text: 3.
  
  't Vaarwél, dat uit myn' trouwe borst ://:
  Zo meenig zuchten jaagt, én snikken,
  't Vaarwél, dat na myn stérfdag dorst;
  't Vaarwél, dat t'élkens my doet schrikken,
  Als ik bedénk, en daar uit weet,
  Den voortgang ://: van 't begonne leed.