text: Toon: O schoonste Personagy, &c.
  ADieu o pronk der Stede!
  Met al u schoon en cierlijke Gebouwen,
  ‘k Wens al de geene Vrede,
  
  Die zig in u, om u Vest onthouwen:
  Want yder moet,
  Zig voor u Vroet,
  En voor u grootheid buigen:
  Want vreemde volken,
  Die zullen door haar Tolken,
  Zulks getuygen.
  2Adieu, ik meen te scheiden,
  Vit dit gewest, en ook van Amstels stroomen.
  Den Hemel wil my leiden,
  Tot dat ik ben, daar ik nog hoop te komen;
  Daar Febus praalt,
  En ’t heetste straalt,
  Met al zijn glans en schoonheid;
  Daar men Speec’rijen,
  En veelderhande Zijen
  V ten toon leyd.
  3Adieu o Brave Borsten!
  Wiens zelschap ik wel eertijdts heb genoten,
  Waar dat ik staag na dorste,
  Dan gingen wy zo ’t zamen henen stoten,
  
  En waren braaf,
  O wat gaaf,
  Als men in zulken soetheid,
  Mag tijd spenderen,
  Wie zou daar voor begeeren
  Grooter goedheid!
  3Adieu o Amstel-Maagden!
  By wien ik plegt eertijts te verkeeren,
  Zo ick u ooit behaagden,
  Zo zingt dit Liet tog eens tot mijnder ere;
  Want ziet ik moet,
  Dog heel onzoet,
  Van u, o Meysjes! scheiden,
  En ‘k wens den Hemel
  Wil met zijn zoet gewemel
  V geleiden.
  F. Klaix.