text: Sonnet.
  
  Ay speelt zo op mijn tong dat door het stedich plegen,
  Het spreek lit is verwent, en d'azem geeft geen g'luyt,
  Als een verhetten galme die niet als, ay, ay, uyt,
  Dewijl de oogens tocht uyt vlieten 'shertens regen,
  En bloede tranens pars de zuchten dringen tegen,
  De ay, de arme ay, zo knellich dan besluijt,
  Dat, lacy, d'eene ay zo tegen d'ander stuyt,
  Dat al de ayens zwaert de ziele overwegen.
  Is dit Nymph uw vermaek? raept ghy hier in uw vreughden
  Gheen glory is't Princes zijn minder te verwinnen.
  
  Ik leg mijn wapens neer, ik geef u graeg mijn jeughd,
  Of zwoort ghy Leonora niemant te beminnen?
  En daerom nimmer hebt dat lieve woord geleert,
  Dus qualik uyten kunt het woortien, ay, verkeert.
  
  Waer hebt ghy liefd gestelt? zoud Lodewijk wel wezen
  Dat tegen Feliciaen dees wreedheyd is geresen?
  En vaynst na vrouwen aert, die nimmer spreken uyt
  Het heymelik gedacht dat in hun boesem sluyt
  Wat raed, Feliciaen, om dit geheym te weten?
  Ik weet, wat raed? heur biecht-vaer is geheten,
  Heer Adolf, minne-broeder, die zy veel vertrout,
  Dat ik in munnikx cledr'en my zo veel verstout,
  En geef my uyt voor hem, aenneem een valsche baerde,
  Ghelijk Adolf, 'tmocht zijn zy my 'tsecreet verklaerde
  Of zy de Grave lieft, zo zoud ik zeker zijn
  Wat d'oorzaek is dat zy my doet dees hell'ge pijn.
  't Is welbedacht, int werk zal ik het vaerdich stellen
  Om eens bevrijdt te zijn van dese nare quellen.
  Het kort beraed is goed, zo quis ik geene tijd:
  Nu zal ik weten of ghy Leonora zijt,
  Bevaynst en of ghy lieft die ik weet u beminden.
  Die onderzoekt met vlijt kan veel geheyms uyt vinden.
  
  Binnen.
  Hertoch Aernout.
  
  Nu ben ik zeker van al 'tgeen my Karel zeyden,
  En ook waerachtich d'uur die zy hem had bescheyden,
  't Schijnt d'Hemel uwe wil te zijn het zo gheschiet,
  En tegen uwe wil vermogen menschen niet.
  Dijn heylge raeds besluyt behoort ons lief te wesen,
  Dit heuw'lik (opper-al) uyt uw beschik geresen,
  Is Aernout lief en waerd, gundt dat dees lieve twee
  Lukzalich leven, geeft hun voorspoet, heyl, en vree,
  Nu dat de lichaems 'tzaem dus echt'lik zijn vermengelt,
  Heer, hunliens herten ook door uwe machte strengelt,
  En maekt de willen een (alwetend' hooge Heer)
  Dat heur verzaming strekt tot uwe lof en eer:
  Prudentie wat nieus?
  Prudentio.
  Prudent.
  Mijn Heer hier is gekomen
  Een Poste vande Graef, 'k heb van hem aengenomen
  Om uw, genaed'ge Heer, zijn komst' te dienen an.
  aernout.
  Zegt dat hy by my komt. ach dat my dese man
  Niet onlukx brengt ik vreest.
  Bode.
  Genaed'ge Prins en Heere,
  Ik breng u tyding van uw leger.
  Aernout.
  Waer is't?
  Bode.
  Niet veere,
  
