text: XXXII. Presenteren.
  Dit werkwoord dat ook in den vorm prosenteeren voorkomt, had in de me. eene eenigszins ruimere beteekenis dan thans.
  De grondbeteekenis was natuurlijk in iemands tegenwoordigheid brengen, en kon zoowel van personen als van zaken gezegd worden. Van zaken gebezigd, beteekende het òf overhandigen b.v. Wal. 11136.
  
  Walewein, die edel ridder vercoren
  Prosenteerde..................
  Sinen oem dat scaecspel.
  en Exc. Cron. 281. c. Leonora sijn suster presenteerde hem den prijs; òf aanbieden, ten geschenke aanbieden.
  b.v. Nat. Bl. II, 1188.
  
  Met dieren clederen ane ghedaen
  ProsenterenVarr: presenteren en prosinten. Den laatsten vorm, die dus zijn uitheemsch gewaad min of meer heeft afgelegd (vgl. laven van laver, vermen van firmer;) vinden wij ook Rijmb. 13290 var.
  
  Oec wilde hi (Naaman) prosenten wel
  Heliseuse.
  d.i: beschenken, begiftigen. sise (het dier) haren heere,
  Om hem te doene sonderlinghe eere.
  
  Ferg. 5196.
  
  Sijn ors willic presenteren
  Der coninginnen van Rikenstene.
  5482.
  
  Mijn ors willic hem presenteren.
  5492.
  
  Ic wane ghi dadet t'uwen scerne,
  Dat ghi mi u ors presenteret.
  Rijmb. 19893.
  
  Hi prosenteerdem diere dinc,
  So dattene die coninc wel ontfinc.
  en Limb. III, 760.
  
  Die scone, die niet en beide,
  Die prosenteerdem dat ors.....
  Doe nam hi dat ors ende satter boven.
  Van personen gebruikt, had het de bet. van voorstellen, iemand bekend maken, eig: iem. in de tegenwoordigheid brengen van anderen.
  
  b.v. Wal. 9422.
  
  Suldi enen vremden coninc mi
  Voeren ende presenteren up minne,
  So ben ic ene grote keytivinne!
  
  ‘als zijne beminde voorstellen.’
  Christ. 1803.
  
  Daer ic soud hebben geweest met eren
  Gepresinteert voer danscijn ons Heren.
  Lanc. II, 19133.
  
  (Du moets) di in derselver manieren
  Den vrowen, die dar sijn, presentieren,
  Ende ins conincs hof van Norgales daer naer
  Ende diere gelike di presenteren daer.
  
  Uit deze beteekenis ontwikkelde zich die van iemand begroeten, aan iemand zijn compliment maken, complimenteeren. Deze bet. komt duidelijk aan het licht door hetgeen Kil. zegt: Presentatie-wijn, j. present-wijn, vinum honorarium. Het is dus de eerewijn, de wijn, die geschonken wordt bij eene plechtige begroeting. Bovendien blijkt zij duidelijk uit de volgende voorbeelden:
  
  Franc. 3653.
  
  Hem camen drie aerme wivekine......
  Te gemoetene in enen dale.......
  Diene met ere niewer groete
  Prosenteerden harde zoete.
  en Troyen 8335, alwaar ons van Koningin Pentesilea verhaald wordt, dat zij
  
  Seer toernich ende gram
  Sciet... van hem (de Grieken) ende lietse mat.
  Ende keerde weder in die stat.
  Te Troyen mocht men blyscap scouwen.
  Men presenteerde seer der vrouwen;
  Die eer was al ongheacht
  Die men haer deed op dien nacht.
  Het beteekent dus: iemand eer bewijzen, zooals uit de onmiddellijk volgende regels zonneklaar blijkt.
  Nu deze beteekenis vast staat, geloof ik in staat te zijn, een nieuw voorbeeld er van uit eene bedorvene plaats van Velthem aan te wijzen. Kort na den sporenslag bij Kortrijk had er tusschen de Vlamingen en Franschen eene kleine schermutseling plaats, waarin de Vlamingen andermaal de overhand behielden door het beleid van Jan van Renesse. Bij de beschrijving daarvan (IV, 48) wordt de lof der heeren, die dit heldenfeit hadden bedreven, verkondigd, en vs. 39 gezegd:
  
  Dese nomic sonderlinge wt:
  Renesse ende Jan Borluut,
  Godsenhove ende Bangelijn,
  Boven ende Poprode, die syn
  Wel werd dat mense persmeren
  Naest Guelke,
  die den slag bij Kortrijk gewonnen had. Lelong vertaalt per-smeren door verheffe, en raadt het ditmaal wezenlijk vrij goed. Maar daarmede is het bestaan van het woord nog niet bewezen, en dat bewijs is nergens te vinden, want het woord is verdorven. Men moet natuurlijk beginnen met de slot-n van persmeren, die alleen om het rijm op Heren ontstaen is, weg te schrappen. De verkorting' beteekent zoowel er als re en men kan dus ook lezen presmere. Wanneer wij nu in het oog houden dat m en nt al zeer weinig verschillen, dan kan presmere in de plaats gekomen zijn van presntere, en dan blijft er slechts ééne uitgelatene e over, die ons nog scheidt van presentere, dat juist het hier vereischte woord is en ten volle waardig om in de plaats te treden van het ‘monstrum horrendum’ persmeren, ‘cui nunc,’ (gelijk ik hoop, voorgoed) ‘lumen ademptum.’