text: Verhonderen.
  Meermalen komt dit werkwoord voor bij Van Merwede, Uitheemschen Oorlog, bl. 99:
  
  Soo gaet gy dan den swaren ramp verhond'ren.
  Lager aldaar:
  
  En minneblixemen als 't sand verhond'ren.
  Bl. 145:
  
  Daer gaet mijn ballingschap nu weer mijn leet verhond'ren.
  En bl. 156:
  
  En met een laet berou de smert verhondren.
  Blijkbaar is de beteekenis vermeerderen, vermenigvuldigen, en men heeft dan te denken aan den eenigszins verbasterden vorm verhonderen, voor verhonderden, waarvoor men anders zeide verhonderdvoudigen en verhonderdvuldigen, welke beide woorden meermalen bij nederlandsche schrijvers worden aangetroffen. Verhonderden, van honderd als getal in het algemeen genomen, is dus bij honderden toenemen, in getal of uitbreiding aanzienlijk vermeerderen.
  In de Informacie upt Stuck der Verpondinghe komt het werkwoord verhonderden voor, doch in een' anderen zin. Men leest daar bl. 199: (zij) verhonderden alle 6 of 7 jaeren eens, naedat de luyden verarmen of rijcken: ende hebben omtrent 2 jaren geleden verhondert. Hier is de beteekenis: over de inwoners eener stad eenen omslag maken van honderden of gedeelten daarvan, indiervoege, dat iemand die 400 guldens rijk was, gesteld werd op honderd en zoo naar evenredigheid.