text: Stem: Het Nachtegaeltje kleyne.
  1. Gy die den Akker ploegen,
  Gy luister met bescheyt,
  Hoord dog mijn reden aen,
  Ik wil my gaen vervoegen,
  Alwaer een Herder weyt:
  Op dat ik zingen kan
  Het Lof van den Huisman,
  Sijn staet wil ik verbreiden,
  Dat is mijn wil en wensch:
  Die Godt den bouw toe seiden,
  Dat was den eersten mensch.
  2. Wat is'er dog op aerden.
  Dat dit te boven gaet?
  Het geen de Landman doet,
  Als scheind hy klein van waerden,
  En van een slegten staet
  Nochtans een yder moet
  
  Werden door hem gevoed:
  Indien hy ging verloren,
  Waer quam ons dan van daen
  Het kostelijke Koren,
  En vorders alle graen.
  3. Godt heeft aen hem gegeven
  Het cierelijke Veld,
  Met kruiden net beplant,
  Hy heeft hem daer beneven
  Als Heer daer in gestelt,
  Begaeft met goet verstant,
  Daerom zo prijst het Land
  En ook het Akker bouwen,
  Waer in men openbaer
  Gods werken kan aanschouwen,
  Door het geheele jaer.
  4. Wanneer ontrent de Meye
  De Boomen lustig staen
  Met Bloemtjes net geciert
  Die haren reuk verspreije,
  Waer dat wy henen gaen,
  't Werd al van Godt bestiert,
  Zelfs dat het pluimgediert
  Gaet zijnen schepper roemen:
  Wie kan op dit geval
  Ons grooter vreugde noemen,
  Hier op het aerdsche dal.
  5. Siet eens in alle deelen,
  Is niet het gantsche wout,
  Gelijk een schoon cieraet,
  Verciert gelijk tafreelen,
  Alwaer den Huisman bouwt,
  Van Koren, Vlas en Zaet,
  Geschildert op de maet,
  Met alderhande kleuren,
  
  Daer op het Biese zweeft,
  Met zingen en met neuren,
  Dat ons den honing geeft.
  5. Der Nachtegalen kelen
  Hoord men op soeten toon,
  Singen met blijden geest:
  Die heele dagen quelen,
  En loven Godes Throon,
  Al waert een Bruylofts feest:
  't Schijnt of het vrolijk beest,
  De menschen wilde leeren,
  Hoe wy Gods Majesteyt
  Gestadig moeten eeren,
  Met alle dienstbaarheyt.
  6. Wanneer hem komt verklaren
  Als 't Jaer wat verder gaat,
  Het aengenaem gewas:
  De rijpe Korenaren
  Als 't op zijn snijden staet,
  Komt het seer wel te pas
  Te mennen in de tas:
  Te dorssen met den vlegel,
  Te werden uitgewand:
  Dus houd men maat en regel,
  In 't bouwen van het Land.
  7. Als nu den Oegst gaet scheyden
  Soo komt den Herst by,
  Dies moet hy dan voorwaer
  Sijn Landen gaan bereyden
  Met zware slaverny,
  Om dat hy ook aldaer,
  Tegen 't aenstaende jaer,
  De vruchten op den Akker,
  Zou krijgen na zijn zin,
  Dies toont hem yder wakker,
  
  En poogt na zijn gewin.
  8. Dan lijd het weynig dagen
  Of men beziet de stond,
  Dat hy sijn Koren zaeyt,
  Dan smakt hy na behagen
  Sijn Terwe in den grond:
  Terwijl het stormt en waeyt,
  Soo werd hy hem begraeyt,
  Den handel van het bouwen,
  Den gantschen Somer lang,
  't Geen yeder mag aanschouwen,
  Dien soeten ommegang.
  9. Komt stelt hier nu eens tegen,
  Al was 't een hoog gebied,
  Dat selfs een Koning heeft,
  Des Heeren gunst en zegen
  En is'er soo noch niet:
  Hoewel hy prachtig leeft,
  De milde God die geeft
  Sijn segen op de Landen,
  Want alles wat'er wast,
  Dat werd uyt zijne handen
  Den Landman toegepast.
  10. Al drinkje wijn uit schalen
  By allerley vermaek
  En kostelijke spijs,
  Het water uit de dalen
  Dat geeft ons beter smaek,
  En 't houd de sinnen wijs:
  Denkt hoe in 't Paradijs
  Onse Voorouders moesten
  Tot desen handel gaen,
  Die 't zaeyen ende Oegsten
  Hebben voor u eerst verstaen.
  11. Wilt dan het Akker telen,
  
  Verachten nimmermeer,
  Alwaer men in het kruid
  Hoord duysent soete kelen
  Des Heeren lof en eer
  Roepen gestadig uyt:
  Wel nu dan tot besluit,
  Ik wil my vergenoegen
  Hier op het aerdsche dal,
  Met zaeyen ende ploegen,
  Soo lang ik leven sal