text: Stem: Sulamite keerd weder.
  
  
  
  
  
  
  
  
  THeodora vriendinne
  In Christo, weest gegroet! ick kom u vinnen,
  Ut sucht van reyne minne.
  't Stercke geloof, daer ghy niet langh geleden,
  Christum uyt hebt gebeden,
  Met vast betrouwen,
  Heeft u, o blom der vrouwen,
  Theodora, behouwen.
  
  Lants-knecht! spaerd dese reden;
  Siet hier mijn naeckten hals, end' al mijn leden,
  Vlijtigh te zijn ghesneden.
  Mijn Bruygom is des my wel over-waerdigh.
  Maeckt u swaerd dan vry vaerdigh:
  Want al mijn sinnen
  Joken de kroon der minnen
  Door uw' sabel te winnen.
  
  Maegd! en vreest hier geen listen.
  'k En kom uw' eerbaerheyd geensins verquisten;
  Maer behoen, als een Christen.
  Sa! laet ons stracks wiss'len van onse kleeren.
  't Mijne sal u verweeren
  't Suyvere leven.
  En 't uwe mijn doen geven
  't Martelijen verheven.
  
  Is't dan't Godd'lijck behaghen,
  Dat ick mijn kuysheyd gaef door sulcke slaghen
  Uut dit bordeel sal draghen.
  Schiet da mijn rock flucks over beyd' uw' schoeren.
  'k Sal uw' mantel weer voeren.
  Godt wil de reste,
  Van 't eerste tot het leste,
  Ons doen keeren ten beste.
  
  
  Gaet, den Heer u geleyde,
  Tot dat den Roosen-hoed u alle beyde
  T'samen van d'aerde scheyde.
  Want sulcke vond va eerbaerheyds verweering,
  Eyscht wel sulcken vereeringh.
  Bidt dan te gader
  Voor ons met uw' weldader,
  Theodora, den vader.