text: Cap. XVI. Een wonderlijck voorval, op de Meyr Vether ghebeurt.
  EEn landtman, een wagen met hooy van d'overzyde van dese Meyr, die sestien Italiaensche mylen breedt, en tsestigh lang is, naer d'andere zyde voerende, hoorde een schickelijck gedruys, en dat het ys allenghs in kleyne spleten ghebroken wierd. Hy dan, de natuur van dese Meyr kennende, en wetende dat het ys terstont door 't geweldt van onder breecken sou, en hy sich voort op de vlucht moest begheven, om sijn leven te berghen, verliet sijn wagen met hooy, en, sijn paerden krachtelijck aenprickelende, rende naer de naeste strant. Vier ghewapende ruyters, die achter hem reden, wanende dat hy een dier of moordernaer was, die
  
  van groote schrick om hun bykoomst vloodt, vervolghden hem met groote snelheydt, en achterhaelden hem aen de strandt. Sy, verstaende dat hy om 't gekraeck van 't ys, dat terstont breecken sou, gelijck hy wist, en dat hy om gheen boosheydt de vlucht ghekoosen had, waren seer verblijdt om dat sy door sijn poogingh en naerstigheydt van 't ghevaer van te verdrencken verlost waren. Dese landtman toonde hen oock op de strandt sijn wagen, die niet op 't ys stondt, maer in 't water dreef: 't welck hen oock, in ghevaer zijnde, ghebeurt sou hebben, soo sy niet gheswindelijck de vlucht ghekoosen hadden. Men reyst over dese Meyr, soo haest als sy toeghevroosen is, van d'Ooster-Gotten naer de Wester-Gotten, en van dese weêr naer die; maer nooyt voorspoedighlijck met benden van ruyters, die voorghenomen hadden de landen met vyandelijcke wapenen aen te tasten. Sy hebben oock nooyt in 't groote geburige Bosch, gemeenelijck Holveden ghenoemt, voorspoet gehadt: te weten als de Deenen, door hun roeckeloosheydt, dickwijls ghepooght hebben daer hun krachten te betoonen. Want sy vonden daer terstont hun graf, op dat men niet sou behoeven tot wyder pijnen voort te gaen; vermits de ghewoonte der Ooster-Gotten is, op dese plaets hun eerste soldy aen de Deensche krijghslieden met het stael te betalen.