text: Stem: Vezzosette Nymfe
  
  
  
  
  
  
  
  
  
  
  
  
  PIetoso mio Bambino,
  Tutto bello & divino,
  Per me nato si Meschino,
  Nella grotta di Natal.
  Chesiate ben venuto,
  Picolino dolce puto!
  Da parola, fatto muto
  D'Immortale gia, mortal.
  A te chia mamo,
  Pieta chie damo.
  Charo Sig'nor!
  Tuo dolc' amor,
  Ci don' al cuor,
  Spem' & dolor.
  
  Iesse blomme versch gesproten
  Van een roede noyt ontsloten,
  Noyt bedolven, noyt begoten
  Vande menschen: weest gegroet!
  Weest gegroet, gegroet weest weder:
  
  Die ons 't koude winter weder,
  Door uw' liefde warm en teder
  In een somer keeren doet.
  Wilt ons ontfarmen,
  Wilt ons verwarmen,
  Door't heyligh vonck
  Van uw' spelonck;
  Dat ziel en lijf
  U dienstigh blijf.
  
  Heer! na dien ghy hebt verkoren
  Inde kou te zijn geboren,
  Zoo bekeert uw' lieve sporen,
  Na de winter van mijn hart.
  Van mijn hart, segg' ick, daer inne
  IJs en hagel is te vinnen:
  En met eenen, al wat binnen
  Bethleem gevonden werd.
  Stiert dan uw' paden,
  Na mijn misdaden:
  Want, laes! mijn borst
  Is niet dan vorst;
  End' al mijn ziel,
  Van vruchten iel.
  
  Inde Bethleemsche krebbe,
  Was noch wolle, was noch webbe,
  Was noch bed, noch buld te hebben
  Voor uw' naecktheyd, kleyn en teer.
  Zoo en zijn, helaes! ter stede
  Mijnder zielen, oock geen seden,
  Om te decken, om te kleden
  Uw' geboorte, min of meer.
  Dan laet my geven
  Uw' arrem leven
  Gena, daer mee
  Ick eens beklee
  't Geen ick my schaem
  Voor uwen naem.
  
  
  's Menschen Zoon! en 's menschen Broeder!
  'k Zie hier Ioseph uwen Voeder,
  Met uw' reyne Maget Moeder,
  T'uwen dienste staen bereyd.
  Hier voor geef ick u ten besten
  Ziel en lichaem, met de reste
  Wes ick heb van eerst te leste.
  Nu tot alder eeuwigheyd
  Maer in 't bysonder,
  Sy bey van wonder,
  Als overlaen,
  Hier blijven staen
  In 't ongehoort
  Van uw' gheboort'.
  
  Aen uw' krebbeken gebonden
  't Eseltje en 't Osje stonden,
  Om uw' leen met open monde
  Te bewalmen, lieve kind!
  Dese zijn hier mee te vinnen.
  D' een is meeduld, d'ander minne:
  Die van buyten en van binnen
  U te warmen zijn gesindt.
  Neemt dan te goede
  Van mijn armoede,
  Al 't geen ick heb
  Voor d' yd'le kreb.
  En wildy meer,
  Zoo geeft het Heer!
  
  Leeft geboren Vorst der Joden!
  Die in doeckskens hier soo snode
  Leggen quaemt; om ons te noden
  Tot uw' deughden menighfoud.
  leeft! ja eeuwigh suldy leven,
  Tot den hooghsten throon verheven.
  Des men u te recht komt geven
  Van het Arabiersche goud.
  
  Leeft Heer der Heeren!
  Leeft duysend keeren,
  Als ghy ons maer
  Te volgen naer
  Door gracy geeft,
  't Geen ghy beleeft.