  Graef Lodewijk marcheert, en op zijn hooft gestelt
  Triumphe kransen als verwinner in het veld.
  De Koning is gevlucht, de Fransen zijn geslagen,
  Zijn hooge moed nu krimpt die hy trots heeft gedragen.
  Graef Lodewijk die komt in alles victorieus,
  Mijn tong niet machtich is om zeggen hoe genereus,
  Manhaftich en kloekmoedich hy hem heeft gequeten,
  De Fransen heeft hy uyt Bourgonien gans gesmeten,
  't Swaert heeft het al vernielt, hy hiel de overhand,
  Vw vyant zwichten most, bevryt is al uw land,
  Dit is de blyde maar die ik u kom verkonden.
  aernout.
  Ha hemel immer is in uwe macht bevonden
  Dat ghy de herten stuurt, kracht, moed, en kloekheid geeft,
  Om wederstaen het spits van dien die dullich sneeft,
  En worstelt tegen reen. Borgonieus lof mach trachten
  Te blyven gelauriert in eeuwige gedachten.
  Ghy Bode welkom zijt.
  Bode.
  Geluckich ik my docht
  Te wesen dat ik, Heer, u deze tyding brocht.
  aernout.
  Prudentio?
  Prudent.
  Mijn Heer.
  aernout.
  Gheeft hem twee hondert Kroonen.
  Bode.
  Ik dank uw hoogheyt zeer.
  Aernout.
  Ghenoech dankx ik niet toonen
  Kan aen den Hemel voor zijns g'nadelik betuych,
  Dies ik ootmoedlik, Heer, mijn herte t'uwaerts buych,
  Met knechtelijcke danken dankbaerlijcke kniele
  Voor uw al-schikker-Heer vermits uw straffen vielen
  Op's Konings yd'le wraek, en Aernout ghy behoed
  Zijn land en d'onderzaten in hun goed en bloed.
  Verbreed zy uwe lof.
  Casandra.
  Casandra
  Wel Hertoch in gebeeden?
  Aernout.
  Casandra steurt my niet, tis plicht, 'tis schuld, 'tis reeden
  Ik knechtelike kniel en buyghzaem val ter aerd,
  Mits d'hoogen Hemel heeft Borgonie dus bewaerd.
  Casandra
  't Is reden dat ghy bid den Hemel wil vergeven
  Ghy die strafwaerdich is onrechtlik gunt het leven,
  Wat zalt met Karel zijn? wat hebt ghy in uw zin?
  Aernout.
  Casandra my verdriet ik u wraekgierich vin,
  Bezadicht, hout uw rust, laet my met hem gewerden.
  Casandra
  In plaetse dat ghy zoud meer tegens hem verherden
  Zo flauwt uw toorn en wraek.
  aernout.
  Casandra dat ghy wist
  Zo vele als ik weet uw tooren waer geslist,
  Ik zeg u Karel is zo boos niet van gemoede
  Als ghy hem waent te zijn.
  Casandra
  Den Hemel my behoede
  Ik eenich goed of deughd van hem verwachten zou,
  Die god-vergeten droch en fielt.
  
  aernout.
  Gy zijt een Vrou,
  En laet u passi gaen veer boven alle reden.
  Casandra
  Gy ontziet Karel meer als alle mijn ghebeden,
  Is, Hertoch, dit de plicht die gy my schuldich zijt?
  Is dit de liefde die gy aen uw Vrou wilt toonen?
  Is dit de weerliefd daer gy mijn liefd meed' wilt loonen
  Fy Hertoch, fy u, fy uw doent is onverdraeghlik?
  Aernout.
  Om dat ik niet en doe het geen u waer behaeghlik?
  Men doet niet al men mach, men doet het geen behoort.
  Casandra
  Helaes, dat uyt uw mond zou komen zulcken woord!
  aernout.
  Hoe zulcken woord?
  Casandra
  Ja woord.
  aernout.
  Casandra houdt uw ruste,
  Ik zeg u dat ik niet wil doen na uwe luste,
  Ik zeg u Karel is de man niet die gy meent.
  Casandra
  Ik zweer 'twaer dat den Hemel my geduld verleent,
  'Kmisdeed my zeluen, wat? wilt gy voor Karel spreken?
  aernout.
  Casandra 'tvry gelooft, 'kheb zulken waren teken
  En blijck, waer door ik weet mijn oordeel niet en faelt,
  En vast'lik g'loof dat Karel niet en heeft getaelt
  Na u uyt vleesche lust, zijn Liefde elders trachte.
  Casandra
  En waer?
  aernout.
  Waer? moog'lik na mijn eygen bloed-geslachte.
  Casandra
  En dit gelooft gy?
  Aernout.
  Jae'k.
  Casandra
  Waerom?
  Aernout.
  Om dat ik't weet.
  Casandra
  Wel dits wat nieus, van waer komt u doch dit bescheed?
  aernout.
  Van hem, en die hem liefdt.
  Casandra
  Wel wien mach dit doch wesen?
  Docht 'tzy wie't zy, zy heeft heur g'luck zeer hoogh geresen
  Die zulken fielt bemind, gy koppelt het wel voort.
  aernout.
  Gy breekt beleeftheids Wet, Casandra gy behoort
  G'lijk een Princes betaemt, die woorden te verzwijgen.
  Casandra
  Gy doet mijn bloed in toorens hooghste hetten stijgen,
  Veroorzaekt dat ik noch mijn zelfs aentast int laest.
  Aernout.
  Hoe nu? uw reen zijn t'zoeck, vermetelik gy raest,
  Ik zeg u dat die vrou die Karel voor God trouden
  Die mach in staet en bloed met u wel mate houden.
  Casandra
  Hy trouden?
  Aernout.
  Trouden.
  Casandra
  Trouden daer men niet van weet?
  Aernout.
  Een Kercke-dienaer trouden heur en hielt secreet.
  Casandra
  Met wien? ik bid u zegt om mijn verlang te stillen.
  Aernout.
  Met eene dat gy niet gelooven en zult willen,
  En 'tis zes Jaer verleen.
  Casandra
  't Is wonder wat ik hoor.
  Maer wie is doch zijn vrouw?
  Aernout.
  Mijn suster Leonoor.
  Casandra
  Vw suster Leonoor, de Hertogin van Kleef?
  Wel Hertoch meent gy dat ik dit gelooue geef?
  aernout.
  Geloof of geen geloof, het is nochtans de waerheid.
  Casandra
  En waer uyt blijkt u dat? waer vindt gy waerheids claerheid?
  
