text: Stem: Het viel een Hemels douwe. pag. 183.
  
  VYerd op den dagh van heden,
  Te recht, de lieve dood
  Des mans, die met goe reden
  Van naem en wercken groot
  Gregorius geheeten,
  
  Te Romen, wel bequaem,
  Op Petrus Stoel geseten
  Was d'eersten van dien naem.
  
  Helaes! den vriend des Heeren
  (Hoewel van d'eerste jeughd
  Ontsteecken met begeeren
  Van Kloosterlijcke deugd)
  Kon hem op geen manieren
  (Wat weer oock dat hy dee)
  Ontrecken het regieren
  Van't algemeyne vee.
  
  Nu dwongen hem de scharen;
  Nu melde hem de lucht,
  Met vyerige pilaren,
  Wanneer hy was gevlucht.
  Hy most de staf aenvaerden,
  En met de stad den ast,
  Die over gantsch de aerde
  Op Christus schapen past.
  
  't En zijn niet dan mijn sonden,
  Sprack hy, met nat gesigt;
  Die d'alde-swaerste ponden
  Van't Bisschoplijck gewigt
  My hebben op de schoeren
  Geleyt. Maer wel die Kerck:
  Daer sulcke mans uyt-voeren
  Het herderlijcke werck.
  
  Aen armen, end' aen rijcken,
  Deed' hy sijns hertens sucht
  Eenpaerighlijcken blijcken,
  Tot voord'ringh vande tucht.
  Maer onder all' de dese,
  Hiel hy perfecte lijst
  Van weduwen en wesen,
  Om wel te zijn gespijst.
  
  Jae t'sijnder eygen dissen,
  Soo dickwils als hy at,
  
  En wilde hy noyt missen
  De Pellegrims. Soo dat
  Hy somtijts oock dae onder
  Ontfingh met liefde teer
  (Verschrickt u vry van wonder)
  De Eng'len, end' haer Heer.
  
  Gelijck hy dan een vader
  Voor d'armen, al den dagh;
  Zoo was hy oock te gader
  Den grooten tot ontsagh.
  Mauritius most bocken,
  Sijn wetten bleven staen:
  Alwaeren s'oock voltrocken,
  Op't Bisschoplijck vermaen.
  
  Met sangh van Letanyen,
  Versoenden hy de pest;
  Die leyder in syn tyen
  Af weyde eerst en lest.
  Soo datmen tot een teeckenIn Summitate Molis Adriani, qua ex eo tempore dicta sunt Castellum Sant' Angeli.
  Van Gods verkregen vree,
  Den Engel weerom steecken,
  Het swaerd sagh in de schee. 
  
  Wel-sprekensten der tolcken!
  G'hebt Romen nu voldaen.
  Laet d'overzeesche volcken
  Nu oock was hulps ontfaen.
  Seynd na de Britse bakenEngelant Vide v. Bedam in historia Anglorum.
  Den Bisschop Augustijn,
  Die daer gaet Eng'len maken
  Van siel en van aenschijn.
  
  Godt of! de vissers-neeringh
  Geluckt u, goe Prelaet!
  En d'Engelsche bekeeringh,
  U d'opgehoopte maet
  Korts in de schoot doet gieten.
  Ey! laet ons daer van een
  
  Kleyn weynigh oock genieten
  Door gunst van uw' gebeen.