text: Cap. VIII. Van de Snoecken.
  IN 't gheberghte der Laplanders zijn Meyren, of staende wateren, van vier hondert Italiaensche mylen langh, en hondert van de selve mylen breet, ja noch grooter, die soet water in sich hebben, in de welcken soo groot een overvloedt van Snoecken (ghelijck oock van andere visschen) is, dat sy maghtigh zijn, niet alleenlijck om de menschen, die in de vier grootste Noordsche Koninckrijcken woonen, maer oock de genen, die nog verder van daer zijn, te spysighen. Dese visschen, gezouten, en in de Son gedrooght, worden te scheep, gelijck bundelen houts, naer het ruyme Duytslandt ghevoert, om daer verkocht te worden. Men magh desghelijcks van de Meyren van Findlandt segghen. De Snoeck dan is een rivier-visch, breedt van mondt, scherp van tanden, en een verslinder van de kleyne visschen. Doch de Baers, met scherpe schubben en vinnen gewapent, staet hem soodanigh teghen, dat hy die niet inswelghen kan. Maer de Snoeck, de Baers listelijck van ter zyden vattende, en tusschen sijn tanden nypende, quetst en verslindt hem allenghs: in voegen dat'er geen visch, schoon gewapent zijnde, van sijn gulsigheydt en swelghsucht be-
  
  schut is. De Snoeck eet oock vergiftighe beesten, gelijck Padden, Vorsschen, en diergelijcke dieren. Hy wordt echter van de Gheneesmeesters voor een spijs, die voor de siecken gesondt is, geacht. Hy, in netten besloten, gheraeckt lichtelijck wegh, soo de visschers de netten langhsaemelijck naer hen trecken. Maer indien de netten gheswindelijck aengehaelt worden, soo kan hy 't niet ontkomen. De Snoeck wordt oock de Water-wolf ghenoemt: en indien hy rivierwater, en spijs om te leven genoegh had, soo sou hy, by ghevolgh van tijden, acht voeten langh worden. Hy verslindt visschen, die by na soo groot zijn, als hy self is. Want hy, meester van eenighe visch gheworden, verslindt eerst het hooft met sijn beck, en, dat verteert hebbende, allenghs het ander, tot dat hy hem geheel ingheswolghen heeft. Hy weyghert oock sijn eyghe geslacht te sparen, of door een naturelijcke wreetheydt, of om dat hy gierigh naer spijs, en ongheduldigh naer roof is. Dat meer is, hy vervolght oock sijn eyge zaet, na dat het de ghedaente van visch aenghenomen heeft. Hy onthoudt sich oock niet van soodanighe visschen, die scherpe vinnen, en harde schubben dragen. Want hy heeft de maegh soo na aen de keel legghen, dat hy somtijdts hem leeght en uytwerpt, uyt gratigheydt van de visschen te verslinden.