text: (Een gaven huyt,, Wel 't vuyl besluyt,, Maer 't moeter uyt.)
  8. O Woeste, yd'le Eeuw ! waer sullen wy ons keeren ?
  Wy gaen der Deuchden kleet eerbiedelijcken eeren,
  Daer dickmael onder schuylt een Leeuw of vuyle Swijn,
  Of mee een loosen Vos, of Slanghe vol fenijn:
  9. Die haer gelijck een Schaep in schijn van Deucht verwonen
  En die haer dus betrouwt bedrieghelijcken loonen:
  Want door haer schoonen schijn dan niemant quaedt vermoedt,
  En steelen 's naesten eer of trachten na sijn goedt.
  10. O snooden huychel-schijn ! Foey Pharizeesche wesen,
  Foey opgepronckt fenijn // Vol boosheyt uyt-gelesen !
  Als graven wit verciert, en binnen vol van stanck !
  Als Judas valschen kus, en Circes Toover-dranck.
  11. Of sy wel voor een wijl haer vuylen aert verschuylen,
  Haer dracht barst eynd'lijck uyt als vuyle etter-buylen.
  ‘Of schoon het gave vel een vuyle sucht besluyt,
  ‘'t Maeckt hier of daer een gat, en dringhter leelijck uyt.