text: Cap. III. Van de verscheydenheyt der siecken, en ghenees-middelen.
  DE sieckten, die ghewoonelijck de Noordsche volcken aenhanghen, zijn desen: de hoest, de steen, pijn der tanden en ooghen, pijn in 't inghewandt, koorts, snottigheydt, schurftheydt, de Fransche quael, en de sieckten der kinderen. Maer hoe de pest minder koomt, hoe sy de menschen, voornamelijck de ghenen, dien door d'overdaedt de dampen in 't hooft stijgen, oock tragelijcker doodt. Daer is noch een andere leger-sieckte, die de ghenen, die belegert en besloten sijn, plaeght; te weten soodanigh, dat de vleesschelijcke leden, door sekere onghevoelijckheydt dick gheworden, en door een sieckte tusschen vleesch en vel als Was versmeltende, voor d'indruck der vingheren wijcken, en kuylen behouden, en de tanden, als uytvallen willende, stomp maeckt, de verwe van 't vleesch wit en blaeu doet worden, en vaddigheydt veroorsaeckt, met een walgingh van d'innemingh der genees-middelen. Dese quael wordt in de tael van dat volck Schoerbuch, of Scheurbuyck, en in 't Griecks Κachexia ghenoemt, misschien van de sachtigheydt tusschen vel en vleesch, dat de verrottingh veroorsaeckt. Dese sieckte heeft, ghelijck het schijnt, haer oorsprongh
  
  uyt het eten van zoute spysen, die niet wel verteert zijn, en wordt door de koude dampen der mueren gevoedt. Maer sy heeft geen soo groote kracht ter plaets, daer de mueren van binnen met plancken van seker hout bedeckt zijn. Wyders, indien dese sieckte langh heerscht, soo verdryven sy die met gedurige Alffendranck, ghelijck oock de wortelen van de steen door 't koocken van oudt bier, met boter ghedroncken. Dese middelen nemen de pijnen van de steen, en van de nieren gheheel wegh, of verlichten een groot deel daer af.
  
  Eynde van 't Sestiende Boeck.