text: Stem: Adieu monde, pag. 717.
  
  OP huyden vlieght de roode vaen,
  Van d'een en d'ander Secretaris
  Des Roomschen Vorst Maximiaen;
  Die in Goods oogh een diere waer is.
  Des wy versoecken haer gebed,
  Tot wasdom van de Christen wet.
  
  
  Den wreden Prins, voor d'eerste straf,
  (Quansuys om met haer wet te jocken)
  Nam hen de goude ketingh af;
  En deed hen kleen met wijve rocken.
  Maer sy met een verblijd gelaet,
  Beromden sich van straet te straet.
  
  G'hebt groot gelijck; vercierde mans!
  De wereld deed u noyt soo proncken.
  Maer wacht, ghy krijght noch rijcker krans,
  Die u van Gode werd geschoncken.
  Geen eer, noch oyt zoo seer vernaemt,
  Als voor den Heer te lijden schaemt.Act 3.41.
  
  't Begin was goed; noch beter 't end.
  't Was Bacchus die men eerst dee lijden,
  Van geess'len, een soo wreen torment,
  Dat hem begaven bey de zijden.
  En door een blau geronne dood,
  De ziel vervloogh na IESUS schoot.
  
  Leeft Bacchus! leeft Godsaligh man!
  En doet ons door uw' harde pijnen,
  Verwinnen 't quaed 't welck u Genan
  Oyt dee doort sijn misbruykte wijnen.
  Maer wacht; de ziel van uw' ghesel
  Volght op u spoor en wind het spel.
  
  
  Voeght dan te samen uw' gebe'en,
  Voor ons, en voor de swacke zielen;
  Op dat sy d'yd'le wereld vertreen,
  Wanneer s'haer vleyt, met stercke hielen.
  Na dien al haer beloofde goed,
  Gedijdt niet dan tot ebb' en vloed.