text: Cap. III. Van d'Yslandtsche Visschen.
  DAer is noch een andere soort en hoedanigheydt van visschen, die in de wateren van
  
  Yslandt, in een ontellijcke menighte, van d'inwoonders van dese plaets ghevanghen worden. Sy zijn sachter van visch, en verschillen in lanckheydt van de genen, daer af wy hier voor ghesproken hebben. Men vindt daer oock Asellen, Rhomben, Zee-kalven, en Abberdaen, die in de Gotsche spraeck Torsck genoemt wordt; onder de welcken oock Walvisschen, Pristen, en andere Zee-gedrochten verschijnen, door welcker onbedwinghelijcke wreedtheydt wonderlijcke beroerten op zee verweckt worden. De beste visschen, die men daer vanght, worden van de Spanjaerden en Italianen Marlucz genoemt, en door de Spaenschen en Portugesen oock naer Romen ghevoert. De tijdt van hun vanghst is in de maenden van Februarius, Maert en April. Dese visschen, ghevangen zijnde, worden in de koude winden ghedrooght, en daer na in 't ope veldt, ghelijck bundelen brandthout, by malkander ghebonden, by maten van langhe ellens; of by rieten (sekere Italiaensche maet) tot veel duysenden in ghetal aen de Duytsche Kooplieden verkocht, of by verwisselingh van Waren voor graen, bier, laecken, den diergelijcke dinghen verkocht. Maer indien men hen by 't gewicht verkoopt, soo geschiedt dit gemeenelijck by hondert en duysent ponden, of by andere ghewichten. Dusdanigh een ghewicht wordt in hun tael ghewoonelijck Waegh genoemt, gelijck by de Gotten, Sweedtschen en Duytschen een gewicht, 't welck men gewoonelijck Schippont noemt, (in drie hondert sware ponden bestaende) in 't weghen ghebryuckt wordt. De beste en grootste winst van dit volck bestaet in de visschen, om de welcken groote scheepstrijden tusschen de Kooplieden van verscheyde volcken gevoert worden, Want de Kooplieden, die, om gewin te doen, naer dit eylandt zeylen, rusten sich niet anders toe, dan of sy eenighe
  
  wreede strijdt souden aengaen. Wyders, sy ontmoeten oock (alsof de menschelijcke vyandt niet genoegh was) schrickelijcke visschen, gelijck bergen, die in groote menighte voor hen komen, die hen, soo sy niet voorsichtigh waren, in groot ghevaer souden brenghen. Maer men voorkoomt dit, onder andere hulpmiddelen, met het sterck gheluydt van een klinckende trompet; vermits dese onbeschofte beesten, dit ghedruys hoorende, dat niet konnen verdragen, en naer het diepste van de zee sincken, ghelijck hier na van de Physeter ghetoont sal worden.