text:
Σήμερα θα εξηγήσω για ποιο λόγο η ίδρυση και λειτουργία ενός Συνταγματικού Δικαστηρίου θα εξορθολογήσει το δικαιοδοτικό σύστημα της Χώρας και θα ενισχύσει το κράτος δικαίου και την προστασία των ατομικών ελευθεριών.Όπως είναι γνωστό, στην Ελλάδα επικρατεί το καθεστώς του διάχυτου αλλά παρεμπίπτοντος ελέγχου της συνταγματικότητας: κάθε δικαστής, από τον κατώτατο έως τον πρόεδρο των ανώτατων υποχρεούται να μην εφαρμόζει διάταξη νόμου, η οποία βρίσκεται σε αντίθεση με το Σύνταγμα (διάχυτος έλεγχος). Η εξέταση όμως αυτή είναι «παρεμπίπτουσα», που σημαίνει ότι ο πολίτης δεν μπορεί να στραφεί ενώπιον της Δικαιοσύνης ευθέως κατά ενός αντισυνταγματικού νόμου, αλλά ο έλεγχος συνταγματικότητας γίνεται μόνο στο πλαίσιο μιας διαφοράς που συνοδεύεται και από άλλα αιτήματα (αποζημίωση, ακύρωση πράξης, διάγνωση έννομης κατάστασης, υπεράσπιση κλπ). Δηλαδή με το ισχύον σύστημα ο πολίτης δεν έχει το δικαίωμα μιας «συνταγματικής προσφυγής», ώστε να βάλλει ευθέως κατά του νόμου που μπορεί να τον θίγει. Μια τέτοια δυνατότητα δίνεται κατά το μοντέλο του Συνταγματικού Δικαστηρίου, όπως έχει αναπτυχθεί στις έννομες τάξεις άλλων χωρών. Δεν θα σταθώ όμως σε αυτό το θέμα, γιατί θέλω να εξετάσω το ζήτημα της ασφάλειας δικαίου που ενισχύεται με την ίδρυση ΣΔ.Με το ισχύον σύστημα, για να έχουμε μια τελειωτική απόφαση, η οποία καθιστά ανενεργό μια αντισυνταγματική διάταξη, πρέπει η υπόθεση να έχει φτάσει στο Ανώτατο Ειδικό Δικαστήριο (άρθρο 100 Σ.). Οποιαδήποτε άλλη απόφαση για την αντισυνταγματικότητα (του ΣτΕ, του Αρείου Πάγου, του Ελεγκτικού Συνεδρίου, των κατώτατων δικαστηρίων), απλώς περιστασιακά μπορεί να κρίνει ότι μια διάταξη είναι αντισυνταγματική και να μην την εφαρμόσει στην προκειμένη –και μόνο!- υπόθεση. Το οποίο σημαίνει ότι ένα άλλο δικαστήριο, λόγω της εσωτερικής ανεξαρτησίας της δικαιοσύνης και της μη δέσμευσης από τη νομολογία, μπορεί να κρίνει αντίθετα και να θεωρήσει ότι η διάταξη είναι σύμφωνη με το Σύνταγμα, δημιουργώντας στην πράξη μια βαθύτατη ανισότητα κρίσης και μάλιστα με συνταγματικής φύσεως διακυβεύματα. Ακόμη κι όταν το ΣτΕ κρίνει αντισυνταγματική μια διάταξη, ο κάθε ειρηνοδίκης έχει το δικαίωμα να κρίνει αλλιώς αν μια υπόθεση αχθεί εμπρός του με το ίδιο αντικείμενο! Μόνο το ΑΕΔ μπορεί να αποφανθεί τελειωτικά και δεσμευτικά για τους υπόλοιπους δικαστές, εκτοπίζοντας τη διάταξη στη σφαίρα του ανεφάρμοστου.Τι πρέπει να προηγηθεί όμως για να φτάσει μια υπόθεση στο ΑΕΔ, ώστε να έχουμε μια ασφαλή τελειωτική απόφαση για το θέμα της συνταγματικότητας; Πρέπει να έχει προηγηθεί «σύγκρουση» αποφάσεων των ανώτατων δικαστηρίων για το ίδιο ζήτημα. Δηλαδή πρέπει να έχει αποφανθεί διαφορετικά το ΣτΕ ή/και ο Άρειος Πάγος ή/και το Ελεγκτικό Συνέδριο. Άρα, για να αχθεί μια υπόθεση ενώπιον του ΑΕΔ πρέπει ένας πολίτης να έχει πάει την υπόθεσή του στο ΣτΕ ή / και ένας άλλος (ή και ο ίδιος) στον ΑΠ ή στο ΕλΣυν και να έχουν αποφανθεί διαφορετικά αυτά τα δικαστήρια. Για να γίνει όμως αυτό, πρέπει η ίδια υπόθεση να εμπίπτει στην δικαιοδοσία τόσο του ενός ανώτατου δικαστηρίου όσο και του άλλου, δηλαδή να είναι και διοικητική διαφορά αλλά και αστική ή ποινική διαφορά. Αυτό δεν συμβαίνει πάντα, γιατί οι υποθέσεις κατά κύριο λόγο είτε είναι ποινικές/αστικές, είτε είναι διοικητικές/δημοσιονομικές. Σε ελάχιστες περιπτώσεις μια διάταξη θα έχει εφαρμογή σε πέραν τις μίας δικαιοδοσίας, άρα σε ελάχιστες υποθέσεις μπορούν τα ανώτατα δικαστήρια να διαφωνήσουν, άρα σε ελάχιστες περιπτώσεις θα έχουμε μια τελική λύση συνταγματικότητας από το ΑΕΔ. Εξάλλου κάθε χρόνο το ΑΕΔ δεν εκδίδει πάνω από 5-6 αποφάσεις.Θα φέρω ένα απλοϊκό παράδειγμα. Υπήρχε παλαιότερα μια διάταξη, κατά την οποία απαγορευόταν να δημοσιευθεί προκήρυξη τρομοκράτη στον ημερήσιο τύπο, γιατί διαφορετικά επιβαλλόταν ποινή φυλάκισης. Αν κάποιος δημοσίευε μια τέτοια προκήρυξη και πήγαινε στο πρωτοβάθμιο ποινικό δικαστήριο θα είχε είτε μια αθώωση είτε μια καταδίκη. Αν υποθέσουμε ότι είχε μια καταδίκη, μπορούσε να προχωρήσει και να πάει Εφετείο και Άρειο Πάγο, προκειμένου να κριθεί αν η διάταξη είναι συνταγματική ή όχι (δηλ. αν παραβιάζει ή όχι την ελευθερία έκφρασης). Αλλά και αυτή η απόφαση του Αρείου Πάγου δεν θα δέσμευε κανένα από τα κατώτερα δικαστήρια, με αποτέλεσμα ο δημοσιογράφος να μπορεί να διώκεται εις το διηνεκές, χωρίς να έχει μια τελειωτική απόφαση που να εκτοπίζει τη διάταξη από την έννομη τάξη, όπως θα γινόταν αν έφτανε στο ΑΕΔ (ή αν η Βουλή καταργούσε το νόμο).Ας πούμε τώρα ότι αυτή η διάταξη εκτός από την φυλάκιση, είχε και ένα διοικητικό πρόστιμο και ο πολίτης το προσέβαλε στη διοικητική δικαιοσύνη. Και έφτανε μέχρι το ΣτΕ. Και πάλι, αν και το ΣτΕ έλεγε ότι ο νόμος είναι αντισυνταγματικός, έχουμε φτάσει και σε δεύτερο ανώτατο δικαστήριο, αλλά δεν έχουμε σύγκρουση για να πάμε στο ΑΕΔ και να πάρουμε την τελειωτική απόφαση! Τα ίδια προβλήματα κυκλικότητας παρουσιάζονται δηλαδή και σε αυτήν την περίπτωση: το πρόστιμο μπορεί να επιβληθεί και πάλι, ο πρωτόδικος δικαστής να διαφωνήσει με την κρίση του ΣτΕ και λοιπά. Ούτε και το ίδιο το ΣτΕ δεσμεύεται βέβαια από τη νομολογία του. Όσον αφορά τη λύση του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου Δικαιωμάτων του Ανθρώπου που έχει προταθεί ως αντιστάθμισμα της έλλειψης ΣΔ στην Ελλάδα (από τον κ. Τσακυράκη) πρέπει να πούμε ότι το ΕΔΔΑ δεν κρίνει βέβαια βάσει του ελληνικού Συντάγματος, αλλά βάσει της ΕΣΔΑ που περιέχει μια ειδική δέσμη ανθρώπινων δικαιωμάτων (από την οποία λείπουν π.χ. τα εργασιακά δικαιώματα, όπως η απεργία) και δεν μπορεί να προσφέρει πάντα την πλήρη δικαστική προστασία που προσφέρει η εσωτερική δικαιοσύνη. Το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο π.χ. δεν αθωώνει κατηγορούμενους, απλώς του επιδικάζει αποζημίωση αν καταδικάστηκαν παράνομα (αντίθετα από τις προβλέψεις τις ΕΣΔΑ). Άρα η προστασία του ΕΔΔΑ δεν μπορεί να καλύψει όλες τις περιπτώσεις αφενός και αφετέρου δεν είναι της ίδιας πληρότητας με την εθνική προστασία.Τι αλλάζει λοιπόν με την ίδρυση του Συνταγματικού Δικαστηρίου; Το ότι για να φτάσει μια υπόθεση ενώπιόν του δεν χρειάζεται να έχει προηγηθεί «σύγκρουση» αποφάσεων δύο ανώτατων δικαστηρίων. Όταν ο κατηγορούμενος του παραδείγματος μας φτάσει στον Άρειο Παγο, θα πάει αμέσως μετά στο Συνταγματικό Δικαστήριο. Χωρίς να χρειαστεί να ξεκινήσει άλλη δίκη από το ΣτΕ ή το Ελεγκτικό Συνέδριο, η οποία είναι πολύ πιθανό να μην επιτρέπεται από το νόμο να ανοίξει! Έτσι κερδίζεται ένα ευρύτερο πεδίο τελικού ελέγχου συνταγματικότητας για διαφορές οι οποίες θα παρέμεναν στην γκρίζα ζώνη του «σχεδόν τελικού» ελέγχου των ανώτατων δικαστηρίων. Επίσης, για τις άλλες υποθέσεις εμπίπτουν και στα άλλα ανώτατα δικαστήρια, κερδίζεται πολύτιμος χρόνος, αφού δεν χρειάζεται να προηγηθεί η «διαφωνία» τους: αμέσως η υπόθεση εισάγεται στο ΣΔ, το οποίο αποφαίνεται τελειωτικά και με erga omnes (κατά παντός) ισχύ, χωρίς να μπορούν πλέον οι υπόλοιποι δικαστές να αποκλίνουν αν αχθεί υπόθεση της επίμαχης διάταξης εμπρός τους. Αλλά και χωρίς να διακυβεύεται το ενιαίο της κρίσης , δηλαδή η αρχή της ισότητας, ως προς την υπόθεση του ενός ή του άλλου πολίτη, με πρόσχημα την ανεξαρτησία του δικαστή.Ταυτόχρονα, κάθε δικαστήριο θα διατηρεί, σύμφωνα με την κυβερνητική πρόταση, την αρμοδιότητα και υποχρέωσή του να αποφαίνεται επί της συνταγματικότητας: αν ο πολίτης είναι ικανοποιημένος και η υπόθεσή του δεν οδηγηθεί από τον αντίδικο σε ανώτερο δικαστήριο, το ζήτημα μπορεί να σταματήσει εκεί, όπως γίνεται και σήμερα. Με την ίδρυση του ΣΔ το ΣτΕ και τα άλλα ανώτατα δικαστήρια διατηρούν ακέραιη την εξουσία να ελέγχουν την συνταγματικότητα, ακριβώς όπως και σήμερα, σε επίπεδο «αμετάκλητο». Ακριβώς όπως και σήμερα υπάρχει η περίπτωση μια υπόθεση ΣτΕ να αχθεί ενώπιον του ΑΕΔ, έτσι και αύριο μια απόφαση ΣτΕ θα μπορεί –πολύ πιο εύκολα και άμεσα- να αχθεί ενώπιον του ΣΔ. Είναι εσφαλμένη λοιπόν η κριτική ότι περικόπτεται αρμοδιότητα του ΣτΕ με την ίδρυση ΣΔ: απλώς διευρύνεται το δικαίωμα για επανεξέταση αυτού και μόνο του ζητήματος της συνταγματικότητας από ένα ειδικό δικαστήριο που θα ασχοληθεί μόνο με αυτό το θέμα, ακόμη κι αν δεν υπάρχει «διχογνωμία». Ο «διαιτητικός ρόλος» που διαδραματίζει σήμερα το ΑΕΔ, αποτελούμενο από δικαστές του ΣτΕ, του ΑΠ και του ΕλΣυν, όπου προφανώς οι διαφορές τους λύνονται μαζί με όλα τα υπόλοιπα «παιχνίδια» ισχύος και πολιτικής, αναβαθμίζεται σε πραγματικό δικαιοδοτικό ρόλο. Η στελέχωση του ΣΔ από τρίτους, δηλαδή όχι από δικαστές των ανώτατων δικαστηρίων, ενισχύει την αντικειμενικότητα και τις εγγυήσεις διαφάνειας και απεξάρτησης από τα δικαστήρια που εξέδωσαν τις «μητρικές» αποφάσεις αναφοράς.Η φύση των αποφάσεων του ΣΔ εξάλλου, είναι ιδιάζουσα: μπορούν να καταργήσουν νόμο. Όχι απλώς να τον «κηρύξουν αντισυνταγματικό» (όπως μπορεί το ΣτΕ, χωρίς να δεσμεύει ούτε τον διοικητικό πρωτοδίκη), αλλά να τον εκτοπίσουν από την έννομη τάξη! Δηλαδή η καταργητική εξουσία του Συνταγματικού Δικαστή βρίσκεται «ένα σκαλί» πάνω από την καταργητική δυνατότητα του ίδιου του κοινού νομοθέτη. Ο Συνταγματικός Δικαστής, επανανοηματοδοτώντας το Σύνταγμα, στην πυραμίδα των δικαιοπλαστικών οργάνων, βρίσκεται, ως προς τις ακυρωτικές του αρμοδιότητες, κάτω από τον συνταγματικό νομοθέτη, αλλά πάνω από τη Βουλή. Γι’ αυτό είναι αστείο να λέει κανείς ότι η κυβέρνηση ιδρύει ένα «δικό της» υπέρτατο δικαστήριο, ακόμη και στο υποθετικό σενάριο που όλα τα μέλη του διορίζονται από την ίδια: θα ρίσκαρε το ενδεχόμενο έστω της θεσμοποιημένης τελικής ακύρωσης μιας νομοθετικής της πολιτικής; Όσο για το αν το ίδιο το ΣΔ αποβεί τελικά -σε επίπεδο προσώπων- ένα «κυβερνητικό» δικαστήριο, αυτό θα καταδειχθεί μόνο στην πράξη, αν διστάσει να ασκήσει τις αρμοδιότητές του, αν θα έρθει σε ρήξη με τα άλλα ανώτατα δικαστήρια ή όχι (ποιος προεξοφλεί ότι το ΣτΕ είναι πάντα «αντίβαρο» ή ότι είναι πάντα σωστό;) και από το αν θα κάνει καλά τη δουλειά του. Οι αποφάσεις του εξάλλου θα είναι δημόσιες, εκδιδόμενες στο όνομα του ελληνικού λαού και υποκείμενες στην κριτική του (και του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου Δικαιωμάτων του Ανθρώπου, αν η φύση των υποθέσεων επιτρέπει να αχθούν μέχρι εκεί).Η κατάκτηση της αμεσότερης τελειωτικής κρίσης μιας αντισυνταγματικής διάταξης σε υποθέσεις που σήμερα αυτό είναι δικονομικά αδύνατον ή οικονομοχρονικά επαχθές, θα είναι ένα βήμα προόδου για το κράτος δικαίου και για το νομικό μας πολιτισμό.Αυτές οι σκέψεις δεν έχουν απασχολήσει την σχετική αρθρογραφία, όσο την έχω παρακολουθήσει μέχρι σήμερα. Οι αρθρογράφοι εστιάζουν κυρίως σε πολιτικά – ιστορικά επιχειρήματα, αρνούμενοι συνήθως να δουν πέρα από τις προκαταλήψεις τους και να σταθμίσουν ανάμεσα σε θετικά και αρνητικά.
Στην πρόταση που κατέθεσε το ΠΑΣΟΚ αυθημερόν με τη ΝΔ υπάρχουν οι εξής πρωτοτυπίες:- Στο Προοίμιο του Συντάγματος προστίθεται (μετά το «εις το όνομα της ομοουσίου κλπ») φράση που υπενθυμίζει το ρόλο της Ελλάδας στην Ευρώπη και τον κόσμο.Αντί να καταργηθεί και η προμετωπίδα που παρορά ότι το Σύνταγμα είναι πολιτειακό και όχι θρησκευτικό κείμενο- Στο άρθρο 3 προστίθεται φράση για τη διευκρίνιση του όρου «επικρατούσα θρησκεία»Το Σύνταγμα ως λεξικό. Αντί να καταργηθεί όλο το αναχρονιστικό άρθρο 3 και να προστεθεί κάτι πιο ουσιώδες.- Στο άρθρο 5 προστίθεται φράση για τα ίσα δικαιώματα των «νομίμως κατοικούντων αλλοδαπών» και για τις ΜΚΟ.Εδώ και χρόνια ισχύει η απαγόρευση διακρίσεων. Με την πρόταση αυτή ο κανόνας περιορίζεται μόνο στους «νομίμως κατοικούντες» στην επικράτεια (πρωτοπορία αντίστοιχη με τη θεσμοθέτηση της καύσης των νεκρών μόνο για όσους το επιτρέπει η θρησκεία τους – ενώ πριν δεν απαγορευόταν ρητά). Για τις ΜΚΟ η ίδια η πρόταση τις συνδέει με το άρθρο 12 και υπάρχουν και σκέψεις που θα την συνέδεαν με τα άρθρα 22 και 29. Λόγω του sui generis της πρότασης, θα έπρεπε να προστεθεί ένα νέο άρθρο, αμέσως μετά το 24 (τελευταίο άρθρο για τα ατομικά και κοινωνικά δικαιώματα και πριν το γενικό 25) και όχι να ξεχειλώσει το ήδη ευρύτατο και πολυθεματικό 5.- Στο άρθρο 13 προτείνεται η κατάργηση της απαγόρευσης του προσηλυτισμού και του όρκου (και η ρύθμιση του τελευταίου θέματος από την κοινή νομοθεσία).Ύστερα από καταδίκες στο ΕΔΔΑ για τη μεταξική νομοθεσία κατά του προσηλυτισμού τώρα θυμήθηκε το ΠΑΣΟΚ να προτείνει τον εκτοπισμό της διάταξης. - Το ΠΑΣΟΚ επιμένει στη διατήρηση των διατάξεων του άρθρου 14§9 , με την προσθήκη αναφοράς στην ανεξαρτησία των ΜΜΕ από την πολιτική και οικονομική εξουσία.Όλη η ιστορία για τον βασικό μέτοχο και τα προβλήματα με το κοινοτικό δίκαιο δεν δίδαξαν τίποτε το κόμμα που εισηγήθηκε και πρωτοστάτησε στην εισαγωγή της διάταξης.Αντίθετα, υπερθεματίζουν με την εισαγωγή της θεωρητικοποίησης μιας ευθείας καταστρατήγησης βασικών ελευθεριών και ελεύθερου ανταγωνισμού.- Για το άρθρο 16 προτείνεται η επιτρεπόμενη ίδρυση ΑΕΙ από ιδιώτες και ν.π.δ.δ. (όπως η Εκκλησία της Ελλάδος;;;) μη κερδοσκοπικού χαρακτήρα. Σύμπνοια με την κυβέρνηση για μια απαρχαιωμένη διάταξη που έπρεπε να ήταν εδώ και πολλά χρόνια παρελθόν.- Προσθήκη διάταξης για το ελάχιστο εγγυημένο εισόδημα αξιοπρεπούς διαβίωσης.Οι συγκεκριμένες κατακτήσεις περνούν μέσα από τις συλλογικές διαπραγματεύσεις και τις σχετικές διεκδικήσεις που γνωρίζουν ήδη συνταγματική καταχώρηση. Το ΠΑΣΟΚ αντιλαμβάνεται το σύνταγμα ως ευχολόγιο.- Αποσύνδεση εκλογής ΠτΔ από την διάλυση της Βουλής (άρθρο 32) Επιμονή σε μια πρόταση που απορρίφθηκε από την προηγούμενη προαναθεωρητική Βουλή- Κανονιστική αρμοδιότητα για τους ΟΤΑ, στο άρθρο 43.- Θεσμοί άμεσης δημοκρατίας (44) όπως η απλοποίηση της δημοψηφισματικής δημοκρατίας και η εισαγωγή του θεσμού της νομοθετικής πρωτοβουλίας πολιτών.Θετικές εισηγήσεις, οι οποίες υπήρχαν και στο Ευρωσύνταγμα. - Μείωση του ελάχιστου εκλογιμότητας από τα 25 στα 21 έτη. Εντυπωσιοθηρική εισήγηση με μειωμένο πρακτικό αντίκτυπο και υποψίες για ενίσχυση της οικογενειοκρατίας στην πολιτική ζωή.- Λογοδοσία των ανεξάρτητων αρχών και των Επιτελών των σωμάτων ασφαλείας στη Βουλή. Σημαντική θεσμική παρέμβαση (ως προς το πρώτο μέρος προβλέπεται ήδη από τον Κανονισμό της Βουλής) που ενισχύει τον κοινοβουλευτικό έλεγχο.- Διαδικασία ψήφισης του Προϋπολογισμού: δυνατότητα της Βουλής για τροποποίηση.Θετική πρόταση που ενισχύει τον έλεγχο της κυβέρνησης, αλλά και ενισχύει την ευθύνη της Βουλής.- Συμμετοχή της Βουλής στην εκλογή της ηγεσίας της Δικαιοσύνης.Σημαντική πρωτοβουλία για την αποσύνδεση δικαιοσύνης-κυβέρνησης. Απέχει ωστόσο από το πρότυπο της αυτοδιοίκησης της Δικαιοσύνης που θα εγγυηθεί και την πλήρη ανεξαρτησία της.-Εγγύηση για τις ορεινές περιοχές – κατ’ αντιστοιχία προς τις νησιωτικές περιοχές. Τα γνωστά συνταγματικά ευχολόγια. Στην επόμενη αναθεώρηση θα προστεθούν και οι παραποτάμιες περιοχές.- Προσθήκη ως νέου θεσμού τοπικής αυτοδιοίκησης της «περιφερειακής αυτοδιοίκησης» στην οποία περιλαμβάνονται όμως και οι νομαρχίες.Εδώ υπάρχει σύγχυση ανάμεσα σε αυτοδιοίκηση και αποκέντρωση. Οι περιφέρειες είναι αποκέντρωση (κράτους) ενώ οι νομαρχίες είναι αυτοδιοίκηση (αιρετοί τοπικοί άρχοντες). Η κατάργηση των περιφερειών συνιστά περιορισμό του αποκεντρωτικού συστήματος της οργάνωσης της χώρας, μιας πολιτικής που περιλαμβάνεται δηλαδή στο άρθρο 101§1Σ.
