text: Stem: Berst bracke tranen uyt
  
  
  
  
  
  
  
  
  VErwacht u Nieuwe Jaer,
  Van goeder herten,
  't Zy kleyn, 't zy groot, 't zy licht, 't zy swaer,
  Mijn wenschen zijn gemeen
  Aen al, end' yder een
  Die 't pad maer wil betreen, vande reen.
  Hoort Maget, Weeuw, Getroud,
  Jongh end' Oud,
  Hoort Geest'lijck, Waerlijck, Leeck en Klerck:
  
  Maer als gh'ontfangen
  hebt mijn' gesangen,
  Soo steldse oock te werck.
  Hoort Maget, Ec.
  
  Mijn gift is uw' danck-heb
  Wel over waerdigh,
  Want 't is den Os, die aende Kreb
  Gebonden stond wel eer
  Van Christus sijnen Heer,
  Als hem den Ezel me'e// kennis de'e.
  O mensch, o Gods besit//
  Wat is dit?
  Dat ghy uw' Schepper niet en vyerd,
  Ja wel durft schennen
  Die ghy erkennen
  Hier siet het stom gediert.
  O mensch, Ec.
  
  Ontfangt dan ydel mensch
  Met vuyle handen
  Niet anders als de vuyle pens
  Van dit geslaghte beest,
  En zijt te recht bevreest,
  Wanneer ghy onversaed// als een vraet
  Gestadelijck in schrokt
  't Geen u brockt
  De yd'le wer'ld, en 't snode vleys;
  Hoe suldy't maken
  Als ghy uytbraken
  Uw' darmen sult een reys?
  Gestadelijck, Ec.
  
  Maer ghy eerwaerdigh Echt
  Ontfangt de schoften
  Des Os, en seker wel te recht,
  Op dat ghy tot geluck
  Van ziel en lichaem 't juck
  Des houw’lijcks dragen meugt, des geheugt//
  Geheugt segg' ick, en let
  
  Dat de wet
  Des Heeren in uw' huysgesin
  Werd onderhouwen,
  Met vast vertrouwen
  Van't hemelsche gewin.
  Geheugt, Ec.
  
  Den Weduw'lijcken staet
  De huyd sal hebben,
  Tot leering en tot groot cieraet.
  Gedachtigh datse dood
  Van lichaem, en van schoot
  Niet anders als een huyd, beelden uyt:
  Dat dan de Weeu hier derf
  En versterf
  Des werelds weelden, en op't Kruys
  Haer schick te rusten:
  En haer wellusten
  Verwacht in Godes huys.
  Dat dan, Ec.
  
  Maer wat sal 't Maegde-wit
  Van 't Osjen deelen?
  Het onbederffelijck ghebit,
  Daer door't gegeten gras
  Noch een mael uyt de kas
  Te voorschijn werd gehaelt, en gemaelt.
  Och dat dan 't voedsel rau
  Wel eerkau
  Van Christus woord, die suyver leeft;
  En stadigh heuge
  Wat Gods vermeugen
  Haer doen bereyden heeft.
  Och dat, Ec.
  
  Wat zijn de Vrijers waerd
  Zult ghy my vragen,
  Aen dit geslagt, geef ick de staert.
  Voorwaer geen beter deel
  Om hen van rou van beel
  
  Te houden, door den Os, vry en los.
  En stelt u noyt te vreen
  Met alleen
  Het hoofd van eenigh dingh te sien.
  Maer siet oock 't ende,
  't Welck dick ellende
  Door wellust plagh te bien.
  En stelt, Ec.
  
  Der Klercken Nieuwe Jaer
  Zijn d'Osse-voeten,
  Maer wel gebroeyt van huyd van haer.
  O voeten reyn en schoon
  Die Godt en Godes Soon
  Sijn dier gekochte vree, brengen de'e.
  O voeten die door tucht
  D'eygen sucht
  Verwonnen van de qua natuer,
  Met sachte seden,
  Het koren treden
  Voor Christus hooge schuer.
  O voeten, Ec.