text: Voor-reden.
  *ALs een eenigh kint
  Sterft in 's moeders ermen,
  Dat sy seer bemint,
  Och hoe salse kermen!
  Als een bruyt aenschouwt
  Iammerlijck door-steken
  Een, die se heeft ghetrouwt,
  
  'tHerte dunckt haer breken.
  Sal ick dan oock niet
  Weenen mijn verdriet,
  Daer mijn Godt, mijn beste deel
  Schande noch pijn ont-siet,
  Al sijn bloet vergiet,
  Laet hem putten uyt gheheel?
  Daer ick hem voor mijn ooghen
  Siet bespot, bespooghen
  Een, die ick soo eeren moet:
  Daer alle knien voor booghen,
  Nu aen het Cruys ghetooghen;
  En dat ick 't ben, die het doet?
  2. Het bloedich sweet.
  * Laet my dan sijn leet
  
  Droevich gaen af-meten,
  Al dat bloedich sweet,
  'tHof van Oliveten.
  Laet my vraghen, wat
  Iesum daer soo persten,
  Dat hem 'tHeylich nat
  Gans sijn loeen uyt versten.
  Ach! ick staen vervaert:
  Siet, hy valt ter aerdt,
  En ghelijck een worm kruypt:
  Met ons schult beswaert
  Kermt en misbaert,
  't Sweet wordt bloet, dat hem af-druypt.
  Sondaer blijft niet staen gapen,
  Wilt dese druppels rapen,
  
  't Sal u zijn den rijckxsten schat.
  Slacht niet die luye knapen,
  Die ginghen ligghen slapen,
  Als haer Heer in droefheyt sat.
  3. Iudas verraderije.
  Ghy mijn ziel staet-op,
  Nu begint te treuren:
  Iudas met een trop
  Comt het Lam verscheuren.
  O verraders gront!
  Ghy kust, om te moorden;
  Dat uyt Iesus mont
  Liever soete woorden.
  Let op sijn vermaen,
  Hoort, hy spreeckt u aen:
  
  Wel hoe Iuda, mijnen vrient;
  Wie heeft u gheraen
  Dit stuck te bestaen,
  Seght, waer heb ick dat verdient?
  Is het u al vergheten,
  Dat ick bedroeft, bekreten
  V vuyl voeten wasten af;
  En, daer ghy waert gheseten,
  Stelden mijn vlees om te eten,
  En mijn bloet tot dranck u gaf?
  4. Het vanghen Christi.
  Is dit nu den loon
  Voor soo veel weldaden,
  Dat ghy comt Godts soon
  Met een kus verraden?
  
  Siele, denckt dit woort
  Sout u niet doen weenen?
  Iudas gaet noch voort
  Harder dan de steenen.
  Iesus, onsen pant
  Wordt van alle kant
  Strackx met groot ghetier ghevat.
  't SChijnt dat den vyant.
  Met vechtender-hant
  In-neemt, plundert, rooft een stadt.
  Vrienden, die by hem saten,
  Gaen haren Heer verlaten:
  Als een moordenaer en sielt
  Sleijptmen hem over straten
  Onder een hoop soldaten,
  Wordt ghesleurt, en schier vernielt.
  
  5. De bespottinghe Christi voor Anna en Cayphae.
  * Sucht o ziel, roept wee:
  'tLam grijpen de wolven,
  'tSchip helt inde zee
  Tusschen hooghe golven.
  Hier comt een boos-wicht
  Wreet sijn hant op-heffen,
  Om Iesus aensicht
  Met een vuyst te treffen:
  Daer comt, die Godts kint
  Sijn ooghen verbint,
  Met een vodde over-treckt:
  Denckt, wat mensch men vint,
  Die de wijsheyt blint,
  't Soet wesen met roggels deckt.
  Iesu, O mijn behaeghen
  
  Waerom dit al verdraghen?
  Soo te worden hier ont-eert!
  Als ghy zijt blauw gheslaghen,
  Comt noch een spotter vraghen:
  Wie ist Christe; propheteert.
  6. De geesselinghe.
  * Wegh uyt dit ghedruys,
  Daer de Ioden briesen:
  Laet ons liever 'thuys
  Van Pilatus kiesen.
  Stil een, luystert wel:
  Och! ick hoor de sweepen:
  Iesus vlees en vel
  Wordt hier af-gheneepen.
  Gheen soo harden helt,
  
