text: Stem: Reyn Maeghdeken met eeren.
  
  GHy Swaentjes! die Susannen
  Liever werd genoemt.
  Komt wilt te samen spannen
  Van kruyd en gebloemt
  
  Een versch ghepluckte kroon:
  Om 't hoofd van Goods vrindinne.
  Die u te rijcken loon,
  Daer voor weer sal doen winnen.
  
  Susann' uw' Patronersse
  Word van daegh gevyert:
  Als Maeghd en Martelersse,
  Wit en rood geciert.
  't Was Diocletiaen,
  Die haer, om dat s'ontseyde
  't Echt van Maximiaen,
  Van 't leven dee verscheyden.
  
  Mijn Heer! neemt my ten besten,
  (Sprack de stercke Maeghd)
  Dat boven all' de resten
  IESUS my behaeght.
  Voorwaer met groot gelijck:
  Want geenigh man gevoel ick
  Te zijn in 't Roomsche Rijck,
  Soo eel, soo groot, soo goelick.
  
  Hier toe stijft my 't exempel
  Van Susanna, die
  Ick in den ouden Tempel
  Soo trouhertigh zie;
  Dat sy d'onrechte dood
  Veel liever koos te sterven,
  Als van haer Echte schoot
  De eerbaerheyd te derven.
  
  Ick voer den naem van dese.
  Leyder! soud' ick dan
  Ontrouwer Christo wesen
  Als sy haren man?
  Och neen! dat waer onrecht:
  Hy is te groot van waerde.
  'k Blijf dan sijn heyligh Echt
  Getrou, te vyer, te swaerde.
  
  Noyt witte swaen kan singhen
  
  Aengenamer lied,
  Als haer de dood quam dringen
  Na' t morassigh ried.
  Susanna! hoopt in God.
  Noyt soeter, noyt bequamer:
  Uw' huys werd u schavot;
  G'houdt bruyloft in uw' kamer.
  
  Maer noch met meerder vreughden
  In uw's Bruygoms huys.
  Bid dan dat wy uw' deughden,
  En des Heeren kruys,
  't Welck ghy met u rood bloed,
  En reyn bewaerde leden,
  Vereerdt hebt, zijn gemoedt
  Van verre na te treden.