text: Op het XVIde Zinnebeeld.
  
  Het Wintergraan, dat in de vooren
  Met sneeuw bedekt is, schynt verlooren,
  Verstorven en vergaan:
  Maar als de Zon haar schoone straalen
  Doet op alle akkers nederdaalen,
  Dan groeit het schielyk aan;
  Dan ziet men hoe de halmen baaren
  Een' schat van dierb're koren-airen.
  Zo gaat het met den mensch,
  Die hier door tegenspoed moet zwerven,
  En in zyn winter alles derven,
  Ja van zyn hoop en wensch
  Tot staatsherstelling schynt versteeken,
  Tot dat de Heilzon door komt breeken,
  Die't all' verkwikt, verheugd,
  Die hem bekroont met zaligheden,
  In spyt van hun die hem vertreden:
  Dies offert hy met vreugd
  De halmen van een dankbaar herte
  Aan God, die hem geneest van smerte.
  Wel dien, die in zyn' staat
  Zich vast op Hem verlaat.