text: Stemme: Courante la belle.
  BEgaefde Catarijn,
  Pronck van ons haven,
  
  Door al de gaven
  Die in u zijn,
  Die ghy met matigheyt,
  En volle statigheyt
  Gebruyckt naer waerdigheyt, recht soo 't hoort,
  Waer door dat ghy bekoort
  En treckt self de Goden tot u min,
  Ja Venus stoocker
  Sijn boogh en koocker
  Die buyght ghy na u sin.
  2 En mids de waerdigheyt
  Van uwe leden,
  En heusche zeden
  Vol aerdigheyt.
  My geven meerder stof
  Tot roem van uwe lof,
  Als mijn verstant (te grof) vaten ken,
  Waer door dat ick beken
  Dat mijn pen al te vermetel is geweest,
  Yets te beginnen,
  Daer hooger sinnen
  
  Om breecken haren geest.
  3 Soo dan begaefde Maeght,
  Heb ick gheschreven
  Of yets bedreuen
  Dat u mishaeght.
  Verschoont het met bescheyt,
  Denckt dat genegentheyt,
  In plaets van mogentheyt zijn geweest,
  Die u verstant en geest
  Niet naer waerd maer na haer macht hebben vereert.
  Doch niet naer wille
  Maer om te stille
  Mijn neygende begeert.
  Begeert baert onrust.