text: Stem: Met een kus van uw' mond.
  
  PAus Pius wierd gesteld
  Een Harder, om te veld
  Te hoeden Christus schapen:
  Als door de dood ontslapen
  Hyginius uytverkoren
  In Christo, was te voren.
  
  't Was Pius, diemen leest
  Dat d'alder-blijdste feest
  Van Paesschen niet verdraghen
  En wou, dan op de daghen
  Der Sonnen, als na 't wesen,
  Heer IESUS was verresen.
  
  Hy keurde niet te min,
  Met wel berade sin,
  De Priesterlijcke wetten:
  Op dat sy souden letten
  Het vleesch en bloed des Heeren
  Door geen verswijm t'onteeren.
  
  Soo seer (dit was het slot
  Van't Priesterlijck gebod)
  Dat sy-luy mosten draghen
  Een boet van veertigh daghen;
  Als sy van d'hooghe waerde,
  Iet stroyden op de aerde.
  
  Ja voor de minste drop,
  Die uyt den heyl'gen kop
  Te loor gingh, na den seghen
  Door 's Priesters hand gekreghen;
  Dat sy de droeve moeten
  van d'aerde souden boeten.
  
  
  End' eerst'lijck met de tongh,
  Al waer het dropjen sprongh,
  De marmer souden schicken
  Eerbiedigh af te licken.
  En efter die noch rassen
  Te schrappen, en te wassen.
  
  't Geschrapte noch daer toe
  (Ziet eens, o Christen! hoe
  Men hier op plagh te passen)
  Verbranden sou tot assen;
  En stroyen op't gewijde,
  Om geen oneer te lijden.
  
  
  Leert hier uyt, Calvinist!
  Hoe ghy in 't Nachtmael mist,
  Van 't geen den eersten Tempel,
  Met woord en met exempel,
  Haer jong'ren plagh te leeren,
  Van't Avontmael des Heeren.
  
  Want was't maer een figuer,
  Waerom soo straf soo suer
  De dienaers Goods geboden:
  De neer gekruymde brooden,
  En d'uytgestorte droppen,
  Met boeten te verkroppen.
  
  Voorwaer te claren merck,
  Van Christus ware Kerck;
  En dat daer is te vinden
  Meer, als de Nieu-gesinden
  Ontfanghen in haer soppen,
  Of drincken uyt haer koppen.
  
  Want dese (soomen siet)
  En vraghen min als niet,
  Hoe dat de kosters menghen;
  Oft hoe de gasten plenghen;
  Of hoe de honden schocken
  Het afval haerder brocken.
  
  En schier met reden: want
  
  't En is in haer verstand,
  Voor klercken en voor leken,
  Niet anders als een teken.
  En daerom aen den seghen,
  Seer weynigh oock geleghen.
  
  Niet meer dan alsmen doopt,
  En 't nat ter aerden loopt;
  Maer wie heeft oyt die plassen,
  Van d'aerde afsien wassen?
  Sulcks wy hier sien hanteeren,
  Aen't vleesch en bloed des Heeren.
  
  Doet wel en keerd dan weder
  Tot Pius oude leer:
  Die voor u sijn gebeden
  Ten dancke sal besteden;
  Dat God ons wil versamen
  In 't eeuwigh leven, Amen.