text: Stem: Och! wilt aenmercken ghy weeldige herten.
  
  
  
  
  
  
  
  
  IGnacy blom der Martelaren
  Uw' afgesonden laetsten brief,
  Wanneermen u naer Romen varen
  Te sterven dee, is ons seer lief,
  Och! wat al gulde woorden!
  Och wat al minne koorden!
  Leeft eeuwigh, leeft verguld Papier!
  Gh'ontsteeckt ons met een Hemels vyer.
  
  Trajanus heeft my doen verwijsen
  Ter dood. O vrienden! God zy lof,
  Dat hem belieft heeft op te rijsen
  Tot sulcken kroon mijn snoode stof,
  Des kom ick nu na Romen
  Door d'Oceaensche stromen.
  Leeft eeuwig, Ec.
  
  Het vonnis luydt dat daer mijn leden
  Verscheuren sal het Leeuw-gebit,
  Maer lieve, weet dat ick alreede
  Hier tusschen thien Luypaerden sit,
  Die my meer dan als felle
  Bebloede Leeuwen quellen.
  Leeft eeuwig, Ec.
  
  Mijn Luypaerden sijn thien Soldaten
  Die my bewaren onder weegh,
  God danck dat ick soo vuyle vaten
  Tot suyv'ringh mijnder sielen kreegh,
  De deugd doedts' arger werden
  De lijdsaemheyd verherden.
  Leeft eeuwig, Ec.
  
  Doch haer misdaed, al schijnen ’t messen
  
  Te wesen voor mijn krancke vleys,
  En zijn nochtans my niet dan lessen,
  En winnigh van de soetsten peys,
  Maer wanneer sal ick feesten
  Met mijn bereyde beesten! 
  Leeft eeuwig, Ec.
  
  Nu voel ick eerst dat ick een jonger
  Te werden van den Heer begin,
  Nu ick in my, God lof, geen honger
  Van eenigh werelds goet bevin,
  En niet en kan vermaken
  Als Hemelrijcksche saken.
  Leeft eeuwig, Ec.
  
  Laet komen swaerden, cruyssen, vyeren,
  Laet komen banck, en rade-braeck,
  Laet komen pley, en wilde dieren,
  Laet komen al de helsche wraeck,
  Als ick na mijn verdrieten
  Maer Christo mag genieten.
  Leeft eeuwig, Ec.
  
  Als nu den Bisschop hoorde schreeuwen
  Die op sijn leven quamen utt,
  De Tyg'ren, en de roode Leeuwen,
  Riep hy met een verblijd geluyd,
  Weest welkom scharpe kaken,
  Maelt, breeckt, en doet my smaken,
  Ick ben toch Christus Tarwe greyn
  Maer ghy-luy moet de Meulen zijn.
  
  En hier mee werd den man gemalen,
  Voorwaer wel tot een suyver brood,
  Den Hemel dee sijn leven halen
  Ten prijse van soo dieren dood,
  Ignaci krijght genade 
  Voor ons, dat wy versmaden
  Met u al wat ons dreygt of vleyt
  Hier, buyten Gods grootdadigheyd.