text: Stem: Stil stil een reys.
  
  KRijght ons gena,
  Maeghd Sint Odilia!
  Gena, van tweederhande licht:
  Daer ziel en lijf,
  Mee onderhouden blijf;
  En alle blindheyd werd geswicht.
  Want die dan God// Zoo hooghen lot
  In't Doopsel hebt verkreghen;
  Zult ons, nu ghy vanden throon
  Hebt ontfaen de Maegde-kroon,
  Wel krijghen sulcken seghen.
  
  De reyne loot
  Was uyt haers moeders schoot,
  Van d'ooghen bey geboren blind.
  Daer over haer
  Den onbeleefden vaer,
  Niet kennen wilde voor sijn kind.
  Zoo dat het lam// Van d'eersten man,
  Vervoerdt uyt 's Vaders ooghen:
  Ballingh 's lands, des Heeren cruys,
  Ver van moeder, ver van huys,
  Gedwongen werd te dogen.
  
  Maer Godes oogh,
  
  't Welck sich wel van om hoogh
  Oock op de jonge Ravens sloegh,
  Aensagh de nood,
  Die door de wreedheyd groot
  Haers Vaders, 't eelste kind verdroegh.
  Mids welck hy sond// Ter juyster stond
  Om 't Maegdeken te Doopen
  Errickardum, die door't nat
  Van het Reynste water-bad,
  Haer ooghen sou doen open.
  
  't En seylde niet,
  De duysternis verliet
  De ziel des Magets niet alleen,
  Maer 't stercke loogh
  Uut 't een en 't ander oogh,
  Oock d'ingeboren nacht verdween.
  Des sy 't gesight// Door 't nieuwe licht
  Miraculeus gegeven:
  Niet dan tot de hooghste eer,
  Van haer Schepper, van haer Heer
  Gebruyckten al haer leven.
  
  Hier toe soo wilt,
  Heer IESU! goed, en milt,
  't Licht onser ooghen, vroegh en spa,
  Bewaren mee
  Van blindheyd, en van wee,
  Door voorspraeck van Odilia. 
  Of seker, is 't//Ons nut gemist,
  Zoo wilwer ons na stellen.
  Want veel liever blind, of scheel,
  Als met ooghen gaef en heel
  Gewurpen inder hellen.
  
  Laet slechts niet toe
  Dat d'alder swaerste roe
  Van blindheyd onse ziel en sla.
  Verlicht ons Heer!
  Op dat wy nimmermeer
  
  Ontslapen in uw' ongena.
  Maer houdt ons vry// Van kettery.
  En geeft ons onse sinnen,
  Met een vast beraed' opset;
  Aen de koorden van uw' wet,
  En van uw' Kerck te binnen.