text: Stem: Pieter van ijck wanneer sulwe trouwen.
  
  KOningh uw' daed, is in geender wijsen
  Na Godes wensch,
  Noch na de maet vande reen te prijsen
  By den mensch.
  Want Kerck, noch Klerck,
  Als zijnde Christus lot,
  Staen onder u gebod.
  
  't Is wel geseyd, Thoma. Maer de kroonen
  Zijn het les
  Van 't recht bescheyd wel gewend te loonen
  Met een mes.
  De lof// is 't hof,
  Zeer aengenaem: maer 't magh
  Verdraghen geen beklagh.
  
  Noch min noch meer, ging 't met Thomas leve.
  't Bleeck wel: want
  Wierd met oneer, ballingh wegh gedreven
  Achter land.
  't Geslacht// verkracht,
  Al omme, noch daer toe
  Met listen van armoe.
  
  Op dat hy door, haer verdriet, bewoghen
  Tot berou,
  Des konings keur, goed man, met goen oogen
  Dulden sou.
  Maer neen; 't geween,
  't Gevley, 't geschrey, 't verdriet,
  Kon hem beweghen niet.
  
  Een Bisschop moet (sprack de blom der mannen)
  Van sijn paen
  
  Om vleysch, noch bloed, noch geweld van bannen
  Niet vergaen.
  Mijn merck// mijn werck,
  Mijn laet, mijn daed, mijn leer,
  Is niet dan Godes eer.
  
  Een wonder werck! sey, den harden Koningh,
  Dat ick dan
  Met eene klerck geen geruste woningh
  Hebben kan?
  Dit woord// gehoord,
  Uut 's Koninghs monde gaf
  Thomae de leste straf.
  
  Den dienaer Goods, singend' inden Tempel
  T' Vesper-tijd;
  Door 't mes des doods, wierd, wel tot exempel,
  't Leven quijt,
  Zoeckt ghy, dan my?
  Zoo laet (sprack Godes tolck)
  In vreede gaen mijn volck.
  
  O IESU, Heer! weest mijn ziel genadigh.
  Dit was 't lest.
  Het hoofd viel neer door de hand moordadigh.
  Maer het best,
  Ter wijl// den bijl,
  Bepurperde de vloer,
  Flucks na den Hemel voer.
  
  Nu Thoma! stijft ons de vree der Kercken,
  Door bystand.
  Uw' glory blijft, soo de wonder-wercken
  Toonen. Want
  Proces// noch mes
  En maeckten u noyt iel,
  't Lief besit vande ziel.