text: Stem: alst begint.
  
  WAnneer de Son in 't morgen roodt
  In 't Oosten quam ontmoeten,
  Lagh Phoebus in Auroraes schoot
  Om Zee en duyn te groeten,
  Om Roos om Blom om Phyolet
  Met elst en linde dicht beset,
  Door Zuyer koelt te Buygen
  Om druppels die als Kristalijn,
  Op roos en blom gedroopen sijn
  Vol Nectar in te suygen.
  2. De versch ontloken dageraet
  Begroet van Zuyver Toridom,
  Haer morgen suchjes vallen laet
  Op dicht beblade linden,
  De Son in 't Oosten opgestaen
  Speelt met sijn glans op groene blaen,
  Van hoogh getopte boomen
  Van waer mijn Philis dreef haer vee,
  Tot op den Oever van de Zee
  En bracke Water Stroomen,
  3 Haer Schaepjes aen de Waterkant
  Verquickten door 't verkoelen,
  Mijn Philis gaet terwijl op strant,
  Haer Blancke voetjes spoelen
  En flobbert in het ruysent nat,
  Dat haer tot aen de middel spat
  Door drifjes opgevlogen,
  Nooyt soeter vreught nooyt blijder dagh
  Als doen ick weer mijn Philis sagh,
  Haer natte leden drogen.
  4 Haer open Boesem heel ontbloot,
  't Albastert wit verdoofde
  Haer blancke haeckjes bloesent-roodt
  Auroor haer glans beroofde,
  Hoe graeghde mijn verliefde sin
  Nae dit genot door soete min,
  Doch dorst het niet betrachten,
  
  Dies was de vreughde mijn een smert,
  Een vreught voort oog een pijn voort hert,
  Een stuyt voor mijn gedachten.