text: Sesde aenmerking voor den vrydag. Over d'oorzaek die wy hebben van ons te veroodmoedigen, ten opzigte van onze goede werken.
  §. I. Door dat 't gene in de goede werken gansch van God is.
  Overweegt uwe uyterste ellende, tusschen de rykdommen van uwe goede werken, die u op een zekere manier veel armer maeken. Waerom, hoe gy meer doet voor God, hoe gy voor hem ootmoediger moet zyn. En voor eerst, om dat het gene God heeft in alle deugdelyk werk, verre het grootste deel is. Om goed te doen word in u vereyscht het weldaet van te wezen, dat heel van God alleen is, door  de schepping; en door dat alleen zyt gy aen God eene oneyndelyke glorie en erkentenis schuldigh; want hy heeft sig van eene oneyndelyke magt bedient, in u uyt den Niet door de schepping te trekken. Ten tweeden, u zyn daer toe nootzakelyk geweest de kragten, ten minsten van uw' ziele, ende en zyn die altemael niet vanden Heer? Is daer toe niet noodig de mede-werking van God, als van d'eerste oorzaek, en vanden Auteur der natuur, zonder de welke de tweede oorzaken niet meer en zouden uytwerken, dan of sy'er niet en waeren. Voorder is het van noode dat God mede werkt, als Auteur vande gratie, met een bove-natuurlyke hulp, op dat gy door die opperkragt vervroomt zynde, het goed moogt kennen, en willen doen. Eyndelyk is u daer en boven noodigh de heyligmakende Gratie, die uw werk verdienstig maekt ten eeuwigen leven: en altemael die dingen t'zamen moeten u niet alleen gegeven worden, maer ook in u van God bewaerd worden geheel dien tyd dat gy deugtzamelyk werkt; in der voegen,  dat als'er eene van die u ontbrak, gy aenstonts in gebrek zoud wezen van verdienstelyk iets goeds te doen. Oversulkx ziet eens hoe dat gy u buyten alle reden verhooveerdigt door eenig werk van u wel gedaen. Gy moogt u daer over wel verheygen; want een goed werk is een groot goed: maer gy en kont'er u niet over roemen. Eenen beedelaer verheugt sig, indien hy een groote almis krygt, maer hy en verydelt sigh daer niet over, nogte en misagt syne mede-beedelaers niet; want, dat hy beter begunstigt is als d'andere, is, om dat hy meer gelapt, en gescheurt, meer be-ettert en verminkt was als d'andere: Quis ego sum servus tuus? quoniam respexisti super canem mortuum, similem mei. 2. Regum 9. 8. Wie ben ik uwen dienaer want gy hebt uw' oogen gekeert op eenen dooden hond gelyk aen my.