text: II. Ai, denkt ge nog wel.
  
  Ai, denkt ge nog wel aan den poot van het bankje,
  Waar 'k menig verkoudheidjen op heb gedaan,
  Wanneer wij de deur op een kier lieten staan,
  En beiden verdiept in het schijnsel der maan,
  Den suizenden Zephyr zijn gang lieten gaan?
  Ai, denkt ge nog wel aan den poot van het bankje,
  Waarop ik zoo menigen zaligen stond,
  Zoo menige weelde, aan uw zijde ondervond? -
  Ai, denkt ge nog wel aan den poot van het bankje,
  Die toen mij uw kusjen te driftig ontstak,
  En toen 't in mijn oog stond te lezen: ‘ik dankje!’
  En toen - al te zwak -
  Ai, denkt ge nog wel aan den poot van het bankje,
  Die toen - al te zwak -
  Den poot van het bankje, die brak?