text: Stem: Reveillez vous belle catin. pag. 479.
  
  CHrysologus heeft met het goud
  Van sijn gevloeyde tael, geboud
  Den ouden Tempel, die voor heen
  Getimmert was van marmersteen.
  Des blinckt Ravenna even klaer
  Van Petrus en Apollinaer.
  
  Van Petrus, die haer 't huys gestierd,
  Op Goods beschick, als Bisschop wierd
  Door Sixtus, die van hem bericht
  Des nachts was, door een Hemels licht.
  Des blinckt, Ec.
  
  Den genen die ghy my hier bied,
  En heeft den Heer verkoren niet:
  Het was een ander, die te nacht
  My door vysjoen wierd voorgebracht.
  Des blinckt, Ec.
  
  En hebdy van Ravenna dan
  Niet mee geleydt noch eenigh man?
  Al is hy laegh in 's menschen oogh,
  Hy is misschien voor Gode hoogh.
  Des blinckt, Ec.
  
  Gedenckt dat d'alderminsten zoon
  Van Iesse, wel de gulde kroon
  Gekreghen heeft: want God en siet
  Na 't aensight van de menschen niet.
  Des blinckt, Ec.
  
  
  Gaet dan en haelt hem voor den dagh:
  Op dat ick onderscheyden magh,
  Na 't geen my God dee maken wis,
  Of voor hem sijn gesalfden is.
  Des blinckt, Ec.
  
  
  End' als nu Petrus voor hem quam.
  Dit is, sprack hy, die IESUS nam
  Uut al den hoop, om 't heyligh werck
  Te vord'ren van sijn lieve Kerck.
  Des blinckt, Ec.
  
  Geluck Ravenna, eel en oud!
  Geluck met een soo rijcken goud.
  Maer seynd een plaetje van uw' throon,
  Na 't Synodus van Calcedoon.
  Des blinckt, Ec.
  
  Dat sy te samen haer gebeen,
  Dan maken oock met ons gemeen:
  Op dat wy vry van 't helsch bedrogh,
  Als voren blijven singen noch.
  Des blinckt, Ec.