text: Op de Voys: Van de Vlaamse Meysjens. 
  Maakt Blijdschap allekant,
  Daer is weer Tijng gekomen,
  vol Vreugden abondant,
  dat men de Sterke Stad van Aeth,
  Gewonnen heeft tot roem en lof,
  Van onse Staet.
  De France vogten daer,
  Met twee duysent Soldaten,
  Seer Furieus te gaer,
  En meenden die Stad met geweld,
  Nog voor Louwijs te houwen,
  Maer wierden geknelt.
  Men kreeg haer werken in
  Konterscharp en Ravelyne,
  En wat men daer om vin,
  Van Batteryen, Sterk en groot,
  die zy hadden gemaekt,
  Om te hebben geen noot.
  Doen zy sagen voorwaer,
  dat men haer quam soo naere,
  doen sloegen zy aldaer,
  de Camade heel gezwin,
  Om te Capituleere
  En dat na haer zin.
  Maer neen men sloeg haar af,
  men wou haer pardonneere,
  Als zy haer overgaf,
  Voor Krijgsgevangens altemael,
  Of men sou haer beschieten,
  Weer in 't Generael.
  Men gink naar Vygeland,
  de Stad weer kannonneeren,
  Lustig aen alle kant,
  Tot dat zy sagen pertinent,
  dat voor haer stont te wagten,
  Niet als groot ellend.
  
  Sy sloegen doen weer rat,
  de Chamade heel spade,
  Eer dat men haer kreeg vat,
  Want het quam op een knijpen aan,
  dat men op haer een Storm
  Sou hebben gedaen.
  Sy gaven hun te gaer,
  Voor Krijgsgevanges over,
  En alles most aldaer,
  Blijven geheel in onse hant,
  Van alles watter was,
  Kanon en Proveyand.
  De Francen meenden nog,
  de Stad te gaen ontsette,
  maer hadden haer bedogt:
  Zy maekten wel bravoire daer,
  met al haer Ruytery,
  maer quamen niet te naer.
  En soo mosten zy daer:
  De Stad zien overgeven:
  Het geen dat haer viel zwaer:
  En doen gingen zy spatten heen
  En lieten daer ons Volk,
  In de Stad mee treen.
  Laeten wy dan dees tijd,
  Den Heer hier over danken:
  Dat hy ons in de Strijd:
  So gehollepen heeft van 't Jaer:
  Dat men de eene Stad:
  Gekregen heeft na d' aer.