text: Stemme, Psalm 118. Dancket den Heer &c. Ende Psalm 140. O mijn Godt wilt my nu bevrijden Ende van de thien Gheboden. Oock mede, Ick arme Schaepjen aen der Heyden. Ofte, Neria schoonste van u geburen.
  
  
  
  1. O Hooghste Goedt, vol glans en eeren, 
  O Schoonste Schoonheydt, Soetste Soet,
  O Goedtste Goedtheyt, Heer der Heeren,
  Ick nietigh Mensch val u te voet.
  
  2. Wilt, Heer, mijn laeuwen Geest ontsteecken,
  Op dat die steeds van Liefde brandt,
  Verteert, vernietight mijn ghebreecken,
  Regeert, bestiert, mijn blindt verstandt.
  3. Op dat de Liefd' haer mach uyt-spreyden
  Ver over 't gheen ick doe, of laet: 
  
  Och ! Heer, wilt soo mijn hert gheleyden
  Dats' u eer stelt in d'hooghsten graedt.
  4. Laet my gheen dinck soo hoogh noyt achten
  Als u, mijn Vreucht, mijn Godt, mijn Heer,
  Laet my uyt Liefde altijdt trachten
  Om u te dienen tot u Eer.
  5. Och ! wilt de Liefde soo ontsteecken,
  Dat ghy noyt gaet uyt mijnen sin,
  En onversadigh u mach smeecken
  Me'er als een Minnaer sijn Vriendin.
  6. Op dat ick u soo mach aenhanghen
  Dat noyt u Dienst my en verveelt,
  Soo wel als my 't verdriet komt pranghen
  Dan als ghy vreuchd' my mede-deelt.
  7. Heer, laet ick trouw'lijck sorghe draghen
  Dat oock wiens werck blijft onghedaen,
  U werck op 't hooghst' my mach behaghen,
  En neerstigh mach voor allen gaen.
  8. Op dat ick alles mach versaecken
  Dat my van uwe Liefde scheydt,
  Om meer, en meer, u te ghenaecken,
  O goede Godt ! in eenigheyt.
  9. O groote Godt ! ghy zijt de Liefde, 1. Johan. 4. 16.
  Wie in u blijft, ghy blijft in hem,
  Och ! dat u gunst my altijdt stijfde,
  Dan soud' mijn Liefd' eerst hebben klem.
  	*		*		*
  10. LAet my soo sterck steeds zijn bevonden
  Dat ick in 't minste niet en acht,
  Al werd' ick van de spitse monden
  Om mijnen yver uyt-gelacht.
  11. Maer laet mijn Liefde meer ontsteecken
  Als men in 't goedt my teghen-staet,
  En draghen duldigh 't schimpigh spreken
  Om u Liefd', Heer, mijn toe-verlaet.
  12. Al waer 't schoon dat vast alle luyden
  
  Door haet, of onverstandt verblint
  Al mijn bedrijf ten quaedtsten duyden:
  Maeckt dat u Liefde 't al verwint.
  13. Laet my mijn Naesten soo beminnen
  Ghelijck my selven, tot u eer,
  Om uwen 't wil met hert en sinnen:
  Och ! gheeft my kracht daer toe, o ! Heer.
  14. Ey ! laet de Liefde my regeeren,
  En heyligh stieren na u sin,
  Dat ick mijns Naestens schaed' koom weeren,
  En soecken sijn eer, en ghewin.
  15. Laet my door gierigheydt niet trachten
  Alleen te soecken mijn proffijt:
  Maer oock mijn Naesten waerdigh achten
  Mijn gunst te toonen t'allen tijt.
  16. Op dat mijn woorden, en mijn wercken
  Hem moghen stichten tot u eer.
  Wilt my hier in, o Godt ! verstercken
  Dit te be-yv'ren meer en meer.