text: Stem: Vostre humeur ne m'a point faché.
  
  
  
  
  
  
  
  
  ACacius den Patriarck
  Van't groot Bysant, was afgevallen
  Van 't oud geloof; en maeckte sterck
  Met sijn gesagh, de nieuwe wallen,
  Die tegens d'onbewoge roots
  Opbouwen liet den vyand Gods.
  
  Den goeden Felix Paus van Room
  Die Christus kudde was bevolen,
  Hier over droef, hier over vroom,
  Vergeefs getracht om weer te schoolen,
  De hoogmoed van d'onvroeden man,
  Dee hem ten lesten inden ban.
  
  Maer wat? men vond noch bood noch post
  Die sulcken brief dorst overdraghen,
  Beducht voor arbeyd, en voor kost
  Van reys en vaerd, het lijf te wagen,
  Ter wijl des Ketters snoode pracht
  Gestut was door des Keysers maght.
  
  Dan 't was den trouwen dienst alleen
  Van Dius vroe Conventualen,
  Die desen dam door dorsten treen,
  
  Om hier in lof en loon te halen,
  Sy deden 't oock met goede moed,
  En kosten van haer roode bloed.
  
  Sy traden inde Sacristy
  Daer hem den Bisschop stond en waedde,
  En melden hem met herten vry
  Het inhoud van der Kercken Rade,
  Ja hechten aen sijn Pall'jum vast
  De Bul van haer ontfangen last.
  
  De boodtschap is te recht gedaen,
  Ontfangt uw' Port getrouwe boden
  Des doet den Vorst u't hooft af slaen,
  Maer Christus tot sijn Tafel nooden,
  Om t'uwer eer' en t'onser baet
  Te hoven sonder end of maet.