text: Zang: Als op de voorgaende. Oock aldus: III.
  
  
  IS't u om Vryigheydt gedaen: 
  Zoo vrijdt u
  
  
  
  van de lusten
  Die na waen-vryheydt u doen staen:
  Die Vryheydt zal meest rusten.
  [2.] Tot Vryheydt koomt hy nimmermeer
  Die aen lust blijft gebonden.
  Hebt ghy na ware Vryheydt geer;
  Ontslaeft u van de zonden.
  [3.]'tHandt-redden acht de Werelt braef,
  En noemt'et vryheydts minnen:
  Maer 'tis voorwaer een arme slaef
  Die slaef blijft van zijn zinnen.
  [4.]Zoeckt daer meest aen gelegen is.
  Wat baet welstandt uytwendigh
  Als 't binnen niet ter degen is?
  Qua'e wil maeckt ons ellendig.
  [5.]'t Is 't onvast en verdeelt gemoedt,
  Vervult met damp en winden,
  't Welck menigh mensche zoecken doet
  Daer hy het nooyt zal vinden.
  [6.]Die tot het Best' of heeft geen moedt
  Of na waerdy nooyt achten
  Verbeelt zich 't Bitter, honigh zoet,
  En vleydt zijns zelfs gedachten.
  [7.]Die zonder herts benoegen leeft,
  Wil zich daer toe bekloecken.
  Wie 't dan in 't Ware niet en heeft
  Die zal 't in Waen-goedt zoecken.
  [8.]De Deughdelooze flauwigheydt
  Doet menigh mensch door-vloeyen.
  
  Ach! 't koomt uyt enckel lauwigheydt
  Met Staet zich te bemoeyen.
  9. Dunckt u datm' u tyrannizeert:
  Verand'ring is te schroomen.
  't Keer al ten besten niet, wat keert.
  Licht kand'er arger komen.
  10. Alwaer die grondt en regel staet:
  Datm', om 't Gemeen te mijden,
  Niet zien moet op Byzonder quaedt;
  Heeft licht de Deugdt te lijden.
  11. Die 't roer in handt heeft, houdt het vast.
  Snoo' daedt wordt licht Staets keten.
  Geen stuck zoo quaedt, als 't daer toe past,
  Of 't kan 's Landts welvaert heeten.
  12. Noodt, Godtsdienst, Wenst, Genegentheydt
  Zijn 't die een Staet formeren.
  Na Staets en Landts gelegentheydt
  Zijn zacht' of harde Heeren.
  13. Wie op dat Radt zich heeft gezet,
  Die moet zijn rol uyt-rollen.
  Zoo 't wel en mack'lijck gaet, hy met;
  Zoo 't holt, hy moet oock hollen.
  14. De tweede golf stouwt d'eerste door:
  Het eene quaedt het ander.
  En wil men niet uyt 't oude spoor,
  Men moet al met malkander.
  15. Die 't Hoogh gaern hiel, dat hy bezit,
  Moet zich daer heel na schicken.
  Niet meer dan na een eenigh Wit
  En kan men teffens micken.
  16. Die nau na zijn Geweten gaet
  En wel wilt t'aller uren,
  Of stijght schier nimmermeer tot Staet,
  
  Of kand'er niet in duren.
  [17.] Koomt een die scherp let op Godts stem,
  In 's Werelts doen te raken:
  Ach! hy zal haer niet, maer zy hem
  Gemeynlijck anders maken.
  18. De Werelt heeft geen dingh volmaeckt.
  Haer menschen blijven menschen.
  En waer men licht tot arger raeckt,
  Wie weet wat hy zal wenschen?
  19. Acht zoo den Staet best, zoo hy is.
  Licht kan men t'onrecht laken.
  Die heyl beschaft uyt hindernis
  Staet aen het roer der zaken.
  20. Hy die de Scepters neemt en geeft,
  Die Kroonen op en af zet,
  Die volle macht en wijsheydt heeft,
  Die steedts op loon en straf let:
  21. Der Goden aldergrootste Godt,
  Weet alderbest hoe 't best is.
  Den zijnen spaert hy 't waerdtste lot.
  Alleens, hoe 't om de rest is.
  22. Zoo 't Godt goedt is, zoo zy 't ons me'e.
  Ons beste werck is stil-zijn.
  De Dienaer en de heer zijn Twee.
  Doch moeten Eens van wil zijn.
  23. Heeft Godt geen haest, hebt oock geen haest.
  Wanneerm' is op 't benertste,
  Is dickmaels hulpe aldernaest;
  En alsze naest schijnt, verdtste.
  24. En schoon men nooyt tot redding quam:
  Noch waer een mug geen Kemel.
  Want of men 't u hier al benam,
  Noch blijft de wegh ten Hemel.
  
  25. Geen liefde tot het Vaderlandt
  Moet ons zoo ver vervrêmen
  Dat wy, in plaets van Godt, ons handt
  Tot toevlucht zouden nemen.
  26. Die door Godts geest van zond' is vry,
  Heeft geen Tyran te schromen.
  Dit's Vryheydts wegh. Hier door moet ghy,
  En elck, tot Vryheydt komen.
  27. Geen Roomsche Brutus, maer Godts Zoon
  Is 't voor-beeldt van Godts kind'ren:
  Kruys-lijden, brenght ons tot de Kroon;
  Kruys-doen, zalz' ons verhind'ren.
  28. De Overheden died'er zijn,
  Moet yeder Christen eeren,
  Gehoorzaem wezen, niet in schijn,
  Maer na 't bevel des Heeren.
  29. Oprechtelijcken, niet na 't oogh;
  Op alle plaets en tijden:
  In alle dingen (laegh en hoogh)
  Die met Godts wil niet strijden.
  30. Waer blijft ghy nu Philosophy,
  En aller menschen Wetten,
  Die nooyt de Wraeck of Muytery
  Kondt juyste palen zetten?
  31. Een Less, die ons Godts Wijsheydt gaf,
  Kan alles alles stuyten,
  En snijdt den Christen teffens af
  De Wraeck- en Staet-dispuyten.
  32. Eenvoudige gehoorzaemheydt
  Is een voor al geboden;
  Want alle Macht, (heeft Godt gezeydt)
  Hoe z'is zy is van Gode.
  33. Dit wijst een Christen mensch zijn padt
  
  Dat hy recht uyt moet treden.
  Hy slaet zijn oogh op Dit noch Dat,
  Op Oudt gebruyck noch Zeden:
  [34.] Op Wettigh- noch Onwettighe'en,
  Op Landts Gewoont noch Vryheydt,
  Op Dus noch zoo. Hy is te vre'en
  Die willigh in de ly leydt.
  [35.] In Regen wacht men Zonne-schijn;
  Stil weer, als 't hardt en zuur is:
  Godt, zood'er yet geredt moet zijn,
  Zal't doen als 't tijdt en uur is.