text: Stem: Bien qu' un cruel martyre. 
      Of: Wilhelmus van Nassauwen.
  
  
  
  
  
  
  
  
  Strijd vromelijck voor't Wapen
  En voor des Konings cruys,
  Met all' de trouwe knapen
  En minnaers van sijn huys,
  O Laz're! want eer lange
  Sal't weer in't groot Bysant,
  Als voren staen of hangen
  Ter eeren aende wand.
  
  Wrijft verwen als voor heenen,
  Slijpt beytels: gaet te mart,
  Om porpher, end' om steenen
  Van Marmer sacht en hard,
  Maeckt alles op een rede,
  Ghy snijd, ghy schildert weer,
  Tot dat uw' siel in vrede
  Sal reysen na den Heer.
  
  Neemt dan door Godes segen
  Hier weer uw' rechter hand,
  Die u van's Keysers wegen
  Op gist'ren wierd verbrand,
  Theophilus sal strijcken
  De Goddeloose vaen,
  En door sijn Soon gelijcken
  Wes hy oyt heeft misdaen.
  
  't Gebeurde d'een na d'ander,
  Theophilus vertrock,
  En Michâel bleef voorstander
  Van't algemeyn gelock
  Der Kerckelijcke weelden,
  't Cieraet van Godes huys
  Quam weder door de beelden,
  En't opgerechte cruys.
  
  
  Nae honderd twintigh jaren
  Of seker daer ontrent,
  Dat met een hoop Barbaren
  De beelden had geschend,
  Den boosen Keyser Leo,
  Tot datmen weer in't hof,
  Der Kercken, songh: Laus Deo,
  End' all' sijn Heyl'gen lof.