text: Stem: Schoon lief wilt my troost geven.
  
  AErts-bisschop Engelberte!
  Wel aen, van goeder herten,
  Een korte dood besuert:
  Daer door u God sal geven
  Een eeuwigheyd van leven,
  Die sonder eynde duert.
  
  Maer wat is't, wreede beulen!
  Dat ghy-luy 't Stift van Ceulen
  Van haer Pastoor ontbloot?
  Wat reden om te moorden
  De Bisschoplijcke oorde,
  Met een soo harden dood?
  
  
  Den man had seven jaren
  Den dienst van Goods Autaren
  Zoo loff'lijck geregiert;
  Dat hy met lieve wenschen
  Van all' de Ceulsche menschen,
  Als Vader werd gevyert.
  
  Als Vader, om te voeden;
  Als Harder, om te hoeden;
  En niet te min als Vorst:
  Om vroom'lijck te beschermen
  Den overvallen armen,
  Voor die hen deeren dorst.
  
  Sijn adel claer en helder
  Was uyt het huys van Gelder,
  En 't Vorstendom van Cleef:
  Maer eelder noch van daden.
  Ach! 't was te grooten schade,
  Dat Engelbert zoo bleef.
  
  Doch schade, voor den gheenen
  Die hy hier liet beweenen
  Sijn onverwachte dood.
  Maer voordeel sijnder zielen,
  Aen welck daer over vielen
  Te beur de Roosen rood.
  
  
  De Roosen, die daer boven
  De Hemelrijcksche hoven
  Doen wassen vroegh en laet:
  Om eeuw'lijck te vereeren
  De Martelaers des Heeren,
  Met onverleyt cieraet.
  
  Hier onder, met goe reden,
  En heeft de laeghste stede
  Sint Engelbertus niet,
  Die vol van goede wercken
  Voor 't onderstand der Kercken,
  Sijn heyligh leven liet.
  
  Den Hemel dee vertoningh
  
  Van sijn verheven kroningh,
  Door wonder-daden groot;
  Die aen sijn waerde leden
  En krachtighe gebeden
  Geschieden na sijn dood.
  
  De schelders mosten wijcken
  Voor d'alder klaerste blijcken.
  Maer 't was te grooten gaef;
  Die hy, met Sinte Steven,
  Van waer berou dee geven
  Aen sijn bebloede graef.