text: Stem: Schenckt my te drincken na mijnen dorst.
  
  SEght Bellisaer! die sulcken vrind
  Des Keysers waert, wat wil beduyden
  Dat ick u nu, dus arm en blind,
  Op straet sie bidden aen de luyden,
  Met een geroep dat nau te stillen
  En is: Ey goe! geeft Bellisaer
  Een duytjen aelmis om Goods-wille,
  Die onlangs selfs schier Keyser waer.
  
  Ghy legt de schult (na'k aen 't gerucht
  Kan mercken) op de quade tongen,
  Wiens haet en nijd u Cesars sucht
  Vergeefs zou hebben afgedrongen.
  Ach fijn man! dit en is de reden
  Voor seker niet: maer 't is om dat
  
  Ghy 't Kercken hoofd, die Petrus stede
  Bewaerden, hebt by 't hoofd ghevat.
  
  
  
  Te voren was al om vernaemt
  De lof van uw' verkregen glory.
  't Was Oost, 't was West, 't was waer ghe quaemt,
  Ghy saegt, ghy vocht, ghy wond victory,
  Den groven Hunn', de wree Wandalen,
  Vervaerdt voor uw' ontscheyde dagg',
  Gedwongen waren in te halen
  De wimpel van haer stoute vlag.
  
  
  Maer sint dat ghy de Roomsche Stoel,
  Van haer oprechte Staf ontblootte;
  En, na't baldadigs Hofs ghevoel,
  Een Schismatijck daer in dorst stoten:
  Zoo gingh van dier tijd af verloren
  Met u geluck, de Roomsche vaen;
  Ja met sijn snoden Theodore,
  Den Keyser oock Iustiniaen.
  
  
  Voorwaer te recht: tot waerschou van
  De Princen, die de Scepters dragen.
  Maer wijckt daerom, Godtsaligh man
  Silveri! niet van Goods behagen.
  Al doet U Pontia 't Eyland eten
  Tot water, niet dan pijnlijck brood;
  Den Heer sal daerom niet vergeten
  Sijn ballingh inde leste nood.
  
  
  O groot geluck! wilt danckbaer zijn
  Aen hem, die u hier geeft te drincken
  In Pontia, van d'eyghe wijn,
  Die Pontius den Heer deed' schincken.
  Doet ons de gunst van mee te deylen,
  Een weynigh hier, van u gheduld,
  Want ons en sal geen gracy feylen,
  Wanneer ghy voor ons bidden sult.