text: Stem: O Salutaris Hostia, p. 702.
  
  BEatris Maeghd, en Martelers!
  Weest by den Heer een Patroners.
  Voor die hier suyver zijn van jeughd,
  Of opval lijden voor de deughd.
  
  Ghy waert toch hier van leven kuys;
  En droeght ter dood toe Christus Cruys.
  Daerom ghy nu, voor deses' te saem
  Den Heer te bidden, zijt bequaem.
  
  De twee getrouwe broeders dijn,
  Simplicianus, en Faustijn,
  Had Keyser Diocletiaen,
  Voor Christo met den bijl doen slaen.
  
  En ghy haer leden, na de straf,
  Gedraghen in een waerdigh graf,
  Begaeft tot troost en tot gerijf,
  U by Lucina 't heyligh wijf.
  
  Maer 't lee niet langh, of ghy ontfinckt
  De krans daer mee ghy eeuwigh blinckt.
  Geluckigh u benomen goed!
  Daer voor ghy kreeght den Roosen-hoed.
  
  Lucreci, Rechter wreck en wreed!
  Ghy waert het, die de Maged deed
  Verworghen, om haer rijck besit,
  Des quam de Roos by 't Lely wit.
  
  
  Maer, leyder! op de selve nacht,
  Wierd hy van Lucifer versmacht:
  Sulcks hem voor heen de droeve tingh,
  Gebracht was van een suygelingh.
  
  Ziet hier een uytkomst tweederley
  Des rijckdoms; d'eene tot gheschrey:
  En d'ander tot de blijdste vreughd,
  Kiest dan by tijds ter wijl ghy meught.
  
  Beatrix! die den naem geraeckt
  Hebt van een woord dat saligh maeckt:
  Bid dat ick toch voor't ziel-verlies,
  Met u, het beste deel verkies.