text: Stem, Psalm 9. Heer, ick wil u &c.
  
  
  
  1. Nu krijght mijn tongh we'er nieuwe stof,
  Om door een nieu Gedicht u lof, 
  O ! grooten Godt, met vreucht te singhen,
  Dien lust gaet nu voor alle dinghen.
  
  2. Ick brengh' voor u, mijn danckbaer hert,
  Dat korts met sorghe was benert,
  Om dat mijn Lief, van u gegheven
  In prijckel was al van haer leven.
  3. 'k Meen als sy was in barens-noodt,
  In worst'lingh met de bleecke Doodt,
  Daer yeder een door mede-dooghen,
  Vast stonden met betraende ooghen.
  4. Ick was in druck, sy in de pijn.
  Haer lijden was, o ! Heer, het mijn,
  
  Ick dacht nu komt haer eynd' ghenaecken,
  Doen trockt ghy haer uyt Doodes kaecken.
  5. Doen sprack ick, Heer, ghy hebt ghelet
  Hoe dickmael ick in mijn Gebedt
  Heb voor mijn tweede Ziel ghebeden:
  En om een Soon al langh verleden.
  6. Mijn waerde Vrouw' hebt ghy bewaert,
  En sy heeft my een Soon ghebaert,
  Ghy gaet na wensch als noch gheleyden
  De Moeder met haer Soontjen beyde.
  7. Wy Off'ren op, u lieve Heer,
  U mild' gheschenck, dit Spruytjen teer,
  Och ! wilt dit door u Geest regeeren
  Op dat het leeft u Naem ter eeren.
  8. 't Is door u gunst, o ! Heer, ver-eent,
  Al door den Doop met u Gemeent'.
  Heeft sijn Groot-vaders Naem ontfanghen,
  Geeft dat hy gae sijn Groot-va'ers ganghen
  9. In Deucht, Geleertheyt, en noch meer,
  Bequaeme Gaven, om u Leer
  In u Ghemeente recht te leeren,
  Om soo u Rijcke te vermeeren.
  10. Maeckt my, en oock mijn Lief bequaem,
  Dat wy dit Spruytjen, in u Naem
  Met Leer, en deuchden onderwijsen:
  En u voor uwen Zeghen prijsen.
  Gedicht den 14. Februarij 1636.
  
  Genoeght u met het dagelijckse, dat Godt u belieft te geven.  Hy, die u Vat bereydt heeft, weet wat het dragen kan, ende van noode heeft.  Hy, segh ick, die alle dingen seer goet maeckte, en kan niet als alle dinghen seer wel maken: zijt ghy met weynigh te vreden, ghy hebt genoegh: soo ghy 't niet en zijt hebt ghy te veel.
  J. de la Montagne.