text: Stem: Christelyke Beek.
  1.
  ô LEnte Tyd!
  Uw lieflykheid
  Maekt den Mensch als opgetogen;
  Gy vernieuwd elks Leeven;
  Gy kunt vreugde geven!
  Doet de Winter sneven,
  Zonder tegenstreven,
  Uw glans alleen,
  Steld ons te vreen;
  Wie erkend niet steeds uw zoet vermogen?
  2. Uw Lustig Groen,
  Kan Lusten voen;
  En de Ziel een waer vernoegen geven,
  'k Mag de bloei der boomen,
  Vrolyk op zien komen;
  'k Zie de zilvre Stromen,
  Vlieten langs de Zomen
  Uw lieflyk zoet.
  Dat vreugde voed
  Doet en Mensch en Vee gelyk herleven.
  3. Ach! mogt myn Oog,
  In deze boog
  Ook myn Zielsvoogdesse eens gewinnen
  'K zou dan adem halen,
  Door haer Flonkerstralen,
  Nimmer te bepalen,
  Nimmer af te malen,
  ô Lieve Maegd;
  Die my behaegd:
  'K zweer, ik zal uw Schoonheid eeuwig minnen.