text: Stem: Het viel een Hemels douwe.
  
  ONtwaeckt, ontwaeckt, o Maeghden!
  Wierd' daer met groote kracht,
  Geroepen, eer 't noch daeghde:
  Korts na de midder nacht:
  Den Bruygom komt, gaet wacker
  Sijn liefde te gemoet.
  't Is d'Effrataenschen acker
  Daer hy hem hooren doet.
  
  Recht buyten Davids stede,
  In 't hol van een spelonck,
  Leyt tot des werelds vrede
  
  Uw' Bruydegom te pronck.
  Sijn zetel is de krebbe,
  Het hoy, sijn ledikant;
  Sijn purper, d'arme webbe,
  De rest is navenant.
  
  O over groot mirakel!
  (God lof! die 't ons verson)
  Want die sijn Tabernakel
  Eerst stelde inde Zon;
  Komt uyt sijn bruylofs-kamer
  Nu als een Bruygom hier.
  Geen Bruygom oyt bequamer,
  Geen Bruygom oyt soo fier.
  
  Den grootsen, d'alderbesten,
  Den eelsten van geslaght,
  Den schoonsten vande reste,
  Den rijcksten van almaght,
  Den vrolijcksten van sinnen,
  Den effensten van borst.
  Och! wie sou niet beminnen
  Een soo volmaeckten Vorst?
  
  Verfoeydt dan d'yd'le dampen
  Des werelds, zijdy vroed.
  En loopt met volle lampen
  Den Bruygom in 't gemoet.
  Maer des en wilt niet laten
  (De stacy is 't wel waerd)
  Te brengen oly-vaten
  Van deughden, langh vergaerdt.
  
  Verschijnt met bruylofs-kleeren
  Van reyn bewaerde le'en:
  Want dit's den raed des Heeren.
  En wie en wou niet tre'en
  Blymoedigh op de sporen
  Die 't kind van Bethleem
  Ons hier doet sien en hooren,
  Met sijn betraende stem?
  
  
  O alder-grootsten Koningh!
  O alder-kleynste kind!
  Ghy zijt mijns hartsen Kroningh,
  Ghy, die mijn ziel bemindt,
  Gundt dat ick oock na wandel
  Met een bereyde voet,
  Den Bethleemschen handel
  Van kuysheyd en ootmoed.