Στις 26.6.06 κατατέθηκαν στη Βουλή οι τελικές προτάσεις που εκκινούν θεσμικά τη διαδικασία της αναθεώρησης του Συντάγματος.Στην πρόταση της ΝΔ προεξάρχουν:το θέμα του ιδιοκτησιακού καθεστώτος των μέσων ενημέρωσης (14§9) => διορθωτική αναθεώρησηη ίδρυση ανώτατων εκπαιδευτηρίων μη κερδοσκοπικού χαρακτήρα (16) => ενώ στην πράξη θα ήταν πολύ πιο έντιμο να μιλάμε ευθέως για ιδιωτικά πανεπιστήμια με μορφή Α.Ε., καθώς παραδοσιακά μόνο αυτό το εταιρικό σχήμα παρουσιάζει πλήρη διαφάνεια για τη διαχείριση και ειναι ανοιχτό σε κάθε ενδιαφερόμενο, άρα πιο δημοκρατικό. Η πρόταση χαρακτηρίζεται από συνταγματική σεμνοτυφία.η συνταγματική κατοχύρωση της πνευματικής ιδιοκτησίας (17) => επιλογή την οποία είχαμε στηρίξει και ως e-lawyer και η οποία βρίσκεται σε συμφωνία με τον Χάρτη των Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της ΕΕ, όμως δεν βλέπουμε αντίστοιχη κίνηση για την συνταγματική κατοχύρωση της προστασίας του καταναλωτή.η συνταγματική κατοχύρωση του δικαιώματος προσωρινής δικαστικής προστασίας και ταχείας απονομής δικαιοσύνης (20) => έχει θεωρηθεί ευχολόγιο από ορισμένους, αλλά ουδέποτε μια σαφής συνταγματική διατύπωση που βρίσκεται προς την σωστή κατεύθυνση έβλαψε όσους έχουν δίκαιο κι επιπλέον μη ξεχνάμε ότι οι δικαστές δεσμεύονται από το Σύνταγμα και θα μπορούμε πλέον να το επικαλούμαστε όταν ζητάμε σύντομα τις αποφάσεις τουςη "εμπέδωση της κοινωνικής συνοχής" (22)=> ύποπτη διατύπωση που θυμίζει άλλες εποχές και στο όνομα της οποία μπορούν να γίνουν τέρατα, αξίζει να δούμε πιο ουσιαστικό περιεχόμενο θα της δοθεί από τον εισηγητή της πλειοψηφίας.Σύνταγμα κοινωνικών φρονημάτων;η προστασία των δασών μόνο για τις εκτάσεις που ήταν δάση ήδη το 1975 και όχι πιο πριν (24) => προς την ορθή κατεύθυνση (σε αντίθεση με όσους ζητούσαν να χρησιμοποιούνται οι αεροφωτογραφίες της δεκαετίας του 40), αλλά και πάλι δεν λαμβάνει υπόψη την κατάσταση που διαμορφώθηκε στην 30ετία, επομένως κι εδώ μιλάμε για μια συνταγματική οικολογική ουτοπία.πλειοψηφία του όλου αριθμού των βουλευτών για την επικύρωση διεθνών συμφωνιών (28) => δημοκρατικά εσφαλμένη κίνηση, γιατί σύμφωνα με το ισχύον σύστημα απαιτείται πλειοψηφία των 2/3 και η κυβέρνηση έχει ανάγκη ευρύτερη συναίνεση. Αναθεωρητική επιλογή που μας γυρίζει πίσω ή "το σύνταγμα της κυβερνητικής πλειοψηφίας".χρηματοδότηση των κομμάτων από τον Κρατικό προϋπολογισμό και περιορισμός των ιδιωτικών επιδοτήσεων (29) => μια επιλογή αντίθετη στις φιλελεύθερες αρχές που ευαγγελίζεται από καιρού εις καιρόν η φιλελεύθερη παράταξη και που βρίσκεται πιο κοντά στην παραδοσιακή κρατικιστική δεξιά. Τα κόμματα ως "νομικά πρόσωπα δημοσίου δικαίου", με τις ευχές του Συντάγματος.διπλασιασμός των Βουλευτών Επικρατείας (54§3) => μια πρόταση εντελώς αδικαιολόγητη σε καθεστώς κοινοβουλευτικής δημοκρατίας, πολύ κοντά σε μια αριστοκρατική αντίληψη για τα πράγματα, διεύρυνση των ανισοτήτων ανάμεσα στους εκλεκτούς των προέδρων και τους εκλεκτούς του λαού. Το Σύνταγμα των Μυλόρδων.περιορισμός των κωλυμάτων και των ασυμβιβάστων των βουλευτών (56§1-3, 57) => προς τη θετική κατεύθυνση της εξάλειψης των απόλυτων απαγορεύσεων, οι οποίες πάντα οδηγούν σε άτοπα.περιορισμός της βουλευτικής ασυλίας σε αδικήματα που δεν έχουν σχέση με το αξίωμα (62), επιλογή σύμφωνη και με τις επιταγές της ΕΣΔΑ.εγγυήσεις του Δημοσίου προς τρίτους θα δίνονται μόνο με τυπικό νόμο (78) => ορθή επιλογή που ενισχύει την διαφάνεια ή τη διαπλοκή, αν κάποιος πρέπει να φτάνει μέχρι τη Βουλή για να αποσπά μια εγγύηση του Δημοσίου. Διάταξη δίκοπο μαχαίρι με αμφίβολη συμβατότητα προς το κοινοτικό δίκαιο. Είναι απαράδεκτο το γεγονός ότι γίνονται προτάσεις χωρίς να έχει εξεταστεί προηγουμένως η συμβατότητά τους προς τη Συνθήκη περί ιδρύσεως της Ευρωπαϊκής Ένωσης, με αποτέλεσμα να πρέπει να απολογούμαστε για συνταγματικές διατάξεις. επιλογή των προέδρων των ανώτατων δικαστηρίων μόνο από τους αντιπροέδρους τους και των αντιπροέδρων από τους αρχαιότερους δικαστές (90) => αφενός περιορισμός του διορισμού ημετέρων, αφετέρου συνταγματική γεροντολαγνεία. σύσταση ειδικού τμήματος του ΣτΕ για την εκδίκαση των διαφορών του ν.2522 (προσωρινή δικαστική προστασία στις δημόσιες συμβάσεις) => συνταγματιή φλυαρία γιατί θα μπορούσε να συσταθεί και με κοινό νόμο.ίδρυση Συνταγματικού Δικαστηρίου που θα διαδεχθεί το ΑΕΔ (100) => πρόταση που έχει επικριθεί ιδιαίτερα από τους συνταγματολόγους της αντιπολίτευσης, με κύριο επιχείρημα ότι στις άλλες χώρες ιδρύθηκαν ΣΔ μετά τον β΄ παγκ. πολεμο, ενώ εμείς έχουμε παράδοση διαχυτου ελέγχου. Σε μια ισορροποιημένη παρέμβαση, κατά την οποία όλα τα δικαστήρια έχουν δικαίωμα να αποφαίνονται επί θεμάτων αντισυνταγματικότητας, αλλά ταυτόχρονα, οι Ολομέλειες έχουν υποχρέωση ΚΑΙ να παραπέμπουν την υπόθεση στο ΣΔ, η Κυβέρνηση προτείνει τη διατήρηση του διάχυτου ελέγχου, αλλά προκρίνει την τελική επίλυση της συνταγματικότητας όχι όταν υπάρχουν αντιφατικές αποφάσεις από δύο ανώτατα δικαστήρια (χρονοβόρα λύση, σχεδόν αδύνατη πρόκλησή της από τον ίδιο ενδιαφερόμενο, ανασφάλεια δικαίου), αλλά από δικαστήριο επιφορτισμένο μόνο με αυτή την αρμοδιότητα (ταχύτητα, εξειδίκευση, ασφάλεια δικαίου).περαιτέρω προστασία νησιωτικών περιοχών (101) => αναμένουμε τη διατύπωσηαρμοδιότητες ΟΤΑ (102) => αναμένουμε τη διατύπωση κάλυψη οργανικών θέσεων με προσλήψεις ιδιωτικού δικαίου χωρίς παράκαμψη του ΑΣΕΠ (103) => ασχολίαστοσυνταγματική κατοχύρωση των υποχρεώσεων των υπαλλήλων για σύντομη και καλή εξυπηρέτηση των πολιτών (104) => συνταγματικό ευχολόγιο.
Στην ιστοσελίδα της Ενωσης Ελλήνων Χρηστών Internet υπάρχει ειδικός χώρος όπου καθένας μπορεί να υποβάλλει τις ερωτήσεις που έχει για νομικά ζητήματα που ανακύπτουν κατά τη χρήση του Διαδικτύου.http://www.eexi.net/content/nomikh-sthri3h.phpΟπότε, για ερωτήσεις ξέρετε που πρέπει να απευθύνεστε. Κατά τα άλλα διαφωνώ με τον τίτλο της Ένωσης, ως "Ελλήνων" για να περιγραφούν οι χρήστες που μπαίνουν από Ελλάδα.
Ιουνίου 17, 2006
Η Βουλή των Λόρδων αποφάσισε να καθυστερήσει για έξι μήνες την προώθηση του νομοσχεδίου για την ευθανανασία στο Η.Β., παρά την ευρεία υποστήριξη για αλλαγή του νόμου που αφορά την ευθανασία των ασθενών σε τελικό στάδιο.Οι υπέρμαχοι του νομοσχεδίου υποστηρίζουν ότι με τις διατάξεις του δεν επιβάλλεται σε κάποιον κάτι, ενώ εισάγεται μια περαιτέρω επιλογή για το τέλος της ζωής και καλύπτει τους ασθενείς που υποφέρουν και δεν μπορούν να εξυπηρετηθούν από την ανακουφιστική αγωγή.Οι πολέμιοι ( εκφραστής των οποίων παρουσιάζεται ο Αρχιεπίσκοπος Rowan Williams ) υποστηρίζουν ότι το νομοσχέδιο αφενός δεν περιλαμβάνει διασφαλίσεις για την προστασία των καταθλιπτικών και ότι θα μπορούσε να ασκήσει ιδιαίτερη πίεση στους ασθενείς τελικού σταδίου για πρόωρη θέση τέλους στη ζωή τους.Επισημαίνουν, εξάλλου, τον κίνδυνο διασάλευσης της εμπιστοσύνης μεταξύ των ασθενών και των ιατρών τους.Στην έντονη αυτή αντιπαράθεση, η κυβέρνηση τηρεί ουδέτερη στάση. Κυβερνητικός εκπρόσωπος αναφέρει ότι θα αναμείνουν να δουν πρώτα τις εξελίξεις στη Βουλή των Λόρδων και μετά να αποφανθούν αν θα στηρίξουν ή όχι το νομοσχέδιο. Πηγή: http://politics.guardian.co.uk/print/0,,329478920-110247,00.html Ο έλληνας παρατηρητής δεν μπορεί παρά να διαπιστώσει ότι ακόμη και η θέση του Βρετανού Αρχιεπισκόπου αναπτύσσεται επί βιοηθικών επιχειρημάτων, χωρίς αναγωγές σε εξωλογικές οντότητες που αφορούν μόνο το ποίμνιό του. Ανεξάρτητα από την ειλικρίνεια της δήλωσής του, επισημαίνει μάλιστα ότι δεν προσπαθεί να επιβάλλει θρησκευτικές απόψεις στο γενικό πληθυσμό. Ανεξάρτητα επίσης από την ουσιαστική επιρροή του, νομίζω είναι πειστικός σε ένα πρώτο επίπεδο, εφόσον επικαλείται συγκεκριμένους πρακτικούς λόγους για τους οποίους είναι αντίθετος. Ταυτόχρονα, με τις παρατηρήσεις του, εμμέσως υποδεικνύει ενδεχομένως τη λύση για ένα πιο ισορροποιημένο νομοθέτημα που θα εμπεριέχει τις διασφαλίσεις που ειναι αναγκαίες για τους ασθενείς.
8.662.644 ευρώ πρόστιμο βεβαιώθηκε από την Επιτροπή Ανταγωνισμού εις βάρος της εταιρίας αναψυκτικών, για παράβαση των κανόνων του ελεύθερου ανταγωνισμού και την καταχρηστική μονοπωλιακή συμπεριφορά της ως προς τα ψυγεία της.Συγκεκριμένα, η εταιρία δε συμμορφώθηκε σε προηγούμενη απόφαση της ανεξάρτητης αρχής, όσον αφορά τις υποχρεώσεις της:α) να άρει, εντός μηνός από την κοινοποίηση της απόφασης της Επιτροπής (2002), από τιςσυμβάσεις χρησιδανείου τον όρο της αποκλειστικότητας στη χρήση των ψυγείων,ειδικά όσον αφορά στα τελικά σημεία πώλησης, στα οποία δεν υπάρχει δυνατότητατοποθέτησης πρόσθετου ανταγωνιστικού ψυγείου αναψυκτικών, β) να παύσει ναεφαρμόζει μεθόδους διακριτικής μεταχείρισης των χονδρεμπόρων πρατηριούχων,προς όφελος αυτών που συνεργάζονταν αποκλειστικά με την ίδια και σε βάρος αυτώνπου εμπορεύονταν μαζί με τα δικά της και άλλα, ανταγωνιστικά προς αυτά, προϊόντακαι γ) να παύσει να εφαρμόζει, επίσης, μεθόδους διακριτικής μεταχείρισης τωνλιανοπωλητών (τελικών σημείων πώλησης).Για τις παραβάσεις αυτές είχε επιβληθεί πρόστιμο 5,869 ευρώ τη μέρα, όμως η εταιρία δεν συμμορφώθηκε κι έτσι προέκυψε αθροιστικά αυτο το τεράστιο πρόστιμο των άνω των 8,5 εκατ. ευρώ.http://www.epant.gr/Photos/20060614_anakoinwsh3e.pdfΣημειώνεται ότι οι αποφάσεις της Επιτροπής Ανταγωνισμού προσβάλλονται στο Διοικητικό Εφετείο.
Απόψε θα συζητηθεί στην Ολομέλεια της Βουλής το νέο νομοσχέδιο του Υπουργείου Δικαιοσύνης με το οποίο ενσωματώνεται στην ελληνική έννομη τάξη η Οδηγία 2002/58/ΕΚ για την προστασία προσωπικών δεδομένων στις ηλεκτρονικές επικοινωνίες -είμαστε το τελευταίο κράτος μέλος από τους 25 που δεν την είχε ενσωματώσει και καταδικαστήκαμε γι' αυτό από το ΔΕΚ πριν 2 βδομάδες, αλλά και με το οποίο τροποποιείται σε σημαντικό βαθμό ο ισχύων γενικός νομος 2472 για τα προσωπικά δεδομένα.Οι τροποποιήσεις κινούνται γενικά προς την σωστή κατεύθυνση, εναρμονίζοντας τον 2472 με αρτιότερο τρόπο προς το κοινοτικό και το συνταγματικό δίκαιο, αλλά και προς το κεκτημένο Schengen και τα καθεστώτα Europol και Customs. Ένα σημαντικό πρόβλημα το οποίο καλείται να επιλύσει η νέα νομοθεσία είναι η διάρθρωση της συν-αρμοδιότητας ανάμεσα σε Αρχή Προστασίας Δεδομένων Προσωπικού Χαρακτήρα και της νεότερης Αρχής Διασφάλισης του Απορρήτου των Επικοινωνιών.Το e-lawyer θα παρακολουθήσει απόψε τη συζήτηση στην Ολομέλεια της Βουλής και θα σας κρατήσει ενήμερους για τα πεπραγμένα.
Η Αρχή Προστασίας Δεδοξένων έτριξε τα δόντια στην εταιρία τηλεπικοινωνιών που αρνήθηκε αδικαιολόγητα να αφαιρέσει το τηλέφωνο πολίτη από τον κατάλογό της, παρόλο που πλήρωνε και τέλος απορρήτου!Το πρόστιμο που επεβλήθη είναι το υψηλότερο που έχει επιβληθεί για τέτοια περίπτωση, αποδεικνύοντας ότι μπορεί ακόμη να μην έχουμε ενσωματώσει την Οδηγία 2005/58 για την προστασία δεδομένων στις ηλεκτρονικές επικοινωνίες (λόγος για τον οποίο καταδικαστήκαμε πριν μία εβδομάδα από το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο), αλλά τουλάχιστον η Αρχή άσκησε ικανοποιητικά την κυρωτική της αρμοδιότητα. Ωστόσο, εσφαλμένα η Αρχή αναφέρει ως νομική βάση την Οδηγία 97/66 στην απόφασή της, αφού η Οδηγία αυτή έχει αντικατασταθεί από την προαναφερόμενη. Εξάλλου, σε προηγούμενη απόφασή της η Αρχή εφάρμοσε άμεσα την 2002/58, παρόλο που δεν είχε ενσωματωθεί ακόμη στο εσωτερικό δίκαιο.Να υπενθυμίσουμε ότι ο πολίτης έχει και δικαίωμα αποζημίωσης minimum 6.000 ευρώ, σύμφωνα με το Ν.2472/1997.Τέλος, την ερχόμενη εβδομάδα, στη Βουλή θα συζητηθεί το σχέδιο νόμου με τον οποίο ενσωματώνεται στο ελληνικό δίκαιο η Οδηγία 2002/58, αλλά και ο οποίος τροποποιεί εκτεταμένα τον Ν.2472/1997, διορθώνοντας αρκετές προβληματικές διατάξεις, κυρίως συμβατότητας με το κοινοτικό δίκαιο. Είναι η 8η τροποποίηση του 2472, αλλά η πιο εκτεταμένη, καθώς επεμβαίνει σχεδόν σε κάθε άρθρο του νομοθετήματος.Το νομοσχέδιο κινείται στη σωστή κατεύθυνση, αλλά επειδή κανείς δεν ξέρει τι μπορεί να συμβεί στην ολομέλεια, ας ελπίσουμε το νομοθετικό σώμα να σεβαστεί το συνταγματικό κεκτημένο της προστασίας προσωπικών δεδομένων που συγκροτεί το άρθρο 9Α του Συντάγματος.
Chat rooms monitored. Blogs deleted. Websites blocked. Search engines restricted. People imprisoned for simply posting and sharing information.The Internet is a new frontier in the struggle for human rights. Governments – with the help of some of the biggest IT companies in the world – are cracking down on freedom of expression.Amnesty International, with the support of The Observer, is launching a campaign to show that online or offline the human voice and human rights are impossible to repress. http://irrepressible.info/ Και στην Ελλάδα πέρα βρέχει.
Ιουνίου 08, 2006
Το εφετείο της Καλιφόρνια αποφάσισε στις 26 Μάη ότι οι e-δημοσιογράφοι και οι bloggers έχουν το ίδιο δικαίωμα να προστατεύουν τις πηγές τους, όπως οι άλλοι δημοσιογράφοι. Την υπόθεση έφερε στο δικαστήριο η Apple απαιτώντας από έναν αριθμό ειδησεογραφικών ιστοσελίδων να αποκαλύψουν τις πηγές εμπιστευτικών πληροφοριών που δημοσίευσαν, σχετικά με ορισμένα προϊόντα της.Το πρωτοβάθμιο δικαστήριο είχε αποφασίσει υπέρ της Apple, αλλά το εφετείο ανέτρεψε την απόφαση, ορίζοντας ότι οι εναγόμενοι προστατεύονταν από τον νόμο για τους δημοσιογράφους και από το συνταγματικό δικαίωμα κατά της ανακοίνωσης εμπιστευτικών πληροφοριών.http://www.edri.org/edrigram/number4.11/bloggers?PHPSESSID=4c020f10eb00d12216f6c3bef1118181Είναι απορίας άξιον αν τα ελληνικά δικαστήρια θα αποφάσιζαν αντίστοιχα σε μία τέτοια περίπτωση.
