text: Stem: O saligh heyligh Bethleem, pag. 148..
  
  Neemt Musa! neemt hier nieuwe stof
  Van een, die wijlen als een Lely
  Gebloeyd stond: en met grooten lof
  Al om vernaemt in 't Evangely.
  
  In 't Evangely niet alleen,
  Maer die daer over in 't genesen
  Van sieckten, en gebroke leen,
  Een Doctor was, seer uytgelesen.
  
  Ja handigh inde schilder-kunst.
  Gelijck als heen noch kan betoghen
  Het beeld des Mageds, die de gunst
  Ontfingh van Godes zoon te soghen.
  
  De dees heeft hy geconterfeyt.
  O groote eer! men sagh noyt milder:
  Dan van alsulcken Majesteyt
  
  Ghebruyckt te werden tot een Schilder.
  
  Praxiteles en Phydias
  Be-yverden wel eer malkander:
  Wie dat van hen de beste was,
  In 't beeld te snyen van Alexander?
  
  Men kan gelooven nau hoe moy
  Apelles was in d'eyge tijen;
  Dat hem de Vorst alleen octroy
  Gegund had van sijn schilderijen.
  
  Maer wat verschil! maer wat gelijck
  Is tusschen Alexanders waerde;
  En haer, die ons van 't Hemelrijck
  Den alder-grootsten Koningh baerde?
  
  't Was Lucas gunst, 't was Lucas deel,
  Verr' boven al des werelds weelden,
  Om met een kunstigh rijck Pinceel,
  De Maeghd der Maeghden af te beelden.
  
  
  Hy was de beste die men vond,
  Om 't reyn gesight, met reyn verlangen,
  Te slaen nu op de kuysche mond,
  Nu op de Maeghdelijcke wangen.
  
  Geluck, o Luca! doet u best
  In hoogen, diepen, en verheffen;
  Maer schickt ons boven al de rest,
  Het soetste wesen wel te treffen.
  
  Al is sy bruyn, sy is weer schoon.
  Ja d'hooghste seghen van de vrouwen.
  En twijfelt niet, uw' schilder-loon
  Zal wesen haren zoon t'aenschouwen.
  
  Des moet noch eerst uw' lichaem, oud
  Geworden vierentachtigh jaren,
  Aen een bevrucht Olijven-hout
  Gehecht, uw's meesters naem verklaren.Hier machme eyndigen, die lust singht voort
  
  Voorwaer een dood seer wel gejuyst
  Op 't geen, daer mee ghy pleeght te wercken.
  End' op hem, die voor u gekruyst
  Een voorbeeld was der ganscher Kercken.
  
  
  Geluck weer met de rijcke kroon!
  Geluck (maer stijft ons met gebeden)
  Dat wy de kunst daer ghy patroon
  Van zijt, tot Godes eer besteden.
  
  En niet tot Bacchus, Venus, of
  Des werelds wankelbare glory;
  Die ons vervallen doen tot stof,
  Al wat w'oyt wonnen van memory.
  
  Neemt onder uw' bewaringh oock
  De pen van d'aerdige Poëten:
  Die met de Schilders in een loock
  Van Privilegie sijn geseten.
  
  O Schrijver, Schilder, Medecijn!
  God lof! 't en moght niet beter wesen,
  Dan onder een Patroon te zijn
  Die oock de leemten kan genesen.