text: Stem: Pour un playsir qui peu si dure.
  
  
  
  
  
  
  
  
  GLory zy inden hooghsten Gode,
  End' op der aerden peys en vree.
  Wel op dan Harders! laet u noden
  't Is toch te moghelijcken bee.
  Dus maeckt u ree// Na Davids Stee,
  Om eer te doen den nieuwen Koningh.
  Maer nu hy koos soo armen woningh,
  Zoo'n laet niet wat te dragen mee.
  
  De Harders bly, soo d'een als d'ander,
  In 's Engels aengename stem.
  Ey lieve! gaen wy met malkander,
  Sprack lange Pool, naer Bethleem,
  
  Te sien het woord// 't Welck wy gehoordt,
  En Godt ons heeft belieft te toonen.
  't Is toch van all' de Davids zoonen
  Zeer verre d'edelste geboort.
  
  Maer 't is geen reen, met yd'le handen
  Te komen voor dit groote kind.
  Och! dat men nu in onse landen
  Geen Rosen, of geen Leeljen vindt.
  Des niet te min// Is onsen sin,
  Te brengen wes wy kunnen vinnen,
  Het loot veraerdt wel door de minne
  in Goud: want liefd' is groot gewin.
  
  Helaes! wat is't dat wy hier soecken
  Een weynigh kruyds, tot Christus eer?
  En dencken wy niet om de doecken,
  Of om sijn lieve leedtjens teer!
  De winter bijt// Den hagel snijdt,
  Daer is geen wol, en 't weynigh webbe
  En kan niet nemen vande krebbe
  De hardheyd, noch den kouden tijdt.
  
  Dit is't dat wy wel hoorden lesen
  Te Bethl'em inde Synagoog:
  Dat Christus arrem soude wesen.
  Och! hier is nu het klaer betoogh.
  By avontuer// Of dit geluer,
  Den Stock van Iuda weer sal rechten,
  En 't leed van sijn verdruckte knechten
  Versoeten, door sijn eygen suer.
  
  Doch oft wy 't nauste niet en wisten
  Hier van, soo weten wy nochtans,
  Dat in een stal van volle kisten,
  Maer weynighs gelts, en luttel pands
  Kan wesen. Och// Des moeders sogh
  Is niet genoegh? 't is meer las reden
  Dat wy het kind wat helpen kleden,
  En voeden: komt dan gaen wy toch?
  
  Men teegh op ganck al even wacker,
  
  't Was Arris, Iob, Pier, Pool en Rut,
  Sy droegen 't groenste vanden acker,
  En brachten 't vetste vande hut.
  Wat loofs, wat steels// Wat melcks, wat meels:
  En 't welck het kind sou mogen strecken,
  Om tegens 't winter weer te decken,
  Wat grauwe pijs, wat blauwe keels.
  
  Hier mede hebben sy gevonden
  Mariam, Ioseph end' het kind,
  In snode doeckskens opgebonden,
  End' inde krebbe neer geswindt.
  Sy sagen wes// Hen 's Engels les
  Van 't kind ondeckt hadd' in 't bysonder:
  En songen Gode vol van wonder
  Een lofsangh, dien sy danckten des.
  
  
  De nieuwe tijdingh haer verspreydeOp dese achtste vaers magme eyndigen. De Devotarisen singhen voort.
  Met groot gerucht, en bly geschal,
  Door 't geene dat de Harders seyden.
  Doch d'eelste moeder boven all',
  Nam in haer sin// Ten diepsten in:
  En ley vast over met malkander:
  Wat haer in 't een, wat haer in 't ander
  Bejegent was, van 't aen begin.
  
  Doet ghy het met de Maget mede,
  Oft volght ten minsten d'Harders na,
  Naer Bethlem inde rijckste stede,
  En 't vruchtbaer land van Ephrata.
  Maer oft soo viel// Zoo'n komt niet iel,
  Dits's geen gebruyck: noch wilt niet dencken
  Dat g'hem sult paeyen met geschencken.
  't En zy g'hem geeft uw' eygen ziel.
  
  De dees' heeft hy u wel gegeven,
  De dees' is 't die hy weer begeert.
  Wat buyten dees' is heeft geen leven,
  Door dees' werd al de rest vereerd.
  't Is dees' de welck// Om wol, om melck,
  Om dingen van geringe prijsen,
  
  U kopen kan de Paradijsen:
  Ja d'Hemel, om een water-kelck.
  
  Dan des soo weet, dat sy moet wesen,
  Zulcks als g'hier inde krebbe siet.
  Want isser yet gebrecks van desen,
  Zoo deught s'in Christus oogen niet.
  Te Bethleem// Behaegdy hem;
  In 't Broodhuys aenden disch geseten.
  Maer daer 't oprechte brood geëten
  Des Hemels werdt; na Christus stem.
  
  Woondt aende weght; ghy moet u draghen
  Niet anders als een passagier,
  Indien ghy Christo wilt behaghen:
  Want in dier voegen siet g'hem hier.
  Bereydt u huys// Diep als een kluys.
  Weest warm, en koel, na dat de tijden
  Nu spoedigh zijn; en nu doen lijden
  Of d'eene plaegh, of t'ander kruys.
  
  Leert vande krebb', en vande lueren,
  Leert vande nieu geboren leen;
  Ja vand' onredelijcke bueren
  Oock, die daer om staen met haer tween.
  Zijt met den Os// En d'Esel los
  Van eyge wil, en recht van sinnen.
  Want't Lamm'ken Goods, kan niet beminnen
  Den Aerd van Lupaerd, of van Vos.
  
  Het leste les neemt vande moeder
  Maria, aller Maeghden blom.
  Van Ioseph oock die haer een Hoeder
  Was, end' een reynen Bruydegom.
  Schickt dat ghy spoordt// Op Godes woordt,
  Als op de zee,star, al uw' wercken.
  Vervooght uw' hart, lijdt met de stercken,
  En gaet altijd in deugden voort.