text: De droeve Rouw klagt, over de Doodt van Carolus de II. Koning van Spanjen, die op den eersten November 1700 Overleeden is. Oudt zynde 39. Jaar, min 5. dagen.
  Op de wys: Fortuyn hoe ongestadig zyn u gaven.
  Wat droevig naer geschrey, wat angst en beve,
  Wort ons van alle kante nu geschreve,
  Hoe dat het Spanse Rijk die groote Monarchy,
  Is in een zware noot,
  Over haer Konings doot,
  Want men door droefheyt groot,
  Weent alle zy.
  Wie weet wat droefheyt ende groot bezware,
  Door dese doodt in 't kort sal openbaere,
  Want dese Monarchy is, wijd en zijt verspreyt,
  Ja grenst hier aen ons landt,
  Vlaenderen en Brabant,
  Daer wort aan alle kant,
  Droevig geschreyt.
  
  Och wat een droeve naere doot is ditte,
  Om datter soo veel 't Rijk wille besitte,
  Och 't is een harde slag als men 't wel overlegh,
  De Wijste van het Landt,
  en benne schier bestant,
  Om dit verschil van kant,
  Te helpen wech.
  Wat goet en bloet verlies kon dit noch geven,
  Eerder een ander Koningh wort verheven,
  De heele weereld door is men daer of ontsteldt,
  d' Een wil een part van 't Rijck,
  Den ander desgelijk,
  Den derden 't heele Rijck,
  Of dreygt gewelt.
  O droevig Treurspel sluyt doch u gordijne,
  En laet geen Moort geschreeuw daer uyt verschyne,
  Maer speelt een vreugde spel, dat Liefd' en Vree verthoont
  En dat gy toebereyt,
  Een groote heerlijkheyt,
  Daer gy een Majesteyt,
  Op nieuw mee kroont.
  O Heer opperste Koning van ons alle,
  Gy die 't bestiere kan naer u gevallen,
  't Is u alleen bekent hoe het hem schicken sal,
  Maer droeve Oorelog,
  Vreest men daer over noch,
  o Heer verziet het doch,
  Naer u geval.
  Men heeft de zekerheydt soo klaer gekregen,
  Dat Vrankrijk hem toetakelt we ter degen,
  En heeft een groote macht van Vollick by malkaer
  Die op 't eerste bevel,
  Sullen marcheeren snel,
  Soo dat een Oorlog fel,
  Daer op dreygt zwaer.
  O Vorsten kleyn en groot spant in u krachte,
  En wilt doch Mid'laars zijn met al u machte,
  Want zeker 't leyt daer by, dat d' heele weereld hier,
  Door raeken sal in twist,
  En eer 't sal zijn geslist,
  Sal vry wat zijn verquist,
  Door vlam en vier.
  o Godt wil ons en ons Landen bewaere,
  Dat wy door haer niet raken in bezwaere,
  Waar het Spaense gebiet, grenst aen ons Vaderlandt,
  Waer door men licht voorwaar,
  Kon raeken in gevaer,
  Het vuyr steekt dikwils daer,
  Sijn Buer in brandt.
  
  Dees ouwe Eeuw die sal haest zijn verdweene,
  En voor de nieuwen soo vreest ellick eene,
  En zeker buyte reen en wert dit niet gedacht,
  Maer buyght u voor den Heer,
  op dat hy van ons weer,
  Alle twist en hert zeer,
  Dach ende nacht.