text: Stemme: Schoonste Nimphje van het Wout.
  1. LAet ons weer tot Gode gaen,
  En voortaen,
  Sijnen grooten zegen prijsen,
  Die door sijne milde hand,
  't Gantsche Land,
  Overvloediglyk gaet spijsen.
  2. Hy die ons geschapen heeft,
  Dat men leeft,
  Door sijn heerlijke gaven,
  Heeft gesonden op dit Jaer,
  Openbaer,
  Spijs om ons te mogen laven.
  3. Nu dat hy ons heeft vertroost
  Met den Oogst,
  Dat wy die in schueren mennen,
  Is 't geen reden dat ons geest,
  Daer in meest,
  Moet dien rijken gever kennen.
  4. Onvolprese Majesteyt,
  Gy bereyt,
  Ons veel dingen tot verblijden,
  Want door u soo word bestelt,
  Op het velt,
  't Koren in vruchtbare tijden.
  5. En gy doet het komen voort,
  Soo 't behoord,
  Toont u gunst tot ons te wesen:
  
  Waer voor uwen Name goed,
  Altijd moet,
  Sijn gelooft en ook gepresen.
  6. Wat is doch ons arbeid zwaer,
  't Gansche jaer,
  's Avonds laet en in de morgen,
  Soo daer uwen segen niet,
  Aen geschiet,
  Te vergeefs is al ons sorgen.
  7. Ach! wy zien u goedheid Heer,
  Meer en meer,
  Grooten gever aller dingen,
  Maekt ons herten maer bequaem
  Om u Naem,
  Daer voor eer en lof te zingen.
  8. Laet ons doch hier niet in zijn,
  Als het Swijn,
  Dat sijn voedsel op der aerden
  Raept, en nimmer op en ziet,
  Tot hem die 't,
  Alles geeft seer hoog van waerden.
  9. Onse herten erg en boos,
  Goddeloos:
  Laet die hier door zijn gedreven,
  Om met vleid van nu voortaen,
  Af te slaen,
  Van het quaet en sondig leven.
  10. Trekt ons door u Geest en kragt
  Hooge macht,
  Dat wy nimmer van u dwalen:
  Schept in ons een reyn gemoed,
  Wel doorvroet:
  Met u lieffelyke stralen.
  11. Op dat lof en prijs, en dank
  Met gesank,
  
  In den Hemel op mag juigen
  Tot dien grooten God, voor wien 
  Alle knien,
  Seer ootmoedig neder buygen.
  12. Wilt ons uit u Heylig woord
  Van nu voort,
  Recht verstant en voedsel geven:
  Welke spyse metter daet
  t' Onser baet,
  Duert tot in het eeuwig leven.