text: Stem: Als 't begint.
  
  
  
  
  
  
  
  
  VErsch geboren sagh ick een kind'ling kleyne
  Zuchten en traentjes weynen.
  G'hebt groot g'lijck dat ghy klaghet;
  Sprack daer een Vrou die Moeder was en Maghet.
  
  Voor den Hemel hebt ghy nu een speloncke,
  Koud, sonder vyer of voncke.
  Voor uw' throone een krebbe,
  Met weynigh hoys, in plaets van wol en webbe.
  
  Daer u songen thien-hondert-duysent geesten,
  Daer loeyen nu twee beesten.
  Die voor Hymnen, voor Psalmen,
  Met lauwen aem, uw' teere le'en bewalmen.
  
  Door u wierden versaed, van minst' te meesten,
  Engelen, menschen, beesten;
  Nu belieft u te dorsten,
  En snackt van hongher naer uw's Moeders borsten.
  
  
  Voor uw' kledingh van Sterren en van Zonnen,
  Moet ghy nu zijn gewonnen
  Inde luyeren en doecken,
  Die mijn armoe by een heeft kunnen soecken.
  
  U quam eer toe een Keyserlijcke Moeder,
  Augustus tot een Voeder;
  Want de desen u souden
  Vereeren met scharlaken en rood goude.
  
  Maer want u nu belieft mijn uytverkoren
  Van my te zijn gheboren;
  Zoo genadight uw' handen
  Te laten woelen in dees' arme banden.