text: No. 3.
  Lodewijk napoleon, aan den behoedenden Senaat van het Fransche keizerrijk.
  Senateurs! de Moniteur van den 15den is tot mij gekomen; ik was wel verre van den doodelijken slag en de onherstelbare beleediging, die mij het decreet van den Senaat, in dato 10 december, toebrengt, te verwachten.
  Ik ben verpligt aan den naam des keizers, die ook de mijne is, aan mijne kinderen en aan het volk, aan hetwelk ik sedert den 5den Junij 1806 toebehoor, om openlijk te verklaren, zoo als ik in dezen oogenblik verklaar:
  Dat ik, zoowel als mijne kinderen, voor altijd aan het lot van Holland verbonden zijnde, voor mij zoowel als voor hun, het geschenk (the appanage) waarvan in bovengemeld decreet gesproken wordt, weiger aan te nemen. Ik beveel, bij deze acte, aan de koningin, die ik van dezelve kennis doe dragen, om, zoo voor zich als voor hare kinderen, te weigeren, om het minste gedeelte van deze gift aan te nemen, en zich te vergenoegen met hare bijzondere eigendommen, die aan de mijnen vereenigd zijn. Ik beveel, bij deze acte, aan den Heer twent, Intendant Generaal van de kroon, die ik de administratie dezer eigendommen, als zaakgelastigde van mijne bijzondere aangelegenheden, heb aanvertrouwd, om de koningin in het bezit te stellen van alles, wat mij persoonlijk toebehoort,
  
  en bestaande in al hetgeen ik sedert den 5den Junij 1806, door aankoop, verkregen heb, en niet met de domeinen van de kroon is vere nig geworden.
  Ik verklaar bovendien, dat alle beschuldigingen, brieven en geschriften, hoegenaamd, die eene strekking hebben, om te doen gelooven, dat ik mijn land, mijn volk, mij zelven verraden heb, of dat ik immer in gebreke gebleven ben, om mijne pligten te vervullen aan Frankrijk, mijn eerste vaderland, dat ik sedert mijne kindschheid van ganscher harte en ziel gediend heb, door mij worden ontkend. Op den troon van Holland, ondanks mij zelven, doch aan deszelfs lot, door mijne genegenheid, mijne heilige pligten en eeden gehecht, geplaatst zijnde geweest, wil ik en moet ik willen, gedurende mijn gansche leven, een Hollander te zijn en te blijven.
  Dien ten gevolge verklaar ik de gift van het gezegd jaargeld als van onwaarde, en van onwaarde voor mij zoowel als voor mijne kinderen en hunne moeder. Vernietigende dus bij voorraad alle toestemmingen ter aanneming van hetzelve, hetzij regtstreeks of zijdelings gedaan.
  Ter bekrachtiging van dit heb ik deze acte eigenhandig geschreven en geteekend. Ik verzoek den Senaat dezelve te ontvangen en mijne weigering ter kennisse van den keizer te brengen.
  (Geteekend) lodewijk napoleon.
  Gratz, den 30sten december 1810.