text: Stemme: Wilt vrolijck singhen.
  
  HIer kom ick dwalen
  Langhs des Bergen, Bos en dal,
  Om mijn Schaepjens t' huys te halen
  En te drijven in den Stal,
  Die hier in het klaver-Gras
  Doe Auroor ontvloden was,
  Hebben in het groen gaen grasen
  Dewijl Phebne daeld' seer ras.
  Maer och wiens stemme
  Hoor ick ginder in het wout,
  Och! wien hoor ick ginder hemme?
  't Is die my ghebonden hout:
  't Is mijn Hart en tweede Ziel
  Ach! Godin ick voor u kniel,
  Aensiet doch u trouw minnare
  Die soo even voor u viel.
  
  't Is u Cassander
  Philomela die u groet,
  Dus bid ick u doch verander
  Anders och ick sterven moet,
  Philomela 't is gedaen,
  Als de Snee sal ick vergaen
  Soo ghy u niet wilt ontfermen.
  Aensiet doch mijn droef ghetraen.
  'k Sweer by de Goden
  By Saturnus en Iupijn,
  Dat ick u noyt heb ghevloden
  'k Wensch met u ghepaert te zijn:
  't Is Cassander dien meen
  Tot mijn lief en anders geen,
  Dus komt wilt u Nimphje kussen
  Lief Cassander weest te vreen.
  Hoor mijn beminde
  Phebus ringhelen met sijn lier,
  Hoor daer ginder by de Linde
  Van de Bosch-Godt groot ghetier,
  Die sich mee om onse vreucht
  Nu met alle macht verheught,
  Kom ey kom singht ons een deuntjen
  Op dat het de Goden heucht.
  Met quam ick treden
  Uyt dat Elfen Boschjen fier,
  Met mijn Nimphjen fray van leden
  Om te nemen wat playsier,
  Daer de Herders in het groen
  Haer gewolde Schaepjens voen,
  Die haer Nimpjens daer soo kussen
  't Was 'er al vol vreucht te doen.
  Nou Lief Cassander
  Philomela die u groet,
  Hey laet ons nu met malkander
  Fris wesen en wel gemoet,
  Laet ons nu sien de Goon
  Of Venus of Cupido,
  Sy sullen haer eens ontfermen
  Of ick sterf wel duysent doon.
  
  Nu zweer ick klare
  By Sturnis en Iupijn,
  Dat ick nu met u sal paren
  En ghy sult mijn Vrouw nu zijn,
  Philomela weest gherust
  Daer op geef ick u een kus,
  Laet ons schaepjes samen paren
  Op dat ons schaepjes samen paren,
  Op dat ons schaepjes samen paren
  Op dat ons brandt wiert gheblust.
  Nu wensch ick alle gare
  Alle Nimphjes jonck en oudt,
  Als sy met malkander paren
  Weest malkander heel ghetrou,
  Doet als wy hebben gedaen
  Soo en sult ghy niet vergaen,
  Het is soet om soo te paren
  Wil het doch in danck ontfaen.