text: ¶Van machamets eynde ende doot.
  So hi veel lieden bedroghen had, so wert hi ooc bedrogen, want als hi .x. iaer in Damasco coninc. gheweest was, so gaf hem een van sinen discipulen een dootlijc fenijn in sinen dranck al heymelijc, ende terstont als hi dat ghedroncken hadde, so gevoelde hy so groten bangichede dat hi wel gevoelde dat hi steruen moste. Doe seyde machamet Mijn vrienden, mijnen tijt is hier, ic en mach niet langer bi v bliuen. maer blijft volstandich in ons geloue, so sal v god gheuen dat paradijs der wellusticheyt. Ende na desen woorden sterf hi, ende voer metten duuelen int dal der droefheyt. daer hi wel ontfangen wert, als een getrou dienare.  Ende die pijne van machamet wert noch daghelijcx vermeerdert door die oorsaken de hy ghestelt ende achtergelaten heeft. waerbij ontallijcke veel sielen verloren werden, alst wel te besorgen is. Ende als hi eerst coninck wert seyde hi selue. Na .x. iaren hier na so sal ic steruen, ende sal an den derden dach verrijsen Hierom als machamet gestoruen was, so verwaerden sijn discipulen sinen lichaem verwachtende dat hi verrijsen soude an den derden dach, ende want si sagen ende roecken dat hi seer stanck, ende niet verrees, so lieten si sijn lichaem ligghen onbegrauen. Ende na .ix. daghen quam zijn discipel Albunor sien na machamets lichaem, so vant hi dattet al gheeten was vanden honden, soe dat daer niet bleuen was dan die gebeenten. Aensiet wat crancker loon volcht na en quaet leuen.