text: Choor.
  
  Tyber.
  Nv laet ons droeffelijck beweenen,
  Dat ons den hemel wilt verleenen;
  En laet ons claghen ons verdriet,
  Met d'ouerlast dat ons geschiet.
  Roma.
  Och, Tyber, laet my droeuich claghen,
  Die alleen moet de lasten draghen:
  Ghy sijt geluckigh, want ghy vloyt
  Door mijn verdriet, dat in my groyt.
  Tyber.
  O Goden! wat moet ick al hooren?
  Maer wat comt Tyber al te vooren?
  Daer ick al sien, dat mijnen vloet
  Verandert is in menschen bloet.
  Roma.
  Ey laet toch al dit claghen blijuen
  
  
  
  Maer laet my alleen rouw bedrijuen:
  Laet my beweenen mijn ellendt,
  Die my den Hemel ouersendt.
  Tyber.
  De droefheyt, die ick u sien lijden,
  Doet dat ick niet en can verblijden:
  Den rechten vriendt bedroeft, te sien,
  Als hy den vriendt siet leet geschien.
  Roma.
  See vol gheluck plagh ick te wesen,
  En niemant neffen my ghepresen:
  Maer nu, helaes, wort mijn gheluck
  Verandert in verdriet, en druck.
  Tyber.
  All' u verdriet moet ick oock voelen
  Door dat ick moet u voeten spoelen:
  Lijdt ghy verdriet, ick krijg mijn deel;
  Wy maken t'samen 't droef tonneel.
  Roma.
  Euripides tonneel voorhenen
  En heeft soo grouw'lijck noyt geschenen,
  Wanneer het Iphigenia
  Bebloede, door sijn onghena.
  Tyber.
  Nu Roma, lijdt den wil der Goden,
  Denckt dat ons dat soo is gheboden:
  Die willigh draeght den teghenspoet,
  Die valt het ongheluck heel soet.
  Roma.
  Och Tyber, moet ick 't dan ghedooghen,
  En sien dees wreetheyt voor mijn ooghen?
  Brittanicus die dooden sy,
  En all' dees moorden wijt men my.
  Tyber.
  Niet; maer de ghene die t'bedrijuen.
  Lijdt ghy, en wilt volstandigh blijuen:
  Draeght met ghedult, ghy moet noch sien,
  Meer wreetheyt die nog sal gheschien.
  Roma.
  O Goden! wilt my dan verstercken,
  Moet ick noch sien soo wreede wercken:
  Den besten raet is dan ghedult;
  Plaeght ons, ons quaet, het is ons schult.
  
  
  PAVSA.