text: Stem: God is mijn licht.
  
  
  
  
  
  
  
  
  
  
  
  
  IN 't oud begin was 't ongeschapen woord,
  En Godt was 't woordt, en 't woord altijd by Gode.
  Heft op uw' sin, wanneer ghy sullicks hoordt
  Uut alderliefste van sijn twalef boden.
  Ey! laet de kreb// Noch 't snode web,
  Daer in ghy hem// Te Bethleem
  Beweynen
  Siet 's werelds leyd// Sijn Majesteyt
  In u toch niet verkleynen.
  Want sijn barmhertigheyd,
  Om ons te vromen,
  Heeft syn grootdadigheyd
  Dus laegh doen komen.
  
  Als g'hem daerom op sijn vrou moeders schoot
  Ziet als een kind van aengetelde uren.
  Zoo denckt weerom, hoe oud hy is en groot,
  
  Die altijd was, en eeuwelijck sal duren.
  't Is 's Vaders woord// Die rechte voort
  Geen spraeck en heeft// Al watter leeft,
  't Zy boven
  't Zy hier te land// Moet dese hand
  Als van sijn Schepper loven,
  Die 't al heeft door sijn stem,
  En door sijn wapen,
  Gemaeckt, en sonder hem
  Is niet geschapen.
  
  Zuygt hy de borst, 't is uyt meewaerdigheyt;
  Want hy is die te spijsen en te laven
  Wel plagh, den dorst, en de noodruftigheyd
  Van al 't gediert, tot aen den jongen Raven.
  Is hy belapt// Geluert, gekapt,
  Hy is nochtans// Die ons de glans
  Der Rosen,
  En 't purper kleed// Oock heeft gereed
  Der velden, als sy blosen.
  In 't kort, geen creatuer
  Gekleed op aerde,
  Of s'hadde van dit luer
  Onfaen haer waerde.
  
  O kleynste kind! o alder-grootsten God!
  Hoe hebdy u dus arm'lijck doen omgorden?
  Datmen u vindt hier in dit snoode schot.
  Was 't niet genoegh, dat ghy waer 't vleesch geworden?
  Al waer 't ghy niet// In dit verdriet
  Dus naeckt, en teer, In 't koudste weer
  Geboren?
  Hebt ghy dan dit// Benaut besit
  Voor 't beste uytverkoren?
  Och! g'hebt voor my verborght
  Dit suer verswolgen,
  Dat ick u onbesorght
  Oock na sou volgen.
  
  
  En hoe sou'k niet? terwijl dat ghy my zijt
  Dit doende voor, ten aengenamen nooder.
  Want nu gheschiet voor my u al de spijt;
  Zijt ghy my des te liever, soo te snooder,
  Ick ken 't, ghy hebt// U hier gekrebt.
  Maer op dat ick// Door dese schick
  Van doecken,
  Alhier om laegh// Den Hemel graeg
  Voor al sou leeren soecken.
  En wat vergeten man
  Zou met verlangen 
  Niet willigh wesen dan
  Om u t'ontfanghen?
  
  Neen ick en laet my een al sulcken kans
  Geenszins ontgaen; Want sult my door den duyster
  Daer in nu staet uw' krebb' , de hooghste krans
  Verdienen van de hemelrijcksche luyster.
  Ja door d'ootmoed// Die u aendoet
  Het stom gediert// 't Welck u hier swiert
  Beneffen,
  My als een Zoon// Van Godes throon
  Hier naermaels doen verheffen;
  Want dit's my over langh
  Belooft te werden.
  Indien ick u ontfangh,
  En soo volherde.