text: Stem: Als 't begint.
  
  DEn Heer quam langs de Oever gaen:
  En sagh daer eenen Publicaen,
  Van gelde vol, van deughden hol,
  Wel vast geseten inden Tol.
  Die (soo hy selver niet en schaemt
  Te schrijven) was Mattheus genaemt.
  Tot welcken IESUS uyt gena
  Sprack: Vrind staet op: en volght my na.
  
  O groote kracht van IESUS woord!
  Zoo saen 't den Toll'naer had gehoord:
  Rees uyt de Stoel daer in hy zat,
  En liet den Tol, met al sijn schat.
  Met al sijn geld, met al sijn munt;
  En danckbaer aen die hem vergunt
  De gracy had van sulcken tael,
  Liet rusten toe een vrolijck mael.
  
  Een mael, daer hy een groote schaer
  Van Woeckenaers op noode: maer
  't En lee niet langh, de Phariseen,
  (Voorwaer wel tegens alle reen)
  Verargerdt inde soetigheyd
  Des Heeren, seyden: wat bescheyd
  Is dit, dat ghy-luy hier dus breed
  Met schuym van Publicanen eet?
  
  Goe luyden! en besmaeld toch niet,
  Sprack IESUS, dat ghy my hier siet
  Ter disschen met den sondaers: want
  Het zijn de siecken die de hand
  Vereysschen van den Medecijn,
  Om wederom gesond te zijn.
  
  Gaet leerd, wat daer gheschreven staet:
  Ick wil geen offer, maer genaed.
  
  Genade meer, als offerand.
  Des ick hier quam in 't aerdsche land:
  Niet om den heyligh, man, of vrou,
  Maer om den sondaer rot berou
  Te roepen. IESU! sulck ben ick.
  Roept my dan oock, naer u beschick,
  Met Levi, op den dagh van heen,
  Om uw' voetpaden na te treen.
  
  Maer roept my, Heer! met sulcken slagh
  Van gracy, dat ick volgen magh.
  Ja volgen wil, en op den draed
  Van Levi, volge metter daed.
  End' of my 's duyvels arge list,
  Of 's werelds eer, of Mammons kist
  Weerhiel, laet my den Publicaen
  Mattheus met sijn gebed bystaen.
  
  Mattheus die van u bekeert,
  Met pen, en monde, heeft geleerd
  De wereld, tot in 't Moren-land:
  Dat u de liefste offerand
  Genaed is en barmhartigheyd.
  Tot dat hy om de reynigheyd
  Eens Mageds, end' u heyligh woord,
  Voor 't Autaer staende, werd vermoord.