text: Refereyn.
  
  IN Godt laet ons vrolijck van herten wesen,
  En singen Alleluya cleyn en groot,
  Om dat onsen Heere als nu is verresen,
  Het Lam heeft die Schapen verlost en genesen,
  Die den wolf hadt gebeten gequets totter doot,
  Hy die door zijn eygen bloet was geverft root,
  Heeft nv een lichaem claerder dan duysent Sonnen,
  Al hinck hy voor ons aen het Cruys naeckt en bloot,
  Hy is den Leeuw van Juda die daer heeft verwonnen,
  Hem door wiens nijdicheyt ons doot was begonnen,
  Is nu als den grooten Goliad verslegen,
  Wie sou die victorie wtspreken connen,
  Die dit suyver Lammeken ons heeft vercregen,
  Daerom en moet zijn eere niet zijn verswegen,
  Laet ons hem bewijsen hoocheyt en glorie,
  Want dit is den sanck die de Engelen plegen,
  Lof zy het Lam Godts van zijn victorie.
  Dit Lam mogen wy wel gebenedijen,
  Siet dit is den dach die Godt heeft gemaeckt,
  Laet ons in hem verheugen en oock verblijen,
  Met Dauid die goetheyt ons Heeren belijen,
  Want ons nv die eeuwige salicheyt naeckt,
  Door dit onnoosel Lam dat die doot heeft gesmaect,
  Is die dore des Hemels nu open ghegaen,
  Godts toorne en gramschap die op ons heeft geblaect,
  Is door het bloet van dit Lam geheel wt gedwaen,
  Dit is het lam dat den boeck heeft open ghedaen,
  Met zijn seuen segels ontbonden,
  Dit is het warachtich Lam naer Joannes vermaen,
  Dat daer geheel wech neemt der werelt sonden,
  Wy zijn ghenesen door zijn smerten en wonden,
  Hierom moet zijnen lof zijn in ons memorie,
  
  Laet ons hem louen en segghen tot allen stonden
  Lof sy het Lam Godts van zijn victorie.
  Victorieus is dit waerachtich Lam puere,
  Dat voor ons is geoffert op den goeden Vrijdach,
  Waer af het oude Paeschlam was een figuere,
  Die is nv verresen naer die schriftuere,
  Hy en sal niet meer steruen naer Paulus gewach,
  Hy heeft ons verlost van dat eeuwich geclach,
  Daer Adam en Eua ons toe hadden gebracht,
  Dus laet ons hem louen sonder verdrach,
  Van die groote victorie die hy heeft gewracht,
  Hy heeft verwonnen door zijn eygen cracht,
  Die poorten en grendels der hellen doen breken,
  Die hem lange in duysternis hadden verwacht,
  Heeft hy verlicht, met claerheyt ontsteken,
  Dat hy by een Lammeken sou worden gheleken,
  Was alsoo voorsien in Godts consistorie,
  Dus laet ons met vrolijcke herten wtspreken,
  Lof sy het Lam Godts, van zijn victorie.