text: Stemme: La Moustarde reformée
  
  I. 
  IN de Hel // een woning van gequel,
  Is de pijn (geloof ik) wat te zeggen,
  Daar gestaag // de vlammen altijdt graag
  d' Aarme mensch elend' te voren leggen,
  Maar dit al is niet een mijdt,
  
  Nog ook dese pijnen
  Niet eens fier en schijnen,
  By de pijn die jemandt lijdt,
  Die by een spijtig wijf zijn leeven slijdt.
  II. 
  't Is een leedt // vervaarelijk en wreed
  Voor die inde Helle zijn benepen; 
  Wen Megeer // Haar sittet achter heer,
  Die haar plaagt met fackelen en swepen:
  Maar dat al, &c. 
  III.
  Het is pijn // Geduriglijk te zijn
  Als Tantaal in 't midden van de vrugten,
  Die zijn' lust // nog honger nooyt en blust:
  Maar niet doet als klagen en als suchten,
  Maar dit al, &c. 
  
  IV.
  't Is elend // Aan ieder wel bekend,
  Wen men groot' en sware stene bollen
  Moet door dwang // En al sijn leven lang,
  Tegen 't steyl van berregen oprollen:
  Maar dit al, &c.
  V.
  't Is ook wat // Te leggen op een vat
  En daar mee geduuriglijk te drayen,
  Dat de bol / U omloopt als een tol,
  Ia dat zinn' en harsenen verwayen:
  Maar dit al, &c. 
  VI. 
  't Is een smart // Onlijdelijke hart,
  Die Promeet op Caucasus moet dragen,
  Die gestaag / Een vogel altijdt graag,
  
  In zijn hart en ingewant komt plagen:
  Maar dit al, &c.