text: Stem: Mijn liefste greyn verheven.
  
  
  
  
  
  
  
  
  WAt waren't voor rijckdommen,
  Sint Elbert Konings Soon
  Van Engeland! daeromme
  Ghy liet de rijcke Kroon:
  En 't Egmond aende strand
  Quaemt leven, en quaemt sterven,
  Quaemt laten, en quaemt derven
  U lieve Vaders-land.
  
  Als meerder quam, most wijcken
  Het minder, soo men seyt.
  Het waren grooter Rijcken,
  't Was hoogher Majesteyt:
  't Was al te schoonen Kroon,
  Die my daer voor te geven,
  Een eeuwigheyt van leven
  Belooft had Godes zoon.
  
  De kroonen, die wy draghen
  Hier op der aerden, zijn
  Niet dan voor weynigh daghen,
  End' om en om met pijn
  Besinghelt, en met haet;
  Maer d'Hemelsche juweelen
  Die God daer uyt sal deelen,
  En hebben end, noch maet.
  
  God danck! ick heb gekosen
  Een wel berade kans;
  Als ick voor Tijdelosen,
  
  Nam d'onverlepte krans.
  En dat op 't voorschrift noch
  By namen mijns liefs Heeren.
  Soo dat ick wel waerdeeren
  Kon 't seker, voor 't bedrogh.
  
  Gelooft zy Goods ghenade,
  Van nu tot alder tijd,
  Die my door dese paden
  Te voren heeft bevrijdt.
  Hy liet sijn vaders Hof,
  En quam hier op der aerde,
  Met jammer en onwaerde,
  Besueren straf en stof.
  
  Voorwaer een groot exempel!
  Des ick my stracks beried,
  Voor Christus, en sijn Tempel
  De rest te achten niet.
  Dit docht my 't hooghste goed;
  Dit was de rijcke parel,
  Daer een manhaftigh karel,
  Al 't sijn voor waghen moet.
  
  Sint Elbert! meer als reden:
  Man Goods! g'had groot gelijck.
  Laet ons dan oock besteden,
  Aen een soo hoogen Rijck,
  Al wat van daed, oft hoop,
  Wy hebben op der aerde:
  Want voor soo grooten waerde
  Is 't al te goeden koop.
  
  Voor al, wil God verhoeden,
  Dat wy verlaten niet,
  Daer ghy soo rijcken goeden,
  Ten lieven danck voor liet.
  'k Wil segghen, d'oude leer:
  Die ghy ons hier quaemt preken.
  Och! laet ons niet versteken
  Van dese immermeer.
  
  
  Dit suldy ons verbidden
  Wel door u krachtigh woord:
  Als gh'u voor ons in't midden,
  Met Sinte Willeboord,
  By Gode maer en steld.
  Wilt dan te samen spannen,
  O uytgelese Mannen!
  Uw' leeringh lijd gheweld.