text: Cap.X. Van de Swaert-visch, Eenhoorn en Saegh-visch.
  DEwijl dese wreede visschen in de wateren van de Noordsche Landen gevonden worden, soo is 't niet meer dan reden, dat ick die by d'andere Zee-gedrochten voegh. Want de Swaert-visch is een dier, dat geen ander dier gelijckt, dan in eenige deelen met de Walvisch. Hy heeft een schrickelijck
  
  hooft, ghelijck dat van de Nacht-uyl, een diepe en holle mondt, als een afgrondt en wel, daer meê hy de ghenen, die hem aenschouwen, verschrickt, en op de vlucht drijft, schrickelijcke oogen, een scherpe rugh, die ghelijck een swaert opgheresen, en een beck, die met een swaert ghewapent is. Hy koomt dickwijls aen de Noordsche stranden, ghelijck roovers, en schadelijcke gasten, om de ghenen, die hem voorkomen, altijdt te beschadighen, met de schepen te deurbooren, en te doen sincken. d'Eenhoorn is een Zee-ghedrocht, dat een groote hoorn aen 't voorhooft heeft, daer meê hy de schepen, die hem voorkomen, kan deurboren, en verdelgen, en een groote menighte van menschen doen vergaen. Maer Gods goedtheydt heeft de scheepslieden met hulpmiddelen hier teghen versien. Want hoe wel dit beest schrickelijck wreedt is, soo gheeft echter sijn traegheydt, die seer groot is, aen de genen, die voor hem bevreest zijn, middel van t'ontvluchten. De Saeghvisch is oock een Zee-ghedrocht, dat groot van lichaem is, en op 't hooft een harde kam, en als een ghetande saegh draeght. Dese visch, onder de schepen swemmende, deursnijdt de selven, op dat hy, als het water daer in loopt, en de menschen verdrencken, sich met hun lichamen versaden sou. Daer is noch een ander gheslacht van Saeghvisschen, die sich teghen de zee-varende lieden oprechten, en die, de schepen vier of vijf mylen vervolght hebbende, heel vermoeyt in 't water sincken. De visschers, met het swaert der Orcken, dat op de rug uytsteeckt, ghequetst zijnde, vallen dickwijls in onmaght; gelijck sy oock, door d'aenroeringh van de Loligo de handt gevoeloos naer sich trecken.