text: Stemme: Ne vous offences Madame. 
  
  Dianier ik kent u wezen,
  Trotst des Hemels Goden hoog, 
  En u oogen hoog geprezen 
  Trotzen 't eenig wereldts oog.
  Lelien en Roozen t'zamen
  Op u wangen zijn gemengt,
  En u vlechten 't gout beschamen
  Dan men uyt Milanen brengt,
  Ik beken, 't zijn groote krachten,
  Doch geen wonder geeft het mijn,
  Dat zy niemandt t' onder brachten
  Want zy niet gewapent zijn.
  
  Hoogh en uytgenomen sinnen
  't Herte dat de minne vliet,
  't Wapen daar 't mee is te winnen
  Is beleeftheydt, anders niet.
  Veele Vrouwen die geboren
  Zijn geweest van krachten slecht,
  Hebben in het ziel bekoren
  Hier mee wonder uytgerecht.
  Die aan schoonheyt haar vergapen,
  Of aan 't wesen hoogh geacht,
  Dunkt my dat haar schoonder wapen
  Laten winnen van de kracht.
  Gy versuurt uwe manieren
  Met u trots en hovaardy,
  Hoeveel d' ander gaven cieren
  Alzo veel ontzieren zy. 
  
  Gy moocht ander gaan vermaken
  Die zo schoon u selven vijndt,
  Iuliette doet my blaken
  Die my veel volmaakter schijnt.