  Aernout.
  Vermits hy heur beslaept, g'lijk heur getroude man.
  Casandra
  'K verwonder hoe den Hertoch dit geloven kan.
  Aernout.
  Om dat ik't zelven zach.
  Casandra
  Hoe zach?
  Aernout.
  Na hij't my zeyden,
  Heb ik den zelven nacht door Karel my doen leyden
  Ter plaetse daer mijn suster hem doen had verwacht.
  Casandra
  Wat uure wast?
  Aernout.
  Wat uur? omtrent de middel nacht.
  Casandra
  Hoe wist hy dat hy mochte vrijelijk intreden.
  aernout.
  Het eerste teecken was dat 'tlicht was van beneden,
  Het tweede wast 'tgekef eens hontien dat zy heeft
  Gheleert daer toe, waer door zy hem de leuze geeft,
  Is dit niet blijkx genoech om twijffel te verhindren?
  Noch isser meer blijk.
  Casandra.
  Wat?
  aernout.
  Sy hebben t'zaem twee kind'ren,
  t'Een is zes jaren oud, en 't ander is besteed
  Ter min. op dat ghy voort nu al d'ondecking weet,
  Het ouds is in mijn hof, Grimaldus, die wy dochten
  Een wees-kind was, en g'lijk een vondeling opbrochten.
  Denkt nu, Casandra, of ik wel geloven mach,
  Mijn vrou in Karel noyt de wulpse luste zach.
  Casandra
  Heeft hy zo stout geweest int geen ghy my nu zeyde,
  En waerom zou hy ook u vrouwe niet verleyden?
  t Is beyde even groot, meer oorzaek gheeft u dat
  Om wraek aen hem te zien als ghy te voren had.
  Maer Karel heeft uw hert, uw suster noch uw vrouwe,
  Die mogen in uw hert geen liefdens plaetse houwen.
  Wech met die schelmse boef, vaert in uw wreken voort.
  aernout.
  Casandra 'k wil niet dat ghy nu voortaen een woord
  In zijn oneer spreekt, spreekt van hem als mijn broeder.
  Casandra
  Ghy zijt in Karels boosheid d'eenigste op-voeder.
  aernout.
  O neen, maer d'echte staet wil ik zy uytgevoert
  Nu openlik met pracht.
  Casandra
  O hoe mijn hert beroert
  Te hooren dese gril. wel hoe zult ghy dan maken,
  Met Grave Lodewik? ghy kunt doch niet missaken
  Het geen ghy hebt belooft, ik hoor hy heeft het veld
  Behouden, en om heur in d'oorloch zich gestelt,
  En zal dit zijn zijn loon? 'tzijn zeker weynich reden.
  aernout.
  Casandra al het geen dat ik uw deelden mede,
  Zo vande Graef als dat mijn suster is getrout,
  Belast ik u ghy wel secreetlik by u houdt,
  Bekommert u gansch niet met Lod'wijk noch hun beyden,
  Of by dees hand, ik zweert, wy zullen qualik scheyden.
  En eer ik meerder zeg is't beter ik vertrek,
  Voor dat ik tooren tot de haesticheid verwrek.
  binnen.
  
  Casandra.
  Casandra
  Is Leonora vrou van Karel? 'tschijnen dromen,
  So ben ik hoop'loos om tot wraek te kunnen komen,
  't Zy door mijn kloek beleyd, het vaynsen is my best,
  En g'lijkwel voel ik dat mijn toorn de wraek aenheft,
  En qualik heelen kan het geen ik hier gevoele.
  Ha, hoe mijn herte raest! hoe dat mijn zinnen woelen!
  Ik zal't op hem en heur, en aen hun kind bestaen,
  Tot dat ik in mijn wraek volkomen ben voldaen.
  
