text: Stem: Helaes! liefde uw' kracht.
  
  
  
  
  
  
  
  
  
  
  
  
  HOud staende Ursicijn!
  Geleerden Medecijn,
  Christus lieve wet
  Met mannelijck opset.
  Gedenckt u kloeck verstand,
  End' uw' hervaren hand,
  Die de krancke leen
  Soo dick genesen de'en.
  Ey laet nu in 't verdriet
  Uw' ziel toch blijven niet.
  Sed cura Medice
  Nunc te-met-ipsum mee,
  Want d'oprechte sucht,
  Eerst voor haer selven ducht.
  
  Dus riep met luyde tael
  Den Martelaer Vitael,
  Als hy Ursicijn
  Sagh waggl'en inde pijn.
  Maer wel met groot gelock;
  Den Confessoor voltrock
  Sijn begonnen werck
  Ter dood toe, even sterck.
  Voorwaer een schoone kuer!
  Geluckigh was het uer,
  't Welck, door een leke hand,
  Soo grooten onderstand,
  Ursicino dee,
  
  In een soo droeven wee. 
  
  Want sekerlijck den man
  Nu schier verwonnen van
  't Pijnelijck geweld,
  Had Christus lieve veld
  Verlopen, end' ontkend
  Sijn naem; waer daer ontrent
  Met soo vromen geest
  Vitalis niet geweest.
  Een liefde daer den held
  Sijn leven mee gesteld
  Heeft voor sijn broeders ziel,
  Die sonder hem verviel
  Uut de hooghste Stoel,
  In d'alderdiepste poel.
  
  O wel geluckte banck!
  Wat lof, wat eer, wat danck,
  Sal na Goods gena,
  Ten Hemel vroegh en spa,
  Den man wel geven weer,
  Aen een die hem soo teer
  Voor sijn hooghste goed
  Getoond heeft van gemoed?
  Vitael! dit rijcke lot
  Schrijf ick u toe, naest God:
  Want sonder uw' vermaen,
  Waer 't met mijn ziel gedaen
  Eeuwelijck geweest;
  Die nu ten Hemel feest.
  
  Maer lieve! wat ghewin
  Kreegh doch des Ridders min,
  Van des Heeren gunst,
  Voor een soo lieve kunst?
  Voorwaer een rijcker loon.
  Den Heer gaf hem een kroon
  Voor sijn gansche huys,
  Door middel van sijn kruys.
  
  Hy was den eersten, diet
  Op 't rechterlijck gebied
  Paulini hard en wreed
  Met groot verlangen leed
  Te Ravennen, daer't
  Op heen noch is vermaerd.
  
  Valeria sijn Vrou,
  Noch inden blijden rou
  Wesende haers mans,
  Ontfingh de Roose-krans
  In't Koninglijck Milaen;
  Alwaer sy oock ontfaen
  Werde, aende pley
  Van hun twee Soon bey,
  Gervaesjus en Prothaes.
  Die dickwils tot solaes
  Der ouderen te saem
  Beleden Christus naem.
  Vliegende ter vlucht
  Na't hooghste vande lucht.
  
  Heer IESU uw' genaed
  En heeft noch end, noch maet;
  Die een eenigh werck,
  Gewrocht uyt liefde sterck,
  Viervoudelijcken loondt,
  Oneyndelijcken kroont;
  Met soo rijcken stof
  Van u ghestarde hof.
  Ontfanght dan dese Psalm,
  Due wy u voor de palm
  End' Hemelschen Laurier
  Uw's vrinds, op-draghen hier.
  Wachtende te met
  Daer voor sijn groot gebed.