text: Het Liedeken gaet op de wijse: O Venus strale, ghy zijt die.
  VEnus Goddinne,
  Hoe zijdy dus van sinne,
  Dat ick haer niet en winne,
  Die ick beminne.
  
  Dede ick ghelijck menich ander,
  Die haer liefkens eertijts bedroghen,
  Gedenct dat ick Paris niet en ben, maer Leander,
  Also ick klaerlicken mach betoghen,
  Hoe soude ick dan patientie ghedoghen,
  Ghebruyckt doch bescheet,
  Noyt en heeft mijn hert haer ontrou gheploghen,
  Ghelijck sy wel weet,
  Ick soude storten voor haer mijn bloet en sweet,
  Waert haer believen,
  Hoe comet dan dat sy my also afseet,
  Vol van alle grieven,
  Noyt en heb ick sulcx ghemerckt wt haet brieven,
  Nochtans en haet ickse niet, al is sy quaet van toone,
  Want sy alleen spant int herte die croone.
  
  Sy is alleene
  Mijn hoop en troost certeene,
  Schoonder begheer ick gheene,
  In swerelts pleene.
  
  Men siet dat Leeuwen en Leeuwinnen,
  Draken Griffoenen en ander dieren,
  Bywijlen verwoet en onstelt zijn van binnen,
  Maer versachten weder by goede manieren,
  Doet also Venus deur u bestieren,
  
  Met mijn liefken gheeert,
  Maeckt dat die edelste soet om regieren,
  Tot ghenade verkeert,
  Ghy weet wel al ist datse tegens my murmureert,
  Sy en heeft gheen sake,
  Ghedenckt hoe mijn herte is gheturbeert,
  Met groot onghemake,
  Al ist dat sy my weyghert haer sprake,
  Nochtans bemin ickse als lief ydoone,
  Want sy alleen spant int herte die croone.
  
  Wilt mijns ontfarmen,
  Laet u mijnder erbarmen,
  Dat ick my mach verwarmen,
  In mijns liefs armen.
  
  Princesse laet blijcken barmhertichede,
  Houdt op midts desen t'is ghenoech by tijen,
  Doet my gratie so ghy Parissen dede,
  Mijn treurelick herte wilt verblijen,
  Ende en willes niet ghelijck deursnijen,
  Met tsweert der droefheyt om mijn liefste schoone,
  Want sy alleen spant int herte die croone.
  
  O schoone Princersse,
  Mijn salighe Meestersse,
  Verlost my van dees persse,
  Deur u dienersse.