  Binnen.
  Feliciaen in een munnikx kap.
  
  feliciaen
  Wie zoud in deese Kap Feliciano kennen?
  In't minste kan ik dan mijn goede faem niet schennen.
  Ha, liefd wat kunt ghy doen, maer zo ghy zelfs Jupijn
  Verkeerden in een zwaen, Ja hy een koe wou zijn,
  En al de Goden kost in beesten doen verand'ren,
  Wel waerom vrees ik dan in deese Kap te hand'len
  Met vrouwe Leonoor? zo zy voorzeker houdt.
  Ik broeder Adolf ben aen wien zy heur vertrout.
  Ik gae na 'tHof.
  Camilla.
  Camilla
  Wien daer?
  feliciaen.
  'tIs vriend, 'tis vriend, doet open.
  De moedicheid die doet gheloven dat mijn hope.
  Niet vruchteloos zal zijn. Deo gratias.
  Camilla.
  Mijn Heer
  Wats uw belieft?
  Feliciano.
  Is ook mijn vrouwe zeer
  Verselschapt?
  Camilla.
  Neen.
  feliciaen
  Zegt haer ik heur ghenaed moet spreken.
  Camilla
  Kan Pater my ook geven eenich ander teken?
  Op dat zy weet wie't is.
  feliciaen
  Zegt ik heur biecht-vaer ben.
  Camilla
  Ha, Pater Adolf ghy?
  fel.
  Ik bent
  Cam.
  mijn Heer 'k nu ken,
  Een weynich toeft, ik zalt mijn vrouwe aen gaen zeggen.
  feliciaen
  Maer mijn gedachten niet die hier verburghen leggen.
  't Is nu tijd dat ik al 'tverstant gansch wercken laet,
  En zet mijn weesen na een geestelike staet.
  Veel vaynzing schuylter onder deese graeuwe Kleeren.
  Doch liefde zal my nu het vaynsen zelfs wel leeren.
  Leonora.
  leonoor
  Heer Adolf welkom is, wat lukx-ster schijnter heen
  Ghy my bezoeckt? wats dit? en komt mijn Heer alleen?
  feliciaen
  Mijn mede broeder most in 't Hof na yets verwachten,
  De tijd verdroot my, en vermits in mijn gedachten
  Me vrouwe stedich staet, g'lijk ook in mijn gebeen,
  Zo kost ik laeten niet eens na uw Hof te treen,
  Waer ik ben aengenaem.
  Leonoor
  Zo is uw reverensy.
  
  Feliciano
  Deo gratias, hoe ist doch met uw Excellency?
  Leonora.
  Zeer wel, God lof, gezond, ik hoop mijn Heer is wel.
  Felician.
  Deo gratias.
  Leonoor,
  Als ik was laest in uwe cel.
  Zo was mijn Heer, noch zwak.
  Feliciano
  God komt ons zo bezoeken,
  Op dat wy ons gebeden meer en meer verkloeken,
  En dankbaer buygen voor zijn hooge majesteyt,
  Want inde mensch, helaes, verdurven Adam leyd,
  Die geen weldaden acht voor dat die zijn verlooren,
  Dus zo bezoekt de Heer dien wien hy heeft verkooren,
  Waer door wy dan verstaen na zuyv'ring van 'tgemoed,
  t'Geen Paulus zeydt, de goeden strekt het al tot goed.
  Leonora.
  't Is, Heer, zeer wel ghezeyd.
  Feliciano
  Maer zegt my doch, me vrouwe,
  Zult ghy u noch dus lang in weed'wes state houwen?
  Hoe gaet het zegt my doch? wat? isser niet op hand?
  Leonoor,
  Neen Pater, want ik vind my wel in dese stant,
  Gherust, en wel genoecht.
  Feliciano
  Die inde wereld leven
  En kunnen nochtans hun daer toe niet wel begheven,
  Aenlok'lik is het vleesch, maer g'lijk ghy deugdzaem zijt,
  Zo hoope ik dat ghy u morg' en avont tijd
  Met vyerige gebeen devoot kunt over brengen,
  Borst-weert u teghen 't vleesch ja zonder te gehenghen
  d'Indring des boose geest, die stedich ons bestrijd,
  Maer een godzalich hert geen overwinning lijd.
  Die gracy gun u God, wy zelven niet vermogen,
  Ja werden vaek verleyd door't locken vande oogen.
  Leonora.
  Dat dunkt my, Pater, vreemd dat zo veel werkt 'tgezicht,
  Feliciano
  De oorzaek is wy tot de zonden neygen licht.
  Leonora.
  Zou 'toogh t'alleene zijn dat wy ons zelfs verliesen.
  Feliciano
  't Oogh is't die zinlikheydt zeer rookloos doet verkiesen.
  Leonora.
  Trekt dan door't oogh int hert de oorsprong vande zond?
  Feliciano
  Ja zoo 'tgezicht het hert lustgierichlijcke vond.
  Leonora.
  Zo is't dan niet alleen in't oogs verkies gelegen.
  Feliciano
  Niet zondicht het gezicht zoo't hert daer strijt steets tegen.
  Leonoor.
  'tMoet dan zijn vol gevaers die inde wereld zijn.
  Feliciano
  Daerom sneed ik die af, en nam dees orden mijn.
  Leonoor.
  Om door het keur'ge oog hier niet verleyd te wesen?
  Feliciano
  Me vrou, uyt veel bezichts is veel bekoor geresen.
  Leonoor.
  Zo lijd die minder strijd die minste werd gevergt.
  Felician.
  Dats waer, want door 'tgezicht wert onse lust getercht.
  Leonoor.
  Zo werdt die meest bestre'en die inde wereldt leefde.
  Felician.
  En daerom vindmen dat zy meest in zonden sneefden.
  Leonoor.
  Maer daer geen anstrijt is daer kan zijn geen verwin.
  Feliciano
  Daer geen aenvechting is daer is geen vrese in.
  
