text: Het Liedeken gaet op die wijse: O smertelicke minne, moordadich is u feyt.
  O Tongen valsche tongen,
  Ghy doet my groot verdriet,
  Laechdy altijt bedwongen,
  Het waer my beter siet,
  Mijn liefken moet ick derven,
  Daer alle mijn herte op stont,
  Ick canse niet verwerven,
  Deur uwen valschen mont,
  Deur uwen valschen mont.
  
  Clappaerts deden my met mijn liefden twisten,
  Die anders niet dan van deuchden en wisten,
  Onser beyden vrientschap is deur hen gheent,
  Och clapten sy niet meer dan sy en wisten,
  Twaer goet, maer want sy erch zijn in listen,
  So zijnse tot alle boosheden ghewent,
  Mijn eere ende fame hebben sy gheschent,
  Quaet peysen sy by daghen en nachten,
  Och oft sy voor elcken waren bekent,
  Maer neen sy, dus rade ick u Iongers present,
  Wanneer ghy mint, wilt u voor clappaerts wachten.
  
  Wat salt u moghen baten,
  Die my dit hebben ghedaen,
  
  Dat ick om u moet laten,
  Die mijn hert heeft bevaen,
  Ick machse niet aenschouwen,
  Nv noch tot gheender stont,
  Dwelk ghy my hebt ghebrouwen,
  Deur uwen valschen mont,
  Deur uwen valschen mont.
  
  Van voor zijnse seer schoon int schijn,
  Maer van achter schieten sy haer fenijn,
  Sy ghelijcken den Schorpioen int wesen,
  Die welcke seer vriendelijck schijnt te zijne,
  En brengt van achter die meeste pijne,
  Die onverdragelick is ende niet om ghenesen,
  Een clappaert is te ghelijcken by desen,
  Die also wt schiet sijn quaet met crachten,
  Noyt man en hoorde van booser fenijn lesen,
  Dus ghy jonghe gheesten seer wilt int wesen,
  Wanneer ghy mint, wilt u voor clappaerts wachten.
  
  My dunckt en t'is warachtich, 
  Dat ghy zijt Serpents bloet,
  Hen zijt ghy oock beslachtich,
  Niemanden doedy goet,
  O quaet fenijn van slangen,
  Ghy gaeft haer eerst den vont,
  Ick lig in groot verstrangen,
  Deur uwen valschen mont,
  Deur uwen valschen mont.
  
  Prince, men cans niet al ghewreken,
  Dat clappaerts doen en dorven spreken,
  Maer het vint hem selven noch al ten lesten,
  Want datse haer selven wel bekeken,
  En oversagen haer selfs ghebreken,
  Sy soudens genoech vinden van oude resten,
  
  Maer neen: in eens anders ghebreck sy nesten,
  Nv dit nv dat moeten sy van elcken trachten,
  Die schult heeft, macht aen hem vesten,
  Maer nv raed ick ghy jonghers nemet ten besten,
  Wanneer ghy mint wilt u voor clappaerts wachten,
  
  Prince, groot ende cleene,
  Wacht u van clappaerts quaet,
  Sy hebben my alleene,
  Ghemaeckt schier desperaet,
  Met haer fenijnde stralen,
  Ben ick ter doot ghewont,
  Die doot moet ick bequalen,
  Deur haren valschen mont,
  Deur haren valschen mont.