text: 18. Caro dolce ben mio. And. Gabrieli.
  O diergekochte zielen! waer toe te vluchten
  Mijn liefde? daer ick hier hang aen 't cruys en sterve?
  Zijn mijn' smarten en pijnen uw' genuchten?
  Komt dan vry nader, en telt de rode kerven,
  Die men mijn leden voor u doet besuren,
  Tot dat mijn geest verscheyde in korter uren;
  Maer geluckighe dood! kom ick u 't leven
  Slechts door mijn wonden eeuwelijck te geven.