text: Stem: La Cardinalle.
  
  I.
  ROsemont // Zuld gy dan t' aller stond
  Uw' trouwe Minnaer plagen
  Die zijn hart // Als op ge-eeten werd,
  Door uwe stuure vlagen;
  Ah! schept gy behagen
  In zijn leet // En zijd gy dan zoo wreed,
  Dat gy hem zoekt te plagen,
  Meer als hy kan verdragen.
  II.
  'k Daght de tijd // Die alle dingen slijt
  U end'lijk zoud versachten;
  Maar ô neen! // U hartjen is van steen.
  Het luystert na geen klachten; 
  
  Ay! wend u gedachten.
  Stopt de vlied // Van alle sijn verdriet:
  Want wild gy 't niet versachten,
  Zo moet ik troostloos smachten.
  III.
  'k Wensch de Min // Dat die nog eens u zin
  En hart zo mag ontsteken,
  Dat gy mee // Door Min en harte wee;
  Gelijk als ik moet smeken:
  Dan zoud ik my wreken
  Van al 't geen // ik Heb tot nog geleen,
  Stantvastig onbesweken,
  In zo veel harde weken.
  IV.
  Zo ik Ach! // Dien blijden dag eens sag,
  Na zulk een nevel komen,
  
  Dat u hert // Gelijck het mijne werd
  Van liefde ingenomen: 
  Dan bande ik alle schromen,
  En ik zou // Door uwer lippen-douw,
  Verfrissen en bekomen,
  Verfrissen en bekomen.