andere Akten die het heeft ondertekend niet goedkeurt, blijven de Stichtingsakte en de andere Akten niettemin gelden voor alle landen die deze hebben geratificeerd of goedgekeurd.
 Art.    26 . (Gewijzigd door het Congres van Tokyo 1969 en Washington 1989) Kennisgeving van de ratificaties en de andere methodes om de Akten van de Vereniging goed te keuren.
De oorkonden tot ratificatie van de Stichtingsakte, de aanvullende Protocollen hierop en eventueel ook de goedkeuringsoorkonden van andere Akten van de Vereniging worden zo gauw mogelijk ingediend bij de Directeur-generaal van het Internationaal Bureau, die de regeringen van de lidstaten hiervan in kennis stelt.
 Art.    27 . Toetreding tot de Overeenkomsten.
1. De lidstaten kunnen te allen tijde toetreden tot één of meerdere Overeenkomsten, zoals bepaald in artikel 22.4.
2. De toetreding van lidstaten tot Overeenkomsten wordt meegedeeld conform artikel 11.3.
 Art.    28 . Opzegging van een Overeenkomst.
Elke lidstaat heeft de mogelijkheid om zijn deelname aan een of meerdere Overeenkomsten te staken, onder de voorwaarden die bepaald zijn in artikel 12.
 HOOFDSTUK III.  - Wijziging van de Akten van de Vereniging.
 Art.    29 . Presentatie van de voorstellen.
1. Het postbestuur van een lidstaat heeft het recht, hetzij op een Congres, hetzij tussen twee Congressen in, om voorstellen te presenteren met betrekking tot de Akten van de Vereniging waarbij zijn land is aangesloten.
2. Voorstellen betreffende de Stichtingsakte en het Algemeen Reglement kunnen echter alleen aan het Congres worden voorgelegd.
3. Bovendien worden voorstellen over de Reglementen rechtstreeks voorgelegd aan de Raad voor Postexploitatie, maar het Internationaal Bureau moet die vooraf aan alle postbesturen van de lidstaten doorsturen. (Gewijzigd door het Congres van Beijing 1999).
 Art.    30 . Wijziging van de Stichtingsakte.
1. Om te worden aangenomen, dienen de aan het Congres voorgelegde voorstellen met betrekking tot deze Stichtingsakte te worden goedgekeurd door ten minste twee derde van de stemgerechtigde lidstaten van de Vereniging. (Gewijzigd door het Congres van Boekarest 2004).
2. De wijzigingen die door een Congres worden aangenomen worden opgenomen in een aanvullend protocol en, behoudens een andere beslissing van het Congres, treden in werking op hetzelfde moment als de Akten die in de loop van hetzelfde Congres zijn hernieuwd. Zij worden zo gauw mogelijk door de lidstaten geratificeerd en de oorkonden van deze ratificering worden behandeld conform de regel in artikel 26.
 Art.    31 . (Gewijzigd door het Congres van Hamburg 1984) Wijziging van het Algemeen Reglement, de Conventie en de Overeenkomsten.
1. Het Algemeen Reglement, de Conventie en de Overeenkomsten stellen de voorwaarden vast waaraan de goedkeuring van voorstellen die erop betrekking hebben is onderworpen.
2. De Conventie en de Overeenkomsten worden tegelijkertijd uitgevoerd en hebben dezelfde geldigheidsduur. Vanaf de dag die door het Congres is vastgelegd voor de tenuitvoerlegging van die Akten, worden de overeenkomstige Akten van het vorige Congres herroepen. (Gewijzigd door het Congres van Boekarest 2004).
 HOOFDSTUK IV.  - Geschillenregeling.
 Art.    32 . Arbitrage.
In geval van betwisting tussen twee of meerdere postbesturen van de lidstaten met betrekking tot de interpretatie van de Akten van de Vereniging of van de verantwoordelijkheid die voor een bepaald postbestuur voortvloeit uit de toepassing van deze Akten, wordt het geschil beslecht door arbitrage.
 TITEL III.  - Slotbepalingen.
 Art.  33. (Gewijzigd door het Congres van Boekarest 2004) Tenuitvoerlegging en geldigheidsduur van de Stichtingsakte.
Deze Stichtingsakte zal ten uitvoer worden gebracht op 1 januari 1966 en zal voor onbepaalde tijd van kracht blijven.
Ter oorkonde waarvan de gevolmachtigden van de regeringen van de contracterende lidstaten deze Stichtingsakte hebben ondertekend in één exemplaar, dat neergelegd wordt op de archieven van de regering van het land waar de zetel van de Vereniging is gevestigd. Een afschrift ervan zal door het Internationaal Bureau van de Wereldpostvereniging aan elke aangeslotene worden overhandigd.
Gedaan te Wenen, 10 juli 1964.


