text: Stemme: Hoe is den Hemel dus genegen, &c.
  Myn uytverkoren afgodinne,
  Ghy zijt de geen die ick bemin,
  Tot u streckt al mijn hert en sinne
  Neemt my doch voor u dienaer in,
  Liefste Princesse
  Die mijn mijn ziel ghebiedt,
  Ach! mijn Voogdesse,
  V slaef doch aensiet
  Daer over ghy gebiedtt
  2 V ooghjens die door soete loncke
  Hebben myn hert soo seer doorwont,
  V schoon albast waer dat op proncke
  Twee Roosjes Coraline blont,
  Staen inden Tempel
  Van mijn ghedacht,
  En ick verwempel
  Met een soete klacht
  V leden schoon gheacht.
  3 Laet doch mijn klaghen u een ontfermen.
  Neemt my eens weder tot u ghena,
  Ick sal u liefste lief omarme,
  Lief tot u dienst ick altijt rede stae,
  V dienaer doch
  Maer eens gebiede wilt,
  Voor wien ick och!
  Treed in des doodes gilt,
  Ist u gebiede milt.
  
  4 Venus de moeder van 't kleyne Goodje
  Sal ick opofferen mijn gebeen,
  Dats' hem gebiedt met een kleyn lootje
  Te steygeren al naer beneen,
  En schietent stralent
  Mijn liefs boesem in,
  Dat zy al dwalent
  Mijn treckt tot haer min
  Waer toe treckt hert en sin.
  5 V reden die met kloeck beleyde
  En schoone zede die daer in u zijn
  Die overtreffen de Werelt wyde
  En het verstant dat daer in u woont fijn,
  Geven ghetuyghe
  Met een schoon beleyt,
  Ick onder haer buyge
  My niet sal zijn lijt,
  Als ick verwacht den tijt.