text: Stem: Het souder een Vissertje vissen
  
  PRopheten en Leeraers wilt hooren,
  Voldoet mijn meeningh ras:Act.13.2
  Besondert my twee mannen, die'k verkoren
  Hebbe, Saul ende Barnabas.
  
  
  Dus hoordemen t'Antiochijen
  Ter kercken inde feest;
  Aen alle Christ-gheloovige belijen
  't Claer getuygh van d'ongeschapen Geest.
  
  Mids desen, na ghebeden, vasten,
  En heyl'ghe offerand:
  Voldeden sy't gheen Christus hen belaste,
  Legghend' op hun hoofden haerluy hand.
  
  Dat daerom met reden ghepresen
  Zy Barnabas, die tot
  Een sendingh soo verheven, uytgelesen
  Wijlen is geweest, van onsen God.
  
  By namen die sulcken begeeren,
  Met woorden, ende daed,
  Gewond heeft, om de leeringh sijns liefs Heeren
  Over al re spreyen, vroegh en laet.
  
  De landen van Westen en Oosten
  Getuyghen een voor een
  Wat al gewelds, om 't heydendom te troosten,
  Barnabas gedaen heeft en geleen.
  
  Hy droegh de ghesegende vanen
  Van Christus roode kruys.
  En stichte eerst in't Bisdom van Milanen
  Christo een soo aengenaem huys.
  
  Maer Cyprus, daer inne geboren
  Den heyligh was geweest;
  Most wel na reen sijn alderleste sporen
  Erven, end' het beste van sijn geest.
  
  Hier saghmen sijn ouderdom blosen,
  En voeghen t'sijnder baet,
  Een diere krans van Martelaren roosen,
  By't gestart, van't hoogh Apostolaet.
  
  Vier hondert, en sommighe jaren,
  Bleef't lichaem onbekend:
  Tot dat het God met lief dee openbaren,
  T'samen met Matheus Testament.
  
  Eerwaerdigh Apostel des Heeren!
  
  Die ons den Christen naem
  Eerst gaeft; wilt nu den selven oock verweeren,
  Want daer toe geen bidder soo bequaem.