text: Stem: In Oostenrijck daer staet een huys.
  
  
  
  
  DIe in my, sprack den Heer, gelooft,
  Sal ick voorsien met wonder-daden,
  En door sijn hand op't krancke hoofd, op't krancke hoofd
  Geleyt, den siecken doen genaden.
  
  Heer dit is't woorde, sey Severijn,
  Het welck uw' mond ons heeft gesproken,
  Die altijd sal waerachtigh zijn// waerachtigh zijn,
  En noyt beloft' en heeft gebroken.
  
  Toont aen den Bisschop van Nivers
  
  Eulaljus dan, dit wonder teken,
  Die'k hier dus doof, die'k hier dus dwers, die'k hier dus dwers
  Te bed vind' leggen, sonder spreken.
  
  End' even met dit vast geloof
  Voor't bed getreden, daer gelegen
  Den man was kranck, was stom, was doof// was stom, was doof,
  Genas hy hem van Godes wegen.
  
  Staet op, sprack hy, in IESUS naem
  Eulali Bisschop! want op heden
  Moet gh'uwen dienst, met my te saem// met my te saem
  Aen't Autaer Gods, ten danck besteden.
  
  Hy deed het oock op staende voet
  Met groote schrick van all' d'omstaenden,
  Verwonderd in soo rassen boet// soo rassen boet,
  Aen een gebreck van soo veel maenden.
  
  Gaet voorts met dese gunst, man Goods!
  Na Clodovee den Christen Koningh,
  En reedt u dan door 't pad des doods// door 't pad des doods
  Te trecken na de hoogste woning.
  
  Van waer wy door u lief gebed
  Verwachten noch al meerder segen,
  Wanneer ons yet of schort of let// of schort of let,
  Als was die wy op d'aerde kregen.