text: Stem: Une fille de village.
  
  
  
  
  
  SAtyrus ging over straten
  Daer een gulden Afgod stond,
  Rijck en kost'lijck boven maten,
  En met een gekruyste mond,
  In sijn aengesigt geblasen,
  Wierp het beeld ter aerden neer.
  Ziet hier, sprack hy, arme dwasen,
  Waer toe valt uw' Afgods eers.
  
  't Gaet wel Satyre, uw' wercken
  Zullen noch aen Godes huys
  Tavond morgen eens doen mercken 
  't Oud gebruyck van Christus kruys,
  Alsmen't van den bastard Christen,
  Vyand vande ware Kerck,
  Zien besmalen, sien betwisten
  Zal, recht als een tover-merck.
  
  Hier aen sal contrary blijcken,
  Alsmen sal geheugen hoe
  Ghy den duyvel hebt doen wijcken
  Voor het kruys, als voor een roe;
  Roe, daer mee hy eens geslagen
  Van Heer IESUS inder tijdt,
  Nu noch niet en kan verdragen
  Datmen hem sijn leed verwijt.
  
  Deo laus! den Heer der Heeren
  Wil u voor het meester loon,
  't Welck ons sulcken les de'e leeren,
  Gunnen d'alderrijcksten kroon,
  Des soo bidden wy u weder
  Onse krachten al te met
  Die wy kennen swack en teder,
  t'Onderstaen met u gebed.