text: Op een aengenaeme Voys.
  Waer zyt gy Spaense Konink nou,
  Met al u Wijse hoofze-raders,
  Hier blykt haer snode raed ontrou,
  Het zijn u geen trouwe Vaders.
  Waer blyft nu Vrankryks loos pratijk,
  Die 't Christenrijk zogte bedwinge,
  Portekarero van 's gelijk,
  Mag nu Miseracordie zingen.
  Als 't bleek hoe Vrankrijk in 't gemeen,
  U Assisteerde door zijn Wapen
  
  Hoe hy sogt vrintschap by elk een,
  Hy dogt de Leeu sou altijt Slapen.
  Maer siet doe dat het wakker Dier,
  Loert om een schoone buyt te krygen,
  Engelandt en de Batavier,
  Die doen u raets by 't Hooft neer zygen.
  Vigos hier van getuyge zal,
  Hoe d' Engelsche Hollanders vroomen,
  De Scheepe Sloegen voor u Wal,
  Een deel Verbranden me genomen.
  Men sag de France Admirael,
  Geswindt door onse Vloot aentaste,
  't Schip is verbrant met Yser en Stael,
  Met Volk geschut en al zijn Maste.
  Den Admirael van de Spaense vlag,
  Verloor sijn Mast en most verbrande,
  Met Ses-en-seventig Stukken ag,
  Sy riepen ag waer ik te landen.
  Siet nu Anjou waerom ons Vloot,
  Het Eylant Cadik heeft verlaten,
  Om u te brengen in de noot,
  Wy vlammen op die Silvere Plate.
  Ons Krijgsmagt trekt daer lantwaert in,
  Na Lugo om van daer te hale,
  Het Silver tegen dank en zin,
  En voeren 't binne onse Pale.
  U Groot-Vaer en Portekareer,
  Haer magte kunne hier niet helpe,
  Door spyt barste sy van hartseer,
  De droefheyt doet haer hert bestelpen.
  Terwyl sy zien ons Vloodt soo ras,
  Haer vreugt in hartseer doet verkeere,
  Haer Oorlog Schepe al den bras,
  Hebben de onse gaen Renuweere.
  Viva Bridt en Hollandia,
  Geeft nu den Opper-al de Glorie,
  Die ons verleent door zijn gena,
  Soon heerlijk en schoon Victorie.