text: Stem: O kluchtige tuchtige Harderin
  
  
  
  
  
  
  
  
  MEn leyde Euphrasiam na't bordeel;
  End' Anthymus Bisschop haer in't gemoet
  Gekomen, haer seyde: het beste deel
  Uw' siel is, O Maget! dus zijt ghy vroed,
  Soo laet het kuys// in't vuyle huys;
  Veel liever dan uw' siel, uw' al,
  Door swaerder roof, van Gods geloof//
  Te laten komen tot verval.
  
  't Geloof en de reynigheyd nu en dan
  Te waren, is Christo seer lief en soet:
  Maer alsmense beyde niet houden en kan,
  Dan is het Geloof oock het beste goed.
  Dus sprack Gods knecht// en wel met recht.
  Maer d'alderreynste Maegd, nam hoop
  Om op't geley// des Hemels, bey
  Te houden gaef, maeghdom en doop.
  
  De Maget gewerde na haer betrou:
  Bewaerde de kuysheyd, met Gods verbond.
  Maer wie toch soo kundigh die vatten sou,
  Een middel soo aerdigh en kloeck van vond?
  De Pol trad in, met snode min//
  En sy: Is't vriend dat ghy spaerdt
  Soo salt u zijn// het leven dijn//
  Meer als tien dubbeld over-waerd.
  
  U Ampt is te vechten in veld en weegh;
  Des maeck ick een salvingh, van stof soo sterck,
  Dat yemand, die 't lichaem vol wonden kreegh,
  
  Onquetsbaer sal blijven, en meester van't perck.
  Dit geef ick dy// is't dat ghy my//
  Maer laten wilt de gave schoot.
  Ja proeft de gunst// van dese kunst//
  Op't sachtste van mijn' naeckte stroot.
  
  Wel aen dan, ontscheydet u scherpste mes:
  En slaet wat ghy slaen kunt op desen hals.
  Den lants knecht geloofden't. En sloeg de Princes
  Het hoofd af, En bryste: de kunst is vals.
  Onsaligh, och!// heeft dan't bedrogh//
  My van een vrou, gemaeckt soo straf!
  Schreydt niet Soldaet// noyt rijcker baet//
  Als die u swaerd de Maget gaf.
  
  Euphrasia reynste der Maegden, juygt!
  De sallif was krachtigh, de slagh niet mis.
  Verschijnt aenden harder nu eens, en tuygt:
  Dat liefde geleerder als wijsheyd is.
  Hy wist geen raed// hy vond geen baet//
  Als voor de siel, door't vast geloof.
  Maer ghy voorsaegt// en bleef reyn Maegd//
  Aen siel en lijf door een kloof.
  
  Geluck dan te samen met wit en rood!
  Maer lieve gedenckt ons in u gebed:
  Wanneer wy geraken in een'ge nood,
  Van over te treden des Heeren wet:
  Dat ons vernuft// dan niet en suft//
  Maer door gena van Hemels licht,
  Met kunst, met vond// ons aen't verbond//
  Doet blijven van de Christen plicht.