text: Sions Liefhebbers.
  1. Iehova Sions Son,
  En schilt, onpeilb’re bron
  Van goetheit, hoe beminn’lijk
  Is uwen weg? te hoog
  En diep voor ’s menschen oog:
  Wat is uw doen niet sin-rijk?
  2. Een onvernuftig volk,
  Benevelt door een wolk
  Van reden sonder klaerheit,
  Komt setten sig ter neer
  Aen uwe voeten, Heer,
  O Leven, weg, en waerheit.
  
  3. Om ‘t heilsaem onderwijs
  Dat dwasen wonder wijs
  Kan maken, en den slechten
  Doen komen tot verstant,
  Die uwen raet, en hant
  Goetgunstig op wil rechten.
  4. Gy werkt, en wy helaas
  Bevinden ons te dwaas
  Van hert om te beseffen
  Uw doen vol Majesteit,
  Vol glansch, en heerlijkheit,
  Voor eeuwig te verheffen.
  5. Is ‘t dan ons droevig lot,
  t’Ontberen ‘t soet genot
  Uw’s heils? is ‘t vast beslooten?
  Dat gy (hoe lang sal ‘t zijn?)
  Verbergt uw schoon aenschijn,
  Als woud’ gy ons verstooten.
  6. Uw duyf die quijnt Heer, want
  Uw Geest ons onderpant,
  Dat leven van ons leven
  Wijkt weg, en wy ontbloot
  Die schijnen dor, en doot,
  Als had hy ons begeven.
  7. Gy geeft vbast slag op slag,
  ‘t Wort duyster op den dagm
  Gy rukt uw lieve kind’ren
  Te midden van ons uyt,
  Dus schijnt het uw besluyt
  Ons dag’lijx te vermind’ren:
  8. Wat noot waer ‘t wisten wy
  Uw opper-heerschappy,
  En wijs beleit t’erkennen;
  En wijl uw hant dus slaet,
  Vermoeit door eigen raet
  Ons aen u te gewennen:
  
  9. Of dan ‘t verlies seer drukt,
  Als ‘t vander Haer gelukt
  Bevrijt van smert, en sonden
  Ten Hemel in te treen,
  Daer was min’ scha’ geleen
  Soo wy hem nasien konden:
  10. En door een waer geloof
  Voor ’s vleesches wijtheyt doof
  Uw Heilig doen bemerken,
  En vergenoegt, en stil,
  In Godes goede wil
  Ons herte gaen versterken,