text: Cap. VIII. Van veelderhande Walvisschen.
  MEn vindt veelderhande Walvisschen; want eenigen zijn hayrig en borsteligh; en desen zijn vier bunderen groot: een bunder heeft in de lanckheydt twee hondert en veertigh, en in de breedte hondert en twintigh voeten. Eenigen zijn kael en glat van vel, en desen zijn kleynder, en worden in de Westersche en Noordsche Zee ghevangen. Eenighen hebben een mondt, met tanden
  
  beset, die seer langh is, te weten twaelf of veertien voeten, en ses of acht tanden, die acht of twaelf voeten langh zijn. Twee Honts-tanden zijn echter langer dan d'anderen, onder ghelijck een hoorn en als de tanden van een wildt Swijn, of van een Elefant. Dit geslacht van Walvisschen heeft een mondt, die bequaem tot eten is. Hy heeft wyde oogen, die soo groot zijn, dat in yeders rondte vyftien mannen konnen sitten, ja somtijdts twintigh of meer, naer de grootheydt van de Walvisch, die boven yeder oogh twee hondert en vijftigh hoornen van ses of seven voeten langh heeft, die soo hardt als hoorn zijn, tot een felle of sachte, voorwaertsche of achterwaertsche bewegingh en verluchtingh. Dese hoornen hangen aen malkander, tot beschermingh der ooghen in 't onweer, of als hy van een vyandelijcke visch aenghetast wordt. 't Is gheen wonder dat hy soo veel hoornen heeft, schoon sy lastigh aen hem zijn, dewijl'er tusschen d'ooghen in 't voorhooft een ruymte van vijftien, twintigh of meer voeten is. Wy sullen hier nae aenwysen hoe groot of langh sijn ribben en beenen zijn, of tot welck ghebruyck sy bewaert en vorderlijck konnen wesen, gelijck oock de huydt, het vleesch, en 't vet.