text: XIII.
  
  Ik nam een vrolijk vrouwtjen, en 't klonk haar blij in de ooren:
  ‘het is reeds laat, beminde, zoet lokt ons 't ledekant.’
  Doch ernstig werd mijn vrouwtjen, wanneer ik haar liet hooren:
  ‘Staat op, de zonne schemert, en 't licht is uitgebrand.’