text: Voorreden.
  OM dat het hardt en ontemmelijck geslacht der Helden van de Noordsche Landen, in de Myn-achtighe berghen van Sweden en Gotlandt woonende, om sijn groote sterckheyt en dapperheyt des gemoedts en des lichaems, en oock om de strenge oeffeningen, daer het in bedraeyt is, met recht by de Reusen en Worstelaers geleken magh worden, en dieshalven verdient in d'ordeningh der Noordsche saken by de selve Reusen en Worstelaers gevoeght, en voor de naestvolgenden gestelt te worden, uyt oorsaeck van de verscheyde wapenen, die sy van weêrzyden ghebruycken: soo sullen wy, sonder d'ordeningh en form der andere Schryvers te houden, van de dingen, die uyt de Mynen komen, spreken, daer uyt wy onderscheydelijcker bereydtselen, tot vertooningh der volghende strijden, soo bequamelijck, als gheschieden kan, sullen nemen. De berghen dan zijn hoogh, maer ten meesten deel onvruchtbaer en dor, op de welcken, tot ghemack en onderhoudingh der burgery, by na niets anders groeyt,dan een onuytputtelijcke overvloedt van kostelijcke Metalen, van de welcken sy rijck en vruchtbaer genoegh zijn om al 't geen, dat tot het leven nootsaeckelijck, ja oock misschien overtolligh is, te verkrijghen, en om eendrachtelijck, en met gevoeghde krachten, als men gheweldt teghen dese gaven van de natuur wilde aenvangen, teghenstandt te bieden. Want dese menschen zijn strengh, en beswijcken voor geen gheweldt van oorloghen, of voor eenighe strengheydt der hooftstoffen, en dreygingen der vyanden; ghelijck hier na, als wy van d'oorloghen te landt spreken, ghetoont sal worden. Albert Crantz, hoe wel een uytlandige getuygh, verklaert heel naecktelijck hoe heftighlijck en verwoedelijck dese lieden, Dalacarlen genoemt, in benden te voet, op de vyanden aenvallen en indringhen, en hoe heerlijcke en wonderlijcke dingen sy in d'oorlogen tegen de Koninghen van Deenmarcken bedreven hebben, en voornamelijck teghen Christiernus d'eerste, en Koningh Joannes. Iae Christiernus de tweede, door verkeerde raden bedroghen, bekent self, met een rampsalighe ondervindingh, hoedanigh hy, door hun krachten en woede, onder 't beleyt van Koningh Gustavus, Overste van dat volck, in 't jaer vijftien hondert een-en-twintigh, uyt de Koninckrijcken van Sweden en Gotlandt verdreven wierd. Ick sal, als een oogh-getuygh van de saeck, hier na op sijn plaets warelijck aenwysen, hoe groot en schrickelijck een wreetheydt onder sijn heerschappy in de Noordsche Landen bedreven is: want het scheen dat ick overgebleven was, om soo schrickelijck een schouspel van mijn volck te sien.