text: Choor.
  
  DEs hemels goetheyt gheeft,
  Gheluck en teghenspoeden.
  'Tgheluck die dwasigh leeft
  En teghenspoedt den goeden.
  Niet isser sonder dat,
  Dat heeft oock sijne reden,
  Want Godt gheeft sijnen schadt,
  Door veel verborghentheden.
  Dwasen gheeft hy gheluck,
  Om dat hy hem sou proeuen,
  Oft hy oock in den druck,
  By maten sou bedroeuen.
  Teghenspoet gheeft hy, tot
  Beproeuingh den ghetrouwen,
  Oft sy dan zijn ghebodt,
  Oock wel bewaeren souwen.
  Dit is gheweest de cracht,
  Hoe Godts verwoeden donder,
  Saul, en sijn gheslacht,
  All' heeft ghebracht ten onder.
  Dit is gheweest den thoon,
  Waer door Godt Dauid leyde,
  Tot sijn ghewenste croon,
  Die hy hem langh bereyde.
  Die is gheweest den lust
  Aen Dauid, en het haeten
  Van Saul, die ontrust
  Wanneer hy was verlaeten.
  Spieghel sal dit oock sijn,
  Dat wy moeten te saemen
  Voor onsen Godts aenschijn,
  Ons seluen ghehoorsaemen.
  Israel wilt den rouw',
  Van Saul toch vergheten,
  Want Dauid is ghetrou,
  In alle Godts vermeten.
  
  
  
  Ghetrouwicheydt oprecht,
  Wilt Godt den Heer der Heeren
  Als hy aen sijnen knecht,
  Bevindt tot sijnder eeren.
  Die door verwaentheydt wilt,
  Hem seluen hoogh verheffen,
  Sal Godt, all' hadd' hy schilt,
  Vernielen door het treffen.
  Des menschen cracht is niet,
  Hoe groot of cleyn gheboren,
  Wanneer hy tot verdriet,
  Godts goetheydt heeft verloren.
  Maer hy die Godt bemint,
  Is crachtich in sijn wercken,
  Want hy hem selu' verwindt,
  Door Godt die hem sal stercken.
  Veranderlijcken staet,
  Door afghesnoyde Iaeren,
  Ons een ghedencken laet,
  Dat wy hier openbaeren.
  Mijn Musa vol van deught,
  Wenscht haer, die ons aenhooren.
  De wel-ghewenste vreught,
  Met onghevalsten ooren.
  Oordeel door onverstandt,
  Is lichter dan te maecken,
  Noyt schimper con de schandt,
  Van nijdicheydt door-raecken.
  Vredich het hooft becroont,
  Met tacken van Olijuen,
  Soo wort d'eendracht beloont,
  Van die in vrede blijuen.
  
  Annag. Dient vwen AL.