Μεταδίδεται η είδηση πως είναι κατά 90% έτοιμο το σχέδιο θεσμικού πλαισίου για τις κάμερες και τους ιδιωτικούς αστυνομικούς στα γήπεδα. Για το θέμα των καμερών θα πρέπει να δούμε τις ίδιες τις διατάξεις. Για τους ιδιωτικούς αστυνομικούς διαβάζουμε ότι θα οδηγούν δράστες στην αστυνομία.Δηλαδή θα προβαίνουν σε συλλήψεις. Η σύλληψη όμως είναι πράξη η οποία συνιστά ενάσκηση δημόσιας εξουσίας και συγκεκριμένα της εκτελεστικής λειτουργίας, η οποία κατά το άρθρο 26§2 ασκείται από τον ΠτΔ και την Κυβέρνηση - και συνακόλουθα, από τη διοριζόμενη από αυτούς Διοίκηση, μέρος της οποίας και η Αστυνομία. Δεν είναι τυχαίο εξάλλου ότι από το 1998 το ΣτΕ έκρινε αντισυνταγματική την ανάθεση της αρμοδιότητας της βεβαίωσης προστίμων για παράνομη στάθμευση από δημοτικούς αστυνομικούς που υπηρετούσαν με σύμβαση ιδιωτικού δικαίου. Ακριβώς, γιατί παραβιαζόταν η διάταξη του άρθρου 26§2 του Συντάγματος. Ως προς τη σύλληψη δραστών, εκτός από υποχρέωση της δημόσιας δύναμης, κατ΄ εξαίρεση αναγνωρίζεται και ως δικαίωμα κάθε πολίτη από τον Κώδικα Ποινικής Δικονομίας (άρθρο 275), για τα αυτόφωρα κακουργήματα και πλημμελήματα. Δεν είναι τυχαίο ότι ο ΚΠΔ αναφέρεται σε "οποιοδήποτε πολίτη", ακριβώς για να συνδέσει αυτή την εξαίρεση από το άρθρο 26§2 με την αρχή της λαϊκής κυριαρχίας και την πηγή όλων των εξουσιών που πηγάζουν από το Λαό (άρθρο 1§§2 Σ.). Η επομένως, φορέας του δικαιώματος σύλληψης είναι καθένας που φέρει την ιδιότητα του πολίτη, η οποία του παρέχει τη συνταγματική νομιμοποίηση να συλλάβει το δράστη. Σκοπός της διάταξης είναι να καλυφθούν τα κενά της προστασίας από την αστυνομία, δηλαδή το δικαίωμα του πολίτη να συλλάβει το δράστη πρέπει να νοηθεί ως επικουρική εξουσία, εφόσον τα αρμόδια όργανα δεν είναι σε θέση να ασκήσουν με την ίδια αμεσότητα και αποτελεσματικότητα τις αρμοδιότητές τους.Παρόμοια είναι και η διάταξη της επιτρεπόμενης αυτοδικίας, κατά την οποία παράγεται ένα δικαίωμα άμυνας-αυτοπροστασίας όταν η δημόσια δύναμη δεν βρίσκεται σε εγγύτητα ώστε να προστατεύσει απειλούμενα αγαθά. Αυτό το πλαίσιο που διέπει την σύλληψη δραστών απέχει πολύ από την απονομή μιας τέτοιας αρμοδιότητας σε οργανωμένη "ιδιωτική αστυνομία". Ο ιδιωτικός αστυνομικός δεν δρα ως "πολίτης", αλλά ως υπάλληλος που υπόκειται σε διευθυντικό δικαίωμα, δηλαδή οφείλει να εκτελεί τις εντολές του εργοδότη του. Ο εργοδότης αυτός (π.χ. μία Π.Α.Ε.) δεν δεσμεύεται από υποχρεώσεις αντικειμενικότητας και αμεροληψίας, όπως συμβαίνει με τα διοικητικά όργανα, κατά τον Κώδικα Διοικητικής Διαδικασίας. Κίνητρό του είναι η προστασία της ιδιοκτησίας του και η διαμόρφωση ενός ασφαλούς περιβάλλοντος διεξαγωγής του αγώνα με σκοπό την προσέλκυση όσο το δυνατών περισσότερων φιλάθλων που θα κόψουν εισιτήριο για να παρακολουθήσουν τις παρεχόμενες υπηρεσίες θεάματος. Τα κίνητρα αυτά θεμελιώνονται σε συνταγματικά δικαιώματα της εκάστοτε Π.Α.Ε. και είναι σεβαστά, ωστόσο δεν παρέχουν τις επαρκείς εγγυήσεις και τη νομική προστασία σε όσους κριθεί ότι πρέπει να απομακρυνθούν από τον αγωνιστικό χώρο και όσους ενδεχομένως οδηγηθούν στην αστυνομία. Το ιδιωτικό κριτήριο μπορεί να οδηγήσει σε υπερβολές, όσο κι αν ο αντίλογος υποστηρίζει ότι κανένας ιδιώτης δεν θα διώξει έναν εν δυνάμει τακτικό πελάτη για ψύλλου πήδημα. Οι αυτορρυθμιστικές αυτές αξιολογήσεις δεν θεμελιώνονται σε ένα αντικειμενικό και εγγυητικό καθεστώς, αλλά σε ενδεχόμενα μεταβαλλόμενες προθέσεις και σταθμίσεις. Γι΄ αυτό και η απονομή αρμοδιοτήτων σύλληψης σε ιδιωτικούς αστυνομικούς σε χώρους μαζικής προσέλευσης αντίκειται κατ' αρχήν στα άρθρα 26§3 και 1§§2,3 Σ.
Ανοιχτό άφησε ο υπουργός Δικαιοσύνης το ενδεχόμενο συγχώνευσης των Αρχών Διασφάλισης του Απορρήτου των Επικοινωνιών και της Αρχής Διασφάλισης Δεδομένων Προσωπικού Χαρακτήρα. Ο κ. Παπαληγούρας είπε ότι αυτό θα εξεταστεί στο πλαίσιο της Συνταγματικής Αναθεώρησης.Μιλώντας στην αρμόδια Επιτροπή της Βουλής για το νομοσχέδιο για την «Προστασία δεδομένων προσωπικού χαρακτήρα, και της ιδιωτικής ζωής στον τομέα των ηλεκτρονικών επικοινωνιών» , ο κ. Παπαληγούρας συμφώνησε με επισημάνσεις βουλευτών της Αντιπολίτευσης ότι υπάρχει επικάλυψη αρμοδιοτήτων ανάμεσα στις δύο Ανεξάρτητες Αρχές.«Το ενδεχόμενο συγχώνευσης των δύο Αρχών, κάτι που προτείνεται και από νομικούς κύκλους, προϋποθέτει και συνταγματική ρύθμιση. Είναι στη διακριτική μας ευχέρεια να το συζητήσουμε εν όψει της αναθεώρησης του Συντάγματος» σημείωσε.http://www.in.gr/news/article.asp?lngEntityID=712791&lngDtrID=244Το γεγονός ότι η ίδρυση της ΑΔΑΕ το 2003 ήταν περιττή, εφόσον ήδη υπήρχε η Αρχή Προστασίας Δεδομένων Προσωπικού Χαρακτήρα είχε επισημανθεί ήδη κατά τη συζήτηση του ιδρυτικού νόμου της πρώτης (3115/2003). Ο τότε Πρόεδρος ΑΠΔΠΧ, κ. Κωνσταντίνος Δαφέρμος είχε επισημάνει με υπόμνημα που υπέβαλε στη Βουλή ότι η δημιουργία της ΑΔΑΕ ήταν εντελώς περιττή και ότι αυτό που απαιτείτο ήταν η ενίσχυση της ΑΠΔΠΧ με προσωπικό και τεχνικά μέσα προκειμένου να ασκεί με αποτελεσματικότητα τις αρμοδιότητές της, ανάμεσα στις οποίες περιλαμβάνεται και ο έλεγχος της διασφάλισης του απορρήτου (αφού πρακτικά είναι σχεδόν αδύνατο να διαχωριστεί η έννοια των δεδομένων επικοινωνίας από τα δεδομένα προσωπικού χαρακτήρα που διακινούνται στις επικοινωνίες).Η εξέλιξη που διαμορφώθηκε ήταν η εξής: η ΑΔΑΕ συγκροτήθηκε και εξοπλίστηκε με έμφαση κυρίως στον τεχνικό ρόλο της εποπτικής αρχής. Δεν είναι τυχαίο ότι εντοπίστηκαν τόσο γρήγορα τα τηλέφωνα-σκιές στο σκάνδαλο των υποκλοπών.Από την άλλη πλευρά υποστηρίχθηκε ότι η ύπαρξη της ΑΔΑΕ επιβάλλεται λόγω του άρθρου 2 του Συντάγματος. Ωστόσο, το Σύνταγμα αναφέρει απλώς ότι τόσο η διασφάλιση της προστασίας προσωπικών δεδομένων (άρθρο 9Α Σ.) όσο και η διασφάλιση του απορρήτου των επικοινωνιών (άρθρο 19§2 Σ.) ανατίθενται σε "ανεξάρτητη αρχή". Χωρίς αυτές οι αρχές να κατονομάζονται από το ίδιο το Σύνταγμα, όπως συνέβη π.χ. με το ΕΣΡ (άρθρο 15§2) και το Συνήγορο του Πολίτη (103§9 Σ). Το Σύνταγμα δηλαδή δεν απαιτεί δύο διαφορετικέ αρχές για το απόρρητο και τα προσωπικά δεδομένα. Επομένως, ΑΠΔΠΧ και ΑΔΑΕ θα μπορούσαν να συγχωνευθούν, με κατάργηση της τελευταίας και απορρόφηση των αρμοδιοτήτων και του προσωπικού της από την πρώτη. Συνεπώς, δεν χρειάζεται συνταγματική αναθεώρηση για αυτή τη μεταρρύθμιση, αντίθετα με αυτά που λέει ο Υπουργός Δικαιοσύνης.Άλλωστε κατάργηση ανεξάρτητης αρχής και μεταβίβαση αρμοδιοτήτων και προσωπικού δεν είναι πρωτόγνωρη για την ελληνική έννομη τάξη: η Ρυθμιστική Αρχή Θαλάσσιων Ενδομεταφορών που ιδρύθηκε το 2001 καταργήθηκε και οι αρμοδιότητες και το προσωπικό της μεταφέρθηκαν στην Επιτροπή Ανταγωνισμού. Αυτά για όσους βλέπουν μόνο την τάση για δημιουργία νέων ανεξάρτητων αρχών και όχι τις προσπάθειες για συντονισμό δραστηριοτήτων στον ίδιο αρμόδιο φορέα.
Όσο πιο απλοποιημένο και ανεξάρτητο από την καταλυτική επέμβαση της τεχνολογίας είναι το μέσο επικοινωνίας, τόσο αυξάνει η ευθύνη του φορέα του δικαιώματος για την αυτο-προστασία του μηνύματός του. Και η προφορική επικοινωνία καλύπτεται από απόρρητο: δεν το αποκτάμε με σιγαστήρες, αλλά μιλώντας στο αυτί κάποιου ή σχηματίζοντας ένα χωνί με τα χέρια μας. Η ανεπιθύμητη και η εν αγνοία καταγραφή της προφορικής επικοινωνίας διώκεται ποινικά, εκεί πια είναι αρμοδιότητα του νομοθέτη να επέμβει, ακριβώς επειδή υπεισέρχεται και η τεχνολογία που μπορεί να θίξει το δικαίωμα.Το αγαθό που προστατεύεται τόσο με την προστασία προσωπικών δεδομένων, όσο και με την προστασία του απορρήτου και του ιδιωτικού βίου είναι η ακεραιότητα του προσώπου: η πληροφορία που ξεφεύγει εκούσια ή ακούσια από το άτομο είναι ένα μόριο προσωπικότητας που αποσπάται και μπορεί να θίξει με ουσιώδη τρόπο τον φορέα-πηγή του. Γι' αυτό καταλήγουμε στο ότι ότι η περιφρούρηση της πληροφοριακής ακεραιότητας (προσοχή: όχι "ατομικότητας") είναι μια αρχή και κάθε απόκλισή της είναι εξαίρεση. Η βούληση του ίδιου του προσώπου είναι το όριο της προστασίας ή θα ενταχθεί κι αυτό σε μία από τις εξαιρέσεις; Η φιλελεύθερη προσέγγιση θέτει τον αυτοκαθορισμό πέρα και πάνω από κάθε "προστατευτικό" σύστημα. Το άτομο μπορεί να διασπάσει την πληροφοριακή του ακεραιότητα σε όσα μόρια πληροφορίας επιθυμεί. Μία πιο προστατευτική-παρεμβατική προσέγγιση εντάσσει την συγκατάθεση στις εξαιρέσεις, θέτοντας μάλιστα αυστηρές εγγυήσεις για να κριθεί πότε υπάρχει "πραγματική" συγκατάθεση και πότε όχι. Ενώ στο δίκαιο προστασίας προσωπικών δεδομένων οι κανόνες υποτάσσονται περισσότερο στην παρεμβατική αρχή, στο χώρο του απορρήτου των επικοινωνιών -αλλά και στο αμιγές πεδίο του ιδιωτικού βίου- τα πράγματα δεν φαίνεται να είναι τόσο αυστηρά προστατευτικά. Το επίπεδο απορρήτου στις συμβατικές -μη ηλεκτρονικές- επικοινωνίες συμπροσδιορίζεται σε καθοριστικό βαθμό από το ίδιο το άτομο. Όπως μπορεί κάποιος να επιλέξει αν θα κοιμηθεί μέσα ή έξω από το σπίτι του (κλασική σφαίρα ιδιωτικού βίου, εντελώς ελεύθερα "διαθέσιμη" από το άτομο), μπορεί να επιλέξει αν θα στείλει το γράμμα του με φάκελο ή σε καρτ ποστάλ. Επίσης μπορεί να επιλέξει ο φάκελος να μην είναι ο συμβατικός λευκός φάκελος, αλλά π.χ. μαύρος πλαστικός φάκελος: πιο ασφαλής, αλλά συνάμα και πιο προκλητικός για τους επίδοξους παραβάτες του απορρήτου. Αν επιλέξει την απροστάτευτη μορφή της καρτ-ποστάλ, έχει παραιτηθεί εξ ορισμού από κάθε μέτρο φυσικής προστασίας των πληροφοριών που θα περιληφθούν σε αυτήν. Κι αυτό, γιατί γνωρίζει ότι καθένας έχει τη δυνατότητα φυσικής πρόσβασης στα δεδομένα που θα αναγραφούν στην καρτ ποστάλ. Αυτό δεν σημαίνει βέβαια ότι έχει δυνατότητα και αποκωδικοποίησης αυτών των δεδομένων: ακόμη και χωρίς φάκελο, η ασφάλεια της πληροφορίας μπορεί να εγγράφεται στο ίδιο το δεδομένο - με την κρυπτογράφηση. Άλλο όμως είναι η δυνατότητα ανάγνωσης -δηλαδή γνώσης- των δεδομένων αυτών από τον καθένα κι άλλο το αν επιτρέπεται η χρήση τους, π.χ. σε μια ποινική διαδικασία. Το επιτρεπτό ή μη της χρήσης ρυθμίζεται από το εκάστοτε εφαρμοστέο δίκαιο, ανάλογα με τη φύση της πληροφορίας.Αν γίνεται λόγος για προσωπική πληροφορία, θα εφαρμοστεί η νομοθεσία για την προστασία δεδομένων: ο υπεύθυνος επεξεργασίας μόνο για συγκεκριμένους λόγους μπορεί να χρησιμοποιήσει δεδομένα. Αν πρόκειται απλώς για επικοινωνία "περιεχομένου", δηλαδή η πληροφορία που το ενδιαφέρον της περιορίζεται στο μήνυμα και όχι στην ταυτότητα αποστολέα-παραλήπτη, τότε θα πάμε στην προστασία του απορρήτου. Στο παράδειγμα με την καρτ ποστάλ όπου κάποιος αναγράφει ανοιχτά ότι είναι έμπορος ναρκωτικών, υπάρχει μεν φαινομενική παραίτηση από μέτρα ασφαλείας του απορρήτου, αλλά όχι κατ' ανάγκη και από το ίδιο το απόρρητο: ο αποστολέας ρίχνει την καρτ ποστάλ σε ένα ταχυδρομικό κουτί και αναμένει ότι θα φτάσει στο χέρι του αποστολέα χωρίς να διαβαστεί από κάποιον άλλο. Υπάρχει ένα ποσοστό προσδοκίας απορρήτου. Ταυτόχρονα, γνωρίζει πολύ καλά ότι δεν έχει λάβει απολύτως κανένα μέτρο για τη φυσική ασφάλεια της πληροφορίας. Συνεπώς, υπάρχει κι ένα ποσοστό ανάληψης ρίσκου: γνωρίζει ότι ανά πάσα στιγμή η πληροφορία μπορεί να αναγνωστεί - ευκολότερα από ό,τι αν ήταν μέσα σε ένα φάκελο. Η φιλελεύθερη προσέγγιση θα έλεγε ότι ο αποστολέας έχει παραιτηθεί όχι απλώς από τα μέτρα ασφάλειας, αλλά και από το ίδιο το συνταγματικό του δικαίωμα στο απόρρητο της επικοινωνίας (βέβαια, η φιλελεύθερη προσέγγιση είναι συνήθως και κατά του ποινικού δικαίου ως αξιακού συστήματος επιβολής κολασμού από το κράτος - "και πολύ σωστά", θα μου επιτρέψετε να προσθέσω). Η προστατευτική προσέγγιση λέει ότι δεν χωρεί παραίτηση από τα "απαράγραπτα" συνταγματικά δικαιώματα, γιατί διαφορετικά θα ήταν πολύ πιο εύκολο να οδηγηθούμε σε καταστρατηγήσεις τους. Στο σύνταγμα εμπεριέχονται και οι δύο προσεγγίσεις: πρωταρχική υποχρέωση της πολιτείας αποτελεί ο σεβασμός (ζωτική αποχή=φιλελεύθερη προσέγγιση) και η προστασία (παρεμβατική προσέγγιση) της ανθρώπινης αξίας. Κατά τη γνώμη μου, σε τέτοιες περιπτώσεις στάθμισης, ο κρίνων γίνεται κατής και αποφαίνεται με μόνο τελικό επιχείρημα το μήκος της γενειάδας του ως σοφός γέρων. Συνήθως εντυπωσιαζόμαστε, επειδή τα δικαστήρια ή ανεξάρτητα όργανα είναι προστατευτικά: απλώς επιβεβαιώνουν την ευαισθησία αλλά και την τελική εξουσία τους, καθώς κανείς άλλος δεν μπορεί να το κάνει χωρίς πολιτικό κόστος. Ούτε καν ο συνταγματικός νομοθέτης.
