text: Stemme: Wout ghy my geven een Conings leven.
  ACh lief hoe bitter, ist my gescheyden,
  Te zijn Goddinne, van u die 'k beminne
  Boven yemant el,
  Ja Silvia, Silvia, oorsaeck van al mijn quel.
  2 Onluckigh, mach ick voorwaer wel noemen
  d'Vyr dat mijn oogen, eerstmael 't soet vermogen,
  Sagh uws ooghs gestrael,
  My docht dat ick doen was in 's Hemels sael.
  3 Maer nu, och lacy, ick lamentere
  En al mijn vreuchde, keert in ongeneughde,
  Ja van druck ick sterf,
  Om dat o schoone, ick u gesuchte derf.
  4 Hebt doch medoghen, ick die demoedich
  Al knielend smeecke, om u hert te breecke,
  't Welck soo is verhert,
  
  Ach Silvia, Silvia, verlicht toch eens mijn smart.
  5 Wilt my o, schoone toch weer liefd toone,
  Ghy sult bevinde, ach mijn ziels-beminde,
  Wat ick u soo trouw
  Ach lief sal wesen, als oyt was man zijn vrouw.
  6 Hier mee Princesse sal ick verwachten
  O Parragonne. sien wat ghy sult jonne
  't Leven of de doot,
  Ach Silvia, Silvia, aensiet mijn liefde groot.
  Q. V, Voort. Hope voet.