text: Stem: Fortuyn helaes pourquoy, pag. 399.
  
  DEn goen Andries van Creten,
  Verstaen met grooten rou,
  Dat Christus kruys gesmeten;
  En dat van d' edelste vrou
  
  't Eerwaerdigh beeld vernielt
  Was, door des Keysers hand:
  Met yver Goods ghesielt,
  Begaf sigh na Bysant.
  
  En sprack: o Vorst! ghy miste!
  Uw' schennis werd gelaeckt:
  Dat wesende een Christen,
  Ghy Christus wapen braeckt.
  D'onneer die 't beeld geschiedt,
  Geschied aen die 't verbeeld.
  Vergoed dan mijn verdriet,
  Eer God uw' Rijck verdeeldt.
  
  Veel eer sal hy verdeylen
  Uw' ziel, sprack Constantijn;Constantinus Copronymus.
  Die Goddelijcke heylen
  Verwacht van d'yd'le schijn
  Der beelden: die de wet
  Des Heeren heeft verboon.
  En daer gh'uw' hoop op set,
  Tot spijt van Godes throon.
  
  Met vree van uw' genade:
  't Is God, die daer alleen
  Met woorden, en met daden,
  Van ons werd aengebeen.
  En 't geen den Heer verbied
  (Doorsoeckt den Bybel vry)
  En sijn de beelden niet,
  Maer beeld'-afgodery.
  
  't Blijckt aen de Cherubinnen,
  En aen't metael Serpent:
  Die God met rijpe sinnen
  Dee rechten in sijn tend.
  Ja lett'ren, dagen, aerd,
  (Zulcks men beschreven siet)
  Zijn wel eerbiedingh waerd;
  Waerom dan beelden niet?
  
  De Kerckelijcke raden,
  
  En Vaders niet te min;
  Liefhebbers der genaden
  Van Godes kroon; bevin
  Ick oock altijd geweest
  Te zijn van dit gevoel.
  Gaet buyght uw' wranghen geest,
  Dan onder Petrus Stoel.
  
  En vreesdy noch te missen,
  Met d'algemeyne Kerck;
  Zoo laet u d'HemorisseMath.9.
  Verstercken met haer werck,
  'k Segh met het beeld, daer sy
  Den Heer mee had vergoedEuseb.
  Het weldaed, 't welck haer vry
  Gemaeckt had van haer bloed.
  
  End' op dat hier niet teghen
  Te segghen vallen sou;
  Betuyghde Godes seghen
  D'eerbiedingh van de vrou,
  Door een heylsamigh gras,
  't Welck rakende den zoom
  Des kleeds; soo dick, soo ras,
  De krancken maeckte vroom.
  
  En is't dat dese reden
  U niet genoegh en zijn:
  Zoo heugh, 't geen wijlen dede
  Uw' voorsaet ConstantijnConstantinus Magnus
  In d'eerste Christen Kerck.
  Door Paus Silvesters last;
  En siet hoe nu u werck
  Op Constantinus past.
  
  Hy liet Heer IESU stellen
  Een beeld van louter goud:
  Sijn tweemael ses gesellen,
  Van silver rijck geboudt.
  De rest was navenant.
  Volght dan op dese paen,
  
  Op dat gh'u niet en brand
  Men Keyser Iuliaen.Julianus Apostata wiens Beeld opgherecht inde plaets vant Beeld Christi, vanden Donder gheslagen, ende vanden Blicksem werde verbrand.
  
  Andrea! vrind des Heeren
  G'hebt naer het oude les,
  Voorwaer bepleyt, ter eeren,
  Het Kerckelijck proces.
  Ontfanght van Godes hand,
  Daerom met blijde moed,
  Te loon, het dierste pand,
  Van een geroosden hoed.