text: Stem: Lestmael langs een Rivier.
  
  
  
  
  
  
  
  
  IUstijn den Philosooph,
  Die aenden Roomschen Vorst,
  Tot voordeel van 't gheloof,
  Twee boecken schrijven dorst;
  Ja 't gansch bedrijf van Christus koy,
  Noch staende houden by pleidoy:
  Word om sijn lieve deugd,
  By ons te recht geheucht.
  
  
  Den man had onder-tast
  Al wat ter wereld oyt
  Van Cebes was belast,
  Van Plato was gestroyt.
  Den Wandelaer den Stoïcien,
  En al de Secten wel doorsien,
  Maer vand hem selven iel
  Van waerheyt en van ziel.
  
  Tot dat een onbekend,
  Hem segghen quam gewis:
  Iustijn, ghy soeckt daer't niet en is.
  De waerheyd rust in Christus Kerck.
  Dus staeckt voort aen 't verloren werck;
  En word een levend lid,
  Van die ten Hemel sit.
  
  Het moster-zaedjen, al
  Hoe wel het lijkend' kleyn,
  Verwind nochtans 't getal
  Der moesen in't ghemeyn.
  Want daer gh'in desen niet en vind
  Als water, en geblase wind;
  Daer groeyt de mostaert tot
  Een al te hooghen lot.
  
  Soo dat de snelle vlucht
  Der voghelen, daer in
  Komt vallen uyt de lucht.
  Iustijn verstond den sin:
  En 't geen hem d' opgeblase les
  Noch noyt en gaf van Socrates,
  Dat von hy in 't geluck
  Van Christus soete juck.
  
  Hier maeckte hy sijn nest:
  Hier werd sijn dorst geblust.
  Hier vond hy 't eerst, en 't lest:
  Hier kreegh hy ware rust.
  End' om de gunst van 't mostert-greyn
  
  Te deelen mee aen groot en kleyn
  Gaf hy voor Goods verbond,
  Ten besten hand en mond.
  
  Hy toonde 't Roomsche hof,
  Met reden al te claer,
  De onbevleckte stof
  Van 't Christelijck Autaer.
  Hy wederley,en maeckte goed,
  Het kinder vleysch, het mensche bloed;
  End' al de spijt die oyt
  Op IESUM was gestroyt.
  
  Maer d' onverdienden haet
  Des Chrisdoms, was 't alleen,
  Die Keyser, en Senaet,
  De waerheyd deed vertreen.
  Voorwaer, de saeck waar t' eenemael,
  Vol-pleyt gheweest door sulcken tael;
  En had de Christen wet
  Geleen niet dit belet.
  
  Maer des te min en werd
  Den arbeyd niet geloont
  Van Gode, die na't hert
  De goede wercken kroont.
  Den Keyser nam hem lijf en goed,
  Maer Christus gaf den Roosen-hoed
  Van d'eeuwen, hem bereyd
  Voor d'uyt-ghevoerde pleyt.