text: Zang: La Durette. Of: Ghy wreede Herderinne.
  
  
  WAt ciert ghy Christen Vrouwen, 't geen
  
  
  
  doch, geen cierens waerdt,
  Van Aerd is en we'er moet tot Aerdt?
  Verciert u zoo dat ghy in't schoonste Schoon
  Blincken mooght voor Godes Throon.
  2. Verciert in u, o mensche // de rechte mensch'lijckheydt
  Die voor het oogh verborgen leyt:
  Verciert het hert; en dat met een cieraet
  Daer de glans nooyt van vergaet.
  3. Verciere dy inwendigh // met stilheydt van gemoedt,
  Daer niet uyt koom dan zacht en zoet;
  Die le'en en ze'en heb onder haer gebodt:
  Een hoogh-waerdt cieraet by Godt.
  4. Die 't lichaem veel wil proncken // schijnt hier van noch zeer verdt.
  't Uytwendigh doen verraedt het hert.
  Die zijnen Geest met Godlijck voedzel voedt
  Hangt geen hert aen poppen-goedt.
  5. Door 't ledigh leden-proncksel // meynt ghy (in daedt of schijn)
  Wat meerder dan gemeen te zijn:
  (Of, zoo 't besluyt van mijne reden mist,
  Waer toe tijdt en geldt gequist?)
  
  6. Nochtans vindt ghy gestadigh // hoe ghy 't oock legt of heft,
  Noch yemandt die u overtreft.
  De snoodtste Hoer (hoe cierlijck 't cierzel zy)
  Kan dit alzoo wel als ghy.
  7. Maer 't e'el cieraet, gelegen // in stilligheydt van geest,
  Is eertijdts het cieraet geweest
  Van Vrouwen, heyligh in haers levens loop
  En vol Goddelijcke hoop'
  8. Haer dochters zult ghy wezen // zoo ghy, gevest in 't Goedt,
  Haer prijsselijcke wercken doet,
  Door hoogen moedt en nederslachtigheydt
  Nooyt van 't rechte padt geleydt.
  9. Trots en bang zijn, is menschen // (doch veeltijdts vrouwen) aerdt.
  Geluckigh die zich zoo bewaerdt
  Dat geen van tween, door vleesch'lijck afgewijck,
  Doe verliezen Godes rijck.