text: Choor.
  
  Ecloge Voester.
  SOo ons de Fame niet bedrieght,
  Die dickwils seer veel leugens lieght,
  Soo valt de hooghe wraeck der Goden,
  Rechtueerdich op Poppeas hooft,
  Die Nero had van ziel berooft.
  Dat hy moest volghen haer gheboden.
  Roma.
  Maer, lieue Voester, seght ons doch,
  Veruoerde sy hem door bedroch,
  Dat hy soo grouw'saem con vernielen?
  Wat is de wraecke die ghy seght?
  Ey, bidd' ick, ons toch onderrecht,
  Soo troost ghy onse droeue zielen.
  Eccl. Voest.
  All' de ghemeynte van de straet,
  Die loopen met verwoeden haet,
  Met fackels, om haer hof te branden:
  De rechte wraeck van mijne vrouw',
  Die cregh' sy met een laet berouw',
  Door straffe van noch meerder schanden.
  Haer beelden die van marber staen,
  Die liepen sy in stucken slaen,
  En treden die met hare voeten:
  Ia dat van coper schoon vergult,
  Vernielden sy met onuerdult,
  Om haren dullen haet te boeten.
  Tyber.
  Maer hoe verdroegh' hy dese schandt?
  Of sach hy gheeren noch den brandt,
  Om sijne lusten te versaden?
  Hy weet mischien, dat dese saeck
  Soo comen moet, tot rechte wraeck,
  Of lijden meer, en grooter schaden.
  Eccl. Voest.
  De wraeck die heeft haer al ontmoet:
  Want hy heeft haer met sijnen voet
  Te bersten, op den buyck ghetreden,
  Soo dat sy met haer teere vrucht
  Gaen dalen is met droef ghesucht,
  By d'ander sielen hier beneden.
  
  
  
  Roma.
  O Goden, hebt ghy dan noch cracht,
  Is Roma noch in u ghedacht?
  Sout ghy haer noch met leet ontfermen?
  O goote Goden wonder goet,
  Versaedt doch eens van menschen bloedt,
  Dat droeuigh niet en doet dan kermen.
  Tyber.
  Waer onsen ouden Seneca,
  Daer door verlost van d'onghena,
  Soo mochten wy van vreughden singhen:
  Maer nu helas doet ons sijn leet,
  Wtstorten duysent tranen heet,
  Die met verdriet door d'ooghen dringhen.
  Eccl. Voest.
  Och! ouden wijsen trouwen man.
  Die nu geuoelt, wat den tyran,
  Door sijnen haet al van verrechten:
  Rust saligh' in Elises velt;
  Vliedt door de doodt sijn wreet ghewelt,
  Dat hy bethoont aen sijne knechten.
  Roma.
  Nu Tyber laet ons sien het endt,
  De wreetheyt sijn wy schier ghewent,
  De Goden sullen ons verstercken:
  Ons wraeck sal Galba doen ghewis,
  Die al in Spaengnien Keyser is,
  En loone sijne dwase wercken.
  
  PAVSA.