text: Stem: O Heyligh eeuwigh God.
  
  GEvyerdt zy desen dagh
  Ter eeren, soo sy plagh,
  Van d'heylighen Winocus:
  Een wel geboren Schot.
  Maer noch tot hoogher lot,
  
  Een broeder van Iudocus.
  
  Hy liet sijn Vaders huys,
  Voor IESUS roode kruys,
  En koos, om vreemd te leven,
  De over-zeesche strand,
  Daer hem Bertinus hand
  Een reghel soude geven.
  
  Een reghel wel geschickt,
  Van Sinte Benedict:
  Die hy, van daer gescheyden
  Op 't Vaderlijck vermaen,
  In 't land van Teruaen;
  Wel naerstigh gingh verbreyden.
  
  Verbreyden, niet alleen
  Met leesen en gebeen:
  Maer oock met werck van handen.
  Door Paulus wel bewust,
  Dat die van handen rust
  Oock rusten moet van tanden.Thess. 3.10.
  
  Dit is, sprack hy, 't bevel
  Mijns meesters; en de hel
  Rust op de lege menschen.
  En wie sou voordeels meer
  In desen, als sijn Heer,
  Met reden mogen wenschen?
  
  Na dien den eerst, den best,
  Hier worden quam den lest,
  En dienen d'alder minsten:
  Zoo'n doe'k oock geen verlies,
  Als ick den dienst verkies,
  Voor d'alderrijckste winsten.
  
  Den arbeyd is mijn rust,
  Den dienst is mijn wellust;
  Daer and'ren voor verschricken,
  Wil ick om Christus wil,
  Van moede bly en stil,
  Ten lieven danck beschicken.
  
  
  Dus sprack den goen Winoock.
  En deed met wercken oock
  Het geen hy sprack by tijen.
  Hy wiesch, hy bieck, my moel,
  Ja wrocht met lief gewoel,
  Al 't vuylste van d'Abdije.
  
  Man Goods! u werck is af.
  Want sind dat IESUS gaf
  Uw' meulen, sonder roeren
  Te malen; gaf hy last
  Om u by hem te gast
  Wel 't onser baet te voeren.
  
  Tijdt dan op reys; en bid,
  Ter Taf'len daer ghy sit
  Aen d'Hemelrijcksche weelden,
  Dat wy oock moghen gaen
  Door d'eyge selve baen,
  Die ons uw' tucht voorbeelde.