text: Stem: Mijn droefheyt moet ick klaghen.
  
  GAugerico, die Geurick
  Te Brussel werd genomt,
  Dit feestigh Lied toe keur-ick,
  ter eeren 't schoon geblomt
  Daer van den Heer sijn knecht
  Een onverlepte kroon
  Ten Hemel heeft gevlecht,
  Op't oordeel van sijn zoon.
  
  Om dat hy sich liet vinden,
  Hier altijd even ree,
  Ten dienst van Christus vrinden,
  En sijn vyanden mee.
  Het bleeck wel aen de geen
  
  Die hy soo menighmael
  Door kracht van sijn gebe'en
  Verloste uyt het stael.
  
  Ja selfs oock uyt de sonde,
  Die henluy, na de ziel,
  Met vaster boey gebonden,
  Als na den lichaem, hiel.
  Hy deed hen keeren weer,
  (Door middel van berou)
  Tot dienst van God den Heer,
  Ten eynde toe getrou.
  
  Den tijd van veertigh jaren,
  Droegh hy de Bisschops staf:
  Tot dat den Heer dee waren
  Sijn lichaem naer het graf;
  Maer 't beste naer om hoogh:
  Om daer te geven ons,
  Met een mee-suchtigh oogh,
  Het voor-gebed sijns monds.
  
  Vyerd, Princelijcke steden,
  Van mueren oud en schoon,
  Kam'rijck, en Brussel mede,
  Te recht dan uw' Patroon.
  En wy-luy niet te min,
  Met u oock: op dat God
  Ons vande sond' ontbin,
  En knoop met sijn gebod.