text: voys : Dorethetje vol genugten
  KOn een Minnaer door ’t kussen
  zyne heete vlammen blussen,
  ’k zag haast myn wond
  Geheeld: ô! Rosemond,
  maer ag ik zag,
  daer Door mijn brand noyt koelen,
  maer veel eer dat Ik meer,
  my kan fel ontsteeken voelen,
  en ontrust Als vol lust,
  Ik uw kaakjes had gekust.
  Egter wensch ik duysent-maelen,
  uw met kusjes te onthaelen,
  Dewyl dat zoet
  myn hert verheugen doet,
  ik blaak en haak,
  Na uw malse Lippen,
  want als gy laet aen my,
  uw een zoete kus ontglippen
  Vlied de smert van myn hert
  schoon ’t daer door ontsteeken werd.
  Gund my dan, dat ik uw kaeken,
  met mijn Lippen mag genaeken
  en door die smaek
  mijn eenig ziels-vermaek,
  myn hert van smert
  en pynen mag bevryden,
  die uw min engelin,
  my wel eer zoo fel deed lyden,
  en my streel tot ik heel,
  uw verkryge, tot myn deel.