text: Stem: Mijnen Harp bekleedt met rouwe.
  1.
  OCh ! hoe vast staet hy, o Heere, Die op u betrouwt
  Op u, Rosteen, t'uwer eere // Heb ick vast ghebouwt;
  Hierom sal ick niet beswijcken // Want in allen noot
  Sal mijn vaste bouwsel blijcken // Teghen al aenstoot.
  2.
  Gy beschaemt al mijn Vyanden // En haer wreed' besluyt
  Maect ghy in 't geheel te schanden // En redt my daer uyt:
  Doen my meende uyt te rooden // Mijne snoo party,
  Gingh den Heer mijn Vyandt dooden // En ick raecte vry.
  3.
  Die u liefde mach genieten // O ! wat vreed', en vreucht,
  Gaet ghy stadigh op hem gieten // Die hem so verheucht,
  Dat hy moet met aendacht singen // Vrolijck uwen lof,
  Hier toe voel ick my oock dringen // Hier toe heb ick stof.
  4.
  Komt mijn tongh de kracht t'ontbreken // 't Herte blijft vervult,
  Stadigh wil ick van u spreken // Want ick weet ghy sult
  Altijdt zyn in mijne wegen // In vreucht, angst en noodt:
  Ick vrees' niet, al heb ick tegen // Werelt, Duyvel, Doot.
  5.
  Treet tot u, al mijn gedachten // Maeckt my, Heer, bereyt,
  Ick wil stadigh tot u trachten // Met eerbiedigheyt:
  En wil vrolijck in u weghen // Tot u eere gaen,
  Och ! maeckt my bereyt te degen // Dan sal ick vast staen.
  
  6.
  Kond' de vreuchd' in 't herte blijven // (Door u goedigheyt)
  Die soud' uyt mijn herte drijven   's Werelts ydelheyt.
  't Herte kan het al niet vaten // 't Wil niet zijn gemoeyt
  Om qua lusten in te laten // Want het overvloeyt.
  7.
  Soud' men, Heer, u niet beminnen ? Die u soetheyt smaect
  Komt de grootste Rijcdom winnen // Die recht is volmaect
  Want gy kont het hert vernoegen, Maer noyt staet, of eer.
  't Beste gaet ghy my toe-voegen // Lof zy u, mijn Heer.