text: Stemme: Troost u mijn alderliefste verkor[en]
  Christene menschen al die leven,
  Siet eens wat Godt ons heeft ghegheven,
  Tot troost en hulp in onsen noodt,
  De seven Sacramenten groot,
  
  Die ons bevrijden, 
  Van druck en lijden,
  En oock van de eeuwighe doodt.
  
  Door 't heyligh Doopsel hoogh ghepresen
  Soo moeten wy Godts kinders wesen,
  Van d' Erf-sonden bevrijdt voor eerst,
  Den Priester doopt s' al minst tot meest,
  Op ons Lichaeme, 
  Seght in den Naeme,
  Des Vaders, Soons en s' Heyligh Geest
  
  Het Vormsel dient ons tot verstercken,
  Van lijf en Ziel  en goede wercken,
  Den Bisschop leght op 't hooft sijn handt.
  En spreeckt die reden seer krachtigh, want
  Dit bediedt lijden, 
  Kaeck-smeet ter zijden,
  Gheeft ons den Bisschop met verstant.
  
  Het Heyligh Sacrament waerachtigh,
  Dat komt ons maecken al indachtigh,
  Dat Christus selfs daer is present,
  Al schijnt'er broodt en wijn ontrent,
  Godt is in 't leven, 
  Soo wordt beschreven,
  Jn 't Heyligh weerdigh Sacrament.
  
  De Biecht gheneest de zielens wonden,
  Als den Priester vergheeft de sonden,
  Want kent ghy schult hebt ghy misdaen,
  Den Priester Godts kan u ontslaen,
  Voor alle sonden, 
  Wordt men ontbonden,
  Door die oprecht te Biechten gaen.
  
  d' Heylighe Olije die komt ter baeten,
  De siecke menschen die zijn verlaeten,
  Van alle Christenen op der aerdt,
  't Versterckt de ziel en 't lichaem bewaert,
  Van duyvels listen, 
  dat veel dat wisten,
  s' En souden wesen noyt verbaert.
  
  Het Priesterschap dat moet men eeren,
  Sy doen 't Broodt in 't Vleesch Christi keeren
  En van den Paus daer toe gheweyt:
  Aensiet dan hun Hoogh-weerdigheyt,
  Want sy ons leyden, 
  Sonder te beyden,
  
  Naer de eeuwighe saligheyt.
  
  Het Houwelijck is weerdt ghepresen,
  Het doet Godts Kercke stercker wesen,
  Het doet het al in eeren gheschien,
  d' Onkuysheyt siet men daer af vlien,
  Wilt sonder schouwen, 
  Jn eeren trouwen,
  Ghy sult met Godt hier naer verblijen.