text: Op de Voys: Waer Godt niet met ons deser tijt.
  SO Godt de HEER niet by ons halt,
  Als onse Vyandt woedet:
  End onser Saecken niet toe valt,
  Van Hemel hoogh behoedet:
  So hy Israel Schutz niet is,
  End selver breeckt des Vyandts List,
  So ist met ons verlooren.
  
  2.	Wat Menschen Macht end sin Aenvaert,
  Sal ons billick niet schrecken,
  Hy sitt so hooch al boven d'Aerd,
  Die sal haer Raedt Op decken,
  Wann' zijt opt Cloeckste grijpen aen,
  So gaet doch Godt een ander Baen,
  Het staet in synen Handen.
  
  3.	Sy Woeden vast end Tieren seer,
  Als wouden sy ons Eeten,
  Te Worghen staet al haer begeer,
  Godt is by haer vergeeten.
  Als Meyres Baren Onstuyr gaen,
  Nae Lijff end Leven sy ons staen,
  Des sal hem Godt Ontfarmen.
  
  4.	Sy stellen ons als Ketters nae,
  Nae onsen Bloet sy trachten,
  Noch Roemen sy haer Christen, Jae,
  Die Godt alleen groot Achten.
  Ach Godt die duyre Name dijn,
  
  Moet haerder schalcheyts Decksel zijn,
  Ghy sult eenmael op Waecken.
  
  5.	Op spalcken sy die Kaecken wijt,
  End willen ons opslucken,
  Loff end Danck sy GOdt all tijt,
  Het sal haer niet ghelucken,
  Hy sal haer strick verscheuren seer,
  En storten hare valsche Leer,
  Sy sullent Godt niet weeren.
  
  6.	Ach HEEre Godt hoe Rijck troost ghy
  Die gantslijck syn verlaten,
  Der g'naden Deur staet altoos vry,
  Vernufft can dat niet Vaten,
  Sy spreeckt: Het is nu al verloor'n,
  Daer doch dat Cruys heeft Nieuw gheboorn,
  Die dijner Hulp verwachten.
  
  7.	Die Vyand' syn in dijner Handt,
  Daer toe all' haer Ghedancken,
  Haer Aenslach is dy wel bekandt,
  Helpt ons dat wy niet wancken.
  Vernufft teghen t'Gheloove vicht,
  Opt coemstich Wil sy Trouwen nicht
  Daer ghy sult selver Troosten.
  
  8.	Den HEmel end die Aerde wijt,
  Hebt ghy HEER Godt ghegrondet,
  Dijn Licht laet ons Claer zijn altijt
  T'hert wort in ons bevonden
  Vol rechter Lieffd' des G'loovens dijn,
  Tot aent Eynde standtvastich zijn,
  
  Die Wer'lt laet ymmer Murren.