text: Stem: Bien que le ciel.
  
  SInght vry Romeynen! en ghy oock Françoys!
  Den Martelaer Quintijn een soete voys;
  Want alle bey, zijt ghy al even seer
  Aen hem schuldigh dese eer.
  
  De Roomsche Stadt, heeft hy door sijn geboort:
  Maer 't Fransche Rijck verheven door sijn moord:
  Doch moord, die hy onnosel heeft geleen,
  Voor den liefsten Nazareen.
  
  Quintinus was door ongebluste wensch
  Van Godes dienst, gekomen t'Amiens,
  En preeckten daer met vaste reen, en met
  Wonder-daden Christus wet.
  
  Van Rictiovaer den walschen President,
  Door wreedheyd groot, al omme wel bekend,
  Ontboodt hem voor sijn rechterlijcken Stoel,
  Om te stutten sijn gevoel.
  
  Vergheefs, vergheefs! hoe ghy my dreyght of vleyt,
  Gh'en vordert niet. Mijn meesters Majesteyt,
  Die Koningh is van Hemel en van Aerd,
  Is uw' roode banck wel waerd.
  
  Men sloegh, men stack. En d'edelsten Romeyn:
  Dit lijden is voorseker al te kleyn
  
  By sulcken vreughd, als ons de Heerlijckheyd
  IESU Christi heeft bereyd.
  
  Vervat Tyran! uw' pley vry reys op reys.
  Speet, spijckert, boord, spout nagelen van vleys.
  Maer sult daerom my nu noch nimmermeer
  Spouwen van mijn lieven Heer.
  
  Men dee daer na vervoeren Sint Quintijn,
  Na 't Steedjen 't welck van hem ghenomt most zijn,
  En hier werd hem het onverwonnen hoofd
  Van den blancken nack geklooft.
  
  De ziel vervloogh na 't Hemelsche Palleys,
  En liet op d'aerd het onbedurve vleys.
  Tot dat het wierd gekist van Sint Eloy,
  In een kas van dier Alloy.
  
  Quintine! bid voor 't Christelijcke Rijck.
  En voor de nood van ons oock al gelijck:
  Op dat noch vyer, noch swaerd, noch buyt, noch roof,
  Ons en trecke van 't geloof.