text: Stem: Puis qu'au lieu de la douceur. pag. 63.
  
  MAximinus die te Trier
  Christus schapen weyde,
  Als het Arriaens getier
  Athanaes dee scheyden
  Van sijn kudde voor een tijd;
  Ons nu met sijn feest verblijd.
  
  D'uytgelesen man, die 't Cruys
  Sonderlingh beminde:
  Nam den ballingh in sijn huys,
  Om te mogen vinden
  Eer en blijschap van logijs
  Met hem, eens in 't Paradis.
  
  Naer ons mee brenght d'oude Maer,
  Bleef de blom der mannen,
  Schier den tijd van derd'half jaer
  Binnen Trier gebannen.
  Wel tot voordeel vande stad,
  Wiens gelijck sy noyt en had.
  
  Draeghter vry uw' glory af:
  Oudste alder steden! 
  Wel bewust dat God uw' Staf
  Hier om rijsen dede
  Tot een soo verheven keur,
  
  Als u namaels viel te beur.
  
  't Is 't gelagh van Athanaes.
  't Welck den Heer gerekend
  Tot profijt van Rijn en Maes,
  Op u heeft getekend:
  Boven 't geen hy voor den waerd
  Maximinus heeft gespaert.
  
  Och wat woningh! och wat wijn!
  Och wat soeter Wafel!
  Hebdy nu wel Maximijn
  Voor des Ballings Tafel?
  Deyld ons, om de liefde Goods,
  Van uw' disch een stuckjen broods.