text: Stem: Als 't begint.
  
  EUstochium verliet
  Al 't lock-gevley der aerde;
  Als of het min dan niet
  Geweest en had van waerde;
  Voorwaer een groot gelock,
  Van meer als menschen sinnen!
  Maer weet ghy wat haer trock?
  't Was IESUS soete minne.
  
  Het Ridderlijcke Hof,
  De Borgermeesters roeden,
  De gouwe-laken stof,
  De Heerelijcke goeden,
  Het Iulius geslaght,
  De dierte van cieraten,
  Met al de Roomsche pracht
  Voor Christo, bleef verlaten.
  
  Dit was, dit was de Maeghd
  (Na ons d'Oud-vaders tuygen)
  Die eerstelijck gewaeght
  Het Roomsche hoofd te buygen
  Heeft onder 't Maegde-wiel.
  O langh verwachten seghen!
  Geluckigh was de ziel,
  Die 't hand-gift heeft gekreghen.
  
  Sy trock na Bethleem,
  
  Met Paula haer vrou-Moeder;
  Op d'ingesonde stem
  Van IESUS haer Behoeder.
  Hier schepte s'haer wellust
  Met volle mond; hier hebben
  Haer zielen bey gerust
  In d' alder-sachtste krebbe.
  
  Een pand voor seker, daer
  Sy meer als met goe reden,
  Des werelds rijckste waer
  Wel moghten aen besteden.
  't Bleeck oock wel aen 't getal
  Der Maegden, die na desen,
  Haer handel boven all'
  De soetste weelde presen.
  
  Ieronimus trompet
  Blies heel de wereld over:
  De blom van Nazareth,
  En d'Effrataensche lover,
  Te dienen onder 't vaen
  Van d' edelste jonckvrouwen:
  't Welck Paula had ontdaen,Iulia/ was de bynaem van S. Eustochium
  En Iulia ontvouwen.
  
  De standaerd raeckte vol
  Reyn volcks, in korten tijde,
  Den helschen tooren swol,
  Den Hemel sigh verblijde.
  En 't gansche aerden-rond
  Met ongehoorde vreughden,
  Sprack van des Moeders pond,
  En van des dochters deughden.
  
  Wy singhen oock Eustooch
  Uw' lof met vrolijckheden:
  En bidden dat ghy 't oogh
  Eens slaen wilt naer beneden,
  Daer ghy wel eer verkoost
  In arremoe te leven;
  
  Verhopende de troost
  Die Christus u zou geven.