text: Cap. XVII. Van de hooge vierkante steenen die opgerecht staen op de graven der oude Gotthen.
  
  DE oude Gotthen en andere Noordsche volckeren hebben altijdts seer curieus gheweest, tot ghedachtenis en eer van hun ouders, die sy begroeven, op te rechten eerlijcke teeckenen van hooghe verheven steenen ghemaeckt, als men noch op den dagh van heden magh sien: De welcke uytter maten groot wesende, seer wonderlijck by een zijn ghevoeght, verheven en dwars ghelijck een seer hooghe en wyde deur, zijnde door kracht en sterckte der Reusen opgherecht. Het welcke insonderheydt ghesien wordt omtrent twee groote mylen van de stadt Scaren, in 't gaen nae de Kerck van 't dorp Kelby. Want daer staen op een driehoeckighen wegh (als voor verhaelt is) drie seer groote steenen, daer in heel konstigh Gotsche letteren ghegraveert zijn. Maer is 'er yemandt die naeuwkeurigh dierghelijcke steenen en tekenen begeert te ondersoecken, die sou, indien hy de wildernissen soo wel als de velden wilde doorreysen, over al veel van sulcke teeckenen konnen sien: 't welck al te langh vallen sou hier te beschryven. De voornaemste oorsaeck dat 'er omtrent de seer oude stadt Scaren soo veel gevonden worden, om dat niet verre van daer in voorige tyden pleegh te staen een Koninghs Hof en Sterckte, ghenaemt Aaranen, (daer af dat wy op andere plaetsen breeder gewagh sullen maken) alwaer dat voortijdts over
  
  eenige hondert jaren op verscheyde tijden seer veel vreesselijcke slagen zijn gehouden: Van welcke slagen mijn beminde Broeder en voorsaet Ian Aertsbisschop van Upsalen, wonderlijcke dinghen heeft geschreven. Daer zijn oock over al in Oost-Gotlant en in Hoogh-Sweden groote en edel Heeren Huysen en Sloten, de welcke ghebouwt legghen in plaetsen die seer sterck van sich selven zijn, alwaer men magh sien, soo wel omtrent de mueren als in de velden, seer groote steenen over eynde in der aerden staende, die van de Ouden daer opgherecht zijn, eenige daer af wesende langhwerpigh, andere gelijck beytels, en sommighe rondt, op welcke in 't opperste eynde met Gotsche letteren staen geschreven goede onderwysingen en leeringen, als dat men sal aenvaerden de deughd, en van de sonde en het quaet af-laten, even eens als oft de dooden, ghelijck oft sy levende waren, hare nakomelinghen begeerden te onderwysen, 't gene dat sy behooren te doen oft te laten. En sonder twijffel, het is blijckelijck ghenoegh dat het doen ter tijdt in de Noordsche Landen een algemeen ghebodt is geweest, dat men gheen Tyrannen of quade Koningen begroef, om dat sy geen heerlijcke graven souden gebruycken. Maer der goede Koninghen graven siet men 'er ghenoegh, want de hooge steenen die tot hun ghedachtenis daer ghestelt zijn, bewysen sulcks klaerlijck, in welcke men vindt staen kruycen die daer in zijn ghehouwen, eer dat het Christen gheloof in de Noordsche Landen gheplant is gheweest, als men noch op den dagh van heden magh sien, door dese oft dierghelijcke Grafschriften die in de selve steenen gehouwen zijn.
   Nae dat ick GERMUND langh ghedoolt had, verleydt zijnde door des vyandts bedrogh, ten laetsten bekeert wesende tot der Christenen Godt, ben ick gestorven en hier begraven: verwachtende sijn oordeel.Elders op eenen anderen Steen worden gevonden dese navolgende woorden: Verlaten hebbende der Afgodendienst, ben ick HOLSTAN gestorven, maer door 't gheloove in Christo levendigh, soo rust ick onder desen Steen.