text: Stem: Het werelds goed.
  
  LAndrada Maegd// Die Godt behaegd
  Heeft met een suyver leven;
  Sit door het cruys// In't hooge huys
  Des Heeren nu verheven.
  Omdat sy hier begeven
  Heeft met een wel berade moed,
  Des werelds yd'le pracht,
  Van rijckdom en geslaght,
  Voor 't vast besit, van 't Hemels goed.
  
  't Eenvoudigh dier// Geworden schier
  Bequaem nu om te bouwen;
  
  Van d'ouders werd// Met sin en hert,
  Geschickt ter echter trouwen.
  Om 't edel huys te bouwen,
  Met lief verwacht van vruchtbaer saed.
  Maer, leyder! sy verstack
  Haer onder't hooghste dack,
  Om soo t'ontgaen des minnaers praet.
  
  Hier was't dat sy// Met moede bly,
  Van vleesch en bloed gescheyden.
  Het soet genot// Van haren God
  Gerustelijck verbeyde.
  Hoe haer de wereld vleyde,
  Met Adel, wellust, geld of goed;
  't Was bu de soete min
  Van IESUS, in haer sin
  Veel bitterder als rot, of roed.
  
  En gaende voort// Op't heyligh woord
  Haers Bruygoms, haer beminden,
  Van deughd te deughd// De teere jeughd;
  Vertrock van all' haer vrinden,
  Om God alleen te vinden,
  Na Munster-bilsen 't woeste land;
  Daer sy van rijs, van stroo,
  Een hutjen kleyn en snoo,
  Opboude, met haer eyghen hand.
  
  Maer 't leed niet langh// Of d'Eng'len sangh
  Braght, van des Heeren weghen,
  De Maghed t'huys// Een Hemels kruys:
  Waer door soo grooten seghen
  Het hutjen heeft verkreghen;
  Dat onlangs op de selve grond,
  Voor't onderbleve werck,
  Van rijs en ried, een Kerck
  Van hartsteen en van marmer stond.
  
  Doch soo dat Goods// Gena, de roots
  Noch houden liet het teycken
  Des Cruyces, dat// Hy wijlen had
  
  De wijse Maeghd doen reycken.
  Gelijckmen 't wasch siet wijcken
  Voor Son of vyer, En nemen aen
  De ingedruckte vorm:
  Soo saghmen oock de form
  Van't Cruys noch inde steen-roots staen.
  
  Ja op den dagh// Van heden, magh
  Men 't selve noch verlijen;
  Soo dat te recht// Des Heeren knecht
  Lambertus, in sijn tijen,
  De nieuwe Kerck quam wijen.
  Geluck Landrada reyne vrou.
  Maer God die't heeft verleent,
  Vermeer oock uw' Gemeent',
  Naer advenant het groot gebou.
  
  't Gebeurde, jae't.// Na d'eyghe maet:
  Soo dat oock Amelberge,
  En and're meer// Van d'eyghe eer,
  Landradam quamen verghen,
  Om sich by haer te berghen.
  Berghd ons oock Maghed! berghd ons mee,
  Door hulp van uw' gebed;
  Nu Godt u heeft geset
  Hier boven in soo hoogen stee.