text: Stem: O Rad van avonturen, pag. 962 
  
  DEn alder eersten Tempel
  Die oyt verheven wierd
  Den Christen tot exempel,
  Men huyden feest'lyck vyerdt.
  En dat van d'oudste tyden.
  Als zijnde d'eyghen dagh:
  Dat die Silvester wijde.
  Daer over sigh verblijden
  Wel al de wereld magh.
  
  Men had tot desen daghe
  Noch noyt in 't openbaer,
  Aen Gode opgedraghen
  Of Tempel, of Autaer:
  Maer, leyder! onder d'aerde
  Gedient sijn Majesteyt!
  Daer 't Christendom vergaerde,
  Tot vyeren, en tot swaerden,
  Van uer te uer bereyd.
  
  Drie honderd volle jaren
  Geduerde dit verdriet;
  Tot dat God openbaren
  Aen Constantino liet,
  In 't hooghste vande wolcken
  Sijn Salighmakend kruys;
  Tot blijdschap alder volcken,
  Verlichtingh sijnder tolcken,
  En glory van sijn huys.
  
  Door desen nieuwe standerd
  Gheluckelijck gestreen.
  Den wijsen Vorst veranderd,
  Voorwaer met goede reen; 
  
  Verliet den dommen Heyden,
  Met sijn versierde Goon,
  En voor de ydelheyden,
  Het waer geloof verspreyde
  Al om van Godes zoon.
  
  Ja om de onderdanen
  Te stichten, wijd en breed;
  Dee hy de Lateranen,
  Van stonden aen gereed
  Ten dienste Christi maken,
  Daer in men nacht en dach,
  Zou onder gulde daken,
  Voor Goods Autaren waken,
  Gelijck den Christen plagh.
  
  Men gaf 't volmaeckte werrick,
  Voorseker wel bequaem,
  Van d'alder eerste Kerrick,
  Den alderhooghsten naem:
  Van Christo den Behoeder,
  Daer in men stellen zou
  De Stoel van d'eersten Hoeder,
  Tot een gemeyne moeder
  Van 't Kerckelijck gebou.
  
  Verblijd u dan met reden,
  O Christen! wie ghy zijt.
  Zinght Psalmen, spreeckt Gebeden,
  Looft, danckt, gebenedijdt
  Den Heer, die uyt genaden
  Ons sulcken Kermis gaf:
  Tot winningh van weldaden.
  Of als wy sijn beladen,
  Tot beteringh van straf.