text: Op de wyse: Treet rasjes myn voeten, &c.
  VLiedt heen swoele winde // door luwe Linden,
  Seght mijn Beminde // Lief Laura soet,
  Hoe Tyter sucht // om dat sy vlucht,
  Als moed'loos sonder reen,
  Noyt heeft mijn zieltjen meer angst geleen'
  2 Ey wilt haer doch vraghen, haer droevigh klaghen,
  Waerom verslaghen // zy eenigh sweeft?
  
  Heb ick misdaen // 'k wil knielen aen,
  Haer waerde voeten neer,
  Eer ick mijn Lauraes by-zijn ontbeer.
  3 Komt schildert na 't wesen, soo hoop als vreese
  Hoe hoogh geresen is Tyters min,
  Schaterd seer luyd aen Laura uyt,
  Die my dus quynend laet
  In een bedruckt, ellendighe staet.
  4 Ghy Nymphen, Najaden // vlieght onversaden
  Door telgh en bladen // van 't groene wout,
  Tot dat ghy vint // die my verwint,
  Die Laura Velt-Goddin,
  Seght dat mijn lyden neemt eerst begin.
  5 Leght haer doch te voren // de diergesworen
  En hoogh-geboren // be-eede trouw,
  Die sy op 't Landt // my aen myn hant
  Bevestighden int groen,
  't Geen deed mijn hertjen in minne voen.
  6 Hoe nu, wat voor Dieren, gints komen swieren
  Soo woeligh tieren // onder de blaen?
  Och, wat gedrangh // my wert soo bangh
  
  My dunckt 't mijn Laura ist,
  Of heeft het keurigh ooghjen gemist.
  7 Ach boomen, Warande, en ist geen schande
  Dat sy met bande // swaer schijnt belast,
  Kom, kom mijn hart, 'k verlicht u smart,
  'k Bevry u vande pijn
  Laet Tyter doch u eenighste zijn;
  8 Ick buygh voor u neder // ach geeft my weder
  Vw' weermin teder, o Laura Maeght,
  Ach, Tyter, ach, u groot geklach
  Heeft soo ontroert mijn ziel,
  Ick als slavinne nu neder kniel.
  9 Vergeeft my o schoone, 't ontrou betoone
  En wilt beloonent my Herder waert,
  Lauraes gemoet // een straffe boet
  Heel strengh om t'vluchten groot;
  't Geen my aendoet doch een wreede doot.
  10 Neen, neen Herderinne // ick hou u minne
  Laet ons beginnen // de Echtens bandt,
  Ach! leeft gerust // nu eens ghekust
  Tot ware blijck en trou
  Wort Tyter Man, en Laura mijn vrouw.
  C. Colevelt. Een in't hert.