text: Stem: De winter waeyt met.
  
  
  
  
  
  
  
  
  
  TReckt weer na uw' verburghen holen,
  O ziel vergeten Kettery!
  Siet hier Ignatius Loyole
  Bedwinght u met sijn Compagny.
  Die wel bequaem 
  In IESUS naem
  Op u bedriegelijck gheweld,
  Den Heer ons heeft gebracht te veld.
  
  O goedheyd Goods! ghedanckt gepresen
  Moet altijd uw' genade zijn.
  Wy hadden toch wel moghen vreesen
  Voor Luther en voor Ian Calvijn;
  En had gh'ons niet
  Op haer verdriet,
  Op haer bedrogh,op haer fenijn,
  Voorsien van sulcken Medicijn.
  
  Dit kon men altijd in u mercken
  (Ghy zijt een hulper inde nood)
  G'onthieldt tot bystand uwer Kercken,
  In't swart Regael, noyt Antidoot.
  Den Arriaen
  Deedt ghy weerstaen
  Door Athanaas. En Manes list
  Bracht eenen Augustijn te quist.
  
  De Nectors en de Euthijcheten
  Dwonght ghy door Leoos wijsen raed.
  Eunsomius wierd neer gesmeten
  Van Guldemond. En een Dalmaet
  Dee ons vergaen
  Ioviniaen,
  Die menigh Monick hadd' ontkapt;
  En 't Bod-vast met de voet vertrapt.
  
  
  De dolingh van de Albigoysen,
  Die nu vier hondert jaer gele'en,
  Een pest voor Spangiaerds en Françoysen
  Was, heeft Dominicus vertreen.
  Ja daer en sproot
  Noyt uyt de goot
  Vand' helsche poel, bedurve leer;
  Of ghy en wrocht daer teghens weer.
  
  Dus doet gh'als noch, in onse tijden,
  Broer Martens en Calvinus school,
  Met wijsheyd, en met deughd bestrijden,
  Door Sint Ignatius Loyool.
  Een Capiteyn,
  Die elck een pleyn
  Van u daer toe geschickt kan sien,
  Om dit gespuys het hoofd te bien.
  
  Het fijne volck, sal 't hen niet belgen,
  dat ick s'hier nommen dorst gespuys.
  'k En kon met Paolo niet verswelghen
  Haer vyandschap op Christus Cruys.
  't Welck oock te recht
  Den vromen knecht
  Beweeghde, 't swaerd te legghen neer;
  Om voor te staen sijns meesters eer.
  
  Ignaci! dat den Heer u seghen.
  Gh'en had niet minder, als gelijck.
  Het swaerste moet toch t'swaerste weghen:
  En d'aerd' is min als't hemelrijck.
  Bekeerd vry 't mes
  In Christus les;
  Al slaet de kroon van Spangien goud;
  Den Hemel geeft noch rijcker soud.
  
  Neemt knechten aen, beschrijft s'een reghel,
  Van yver heet, van rade koel.
  En twijfelt niet ghy sult het seghel
  Wel krijghen vande Roomsche Stoel;
  Want sulcken plant
  
  Die Godes' Hand
  Gepoottet heeft, sal niet vergaen:
  Soo lang z'in haer gelit blijft staen.
  
  Wel aen! wel aen, het wilder gelden:
  Neemt aen de wapenen des lichts.
  Geeft u te veld, als vrome helden,
  Men twist om saken vol gewights.
  't Is Goods Autaer,
  't Zijn zielen, daer
  Ghy mannelijck om vechten sult;
  Verwindt met raed, en met geduld.1. Mach.2. vers.3.
  
  Verwint met offer, en gebeden,
  Verwint met lessen, vroegh en laet,
  Verwint met asch en hayre kleden,
  Verwint met heusche caritaet.
  En met de deughd
  De teere jeughd
  Te leeren, in uw' wijse school
  Dit is het wapen van Loyool
  
  
  De krijgh geluckt u, goeden Vader!
  Ghy veldt den vyand van het kruys:
  Maer alsm'u scheldt voor een verrader,
  Zoo denckt dat tusschen kat en muys
  Noyt vriendschap was.
  Het trou gebas
  Des honds, by nacht, mishaeght den dief.
  En 't licht was noyt den sondaer lief.Ioan.3. vers.20.
  
  Man Goods! die nu de gulde sterren
  Betreedt met voeten, als een vloer.
  Helpt ons gebed, stilt ons van verre,
  Tot peys en vrede al 't rumoer
  Van Christus Kerck.
  Of maeckt ons sterck;
  Om op uw' spoor door 't enge pad
  Te komen tot de rijcke stad.