text: Stem: Fortuyn helaes pourquoy.
  
  
  
  
  
  
  
  
  SInt Egbert Priester Goods!
  Uw' ziel heb nieuwe vreughd;
  Voor 't goed des Hemel-broods,
  't Welck ons uw' trouwe deugd
  Uyt liefde heeft gestierd
  Van't over-zeesche land.
  Wel reden dat ghevyerdt
  Werd een soo milden hand.
  
  Van d'eerste jaren af
  Verlieft op d'enge baen,
  Den heyligh hem begaf,
  Naer Petrus lief vermaen,
  Om als een passagier 
  Te leven op de aerd,
  Die't gheen hy mist alhier
  Voor't ander leven spaerd.
  
  Des hy sijns vaders huys
  In Engeland verliet:
  En g'hoorsaem, arm, en kuys
  Te leven sich beried.
  Daer hy een gansche tocht
  Van Eel-luy wel gemoed
  Beneffens hem toebrocht
  
  Op hoop van 't hooghste goed.
  
  In Yrland was de plaets,
  Alwaer hy koos' de lest
  Te wesen van de maets:
  Tot datter vande pest
  Een goed gedeelt af sturf;
  En hy't verlengh des doods
  Genadelijck verwurf
  Van d'algenade Goods.
  
  Gena, riep hy, gena!
  Genade, en geen recht!
  En haelt van hier soo dra
  Noch niet uw' snooden knecht.
  Heer! wilt vergunnen my
  Dat ick noch in uw' Kerck
  Wat duldelijcker ly,
  En naerstelijcker werck.
  
  Des ick van nieuws beloof
  Altijd, met hulp uws hands,
  Ontbloot van d'aerdsche proof,
  Te leven buytens lands.
  Wat meer! hy wierd verhoort.
  En d'aengename ziel
  Haer toegeseyde woord
  Volkomentlijcken hiel.
  
  Hy bleef sijn leven lanck
  Een Pelgrim; ja den man
  Had wel met liever danck
  Na 't land getrocken van
  De Vriesen, om aldaer
  T'oorkonden Godes Soon
  Aen't Heydendom, 't en waer
  Hem God sulcks had verboon.
  
  Verboon door wind en weer,
  End' inspraeck niet te min.
  Doch efter meer en meer
  Beroerd tot dese sin,
  
  Heeft and'ren opgespoort,
  Om ('t geen hem was belet)
  Aldaer te preken 't woord
  Van Christus nieuwe wet.
  
  Gaet Wilboord, Werenfrid,
  Gaet, sprack hy, Lebuijn,
  Ewaldi bruyn en wit,
  Acc', Switbert, Marcellijn,
  Gaet Elbert, Winiboud,
  Wigbert, en Wilibald!
  End' uyt het wilde woud
  De schapen Christi staldt.
  
  Gaet predickt Maes, en Rhijn,
  Van moede kloeck en sterck.
  Den Heer sal met u zijn,
  En vorderen u werck.
  't Is my geweygert, maer
  Ick en benijdt u niet.
  Versameltse te gaer,
  All' die ghy doolen siet.
  
  O alder-eelste kunst!
  O Apostolijcks ampt:
  Hoe heeft op dese gunst
  Mijn ziel wel eer gevlamt?
  Dan 't was voor u gespaerd.
  Geluckigh sonder end!
  Dat u tot sulcken vaerd
  Den Hemel waerdigh kendt.
  
  Vervorderd dan uw' gangh:
  En wint een millioen
  Van zielen, om 't verlangh
  Des Heeren te voldoen.
  Wel aen getrouwe knechts!
  Gedenckt het rijcke loon
  Maeckt my deelachtigh slechts
  Van uw' verdiende kroon.
  
  Egberte! meer als reen:
  
  Want na gepleeghde wet,
  Is oorlogs buyt gemeen
  Aen swaerd, end' aen trompet.
  Deylt ons alleen wat mee
  Door voorspraeck van uw' mond,
  Van d'aldersoetste vree
  Die God u heeft gejondt.