text: Stemme: Van de 10. Geboden.
  1. DEn dag is wederom overstreke,
  Den duistre nacht die komt weer aen
  En wy van d'arbeid afgeweken,
  Dies gaen wy tot de rust voortaen.
  2. De Son met haer vergulde stralen:
  Die al wat leeft haer glans bewijst,
  Gaet in het Westen nederdalen,
  Gelijk zy in 't Oosten rijst.
  3. De Vogelen en andere dieren,
  In menigt en in groot getal,
  Die daegs met sang den Schepper vieren:
  Die toonen stilstant over al.
  4. Doch gy o God van eeuwigheden,
  En slaept noch sluimert nimmer meer:
  
  Siet op het aerdsche dal beneden:
  En houd voor ons wacht o Heer.
  5. Behoed ons doch voor zware droomen:
  Voor vals verraet of moordery,
  Wilt ons vijand ook soo betoomen
  Dat hy ons nimmermeer komt by.
  6. Laet ons den duivel niet verstrikken,
  Die als een Leeuw rontsom ons gaet:
  Wy hoeven voor hem niet te schikken:
  Als gy o Heer, op schilwagt staet.
  7. Gy hebt aen hem zijn macht benomen
  En aen den ket'nen vast geleid,
  Tot dat gy zult ten oordeel komen,
  En elk doen zijn gerechtigheid.
  8. Wilt ons o Heer alsoo bewijsen:
  U trouwe gunst en hulp voortaen:
  Tot dat wy zien den dag op rijsen,
  En dat het licht komt weder aen.
  6. Om dan alsoo door nieuwe krachten:
  Te doen het werk ons opgeleid,
  Tot ruste zijn de duister nachten,
  Den dag is tot den arrebeid.
  10. Wel nu o Heer wilt uwen name,
  Soo gaen wy tot de rust voortaen,
  Behoed ons door u hand al t' same,
  Soo sullen wy doch niet vergaen.