text: Stem: Laet ons met herten loven.
  
  
  
  
  
  VYerdt Eduard en Diever,
  Want daer en is nau tijd,
  Of waerdiger, of liever
  Voor u, die beyde zijt
  Geheten na twee mannen,
  Die d'allerhooghsten throon
  Om 't hoofd heeft laten spannen
  Een Koninglijcke Kroon.
  
  De welcke als gedragen
  Van d'eersten was drie jaer,
  Quam door sijn stijf-moers lagen
  In doodelijck gevaer,
  Want veynsende te laven
  Quansuys des Konings dorst,
  Dee met een priem doorgraven
  Al drinkende, sijn borst.
  
  Gantsch Engeland beschreyde
  Met reen 't onnosel lijck,
  Maer Gods gena verspreyde
  Al om het hooger rijck,
  Daer toe hy had verheven
  Sijn Koninghlijcke staff,
  Door wond'ren, die daer bleven
  Gedurigh aen sijn graf.
  
  Maer Eduard den tweeden
  Was Koningh niet te min,
  Dan van soo kuysche seden
  Dat hy sijn Koningin
  Een reyne maegd liet blijven
  Met onderlingh consent,
  Op dat aen hen beklijven
  Een kroon mogt sonder end.
  
  Veel liever hier te sterven
  Op aerdrijck sonder Soon,
  Sprack hy, als daer te derven
  Een soo verheven kroon,
  Als IESUS den besneden
  
  Ten Hemel heeft belooft,
  Die op het spoor na treden
  Van haer gekruyste hoofd.
  
  Des Konings sucht behaegde
  Den hoogen Hemel seer,
  Die door sijn hand verjaegde
  De Deenen wyd en veer,
  Zoo dat haer Prins verslonnen
  Bleef van de Noordsche Zee,
  En 't landschap der Brittonnen 
  In een volmaeckte vree.
  
  Maer wilt daerom na Romen
  Niet trecken Eduaerd,
  Want daer ghy toe wilt komen
  Die sullen u de vaerd 
  Ten lieven danck afhouwen,
  Des ghy voor uw' beloft
  West-munster op sult bouwen
  Tot een devote kroft.
  
  Daer God altijd gepresen
  Zal werden dag en nacht,
  En graven sullen wesen
  Van 't Koninglijck geslagt,
  Daer d'armen sullen eten
  Met scharen wel geschickt,
  En Petrus werd geheten
  Patroon, met Benedict.
  
  'k Zeg Petrus, die sijn heylen
  Met u soo hier als daer
  Te vreen is mee te deylen.
  Dus neemt de krancken waer,
  En arbeyd met uw' schoeren,
  Met water, met gebeen,
  De sieckten te vervoeren
  Van haer gepijnde leen.
  
  Hier mee loopt schier ten eynde
  Uw' leven. spoeydt u dan,
  
  Want korts sal om u seynden
  D' Apostel Gods Sint-Ian,
  Wiens krachtige gebeden
  U tot behulp geweest
  Zijn van uw' reyne leden
  En van uw' sachten geest.
  
  Weest ghy ons een voorstander
  Nu oock met uw' gesel,
  En bid soo d'een als d'ander
  Dat wy na Gods bevel
  Ons leven mogen leyden
  Op d'aerde, en na dien
  Met u-lien alle beyde
  Gods aenschijn mogen sien.