text: Stem: Als 't begint.
  
  MOordadigh Apostaet!
  Waer sal u aensight blijven,
  Dat ghy en menschen laet
  In 't aensight soo beschrijven?
  
  Hoe'n laet ghy door den toom
  Der Keyserlijcke wetten,
  Van Constantijn uw' Oom
  Uw' wreedheyd niet beletten?
  
  Maer leyder! dit 's den haet
  Op Christum, en de sijnen:
  Dat ghy noch end, noch maet,
  
  Kunt stellen aen uw' pijnen.
  
  Men plagh te nauwer nood,
  Wel 't voorhoofd vande slaven,
  Om feyten grof, en groot,
  Met lett'ren te door-graven.
  
  Maer nu blijft ghy begeckt,
  Van nu tot allen tijden;
  Dat ghy een Rooms Praefect
  Zoo snooden straf doet lijden.
  
  Courage Flaviaen!
  Nu is uw' naem geschreven;
  En sal oock blijven staen
  In't boeck van 't eeuwigh leven.
  
  
  U voorhoofd draeght alree,
  Noch levend op der aerde,
  't Geen d'hemelrijcksche stee,
  Draeghd voor de hooghste waerde.
  
  Gaet, met soo lieven schrift,
  Nu ballingh na Taurijnen:
  Tot dat u d'eelste gift
  Des Hemels komt verschijnen.
  
  Daer suldy t'onser baet,
  Door gunst van uw' gebeden,
  Gedencken vroegh en laet
  Te stieren wat beneden.