text: V I.
  Consules ac patres, cum jam viderent aut hostibus, aut civibus, de victoria concedendum esse, in diversa trahebantur. Erant qui Consules armandos in tribunos censebant. Alii optimo consilio abhorrebant à bello civili, violandisque tribunis, quos foedere icto cum plebe sacrosanctos accepis-sent. Nam, neque in tribunos, licet horum motuum praecipuos auctores, ferro aut caede grassari fas erat patritiis; neque cuiquam vel principi, vel ordini, vel singulis, jus suum, quod in Repub. habent, bello civili persequi aut tueri convenit. Hujus enim declinandi caussa illud remittendum est. Et ea sola bella civilia licita sunt, quibus ad avertendum praesentissimum alias Reipubl. exitium contenditur. Caetera omnia, utut justa eorum sit caussa, injusta sunt & illaudata, haud aliter ac remedia, quae malis, quibus opponuntur, sunt atrociora. Per haec consilia eò deducta res est, ut Tribunos militum consulari potestate promiscuè ex patribus ac plebe creari sinerent; de consulibus creandis nihil mutaretur. eoque contenti tribuni, contenta plebs fuit.