text: Stem: Eens soud' ick uyt vermeyen gaen.
  
  GOd wou dat ons een Duyf besloot
  Den lesten dagh van 't Jaer.
  Maer sulcken Duyf die wit en rood
  Te saem van pluymen waer.
  Dit was Columba d'eelste Maeghd,
  Die wijlen inde Schans// Sans
  Om't Christelijck geloof beklaeght,
  Verkreegh de dierste krans.
  
  Een krans belelijdt, en beroost;
  Die altijd even schoon
  Van sneeu-wit blinckt, van purper bloost,
  Door Gunst van Godes zoon,
  Die haer, met al te grooten sucht,
  Voor 't uytgestorte bloed// doet
  Genieten d'ongemete vrucht
  Die alle smart versoet.
  
  Den Roomschen Vorst Aureliaen,
  Dee op sijn fel ghebod
  De Maged voor sijn vyerschaer staen,
  En sey: versaeckt uw' God.
  Maer sy, helaes! Een Christen mensch
  En is dat niet gewoon// schoon
  Ghy dreyght, of vleyt, met wee of wensch,
  Ick haet uw' valsche Goon.
  
  Ghy sult my door uw' snoode keel
  Die laster halen weer:
  Of ick sal u in een bordeel
  Benemen doen de eer.
  Zoo ras geseyd// soo ras volbraght.
  
  Men dee van stonden aen// gaen
  De reynste Maged, daer haer kracht
  Zou werden aengedaen.
  
  Maer Godes hand en henghde niet
  Dat aen de leden kuys
  Geschieden eenigh vuyl verdriet
  Zou in 't onreyne huys.
  Des hy haer uyt het naeste hol,
  Een wilden Beer terstond// sond;
  Die snoeren vanden eersten pol
  Quam d'onbeschaemden mond.
  
  Onsaligh! Riep de reyne blom,
  Helaes! wat doedy hier?
  Gelooft in mijnen Bruydegom;
  En bid, dat hy het dier
  Af hou van uw' misdadigh hoofd.
  Wat meer? op 't eyge pas// ras
  Den jongman keerdt, tuyght, en gelooft
  Hoe groot dat Christus was.
  
  Maer efter, d'alder-wreetsten Vorst,
  Veel harder als het dier;
  De dienst-maeghd Goods bestoken dorst
  Rondom met gloeyend vyer.
  Neen, Keyser! neen, spaerd teer en peck:
  Genoeght u dat gh'u swaerd// schaerd
  Op 't snee-wit van soo waerden neck,
  Die na den Hemel vaerd.
  
  Columba, Duyfje rood en wit!
  De stricken zijn ontknocht.
  Vlieght nu om hoogh na Goods besit,Psalm.123.7
  Het welck ghy hebt gekocht
  Met munt van u vergoten bloed.
  Maer bid, dat die hier bleef, leef
  Na 't voorschrift van uw' Rosen-hoed,
  Daer God ons deel van geef.
  
  Voor al dat wy, na Goods berecht,
  Voor-aen als Duyfjens doen:
  
  En met een leven slecht en recht,
  't Voorgaende jaer vergoen.
  Den tijdt voor by loopt, als een post.
  't Voor-leen en komt niet weer// Heer!
  Die door uw' dood my hebt verlost
  Gundt dat ick my bekeer.