text: Artikel  M. België heeft bovenvernoemde verdrag op 1 november 1996 opgezegd. De verdrag zal op 1 november 1997 voor België buiten werking treden.


text:
Artikel    1 . 1. Artikel 11, paragraaf 2 c) van de Overeenkomst wordt vervangen door de volgende bepalingen :
" c) De salarissen, lonen en andere soortgelijke bezoldigingen verkregen door een inwoner van een overeenkomstsluitende Staat die zijn activiteit uitoefent in de grenszone van de andere overeenkomstsluitende Staat en die zijn duurzaam tehuis in de grenszone van de eerstgenoemde Staat heeft, zijn slechts in die Staat belastbaar.
De grenszone van elke Staat omvat alle gemeenten die gelegen zijn in de zone begrensd door de gemeenschappelijke grens van de overeenkomstsluitende Staten en een lijn getrokken op een afstand van twintig kilometer van die grens, met dien verstande dat de gemeenten die door deze lijn worden doorsneden, in de grenszone worden opgenomen.
De bevoegde autoriteiten van de overeenkomstsluitende Staten regelen, gezamenlijk of afzonderlijk, de modaliteiten voor de toepassing van de voorafgaande bepalingen en komen, indien nodig, inzonderheid overeen welke bewijsstukken voor de toepassing van deze bepalingen moeten worden verstrekt. ".
2. Voor de toepassing van de laatste alinea van paragraaf 1 wordt gebruik gemaakt van de formulieren 276 Grens, 276 Front en 5206 tot de bevoegde autoriteiten van de overeenkomstsluitende Staten daarover iets anders beslissen.
 Art.    2 . Artikel 25 van de Overeenkomst wordt vervangen door de volgende bepalingen :
" 1. a) Onderdanen van een overeenkomstsluitende Staat worden in de andere overeenkomstsluitende Staat niet onderworpen aan enige belastingheffing of daarmede verband houdende verplichting, die anders of zwaarder is dan de belastingheffing en daarmede verband houdende verplichtingen waaraan onderdanen van die andere Staat onder gelijke omstandigheden, inzonderheid met betrekking tot de woonplaats, zijn of kunnen worden onderworpen. Niettegenstaande de bepalingen van artikel 1 is deze bepaling ook van toepassing op personen die geen inwoner zijn van een overeenkomstsluitende Staat of van beide overeenkomstsluitende Staten.
b) Er is overeengekomen dat een natuurlijke persoon, een rechtspersoon, een personenvennootschap of een vereniging die inwoner is van een overeenkomstsluitende Staat zich niet in dezelfde omstandigheden bevindt als een natuurlijke persoon, een rechtspersoon, een personenvennootschap of een vereniging die geen inwoner is van die Staat, en dit, ongeacht de definitie van de nationaliteit, zelfs indien de rechtspersonen, de personenvennootschappen en de verenigingen worden beschouwd als onderdanen van de overeenkomstsluitende Staat waarvan zij inwoner zijn.
2. Niettegenstaande de bepalingen van paragraaf 1 worden natuurlijke personen die inwoner zijn van een overeenkomstsluitende Staat en die in de andere overeenkomstsluitende Staat een dienstbetrekking uitoefenen, in die andere Staat terzake van de inkomsten uit deze werkzaamheden niet onderworpen aan enige belastingheffing of daarmede verband houdende verplichting, die zwaarder is dan de belastingheffing en daarmede verband houdende verplichtingen waaraan natuurlijke personen die inwoner zijn van die andere Staat en die aldaar een dienstbetrekking uitoefenen, zijn of kunnen worden onderworpen. De persoonlijke aftrekken, tegemoetkomingen en verminderingen uit hoofde van de gezinstoestand of gezinslasten welke die andere Staat aan zijn eigen inwoners verleent, worden verleend aan de in de vorige zin bedoelde personen, maar ze worden verminderd naar rata van de bezoldigingen die uit die andere Staat afkomstig zijn in verhouding tot het totale beroepsinkomen, ongeacht de herkomst ervan, waarvan die personen de begunstigden zijn.
3. De belastingheffing van een landbouw- of bosbedrijf dat een inwoner van een overeenkomstsluitende Staat in de andere overeenkomstsluitende Staat heeft, van een vaste inrichting die een onderneming van een overeenkomstsluitende Staat in de andere overeenkomstsluitende Staat heeft, of van een vaste basis waarover een inwoner van een overeenkomstsluitende Staat in de andere overeenkomstsluitende Staat beschikt, is in die andere Staat niet ongunstiger dan de belastingheffing van, naar het geval, inwoners of ondernemingen van die andere Staat die dezelfde werkzaamheden uitoefenen. De persoonlijke aftrekken, tegemoetkomingen en verminderingen uit hoofde van de gezinstoestand of gezinslasten welke die andere Staat aan zijn eigen inwoners verleent, worden verleend aan de in de vorige zin bedoelde personen, maar ze worden verminderd naar rata van de inkomsten uit land- of bosbouw, van de winst van een onderneming of van de inkomsten uit zelfstandige werkzaamheden die in die andere Staat zijn verwezenlijkt in verhouding tot het totale beroepsinkomen, ongeacht de herkomst ervan, waarvan die personen de begunstigden zijn.
