text: Cap. XI. Van de gelegentheydt des berghs Bruncabergh, buyten de Konincklijcke stadt Stockholm, en van de strijden, die daer op geschiet zijn.
  BUyten dese Konincklijcke Stadt, naer de Noordzyde, is een bergh, of een uytsteeckende en sandighe heuvel, op welcks top en kromme zyden heftige strijden van veel Vorsten, Edelen, Burghers en slechte lieden, soo in oude tijden, als in de nieuwe eeuwen, en soo wel door d'inlandtsche, als door d'uytlandtsche vyanden, bedreven zijn. Maer dewijl mijn waerdtste broeder Ian, Aertsbisschop van Upsale, in sijn Sweedtsche en Gotsche Historien, veel dinghen waerachtighlijck en naeukeurighlijck verhaelt, soo sal ick met de herhalingh daer af de Leser niet doen walgen. Ick sal echter dit eenige noch seggen, dat Christiernus, Koningh van Deenmarcken, d'eerste van die naem, van dese bergh, vermits de Dalacarlen in een heftighe strijdt gheweldighlijck op hem indronghen, naer sijn scheepsvloot, die daer tot sijn onderstandt lagh, vluchtende, door de slagh van een handtbus ghetroffen, vier van sijn bovenste tanden verloor, gelijck noch heden, na verloop van soo veel jaren, in de gesangen en drinckgelagen heuchelijck ghedacht wordt. Wyders, Christiernus de tweede kon
  
  naeuwelijcks sijn heyr, dat van hongers-noodt en sieckte gheplaeght was, van dese bergh te water naer de vloot voeren, die achter de berghen voor dese stadt Stockholm, naer de Zuydzyde, ghelegen was. Maer hy sou oock het selve verhonghert heyr daer niet hebben konnen verquicken, soo hy niet door een bedrieghelijck verdragh, dat hy aen de Vorst en aen d'inwoonders van de Stadt selve, en van 't Koninckrijck aenboodt, doch met voornemen van niets te houden, van de burghers, die dwaesselijck lichtgheloovigh waren, voorraedt, en noodtsaeckelijcke spijs voor het selve heyr, ja oock voor sijn Konincklijcke tafel, tot een miltdadighe gift ontfanghen had. Voorts, hoedanigh hy, voor de navolghende tijdt bekommert, sijn Konincklijcke eer voldaen heeft; soo verlaet ick dit verhael, alreê door anderen ghedaen, en vernoegh my met het geen, dat ick 'er af verhaelt heb; namelijck dat hy, sijn belofte breeckende, ses van de voornaemsten tot gijsselaers van 't Koninckrijck met hem naer Deenmarcken ghevoert heeft. Voorts, dese bergh heeft sijn naem van haer uytgangh ghekregen, gelijck oock van seker Bruncho, een verrader van 't Rijck, en een schandelijcke overspeelder. In dese bergh was oock eertijdts een onderaerdtsch hol, in 't welck de Kluysenaers sich een wijl tijdts geneerden, die heylsame vermaninghen aen de ghenen, die uyt de Stadt quamen, uytreyckten, tot dat door een overkomende vyandtschap, door de welcke gewoonelijck dese Stadt geplaeght wierd, sy elders verhuysden, en dese plaets in een hol der roovers en afsetters verandert wierd. Maer sy, weêr ghesuyvert, leght met aerde toeghedolven, op dat sy niet aen yemandt, die op moorden uyt was, of sijn geest, op boose schelmstucken gehecht had, tot een behulp sou verstrecken.