text: Stem: Le vallet de la Licorne.
  
  
  
  
  
  EDelsten Romeyn Severe!
  Die gebynaemt werd Sulpijt,
  Dat den soeten naem des Heeren
  Voor u zy gebenedijdt// t'Alder tijd.
  Singet den hooghste Majesteyt,
  Van nu tot inder eeuwigheyd.
  
  Ghy verliet de pracht van Romen
  End' al 's werelds soet fenijn,
  Om daer voor te mogen komen
  In de school van Sint Martijn, Sint Martijn.
  Singet, Ec.
  
  O wat lessen! o wat leven
  Gaf u hier uut! Godes knecht,
  Des uw' pen ons heeft beschreven
  Sijn groot-daden wel te recht// Wel te recht.
  Singet, Ec.
  
  Och hoe los gaen onse sorgen,
  Die op huyden staet, sie toe,
  Dat hy niet en val voor morgen
  Uut den segen inde roe// Och! siet toe!
  Singet, Ec.
  
  Die soo langh van Martijns leeringh
  Had gesogen 't soete sogh,
  Quam daer na schier tot verkeeringh
  Door't Pelagiaens bedrogh, Wacht u toch.
  Singet, Ec.
  
  Maer door sucht van Gods genade,
  Siende sijn bedroefde val,
  Keerde weer door d'oude paden
  Tot d'oprechte schapen stal// Schapen stal.
  Singet, Ec.
  
  'k Ben sprack hy door veel te kallen
  Afgedwaelt van Christus leer,
  Maer die't spreken heeft doen vallen,
  Sal door't swijgen rijsen weer, Rijsen weer,
  Singet, Ec.
  
  't Swijgen sal mijn rou verklaren
  
  Dies ick my tot swijgen stel,
  Die sijn mond maer kan bewaren
  Zal sijn siel bewaren wel// voor de hel.
  Singet, Ec.
  
  Dienaer Gods wilt ons verkrijghen
  Door u aengenaem gebed,
  Dat wy spreken, dat wy swijgen
  Niet dan op des Heeren wet// 's Heeren wet.
  Singet, Ec.