text: Daer zijn twee soorten van tranen, te weten, van blijdtschap ende van droefheyt, oock twee oorsaken der selver soorten, den Hemel ende onse sonden; d'eene komt voort uyt ghenegentheydt, d'ander uyt wroegingh; d'eene, om dat wy gedaen hebben: d'ander, om dat wy wel begeerden te hebben.  Dese twee sullen om 't seerst doen vlieten de tranen 
  
  uyt mijne oogen, te weten, de begeerte om vergiffenis te verkrijghen, ende den wensch om ontbonden te worden, ende met Christo te zijn.
  
  Dese Werelt is het dal der Tranen:  ende wy sullen veel eer tranen ghebreck hebben, als stoffe om die uyt te storten.  Ick sal my genoegen hier in tranen zaeyen, om hier naer in vreuchde te maeyen.
  
  J. de la Montagne.