text: Stem: Op de ydele glory.
  
  
  
  
  
  
  
  
  TOont dat g'een Moeder zijt
  Van't Christelijck getal,
  Dus riep te sijnder tijd
  Den Abt van Claraval
  Bernard uyt grooten dorst
  Van IESUS kindsche Kelck,
  En siet de Maeghde-borst
  Bestraelden hem met Melck.
  
  Een ongehoorde gunst,
  Maer, lieve! seght my toch
  Bernarde! door wat kunst
  Verkreeght ghy sulcken sogh?
  En hoe was u de ziel
  Re moe, als 't soetste nat
  Op uw' twee lippen viel
  Uut een soo waerden vat?
  
  Hier door was u de mond
  Van honigh soo bevloeydt;
  De ziel oock t'alder stond
  Van liefde soo gegloeydt.
  Hier over was uw' stem,
  Uw' schrijf-pen, u papier,
  Van 't kind van Betleem
  Niet dan gesmolten vyer.
  
  Mids-dien was u de sucht
  Ten vollen noyt vernoeght,
  Die ghy na d'eelste vrucht,
  Oock aen de Moeder droeght.
  Uw' liefde nam geen maet:
  En d'uytverkoren son
  Vereerde, vroegh en laet,
  
  De ziel van haer minjon.
  
  Des hy met goede reen:
  Wat nood' u overkomt:
  Schickt dat gh'in uw' gebeen
  Mariam denckt, en nomt.
  Laet haer te geender stond
  (Hoe seer gh'u vindt verwart)
  Vervallen uyt uw' mond,
  Vergeten in u hart.
  
  Doch wildy dat s'u bied
  Haer goedertieren oor,
  Soo laet te volgen niet
  Haer voorgetrede spoor.
  Op dit bebaende pad,
  Past een gewisse loop:
  En daer sy oyt voor bad,
  En quam noyt tot wanhoop.
  
  Bernarde! g'hebt gelijck.
  Men werd het dagh aen dagh
  Gewaer, hoe mild en rijck
  De Maeghd te wesen plagh.
  Maer doet ons nu verstaen,
  Ey goede! de re'en waerom
  U soo was toegedaen
  De reyne Iesse-blom.
  
  Helaes! wat vraegh ick oock!
  De diep ootmoedigheydt
  Treckt u na 't laeghste loock,
  En doet my geen bescheydt.
  Dan dit was 't Fundament,
  't Welck u haer gunst dee bien:
  Daer God oock, soo sy kent,
  In haer, op had gesien.
  
  Hier neven gingh de deughd
  Van 't ongeraeckte vlees.
  Zoo dat uw' jonghe jeughd
  Voor geen dingh meerder vrees
  
  En had, als voor 't verlies
  Van dese diere schat.
  Och! dat ick oock verkies
  Met u dit reyne pad.
  
  Of heeft mijn jonckheyd dom
  En breuckel nu alree
  Verloren d'eelste blom,
  Verlopen d'hooghste Stee:
  Zoo bid, dat ick door boet,
  Die Goods gena behaeght,
  Weer neffens 't Hemelsch goed,
  De sucht krijgh van de Maeghd.