text: Tot u eygen selven.
  I. Als men wel van u spreekt, zoo beeld u in, zeyde de zalige Catharina, dat men van u niet en spreekt, gy van u selven zonder God, zeyde zy, hebt zoo veel deel in't goed, als'er den duyvel selfs in heeft.
  
  II. Als gy u in eenige fouten gevallen vind, bedient u van dat voor-val, om te kennen uwe zwakheyd; gelyk eenen dief die betrapt word met het getolen goed in de hand.
  III. Indien gy genoodzaekt word van de gehoorzaemheyd, om eenige voorrang, of overigheyd aen te nemen, daelt altyd in uw' inwendig, lettende op uwe onverdiensten.
  IV. En zyt niet veerdig om u te verschoonen, hoe wel gy onnoozel waert, want gy zult dat zelden komen te doen anders, als uyt hooveerdy.
  V. Aenmerkt de gaven van God altyd, t'zaemen met uwe eygen ellende, en niet afzonderlyk, en alleen. Hoe schoon dat een schildery is, 't is altyd eenen rouwen lynwaeten doek daer-se op geschildert is.