text: Stem: Boerinnetje, als ghy gaet water halen  
  
  
  
  
  
  
  
  
  STad Padua! vermaerd seer langh te voren
  Door Livius, in u wel eer geboren:
  Zijt nu door Sint Antoon,
  Uw' Vader, end' uw Soon,
  Wel tot een hoogher kroon
  Van lof verkoren.
  
  Danckt Godes milde hand, die voor Lisbonen,
  Des heylighs vaderland, u dee bewoonen 
  Van een soo waerden man:
  Die u soo nu, soo dan,
  *
  De borgher-liefde kan
  Van God doen loonen.
  
  Och! wat een grooten goed van rijcken segen,
  Hebt ghy wel door sijn hand en mond gekregen!
  Sijn les, was woord en werck,
  Tot licht van Godes Kerck.
  Dus neemt toch nau bemerck
  Op al sijn weghen.
  
  Hy haette 't sondigh quaed, als pestilency;
  Hy achtte geen dingh, als een goe consciency.
  Sijn preekstoel wierd vergoed,
  
  Met openbaer boet:
  Ja uytgeslaghe bloed
  Van penitency.
  
  Soo dat den Bisschop selfs van 't oude Romen,
  Een Arck des Testaments hem wel dorst nomen
  Wanneer hy t'eender stond,
  Uyt sijn bevloeyde mond 
  Het Goddelijcl verbond
  Had hooren stromen.
  
  Voegt hier den eernaem by, om noch bequamer
  Sijn deughd te drucken uyt van Ketters-hamer,
  Voorseker wel te recht,
  Als zijnde Godes knecht,
  Op't kettersche ghevecht,
  Een wapen-kamer.
  
  Alleen niet door sijn woord, maer oock door wercken
  Van wond'ren, daer hem God mee ginck verstercken.
  't Was aen't Autaer, voor wien
  De Muyl, met kromme knien,
  Gheneyght quam, wel te sien,
  En klaer te mercken.
  
  Den Berengaer, en wou op't claer getuyghenHier betoonen die van Bourges gheheughenissen ende getuyghenissen na oude Monnikwerken.
  Van Godes heyligh woord de knien niet buygen
  Voor Christus vleesch en bloed;
  Tot dat den Muyl hem vroed
  Quam maken sin en moed
  Na sijn geneughen.
  
  Al langh ghenoegh ghewrocht, vriend Goods! de kroonen
  Zijn vaerdigh, daer den Heer u mee doet loonen
  Den trouwen dienst; Maer laet
  Uw' voorspraeck, t'onser baet,
  De opgehoopte maet
  Uw's glorys toonen.