text: ¶Hoe Iudas dode des conincs sone
  Als des conincs kint was wat oudt ende groot worden, so was dicwil kijuinge ende vechtinge tusschen Iudam ende des conincs sone. mer Iudas was die oudtste ende stercste, dies hi altijt sloech ders des conincs sone, dat de coninghinne hoorde op een tijt, die seer gram wert ende verstoort, ende seyde tot Iudas. Ist sake dat ghi mijnen sone meer slaet, het sal v berouwen, ende ic sal v doen verdrijuen wt mijnenen houe ende wten lande want ghi en sijt mijn sone noch mijn kint ooc niet  Doe seyde Iudas, ben ic v sone niet, neen sey de coninginne, daerom muechdi mi wel lief hebben. Ic heb v geuonden in die wilde zee, ende ic dede v wthalen, ende heb v doen op voeden in mijn hof tot nv toe, ende heb v eerlijck onderhouden ghelijc mijn eygen sone. Daerom seggict v nv te voren en doet hem gheen quaet meer, ofte tsal v anders berouwen dat ghi hem oyt ghesien hebt Ende als dit die coninghinne geseyt hadde soe hadde Iudas daer af groot verwonderen, want hi meende altijt te voren dat hi ders conincs sone hadde geweest So gheuielt op eenen dach dat die coninc. ende coninginne trocken buyten spaceren in die velden ende bosschen om hem te vermaken, ende des conincs soen ende Iudas bleuen te huys. Als nv Iudas wiste dat si al wech waren, ende dat si sommighe daghen souden wtbliuen so nam Iudas een messe ende quam biden sone des conincs ende dode hem. Ende als hi sach dat des conincs sone doot was, so liep hi wech dat hem die coninginne niet vinden soude om hem weder te doden, soe quam hi bi volc daer hy mede vertrack na Iherusalem daer hi bleef woenen.