text: Stem: Zegt my schoonste Nimfelijn.
  
  
  
  
  
  
  
  
  KLuysenaer die noch A.B.C.
  Noch boeck, noch schrift kond lesen,
  Wat heeft u tot sullicken stee
  Van wijsheyd opgeresen?
  
  't Was Godes Woord die door de mond
  Des Priesters my dee raden,
  Laet uw' goed, en volligt terstond
  Mijn voor getrede paden.
  
  Hier toe was yder Christen mensch
  My tot een school des Heeren,
  Van wien ick met willige wensch
  Iet deugd'lijcks socht te leeren.
  
  'k Lette op sijn gebreken niet,
  Dat was my niet bevolen,
  Daer den slimmen yver op siet
  Blijft voor de liefd' ghescholen.
  
  Doch had alleen niet als ick las
  Den menschen tot mijn boecken,
  Maer uyt kruyd, uyt lover, uyt gras
  Kon ick mijn lessen soecken.
  
  Alle de dieren kleyn en groot
  
  De hagen, heggen, heesters,
  Mieren, pieren, worremen snood
  Verstreckten my tot meesters.
  
  Ick sagh daer in mijn Scheppers eer,
  Sijn magt, sijn schoonheyd glimmen,
  Zoo dat my 't geschapen, een leer
  Was om tot God te klimmen.
  
  Satanas selfs, die my de kracht
  Des heyligs Cruys dee blijcken,
  Als ick sijn hoovaerdige magt
  Daer vooren dwongh te wijcken.
  
  'k Zag hem eens als een more kind
  Pick swart, en vuyl van wesen,
  Onwaerd om te werden bemind,
  Te kleyn oock om te vresen.
  
  Houd voor gewis den duyvel vlucht
  Voor't vasten, bidden, waken,
  Maer voor Christus minnende sucht
  Noch boven alle saken.
  
  Gode sy lof, Antoni bidt
  Dat wy u les onthouwen,
  En met u in't hemels besit
  Het aenschijn Gods aenschouwen.