text: I I I.
  Sed victi tandem pertinacia plebis, ut de connubio ferretur, concessere, ita maximè rati contentionem de plebejis consulibus tribunos aut totam deposituros, aut post bellum dilaturos esse. Spes tamen illos decepit.Tribuni quippe pro altera de plebejis Consulibus rogatione summa vi pugnavere, & licet famâ belli indies crescente, dilectum impedivere. Patribus ea omnium iniquissima visae est, quod, ut de vulgi turbatoribus, & seditiosissimis quibusque ac infestis patritiorum ordini ad Consulatum hac ratione evehendis, hujusque majestate consortio plebejorum contaminanda, nunc non dicam, ab exactis regibus, creatisque primis Consulibus, per tot jam annorum decursum, ipsius populi suffragiis, non nisi patritii adejus honoris fastigium promoti essent. Contra Canulejus, Tribunus plebis, nihil novi eâ ferri, asseruit, sed id, quod populi est, repeti atque usurpari: ut quibus velit populus Romanus honores mandet.