text: De konstenaar.
  
  Die man is regt vernuftig, aardig;
  Hij is een kermis-oortje waardig,
  Beschouwt hem, kinders, zonder schroom
  Twee pijpen zet hij op malkandre,
  En nog een derde, en nog een andre;
  Het wordt in 't eind een gansche boom!
  
  Dien plant hij op zijn voorhoofd neder,
  En wendt en keert zich heen en weder:
  De pijpenboom daalt eindlijk af,
  Tot dat hij, langs zijn neus en lippen,
  Ook van zijn kin dreigt af te slippen;
  Dan grijpt zijn hand hem, als een staf.
  
  Dien zwaait hij, nogmaal zonder breken;
  Dus is zijn handigheid gebleken,
  En elk Aanschouwer is voldaan.
  Gelukkig zijn de stervelingen,
  Die, aan de schaal der aardsche dingen,
  Het evenwigt zoo wel verstaan.