text: Stem: Lestmael gingk ick spanceren.
  
  DAt d' edele memory
  Des Magets Agrippijn,
  Zoo hoogh in Godes glory,
  
  Toch nimmer en verdwijn.
  Die voor den Heer
  Verdroegh wel eer
  Zoo veelderhande pijn.
  
  Van Romen was geboren
  De alder-reynste Maeghd:
  Maer om dat d'uytverkoren
  Uyt duysenden, behaeghd
  Haer hartjen had,
  Wierd s'inde Stad
  Van Christendom beklaeghd.
  
  Valeriaen regierde
  Als doen het Roomsche Rijck.
  Voor wien de Maghed wierde
  Gebraght, en sey, 'k En wijck
  Van Christus les,
  Om vyer, noch mes,
  Of yet wes diesgelijck.
  
  Sijn wesen is te goelijck,
  Sijn adel is te groot;
  Dus valt my toch niet moelijck;
  Aen hem heb ick mijn schoot
  Nu langh verseydt.
  Mijn ziel verbeydt
  Sijn bruyloft, na de dood.
  
  't Sal u ghewerden, Amen.
  Jonckvrou! Want Christus hoop
  En dee noyt ziel beschamen;
  Voleyndigt maer uw' loop.
  De blijdste feest
  Verwacht uw' geest
  Na een bebloeden Doop.
  
  De feest sal eeuwigh duren:
  En 't jammer maer alleen
  Een kort getal van uren.
  Daer komt den Heer; vaerd heen
  Nu na sijn vreughd.
  
  Maer bidt, en heughd
  Ons slechts, in uw' gebeen.