text: Stem: Den ouden Hillebrand.
  
  GRegoorjus die voor henen,
  Hill'brandus was genaemt:
  Geboren binnen Senen,
  Wy huyden, soo't betaemt,
  Eerwaerdelijcken vieren,
  En bidden dat den Heer,
  Sijn Tempel doen regieren
  Wil tot sijn hoogste eer.
  
  Want dese te versorgen,
  En daer toe alle mensch,
  Van avond af te morghen,
  Te voord'ren was sijn wensch.
  Ja 't Goddelijck behaghen
  Had, na 't gemeyn gevoel,
  Hem vande kindsche daghen
  Belooft de hooghste Stoel.
  
  Den winckel van sijn vader,
  Dee hier van claer bescheyd.
  
  Als hy daer eens te gader
  Met spaend'ren had geleyt,
  Eer hy noch lett'ren kende:
  Hy sal in d'eerste Stee,
  Gebieden 's werelds enden,
  Van d'een tot d'and're zee.
  
  Maer om hier toe te raken,
  Trock God hem aen d'een zy:
  En porde hem te maken
  Een Monick van Clugny.
  Alwaer hem (na sy segghen)
  Quam Victor vinden, als
  Hem Hill'brand af dee leggen
  Het purper vanden hals.
  
  Zijt eerst sprack hy te Romen
  Gekeurd, wes u geschied.
  Want sonder dees' en vromen
  U 's Keysers keuren niet.
  Laet midd'ler-tijd betijen
  De Mijter, en de Staf.
  En God sal u verlijen,
  Meer als u Caesar gaf.
  
  't Geschiede na de woorden
  Van Hill'brand, min noch meer.
  Ja schickte met sijn oorde,
  Daer na drie Pausen weer.
  Tot dat hy selfs de vierde,
  Maer wel onwilligh, was;
  Die Godes Kerck regierde,
  Als 't haer best quam te pas.
  
  Want deed de Berengaren
  Herroepen haer gevoel,
  En 't groot gesagh bewaren
  Van Sinte Peters Stoel,
  De setels en de staven
  Weer stellen in haer eer;
  Die Simon met sijn gaven
  
  Besmet had al te seer.
  
  Midsdien is noch gebleven
  't Geheugh by minst en meest,
  Van die geen glory geven
  Kon aen den heyl'gen Geest:
  Soo langh hy dorst ontkennen
  't Samaritaens misdaed:
  Het welck hem had doen schennen
  Den Bisschoplijcken staet.
  
  't Gaet wel, o blom der mannen!
  Grootdadight u gemoed;
  Al is 't dat u verbannen
  Den Duytschen Koningh doet.
  Salerna sal u berghen
  Van sijn onrechte straf,
  End' alle die u tergen
  Beschamen met u graf.
  
  Vijfhondert jaer na desen,
  Blijft, door u gave Lijck,
  Wel claerlijck noch bewesen
  De glans van u gelijck.
  Dit schorte aen uw' kroningh
  Alleen noch. Vaerd nu vry
  Na d'aldersoetste wooningh,
  Man Goods! en bid voor my.