text: Tegen-Zangh.
  Maer ach! wy blijven hier bene’en,
  De Sienderen en sien geen teecken,
  Sy schijnen in de wint te spreecken,
  Geen been en naerdert tot sijn been,
  Ey! rolt wat snelder trage tyden,
  Daer van de Mannen Godts voorseyden.
  
  Och! Zions Haert schijnt uytgebrant,
  De schaerdheyd van Oprechte lieden,
  Die most ons ingewand doen zieden,
  Ai! Gijsbert Voet is meê van kant;
  Als ons de Dood die Luy komt vellen,
  Dan kan ons niet veel goeds voorspellen.
  
  O God ons Hert en Oogh beswijckt,
  En sal van tranen nimmer rusten.
  Tot dat het u eens sal gelusten;
  Dat soo bemoddert en beslijckt.
  Gesicht, van Zion af te wassen,
  Haer gevende Cieraed voor asse.
  
  De tijd tot haren Ooghst bestemt,
  
  Die tijd die schijnt alreeds gebooren,
  Ons dunckt al dat het rijpe Kooren,
  Om Maeyers en om Binders hemt.
  Staet menigh ledigh staende macker,
  In wil of weer wil op uw acker.
  
  Ach! dat het ons aen Schuyren feil’,
  En geef in plaets van Vloeck weer Zegen,
  Laet dalen vroege en spade Regen:
  Heer geef nu voorspoed, geef nu heyl,
  O! send u licht, en send uw klaerheyt,
  En stijft uw Woord met kracht van waerheyd.