text: Zang: Mijne Harp, bekleedt met rouwe. Schoon Ionckvrou ick moet u klagen. Of: Waerom wroeten doch de menschen.
  [D]Oe Israël, na veel slavens // uyt Egypten schiedt,
  En het edel huys van Iacob // 't vreemde volck verliet,
  Doe bleeck klaer dat Godt de Heere // Iuda had bezint,
  En Israël wou' beheerschen // als zijn waerde kindt.
  [2.] Als de Zee dit werck aenschoude // deyldenz' haer van een;
  [A]ls het de Jordane merckte // vloodtze rugwaerts heen;
  [d']Hoog-getopte Bergen sprongen // als de ramm' in 't groen,
  [E]n de Heuvels als de lamm'ren // in de weyden doen.
  [3.] Wat was u, ghy Zee, wat was u // dat ghy zoo wegh vloodt?
  [E]n u, gy Iordane, dat ghy // tegen stroom op schoot?
  [W]at zaeght ghy, o Bergen, dat ghy // opsprongt op dat pas,
  [E]ven als de zatte rammen // springen in het gras?
  [4.] En ghy Heuvels, dat ghy huppeld' // als het jonge vee?
  ['t]Was de groote Godt van Iacob // die d'Aerdt beven de'e;
  [D]ien de heel Nature dienen // en steeds hooren moet;
  [D]ie een Rotz wel kan doen worden // tot een water-vloedt.