text: Stem: Ick ben een armen Pelgrim hier.
  
  
  
  
  
  
  
  
  RIchardus nam een grauwen rock
  In plaets van't Koninclijck scherlaken,
  En in de hand een Pelgrims stock
  Om over wegh te raken.
  
  Sijn Dochter gaf hy 't groote Rijck
  Soo langh van Engeland in handen,
  En hy, door bergh, door dal, door dijck,
  Gingh reysen achter landen.
  
  By Bonifaes, liet hy te Mens
  Sijn soonen blijven alle beyde,
  En hy trock met een lieve wensch
  Alleen op Gods geleyde;
  
  Op Gods geley, na Romen toe,
  Noch Son, noch kou, noch wind, noch regen,
  Noch honger, kon hem make moe,
  Of houden van sijn wegen.
  
  Sijn Pelgrimage was gedaen
  End' als hy nu scheen weer te keeren,
  
  Dee hem den Bisschop Frigdiaen
  Te Luca arresteren.
  
  Maer arresteren wel ten danck
  Om inde Hemelsche wellusten
  Met hem te gaer op eene banck
  By Gode te gaen rusten.
  
  Rust eeuwigh, rust vermoeyden Vorst,
  Want sulcken rust en kon niet missen,
  Aen hem die hier alleen sijn dorst
  In Gode socht te slissen.
  
  Godsaligh Prins proficiat,
  Proficiat noch eens Richarde,
  Als ghy maer ons van't eyge nat
  Een dropken doet gewerden.