text: Stem: Edel Artisten koen.
  
  URsmarus end' Ermijn!
  Houd aen met uw' gebeden,
  Dat Gommer en Armijn
  Eens komen tot de vrede;
  
  Daer van sy sijn geweken.
  Maer dit sal niet geschien,
  Voor dat sy na de streken
  Van't oud Compas en sien.
  
  De schrift en kan't niet doen.
  Sy lesens' alle beyde:
  En blijven even koen,
  Soo voor, als nase scheyden.
  Men heeft te Dort vergadert
  Een kostelijck Sijnood:
  En zijn nochtans genadert,
  Soo veel niet als een joot.
  
  Sy spraken met bescheyd:
  Hoord toe, ghy mannenbroeders!
  Ons is oock toegeseyd
  Den segen des Behoeders.
  Siet daer zijn Godes woorden:
  Die wy aldus verstaen.
  En buyten dese oorde,
  En willen wy niet gaen.
  
  Noch Frans' noch Engelsch' Kerck,
  En kan ons niet verbinnen.
  Want Godes geest, is 't Merck
  Alleen van onse sinnen.
  Pareus met de sijnen;
  Piscator en de rest,
  Zijn menschen die verdwijnen
  Goods inspraeck is de best.
  
  Want salmen met gesagh
  Van Kercken, of Doctoren,
  Ons dwingen, soomen plagh,
  Soo is't weer als te vooren,
  Soo salt u weer ghelieven
  Te kennen Petrus Stoel,
  
  Want die heeft d'oudste brieven,
  En 't Vaderlijck gevoel.
  
  Dus pratens', en 't was kloeck
  Gepraet: Maer daer en tussen
  Bleef yder by sijn boeck:
  Want't was de sucht van't kussen,
  Die haer ghevoelen dede
  Na Gommer of Armijn,
  Maer krijght ghy ons de vrede,
  Van Godt, en 't sal wel zijn.
  
  Den Heer heeft toch verleent
  Aen onse Nederlanden
  Uw' aenghenaem gebeent.
  Dat ons dan door uw' handen
  De vrede zy verworden:
  Gelijck van Helizee
  't Geraemte, den verstorven, 4.Reg. 13
  Weleer, verrijsen dee.