text: Stem: Mon coeur avoit arresté.
  
  
  
  
  
  
  
  
  HUyden heeft gestort sijn bloed
  Den Martelaer Vitalis,
  Schept dan vry een nieuwe moed,
  Ghy zijt of rijck of kalis.
  Want daer ons de overmaet
  Verplight houdt de misdaden,
  Daer komt ons Vitael te baet
  By d'Hemelsche genade.
  
  Van geboorte was hy slaaf.
  Agric'la was sijn meester,
  Maer Goods aldermildste gaef
  Had hem den schoonsten eester
  Van het Nazareensche kruys 
  Gegriffijt inde sinnen,
  Dat noch beul, noch hels gespuys
  Hem maghtigh was te winnen.
  
  Banck, noch pley, en had gena
  
  Om door 's knechts exempel
  D'Edelen Agricola 
  Te dringen uyt den Tempel,
  Van den hoofde tot de hiel
  Was niet dan eene wonde.
  Maer de uytverkoren ziel
  En schrickte niet van sonde.
  
  Tot den lesten aessem toe
  Verdroegh hy met gemoede:
  Vlammigh yser, geessel, roe,
  Tot dat uyt sijn bebloede
  Leden trock, het beste deel
  Na de blijdste woningh,
  Daer sy 't onverlept Prieel
  Geniet van d'eelsten Koningh.
  
  Nu wel aen bebloede mans,
  Uw'hoop sal niet gedijen,
  't Heerschap wacht geen liever kans
  Als met sijn slaef te lijen.
  Spijckert, nageld, kruyt en hecht,
  Doet hem vry 't hardste dogen,
  't Voorschrift van sijn trouwen knecht
  Heeft hem te seer bewoghen.
  
  G'hebt gedaen, gh'en kunt niet meer,
  Heer IESUS heeft de zielen
  In sijn hand. Dus doet geen weer
  De Lijcken te vernielen;
  't Joodsche Kerk-hof is te smal,
  't Zijn Christus hoogh Autaren,
  Daer men eens begraven sal
  De vrome Martelaren.
  
  'k Sie den Bisschop van Milaen 
  Met sonderlingh eerwaerde
  Uut sijn Dom Processy gaen,
  Om hem van beter aerde
  Te versorghen, en met een
  De nag'len, en de staken
  
  Daer de Martelaers aen leen,
  T'omhelsen met sijn kaken.