text: Stem: Ionckvrouwe ick u vragen laet.
  
  TEn zy ghy uw' hooghmoed bekeert,Math.18. vers.3.
  En werd een kind gelijck:
  Zoo blijf dy eeuwelijck verneerd,
  En sult des Hemels Rijck
  Beerven niet// dus voor u siet:
  Want dit's den rechten ijck.
  
  Den rechten ijck, de juyste maet,
  
  Daer op een Christen moet
  Bestieren gaen al zijn ghelaet;
  Indien hy 't hooghste goed
  Te krijghen pooght// wel hem die oogt,
  En nae dit lesten doet.
  
  Dit vatte boven maten wel
  Den Vader Gosuijn,
  Als hy hem op dit soet bevel
  Verkleynen quam t'Anceyn.
  Om nae sijn dood// by Gode groot
  En hoogh geacht te zijn.
  
  Gooswijn was eel, en oud alree;
  Maer koos uyt Christen deughd,
  In't klooster-school de laeghste stee,
  Met d' alderminste jeughd.
  Want kleyn en stil// om Christus wil
  Te zijn, was hem een vreughd.
  
  Sijn even naesten mild en soet;
  Zich selven was hy straf,
  In oeffeningh van alle boet.
  Des God hem hier de Staf:
  Maer naderhand// noch dierder pand
  In't Rijck der Hem'len gaf.
  
  Want hier en socht hy eer noch goed;
  Men merckten 't al te wel:
  Terwijl men hem altijd te voet,
  Zagh sonder Koets oft Tel,
  De straet betreen: niet dan met een
  Mee-broeder, tot gesel.
  
  Ja tot getuygh van't wonderdaed,
  Voorwaer met allen groot!
  Daer mee de munt van caritaet
  Die hy voor d'armen nood,
  Vond in sijn leer// bleef min noch meer
  Hoe dick hy hem uytbood.
  
  Betoont ons dese liefde oock,
  Goswine! vroegh en laet,
  
  Nu ghy zijt in een hoogher loock,
  Van hoogher caritaet.
  Daer niet ontbreeckt. Dus bid en spreeckt,
  Ghy Gode t'onser baet.
  
  
  Nota, S.S. Amandus ende Gislenus, worden geviert op den
  9. October, wiens Lofsangh ghy vinden sult op den 6.
  Februarij