text: Toon: Doe het Orpheus Bruyloft was, &c.
  EEns doen de bruyne Wolck-godin,
  Met duyzenden van oogen, 
  Haer kleedt geciert had nae haer sin,
  En de bestande boogen
  Van ’t hooge Hemelsche gebouw,
  Haer stralen neder sonden:
  Doen heeft de grijse vorst der kouw
  Sijn dwingelandy ontbonden,
  En heeft in ’t zuyer soet Euroop, bemuurt de zilv’re stroom,
  De aerde in het wit bekleedt, vergrijst de groene boom.
  2Het Somer swoele Oosten blies
  Met guure Winter-buyen,
  Wanneer den Hollander en Vries
  
  Op schaetsen aen quam kruyen,
  Bond’ ick mee, als de Ieught gesint
  Het ry-tuygh aen de voeten,
  Met seecker Maeght, van my bemint,
  Daer my een kindt gemoeten,
  Dat al mijn ad’ren blies vol vyer, ’t bloet raeckten aen de zoo,
  Mits hoorden ick een bly gelach, een lach van Cupidoo.
  3Om dat hy in mijn jeughdigh bloet
  Een gloet van AEthnas  voncken
  Gesticht heeft, dat mijn geesje doet
  Verliefde suchjes roncken
  Al slapend, mijn verhoopte Bruyt,
  En ’t machtigh Minne-Gootje
  Lacht nu mijn droeve klachjes uyt,
  Ick sweer u Cupidootje,
  Indien ick u eens grijpen kan, by u gekruyfde hooft,
  ‘k Sal u, als ghy de Minnaers doet, van sin maken berooft.
  M. Keusers.