text: Brevonge.
  Volgens de Rekeningen van de Veluwe ontving de lands vorst, onder meerdere belastingen Heerengelden genoemd, ook de bre-vonge of herfstbeeden, gaande uit erven, die men vrijgoederen noemde en de bezitters vrijluiden. In eene Beschrijving van heerengelden en van de rechten van heerengoederen en Veluwe gelegen, uitgegeven door Schrassert, Stukken tot den Codex Gelro-Zutphanicus, bl. 196, wordt de brevonge ook kerstbeede genoemd. Zij werd in geld betaald.
  In het Tinsboek van Loenen, geschreven in het jaar 1449, komt in Noord-Appeldoorn het volgende voor:
  ‘Item Udo Talhout van den erve int Loe [thans het vorstelijk Loo], empt. erga Noetboem van Harderwijck, dat mijn genedige heer hem te tyns goede gemaect heft, dat des jairs te gelden plach xvii alde grote van den Gentsen ponde ende ½ lib. bryevynge, datz i blaw gulden, vid. v gr. ende ½ voderkorn, vid. ix gr. Ende noch van Elbenich eerffs, empt erga Iohannem Collert, te voderkorn iiii alde grooten ende twe deel van ½ lib. bryevynge, vid. iii den. ii mit. Ende des jairs te vrigelt viii grote. Dit maect tsamen xlvi alde grote, 1 brab. Dimnissum et quitatum per literam domini ducis Arnoldie anno xxxix pro censu hereditario ut supra.’
  In het ambt Epe, buurschap Gortel, had het vrijgoed Hoenserve, een tijd van jaren voor den heerengulden en tins ledig, woest en onbetimmerd gelegen. Evert van Lintelo had het met verlof van den rentmeester van Veluwe weder aangevangen, op de gemente, met verlof der naburen en kerspellieden van Epe, een bouwhuis gezet en den heerengulden en de tins betaald. Hij verkocht het aan den pater en het convent van het zusterhuis te Oene. Daar het een vrijgoed was, dat niemand anders dan vrijlieden hebben en gebruiken mochten, verzocht hij aan den hertog van Gelre consent tot dien verkoop. Zij werd hem verleend bij oorkunde van O.L.V. assumptio [15 Augustus] 1496Bij Schrassert, a.w. Stukken, bl. 226.
  
  Leiden.
  Sl. De Hertog ging nog verder. ‘Voort soo hebben wij Hartoge voorz.’ - zoo staat er in de oorkonde - ‘om beden wil des voorsz. onzes convent sulck erf en goet tot eene erfthinsgoet ind tot erfthtins rechten gemaekt ind gegeven, alsoo dat sy van nu voortaen dat self onze vrygoet tot eenen erfthinsgoet en tot thinsrechten van ons sullen hebben, halden und gebruiyken, ind sullen ons nu voortaen sulcke 31 olde groten ind 2 braems, als dat voorsz.
  goet ons jaerlicx op Jacobi en Petri verscheyden toe vrygelde, ind seventien olde grooten ind vyff oert van brevonge schuldig was te geven.... te thins geven en betaelen, nae inhelt ons thinsboecken van Veluwen.’