  Leonoor.
  Verdient die dan niet minst die gans leeft buyten vreesen?
  Feliciaen.
  Wel ja.
  Leonoor.
  Zo woud' ik dan niet geestelijke wesen,
  Maer zo ik inde mids van 'twereldse ghewoel,
  My ongequetst beschut, en onbeschadicht voel,
  Zo dunkt my is die krijch van aengenamer glory,
  Als die in rust en vreed verwachten hun victory.
  Houdt, pater, 't my voor goed, de vrouwen zijn wat vry.
  Feliciaen
  Ghy b'hoeft gansch geen verschoon, en namentlik met my,
  Ik weet de grond uws hert, nochtans zo wilt ghy vaynsen.
  Leonoor.
  Hoe? pater, 'k heb u vaek vertrout al mijn gepaynsen.
  Feliciaen
  Zo veel aengaet, me vrou, de zuyv'ring uws ghemoed,
  Maer 'tgeen een yder zeyd waerachtich wesen moet.
  Leonoor
  Wats dat?
  Feliciaen
  Maer dat ghy met Graef Lodewijk zult huwen?
  Wel waerom zou me vrouwe aen heur biechtvaer schuwen
  Te zeggen hoe dat staet? helaes, ghy weet het gaet
  Int minste my niet aen, doch zo u mynen raed
  In yets kan nutbaer zijn, daer toe ben ik gerede.
  Leonoor
  Waert zo, mijn heer, ik had het over lang beleden,
  't Is't minst daer ik om denk.
  Feliciaen
  Hy heeft u lang gevrijdt,
  En 'tis een rijcker Heer, en waerom niet? uw tijd
  Verloopt, me vrou, Graef Lodwijk is veel waerdich,
  'K verwonder dat ghy in uw weerliefd niet zijt vaerdich,
  En echtelik verzaemt.
  Leonoor
  't Zal nimmer Heer, geschien,
  Want ik en lief hem niet, 'k en mach hem ook niet zien,
  Ik zweer u op mijn eer, eer ik hem liefd zou draghen
  'K had liever dat dees oogen 't zonne licht noyt zagen.
  Feliciaen
  Is't mogelik me vrou? en lieft ghy niemant dan?
  Wien lieft ghy? zegt het my.
  Leonoor
  Alleen mijn lieve man.
  Feliciaen
  Leydt die noch in uw hert?
  Leonoor
  En daer zal hy ook blyven.
  Feliciaen
  De dooden men vergeet, dit moet ghy uyt u dryven.
  leonoor
  Zoud ik vergeten hem zoo lieven waerden heldt?
  feliciaen
  'K verwonder dat, me vrou, heur hier noch mede quelt?
  Veel jaren is't verleen, ghy mooght daer niet van spreken.
  leonoor
  Veel eer, mijn Heere, zou 'thert uyt deez' boesem breken.
  feliciaen
  Me vrou, niet meer ik bidde houd my doch voor goed.
  Ik dus vrymoedich was.
  Leonoor
  'K weet dat mijn heer het doet
  Met goede mening, maer ik nimmermeer zal trouwen
  Een ander als ik heb, maer in mijn herte houwen
  't Beeld van die waerden man.
  Feliciaen
  't Schijnt Godt 't zo heeft voorzien,
  
