text: VIII.
  Den Edelman vleyt ’s Konings vriend’lijckeydt,
  Den gier’gen Vreck om ’t geld sijn Besje vrijdt,
  ’t Schuymbeckend paard voor hoochards ere strijdt,
  Om ’s werelds gunst te winne;
  
  Maar wech gy dry, uw’ sotheyd is te grof,
  Slegte ydelheyd, en windt, en schrale stof,
  Ick soeck, en krijg mijns arbeyds waarde lof,
  De kusjes van Tirsinne.
  Ga koningen, en pocht op Vleyers taal,
  Ga Gierigaarts, en stoft op uw’ metaal,
  Staatsuchtige vertooont  uw’ Werelds praal
  Alle ongerusticheden.
  Schoon dat het schijnt ick met mijn reden daal,
  Gewis ‘k verkrijg het erelijckst verhaal.
  Als maar mijn Lief een kus leydt in den schaal,
  En knot uwe ydelheden.