text: XXI. Scorten.
  Weder geldt het eene plaats, die door vergelijking met het Nieuwe Testament kan worden terechtgebracht, hetgeen tevens gepaard gaat met het terugbrengen van een weinig gebruikelijk woord. De woorden namelijk van Lucas XII, 37. ‘Zalig zijn die dienstknechten, welke de heer, als hij komt, zal wakende vinden. Voorwaar ik zeg u, dat hij zich zal omgorden, en zal ze doen aanzitten en bijkomende zal hij hen dienen,’ worden Amand II, 6224 aldus weergegeven:
  
  ‘Helich sijn die knapen, dat als haer heere
  Comt, ende vint wakende zeere.’
  Want hi dus vriendelyke voort sede:
  ‘Ic seghe hu over gherechte waerhede,
  Dat hi hem sal doen storten ende doen se sitten
  Ende overliden ende hem dienen na ditte.
  Op deze woorden is het een en ander aan te merken. Vooreerst op de beide eerste regels, die, om een goeden zin te krijgen, aldus behooren gelezen te worden:
  
  HelichMen merke op dat helich = heil hebbende hier geheel de beteekenis van zalig heeft. sijn die knapen, die haer heere,
  Als hi comt, vint wakende zeere.
  Ten tweede en vooral op de woorden: hi sal hem doen storten, die blijkbaar beantwoorden aan: hij zal zich doen omgorden. Uit de vergelijking blijkt, dat hem reflexief is en op den heer ziet, en dat storten moet beteekenen omgorden. Deze beteekenis kan evenwel storten niet hebben en daarom moeten wij een ander woord voor storten in de plaats stellen. Het gemakkelijkst zou zijn, storten te veranderen in gorden, maar dit zou toch de ware verbetering niet zijn. Om die te vinden behoeft men slechts de eerste t van storten in eene c te veranderen en te lezen scorten. Dat dit ww. in de me deze beteekenis had, leeren ons Kiliaen en Plantijn. De eerste verklaart het door succingere, suspendere, accingere, de tweede door trousser, colligere vestem, succingere, en haalt er het voorbeeld bij aan: Schort dijnen tabbaert = trousse ta robe. In deze beteekenis
  gebruiken wij niet meer het ww. schorten, maar wel het samengestelde opschorten. Van daar ons subst. schort, dat dus eigenlijk beteekent opgeschort gewaad, maar in het friesche skirte (spr. skurte) de bet. van schoot, L. sinus aanneemt, die door het opschorten der kleederen ontstaat. Vgl. ook schorteldoek, d.i. een doek met een schoot. In beteekenis staat het naast aan ons schort het Eng. shirt, ofschoon met eenigszins gewijzigde toepassing.
  Naast scorten bestaat scorssen. Beiden, Kil. en Plant., voegen de beide werkwoorden in éénen adem bijeen. Een voorbeeld van dit ww. vinden wij Rose 14065:
  
  Venus scorste hare wel hoge,
  Ende nam dien brant ende dien boge
  Ende togene in wat si mach.
  d.i. ‘Venus trok hoog haar gewaad op’. Ook wij kennen dit ww. schorsen, maar alleen in de figuurlijke beteekenis van suspendere, nl. staken. Kil. geeft reeds op: het werk schorssen = suspendere, sistere, intermittere opus.
  Zoo staan ook weder naast elkaar de composita opschorsen en opschorten Rose 151 komen ze als elkanders varianten voor in de fig. beteekenis van opgewipt, van een neus gezegd.
  Zoo ook Rijmb. 15488 in eigenlijken zin:
  
  Als hi nut coemt, vint hi ghereet
  Enen jongelinc voor hem staende
  Upghescort.
  Var. upgescorst.
  Evenals schorssen (voor schortsen) naast schorten staat, vinden wij in het Mnl. meersen naast meeren; claersen naast claeren; cleinsen naast cleinen (= to make clean); greinsen naast greinen; baersen naast baren. Zie Grimm, Gramm. I3, 206 en II 271 vg.
  Wanneer wij nu eindelijk de lezing scorten in den tekst opnemen, bevinden wij, dat er letterlijk in den Amand staat: ‘Hij zal zich doen gorden, ende zal hen (de bedienden) doen zitten, en hij zal hen langs gaan (overliden = beurt om beurt passeeren) en bedienen,’ juist zooals in Lucas XII gevonden wordt.