text: Kenteekenen der Veepest, aan de beweging der Koeijen.
  Teekenen aan de beweging der Koeijen.De eerste omstandigheid, welke eene ongesteldheid te kennen geeft, is dat het beest over het algemeen trager, loomer en lusteloos wordt. Dit heeft in meer andere ziekten of gebreken plaats, maar in de Veepest komt dit spoedig: het is een schielijke lusteloosheid, Lustelooze loomheid, tragen gang, weinig eten, enz.daar in andere toevallen van ziekte meest altoos wel lusteloosheid en loomheid plaats heeft, doch deze worden dan langzaam geboren: derhalve is het teeken van eene schielijke lustelooze loomheid zeer aannemelijk. Camper bevestigt dit, en zegt, dat het vee als met den slag waarschuwt, en dun blijkt de lusteloosheid in hun tragen gang enz.: andere, door ons aangehaalde, Schrijvers noemen het loomheid in het gaan, ook eene zekere treurigheid, kwijning, loomheid, magteloosheid en verloren eetlust; terwijl al verder door hun wordt opgegeven, dat de besmetten beesten in de weide zich van de anderen afzonderen, en staan naar den slootkant met den kop tegen den wind gekeerd; dat zij er droevig en benaauwd uitzien, doorgaans op de aarde nederliggen en weinig eten; bij velen is de dorst, in het begin, zeer groot, en bij de meesten den tweeden of derden
  
  
  het rundvee.
  V. Afd. XI. Hoofdst.dag niet te lesschen; sommigen drinken zeer gulzig, anderen met zeer veel moeite, om dat de doorzwelging belemmerd is; bij het zwaarder worden der ziekte eten of drinken gij doorgaans niet.
  Trilling, huivering en beving, enz.Hierop volgt huiverigheid, en wel koude trilling en huivering, en onmiddellijk daarna hitte en brandigheid over het geheele ligchaam, gevoegd bij eene snelle beweging in de polsaderen; onder de aangehaalde Schrijvers wordt dit ook genoemd, eene sterke beving van het geheele ligchaam, of van sommige gedeelten van hetzelve, gevolgd door eene koortsige hitte en een radde, ongelijke, doch niet zeer sterke pols.
  Overkoots staan.Vervolgens komt ook in aanmerking het overkoots staan, dat is, het staan op de nageltoppen der achterhoeven of klaauwen. Het overkoots staan der Koeijen is meest kennelijk als zij op stal staan: zij staan dikwijls overkoots al zijn zij gezond, zoo dat dit teeken niet op zich zelven als beslissende, maar in zamenhang met de andere teekenen moet aangemerkt worden.