text: Zang: Psalm VIII. en XXXII. Of: Benaude mensch, die by, &c. Pag. 43.
  
  
  I.
  EEn Koopman, die het e'el gesteent beminden,
  Was lustigh om schoon' Peerelen te vinden.
  Hy teegh van huys en toog van landt tot landt,
  Op hoop' of hy zijn gadingh yeuwers vandt.
  2. Hy vandt een Peerl', die, schoon en uytgenomen,
  Zijn hert alzoo met lust heeft ingenomen
  Dat hy al t'zijn terstondt te gelde broght
  En voor het gelt dees schoone Peerle kocht.
  3. Dit steld' eertijdts Gods hoog-beminde Zone,
  d'Heer JESUS, voor; om schaduwlijk te toonen
  Hoe 't waerlijck zy gelegen met dat dingh
  Daer hy den Mensch van leerd' en in voorgingh.
  
  [4.] De schoone Peerl' is't padt na 'teeuwig Leven,
  (Des Heeren Kennis, in zijn Woord beschreven)
  't Welck menigh Mensch noch vind, noch van en weet:
  En die 't al vindt, licht niet oprecht betreedt.
  [5.] Godts Zoon, belust om 't ware heyl te schencken,
  Doet voort in 't Woordt, en laet schoon Peerlen blincken:
  Toont 's Levens Wegh, en koomt een Goedt aenbiên
  Dat vast bestaet, doch hier niet wordt gezien.
  [6.] De Duyvel (ons gezworen we'erpartye)
  Doet voort, en pronckt met valsche kleynodye;
  Valsch is zy wel, en Ziel-heyl ver daer van,
  Doch zulcks, die 'toogh op aerd aenschouwen kan.
  [7.] Elck Mensch, van 't quaedt, uyt eygen aert, afkeerig,
  En nae 't geniet van heyl en rust begeerig,
  Zoeckt na 's Heyls wegh; Dien gaet hy In, of Mis,
  Nae 't hert of veel of min Deugdlievig is.