text: V I.
  Quibus Reipubl. vitiis factum sit, ut unius opportuna dominationi redderetur, jam constat. An juste & bono publico eo pervenerit Caesar, restat ut explicemus. De eo enim inprimis ambigitur. Plerique enim tyrannum, patriae libertatisque communis & bonorum omnium hostem appellant; & meliorem Pompeii, quam Caesaris caussam fuisse contendunt. Nobis Caesaris quam Pompeii caussa melior; &, quanquam Pompeii illa, Reipublic. caussa ac hominum meliorum, ipsius etiam Catonis tunc haberetur; hi boni nobis potius, quam prudentes, factio potius, quam Respubl. fuisse videntur. Quas privatas graves-que Caesari injurias Pompejus intulit, quod attinet, sine armis civilibus salvi esse non poterant aut Caesar, aut tot alii, qui eum sequebantur. Neque interim istam belli civilis justam caussam esse posse asserimus. Quippe quantumvis innocenti & quibusvis machinis in exitium petito civi ea defensio haud permissa est, quae bella civilia secum trahat. Nec, si ad ea, quae Reipubl. quisque debet, attendamus, hic locus est ulli ejusmodi armatae privatae innocentiae defensioni. Quanquam enim Respul. repertae sint, ut omnium in singulis, & singulorum in omnibus salus obtineatur, hac tamen lege quisque convenit in societatem civilem, ut justius sit perire innocentem privatum, quàm ejus salutis caussa Rempublic. salvam non esse.