text: Toon: La Duchesse.
  
  1.
  GY, die met Venus schoonheyd praalt,
  En Pallas geest is gunstig aengeboren,
  En Iunoos glooren
  Uyt uw aanschijn straalt,
  Volmaakte beelt, hoe lang zal 't noch weezen,
  Dat ghy zult wonden en niet eens geneesen?
  Gy hebt u lang verbonden
  Met een, die u vliet,
  Waar van ghy niet gevonden
  Hebt, dan staag verdriet.
  Hy laat u hier
  
  En zijn playzier
  Heeft hy licht met een ander:
  Ay Ioffertje verander
  Mee uw Minnevier. 
  2. 
  Uw schoon gezichje steekt in brandt
  Zo menich borst, veel eedeler in 't minnen,
  Als die uw zinnen
  Voert zo ver van kant.
  Gy mind my niet, zo ik wel kan bemerken;
  Maer uw gezicht voel ik wel in my werken.
  Ach! mocht my bestralen
  Uwen gloor der min,
  Ik zou na niemant talen
  Als na u, Godin,
  Uw schoon gezicht
  
  Zou zijn mijn licht,
  Mijn Zon, mijn eenig leeven,
  Nooit hoog genoeg verheven
  In mijn laag Gedicht.
  3.
  Indien den tolk van uw gedacht
  Uw wijse tong, door uw korale lippen
  Eens troost liet slippen
  Op mijn minne-klacht,
  Gewis geen blijder hart, vol lang verlangen,
  Zoud' u zo wellekoom als 't mijn ontfangen,
  Dan Zoud' gy niet vertrouwen,
  Maar bevinden, dat
  Ik u zou waarder houwen
  Als den rijksten schat.
  Wy zouden staag
  
  By nacht, by daag,  
  Doen vriendschap aan malkander:
  Dus Ioffertje verander, 
  Nu mijn lust word graag.