text: Stem: Schoonste Nimphe van het Woud.
  
  Iesu die de Maget droegh!
  't Is genoegh,
  Sluyt uw' ongemeten' schatten:
  Ick en kan den rijcken oost
  Van uw' troost,
  In mijn ziel voort-aen niet vatten.
  
  Ziet met dese woorden schier,
  Riep Xavier,
  Dickwils in sijn swaerste lijden;
  Als hem, boven alle maet,
  Goods ghenaed
  Met sijn gunsten quam verblijden.
  
  Godes uytgelesen knecht,
  Nam sijn weght,
  
  Op Ignatius behagen,
  Om (naer hy hem vont bequaem)
  IESUS naem
  Aenden Heydendom te draghen.
  
  Nu Francisce! gaet u spoen,
  Te voldoen,
  't Geen uw' Vader heeft bevolen.
  Ziet, den Heer geeft u verstand,
  Mond en hand,
  Om te stutten hen die doolen.
  
  Tot de Indianen toe,
  Draeght de roe
  Vanden alderbesten Harder.
  Zoo dat gh'ock sijn lieve vrees
  Den Sinees
  Komt te leeren; en noch verder.
  
  Thomas oock d'Apostel eyscht,
  Dat ghy reyst:
  Om sijn aengelootte volcken
  ('t Welck hy heeft begonnen) voort
  Godes word
  Zalighlijcken te vertolcken.
  
  Ach! de goddelose schaer,
  Heeft aldaer,
  Tegens't geen hen was geboden
  Van des Heeren goeden knecht,
  Weer gerecht
  D'Auters vande valsche Goden.
  
  Dese moeten weer om neer.
  Ja den Heer
  Heeft uw' dienst daer te verkoren.
  Dit gaf hy u te verstaen,
  Als ghelaen
  U den rugghe scheen met Moren.
  
  O Francisce! wat een schoof
  Van geloof,
  Zal den Heer in dese landen;
  
  Daer het saet nu scheen vergaen,
  Weer ontfaen,
  Van uw' aengename handen?
  
  Des soo wil hy, dat ghy weer
  Hebt de eer,
  Van sijn eerste twalef boden.
  Alderhande sieckt verdrijft,
  Krancken stijft,
  Ja verweckt de bleecke dooden.
  
  
  Tot dat hy met hen gemeen
  U verleen
  Voor uw' arbeyd, vor u woelen,
  Een te hoogh verheven plaets,
  T'eynde maets,
  Inde twalef Rechter-stoelen.
  
  Zulck een weet ick nu ghewis
  Dat u is
  Van des Heeren hand gegeven;
  Bid voor ons Francoys Xavier!
  Dat wy hier
  Naer u voorschrift mogen leven.
  
  En by naem in reyne le'en
  U na treen.
  Zulcks u lichaem onbedurven,
  Tot dat ghy weerom verrijst,
  Noch bewijst,
  Dat ghy Maget zijt gesturven.