text: Zang: Helaes! vol bedrogh.
  
  
  WErelt, met uw schijn 
  En vermomde dingen,
  
  
  
  Ach! hoe zeker zijn 
  Uw veranderingen!
  Waer vind men in dy yet 
  Dat lang kan duren?
  Op vreugd, volgt steeds verdriet; 
  Na lachen, truren:
  De hoop' heeft staêg haer vreezen, 
  't Genieten, zijn benaut verlangen: 
  Al wat in u magh wezen,
  Is met zijn Ydelheydt omvangen.
  [2.] 't Bloempjen, dat nu staet,
  Tot vermaeck van elcken,
  Eer een uur om-gaet
  Zal 't misschien verwelcken:
  't Gediert dat d'oor vermaeckt
  En zinght in blyheydt,
  Weet niet hoe haest hem naeckt
  Verlies van vryheydt:
  Niets, dat een vaste uur heeft.
  Licht meynt de mensch, door voorspoedt droncken,
  Dat hy 't geluck in huur heeft:
  Maer 't dooft snel uyt, dat snel kan voncken.
  [3.] Laes! wat snelder keer
  Nemen Aerdtsche staten!
  
  Hoe vlack zijnze ne'er
  Die noch korts hoogh zaten!
  Die, eertijdts in gebiedt
  Van Steed' en Landen,
  Nu zijn gedaelt tot Niet,
  Met smaet en schanden;
  Die, (som) voor trouwe gangen
  In haren last en moey'lijck slaven,
  Nu moeten Wet ontfangen
  Van die zy zelfs eerst Wetten gaven.
  4. Ach! hoe doolt het hert
  Dat zich hier laet binden,
  En in enckel smert
  Vaste vreugdt wil vinden:
  Dat rust in onrust raept;
  En wil door droomen,
  Waer aen het zich vergaept,
  Tot Ziel-heyl komen.
  Maer (och!) wie kan bezinnen
  Hoe dwaes die mensch zy van gedachten
  Die, om een Niet te winnen,
  't Een dat 'et Al is, niet wil achten?
  5. Of ick schoon nu zwerf,
  Eenzaem en verlaten,
  Zonder landt of erf,
  Steedts op vreemde straten:
  Al wat vergaet en vliedt
  Is niet van 't Mijne.
  Hy mist ter Werelt niet
  Die blijft by 't Zijne.
  O! die in 't endt kan raken
  In 't eeuwigh vreughden-huys zijns Heeren,
  Al 's Werelts waen-vermaken
  
  Wil zulcken Dienaer gaern ontbeeren.
  6. Godt, die mijn Gezicht,
  Door de held're stralen
  Van uw Hemelsch Licht,
  Hebt gevrijdt van dwalen,
  En 'sWerelts valsch bedrogh
  Klaer doen aenschouwen:
  Laet my die oogen doch
  Altijdt behouwen:
  Op dat, als ick dit leven
  Onzondigh leef in al mijn handel,
  Het landt my wert gegeven
  Daer ick nu met mijn geest vast wandel.