text: Cap. XXIV. Van de gehelmde Steenrotzsen.
  
  UYT de Duytsche Zee naer 't Noorden zeylende, omtrent drie daghen eer dat men komt in de Riviere, om na de Konincklijcke stadt Stockholm, in 't Rijck van Sweden, te varen, soo light daer een
  
  seer wonderlijcke Haven, de welcke in hun ghemeene spraeck wordt genoemt Hielmsnabben ofte Elgxnabben, om dat de wilde Ezels, die men in hun tael Elga noemt, ghetrocken zijnde door de soetigheydt der windt, daer by een pleghen te vergaderen: oft om dat de Rotzsen, die ter zyden van dese Haven staen, soo uyt natuur schijnen ghemaeckt te wesen, of 'er Helmen boven op den top ghehouwen waren, gelijck of de mensch geen wetenschap ghenoegh had om wapenen te smeden, 't en waer dat hem de natuur dat leerde, en aenwees wat de krijghslieden, die in de Noordsche Landen woonen, tot den krijghshandel van noode is. Maer voorwaer ghelijck dese Haven seer vermaert is om de gheleghentheydt der plaets, soo dat naeuwlijcks diergelijcken in geheel Europe is, daer de Schepen voor alle winden en storm soo versekert zijn: alsoo is de selve den vyanden seer gevaerlijck, soo dat 'er ghemeenlijck altijdt 't begin, midden en eynd van al de Noordsche oorloghen gevonden wierd, met groote bloedtstortinghe der vyanden. En dickwijls heeft de Vloot der vyanden, die door storm en onweêr in de vlacke zee niet konden slaen, in dese Haven ghejaeght wesende, van hun vyanden bestandt versocht oft hun van selfs moeten overgheven, oft door veynsingen in genade harer vyanden, oft in ghevaer staen van ghevangen oft doodtgeslagen te worden, aenghesien sy geen ander middel weten om bevrijdt te wesen: Want is 't dat se van de kanten oft uyt de Haven in zee steecken, soo zeylen sy met een storm op de blinde klippen en rotzsen te grondt. En is 't dat se in de vlacke zee varen, soo hebben se daer soo vreeslijcken storm, dat sy 't geensins ontkomen mogen, soo geweldigh waeyen daer de Noorde en Ooste winden. Boven dien soo trecken d'inghesetenen van 't landt ghemeenlijck al de teeckens af, die omtrent de diepten
  
  en Havens gestelt worden, om dat de vyanden geen middel souden hebben om hen te moghen behouden: want sy souden anders altijdt in gevaer wesen om van de Zee-roovers, die dese Haven willen innemen, overvallen te worden: niet te min, soo is hier altijdt de toestel van den oorlogh.