text: Stem: Als 't begint.
  
  
  
  
  
  
  
  
  DOminice,
  Goods trouwen knecht,
  Die tot de vree,
  Door d'enge weght,
  Des Hemels zijt ghekomen;
  Reyckt ons de hand,
  En wilt ons met
  Het onderstandt
  Van u ghebedt,
  Tot beter leven vromen.
  
  Ghy gaeft toch oock
  Van d'eerste jeughd
  Een balsem roock
  Van alle deughd,
  En loffelijcke wercken,
  Daer 't gantsche rondt
  Van Oost te West,
  In Gods verbondt
  
  Te meer ghevest
  Door is der Christen Kercke.
  
  Dit wierde meer
  Als wel ghewaer,
  Tot Godes eer,
  De grootste schaer
  Van hondert-duysendt zielen,
  Die in 't gheloof,
  Door u ghestut,
  Haer uyt den roof
  Van d'helsche put,
  In Vranckrijck weder-hielen.
  
  O grootste gunst
  Van Gods ghenaed,
  O waerde kunst
  Van uw' weldaed,
  Voor Spangiaerts en Françoysen,
  Die ghy bewaert,
  Die ghy gheleert,
  Die ghy ghespaerdt,
  Die ghy gheweerdt
  Hebt van de Albigioysen.
  
  Een snoode seckt
  Van Kettery,
  Daer uyt gheleckt
  Noch is, die wy
  Och armen nu ghedooghen,
  Tot dat den Heer,
  Oneyndigh goed,
  Verbeden weer,
  Eens open doet
  De toeghesloten ooghen.
  
  Wy bidden u,
  Terwijl ghy 't oor
  Mooght hebben nu
  Tot uw' ghehoor
  Volbodigh des Behoeders:
  
  Stilt ons gheween,
  Godtsaligh man,
  Zoo door gebe'en,
  Als preken van
  Uw' naghelaten broeders.
  
  Maer krijght voor al
  Ons uyt de lucht,
  Dat haer ghetal
  In yver-sucht
  Van zielen aen mach groeyen,
  End' al de rest
  Van 't Christen Rijck,
  Van eerst te lest
  In deughd ghelijck
  Als Rooselaeren bloeyen.