text: De kenteekenen der Veepest aan de Milt.
  Kenteekenen aan de milt.In gezond geslagte Koeijen is de milt natuurlijk vast en uitgezet, en wanneer dezelve wordt opgehangen, zoo als de Slagters gemeenlijk doen, droogt die spoedig, als van zelve, in. Integendeel was de milt van Koeijen, welke aan de Veepest gestorven waren, lenig, slap en als los van vezelen en bloedvaten Het bloed was slijmerig, zwart, of dik geronnen en altoos bedorven, ja veeltijds was de geheele milt door eene bruine stinkende etter als vervuld. Professor camper heeft de milt in oude Koeijen, welke aan de Veepest gestorven waren, bleek en als aschverwig van kleur gevonden. Wij hebben die van jonger beesten bevonden, eene bleeke, naar het vale hellende, kleur te hebben, en hier en daar was dezelve met purpervlakken en met blaasachtige etterbuiltjes bezet; ook hebben wij er gezien, welke buitengewoon groot en uitgezet waren.