text: Stem: 't Gebeurde eens op eenen vrolijcken tijd. Ofte: Herme klop.
  
  
  GEnade, o Heer! genaed', en geen recht.
  Gheeft gracy, door Gratianum uw' knecht.
  Die voor u gestreen// die voor u geleen
  Heeft des doods ghewight;
  Swaer en dierbaer in u ghesicht.
  
  Daer over uw' naem zy eeuwighen danck.
  Maer nademael wy zijn breuckel en kranck;
  Soo versoecken wy// op het jaer-ghety
  Van uw' Martelaer,
  Hullip en bystand in ons ghevaer.
  
  Maer hullip, die ons soo vooren soo na,
  Vervorder ter deughd, behoede voor scha,
  Door verlichte sin, door verweckte min;
  En verwonnen vleysch,
  Blijven doe in een heylighe peys.
  
  Peys, segg' ick weer, die de wereldsche maght
  Met alle haer weelden noch noyt en braght.
  Peys, die al het soet// van het aerdsche goed,
  Soo te boven gaet;
  Als d'aerde vanden Hemel staet.
  
  Hier over geeft my uw' seghen, o Heer!
  End' of het gheviel, dat ick immermeer
  Uw' gena vergat: soo versoeck ick, dat
  Dese my weer treck;
  End' uyt de slaep der sonden weck.
  
  Wat heb ick voor u begeert op de aerd?
  Wat hebdy voor my ten Hemel ghespaerd?
  O God mijnder ziel// d'heele wereld is yel,
  Al haer weelden en goed,
  Is anders toch niet als ebb' en vloed.
  
  Wie sou soo los dan van hersenen zijn,
  Dat hy het besit van de Hemelen dijn,
  Verquanse'en sou// met een beel, -berou,
  't Welck hem, als een pier,
  Eeuwigh sou knagen in't helsche vyer.
  
  Dat uw' voorkomende gracy, o Heer!
  Een blindheyd soo groot, van mijn' ydelheyd weer.
  Besit ghy daerom// als in eygendom
  Mijn sin, en mijn hart;
  Dat het noch wereld, noch hel en verwardt.
  
  Prins IESU! gunt my 't geley van uw' hand,
  In alle mijn paen, te water te land.
  Op dat ic eens raeck// door 't licht van uw' baec,
  Ter haven, daer ghy't
  Met uw' schoon wesen alt'saem verblijdt.