text: Cap. VI. Hoe men de gasten eert, als men hen dusdanige vellen tot decksels geeft.
  DE inwoonders deser Landen willen niet toelaten dat men dese vellen, om ghewin en voordeel te doen, in andere ghewesten uytvoert, vermits sy met de deeckens, die daer af ghemaeckt zijn, hun gasten in de Winter eerlijck onthalen: daer door sy klarelijck ghenoegh te kennen geven, dat sy niets aenghenamer en hoogher achten, dan goede gasten in alle tijden, en op alle wijsen wel t'onthalen, ja oock in de bittere koude, als sy, onder andere bewijsinghen van vriendtschap, aen hen bedden gheven, die met dese kostelijcke vellen bedeckt zijn. Ick acht oock dat men niet behoort te swijghen dat de genen, die onder de deeckens, van dese vellen ghemaeckt, slapen, ghewoonelijck van slaep overvallen worden, jae van soodanigh een slaep, die met het leven, en met de natuur van dit beest gelijck is, in onversadelijckheydt van te verslinden, en in de beesten te belaghen, en in naeuwe toesicht: 't welck misschien om de selve reden gheschiedt, als de genen, die heete Speceryen, als Gember en Peper, etende, schijnen te branden; en ghelijck de ghenen, die Suycker eten, schijnen te verdrencken. Het schijnt oock dat'er noch een andere geheymenis van de natuur onder verborghen is, namelijck dat de ghenen, die met dese vellen bekleedt zijn, in hun eten en drincken gheen bewijs gheven van dat sy versaedt zijn. Het inghewandt van dit beest, door de vlijdt der wercklieden van snarentuygh tot gebruyck van snaren ghemaeckt en uytghespannen, (een vermaeck deser volcken) gheeft een heesch gheluyt; 't welck door de vermengingh van andere soete stemmen in een ver-
  
  makelijcke vermengelingh verandert. De klaeuwen, als een hoep aen de duyselighe hoofden, en tuytende ooren ghehangen, zijn heel dienstigh om met'er haest de gesontheydt weêr te bekomen. Het bloedt van dit beest, met warm water vermenght, verstreckt den Jaghers tot dranck, en, in goede honing geroert, wordt op Bruyloften ghedroncken. Sijn vet of smeer, als een salf aen de verrotte sweeren gestreken, veroorsaeckt een haestighe genesingh. De Toovenaers gebruycken de tanden tot hun werck. De voorghenoemde klaeuwen, nieuwelijcks afghesneden, verdryven de Katten en Honden, soo men die aen hen vertoont, ghelijck de voghelen voor 't ghesicht van een Gier, of Kieckendief.