  Nochtans en weetmen niet wat datter mach gheschien.
  leonoor
  De Hemel ons beheert, wy moeten door zijn willen
  Ootmoed'lik onse wil en neyging vaerdich stillen.
  feliciano
  Daer is't, me vrou, getreft, waer mede ik ook schey,
  En uw voorbidder blijf.
  leonoor
  God zy in u geley.
  binnen.
  feliciaen
  Deo gratias, hoe nu? hoe zal ik't nu aen legghen?
  Is't waer 'tgeen zy my zeyd, gheloof ik al heur zeggen,
  Zo vrees' ik Lod'wijk niet, 'tis wel waer dat zy zweert,
  Dat heure herte tot gheen ander liefde keert,
  Als d'echte man zy had, maer dit zijn vrouwens klachten,
  Gelijk de winde gieren zwieren vrous gedachten.
  Daer komt de Hertoch dies is't beste dat ik gae,
  Eer hy my ken, op dat ik zelfs my niet verra.
  binnen.
  Hertoch Aernout.
  aernout.
  Graef Ludowijk die komt hoe stel ik het nu aen?
  Want hy op mijn beloften twijffeloos zal staen,
  En immer kan't niet zijn te trouwen Leonore,
  Vermits zy niet en was voor Lodewijk gebooren,
  Doch reden kunnen veel, de nood die breekt de wet,
  't Voornemen is nu hem door Karel gansch belet,
  Ik hoor de Graef, hy komt. t'is best ik hem ghemoete.
  Lodewijk.
  lodewijk
  Heer laet my buygen aen uw Princelijke voeten,
  Ik breng triumphe meed', victory is verrecht,
  De Fransen zijn vernield, 'tvoornemen heurs gevecht
  Heeft desen arm getemt, zy blyven al veslaghen,
  't Veld grimmelde van do'on, 't was noyt in onze daghen
  Ghezien hoe Gode heeft ons wonderlik behoed,
  De vyand toonden 'thooft, vier duyzent man te voet,
  Vijf hondert paerden broght hy om de slach te geven,
  Maer al de zynen hebben daer gelaten 'tleven,
  Twee hondert van de uwe d'ander breng ik meed,
  Maekt nu met Vrankrijk voort een vordelike vreed,
  De Koning is getrotst, lang mach uw standaert zwayen,
  Veel iaren d'Hertoch leeft.
  Aernout.
  God heeft u willen laijen,
  't Schijnt dese boezem zweld van vreughde nu ik hoor
  Van u, Heer Grave, dat het Vrankrijk al verloor,
  Heer Graef ghy welkom zijt. by d'Hemel ik u zweere
  Zo lang mijn azem leeft zal ik u Grave eeren,
  En cieren uwe hooft met kranssen gelauriert,
  Nu ghy het leger zo voorzichtich hebt bestiert,
  Dat Vrankrijk duyken most zyn opgeblasen hoofde,
  't Geen geen nabuerich Prins doch nimmer en geloofde,
  Borgonie scheen te zwak, 't was al vol angst en vrees,
  Maer door u Grave al de glory weer oprees,
  
  't Gedencken nimmer zal uyt mijn geheugh'nis vluchten,
  En uwen name zal ik dringen tot de luchte,
  Ja tot de wolken deur, want ghy de opperst' zijt
  Van ons voorgaende eeuw, en d'eeuwe onzes tijd.
  Vw name zal in stael voor eeuwich zijn geschreven,
  Op dat Graef Lodewijk noch in zijn graf mach leven,
  Ende brallen uyt zijn naem die over d'wereldt klinkt,
  Op dat uw lof en eer gelijk de polen blinkt.
  d'Antipodes die zullen uw naem op heur tongen
  Dan dragen g'lijk die hier by ons zal zijn gezongen
  In kooren onses herten, mits ghy hebt aenvaert
  Het uytgevoerde werk, 'tgeen onze staet bewaert:
  Bewaren zullen onze kinderen kints kind'ren,
  Dat ghy Vrankrijk verwond als zy ons wilde hind'ren.
  Lang leven Lodewijk, en nimmer tijd verslyt
  De dank, vermits dat ghy, stoutmoed'ge Grave zijt,
  De hoeder van het Hertochdom en onse erven,
  d'Herkenning nimmer zal in onse herte sterven.
  Noch eens 'k u welkom bied.
  lodewijk
  De glory Heere, is
  Zo aenghename niet gelijk ik ben gewis
  Dat my niet missen kan vrou Leonora echt'lijk,
  Mits door mijn daden ik heur heb gewonnen recht'lik.
  Aernout
  Ik heb zo veel gedaen als immer ik vermocht,
  Geen arbeyt ook gespaert en middelen gezocht,
  Om myne Suster tot uw liefde te verwinnen,
  Dan zy, helacy, zweert dat z'u niet kan beminnen.
  lodewijk
  Waer is mijn glory nu? ha narmen zo verzaeght,
  Waeromme heb ik dan uw Gravens bloed gewaecht?
  Mijn leven niet geacht om d'eerst int veldt te wesen,
  Vertrouwend' dat mijn luk zo hoog zou zijn geresen,
  Mits Leonoraes liefd (dat geen'ge Prince meer
  Mijn overtreffen cost in brallinge van d'eer)
  Door 'tg'nieten van die schoon. waer zijt ghy nu wantrouwen:
  Niet lange zal dit rif mijn Grave hert behouwen.
  Dees arme die versloech zo men'gen Fransen held,
  Werdt nu tyrannelik als scherp-rechter gestelt.
  Vw g'nade blijft, ik gae.
  binnen.
  Aernout.
  Heer Grave wilt verbeyden,
  Graef Lodewijk, hy raest, 'tschijnt hert en ziele scheyden
  Vyt 'tredelicke koor, oy me, helaes, wat raed?
  De haren rysen my, mijn hertens polse slaet,
  Mits dat hy reden heeft volkomen aen zijn zyde,
  Doch alle werelds doent slist door't beloop des tyde.
  Casandra.
  Casandra
  Mijn Heer, hoe dus? versteurt? wat isser eeu'ge mis?
  aernout.
  t'Schijnt dat de sterren, zon, en maen my tegen is.
  
