text: 1.
  Deze verzen vormen den aanhef van de ‘Wellekomst van den Heere Huig de Groot, t' Amsterdam, na zijne langdurige ballingschap,’ door Joost van den Vondel. In de oudere uit-gaven van de werken diens dichters zijn zij opgenomen onder de Hekeldichten. Men vindt in dien bundel elf gedichten ter eere van de Groot. ‘Vondel had namelijk in den strijd tusschen Remonstranten en Contra-Remonstranten warm partij gekozen voor de eersten’ (Jonckbloet II, 217) en daarom stelde hij levendig belang in de lotgevallen van het ‘Hollandsch licht, de zon des lants, het heilig lantjuweel, den Fenix Huig de Groot.’
  Toen deze zijn kerker was ontvlucht, begaf hij zich naar Frankrijk, en ontving daar van den koning op aandrang van Condé en de Vic een jaargeld van duizend rijksdaalders of drie duizend livres. Nadat hij in 1630 als burger van Delft in 't bezit zijner goederen hersteld was, bezocht hij het volgende jaar zijn Vaderland, maar moest dit in 1632 weer ruimen, omdat de meerderheid der Staten een prijs van twee duizend gulden op zijn lijf gezet had. Hooft en Vossius namen de Groot bij zijn bezoek alhier in bescherming en Vondel zong hem zijn Wellekomst toe.