text: Stemme, Psalm 9. Heer, ick wil u uyt 's herten grondt.
  1. WEl op ghy mensch, die t'allen tijt
  Wroet, arbeyt, draeft om aerdsch profijt:
  Gods Woordt sal u een schat aenwijsen,
  Diens waerd men niet genoegh kan prijsen.
  2. Soo ghy oprecht met al u kracht
  Om Godt te dienen zijt bedacht,
  Het sal u veel proffijten gheven
  Hier, in de doodt, en na dit leven.
  3. Alhier ghy werdt heel vry ghestelt
  
  Van 's Duyvels hard en Slaefs gewelt,
  Van Werelt, Vleesch, uw's Ziels vyanden,
  En breeckt ontwee haer stercke banden.
  4. Nu soo bevrijdt dient ghy u Godt,
  En hebt u lust aen sijn Gebodt.
  Al die Godt dienen die regeeren.
  't Moet alles tot her besten keeren.
  	5. Het zy of voor of teghenspoet,
  't Zy vreucht of droefheyt; 't is al goedt.
  Oock selfs de Doodt geeft haer het leven.
  Wat sal een sulcken mensch doen beven ?
  	6. Een diep gerustheyt in 't gemoedt,
  Een voorsmaeck van het hooghste goedt
  Hebt ghy in Godt. Soo groot geen lijden
  Dat u ontrooft uw's herts verblijden.
  	7. Dees' troost u in den doodt by blijft,
  En doodes vreese van u drijft.
  Ghy weet dat ghy dan werdt verheven
  Om eeuwighlijck op Godt te leven.
  	8. Geen dingh op Aerd' soo lief geacht,
  Als Wijf, of Kindt, geldt, staet of pracht,
  Of al wat lief of waerd' mach schijnen:
  't Moet al voor 's Hemels vreucht verdwijnen.
  	9. En als ghy voor Gods Oordeel komt,
  Daer zijt ghy bly, gantsch onbeschroomt.
  U deucht, u recht Godsaligh leven
  Staet in Gods Oordeel-boeck gheschreven.
  	10. Daer krijght ghy 't vonnis uwer baet,
  Den Hemel voor u open staet,
  Daer is de vreuchd' soo uyttermaten
  Dat ons' verstandt 't minst niet kan vaten.
  
  Chrysost.
  
  De Heylighen zijn, daerse noch niet zijn:
  Ende zijn niet, daerse zijn.