text: Fillida mia. Vers. 26.
  Bruydegom lief! uyt duysend uytverkosen,
  Blanck en blosende als de Meyse Rosen,
  Vlucht niet meer metter harten,
  Maer siet aen dese smarten
  Die ick nu langh verdraegh. O Heer! en laetje
  Niet kennen aen een bevend-Meye blaetje.
  Ick ben te swack, en ghy te sacht van moede,
  Streckt over my dan uw' vergulde roede.