text: Op de Wijse: Jongmans trekt uit 'er muiten
  SOldaten braaf gesellen,
  Dat ik hier sal vertellen,
  Sal raaken menig quant
  Die misbruyken hun verstant
  Ik sing dit Lietjen in 't gemeen
  't Raakt meest die met den dobbelsteen
  Verspeelen grouwsaam geld
  't Welk op d'aart daar ligt geteld.
  Den een speelt voor een gulden,
  Den anderen vol ontdulden
  Die speelt voor een Dukaat
  Die verliest wort disperaat
  Sy vloeken sweeren in het spel,
  Soo als een duyvel uit de hel
  Die wint, wint anders niet
  Als ondeugt en groot verdriet.
  Want die braaf heeft gewonnen
  Die loopt naar Bachus tonnen
  Of de Jenever Fles
  En sy kloppen op hun tes
  Dan suypen sy soo schandaleus
  dat hun den snot loopt uit den neus
  En eer hy scheyden kan,
  Wilt hy slaan met alle man.
  Als hy dan heeft geslagen
  Volgt somtyts meerder plagen,
  En worden om dit feyt
  Wel door de kardons geleit
  Dit sijn al vrugten van het spel,
  
  dat men soo open haalt hun vel,
  En nog het meest van al,
  Tergen God, den opper-al.
  Wanneer men algelyke
  de Speelders gaat bekyke,
  Het is meest al gespuys,
  die niet hebben als veel luis
  door 't hembde steekt haar hals meest deur
  't Is meest al volk van quade humeur,
  Vloeken, en vuile praat
  Sijn hun werken en hun daad.
  Door al dat dommineeren
  Moeten somm' diserteeren
  Maken by ider schult
  En dan worden sy ontduld
  Een ider trekt se by de mouw
  Vraagt oft hy hem betalen wouw
  Van leening trekt men af
  't Geen Capitein in voorraet gaf.
  Dan valt al hun couragie
  en worden vol aragie
  Om dat hun niemant agt
  Somm' van dorst en honger smagt
  Dan kiesen sy de lange baan
  Wanneer sy deserteeren gaan
  Een speelder in der daat
  Is selden een braaf soldaat.
  Oorlof dan braaf Soldaten,
  Wilt het straf speelen-laten,
  Voor tyd korting is goet
  dan hout gy een goet gemoet,
  Neemt mijn gesang uyt liefde aan,
  Ik heb 't tot onderwys gedaan
  Want 't is selden geschiet
  dat men ryke speelders siet