text: Stem: Maria Moeder van genae.
  
  
  
  
  VRiend Godes Sinte Felix! die
  Ick met soo veel geboorten,
  Gesongen van Paulinus, sie,
  Ontsluyt my d'hooge poorten.
  
  De hooge poorten van Gods huys,
  Door kracht van uw’ gebeden,
  Die veel vermogen om het Cruys
  't Welck ghy hier hebt geleden.
  
  Den trouwen vriend des Heeren lagh
  In't diepste der gayolen,
  
  Om 't Autaer Gods, het welck hy plagh
  Te dienen binnen Nolen.
  
  Maer werd gesonden hier van daen,
  Om in de donck're hoecken
  Van't woeste woud, Maximiaen
  Sijn Bisschop te gaen soecken.
  
  Hy vond hem oock, maer hallif dood,
  En droegh hem op sijn schoeren,
  Tot sulcke, die de droeve nood
  Des Bisschops kon vervoeren.
  
  God loon, sprack hy, uw' caritaet
  Den Hemel sal 't erkennen,
  Ja inder nood tot uwer baet
  Al sijn geschapen sennen.
  
  Voorwaer den wensch en seylde niet,
  Men sagt wel aen de spinnen
  Die Felix in des doods verdriet
  Het leven deden winnen.
  
  Wint ghy't ons mede van den Heer
  En steld ons vry van hinder,
  Op dat geen boosheyd immermeer
  Ons quets', noch nier, noch ginder.