text: Stem: Goddinne Venus schoon.
  
  
  
  
  
  
  
  
  ADieu, adieu, helaes,
  Jonckvrou! sprack Bonifaes,
  Die'k wel te mijnder schand,
  Benam soo dieren pand.
  Och! of ock daer voor weer
  Dulden moght 't swaerste seer?
  Het hart// my smart// en werd//
  Als snee// dat ick oyt sonden dee.
  
  Ick ga van strand te strand
  Nu dalen achter land
  En soecken op de Leen,
  Voor Christus wet vertreen.
  Och of, Ec.
  
  
  Ick sal de vrienden Goods,
  Die na 't verdragh des doods,
  Noch leggen in haer straf,
  Gaen leggen in een graf.
  Och of, Ec.
  
  All' die'k door brand, door kloof,
  Misbruyckt vin voor 't geloof,
  Sal ick te mijnder boet
  Al wasschen 't roode bloed.
  Och of, Ec.
  
  O Martelaren! past
  Den naem des Heeren vast,
  Met loffelijck oorkond,
  Te houden in uw' mond.
  Och of, Ec.
  
  Gund dat ick maer eens kus
  De boeyen, van die flus
  Na 't oogenblick des doods
  Aenschouwen 't wesen Goods.
  Och of, Ec.
  
  Nu noch een luttel boets!
  Nu noch een weynigg bloeds!
  Denckt om het rijcke loon,
  Van d'onverlepte kroon.
  Och of, Ec.
  
  Vriend Christi Bonifaes!
  De sondse van Aglaes,
  Hoe vuyl oock dat sy was,
  Verdwijnt u al te ras.
  Och of, Ec.
  
  De splinters, en de leck
  Van 't opgesoden peck,
  En 't ingegoten loot,
  Versoenen u de schoot.
  Och of, Ec.
  
  Heer IESU lof en danck
  Zy u voor dese banck.
  
  Maer gund my, door u kruys,
  Een plaetsken in u huys.
  G'luckigen Bonifaes,
  Die uyt uw' vuyle sons
  Door leed// van bloed en sweet
  Tot een soo hooghen plaets op stond.
  
  Verkrijght ons vanden Heer
  Dat wy oock tot een leer
  Gebruycken vande deugd
  't Misdaed van onse jeugd,
  Seggend' bedroeft met u,
  Beklagende het wee,
  Mijn hart// breeckt my van smart,
  Dat ick oyt feyt van sonden dee.