text: [Myn Beesjens om haer Herder, uyt mee-dogen]
  Stemme: Ceste cruelle.
  MYn Beesjens om haer Herder, uyt mee-dogen,
  Gaen treurigh grasen door de groene Wey,
  De Boomtjens zijn met mijn bewoghen,
  En d’Echo bootst my nae, een droef geschrey:
  Iae self de steenen,
  Schijnen (hoe verhart)
  Met my te weenen,
  Om my groote smart,
  Daer me Lerind my tart.
  
  3 En sal dit al o straffe Herderinne,
  V keysele boesem kneden nimmermeer?
  Ick die u draegh gestaege Minne,
  En sal ick niet, genieten eens de eer,
  Dat ick mach roemen,
  V Dienaer te zijn,
  Ey schoone Bloeme,
  Koom verlicht mijn pijn.
  En zijt mijn Medecijn.
  3 Soo sal u den Hemel weder loonen,
  En seg’ u en u Wolligh-rijcke Vee,
  De Maeghden sullen u met kransjens kroonen,
  Gehecht heel cierlick op mijn gebee,
  Laet u bewegen,
  Lieve Herders Kindt,
  En zijt genegen,
  Die u heeft gesindt,
  En als sijn schat bemint.
  Een de Eer.