text: Cap. V. Van de heerlijcke Kerck der Noordsche Goden.
  
  DEwijl voortijdts by nae de gheheele werelt, door d'ingevingh der duyvelen, in ontellijcke waengeloovigheden wierd gehouden, soo acht ick niet onghevoeghelijck dat men klarelijck vertoont in welcke plaetsen het Gotsche, of Sweedsche en Noordsche volck, door 't waengheloof der Heydenen verleydt, aen d'onghevoelijcke Afgoden eer bewesen heeft, op dat men verstaen sou dat, gelijck 'er veel gheslachten van duyvelen zijn, men oock veel plaetsen heeft gevonden, in de welcken onbehoorelijcke dienst gedaen is. Daer was dan (ghelijck mijn waerdste Broeder en voorgangher, Ian Aertsbisschop van Upsale, in 't eerste Boeck sijner Historien verhaelt) by de vloedt Sala een seer heerlijcke Kerck, die van Ninus tijden afghestaen had; daer noch heden d'Upsaelsche voornaemste en Aertsbisschoppelijcke Kerck der Sweden en Gotten is. Dese Kerck, soo heerlijck en prachtighlijck gebouwt, wierd in soo hooge waerde ghehouden, dat men binnen haer mueren, aen 't ghewelfsel, of aen de pylers niets anders, dan 't gheen, dat van gout blonck, sagh. Wyders, het dack flickerde van gout, van 't welck een goude keten afhingh, die, gelijck men verhaelt, de geheele Kerck, tot aen de wanden en top van 't gebouw besloot. Dit braght te weegh dat de Kerck, in een groote vlackte ghesticht, en om haer wonderlijcke glans eerwaerdigh, in de genen, die derwaerts quamen, diepe eerbiedigheydt ontstack. By de deur van dese Kerck stondt een groote boom, die, onbekent zijnde, sijn dichte tacken wijdt uytspreydde, en des Somers en 's Winters groen was, sonder echter van soodanighe boomen te wesen, die van
  
  hun natuur altijdt groen zijn, gelijck de Lauwer-, Olijf-, Palm- en Myrt-: want men heeft in de Noordsche landen nooyt Olijf- of Lauwer-boom sien wassen, dan alleenlijck te Vastene tot vermaeck in een kleyn Hof. Daer was oock by dese Kerck een bron, die haer water ter plaets, daer d'offeringh ghedaen wierd, opgaf; van de welcke hier nae ghesproken sal worden. Dit zy genoegh aen de vreemde volcken van soodanigh ghebruyck der Gotten, tot ontdeckingh van hun ydelheydt, gheseght. Maer 't is nu ghevoeghelijck dat wy den Noordsche volcken aenwijsen, dat sy niet alleen in dese ydelheydt bedroghen en verstrickt waren. Doch men moet nu belijden dat, door de Goddelijcke hulp, in dese plaets, te weten Upsale, jarelijcks, op de negentiende van Bloeymaent, tot het volck, als ontellijck van getal zijnde, in teghenwoordigheydt van de Koningh, Vorsten en Edelen, soo wel vrouwen als mannen, d'alghemeene Predicatien van de Heylige Godtsdienst ghedaen worden; en dit ter plaets, daer eertijds soo veel en soo goddeloose vuyligheden en gruwelen, en offeringhen van menschen, ja van eyge magen en lieve vrienden gedaen zijn.