text: Voys: Wat siet men niet al vreugde maken. 
  Hoe is nu alles in de roeren,
  In veele Landen breet en wijt,
  Ja by borgers en Boeren,
  't Schynt dat een yder wil ten strijd,
  Of dat men sal den Oorlog voeren,
  Van 't Oost tot aen het Weste wijt.
  Van Catalonje siet men schryven,
  Dat daer alles is op de been,
  En maken de Oorlogs bedryven,
  Met dese Landen heel gemeen,
  Waerom dat nu de Vorsten krijgen,
  En Spanjen raekt heel tegen een.
  Agt duysent Man zijn in der Wapen,
  Die haer voor Carel stellen klaer,
  Zeggen nu is den tijd geschapen,
  Dat men sal roepen openbaer;
  Carel de derde met het Wapen,
  Sal ons helpen uyt 't Frans gevaer.
  De Stad Girona groot van waerde,
  En  Rixo in 't beste van het Land,
  Daer geen Frans-man sig openbaerde,
  Voor tien duysent Man men Wapen vant,
  Het is verandert daer op aerde,
  't Schijnt nu in een andere stant.
  De Marquis d'Areconsel mede,
  Is daer reets met agt duysent Man,
  En soek daer een desseyn op hede,
  Om
  
  daer alles te tasten an
  Ontsiende daer geen Franse Vrede,
  Schoon dat die daerom is heel gram.
  Anjou die schijnt hier om te sugten,
  En soekt te rapen al by een,
  En met het Kercke goet te vlugten,
  Dat Spanjen sal brengen op de been,
  Waer van den tijd sal geven vrugten,
  Want 't ongedult wort daer gemeen.
  Louwies le Roy den Fransen Koning,
  Die schijnt hier door geheelt ontroert
  Dat hy Anjou zijn Soon Soons woning,
  Van hem sal werden afgevoert,
  Want hy siet wel deze dese Kroning,
  Maer op Carels welstant loert.
  Van Lissabon is ook gekomen,
  Tyding die ons is aengenaem,
  Dat onse Vloot is sonder schromen,
  In Zee gelopen seer bequaem,
  Met veel Ruyters en Helden vromen,
  Seer diep al in den Occiaen.
  Al om een desseyn uyt te voeren,
  Weer op de Spaense Monarchy,
  Waer door Spanjen is al in roeren,
  Zo onse Vloot daer quam verby,
  By groot ja Borgers en Boeren,
  Riep yder Cadix is in ley.
  'k Hoop dat den Hemel ons sal geven,
  Nu Koning Carel is op de Vloot,
  Dat wy met vreugt sullen beleven,
  Dat ons Vyanden sijn in noot,
  En dat sy voor ons kragten beven:
  Haer hooft leggen in Carels schoot.