text: Stem: Als 't begint
  
  
  
  
  
  VErbreyd, 't is meer als reden,
  Van nu tot alder eeuw,
  Van hier tot alle steden,
  De waerde vande Weeuw,
  Die dubb'le pijn
  Besuerde om te baren
  Den tijd van dertigh jaren
  Haer Soon Sint Augustijn.
  
  Sy was nu eens sijn Moeder
  Geworden na den vleysch,
  Maer eer s'hem den Behoeder
  Kon baren noch een reys,
  Och! wat een rouw!
  Och! wat al suen smerten
  Der zielen, en des herten,
  Verdroegh die goede Vrouw.
  
  Wat straten en wat wegen
  En liep sy hem niet na,
  Om hem den dieren segen
  Van 't Goddelijck gena
  Te krijghen? wat
  Een menighte van tranen
  Vergoot sy langs de banen,
  Terwijl sy voor hem badt.
  
  Daer waren geen Prelaten
  S'en lagh hen op de le'en,
  Om hem te doen verlaten
  De Sect der Manicheen,
  't Was Oost, 't was West,
  Haer Augustijns bekeeringh
  Tot Christus ware leeringh
  Was altijd 't eerst en 't lest.
  
  Soo langh tot datter eenen
  (Voorwaer met rijper raet)
  Daer voor sy was verschenen,
  Haer seyde: Vrou houdt maet.
  Laet sijn vermaen
  
  Soo langh noch wat berijen,
  Dat van sijn Ketterijen
  't Geswel wat is vergaen.
  
  Dan sal hy wel bedaren
  Van selfs; Maer d'arme Vrou
  En kon haer niet ontswaren
  Hier mede van den rouw.
  Des hy haer sey:
  Gaet heen, leeft wel als voren,
  Want hoe sou gaen verloren
  Een kind van sulck geschrey.
  
  Wat meer? haer warme tranen
  Verdiende voor haer Soon
  Het Doopsel te Milanen.
  Maer als sy naer Hippoon
  Haer Vaders-land
  Te rugghe souden keeren,
  Hiel haer de hand des Heeren
  Aen d'Hostiaensche strand.
  
  Doch wel met haer behaghen,
  Des sy niet langh voor heen:
  Wat heb ick hier te draghen
  Noch langer dese le'en,
  'k En wensche niet
  Dan dat hem sou begeven
  Mijn Soon tot beter leven,
  En dit is nu geschiet.
  
  Dit hebb' ick nu gekreghen
  Meer als ick had gehoopt.
  Maer nu 't des Heeren segen
  Belieft, dat my verloopt
  Het leven hier,
  Soo suldy aende haven
  Van Romen my begraven,
  Naer Christenen manier.
  
  Doch sonder yd'le glory,
  'k En soeck hier toch niet groots,
  
  Wanneer ghy mijn memorie
  Maer houdt voor 't Autaer Goods,
  Van waer de hand
  Des Priesters in mijn leven
  Soo dick my plagh te geven
  De Hemelsch' offerand.
  
  Hier mee vloogh uyt de leden
  De God-bevruchte ziel,
  Tot daer sy gingh vertreden
  De Sterren met de hiel,
  Van daer soo laet
  De kracht van uw' gebeden,
  O Moeder, hier beneden
  Ons komen oock te baet.