text: De Fortuyn. Donna la bella mano. fol. 4.
  Fortuyn is geen Goddinne,
  Maer eer een Duyvelinne,
  Sy rooft, sy buyt, sy plondert,
  Niet eenen uyt besondert.
  De hutten en de hoven,
  De Ampten en de proven,
  De hoog' en laghe woningh,
  Van Irus af, tot Cresus d'eersten Koningh,
  End' als sy ons by vlaghen
  Wat goets schijnt t'huys te draghen,
  Dat geefts' om weer te nemen,
  't Was wel te zien aen 't korte Rijck van Bemen.