text: Cap. XXIX. Van de plaetsen, daer de Slangen sich onthouden.
  MEn siet, doch selden, in de Noordsche Landen een wonderlijck schouwspel, te weten dat 'er diep onder de wortelen van Bercke-boomen Slanghen woonen, welckers groote menighte, door haer gheblaes, soodanigh een warmte aen de wortelen gheeft, dat de bladen van dese boomen, oock in de Winter, altijdt groen blyven. Dit volck, in de geheymenissen van de natuur onkundigh, acht dieshalven dese boom heyligh, als aen een groote Godtheydt ghewijdt. De Slanghen verschuylen sich des Winters in d'uytgeholde boomen, of in de klippen, en gebruycken slaep, in plaets van spijs. Doch sy eten des Somers kruyden, vleesch en vogelen, welckers pluymen sy daer nae weêr uytspuwen. Eyndelijck, sy drincken, soo sy konnen, melck, wijn, of een weynigh water.