text: Stem: Als 't begint.
  
  
  
  
  
  
  
  
  ONs werd op huyden nieuwe stof
  Van d'alder-vroomsten man Sint Ioris
  Ghegheven tot des Heeren lof,
  Dus singht alomme daer gehoor is:
  Lof Christe IESU! door wiens wraeck
  Sint Ioris won den helschen draeck.
  
  't Is IESUS die hem alder eerst
  Het harssen-becken heeft vertreden,
  
  Maer nu soo wert hy oock geheerscht
  In Christo van sijn minste leden.
  Lof Gode, door wiens sterck bedwangh
  Sint Ioris won de helsche Slangh.
  
  Dan des soo moeten sy te paerd
  Geseten wesen met Sint Ioris,
  Dat wel getemt, en flucks van aerd,
  Dat sacht van mond, en snel van spoor is.
  Lof Gode, Ec.
  
  Den vroomen Ridder soo wanneer
  Hy 't vierigh monster gingh ontmoeten,
  Droegh inde vuyst een houte speer,
  En was bestaelt van hoofd te voeten.
  Lof Gode, Ec.
  
  Hier inne weest hem oock gelijck,
  Wilt gh'oock met hem den Draeck verpletten;
  De hoop van Goods beloofde Rijck
  Moet u voor eerst het hoofd helmetten.
  Lof Gode, Ec.
  
  Uw' borst stijft met een Corselet,
  Ghewrocht van maeljen door malkander,
  Dat is van deughden, die de wet
  Des Heeren ketinght d'een aen d'ander.
  Lof Gode, Ec.
  
  Schickt dat gh'u met een krijghs-riem gort,
  Na 't maecksel vande Christen benden;
  Die voor u 't hart van d'aerde schort,
  End' achter dwingh de losse lenden.
  Lof Gode, Ec.
  
  Hier aen soo hanght de sabel dan;
  De sabel van het woord des Heeren:
  Daer ghy den vyand, als een man
  Mee krencken mooght, end' u verweeren.
  Lof Gode, Ec.
  
  De voeten hebt gelaerst met leer,
  Om niet te quetsen aen den doren;
  En met de vreese van den Heer
  
  Voorsien, als met twee scharpe sporen:
  Lof Gode, Ec.
  
  Een staele schild in d'eene vuyst,
  In d'ander hand een speer geladen.
  Te weten 't hout daer aen ghecruyst
  De voeten zijn die Bel vertraden.
  Lof Gode, Ec.
  
  Dus was Sint Ioris toe gherust,
  Als hy Beëlsebub vernielde:
  En niemand braght in Goods wellust
  Sijn ziel, dan die hem hier ontsielde.
  Lof Gode, Ec.
  
  Ontsielde, segg' ick, op ter aerd
  De sucht van sijn bedorve leden,
  En 't hout dat Christum heeft beswaert,
  Op hem te nemen was te vreden.
  Lof Gode, Ec.
  
  Al die dit doet, en twijffelt niet
  Of hy en sal den Draeck verstrijden;
  End' uyt het dooddelijck verdriet
  D'onnoselheyd sijns ziels bevrijden.
  Lof Gode, Ec.