text: Stem: Van 't Kuipertje.
  1.
  VRienden luistert altemael;
  Wat ik u zal gaen zinge,
  Van de Zaegmolenaers hier ter stee,
  Hoe zy weten haer Molen te dwinge;
  Maer het kruyen al naer de wind,
  Daer zy groot behagen in vind,
  
  Saegmolenaers hier ter stee,
  Houd je Molentje op zijn ree.
  2.
  's Morgens vroeg gaen wy aen de gang,
  Soo haest het begint te waijen,
  Dan legge wy ons Zeiltjes by een,
  Laten ons Molentje vaerdig draijen;
  Dan strijke wy ons Balkje op de stee,
  Wy drinke een lekker kopje Thee:
  Saegmolenaers spant jou zage maer regt,
  En doet jou werk met overleg.
  3.
  Verloopter dan weer eens een zaeg,
  Sa dan een steekhoudje in de hande,
  Dat zy dan tusschen de zage doen,
  Dat zy het houd niet zage te schande,
  Of zy hale haer zage wat uit:
  Zy zinge een deuntje tot besluit,
  Vriende luistert en hoort het aen,
  Hoe 't met de Saegmoolnaers moet gaen.
  4.
  En is dan een schootje by,
  Wilt het dan maer spoedig versteken,
  Op dat gy onverhindert zy:
  En dat het Hout schielijk mag breken;
  Soo doene wy met de handboom,
  Sa Molenaer en zijt 'er niet Loom:
  Molenaer zet 'er jou Balkje vast,
  Voor 't zagen van een war of quast.
  
  5.
  En is 'er dan een gangetje of,
  Wilt dan jou Plankjes vry uit schieten,
  En leiter jou sleedje, sleedje te rug:
  Saegmoolnaers laet het jou niet verdriete,
  En dan punte zy de Sage wat aen,
  
  Dat die beter door het hout zou gaen;
  Sjouwertje doet 'er u Plankjes weg,
  Dat gy so ter deeg op stapel leg.
  6.
  Steekt de wind dan helder op,
  Wilt dan half Zeil of hooglijn gaen zwigte,
  Soo als gy dat maer goed keurt:
  Of hoe dat de wind moog rigte,
  Of men legt de Zeilen langs de Roe,
  Molenaer weest 't zwigte niet moe,
  Molenaer hael op jou vang,
  Dat d' Molen weer gaet aen de gang.
  7.
  Sjouwer die Planken moete weg,
  Wilt 't Zaegsel uit de ramen,
  Lossen op dat gy zonder stoot,
  't Mag verrigten na betamen,
  En zet ter een bennetje op de kant,
  En boent 'er dan ter deeg of het zand,
  En kort 'er dan of het blok seer kloek,
  't Is een Sesthalf in de Molenaer zijn broek.
  8.
  Vrienden Luistert altemael,
  Hoe de Sagemoolnaers gromme,
  Als zy in de Molens zijn,
  Zy hore haer zagjes op spykers beromme,
  En dan rukke zy af de pael,
  En zy gromme als half mal,
  Zy hakke, zy hakke de Spijkers 'er uit,
  En zegge het werk is dog verbruit.
  9.
  Hebbe wy dan een stille dag,
  Dan moeten wy Hout of Saegsel laye:
  Want wy hebben altijd de vragt,
  De Molenaers wete haer Knegts te draye:
  
  Dan met het een en dan met het aer,
  O die Molenaers zyn zoo raer;
  Gy Molenaers vlyt 'er jou zaegjes ter deeg;
  Dat je eens rusten kont tegen de weeg.