text: Op syn eyghen Voys, alst begint.
  
  
  
  
  MYn Siel verheft den Heeren myn,
  
  
  
  
  Myn Gheest doet hem ontspringen,
  In dien, die sal myn Heylant zijn,
  Maria soo gaet singhen:
  Die ned'richeyt, van syn Dienstmeyt,
  Heeft aenghesien die Heere,
  Siet van nu an// sal Yederman
  My salich prijsen seere.
  
  2.	Want hy heeft dingen groot aen my
  Ghedaen, die daer is machtich,
  Wiens name is (bekenn' ick vry)
  Gantsch heylich en waerachtich,
  In eewicheyt// seer wel bereyt
  Blijft syn barmhertichede,
  Vast over dien// die hem ontsien
  En Kintlijck vreesen mede.
  
  3.	Hy bruyckt ghewelt met synen arm,
  Die stout Hovaert beminnen
  Verstroyt hy met grooten alarm
  In haerer herten sinnen,
  
  Hy stoot oock van// den stoel den man
  Die weldich is om veere,
  En die daer zijn, verdruckt door pijn
  Verheft hy hooch met eere.
  
  4.	Die hong'rigen vult hy met goet
  En weldaet veelderhanden,
  Die rijcken vol van overvloet
  Hy ledich maeckt met schanden,
  Vergeet oock niet, maer dencket siet,
  Aen zijn Barmhertichede,
  En helpet recht, zijn trouwen knecht
  Israel op in vrede.
  
  5.	Ghelijck als hy heeft toegeseyt,
  En vastelijck gesworen
  Onsen Vaders voor langen tijt,
  Die hy had uytvercoren,
  Den Abraham, en van zijn stam
  T'saedt dat hercomen soude
  Wijt uytghespreyt// in eewicheyt
  Hy hem met haer vertroude.