text: Cap. XXI. Van de Hoppe, en andere soorten van voghels.
  DE Hoppen, op een ghesette tijdt uyt vreemde gewesten naer de Noordsche Landen komende, wijsen aen dat de Lenten voorhanden is. Dese vogel is vol van gheroep en getier, om sijn eyeren of jongen te bewaren. Hy wijst oock aen, door sijn moeyelijck geroep, dat 'er Vossen in 't gras verborghen zijn, ghelijck oock Honden, en andere beesten, die uyt alle plaetsen verdreven moeten worden. De Hoppen hebben een sware oorlogh teghen de Swaluwen, Spechten en Kauwen. Sy legghen hun eyeren op de heuvelen der moerasschen, en broeden daer hun jonghen uyt. Sy, getemt zijnde, verdryven de vliegen uyt het huys, en beschutten dat voor 't geroof der Muysen. Sy wijsen door hun gesucht aen, dat het regenen sal: 't welck oock de Veldt-Scorpioenen doen, die Koekoecken der Merrien genoemt zijn, die, dwarsselinghs vliegende, en een groot ghedruys maeckende, te vooren aenwijsen, dat 'er regen voorhanden is. Ja de grooter Scorpioenen, die langhe becken hebben, voorsegghen oock dat 'er regen voorhanden is; gelijck oock de Spechten der boomen. Daer is oock een voghel, naer de regen genoemt, soo groot als een Patrijs, met verscheyde schachten verçiert, en met driederhande verwen, geel, wit en swart onderscheyden. Men gelooft dat dese vogel alleenlijck van de lucht
  
  leeft; want hoe wel hy vet is, soo wordt echter in sijn buyck niets gevonden. De vogelaers vangen dese vogelen met sware stocken, die sy hoogh in de lucht opwerpen, om de voghelen te verschricken: in voeghen dat sy de voghel, die tot op de grondt vlieght, en vlucht, in hun gheweldt kryghen.