text: Stem: Une Nymphe jolie. pag. 355.
  
  FOlquinus die de volcken
  Van Vlaend'ren Christus wet
  Uut liefden quam vertolcken;
  Wil noch met sijn gebed
  't Gesaeyde woord
  Van alle quaed verweeren;
  Op dat het magh vermeeren
  En vruchten brengen voort.
  
  Geheele veertigh jaren
  (Na 'k lees in sijn Chronijck)
  Heeft hy de Vlaemsche scharen
  Verkondight Godes Rijck.
  Noch Zon, noch Maen,
  Noch someren, noch kouden,
  En konden hem weerhouden
  Van achter land te gaen.
  
  Den ouderdom beswaerde
  Sijn afgeslete le'en;
  End' efter en verspaerde
  Hy leeringh, noch gebe'en;
  Om 't rechte pad,
  In 't Bisdom van Tarwanen,
  Toch immers wel te banen,
  Toot Goods verheve stad.
  
  Folqijn! ghy zijt ten ende:
  
  U heyligh avond naeckt.
  Den Heer sal om u senden
  Eerstdaeghs: Dus schickt en maeckt
  Dat Oudemaer
  En Bertijn eerst ter aerde
  Geraken, naer haer waerde;
  In een gestarde baer.
  
  Mids dien sult ghy verwerven
  Van Gode, dat uw' Staf,
  Wanneer ghy komt te sterven
  In 't eyge selve graf
  Van Sint Bertijn 
  En Oudemaer sal rusten:
  Tot dat u Goods wellusten
  Verscheenen zullen zijn.
  
  Des zuldy weer behouwen,
  Door uw' verdiensten groot,
  De mannen ende vrouwen,
  Wanneer sy zijn in nood.
  Ja door uw' Stool
  Tot Sithiu, en te Hinneken,By Breda
  De moeder en het kinneken,
  Behoen van Christus school.