text: Op het IIde Zinnebeeld.
  
  Deez' diepgewortelde Eik houd stand,
  En zwicht noch buigt voor onweêrwinden:
  Zo zal geen ramp de ziel verslinden
  Die door Gods liefde is vast geplant
  In de aarde van 't oprecht geweeten;
  Geen zwaare dondervlaag van haat,
  Geen blixemstraal van bitse smaad,
  En laster met haar adderbeeten,
  Geen storm-orkaan van ongeluk
  Doen haar ooit wankelen of wyken.
  Hoe! zou zy op de proef bezwyken?
  ô Neen: zy lagcht in ramp en druk,
  En heft met vreugd het hoofd naar boven;
  Haar onschuld is haar Paradys:
  Dus kan ze, op een verheeven' wyz'
  Haar Schepper bidden, danken, loven,
  In zegening, en ongeval.
  Het welbewust gemoed staat pal.