text: Stem: La Royale.
  
  DE vocht die 't aerde vat, van nieuws gebacken,Horat.
  Eerst valt te beur,
  Behoudt daer van een stage geur.
  Men ziet oock dat een boom, sijn jonghe tacken
  Daer s'eerst gewendt
  Zijn van beghin, altijdt na sendt.
  't Was inder tijd// Tot 's vyands spijt
  Wel klaer te mercken aen Godefrijd.
  
  Aen Godefrijd, die van Soisson geboren,
  Maer t' Amiens,
  
  Door Goods beschick, met volle wensch
  Van kleyn en groot, tot Bisschop was verkoren.
  Helaes! den man
  Kon noyt sijn sinnen trecken van
  De Klooster-rust;// Tot dat geblust
  Sijn liefde werde, van Goods wellust.
  
  De reden was, om dat sijn kindsche jaren
  In een woestijn,
  Van Christus dienaer Sint Quintijn,
  Met uytgelese deughd, begonnen waren.
  Sijn ted're kaeck,
  Was soo verlieft op dese smaeck;
  Dat suer noch soet// Noch Bisschops-hoed,
  Hem kon bevredigen van ghemoed.
  
  Hy nam de vlucht: maer, leyder! wierd ghevonden.
  Vernomen dat
  Hem Amiens verkoren had,
  Och! seyd' hy, och! 't en zijn niet dan mijn sonden!
  Vergeeftse Heer!
  Want my en past noch last, noch eer:
  Maer Godefrijd// Had uer noch tijd;
  De Kerck en wou hem niet schelden quijt.
  
  Daer over hy de setel quam aenvaerden,
  In schijn des boets;
  Met hayr gekleedt, en barrevoets.
  Ja gingh met tranigh-nat bedruypen d' aerde:
  Als of de Staf
  Hem opgeleyt was tot een straf.
  O goen Prelaet!// Dits d' een'ge straet
  Daer door men na de Myt'ren gaet.
  
  Recht als een licht genomen uyt de mudde,
  Om hoogh hesteldt,		Math. cap.5. vers.15.
  Al 't huys verclaerdt, soo stack den held
  Van deughden uyt, in 't middel sijnder kudden.
  Zoo langh hy sat,
  Hy niet als met den armen at:
  Hy kroop, hy boogh:// Ja wies met loogh,
  
  En dwaelde uyt liefde haer voeten droogh.
  
  't Gaet wel man Goods! besit dan voorts in vrede
  Uw' hoogh gestoelt:
  Nu ghy de deughd soo wassen voelt.
  Maer neen, uw' ziel, en heeft geen vaste stede;
  Ick sie wel dat
  Sy weerom joockt na 't oude pad.
  Doch laet de Cluys// Van 't hoogh Cartuys;
  En stiert uw' wenschen na Godes Huys.
  
  Daer is het dat ghy komen sult te rusten:
  Want hier beneen
  Is niet dan arbeyd en geween.
  Geluck op reys! Maer nu ghy de wellusten
  Van Goods besit
  Verkreghen hebt; ey lieve! bid
  Dat wy luy mee// Ter selver stee,
  Genieten moghen de soetste vree.