text: Op het IXde Zinnebeeld.
  
  Deez' Kloot, door kunst om hoog geheven
  Op eenen waterstraal
  Van sierelyke praal,
  Verbeeld op 't allernetst' het leeven
  Van hunn', die korts verblind
  Door eigenbaat, als dert'le dwaazen
  Van Bubbelstormen aangeblaazen,
  In plaats van goud, maar wind
  Ontfingen voor hun zot geklater.
  ô Vrucht van 't onverstand!
  Nu legt de kloot in 't zand:
  Waarom? 't Ontbreekt de bron aan water.
  Maar 't leerzaam Zinnebeeld
  Ontdekt ons ook hoe God de menschen
  Nu eens verhoogd op hunne wenschen;
  Doch als 't geluk hen streelt,
  Dan weder op hunn' grond doet daalen,
  Op dat ze in 's waerelds waan
  Niet roekeloos vergaan.
  Wel hem die, door Gods waterstraalen
  Van vreugd en druk en raad,
  Gerust zich leiden laat.