text: Voys: Wat ziet men niet al vreugde maken. 
  Hoe komt Mercuur zo snel gevlogen,
  Brengt hy ons tijding van het slaen:
  men ziet de Blijdschap uyt zijn oogen,
  Jupiter die is op de baen,
  Mars toont zijn kragten na vermogen,
  Yder een wil ten Velden gaen.
  Romdom dom dom zo slaen de Trommen,
  Terrere de Trompetten klinkt,
  En 't grof Canon dat hoord men brommen,
  Yder Soldatje zijn Sabel blinkt,
  Sa komt ten
  
  Velden nu allommen,
  Want men daer in vreugde zingt.
  Tienen, Leuven en Meggelen mede,
  Dat haest zal zijn aen onze kand,
  De Brabandse meysjes zoet van leden,
  Nemen een Soldaetje by der hand,
  't Is mafoy af daer op heden,
  Het Brabantse bloempje leyt in 't zant.
  Mijn Margootje goed van kleure,
  Die ik voor deze wel had gekend,
  En wist wel de Hollandse geure:
  Daer sy wel meer toe was gewend,
  Viva Soldaetjes 't is de fleure,
  te speelen met roosjes excellent.
  Men ziet haer mee een Teetje drinken,
  Smorgens de Koffy navenant,
  En Meggels Bier met vreugde schinken,
  De Violon gaet abondant,
  Viva Soldaten van de Staten,
  Die hebben nu de overhand.
  Antwerpen, Brussel, Villevoorden,
  Alle de meysjes van een fatsoen,
  Die meenig Soldaet zijn hart bekoorden,
  't Is om te hebben eenen soen,
  Wy payen haer met zoeten woorden,
  Het is ider zijn lust te doen.
  Cupido die ontziet geen wapen,
  Nog Venus geen scherp geweer,
  Men ziet daer meenig Roosje gapen,
  Die daer wel vallen voor u neer,
  't Is nu geen tijd om veel te slapen,
  De Trom die slaet nu gaen wy weer.
  Het is nu Soldaetje zonder zorge,
  Yder een is even verblijd,
  Ons Generaels willen niet borge,
  Soeken de Vyand in den strijd:
  De Trompet klinkt vroeg in de morge,
  So gaet het met ons nu altijd.