text: Op de Voys: Christ onse HEER ten Jordaen quam.
  
  
  
  
  OP Godt mijn HEEr ick my betrou,
  
  
  
  
  Wat segt ghy dan te terghen,
  Dat mijn Siel als een Vogel sou,
  Snel vlien op uwe Berghen?
  Want siet doch hoe die God'loos fel,
  Gaen spannen hare Boghen,
  Daer stellend' op haer Pijlen snel,
  Heymlijck te schieten pooghen,
  Die oprecht syn van Herten.
  
  2.	Den gront ontrucken sy geheel,
  Die Vromen doet het smerte,
  Daer door sy onrecht leeren veel,
  En spreken dan met schertse,
  Wat sou die Vroom' wtrechten doch?
  Maer Godt de HEER die woonet,
  End' is in synen Tempel noch,
  Syn Stoel in sHemels Throont,
  
  Wel hooch over al verheven.
  3.	Sijn Oogen sien daer op bequaem,
  Syn Oog' schelen daer neven
  Beproeven s'Menschen Kinder tsaem,
  Hy merckt haer doen en Leven,
  Den Vromen proeft die HEEre wel,
  Maer nochtans den Godloosen
  Verhaet syn Siel in Yver fel,
  Oock alle t'zort der Boosen,
  End' die Moetwil beminnen.
  4.	Op den Godloosen sal hy Vier
  En Solpher Reg'nen laten,
  Tot Loon haer schencken met ghetier,
  Een Onweer boven maten,
  Die HEEr heeft lief Rechtveerdicheyt
  Want hy selfs gherechte,
  Syn ghenadich Aensicht is bereyt
  Te helpen dien Gheslechte,
  All' die syn Recht hanteeren.