text: Stem: Cruelle de partire 
      Of: Verwildert mens van sinnen.
  
  
  
  
  DEr Cappadosen Ridder
  Sint Ioris sterck;
  Zy tot eenen voorbidder
  De Christen Kerck.
  
  Op dat sy magh verduren
  Na Godes woord,
  Van nu tot aller uren
  De helsche poort.
  
  Hier teghens heeft gestreden
  Den vroomen held;
  En winnende, geleden
  Des doods geweld.
  
  De wereld liet hem dooden
  Voor Christus leer:
  
  Maer kreegh daer door van Gode
  De hooghste eer.
  
  Alleen niet van hier boven
  De rijcke stee:
  Maer selfs oock vande Hoven
  Der Princen mee.
  
  Daer noch in diere Baghen,
  Wel t'haer verdriet,
  Sint Ioris wapen draghen
  De wereld siet.
  
  Hoe moet de spijt staen loncken
  Des werelds vals,
  Siende Sint Ioris proncken
  Om's Konings hals!
  
  Lonckt, pronckt, berst, knerst vry ketter!
  Met open kaeck.
  Sint Ioris blijft verpletter
  Van d'helschen Draeck.
  
  En van uw' ketterijen,
  Noch meer noch min.
  Laet dan den Ridder rijen
  Als van begin.
  
  Rijdt Ridder, rijdt Sint Ioris!
  En krijght ons weer.
  Daer 't oud-geloof te loor is
  D'oprechte leer.