text: Mars van de jonge Prins van Vriesland.
  
  
  
  1
  JAn pryst den klaaren wyn,
  En laakt het dartel minnen;
  Het helder kristaly - - - n 
  Dat streelt hy voor zyn Tryn:
  Hy zegt kristal, Uw geest die zal 
  Meer doen En voên
  Als ooit een maagd; Uw kragt die vaagt 
  Die smert Van ’t hert,
  
  Geen vreugd op aard, Of word gebaart
  Door u; Ik schuw 
  De mal - - le min van Tryn, 
  En prys den klaaren wyn. 
  2
  Wat brengt de zotte min
  Al kwelling naar het meisje,
  Zy speelt gestadig in
  Uw herte, ziel en zin:
  Men lyd gestaag Met vlaag op vlaag,
  Met macht, By nacht.
  Ik heb gestreên, En dat geween
  Met kracht Doorbragt,
  Omtrent een Jaar; Nu schuw ik haar:
  Weg meid, Altyd
  Te loopen naar uw gat,
  Ben ik, met reên, al zat.
  
  3
  De held’re Wyn verheugd,
  En ’t minnen doet my zugten.
  O Baghus! ’k prys uw deugd,
  Gy mint en kweekt de vreugd.
  Weg malle min, Vlied uit myn zin:
  De Wyn Zal myn
  Verheugen doen, En lusten voên;
  Ik haat Het kwaad
  Van ’t minnevier; Weg, weg van hier!
  ’t Kristal Dat zal
  My streelen voor myn Tryn.
  O schoon kristalle Wyn.