text: Vogchelen
  Dit werkwoord is opgenomen bij Halma en Holtrop voor ‘treden’ t.w. van de hen door den haan. Bij Kiliaan luidt het woord vogelen, inire, coire more avitum. Deze spelling wijst den oorsprong des woords voldoende aan. Het werkwoord is gevormd van het bekende zelfst. naamwoord vogel, dat in het Oudhoogduitsch onder den vorm fogal hetzelfde beteekende als bij ons; doch welks verkleinvorm, bij Graff fugili (zie Sprachschatz, III. 439) in het Oudhoogduitsch - wat ik bij Graff niet vermeld vind - ook foetus beteekende; zie Grimms Gramm. II. 113 en 400. In het middelhoogduitsch is vandaar het werkw. vogelen niet alleen vogelvangen, maar ook het paren der vogels; zie Beneckes Wörterb. III. 359.
  Sommige hoogduitsche dialecten hebben de oude beteekenis van het zelfst. naamw. vogel en het werkw. vogelen bewaard. In het Beijersch is vogel de benaming van hetgeen onze volkstaal treedsel of treêsel heet, en het werkw. vogeln het treden van den haan; zie Schmeller, I. 625. Bij Stalder, Schweiz. Idiot. I. 388, is vogeln, vögeln, de vleeschelijke vermenging in het algemeen.