text: Stem: Schoon Diamant.
  
  
  
  
  
  
  
  
  EErwaerdigh Hout!
  Met Christus bloed bedout,
  Verr' boven 't rijckste goud
  Te recht gheresen.
  Ontfanght de groet,
  Die u den Tempel doet,
  Met nieuwe lieden soet,
  End' uytgelesen.
  Des singhen wy mids desen:
  Gepresen// zy Godes alder starckste hand!
  Die ons soo lieven pand,
  Van 't ongeloovigh land,
  Weer heeft gebracht te huys.
  Och! dat sijn heyligh kruys
  Moet welkom wesen.
  
  Weest welkom kruys!
  Weer in des Heeren huys.
  
  Daer uyt met groot gedruys,
  Voor veerthien jaren
  Of daer omtrent,
  De Persiaensche bend
  (Het Heyligh land geschendt)
  U dee vervaren.
  Maer die de woeste baren,
  Bedaren// doet in den diepen Oceaen,
  Heeft oock den Persiaen,
  Sijn opgerechte Vaen,
  Tot dat de Roomsche maght
  Die weder had gebraght,
  Ons doen bewaren.
  
  Heraclius
  Den Keyserlijcken held,
  Uut Cosroas geweld
  Het Cruys gekreghen:
  Wou daer mee gaen,
  Ten lieven danck, ghelaen
  Door d'eyghe selve baen
  Van Christus weghen.
  Maer wierd gehouden teghen.
  T'ondegen (sprack tot de Vorst, den goen Prelaet)
  Pooght ghy met dit gewaed,
  Van Koninghlijck cieraet,
  (Daer IESUS bloedigh-rood
  Voor ons mee ginck ter dood)
  Het Cruys te dreghen.
  
  Bekeert u goud
  In asch-grau, en betrout
  Dat ghy dan 't heyligh Hout
  Te recht sult laden.
  Den Keyser deed't:
  Want sijn vergulde kleed
  Was al te wijd en breed
  Voor sulcke paden.
  Wy bidden om genade.
  
  Genade: O Iesu goed! door u rood bloed,
  Gund ons te zijn gemoed
  Met een bereyde voet,
  Door 't cruys-gebaende pad,
  Te lopen na de schat
  Van uw' weldaden.
  
  Gecruysten Heer!
  Van my zy wijd en veer,
  Te rommen immermeer
  Als in u wapen.
  Laet mijn wellust
  Hier werden door geblust;
  Op dat ick al mijn rust
  In u magh rapen:
  Ghy hebt my toch geschapen:
  Geschapen (zijt des gepresen) naer u beeld.
  Zoo dat mijn ziel misdeelt
  Van rijckdom, eer, en weeld,
  En wes de wereld romt,
  Verblijft, tot dat sy komt
  In u t'ontslapen.
  
  Maer of 't geviel,
  Dat my het vleesch weer-hiel,
  Zoo wilt mijn aerdsche ziel
  Tot uwaerts trecken. 
  Op dat de vloed
  Van u gestorte bloed,
  Tot soen van schuld en boet
  Hier magh verstrecken.
  Dus luyden toch de reden,
  Daer mede// ghy wijlen spraeckt: dat als ghy waert
  Verheven vander aerd,
  Ghy alles metter vaerd
  Zoudt trecken naer u toe.
  O Heer! uw' goedheyd doe
  Na mijn gebeden.