text: Stem: Kluysenaer die noch ABC, pag.
  
  COrdula Maeghd! kom voor den dag,
  Ziet tot wat hooghe prijsen
  Ursulam het blijde gelagh
  Van gist'ren heeft doen rijsen.
  
  
  't Lely-wit, end' het Roosen-rood
  Heeft haer verciert rondomme,
  Voor een oogenblickige dood,
  Met ellif-duysend blommen.
  
  By dit geluck quam 't ongeval
  Dat ghy u ginckt versteken;
  En daerom aen 't effen getal
  Een Palm deed gebreken.
  
  Leyder! 't was niet als 't krancke vleesch,
  En sucht van eygen sinne;
  Die u deden stllen de vrees,
  Voor Christus lieve minne.
  
  IESU gena! mijn ziel kend schuld,
  Ick wil my gaen vertonen:
  Dat de somm' magh werden vervult
  Van d' ellif-duysend kroonen.
  
  Bloedighe Hunnen! siet ick ben
  Een vande selve loten,
  Die ghy, voor des Heeren beken,
  Met bloed hebt overgoten.
  
  Zuldy dan my den Roosen-krans,
  Door slim meedoogh af dringhen?
  Neen, ghy sult den selvigen dans,
  Met uw' gespelen springhen.
  
  't Koste maer een gespannen boogh,
  
  Om ziel en lijf te scheyden.
  't Een bleef hier, maer 't nadere vloogh
  Daer 't Ursula verbeyde.
  
  Cordula Maeghd! voeght u gebed
  Voor ons, met uw' gespelen;
  Op dat Godes heylige wet
  Ons Hun, noch Fun afdeele.