text: Stem: Amarilleken mijn vriendin.
  
  HElena Maeghd, en Martelars,
  Gingh dolen alle nachten, dwars
  Door't Bosch, na't Kloostertjen van Vorst;
  Ontsteken met een Christen dorst.
  
  
  Haer Vader Heer van Dielebeeck,
  En van al d'omgheleghe streeck,
  Noch Heydens, als hy sulcks vernam;
  Was op de maeghd met alle gram.
  
  Des hy haer laghen legghen dee,
  In't Woud op een verburghen stee.
  Tot daer m'haer op de wegh betrapt,
  Ja selfs een arm had af ghekapt.
  
  De jonckvrou bleef daer op de plaets.
  Maer d'Eng'len, als ghetrouwe maets
  Der Maeghden, namen't heyligh lid
  Met waerdigheyd, in haer besit.
  
  En brachten't op het hoogh Autaer
  Des Heeren, binnen Vorst, alwaer
  Door veel mirak'len wierd getoont
  Hoe God de Maghed had ghekroont.
  
  De Ouders sellifs, soomen seyd,
  Naer dat haer sonde was beschreyd,
  Verkreghen noch versoen, en hoop,
  Door 't waterbad, van Christus Doop.
  
  Ja om te tuyghen, vroegh en spa,
  De over-maet van Goods gena:
  Voleyndighden haer leven met
  Veel heyligheyds, in Godes wet.
  
  Gelijck als Dielbeeck, op den dagh
  Van huyden, noch doen blijcken magh:
  Door gaven die den Heer verleent
  Van dagh te dagh, aen haer gebeent.
  
  Helena Maghed, die van God
  Nu hebt ontfanghen 't hooghste lot,
  Te samen met uw' Ouders, toont
  Ons, door uw' bystand, waer ghy woont.