text: Stem: Ik kwam lestmael by een Juffrouw.
  IS ’er wel een beter land,
  als daer ’t kind zijn moer verbrand,
  dat ’s te seggen daer het veen
  wort gegraven,
  als de slaven,
  wel gesuyvert en gekneen,
  droog gevoert na stee poep heen.
  Smorgens vroeg voor dag door dou,
  vliegen wy als uyt de kou,
  aen het bagg’ren met een veert,
  om de schyven,
  die ons styven,
  en de ste poep graeg uyt keert,
  voor die vuyl en morsig eert.
  Als de son aen’t hogen is,
  staen ons boere meysjes fris,
  en betreen het sagte veen,
  dat haer billen,
  
  staen te drillen,
  en de schuym daer sypert heen,
  van haer buyk tot aen de teen.
  Als men dus een hallef jaer
  deur gebragt hebt met elkaer,
  dan is ’t stoven glad van kant,
  dan met maysje,
  glad van vlaysje
  hier of daer eens aen de trant,
  en gewandelt hand aen hand.
  Samen na het jong spul heen,
  met de meysjes op de been,
  daer gedreumelt en gedanst,
  d’ Een met d’ ander
  door malkander,
  braef gesopen en geschranst,
  elken boer is dan een lanst.
  Dus soo loopt de somer heen,
  om de turf winst te besteen,
  metter tyd soo komt de vorst,
  daer de kroegen
  met genoegen,
  of weerd en weerdin na dorst
  dat de turff-smeerd den borst.
  Want daer sit men by de turf,
  menig glaesje voor de murf;
  je wat worter by den heert,
  onder ’t praetje,
  cammeraetje,
  tot welvaren van de weerd,
  menig schoonder duyt verteerd.
  Maer wanneer de strenge vorst,
  maekt het water tot een korst,
  En het geld is aen de waerd,
  want het sparen,
  en bewaren,
  is geen turfbaggers aert
  dan soo word men eerst bezwaert.
  Want daer is niet eenen schijf,
  en by na geen kleed aen ’t lijf,
  en de keyers naekt en bloot,
  ja de moeder
  als behoeder
  sit als dan in groote nood,
  en heeft voor geen keyers brood.
  Dus blijft hy een kaeleneet,
  schoon hy laet veel droppels zweet,
  ja de heete somer tyd,
  moet hy zweeten,
  onder ’t eeten,
  en wanneer die heenen glyt
  Is hy meest de winst al kwijt.