text: No. 4.
  Gratz, den 30sten december 1810.
  
  Aan de Koningin.
  Mijne droefheid en mijn ongeluk zouden ten toppunt stijgen, indien ik, het schandelijk geschenk, hetwelk mij en mijne kinderen, bij het decreet van den Senaat, hetwelk ik in den Moniteur van den 15den dezer maand geplaatst vind, wordt toegewezen, aannam. Ik beveel u tot het minste en geringste gedeelte van deze laaghartige en smartelijke gift te weigeren. Ik vernietig bij voorraad alle toestemming tot aanneming van dezelve, welke gij gegeven mogt hebben of zoudt mogen geven, hetzij voor u, hetzij voor mijne kinderen. Al mijne bijzondere eigendommen zijn voor u en voor mijne kinderen bestemd. Ik magtig u door het bijgaande geschrift, om u in het bezit daarvan te stellen; dit alles, met uwe eigene bezittingen vereenigd, zal genoegzaam zijn, om u als eene eenvoudige burgeres te doen leven. Als koningin, echtgenoote en moeder zoude elke andere gift u beleedigen, en ik zoude u in alle tijden en op alle plaatsen verloochenen en verzaken.
  (Geteekend) lodewijk napoleon.
  
  
  Acte van afstand.
  Ik beveel, bij deze acte en geschrift, waaraan ik al de kracht van eene openlijke acte teeken, aan
  
  den Heer twent, zaakgelastigde van mijne bijzondere aangelegenheden in Holland, en aan den Raad, die in Frankrijk met mijne bijzondere zaken belast is, om de koningin in het bezit te stellen van al hetgeen mij als bijzonder persoon is toebehoorende, zoo als Saint-Leu, het hôtel te Parijs, het pavillioen en huizingen te Haarlem, het huis te Zoestdijk, en de aankoopen, gedaan bij het dorp van het Loo, de huizen te Utrecht, enz. In geval deze eigendommen nog onder sequestratie mogten leggen, magtig ik Hare Majesteit de koningin, om alle noodige maatregelen te nemen, ten einde zich in het bezit derzelven te stellen, en alle mogelijke voorzorgen te nemen, om niets te aanvaarden dan hetgeen mij persoonlijk toekomt.