Ιουνίου 06, 2006

matches:
ΑΕΔ
ΑΕΔ
ΑΕΔ
ΑΕΔ
ΑΕΔ
sui generis
ΑΕΔ


Θέσεις Εργασίας 2015 21/1/2016Παράταση στη με αριθμό 015/2015-4604/21-12-2015 εκδήλωση ενδιαφέροντος με Αρ. Πρωτ: 015/2016-103
23/12/2015Μία (1) θέση εξωτερικού επιστημονικού συνεργάτη (Ινστιτούτο Πυρηνικής & Σωματιδιακής Φυσικής) με Αρ. Πρωτ: 015/2015-4641
23/12/2015Δύο (2) θέσεις εξωτερικών επιστημονικών συνεργατών (Εργαστήριο Ραδιοφαρμακευτικής Χημείας) με Αρ. Πρωτ: 015/2015-464223/12/2015Μία (1) θέση εξωτερικού επιστημονικού συνεργάτη (Εργαστήριο Περιβαλλοντικών Ερευνών) με Αρ. Πρωτ: 015/2015-464323/12/2015Τρεις (3) θέσεις εξωτερικών επιστημονικών συνεργατών (Ινστιτούτο Πληροφορικής και Τηλεπικοινωνιών) με Αρ. Πρωτ: 015/2015-464423/12/2015Δύο (2) θέσεις εξωτερικών επιστημονικών συνεργατών (Ινστιτούτο Πληροφορικής και Τηλεπικοινωνιών) με Αρ. Πρωτ: 015/2015-464623/12/2015Δύο (2) θέσεις εξωτερικών επιστημονικών συνεργατών (Ινστιτούτο Πληροφορικής και Τηλεπικοινωνιών) με Αρ. Πρωτ: 015/2015-464723/12/2015Μία (1) θέση εξωτερικού επιστημονικού συνεργάτη (Ινστιτούτο Πληροφορικής και Τηλεπικοινωνιών) με Αρ. Πρωτ: 015/2015-464823/12/2015Τέσσερις (4) θέσεις εξωτερικών επιστημονικών συνεργατών (ερευνητικό πρόγραμμα SIEMENS) με Αρ. Πρωτ: 015/2015-4649
23/12/2015Εννέα (9) θέσεις εξωτερικών επιστημονικών συνεργατών (Ινστιτούτο Νανοεπιστήμης & Νανοτεχνολογίας) με Αρ. Πρωτ: 015/2015-465421/12/2015ΠΡΟΣΚΛΗΣΗ ΕΚΔΗΛΩΣΗΣ ΕΝΔΙΑΦΕΡΟΝΤΟΣ για τις ανάγκες του προγράμματος/έργου «SIEMENS», 6 θέσεις Επιστημ. Συνεργατών.11/12/2015Μία (1) θέση εξωτερικού επιστημονικού συνεργάτη (Ινστιτούτο Πυρηνικών και Ραδιολογικών Επιστημών και Τεχνολογίας, Ενέργειας και Ασφάλειας) με Αρ. Πρωτ: 015/2015-450811/12/2015Μία (1) θέση εξωτερικού επιστημονικού συνεργάτη (Εργαστήριο Περιβαλλοντικών Ερευνών) με Αρ. Πρωτ: 015/2015-450911/12/2015Μία (1) θέση εξωτερικού επιστημονικού συνεργάτη (Ινστιτούτο Πυρηνικών και Ραδιολογικών Επιστημών και Τεχνολογίας, Ενέργειας και Ασφάλειας) με Αρ. Πρωτ: 015/2015-451011/12/2015Μία (1) θέση εξωτερικού μεταδιδακτορικού συνεργάτη (Ινστιτούτο Πυρηνικών και Ραδιολογικών Επιστημών και Τεχνολογίας, Ενέργειας και Ασφάλειας) με Αρ. Πρωτ: 015/2015-451111/12/2015Πέντε (5) θέσεις εξωτερικών επιστημονικών συνεργατών (Ινστιτούτο Νανοεπιστήμης & Νανοτεχνολογίας) με Αρ. Πρωτ: 015/2015-451211/12/2015Μία (1) θέση εξωτερικού επιστημονικού συνεργάτη (Ινστιτούτο Νανοεπιστήμης & Νανοτεχνολογίας) με Αρ. Πρωτ: 015/2015-451311/12/2015Δύο (2) θέσεις εξωτερικών επιστημονικών συνεργατών (Ινστιτούτο Νανοεπιστήμης & Νανοτεχνολογίας) με Αρ. Πρωτ: 015/2015-451411/12/2015Μία (1) θέση εξωτερικού μεταδιδακτορικού συνεργάτη (Ινστιτούτο Νανοεπιστήμης & Νανοτεχνολογίας) με Αρ. Πρωτ: 015/2015-451511/12/2015Μία (1) θέση εξωτερικού μεταδιδακτορικού συνεργάτη (Ινστιτούτο Νανοεπιστήμης & Νανοτεχνολογίας) με Αρ. Πρωτ: 015/2015-451611/12/2015Μία (1) θέση εξωτερικού επιστημονικού συνεργάτη (Ινστιτούτου Νανοεπιστήμης & Νανοτεχνολογίας) με Αρ. Πρωτ: 015/2015-451811/12/2015Δύο (2) θέσεις εξωτερικών επιστημονικών συνεργατών (Ινστιτούτο Νανοεπιστήμης & Νανοτεχνολογίας) με Αρ. Πρωτ: 015/2015-451910/12/2015Πέντε (5) θέσεις εξωτερικών επιστημονικών συνεργατών,στο πλαίσιο του ερευνητικού προγράμματος «Establishing a Multidisciplianary and Effective Innovation and Entrepreneurship Hub» με Αρ. Πρωτ: 015/2015-4478
10/12/2015Πέντε (5) θέσεις εξωτερικών επιστημονικών συνεργατών,στο πλαίσιο του ερευνητικού προγράμματος «Establishing a Multidisciplianary and Effective Innovation and Entrepreneurship Hub» με Αρ. Πρωτ: 015/2015-4479
10/12/2015Εννέα (9) θέσεις εξωτερικών επιστημονικών συνεργατών,στο πλαίσιο του ερευνητικού προγράμματος «Establishing a Multidisciplianary and Effective Innovation and Entrepreneurship Hub» με Αρ. Πρωτ: 015/2015-4480
Ολοκληρώθηκε η διαδικασία επιλογής υποψηφίων. Δείτε το πρακτικό επιτροπής κρίσης. Ημερομηνία Ανάρτησης: 29/02/2016. 10/12/2015Πέντε (5) θέσεις εξωτερικών επιστημονικών συνεργατών,στο πλαίσιο του ερευνητικού προγράμματος «Establishing a Multidisciplianary and Effective Innovation and Entrepreneurship Hub»
10/12/2015Έξι (6) θέσεις εξωτερικών επιστημονικών συνεργατών (Ινστιτούτο Πληροφορικής και Τηλεπικοινωνιών) με Αρ. Πρωτ: 015/2015-448810/12/2015Μία (1) θέση εξωτερικού επιστημονικού συνεργάτη (Ινστιτούτο Πληροφορικής και Τηλεπικοινωνιών) με Αρ. Πρωτ: 015/2015-448910/12/2015Μία (1) θέση εξωτερικού επιστημονικού συνεργάτη (Ινστιτούτο Πληροφορικής και Τηλεπικοινωνιών) με Αρ. Πρωτ: 015/2015-44902/11/2015Ακύρωση εκδήλωσης ενδιαφέροντος στο πλαίσιο υλοποίησης του ερευνητικού προγράμματος / έργου ERC-SMARTGATE-291260 με τίτλο «Smart Gates for the Green Transistor» (E-11671) με Αρ. Πρωτ. 015/2015-3830/16-10-201523/10/2015Προκήρυξη πλήρωσης θέσης Διευθυντή του Εθνικού Κέντρου Ερευνας Φυσικών Επιστημών "Δημόκριτος" (ΕΚΕΦΕ "Δ")23/10/2015Προκήρυξη πλήρωσης θέσης Διευθυντή του Ινστιτούτου Βιοεπιστημών και Εφαρμογών του Εθνικού Κέντρου Έρευνας Φυσικών Επιστημών «Δημόκριτος» ( Ε.Κ.Ε.Φ.Ε. «Δ»)22/10/2015Μία (1) θέση εξωτερικού επιστημονικού συνεργάτη στο πλαίσιο υλοποίησης του προγράμματος / έργου «Υποστήριξη Λειτουργίας Γ.Ε.Λ.» (Ε-10467), με Αρ. Πρ. 015/2015-388721/10/2015Τρεις (3) θέσεις εξωτερικών επιστημονικών συνεργατών για τις ανάγκες του προγράμματος/έργου «SIEMENS» (E-11928), με Αρ. Πρ.015/2015-3868
21/10/2015Έξι (6) θέσεις εξωτερικών επιστημονικών συνεργατών, στο (Ι.Π.Ρ.Ε.Τ.Ε.Α.) του Ε.Κ.Ε.Φ.Ε. «Δημόκριτος», μέσω του ερευνητικού προγράμματος «SIEMENS», με Αρ. Πρ.015/2015-3870.
19/10/2015Έξι (6) θέσεις εξωτερικών επιστημονικών συνεργατών (Ινστιτούτο Πληροφορικής και Τηλεπικοινωνιών) με Αρ. Πρωτ: 015/2015-381319/10/2015Υποβολή προτάσεων για χορήγηση έξι (6) υποτροφιών με στόχο την εκπόνηση διδακτορικών διατριβών (Ινστιτούτο Πληροφορικής και Τηλεπικοινωνιών) με Αρ. Πρωτ: 015/2015-381419/10/2015Εφτά (7) θέσεις εξωτερικών επιστημονικών συνεργατών (Ινστιτούτο Πληροφορικής και Τηλεπικοινωνιών) με Αρ. Πρωτ: 015/2015-381619/10/2015Δέκα (10) θέσεις εξωτερικών επιστημονικών συνεργατών (Ινστιτούτο Πληροφορικής και Τηλεπικοινωνιών) με Αρ. Πρωτ: 015/2015-381719/10/2015Δέκα εφτά (17) θέσεις εξωτερικών επιστημονικών συνεργατών (Ινστιτούτο Πληροφορικής και Τηλεπικοινωνιών) με Αρ. Πρωτ: 015/2015-381819/10/2015Μία (1) θέση εξωτερικού επιστημονικού συνεργάτη (Ινστιτούτο Πληροφορικής και Τηλεπικοινωνιών) με Αρ. Πρωτ: 015/2015-381919/10/2015Μία (1) θέση εξωτερικού επιστημονικού συνεργάτη (Ινστιτούτο Πληροφορικής και Τηλεπικοινωνιών) με Αρ. Πρωτ: 015/2015-382019/10/2015Δύο (2) θέσεις εξωτερικών επιστημονικών συνεργατών (Ινστιτούτο Πληροφορικής και Τηλεπικοινωνιών) με Αρ. Πρωτ: 015/2015-382119/10/2015Mία (1) θέση εξωτερικού επιστημονικού συνεργάτη (Ινστιτούτο Πληροφορικής και Τηλεπικοινωνιών) με Αρ. Πρωτ: 015/2015-3822 19/10/2015Μία (1) θέση εξωτερικού επιστημονικού συνεργάτη (Ινστιτούτο Πληροφορικής και Τηλεπικοινωνιών) με Αρ. Πρωτ: 015/2015-382319/10/2015Μία (1) θέση εξωτερικού επιστημονικού συνεργάτη (Ινστιτούτο Πυρηνικής & Σωματιδιακής Φυσικής) με Αρ. Πρωτ: 015/2015-382419/10/2015Μία (1) θέση εξωτερικού επιστημονικού συνεργάτη (Ινστιτούτο Νανοεπιστήμης & Νανοτεχνολογίας) με Αρ. Πρωτ: 015/2015-382519/10/2015Μία (1) θέση εξωτερικού επιστημονικού συνεργάτη (Ινστιτούτο Νανοεπιστήμης & Νανοτεχνολογίας) με Αρ. Πρωτ: 015/2015-382619/10/2015Δύο (2) θέσεις εξωτερικών επιστημονικών συνεργατών (Ινστιτούτο Νανοεπιστήμης & Νανοτεχνολογίας) με Αρ. Πρωτ: 015/2015-382719/10/2015Μία (1) θέση εξωτερικού επιστημονικού συνεργάτη (Ινστιτούτου Νανοεπιστήμης & Νανοτεχνολογίας) με Αρ. Πρωτ: 015/2015-382819/10/2015Μία (1) θέση εξωτερικού επιστημονικού συνεργάτη (Ινστιτούτου Νανοεπιστήμης & Νανοτεχνολογίας) με Αρ. Πρωτ: 015/2015-382919/10/2015Μία (1) θέση εξωτερικού επιστημονικού συνεργάτη (Ινστιτούτου Νανοεπιστήμης & Νανοτεχνολογίας) με Αρ. Πρωτ: 015/2015-383219/10/2015Μία (1) θέση εξωτερικού επιστημονικού συνεργάτη (Ινστιτούτο Νανοεπιστήμης & Νανοτεχνολογίας) με Αρ. Πρωτ: 015/2015-383319/10/2015Μία (1) θέση εξωτερικού επιστημονικού συνεργάτη (Ινστιτούτο Πυρηνικών και Ραδιολογικών Επιστημών και Τεχνολογίας, Ενέργειας και Ασφάλειας) με Αρ. Πρωτ: 015/2015-383419/10/2015Μία (1) θέση εξωτερικού επιστημονικού συνεργάτη (Ινστιτούτο Πυρηνικών και Ραδιολογικών Επιστημών και Τεχνολογίας, Ενέργειας και Ασφάλειας) με Αρ. Πρωτ: 015/2015-383616/10/2015Έξι (6) θέσεις εξωτερικών επιστημονικών συνεργατών – πτυχιούχων ΑΕΙ/ΑΤΕΙ, στο Ινστιτούτο Πληροφορικής και Τηλεπικοινωνιών (Ι.Π.Τ.) του ΕΚΕΦΕ Δημόκριτος με Αρ. Πρωτ: 015/2015-3810
2/9/2015Μία (1) θέση εξωτερικού επιστημονικού συνεργάτη (Ινστιτούτο Βιοεπιστημών & Εφαρμογών) με Αρ. Πρωτ: 015/2015-336128/8/2015Mία (1) θέση εξωτερικού επιστημονικού συνεργάτη, στο Ινστιτούτο Πληροφορικής και Τηλεπικοινωνιών (Ι.Π.&Τ.), με Αρ. Πρωτ. 015/2015-330326/8/2015Μία (1) θέση εξωτερικού επιστημονικού συνεργάτη (Ινστιτούτο Πληροφορικής και Τηλεπικοινωνιών) με Αρ. Πρωτ: 015/2015-3277
24/8/2015Μία (1) θέση εξωτερικού επιστημονικού συνεργάτη (Ινστιτούτο Νανοεπιστήμης & Νανοτεχνολογίας) με Αρ. Πρωτ: 015/2015-313621/8/2015Μία (1) θέση εξωτερικού συνεργάτη (Εθνικό Κέντρο Έρευνας Φυσικών Επιστημών Δημόκριτος) με Αρ. Πρωτ: 015/2015-320329/7/2015Μία (1) θέση εξωτερικού επιστημονικού συνεργάτη, στο Ινστιτούτο Βιοεπιστημών & Εφαρμογών (Ι.Β.Ε.), με Αρ. Πρ.015/2015-3128
29/7/2015Μία (1) θέση εξωτερικού επιστημονικού συνεργάτη, στο Ινστιτούτο Νανοεπιστήμης και Νανοτεχνολογίας (Ι.Ν.Ν.)με Αρ.Πρ.015/2015-3129
29/7/2015Δύο (2) θέσεις εξωτερικών επιστημονικών συνεργατών, στο Ινστιτούτο Νανοεπιστήμης & Νανοτεχνολογίας (Ι.Ν.Ν.), με Αρ. Πρ.015/2015-313029/7/2015Δύο (2) θέσεις εξωτερικών επιστημονικών συνεργατών, στο Ινστιτούτο Νανοεπιστήμης & Νανοτεχνολογίας (Ι.Ν.Ν.), με Αρ.Πρ.015/2015-3134
29/7/2015Δύο (2) θέσεις εξωτερικών επιστημονικών συνεργατών, στο Ινστιτούτο Νανοεπιστήμης και Νανοτεχνολογίας (Ι.Ν.Ν.)με Αρ.Πρ.015/2015-3137
29/7/2015Μία (1) θέση εξωτερικού επιστημονικού συνεργάτη,στο Ινστιτούτο Βιοεπιστημών & Εφαρμογών (Ι.Β.Ε.), με Αρ.Πρ.015/2015-313828/7/2015Mία (1) θέση εξωτερικού επιστημονικού συνεργάτη στο Εργαστήριο Περιβαλλοντικών Ερευνών, του (Ι.Π.Ρ.Ε.Τ.Ε.Α.) με αρ. πρ.015/2015-312728/7/2015Εννέα (9) θέσεις εξωτερικών επιστημονικών συνεργατών στο Εργαστήριο Ραδιενέργειας Περιβάλλοντος του (Ι.Π.Ρ.Ε.Τ.Ε.Α.), με αρ. πρ. 015/2015-313228/7/2015Mία (1) θέση εξωτερικού επιστημονικού συνεργάτη στο Ινστιτούτο Πυρηνικών & Ραδιολογικών Επιστημών ((Ι.Π.Ρ.Ε.Τ.Ε.Α.) με αρ. πρ. 015/2015-3133
28/7/2015Mία (1) θέση εξωτερικού επιστημονικού συνεργάτη στο Ινστιτούτο Πυρηνικής και Σωματιδιακής Φυσικής, με αρ. πρ.015/2015-3135
28/7/2015Τρεις (3) θέσεις εξωτερικών επιστημονικών συνεργατών το Ινστιτούτο Πυρηνικής και Σωματιδιακής Φυσικής (εγκαταστάσεις Πύλου) με αρ. πρ. 015/2015-3139
14/7/2015Δύο (2) θέσεις εξωτερικών επιστημονικών συνεργατών (Ινστιτούτο Νανοεπιστήμης & Νανοτεχνολογίας) με Αρ. Πρωτ: 015/2015-2955
30/6/2015Μία (1) θέση εξωτερικού επιστημονικού συνεργάτη (Ινστιτούτο Νανοεπιστήμης και Νανοτεχνολογίας) με Αρ. Πρωτ: 015/2015-2792
30/6/2015Μία (1) θέση εξωτερικού επιστημονικού συνεργάτη (Ινστιτούτο Νανοεπιστήμης & Νανοτεχνολογίας (Ι.Ν.Ν.) με Αρ. Πρωτ: 015/2015-279330/6/2015Μία (1) θέση εξωτερικού επιστημονικού συνεργάτη (Ινστιτούτο Νανοεπιστήμης και Νανοτεχνολογίας) με Αρ. Πρωτ: 015/2015-2794
30/6/2015Δύο (2) θέσεις εξωτερικών επιστημονικών συνεργατών (Ινστιτούτο Πληροφορικής και Τηλεπικοινωνιών) με Αρ. Πρωτ: 015/2015-279530/6/2015Τρεις (3) θέσεις εξωτερικών επιστημονικών συνεργατών (Ινστιτούτο Πληροφορικής & Τηλεπικοινωνιών) με Αρ. Πρωτ: 015/2015-2796
30/6/2015Δύο (2) θέσεις εξωτερικών επιστημονικών συνεργατών ) του Ινστιτούτου Πυρηνικών και Ραδιολογικών Επιστημών και Τεχνολογίας, Ενέργειας και Ασφάλειας (Ι.Π.Ρ.Ε.Τ.Ε.Α.), με Αρ. Πρ.015/2015-2797
30/6/2015Τρεις (3) θέσεις εξωτερικών επιστημονικών συνεργατών στο Εργαστήριο Ραδιοϊσοτόπων & Ραδιοφαρμάκων του Ινστιτούτου Πυρηνικών & Ραδιολογικών Επιστημών & Τεχνολογίας, Ενέργειας & Ασφάλειας (Ι.Π.Ρ.Ε.Τ.Ε.Α.),με Αρ. Πρ.015/2015-2801
30/6/2015Μία (1) θέση εξωτερικού επιστημονικού συνεργάτη στο το Ινστιτούτο Πυρηνικών και Ραδιολογικών Επιστημών και Τεχνολογίας, Ενέργειας και Ασφάλειας (Ι.Π.Ρ.Ε.Τ.Ε.Α.) με Αρ.Πρ.015/2015-280330/6/2015Μία (1) θέση εξωτερικού μεταδιδακτορικού συνεργάτη στο Ινστιτούτο Πυρηνικών και Ραδιολογικών Επιστημών και Τεχνολογίας, Ενέργειας και Ασφάλειας (Ι.Π.Ρ.Ε.Τ.Ε.Α.), με Αρ. Πρ. 015/2015-280430/6/2015Μία (1) θέση εξωτερικού μεταδιδάκτορα συνεργάτη στο Ινστιτούτο Πυρηνικών & Ραδιολογικών Επιστημών, Ενέργειας, Τεχνολογίας & Ασφάλειας (Ι.Π.Ρ.Ε.Τ.Ε.Α.), με Αρ. Πρ. 015/2015-2806
9/6/2015Μία (1) θέση εξωτερικού μεταδιδακτορικού συνεργάτη (Ινστιτούτο Νανοεπιστήμης & Νανοτεχνολογίας) με Αρ.Πρ.015/2015-2552
3/6/2015Έξι (6) θέσεις εξωτερικών επιστημονικών συνεργατών (Ινστιτούτο Πληροφορικής και Τηλεπικοινωνιών) με Αρ. Πρωτ: 015/2015-24863/6/2015Εφτά (7) θέσεις εξωτερικών επιστημονικών συνεργατών (Ινστιτούτο Πληροφορικής και Τηλεπικοινωνιών) με Αρ. Πρωτ: 015/2015-24873/6/2015Δύο (2) θέσεις εξωτερικών επιστημονικών συνεργατών (Ινστιτούτο Πυρηνικής και Σωματιδιακής Φυσικής) με Αρ. Πρωτ: 015/2015-2488
3/6/2015Δύο (2) θέσεις εξωτερικών επιστημονικών συνεργατών (Εργαστήριο Περιβαλλοντικών Ερευνών) με Αρ. Πρωτ: 015/2015-24893/6/2015Δύο (2) θέσεις εξωτερικών επιστημονικών συνεργατών (Ινστιτούτο Πυρηνικών & Ραδιολογικών Επιστημών & Τεχνολογίας, Ενέργειας & Ασφάλειας) με Αρ. Πρωτ: 015/2015-2490
3/6/2015Μία (1) θέση εξωτερικού επιστημονικού συνεργάτη (Εργαστήριο Μεμβρανών και Υλικών για Περιβαλλοντικούς Διαχωρισμούς) με Αρ. Πρωτ: 015/2015-2491
3/6/2015Μία (1) θέση εξωτερικού επιστημονικού συνεργάτη (εργαστήριο «Παθοβιολογίας Κυττάρων & Εξωκυττάριου Χώρου (Συνδετικού Ιστού)») με Αρ. Πρωτ: 015/2015-2492
3/6/2015Μία (1) θέση εξωτερικού επιστημονικού συνεργάτη (Ινστιτούτο Βιοεπιστημών & Εφαρμογών) με Αρ. Πρωτ: 015/2015-2493
3/6/2015Μία (1) θέση εξωτερικού μεταδιδακτορικού συνεργάτη (Ινστιτούτο Νανοεπιστήμης & Νανοτεχνολογίας) με Αρ. Πρωτ: 015/2015-2494
3/6/2015Δύο (2) θέσεις εξωτερικών επιστημονικών συνεργατών (Ινστιτούτο Νανοεπιστήμης & Νανοτεχνολογίας) με Αρ. Πρωτ: 015/2015-24953/6/2015Μία (1) θέση εξωτερικού επιστημονικού συνεργάτη (εργαστήριο SOL-GEL) με Αρ. Πρωτ: 015/2015-24963/6/2015Τρεις (3) θέσεις εξωτερικών επιστημονικών συνεργατών (Ινστιτούτο Νανοεπιστήμης και Νανοτεχνολογίας) με Αρ. Πρωτ: 015/2015-2497
3/6/2015Τέσσερις (4) θέσεις εξωτερικών επιστημονικών συνεργατών (Ινστιτούτο Νανοεπιστήμης και Νανοτεχνολογίας) με Αρ. Πρωτ: 015/2015-2498
27/5/2015Μία (1) θέση εξωτερικού συνεργάτη, ειδικότητας Ψυκτικού, στο Εθνικό Κέντρο Έρευνας Φυσικών Επιστημών Δημόκριτος5/5/2015Πέντε (5) θέσεις εξωτερικών επιστημονικών συνεργατών (Ινστιτούτο Πληροφορικής και Τηλεπικοινωνιών) με Αρ. Πρωτ: 015/2015-22245/5/2015Δώδεκα (12) θέσεις εξωτερικών επιστημονικών συνεργατών (Ινστιτούτο Πληροφορικής και Τηλεπικοινωνιών) με Αρ. Πρωτ.: 015/2015-2225 Σελίδα: 1 2 ΝΕΑ & ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΕΣΕιδήσειςΔελτία ΤύπουO Δημόκριτος στα ΜΜΕΥποστηριζόμενες ΕκδηλώσειςΘέσεις ΕργασίαςΔιακηρύξεις - ΔιαγωνισμοίΕκδηλώσεις στο ΔημόκριτοPhoto GalleryΆρθρα Ε.Κ.Ε.Φ.Ε. ΔΗΜΟΚΡΙΤΟΣ | Πατρ. Γρηγορίου Ε' & Νεαπόλεως 27, Τ.Θ. 60037, Τ.Κ. 153 41, Αγία Παρασκευή, Αττική


text:
ΓΙΩΡΓΟΣ Ε. ΦΡΑΓΚΟΥΛΗΣ: Προκαταβολή εισφορών δικηγόρων στην δίκη.
Προκαταβολή εισφορών δικηγόρων στην δίκη.
