text: Stem: Gheeft my te drincken na mijnen dorst.
  1. AL waer 't schoon dat ick al de taell'
  Van Mensch' en Eng'len konde spreecken,
  Soo was 't noch ydel al-te-mael
  En gheen oprechte Godtvruchtigh Teecken,
  
  't Mach sonder Liefde zijn gheleecken
  By klinckende Metaels gheluyt,
  't Welck onbescheyden komt uyt-breecken
  Als een Bels klanck (sonder virtuyt.)
  2. Al had ick de gaef als Propheet
  Dat ick me'e konde Propheteren,
  Had' van verborghen dingen weet,
  Met all' wetenschappen vol eeren,
  Een vast Geloof om om te keeren
  En te versetten Berghen swaer,
  En had gheen Liefde (Godt ter eeren)
  Soo was ick niet (spreeckt Paulus klaer.)
  3. En gaf oock d'Armen al mijn Goedt,
  Verschoond' oock niet mijn eyghen leven,
  En ginck dit (met een vry gemoedt)
  Om te verbranden over-gheven,
  En als 't niet was door Liefd' gedreven,
  Soo was 't om niet dees' (druck en pijn)
  Want de Liefde, (seer hoogh verheven)
  Die moet van als de Leyd-Ster zijn.
  4. De Liefde is lanckmoedigh soet,
  En daer toe vriendelijcken mede
  Niet Nijdigh, Afgunstigh, Verwoedt,
  Lichtveerdigheyt heeft b'haer gheen stede,
  Opgeblasentheyt, en onvrede
  Werdt van haer al-te-mael veracht.
  (Hoe lieffelijck zyn al haer zede
  Als sy te recht wel werdt betracht.)
  5. Sy draeght haer eerelijck (en goedt)
  En soeckt haer eyghen niet (met listen)
  Werdt niet verbittert (of verwoedt)
  En denckt geen quaedt (om veel te twisten)
  (Och ! of wy Menschen dit wel wisten,
  En dat wy boven 's Werelts goedt
  Met vlijt al na de Liefde visten
  Met een reyn ongheveynst gemoedt.)
  
  6. De Liefde gheen verblijden heeft
  Is geene ongherechtigheden,
  Want sy al in de Waerheyt leeft,
  En heeft daer in verblijden mede,
  Sy bedeckt alle dingh (om vreden)
  Gelooft en hoopt alle dinghen (goedt)
  Verdraeght alles lijdtsaem met reden,
  Dit doet d'oprechte Liefde soet.
  7. De Liefde nimmermeer vergaet:
  Als Gheloof, Hope sal verdwijnen,
  Soo blijft de Liefde in haer staet,
  (Haer schoonen glans sal eeuwigh schijnen
  Heer'lijck by Christus end' de sijnen: Act. 20. 28.
  Die hy met sijn Bloedt heeft ghekocht,
  En als sijn Bruydt, bevrijdt voor pijne,
  Uyt Liefd'  heeft in sijn Rijck ghebrocht.)
  8. LEt hier op neerstigh wie ghy zijt:
  Wilt desen sin wel over-weghen,
  Leer'lijck bedenckt dien t'allen tijt,
  Weest tot dien Deucht altijdt geneghen,
  Sy leydt u op de sael'ghe weghen,
  En maeckt u Gode aenghenaem:
  Die desen schat recht heeft verkreghen
  Werdt daer door heerlijck, rijck, bequaem.
  9. In Liefd', Gheloove, Hope soet,
  Wilt ons, o ! Heer, te recht verstercken;
  Komt reynight ons beswaert gemoedt,
  Op dat u Geest daer in mach wercken.
  Want ghy, o ! Heer, (soo wy bemercken)
  Die zijt alleen den Gever goedt,
  Die ons (als onbequame Klercken)
  U goede gaven gheven moet.