text: Stem: Patienty is soo goeden kruyd.
  
  'T Is Petrus ende Marcellijn,
  Die op den dagh van heden,
  Na kercker diep, en lange pijn,
  De dood voor Christo leden.
  Des wy, met alle reden,
  
  Na d'algemeyne wet
  Vande Katholijcke Kerck;
  Uut een sonderlingh bemerck,
  Versoecken haer gebed.
  
  Serenus (na men ons verklaerd)
  Had in de hardste tijden,
  Door Diocletianus swaerd
  Haer halsen af doen snijden;
  In 't swarte bosch besijden
  De stad van Romen, daer
  Nu den swarten naem in wit
  Is bekeert, ja tot besit
  Verstreckt van Goods Autaer.
  
  Lucina dee, met groote eer,
  Begraven bey de Lijcken:
  Die daer na doch ontgraven weer,
  Gewaerdigt aen de wijcken
  Zijn vande Fransche Rijcken.
  't Was meester Eginhard,
  Grooten Karels Cancellier,
  Door wien een gebeent' soo dier
  Van Room verdraghen werd.
  
  Van Romen af, tot Sinte Baef,
  't Hof vande Vlaemsche steden.
  Van waen hy doch, de rijcke gaef
  Der Martelaren Leden,
  Weer mildelijcken dede
  Uut-deylen hier en daer.
  Zoo dat hy na 't oud' Hasnon,
  D'alderbeste porcy zon,
  Van dese diere waer.
  
  Voorseker wel een waerdigh pand,
  Voor d'edelste Abdije!
  En al te groot om door de hand
  Van snoode ketterijen
  Soo veel oneers te lijen.
  Gevoelt het heyligh paer!
  
  En vergoed ons door de baet
  Uws gebeds, het grof misdaed,
  Van Goods geschend Autaer.