text: Zang ter zelve bruiloft.
  
  I.
  In 't Oosten, daer de dagtoorts blinkt
  Terwyl de nacht in 't westen zinkt,
  Ontmoet men goutrivieren.
  De Ganges stroomt 'er, onverminkt
  In zyne kromme zwieren.
   
  II.
  Men vint 'er op een ruime plaets
  't Robynen huis des dageraets,
  En altyt kruit en bloemen.
  Natuur verschaft aldaer meer baets
  Dan ik in 't kort kan noemen.
   
  III.
  De zee geeft parels in dat lant:
  Het glinstert 'er van diamant
  En gout en andre schatten.
  Waer kan Neptuin oit ryker strant
  Met zynen arm omvatten?
   
  
  IV.
  Maer van al 't beste dat daer groeit
  En bloeit en broeit en overvloeit
  Quam noit in Batoos dalen
  Iet dat in prys, hoe schoon het gloeit,
  By een puikmaegt kan halen.
   
  V.
  Uit dat gewest, Heer Bruidegom,
  Quam uwe Bruit, hier wellekom,
  Met al uw blyschap varen,
  Niet onbeloert van 't godendom
  Der groene pekelbaren.
   
  VI.
  Waerdeer haer boven 't fynste gout.
  Uw liefde duure, noit verkoudt.
  Wy voegen zang by spelen.
  Het meer wort nogh met winst gebouwt,
  En levert echtjuweelen.
  
  Getrout den V van Herfstmaent MDCCXXIV.