text: 2.
  
  Ik wil my laaten hénken,
  Zo gy ééns zult dénken
  Om Péls, óf zyn pyn:
  Uw' lonken, uw wénken,
  En al uw beschénken,
  Dat doet 'er my krénken,
  Omdat ik niet tót uwent mag zyn.
  Maar deedt je zo 't voegt,
  Ik was vergenoegd,
  En maakten een Jaargedicht dat j'er om loegt;
  Dat is, dat je een Fluit
  Vol schonkt tót den boorden,
  Naast vólgende woorden,
  En dronkze schoon uit,
  En dat op den voet
  Van Péls, och! dien bloed,
  Ze doet hem zo zeer,
  Mejuffer, zo hoorden
  Uwe ooren straks wéêr.