text: Tot den even-naesten.
  I. Als iemand u berispt, tragt u selve wys te maken dat hy gelyk heeft, want anders zoud' het weynig helpen te swygen met de tong, en te morren met het hert.
  II. Spreekt wel van een ieder een. Die opregt oodmoedig is, heeft van niemand quaed gevoelen, als van syn selven.
  III. Op alle beweging van qualyk t'oordeelen van iemand, zoo veront-weerdigt u tegen u selven, als tegen eenen die een splinter ziet in d'oogen van synen broeder, en geenen balk in syn eygen.
  IV. Ziende iemand die openbaerlyk misdoet, bekend dat gy nog erger zoud doen, waer't dat gy in syn schoenen staekt. Den eenen wyn-stok loopt regt om hoog, om dat hy regt gehouden word van den olm-boom; maer zoo hem die ontrokken word, zult gy hem zien neder kruypen langs de aerde, zoo wel als de andere die geen paelen tot steun-staken en hebben.
  V. Als gy iemand hoort laken, wagt u van u daer heymelyk over te behaegen als oft gy vry waert van dat gebrek; want anders verheft de hooveerdye sig geerne op de vernedering van een ander.