text: Cap. III. Van de natuur der Arenden, en van hun onderscheyt.
  ICk verswijgh dat d'Arent, een edele en roofgierige vogel, van de scherpheydt sijns ghesichts dus ghenoemt wordt, ghelijck aen allen bekent is. Maer dewijl echter in de Noordsche Landen een seer groote overvloedt, om de menighte der wilde
  
  beesten, ghevonden wordt, soo sal ick teghenwoordighlijck yets van hun natuur, doch met voorgaend onderscheyt, spreken. Daer zijn dan ses soorten van Arenden.
  	Voor eerst d'Arent Herodius, die oock Giersvalck ghenoemt wordt, een seer edele vogel onder alle anderen. Hy is witächtigh, behalven aen de borst en vleugelen, daer hy klarelijck een Hemelsche verwe heeft. Hy is soo sterck, dat hy oock d'Arent rooft. Hy is soo moedigh, dat hy, uytgesonden om vier of vijf Kranen, of andere voghelen, die in de lucht vlieghen, te vanghen, niet aflaet van sijn roof te vervolgen, tot dat hy hen alle, d'een na d'ander, ter aerden heeft gheworpen, om van de Hondt, hier toe onderwesen, gherooft te worden. Dese Giervalck sal, schoon weêrroepen zijnde, van gramschap niet neêrstrijcken, tot dat hy de gheen, die 't ontkomen was, gherooft heeft. Sy hebben nooyt meer dan een jongh.
  	De tweede slagh na desen is noch edelder, om dat hy, jongen hebbende, voornamelijck Gansen, Swanen, Konynen, en Hasen rooft. Hy is niet soo groot als de Giervalck, ghespickelt van verwe, met witte en asch-graeuwe schachten, die deur malkander vermenght zijn, en met witte schachten op de staert.
  	De derde soort heeft haer verblijf in d'afghehouwe boomen, daer af sy oock de benamingh ontfanghen heeft. Hy is aschverwigh van verwe, en verjaeght d'Eyndvoghels en Gansen, en is in de menighte en stoutheydt minder, dan de voor-verhaelde soorten.
  	De vierde soort, die veel visch eet, is verscheyden op de buyck, wit en swart op de rugh, en heeft swarte plecken aen de krop. Hy heeft een ganse voet, om te swemmen, en aen d'andere scherpe naghelen om te rooven. Hy sit op de boomen, en
  
  belaeght over de vloeden de visschen, van de welcke groote overvloedt in de Noordsche wateren is.
  	De vijfde soort is kleyn, verscheyde van verwe, maer schrander van vernuft. Want hy, de beenen om hoogh gedragen hebbende, keert sich naer een steen, om die te breecken, en het mergh daer uyt te suygen.
  	De seste soort is wit, en leeft van de vanghst der Hasen, Konynen, Varckens, Katten, Vossen, en diergelijcke beesten. dʼArent bemindt sijn jongen soo hoogh, dat hy, gelijck een schilt, om hen te beschutten, sich voor de pylen der schutters bloot stelt.