text: Evenredigheid.
  Meest deelt men 't menschelijk ligchaam in tien deelen af, die de schilders en beeldhouwers troniën noemen, wijl dezelve de eerste modél is geweest dier maaten. In ieder tronie onderscheidt men noch drie deelen; 't eerste begint van 't voorhoofd, daar 't hair begint te groeijen, tot aan de wortel van de neus; de neus zelve maakt 'er een tweede deel van: 't derde begint onder dezelve en gaat tot onder de kin. Van de kin tot aan 't kuiltje van 't sleutelbeen leggen twee derden van een tronie. Van dit kuiltje tot onder de borsten rekent men een tronie. Van hier eindigt de vierde tronie bij de navel, en van daar tot de plaatze waar de romp zich splitst de vijfde, maakende dus de helft der hoogte. De dei tot aan de knie twee troniën. De knie heeft eene halve tronie. 't Been is twee troniën lang; van de enkel tot aan de voet-zoolen eene halve tronie, maakende dus in 't geheel tien troniën.
  Dan deze verdeeling is gemaakt voor den grooten hoop; maar bij hun, die buitengemeen groot zijn, telt men eene halve tronie meer, die legt van tusschen
  
  onder de borsten tot aan de splitzing van de romp. Deze lengte meer, in dit gedeelte van de romp, geeft de kloekheid van leest: en in dat geval is de splitzing van de romp niet juist op de helft van de geheele lengte, maar een weinig lager.
  Strekt iemand de armen uit in eene horizontaale lijn, zo zal deze afstand de lengte van 't ligchaam geven.