text: Zang: Plustost que je die la cause, &c. Of, Verdwaelde Koninginne, &c.
  
  
  DE mensch, door al zijn leven 
  (Al is zijn oorsproncke e'el)
  Met ramp en kamp omgeven,
  Is in heb zelfs niet veel.
  Geen Dier op Aerdt,
  (Hoe kleyn van waerdt) 
  Zoo vol ellend, als hy is
  Die (niet door Deugdt 
  In God vervreugdt)
  Van 't quaedtste Quaedt niet vry is.
  2. Door 't meer Verstaen en weten,
  Waer hy van Deugd niet leêgh,
  Kon hy geluckigh heeten:
  Nu is 't hem in de weegh.
  
  De domm' Natuur
  Is't niet zoo zuur
  Van ramp te zijn bestreden,
  Als hem, dien 't quaedt
  Veel dieper gaet
  Door over-leg van reden.
  3. De Beesten treft geen pijne
  Dan, die, en als'er, is:
  De Mensch (door waen en schijnen
  In 't herte ongewis)
  Vreest menig-mael
  d'Ellend en quael
  Die of niet eens zal komen;
  Of zooz' aen-staet,
  Zoo wordt het quaedt
  Verdubbelt door zijn schroomen.
  4. Proeft hy, door lust te blusschen,
  Somtijdts een aerdtsch vermaeck:
  Steeds speelt'er onheyl tusschen,
  En schendt der vreughden smaeck.
  Daer d'een ellendt
  Somwijlen endt
  Zal d'ander we'er beginnen.
  't Quaedt is vruchtbaer;
  't Een broedt het a'er;
  't Oud heeft het Nieu steeds binnen.
  5. En schoon hy al geduurigh
  Met 't Avontuur zoo stondt
  Dat hy op Aerd, nooyt truurigh,
  Niet wederwarighs vondt:
  Wat raedt met 't hert,
  Waer uyt staêgh smert
  En droefheydt op komt wellen,
  
  Door weet die 't heeft
  Dat hy niet leeft
  Zoo Godt hem 't perck komt stellen?
  6. Helaes! wel ongenadigh,
  Wel wreedt is hy geplaeght,
  Die van zijn hert gestadigh
  Beklaeght, geknaeght, vertsaeght,
  Van elck gerieft,
  Getroost, gelieft,
  Bewaeyt met voorspoedts winden,
  In plaets van heul,
  Een strengen Beul
  Juyst aen zich zelfs moet vinden.
  [7.] En schoon het kon al wezen
  (Gelijck het schier niet kan)
  Dat hy heel zonder vreezen
  Zijn Draedt ten enden span:
  In bitter roet
  tVerkeert al 't zoet
  Als hy nu ziet voor oogen
  Een hoop'loos Af,
  Een wormig graf,
  En 't Ziel-verraedt der Loogen.