text: Op de Voys: Erbarm dy mijns O HEEre GOdt.
  HEEr hoort als ick Aenroepe dy,
  Wilt mijn Gheschrey verhooren,
  Verbercht dijn Aensicht niet van my,
  In Noot neycht my dijn Ooren,
  Als ick Aenbidd' verhoort my, Want
  Mijn Tijdt vergaet ghelijck een smoock,
  End' mijn Ghebeente is verbrandt
  Ghelijck een Hout al swart van Roock.
  
  2.	Mijn Hert is Flau als dorre Gras,
  Gheen Spijs gaet my ter Herten,
  Aen mijn Ghebeent' en cleeft niet vast,
  Mijn Vleesch van groote smerten,
  Als een Steen-Vyl end' Pellicaen,
  Int Woeste huylen sonder Vaeck,
  So Waeck ick, En moet Eensaem gaen
  Ghelijck een Voghel op den Daeck.
  
  3.	My scheynt mijn Vyant Dagelijcx
  Mijn Spotters by my sweeren,
  Mijn Broodt Eet ick al Treurichlijck,
  End mijnen Dranck vermeeren
  Mijn Tranen, midts dijn Dreyghement
  Dijn Thoorn heeft my ghestooten seer
  
  Te Bodem in dit groot Elendt,
  Mijn Tijdt ick als een schaepe Verteer.
  
  4.	Ick gae verwelcken als dat Gras,
  Maer ghy (Heer) blijft ghestaedich,
  End dijn Ghedachtnis Eewich vast,
  Wilt Zyon syn ghenaedich,
  Het is doch al Vervult die Tijdt,
  O Heer ghenade nu bethoon,
  Dijn knechte wenschen al met vlijt
  Dat dijn Stadt word' gebouwet schoon.
  
  5.	Op dat doch (Heer) dijn Naem end' Eer
  Die Coninghen end Heyden,
  Vreesen, end Roemen meer end meer,
  T'werck laet niet langher beyden.
  Tot die Verlaet'nen hy hem wendt,
  Wil haer ghebedt versmaden niet,
  Het word' beschreven alle Jent,
  Om Troost te hebben in verdriet.
  
  6.	Die Naecoemling' int Jamerdael
  Sullen syn Loff Aenvaerden,
  De HEer siet van syn Heylig' Zael,
  Van HEmel hooch op Aerden,
  Om des Gevangen suchten swaer
  Te hooren End wt doodes Noot
  Verlossen, datmen Openbaer
  Sijn Goetheyt blijde Roemen moet.
  
  7.	Tot Zyon sal een blijde Stem
  Des HEEren Naem verconden,
  End' syn Loff tot JErusalem
  
  Verbreyden t'Allen Stonden,
  Als die Volcken end' Coninckrijck
  Vergad'ren om te dienen fijn
  Den HEEr, die nu soo Thoornichlijck,
  Onmachtich maeckt die Crachte mijn.
  
  8.	Hy cort my mijne Daghen seer,
  End' ick segg' GOdt mijn Trooste,
  Wilt Midden in mijn Daghen HEEr
  My niet wech Rucken haeste.
  Want dijne Jaere dueren sterck,
  Ghy hebt die Aerde vast Fondiert,
  Die HEmelen sijn dijn Handtwerck,
  Van Aenbegin so fraey Formiert.
  
  9.	Sy worden als een Laecken weer
  Verwandelt, end' Verouden,
  Maer ghy blijft altoos Eewich HEEr
  Dijn Jaeren niet vercouden,
  En dijner Knechten kinder goet
  Sullen in dijn Rijck blijven bly,
  End' oock met haren Zaede vroet
  Eewich beclijven wel voor dy.