text: Bassus.
  
  OJesu weest gegroet, Die ons hier vreugt aēdoet, In desen
  stal sijt ghy gewordē Mensch, Gelijck ons seggen uwe Engel-
  tîens. Wat liefde dwinght u Heer: Dat ghy gheworden sijt
  een Kintien teer? T'is onverdint, wie kant verghelden dat
  ghy wort een Kint, Om dat ghy onse siel bemint.
  
  
  
  
  
  1.
  O Jesu weest ghegroet,
  Die ons hier vreught aendoet,
  Jn desen stal sijt ghy gheworden Mensch,
  Ghelijck ons segghen uwe Engheltîens:
  Wat liefde dwinght u Heer?
  Dat ghy gheworden sijt een Kintîen teer?
  T'is onverdient:
  Wie kant verghelden dat ghy wordt een Kindt!
  Om dat ghy onse siel bemint.
  
  2.
  De liefde door den brant,
  Heeft in u d'overhant:
  Sy doet u gaen in eenen aermen stal,
  Ja tot het Cruys sy u noch dwinghen sal:
  Jn doecxkens van een maeght
  Wordt hy ghewonden die ons sonden draeght.
  T'is onverdient, &c.
  
  3.
  Wie had oydt sulckx ghedacht
  Dat in soo kouden nacht,
  Gheboren wordt van eene Maeghet rijn
  De Godt en schepper van ons al ghemijn!
  Siet wat de liefde doet,
  Jn eene kribbe leyt het hooghste goet.
  T'is onverdient, &c.
  
  
  4.
  Nu wil ick dan een liet
  Beghinnen op mijn riet,
  Ter eer al van dit soet Kindeken
  T'welck hier light in dit kouwde windeken,
  Slaept Kintîen weent niet meer,
  Slaept mijnen Godt, slaept mijnen hooghsten Heer.
  T'is onverdient, &c.
  FINIS.