text: Stem: Noch weet ick eens 's Graven dochterkijn.
  
  Vrage.	WAt was het, o Augustine! daer mee
  U Godes ghenade bekeeren dee?
  Ant.	Het waren mijn Moeders tranen,
  Daer in sy mijn ziel// van deughden zoo yel,
  Van dagh te dagh dee banen.
  
  V.	Wat was het, Ec.
  A.	Het waren mijn Moeders gesichten;
  Mids welcke den Heer, haer zinnekens teer,
  Van mijn gheloof berichte.
  
  V.	Wat was het, Ec.
  A.	't Was 't uyterste oordeel des Heeren:
  Het welck ick noyt// hoe seer ick verstroyt
  Was, uyt mijn sin kon weeren.
  
  V.	Wat was het, Ec.
  A.	Het waren de stemmen der Eng'len:
  
  Die buyten den droom// my onder den boom,
  Den Heer in't oor dee beng'len.
  
  V.	Wat was het, Ec.
  A.	Het waren de vierighe reden
  Van Paulus, die'k las// door wijn, noch gebras,
  Noch door besmette leden.
  
  V.	Wat was het, Ec.
  A.	Het waren de vloeyende woorden
  Van Sinte Ambroos,, die Iesus verkoos,
  Voor my, tot minne-koorden.
  
  V.	Wat was het, Ec.
  A.	Het was het vertelde exempel
  Van Sinte Antoon// 't welck Christus ten toon
  Gesteld had, van sijn Tempel.
  
  V.	Wat was het, Ec.
  A.	Het waren de grove schandalen
  Die 't schallijcke vleys// my t' ellijcke reys
  Weer inde sin quam halen.
  
  V.	Wat was het, Ec.
  A.	Het waren de mannen en vrouwen
  Seer teder vernaemt// daer door ick van schaemt
  My niet en wist te houwen.
  
  Hier greep ick Alipium om den hals,
  Al roepende, leyder! de schoolen zijn vals.
  wat doen, wat lij'n wy onsaligh!
  De kleyne gaen voor// door 't hemelsche spoor,
  En wy zijn even dwaligh.
  
  Hoe'n spoeyen wy mede, hoe'n gaen wy niet voort?
  Wegh Cras! wegh Cras! wegh trage woord.
  Van daegh, ja van daegh, wil ick enden
  Den droevigen ban// en jammeren van
  Mijn' sondighe ellenden.
  
  Looft Gode, mijn ziel! met mont en met hand.
  Hy heeft u gebroken den yseren band!
  Looft Gode, Te Deum Laudamus
  Singht sonder verdriet// en eyndight dit lied,
  Met Gratias agamus.