text: Stem: Ik drink de nieuwe Most, &c. 
  Juygt Batavieren t'saem,
  En looft des Heere naem,
  Die ons alhier een vaste Vrede geeft,
  Waer door ons Nederlant opnieuw herleeft,
  Waer door d'Hollandze Thuyn,
  Geciert is, en de Maegt haere kruyn,
  Nu steets met Lauw'ren is beladen,
  Nu men in Vree herleeft,
  Het geen ons vreugde geeft.
  
  Gy die 't nieuwschierig oog,
  Wel eertyds sloeg omhoog,
  Beschout nu eens het Nederlands Lust-prieel,
  Het Haegje soet, waer in dat men nu veel
  Rariteyten kan sien
  Het geen ik u hier alle gae bedien,
  Het geen hier waerdig is t'aanschouwe,
  Seer konstig en schoon,
  Dat cierlyk staet ten toon.
  Waer heeft oyt menschen hant,
  Diergelyk meer geplant,
  Als dt Theater alhier principael,
  't Geen gy hier siet van den Staet Generael,
  Een vreugde Tempel net
  Die siet men daer kost'lyk hier op let,
  Met Wapenen seer fraey en aerdig,
  Van de Provincien al
  Tot zeven in 't getal.
  Het Sinnebeelt seer net,
  Op den Tempel geset,
  Beteekent ons de lang-gewenste Vree,
  En dat het Bloedig Zwaert rust in de Schee,
  Op dat een yder een
  In vree hier leeft tot welstant van 't gemeen,
  Komt sie aen d'ander kant eens vaerdig,
  De Goddin Pallas aen,
  Daer op 't Theater staen.
  Daer nevens aen Mercuur,
  Die steets van stont en uur,
  Ons tyding brengt wat datter al passeert,
  Voorts siet gy al het geene gy begeert,
  Twee Fonteynen seer klaer,
  Die siet men loopen op 't Theater daer,
  Romtom beset is met Vuerwerken,
  Kostelyk en seer schoon,
  Dat hier steets spant de kroon.
  't Theater van Holland,
  Is dat niet wel beplant?
  Aenschout eens zaem de hoeken alle vier,
  't is als met 't siet een aengenaem pleisier,
  De Tempel wonder schoon
  Van Janus die staet daer ten toon,
  Om aen hem offerhand te geven,
  Voor 't lang gewenste goet,
  dat hy ons Neerland doet.
  Hy die den Tempel sluyt,
  Scheyt met den Oorlog uyt,
  Maekt Twist en Tweedragt nu te saem tot niet,
  Aen de vier hoeken men vier Maegden siet,
  't Zyn de Bevalligheen,
  Of de vier Gracien seyt men in 't gemeen,
  Die zijn geciert heel net en aerdig,
  Al op het Rooms fatsoen,
  Gelyk men plagt te doen.
  d'Hollandsche Maegt in top,
  Siet men daer boven op,
  In haeren Thuyn sitten als een Godin,
  Daer zy steets heeft geplant de Vryheyd in,
  En is gevlogten net,
  
  Met eenen Krans op haere Kruyn geset,
  In haer Tuyn met bevalligheden,
  Daer in s'haer selfs vermaekt,
  Terwyl de Leeuw hier waekt.
  Siet toe eens met pleysier,
  Den Leeuw spoegt Vlam en Vier,
  't Oorlogs getuyg van Mars dat wert verbrant,
  't Canon dat hoort men hier aen alle kant,
  Snaphanen met geluyt,
  Harpauk, Trompet, Simbaele ende Fluyt,
  Dat hoort men heeden Triompheeren,
  Al over dese Vree,
  Tot rust van Land en Stee.
  De Vyver staet in brant,
  Door 't vier aen alle kant,
  Siet de Piktonnen op de staken staen,
  Wyl 't Vierwerk sig alhier laet hooren aen,
  En yders hert verheugt,
  De Vyver-Goden die scheppen mee vreugt:
  Aen d'ander kant zoo ziet ook meede,
  Het Buyten-Hof eens aen,
  Piktonnen brandent staen.
  En hoort wat soet gerucht,
  Vuerpylen in de Lucht,
  't Hollands Hof dat scheynt hier in den Brant,
  Wyl men hier doet aen Jupyn d'Offerhand,
  Het Haegs Stadhuys niet min,
  Dat is geciert als 't Hof van een Godin,
  Twee Oyevaers staen daer beneven,
  Een Leeuw tusschen haer leyt:
  Met groote moedigheyd.
  Spoegen het Baggus-nat,
  Dat ons maekt vol en sat,
  Terwyl men siet al op den Thooren hoog,
  Lantarens die in yder Menschen oog,
  Alhier seer netjes staen,
  Seer deftig met ligt wel belaen,
  Dus is den Haeg verciert heel aerdig:
  Met Vuer aen alle kant,
  't Schynt hier als in den brant.
  Gaet nu de Straaten door,
  Geeft op 't gemeen gehoor:
  Wyl dat men hier te samen singt en springt,
  Dat haer geluyt door 't drift der wolke dringt,
  Veel vier aen alle kant,
  Dat siet men heede alhier in den brant,
  En drinken de Gesondheyd samen,
  Al van ons Neerlands Staet,
  'k Wensch dat het haer wel gaet.
  Besluyt.
  Gedankt zy God den Heer,
  Die ons van boven neer,
  Dees Zegen nu alhier op aerden geeft,
  En onsen Staet die langen tyden heeft:
  Gesogt voor het gemeen:
  Een vree voor al 't zy groote ofte kleen,
  die men nu alhier heeft verkregen,
  dees lang gewenste vreugt:
  dat Nederland verheugt.