text: 2.
  
  Veele, alhoewel zy in 't hart zyn getroffen
  Van Vénus onwéêrstaanelyk vuur,
  Zéggen somtyds, de Druiven zyn zuur;
  Gelyk als de Vós: dóch, dat zwétzen, én stoffen
  Is maar een déksel voor 't innig verdriet;
  Zy willen wél, maar het Meisje wil niet.