text: Aanspraak van Burgemeesteren, Wethouders en Vroedschappen.
  ‘Sire! in dezen gelukkigen en plegtigen oogenblik, waarin Uwe Majesteit, door zich in zijne goede en getrouwe Hoofdstad te begeven, de dierbaarste hoop van al onze medeburgers vervuld heeft, komen wij, als tolken hunner gevoelens, Uwe Majesteit betuigen, alles wat de tegenwoordigheid des Doorluchtigen Souvereins, aan de inwoners dezer groote Stad doet gevoelen.’
  ‘Zij zijn doordrongen, Sire! van eerbied en liefde voor Uwe Majesteit, zij zijn trots en dankbaar tevens, wegens de eer die Uwe Majesteit hun vergunt, te genieten, door te verklaren, dat de goede en getrouwe Hoofdstad voor altijd de Koninklijke residentie zal zijn. Zij zijn verzekerd, dat hunne welvaart onder het oog van Uwe Majesteit zal vermeerderen, en dat Amsterdam eenmaal zal worden, wat het was, ten tijde van deszelfs grootste welvaart. Uwe Majesteit is zelve getuigen ge-weest van de vreugde des volks; Hoogstdezelve heeft de algemeene vreugdekreten gehoord als de stem van het hart, welke door de vleijerij niet kan worden nagebootst.’
  ‘Het is in u, Sire! dat onze medeburgers al hun vertrouwen stellen. Zij beschouwen Uwe Majesteit als hunnen vader en als hunnen beschermer. Verwaardig u, Sire! om hen als uwe kinderen te beschouwen, verwaardig u hun die zelfde welwillendheid te blijven betoonen, waaraan zij zulk eene hooge waarde hechten, en waarvan deze stad, die Uwe Majesteit in haren schoot, (zulk een schitterend lot,) heeft mogen ontvangen, voor altijd het herdenken zal bewaren. Ja, Sire! Uwe goedheden zal zij steeds voor oogen hebben, dezen dag zullen derzelver inwoners Uwe Majesteit nieuwe blijken geven van hunne liefde en verknochtheid, elken dag zullen zij hunne smeekbeden aan het Opperwezen opzenden, opdat hun geliefde Monarch moge behoed en bewaard blijven.’