  Casandra
  Bedaerd, uw suster komt.
  leonora
  Heer broeder, zo ik hoorden
  'tGheluk'lik overwin in Vrankrijk daed'lik poorden
  Het susterlike hert om wenschen u geluk,
  Geluk, Heer broeder, int manhaftelike stuk.
  Aernout.
  Ik dank u zuster. 'k moet om oorzaek die ik vinne
  Vertrecken, blijft ghy hier by mijn vrou d'Hertoginne
  leonora
  Vrou suster, hoe verblijd ik mijne hert bevon,
  Verstaende dat de Graef de overhande won
  Vws vyands.
  Casandra
  t'Is ook veel, uw broeder zo verblyden
  Dat ik hem noyt zo zach in alle dese tyden
  D'wijl ik zijn vrouwe was, vermits al onse staet
  Bestond in dese slach.
  leonora
  Maer alle vreugd eyscht maet,
  De wyse plegen steets in alles maet te houwen,
  In voorspoet niet te bly, in ramp niet te veel rouwen.
  Casandra
  Wel laet ons vrolijk zijn want 'tis nu al in vreughd.
  leonora
  Vermits Borgonie is door dit geluk verheughd.
  Casandra
  Ik bid u Suster zit.
  leonora
  Na me vrou is ghezeten.
  Casandra
  Wat zullen wy nu doen om ons tijd te vergeten?
  Hola.
  Camilla.
  Camilla
  Me vrou.
  Casandra
  Waer zijn de nieuwe Musiciens?
  Camilla
  Beneden inde zael.
  Casandra.
  Gaet zegt al dese lievs
  Verzamen, en hun instrumenten g'lijklik stellen,
  En midler tijt zal ik u vry wat nieus vertellen.
  leonora
  Wat is't me vrou?
  Casandra
  Wat vreemds of immer acht ik't zo,
  Of't kan wel zijn om dat ikhet hunliens verbo,
  Ons Silla is gehuwt.
  leonoor
  Met wien doch?
  Casandra.
  Met Phlips Seger.
  leonoor
  Waer zijnse?
  Casandra
  Sijn nu hier, maer waren beyd' int leger.
  leonoor
  Wat ongelijk partuur, zy is van goeden huys.
  Casandra
  En schoon.
  leonora.
  Jong.
  Casandra
  Fray.
  leonora.
  En rijk.
  Casandra
  En hy heeft niet een kruys.
  Vuyl, luy, en oud, nochtans heeft zy het durven wagen.
  leonoor
  Het schijnt dat yder moet zijn eygen pakxken dragen.
  Casandra
  My dunkt dat al de liens die huwen ond'r hun staet,
  Schijnt dat zy zijn verzot, oneerlijk, boos, en quaed,
  Misdoen hun zelven niet alleen maer all' de heuren,
  Dat Silla my bestond ik zoud haer wel verscheuren.
  leonoor
  Neen suster alle echt in d'Hemel is gemaekt,
  
  En wat de Hemel doet en mach niet zijn gelaekt.
  Casandra
  Ik kan dat niet verstaen.
  Camilla
  De Musijc is gerede.
  Casandra
  En zijnse boven?
  Camilla
  Neen, me vrou.
  Casandra.
  Waer dan?
  Camilla
  Beneden.
  Casand.
  Gaet brengtse waer ghy zijt, 'tzou anders ons verveelen.
  Camilla brengt een kaert.
  Leonoor
  Begeert me vrou te speelen?
  Casandra
  Zoo't, suster, u belieft.
  leonora.
  Al wat me vrou gebiet.
  Casandra
  Te wesen zonder oeffeninge is verdriet.
  Camilla.
  Hier is de kaert, me vrou.
  Casandra
  Wien van ons beyd' zal geven?
  Leonoor.
  Die't hooghste heeft.
  Casandra
  Nu neemt, doch 'k zalse eerst afheven.
  Leonoor.
  Neemt af, wat ist?
  Casandra
  Een knecht.
  Leonoor
  Wel die en voeghd u niet.
  Casandra
  Wat is me vrouwens bladen
  't Is meer.
  Leonoor.
  Wat is't.
  Casandra.
  Beziet.
  Een Koning, goed geluk, want die zou my best voegen.
  Leonoor.
  En ik me vrouwe wil my met de knecht genoegen.
  Casandra
  Dats troef nu speelt.
  leonoor.
  Daer's troef, me vrouwe, dat haeld ghy.
  Casandra
  Troef op.
  Leonoor
  Zo trots?
  Casandra
  Speelt troef.
  Leonoor.
  Dat meen ik is voor my.
  Casandra
  De Koningin? 'tis waer, die moet de knaep t'huys halen.
  Ten past mijn suster niet.
  Leonoor.
  Wel wilt ghy daer op smalen?
  Casandra
  Ik spreek maer by exempel dat het u niet past
  De Hertogin een knecht te nemen tot heur last.
  Leonoor.
  Wel nu me vrou speeldt voort.
  Zy spelen sonder spreken.
  Leonora.
  Me vrou ik win vijf spel.
  Casandra
  Hoe veel zal yder kosten?
  leonoor
  Neen, zuster, die verliest dat immer zeggen moste.
  Casandra
  Twee kroonen yder spel.
  leonoor
  Verliest mijn suster thien.
  Casandra
  Thien kroonen schuldich ben maer int eynd zalmen zien
  Wie dat verliest oft windt, al is't geluk u gunstich,
  t'Beginsel schijnt wel goed. maer zuster, ghy zijt kunstich
  In't spel, en arger speelt als ik, maer daerom zal
  't Geluk my helpen op dat ghy het windt niet al
  Na uwe wensch, daerom wilt u zo niet verheffen.
  
