text: Stem: Silvester inde Morgestont.
  
  
  
  
  
  
  
  
  RYst Joseph, rijst op inde nacht,
  Uw' Ezelinn' ontbindt,
  En voerdt de Godts-beminde vracht
  Van Moeder, en van kind,
  Naer Pharoos land, en blijft aldaer
  Zoo langh in vrede woonen,
  Tot dat ick u weer openbaer
  En Gods bevel kom toonen,
  Want siet de handen// Leyder, vanden
  Wreden Prins,
  Korts sullen met// bebloed opset,
  Staen na de siel des kinds.
  
  Zoo ras geboon, soo ras gevlucht,
  Hy nam de Iesse roe,
  Met haer gebenedijde vrucht//
  En liep na Memphis toe,
  Serapis viel van boven neer,
  En al d'Egyptsche Goden
  Gevoelden dat d'oprechten Heer
  Voor by haer quam gevloden,
  Ja selfs de hooge// boomen bogen
  Sich ter aerd,
  
  En de'en bemerck, wiens handen werck
  Haer tacken had gebaerd.
  
  Ontfangt de vlucht Egyptsche volck,
  Ontsegt hen geen geley,
  Want dit is de sneeu witte wolck
  Die Amos Soon voorsey,
  Daer op Iehova rijden sou
  Tot binnen in uw' steden,
  Noyt liever kind, noyt reynder vrou
  Haer komst streckt u tot vrede,
  Ziet hoe de snode// valsche Goden
  Hem ontsien?
  Het vuyl ghespoock// moet na den roock
  Weer vander hellen vlien.
  
  O beste tyng! o blijdste maer!
  Dit is den Heer, voor wien
  Ghy bouwen sult een hoogh Autaer,
  Ghy buygen sult uw' knien,
  En dienen middel in u land,
  Naer eysch van alle reden,
  Sijn Majesteyt met offerand,
  Met Wieroock, en gebeden,
  Alree soo goyt hy, zayt hy, stroyt hy,
  't Lieve zaed,
  Waer door eer langh// uw' woud, uw' strangt
  Vol schoone vruchten staet.
  
  Maer ghy by namen kleyn gehucht
  Van Materraea, daer
  De Moeder vande Maegde vrucht
  Haer doeckskens maeckte klaer,
  In een Fonteyn, wiens lieve nat
  De Krancken doet genesen,
  End' uyt het sand een diere schat
  Van balsem heeft geresen,
  Egyptenaren! laet dan varen
  Nu voortaen
  Uw' valsche wet// en Nazeret,
  
  Op uw' Autaren staen.
  
  Rijst nu weer Joseph Davids Soon
  En voerd met trouwe hand
  Het Heerschap vande hooghste kroon 
  Weerom na 't Jood-sche land,
  Herodes die sijn mes ghewet
  Had om het kind te dooden,
  Is daer van door de dood belet,
  En nae de hel ontboden.
  Keert dan van teder// herten weder-
  Om nae huys,
  Den Hemel sal// door bergh door dal,
  U vrijen van gedruys.
  
  Men teeg op reys, en God die sand
  Sijn Soone vranck en vry,
  Na Naes'ret, uyt Egipten land:
  Op dat de prophecy
  Vervult sou werden. Christen mensch,
  Draegt u hier op der aerde
  Van jongs beens af, met lieve wensch
  Verduldigh in onwaerde,
  Betoomt uw' sorgen, vande morgen,
  En betracht
  Te wesen hier// een ballingh schier
  Die na verlossingh wacht.