text: Stem: Amor! jo Sento.
  
  
  
  
  
  
  
  
  
  
  
  
  KAth'rijn!
  O parel van Alexandrijen.
  Die sal te recht hem niet verblijen,
  Tot Godes gory,
  In uw' victory?
  Victory, die u heden,
  Door onbevleckte eden,
  End' hoogh geleerde sinnen,
  Den Hemel heeft doen winnen.
  Des singen wy hier weder,
  Tot 's Hemels glory:
  De Maeghd was teder:
  God gaf de victory.
  
  Caesar!
  Caesar! 't is tegens alle reden:
  Dat ghy de Christelijcke leden,
  Voor d'eer van Goden,
  Zoo stom, zoo snode,
  
  Dus vildt, en braedt, O schennis!
  Bekeerdt; en komt tot kennis,
  Nu gh'uw' Philosophie
  Oock Christum siet belijen.
  Des singhen wy, Ec.
  
  Wee my!
  Is dan het beste puyck verloren,
  Tot vijftigh toe, van mijn Doctoren?
  Die een' Cath'rijne
  Heeft doen verdwijnen.
  Sa! bintse hand' en voeten.
  En laetse daer voor boeten
  In d'alderdiepste Kercker.
  Maer God was haer verstercker.
  Des singhen wy, Ec.
  
  Mijn Heer!
  Mijn Heer mijn God is mijn verstercker.
  Diep d'eerbaer Maget inde Kercker.
  O Keyserinne!
  Dit's niet dan minne.
  Het goud moet zijn geslaghen;
  Het greyn de voer verdraghen;
  En 't purper kan niet gloeyen,
  Voor datmen 't heeft doen broeyen.
  Des singhen wy, Ec.
  
  God lof!
  Die door sijn wind, de scharpe taetsen
  Van 't stale rad heeft doen verplaetsen.
  En door mee waerde
  My tot den swaerde
  Geschickt van martelije.
  O Maegd wilt u verblijen,
  Aen d'Hemelrijcksche dansen,
  Met twee soo diere kransen.
  Des singhen wy, Ec.
  
  O dood!
  O diere dood in Godes ooghen.
  
  Des hy sijn Maeghd heeft opgetoghen
  Tot d'hooghste stede:
  Terwijl haer leden
  Op Sinais wilde kusten,
  Gestelt zijn om te rusten,
  Door Serafijnsche handen:
  Tot heyl van d'aerdsche landen.
  Des singhen wy, Ec.