text: Cap. II. Van de Pylen en Werpschichten.
  WAt de strijden en veldtslaghen aengaen, aen alle is genoegh bekent dat de Gotten d'anderen in 't ghebruyck der voetbooghen, pylboogen, speeren, en swaerden overtreffen, ja soodanigh, dat naeuwelijcks in de geheele wereldt stercker en styver voetbooghen, dan by hen, gemaeckt worden; ghelijck oock geen grooter swaerden, die by erfrecht, en begiftigingh, gelijck huys-gewaedt, dat kostelijcker dan silver is, met een weêrgadeloose begeerte begeert en beseten worden. Sy hebben oock gheen minder treck en genegentheydt tot de stercke voetbooghen, en raden, om die te spannen, door de welcken sy, met een wonderlijcke gheswintheyt, en met een geboge rugh de voetboogen spannen. d'Ysere pyl, door de kracht daer af uytgheschoten, heeft soodanigh een maght, dat sy de geen, die met een pantsier, en dubbelt borstharnas versien is, kan treffen, en ghewoonelijck daer deur, gelijck deur sacht was, heen dringht. De strijdtbare volcken gebruycken dieshalven meer de voetboogen, dan eenigh ander geweer, en dit om veelvoudige andere redenen, ghelijck hier nae, als wy van d'Ysere wallen spreken, aengewesen sal worden. De Hoofden en Veltöversten doen dieshalven soodanighe pylen in hun heyr meê voeren, en naerstighlijck meê dragen, om dat men hen lichtelijck dragen kan, en selden vruchteloos uytgeworpen worden. Sy schieten oock met driepuntighe pylen, in vergift
  
  gedoopt, om de woede en wreetheydt der vyanden sonder sware wonden te laten vertrecken. Sy komen seer swaerlijck tot pylen, die in vergift gedoopt zijn, ja oock gheheel niet, dan als sy de woede en wreetheyt van de vyant, die niemant sparen en verschoonen sou, beproeft en ondervonden hebben.