  Al kan uw hondeken ter middel nachte keffen,
  Om dat uw vuyle lust mach hebben heur begeert,
  Zo veel lust niet geniet als ghy u zelfs onteert.
  Leonoor
  Dit's buyten ons propoost, doch u belieft te spreken
  Nae uw genadens lust, uw passy moet uytbreken,
  Doch wat is't dat me vrou wil zeggen van de hond?
  Casandra
  Die keft, die geeft de leus, als't tijd is, en terstont
  Ciert Venus heure pruyk, en Leonoor is vaerdich.
  Leonoor.
  'K versta uw meening niet, 'ten is geen antwoord waerdich,
  Vermits ik't niet begrijp, ik bid u zuster speelt.
  Casandra
  Wel geeft.
  Leonora.
  Ziet daer.
  Casandra
  Wats troef? dees blad'ren zijn misdeelt,
  Want my gebreekt een blad, uw zinnekens die wand'len.
  Leonoor.
  Mits uw genade tracht yets duysterlik te hand'len,
  Dat my gansch overtreft.
  Casandra
  Om dat ghij't niet verstaet,
  Helacy, arme wicht.
  Leonoor.
  Ik bid, me vrouwe, laet
  Ons spreken van het spel.
  Casandra
  Nu heb ik dry ghewonnen.
  Zo blyvender noch twee.
  leonoor.
  En dat is gelt gevonnen.
  Casandra
  Nu gheeft.
  Leonoor.
  Dat's vier.
  Casandra
  Getelt, ziet suster, nu speelt troef.
  Leonora.
  'K en hebber geen. Dats daer.
  Casandra
  Wat is't? ho ho, een boef,
  Een knecht, of Kamerling?
  Leonoor.
  Om uwe lust te stillen,
  Had hy niet met voordacht ontworstelt uwe wille,
  Zo dat de knecht meer eer als ghy Casandra had,
  Is dat niet recht getreft? me vrou verstaet ghy dat?
  Casandra
  Vw zinnekeus zijn t'zoek.
  Leonoor.
  Om dat ik u kan treffen,
  Beweegt my niet of 'k zal't een toone hooger heffen.
  Casandra
  Neen, neen, leert ghy u hondt.
  Leonoor.
  En temt ghy booze lust.
  Casandra
  En brengt ghy 'tlicht beneen.
  Casandra binnen.
  Leonoor.
  't Is best ghy hout uw rust.
  Ha valschen Karel, nu bemerk ik uwe boosheyt.
  Ha Leonoor, helaes, dit heeft gedaen zijn loosheyt.
  Benevelt Hemels tent, verduystert hooge zon,
  Nu Leonoor, helaes, in die mans boesem von
  Een wispeltuur'ge aert. 'k heb u gelieft zes jaren,
  Twee vruchten van dit lichaem uwe teeling waren
  En met de Hertogin ghy nu uw lusten pleegt,
  Ha Karel zo ghy myne trouwheid overweegt,
  En dat ghy zijt een man zo moet het u beschamen,
  
  Dat yemant Karel u een man hooft zoude namen.
  Mijn zuster is bewist door u al ons secreet,
  Want niemant, laes, als ghy van onze doente weet,
  Zy weet het van hondt en alles, dus mijn eere
  Genieticht is. by d'Hemel ik u, Karel, zweere
  Dat zo my wraek gebreekt van dit ontrecht en smert,
  Ik zelfs my wreeke aen my over trouwe hert.
  
  binnen.