text: Stem: Doen ick mijn sin geheel aen Cloris.
  
  TOond Malchus aenden Christen Tempel,
  Door claer bescheyd
  Van eygen, en beproeft exempel,
  Dat d'eerbaerheyd,
  Wanneer sy met oprecht verlanghen
  Maer werd beleeft;
  Noch menschen swaerd, noch beeste wanghen
  Te vresen heeft.
  
  Den goeden Monick onberaden
  Sijn cel verliet.
  Daer over hy rond om beladen
  Wierd met verdriet,
  Gevangen eerst van Sarracijnen:
  En naderhand
  Gebraght in anghst van duysend pijnen,
  Het dierste pand.
  
  Maer door bewegingh van de mieren,
  De klooster sucht
  Hernomen, met geschorte nieren,
  Nam hy de vlucht
  Te samen met sijn Mee-slavinne,
  Die hy bemind
  In plaets van trou, met Christen minne,
  
  Had als een vrind.
  
  O gunst, o kracht van reyne leden!
  Want siet haer Heer
  Zocht hen met hemels na gereden
  Te krijghen weer.
  Maer als hy hen nu had gevonden
  Met wreed opset,
  Van hen te slaen vol roode wonden,
  Werd hy belet.
  
  Sy waren in een hol geweken
  Van een Leeuwin,
  Door wien God vande moord de wreken
  De wreede sin.
  Want die haer had onthouden vande
  Onthoude leen,
  Verscheurde stracks met scharpe tanden
  Den Sarraceen.
  
  Ja droegh met eenen al haer jongen
  Terstond van daen,
  Om hen haer weghen onbedwongen
  Te laten gaen.
  Zoo langh tot dat s'het Klooster kreghen,
  Daer Goods geley
  Voltrock den ingesproken seghen
  Van alle bey.
  
  Doch d'eene, soo 't de deughd behaeghde,
  By reyne mans:
  En d'and're by eerbare Maeghden,
  Die na de krans
  Van onbevleckte Leeljen trachten.
  O saligh paer!
  Bid dat de Maeghdom all' haer krachten
  Hier toe vergaer.