text: Voys: Den Herder Philander. 
  Konink van Vankryk.
  Ik kom U begroete ag schoonste Godin,
  Ey wilt mijn dog helpen uit suivere min,
  Laet ik u omhelse met een soeten schein,
  Ik sal Trouwen geen ander gy sult mijn Bruid zijn,
  Ik sal u zijn getrouw,
  En ik sal u geven,
  Een vrolijk leven,
  En wat gy wenschen sou.
  Hollantse Maagt.
  Wie komt mijn ontwaeken daer ik ben in rust.
  En kom mijn verstooren in mijn soete lust,
  Ik agt dog geen vleyen o te soete tael,
  Ey wilt van mijn scheyen Minnaers altemael,
  Want ik ben getrouw,
  Want ik mijn leede,
  Niemant bestede,
  Als Willem van Nassouw.
  Konink van Vankryk.
  Hoe derft gy teere Maegt spreken daer van,
  Ik sal u getrouw zijn als een egte Man,
  Hondert-duysent Voetknegten heb ikker by een,
  Veel Ruyters en Adeldom boven gemeen,
  Om u uyt de noot,
  Wel te bevrijden,
  Ten allen tijden,
  Al was 't nog soo groot.
  Hollantse Maagt.
  Monsieur uwe knegten en staen mijn niet an,
  Wilt doch met u bede gaen wyken hier van,
  Want alle u praeten is maer veinsery,
  En wilt van mijn keere met u soet gevley,
  Om liefde en vree,
  Te houden samen:
  Als 't moed betamen,
  Voor een Maget mee.
  
  Konink van Vankryk.
  Sullen dan mijn beden ofte soet onthael,
  U herd niet ontsteeken of moet ik door 't Stael,
  U soo herd bestryden dat uw ingewand,
  Sal moeten omkeeren dog aen alle kand,
  Door Vuer en door Swaerd,
  En u doen scheiden,
  Al sonder beiden,
  't Is u leed of waerd.
  Hollantse Maagt. 
  Monsieur op u dreygen ik niet veel en pas,
  Want ik sal die weesen die ik altijd was,
  Om u te onthaelen met vuer ende Stael,
  Dat u Adel sal spreeken van een droevig mael,
  En met vreugden groot,
  sal ikse onthalen,
  Voor mijne palen
  met 't Swaert kruyt en loot.
  Mijn vryheyd en Staet en sal ik niet afstaen,
  Nog alle mijn Maegde die romtom mijn gaen,
  Daer ik mee verkeer in mijn vrolikheyd al,
  En mijn Tuyn beset heb met een goede Wal,
  Ja tot mijn faveur
  leyd de Leeuw daer moedig,
  Voor mijn deur bloedig,
  als een wagter veur.
  Konink van Vankryk.
  Madame mijn Bloeme sijn lieflijk van guer,
  Gy sijt mijn beminde myn lief en Monkeur,
  Mijn troost ende hoope en soet Medicijn,
  Die mijnder kan helpen uyt droefheyt en pijn,
  Uyt leyd en verdriet,
  Mijn lief seer schoone,
  Ik sal u kroone,
  En wilt mijn afstaen niet.
  Hollantsche Maegt. 
  U minnelyk spreeken en staet mijn niet aen,
  Ik hou mijn verbond aen die voor mijn bequaem,
  En door syne daden mijn soo heeft gestelt,
  In mijn volle kragten dat ik voor gewelt,
  Of dreygende quaet,
  Niet hoef te schroomen,
  Watter sal komen,
  By dag of savonds laet.
  Konink van Vankryk.
  Gy veragt mijn goetheyd ende groote kroon,
  Die soo is versiert heel met peerelen schoon,
  En blinkt als de Sonne seer helder en klaer,
  
  Is vol goude straelen als gy weet voorwaer,
  Daerom u versint,
  Gy sijt de geene,
  Die ik wel meene,
  Siet wat gy begint.
  Of is mijne oudheyd u niet aengenaem,
  Ik hebber een soon heel van deugden bequaem,
  Die sal u beminne met vrolijkheyd soet,
  Hy sal voor u wagen sijn lijf en sijn goet,
  En u Maegden al,
  Sal hy beschermen,
  Met bey sijn ermen,
  Soo lang hy leven sal.
  Hollantse Maagt. 
  Weg, met u vleyende smeekende tael,
  Ik leef heel gerust in mijn Maegde zael,
  Ik leeffer in vreugde en ben wel gemoet,
  Mijn Tuyn is bepeerelt van gout en van goet,
  Dat is u gevly,
  En om te komen,
  Al sonder schroomen,
  Tot gy 't had van my.
  Konink van Vankryk.
  Zijt gyder bepeerelt van Gout en van goet,
  Van Rijkdom en schatten en leeft in voorspoet,
  Dat souder wel passen en staen mijn wel aen,
  Want door al mijn rijken spreeken syder van,
  En 't is wel bekent,
  Door al de werelt,
  Gy sijt bepeerelt,
  Tot aen 't Moorse ent.
  Hollantse Maagt. 
  O Konink der Franse gy komt mijn te nae,
  Ik ra u ten besten en luystert gy drae,
  Besmet niet de kleeren van mijn Maegden siet,
  Eert u mogt berouwen en komt tot verdriet,
  Want myn Bruylofs sael,
  is vol banketten,
  Om voor te setten,
  Heel tot een Avontmael.
  Mijn Water Kasteelen die zynder bereyt:
  En alle men Helden die breet ende weyt,
  Haer naem en haer lof sult gy hooren Bourbon,
  En sullen u keeren met 't grof Canon,
  En tot mijne wal,
  Heb ik het water,
  Dat u is een hater,
  Dat mijn beschermen sal.
  Gy syter een Konink en een grooten baes,
  
  Maer blijfter ook vry van de Hollantse Kaes,
  't Zou u brengen in veel pijn en verdriet,
  En van haer doen wijken als meer is geschiet,
  Daerom laet het sijn,
  Eer gy moet drinken,
  En sout versinken,
  Water in plaets van Wijn.