text: Toon: Het was of zy 'et my zeide, &c.
  
  WIe wenscht voor dit leven te zijn een Koninks kind?
  Of die macht en rijkdom mind?
  
  Wy Harders van schaapen,
  Noit slaapen
  In't waapen,
  Ons rusten,
  Met lusten,
  Wij hier in niet raapen;
  't Hof achten wy niet meer als wind.
  2. Zijn vermoeyt de leeden, wy gaan aan beek, of bron,
  En ontschuylen daar de Zon,
  Waar Zephirus winden
  De Linden
  Verbinden
  t' Omhelzen
  De Elzen,
  Waar d' Eik hem laat vinden.
  Niemand zich geruster bevon.
  
  3. Lust ons tijd-verdrijf, ieder zoekt zijn Harderin,
  Die hy smeekt om weder-min;
  En doet dat zijn klachten
  Verwachten
  't Volbrachten; 
  Doet minnen
  Haar sinnen
  Geheelijk verkrachten;
  Tot liefd' in haar krijgt een begin.
  4. 't Hof is in 't beminnen geveynsdt en vol van list,
  Zo dat meenig hem vergist;
  Want meenigen Ionker,
  Of pronker, 
  In 't donker
  Zijn lusten
  Uyt blusten:
  
  En daar mee ontzonk 'er 
  d' Eer; eer dat me Iuffer het wist.