text: Voys: Lestmaal Vryden mijn een Carel, &c.
  Wel hoe is Hollandt in vreugde,
  En ook yder een verblijt,
  En met vrolijcke geneugde,
  En dat tot Louwies syn spijt,
  Dat men nu singt van Victory,
  Over het Spaens Nederlant,
  Daer hy op stelden sijn 
  
      glory
  Dat hy 't soo had overmant.
  Maxmiljaen dient niet vergeten,
  Dien beroemden Beyer-Vorst,
  Die zijn stuk is afgemeeten,
  Met Joseph die mede dorste,
  Als een Bisschop van heel Keulen,
  En daer by nog Prins van Luyck,
  Die hy meenden mee te heulen
  Ja heel in een Franse fuyck.
  Maer verkeert soo sijn de kansen,
  De Huerrelinge sijn gegaen,
  Verlaten Steeden en Schansen,
  En durft op geen Lant meer staan,
  Want hy vreest Louwies sijn plagen,
  Dat die hem sou vallen deur,
  Want hy kan geen Wijn verdragen,
  Al de Druyven zijn te suer.
  Vendomen quam uyt Itaelje,
  Spoeden hem na Vlaenderlant,
  Om seer haestig een Battaelje,
  Te wagen op zijn eygen hant,
  En hy sou Meenen ontsetten,
  Den Brit en Hollanders slaan,
  En de Geusen meest verpletten,
  Dat se met schant souden gaan.
  Maer 't was een fueri der Fransen,
  Die hy haest liet over gaan,
  Hy wou op zijn Neerlants danssen,
  En de Engelse verslaan,
  Maer dien Haen verlaet zijn kraeyen
  Hout hem kort onder zijn vest,
  En laet hem met woorden paeyen,
  Hy komt niet eens uyt zijn nest.
  Ja laet hem Meenen ontrucken,
  Dendermonden ook ontgaen,
  Dorst gy hier geen Bloemen plucken,
  Om een kans te vangen aen,
  Dendermonden most sig buygen,
  Op Louis Verjaerden dag,
  Als Vendome sal getuygen,
  Dat den Beyer-Vorst aensag.
  Zijn Gragten Werken en Wallen,
  Wierden daer gedemonteert,
  En met stormen aengevallen,
  Dat den Gouverneur haest deert,
  Dat hy moet die Stadt opgeven,
  Met zijn Volck groot en kleyn,
  En het Garnisoen daer neven,
  Moeten al gevangen zijn.
  Of bent gy int slaep gevallen,
  Vendome groote Generael,
  Doen daer vlogen de Vuyr-Ballen,
  Uyt het klinkende Metael,
  Kogels ende Hant-granaten,
  Ontsagen geen Stad nog Wal,
  Tot sy het moesten verlaten,
  't Wiert ten buyt hier voor ons al.
  Sal Parijs Te Deum singen,
  Over dese groote Feest,
  En in 't ront van vreugde springen,
  't Is zijn Geboorten
  
      dag geweest
  Dat Dendermonden is gekomen,
  In de Geallieerde Magt,
  Louis wilt haer kragten schroomen,
  Want sy loeren op u kragt.
  Denkt om de voorgaande tijden,
  Doen u Haen kraeyden te seer,
  Dat en kon den Brit niet lijden,
  d'Haen die moet laten een veer,
  Want de Leeuw die is aen 't brullen
  Wagt zijn klauwen op dit pas,
  Want hy soekt u op te hullen,
  Hy staat fel in 't Harrenas.