text: Stem: Alleés voulage allés
  
  Denckt Weeuwenaer en Weeuw!Vide S. Hieron. tom.1. Epist. ad furiam
  Maer dag'lijcks om de dood;
  En sult te geender eeuw
  Staen naer een tweede schoot,
  Die in uw' groene jeughd
  
  Zijt door de dood ontjuckt:
  Maeckt van de nood een deughd,
  Terwijl 't nu soo gheluckt.
  Navolgende den raed,
  Van d'heylighsten Dalmaet.
  Denckt Weeuwenaer, &c.
  
  Ghedenckt de wedu-vrou,
  Die van haer twintigh jaer,Luca 7.
  Wel door onrijpen rou,
  Versteken van haer paer;
  De Weeuwelijcke stand
  Koos voor den tweeden band.
  Denckt Weeuwenaer, &c.
  
  De goede Anna trock
  Haer na den Tempel toe;
  Verwachtende 't gelock,
  't Welck haer de Iesse-roe
  Eens brengen, door haer Soon,
  Sou van de Weeuwe-kroon.
  Denckt Weeuwenaer, &c.
  
  En als sy nu aldaer,
  Met reyn bewaerde leen,
  Den tijd van sestigh jaer
  Gevast had en gebeen:
  Verdienden s'het gesight,
  Van 't ongeschapen licht.
  Denckt Weeuwenaer, &c.
  
  Geluckigh wel te recht!
  Die voor het kort ghenot,
  Helaes!, van't tweede Echt,
  Zagh IESUM haren God.
  Wel waerdigh, ja voorwaer,
  't Verwacht van soo veel jaer.
  Denckt Weeuwenaer, &c.
  
  Dit was schier 't argument
  Daer mee den goen Dalmaet
  Hieroon'mus (of g'hem kend)
  
  Op Paulus wijsen raed,
  Hiel vande tweede trou
  Zoo menigh edel vrou.
  Denckt Weeuwenaer, &c.
  
  't Was Agammnoos saed,
  't Was Fuiria, 't was Marcell',
  Die hy der weeuwen staet,
  Door Anna Phanuel,
  Op hoop van hoogher stee,
  Een danck aenvaerden dee.
  Denckt Weeuwenaer, &c.
  
  Doet ghy oock desgelijck
  Met haer, 't zy jongh, 't zy oud,
  En sult van 't Hemelrijck
  Verkrijghen 't sestighvoudt.
  Ja op der aerden mee,
  Een sonderlinge vree.
  Denckt Weeuwenaer, &c.