text: Stem: Wy willen de Mey gaen houwen. pag. 806
  
  WEnceslaë! die d'eersten Koningh
  Van Bemen waert, maer in Goods Hof
  Bespannen zijt met rijcker kroningh;
  Ontfangt ten danck, den g'ringen lof,
  Daer mee wy huyden u vercieren:
  Terwijl u Christus hoogh Autaer
  Omhanght met Roosen en Laurieren,
  Naer waerde van een Martelaer.
  
  Des heylighs Vader was gesturven,
  Na latende twee zoonen: daer
  Den jonghsten, leyder! af bedurven
  Wierd van sijn boose Moeder. Maer
  Danck heb des Groote-moeders seden,
  Die vanden oudsten Wencesla
  De teere jeughd, opvoeden dede
  In alle deughd, door Goods gena.
  
  Den armen was hy seer weldadigh:
  Hy kleedde scharp, hy leefde kuys,
  Hy vaste, waeckte, gingh gestadigh
  Geladen met sijn Meesters kruys.
  By daegh te Miss', by nacht te Metten:
  En dickwils barvoets door de snee.
  In 't kort! 't was niet dan na de wetten
  Des Heeren; wat hy dacht of dee.
  
  
  Maer sonderlingh werd hy gedreven
  Tot d'eer van 't hooghste Sacrament.
  De Miss' te dienen, was sijn leven;
  D'Autaren bleef hy staegh ontrent.
  Ja ploeghde, zaeyde, maeyde wacker
  De tarwe, met sijn eygen hand;
  En badt om selfs te zijn den backer
  Der brooden van Goods offerand.
  
  Mids dien verrijckte God sijn seghen,
  Zoo wel in voorspoed als verdriet,
  Zoo seer, dat hy in al sijn weghen
  Hem door twee Eng'len hoeden liet.
  Het bleeck te klaer, voor sijn vyanden,
  En voor den Keyser insgelijcks:
  't Welck hem de scepter gaf in handen,
  End' oorsprongh was des Beemschen Rijcks.
  
  Vive le Roy! dat eeuwigh duren
  O Wencesla! uw' kroningh moet.
  Maer neen! 't zijn hooger avonturen,
  't Is grooter eer, 't is rijcker goed,
  Het welck ghy soeckt. En siet daeromme
  En wou hy sich uyt ned'righey
  Alhier noyt Koningh laten nommen,
  Op hoop van meerder Majesteyt.
  
  Naer sijn geloof hem oock geschiede.
  Hy kreegh een kroon van 't schoonste rood:
  Want 's Moeders listen hem verrieden,
  En 's Broeders mes dee hem de dood.
  Maer dood, soo dier in Godes ooghen:
  Dat elck wel aen de wond'ren sagh,
  Hoe hoogh sijn ziel wel was gevloghen:
  En wat sy noch voor ons vermagh.
  
  God zaligh Koningh van Bohemen!
  En nu geroofden Martelaer;
  Wilt in bewaerder handen nemen,
  Met ons te saem, de lieve schaer
  Daer ghy hier voortijds over heerste;
  
  Op dat wy door u sterck ghebed,
  Volstandigh blijven by de eerste
  End' algemeyne Christen wet.