text: Cap. IV. Van 't grof Geschut der Noordsche volcken.
  IN veel Steden en Burghten van Sweden en Gotlandt vindt men sware stucken van grof geschut, die soo groot zijn, als een houte vat, dat het Roomsche vat in lanckheydt en breedtheydt overtreft, met een ysere koegel, en met stucken van yser, gelijck vuysten, tot een gewicht van ses hondert ponden en meer vervult, en met bussekruyt en vuur aenghesteecken, en met schrickelijck geweldt, ghelijck een swaere en felle storm, uytbarst, en al 't geen, 't welck haer geweldt niet tegen staen kan, omwerpt. Dit wordt niet alleenlijck in de landt-strijden, maer oock in d'oorloghen op 't landt ghebruyckt, soo dickwijls als de noodt sulcks vereyscht, ghelijck hier na gheseght sal worden. Daer
  
  zijn oock middelmatighe en seer lange grove bussen, die koeghels van aerde uytspouwen: ghelijck oock mortieren, die steenen uytsenden, die met een schrickelijcke slagh neêrkomen. De strijdt is dan soo veel te verschrickelijcker, in de welck soodanige stucken geschuts, die in grootheydt en gheweldt al d'anderen overtreffen, niet met een stoot, en met schrickelijck ghekraeck, maer allenghs afgheschoten worden; om plaetsen te pletten. Het stof, uyt de neêrghestorte mueren, of uyt d'andere verhinderinghen, door dese slagh gheresen, schijnt droeve dampen en swaere wolcken te veroorsaken.