text: Stem: Bien heureus est un ame. pag.663.
  
  DEn hoogh geboren Carel
  Uit Borromeus geslaght,
  Op een te schoonen parel
  Gewurpen 't hoogh gedacht:
  Nam inde sin,
  Daer voren te verlaten
  Sijn Hof, sijn hooghe staten,
  En weelden niet te min.
  
  't Was hier de gunst des Heeren,
  En namaels Godes huys:
  Daer voor hy koos t'ontbeeren,
  Op 't spoor van Christus Cruys,
  Al wat op d'aerd
  Vermaeck'lijcks wat te vinden.
  De parel die hy minde
  Docht hem die prijs wel waerd.
  
  Zoo't meerendeel der menschen
  Doorgaens, na rijckdom rast:
  Zoo saghmen Caar'lum wenschen
  Daer van te sijn ontlast.
  Des hy als niet
  De rent van vijf Proostdijen,
  En twaelf rijck' Abdijen,
  Ten lieven danck verliet.
  
  Bleef niet te min behouden
  De eer des rooden Hoeds:
  End'op dat door hem soude
  Gheschieden noch meer goeds,
  
  D'Aerds-Bisschops Staf,
  Die in voorleden daghen,
  Ambrosio te draghen,
  De gunst des Hemels gaf.
  
  
  Hier hoeden hy de schapen
  Sijns lieve meesters mee:
  En waeckte, sonder slapen,
  Om sijn bevolen vee,
  Na moed, en maet
  Van d'alderbesten Harder,
  Ter deughden, en noch verder
  Te brenghen vroegh en laet.
  
  Al wat hem quam beweghen,
  't Was pest, 't was melesoen:
  Hy liet hen niet verleghen,
  Hy quam hen selver voen
  Met troost, en met
  Lichamelijke renten,
  En hulp van Sacramenten,
  Na Christus lieve wet.
  
  Het stichten nam geen'ende
  Van Kercken over al;
  Van huysen voor d'ellende
  Der mensech, geen getal.
  Aen d'armen boodt
  Hy 't eerste, end' het leste:
  Voor hem bleef niet ten besten
  Als water en droogh brood.
  
  Van buyten in scharlaken,
  Van binnen gingh hy kael.
  Om onderscheyd te maken,
  Van 't geen den Cardinael
  Te draghen stond;
  Dit is, sprack hy, ter eeren
  Den hoogen dienst des Heeren:
  En dat past op mijn sond.
  
  Hy sliep niet dan vier uren;
  
  En dat niet dan op berd.
  Hoe kon den Eelman duren,
  Een rust, soo kort, soo hard!
  Ja dat noch wel
  De reste gingh te boven;
  De slaghen ende kloven
  Van sijn bebloede vel.
  
  Och Carel! dit gaet buyten
  De schreef, u leven end.
  Maer helpt ons eerst besluyten
  't Concilium van Trent,
  Om stracks daer na,
  Voor ons misdaed, in 't midden
  Der Heylgen te verbidden
  De Hemelsche gena.