  Die niet wordt ontstelt,
  Als hy in een lijf soo teer
  Wonde op wonde telt,
  Soo Brigitta melt
  Vijf duysent ruym, iae noch meer.
  Siet hem het bloet af-leken,
  Loopen ghelijck de beken.
  Mensch, denckt in wat pijn en noot
  Godt brenghen u ghebreken:
  Wordt niet u hert ont-steken
  Door het vier sijns liefde groot?
  7. De crooninghe.
  * Als de beulen 't vlees
  Af-halen met stucken,
  Ander sonder vrees,
  
  Loopen doorens plucken.
  'tHooft noch on-ghewont
  Gaen sy hem door-booren,
  Soo, dat tot den gront
  'tPunt raeckt vanden dooren:
  Niet en blijfter heel,
  Oock door 't beckeneel
  Slaen sy doorens in met 't riet.
  'tIs haer even-veel,
  Offer oock een deel
  Van sijn hersenen uyt-schiet.
  Bruyt, comt nu hier eens kijcken,
  'k Weet, dat ghy sult beswijcken,
  Als ghy vint u lief, u schoon,
  Heere van alle rijcken
  
  Na gheenen mensch ghelijcken,
  Sitten met een doorne croon.
  8. Ecce Homo.
  Ecce Homo, kent,
  Siet het schoonste wesen
  Vuyl, mismaeckt, gheschent,
  Datmer sou af vreesen.
  Doch u niet verbeelt
  Acht te slaen sijn leden:
  'tIs een minne-beelt
  Vijt liefde ghesneden.
  Al wat hy hier doet,
  Comt uyt enckel goet.
  Siet, die als een nar en sot,
  Door u staet bebloet,
  
  Van 'thooft tot de voet,
  Is u Schepper, Heer, u Godt.
  Dien hier sijn wonden springhen
  Moeten de Enghels singhen:
  Heylich, Heylich, Heylich Heer!
  Sijn dat niet vremde dinghen,
  Hem op den hals te dringhen
  Ons cruys, schult en ons on-eer?
  9 De cruys-draginghe.
  * Maer die sterckelijck mint,
  Laet hem niet verdrieten.
  Groot vier schaet gheen wint,
  'Tbrant meer door het gieten.
  Christus in sijn smert,
  In sijn meeste lijden,
  
  Toont noch uytter hert
  Teeckens van verblijden.
  Treckt met 'tCruys ghelaen,
  Vlijtich door de baen;
  Vroukens, die hem volghen naer,
  Troost hy, spreeckt haer aen:
  Dochter laet gheen traen,
  Maeckt om my toch gheen misbaer.
  Heer, wie en sou niet krijten?
  D'aerde moest open-splijten,
  't Is toch al te grooten quaet,
  't Leven gaen doot te smijten:
  Mensch, seght wie wildij 't wijten;
  'tIs u schult, dat het soo gaet.
  
  10.De doodt Christi.
  * Ach! o sweert van rouw
  Comt mijn hert door-kerven:
  Godt, mijn troost, mijn trouw,
  Die begint te sterven.
  Noyt soo droevich spel:
  'K wil aen 't Cruys wat sitten,
  Letten een, hoe fel
  Sy daer 't Lam op spitten.
  Wee my! Tranen giet,
  Want de son verschiet,
  Schorst haer licht, gheen stralen gheeft:
  Steen-rotsen als riet
  Bersten van 't verdriet,
  Gans het aert-rijck schudt en beeft.
  
  Elck comt rouw verclaren:
  d'Enghelen, blijde scharen
  Sitten oock in druck en noodt:
  Dat, die haer moet bewaren,
  Tusschen twee moordenaren
  Sterft schandelijck de doot.
  11. Ondervvijs.
  Iesu, die hier staet
  Als een blom der velden,
  Hoe sal ick't weldaet
  Eenichsins vergelden?
  Mensch, den besten loon,
  Die ghy my kun gheven,
  Is, na mijn patroon,
  Te trecken u leven.
  
  Laet dit dach en nacht
  Spreecken u ghedacht:
  Godt is aen het Cruys ghehecht.
  Claeght dan clagh op claght:
  Als de wereldt lacht,
  Denckt, dees vreught en gaet niet recht:
  Wandelt in mijne spooren,
  Wildy daer na een hooren:
  Comt mijn lief in 'shemels throon:
  Comt hier mijn uytverkooren,
  Doet nu vry wegh den dooren,
  Comt, ontfanght de gouwe croon.
  FINIS.
  nota: Soo vvie dit Liedeken vande Passie christi te langh valt, mach alleenelijck singhen de verskens, die gheteeckent zijn met dit teecken *, ende de rest laten varen.