text: Stem: Se mi fay Saltar.
  
  
  
  
  
  
  
  
  WIe sou met ghesette moed,
  Kunnen sien, teghen 't Christen bloed,
  Een soo schendighen Placcaet,
  Als hier aende Colonne staet?
  Is den dorst dan niet gheslist
  Noch op't bloed van IESUS Christ?
  Wat vertuck ick af te scheuren
  't Schennis van soo roode keuren.
  
  Dit geseydt, met eene drift,
  Af ghetrocken het wreede schrift:
  En met hand en tand ghescheurt,
  Wes de Godloosheyd had ghekeurt.
  Ridder! u gheloof is groot:
  
  Maer u naeckt de wisse dood.
  Nu de Keysers, hier ter stede,
  Zelver sijn van Nicomede.
  
  't Beurden oock, op staende voet.
  Maer helaes! met een harde boet.
  Tangen, messen, Beule-kracht,
  En wat Phalaris oyt bedacht,
  Kon den Heyden tot versoen
  Vanden Christen niet voldoen.
  Nieuwe vonden, rouwe wonden,
  Slagh op slagh, de pley omronden.
  
  Maer met een soo blijden mond,
  Datmen hem noyt, te geender wond,
  Jammeren of greynsen sagh.
  Maer ghestaegh met een soet ghelach;
  IESU Heer, ghebenedijdt
  Zy uw' naem tot alder tijd.
  Wat is dese, straf te vreesen,
  By u over goelijck wesen?
  
  Al 't gheweld van deser aerd,
  Is voorwaer niet te pijne waerd
  Om te vergelijcken by
  Een vergeldingh, soo rijck en bly.
  Martelaer! den Roosen-hoed
  Is bereyd, maer bid, en doet
  Onse sinnen, oock verwinnen
  Hel en dood, Om IESUS minne.