text: Stem: Puis qu'au lieu de la douceur 
  
  Aet Melania Roomsche Weeu
  Zalichlijcken eynden
  Met het jaer, haers levens eeuw;
  Om ons neer te seynden
  Hulp en bystand van gebe'en,
  Tot beproef van ziel en leen.
  
  Ziel en leen: maer soo nochtans,
  Alsser een van beyden
  Van sijn alderliefste kans
  Af sou moeten scheyden;
  Dat de ziel, voor Goods gena,
  Leven, goed, en bloed versma.
  
  Zulcks Melaenja heeft gedaen
  (Na ons d'ouders tuygen)
  Die van Romen is gegaen,
  Om haer naeckt te buygen,
  En daer mee haer gantsche huys,
  Onder 't Nazareensche kruys.
  
  Piniaen haer bed genood 
  Koos het klooster-leven,
  Als de waerde vrou haar sloot
  In een kluys, beneven
  't Heuveltjen van Oliveet,
  
  Garderobb' van IESUS sweet.
  
  Veerthien jaren bleef sy hier,
  Met de Seraphinnen 
  Leven in ontsteke vyer
  Van Heer IESUS minnen.
  Tot dat haer de leste nood
  Van Volusiaen ontboodt.
  
  Van Volusiaen, haer oom;
  Daer sy, te Bysansen,
  Voor 't gheloof, met moede vroom
  Tegen sou gaen kanssen.
  Maer de strijd geluckte, want
  Christus les hiel d'overhand.
  
  Romen stond verwonderd, dat
  Een soo harden heyden,
  Door een vrou, soo teren vat,
  Zich had laten leyden
  Tot soo wijd beromden roof,
  Van het Nazareens geloof.
  
  Veel gelucks Volusiaen! 
  Met soo wijsen nichte,
  Die u Christum dee verstaen,
  Die uw' ziel verlichte.
  Och! hoe blij sal Augustijn 
  Met soo lieve tijdingh zijn.
  
  
  Augustijn, die sulcken weer,
  Met soo kloecke sinnen,
  Heeft gedaen, om voor den Heer
  U vernuft te winnen.
  Maer vergeefs: het was een vrou,
  Die uw' hooghmoed buygen sou.
  
  Buyght als noch, o saligh wijf!
  D'opgeswolle tochten,
  Van die ons oyt nieuw gekijf
  Inden Tempel brochten.
  Krijght haer sinnen blind en doof
  Voor het algemeen geloof. Amen.
  FINIS.