text: Stemme: Der Goden dwingelandt, &c.
  WEl Silvia mijn hart
  mijn soetheyt en mijn smart
  Siet hier u Coridon,
  Die met verlangen wacht,
  Mijn Engel en mijn Son
  Die leeft in mijn gedacht.
  2 Ghy hebt alleen de kroon
  Ghy hebt dees harder schoon
  Gegeven soete dier,
  Inwendighlijck den brandt,
  Een swaer verborgen vyer,
  Ey' komt biedt onderstant.
  
  3 Mijn Silvia, mijn ziel
  Hoe droevigh ick nu kniel
  Voor u ter aerden neer,
  Verwachtende gena
  Voldoet doch mijn begeer,
  Ick wensch na 't woortje, Ja.
  4 Te droever waer 't begin
  Dat d'Harder sturf van min
  Soud u ach doch geen pijn
  O wreede Bosch-Goddin:
  Dat soo een valsch fenijn
  Mach woelen inde sin
  5 Denckt ghy sult met (berou)
  Om dees u Harder trouw
  Noch suchten sucht op sucht,
  Als ick dus achter 't lant
  Gae doolen soo ter vlucht
  't Sal zijn u groote schant.
  6 De Harders Silvia
  Sullen u geven na
  Dat ghy de wreetste zijt,
  Int bosch-groene wout
  Ja sullen u tot spijt
  Noyt vyeren jongh noch out
  7 Of ghy Arcaedsche maeght
  De wreetheyt wreed na jaeght
  Mijn schrickelijcke geest
  Sal waren, als ontsint,
  En maken u bevreest:
  Dus siet wat ghy begint.
  8 Indien ick sterf hier af
  Soo stelt dan op mijn graf
  Hier onder leyt de geen
  Die trouheyt, heeft betoont
  En ick die bent alleen
  Die straflijck hem beloont.
  9 En waer Goddinne waert,
  Ghy mijn hier opter aert
  Met wedermin verhiefd,
  En schuwen wreede wraeck,
  't Is beter dus geliefd,
  Als een soo quade saeck.
  
  10 Vaert wel Princes, en leeft
  Den hemel u doch geeft
  Bewegingh in u borst,
  En 't onbetemd gemoet
  Siet 'e zieltjen na u dorst,
  Die ghy nu sterven doet.
  Een in't hart.