text: Stem: Ick weeter een Vroutjen.
  
  
  
  
  
  O Vromen verwinner van daed en van naem
  Vincenti! leerd ons oock verwinnen,
  Geen meester soo aerdigh, geen school soo bequaem
  Als uw' gayool: wilt ons de sinnen
  Dan leeren vervooghden.
  Geen vromer men vind
  Dan die de drift van sijn natuer verwindt.
  
  De liefde is stercker als dood, end' als graf,
  't Was aen Vincent seer wel te mercken,
  Noch bancken, noch pleyen, noch bloedige straf
  Kon hem yet tegen God doen wercken.
  Geen kloecker op aerde,
  Geen vromer men vind,
  Dan die de drift van sijn natuer verwindt.
  
  Die deugdelijck leven, die wonder wil doen,
  Die soeck te lieven Godes glory,
  En daer toe noch over hem selven te voen
  Een tucht van stadige victory.
  Geen kloecker op aerde,
  Geen vromer men vind,
  Dan die de drift van sijn natuer verwindt.
  
  Dit is het dat IESUS wou seggen, wanneer
  Hy leerde dat sijns Vaders hoven
  Verdroeghen gewelders, want sinnekens teer
  Den Hemel niet en sullen roven.
  Geen kloecker op aerde,
  Geen vromer men vind,
  Dan die de drift van sijn natuer verwindt.
  
  Komt driftige sielen! komt vestigt dit les
  Aen Sint Vincent, wat deed hem winnen,
  Sijn brandenden rooster, sijn villende mes,
  Als d'overhand van sijn sinnen.
  Geen kloecker op aerde,
  Geen vromer men vind,
  Dan die de drift van sijn natuer verwindt.
  
  De kolen verzengden, de schaerden doorsneen,
  De wonden liepen tot malkander,
  
  Men tangde sijn sijden, men perste sijn leen,
  Maer hy verwon soo't een als't ander.
  Geen kloecker op aerde,
  Geen vromer men vind,
  Dan die de drift van sijn natuer verwindt.
  
  Bebloede Tyrannen bedeckt u van schaemt,
  Och! had ghy noyt dit spel begonnen.
  Den Martelaer is al te moedigh genaemt
  Vincent, verwint, ghy blijft verwonnen.
  Geen kloecker op aerde,
  Geen vromer men vind,
  Dan die de drift van sijn natuer verwindt.
  
  De beulen nu moede van't pijnige Cruys,
  De'en op een bed den man wat rusten,
  Maer IESUS dee halen den Martelaer t'huys
  Tot sachter bed van sijn wellusten.
  Geen kloecker op aerde,
  Geen vromer men vind,
  Dan die de drift van sijn natuer verwindt.
  
  Sijn lichaem en kon ooc niet werden geschendt
  God deed't bewaren door een raven,
  In alles verwinner, in alles Vincent,
  Tot dat de Kerck hem had begraven.
  Geen kloecker op aerde,
  Geen vromer men vind,
  Dan die de drift van sijn natuer verwindt.
  
  Godsaligh verwinner, wy schepselen broos,
  Die ons soo qualijck kunnen dwingen,
  Versoecken uw' voorspraeck, en eeren de roos
  Uws kroonings. Des wy blijven singen,
  Geen kloecker op aerde,
  Geen vromer men vind,
  Dan die de drift van sijn natuer verwindt.