text: Op de Voys: Een vaste Borch is onse Godt.
  GRoot is de Heer, en hooch beroemt,
  In GOdes Stadt op Eerden,
  Die synen hy aennemen coemt,
  Die hier verachtet weerden,
  Sijn Heyl'ghen al ghemeyn,
  Sijn Christen Recht end' Reyn,
  Die hooren syn Stem,
  Dat recht Jerusalem,
  Hy eewich wil beschermen.
  
  2.	Dat heeft de Weerlt verdroten seer,
  Die haer daer teghen roemet,
  Pocht op haer macht en valsche Leer,
  Verciert en hooch verbloemet,
  Haer list en fortze bey,
  Ghebruyckt sy men'gherley,
  Woedt en doet haer best
  Dan noch moet sy opt lest,
  Aen al haer macht vertsaghen.
  
  3.	Want wederstaen sy connen niet
  Dijn macht en stercke handen,
  Dijn macht breeckt al haer hoochmoet siet
  Te water en te lande,
  
  Sulcx wy bevinden claer,
  Ghy haer gantsch niet en spaer,
  HEER ghy trou Confoort,
  Ghy onderhout dijn Woort,
  Op dat de Vroom' u prijsen.
  
  4.	Dies is dijn naem seer hooch geeert,
  Die Christen haer verblijden,
  Die ghy hebt door u Woort vermeert,
  En noch verquickt altijden,
  Ghenaed' hebt wtghebreydt,
  En dijn gherechticheyt
  Dies blijden wy ons,
  Midts hebbend' uwe gonst,
  En wy van u Woort leven.
  
  5.	Verheucht u dies ghy Christen al.
  Ghy die kent synen name,
  Looft Godt seer vrolijck met gheschal,
  Hout aen syn Woort al tsame,
  Dat eeuwelijck bestaet,
  En nimmermeer vergaet,
  Vercond' dat van t'een
  Gheslacht, tot d'ander reen
  Dat haer de Werlt bekeere.
  
  6.	Den hoochsten Godt zy lof end' eer,
  Die ons wt niet gheschapen,
  En door syn Soon verlost heeft weer,
  Van s'Duyvels Macht en Wapen.
  In Godt den heylighen Gheest
  Wy hem opt aldermeest,
  
  Roem segghen ende danck,
  Hier all' ons leven lanck,
  Voor al die werelt bekennen.