text: Stem: Ach moordersse straffe Harderin.
  
  
  
  
  
  
  
  
  
  
  
  
  TImothee den besten
  Van alle de reste
  Mijnder Soonen! wilt voordaen toch sijn voordacht,
  U selven te kennen,
  En 't water t'ontwennen
  Om uw' swacke maegh, en lichaems kleyne kracht,
  Die u aendoet veel pijns,
  Dus bruyckt een weynigh wijns.
  Dit's den raed, die'k voorgeschreven,
  uyt een Vaderlijcke minn'
  Van den grooten Paulus vin
  Aen Timotheum, om te leven.
  
  Maer seker 't is wonder,
  O Paule! die sonder
  Nat of droogh, de siecken wel genesen kond,
  dat ghy den voornaemsten,
  En d'alderbequaemsten
  Van uw' hulpers, dit receptken over sond,
  Waer sijn uw' gordels? waer
  Uw' linde doecken, daer
  Ghy u sweet mee pleegt te stelpen?
  Kunnen, die wel alle plaegh
  Wijlen holpen, nu een maegh
  Zonder dranck van Wijn niet helpen?
  
  O diepte, o raden
  Van Godes genaden,
  Die sijn wonderen soo wonderlijck verdeelt,
  Den Geenen, den desen,
  Kon Paulus genesen,
  
  Maer Timotheus maeg most blijven ongeheelt,
  Want kranckheyd met geduld
  Geleen, de deugd vervuldt,
  Maeckt de vrienden Gods ootmoedigh.
  Toond haer ons gelijcke stof,
  Troost d' ellend; geeft Gode lof
  van sijn segen overvloedigh.
  
  Want door den onsterken
  Grootdadige wercken
  Uut te voeren, is bewijs van groote magt.
  Wilt hier door aenmercken
  Den oorspronck der Kercken,
  Och hoe kleyn was eerst het Nazareens geslagt,
  Door meesters barrevoets,
  Ontbloet van alles goeds,
  Ongeleerd, en kranck van leden.
  Die niet dan schandael en spot
  Preeckten, heeft den lieven God
  's Werelds hoogheyd doen vertreden.
  
  Ja wildy versinnen
  Noch meerder gewinnen
  Van't verdragen leed, soo voegt hier by gewis
  Dat dit ons bevroeden
  Kan doen in wat goeden
  't Beste deel, en d'hooghste wensch gelegen is,
  Men kan oock aen geen dingh
  Als hier aen, vaster tingh,
  Van Gods oordeel onder vinden,
  Noch met sekerder bescheyd
  Weten 't rechte onderscheyd
  Van sijn waer' en valsche vrienden.
  
  Dit doen ons op heden
  De deugdige seden
  Van Timotheus erkennen al te seer;
  Hy reysde, hy keerde,
  Hy preeckte, hy leerde,
  Niet dan om de minn' van Christus sijnen Heer?
  
  Het bleeck, want sijn profijt
  Was niet dan smart en spijt,
  End' een blauwe dood voor't lesten,
  Maer, o aldervroomsten held,
  Wat is u nu wel geteldt
  Voor een som van interesten.
  
  D'ellenden, de pijnen
  Des werelds verdwijnen,
  Voor het swaer ghewight van d'Hemelrijcksche vreugd.
  Dus pleegt ghy te leeren.
  Maer nu u des Heeren
  Milde hand gekroond heeft d'onvermoede deugd,
  Zoo'n laet te bidden niet
  Voor ons, en voor't verdriet
  't Welck den Heer ons gundt te dragen.
  Op dat wy met blijde moed
  En niet dan om 't hooghste goed
  Gode dienen en behagen.