text: Stem: Als 't begint.
  
  
  
  
  
  
  
  
  Kloris GHy Harders al,
  Met groot ghetal,
  Komt looft den Heer,
  Die ons hier neer
  Sent uyt den throon
  Sijn lieven Soon.
  Roert harp en bom,
  Slaet pijp en trom,
  't Heeft God behaeght
  Te geven baet,
  Voor 't oud misdaet,
  's Duyvels raet,
  Nu weerstaet
  Door haer saet,
  Maria Maeght.
  
  Iaep Wel lieven knecht,
  Bistu soo slecht,
  Datstu by nacht,
  In 's wollifs maght,
  Uw' schaep', uw' koe,
  Laet sonder hoe'?
  Klor. O Jaep! mijn schaep',
  Mijn ram, mijn lam
  Heeft God bewaert:
  D'wijl ick gegaen,
  Ben bidden aen,
  's Vaders woord,
  
  Door geboort,
  Onghehoort,
  Van nieuw ghebaert.
  
  Iaep Wat seghstu vrind,
  Noch doof noch blint
  Is Jaep; geen slaep
  M'oock heeft bevaen,
  'k En kan nochtans
  U niet verstaen.
  Klor. Waer waert ghy dan,
  O saligh man!
  Doen d'Engel Goods
  Ons sont naer 't kint
  Te Bethlehem;
  Bethlehem,
  Bethlehem,
  Te Bethlem,
  In d'arme loots?
  
  Iaep 'k En weet van loots,
  Noch Engel Goods,
  Noch van geen kint,
  Dus my 't ontbint,
  Heeft God u yet,
  Secreets bediet?
  Klor. Te midder nacht,
  Als wy de wacht
  Hielen in 't velt,
  Heeft een seer rasch,
  Godt weet wie 't was,
  Met gesicht,
  Van groot licht,
  Dit bericht
  Ons claer ghemelt:
  
  
  Lof, prijs, en eerGloria in Excelsis
  Den hooghsten Heer;
  Op d'aerde vree,
  Den menschen mee;
  
  Loopt oudt en jonck
  Naer de spelonck,
  Daer suldy sien
  (Maer buyght uw' knien)
  Des Vaders Woort;
  Die sich met vleysch,
  Na 's werelts eysch,
  Heeft becleet,
  Doet de weet
  Wijt en breet
  Van sijn geboort.
  
  Wy slucks terstont
  Uut eenen mont
  Bestemden gangh,
  Met lof, met sangh,
  Met kruyd, met kroon,
  Naer Davids Soon.
  Ick nam mijn trom,
  Lou greep sijn bom,
  Phy bracht haer pij,
  Tijs droegh een schaep.
  Elck in sijn handt,
  't Beste pant,
  Dat hy vant
  T'offerhandt,
  't Kint van Mary.
  
  Iaep. Nu seght toch voort,
  Vondt ghy het woordt
  Des Engels waer?
  Wie was de Vaer
  Tot 's kints gherijf,
  En wie het wijf?
  Klor. Wat ghy my vraeght,
  De Moer was Maeght,
  De Vaer is God.
  't Kint was beschreyt,
  't Kint was gheleyt
  
  In de kreb,
  Sonder web,
  Arm gheluyrt,
  En stom ghebuyrt.
  
  Het suygh'lingh kreet,
  Maer 't hert ons spleet
  Door sulcken noot,
  Soo naeckt soo bloot,
  In koud en wint,
  Van sulcken kint.
  Twee beesten stom,
  Daer stonden om,
  Tot 's kints gemack.
  Maer doen 't ons sagh,
  Met soet ghelagh,
  Trock 't sijn mont,
  Elck terstond
  Wierd' ghewont,
  Sijn liefd' ons stack.
  
  Het reyckte d'hand,
  Na onser kant.
  Recht of 't dear mee,
  Ons bien wou vree,
  Met een ontviel,
  My lijf en ziel,
  Doch greep weer moet;
  Zey: Kind'ken soet!
  Waer is 't gehoort,
  Dat ghy ghelijck,
  Zijt arm en rijck,
  Min en meer,
  Sterck en teer,
  Knecht en Heer,
  En 's Vaders Woort.
  
  Met een soo quam,
  Tijs met sijn lam,
  't Kint greep dear naer,
  
  't Een lam nae 't aer.
  Ick dacht wie weet
  Dit groot secreet?
  Want fier, te hant
  Het naer de want
  Sijn aenschijn toogh.
  't Vertrock sijn leen,
  Door schrick, soo 't scheen,
  Met gheween,
  Maer de reen
  Weet ick gheen,
  't Was my te hoogh.
  
  De Moeder bangh,
  Drooghd' hem de wangh,
  Sy boogh haer knien,
  Wat wilt 't bedien
  Mijn God, mijn Soon,
  Mijn lot, mijn kroon!
  Sy boot 't de borst,
  't Was ander dorst
  Daer 't kint om kreet,
  't Geschrey was langh,
  Maer wy met sangh
  Gaven weer
  Lof en eer
  Davids Heer,
  Met vleesch bekleet.