text: Stem: Que te sert il enfant volage.  Of:  Lieve Ioosje, soete Maetje.
  
  
  
  
  
  
  
  
  GHy sult, met ongheraeckte leden,
  En sonder yets gequetst te zijn,
  Op Slanghen en Serpenten treden;Marc.16. 17.
  En jocken met het blau fenijn.
  De liefde van een waer gheloof,
  Maeckt Hel en Hemel tot een roof.
  
  Het is aen Phocas wel gebleken,
  Den onverwonnen vromen held;
  Die Lucifer den buyt onstreken,
  Den Hemel in nam met gheweld.
  De liefde van, Ec.
  
  Den Duyvel hitste de Tyrannen
  Op Godes knecht; om Godes saeck.
  
  Men dee hem splijten, spouwen, spannen,
  Maer hy vertrad den helschen Draeck.
  De liefde van, Ec.
  
  Foey helschen Draeck! bijt op uw' tanden.
  Een teder mensch, u hoofd vertreed.
  Verkruypt van schaemt, verdwijnt van schande
  Voor spijt, van u ontfanghen leed.
  De liefde van, Ec.
  
  Jae noch en kan't Serpent vergeten
  Sijn jammer niet. 't Eerwaerdigh Rif
  Van Phocas suyvert all' de beten
  Der Slanghen, noch van haer vergif.
  De liefde van, Ec.
  
  Wanneer d'ellenden maer en kommen
  Aen Phocas graf, of aen de deur
  Des Tempels, keeren sy weer omme
  Met gave leen, na eygen keur.
  De liefde van, Ec.
  
  Streckt dan, verwinner vande Draken!
  Voor ons uw' wel beleefde tael:
  Dat wy eens uyt den boesem braken 
  Al 't swart fenijn van 't helsch regael.
  De liefde van, Ec.