text: Ridian gia. Vers. 5.
  Lacht en verheucht u nu
  Met kruyden en blommen,
  Siet hoe schoon is't alomme,
  Het Sonnetje blinckt,
  Het Vogeltje singt,
  Het Lammetje springt,
  
  De Velden het woud begroeijen,
  En bloeijen sonderlinghe.
  Och! wie sou niet ontspringhen?
  Verwurpe siel! wie sou hem niet bekleden
  In nieuwe tijden, oock met nieuwe seden?
  Staet op! den Heer is vande dood verresen.
  Des eyscht het blydste jaer het blydste wesen.