text: Cap. VII. Van 't onderscheyt der smeltelijcke Metalen.
  DE selve werckmeesters, die in de Noordsche Landen woonen, hebben in hun kostelijcke bergen noch een andere middel van 't silver, koper of yser te smelten en smeden. Dese middel is met soo nut en bequaem een ordeningh onderscheyden, dat yeder Metael, naer sijn eyghe natuur, lichtelijck tot een klomp ghemaeckt wordt. Het silver vereyscht in sijn smeltingh holle ovens, en deurdringhend vuur, als kostelijcker Metael: in voeghen dat het silver, tot een vloeyende sachtigheydt ghebraght, langhs lange en ronde goten, daer onder ghemaeckt, in verscheyde ghestalten, naer 't believen van de werckmeester geschickt, daer uyt getrocken wordt. De dinghen, die sy ghewoonelijck van sulck silver maken, zijn ten meesten deel tot het ghebruyck, als tafelen, vierkante zetels, of krijghs-schilden. De voornaemste oorsaeck, daer om dit ghedaen wordt, is op dat men de pracht en rijckdom van de Koningh en van 't Koninckrijck, soo wel aen d'inwoonders, als aen de Ghesanten der groote Vorsten, aen de welcken dusdanighe silvere klompen gegeven worden, vertoonen sou. Het koper wordt oock in ovens, die in de langhte van leem, stroo, yserdraet en koorden opghemaeckt zijn, daer over al veel blaesbalghen aen ghevoeght zijn, om het vuur heeter te maken, in verscheyde ghestalten,
  
  sonder goten, in groote klompen, doch echter in uytgedolve kuylen, gesmolten: maer met een veel ghemackelijcker middel der winden, die van onder opblasen, die, een bestandighe en ghedurighe hitte veroorsaeckende, het Metael, in 't midden van de vlam legghende, in verscheyde gestalten doen veranderen, en tot stucken van hondert, twee hondert, ses hondert, duysent ponden en meer maken, jae oock tot stucken, die schipponden swaer, of noch swaerder zijn.