Χριστόφορος Σεβαστίδης, Πρόεδρος της Ε.Δ.Ε. ΠΗΓΗ.
Α.- Άρση αμφισβήτησης για την ουσιαστική αντισυνταγματικότητα διάταξης τυπικού νόμου από το ΑΕΔ- έκταση ισχύος της απόφασης του ΑΕΔ.
Σύμφωνα με το άρθρο 100 παρ. 1 περ. ε΄ Συντ., με απόφαση του ΑΕΔ αίρεται η αμφισβήτηση που έχει εμφιλοχωρήσει στις αποφάσεις δύο τουλάχιστον ανώτατων δικαστηρίων σχετικά με την ουσιαστική αντισυνταγματικότητα διατάξεως τυπικού νόμου [Βλ. και Β.Σκουρή/Ε.Βενιζέλο, ο δικαστικός έλεγχος της συνταγματικότητας των νόμων, 1985, σελ. 74-75].
Η απόφαση του ΑΕΔ που αίρει την αμφισβήτηση σχετικά με τη συνταγματικότητα διάταξης τυπικού νόμου ισχύει έναντι πάντων και δεσμεύει όλα τα δικαιοδοτικά όργανα, δηλαδή όλα τα δικαστήρια όλων των βαθμίδων και δικαιοδοσιών της Ελληνικής Επικράτειας ως προς το ζήτημα της αντισυνταγματικότητας νόμου, που έλυσε το ΑΕΔ [ΑΠ 275/ 2015, Β. Σκουρής/ Ε. Βενιζέλος, ό.π., σελ. 75]. Η καθιέρωση της αρμοδιότητας αυτής του ΑΕΔ αποβλέπει στην εξασφάλιση της ενότητας της νομολογίας των δικαστηρίων κατά την ερμηνεία και τον έλεγχο της συνταγματικότητας των τυπικών νόμων [Βλ. έτσι ενδεικτικά ΑΕΔ 12/ 1997, ΕλλΔνη (38/1997), 1756, ΔιΔικ (1998), 339, ΑΕΔ 38/1989, ΔιΔικ (1990), 274].
Όταν διάταξη νόμου κηρύσσεται αντισυνταγματική, καθίσταται ανίσχυρη από τη δημοσίευση της απόφασης του ΑΕΔ ή από το χρόνο που ορίζει η απόφαση του ΑΕΔ. Επομένως, σε μία τέτοια περίπτωση η διάταξη αποβάλλει την ισχύ της και δεν εφαρμόζεται από τα δικαστήρια, αλλά και από τη διοίκηση [Βλ. και Ε.Σπηλιωτόπουλο, εγχειρίδιο διοικητικού δικαίου, τομ. ΙΙ, στ΄ έκδ. (1993), σελ. 415, Β.Σκουρή/Ε.Βενιζέλο, ό.π., σελ. 75, Δ.Τσάτσο, συνταγματικό δίκαιο, τομ. Β΄, 1992, σελ. 538]. Σύμφωνα με το άρθρο 100 παρ. 4 εδ. β΄ Συντ. η κριθείσα αντισυνταγματική διάταξη καθίσταται ανίσχυρη από τη δημοσίευση της απόφασης του ΑΕΔ ή από το χρόνο που ορίζεται με την απόφαση. Το άρθρο 51 παρ. 4 Ν. 345/1976, εξειδικεύοντας αυτή την ευχέρεια, προβλέπει την κήρυξη της αντισυνταγματικότητας και από προγενέστερο της δημοσίευσης της απόφασης χρόνο, δηλαδή αναδρομικά, με ειδική σκέψη της απόφασης του ΑΕΔ. Είναι προφανές από τα προαναφερόμενα ότι ο εκτελεστικός του άρθρου 100 Συντ. νόμος (Ν. 345/1976), ερμηνεύοντας το άρθρο 100 παρ. 4 εδ. β΄ Συντ., αποκλείει τη δυνατότητα να κηρυχθεί το ανίσχυρο από μεταγενέστερο της απόφασης χρόνο [Βλ. και Β.Σκουρή/Ε.Βενιζέλο, ό.π., σελ. 76, Δ.Τσάτσο, ό.π., σελ. 537]. Κατά συνέπεια, εφόσον δεν υφίσταται στην απόφαση του ΑΕΔ ειδική σκέψη, το ανίσχυρο της κριθείσας αντισυνταγματικής διάταξης ισχύει από τη δημοσίευση της απόφασης του ΑΕΔ.
Μετά την κήρυξη της αντισυνταγματικότητας από το ΑΕΔ, δεν είναι δυνατόν να τεθεί και πάλι το θέμα της συνταγματικότητας ή μη της ίδιας διάταξης. Πάντως, υποστηρίζεται στη θεωρία η άποψη ότι ο νομοθέτης δεν δεσμεύεται από την απόφαση του ΑΕΔ και μπορεί με νέα νομοθετική πράξη να θεσπίσει τον ίδιο κανόνα δικαίου, οπότε θα τεθεί και πάλι θέμα αντισυνταγματικότητας και δεν αποκλείεται λόγω της μεταβολής των κοινωνικών και οικονομικών συνθηκών και δεδομένων το ΑΕΔ να εκδώσει διαφορετική απόφαση [Βλ. έτσι Ε.Σπηλιωτόπουλο, ό.π., σελ. 415, σημ. 36]. Πάντως, μερίδα της θεωρίας είναι επιφυλακτική ως προς το ζήτημα αυτό, της δέσμευσης ή μη των δικαστηρίων να εφαρμόσουν το νεότερο νόμο, που απλά επαναλαμβάνει την ήδη κριθείσα από το ΑΕΔ ως αντισυνταγματική διάταξη [Βλ. σχετικό προβληματισμό σε Δ.Τσάτσο, ό.π., σελ. 538]. Ωστόσο από τη διάταξη του άρθρου 100 παρ. 4 Συντ., κατά το οποίο «οι αποφάσεις του δικαστηρίου είναι αμετάκλητες», μπορεί να συναχθεί το συμπέρασμα ότι εισάγεται ένας συνταγματικός περιορισμός της δυνατότητας του κοινού νομοθέτη να επαναφέρει την ίδια ρύθμιση σε νεότερο νόμο, τουλάχιστον χωρίς επίκληση πραγματικής (και όχι προσχηματικής) μεταβολής κοινωνικών και οικονομικών συνθηκών. Ο συνταγματικός αυτός περιορισμός του κοινού νομοθέτη πρέπει να γίνει δεκτό ότι είναι απόλυτος σε περίπτωση που το ΑΕΔ έκρινε μία διάταξη αντισυνταγματική με το σκεπτικό ότι θίγεται ο πυρήνας ατομικού δικαιώματος.
Πρέπει εδώ να σημειωθεί ότι το Συμβούλιο της Επικρατείας, ερμηνεύοντας τη διάταξη του άρθρου 100 παρ. 5 Συντ., κατά την οποία «όταν τμήμα του Συμβουλίου της Επικρατείας ή του Αρείου Πάγου ή του Ελεγκτικού Συνεδρίου κρίνει διάταξη τυπικού νόμου αντισυνταγματική παραπέμπει υποχρεωτικά το ζήτημα στην οικεία ολομέλεια, εκτός αν αυτό έχει κριθεί με προηγούμενη απόφαση της ολομέλειας ή του Ανώτατου Ειδικού Δικαστηρίου του άρθρου αυτού», έχει κρίνει επανειλημμένα ότι δεν επιβάλλεται η παραπομπή από το τμήμα στην Ολομέλεια του ζητήματος της αντισυνταγματικότητας διατάξεως τυπικού νόμου, όταν η ολομέλεια ή το ΑΕΔ έχει ήδη κρίνει για τη συνταγματικότητα άλλης μεν διατάξεως τυπικού νόμου, πλην ταυτόσημης κατά περιεχόμενο με την εφαρμοστέα, ώστε στην περίπτωση αυτήν να πρόκειται αναμφιβόλως για το αυτό κατ’ ουσία νομικό ζήτημα [Βλ. έτσι ενδ. ολΣτΕ 1476/2004, NOMOS, ΣτΕ 898/2007, NOMOS, ΣτΕ 890/2006, ΑΠ 2765/2005]. Βέβαια, η νομολογία αυτή του ΣτΕ δεν αφορά τη δεσμευτικότητα της απόφασης του ΑΕΔ ως προς την αντισυνταγματικότητα διάταξης τυπικού νόμου σε περίπτωση μεταγενέστερης επανάληψης της αυτής διάταξης από τον νομοθέτη, πλην όμως αποτελεί χρήσιμο οδηγό για την ερμηνεία του άρθρου 100 παρ. 1 Συντ. Εφόσον ως διάταξη τυπικού νόμου στα πλαίσια της παρ. 5 του άρθρου 100 Συντ. νοείται και οποιαδήποτε διάταξη με ταυτόσημο περιεχόμενο, θα πρέπει κατά τον ίδιο τρόπο να γίνει δεκτό ότι και στα πλαίσια του άρθρου 100 παρ. 1 περ. ε΄ Συντ. η απόφαση του ΑΕΔ που κήρυξε αντισυνταγματική διάταξη τυπικού νόμου, είναι δεσμευτική και για κάθε άλλη μεταγενέστερη διάταξη τυπικού νόμου, που έχει ταυτόσημο και πολύ περισσότερο πανομοιότυπο περιεχόμενο με την ήδη κριθείσα ως αντισυνταγματική [Βλ. σχετ. και ΣτΕ 890/2006, ό.π., ΣτΕ 2765/2005, ό.π., οι οποίες έκριναν αντισυνταγματική νεότερη διάταξη με το αυτό περιεχόμενο με προηγούμενη διάταξη που κηρύχθηκε αντισυνταγματική από το ΑΕΔ, παραπέμποντας ευθέως στην απόφαση του ΑΕΔ και στις αιτιολογίες αυτής, χωρίς άλλη ιδιαίτερη (δική τους) αιτιολογία, δίχως ωστόσο να δεχθούν άμεση δέσμευση από την απόφαση του ΑΕΔ. Για το ότι κρίσιμο μέγεθος στα πλαίσια της δικαιοδοσίας του ΑΕΔ κατ’ άρθρο 100 Συντ. είναι η ταυτότητα του νομικού ζητήματος και όχι η ταυτότητα και αποκλειστικότητα της διάταξης που ερμηνεύτηκε βλ. και Σ. Ματθία, άρση από το Α.Ε.Δ. αμφισβητήσεων για τη συνταγματικότητα ή για την έννοια διατάξεων νόμου, ΕλλΔνη (46/2005), σελ. 313 επ.)].
Με βάση τις πιο πάνω σκέψεις συνάγεται ότι εκείνο που κρίνεται από το ΑΕΔ κατά την άσκηση της κατ’ άρθρο 100 παρ. 1 περ. ε΄ Συντ. δικαιοδοσίας του είναι το νομικό ζήτημα της συνταγματικότητας ορισμένης διάταξης τυπικού νόμου, ανεξάρτητα αν η διάταξη αυτή επαναληφθεί με το ίδιο ακριβώς περιεχόμενο σε άλλο νομοθέτημα. Κρίσιμο μέγεθος δεν είναι ο αριθμός του άρθρου και του νόμου που περικλείει τη συγκεκριμένη διάταξη, αλλά η ίδια η διάταξη καθαυτή. Η επανάληψη της ίδιας ρύθμισης σε άλλο μεταγενέστερο νόμο δεν μπορεί να γίνει δεκτό ότι συνιστά διάφορο νομικό ζήτημα από το ήδη κριθέν. Υιοθέτηση της αντίθετης άποψης θα άνοιγε το δρόμο σε καταστρατηγήσεις του Συντάγματος και θα καθιστούσε άνευ ουσίας την παρέμβαση του ΑΕΔ, ματαιώνοντας το σκοπό της συνταγματικής αναγνώρισης της δικαιοδοσίας αυτής του ΑΕΔ, που όπως αναφέρθηκε και πιο πάνω συνίσταται στην εξασφάλιση της ενότητας της νομολογίας των δικαστηρίων κατά την ερμηνεία και τον έλεγχο της συνταγματικότητας των τυπικών νόμων. Για ποια ενότητα της νομολογίας μπορεί να γίνει λόγος, αν ο νομοθέτης έχει την ευχέρεια να επαναφέρει χωρίς περιορισμούς και συνέπειες την ίδια ακριβώς διάταξη σε νεότερο νόμο και τα δικαστήρια έχουν τη δυνατότητα να κρίνουν και πάλι τη συνταγματικότητά της, χωρίς να δεσμεύονται από την απόφαση του ΑΕΔ; Είναι χαρακτηριστικό ότι στη νομολογία του ΣτΕ δεν υπάρχει καμία απόφαση που να μην υιοθετεί πλήρως (κατά τον προβληματισμό και την αιτιολογία) προηγούμενη απόφαση του ΑΕΔ, η οποία κήρυξε αντισυνταγματική ορισμένη διάταξη, ακόμα και μετά την επανάληψη της ίδιας διάταξης σε νεότερο νόμο, πλην της πρόσφατης ολΣτΕ 1858/ 2015, για την οποία θα γίνει λόγος στην παράγραφο Γ της μελέτης αυτής.
Β.- Η κήρυξη αντισυνταγματικής της διάταξης του άρθρου 96 παρ. 6 Ν.Δ. 3026/1954 «περί κώδικος των δικηγόρων» από το ΑΕΔ.
Σύμφωνα με το άρθρο 96 παρ. 2 του προϊσχύσαντος Κώδικα περί Δικηγόρων (Ν.Δ. 3026/1954) οι διάδικοι στις πολιτικές υποθέσεις και στις υποθέσεις ενώπιον των τακτικών διοικητικών δικαστηρίων και του Συμβουλίου της Επικρατείας ήταν υποχρεωμένοι να προκαταβάλλουν κατά τη συζήτηση στο ακροατήριο το προβλεπόμενο στο νόμο ποσό της αμοιβής του δικηγόρου, ενώ κατά την παρ. 6 του ίδιου άρθρου σε περίπτωση μη καταβολής του ποσού της αμοιβής του δικηγόρου ο διάδικος λογιζόταν ως ερήμην δικαζόμενος. Επομένως, κατά τη διάταξη εκείνη ο διάδικος που δεν κατέβαλε τη νόμιμη αμοιβή του δικηγόρου του υφίστατο τις αρνητικές συνέπειες της ερημοδικίας, οι οποίες διέφεραν ανάλογα με το είδος του δικαστηρίου που δίκαζε την υπόθεση, το είδος της διαδικασίας, το είδος του ασκούμενου ενδίκου μέσου ή βοηθήματος και τη δικονομική θέση του διαδίκου και μπορούσαν να είναι η απόρριψη του ενδίκου μέσου, η ομολογία των ισχυρισμών του αντιδίκου, η μειονεκτική δικανική θέση, η αδυναμία ανάπτυξης των απόψεων ενώπιον του δικαστηρίου, κ.λ.π.[Βλ. τις επισημάνσεις αυτές και στην ΑΕΔ 33/1995, ΕλλΔνη (36/1995), 571, ΝοΒ (1995), 908, Αρμ (1995), 946, ΑρχΝ (1995), 264, ΔιΔικ (1995), 1131, ΔΕΝ (1995), 805, ΕΔΚΑ (1995), 462]
Το ζήτημα της συνταγματικότητας της διάταξης του άρθρου 96 παρ. 6 Ν.Δ. 3026/1954 απασχόλησε το ΑΕΔ, καθώς το Συμβούλιο της Επικρατείας είχε κρίνει με την 1756/1990 απόφασή του ότι η διάταξη εκείνη ήταν αντισυνταγματική, ενώ ο Άρειος Πάγος με την 1601/1992 απόφασή του είχε ταχθεί υπέρ της συνταγματικότητάς της. Τελικά, το ΑΕΔ αποφάνθηκε ότι η διάταξη εκείνη ήταν αντισυνταγματική και επομένως ανίσχυρη [ΑΕΔ 33/1995]. Αξίζει να εστιάσει κανείς στην επιχειρηματολογία του ΑΕΔ, το οποίο δέχθηκε ότι «… ο κοινός νομοθέτης μπορεί να θεσπίζει δικονομικές προϋποθέσεις και δαπανήματα για το έγκυρο της άσκησης των ενδίκων μέσων και την πρόοδο της δίκης, για να είναι όμως συνταγματικώς ανεκτά τα θεσπιζόμενα αυτά μέτρα πρέπει να συνάπτονται προς τη λειτουργία των δικαστηρίων και την απονομή από αυτά της δικαιοσύνης και να μην υπερβαίνουν τα όρια πέρα από τα οποία τα μέτρα αυτά ισοδυναμούν με κατάλυση άμεση ή έμμεση του ατομικού δικαιώματος που προστατεύεται με την παραπάνω συνταγματική διάταξη. Η διάταξη του άρθρου 96 παρ. 6 Ν.Δ. 3026/1954 ….. δεν συνάπτεται προς τη λειτουργία των δικαστηρίων ούτε προς την απονομή της δικαιοσύνης από αυτά. Αποσκοπεί στη διευκόλυνση και εξασφάλιση της είσπραξης από το δικηγόρο της αμοιβής του και κατά κανόνα μέρους αυτής, στον περιορισμό της φοροδιαφυγής των δικηγόρων και στη διασφάλιση της είσπραξης πόρων οργανισμών κοινωνικής ασφάλισης» (η υπογράμμιση δική μας).
Από το σκεπτικό της ΑΕΔ 33/1995 προκύπτει ότι αυτό θεώρησε ότι η διάταξη του άρθρου 96 παρ. 6 Ν.Δ. 3026/1954 καταλύει το ατομικό δικαίωμα για παροχή έννομη προστασίας, δηλ. ότι με τη διάταξη αυτή θίγεται ο πυρήνας του ατομικού αυτού δικαιώματος.
Γ. Η πρόδηλη αντισυνταγματικότητα του άρθρου 61 παρ. 4 εδ. α΄ Ν. 4194/2013 (Κώδικας Δικηγόρων) και η δέσμευση από την ΑΕΔ 33/1995- Νομολογιακή αντιμετώπιση της διάταξης.
Ο νέος Κώδικας Δικηγόρων (Ν. 4194/ 2013) άρχισε να ισχύει από την 27.9.2013 (ημερομηνία δημοσίευσής του στην Εφημερίδα της Κυβερνήσεως), καταργώντας με το άρθρο 166 παρ. 2 το Ν.Δ. 3026/1954. Στο άρθρο 61 παρ. 4 Ν. 4194/ 2013, όπως η παράγραφος αυτή αντικαταστάθηκε με το άρθρο 7 παρ. 8 γ΄ Ν. 4205/2013, ορίζεται ότι «ο δικηγόρος για την κατάθεση κάθε είδους ενδίκων βοηθημάτων ή μέσων, καθώς και για την παράστασή του κατά τη συζήτηση των ανωτέρω ενδίκων βοηθημάτων ή μέσων ενώπιον των δικαστηρίων και δικαστών οφείλει, στο πλαίσιο της υποχρέωσης προκαταβολής της παραγράφου 1 του παρόντος άρθρου, να καταθέτει το σχετικό γραμμάτιο καταβολής, αλλιώς η αντίστοιχη διαδικαστική πράξη είναι απαράδεκτη. Επίσης, για την παράσταση ενώπιον των ποινικών δικαστηρίων κάθε βαθμού, των ανακριτών ή ανακριτικών υπαλλήλων ή δικαστικών συμβουλίων, οφείλει να καταθέτει το σχετικό γραμμάτιο καταβολής, αλλιώς η παράστασή του δεν γίνεται δεκτή». Είναι προφανές ότι η διάταξη αυτή του νέου Κώδικα Δικηγόρων είναι πανομοιότυπη με την αντίστοιχη του άρθρου 96 παρ. 6 Ν.Δ. 3026/ 1954, στο μέτρο που συνδέει τη μη προκαταβολή των αναφερόμενων στο άρθρο 61 παρ. 1 Ν. 4194/ 2013 εισφορών με δυσμενείς συνέπειες για τον διάδικο και συγκεκριμένα με το απαράδεκτο της αντίστοιχης διαδικαστικής πράξης.
Με το περιεχόμενο αυτό η διάταξη του άρθρου 61 παρ. 4 Ν. 4194/2013 είναι προφανώς αντισυνταγματική, καθώς θίγει τον πυρήνα του ατομικού δικαιώματος για παροχή έννομης προστασίας. Και τούτο διότι το θεσπιζόμενο αυτό μέτρο δεν συνάπτεται προς τη λειτουργία των δικαστηρίων και την απονομή από αυτά της δικαιοσύνης [Βλ. έτσι και Α. Πανταζόπουλο, παρατηρήσεις στην ΠολΠρωτΑθ 3616/2014, ΕλλΔνη (56/2015), σελ. 198. Για το ανάλογο ζήτημα της αντίθεσης του άρθρου 495 παρ. 4 ΚΠολΔ, που προβλέπει την καταβολή παραβόλου επί εφέσεως, στο άρθρο 20 παρ. 1 Συντ. βλ. αναλυτικά ΜονΕφΙωαν 108/2014, ΝοΒ (62/2014), 1638 (με παρατηρήσεις Β. Χειρδάρη)]. Εξακολουθούν, επομένως, να ισχύουν και σήμερα οι σχετικές ορθές σκέψεις της ΑΕΔ 33/1995, για την οποία έγινε λόγος στην αμέσως προηγούμενη παράγραφο.
