text: Vierde tafereel.
  Eetzaal van Valerius: de tafel is geheel gedekt. Eufrasia. Calpurnia.
  
  Eufrasia meldt den gewenschten uitslag aan hare moeder en verklaart dat zij nu, verzekerd van het vermogen harer tranen op Valerius, aan den jongen ridder zich met lijf en ziel wil overgeven, doch moeder raadt haar aan, om nog eene proeve te wagen. Verschillende gasten en Valerius zelf treden inmiddels binnen. Calpurnia fluistert aan hare dochter iets in en men zet zich aan tafel. Eufrasia verbindt met eene speld haar staatsiejapon aan het tafellaken en plotseling zeggende dat zij iets vergeten heeft, staat zij in allerijl op, doch sleept het tafellaken mede. Alle schotels rollen door en op elkander: verscheidene verbrijzelen op de hoofden der gasten, die achteruit stuivende de gansche tafel om verre werpen. Groot tafereel: Valerius ligt geheel bedolven onder de assi, etten en zwemt in de vlade rond; alle gasten liggen op en onder malkander. Calpurnia alleen en Eufrasia staan overeind en heffen den grafzang aan, welken het orchest voorspeelt. Het gordijn valt.
  Tusschen het IVe en Ve tafereel groote dans met pirouetten, uitgevoerd door acht barbiersjongens en acht sappeurs, waarbij de sappeurs op eene verwonderlijk vlugge wijze geschoren worden.