text: Wijse: Serbande.
  FRancisce wat Staat zult gy verzoeken,
  In uwe Ionkheyt en in uwe Ieugt?
  Gy verkoopt u Mantel, Kleed'ren en Boeken;
  Uw Ouders en vinden daar in geen deugt:
  Ende gy maakt schruppel getrouwen Knegt,
  Datg'een Armen hebt geweygert; en zegt,
  Ia belooft aan God, gy die zult bystaan,
  Nooyt armen ongetroost zult laten gaan.
  Daarom zult gy uw Vaderlijk' Erven
  Voor het regt ten eysch uws Vaders af-gaan,
  Het gemak en troost der Vrienden ook derven;
  Gy wert versmaat, zijt daar in niet belaan;
  Maar werpt uw Kleed'ren op der aarden neer,
  Kent nu geen and're Vader als den Heer:
  Dit was den gront-steen van het groot gebouw
  Daar den Prins des Hemels op timm'ren zou.
  Portiunkel was uw plaats van genugte,
  
  Daarom sloegt gy uw Herte aan den Heer,
  Met duysent en duysende minne-zugte;
  Zoo dat een Seraphin tot u daalt neer,
  Op den Berg Alverni, heeft u gewont,
  In uw handen, voeten, zijd', zoo gejont,
  Te hebben deel in Christus Lijd' en Min,
  Daarom drukt hy u zijn vijf wonden in.