text: Stem: Als Phoebus vertoog, &c.
  
  I. 
  OCh, Haesje, men schat
  Ic siet wel, hoe dat
  Men hart in men lichaem brangd,
  Ie weet wat ik mien
  En dat ikje dien
  
  Mit bienen, mit voet, mit hangd,
  Spreekt iens, dat men 't hoort,
  Yen troostelijk woord
  Soo breng ik j 'yen volle kan,
  Och geerje, geerje, geerje dan
  Me noch niet tot je man?
  II.
  Al mocht ik men maag
  Vol laan alle daag
  Met kerremis-bier en wijn,
  Al mocht ik yen Heer,
  Yen Ridder, ja meer
  Graaf Mouris of Keuning zijn.
  En dat ik dan jouw
  Niet hebben en zouw
  Soo wouw 'ket niet nemen an,
  
  Och geerje, geerje, geerje dan
  Me noch niet tot je man?
  III.
  Ik heb noch, be gat,
  Ien meuk van ien schat
  Bewaart in ien knoppel-dook,
  Die de Maan noch de Zon
  Zen leven en von
  Al zocht hy van hook tot hook;
  Dan heb ik noch gelt
  Op renten estelt,
  Daar weet me moer zelfs niet van,
  Och geerje, geerje, geerje dan
  Me noch niet tot je man?
  IV.
  Keumt, laat ongs nou gaan
  
  (En niet lang beraan)
  Na 't angdere selschip toe,
  Daar selje dan sien
  Dat Krelis ook gien
  Ian achterlam is, noch koe:
  Dat datter gien langst,
  Hoe weyts dat hy dangst,
  Mit meysjes zo leven kan,
  Och geerje, geerje, geerje dan
  Me noch niet tot je man?
  V.
  Maar staet iensjes, Haas,
  Ik moet hier men blaas
  Iens beuken eer datte we gaen.
  Ik selje ter zy,
  Of after, soo by
  
  Ie schortekleed houwe staan;
  Och, wat was ik dik!
  Dat licht, daar magh ik
  Weer stouwen ien mengelse kan,
  Och geerje, geerje, geerje dan
  Me noch niet tot je man?