text: De vierde Chooren.
  
  1 Den Mensch die kruyst sich selven meest,
  En pynight fel zijn svvacke Gheest
  Door 'tgundt uyt lust eerst is gheboren:
  Om 'tblinckend' Goud, of schoone Vrouvv
  Coopt menigh duur zijn groote rouvv.
  De Tijdt die vverdt in ydelheyt verloren.
  
  2 VVat heeft al moeyten d'arme Aart,
  Al eer sy vveer ten grave vaart?
  Hy moordt zijn selfs en zijn Naasten,
  Deur 'tquade Beest van haat en nijdt,
  Pooght hy spoor-slaaghs met snelle vlijt,
  Om rot zijn vlugghe doodt te haasten.
  
  3 Maar so een vvindt van voorspoedt blaast,
  Kitteligh hy van vreughden raast,
  Grenickt, handtklopt, spartelt met verschurcken:
  Doch soo't ghelucx lichtvaardigheydt
  Hem sendt haar vveder-vvaardigheyt,
  Gaat hy betreurt dan sacken op sijn hurcken.
  
  4 Alphons' is uyt den Kercker los,
  Beschrijt sijn Appel-grauvve Ros,
  Die zijn scherpe sporen schrickt met beven.
  Al draaft na eer sijn hoogh ghemoedt,
  Het vvaar misschien voor hem so goedt
  Dat hy in stock ghekluystert vvaar ghebleven.
  
  5 Hy svviert seer vreesselijck om de Kaars,
  En soeckt zijn doot met veel ghevaars
  Int onbezorght svvervend' dolen.
  Hy vindt villicht zijn levens endt,
  Maar hoe, is yeg'lick onbekendt;
  VVant God houvvt elcx sterf-dagh verholen.
  
  
  6 't Selschap dat nu met vreuchde reyst,
  'tNaackend' ongheluck niet en peyst
  Door diense in vveelde svvemmen:
  Onder 'tgroen dack vant hoogh gheboomt,
  Ist niet dan blijdtschap datmen droomt,
  Vvie kan zijn dartel lust betemmen?
  
  7 Achter de grijns van't bly gheluck
  Berght sich u aldergrootste druck,
  Die ghy onghehoopt sult vervverven:
  Ach! vvist de onbedachte Ieught,
  Hoe hy in stee van soete vreught
  Benaarstight staagh sijn droef bederven.
  
  8 Maar ghy die u op't meest vermaackt,
  Als ghy een ander 'tzijn ontaackt,
  Na langh laagh legghent loeren.
  Siet dat ghy niet het leven laat
  Voor die eerloosen eyghen-baat
  Die gh'in u roof-nest vvaant te voeren.
  
  9 Dees God-vergheten Schelmery
  Staat nu soo't schijnt de Vverelt vry;
  VVant elck steelt na zijn believen:
  Godt sal met straf daar in versien
  En slaan de goet beglanste lien,
  De Roovers en Fockers van de Dieven.