text: Stem: Waer magh nu mijn hardertje wesen.
  
  BRigitta wedu, wel edel geboren!
  Gh'en sult de gloeyende kolen niet smoren
  Van caritaet,
  Hoe koud ghy oock van kled'ren gaet.
  Den Heer heeft u de sin,
  Toch met sijn lieve min:
  (De heetste vlam)
  Die hier oyt quam)
  
  Te seer ontsteken van binnen in.
  
  Men kon 't voorseker noch claerder bemercken
  Aen al haer lijden, aen al haer wercken,
  Aen hayr, aen asch,
  En 's vrydaeghs aen 't gegloeyde wasch.
  Een sonderlinghe vond!
  Hier toe sy noch haer mond
  Vergalden, om
  Haer Bruydegom
  Wat mee te dulden in 't cruycen pond.
  
  Ja om de liefde, van sijnder armoede,
  Gaf sy den rijckdom van alle haer goeden,
  Van geld, van land,
  Vrywilligh aen een vreemde hand.
  Van wien, met kromme leen,
  Het was, of groot, of kleen,
  't Onnosel Lam
  Versoecken quam,
  Als of s'een alemis had gebeen.
  
  't Gaet wel Brigitta! maer vordert uw' paden
  Tot meerder seghen. Want Godes genade
  Wil dat ghy vaerd
  Door Room, ten Heyl'ghen Lande waerd.
  Hier is't dat hy u sal
  Den opganck, en den val
  Van Dam, van Dijck,
  Van Volck, van Rijck
  Doen sien, tot hoede van't aerdsche Dal.
  
  Maer sonderlinghe het cijffer doen tellen
  Der wonden, daer hem de roode gesellen
  Mee doen bloen,
  Door straf van vierder-hande roen.
  Verlichte wedu! hoe
  Was u de ziel te moe,
  Als u den Heer
  Die in noch meer
  Met soo veel duysenden somden toe?
  
  
  Keerd weer, keerd weder va d'heylige Landen,
  Naer Romen, daer u met mildheyd van handen
  Den Heer verwacht:
  Om in sijn rust te zijn gebracht.
  Al wat ghy hier oyt leed
  Van pijn, van kou, van sweet,
  Zal d'overmaet
  Van Good genaed,
  U doen vergelijcken, wijd en breed.
  
  Vaerd wel, vaerd eeuwig wel Princes Brigitte!
  Maer nu ten Hemel uw' ziel heeft doen sitten
  Den Heer soo hoogh:
  Soo slaet weerom een gunstigh oogh
  Naer ons, die hier om laegh
  Verdienen alle plaegh.
  Verbids', ey goe!
  Of dat de roe
  Ons sondigh leven verbet'ren doe.