text: Op de Voys: Ick roep tot dy HEER Jesu Christ, Als hier nae volcht.
  
  
  
  
  VErlost my doch (O Godt mijn Heer)
  
  
  
  
  Van alle mijn Vyanden,
  Want (siet) De Boose Loeren seer,
  Om my te maecken t'schanden
  Die stercke teghen my soo wreet,
  Vergaed'ren ende Treden,
  Sonder Reden,
  Ten is mijn schult Jae niet,
  Dat sy soo syn t'Onvreden.
  
  2.	Staet op, help my wt dit ghequel,
  Godt Zebaoth end' HEEre,
  En soeckt te Huys (Godt Israel)
  Die Heyden wijt end' veere,
  Wilt haerder gheen Ontfermen (Heer)
  Die Willens t'quaet aenvaten.
  Maer haer laten
  
  Als Honden tsavonts weer,
  Gaen huylen achter straten.
  
  3.	Haer mont die overvallet my,
  Haer lippen zijn vol Sweerden,
  Wie soudet hooren? segghen sy,
  Gaen pralen hier op Eerden?
  Maer ghy begheckt die Heyden wreet,
  Myn Schuts, myn sterckte crachtich,
  Godt Almachtich
  Thoont my syn goedicheyt,
  Aen myn Vyanden prachtich.
  
  4.	En Dootse niet, dat het niet (Heer)
  Vergheet myn volck (bysonder)
  Maer met dijn macht verstroytse seer,
  (Myn Schilt) verstootse t'onder,
  Haer Leer al enckel sonde is,
  Vol Hooverdy sy steken,
  Ende spreken
  All' vloeck end' Bans Advijs,
  End' niet dan wederspreken.
  
  5.	Vernieltse sonder all' ghenaed',
  En thoont dat God noch crachtich
  In Jacob heerschet metter daet,
  End' over al waerachtich,
  Laet door de Stadt sy loopen (HEer)
  Om Spijs des Avonts stonden,
  Als die Honden,
  Van Hongher huylen seer,
  Als niet voor haer is vonden.
  
  6.	Ick wil van uwer Macht, O Heer,
  Steedts neerstich dy Loffsinghen,
  Dijn Goetheyt smorgens Roemen seer,
  Mijn Godt dijn Loff voort bringhen,
  Mijn Schuts en Toevlucht, Heer, zijt ghy
  In mijnen noot en lijden
  T'allen Tijden,
  O Godt ghenadich my,
  Mijn Schuts aen allen zijden.