text: Stem: van den 107. Ps. Wilt God lof en eer geven.
  1. WEl aen gy die de schatten
  Des werelds hier begeert
  Die u gemoed bevatten
  Laet dit u zijn geleerd:
  Wat Christus heeft geseid
  Dat gy u soud erbarmen
  En u mildadigheid,
  Betoonen aen den armen.
  2. En stopt noyt uwe ooren
  Wanneerje haer verdriet
  En droefheid aen moet hooren:
  Veracht haer kermen niet:
  Maer merkt ten lesten aen
  Als trouwe Gods dienaren,
  Wat aen ons is gedaen,
  In angst en groot beswaren.
  3. Wy lagen gantsch ten gronde
  En waren arm en naekt,
  Geworden door de sonde:
  Maer wierden vry gemaekt,
  Door Christus die hem steld
  
  In onse plaetse borge,
  En als een sterke held,
  Droeg voor ons trouwe sorge.
  4. Soud gy dan nu verachten,
  Wanneerje rechtevoort
  Der droeven armen klachten
  Ontrent u deuren hoord?
  Voorwaer een steenen hert
  Behoord hem te bewegen
  Als wy haer sien in smert,
  Of droefheid ooit verlegen.
  5. Hebt gy van God den Heere
  Veel segen en voorspoed,
  Soo let op sijne leere
  Hoe gy u dragen moet:
  En of je dan ook niet
  Moet helpen uit beswaren,
  Die gy ontrent u ziet,
  Als arme Martelaren.
  6. Sy die voldoen in desen
  Haer rechte liefdens pligt
  Sullen hier namaels wesen
  Door Christum vast gesticht:
  Die 't soo sal nemen aen,
  't Geen wy aldus besteden
  Vervolgens sijn vermaen,
  Als of wy 't aen hem deden.
  7. Maer hoe word dit vergeten,
  Ontrent de Christenheid
  Die weinig daer van weten
  Of schoon den armen schreyt:
  Vol jammer en verdriet,
  Haer herten zyn als steenen
  Dat waerlijk als men siet,
  Een menschlijk hert doet weenen.
  
  8. 't Schijnt of ze 't niet bemerken
  Wat Christus ons gebiet
  Die onse liefdens werken,
  Ten nauwsten overziet,
  Haer hoogmoet en geseg,
  Haer schatten niet om tellen:
  Die banen haer den weg,
  Na 't eeuwig vier der hellen.
  9. Soud gy een Christen hieten,
  En wout gy dok hier naer
  Het eeuwig heil genieten,
  Soo weet ook datje daer
  God eere mee bewijst:
  Dat gy alhier beneden
  Den armen laaft en spijst,
  En dekt zijn naekte leden.
  10. Doch weet noch boven allen,
  Indiender imand schenkt,
  En dat hy by gevallen,
  Den armen mee gedenkt:
  Dat gy het niet en soud
  Hebben oprecht geschonken,
  Indien je daer me woud,
  Gaen voor de wereld pronken.
  11. Gy konde alsoo niet maken
  Dat Godt u werken loond,
  Indienje dese saken,
  Slechts voor de menschen toond:
  En dat nochtans u hert,
  Mildadig is met schromen,
  Gelooft het vry ten werd
  By God niet aengenomen.
  12. Of woud gy slechs in desen
  Godt dienen in den schijn,
  Op dat gy soud gepresen,
  
  Van andere menschen zijn:
  Voorwaer hy siet het aen,
  En kend ons hert en sinnen,
  Ja weet hoe 't werd gedaen:
  Al eer dat wy 't beginnen.
  13. Weest dan alsoo mildadig
  Ontrend den armen nu,
  Dat God ook recht genadig
  Mag wesen over u,
  Laet noyt het geen je doet
  Voor andre menschen blijke,
  't Word u genoeg vergoed,
  In 't eeuwig Koningrijke.