text: Stem: Dimmi che del mio core. pag. 869. 
  
  'T Jaer brenght ons weer,
  Tot Goods meerder eer,
  Ceciljaes feest.
  Zinght hoogh en neer,
  Mans, Maeghdekens teer,
  Vrij minst en meest.
  Zinget haer witte kleeren,
  Gepurpert met haer bloed.
  Haer Lauren, haer Palmen, haer Kroonen:
  Daer mee den Heer haer lijdsaemheyt dee loonen:
  
  
  D'edelste Maeghd,
  Noch seer jongh bedaeghd,
  Door vooghden dwanck,
  Was nu besteed,
  Maer wel t'hearderleed,
  En tegens danck.
  Men hiel de blijde stacy.
  Maer, leyder! de jonckvrou
  Met jammer, en tranen geladen,
  Beval haer lijf en ziel aen Goods genade.
  
  Onder 't geluyd
  Van Orghel, van Fluyt,
  Van stem, van snaer,
  Zongh Christus Bruyd;
  Doch sonder geluyd
  Van buyten, maer
  Van binnen riep sy luide:
  Heer, laet ick onbesmet
  Van harten, van leden volherden;
  Op dat ick noyt voor u beschaemt en werde.
  
  't Gebed was kort,
  Maer vyerigh gestort
  Uut liefden groot.
  Des God te hand,
  Zondt een Hemels gesandt
  Tot haren nood.
  Daelt neder, gaet verkloecken
  Caeciliam mijn Bruyd.
  Van harten, van ooghen, van monde,
  Met moed, gesagh, kracht tegens hel en sonde.
  
  Hier mede tracht,
  De donckere nacht,
  Naer Venus wet.
  't Geselschap scheyd,
  De Maeghd werd geleyd
  Na 't Bruylofs bed
  Door twintigh Kamenieren, die haer
  
  Na Bruyds manier
  Onthulden, ontwaden, ontkleden
  En vinden 't hayre kleed op hare leden.
  
  Des sy verbaest,
  Van wonder en haest
  Te roepen staen.
  't Luyde gerucht,
  Vervult huys en lucht.
  Valeriaen 
  Komt binnn, vindt de Maged
  Ter aerden in 't gebed.
  Hy smeeckte, hy vreesde, hy brande;
  Onroerigh doch, end' als geknocht met banden.
  
  De Maeghd met moed,
  Den edelman groet,
  Spreeckt mondigh uyt:
  Ziet wat ghy doet,
  Roert vinger noch voet,
  Aen Christus Bruyd.
  't Is seven jaer geleden
  Dat ick hem gaf mijn trouw.
  Des sond hy, terstond my, de gaerde
  Eens Engels, die mijn kuysheyt hem bewaerde.
  
  Luystert niet meer,
  De Maeghd houdt haer eer,
  Bevrijd van roof.
  Den Ridder mee,
  Krijcht d'Hemelsche vree,
  Door 't waer geloof.
  't Welck sy na luttel dagen
  Beseg'len met haer bloed.
  Des singht nu, Speelt, Veelt nu, ter eeren
  Cecilia de Martelers des Heeren.