text: I. BYSCHRIFT.
  DE Eendracht, door Godts Geest eertijdts zoo hoogh verheven,
  En door eens Konings Pen zoo lieffelijck beschreven,
  Nu in Ne'erduytschen Rijm, op Griecksche maet, gedicht,
  En elck, tot nu en lust, gezonden in het licht:
  Die Godt, die 't goede lieft, veel meerder kan vermaken,
  Dan Offer op 't Altaer, en duyzendt zulke zaken:
  Die Godt, behalven 't heyl datz' in haer zelven heeft,
  Met meerder heyl beschenckt, en eeuwigh zegen geeft:
  Of yemandt die misschien om hare schoonheydt minde,
  Hy zoeckt de Werelt door, maer zalze nergens vinden,
  Dan daer elck and'ren doet, gelijck hy zelver wou'
  Dat, in gelijck geval, aen hem geschieden zou':
  Daer eygen onverstandt ootmoedigh wordt geweten,
  En wijze luyden raedt niet dommelijck versmeten:
  Daer een die wijsheydt heeft, hem zelven niet behaeght,
  Maer 's Naestens onverstandt, en zwackheyt gaerne draeght:
  Daer yeder naerstigh is zijns Naestens feyl te decken:
  Daer elck des anders hert, door weldaedt, zoeckt te trecken:
  Daer yder op zijn Recht ten hooghsten niet en dringt:
  
  Daer elck zijn lust tot baet, en eygen Eer, bedwingt:
  Daer d'Onderdaen zich bindt aen zijnes Heeren Wetten:
  Ia, schoon verongelijkt, niet tegen op gaet zetten:
  Daer Vreemdelingen raedt gezocht wordt noch gehoort,
  Noch oock 't gemeyne best om eygen Nut verstoort:
  Daer d'Overheer, getrotst van zijn Onderzaten,
  Aen Godt, de Heer van al, de gantsche wraeck wil laten:
  Daer d'Overheer gedenckt (en toont het met 'er daedt)
  Dat daer een Hooger is, waer onder dat hy staet;
  Doch meest, en boven al, als hy om genen dingen
  In Godes Heerschappy hem zelven in wil dringen,
  Maer laet in zijn geloof een yder, wie 't oock zy,
  Aen Godt bevolen zijn, en elcks geweeten vry.