text: Stem: Fier edel schoon Goddin.
  
  
  
  
  
  
  
  
  EY laet toch niet verdwijnen
  Den aengenamen dagh
  Van heen, daer op men vyeren magh
  Te samen, twee Christijnen.
  Soo d'een als d'ander Maeghd,
  Daer de Kerck Goods moed op draeghd.
  
  De eerste was geboren
  Van Tyrus, d'oude Stad, 
  En tot een uytgelesen vat
  Van Gode uytverkoren;
  Die by de Lely-schoon
  Voeghen sou de Roose-kroon.
  
  Sy had haer vaders Goden
  Van silver en van goud
  Gesmolten, en tot onderhoud
  Der armen uyt geboden:
  Gelijck hier voortijds meeGenes.29. vers.17.
  Schier de schoone Rachel dee.
  
  
  Haer vader die den Rechter
  Selfs was, mids desen gram;
  Hier over aen sijn dochter quam
  Te werden een bevechter,
  Zoo langh dat hem de dood
  't Leven haelde uyt de schoot.
  
  Maer laes! sijn volghers deden
  Verlossen niet daerom
  Uut haer verdriet de Maeghde-blom,
  Maer nieuwe bancken smeden,
  Daer op met meerder pijn
  Haer geloof getoetst moght zijn.
  
  
  Drie wrede Presidenten
  Verwon sy wel gemoed,
  Door banck, door pley, door vocht, door gloed,
  Door slanghen, door serpenten;
  Tot dat men haer de dood
  In de borst met pijlen schoot.
  
  Gaet pronckt nu met uw' blommmen
  Christina, rood en wit,
  In 't Maeghde-koor, dat rijck besit:
  Zoo langh dat daer oock kommen
  Een Maeghd, met u te saem
  Sal van d'eyghe selve naem.
  
  Ja oock ten selven daghe:
  Maer uyt een ander land,
  Daer schier de Luycksche Maes aan strand.
  Sint Trudo sal haer draghen,
  Op 't Goddelijck gebod,
  Tot het Hemelsche genot.
  
  O Maeghden! die van wonder
  De naem had, en de daed,
  komt ons door u gebed te baet,
  Te saem, end'elcks bysonder,
  Dat God ons inden nood,
  Help door wonder-daden groot.