text: V I I I.
  Inde Tribuni militum Consulari potestate, Tribuni militum pro Consulibus, Livio, Tribunorum militum consulare jus, Tacito Ann. i. dicuntur. Plutarchus sub initium vitae Camilli eorum potestatem descripturus appellat nomine χι-λιάρχων ἀπ᾽ ἐξουσίας καὶ δυνάμεως ὑπατικῆς ἅπαντα πραττόντων, id est, Chiliarchorum, vi & potestate consulari omnia agentium. Tribunorum militum vocabulum placuit, ut plebejis simulachro Consulatus contentis, & interim forte animum mutaturis, Consulatus nomen illibatum & integrum patritiis maneret. In quo patritiorum prudentiam quis non laudaverit? Quanquam enim nomen solum alicujus dignitatis habere non vim, res vana & prope nihili sit; tamen immane discrimen est inter vim & nomen, ac nomen ac simul vim habentem. Nomen quippe ad vim adjicit honorem & dignitatem, non autem delata sine nomine potestas. Iccirco eadem auctoritate instructis non tribuuntur iidem honores, si eodem nomine ac titulo non ornentur. Ergò in Repub. Romanâ diversi sunt Consules, & Tribuni militum consulari potestate, qui à nomine destituti tantum quasi Consulcs fuêre. Unde sequitur, concedentibus patribus, ut Tribuni militum consulari potestate etiam ex plebejis crearentur, eo nomine nullam his potestatem factam esse gerendi Consulatus. Hoc autem patritii volebant. Artis verò hujus usus opportunus & pulcherrimus est, & ubi desideria ac motus eorum, qui hactenus à praecipuis dignitatibus exclusi, imponunt earum vim communicandi necessitatem, & ubi eorum ministerio & virtute opus, quos ejusmodi dignitatibus ornare per leges Reipubl. non licet, & ubi magnifico nomine, & sic simul pompa, magnae potestati detractis, aerario consulitur. Horum primum Romanae Reipublic. hos Tribunos dedit.