text: Stem: Daer sijn veel ed'le mannen.
  
  
  
  
  
  VEreerd met goeden wille,
  En wercken niet te min,
  De feest van Domitillae,
  End' al haer lief ghesin,
  Den Heyligen Nereus,
  Sijn broeder Achilleus,
  Haer speel-ghenoten, met
  De meesters van haer wet.
  
  Die al te saem gewassen
  Van Petrus in den Doop,
  Voleyndighden van passen
  Op heden haren loop.
  Doch na dat sy geleden,
  In veelderhande steden
  Eerst hadden, op 't bevel
  Des Keysers, groot gequel.
  
  In Pontia was't eerste
  Dat hen Domitiaen
  Den Keyser die doen heerste
  Als ballingen dee gaen.
  Daer van de nauwe Cellen
  Die Paula daer gingh tellen,
  Getuyghen vande spijt
  Noch bleven, t'haerder tijd.S. Hiero. an Epita. phio Paula.
  
  Hier lee een langh ellende,
  De edelste jonckvrou:
  Tot datmen haer ginck senden,
  Noch wel tot swaerder rou,
  Na 't vleck van Terracijnen;
  Om met de scharpste pijnen,
  Aldaer van vyer en vlam,
  Te moorden 't reyne Lam.
  
  De Maghet werd gesloten
  Wel vast in haer salet,
  Met haer twee speel-genoten,
  En op de wreede wet
  Des Rechters, aengesteken;
  
  Om door den brand te wreken
  De Goden, die 't beraed
  Des Magets, hadd' versmaed.
  
  De kamerlingen beyde
  Die Domitillam aen
  De kuysheyd (soo men seyde)
  Eerst hadden seer geraen,
  Deed 't bloedigh hof, met pleyen,
  Van lid te lidmaet scheyen;
  En na een lange straf
  De halssen snijden af.
  
  De maeghdelijcke leden,
  Die 't vyer gelaten had
  Geheel, met den besneden,
  Kreegh Romen d'oude stadt.
  Daer sy nu weer, als vooren,
  Verkist zijn, en besworen
  Te blijven, tot hen God
  Eens geve 't leste lot.
  
  End' ons met hen te gader.
  O Martelaren! bid
  Den alderhooghsten Vader,
  Wiens Rijck ghy ny besit:
  Dat sijn' gena ons gunne
  Te willen, en te kunnen,
  Vervolgen op u pad
  Den rijckdom van sijn schat.