text: Stem: Viver lieto voglio.
  
  
  
  
  
  
  
  
  
  
  
  
  D'Heyligheyd vertoon-ick
  Hier, van een Canonick:
  Die wel eer// Onsen Heer
  Heeft gedient
  Als een wel getrouwen vriend.
  T'Oorschot was gheboren
  Godes uytverkoren:
  Maer van daer// Quam hy naer
  't Heyligh Sticht,
  Van Wilbrordus opghericht.
  Hier gingh den Confessoor
  Van dagh te dagh te Koor
  In d'Oude-Munsters Tempel;
  Maer wel tot groot exempel,
  End' eeuwighe memory,
  Van sijn verkreghen glory.
  Geeft den Heer// Lof en eer;
  Die de deughd
  Odulphi loont, met al te grooten vreughd.
  
  
  Frederick den goeden
  Bisschop, droegh de roede;
  Als den vrind// Goods bemind
  T'Utrecht quam,
  End' aldaer sijn wooningh nam:
  Met een groot verlanghen
  Heeft hy hem ontfanghen,
  Dien hy wist// Dat hem Christ
  Stierde t'huys
  Tot een voorschrift van sijn Cruys.
  Dit was sijns hertsen grond;
  Hier hoordemen sijn mond
  By klercken, en by leken,
  Gestadelijck van spreken.
  Maer was in all' sijn wercken,
  Noch claerder te bemercken.
  Geeft den Heer, Ec.
  
  Scherp was hy in't vasten;
  Mild en heusch in't gasten:
  Reyn van leen; // In gebeen
  Eerst en lest
  Voor Autaer, vande rest
  Wacker boven maten;
  Hoorrigh der Prelaten.
  Hadd' een drift// Tot de schrift;
  Die 't Compas
  Van sijn heyligh leven was.
  Och! hoe was Frederick
  Den Bisschop in sijn schick,
  En 't gansche Sticht te vreden
  In 's mans beleefde seden!
  Daer over alle zielen,
  Hem voor haer Vader hielen.
  Geeft den Heer, Ec.
  
  Maer de stoute Vriesen
  Deden 't Sticht verliesen
  
  Voor een tijd// Haer jolijt.
  Doch de nood
  Eyschte sijn Eerwaerde groot,
  't Hard-genackte vollick
  Most door sulcken tollick
  Werden vroed// 't Hooghste goed.
  En den held
  Was getroost, haer straf geweld.
  Heer! stiert my derwaerts heen,
  Sprack hy, ick ben te vreen
  Door Godes naem te draghen
  Oock d'alderhardste slaghen:
  Seker, dat hy met kroonen
  Mijn kleynen dienst sal loonen.
  Geeft den Heer, Ec.
  
  Goet gheley, Sint Oolof!
  Ghy sult uyt den dool-hof
  't Friessche land// Door u hand,
  Tot de leer
  Brenghen van haer rechten Heer.
  Gaet want dit's de beste
  Parel, dier noch reste
  Aen de kroon// Van uw' loon.
  Saligh man!
  Haest u die te winnen dan.
  'k Segh, haest u; want soo dra
  Het Goddelijck ghena
  Sal hebben laten dav'ren
  Door't gansche land van Stav'ren
  Uw' leeringh, suldy rusten
  Gaen in de Stichtsche kusten.
  Geeft den Heer, Ec.
  
  Welkom Goods beminden!
  Maer uw' weder winden,
  Sal ons saen// Sijn vergaen.
  Want den Heer
  Roept u wel tot hoogher eer.
  
  't Sal ons swaer, door't sterven,
  Sijn uw' troost te derven:
  Maer, ey goe! Laet de roe,
  Daer mee ghy
  Pleeght te gaen, ons blijven by.
  Adieu! en vaert hier mee
  Naer Goods verlanghde vree:
  Als ghy maer zijt ghedachtigh,
  met uw' gebeden krachtigh,
  Te vorderen by Gode
  De Kerckelijcke noden.
  Geeft den Heer, Ec.