text: Stemme: alst begint.
  1.
  HA waerom is mijn hert noch niet tot asschen
  Gebracht daer ick gestadig brant en blaek,
  'k Ga my geduerigh in mijn tranen wassen
  Om u Schoonheyt daer ick soos eer na haeck,
  Daer is mijn geen hart
  Ick ben benout benart,
  Mits d'alder eersten dagh
  Dat ick u Sagh.
  2.
  Als ick u sie mijn tonge kan niet spreken
  Mijn oogh en durft u schoonheyt niet aen sien
  
  Mijn flaeuwe hertjen schijnt stadigh te breecken
  Met sulcken ootmoet ick u altijt dien,
  Ick brandt in uwe min
  Mijn soete Engelin,
  En sterf in groot verdriet
  Soo 'k niet geniet.
  3.
  Hoe sout ghy schoone beelt konnen verdragen
  't Verlies van een die u soos eer bemint,
  Hoe kanje my met so veel wreetheyt plagen
  Dat ghy mijn dienste soo slaet in de wint
  Mijn hart voor uwe min
  Sigh offert ach godin,
  Ey wilt u niet beraen
  Maer mint my aen.
  4.
  De suchjes die der in mijn bosem wonen
  De traentjes die 'k als beekjes vloejen laet
  In mijne min en smerte dick vertoonen,
  Die sonder spreecken u roepen om baet
  Hoor mijn gesucht geween,
  Mijn droevigh naer gesteen
  En siet wat Slaverny,
  Ick om u ly.
  5.
  Het staet aen u dan mijnen over schonen
  Het vonnis van mijn leven of mijn doot,
  En om aen mijn veel lijtsaemheyt te tonen
  In dese lijdt en sorghe al te groot,
  Al wat ick ooyt geniet
  't Sy vreugde of verdriet,
  Soo blief ick in der noot
  U Slaef ter doot.
  
  Ick was wel eer gelijck gy sijt,
  Gy wort als ick oock mettertijt,