text: Op het LXXXIIIste Zinnebeeld.
  
  Die 't Zwaard by 't scherp wil vatten toont
  Dat dwaasheid zyne ziel bewoont,
  Maar die het aan wil grypen
  By 't handgevest, gebruikt verstand.
  Wat leert ons dit in 's levens stand?
  Dat we ons vernuft steeds slypen,
  Om alles met voorzichtigheid,
  Door godsvrucht, reden en beleid,
  En 't onbeneveld oordeel
  Te aanvaarden. Zo zal 's waerelds zwaard,
  Dat dikwils duizend rampen baart,
  Geen schade doen maar voordeel.
  Dus stelt men zyne ziel in staat
  Om wellust, pragt en overdaad
  Kloekmoedig te overwinnen:
  Nadien, wanneer men 't kwaad steeds myd,
  Gods eeuwige Almacht voor ons stryd.
  Maar die noch met hun zinnen
  Gehecht zyn aan all' de ydele eer
  Die kwetsen zich aan 't scherp geweer
  Door zorgelooze blindheid,
  En waan die't kwaadst' voor't best steeds kicst,
  Waar door men 's Hemels gunst verliest.
  Men schuw' dan de aardsgezindheid,
  Opdat Gods wraakzwaard met een' slag
  Ons niet verdelg' in d' Oordeeldag.