text: Stem: Een van vrou Venus knapen.
  
  HOe komt het, Alexander!
  Dat onder u gebied
  Men dus van d'een en d'ander
  't Onnoosel bloed vergiet,
  
  Van wijfs, van mans!
  Terwijl ghy't beeld nochtans
  Van IESUS d'alderhooghsten Soon
  Eert neffens d'and're Goon.
  
  Waer toe dan soo te swaerden
  De minnaers vande wet,
  Die ghy in sulcken waerde
  Houd in u Cabinet!
  Maer, och! de schuld
  Van dit bebloed geduld
  En schrijf ick niemant anders toe
  Als Ulpianus roe.
  
  't Is Ulpiaen uw' Rechter;
  Die sonder u bescheyd,
  Der Christenen bevechter
  Is met soo harden leyd.
  't Is Ulpiaen,
  Die heen met lood doet slaen,
  En daer na 't alderbeste hoofd
  Van Paus Urbanus klooft.
  
  Maer sulcken dood verdiende
  Voorwaer wel sulcken man;
  Die Christo soo veel vrienden
  Van Martelaren wan.
  Cecylja Maeghd,
  Haer stem hier toe ghedraeght.
  Terwijl ghy haer geheelhuys
  Verlieven deed op 't kruys.
  
  Heer IESU wilt ontfanghen,
  Riep hy, de rijcke schoof,
  Die ghy met groot verlangen
  Gesaeyt hebt van gheloof.
  Het is de deugd,
  Van d'alderreynste jeughd
  Die tot een aengenaem present
  U dese zielen send.
  
  Daer mee de twee gebroeders,
  
  En haer geheel Palleys,
  Door 't Doopsel des Behoeders
  Gesteld in vaste peys.
  Tot dat s'al t'saem
  Des Heeren lieven naem
  Beleden, En den Harder goed
  Vereerden met haer bloed.
  
  Urbaen aenvaerd den beker
  Des Heeren, s'is verdient.
  Den Hemel is nu seker,
  Dat gh'als een trouwen vriend,
  Uw's meesters werck,
  Tot oorber van sijn Kerck
  Van een geroosde kroon.