text: Stem: Zeno der Colonellen, pag. 654.  Ofte: O vezzosetta é bella.
  
  O Ghy die wijlen vlechte
  Een paruyck van blom, van kruyd,
  Voor Cecilia Goods Bruyd.
  Wilt ons voort-aen berechten:
  Want u Lied en was niet uyt;
  't Is nu tijd dat ghy 't besluyt.
  Voorwaer daer schort noch aen
  Te singhen: hoe Valeriaen 
  Is gekomen tot de kroon,
  Met sijn Bruyd! houdt desen toon:
  
  Den Ridder stondt en hoorde
  Na sijn Bruyd; maer heel versaecht,
  Als een Hert moe en gejaecht.
  Naer langh quam hy te woorde:
  Zey: Wel suyver ed'le Maeghd!
  't Is te vreemt 't gheen ghy voordraeght.
  Doch siet, ick ben te vreen
  Uw' wil te doen: Maer 't is oock reen,
  Dat ghy my weer openbaerdt
  Wie dit is, die u bewaerd.
  
  Wel aen, men sal 't u passen:
  Ja voor morgen noch eer 't daeght
  Zuldy sien daer ghy na vraeght.
  Des moet u oogh gewassen
  Eerstmael zijn; want 't vleesch en bloed
  Kon noyt Engel werden vroed.
  Hierom neemt raed en moed.
  Rascht u, God sal u geven spoed.
  Ziet de wegh is kort en kleyn,
  
  Maer u oogh en is niet reyn.
  
  God sal u hart ontfoncken,
  En geleyden doen te recht,
  Door Urbaen sijn trouwen knecht.
  Soeckt hem inde speloncken
  Die aen Appia de weght
  Zijn gedolven slim en slecht.  
  D'Armen die ghy daer siet,
  Van mijnen 't wegen vrede biedt.
  Zeght ick ben Valeriaen,
  Leyd my voor den Paus Urbaen.  
  
  Den Eelman en vertuckte
  Met sijn boodschap niet een uer,
  Al vielt hard voor sijn natuer.
  Des hem de saeck geluckte;
  Want die vuyl gingh, en onguer,
  Quam weerom, maer reyn en puer.
  Al waer hy 's morgens vand
  Den Enghel Goods, die in sijn hand
  Had gelaen een versche kroon,
  Die van Roosen bloosde schoon.
  
  Valeriaen ter aerden
  Zeegh, verschrickt door 't groote licht,
  't Welck hem straelde van 't gesight.
  Maer d'Engel hem bedaerde,
  En met sijn geblomde hand,
  Zey: Valeriaen! daer's pand
  Doch van een rijcker kroon,
  Die IESUS u eer langh te loon
  Zal vereeren, voor 't geduld
  't Welck ghy voor hem lijden sult.
  
  Maer wel tot uwer baten.
  Blijft den Heer dan trou en dicht,
  Sprack de Maeghd voor 't lest bericht.
  Weerdt u nu als Soldaten!
  Ziet den doncker is geswight,
  Wapent u met Hemelsch-licht. 
  
  Het les was kort en goed:
  Des gaf den Ridder lijf en bloed
  Voor 't geloof: van stock, van swaerd,
  En van alles onvervaerd.
  
  Verder kan ick niet dichten:
  Ick verval van noot te noot,
  Door de schrick van 's Mageds dood.
  Laet u een ander stichten,
  Met haer hals van bloede rood:
  Want voor my is 't al te groot.
  Immers voor 't ander jaer
  Ick sulcke sanghen liever spaer.
  Legh daerom mijn pen, mijn brief,
  Tot het naeste jaer met lief.