text: Stem: Amarilletje mijn vriendin.
  
  DOnatus, ende Hilarijn,
  Verdienen wel geheughd te zijn:
  Den eenen om sijn Bisschops Staf,
  En beyd' om haer gelede straf.
  
  Het was den snoden Iuliaen;
  Die Christus Tempel afgegaen,
  Den eenen dee met stocken slaen,
  
  En d'ander door het swaerd vergaen.
  
  Daer over sy in Godes Rijck,
  Van prijs te gaer, van kroon gelijck,
  Verkloecken met gemeen gebed,
  De prijs en vree van Christus wet.
  
  Maer sonderlingh den goen Donaet,
  Die over ons sijn ooghen slaet.
  Als wy, by foute van bescheyd,
  Verdraghen onrechtvaerdigh leyd.
  
  Want hier in deed' hem Goodes hand
  Tot tweemael toe groot onderstand:
  Wanneer hy uyt het diepe graf,
  De dooden hem tot tuyghen gaf.
  
  Laet dan de gunst van uw voorspraeck,
  Man Goods, verschoonen onse saeck;
  Als haer de valscheyd teghen spreeckt,
  End' ons geen recht, maer blijck gebreeckt,