text: Stem: Aenhoort toch na mijn treuren.
  
  
  
  
  
  
  
  
  GHy mannen! wilt niet wijcken
  Om weynigh pleys, of bancks,
  Van Goods beloofde Rijcken;
  Die u sijn' hand onlangs 
  Doen reycken sal. Geheught
  De eeuwigheyd van vreught,
  Die ghy nu deur// uw' eygen keur
  Verlies oft winnen meught.
  
  En let niet op de goten
  Der tranen, van't gheslaght.
  Want siet, de huysgenoten
  Doen ons de meeste kracht
  Van't vyand'lijck bedrijf;
  Sprack IESUS. Houd dan stijf,
  En toont dat ghy// sijns naems bely
  Mind, boven kind oft wijf.
  
  Dit waren schier de woorden;
  Daer Sint Sebastiaen
  Mee hiel in Christus oorde
  Marc' en Marcelliaen;
  Als sy nu door ghevley,
  Gejammer, en gheschrey,
  Van wijf, van kind// den besten vrind
  Schier lieten aen de pley.
  
  Neen, riepen sy,w'en kreucken
  Noch nu, noch nimmermeer,
  Door wonden, of door breucken
  De gaven, die den Heer
  Voor ons hier boven spaerd,
  Zijn duysend-mael meer waerd.
  Wy sijn voordaen// van't bloedigh slaen
  Der beulen niet vervaert.
  
  
  Wel aen dan, 't sal u gelden,
  (Sprack hier den Rechter op)
  En dee de Christen helden
  Weer vatten by de krop:
  En spannen aen een pael,
  Met deur-gekloncke stael,
  Soo langh dat sy// dit hoopten hy,
  Veranderden van tael.
  
  Maer neen, in geender wijsen,
  De Ridders bleven vast
  Den naem des Heeren prijsen,
  Met sangh daer op gepast.
  Dat God gebenedijd
  Moet zijn tot alder tijd!
  Die door den Soon// van sijnen throon,
  De wereld heeft bevrijd.
  
  
  Hoe goet is't als de zoonen,
  En broederen te gaer,
  Eendrachtelijcken woonen
  In weeld, oft lijden swaer!
  Och vrienden lief! ons hert
  Noch noyt gheciert en werd
  Soo immermeer// als ons den Heer
  Onthaelt in dese smert.
  
  
  Hoe soud't naer ons verlanghen
  Vergaen,indien de roe
  Des Rechters, ons liet hanghen
  Alhier, ten eynde toe?
  Want zijn nu door't oprecht
  Geloof eerst vast gehecht
  Aen onsen Heer// die daer voor weer
  Ons spijt met sijn gerecht.
  
  
  Dus bleven sy besuren
  Haer Cruys, den ganschen tijd
  Van vier-en-twintigh uren;
  Met hart en mond verblijd.
  Tot dat de liefde teer
  
  Des Heeren, 't langhe seer
  Ziet korten, deur, een harte scheur,
  Gesteken met een speer.
  
  
  Wy bidden u mids desen,
  O Martelaeren sterck!
  Dat ghy voorstanders wesen
  Wilt van Goods lieve Kerck.
  End' als ons vleesch of bloed,
  Of hel bevechten doet,
  Dat wy die dan// door u ghespan,
  Weerstaen met kloecke moed.