text: Stemme: Dat Phillis reyst en spoeyt,
  O Overschoone Son,
  Die mijn hert verwon,
  Ghy zijt mijns levens bron,
  En mijn ghenuchten,
  Want door u soet gestrael,
  En gaven al te mael,
  Ick gantsch mijn leven hael
  En pluckt de vruchten,
  En swemme in de vrolijckheden
  Door 't aenschouwen van u schoonheden.
  3 V soet en bly gesicht
  Mijn hert vol vlamme sticht,
  Dat kan seer haest en licht
  Van my verjaghen,
  En dryven in de vlucht
  Het droef en naer gesucht,
  Hoe seer ick ben bevrucht
  Met sware plagen,
  
  Geen ramp of druck en kan my treffen,
  Noch op mijn vrolijck geesje heffen.
  3 t Aenlockent soet gestreel
  Van uwe stem en keel,
  So vloeyend en soo eel,
  Ick noyt en hoorde,
  En dartel loos geswier
  Op toon, Musijckx manier
  Hoe aardigh dat het schier
  Mijn ziel vermoorde,
  Ick bleef verlieft en opgetoogen
  Aenbadt u godheyt neerghebogen
  4 Ghy zijt noyt uyt gedacht
  Maer toont in my u kracht
  En voed mijn ziel heel sacht
  En weeldrigh wey en,
  En u vriendelijck gelaet
  Verheught de heele straet
  Waer dat hy heene gaet
  V eer verbreyen,
  Sy vergapen haer aen u schoone leden,
  
  Sy vergapen haer aen u schoone leden,
  De tongh en kan geen woorden smeden.
  5 Och of den hemel, mijn
  Nae alle druck en pijn,
  Met sulcken sonne schijn,
  Het hert verlichte
  Dan soudt ghy schoone beeldt,
  Die boven schijnt gheteelt
  Van my worden gestreelt,
  En doen verplichten,
  Om eeuwigh als mijn ziel te beminnen,
  Soo langh daer adem was van binnen.
  Rede doet le[ven]