text: Op een schoone Vois.
  VOor de deur van myn gemoet,
  Heb ik lang genoeg staen wagten
  Liefste lief eens open doet,
  Daer is de sleutel al van myn hert,
  Op dat ik gezuyverd werd,
  Al des Werelds ydelheyd,
  Soete liefje niet langer beyd.
  Ik heb myn voetjes net gemaekt,
  Lief ik zouze weer vuil maken,
  
  Als ik op der aerden kwam,
  Ik heb myn Rok eerst uit gedaen,
  Soete Susjens hoe zal dat nog gaen:
  Om die weer te trekken aen:
  Liefje ik kan niet weder op staen.
  Lief legt gy nog in rust,
  Ik zoek u niet te vermoejen,
  Als het u niet meer en lust
  Adieu dan Bruid en ik wil gaen,
  Het is hier lang genoeg gestaen,
  Ziet ik laet u in den druk,
  Vind gy my het is u geluk.
  Zoet schildwagt blyft wat staen,
  Ik moet u weynig vragen,
  Hoord wat ik u zeggen zal,
  Is u daer niemant ontmoet;
  Ach myn alderliefste zoet;
  Good van verwen als een korael
  Soet van wezen en zoet van tael.
  Hoord hoe datze myn bemind,
  Hoord de Bruyd eens lammeteeren,
  Nou zy my straks niet en vind:
  Het is de liefde die haer dwingt,,
  Myn te volgen over al,
  Ik haer wederom bemind:
  Ik myn gratie geven zal.
  Wellekom myn waerde gast,
  't Is u geluk dat ik u vinden:
  Ik zal u wel houden vast:
  En niet wederom laten gaen:
  Voor myn luy traeg op staen:
  Maer u minnen al den tyd:
  Om dat gy myn Liefste zyt.