text: Zang: Het daget in den Oosten.
  1. WAt winden dat'er ruyschen, wat Regen dat 'er plast,
  Het hooge Huys van Zion staet onbeweegt en vast:
  Het hooge Huys van Zion, &c.
  2. Wat menschen dat'er dreygen te moorden en verslaen,
  Al die op God vertrouwen, en zullen niet vergaen.
  Al die op Godt vertrouwen, &c.
  
  [3.] De hoog-getopte bergen zijn als een vaste schans
  Rondsom Ierus'lem henen, geen vyant heeft'er kans:
  Rondsom Ierus'lem henen, &c.
  [4.] Godts toezicht die hy stadig rondsom zijn volck laet gaen,
  Is haer als vaste muren: geen vyandt kand'er aen:
  Is haer als vaste muren, &c.
  [5.] Hy zal 't rechtvaerdigh hoopjen, zijn duur-bemindt Geslacht,
  Niet eeuwig laten blijven in booser menschen macht:
  Niet eeuwig laten blijven, &c.
  [6.] Niet eeuwig laten blijven in een zoo droeven staet,
  Op dat het zijne handen niet uyt en reyck tot quaedt:
  Op dat het zijne handen, &c.
  [7.] Op dat het de godloosheyt te met niet in en zuyp,
  En door der boozen by-zijn die haer in 't hert niet sluyp:
  En door der boozen by-zijn, &c.
  [8. G]od, dieze van u afwijst die 'tkromme pad inslaen,
  Doe wel den vromen herten die reyne wegen gaen:
  [D]oe wel den vromen herten, &c.
  [9. 'k] Bid dat ghy dijn Israël den zoeten vrede geeft,
  Den vrede laet behouden, zoo lang maer als hy leeft.
  [D]en vrede laet behouden, &c.