text: Cap. V. Noch van de boomen der Noordsche Landen.
  DE Eycken-boom vergaet niet onder 't water, en dieshalven seer nut tot de zyden der schepen. Maer met de schors daer af wordt het leer bereydt en opgemaeckt, gelijck hier beneden, in de gebouwen op het ys, getoont sal worden. Daer zijn noch andere boomen, harder van natuur, van de welcken ringen, tot gebruyck van sprieten, en leere sacken, en kannen gedraeyt worden, die men van binnen met hars besmeert, op dat sy niet souden verderven. Daer spruyten oock noch andere boomen, van onbekende naem, en die van selfs wassen, die echter, om hun swaerheyt van gewicht, om hun hardigheydt, rondtheydt, en opschietingh, nut en dienstigh tot de vruchten gheacht worden. Men vindt
  
  daer oock Kornoellien, en Vlier-boomen, met andere aenghename boomen; ghelijck oock tweederhande Willighe-boomen, van de welcken de Hasen nuttighen, om hun hongher te blusschen. Hoe wel dese boomen wildt en onvruchtbaer zijn, soo worden sy echter van hun dicke stam afghesneden; en de tacken en planten afghesneden zijnde, botten weêr uyt; gelijck d'andere afghehouwe bosschen, die, tot aen de wortel afghesneden, weêr uytspruyten en groen werden. Men vindt daer oock veel boomen, die, om dat sy veel en diepe wortelen in d'aerde hebben gheschoten, ghestadelijck souden dueren, soo sy niet van buyen en blixem ghetroffen wierden. Men kan hier af swarelijck reden gheven, dewijl anderen elders spruyten. Wyders, daer is soo groot een overvloedt van aerdtvijl, die, als een overspeelster, heel gemeen, en soo lastigh is, dat sy, door de stoovingh van 't sneeu, allenghs de mueren en vesten bederft, soo het niet weghgedaen wordt.