text: Stem: Als 't begint
  
  
  
  
  
  
  
  
  Treckt slimmen Aesculaep
  Van Romen, en laet liber
  Voor Godes trouwen knaep
  Het Eyland vanden Tiber.
  Die sijn goed// die sijn bloed,
  Gaf voor de hooghste eer,
  En sijn vel// even wel,
  Voor Christo sijnen Heer.
  
  Astiages, verwoed,
  Om dat den vrind des Heeren
  Het Koninghlijck gemoed
  Tot Christum had doen keeren;
  Deed hem d'huyd// trecken uyt,
  
  En hy van hoofd, te hiel,
  Gaf de vacht voor 't verwacht
  Van sijn gekroonde ziel.
  
  Bartholomeus! hoe kont
  Ghy in uw' le'en geduren,
  Zoo veelderhande wond,
  Den tijd van soo veel uren?
  Zoo gestroopt// soo ontsloopt,
  Ontmuyst, ontpeest, ontseendt,
  Soo verleckt// soo ontdeckt,
  Tot aen het naeckt gebeent?
  
  Het was mijn Meesters kruys:
  't Was d'eeuwigheydt van daghen,
  Verwacht in Godes huys,
  Die my de pijn dee draghen.
  't Was de hel// die my 't vel,
  Afleggen dee ten danck.
  Och dit scheel// is te veel,
  Want eeuwigh duert te lanck.
  
  Apostel bloedigh rood!
  Krijght ons, naer u exempel,
  Van d'oude huyd ontbloodt,
  Voordaen in Godes Tempel
  Ons te kleen// na den geen,
  Die met de dierste prijs,Rom.6. vers.6.
  Van sijn bloed, weer vergoedt,
  Ons heeft het Paradijs.