text: Toon: Repicavan.
  
  CUpidootje,
  De Zoon van de Godin
  Vrouw-Venus, Paphos Hoer en Koningin,
  De Stichter van de brand der liefd', en min;
  Zocht eens om Rozelinde // (? in bron niet aangegeven) te vinden;
  Die hy vond  treuren in haar eenigheyd,
  En hoord' haar klaagen:
  Wat droeve daagen
  Worden my bereydt!
  2. Heeft de liefde
  (De Minne-godt) die kracht,
  Dat hy Philander heeft in liefd gebracht,
  Hy mind my; maar, wat of hy doch verwacht?
  Kan ik zijn droeve klachten / verzachten?
  
  Wat wil Philander dan dat ik hem doe?
  Ik kan zijn klaagen
  Niet meer verdraagen;
  'k Ben zijn zuchten moe.
  3. Kan ik minnen
  Daar ik geen min en weet?
  Ik ben onnoozel, en hy noemt my wreet.
  Wil hy my lieven? 't komt my ongereet.
  O groote Goden! kander / geen ander
  Mijn plaats bekleeden, die zijn liefde blust?
  Verberg my boomen,
  Gins sie 'k hem komen.
  Nimmer heb ik rust.
  4. 't Looze boefje
  Had nauw dit aangehoort,
  Of greep sijn boog en zag geheel verstoort
  
  Op Rozelinde; die hy, zonder woord
  Te spreeken, trof in haar harte // wat smarte
  Gevoel ik Hemel! ach waar berg ik my?
  (Riep Roselinde)
  Waar zal ik vinden
  Lessing? 'k ben in ly.
  5. Met zo vluchte
  Cupido door de lucht.
  En schatert vast om zijn bedreven klucht.
  Wijl Rozelinde bleef vol naar gezucht.
  Philander quam vast nader / wat quader
  En droever toeval (riep toen Rozelind')
  Is my beschooren!
  'k Min nu, te vooren
  Sloeg ik 't in de wind.
  6. Ach! Philander,
  
  Koom blusch nu vry uw brandt,
  En leschde mijne. 'k ben heel overmant.
  'k Loon nu uw liefde, 'k geef u trouw te pandt.
  Philander zweeg: maar hoorde / die woorde,
  En quam zijn waarde Herderin te baat;
  Waar voor zy t' zaamen
  Hier na bequaamen
  d'Eens-gezinde Staat. 
  P.N.