text: [Een die hem wil onderwinden]
  Stemme: Poliphemus, &c.
  EEn die hem wil onderwinden,
  Yets te vinden,
  Daer sijn geest vermaeck in vint,
  Soo hem ‘t Herte treckt tot jagen,
  Moet verdragen,
  Regen, vlaghen, storm en wint.
  2 Wilder yemandt vreemde steden,
  Gaen betreden,
  Verr-gelegen van sijn Landt,
  Die stelt het gemack ter zijden,
  
  En moet lijden,
  Ongemack aen elcken kant.
  3 Vindt yemandt vermaeck in desen,
  Om te wesen
  Op der hoogen Bergen kruyn,
  Die en moet de moeyt niet schromen,
  Om te komen,
  Op den hoogh bezanden Duyn
  4 Stelt hem yemandt om te Vryen,
  Die moet lijen,
  Nijders tongh en Schimpers mondt,
  Die moet duldigh leeren dragen,
  Sulcke slagen,
  Dat hem ‘t innich herte wondt.
  5 Die Nephtuni Rijck bevaeren,
  Quelt de baren,
  Door de Winden om-geroert,
  Die haer drijft dan gints en weder,
  Op en neder,
  Worden hier en daer vervoert.
  
  6 Maer die op de Minne stroomen,
  Eenmael komen,
  Krijgen al veel meer onweer,
  Haet en nijdt en achter-klappers, 
  Vuyle snappers,
  Gelt Beminders, en noch meer.
  7 Dese als des Duvels Knechten,
  Steets bevechten,
  ‘t Minnaers-schip aen elcken kant,
  Willen hem te rugh doen blijven,
  Of doen drijven,
  Op een Klip oft harden strant.
  8 Bruydegom ghy hebt door-varen,
  Dese baren,
  Een behouden Haven in,
  Hier is ‘t eynd van u verlangen,
  Wilt ontfangen,
  ’t Loon van u getrouwe Min.
  Konst baert gonst.