text: Op de vvijse: Als Iupijn speelden met sijn pijpken in 't dal, doen songhen de Satirken al.
  GRoot wonder // nu onder den hemel gheschiet.
  Een maghet // die draghet een kindeken siet,
  Te voren // gheboren: noyt mensch sulckx sach,
  Dat een suyver maghet van kinde ghelach.
  2.
  Hoort lieden // 't gheschieden, dat Godt heeft behaeght,
  Te geven // het leven door die suyver Maeght.
  Te voren // verloren die waren als doot,
  Die quam hy verlossen door liefde seer groot.
  3.
  Veel suerheyt // en stuerheyt des winters men sach:
  
  Als jeuchdich // en vreuchdich dees Maghet ghelach.
  Sy baerden // op aerden den Schepper van al
  In eenen seer cleynen door-luchtighen stal.
  4.
  Doen waren // daer scharen van herder ghestelt,
  Die wachten // by nachten de schaepkens op 't velt.
  Sy hoorden // de woorden van d'Enghelkens soet:
  Loopt Herder, loopt vlijtich nae Bethlem met spoet.
  5.
  Sy liepen // en riepen malcanderen aen:
  En quaemen // te saemen nae Bethlem ghegaen.
  Sy vonden // bewonden een kindeken cleen
  Met luyers en tuyers by Moeder alleen.
  6.
  Doen vielen, door knielen de Herderkens neer:
  
  Ontladen // aen-baden dit kindeken teer.
  Sy lachten // en dachten: wat wonderen nacht,
  Die ons een soo soete kint voort heeft ghebracht.
  7.
  Doen voeyden // en hoeyden den Enghel haer vee.
  De schapkens // al rapkens door-spronghen de wee.
  De geyten // in 't bleyten die schenen verheught:
  De koeyen // in 't loeyen die schenen vol vreught.
  8.
  O menschen // die wenschen naer dit droeve dal
  Te loven // hier boven den Stierder van al.
  Soeckt vlietich // en schlieich dit hemelsche kint,
  'T gheeft deuchden // en vreuchden aen die het bemint.
  FINIS.