text: Tot uwen even-naesten.
  I. Offert aen God den arbeyd, het gebed, en de verdiensten van uwe Mede-broeders of Susters, met dat luttel goed 't welk gy doet; op dat gy gelyk eenen besnoeyden, of te ligten penning onder veele andere, die gaef en gewigtig zyn, moogt door-gaen.
  II. En berispt niemand, als u dat uyt kragt van uw' ampt, of bedieninge toestaet, voor dat gy u te voren inwendig eerst meer schuldig, als die, hebt erkent.
  III. Terwylen gy iets doet uyt gehoorzaemheyd, wagt u wel van metuw' oordeel te stryden tegen het bevel dat u gegeven is, want dat zou zyn het lichaem onderwerpen aen d'Overste, maer de ziel en verstand stellen boven hun.
  IV. En vergelykt u noyt by iemand anders, ten zy om u meerder te vernederen, en te verslegten, weerderende in uwen even-naesten 't gene hy heeft van God; en in u, 't gene gy hebt van u selve, dat niet ter werelt en is.
  V. Van een ander berispt wordende, veroodmoedigt u, al-hoe-wel gy daer in onnoozel zyt; overwegende dat indien gy die foute misschien niet gedaen en hebt, egter veele andere, die grooter zyn, bedreven hebt.