text: Stem: O ! weeligh Amsterdam.
   Christus den vryenden Bruydegom.
  1. TReet voort, o ! teere Spruyt, Mijn Suster, lieve Bruyt,
  Sions Dochter schoon, Komt, uytverkooren Maeght,
  Die my alleen behaeght: Hier is 's Levens-Kroon.
  2. Ick heb u langh bemint Meer als een Moe'r haer Kint:
  O ! mijn gunst noyt breeckt. Waerom dus langh getoeft ?
  U Minnaer ghy bedroeft Die u vriend'lijck smeeckt.
  3. Mijn Schoone, hoe dus traegh ? Ick roep, en vry u staegh
  Door mijn Geest en Woordt. Komt Lief, 't is meer dan tijdt:
  Verhardt u herte niet: Komt doch heden voort.
  4. Smijt wech in snood' gewaet Dat u seer leelijck staet,
  Vuyl en seer gescheurt, Mijn Bruylofs-kleedt aentreckt,
  U schaemt daer me'e bedeckt: Dus niet langer treurt.
  5. Nu Lief, pronckt met mijn deucht: Ick ben (weest nu verheucht)
  U Gerechtigheyt: U schuldt heb ick voldaen,
  En 's Levens rechte baen Voor u al bereydt.
  6. Hierom, weest niet vervaert, Ghy zijt my lief en waert
  Als mijn vleesch en been: Een Trou-ringh van mijn hant
  Heeft t'samen vast verpandt 't Hooft met al sijn le'en.
  7. Komt, Schoone, uyt den slijck, Nu in mijn Vaders Rijck
  Sal ick u ontfaen, En u vercieren schoon
  Met 's Levens-gulden-kroon, Doen een wit Kleedt aen.
  
  8. Daer sult ghy, Bruyt Sion, Blincken gelijck de Son
  Heel bevrijdt van pijn. Een vreucht van eeuwigheydt
  Heb ick voor u bereydt, O ghy Liefste mijn.