text: Cap. VI. Van de verkiesingh der Leerlingen ter wapenen.
  WY sullen hier vertoonen op hoedanighe wijse de Koningen van Gotlandt, Sweden en Noorweghen, en d'andere Vorsten van de Noordsche gewesten by oude tijden de Konincklijcke en Landtschappelijcke Ampten pleghen te schicken, en hoe sy die teghenwoordighlijck verdeelen. Sy hielden dan dese leerlinghen, die in 't bloeyen van hun jeught hun glibberighe jaren met rijpe zeden breydelen, voor beter in de krijghshandel, dan alle anderen, om dat 'er niets erger is dan de jeught, die in quade zeden uytspat. Want sy achtten dat hy niet aen de Vorst getrouw, aen 't Vaderlandt nut, aen de Bontghenooten verdraghelijck, en aen niemandt aenghenaem kon zijn, soo hy niet door strengheydt van de krijghs-oeffeningh tot strenghe zeden ghebraght was, op dat in ghelijck gheval sy voor treffelijcke voorvechters van 't Vaderlandt ghehouden moghten zijn, aen welcken men de
  
  bestieringh van 't Landtschap veylighlijck bevelen moght. Maer op dat dusdanige jonghelinghen niet door een ghedurige strengheyt tot de krijghstucht ghedwongen souden worden, soo begiftight de Koningh, door sijn miltdadigheydt, hen altijdt met besondere giften, door de welcken sy met bestandiger gedienstigheden sich tot ghetrouwheydt aen de Koningh verplichten, om, altijdt in alle noot onvertsaeght, het ghevaer des levens aen te gaen. De giften, die aen hen gheschoncken worden, zijn swaerden, boogen, pijlkoockers, helmen, harnassen, borstgeweer, schilden, pylen en oorloghs-paerden, en noch andere grooter en aenklevende leengoederen, aen al de welcken, naer 't oude gebruyck, besondere ghestalte van woorden, en bezegelde redenen gevoeght worden, waerom sy ghegheven en ontfangen zijn.