text: Stem: Als 't begint.
  
  DEn Cantelbergschen Tempel
  Looft Sinte Theodoor,
  Die met woord, en exempel,
  Haer weerom tot gehoor
  Braght van Goods lieve wetten.
  Ja 't gansche Nederland,
  Vereer te samen, met de 
  Brittons, sijn mond en hand.
  
  Want hem moet toe geschreven,
  Met goede reden zijn,
  Dat tot het Christen leven
  Oyt quamen Maes en Rhijn.
  Want had hy haer Doctoren
  Niet onderrecht voor heen,
  S'en hadden Christus sporen
  Haer leven noyt betreen.
  
  Den heyligh was gekomen
  Uut Tharsus, Pauli Stad.
  
  Wanneer dat binnen Romen
  Vitalianus zat
  Op Petrus Stoel: gesonden
  Met seghen van sijn hand,
  Om Goods verbond t' oorkonden
  In 't over-zeesche land.
  
  't Is waer, daer was te voren
  Noch andermael gehoordt,
  Maer, leyder! weer verloren
  Het zalighmakend woord.
  Des sondt den grooten Herder
  Daer Theodorum weer,
  Om breder ende verder
  Te preken Christus leer.
  
  Hy deed 't oock wel ter keuren;
  Met woorden, en met werck,
  Zoo dat hy op te beuren
  Eer langh daer quam een Kerck,
  Van leeringh en van leven,
  Zoo heyligh, en soo vroed;
  Dat daer dan noch gebleven
  Een reuck is al te soet.
  
  Dit was de eerste ader,
  De oorsprongh en de stam,
  Daer Egbert, d'ouden Vader,
  Sijn heyligheyd uyt nam.
  Van hier quam al de Oorde,
  En ziel-tucht niet te min,
  Die oyt de Willeboorden
  End' Egberts soghen in.
  
  Ja d'Engelantsche klercken,
  Op 's Bisschops wijse keur,
  Vereenighden haer Kercken:
  End' om van alle scheur
  Voort-aen sich te verhoeden,
  Verkosen van doen af
  De Cantelberghsche roede,
  
  Voor d' alder-eerste Staf.
  
  't Was dese die de Harders
  Hiel in gestaghe vree:
  End' efter den verwarders
  De hooghmoed swichten dee.
  Daer toe de groot' eerwaerde
  Des mans al om bekendt,
  Voor Christus koy vergaerde
  En kudde sonder end.
  
  Zoo datter zijn die segghen
  (En s'hebben schier gelijck
  Den naem dus uyt te legghen
  Eens harders die soo rijck
  Van schapen was) te weten:
  Dat hy nae 't Duydsche oor
  Zou Dier-rijck zijn geheten,
  Voor 't Griecksche Theodoor.
  
  Dan 't zy hoe 't zy: wy bidden
  Voor al, God-saligh man!
  Terwijl uw' ziel in 't midden
  Nu is geseten van
  't Ghehemelt, dat de schapen
  Die ghy hier hebt gekoyt,
  Door gheen ghehuerde knapen,
  En werden wegh ghestroyt.