text: 4.
  In 't niet verdwijnen, Verdwijnen is heengaan, het tegenovergestelde van verschijnen, komen. Men verdwijnt achter eene gordijn, in een huis, om een hoek, de zon verdwijnt achter de wolk, de drenkeling verdwijnt in de diepte; maar altijd is de plaats aan te wijzen, waar de persoon of het voorwerp verdwenen is, en deze bevinden zich ter plaatse, waar zij verdwijnen. De dagen verdwijnen echter in 't niet; zij bestaan niet meer op 't oogenblik der verdwijning. Het niet is een abstract begrip, en duidt den toestand aan van niet en niets te zijn. Een niet is een concreet begrip en beteekent een zaak van geene waarde. ‘Een niet uit de loterij.’
  
  ‘Mijn God! wat is de mensch?
  In al zijn glans een niet!’
  
  Peilloos zie boven.
  Graf, van graven, een gegraven kuil om een doode te bergen; hier in figuurlijken zin voor afgrond.
  Hun stof, het stof der voorgeslachten.
  De oceaan is de oceaan des tijds.
  Zoek geraakt, te zoek, verloren geraakt.
  
  Niet alleen het gebeente, het stof der voorvaderen, maar de grafzerk en het praalgraf zijn door den tijd verloren geraakt; het gebeente licht verstrooid op den weg, en de nakomeling schopt er met den voet tegen, om zich te vermaken, gelijk hij een keitje voortschopt. Deze voorstelling door den dichter gegeven van de vergankelijkheid van aardsche grootheid is niet gezocht of overdreven. Bejaarde lieden heb ik vaak hooren vertellen, hoe zij in hunne jeugd in den grafkelder van de hoogadellijke heeren van A. van S. afdaalden en ‘kastie’ met de doodshoofden speelden, en die alzoo werkelijk tot een speelbal gebruikten. De sierlijke graftombe, die boven dit graf stond, was vóór 100 jaar met de kerk te S. door brand vernield, en zoo was werkelijk ‘'t gebeente zoek geraakt met heel hun grafgesteente.’
  Speelbal is een beeld aan het kinderspel ontleend. Een speelbal is een leeren bal met koehaar gevuld of van caout-chou gemaakt; hij wordt her- en derwaarts geslingerd naar den eisch van 't spel of naar de grillen van een knaap, die zich er vaak geen rekenschap van geeft, waar en hoe hij den bal gooit. Vandaar wordt een wrak, dat door de baren der zee geslingerd wordt, een speelbal der golven, - een man, die zich door zijn hartstochten laat beheerschen, een speelbal zijner lusten.
  D.R. Camphuijzen zegt:
  
  's Werelds heil en ongeval
  Is een bal,
  Waarmeê de aardsche lusten spelen,
  En neervalt, naar de Opperheer
  't Zacht of 't zeer
  Onder menschen wil verdeelen.’
  
  Een trotsche stad. Trotsch, van personen gebezigd, beteekent hoogmoedig, - van zaken: verheven, indrukwekkend.
  
  ‘Zestig eeuwen rolt ge uw waatren, trotsche zee! onmerkbaar voort.’
  (S.J. Van den Bergh.)
  
  ‘Plicht
  En liefde tot zijn Vader,.....
  Bewegen hem dit trotsche praalgebouw (de Ridderzaal)
  Te wijden door een bond van riddertrouw.’
  
  (Beeloo.)