text: Stem: O korentje van seven jaer.
  
  NAtaelja draeghd den Rosen-hoed,
  Die God sijn tuyghen bied:
  Al heeftse met der daed haer rode bloed
  Voor hem vergoten niet.
  
  Want dies' haer man Sint Adriaen
  Met al sijn lief gesin,
  Dee geven op haer vroed vermaen,
  Gaf haer des niet te min.
  
  Haer vast geloof, heet als en kool,
  Bedwongh haer, om de nood
  
  Der vrinden Goods, te troosten in 't gajool
  Met hulp van wijn en brood.
  
  Sy kuste met een blijde mond,
  Om hen te geven moed:
  Al wat s'aen haer gevangen leden vond
  Geketinght of bebloed.
  
  O donck're wand! die 't Hemels licht
  Verdient. O diere prijs!
  O vrinden Goods! dit bloed, dit swaer gewigt,
  Geeft u het Paradijs.
  
  Hier is wat broods; hier is wat wijns
  Voor u, O trouwe knechts!
  Geeft my weer van 't geringste beetje pijns
  Het minste deeltje slechts.
  
  Ick ben te recht van u geluck
  Jalours. Och of my God
  Oock waerdigh vond te deylen in de pluck,
  Met u, van't rijckste lot!
  
  Dit was de wensch, dit was het werck,
  Van Sinte Ataly:
  Tot dat den Heer vergunde aen sijn Kerck,
  D'Autaren vranck en vry.
  
  Doen trock sy naer het oud Bysant
  En ruste daer in vree.
  Om inde nood, van d' Hemelsche provand
  Ons wat te deylen mee.