text: Stem: Dies est laetitiae.
  
  
  
  
  
  
  
  
  ALs de reynste Maeght Mary
  Wett'lijck nu verbonden
  Was, aen Davids zoon; werd sy
  In haer schoot bevonden
  Zwanger van den heyl'ghen Geest;
  Waer af Ioseph seer bedeest
  Boven alle maten:
  Onbewust noch wat den Heer
  Voor had, met soo hooghen eer;
  Dacht: ick sal haer laten.
  
  Tot dat God hier in voorsiet,
  Met volkomen reden.
  Want 'k en sagh mijn daghen niet
  Aen des Magets zeden
  Anders als Godvruchtigheyd,
  Anders als eerwaerdigheyd,
  Boven alle vrouwen.
  'k Wil dan voorts haer suyverheyd,
  D'Hemelsche verborgentheyd
  
  Laten, en betrouwen.
  
  Dus beraden daeghs voor heen.
  's Nachts daer aen geleghen
  In sijn reyne rust, verscheen,
  Van des Heeren weghen,
  Hem een Engel uyt den Throon;
  En sey: Ioseph Davids zoon!
  Laet u hart niet duchten,
  Maer voort-aen zijn onbevreest,
  Want het is den heyl'ghen Geest,
  Die de Maeghd bevruchten.
  
  Des soo sal s'oock, als haer tijd
  T'eynden is gekommen,
  Eenen zoon gebenedijdt
  Baren, die ghy nommen
  IESUM sult, om dat hy sal
  Rechten op den droeven val
  Weerom vande menschen,
  Zaligh maken kleyn en groot,
  Vande sonde, vande dood,
  Boven alle wenschen.
  
  Dus den Engel. En daer mee
  Wachten wy op morgen,
  Door de aengesongen vree,
  't Eynd van onse sorgen.
  Midd'ler tijd werd ons geleerd
  Vande jonckvrou, die vereerd
  Was met sulcken segen:
  Hoe verborghen, en behoed,
  Datmen hier sijn gaven moet
  Draghen achter weghen.
  
  D'eelste Maget had de groet
  Die sy had gekreghen
  Vanden Engel , uyt ootmoed
  Gantschelijck verswegen.
  Ja sy sagh, en wist genoegh,
  Wat al smarts hierom verdroegh
  
  Ioseph den getrouwen
  Dienaer Godes: en nochtans
  Zweegh sy stil, en liet des mans
  Hart in duysend rouwen.
  
  Maer de reden (dat ghy 't weet)
  Was om ons te leeren:
  Hoe bedeckt by ons 't secreet
  Blijven moet des Heeren.
  Dit' =s het voorschrift vande Maegt,
  Volght het na; en of gh'al saeght
  Daer een deel onheylen
  Rijsen uyt, beveeltse God:
  Die u, doende sijn gebod,
  Nimmermeer sal seylen.