text: X X I I I.
  Si etiam à patre, aut alio proximo jus succedendi proximus hic non habeat, quod ex iis quae jam dicta sunt plane liquet, sed à lege immutabili, patris aut alterius proximi delicto, cum per eos legi nihil possit derogari, fieri non potest, ut proximus successione excludatur. Non eo inficias jus illud succedendi vivente patre velut suspensum esse filio: interim non à patre id dependet, sed à lege non movendâ. Imo superstite patre, in filio non tam suspensio juris est, quàm pleni ejus usus; neque jus nullum est, sed tantum dilatum: neque quaerendum, sed jam quaesitum. Haud ergo damnato ob delictum patre, id filio adimendum, quod ante patris delictum, nec à patre, sed à natura & lege accepit.