text: In Optogt naar 't Orakel van Delfos.
  
  'k Schoot menig vogel mis; 'k heb ook schaars wild gevangen.
  De Wind myns roers nochtans deed zwymen dit mak beest,
  In 't donker by geval getroffen: 't diend nu meest
  Om 't als een Gilde kalf met trom, trompet gezangen,
  En ander groot getier op t' offren aan de slacht,
  Wyl ik Mercuur zyn kap hang op de tuin: de bellen
  Zyn daar verrasling aangenaajd door Laws gezellen,
  Wiens springend tuin-dier heeft de koopmanschap verkracht.
  Myn Martens - Gans en myn drie Konings krans betuigen;
  Dat Marten tot Drie Koningen het slacht- saisoen
  Heeft uitgerekt, dan zal er 't meest nog zyn te doen.
  Als veeler loos gekuip verstaafd valt wis in duigen.
  De Griekse Alpha voer ik op myn ruggebult,
  Tot veeler spigel; maar om 't afscheids maal te geeven
  't Speen varken praald ter feest, panharing, van je leven
  Niet zoeter rondom-heen, verzilverd, 't zwyn verguld.
  'k Zal op myn horen, om al 't volk te nooden, blaasen,
  Ter open dis, voorzien met venezoen, pasty,
  Schoonhoofse zalm en meer ontelbre lekkerny
  Zo tam- als wildbraad daar zig veelen aan veraasen
  Zo 't kalf vermagerd door 't gesleep, blaas in zyn poort,
  Hofmeester; want al 't werk is opgeblaasen heden;
  Schoon hier Vrou Faam trompet en lauwer werpt beneden
  Zy word niet meer geacht: elk gaat in 't zyne voort
  Langpoot wil 't ongediert aan de Actie vaart verslinden;
  Hoewel 't hem nog o ntsnapt: ey! zie aan de andre kant
  Een die verarmd 't gegraaf wil vatten by der hand:
  Hy zal, daar elk voor schroomd, de Kat de bel àan binden.
  't Delfos orakel, daar de faam bewys van doèt
  Ga 'k zoeken: om goe raad in dees verwarde dagen
  En zo die wysheid niet verklaard myn twyfel vraagen
  'k Ga handelen in niet, voor duistere oogen goed.