text: V.
  Eumig.
  Onder de langzamerhand wegstervende Zeeuwschvlaamsche woorden verdient eumig niet verloren te gaan. Men hoort niet zelden, wanneer er van min of meer bedorven vleesch, van muf meel, van bedorven bier enz. sprake is: Het smaakt eumig, het ruikt eumig. Bedriegen we ons niet, dan eischt het woord de h vóór zich. Deze letter wordt, gelijk bekend is, door de Zeeuwen in het dagelijksch leven nooit uitgesproken. We krijgen dan den vorm heumig.
  Dit heumig houden we voor hetzelfde als het Hollandsche hummig.
  Hem, die over hummig (= huimig) en huim iets grondigs lezen wil, verwijzen wij naar de Proeven van Woordgronding door G.L. van den Helm, I, bl. 10 tot 13. Daarin leest men onder andere, dat het Zweedsche håmig bedorven beteekent, van vleesch sprekende; dat hummig in het Holsteinsch, Hamburgsch, Bremensch muf beteekent en gezegd wordt van meel, dat, uit gebrek aan vrije lucht bedorven, een vuilen smaak en reuk verkregen heeft. Er is dus wel geen twijfel aan, of het heumig, dat zoo merkwaardig in beteekenis met deze woorden overeenkomst, is nauw aan het vermelde Hollandsche hummig enz. verwant.
  De verschillende klinker toch levert o.i. geen bezwaar.
  Meermalen is de eu ontstaan uit een gesloten o of u, als in dreumel, deun en preutelen, nevens drommel, dun en pruttelen enz. (Brill. Ned. Spraakleer § 12, 1ste aanm.)
  Men kan hierbij voegen peukel, nevens pukkel van pok.
  In Zeeuwsch-Vlaanderen hoort men alleen pukkel. Verder verdient hier de aandacht het Westvlaamsche beurlen, beurelen, waarvoor men in Zeeuwsch-Vlaanderen hoort burlen, burrelen, door verspringing des vokaalklanks uit brullen ontstaan. Zoo ook hoort men uitburlen voor uitbrullen. Nevens het Nederlandsche droppel, druppel, bestaat het Westvlaamsche dreupel, dreupele, in de beteekenis van een borrel. Dat men dus in Zeeuwsch-Vlaanderen heumig hoort, heeft niets vreemds.
  
  Verder zegt men in Zeeuwsch-Vlaanderen jukken voor jeuken, ruttelen en reutelen, knutteren en kneuteren.
  Men hoort er beuter, boter, botter en butter; scheutel, schotel en schuttel. In Vlaamsch-Belgie hoort men speurie voor spurrie.