text: Stem: Daer ick eens gingh spanceren.
  
  
  
  
  
  DE Maeghd, die van Goods segen,
  Engratia was genaemt;
  Werd huyden 't alder wegen
  Ghepresen, soo't betaemt.
  Hoe seer het oock, het swart gespoock
  Der helscher poelen graemt.
  
  Uyt Poortegael getrocken,
  Met achtien Edel-mans;
  Dee Christus haer gelocken
  Op 't hooft de Roose-krans.
  't Was Saragos// Van bloede ros,
  Die haere gaf dese kans.
  
  Helaes! de Bruyloft-stacy,
  Daer sy na wierd gheleyd,
  Moest wijcken voor de gracy
  Die IESUS had bereyd.
  De Bruyd die kreegh// Te midde weegh//
  Veel hooger Majesteyt. 
  
  't Geloof dee haer bekijven
  Den rooden Daciaen;
  Die daer soo dorst ontlijven,
  Den vroeden Christiaen.
  Maer hy verwoed// Van menschen bloed,
  Dee haer met roeden slaen.
  
  Ja over straten slepen
  Na 't bloedighe schavot:
  Daer haer de Beulen nepen,
  Voor Christo haren God,
  De borsten af// Maer sulcken straf
  Verdiende sulcken Lot.
  
  Een Lot, daer voor verdwijnen
  De rijckste krooningh moet.
  Des sy 't noch most bepijnen
  Met smart, van meerder bloed.
  Wel aen dan Maegd!// Geduld en draegt
  Noch wat, om 't hooghste goed.
  
  Sy wierde dan gebonden
  
  Van nieus weer aen de pael:
  Men sloegh haer 't lijf vol wonden,
  Men kraudent, hael op hael.
  Soo datter schier// De gansche nier 
  Bleef aen 't gekromde stael.
  
  Doch, nae de tuyghen seggen,
  Soo vondmen naderhand
  Haer halve lever leggen
  In 't roo bebloede zand;
  't Welck noch aldaer// De Christen schaer
  Houd voor een waerdigh pand.
  
  Hier mee noch niet te vreden
  Den bloed verdroncken zot,
  Liet haer misbruyckte leden
  Weer werpen in het kot.
  Tot dat sy daer// Sou gans en gaer
  Vergaen sijn en verrot.
  
  Het lichaem na beneden,
  De ziel nae boven ginck:
  Daer sy de soetste vrede
  Haers Bruydegoms ontfingh.
  Engratia!// Krijght ons gena
  Van God voor alle dingh.