text: O hime. Vers. 29.
  O Hime! waer is mijn hart, waer zijn mijn sinnen,
  Die my 't vleesch de'en beminnen!
  Die my deen scheyden
  Van 't hooghste goed, om een deel ydelheyden.
  Foey my, onsaligh! wat mocht ick gaen beginnen!
  Dat ick den Schepper liet van Lucht en Aerde,
  Voor snuystering van soo geringen waerde.
  Ay 's werelds dicken duyster! ay kleyne kennis!
  Die my veroorsaeckt heeft soo grooten schennis.