text: Stem: Het was een aerdigh Boertje.
  
  Ghelooft maer, Gallicane!
  Aen Christo onsen Heer:
  End' hy sal u de vanen
  Des vyands, ras ter neer
  Doen vellen; want// De yd'le hand
  Van Mars den valschen God,
  Brenght u 't geweld// Van, 't Roomsche veld,
  Tot jammer, en tot spot.
  
  Dus rieden de ghebroeders,
  Sint Pauwels en Iohan,
  Dienaren ons' Behoeders,
  Den d'alder-vroomsten man:
  Die metter daed// Den goeden raed
  Naerkomende, terstond
  Des vyants maght// Te niet gebraght:
  Haer reden waer bevond.
  
  Hy braght dan de Barbaren
  Weer onder 't Roomsche Rijck.
  Maer 't eeuwighe welvaren,
  Had hier by geen ghelijck.
  
  Hy kreegh te loon// ('t Is waer) de kroon
  Van't loffelijck Laurier.
  Maer eer', noch goed// kon 't eel gemoed
  Des mans versaden hier.
  
  Daer over hy hem gheven
  Gingh in een Hospitael;
  Om tot den dienst te leven
  Van Christus t'eenemael.
  Die hem een krans// Van rijcker kans
  Daer voor doen draghen sou.
  Wanneer hy in// Het lief geshin
  Quam van sijn hoogh gebou.
  
  Hoe saghmen Romen schricken
  Wanneerse 't hoogh ghemoed
  Sagh wasschen, droghen, licken
  Den armen, voet voor voet?
  De hoofsche pracht// Lagh daer veracht
  Ter aerden neer: Maer God
  Gaf hem daer veur// De beste keur
  Van 't Hemelrijcksche lot.
  
  Danck heb, naest Goods genaede,
  O Paule en Ioan!
  Uw' wel bedachten raden.
  Maer wat sal u-luy dan
  Daer voor gheschien?// Voorwaer, na dien
  Den Heer wel 't Paradijs,
  Daer hy in leeft// Voor water geeft:
  Zoo wacht vry d' hooghste prijs.
  
  't Gebeurden oock, voor seker,
  'k En singh niet meer als 't is.
  Sy droncken Christus beker,
  En kreghen wel gewis
  Den Rosen-hoed// Door 't rode bloed;
  Door Iulianus hand.
  O Apostaet!// Uw' fel misdaed,
  Gaf hen het dierste pand.
  
  Des Heeren beste vrienden
  
  Verklaerden u goed rond;
  Dat sy u niet en dienden,
  Om dat uw' valschen mond
  't Gheloof versaeckt// 't Autaer geschaeckt,
  En God versworen had.
  End' op dit les// Gaf hem u mes
  De ongemete schat.
  
  Krijght ons, o Martelaren!
  Door uw' verkreghen goed,
  Dat God ons doe bewaren
  De stand van ons gemoed.
  Soo dat noch schrick// Noch oogh, noch blick,
  Noch Princelijck ghevley,
  Ons nimmermeer// Van Godes eer,
  Of van sijn wet en schey.