text: Stem: Sy j'ay faict nouvell' amour. pag. 481.
  
  PAulus Bisschop van Byzant,
  Die viermael heeft gheloopen,
  Als een ballingh achter land,
  Doet nu de wangen open:
  En flescht den dorst,
  Van sijn vermoeyde wegen,
  
  Nu aen de borst
  Van Gods vollen segen.
  
  't Was het Arriaensch gheweld,
  Door 's Keysers macht hovaerdigh,
  't Welck den onverwonnen held,
  Die voor de waerheyd vaerdigh
  Was tot de dood,
  Of tot een langer leven;
  In d'ope schoot
  De volste maet dee geven.
  
  Cuculum d'Armeensche Stad,
  Daer hem voor 't lest gebannen,
  Macedoons verwaentheyd had,
  Deed hem de keel omspannen
  Met kenn'pe lint,
  Tot dat Goods uytverkoren,
  En trouwen vriend,
  Den adem had verloren.
  
  't Lichaem bleef begraven daer,
  Tot dat het d'eelsten Koningh
  Theodoos na veertigh jaer
  Verhief tot beter woningh.
  Ja tot het huys
  Selfs van de sno vyanden,
  Die wijlen 't Cruys
  Hem aen deen, en verbanden.
  
  Dat u eeuwigh wel bekom
  't Geluck van sulcken glory
  Paule, der Prelaten blom!
  Maer wilt in uw' memory
  Behouden toch
  Den Catholijcken Tempel,
  Op dat sy noch
  Magh doen naer u exempel.