text: Toon: Carileen of, Spoeyt uw voetjes, &c.
  
  VLucht niet, schoone, die mijn ziel
  Nu voor lang al vast gekluystert hiel,
  Ay! blijft staan // en vertoeft // hoort my aan;
  Laat een woord // ('k bid godin) van u zijn aangehoordt.
  Ghy vlucht te zeer // ik begeer // doch geen meer,
  Als dat ghy // loonen wilt mijn lang gevry.
  Heelt de smert // die my 't hart // heeft verwart
  In u min // en verkeert eens uw harde zin.
  2. Ach! ghy hoord niet na mijn leet!
  Waarde Maagd', hoe is uw hart zo wreedt?
  Keer, ay! keer // Stut uw loop // vlucht geen meer,
  Maar vertoeft // dat mijn ziele sich niet meer bedroeft.
  Is zy ontvloon? // groote Goon // 't zal my doon;
  Neen zy keert // en is van de min verheert.
  
  Ga en blust // nu uw lust // en haar kust
  Voor haar mond // smeekt dat zy eens geneest uw wond.
  3. Koom, mijn schoone harderin,
  En beloont mijn trouw' en zuyvre min.
  Gaan wy voort // in het bosch // want men hoord
  Onze reen // kom mijn waarde Veld-godin, gaa heen,
  Daar eens mijn lust // word geblust // 'k bid, ay kust
  My: ô ! vreugd' // zoete kus ghy doet my deugd.
  'k Bid, ay! vreest // niet, geneest // nu mijn geest
  Van zijn smert // geeft verlichting aan het droeve hert.
   Preutsche Vrysters,
  Geen bedijsters.