text: §. III. Vergelykt u by God.
  Overweegt dat gy nog ongelykelyk slegter, en veragtelyker zyt, vergeleken by God, by syne groodheyd, by syne oneyndelijke glorie: Omnes Gentes quasi non sint, sic sunt coram eo, & quasi nihilum & inane reputati sunt ei. Isa. 40. 17. Alle Volkeren zyn voor zyn tegenwoordigheyd, gelyk of zy'er niet en waren, en zyn by hem gerekent als voor eenen niet en yelte.
  Alle schepzels die'er zyn en konnen zyn, en zyn niet, als sy in vergelykenis gestelt worden van dat on-naekbaer ligt, en die grondelooze zee van alle goed. En dat is't gene de Heyligen hier op de wereld, en de God-zalige in den hemel zoo nederig houd voor het wezen Gods; zoo dat Isaias daer maer een schemering van gezien hebbende uyt-riep: Va mihi, quia vir pollutis labiis ego sum, & Regem Dominum exercituum ego vidi. Wee my, want ik ben eenen man met besmette lippen, want ik heb den Konink  en Heere des Heyr-legers gezien. cap. 6. 5. Al of hy zeyde, zedert dat den grooten God der heyr-legers my een weynigsken van sijn Majesteyt heeft vertoont, en derve ik niet spreken; zoo vuyl zien ik my t'synen aenzien. Want, zegt den H. Gregorius lib. 18. Moral. cap. 33. hoe de Heyligen meer zien het binnenste van de Godheyd, hoe dat sy meer zien dat sy eenen Niet zyn. Sancti enim quantò magis divinitatis interna prospiciunt, tantò magis se nihil esse agnoscunt. Waerom de kennis sijns selfs niet volmaekt en kan zyn, zonder dat daer neffens gevoegt is de kennis van God: Noverim te; noverim me; ut amem te, & contemnam me. Heere laet ik u kennen, laet ik my kennen, op dat ik u beminne, en op dat ik my versmaede. zeyde den H. Augustinus, en met reden. Ziet dan overzulkx wat gy zyt met alle het goed dat gy hebt: gy zyt een sierken omcingelt rontom van eenen ongemeten afgrond van volmaektheden, die u ontbreken, en die in God overvloedig zyn: en daerom, wie zal u in die neffens-een-stelling kennen, wie u vinden in dien  afgrond? Gy en God t'zamen en zyt niet meer als God alleen. Ipse est omnia. Eccli 14. naer de overzetting van Gregorius, Hy is het al. En indien hy het al is, zoo blyft u niet anders over als den Niet: hy is dien die is, en gy, die niet en is. Valt dan ter aerde en stort neder ô verward Babel! ô vermaledyde hooveerdye! Cecidit, cecidit Babylon magna. Apoc. 18. 2. Indien dat den mensch volstrekkelyk eenen Niet is, met al t'gene hy heeft van syn selven, en eenen Niet ook nog ten opzigte van't gene hy heeft van God, hoe kan hy sig dan nog roemen en verhooveerdigen? Gloria tua nihil est; Uwen roem is den niet: en roemt gy daer in? Ego Abyssus vanitatis, ignorantiarum & nihili: tu abyssus veritatis, sapientiae, bonitatis & rerum omnium, Deus meus & omnia. In Opuscul. Waddin. Ik ben eenen afgrond van ydelheyd, van onwetentheyd, en van niet: gy eenen afgrond van waerheyd, wysheyd, goedheyd en van alle dingen, mynen God mynen Al. Dusdanig gevoelen had den oodmoedigen H. Franciscus van syn zelven, zoo vervult van de waerheyd in't kennen van syn zel-ven, als de menschen gemeynelijk vervult zijn van duysternissen en onwetentheyd van hunnen Niet.