text: Stem: Ick die altijd in brande moet leven.
  
  
  
  
  
  
  
  
  WEest welkom heyligh van Spoleten
  Door Ottoos gunst, in d'Uterechtschen Dom,
  Uw' siel is in Gods rijck geseten,
  Maer uw' gebeent', lief boven alle som
  Van Goude munt, by ons sal rusten,
  En wy oock by uw' Sauvegaerd,
  Tot dat ghy eens van onse kusten
  Te saem met ons ten Hemel vaerdt.
  
  't Is toch te claer van d'eerste tijden
  Der Kercken af te sien, wat Godes magt
  Al wonder-daeds heeft door en by de
  Begravingh sijnder Heyligen gewracht.
  Zoo dat hy oock de doode leden
  Door't raken van haer lief gebeent'
  Den aerd-boom weer heeft doen betreden
  En d’adem inde keel verleent.
  
  Men sagt wel aen het droge leven
  Van Helizeus, en namaels niet te min
  Aen't heyligh Rif van Sinte Steven,
  Zoo'k by't getuygh van Augustijn bevin.
  Gervaesjus en Protaesjus lijcken
  De'en oock in't middel van Milaen
  
  Gelijck Ambrosjus ons doet blijcken,
  De blinden sien, de kreup'le gaen.
  
  Geen tongh en sou ons komen melden
  D'eerbiedigheyd die Constantijn den Groot
  Deed' aen't gebeent' van Christus helden!
  Andreas segg' ick, Lucas en Timooth,
  Als hy de selve liet vervoeren
  In kassen van geslagen Goud,
  Door dienst van Bisschoplijcke schoeren
  Ten Tempel, die hy had gebout.
  
  En hier om was't dat onse Vad'ren
  Zoo graegh en vlijtigh waren t'alder tijd,
  Om d'overblijfsels te vergad'ren
  Van d'uytgelesen Gods gebenedijdt.
  Des hebben wy met groot verlangen,
  En blijde toeloop onser ste'en,
  Den Mart'laer Pontiaen t'ontfangen,
  Nu seven honderd jaer gele'en. 
  
  Den Mart'laer Pontiaen den wellick
  Gedroncken heeft met een bereyde moet
  Het leste-kop van Christus Kellick
  Ten eynde toe van al sijn roode bloed,
  Geen roen, geen pley, geen wilde dieren,
  Geen kolen, geen gesmolte lood,
  En konnen hem 't geloof schoffieren:
  Want liefd' is stercker als de dood.
  
  O Pontiane, wilt ons ponssen
  Van boven, met de gunst van uw' gebeen.
  't Zijn ponden, drachmen, loden, onssen;
  Als't van u komt, wy zijnder mee te vreen.
  Des wy weerom mits dese sangen,
  Beloven, meer als wel bereydt,
  Te zijn, den Heer, end' u te angen
  Met suyv're min, en lijdsaemheyd.