text: Stem: Hemelsche Koninginne.
  
  
  
  
  
  
  
  
  O Heer! bewaerd de veynst'ren
  Wel deun en dicht,
  Van mijn gesight:
  Op dat de snoode geynst'ren
  Van 's werelds min,
  Des harten sin
  My niet en winnen in.
  
  U woord heeft my doen toghen:
  Als dat de dood
  Wel dick haer schoot
  Neemt, door des menschen ooghen.
  Maer laet my, Heer!
  Toch nimmermeer
  Geschien soo harden seer.
  
  Wel eer soud' ick verkiesen,
  Mijn Heer mijn God!
  Op u gebod
  
  Mijn ooghen te verliesen:
  Als met het licht
  Van 't lief ghesicht,
  Te gaen in 't helsch ghesticht.
  
  Dus luyden de ghebeden
  Van Aquilijn:
  Die blind te zijn
  Verkoos, tot vaster vrede
  Van sijn gemoed.
  En IESUS soet
  Gaf hem 't versochte goet.
  
  Des liet den Bisschop slapen
  Geensins de last,
  Hem toe gepast
  In 't hoen van Christus schapen:
  Maer wrocht te meer,
  Uut liefden teer,
  Van sijn gekruysten Heer.
  
  
  Sijn blinde ooghen stichten,
  En maeckte heus,
  Gheheel Evreus;
  Zoo seer, dat God verlichte
  Oock selfs de geen
  Die blindheyd le'en,
  Door 's Bisschops goe gebe'en.
  
  Wilt ons dan Aquilijne!
  Vergeten niet,
  Wanneer 't verdriet
  Te met oock komt verschijnen.
  Dat ons dan mee,
  Noch pijn, noch wee,
  Verdringh des harten vree.