text: Stem: Als't begint. Of: Wilhelmus van Nassauwen.
  
  
  
  
  
  
  
  
  
  DE Zebedeesche Moeder,
  Met een beleefde groet,
  Viel IESUM den Behoeder
  Eerbiedelijck te voet.
  End' hy: Wat's u begeeren?
  Heer, seyt sy, anders niet:
  Dan dat ghy wilt vereeren
  Mijn Soonen die g'hier siet.
  
  Zoo dat Iacob geseten
  U zy ter rechter hand,
  En Ian op eene breette
  Ter slincker, in het land
  Daer ghy eens sult regneeren.
  Ach! sprack hy, Ghy en weet
  Niet wat ghy komt begeeren
  Van 't Goddelijck secreet.
  
  Zijt ghy-lui dan te drincken
  Mijn beker wel te vreen,
  Die ick sal laten sincken
  In 't diepste van mijn leen.
  Waer op sy beyde dienden
  Volmondigh: Ja wy Heer.
  
  En hy wed'rom: O vrienden
  Ghy sult oock min oft meer.
  
  Ghy sult mijn kroes verswelghen.
  Maer recht oft slincker zy
  (gh'en moet het u niet belghen)
  En staet my niemand vry
  Te geven van den geenen
  Die 't voor het hooghste lot
  Gheschikt heeft te verleenen
  Mijn vader, en mijn God.
  
  O Iacob! die met reden
  Den Meerder heeten meught,
  Den Heer heeft op u heden
  Uut sonderlinghe deughd,
  Gelijck hy hier beloofde,
  Gegeven inde hand,
  Als u Herodes kloofde
  Den hals, het dierste pand.
  
  Den Kellick van sijn lijden,
  Segg'ick , dat lieve vat
  Die hem te sijnder tijden
  Sijn vader eerst toemat,
  End'hy nu weer geschoncken
  U heeft op d'eyghe plaets,
  Daer hy hem had gedroncken,
  Den eersten van uw' Maets.
  
  Weest vrolijck met den beker,
  Dan nademael ghy nu
  Zijt voor u selven seker,
  Soo is het dat wy u
  Ootmoedelijck versoecken
  Door gunst van u gebed
  Ons hier te willen kloecken,
  In uw' gepreeckte wet.
  
  Op dat oock na dit leven
  Heer IESUS onser elck
  Wat deels belieft te geven
  
  In sijn vermaerde Kelck.
  Des zijn wy t'allen tijden
  Met u weer wel gemoet
  Te drinck'en te verstrijden
  Het leste van ons bloed.