text: Cap. XXXIII. Voorbeelden van menschen, die in Wolven, en daer na weêr in menschen verandert zijn.
  MAer laet ons nu tot de voorbeelden komen. Seker Edelman, een lange wegh deur 't bosch reysende, had by sich eenighe Boeren van dienstbare staet, die in dese toovery niet onbedreven waren, ghelijck 'er veel van soodanighen in die ghe-
  
  westen ghevonden worden. De dagh gingh ten avondt; en hy moest sich oock bereyden om in 't bosch te vernachten, om dat 'er gheen herberghen daer omtrent waren. Sy wierden daer na van honger en gebreck gedruckt. Een van hen stelde eyndelijck een spoedige raedt voor, te weten dat d'anderen sich stil souden houden, en gheen ghedruys maken, schoon sy yets sagen. Hy seyde dat hy van verre een kudde Schapen sagh weyden, en dat hy bevorderen sou, dat sy, sonder groote arbeydt te doen, een daer af souden krijgen, om dat te braden en t'eten. Hy begaf sich daer nae terstont in het duystere bosch, om van niemandt ghesien te worden, daer hy de ghestalte van een mensch in een Wolf veranderde. Hy viel daer nae met groot gheweldt op de kudde Schapen in, en, een uyt de hoop gheruckt hebbende, vloodt daer meê weêr naer 't bosch, en braght het, een wijl daer nae aen de wagen, in de gedaente van een Wolf. Sijn mackers, van dese roof meêwustigh, ontfinghen die met groote blyschap, en verborghen haer heymelijck in de waghen. Maer de gheen, die sich in een Wolf verandert had, keerde weêr naer 't bosch, en nam weêr de menschelijcke ghedaente aen. Daer ghebeurde oock in Lijflandt, weynigh jaren gheleden, tusschen de Gemalin van seker Edelman, en sijn knecht (die sy daer in grooter ghetal hebben, dan in eenigh ghewest der Christenen) dat sy hier over verschil hadden of de menschen in Wolven verandert konden worden. De knecht, hier op uytbarstende, seyde dat hy terstondt een voorbeelt van dese saeck wilde bybrenghen, indien men dit aen hem wilde veroorloven. Hy tradt alleen in de kelder, daer hy, in de ghedaente van een Wolf, niet langh daer na uytquam. Hy wierd terstont van de Honden vervolght, die hem, over 't veldt naer 't bosch vluchtende, 't oogh uytbeeten, schoon hy
  
  sich heftelijck verweerde. Hy quam in de volgende dagh weêr by sijn vrouw, en had sijn een oogh verlooren. Eyndelijck, men bevindt oock by varsche gheheughenis, dat de Hertogh van Pruyssen, weynigh geloof aen soodanige tooveryen gevende, seker man, in dese boosheydt ervaren, en in banden ghesloten, dwongh, dat hy sich in een Wolf veranderen sou; 't welck oock soo gheschiedt is. Hy beval daer nae dat men dese met vuur sou verbranden, op dat dusdanigh een afgodery niet ongestraft sou blyven. Want soodanighe boosheden worden naer de Goddelijcke en menschelijcke wetten strengelijck gestraft.
  
  Eynde van 't Achtiende Boeck.