text: Stemme: Iuffrouw wanneer ick met opmerck, &c.
  CArinel die verschoot haer kleur,
  Veel doodser dan een zieleloosen;
  Ontverwende de roode Roosen,
  
  En ruyld' er witte Lelyen veur:
  2 Als de rught bre straetmare faem,
  Haer de tydingh brocht en de kennis,
  Hoe dat een onverwachte schennis
  Was uytgespogen op haer Naem,
  3 En naulijckx hield t verbleecken stal,
  Oft aensicht (door toorne verwoedigh)
  Ontstack als vyer en vlamme gloedigh,
  Haer tongh borst uyt met dit geschal.
  4 Ach hemel, kan het mooglijck zijn
  Dat kuysheyt schootvry niet bevonden
  En word voor lasteraeren monden,
  En vry gekeurt voor schen-fenijn?
  5 So derr' (helaes) geen reyne maeght
  By eerlijck selschap meer verkeeren,
  Nademael 't by-zijn kan onteeren,
  En naem van eere-krenckingh draeght.
  6 Hoe is de boosheyt doch soo valsch,
  Onder de wulpsche Jonghelinghen?
  Dat zy die eerst met schand bespringhen
  Die Cypris jock smackt van haer hals
  
  7 Die tongh die moet wel Adders gift
  Vyt 's moeders speen hebben gesoogen,
  Die met een opgeraepte loogen
  Een Maeght de bloem haers eers ontsift.
  8 Doch ick beveel de Heer de wraeck,
  Die kenner is van mijn gewisse,
  En let op 's schenners tuygenisse,
  Dat hy verdedige mijn saeck.
  N. P. Verandert in tijts.