text: Op de wijse vanden Timmerman.
  Het quamen drie Coninghen ghereden,
  Wel verre wt Orienten lant,
  Tot Bethleem ter steden,
  Haers ghelijcke men noyt en vant.
  Te Ierusalem soo wy hooren,
  Al daer sy wouden sijn,
  Sy vraechden waer is ghebooren,
  Der Ioden Coninck fijn.
  Wy comen hem aenbeden,
  Wy hebben zijn sterre ghesien,
  Het is seer corts gheleden,
  Het moet wonder bedien.
  Als Herodes dat verhoorde,
  Wel seer ontsach hy hem,
  Van binnen hy hem verstoorde,
  Ende alle Ierusalem.
  Hy beual hen te gaene,
  Hy sprack gaet soeckt dat kint,
  Ick wilt oock beden aene
  Compt segt my als ghy vint.
  Als sy buyten Ierusalem quamen,
  Op dien seluen tijt,
  Haer sterre sy wederom vernamen,
  Dies waren sy seer verblijdt.
  Die sterre was hen voorgaende,
  Tot daer dat Kindeken was,
  Ende daer bleef sy staende
  Sy buychden neder naert gras.
  Een huysken sonder doren,
  
  Dat vonden sy daer by,
  Ende dat Kindeken gheboren,
  Van Maria die Maghet vry.
  Sy vielen opter eerden
  Voor tkindeken ionck en niet oudt
  Sy offerden hem met weerden
  Wieroock, myrre, ende goudt.
  Snachts als sy slapen wouden,
  Heeft hem Godts Enghel gheopenbaert,
  Eene anderen wech dat sy trecken souden,
  Tot haren landen waert.
  Nv louen wy alleene
  Dat Kindeken weerdelijck,
  Dat hy ons wil verleene
  Hier nae zyn eewich rijck.   Amen.