4. De uitdrukking " onderdanen " betekent voor elke overeenkomstsluitende Staat :
a) alle natuurlijke personen die de nationaliteit van die Staat bezitten;
b) alle rechtspersonen, personenvennootschappen en verenigingen die hun rechtspositie als zodanig ontlenen aan de wetgeving van de genoemde Staat. ".
 Art.    3 . 1. Elke overeenkomstsluitende Staat zal de andere in kennis stellen van de voltooiing van de procedures die door zijn wetgeving voor de inwerkingtreding van dit Avenant zijn vereist. Dit Avenant zal in werking treden op de dag waarop de laatste kennisgeving is ontvangen.
2. De bepalingen van het Avenant zullen van toepassing zijn :
a) met betrekking tot artikel 1 op de inkomsten die werden verkregen, verwezenlijkt, betaald of toegekend vanaf 1 januari 1999;
b) met betrekking tot artikel 2 op de inkomsten die werden verkregen, verwezenlijkt, betaald of toegekend vanaf 1 januari 1996.
 Art.    4 . Dit Avenant, dat een integrerend deel van de Overeenkomst vormt, zal in werking blijven zolang de Overeenkomst zelf in werking blijft.
Ten blijke waarvan de ondergetekenden, daartoe behoorlijk gevolmachtigd, dit Avenant hebben ondertekend.
Gedaan in tweevoud te Brussel, op 8 februari 1999, in de Franse en de Nederlandse taal, zijnde de twee teksten gelijkelijk authentiek.
Voor de Regering van het Koninkrijk België :
De heer J.-J. VISEUR,
Minister van Financiën
Voor de Regering van de Republiek Frankrijk :
De heer D. STRAUSS-KAHN,
Minister van Economie, Financiën en Industrie
 BIJLAGE.
 Art.  N. Inwerkingtreding.
Overeenkomstig de bepalingen van artikel 3 in dit Avenant in werking getreden op 27 april 2000.


text: Artikel  M. Het Secretariaat-Generaal van de Raad van Europa deelt mede dat de Oostenrijkse Regering de verklaringen die zij overeenkomstig het artikel 6 van het protocol nr. 4 vroeger heeft afgelegd, voor een nieuwe periode van drie jaar, in te gaan op 3 september 1970, heeft hernieuwd.


text:
Artikel    M . Neerlegging van de bekrachtigingsoorkonden van Portugal : 9 november 1978 (inwerkingtreding : 9 november 1978).
Portugal heeft de navolgende voorbehouden en verklaringen geformuleerd :
 Art.  1M. Verdrag. 1. Betreffende artikel 25 : " De Portugese Regering verklaart dat zij, overeenkomstig artikel 25 van het Verdrag tot Bescherming van de Rechten van de Mens en de Fundamentele Vrijheden dat op 4 november 1950 te Rome werd ondertekend, en overeenkomstig artikel 6, 2, van het Vierde Protocol bij het Verdrag, dat op 16 september 1963 te Straatsburg werd ondertekend, voor een periode van twee jaren, te rekenen vanaf 9 november 1978, de bevoegdheid van de Europese Commissie voor de Rechten van de Mens erkent om verzoekschriften gericht tot de Secretaris-Generaal van de Raad van Europa te ontvangen van ieder natuurlijk persoon, iedere (andere dan een regerings-) organisatie of iedere groep van particulieren, die beweert het slachtoffer te zijn van schending door één der Hoge Verdragsluitende Partijen van de rechten die in genoemd Verdrag en in de artikelen 1 tot 4 van genoemd Protocol worden toegekend. Deze verklaring zal vervolgens telkens voor een nieuwe periode van twee jaren stilzwijgend worden verlengd indien vóór het einde van de lopende periode geen mededeling is gedaan van het voornemen de verklaring in te trekken. "
2. Betreffende artikel 46 : " De Portugese Regering verklaart dat zij, overeenkomstig artikel 46 van het Verdrag tot Bescherming van de Rechten van de Mens en de Fundamentele Vrijheden dat op 4 november 1950 te Rome werd ondertekend, en overeenkomstig artikel 6 (2) van het Vierde Protocol bij het Verdrag, dat op 16 september 1963 te Straatsburg werd ondertekend, voor een periode van twee jaren, te rekenen vanaf 9 november 1978, de rechtsmacht van het Europese Hof voor de Rechten van de Mens aanvaardt als van rechtswege bindend zonder nadere overeenkomst in alle zaken betrekking hebbend op de uitlegging en toepassing van genoemd Verdrag, zulks op voorwaarde van wederkerigheid. Deze verklaring zal vervolgens telkens voor een nieuwe periode van twee jaren stilzwijgend worden verlengd indien vóór het einde van de lopende periode geen mededeling is gedaan van het voornemen de verklaring in te trekken. "
3. In overeenstemming met artikel 64 van het Verdrag maakt de Regering van de Portugese Republiek de volgende voorbehouden :
I. De toepassing van artikel 5 van het Verdrag wordt begrensd door de artikelen 27 en 28 van het Militair Tuchtreglement waarin het arrest als militaire tuchtmaatregel wordt gehanteerd.
