text: Stemme: Lestmael gingh ik &c.
  DEe winter is voorby gestreken,
  De Somer die staet voor de deur,
  Die ons so lieflijck komt queeken,
  Van Bloempjes also also soet van geur,
  De warme dagen Lief die komen aan
  Komt laet ons jagen daer de bloemtjes staen,
  Die cielijck open gaen.
  De Mey toont ons sijn beste dagen
  Van Bloempjes Kruyden en van Gras,
  Hy doet uytloopen de groene bladen,
  Van al ´t liefelijck bloem-gewas,
  
  Waar op het diertje met een soete taal,
  Singt tiere liertje, maer de Nachtegael,
  Verciert het altemaal.
  In 't velt hoortmen de Lieuwerijck, singen,
  Al quelend vliegt hy in de lucht,
  In 't duyn daer sietmen de knijntjes springen
  Sy leven daer in soet genucht,
  Het mossel-prijtje roept staeg dief, dief, dief,
  Dat Honingbeytje heeft de bloempjes lief
  Sy staen tot sijn gerief.
  't Swalifje met sijn snelle wiecken,
  Vliegt als een schim stracks hier en daar
  So dra den dag begint te krieken,
  Komt den gebeckten Oyevaar,
  Na buyten vliegen om te soecken aes,
  Hy gaet bedriegen den Kikvors den vaes
  Speelt met een groot gerras.
  Twee schaepjes aen een tuyh gestrengelt,
  Die trecken t samen eenen lijn,
  Wat verder sitter een en hengelt:
  Daer dient pacientie by te zijn,
  Al zijn verlangen is na snoeck of baers,
  Kan hy die vangen houtse voor wat raers
  Maar vanght somtijts wat aers.
  's Morgens kraeyt den boer sijn Haentjen,
  Maar komt eens aen de water kant
  Daer siet men 't wit gevederdt Swaentje,
  Langes de willige abundant,
  De vogeltjes singen boven in 't geboomt,
   De Visjes springen daer 't water stroomt,
  't Is lust onder 't geboomt.
  't Is lust om te gaen vermeyen:
  Wanneer den dagh begint te krieken aen,
  Sietmen de Koeytjes in de weyden,
  Met soete Melckje zwaer belaen,
  Waer op het boertje met sijn huys-vrou past
  Hy neemt een snoertje bint haer beentjes vast
  
  Ontslaet haer van de last.
  Nu wil ick eens gaen besluyten,
  Van al het geen ick heb gesien,
  Die meer wil kijcken die gaet na buyten:
  Treet met u tween,
  Maer ick was alleen,
  't Komt al van boven dese soetigheyt,
  Laet ons gaen loven Godes Majesteyt,
  Tot in der Eeuwigheyt.