text: 23 februari 1853
  
  * gesprek tussen Achab en Starbuck over hun gezinnen (132: The Symphony)
  * Moby Dick in zicht en vergeefse jacht (133: The Chase – First day)
  * voortzetting van de jacht tijdens de volgende dag (134: The Chase – Second Day)
  * ondergang van de Pequod (135: The Chase – Third Day)
  * redding van de enig overlevende drenkeling (Epilogue)
  * slotbeschouwing
  
  In overeenstemming met Forgues literaire voorkeuren beperkt diens beknopte samenvatting van Moby Dick zich tot een aantal alinea’s en scènes die samen een pakkend verhaal vormen, dat vergeleken met het origineel echter radicaal is versimpeld. Zo is de in Moby Dick centrale figuur van de ik-verteller Ismael gereduceerd tot een anonieme drenkeling die aan het eind van het verhaal in het vorbijgaan als zegsman wordt genoemd!
  De Nederlandse versie is geen slaafse vertaling, maar levert een vlotte parafrase van het Frans. Wel is de kritische slotbeschouwing van Dauran (zie hieronder: bijlage 1) ingekort tot een enkele afsluitende alinea. Enkele kleine inconsequenties (bv. de aanvankelijke spelling Mobij Dick) doen vermoeden dat de Nederlandse vertaling met een zekere haast tot stand is gebracht. De typisch negentiende-eeuwse kleur komt goed naar voren bij vergelijking met latere vertalingen. Als tweede bijlage is ter illustratie een fragment in verschillende uitgaven opgenomen, waarin zowel de Franse als de Nederlandse vertaling eigen wegen inslaan.
  Moby Dick, De Walvischvangst, Tooneelen op zee, naar het Fransch van E.D. Forgues is thans weer boven water gekomen. Dit NRC-vervolgverhaal is een literaire curiositeit: het is – minder dan twee jaar na het Amerikaanse origineel (herfst 1851) – de enig bekende contemporaine Nederlandse versie van Moby Dick, en daarmee – meer dan driekwart eeuw voor de eerste vertaling in boekvorm en via de omweg van een in dezelfde maand februari van het jaar 1853 verschenen Franse navertelling – de allereerste kennismaking van het Nederlandse lezerspubliek met Melvilles meesterwerk.