text: Stem: Bien heureus est un ame.
  
  
  
  
  
  
  
  
  VYerdt Brussel! vyert met reden,
  Van nu tot 's werelds end,
  De wonderen, daer mede
  Den Heer sijn Sacrament
  Vereeren deed,
  Tot schaemt van d'ongeloven,
  En schande van de dove
  Capharnaiten meed.
  
  Een hand vol Isralijten,
  Vernieuwende den haet
  Soo vande dertigh mijten,
  Als vande Goods moord-daed;
  Doorstaken met
  Haer daggen, en poinjaerden,
  (O schennis! och onwaerde!)
  Het Hemelsche Banket.
  
  En dat ten selven daghe
  Als wijlen 't Joods gespuys
  Heer IESUM had geslaghen
  Aen 't Golgotaensche kruys.
  Maer siet! die doen
  Sijn voeten, en sijn handen;
  Dee nu de hooghste panden
  Sijns lichaems weerom bloen.
  
  Men viel, men sweem, men schrickte,
  In't bloeden des ghewonds;
  Men raemde, praemde , schickte
  De Arcke des verbonds,
  Door trouwe maets,
  En heymelijcke laghen,
  Weerom te laten draghen
  Op sijn voorgaende plaets.
  
  
  Maer God en wou niet henghen
  Misdaed van sulcken slagh.
  Des hy het feyt dee brenghen
  Der Joden aen den dagh.
  't Was Wenceslaet,
  Des Koninghs zoon van Bemen,
  Die van haer straf deed nemen,
  Naer eysch van sulcken quaed.
  
  Maer op dat dit exempel
  Moght blijven wel bekend;
  Nam Sinte Goelens Tempel
  't Misbruyckte Sacrament
  In haer Kapel;
  Daer't vande Christen luyden,
  Vereert noch werd op huyden,
  Tot schaemt van Jood, en Hel.
  
  Men siet de roode wonden,
  Noch huyden op den dagh;
  Gelijck als Kan oorkonden
  Soo menigh als't oyt sagh.
  Tot klaer bemerck
  Van d'oude Christen leeringh,
  En droevige verkeeringh
  Van d'afgevallen Kerck.
  
  Maer 't zijn de harde sinnen,
  Van't hard genackte volck;
  Die meer het les beminnen
  Van een versenghden tolck,
  Van nieuws ghehoord;
  Als alle Leeraren,
  Die ons van d'oudste jaren
  Beduyden Godes woord.
  
  Bekeerdt hen Heer der Heeren!
  Bekeert hen IESU goed!
  U lichaem, ende bloed.
  En dat u Rijck,
  
  Soo boven, als beneden,
  Tot Christelijcke vrede
  Ons brenghe all' gelijck.