text: Stem: Op 't Kerckhof vanden Hage, pag. 204.
  
  Paschasius Diaken
  Der heyl'ger Roomsche Kerck,
  In vasten, bidden, waken,
  End' alderhande werck
  Van Christelijcke tuchten
  Geoeffend en gewend:
  Quam met veel rijcke vruchten
  Van deugden, tot sijn end.
  
  Soo seer, dat oock ten daghe,
  Wanneer sijn heyligh Lijck
  Te grave wierd gedraghen,Dus so hieten de ghewijde kledingen, die de Diakonen voort Autaer gebruycken.
  God voor sijn Dalmatijck
  De duyvelen dee wijcken:
  Op dat aen kleynen en groot,
  Volkomentlijck sou blijcken
  De waerde van sijn dood.
  
  Des niet te min bevinden
  Wy, wel door klaer bescheyd,
  Gebrieft, dat Goods beminden,
  
  Eer hy noch wierd geleyd
  Ten Hemel, op der aerde
  In seker pijnigh bad,
  Most beteren d'onwaerde
  Van ick en weet niet wat.
  
  Doch niet dan weynigh dagen,
  Gelijck den Capuaen
  Germeyn, die hy quam klaghen
  Sijn nood, ons doet verstaen.
  Want sulcken vriende des Heeren,
  Had weynigh vyers van doen,
  Om 't hoy te doen verteeren
  Tot een volmaeckten soen.
  
  Voorwaer een kundigh teycken,
  Dat God door sijn gerecht
  Geen Hemels-loon doet reycken
  Oock aen een trouwen knecht:
  Voor dat hy reyn geresen
  Komt uyt het aerdsche dal.
  Na dien het puer moet wesen,
  Dat puer genaken sal.