text: Stem: Poiche il mio foco è spento.
  
  
  
  
  
  
  
  
  ANselme vriend des Heeren,
  Wat wilt uw' hand ons leeren,
  Daer in wy u van dierbare Baghen
  Een schip sien dragen?
  
  Ick quam uyt mijn Abdije
  Van Beck, in Normandijen;
  Door d'Enghelandsche baren,
  Naer Cantelbergh gevaren;
  
  Om de kudde des Heeren te hoeden,
  Met d'eerste roede.
  Anselme vriend des Heeren! Ec.
  
  
  Guilleaum den wrecken Koningh,
  Verdreef my uyt mijn wooningh:
  Om dat ick voor de lasten
  Des Stafs geen geld en paste.
  Des ick weer mijn onnoosele leven
  Te scheep most geven.
  Anselme vriend des Heeren! Ec.
  
  Ick lee soo menigh stootje
  Voor Sinte Pieters bootje:
  Als 't Koningh-rijck hen scheuren
  Wou van d'oprechte keuren:
  Maer men kon my met dreyghen of vleyen
  Daer van niet scheyen.
  Anselme vriend des Heeren! Ec.
  
  Door d' Oceaensche stromen
  Nam ick de vlught na Romen.
  Na dat eerst doen ontbloten
  Het hof had mijn pyloten:
  En my geldeloos dwongh te beseylen
  De diepe peylen.
  Anselme vriend des Heeren! Ec.
  
  Het brood-schip van ghenaden,
  't Welck t'onswaert quam geladen; Prov.31. 14.
  Wanneer het wierd bestreden,
  Heb ick, naer alle reden,
  Voor-gestaen: En met woorden, en pennen
  Te recht doen kennen.
  Anselme vriend des Heeren! Ec.
  
  Ick trachte sonder feylen,
  Altijd voor wind te seylen.
  Des ick in grooter waerde,
  De g'hoorsaemheyd aenvaerde.
  Geen voorspoedigher scheepje als dese
  
  En kander wesen.
  Anselme vriend des Heeren! Ec.
  
  Anselme Goods beminden!
  Die door de hardste winden
  De haven hebt gekreghen
  Van Godes hooghsten segen:
  Brenght ons mede door gunst van gebeden
  Ter selver Rede.
  Anselme vriend des Heeren! Ec.