text: Stemme: Amarilli mia Bella.
  Ha wreede Rosemonde.
  Gedachtich lijt de smart,
  En straffe wonde,
  My door het oogh gesonde,
  Tot in myn hert?
  Laet bracke tranen reegen,
  Tot meedoog u beweegen.
  
  Wat voor de vreughd' hebt ghy my toe gesonden
  Roosemonde, Roosemonde, Roosemonde, dees wonde.
  2 Beulin en straffe Vrouwe!
  Moordersse van mijn ziel,
  Waer is de trouwe,
  Die ghy trouw, swoert te houwe:
  Heeft die een kiel,
  Door grondeloose kolcke.
  Gevoert naer vreemde volcke?
  Soo wensch ick dat de vloet hadt op gesoope
  Roosemonde, Roosemonde, Roosemonde, mijn hoope.
  3 Wel hebt ghy een verlange,
  En graeghten tot mijn doot?
  'k Ben u gevange:
  Komt wreed' en al te strange,
  Beulin door stoot,
  Dees geofferde lede
  Die willich zijn te trede,
  Daer sy geen licht naer duysternisse speuren,
  Roosemonde, Roosemonde, Roosemonde, met treure.
  4 Ach of mijn droeve claegen.
  
  V stael ver-herde hert,
  Soo mocht door knagen.
  Dat ick naer mijn behaegen
  Troost voor mijn smaedt,
  Van u eenmael mocht erven,
  In plaets van levend' sterven,
  Ick soude dan, tot weer-loon met Laeurieren
  Roosemonde, Roosemonde, Roosemond' u, vercieren,
  N. van Haeren.
  In lyden geduldich.