text: II. BYSCHRIFT.
  WAer heel de Werelt goedt (zoo edel is de deughdt)
  Zoo moest 'et vrede zijn, en eeuwig rust in vreugdt:
  Waer heel de Werelt quaedt (zoo leelijck zijn de zonden)
  Zoo waerder evenwel noch geenen Vre'e gevonden.
  't Goedt is hem zelven goedt, en beter dick noch 't quaedt,
  Daer 't quaedt noch met het goedt, noch met hem zelfs bestaet.
  De Werelt staet uyt tween, uyt goed' en quade Menschen:
  De quade zijn de meest'; die gaet het veel na wenschen:
  
  De goede zijn de minst'. haer opzet is na vre'e:
  De quade doen 't te niet, en 't doet de vrome wee.
  Der quader menschen lust, is kijven, twisten, krijgen:
  Der goeden, dat Trompet en Trommel eeuwigh zwijgen.
  De goede staen na vre'e, oock met haer eygen scha'e:
  De quade achten 't niet, en 't goedt doet niemandt sta'e.
  De goeden willen gaern, uyt lust tot vrede, duycken:
  De quade zijn gewoon haer deugde te misbruycken.
  Kort af, hoe dat men 't draeyt, 't schijnt al vergeefsche pijn:
  Wil Godt: de Droes wil niet, maer plat af Meester zijn.
  Wat raedt? Hoe kan 't dan zijn, dat yemandt, van die leven,
  Dien wenschelijcken Standt met recht zy toe-geschreven,
  En 't groote Heyl geniet daer David ons van zingt,
  't Welck uyt Eendrachtigheydt en Broeder-vreed' ontspringt;
  Godt bidden, dat hy 't schick, dat vele van de vromen,
  De Werelt tot een licht, in Eendracht t'samen komen.
  Mist ons den Vre'e dan noch: als elck het zijn maer doet,
  Zoo vinden wy hem wis by Godt en ons gemoedt.