II. De toepassing van artikel 7 van het Verdrag wordt begrensd door artikel 309 van de Grondwet der Portugese Republiek dat voorziet in het vervolgen en vonnissen van de uitvoerende en leidende functionarissen van de Staatspolitie (P.I.D.E.-D.G.S.).
III. De toepassing van artikel 10 van het Verdrag wordt begrensd door lid 6 van artikel 38 van de Grondwet der Portugese Republiek waarbij particulier bezit van de televisie wordt uitgesloten.
IV. De toepassing van artikel 11 van het Verdrag wordt begrensd door artikel 60 van de Grondwet der Portugese Republiek waarbij uitsluiting wordt verboden.
V. De toepassing van artikel 4, lid 3, alinea 6, van het Verdrag wordt begrensd door artikel 276 van de Grondwet der Portugese Republiek waarin wordt voorzien in het instellen van een verplichte burgerdienst.
VI. De toepassing van artikel 11 van het Verdrag wordt begrensd door het vierde lid van artikel 46 van de Grondwet der Portugese Republiek waarbij organisaties die zich beroepen op de fascistische ideologie worden verboden.


text:
Artikel    M . Neerlegging van de bekrachtigingsoorkonden van Frankrijk : 3 mei 1974 (inwerkingtredingen : 3 mei 1974).
Voorbehouden en verklaringen geformuleerd door Frankrijk :
 Art.  1M. Vierde Protocol bij het Verdrag tot bescherming van de rechten van de mens en de fundamentele vrijheden tot het waarborgen van bepaalde rechten en vrijheden, die niet reeds in het Verdrag en in het eerste Aanvullend Protocol daarbij zijn opgenomen.
(Uittreksel uit de bekrachtigingsoorkonde neergelegd op 3 mei 1974.)
Bij de nederlegging van de akte van bekrachtiging verklaart de Regering van de Republiek dat het onderhavig Protocol toepassing vindt op gans het gebied van de Republiek, maar dat voor de overzeese gebieden, de plaatselijke toestanden worden in acht genomen zoals is bepaald in artikel 63 van het Verdrag tot bescherming van de rechten van de mens en van de fundamentele vrijheden.
Bij brief van 9 maart 1974 verklaart de Regering van de Franse Republiek, overeenkomstig artikel 46 van het Verdrag tot bescherming van de rechten van de mens en de fundamentele vrijheden, ondertekend te Rome op 4 november 1950, dat zij, op voorwaarde van wederkerigheid ten aanzien van enige andere Hogere Verdragsluitende Partij en voor een termijn van drie jaar ingaand op de datum van de onderhavige verklaring, ipso facto en zonder nadere overeenkomst de rechtsmacht van het Europese Hof voor de rechten van de mens aanvaardt in alle zaken betrekking hebbend op de uitlegging en de toepassing van het bedoelde Verdrag, van zijn Additioneel Protocol d.d. 20 maart 1952, van het Derde Protocol d.d. 6 mei 1963, en van het Vierde Protocol d.d. 16 september 1963 en van het Vijfde Protocol d.d. 20 januari 1966.


text: Artikel  M. Het Secretariaat-Generaal van de Raad van Europa heeft medegedeeld dat, bij verklaring afgelegd overeenkomstig artikel 46 van het Verdrag tot bescherming van de Rechten van de Mens en de fundamentele vrijheden, ondertekend te Rome op 4 november 1950, de Zweedse Regering, vanaf 13 mei 1976 voor een nieuwe periode van vijf jaar en op voorwaarde van wederkerigheid, de verplichte rechtsmacht van het Europese Hof voor de Rechten van de Mens erkent in alle zaken welke betrekking hebben op de uitlegging en de toepassing van dit Verdrag, alsook van het Aanvullend Protocol, ondertekend te Parijs op 20 maart 1952, en van het vierde Protocol, ondertekend te Straatsburg op 16 september 1963.