text: Stem: Wie zag ooit schoonder schone.
  1.
  VAer wel ô myn Iannetje!
  Vaer wel in eeuwigheyt,
  Ziet hier in 't eind verpletten,
  Een hart vol tederheyt;
  Een Hart beklemt door sorgen,
  Waer in steeds lag vetborgen,
  Een tedere minne gloed,
  Door U gevoed.
  2.
  Van Vrienden hulp verlaten,
  
  Alom vervolgt ô Pyn!
  Van die my 't onregt haten,
  Moet ik als Balling zijn:
  'k Zal ligt u glansryke Oogen,
  Nooit weer aenschouwen mogen,
  't Lot rukt my van U af,
  ô Wreede straf!
  3.
  Nooit druk ik meer de Lipjes,
  Soo teder als voorheen:
  'k Zal nimmer op die klipjes,
  Weer stranden, Neen ô neen!
  ô Nectar soete Kusjes!
  Bronaders van myn Lusjes,
  Aen U herdenkt myn hart,
  Helaes, met smart.
  4.
  Uw Lieve aenminn'ge handjes,
  Daer 't schoon Albast voor bukt,
  d' Aenqueekster van myn bandjes,
  Zijn van my afgerukt:
  'k Zal nooit uw weder vinden,
  Vaer wel dan, mijn Beminde;
  Om wien ik eeuwig quyn,
  ô Wreede Pyn!