text: Zang: Wilder dan wildt, wie zal my temmen. Ick arme schaepken. Dans cest val, &c. De tien Geboden; Of: Neraea schoonste van uw geburen.
  
  
  DIe door des Werelts woeste baren,
  In ['s] Levens zorgelijcken tijdt,
  Des Deugdes haven wil bevaren,
  Moet zien dat hy twee Klippen mijdt.
  
  2. Keur-heyligheydt en Achteloosheydt
  Moet steeds uyt al zijn wercken zijn;
  Het laetst, verruckt tot losse boosheydt:
  Het Eerst, bedrieght door Deugdes schijn.
  3. De Achtelooz', om niet te vallen
  In vieze eygen heyligheydt,
  Betracht geen heyligheydt met allen,
  Zelfs die niet die ten Hemel leydt.
  4. De Eygen-heyligh, om zijn zaken
  Quansuys te nemen wel en wis,
  Gaet uyt zijn herssens Regel maken
  Daer uyt Godts Woordt geen Regel is.
  5. Bey' zijnze blindt, wel door verscheyden
  Bedriegery en leugen-vondt,
  Maer die nochtans in alle beyden
  Opwortelt uyt een zelve grondt.
  6. Om los in lusten te verzuypen,
  Schouwt d'een (kar) nau-gezettigheydt.
  Om 't rechte Deugden-werk t'ontsluypen,
  Zoo zoeckt het d'ander daer 't niet leyt.
  7. Dus vallenz’ yeder aen een zijde
  Waer van t'een tegen d'ander staet,
  Maer nochtans beyde zijn te mijden:
  Want allebeyde zijnze quaedt.
  8. Bey' zijnze quaedt; maer d'een noch quader
  Als d'ander is. Hoe dommer boos,
  Hoe dickmaels de genezing nader:
  Daer Schijn verblindt, is Reden voos.
  9. Die heel al naeckt is, voelt zijn naecktheyt
  Wanneer m'hem voelens oorzaeck geeft.
  En lichter ziet men zijn mismaecktheyt
  Als 't Aenzicht geen opsmuckzel heeft.
  10. Maer die zich vleydt op schijn en wanen,
  
  Door heyligheydtjens toovery,
  Meynt dat elck wie hem koomt vermanen,
  In deughdt veel minder is dan hy.
  [11.] DE wijze Christen maeckt geen wetten
  Daer Godes mondt geen wetten geeft.
  Op Ditjes, Datjes onwis letten,
  Is buyten 't oogh-wit dat hy heeft.
  [12.] Maer daer hy 't wis heeft, zal noch leven,
  Noch doodt, noch yets, te geender uur
  Oock 't minste quaedt hem doen aenkleven:
  Daer staet hy vast gelijck een muur.
  [13.] Daer hy in twijffel van Godts wet is,
  Houdt hy altijdt zich aen het geen
  't Welck, zoo 't geen Deugd of God-gezet is,
  Altoos met 't quaedt niets heeft gemeen.
  [14.] Alzoo nochtans, Dat zulck beknijpen
  Van hem geacht wordt noch geroemt,
  En die 't niet juyst als hy begrijpen
  Van hem versmaedt zijn noch verdoemt.
  [15.] WAt middel om zoo wel en effen
  Het middel-padt te konnen gaen?
  Zijn herten oogen te verheffen;
  Van al wat Godt niet is, af-slaen:
  [16]. Zich zelfs noch niemandt nooyt vertrouwen
  In wat men doen of laten moet,
  Maer aen Godts wil zich vast te houwen,
  Daer Christi woordt de weet van doet.
  [17.] Verschricken u d'oneenigheden
  Die'r vallen over 's Woordts verstandt:
  Schrickt niet. geeft u gemoedt in vrede.
  Wy hebben Godts beloft te pandt.
  [18.] De Waerheydt zelfs, kan niet bedriegen.
  Wie (ook in 't minst) hoort na Gods stem,
  
  Belooft Godt hulp. Godt kan niet liegen.
  Doolt yemand dood'lijk: 't schort aen hem.
  [19.] Qua' wil maeckt lichtigheyd tot zwaerheyd.
  In 't duyster is Licht, Duysternis.
  De Waerheydt is haer zelfs een klaerheydt
  Als 't hert maer recht Godt-hoorigh is.