text: Liedeken, waer in de ziele verweckt wordt om uyt der sonden slaep tot Godt te ontwaecken; op de wijse: De Reusin die u gheleghen, (oft) Ian de Niuel. (oock op de wijse) Brande appellé, (oft)Lest gingh'ick my vermaecken. (oock op de wijse) Hoe vvel soo moet het lusten.
  1.
  Mensch' rijst uyt den slaep der sonden
  Daer ghy light in verslonden
  Die u soo lastigh valt.
  
  Al langh ghenoegh ghestoncken,
  En 't aertsch vuyl in-ghedroncken:
  Al langh ghenoegh ghemalt.
  2.
  Siet wel toe: want 't vluchtich leuen
  Wordt met een vaert ghedreven:
  V tijdt weet van gheen staen.
  Treedt uyt des wereldts weghen;
  Niet meer in 't vuyl gheleghen:
  Sa, sa, tot Godt ghegaen.
  3.
  Hoort, hy roept als een goet vader:
  Al, comt, comt allegader;
  Comt die beladen zijt:
  Ick soeck u te ontladen,
  
  De packen van misdaden
  Sal ick u maken quyt.
  4.
  Wien en sou dit Godlijck smeecken,
  Dit nooden niet ontsteecken,
  Niet trecken tot de deught?
  Op, op dan, laet u slapen:
  Ghy zijt tot Godt gheschapen:
  Soeckt hem, soo vindy vreught.
  5.
  Sijne wet heeft gheen mishaghen,
  Sijn vraght is wel te draghen,
  Sijn iock en last valt licht:
  Sijne strijdt is soet te strijden,
  
  De deught is vol verblijden,
  Houdt Godt maer in 't ghesicht.