Πέρα, όμως, από τις διαπιστώσεις αυτές τίθεται και ζήτημα ανισχύρου της διάταξης του άρθρου 61 παρ. 4 Ν. 4194/2013 λόγω της άρσης της αμφισβήτησης από το ΑΕΔ, με την 33/1995 απόφασή του, που είχε εμφιλοχωρήσει στις αποφάσεις του ΑΠ και του ΣτΕ υπό το καθεστώς του Ν.Δ. 3026/1954. Πράγματι, η ΑΕΔ 33/1995 έκρινε ως αντισυνταγματική τη διάταξη εκείνη, που συνδέει τη μη καταβολή της αμοιβής του δικηγόρου και των εισφορών με δυσμενείς για τον διάδικο συνέπειες, επηρεάζοντας τη δικονομική του θέση. Αυτή η αντισυνταγματική (κατά το ΑΕΔ) διάταξη αρχικά περιεχόταν στο άρθρο 96 παρ. 6 Ν.Δ. 3026/1954 και σήμερα στο άρθρο 61 παρ. 4 Ν. 4194/2013. Μόνη η επανάληψη της ανίσχυρης διάταξης του άρθρου 96 παρ. 6 Ν.Δ. 3026/1954 και στο κείμενο του νεότερου Κώδικα Δικηγόρων δεν μπορεί να θεραπεύσει την αντισυνταγματικότητα ούτε να καταργήσει την αποκλειστική αρμοδιότητα του ΑΕΔ να κηρύσσει κατ’ άρθρο 100 παρ. 1 περ. ε΄ Συντ. αντισυνταγματικές διατάξεις τυπικού νόμου κατά τρόπο δεσμευτικό για τα δικαστήρια και τη διοίκηση. Υποστηρίχθηκε πρόσφατα ότι η ΑΕΔ 33/1995 είχε εκδοθεί με βάση διαφορετικό νομοθετικό καθεστώς και ισοδυναμούσε με δεσμευτική νομοθετική μεταβολή, αλλά μετά την ψήφιση του Ν. 4194/2013 επήλθε νέα νομοθετική μεταβολή και επομένως η απόφαση του ΑΕΔ έπαψε να έχει τη δεσμευτική κατά το άρθρο 100 Συντ. ισχύ [Βλ. έτσι Ε. Στασινόπουλο, παρατηρήσεις στην ΠολΠρωτΑθ 3616/ 2014, ΕλλΔνη (56/2015), σελ. 200]. Η φορμαλιστική αυτή ερμηνεία του άρθρου 100 Συντ. δεν μπορεί να γίνει αποδεκτή, αφού οδηγεί σε ανασφάλεια δικαίου και σε ακύρωση της συνταγματικά αναγνωρισμένης δικαιοδοσίας του ΑΕΔ. Ο συνταγματικός νομοθέτης ανέθεσε την άρση της αμφισβήτησης μεταξύ των Ανώτατων Δικαστηρίων σχετικά με τη συνταγματικότητα τυπικού νόμου αποκλειστικά και μόνο στο ΑΕΔ. Αν αναγνωριστεί στον κοινό νομοθέτη η δυνατότητα να μπορεί οποτεδήποτε να επαναλάβει την ίδια ρύθμιση σε νεότερο νόμο, τότε η διάταξη του άρθρου 100 αρ. 1 περ. ε΄ Συντ. είναι κενή περιεχομένου. Το άρθρο 100 Συντ. εισάγει ουσιαστικά ένα περιορισμό της δυνατότητας του νομοθέτη να επαναφέρει την ίδια, κριθείσα από το ΑΕΔ ως αντισυνταγματική, διάταξη. Άραγε αν η νομοθετική παρέμβαση, που έρχεται σε αντίθεση με απόφαση του ΑΕΔ, γινόταν την επομένη της εκδόσεως της αποφάσεως του ΑΕΔ θα υποστηριζόταν εξίσου εύκολα η άποψη περί συνταγματικότητας του άρθρου 61 παρ. 4 Ν. 4194/2013;
Πάντως, ακόμα και υπό την εκδοχή ότι ο νεότερος νόμος μπορεί να επαναλάβει την κηρυχθείσα ως αντισυνταγματική διάταξη, οπότε τίθεται και πάλι θέμα αντισυνταγματικότητας, χωρίς να αποκλείεται λόγω της μεταβολής των κοινωνικών και οικονομικών συνθηκών και δεδομένων το ΑΕΔ να εκδώσει αντίθετη από την αρχική του απόφαση, δεν μπορεί να γίνει δεκτή, στα πλαίσια του εξεταζόμενου εδώ ζητήματος, αντίθετη ερμηνεία του νέου Κώδικα Δικηγόρων. Και τούτο διότι η ΑΕΔ 33/1995 δεν προέβη ουσιαστικά σε σύγκριση συγκρουόμενων συνταγματικών διατάξεων, αλλά θεμελίωσε την περί αντισυνταγματικότητας θέση στην προσβολή του πυρήνα του δικαιώματος παροχής έννομης προστασίας. Επομένως, καμία μεταβολή των κοινωνικών και οικονομικών συνθηκών δεν μπορεί να δικαιολογήσει την προσβολή του πυρήνα των ατομικών δικαιωμάτων.
Αξίζει εδώ να επισημανθεί ότι την προβληματικότητα της διάταξης του άρθρου 61 παρ. 4 Ν. 4194/2013 είχε εγκαίρως επισημάνει και η Επιστημονική Υπηρεσία της Βουλής στις παρατηρήσεις της επί του νομοσχεδίου, που στη συνέχεια αποτέλεσε το Ν. 4194/2013.
Με αυτά τα δεδομένα προκαλεί εντύπωση η ευκολία με την οποία η ολΣτΕ 1858/ 2015 έκρινε, κατά πλειοψηφία (μειοψηφούντων 4 δικαστών), συνταγματική τη νέα διάταξη του άρθρου 61 παρ. 4 Ν. 4194/2013. Συγκεκριμένα, η απόφαση αυτή έκρινε, κατά τρόπο αντίθετο προς την ΑΕΔ 33/1995, ότι η διάταξη αυτή του Κώδικα Δικηγόρων επιδιώκει σκοπούς που συνάπτονται προς την απονομή της δικαιοσύνης και δεν υπερβαίνουν το αναγκαίο μέτρο. Η ερμηνεία αυτή του ΣτΕ καταλύει την αρμοδιότητα του ΑΕΔ κατά το άρθρο 100 παρ. 1 περ. ε΄ Συντ., αφού για να καταλήξει στην περί συνταγματικότητας του άρθρου 61 παρ. 4 Ν. 4194/2013 κρίση του δεν αξιολογεί νέα οικονομικά ή κοινωνικά δεδομένα, αλλά ανατρέπει τα επιχειρήματα και τις θέσεις του ΑΕΔ, κατά τρόπο ανεπίτρεπτο. Η ολΣτΕ 1858/ 2015 προέβη στην πραγματικότητα σε έλεγχο όχι της συνταγματικότητας του άρθρου 61 παρ. 4 Ν. 4194/ 2013, αλλά της ορθότητας της ΑΕΔ 33/ 1995. Σε κάθε περίπτωση δεν μπορεί να πείσει η άποψη ότι η είσπραξη των εισφορών της παρ. 1 του άρθρου 61 Ν. 4194/2013 συνάπτεται με την απονομή της δικαιοσύνης. Αξίζει εδώ να αναφερθεί ότι ένα τμήμα της πλειοψηφίας της ολΣτΕ 1858/2015 επιχείρησε να θεμελιώσει τη συνταγματικότητα του άρθρου 61 παρ. 4 Ν. 4194/2013 στο γεγονός ότι στην υπόθεση που κρινόταν, η μη προκαταβολή των εισφορών αφορούσε σε ορισμένους μόνο από τους αιτούντες και είχε ως αποτέλεσμα το απαράδεκτο της παράστασης μόνο αυτών και όχι και το απαράδεκτο της αιτήσεως. Μπορεί, όμως, η συνταγματικότητα μιας διάταξης να κρίνεται με βάση το τυχαίο γεγονός της ύπαρξης και άλλων διαδίκων που έχουν την ίδια δικονομική θέση σε μία δίκη; Και περαιτέρω μπορεί να δικαιολογηθεί η κατάλυση του ατομικού δικαιώματος για παροχή έννομης προστασίας με το επιχείρημα ότι άλλος διάδικος θα υποστηρίξει την κοινή αίτηση; Σημειώνεται στο σημείο αυτό ότι η ολΣτΕ 1858/ 2015 είναι η πρώτη απόφαση του Συμβουλίου Επικρατείας που δεν υιοθετεί προηγούμενη απόφαση του ΑΕΔ, η οποία διαπιστώνει αντισυνταγματικότητα διάταξης, ακόμα και όταν η ίδια διάταξη επαναλαμβάνεται σε μεταγενέστερο νόμο. Επίσης, είναι αξιοσημείωτο ότι η αντισυνταγματικότητα της αντίστοιχης διάταξης του άρθρου 96 παρ. 6 Ν.Δ. 3026/1954 είχε για πρώτη φορά διαπιστωθεί από το Συμβούλιο της Επικρατείας με την απόφαση 1756/ 1990.
Ο Άρειος Πάγος [ΑΠ 70/ 2015] κρίνοντας επί ποινικής υποθέσεως φαίνεται να δέχθηκε έμμεσα ως συνταγματική τη διάταξη του άρθρου 61 παρ. 4 Ν. 4194/2013, καθώς απέρριψε ως ουσιαστικά (και όχι νομικά) αβάσιμο ισχυρισμό περί απαραδέκτου της παράστασης πολιτικής αγωγής, λόγω μη προκαταβολής των νόμιμων εισφορών από τον πολιτικώς ενάγοντα. Πάντως, η απόφαση αυτή δεν περιέχει ειδικότερη αιτιολογία σχετικά με τη συνταγματικότητα της διάταξης, ενδεχόμενα λόγω του προφανώς αβασίμου του σχετικού λόγου αναίρεσης.
Επίσης, με τις ΣυμβΑΠ 811/ 2014 και 622/ 2015 αποφάσεις του ο Άρειος Πάγος απέρριψε αίτηση αναιρέσεως λόγω μη προσκόμισης γραμματίου προκαταβολής εισφορών από τον αναιρεσείοντα. Και αυτές οι αποφάσεις δεν ασχολήθηκαν καθόλου με το ζήτημα της συνταγματικότητας του άρθρου 61 παρ. 4 Ν. 4194/2013 και δεν έλαβαν καθόλου υπόψη την ΑΕΔ 33/1995.
Η ΕφΛαρ 70/ 2014 κήρυξε απαράδεκτη τη συζήτηση της έφεσης λόγω μη προκαταβολής των εισφορών, χωρίς ειδική αιτιολογία ως προς τη συνταγματικότητα του άρθρου 61 παρ. 4 Ν. 41
Η ΠολΠρωτΑθ 3616/ 2014 [ΕλλΔνη (56/2015), 193] απέρριψε την αγωγή λόγω μη προσκόμισης γραμματίου προκαταβολής εισφορών, θεωρώντας μάλιστα, κατά πλειοψηφία, ότι η παράλειψη αυτή δεν εμπίπτει στις τυπικές παραλείψεις του άρθρου 227 ΚΠολΔ και επομένως δεν μπορεί να προσκομιστεί το γραμμάτιο αυτό μετά τη συζήτηση.
Περαιτέρω, το Μονομελές Πρωτοδικείο Αθηνών με την απόφασή του 7809/2014 απόφασή του έκρινε απαράδεκτη την παράσταση του καθ’ ου η αίτηση ασφαλιστικών μέτρων λόγω μη προσκόμισης του γραμματίου προκαταβολής εισφορών.
Ομοίως και η ΜονΠρωτΑθ 15191/2014 έκρινε απαράδεκτη την παράσταση του δικηγόρου του ενάγοντος, λόγω μη προσκόμισης γραμματίου προκαταβολής εισφορών, αλλά νόμιμη την αυτοπρόσωπη παράσταση του ιδίου στα πλαίσια εκδίκασης αγωγής κατά τη διαδικασία των εργατικών διαφορών.
Η ΜονΠρωτΑθ 3807/ 2015 απέρριψε την αγωγή λόγω μη καταβολής των εισφορών από τον ενάγοντα, χωρίς ειδική αιτιολογία ως προς τη συνταγματικότητα του άρθρου 61 παρ. 4 Ν. 4194/ 2013.
Η ΜονΠρωτΑθ 711/ 2014 κήρυξε απαράδεκτη την αίτηση αναστολής εκτέλεσης διαταγής πληρωμής λόγω μη προκαταβολής των εισφορών. Και αυτή η απόφαση δεν περιέχει ειδική αιτιολογία για το ζήτημα της συνταγματικότητας του άρθρου 61 παρ. 4 Ν. 4194/2013.
Η ΜονΠρωτΡοδ 180/ 2013 έκρινε ομοίως συνταγματική τη διάταξη του άρθρου 61 παρ. 4 Ν. 4194/2013, με την αιτιολογία ότι μεταξύ των σκοπών της διάταξης αυτής είναι και εξύψωση του κύρους του δικηγορικού λειτουργήματος, που έχει άμεση σχέση με την ομαλή λειτουργία των δικαστηρίων και την απονομή της δικαιοσύνης απ’ αυτά. Μόνο που η απόφαση αυτή δεν έλαβε υπόψη την ΑΕΔ 33/1995, που έκρινε κατά τρόπο σαφή ως μη συναπτόμενη με τη λειτουργία των δικαστηρίων την προκαταβολή των εισφορών, τονίζοντας ότι η εξύψωση του κύρους του δικηγορικού λειτουργήματος δεν είναι συνταγματικώς θεμιτό να επιδιωχθεί από το νομοθέτη με μέτρα που θίγουν το ατομικό δικαίωμα προς παροχή έννομης προστασίας από τα δικαστήρια. Πάντως, η απόφαση αυτή δέχθηκε ότι η διάταξη του άρθρου 61 παρ. 4 Ν. 4194/2013 είναι οριακής συνταγματικότητας, ενόψει της αυστηρότητας των συνεπειών που έχει η μη προκαταβολή των εισφορών.
Τέλος, και η ΕιρΧαν 809/2013 [ΕλλΔνη (55/2014), 283, ΝοΒ (2014), 323] κήρυξε απαράδεκτη τη διαδικαστική πράξη της κατάθεσης της αίτησης, χωρίς ειδική αιτιολογία ως προς τη συνταγματικότητα του άρθρου 61 παρ. 4 Ν. 4194/2013.
Στον αντίποδα των πιο πάνω αποφάσεων, η Επιτροπή Αναστολών του ΣτΕ έκρινε με τις 125 και 126/2015 αποφάσεις και με παραπομπή στην ΣτΕ 2131/2015 αφενός ότι η ερμηνεία που έδωσε η ολΣτΕ 1858/2015 συνιστά μεταστροφή της νομολογίας του ΑΕΔ αφετέρου ότι η διάταξη του άρθρου 61 παρ. 4 Ν. 4194/2013 αντίκειται στα άρθρα 20 παρ. 1 Συντ. και 6 ΕΣΔΑ. Το ίδιο έκρινε πρόσφατα και η ΣτΕ 3705/2015.
Επίσης, ως αντισυνταγματική κρίθηκε η διάταξη του άρθρου 61 παρ. 4 Ν. 4194/2013 και από την ΜονΠρωτΘεσ 3717/ 2015 [ΕλλΔνη (56/2015), 569], που ακολούθησε την απόφαση του ΑΕΔ 33/1995.
Συμπερασματικά, θα μπορούσε να πει κανείς ότι τείνει να παγιωθεί η αντίληψη που θέλει ισχυρή τη διάταξη του άρθρου 61 παρ. 4 Ν. 4194/2013. Στην πλειοψηφία τους οι αποφάσεις των δικαστηρίων δεν ασχολούνται με το ζήτημα της συνταγματικότητας της διάταξης αυτής και όσες το επιχειρούν «ακυρώνουν» την ΑΕΔ 33/ 1995. Μία τέτοια ερμηνεία του άρθρου 100 παρ. 1 περ. ε΄ Συντ. είναι εσφαλμένη και επικίνδυνη, αφού παραβλέπει την αποκλειστική αρμοδιότητα του ΑΕΔ να κρίνει σχετικά με την συνταγματικότητα τυπικού νόμου, σε όσες περιπτώσεις εμφιλοχωρεί αμφισβήτηση μεταξύ του Αρείου Πάγου, του Συμβουλίου της Επικρατείας ή του Ελεγκτικού Συνεδρίου. Η αρμοδιότητα αυτή του ΑΕΔ πρέπει να είναι ουσιαστική και να καταλαμβάνει το περιεχόμενο της ρύθμισης ορισμένης διάταξης τυπικού νόμου, ανεξάρτητα αν επαναλαμβάνεται και σε μεταγενέστερο νόμο. Πέρα, όμως, από τη διαπίστωση αυτή, οι αποφάσεις που δέχονται (άλλοτε άμεσα άλλοτε έμμεσα) τη συνταγματικότητα του άρθρου 61 παρ. 4 Ν. 4194/2013 δεν εξηγούν πώς η ίδια ρύθμιση που το 1995 έθιγε τον πυρήνα του δικαιώματος παροχής έννομης προστασίας, ξαφνικά από το 2013 θεωρείται ότι συνάπτεται με τη λειτουργία της δικαιοσύνης. Φοβάμαι ότι η διαφορετική αντιμετώπιση του ίδιου ζητήματος από τη νεότερη νομολογία οφείλεται αποκλειστικά στην βαθιά οικονομική και κοινωνική κρίση που βιώνει η χώρα μας τα τελευταία 5 χρόνια. Και αν έτσι έχουν τα πράγματα, είναι ορατός πλέον ο κίνδυνος της σταδιακής συρρίκνωσης των ατομικών και κοινωνικών δικαιωμάτων με την ανοχή της δικαιοσύνης.
Ετικέτες ΑΕΔ, Δικηγόροι
Σκέψη υπ' αριθμό 4. Επειδή, τα άρθρα 20 παρ. 1 του Συντάγματος και 6 της κυρωθείσης με το ν.δ. 53/1974 (Α΄ 256) Ευρωπαϊκής Συμβάσεως για την προστασία των δικαιωμάτων του ανθρώπου και των θεμελιωδών ελευθεριών (ΕΣΔΑ) δεν αποκλείουν στον κοινό νομοθέτη να θεσπίζει δικονομικές προϋποθέσεις και γενικότερα διατυπώσεις για την πρόοδο της δίκης, αρκεί αυτές να συνάπτονται προς τη λειτουργία των δικαστηρίων και την ανάγκη αποτελεσματικής απονομής της δικαιοσύνης και, περαιτέρω, να μην υπερβαίνουν τα όρια εκείνα, πέραν των οποίων επάγονται την άμεση ή έμμεση κατάλυση του προστατευομένου από τις ανωτέρω διατάξεις ατομικού δικαιώματος παροχής έννομης δικαστικής προστασίας (βλ. ΑΕΔ 27/2004, 33/1995, ΣτΕ Ολ. 777, 1375 - 76/2013, 601, 1619/2012, 3087 - 88/2011, κ.ά., πρβλ. ΑΕΔ 2/1999, ΣτΕ Ολ. 1852/2009, 3029/2008, 603/2002, κ.ά.). Περαιτέρω, οι διατάξεις της παρ. 4 του άρθρου 61 του Κώδικα Δικηγόρων, με τις οποίες ορίζεται ότι εφόσον δεν κατατεθεί ενώπιον του δικαστηρίου γραμμάτιο προκαταβολής της προβλεπομένης από την παρ. 1 του ιδίου άρθρου εισφοράς προς τον οικείο δικηγορικό σύλλογο, η σχετική διαδικαστική πράξη είναι απαράδεκτη, δεν προσκρούουν στις ανωτέρω διατάξεις του Συντάγματος και της ΕΣΔΑ, δεδομένου ότι με αυτές επιδιώκεται η εξυπηρέτηση σκοπών που συνάπτονται προς την απονομή της δικαιοσύνης και δεν υπερβαίνουν το αναγκαίο μέτρο. Υπό τα δεδομένα αυτά, μη νομίμως παρέστησαν με τον πρώτο αιτούντα δικηγόρο ο δεύτερος και η τρίτη αιτούσα, εφόσον δεν κατατέθηκε το κατά τα ανωτέρω γραμμάτιο προκαταβολής εισφοράς στον Δικηγορικό Σύλλογο Αθηνών. Περαιτέρω, όμως, η κρινόμενη αίτηση παραδεκτώς ασκείται από τον δεύτερο και την τρίτη αιτούσα, δεδομένου ότι αυτοί με δήλωσή τους στο ακροατήριο ενέκριναν την άσκηση της αιτήσεως ακυρώσεως, η οποία υπογράφεται από τον πρώτο αιτούντα ως δικηγόρο. Κατά τη συγκλίνουσα, εξάλλου, γνώμη των Συμβούλων M. Bηλαρά και Γ. Τσιμέκα, η υποχρέωση προκαταβολής των επίμαχων εισφορών, αποβλέπουσα στην κάλυψη των λειτουργικών δαπανών των δικηγορικών συλλόγων και, γενικότερα, στην ενίσχυση των δικηγόρων, συνάπτεται με την, υπό ευρεία έννοια, ανάγκη αποτελεσματικής απονομής της δικαιοσύνης, στην οποία μετέχουν ενεργώς οι δικηγόροι, και από την άποψη αυτή παραδεκτώς, κατ’ αρχήν, θεσπίζεται. Περαιτέρω δε, στην προκειμένη περίπτωση, δεν υπερβαίνει τα αναγκαία όρια ώστε να προσκρούει στις ανωτέρω διατάξεις του Συντάγματος και της ΕΣΔΑ, εφόσον η μη προκαταβολή των επίμαχων εισφορών δεν συνεπάγεται, πάντως, το απαράδεκτο της υπό κρίση αιτήσεως, αλλά μόνον της παραστάσεως του δεύτερου και της τρίτης αιτούσας και, συνεπώς, δεν επάγεται κατάλυση του δικαιώματός τους προς παροχή έννομης δικαστικής προστασίας. Κατά τη γνώμη, όμως, των Συμβούλων Γ. Παπαγεωργίου, Σπ. Χρυσικοπούλου και Κ. Κουσούλη, οι ανωτέρω διατάξεις δεν έχουν εφαρμογή ως ερχόμενες σε αντίθεση με το άρθρο 20 παρ. 1 του Συντάγματος, με το οποίο κατοχυρώνεται το δικαίωμα δικαστικής προστασίας, διότι, ενώ με αυτές επιδιώκεται η εξυπηρέτηση σκοπών που μπορεί να θεωρηθούν ότι συνάπτονται με την απονομή της δικαιοσύνης (η κάλυψη των λειτουργικών δαπανών των υπηρεσιών του οικείου Δικηγορικού Συλλόγου, η διασφάλιση της είσπραξης πόρων οργανισμών κοινωνικής ασφάλισης των δικηγόρων (ΤΕΑΚ, Τομέα Προνοίας - Υγείας του ΕΤΑΑ ή Ταμείου Αλληλοβοήθειας ή ΛΕΑΔ) και η οικονομική ενίσχυση των νέων δικηγόρων), (συνέχεια)
23 Σεπτεμβρίου 2016 - 12:17 μ.μ.
