text: Op de wijse: Beroemt Breda.
  1. KOmt soete jeugt vlecht groene Lauwriere
  Ter eeren van dit nieuw geboude paer,
  Laet uwen geest in reine vreugde cieren,
  En wenst nu veel geluk en heil aen haer,
  Die nu vereenigt zijn en wel te vreen:
  't Hert noch versteenigt nu onlangs geleen,
  Versacht hem door gebeen.
  2. Hoe aengenaem zijn ook des bruilofs dagen
  Wanneer de Bruidegom volkomen ziet
  Sijn weerste pand, dat sy na sijn behagen,
  Hem trouwe gunst en wederminne biet:
  Want hare reden die op sijn gemoed,
  Wel eertijds deden, druk en tegenspoet:
  Sijn nu als honing soet.
  3. Den winter koud vertoont haer sture winden
  Al eer ons komt de soete lenten aen,
  De strenge Vorst die moet de stroomen binden
  Eer dat wy sien de bloemtjes open staen,
  Ook van gelijken schijnd den echten staet:
  Die ons doet blijke hoe dat metter daet,
  Het goed komt na het quaed.
  4. Nu sal den druk en al het treurig wachten:
  Van u o Bruidegom zijn op een end,
  Nu gy o leed en pijne siet versagten,
  Ontfangt de blom van niemand oyt geschend,
  
  Siet hoe de stralen van haar soet gesigt:
  Staeg op u dalen als een snelle schigt,
  Vervolgens hare pligt.
  5. Haer rooder mond gelijk de purper rosen,
  Die gy van duisend uitverkoren hebt,
  Haer wangen schoon die net en cierlijk blosen:
  Daer gy op heden u vermaek in schept:
  Sijn gantsch u eigen daerom wilt met vlijd,
  U tot haer neigen t' wijlje nu ter tijd:
  Van haer verwinnaer zijt.
  6. 't En is geen schat die haestig word verkregen,
  Of die men om veel gelden koopen sou,
  Daer is al veel in dit geheim gelegen,
  Eer yemand voor hem krijgt een echte vrouw,
  Door aerdig vleyen en veel kusjens soet,
  Die tusschen beyen streelen haer gemoed,
  Soo komt men aen dat goed.
  7. Bedenkt het eens hoe gy wel meenig werve
  Op haer gelaed en schoonheid hebt gedacht,
  Die gy nu hier meugt tot u troost be-erven:
  't Is reden dan dat gy 't ook weerdig acht,
  De soete waren deenen dit gedaen,
  Soo 'k sal verklaren luistert maer voortaen:
  Als gy 't wilt verstaen.
  8. Een vrolik hert haer stadig te bewijsen,
  Dat is het eerste dat ik hier van stel,
  En vorders dan haer deugden hoog te prijsen,
  Gelooft het vry dat past de mannen wel:
  Maer daer en tegen nors en steurs gebaer,
  Verwind den segen nimmermeer voorwaer:
  Ontrent het echte paer.
  9. En boven dien of schoon haer jeugdig leven
  Niet wesen sou gelijk het was voorheen,
  Dat sy verwelkt, soud gy haer dan begeven,
  Neen dat en is de plicht niet zo ik meen:
  
  Daer op wy letten, schoon den ouderdom:
  Haer komt besmetten, sy is uwen rom:
  En by u wellekom.
  10. Wel aen dan die u heden gaet verbinden,
  Maekt datje staeg op dese saken let,
  'k Weet datje noit sult veel bequamer vinden:
  Als 't geen ik hier u stelle tot een wet,
  Dat echte lieden, over weder zy,
  Haer gunste bieden, want gelooft het vry,
  Daer is den segen by.
  11. 't Sa lustig dan beminde speelgenoten,
  Bedrijft nu vreugt het mag'er op bestaen,
  En wilt de wijn niet met de voet omstooten,
  Grijpt slechs de Roomers en de Fluiten aen:
  't En is geen schande dat wy drinken om:
  Ter eere van de weerde Bruidegom,
  Met sijn beminde Blom.