text: Stem: Nerea schoonst' van u gheburen.
  
  GEluck Princes van Hongerijen!
  Wy groeten u Elizabeth:
  Ghy waert den rom van uwen tijen.
  En nu 't Patroon van't weeuwe-bed.
  
  't Zijn dese die, met haer ghebeden,
  Van u versoecken, wel te recht,
  Te weten hoe, end' om wat reden
  Ghy liet den band van't tweede echt?
  
  De Tortel-duyf, was mijn exempel,
  Gheseten op haer dorren tack.
  Des ick verkoos in Godes Tempel,
  Het eensaem, heyligh, reyn ghemack.
  
  De eerste liefde van mijn daghen,
  Gaf ick mijn man, met deughd end' eer:
  Nu hy die had met hem ghedraghen,
  Kon ick s'aen niemand geven weer.
  
  Sy was by hem te vast ghebleven,
  Sy lagh met hem te diep in't graf.
  
  Des docht my goed, mijn ziel te gheven
  Aen hem, die my mijn leven gaf.
  
  'k Was al te moedigh in 't verkiesen:
  Te paren, was ick niet van sins.
  En noch veel minder te verliesen
  Zoo dat ick nam den hooghsten Prins.
  
  Ick droegh een kroon van Hongerijen;
  Maer dese was my al te slecht.
  Met een' en woud' ick my niet lijen;
  Ick kreegger drie, door 't tweede Echt.
  
  Maer Echt, 't welck my noyt en besmette,
  Maer croonen, van het dierste goud.
  Die IESUS my op 't hoofd dee setten,
  Met weeuwe-loon van sestigh-voudt.
  
  Tracht hier na oock, en laet u raden.
  Neemt IESUM tot uw' tweeden man,
  Die u alleen met sijn genade,
  Zoo hier, zoo daer, vermaken kan.
  
  Dus doend', en sult gh'u niet vermind'ren.
  Och! of u dit partuer geviel?
  Geev liever Vader, voor uw' kind'ren;
  Geen soeter trooster voor uw' ziel.
  
  Scha baet, al heben wy verkeken
  De alderwitste kroon: Nochtans
  Werd by een Maged schier geleken,
  Een Wedu-vrou haers eersten mans.
  
  Ghy sult de ongeraeckte Chooren,
  Ghy sult het nieuwe Maegde-lied,
  Van woord te woord, schier kunnen hooren,
  Al suldy 't selver singhen niet.
  
  Reprinse
  
  Neemt noch van my tot vorder leeringh:
  Indien 't uw tijdtelijck goed toe laet,
  Aenvaerdt de aelmoes, tot een neeringh,
  En tot een winst de caritaet.
  
  Weest soo ick was, den armen moeder:
  Want al dat ghy den desen doet,
  
  Is voor uw' Minnaer, uw' Behoeder
  De soetste vreughd, het liefste goed.
  
  Spindt, weeft, en naeydt met eygen handen,
  Daer ghy den naeckten mede kleedt;
  Dan suldy hooren: Dese panden
  Heeft mijn vrindinne my gereedt.
  
  Gh' en hoeft u oock niet op te proncken
  Met goud, met krael, met zy, met flours.
  Wacht u wel yemand toe te loncken,
  Want uw' Beminden is jalours.
  
  Zijt altijd doend', en nimmer ledigh:
  Schout alles was suspicy baerdt.
  Weest Good' oprecht, den menschen sedigh;
  Want al wat dier is, word bewaerdt.
  
  Doch als ghy 't onrecht werd bestreden,
  Verdraeght; en seght, soo nu, soo dan:
  God danck! dat niemand met onreden
  My oyt voor hem beklaghen kan.
  
  Den Heer die my een goe consciency
  Bevolen heeft, die op hem past:
  Heeft my de deughd oock van patiency
  Tot winningh van mijn ziel belast.
  
  Maer des' en kan ick niet bewercken,
  Als in benautheydt en verdriet:
  Dan is 't dat God my wil verstercken,
  Zoo'n pas ick op de wereld niet.
  
  't Is soo: houdt dit in uw' memory:
  Geen soeter lust, geen grooter goed.
  Als namaels Goods verwachte glory;
  En hier een vreedigh vry gemoed.
  
  Waert ghy oyt kranc, weest weer meewaerdig:
  Want wijlen (na mijn gasthuys wet)Hier machme eyndigen. De devotarise singhen voort.
  Zoo stonck die arm was, en hoovaerdigh,
  Voor God, en voor Elizabet.
  
  Weest geen uytnemer van personen;
  Verdraeght van kleyn, verdraeght van groot.
  Den Heer heeft my apart doen loonen,
  
  't Verdragh van mijn beslickte goot.
  
  Bidt God dan! des moet gh'u bewaren
  Zoo wel van ziel, als van gedaent',
  Laet hem u aensight niet vervaren,
  Met bangh te sien, al is 't betraent.
  
  Leeft als in 't oogh van uw' beminden;
  Die u dit voordeel heeft gegundt,
  Dat ghy hem over al mooght vinden,
  En met gedachten spreken kundt.
  
  Een dingh moet ick hier noch verhalen,
  Daer van den Heer oock danck begreerdt:
  Dat g'hem mooght met de wil betalen,
  Wanneer 't u aende maght failleert.
  
  Vaert wel! houdt u aen dese lessen.
  En hoe haer oock de wereld toondt,
  Versmaedtse; kiest te zijn Princessen,
  Van hem die met drie croonen croont.