text: In de eeuw van Adams tijden.   
  Staet by ghy smoorders en Pijpisten,
  Ghy beminders van den roock,
  Snuyvers ende Tabackisten,
  Knabbelaers van pruymen oock,
  Jck als minnaer van dees Konste,
  Heb hier siet uyt Smoorders jonste,
  Ghemaeckt 't welck te kennen gheeft,
  Wat kracht dat den Taback heeft.
  
  'k Wil uyt-legghen en probeeren,
  Dat m'er van dry soorten vindt,
  Voor Borghers, Boeren en Heeren,
  Die seer weerdigh zijn bemint,
  Die men smoort noemt men Pipale,
  Die men snuyft Taback Nazale,
  Die men knauwt grof als een duym.
  
  't Smooren is voor de soldaeten,
  Den snuyf voor de Edel-lien,
  Den Knabbelaer wordt ghelaeten,
  Voor den Boer en Ambachts-lien,
  'k Wil beginnen van Pipaelen
  
  Die van dry den prijs moet haelen,
  Taback-smooren is den gheest,
  Sy doet ons verheughen meest.
  
  Taback-smoor moet ick beminnen,
  't Doet verstercken het verstant,
  't Gheeft vermaeck aen 's menschen sinnen
  't Wordt ghebruyckt in alle Landt,
  Taback-smoor doet ons verlichten,
  Aen 't ghehoor en het ghesichte,
  Den reuck is den derden zin,
  Men vindt smaeck en vreught daer in.
  
  Want gaet ghy by vuyl secreten,
  Smoort ghy maer een pijp Taback,
  Ghy sult van den stanck niet weten,
  Dat doet ghy op uw ghemack,
  Men placht aen de oude Lieden,
  Taback-smooren te verbieden,
  't Wordt nu belast voor medecijn,
  't Smooren hun ghesont doet zijn.
  
  Al die water-suchtigh wesen,
  Bulsterigh oft phlegmatijck,
  Worden door dit Kruyt ghenesen,
  Taback dient een ieghelijck,
  Martonick, Kanast, Brasijlen,
  Doet ons snorren ende quijlen
  Men krijght smaeck en appetijdt,
  Van veel quaelen 't u bevrijdt.
  
  Den vijfden sin is 't ghevoelen,
  Als ghy uw' pijp neemt in den mondt,
  Den roock doet den brandt verkoelen,
  Sy maeckt hert en lijf ghesont,
  'k Wil nu van den snuyf gaen spreken,
  Wat een kracht daer in magh steken,
  Snuyf-Taback wordt meest ghesien,
  Jn s' Koninckx Hof by d' Edel-lien.
  
  't Edel volck dat draeght den degen,
  Houden snuyf voor Medecijn,
  
  Damen zijnder toe gheneghen,
  Nonnen, Quesels en Begijn,
  Kommen oock den Snuyf te prijsen,
  Hem groot eer en lof bewijsen,
  Want wat reuck die ghy begheert,
  Wordt daer in ghedistilleert.
  
  't Sop van Amber, Jassemijnen,
  Wordt ghedaen in snuyf-Taback,
  Orangee of Rosmarijnen,
  Draeght Madam in haeren sack,
  Houdt u met den snuyf te vreden,
  Hy verdrijft swaermoedigheden,
  Want soo ghy maer niesen kont,
  Jck sweer u ghy wordt ghesont.
  
  Snuyf doet de hooft-pijn vertrecken,
  En den swaeren slaep verjaeght,
  't Doet de neerstigheyt verwecken,
  Die met droefheydt zijn geplaeght,
  Antidot en den Triaeckel,
  Heeft ghetoont noyt meer miraeckel,
  Noch den Roomschen Orvitaen,
  Heeft noyt meerder kracht ghedaen.
  
  De derde soort en de leste,
  Js de aenghenaeme pruym,
  Sulcke fijghen zijn de beste,
  Die men neemt groot als een duym,
  Taback pruym is weert ghepresen,
  Die veel quaelen kan ghenesen,
  Komt Lief-hebbers van dit Kruyt,
  Spreeckt hier eens uw' hert recht uyt.
  
  Herderkens ghy Knabbelaeren,
  Die u schapen weyden gaet,
  Die gheen roey noch moeyte spaeren,
  Seght wat dees syroop u baet,
  Als u wolle was bedorven,
  G' hebt haer wittigheyt verworven,
  Door een Cuyken van Taback,
  
  't Welck ghy trock uyt uwen sack.
  
  Die met hooft-pijn zijn ghequollen
  Of de tant-sweer groote quael,
  Kaecken vuysten dick gheswollen,
  't Wordt ghenesen allemael,
  Zilt humeur en slijm der maghen,
  Dese pruym komt te verjaeghen,
  Taback sop is Medecijn,
  Voor die water-suchtigh zijn.
  
  Vraeght wat dat sy daer mee ghenesen
  Aen die Medecijnen kent,
  Want sy al gheteeckent wesen,
  Aen den mondt of daer ontrent,
  Langh moet leven de Pijpisten,
  Die den tijdt en 't ghelt verquisten,
  Oock den Snuyver, Knabbelaer,
  Doet dit al waer 't hondert Jaer.