text: Stem: Ghy Herders die wel licht'lijck siet.
  
  
  
  
  
  
  
  
  DOet na de Schrift u onderwijst:Eccli.11.3.
  Noch laeckt noch prijst
  Een man in sijn gedaente niet,
  Als ghy den desen,
  Van hoogher wesen
  Als gheenen siet.
  
  Let op het honingh-bijken reyn,
  Al is het kleyn,
  Ja 't minste schier van al de vlught:
  Nochtans soo leeft het,
  Zoo raept, soo geeft het
  De soetste vrucht.
  
  Men sagh hier van tot ons behoef,
  Wel eer de proef:
  Wanneer Gregoorjus, heyligh man,
  Van Tours gekomen
  Was binnen Romen,
  Tot sijn Genan.
  
  
  Genan, segg' ick, van deughd en naem,
  Daer sy te saem
  In waren: Maer van lijf, en le'en,
  Was hen gevallen
  Geen dingh met allen
  Gemeyn, soo 't scheen.
  
  Den eenen was een man in 't oogh,
  Van beenen hoogh,
  En van gedaente navenant.
  Maer by den desen,
  Was d'anders wesen
  Van g'ringe stand.
  
  Gesien mids dien den goen Romeyn,
  Den man soo kleyn:
  Verschrickt bleef, en verwondert seer;
  Waer in hy vatten
  Kon sulcke schatten,
  Van deughd, en leer.
  
  En d'ander, op dit naeckt gedacht,
  Wel onverwacht:
  God maeckten ons, en wy ons niet:
  Des hy aen allen,Psal.99.3.
  't Zy bree, 't zy smallen,
  Sijn gaven bied.
  
  't Is soo, man Goods! den Heer die geeft,
  Den Heer die leeft
  In kleyn en groot. Stort u gebed
  Voor ons dan heden,
  Dat ziel en leden
  Zijn onbesmet.