text: Stem: Mon vallet.
  
  
  
  
  
  
  
  
  
  KOmt Ierusalemsche Maeghden!Cant.3.11.
  Ziet den Koningh Salomon,
  In sijn kroon, daer hem mee baeghde
  Sijn Vrou Moeder, als s' hem won.
  Won met baren, won met binden
  In doeckskens arm.
  Laet u dan te Bethleem vinden,
  Van liefde warm.
  
  Bethlehem het kleynste steedje,
  Na de voor-beloften Goods,
  Geeft ons uyt een steene spleetje,
  Van een uytgehoolde roots,
  D'aldergrootst' en besten Koningh.
  Vive le Roy!
  Noyt en saghmen sulcken kroningh
  Noyt sulcken moy.
  
  Sijn coleur (wie sou niet haken
  Na fatsoen van sulcken prijs)
  Is schaepgrau, voor rood scharlaken,
  Is van stof een beetjen pijs.
  Toegebonden met een veter
  Van schape leer;
  Och noyt rijcker, och noyt beter
  Kleed immermeer.
  
  
  Amos zoon, met groot verlanghen,Isa.9.4.6.
  Zagh van verre 't rijck cieraet,
  Daer mee dat te recht omhangen
  
  Werden sou sijn hooge staet.
  D'yd'le wol, en d'arme webbe,
  Was dese praght:
  Die hy om de schoer sou hebben,
  Na Konings draght.
  
  Na den rijckdom deser panden,
  Is 't juweel oock vande kroon;
  Die door 's Moeders lieve handen
  Blinckt op 't voor-hoofd vanden zoon.
  't Is een flepsje, 't is een kapje
  (Verwonderd vry!)
  Van een doeckje, van een lapje
  Verslete py.
  
  Men sagh goud noch purper roder;
  Men vond paerlen noyt soo fijn.
  Want soo 't kind voor sich te snoder,
  Zoo veel waerder is 't voor mijn.
  Vivat Rex, met sijn vergulden
  Rock, t'alder tijd.
  Vivat, die den Koningh hulde,
  Gebenedijdt.
  
  Dees' armoede sal ons kroonen,
  En bekleen met diere stof.
  Dit spelonckje ons doen woonen
  In des Konings rijcke Hof.
  't Zijn de Leeljen, 't zijn de Rosen,
  't Is 't goud cieraet;
  't Heeft sijn blincken, 't heeft sijn blosen
  Van dit gewaed.
  
  Vivat weer, dat eeuwigh leve.
  Vivat Rex! het komt hem toe.
  Vivat, die de kroon gegeven
  Aen hem heeft, de Iesse roe.
  Vivat Rex, met sijn genade;
  Die als een Lam
  Op sijn schoud'ren de misdaden
  Des werelds nam.
  
  
  Leeft, en looft dan t'alder weghen,
  Voor den nieu-geboren held.
  Sijn buyt-penningh, is sijn segen,
  Zucht, en tucht, sijn grabbel-geld.
  Maer soo wie van sijn ghenaden
  Wil deylen yet,
  Moet de enghte van sijn paden
  Vertreden niet.