text: Stem: Rosemond die lag gedooken.
  WY dogters mogen wel klagen,
  Dat de werelt dus vergaet,
  Men hoort niet een Iongman vragen,
  Nog ook van geen vrysters praet?
  Maer het is al na de kroeg,
  
  ’t Bier is haer dogters genoeg.
  Is het niet om te betreuren,
  Dat de vryers gaen verby?
  Men siet het dagelijks gebeuren,
  Wat voor liefde dat het zy,
  ’t Is maer om de Flap met bier,
  Haer te doen, en dat by ’t vier.
  Sondaegs sou men gaeren wandelen,
  Met de vryers naer den hout,
  En met haer van liefden hand’len,
  Maer eylaes, sy zyn verkout,
  En bevroren als een Ys,
  Drinken liever ’t bier om prys.
  ’t Is tot Ionkers op de trappen,
  En op ander plaetsen meer;
  Praten liever van de Flappen,
  En van andere ondeugt meer;
  Laten ons soo sitten stil,
  Metter tijdt vergaet ons wil.
  Nu wy mogen nog eens hopen,
  Dat zy zullen voor het bier,
  Nog een soete Dogter koopen,
  Daer zy mee tot haer pleysier,
  Sullen speelen, dan mooy weer:
  Als ik dat denk verheugt my weer.