text: Toon: Engelsche Klokke-dans.
  
  WAarde Godinne, 
  
  Volmaakte beeldt
  Daar Gijsbrechts Stad op boogt;
  Ik moet beminnen
  De zoete weeld,
  Die gy in my vermoogt: 
  Ik voel
  't Gewoel
  Der minne, door en door,
  Als ik, ô Leonoor,
  U zie of spreeken hoor;
  Ia, wanneer in my 't gedacht
  Maar alleenig op u acht,
  Zo gevoel ik mijn hart vol gloor.
  2. Mijn 's harten hemel
  Is d' hoogste troon
  Uws voorhoofds, die vol glans
  
  En klaar gewemel
  Van uw zeer schoon
  Gezichje blinkt althans.
  En op
  Dien top
  Een goud-geel kroontje praalt,
  Dat duyzend straaltjes straalt,
  Door haartjes afgemaalt;
  Daar de Minne-god mijn hart
  En mijn zinnen in verwart,
  Als mijn oog daar zijn licht uyt haalt.
  3. Uw roode kaaken
  En 't vleezig kraal
  Van uwe lipjes, ach!
  My meer vermaaken,
  Dan alle praal,
  
  Hoe schoonze weezen mach.
  Ik speur
  Geen kleur
  Geen lidt, noch niets aan dy,
  (O pronkbeeld van het Y!)
  Dat niet de heerschappy
  Heeft genomen van mijn zin,
  En een vuur ontsteekt van min
  In een yeder lidt van my.
  4. Groote Godinne,
  Dus aartig, schoon, 
  Vol alderhande kunst;
  Ach! mocht mijn minne,
  Tot haaren loon,
  Genieten uwe gunst;
  Voorwaar
  
  Geen paar,
  Hoe gunstig en getrouw,
  Zo hemelsch leeven zouw,
  Als ik met u Me-vrouw;
  Neem dan uwen Dienaar aan,
  Dat hy u ten dienst mach staan
  In het heylig Echt-gebouw. 
  J.v.Duisberg