text: Stem: Nu weest gegroet.
  
  
  
  
  DEn Christen held// Laurens, gesteldt
  Was middel in sijn pijnen,
  Als Godes zoon// Hem tot verschoon
  Een Enghel deed' verschijnen.
  
  
  Hy drooghde, wes// Hem tangh of mes
  Van bloed had uyt gedreven,
  Met eenen dwael// Die inde zael
  Des Hemels was gheweven.
  
  Dit sagh Romeyn// Een vanden teryn
  Der beylen rood van bloede.
  En riep tot hem// Met luyde stem:
  Laurens! zijt kloeck van moede.
  
  Ick sie hier aen// Uw' pijnbanck staen
  Een jong'lingh, die met dwalen
  U drooght van zy// Zoo ras als wy
  U 't lijf op kunnen halen.
  
  Och! haest u dan// Godsaligh man!
  (Al sou 'k het schoon bekopen
  Oock met de dood)// My, die soo rood
  Van bloed hier sta, te dopen.
  
  Dus riep hy: en// Het klaer beken
  Gaf hem het Christen water:
  En met der vaerd// Het scharpe swaerd,
  In 't middel van 't Theater.
  
  Nu weest verblijd// Tot alder tijd,
  Romeyn! met sulcke winsten
  Geluckigh man!// Maer deylt ons van
  Uw' Roosen d'alderminste.