text: Zang: Engelsche Echo. Of: Malsims.
  
  
  'T Hert is my benout,
  Benout (helaes!) tot inder doodt;
  Waer 'k my wende 
  Volgt ellende,
  Als een schaduw, na. 
  In dit eenzaem woud
  Wilt ick, geperst door diepen noot,
  Luyd' uyt-steenen,
  En beweenen
  
  
  
  Al mijn ramp en scha'.
  Ach! wanneer 
  Krijg'ick we'er
  't Geen ick zoo beminden?
  Neem een keer,
  Zoeck niet meer, 
  Ghy zult beter vinden.
  Beter vinden kan ik niet.
  't Zijn qua' oogen daer g'uyt ziet.
  't Hert my nooyt tot beter reidt.
  't Is niet minnens waerdt dat vliedt.
  Hoe 't zy, had ick 't we'er-om, ten eynde waer't verdriet.
  M. 2.'k Meynden, ick stond vast;
  't Geluck dat loegh my minlijck toe;
  Staets vermeeren,
  Schat en eeren
  Scheenen my bereydt:
  'k Voelden my verrast,
  En ne'er-gevelt, ick weet niet hoe;
  't Luck, schoon henen
  En verdwenen,
  Liet my 't herten-leyt,
  Wie rooft my
  Zoo t'onty'
  
  Al mijn herts vermaken?
  G.R. Een die dy
  Los en vry
  Van ellend wil maken.
  M.   Quaedt (eylaes!) en weert geen quaedt.
  G.R. Quaedt weert quaedt als 't Godt toelaet.
  M.   Godt, die goedt is, weert geen baet.
  G.R. Weeld besnoeyen is geen haet.
  M.   't Schijn waer, maar liever noch had ick een ander raedt.
  M. 3. Wat ick ren of loop,
  Hoe ick my zelven quel of pijn,
  Wat ick slave
  Hoe ick drave,
  Laes! 'tis zonder vrucht.
  Sterf, vergeefsche hoop,
  Wech uyt mijn hert; 't en wil niet zijn;
  't Is al tegen;
  Heyl en Zegen
  Zijn van my gevlucht.
  Is'er dan
  Niet, waer a'n
  My troost kan geschieden?
  G.R. Wis, het kan:
  Vliedt slechs van
  't Geen van u wil vlieden.
  M.   Wie kan vli'en als 't hert noch haeckt?
  G.R. Die langh zoeckt, en nooyt genaeckt.
  M.   Wie laet gaern 't geen zoo vermaeckt?
  G.R. Die noch beter heeft gesmaeckt.
  M.   't Is waer: als Beter komt, wort Snooder gaern verzaeckt.
  
  M.   4. Moedt, mijn Ziele, moedt.
  Wat moedt? (helaes!) waer op? waer na?
  't Aerdsche miss'ick;
  Beter giss'ick:
  Maer wat gissens re'en?
  Vindt m' oock beter Goedt?
  Het oog zeyt neen; het hert zeyt ja.
  't Oog, kan liegen;
  't Hert, bedriegen:
  Wie volgh ick van tween?
  Onbekendt
  Is my 't endt
  Daer 'k toe word gedreven.
  G.R. Die ellendt
  Neemt en zendt
  Wil u 't eeuwigh geven.
  M.   't Eeuwigh? maer wie weet of waer?
  G.R. Uyt de Schrift is't openbaar.
  M.   Waerheydt is misschien niet daer.
  G.R. 't Klaer bewijst hem zelven klaer.
  M.   Hoe zoet is 't droef gemoedt een waer-gelijke maer.
  M.5. Waerom was het doch
  Dat my het Onverganckelijck
  In voor-tijden
  Min verblijden
  Dan te dezer stondt?
  Laes! ick zie 't bedroch:
  't G'loof, niet in 'thert ontfanckelijck,
  (Door 't inbeelden
  van 's vleeschs weelden)
  Lag slechs in den mondt.
  Nu is 't wat;
  Maer dien schat
  
  Vond ick gaern noch klaerder.
  G.R. Word niet mat,
  Die toe-vat
  Grijpt allencken naerder.
  M.   Ach! die zach. Wis gaet voor Raem.
  G.R. Reyn Geloof is aengenaem.
  M.   't Zien daer by, waer oock bequaem.
  G.R. Zien en G'looven gaen nooyt 'tzaem:
  Deughdt die Deughdts loon niet ziet, draeght waerlijck Deugdes naem.
  M.   6. Leef noch, hope, leef:
  'k Begin een ander heyl te zien;
  Duysternissen
  De'en 't my missen;
  Schijn had my verblindt.
  Kleef niet, zinnen, kleef,
  Kleef niet aen 't geen dat noch moet vli'en:
  't Is al sterff'lijck
  En bederff'lijck
  Wat m'op aerden vindt.
  Langs wat baen
  Zal ick gaen
  Nae 't geluckigh leven?
  G.R. 's Levens pa'en
  Vindt ghy staen
  In Godts Woordt geschreven:
  M.   Die oordeelt de Werelt, mal.
  G.R. Onrecht oordeel brenght ten val.
  M.   Och! die paden zijn zoo smal:
  G.R. 't Rijcke loon verzoet'et al.
  M.   Wel aen, ick zie een wegh die 'k bet bedencken zal.