text: X X V.
  Adde, quod non tam ultimo, quàm primo acquirenti, sive illi, qui omnium primus beneficio ac judicio legis sibi suisque posteris omnibus jus illud succedendi comparavit, (sunt qui Genarcham vocant) proximus quisque hic succedat, adeò ut ultimus successor sit successor primi, etiamsi inter primum principem & ultimum successorem vel mille principes intercesserint. Si id verum sit, sicut est verissimum, pro insignita haud dubie injuria haberi debet, si innocens & à lege successor datus, ob ejus crimen, cui non succedit, & cujus res non est, in quam succedit, ac cujus benificio jus succedendi haud acquisivit, ab adeundo principatu arceatur. In lineali ergo illa successione, de qua omnis haec disputatio instituitur, non uni haeredi, sed ejusdem familiae omnibus, & inter hos inprimis proximis, jus succedendi quaesitum est omnesque adeò haeredis nomine significantur. Igitur & ob unius crimen, juris sui tot alios, qui innocentes sunt, facere jacturam, nequaquam statuendum est. Constat enim poenas neque personam, neque bona delinquentis excedere debere.