text: Op de Voys: Nu Looft mijn Siel den HEEren, Als hier nae volghet.
  
  
  
  
  NV Loeff mijn Siel den HEERE,
  
  
  
  
  Wat in my is den Naeme zijn,
  Sijn Weldaet hy vermeere,
  Vergeet dat niet O Heere mijn,
  Heeft dy dijn Sond' vergheven,
  Gheneest dijn Swackheyt groot,
  Verlost dijn Arme Leven,
  Neemt dy in zijnen Schoot,
  Met Rijcken Troost Beschuddet,
  Verjong't den Ar'nt ghelijck,
  Oprecht hy oock Behoedet,
  
  
  
  
  Die lijden om syn Rijck.
  
  2.	Hy heeft ons weten laten
  Syn Heylich Recht en zijn Ghericht,
  Syn goetheyt boven maten,
  Het feylt aen syn Ontfarmen nicht,
  Syn Thoorn laet hy wel varen,
  Straft niet nae onse Sundt,
  Gaet syn Ghenaed' niet sparen,
  Veel goets den swacken gunt,
  Syn goetheyt is ten besten
  Op die hem vreesen recht,
  So verd' als t' Oost van't Westen,
  Doet hy ons Sonden wech.
  
  3.	Als hem een Man Erbarmet
  Al over syne Kinder kleyn,
  De Heer hem soo Ontfarmet
  Oock over die hem vreesen reyn,
  Hy kent syn Schepsel teere,
  En weet wy zijn maer Stoff,
  Een Mensch is hier niet meere,
  Ghelijck dan Gras en Looff,
  Hy bloeyt wel als die Bloemen,
  Maer als een suer Onweer,
  En Wint daer over comen,
  Soo is hy haest niet meer.
  
  4.	Maer Gods Ghenaed' alleyne
  Blijft stadich vast in Eewicheyt,
  
  By syn Vercoorn Gemeyne,
  Die in syn vrees staet wel bereyt.
  Die syn Verbondt bewaren
  Ghehooren int Hemelrijck.
  Ghy Eng'len syn Heyrscharen,
  Loofft, Dient hem all' ghelijck,
  Den grooten HEER ter eeren,
  En drijft syn Heylich Woort.
  Myn Siel sal oock vermeeren
  Syn Loff aen allen Oort.