text: Toon: 't Is goet Capucyn te zyn.
  LOoft den Heere o Israel,
  Roemt sijn naem in alle Landen,
  Send tot hem u offerhanden
  Tot u komt Emanuel;
  Die de sonden en misdaden,
  Van het Christelijk geslacht:
  Op sijn schouderen gaet laden;
  En hem als een dienaer acht.
  2. Dese liefde dient erkend:
  Die wy hier in zien en merken,
  Hoe God door zijn wonder werken
  Sijn wellieven Sone send,
  
  In de Wereld om te lijden,
  Kruis en jammer, hoon en smaed:
  Op dat wy in hem verblijden:
  Souden mogen met'er daet.
  3. Hy quam op het aerdsche dal:
  Om sijn bruid in droeve prangen,
  Met sijn armen te omvangen;
  En te lossen uit den val:
  Die gelijkerwijs verschoven
  Zat, en treurde met geween,
  Daerom wild sijn name loven,
  Seer aendachtelijk met een.
  4. Hy die in des Hemels throon,
  Word omringt met lof en eere,
  Als een Koning, en een Heere:
  Van veel duisend Eng'len schoon;
  In sijn heerlijkheid verheven,
  Word geboren in een stal,
  Om de saligheid te geven,
  Aen veel volken in 't getal.
  5. Als de Herders in 't gras,
  Hare teere schaepjes weiden,
  En haar vee by nachte leiden,
  Kwamen Gods gesanten ras,
  Met veel glans en heerlijkheden,
  En met vreugden boven dien
  Tot dees Herderen beneden,
  Om haer blijdschap aen te bien.
  6. Naemlijk dat des levens Vorst:
  En ons heiland uitverkoren,
  Warelijk nu was geboren;
  Die de sonden vuil bemorst,
  Van veel volken was genegen:
  Om te laden gantsch op hem,
  En in armoe was gelegen:
  
  In de stal van Bethlehem.
  7. Sy terstont met groote vlijd,
  Als des Hemels heyrscharen
  Van haer opgeklommen waren,
  Gingen spoedig doen ter tijd:
  Desen grooten Herder soeken:
  Tot sy quamen met bescheid,
  Daer hy was in arme doeken:
  In een Kribbe neergeleid.
  8. En met blijdschap gingen voort
  Sy alomme dit verkonden,
  't Gene by haer was gevonden
  Ende van haer was gehoord:
  Voorts met heerlijkheid seer kragtig,
  Keerden weer tot God eenpaer,
  Ende loofden hem eendrachtig,
  Die dees dingen toond aen haer.
  9. Siet de wijsen met bescheid,
  Sijn seer haest ook daer verschenen,
  Eene ster ging voor haer henen,
  Die haer tot den stal geleid,
  Haren schat en offerwerken,
  Toonden zy den Heere goed,
  Waer in klaer is aen te merken,
  Haren yver in 't gemoed.
  10. Komt en laet ons ook voortaen,
  Onsen heiland gaen besoeken,
  d'Slechte stal en arme doeken,
  Laet die ons ter herten gaen,
  Die hier word seer arm gevonden,
  Slegt onnoosel sonder pracht,
  Is het heil voor onse sonden,
  En verwind der Helle macht.
  11. Komt nu die geprikkeld werd,
  Door de sonden en misdaden,
  
  Die in droefheid u beladen,
  Hier is balsem voor u smert;
  Grijpt hem aen als trouwe knegten
  Toond u selven niet beschaemt,
  Op dat gy daer door ten rechten,
  Kind'ren Gods moogt sijn genaemt.
  12. Komt o waren levens Vorst,
  Grooten Herder uwer schapen,
  Wilt mijn ziele doen ontslapen,
  Dat ik yvrig uit de borst,
  Stadig met een recht verlangen,
  Aen u denke metter spoet,
  Om hier namaels te ontfangen,
  's Levens Kroon in blijdschap soet.