text: Vois: Verdwaelt zynze van de reden
  LEANDER Spreekt tot zig self.
  WAar mag myn Roosje weesen,
  De Son is al gereesen,
  Ach ik begin te vreesen,
  Waar mag myn Roosje zijn:
  
  Ligt legt zy noch te slaapen:
  By al haar vee en Schaapen?
  Verliefde Herders knaapen,
  Ik leef in groote pijn.
  ’k Sal op myn harders rietje?
  Speelen een minne-liedje,
  Ach! hartje dan genietje,
  Noch blijdschap voor verdriet,
  ‘k Sal hier een weinig wagten,
  Om myn druk te versagten,
  En storten hier mijn klagten,
  Aan deeze Watervliet.
  ô Beek uw zilv’re vlieten;
  Doen my veel vreugd genieten;
  ’t Geschal van harders rieten,
  Is lief en zacht en zoet;
  Wat vreugd heb ik vernomen,
  Daar ginter aan de boomen:
  Sie ik myn Roosje komen,
  Ik ga haar te gemoet.
  LEANDER spreekt tot zyn Rosemond.
  Ik groet u myn beminden,
  Hier onder deese Linden,
  Ik kon u nergens vinden,
  Voor dat ik u daar zag.
  ROSEMOND.
  Ik groet u ook Leander.
  LEANDER.
  Lief gaan wy met malkander,
  ‘k Bemin u en geen ander,
  ROSEMOND.
  Wat gy al zeggen mag.
  	Wilt zulke reden laten!
  
  Harder wat meugd gy praaten.
  LEANDER.
  Myn Lief en wil niet haten:
  Het geen ik tot u spreek,
  ROSEMOND.
  De harders zijn maar vleyers,
  En regte Nimph verleijers,
  Ia mins geheim uytbreyers,
  Ik lag met uw gesprek.
  LEANDER.
  Myn rosemond, door minnen;
  So brand mijn hart van binnen:
  Alleen om u te minnen:
  Staa ik geheel in brand.
  ROSEMOND.
  Gy kunt wel deftig missen:
  Leander, wel waar isse,
  Myn bloed begint te sissen,
  Harder laat los myn hand.
  LEANDER.
  ô Mond vol zoete praatjes,
  Al wand’lend in de paatjes,
  In ’t lommer van de blaatjes:
  Van Elst en Popelier,
  Laat ik uw Schaapjes weyden;
  Langs berg en groene heyden:
  In klaverryke weyden,
  Tot uw mijn Liefs plaisier.
  ROSEMOND.
  Gy weet my zoo te smeeken;
  En minnelijk toe te spreeken:
  Maar harders slimme streeken:
  Die acht ik niet een beet.
  
  LEANDER.
  Mijn Lief mijn uyt-verkooren;
  Wil na mijn reeden hooren;
  Wil onse Min niet stooren,
  Wat vreugd hebje in mijn Leed.
  Ach! mogt ik u beweegen,
  Mijn lief waarom gezweegen.
  ROSEMOND.
  Leander ik ben genegen,
  Tot U, mijn levens tyd.
  LEANDER.
  Kaakjes met bloosje,
  Mijn hoop mijn Schat mijn troosje,
  ’k Bemin u ook mijn roosje:
  Tot dat de dood ons scheyd.
  ROSEMOND.
  De Min mijn lieve bekje,
  Met Cupido dat gekje,
  Dat Guitje, ô dat trektje
  Haast onder zijn gebied:
  ô Wat al zoete dingen,
  Komt gy mijn Lief voortbringen,
  Mijn Engel laat ons zingen:
  Op Trouw een Minne-Lied.