text: Stem: A qui vient le S. Michiel. pag. 361.
  
  D' Oostenrijckschen Leopold
  Krijght uyt Godes milde handen,
  Huyden 't alder rijckste sold
  Voor sijn wel bediende landen.
  Leopoldus kreegh te loon,
  D' Hemelsche, voor d'aerdsche kroon.
  
  Princen, Vorsten, wie ghy zijt!
  Komt van Leopoldus leeren
  Waer gh'in vrede, waer gh'in strijdt,
  U naer hebt te reguleren.
  Leopoldus kreegh, Ec.
  
  's Vollicks oorber, Godes eer,
  Waren sijn gestelde mercken;
  Daer hy met een liefde teer
  Na bestierde al sijn' wercken.
  Leopoldus kreegh, Ec.
  
  Lief-ghetal aen minst en meest;
  Aen den armen een weldader:
  Van sijn Burghers niet ghevreest
  Als een Heer, maer als een Vader.
  Leopoldus kreegh, Ec.
  
  Oostenrijck was doe noch maer
  Een Marck-graefschap, zoo wy weten.
  Dit besat hy veertigh Jaer;
  Die nu hoogher is gheseten.
  Leopoldus kreegh, Ec.
  
  's Keysers dochter, Vrou Agniet,
  Was ghepaert met sijnder kroone:
  Die hem baerd' en Vader liet
  Van thien dochters, end' acht zoonen.
  Leopoldus kreegh, Ec.
  
  
  Dus verheven, dus gheëcht,
  Dus gheburgerd, dus ghekinderd.
  Leefden hy nochtans oprecht
  En in Godes dienst onbehinderd.
  Leopoldus kreegh, Ec.
  
  't Was, en 't is noch wel te sien
  Aen sijn graf, door wonder-daden:
  Wat hem Godt wel heeft doen bien,
  Voor sijn wel betrede paden.
  Leopoldus kreegh, Ec.
  
  Dat hier na oock all' gelijck
  Trachten, die hier Scepters draghen:
  Op dat sy voor 't minder rijck,
  't Ongemeten niet en waghen.
  Leopoldus kreegh, Ec.