συνέχεια: η προβλεπόμενη, σε περίπτωση μη καταθέσεως του γραμματίου προκαταβολής των ανωτέρω δικηγορικών εισφορών, ακυρότητα της διαδικαστικής πράξεως πλήττει τον διάδικο και μάλιστα υπέρμετρα, δεδομένου ότι μπορεί να επιφέρει, σε περίπτωση που καθίσταται άκυρη η κατάθεση του ενδίκου βοηθήματος ή μέσου, ακόμη και την κατάλυση του δικαιώματός του προς παροχή δικαστικής προστασίας (πρβλ. ΑΕΔ 33/1995). Κατά δε τη γνώμη των Συμβούλων Χ. Ράμμου και Αικ. Σακελλαροπούλου, με τη διάταξη του άρθρου 61 παρ. 4 του Κώδικα Δικηγόρων επιδιώκεται η είσπραξη μέρους της δικηγορικής αμοιβής, η περιστολή της φοροδιαφυγής και η κάλυψη λειτουργικών δαπανών του οικείου Δικηγορικού Συλλόγου, σκοποί δηλαδή που δεν συνδέονται με τη λειτουργία των δικαστηρίων και την απονομή της δικαιοσύνης, ως εκ τούτου δε η προβλεπόμενη δυσμενής για το διάδικο συνέπεια συνιστά μη ανεκτό περιορισμό του δικαιώματος παροχής έννομης προστασίας και αντίκειται στο άρθρο 20 του Συντάγματος (ΑΕΔ 33/1995) [ΣτΕ Ολομ 1858/ 2015].
23 Σεπτεμβρίου 2016 - 12:18 μ.μ.

matches: ΑΕΔ ΑΕΔ ΑΕΔ ΑΕΔ ΑΕΔ ΑΕΔ ΑΕΔ ΑΕΔ ΑΕΔ ΑΕΔ ΑΕΔ ΑΕΔ ΑΕΔ ΑΕΔ ΑΕΔ ΑΕΔ ΑΕΔ ΑΕΔ ΑΕΔ ΑΕΔ ΑΕΔ ΑΕΔ ΑΕΔ ΑΕΔ ΑΕΔ ΑΕΔ ΑΕΔ ΑΕΔ ΑΕΔ ΑΕΔ ΑΕΔ ΑΕΔ ΑΕΔ ΑΕΔ ΑΕΔ ΑΕΔ ΑΕΔ ΑΕΔ ΑΕΔ ΑΕΔ ΑΕΔ ΑΕΔ ΑΕΔ ΑΕΔ ΑΕΔ


Διαγωνισμοί – Σελίδα 15 – Υπουργείο Εσωτερικών
13.12.2010 Αρ. Πρ. 69024 Ανοικτός διεθνής διαγωνισμός, για την ανάθεση σε συνεργείο καθαριότητας του καθαρισμού των χώρων καταστημάτων του Υπουργείο Εσωτερικών, Αποκέντρωσης & Ηλεκτρονικής Διακυβέρνησης για χρονικό δύο (2) ετών.
Ημερομηνία Διενέργειας: 24.01.2011
29.10.2010 Αρ. Πρ. 20868 Από 1-10-2010, οι Εγκύκλιοι και οι Αποφάσεις θα αναρτώνται και θα αναζητώνται στην ιστοσελίδα :http://sites.diavgeia.gov.gr/ypes .Οι τρόποι αναζήτησης των εγγράφων υλοποιούνται με τους παρακάτω τρόπους: Ανά Τελικό Υπογράφοντα, ανά Είδος Πράξης, ανά Θεματική Ενότητα, ανά Οργανική Μονάδα και αναζήτηση με ΑΔΑ, ημερομηνία εγγράφου κτλ.
Ημερομηνία Διενέργειας: 16.12.2010
27.10.2010 Αρ. Πρ. 60893 Τροποποίηση της αριθμ.52954/18-10-2010 Απόφασης διενέργειας πρόχειρου διαγωνισμού για την επιλογή αναδόχου για την «Παροχή Υπηρεσιών για την κατάρτιση της Τελικής Έκθεσης Αξιολόγησης των δράσεων του Ετησίου Προγράμματος 2007 του Ευρωπαϊκού Ταμείου Ένταξης Υπηκόων Τρίτων Χωρών στην Ελλάδα από εξωτερικό αξιολογητή».
Ημερομηνία Διενέργειας: 11.11.2010
25.10.2010 Αρ. Πρ. 60867 «Σύμβουλος Τεχνικής Υποστήριξης της Υπεύθυνης Αρχής του Ευρωπαϊκού Ταμείου Ένταξης Υπηκόων Τρίτων Χωρών στην Ελλάδα, για την παρακολούθηση και διαχείριση της υλοποίησης των Δράσεων των Ετησίων Προγραμμάτων για τα έτη 2009, 2010, 2011, 2012 και 2013 καθώς και για το σχεδιασμό των Ετησίων Προγραμμάτων για τα έτη 2011, 2012 και 2013» (ΦΕΚ 488/29-10-10 , ΑΔΑ 4ΙΗΑΚ-Η)
18.10.2010 Αρ. Πρ. 52954 Ορθή Επανάληψη-Διενέργεια πρόχειρου διαγωνισμού για την επιλογή αναδόχου για την «Παροχή Υπηρεσιών για την κατάρτιση της Τελικής Έκθεσης Αξιολόγησης των δράσεων του Ετησίου Προγράμματος 2007 του Ευρωπαϊκού Ταμείου Ένταξης Υπηκόων Τρίτων Χωρών στην Ελλάδα από εξωτερικό αξιολογητή».
Ημερομηνία Διενέργειας: 02.11.2010
18.10.2010 Αρ. Πρ. 52954 Διενέργεια πρόχειρου διαγωνισμού για την επιλογή αναδόχου για την εκπόνηση της έκθεσης με θέμα «Παροχή Υπηρεσιών για την κατάρτιση της Τελικής Έκθεσης Αξιολόγησης των δράσεων του Ετησίου Προγράμματος 2007 του Ευρωπαϊκού Ταμείου Ένταξης Υπηκόων Τρίτων Χωρών στην Ελλάδα από εξωτερικό αξιολογητή», μέσα στα πλαίσια δράσης του Ευρωπαϊκού Δικτύου Μετανάστευσης (ΕΔΜ), σύμφωνα με το Πρόγραμμα Δράσης 2010.
31.08.2010 Αρ. Πρ. 41196 Διενέργεια πρόχειρου διαγωνισμού, με κριτήριο κατακύρωσης τη χαμηλότερη τιμή, για την προμήθεια τριών χιλιάδων πεντακοσίων (3.500) δεσμίδων φωτοαντιγραφικού χαρτιού Α4, για τις ανάγκες των Υπηρεσιών του Υπουργείου Εσωτερικών, Αποκέντρωσης & Ηλ. Διακυβέρνησης.
Ημερομηνία Διενέργειας: 16.09.2010
03.08.2010 Αρ. Πρ. 31508 Διενέργεια πρόχειρου διαγωνισμού για την επιλογή αναδόχου για την εκπόνηση της έκθεσης με θέμα «Προσωρινή και κυκλική μετανάστευση : εμπειρίες, πρακτικές τρέχουσας πολιτικής και μελλοντικές επιλογές στην Ελλάδα», μέσα στα πλαίσια δράσης του Ευρωπαϊκού Δικτύου Μετανάστευσης (ΕΔΜ), σύμφωνα με το Πρόγραμμα Δράσης 2010.
Ημερομηνία Διενέργειας: 13.09.2010
03.08.2010 Αρ. Πρ. 31511 Διενέργεια πρόχειρου διαγωνισμού για την επιλογή αναδόχου για την εκπόνηση της έκθεσης με θέμα «Ετήσια Έκθεση της Ελλάδας σχετικά με τις στατιστικές μετανάστευσης κα διεθνούς προστασίας 2008», μέσα στα πλαίσια δράσης του Ευρωπαϊκού Δικτύου Μετανάστευσης (ΕΔΜ), σύμφωνα με το Πρόγραμμα Δράσης 2010.
03.08.2010 Αρ. Πρ. 31542 Πρόσκληση εκδήλωση Ενδιαφέροντος για την επιλογή αναδόχου υλοποίησης του έργου «Σύμβουλος Τεχνικής Υποστήριξης της Κεντρικής Υπηρεσίας του Υπουργείου Εσωτερικών Αποκέντρωσης & Ηλεκτρονικής Διακυβέρνησης», σύμφωνα με τις διατάξεις του π.δ. 4/2002 «Εκτέλεση ενεργειών τεχνικής βοήθειας – στήριξης και διαχείριση των αντίστοιχων πόρων» (ΦΕΚ 3/Α/14-1-2002)
Ημερομηνία Διενέργειας: 01.09.2010
03.08.2010 Αρ. Πρ. 29663 Διενέργεια πρόχειρου διαγωνισμού για την επιλογή αναδόχου για την εκπόνηση της έκθεσης με θέμα «Πώς καλύπτεται η ζήτηση εργατικού δυναμικού μέσω της μετανάστευσης στην Ελλάδα», μέσα στα πλαίσια δράσης του Ευρωπαϊκού Δικτύου Μετανάστευσης (ΕΔΜ), σύμφωνα με το Πρόγραμμα Δράσης 2010.
17.06.2010 Αρ. Πρ. 19275 Προκήρυξη Πρόχειρου Μειοδοτικού Διαγωνισμού για την επιλογή αναδόχου για το έργο «Επέκταση Πληροφοριακού Συστήματος για την υποστήριξη της λειτουργίας της Υπεύθυνης Αρχής του Ευρωπαϊκού Ταμείου Ένταξης Υπηκόων Τρίτων Χωρών στην Ελλάδα».
Ημερομηνία Διενέργειας: 05.07.2010
27.04.2010 Αρ. Πρ. 19316 Διενέργεια πρόχειρου μειοδοτικού διαγωνισμού για την προμήθεια τριών χιλιάδων πεντακοσίων (3.500) δεσμίδων φωτοαντιγραφικού χαρτιού Α4, για τις ανάγκες των Υπηρεσιών του Υπουργείου Εσωτερικών, Αποκέντρωσης & Ηλ. Διακυβέρνησης.
Ημερομηνία Διενέργειας: 12.05.2010
23.04.2010 Αρ. Πρ. 19340 Παράταση της ημερομηνίας διενέργειας πρόχειρου διαγωνισμού για την επιλογή αναδόχου για το έργο «Παροχή Υπηρεσιών Υποστήριξης της Υπεύθυνης Αρχής του Ευρωπαϊκού Ταμείου Ένταξης Υπηκόων Τρίτων Χωρών στην Ελλάδα για την προετοιμασία των δράσεων του 2009»
Ημερομηνία Διενέργειας: 06.05.2010
19.04.2010 Αρ. Πρ. 19258 Διενέργεια πρόχειρου διαγωνισμού για την επιλογή αναδόχου για το έργο «Παροχή Υπηρεσιών Υποστήριξης της Υπεύθυνης Αρχής του Ευρωπαϊκού Ταμείου Ένταξης Υπηκόων Τρίτων Χωρών στην Ελλάδα για την προετοιμασία των δράσεων του 2009».
Ημερομηνία Διενέργειας: 26.04.2010


Επιλέξτε Μονάδα ΑΥΤΟΤΕΛΕΣ ΤΜΗΜΑ ΝΟΜΟΘΕΤΙΚΗΣ ΠΡΩΤΟΒΟΥΛΙΑΣ ΚΑΙ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΕΤΙΚΟΥ ΕΛΕΓΧΟΥΓΔΔΥ-ΔΙΕΥΘΥΝΣΗ ΠΡΟΜΗΘΕΙΩΝ & ΚΤΙΡΙΑΚΩΝ ΕΓΚΑΤΑΣΤΑΣΕΩΝΓΕΝΙΚΗ ΓΡΑΜΜΑΤΕΙΑ ΙΣΟΤΗΤΑΣ ΤΩΝ ΦΥΛΩΝΓΕΝΙΚΗ ΓΡΑΜΜΑΤΕΙΑ ΣΥΝΤΟΝΙΣΜΟΥ ΔΙΑΧΕΙΡΙΣΗΣ ΑΠΟΒΛΗΤΩΝΓΕΝΙΚΗ ΓΡΑΜΜΑΤΕΙΑ ΣΥΝΤΟΝΙΣΜΟΥ ΘΕΜΑΤΩΝ ΑΛΛΟΔΑΠΩΝΓΕΝΙΚΗ ΓΡΑΜΜΑΤΕΙΑ ΥΠΟΥΡΓΕΙΟΥ ΕΣΩΤΕΡΙΚΩΝΓΕΝΙΚΗ ΔΙΕΥΘΥΝΣΗΓΕΝΙΚΗ ΔΙΕΥΘΥΝΣΗ ΑΝΑΠΤΥΞΙΑΚΩΝ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑΤΩΝΓΕΝΙΚΗ ΔΙΕΥΘΥΝΣΗ ΑΠΟΚΕΝΤΡΩΣΗΣ ΚΑΙ ΤΟΠΙΚΗΣ ΑΥΤΟΔΙΟΙΚΗΣΗΣΓΕΝΙΚΗ ΔΙΕΥΘΥΝΣΗ ΔΙΟΙΚΗΤΙΚΗΣ ΥΠΟΣΤΗΡΙΞΗΣΓΕΝΙΚΗ ΔΙΕΥΘΥΝΣΗ ΗΛΕΚΤΡΟΝΙΚΗΣ ΔΙΑΚΥΒΕΡΝΗΣΗΣ ΚΑΙ ΕΚΛΟΓΩΝΓΕΝΙΚΗ ΔΙΕΥΘΥΝΣΗ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΩΝ ΥΠΗΡΕΣΙΩΝΓΕΝΙΚΗ ΔΙΕΥΘΥΝΣΗ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΩΝ ΥΠΗΡΕΣΙΩΝ ΚΑΙ ΔΙΟΙΚΗΤΙΚΗΣ ΥΠΟΣΤΗΡΙΞΗΣΓΕΝΙΚΗ ΔΙΕΥΘΥΝΣΗ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΩΝ ΥΠΗΡΕΣΙΩΝ Τ.Α. & Α.Π.ΓΕΝΙΚΗ ΔΙΕΥΘΥΝΣΗ ΣΥΝΤΟΝΙΣΜΟΥΓΕΝΙΚΗ ΔΙΕΥΘΥΝΣΗ ΤΟΠΙΚΗΣ ΑΥΤΟΔΙΟΙΚΗΣΗΣΓΡΑΦΕΙΟ ΥΠΟΥΡΓΟΥΔΙΕΥΘΥΝΣΗ ΑΝΑΠΤΥΞΙΑΚΩΝ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑΤΩΝ ΚΑΙ ΔΙΕΘΝΩΝ ΟΡΓΑΝΙΣΜΩΝΔΙΕΥΘΥΝΣΗ ΑΣΤΙΚΗΣ & ΔΗΜΟΤΙΚΗΣ ΚΑΤΑΣΤΑΣΗΣΔΙΕΥΘΥΝΣΗ ΔΙΟΙΚΗΣΗΣΔΙΕΥΘΥΝΣΗ ΔΙΟΙΚΗΤΙΚΗΣ ΥΠΟΣΤΗΡΙΞΗΣΔΙΕΥΘΥΝΣΗ ΔΙΟΙΚΗΤΙΚΟΥ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΟΥ ΚΑΙ ΟΡΓΑΝΩΣΗΣΔΙΕΥΘΥΝΣΗ ΕΙΔΙΚΟΥ ΛΗΞΙΑΡΧΕΙΟΥΔΙΕΥΘΥΝΣΗ ΕΚΛΟΓΩΝΔΙΕΥΘΥΝΣΗ ΕΡΓΑΣΙΑΚΩΝ ΣΧΕΣΕΩΝ ΚΑΙ ΚΟΙΝΩΝΙΚΗΣ ΠΟΛΙΤΙΚΗΣΔΙΕΥΘΥΝΣΗ ΕΥΡΩΠΑΙΚΗΣ ΠΟΛΙΤΙΚΗΣ ΚΑΙ ΔΙΕΘΝΟΥΣ ΣΥΝΕΡΓΑΣΙΑΣΔΙΕΥΘΥΝΣΗ ΗΛΕΚΤΡΟΝΙΚΗΣ ΔΙΑΚΥΒΕΡΝΗΣΗΣΔΙΕΥΘΥΝΣΗ ΙΘΑΓΕΝΕΙΑΣΔΙΕΥΘΥΝΣΗ ΜΗΧΑΝΟΡΓΑΝΩΣΗΣ & ΗΕΣΔΙΕΥΘΥΝΣΗ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΗΣ & ΑΝΑΠΤΥΞΙΑΚΗΣ ΠΟΛΙΤΙΚΗΣΔΙΕΥΘΥΝΣΗ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΗΣ ΚΑΙ ΑΝΑΠΤΥΞΙΑΚΗΣ ΠΟΛΙΤΙΚΗΣ ΤΟΠΙΚΗΣ ΑΥΤΟΔΙΟΙΚΗΣΗΣΔΙΕΥΘΥΝΣΗ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΟΥΔΙΕΥΘΥΝΣΗ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΩΝ ΟΤΑΔΙΕΥΘΥΝΣΗ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΩΝ ΤΟΠΙΚΗΣ ΑΥΤΟΔΙΟΙΚΗΣΗΣΔΙΕΥΘΥΝΣΗ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΩΝ ΥΠΗΡΕΣΙΩΝ ΚΕΝΤΡΙΚΗΣ ΥΠΗΡΕΣΙΑΣΔΙΕΥΘΥΝΣΗ ΟΡΓΑΝΩΣΗΣ & ΑΠΛΟΥΣΤΕΥΣΗΣ ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΩΝΔΙΕΥΘΥΝΣΗ ΟΡΓΑΝΩΣΗΣ & ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑΣ ΟΤΑΔΙΕΥΘΥΝΣΗ ΟΡΓΑΝΩΣΗΣ KAI ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑΣ ΑΠΟΚΕΝΤΡΩΜΕΝΩΝ ΔΙΟΙΚΗΣΕΩΝΔΙΕΥΘΥΝΣΗ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑΤΙΣΜΟΥ, ΑΝΑΠΤΥΞΗΣ ΚΑΙ ΑΠΑΣΧΟΛΗΣΗΣΔΙΕΥΘΥΝΣΗ ΠΡΟΜΗΘΕΙΩΝ ΚΑΙ ΥΠΟΔΟΜΩΝΔΙΕΥΘΥΝΣΗ ΠΡΟΣΩΠΙΚΟΥ ΤΟΠΙΚΗΣ ΑΥΤΟΔΙΟΙΚΗΣΗΣΔΙΕΥΘΥΝΣΗ ΤΕΚΜΗΡΙΩΣΗΣ ΚΑΙ ΠΛΗΡΟΦΟΡΗΣΗΣΔΙΕΥΘΥΝΣΗ ΤΕΧΝΙΚΩΝ ΥΠΗΡΕΣΙΩΝΔΙΟΙΚΗΣΗΣ ΑΝΘΡΩΠΙΝΟΥ ΔΥΝΑΜΙΚΟΥΕΙΔΙΚΗ ΓΡΑΜΜΑΤΕΙΑ ΓΙΑ ΤΗ ΔΙΟΙΚΗΤΙΚΗ ΜΕΤΑΡΡΥΘΜΙΣΗΕΙΔΙΚΗ ΓΡΑΜΜΑΤΕΙΑ ΙΘΑΓΕΝΕΙΑΣΕΙΔΙΚΗ ΥΠΗΡΕΣΙΑ ΔΙΑΧΕΙΡΙΣΗΣ Ε.