text: §. II. Door dat't geene in de goede werken t'samen van God, en t'zamen van u is.
  Overweegt, dat't geen gy van't uwe toebrengt tot het goed werk, is dit, de medewerking met de gratie, en het goet gebruyk van uwe krachten in de uytwerking; maer dit selve is wederom een gave van God: niet om dat wy waerlyk niet en willen, nog uyt en werken 't goed dat wy doen, want anders zoude het 't onze niet wezen, maer om dat wy dat niet en willen, nogte en doen zonder de hulp van God: Non quia non volumus aut non agmus, zegt den H. Augustinus sed quia sine ipsius adjutorio, nec volumus aliquid bon, nec agimus lib. 1. de gratia Christi cap. 24. Niet om dat wy niet en willen oft niet en doen, maer om dat wy sonder syne hulpe nogte eenig goet en willen, nogte doen. Wat reden van glorie of roem is daer dan in voor u? Numquid gloriabitur securi contrà cum qui secat in ea? Isa. 10. 15. zal het kapmes tegen dien sig  beroemen, die'er mede kapt? Het is waer dat gy u moogt beroemen in den Heer om de vryheyd des wils daer gy het goed werk mede-gedaen hebt, 't welk aen een zieloos werktuyg niet toe en komt, want dat en heeft geenen vryen wille, maer gy en moogt u niet beroemen tegen den Heer, u aenmatigende het geene 't uwe niet en is. Qui gloriatur, in Domino glorietur. 1. Cor. 1. 31. Die sig roemt, dat hy roeme inden Heer. Maer niet contrà Dominum, tegen den Heer.
  Daer-en-boven, al-hoe-wel de goede werken, en t'zamen van God zyn en t'zamen van ons, sy en hebben geen weerde, nog agtbaerheyd, door't geene sy van ons hebben, maer door't geene sy van God hebben. Verbeelt u, eenen grooten Konink, die trouwt met een arm Boerinneken, de kinderen die uyt dat Houwelyk voorts komen zyn erfgenaemen van't Koninkryk; maer sy en zyn geen Edele, nog Erfgenamen van s'Moeders kant, sy zyn't maer van s'Vaders kant, aengezien ten opzigte van de Moeder, sy eer boers en slegt zyn; waerom sy sig wel roemen op hun afkomste  van Vader, maer van d'afkomste des Moeders, schaemen zy hun, en tragten die te verduyken. Zoodanig zyn de goede werken, voortgebrogt van de gelukkige paering der hulpe Godts, en de medewerking van onzen wille. Van dien kant dat sy komen van God, zijn sy van hemelsche afkomst, maer van dien, daer sy van den mensch afkomen, zijn sy zeer slegt van conditie, en schande, maer geen agting weerd. Gratiâ Dei sum, id quod sum. 1. Cor. 15. 10. 't Gene ik ben, ben ik door de gratie Godts.