text: Da bei Rami. fol. 8. Vers.
  In 't middel van de Lente (och! noyt soeter memori)
  Viel van den Hemel een te lieven reghen,
  Die met de rijckste Rente van genaed' en van glorij
  Begiften quam de kerckelijcken seghen.
  Gelijck de Bruygoms pleghen
  Haer Bruyden te vercieren
  Met ringen en karkanten,
  Van paerl' en diamanten;
  Soo pronckt oock opter aerde,
  In veel manieren,
  De Bruydt der Heyl'ger Kercken.
  't Zijn mollen die haer niet en willen mercken.