Π. ΔΙΟΙΚΗΤΙΚΗ ΜΕΤΑΡΡΥΘΜΙΣΗΕΙΔΙΚΗ ΥΠΗΡΕΣΙΑ ΣΤΡΑΤΗΓΙΚΟΥ ΣΧΕΔΙΑΣΜΟΥ ΚΑΙ ΕΦΑΡΜΟΓΗΣ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑΤΩΝΕκλογές - ΑποφάσειςΕΛΛΗΝΙΚΗ ΕΤΑΙΡΕΙΑ ΤΟΠΙΚΗΣ ΑΝΑΠΤΥΞΗΣ ΚΑΙ ΑΥΤΟΔΙΟΙΚΗΣΗΣ ΑΕΕΠΙΤΕΛΙΚΗ ΔΟΜΗ ΕΣΠΑ ΤΟΥ ΥΠΟΥΡΓΕΙΟΥ ΕΣΩΤΕΡΙΚΩΝ ΚΑΙ ΔΙΟΙΚΗΤΙΚΗΣ ΑΝΑΣΥΓΚΡΟΤΗΣΗΣ - ΤΟΜΕΑΣ ΕΣΩΤΕΡΙΚΩΝΜΟΝΑΔΑ ΕΣΩΤΕΡΙΚΟΥ ΕΛΕΓΧΟΥΣΧΟΛΗ ΠΣΕΑΤΜΗΜΑ ΑΝΑΠΤΥΞΙΑΚΩΝ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑΤΩΝΤΜΗΜΑ ΑΠΟΚΕΝΤΡΩΣΗΣΤΜΗΜΑ ΔΙΟΙΚΗΣΗΣ ΑΝΘΡΩΠΙΝΟΥ ΔΥΝΑΜΙΚΟΥΤΜΗΜΑ ΔΙΟΙΚΗΤΙΚΟΥΤΜΗΜΑ ΟΡΓΑΝΩΣΗΣ & ΑΠΛΟΥΣΤΕΥΣΗΣ ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΩΝ & ΕΘΙΜΟΤΥΠΙΑΣΤΜΗΜΑ ΣΧΕΣΕΩΝ ΜΕ ΔΙΕΘΝΕΙΣ ΟΡΓΑΝΙΣΜΟΥΣΥΠΗΡΕΣΙΑ ΠΣΕΑ/Δ-ΝΣΗ ΑΥΠΗΡΕΣΙΑ ΠΣΕΑ/Δ-ΝΣΗ ΒΥΠΗΡΕΣΙΑ ΠΣΕΑ/Δ-ΝΣΗ ΓΥΠΗΡΕΣΙΑ ΠΣΕΑ/Δ-ΝΣΗ ΔΥΠΗΡΕΣΙΑ ΠΣΕΑ/Δ-ΝΣΗ Ε Επιλέξτε Θεμ. Κατηγορία ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΖΩΗΔΙΕΘΝΕΙΣ ΣΧΕΣΕΙΣΕΥΡΩΠΑΪΚΗ ΈΝΩΣΗΔΙΚΑΙΟΟΙΚΟΝΟΜΙΚΗ ΖΩΗΟΙΚΟΝΟΜΙΚΕΣ ΚΑΙ ΕΜΠΟΡΙΚΕΣ ΣΥΝΑΛΛΑΓΕΣΔΗΜΟΣΙΟΝΟΜΙΚΑΚΟΙΝΩΝΙΚΑ ΘΕΜΑΤΑΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑ ΚΑΙ ΜΟΡΦΩΣΗΕΠΙΣΤΗΜΕΣΕΠΙΧΕΙΡΗΣΕΙΣ ΚΑΙ ΑΝΤΑΓΩΝΙΣΜΟΣΑΠΑΣΧΟΛΗΣΗ ΚΑΙ ΕΡΓΑΣΙΑΜΕΤΑΦΟΡΕΣΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝΓΕΩΡΓΙΑ, ΔΑΣΟΚΟΜΙΑ ΚΑΙ ΑΛΙΕΙΑΔΙΑΤΡΟΦΗ ΚΑΙ ΓΕΩΡΓΙΚΑ ΠΡΟΪΟΝΤΑΠΑΡΑΓΩΓΗ, ΤΕΧΝΟΛΟΓΙΑ ΚΑΙ ΕΡΕΥΝΑΕΝΕΡΓΕΙΑΒΙΟΜΗΧΑΝΙΑΓΕΩΓΡΑΦΙΑΔΙΕΘΝΕΙΣ ΟΡΓΑΝΙΣΜΟΙΔΗΜΟΣΙΑ ΔΙΟΙΚΗΣΗΥΓΕΙΑΑΠΟΦΑΣΗ ΔΙΑΘΕΣΗΣ ΑΝΟΙΚΤΩΝ ΔΕΔΟΜΕΝΩΝΔΑΠΑΝΕΣ ΕΠΙΧΟΡΗΓΟΥΜΕΝΩΝ ΦΟΡΕΩΝ ΑΡΘΡΟΥ 10Β Ν 3861/10 Επιλέξτε Είδος ΠΡΑΞΕΙΣ ΚΑΝΟΝΙΣΤΙΚΟΥ ΠΕΡΙΕΧΟΜΕΝΟΥ, ΕΓΚΥΚΛΙΟΙ, ΓΝΩΜΟΔΟΤΗΣΕΙΣΠΡΑΞΕΙΣ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΟΥ ΠΕΡΙΕΧΟΜΕΝΟΥΠΡΑΞΕΙΣ ΟΡΓΑΝΩΤΙΚΟΥ ΚΑΙ ΔΙΟΙΚΗΤΙΚΟΥ ΠΕΡΙΕΧΟΜΕΝΟΥΠΡΑΞΕΙΣ ΑΝΑΘΕΣΕΩΝ ΠΡΟΜΗΘΕΙΩΝ ΚΑΙ ΔΙΑΓΩΝΙΣΜΩΝ - ΔΗΜΟΣΙΩΝ ΣΥΜΒΑΣΕΩΝΠΡΑΞΕΙΣ ΑΝΑΠΤΥΞΙΑΚΩΝ ΝΟΜΩΝΠΡΑΞΕΙΣ ΧΩΡΟΤΑΞΙΚΟΥ - ΠΟΛΕΟΔΟΜΙΚΟΥ ΠΕΡΙΕΧΟΜΕΝΟΥΛΟΙΠΕΣ ΑΤΟΜΙΚΕΣ ΔΙΟΙΚΗΤΙΚΕΣ ΠΡΑΞΕΙΣΛΟΙΠΕΣ ΠΡΑΞΕΙΣΝΟΜΟΣΠΡΑΞΗ ΝΟΜΟΘΕΤΙΚΟΥ ΠΕΡΙΕΧΟΜΕΝΟΥ (Σύνταγμα, άρθρο 44, παρ 1)ΕΓΚΥΚΛΙΟΣΓΝΩΜΟΔΟΤΗΣΗΠΡΑΚΤΙΚΑ (Νομικού Συμβουλίου του Κράτους)ΕΚΘΕΣΗ ΑΠΟΤΙΜΗΣΗΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΚΑΤΑΣΤΑΣΗ ΤΗΣ ΥΦΙΣΤΑΜΕΝΗΣ ΝΟΜΟΘΕΣΙΑΣΕΓΚΡΙΣΗ ΠΡΟΥΠΟΛΟΓΙΣΜΟΥΕΠΙΤΡΟΠΙΚΟ ΕΝΤΑΛΜΑΑΝΑΛΗΨΗ ΥΠΟΧΡΕΩΣΗΣΠΡΑΞΗ ΠΟΥ ΑΦΟΡΑ ΣΕ ΘΕΣΗ ΓΕΝΙΚΟΥ - ΕΙΔΙΚΟΥ ΓΡΑΜΜΑΤΕΑ - ΜΟΝΟΜΕΛΕΣ ΟΡΓΑΝΟΔΙΟΡΙΣΜΟΣΙΣΟΛΟΓΙΣΜΟΣ – ΑΠΟΛΟΓΙΣΜΟΣΠΡΑΞΗ ΥΠΑΓΩΓΗΣ ΕΠΕΝΔΥΣΕΩΝΠΡΑΞΕΙΣ ΧΩΡΟΤΑΞΙΚΟΥ - ΠΟΛΕΟΔΟΜΙΚΟΥ ΠΕΡΙΕΧΟΜΕΝΟΥΛΟΙΠΕΣ ΑΤΟΜΙΚΕΣ ΔΙΟΙΚΗΤΙΚΕΣ ΠΡΑΞΕΙΣΣΥΜΒΑΣΗ-ΠΡΑΞΕΙΣ ΑΝΑΠΤΥΞΙΑΚΩΝ ΝΟΜΩΝΑΠΟΦΑΣΗ ΕΝΑΡΞΗΣ ΠΑΡΑΓΩΓΙΚΗΣ ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑΣ ΕΠΕΝΔΥΣΗΣΑΛΛΗ ΠΡΑΞΗ ΑΝΑΠΤΥΞΙΑΚΟΥ ΝΟΜΟΥΔΗΜΟΣΙΑ ΠΡΟΤΥΠΑ ΕΓΓΡΑΦΑΑΘΩΩΤΙΚΗ ΠΕΙΘΑΡΧΙΚΗ ΑΠΟΦΑΣΗΥΠΗΡΕΣΙΑΚΗ ΜΕΤΑΒΟΛΗΠΕΡΙΛΗΨΗ ΔΙΑΚΗΡΥΞΗΣΠΡΟΚΗΡΥΞΗ ΠΛΗΡΩΣΗΣ ΘΕΣΕΩΝΠΙΝΑΚΕΣ ΕΠΙΤΥΧΟΝΤΩΝ, ΔΙΟΡΙΣΤΕΩΝ & ΕΠΙΛΑΧΟΝΤΩΝΕΓΚΡΙΣΗ ΔΑΠΑΝΗΣΚΑΤΑΚΥΡΩΣΗΑΝΑΘΕΣΗ ΕΡΓΩΝ / ΠΡΟΜΗΘΕΙΩΝ / ΥΠΗΡΕΣΙΩΝ / ΜΕΛΕΤΩΝΣΥΜΒΑΣΗΔΩΡΕΑ - ΕΠΙΧΟΡΗΓΗΣΗΠΑΡΑΧΩΡΗΣΗ ΧΡΗΣΗΣ ΠΕΡΙΟΥΣΙΑΚΩΝ ΣΤΟΙΧΕΙΩΝΠΡΑΞΗ ΠΟΥ ΑΦΟΡΑ ΣΕ ΣΥΛΛΟΓΙΚΟ ΟΡΓΑΝΟ - ΕΠΙΤΡΟΠΗ - ΟΜΑΔΑ ΕΡΓΑΣΙΑΣ - ΟΜΑΔΑ ΕΡΓΟΥ - ΜΕΛΗ ΣΥΛΛΟΓΙΚΟΥ ΟΡΓΑΝΟΥΟΡΙΣΤΙΚΟΠΟΙΗΣΗ ΠΛΗΡΩΜΗΣΚΑΝΟΝΙΣΤΙΚΗ ΠΡΑΞΗ
22.05.2019 Αρ. Πρ. ΔΥ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑΤΙΚΗ ΣΥΜΦΩΝΙΑ OIKONOMIKΗΣ ΥΠΟΣΤΗΡΙΞΗΣ ΔΗΜΟΥ ΣΑΛΑΜΙΝΑΣ ΓΙΑ ΤΟ ΟΙΚ. ΕΤΟΣ 2019
Αρχείο Απόφασης ΑΔΑ: 9Ο8Α465ΧΘ7-Λ4Γ | Αρ. Πρ. Αποφ.: ΔΥ | Είδος: ΚΑΝΟΝΙΣΤΙΚΗ ΠΡΑΞΗ | Θεμ. Κατηγορία: ΔΗΜΟΣΙΟΝΟΜΙΚΑΔΙΕΥΘΥΝΣΗ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΩΝ ΤΟΠΙΚΗΣ ΑΥΤΟΔΙΟΙΚΗΣΗΣ
22.05.2019 Αρ. Πρ. 39660 295η κατανομή χρηματοδότησης ΣΑΕ 055 έτους 2019
Αρχείο Απόφασης ΑΔΑ: ΩΕΚΟ465ΧΘ7-Θ9Φ | Είδος: ΕΓΚΡΙΣΗ ΠΡΟΥΠΟΛΟΓΙΣΜΟΥ | Θεμ. Κατηγορία: ΔΗΜΟΣΙΟΝΟΜΙΚΑΔΙΕΥΘΥΝΣΗ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΗΣ & ΑΝΑΠΤΥΞΙΑΚΗΣ ΠΟΛΙΤΙΚΗΣ
22.05.2019 Αρ. Πρ. 39594 Εγκρίνουμε την έκδοση χρηματικού εντάλματος προπληρωμής ύψους (2.780,00 €) σε βάρος των εγγεγραμμένων πιστώσεων των ΑΛΕ 2420405001 (για ποσό 800,00 €), ΑΛΕ 2420404001 (για ποσό 800,00 €) και ΑΛΕ 2420403001 (για ποσό 280,00 €) ΑΛΕ 2420909001 (για ποσό 900,00 €) του Ειδικού Φορέα 1007-202 του προϋπολογισμού εξόδων του Υπουργείου Εσωτερικών, οικονομικού έτους 2019, στο όνομα της Πραδάν Ευρύκλεια – Έρικα του Νικολάου- Νεμέντρα, μονίμου υπαλλήλου της Υπουργείου Εσωτερικών κλάδου ΠΕ Διοικητικού – Οικονομικού, με Α.Δ.Τ.:ΧΧΧΧΧΧΧΧ , Α.Φ.Μ.: ΧΧΧΧΧΧΧΧΧ (ΔΟΥ Γαλατσίου) και ΑΜΚΑ:ΧΧΧΧΧΧΧΧΧΧΧ (e-mail:epradan@ypes.gr, τηλέφωνο επικοινωνίας: 213 1361687), για την κάλυψη των εξόδων μετακίνησης της και το κόστος του σεμιναρίου, στο Σαν Ρέμο της Ιταλίας στο πλαίσιο της εκπαίδευσης επί θεμάτων της ανιθαγένειας στο Ινστιτούτο Διεθνούς και Ανθρωπιστικού Δικαίου κατά το χρονικό διάστημα 17-21/6/2019
Αρχείο Απόφασης ΑΔΑ: ΩΠΓΒ465ΧΘ7-22Ρ | Είδος: ΕΓΚΡΙΣΗ ΔΑΠΑΝΗΣ | Θεμ. Κατηγορία: ΔΗΜΟΣΙΟΝΟΜΙΚΑΓΕΝΙΚΗ ΔΙΕΥΘΥΝΣΗ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΩΝ ΥΠΗΡΕΣΙΩΝ ΚΑΙ ΔΙΟΙΚΗΤΙΚΗΣ ΥΠΟΣΤΗΡΙΞΗΣ
22.05.2019 Αρ. Πρ. 39650 «Πρόταση προέγκρισης έργου στη ΣΑΕ055 του Π.Δ.Ε. του Υπουργείου Εσωτερικών».
Αρχείο Απόφασης ΑΔΑ: 6ΣΤΕ465ΧΘ7-Ι40 | Είδος: ΕΓΚΡΙΣΗ ΠΡΟΥΠΟΛΟΓΙΣΜΟΥ | Θεμ. Κατηγορία: ΔΗΜΟΣΙΟΝΟΜΙΚΑΔΙΕΥΘΥΝΣΗ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΗΣ & ΑΝΑΠΤΥΞΙΑΚΗΣ ΠΟΛΙΤΙΚΗΣ
22.05.2019 Αρ. Πρ. 39600 237η κατανομή χρηματοδότησης ΣΑΕ 055 έτους 2019
Αρχείο Απόφασης ΑΔΑ: 6ΡΠΣ465ΧΘ7-521 | Είδος: ΕΓΚΡΙΣΗ ΠΡΟΥΠΟΛΟΓΙΣΜΟΥ | Θεμ. Κατηγορία: ΔΗΜΟΣΙΟΝΟΜΙΚΑΓΕΝΙΚΗ ΔΙΕΥΘΥΝΣΗ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΩΝ ΥΠΗΡΕΣΙΩΝ Τ.Α. & Α.Π.
22.05.2019 Αρ. Πρ. 39591 311η κατανομή χρηματοδότησης ΣΑΕ 055 έτους 2019
Αρχείο Απόφασης ΑΔΑ: ΩΝ6Γ465ΧΘ7-Π5Τ | Είδος: ΕΓΚΡΙΣΗ ΠΡΟΥΠΟΛΟΓΙΣΜΟΥ | Θεμ. Κατηγορία: ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΗ ΖΩΗΓΕΝΙΚΗ ΔΙΕΥΘΥΝΣΗ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΩΝ ΥΠΗΡΕΣΙΩΝ Τ.Α. & Α.Π.
22.05.2019 Αρ. Πρ. 39568 304η κατανομή χρηματοδότησης ΣΑΕ 055 έτους 2019
Αρχείο Απόφασης ΑΔΑ: Ω3Τ0465ΧΘ7-906 | Είδος: ΕΓΚΡΙΣΗ ΠΡΟΥΠΟΛΟΓΙΣΜΟΥ | Θεμ. Κατηγορία: ΔΗΜΟΣΙΟΝΟΜΙΚΑΓΕΝΙΚΗ ΔΙΕΥΘΥΝΣΗ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΩΝ ΥΠΗΡΕΣΙΩΝ Τ.Α. & Α.Π.
22.05.2019 Αρ. Πρ. 39525 299η κατανομή χρηματοδότησης ΣΑΕ 055 έτους 2019, Δ. Μεγαρέων
Αρχείο Απόφασης ΑΔΑ: ΨΘΑΒ465ΧΘ7-4ΩΓ | Είδος: ΕΓΚΡΙΣΗ ΠΡΟΥΠΟΛΟΓΙΣΜΟΥ | Θεμ. Κατηγορία: ΔΗΜΟΣΙΟΝΟΜΙΚΑΓΕΝΙΚΗ ΔΙΕΥΘΥΝΣΗ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΩΝ ΥΠΗΡΕΣΙΩΝ Τ.Α. & Α.Π.
22.05.2019 Αρ. Πρ. 39539 303η κατανομή χρηματοδότησης ΣΑΕ 055 έτους 2019
Αρχείο Απόφασης ΑΔΑ: 6ΡΧ9465ΧΘ7-7Ν6 | Είδος: ΕΓΚΡΙΣΗ ΠΡΟΥΠΟΛΟΓΙΣΜΟΥ | Θεμ. Κατηγορία: ΔΗΜΟΣΙΟΝΟΜΙΚΑΓΕΝΙΚΗ ΔΙΕΥΘΥΝΣΗ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΩΝ ΥΠΗΡΕΣΙΩΝ Τ.Α. & Α.Π.
22.05.2019 Αρ. Πρ. 39518 298η κατανομή χρηματοδότησης ΣΑΕ 055 έτους 2019
Αρχείο Απόφασης ΑΔΑ: 6ΥΖ8465ΧΘ7-ΜΥΨ | Είδος: ΕΓΚΡΙΣΗ ΠΡΟΥΠΟΛΟΓΙΣΜΟΥ | Θεμ. Κατηγορία: ΔΗΜΟΣΙΟΝΟΜΙΚΑΓΕΝΙΚΗ ΔΙΕΥΘΥΝΣΗ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΩΝ ΥΠΗΡΕΣΙΩΝ Τ.Α. & Α.Π.
22.05.2019 Αρ. Πρ. 39499 296η κατανομή χρηματοδότησης ΣΑΕ 055 έτους 2019
Αρχείο Απόφασης ΑΔΑ: Ψ92Σ465ΧΘ7-Μ3Κ | Είδος: ΕΓΚΡΙΣΗ ΠΡΟΥΠΟΛΟΓΙΣΜΟΥ | Θεμ. Κατηγορία: ΔΗΜΟΣΙΟΝΟΜΙΚΑΓΕΝΙΚΗ ΔΙΕΥΘΥΝΣΗ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΩΝ ΥΠΗΡΕΣΙΩΝ Τ.Α. & Α.Π.
22.05.2019 Αρ. Πρ. 39469/22-05-2019 Απόφαση για την τεχνική υποστήριξη των τριών (3) ηλεκτροκίνητων ανελκυστήρων του κτιρίου επί της οδού Σταδίου 31, ενόψει των επερχόμενων εντός του 2019 εκλογών
Αρχείο Απόφασης ΑΔΑ: Ω8Λ7465ΧΘ7-Θ6Ξ | Είδος: ΑΝΑΘΕΣΗ ΕΡΓΩΝ / ΠΡΟΜΗΘΕΙΩΝ / ΥΠΗΡΕΣΙΩΝ / ΜΕΛΕΤΩΝ | Θεμ. Κατηγορία: ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΕΣ ΚΑΙ ΕΜΠΟΡΙΚΕΣ ΣΥΝΑΛΛΑΓΕΣΓΕΝΙΚΗ ΔΙΕΥΘΥΝΣΗ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΩΝ ΥΠΗΡΕΣΙΩΝ ΚΑΙ ΔΙΟΙΚΗΤΙΚΗΣ ΥΠΟΣΤΗΡΙΞΗΣ
22.05.2019 Αρ. Πρ. 39428 Συγκρότηση Επιτροπής Κατανομής Περιουσίας του καταργούμενου Δήμου Σερβίων-Βελβεντού Ν. Κοζάνης.
Αρχείο Απόφασης ΑΔΑ: 6ΞΧΡ465ΧΘ7-ΓΩ3 | Είδος: ΚΑΝΟΝΙΣΤΙΚΗ ΠΡΑΞΗ | Θεμ. Κατηγορία: ΔΗΜΟΣΙΟΝΟΜΙΚΑΔΙΕΥΘΥΝΣΗ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΩΝ ΤΟΠΙΚΗΣ ΑΥΤΟΔΙΟΙΚΗΣΗΣ
22.05.2019 Αρ. Πρ. 39377/22-05-2019 Απόφαση για την διάθεση προσωπικού για την επίβλεψη της λειτουργίας των γενικών ηλεκτρικών εγκαταστάσεων του κτιρίου επί της οδού Σταδίου 31, ενόψει των επερχόμενων εντός του 2019 εκλογών
Αρχείο Απόφασης ΑΔΑ: 6ΡΞ4465ΧΘ7-Σ5Ψ | Είδος: ΑΝΑΘΕΣΗ ΕΡΓΩΝ / ΠΡΟΜΗΘΕΙΩΝ / ΥΠΗΡΕΣΙΩΝ / ΜΕΛΕΤΩΝ | Θεμ. Κατηγορία: ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΕΣ ΚΑΙ ΕΜΠΟΡΙΚΕΣ ΣΥΝΑΛΛΑΓΕΣΓΕΝΙΚΗ ΔΙΕΥΘΥΝΣΗ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΩΝ ΥΠΗΡΕΣΙΩΝ ΚΑΙ ΔΙΟΙΚΗΤΙΚΗΣ ΥΠΟΣΤΗΡΙΞΗΣ
22.05.2019 Αρ. Πρ. 39397 Συγκρότηση Επιτροπής Κατανομής Περιουσίας του καταργούμενου Δήμου Κεφαλλονιάς Ν.Κεφαλληνίας.
Αρχείο Απόφασης ΑΔΑ: 6Φ6Λ465ΧΘ7-948 | Είδος: ΚΑΝΟΝΙΣΤΙΚΗ ΠΡΑΞΗ | Θεμ. Κατηγορία: ΔΗΜΟΣΙΟΝΟΜΙΚΑΔΙΕΥΘΥΝΣΗ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΩΝ ΤΟΠΙΚΗΣ ΑΥΤΟΔΙΟΙΚΗΣΗΣ