text: Stem: Aldaer ick gister avond quam.
  
  DAt ellick een wat Eglantiers,
  Wat Roos, wat Lelijs draegd, Wat Ec.
  Voor Lutgard Nonne van Aywiers,
  De lijd-saem reyne Maeghd.
  De lijd-saem reyne Maeghd.
  De lijd-saem reyne Maeghd.
  
  Sy sagh, ter wijl sy vrijden eens,
  Den Heer van bloede rood. Den Ec.
  Hy sey: wat heeft dit spel ghemeens
  Met mijn bebloede schoot? Met Ec.
  
  Siet offer wel oyt minnaer was
  Van liefde soo gherooft, Van Ec.
  En sult voor mijn verlaten ras
  Al watter blinckt, of bloost. Al Ec.
  
  
  Sy deed het oock, op staende voet.
  De liefde van haer God, De Ec.
  Dee achten haer al 's werelds goed
  Voor roock, voor roed, voor rot. Voor Ec.
  
  Des haer de minne Christi trock
  Na d'Oorde van Cistars. Na Ec.
  Daer hy haer schonck het soet gelock
  Van sijn ghetrede pars. Van Ec.
  
  Foey wereld! foey, met uw' wellust,
  Die al te ras veraget, Die Ec.
  Nu IESUS in mijn boesem rust,
  Soo blijft mijn hart versaed. Soo Ec.
  
  Heer IESUS is de liefste mijn.
  Mijn weelden is sijn Cruys. Mijn Ec.
  Wat sal dan wel hier naermaels zijn
  De blijdschap van sijn huys? De Ec.
  
  Heer IESUS is mijn soete lief.
  Mijn hart is sijn palleys. Mijn Ec.
  Hy rust, als een gemirden brief,
  In't sachtste van mijn vleys, In't Ec.
  
  Lutgardis! die soo hebt bemind
  De Passy van uw' Heer, De Ec.
  Verdraeght, volhard: zijn d'ooghen blind,
  Uw' ziel heeft des te meer, Uw' Ec.
  
  Nu is uw' heyligh-avond af.
  De winter is geleen, De Ec.
  Maer nu u God de Somer gaf,
  Soo siet eens na beneen. Soo Ec.