text: Op de Voys: Een Vaste Borch is onse Godt, etc.
  GOdt is in Juda wel bekent,
  Groot is de Naem des Heeren,
  In Israel, te Salem jent,
  Is syne Tent vol Eeren,
  Tot Zyon hy oock woont,
  End' syn Goetheyt bethoont,
  Breeckt Boghen ende Pijl,
  Schilt, Sweert ende Rustingh' veel
  Bedwingt die heel Oorloghe.
  
  2.	Geen Werelts Cracht is hem gelijck,
  Van heerlickheyt end' Machte,
  Die Stouten hy verplet als slijck,
  Beroovet van haer Crachten,
  Die Krijchslieden seer koen,
  Als hy daer toe wil doen,
  So vallen sy daer hen,
  End' sonder alle ghewin,
  Haer handen heel verflauwen.
  
  3.	Als ghy (Godt Jacobs) schelden gaet
  Haest slapen Ros end Waghen,
  Verschricklijck is dijn Thoorne quaet,
  Wie mach dijn Gramschap draghen,
  
  Als GOdt hem hooren laet
  d' Oordeel van s' HEmels staet,
  Die Aerde dan verschrickt,
  De Vyant oock alle wijckt.
  End' moet hem houden stille.
  
  4.	Wanneer den Yver Godt aenvaert,
  Om onse Saeck te rechten,
  End' hulpe doet syn Volck op Aerd',
  Ons Armen ende slechten.
  Als ghy (HEERE) castijet,
  Niemandt is des Bevrijet,
  Bekent met alle Man,
  Dat Ghy zijt gherust voortaen
  Oock Ander meer te straffen.
  
  5.	Betaelt den Heer Gheloffte goet,
  Brengt gaven Godt hier boven
  Die ons gheeft seghen overvloet,
  Hy is weerdich om loven
  Den Vorsten alsoo stout,
  Hy maeckt haer Moet all' kout,
  Sulcks blijcket wel ghewis,
  Want hy alsoo schricklijck is
  Den Coninghen op Aerden.