text: Stem: Ioffrou die my doet leven.
  
  VYerdt nu vry Faelje-beggijnen!
  Want huyden heeft
  God doen verschijnen,
  Die eeuwigh leeft,
  Sijn licht aen Begga, d'eerwaerdighe Vrou:
  
  Die na haer trou,
  Eerst gesticht heeft u gebou.
  
  Daer was een zoone gebleven
  Van 't echte saed:
  Des sy te leven
  Naer Paulus raed
  Verkoos, op hope dat sy oock ontfaen
  Zou, naest de kroon
  Vande Maeghen, 't rijckste loon.
  
  Vertrock daer over na Romen.
  End' als sy weer
  T'huys was gekomen;
  Dee sy in d'eer
  Der seven Tempelen, stichten den Heer
  Zoo groot, soo kleyn,
  Zeven Kercken tot Andeyn.
  
  Hier was 't dat Gode behaeghde
  Te geven haer
  Een Choor van Maeghden,
  Sneeu-wit en klaer.
  Die noch ten huydighen dage, naer luyd
  Van d'oude saem,
  Zijn genoemt naer Beggaes naem.
  
  Bid dan uw' Patronresse,
  Ghy Maeghden reyn!
  Dat sy ververssen
  In groot, in kleyn,
  Door haer gebeden aen 't Goddelijck oor
  Wil d'eersten gheest,
  Die in haer hier is geweest.
  
  Voor al, dat Christus wil geven
  Als tot een muer,
  't Gehoorsaem leven,
  Voor uw' natuer.
  Een deughd soo bundigh, dat daer sy beleeft
  Werd sonder pijn,
  Eyscht noch slot, noch muer te zijn.