text: Stem: Doen Daphne d' overschoone maegt.
  
  
  
  
  
  
  
  
  
  VOordeel aenden Koning geeft,
  Genadigen Vader, rechtvaerdigen God!
  End' aen uw' Soon, die met u leeft,
  Het opperste vonnis en 't hooghste gebod.
  G'hebt hem toch al rede doen dalen
  Als in een vliesje Hemelschen dou,
  Om de misdaden des Geus te betalen,
  Zuyver gebaerd vande suyverste Vrou.
  Maer in armoede groot
  Van alle goeden bloot,
  Zonder gerijf van wol, of van web,
  Voor huysing een stallingh, voor wiege een kreb.
  
  Maer nu den Heer, die't al gebied,
  Zich tot een soo diepen ootmoedigheyd sonck,
  Zoo'n laet ghy hem verborgen niet
  Grootdadigen Vader in dese spelonck,
  Laet de Blancken ende de Moren,
  Tharsis, en Saba, en Madian oock
  Komen aanbidden den nieuwen geboren,
  Offeren gaven van Myrrh' en Wieroock,
  Dat door uw’ waerde schick
  Den vyand d'aerde lick.
  Scepter en Konings-roede vertoon
  Met goud van Araebjen sijn opperste kroon.
  
  Des Vaders gunst en seylde niet,
  Want die te verheffen d'ootmoedigen plagh,
  Te sijnder eeren vyeren liet
  Ten Hemel een sterre die Balam voorsagh,
  Sterre die de klaerheyt der sonnen
  Verre passeerde, op Godes bevel,
  Sterre daer aen dat de Koningen konnen
  't Edelste Koningrijck oordelen wel,
  Toondt waer de wooning is,
  Zegt waer den Koning is,
  Die u van nieus geboren hier leeft,
  En magt over sterren en Hemelen heeft!
  
  Men sond hen van Ierusalem
  
  Den Koning Herodes beroerde de stad,
  Des sy gegaen na Betlehem
  Den nieuwen geboren met heylige schat
  Aengebeen in d'arme wooningh,
  Offerden Myrrhe, met Wieroock en Goud,
  Daer s'hem een Mensch en een God en een Koning
  Huyden geboren, end' eeuwelijck oud,
  Mee tuygden klarelijck,
  Geloofden waerelijck.
  Heylige vorsten dat u bely
  Een spiegel van onze belijdenis zy.
  
  O sterk geloof, o helder licht,
  Voogdesse van oogen, verwinster van sin,
  Die ons hier een ellendigh wigt
  Tuyght Koning te wesen en sonder begin,
  Leerdt ons op wat redenen steunde
  D'Edelste kennis van d'edelsten Vorst,
  't Kindeken schreyde en 't kindeken kreunde
  Tusschen twee dieren van honger en dorst,
  't En was niet dan een sterr'
  Die Saba van soo verr'
  Treckende, voor het krebbeken braght,
  Om daer te belijden de opperste magt.
  
  Leerd Christen mensch, leerd kleyn en groot,
  Van Saba, van Epha, van Madian hier,
  Voor't Autaer onder schijn van brood
  Heer IESUM t'aenbidden op Konings manier,
  Jae met des te stercker betrouwen
  Als het woord Godes de sterre verwind,
  Ende voor d'arreme schoot der jonckvrouwen,
  IESUS hier op den Autaer hem bevind.
  Wel aen dan, offert oock
  Goud, Myrrhe, en Wieroock.
  Hoopt, gelooft, mind, het hemelsche kind,
  De waerheyd voorsichtigh, de ydelheyd blind.