text: Stem: Patiency is soo goeden kruyd.
  
  KLeyn steedjen van Artoys, Sercijn!
  Zeght ons toch door wiens oorde,
  Den roo-bebloeden Ebroijn
  Leodegaer vermoorde?
  
  De wraecklust hem bekoorde.
  't Was niet dan roden haet;
  Die, met sulcken harden wee,
  't Leven hem misbruycken dee,
  Van d'heylighsten Prelaet.
  
  Helaes! het Bisschoplijck gemoed,
  Gesien dat hy de woningh
  Met ongerecht van goed en bloed
  Beswalckte vanden Koningh:
  Had door sijn goe vertoningh,
  Zoo veel te weegh gebragt:
  Dat den aldersnoodsten man,
  Wel te recht, geset was van
  Sijn Major-domsche maght.
  
  't Was wel: zoo langh als Childerijck
  Den Koningh, bleef te lijve:
  Maer als de dood nu 't Fransche Rijck
  Aen Dierrick had doen blijven;
  Quam Ebroijn te stijven
  Weer sijn voorgaende staet.
  En met eenen (zoo 't gebruyck
  In de Hoven is) de struyck
  Van sijn besworen haet.
  
  Mids desen trock hy na Authuijn,
  Daer Godes knecht geleyde
  Door bergh, door dal, door geest, door duyn,
  Sijn vee, na Christus weyden.
  Sa, sa! nu moet ghy scheyden
  Van leven, en van Staf.
  Riep hy met groot gedruys,
  Lopende door 's Bisschops huys,
  Tot dat hy hem op gaf.
  
  End' als hy hem nu had verheerscht,
  Zoo deed' hy hem af knippen,
  Met een geslepe schaer/ voor eerst
  De tongh, en bey de lippen.
  Tyran! de hardste klippen
  
  U baerden. Rijckt de schoot
  Nu met een van Godes vrind,
  Die hem dus mishandeld vind
  Met Rosen hoeden rood.
  
  Neen: zulcks en gunden hy hem niet;
  Voor dat hy wierd gedrongen
  Van schaemt, als God den Bisschop liet
  Weer spreken sonder tonghe.
  Man Goods! Nu is voldonghen
  U crimineel proces.
  Gaet, en windt de hooghste kans
  Vande Martelare-krans,
  Nu niet dan door een mes.