text: Stem: Bereydt u huys terstond.
  
  BErnarde! die Calvijn,
  Hoe dwars end' eyghen suchtigh
  Hy was, betuyght te zijn
  Een Schrijver seer Godvruchtigh:
  Seght ons eens wat geloof
  Van nood' is te belijden
  Om den bedroefden roof
  Van Satanas te mijden.
  
  Is't katholijck, of is't
  Het nieu Gereformeerde?
  Ach! dit is d'eyge list,
  Daer wijlen mee verkeerden
  Een deel van 't Fransche Rijck,
  De snood' Apostolijcken:
  Die ghy met groot gelijck
  Op 't hooghste moet ontwijcken.
  
  Ziet eens wat ick van heen
  Wel eertijds heb geschreven,
  
  Met een oprechte pen;
  Waer van noch heen gebleven
  Den inckt is op't papier.
  Helaes! een slagh van mannen
  Die niet en soecken schier
  Als Christum te verbannen.
  
  Uut levenden, uyt doon,
  Uut kleynen, end' uyt grooten:
  Daer van sy zijn gewoon,
  Hier dese te verstooten
  Van 't doopsel; daer de geen
  Van 't voordeel der gebeden
  Aen 't hemelsche gemeen,
  En voor den overleden.
  
  Houdt u voor alle werck
  Vast aen de stoel van Romen;
  Want dit is toch de Kerck
  Die d'alderhooghste stromen
  Der hellen weder-houdt:
  En die ons, als wy dutten,
  Den Hemel heeft geboudt
  Om in 't geloof te stutten.
  
  Dit is, dit is de Stoel
  Van Petro; die van Gode,
  Uut Vaderlijck gevoel,
  De Harder-stock geboden
  Van al de schapen is;
  En die als't hoofd der Kercken,
  Met vastheydt van gewis,
  Sijn broeders heeft te stercken.
  
  Den Priester, die daer in
  Als Bisschop is geseten;
  Naer ick beschreven vin,
  Wert wel te recht geheeten
  Van erffenis' een Seth,
  Melchisedech van oorde,
  Eenen Moyses van wet,
  
  Een Aäron van woorde.
  
  Een Abraham in d'eer
  Van Vaderlijcke waerde.
  Een Noë, woo wanneer
  De Kercken oyt vergaerden.
  Een Samuel van recht,
  Een Abel van geboorte,
  En 's hemels eersten knecht
  In 't sluyten vande poorten.
  
  Ja noemt hem soo ick plagh
  (Noch meynt niet dat ghy mist dus)
  Een Petrus van gesagh,
  Van salvinghe een Christus.
  End' al die niet tot proy
  Des wollifs, en wil dolen,
  Moet sich van dese koy
  Wel wachten af te scholen.
  
  Is dit uw' leeringh dan,
  En zijt ghy te Geneven
  Noch efter voor een man
  Vermaert van heyligh leven?
  Zoo wilt met u gebed
  Ons helpen, o Bernarde!
  Dat wy in dese wet
  Ten eynde toe volharden.
  
  Voor ketterijen doof,
  Voor nieuwigheden vluchtigh;
  Want sonder waer geloof
  En was noyt man Godtvruchtigh.
  Godtvruchtigh t'wijl wy zijn,
  En met u Katholijcken;
  Veel eer als met Calvijn
  Van alle deughd te wijcken.