text: Stem: Si j' ay faict nouvell' amour.
  
  
  
  
  
  
  
  
  TOrpes was in Neroos hof
  Van ridderlijcke oorde,
  Als hy 's Evanngelijs lof
  Van Paulo preken hoorde:
  Die wel te pas
  Om Caesars huys te vromen
  Gesonden was
  Gevangen binnen Romen.
  
  Paulus 't uytverkoren vat
  Gekneveld en gekluystert,
  Onder 't Capitoly sat;
  Daer oock de middagh duystert.
  Maer 't swart gajool,
  het welck hem hiel ghevetert,
  Wierd tot een school
  Van Christus licht verbetert.
  
  Hier won hy een grooten hoop
  
  Van 's Keysers Hovelingen,
  Die, gereynight door den doop,
  Het witte kleed omhingen.
  Ja selfs den Vorst,
  Door Paulus soete wangen,
  Versacht van borst,
  Lareerde den gevangen.
  
  Wel verstaende, Godes hand
  Die 's Konings hart kan buygen,
  Wou dat hy de Spaensche strand
  Sijn woord noch sou gaen tuygen
  Eer dat de dood,
  Naer acht of beghen jaren,
  Hem na de schoot
  Van IESUS sou doen varen.
  
  Midd'ler tijd, alsoo het kruys
  Sich meer en meer verspreyde,
  Door 't begrijp van Caesars huys?
  Dee hy het swaerd ontscheyden:
  En gaf den hoed
  Van roo gevlechte roosen,
  Aen die met moed
  Goods dienst, voor 't leven koosen.
  
  Torpes was den Capiteyn,
  Die met ontsteken' woorden,
  En met voorschrift, al den treyn
  Der Jonck'ren, 't pad bespoorde.
  Des hem de hand
  Des Heeren weer gegeven
  Het dierste pand
  Heeft van 't toekomend' leven.
  
  Soo dat een soo vroomen held,
  Voorwaer met groote reden,
  Als tot een patroon gesteld
  Is van de hoofsche seden.
  Om nimmermeer
  Voor kroonen, noch voor rijcken,
  
  De hooghste eer
  Van God te laten wijcken.