text: Stem: Laet ons met herten reyne
  
  KLeyn kind'lingh zijt verheven,
  Die he'en hebt Sinte Steven
  De Croon op 't hoofd gegeven.
  De Croon van Martelijen,
  De dierste diemen vandt,
  Des hy hem wel verblijen
  Magh in dat soete land,
  Daer hem voor 't kort besueren
  Eens doods van weynigh ueren
  De vreughd sal eeuwigh dueren.
  Kleyn kind'lingh, Ec.
  
  Een kroon die d'arme krebbe,
  Een kroon die 't naeckte kind
  Sijn dienaer heeft doen hebben,
  Gevlecht heeft aen sijn vrind,
  Daer d'alderschoonste roosen
  
  Die 't Ophir-goud verposen,
  Voor eeuwigh aen staen blosen.
  Kleyn kind'lingh, Ec.
  
  En wat sou anders draghen
  Op 't hoofd, tot wederloon,
  Die van sijn' jonghste daghen
  Den naem droegh van een kroon?
  Niet dan om hem te wijsen,
  Dat hy eens op sou rijsen
  Tot 's Hemels hooghste prijsen.
  Kleyn kind'lingh, Ec.
  
  't Was inden vroeghsten Tempel,
  En d'aldervroomsten held
  En was noch geen exempel
  Van yemandt voorgesteldt:
  Als hy met kloecken moede,
  Om Christo te vergoeden
  Sijn Cruys, hem liet bebloeden.
  Kleyn kind'lingh, Ec.
  
  Hy was den alder eersten
  Van 't nieuwe Testament,
  Den stercksten, en den teersten
  Van liefde die men kent.
  Bequaem, die all' de scharen
  Van Christus Martelaren,
  Als Hopman sou vergaren.
  Kleyn kind'lingh, Ec.
  
  Men sagh hem vol van seghen,
  Van sterckheyd, en van geest,
  Veel wonder-daden pleghen
  Aen 't volck, van minst te meest,
  Tot dat hy om het leven
  In d'handen Goods te geven,
  Ter Stad uyt wierd' gedreven.
  Kleyn kind'lingh, Ec.
  
  'k Sie d'Hem'len op, midsgaders
  Den Zoon des menschen staen
  
  Terrechter hand sijns Vaders
  Om mijnen geest t'ontfaen,
  Heer IESUS wilt ontfangen
  Mijn ziel die'k uyt mijn wangen
  Tot u stier met verlangen.
  Kleyn kind'lingh, Ec.
  
  Dis sprack den knecht des Heeren,
  Terwijl s'hem wierpen plat;
  En Saulus by de kleeren
  Der wreede beulen sat:
  Om datmen Goods Diaken
  Aen borst, aen hoofd, aen kaken,
  Met meer gewelds sou raken.
  Kleyn kind'lingh, Ec.
  
  Maer als nu naer veel smerten
  Den Heyligh qyam te sien,
  Dat hem de dood sou herten
  Eer langh, boogh hy de knien;
  En riep: o Heer genade!
  En wilt hen niet beladen
  Hier over met misdaden.
  Kleyn kind'lingh, Ec.
  
  Hier mee van d'aerdsche banden
  Ontvetert end' ontvleescht,
  Gaf hy in Godes handen
  Sijn onverwonnen geest.
  O kroon der Christen Kercken!
  Laet ons dijn voorschrift stercken
  In woorden end' in wercken.
  Kleyn kind'lingh, Ec.
  
  Ghy maeckte van een Saulus
  Van bloed, soo rood, soo nat,
  Wel eer soo waerden Paulus,
  Zoo uytverkoren vat.
  Krijght ons oock door gebeden,
  Aen zielen end' aen leden
  Genade, peys en vrede.
  Kleyn kind'lingh, Ec.