text: Stemme: Hoe legh ick hier in dees ellende.
  SO dese brief u eens voor oogen
  O meyn-eedighe Paris swerft,
  Vraegh niet van waer hy komt gevloghen
  Of van wien datge dien be-erft:
  't Is van OEnoon' uw Harderinne,
  Wel eer gheweest uwe vriendinne,
  
  Oenone die Apol versmaden
  En u alleen haer gunst opdroech,
  Die u offerd' in Harders daden
  U dienaresse spaed' en vroegh,
  Die doen ghy waert een Boere Iongen
  Hebt eerstlijck tot u min gedwongen.
  3 Waerom? seght my ha! trouweloosen
  ghy u Oenone nu verlaet?
  Hebt ghy niet door u lieflijck koosen,
  En door u vriendelijcke praet,
  Ende door bevestingh van valscheden
  My om mijn min en gunst gebeden?
  4 Hebt ghy niet tot een ware teycken,
  Van onse t'saem verpilchte min,
  Gesneden in den harden Eycken
  
  Met eygh'ner hand dees selfde sin?
  Eer ick Oenona sal verlaten
  Sal Xantus rugwaerts koers aenvaten.
  5 Maer nu ghy van 't lichaem en eere
  De besitter en voochtheer sijt,
  Nu walght u myne gunst soo seere
  Dat ghy van my veltvluchtigh tyt,
  En loopt eer loose schelm naer Greecken
  Heleen om wederminne smeecken
  6 Helena die reuckloos lichtvaerdigh
  Onneerlijck smet haer echte bed,
  Die acht ghy om haer schoonheyt waerdigh
  Dat ghy haer voor Enone set,
  Sonder op marck waer deucht ten toon leyd
  V lichten aerd' haeckt maer naer schoonheyt
  
  7 U wispelturige gedachten
  Gedencken niet voorgaende deught,
  Hoe onkenbaer was u geslachte
  Doen ick offerd' aen uwe Ieught,
  Die noch was boers en onervaren.
  Het eerste bloemtje van myn Jaren.
  8 Maer nu u het gheluck wort dartel
  En ghy voor 's Konings soon bekent,
  Nu laet ghy in een wreet gemartel
  Verslyten 't overblijfsels endt,
  Van haer die u eeuwigh sal minnen
  Ten trots de Grieckse Koninginne.
  N. Pels.