text: Stem: Coridon ontsteken.
  
  STeld' uw' noten, Sanger!
  End' uw' snaren mee,
  Voor hem die te Tanger
  In Afrijken lee
  Martelare smarten,
  Met een bly gemoed;
  Ja uyt ganscher harten,
  Tot het leste bloed.
  
  Van een oorloghs strijder,
  Wierd den goen Marcel
  Een vernaemt Belijder
  Van het hoogh bevel
  Christi sijns liefs Heeren:
  Om dat hy, op heen,
  Caesars beeld niet eeren
  
  Wou met kromme leen.
  
  All' de Legioenen,
  Op geslaghe trom,
  Quamen 't beeld versoenen
  Met ontsteke gom,
  En met Roosen-hoeden,
  Om de kruyn gevlecht;
  Uut geseyt den goeden,
  En getrouwen knecht.
  
  Desen trock ter sijden,
  En met klaer beken;
  Veld-Heer! ick belijde
  Dat ick Christen ben.
  En daerom verboden
  Eenigh schepsel, eer
  Aen te doen van Goden,
  Buyten mijnen Heer.
  
  Ick was t'allen tijden,
  Voor de Majesteyt
  Vanden Vorst te strijden
  Willigh en bereyd.
  Maer wil hy noch nader
  Klemmen mijn geweet;
  Legh ick af te gader
  Gordel, stock, en eedt.
  
  En ter selver stonden,
  Alles af geleyt:
  Wierd den man gesonden,
  Daer hem God bereyd
  Had, door 't swaerd, te geven
  Schoonder Roosen-hoed;
  En een eeuwigh leven,
  Voor een korte boet.
  
  Leeft dan, o Marcelle!
  Die in dese deughd
  Hebben tot gesellen
  Zult de jonghe jeughd
  
  Van uw' twalef zoonen.
  Bid alleen maer: Dat
  Ick van dese kroonen
  Oock een tackjen vat.