text: Stem: Ick gingh noch huyden morgen.
  
  O Helden van Sosand'ren!
  Mijn Soonen Machabeen!
  Lijd duldigh met malkand'ren,
  
  Ter eeren van den geen,
  Die u verval// Weer rechten sal,
  En geven voor een kort' ellend,
  Een weelde sonder end.
  
  Uw' Schepper, uw' Behoeder,
  Vereerdt met dese straf.
  Want al ben ick uw' Moeder,
  Nochtans mijn schoot en gaf
  U aem, noch geeft// Maer 't is geweest
  Des Heeren onbegrepe macht,
  Die u te voorschijn bracht.
  
  Hy heeft u de lidmaten
  Gegeven, door sijn gunst;
  De ooren, de neusgaten
  Geboort, met groote kunst.
  Met vleesch gelijft// Met been gestijft,
  Met vel bekleed, en 't lieve licht
  Ontsteken in 't gesicht.
  
  Indien ghy dan wilt kiesen,
  Op huyden, t'sijnder eer,
  Uw' leden te verliesen;
  Sal hy s'u geven weer
  Met milder hand// In 't soetste land,
  Daer sieckt, noch sucht, noch roed, noch gal,
  Oyt aen geraken sal.
  
  't En was voor genen doven
  Gesonghen: neen 't voorwaer.
  Sy lieten 't lichaem kloven,
  Sy gaven huyd, en haer
  Ten lieven danck// Noch pley, noch banck
  Noch gloeyend vyer, noch pan, noch pot,
  Hen trecken kon van God.
  
  Sy sturven alle seven;
  Dan met bysond're pijn:
  Die inde Schrift beschreven,
  Noch heen te lesen zijn.
  De Moeder was// Wel bly, en ras
  
  Bereyd, als aen haer stercke ziel,
  Het achtste lot verviel.
  
  O Moeder, met uw' Soonen!
  Die voor de oude wet
  Soo kloeck u dorst vertoonen,
  Helpt ons met u gebed,
  Op dat wy oock// Noch vyer, noch roock,
  Noch scha, noch schand, noch buyt, noch roof,
  En vresen voor 't geloof.
  
  Voorwaer, met minder reden,
  Na dien den Heer sijn huys
  Nu heeft tot allen steden
  Geteyckent met sijn kruys.
  Och! wie sou dan// 't Zy wijf, 't zy man,
  Niet vlytigh zijn te treden deur
  Een pad van sulcken keur?