text: Stem: Alieta vita.
  
  
  
  
  
  
  
  
  NOordwijcksche Maeghden!
  Die oyt behaeghden
  Sions Orghelen: wilt u spoen
  Met soete wijsen
  
  Van sangh, te prijsen
  Christus Martelaer, Sint Ieroen.
  Ieroen! leeft eeuwigh,
  Ten Hemel sneeuwigh,
  Met witte kleeren:
  Om dat gh'ons leeren
  Quaemt Christus lieve wet,
  Gaef, onbesmet.
  Ieroen! leeft roosigh,
  Ten Hemel, bloosigh.
  Om dat gh'u voor den
  Heer, liet vermoorden;
  En door een scharpe dood
  U bloed vergoot.
  
  Den uytverkoren
  Goods was geboren
  Uut de Schotten, seer eel van bloed.
  Maer liet te gader
  Met sijn Heer Vader
  Weelden, adel, en werelds goed.
  Ieroen, Ec.
  
  Hy quam hier preken
  Den dompsten leken
  Vander zijde, die 't heyligh woord
  Nau eens te vooren
  Had kunnen hooren
  Van Switbertus of Willeboord.
  Ieroen, Ec.
  
  Den vrind des Heeren,
  Riep met begeeren
  Om den roosen Martyry-hoed:
  Heer! laet ick 't seghel
  Eens aen uw' reghel
  Hanghen van mijn gestorte bloed.
  Ieroen, Ec.
  
  Den Heer verhoorde
  Des Priesters woorden;
  
  En vergunde hem d'eelste krans
  Op't hoofd te draghen,
  Hem af geslaghen
  Voor 's Heeren naem, van de Noordmans.
  Ieroen, Ec.
  
  't Was Noordwijck binnen,
  Daer God hem winnen
  D'alderwaerdighste kroningh dee;
  Maer sijn gebeenten,
  Dier als gesteenten,
  T'Egmond wachten de soetste vree.
  Ieroen, Ec.
  
  Wilt dan niet laten
  Uut caritaten
  Heyligh Martelaer Sint Ieroen!
  Voor uw' bekeerde,
  Voor uw' geleerde
  Volck, een weynigh gebeds te doen.
  Ieroen, Ec.