text: Stem: Weest Nymph' gegroet.
  
  
  
  
  
  
  
  
  
  
  
  
  RUdolphe vrind
  Des Heeren! gaet vind
  Een and're manier van leven; Indien
  Ghy 't aenschijn Goods eens begeert te sien.
  Want seker weet
  Dat den wegh te breed,
  En al te gemackelijck is ghepaed,
  Daer ghy tot desen toe over gaet.
  De Hemelsche Rijcken
  (Soo Christus ons speld)
  En willen niet dan wijcken,
  Voor datmen geweld
  Daer over en pleghe.
  Met kousen met schoen
  En kanmen de weghen
  Des Heeren niet doen.
  
  Dit was 't vermaen,
  't Welck wijlen gedaen
  Door Godes ghena aen 't edele hert
  Inwendelijck van Rudolphus werd.
  Des hy terstond
  Het werreldsche pond
  Verwurrip, om niet te werden belet,
  In't lopen vande volmaeckte wet.
  Rudolphe courage!
  De deughd is uw' aerd,
  En d'Hemelsche gage
  
  Is 't lopen wel waerd.
  Wilt vromelijck vechten,
  Heer IESUS vereerdt
  Een kroon aen sijn knechten,
  Die noyt en verweerdt.
  
  Maer zijt verdachtEccl.2.1.
  Op quellingh, en wacht
  Bekoringhen; want het sondighe vleys
  Gesuyverd word, als het goud in't fourneys.
  Een groot rumoer
  Van suster, van broer,
  Van moeder, en al de reste uw's huys,
  Komt over u. Maer des Heeren Cruys
  Zal wesen uw' standerd:
  Schickt dat u gemoed
  Slechts niet en veranderd
  Door vleesch noch door bloed.
  Denckt dat uw' Behoeder,
  Om 't swaerste verdriet,
  Van d'edelste Moeder,
  Sijn Cruys niet en liet.
  
  Rudolphus met
  Eenvuldigh opset,
  Gingh waghen de kans; en d'Hemelsche gunst
  Gaf hem een alsulcke wel-levenskunst:
  dat hy oock trock
  Tot 't selve gelock
  Van heyligheyd, en van salighe ra'en,
  All' die hem wederstand hadden gedaen.
  Den broeder bedaerde;
  De moeder oock self:
  En trachten voor D' aerde,
  Na 't Hemelsch verwelf.
  Sy lieten haer steden,
  Haer silver, haer goud,
  Sy kruysten haer leden,
  En vluchten na 't woud.
  
  
  't Gaet wel vriend Goods!
  Maer voor d'uer des doods,
  De welcke eer langh sal kronen u werck,
  Moet ghy noch hoen de Eugubijnsche Kerck.
  En daer mee blijft
  U eeuwigh gestijft
  Der Bisschoppen prijs, by 't Monicken loon.
  Dit tackje schorte noch aen uw' kroon.
  Geluckighen Harder!
  't Is over genoegh.
  'k En gingh u niet verder;
  Ghy eyndighde vroegh.
  Uw' Hemelsche vrede
  Heeft eynde noch maet;
  Maer laet uw' gebeden
  Ons komen te baet.