text: Stem: Die reyn liefde vierigh.
  
  
  
  
  
  
  
  
  Christus dee verhuysen
  Sinte Aldegonde
  Huyden van Mabuysen,
  Na't gestarde rond,
  Op dat haer verlangen
  Daer nu eens gaen erven// sou,
  't Geen sy uyt haer wangen
  Hier op d'aerde derven// wou.
  
  Koninghlijck gheboren,
  Had de reyne blom,
  IESUM uytverkoren
  Tot haer Bruydegom.
  Gund my sprack sy Moeder
  Dat den hooghsten Koningh// my,
  Bruygom en Behoeder,
  En sijn Hof mijn wooningh// zy.
  
  'k Ben te hoogh van moede,
  En daer om van sins,
  D'alder-rijckste goeden
  En den eelsten Prins
  Danckelijck t'aenvaerden,
  En geen man te nemen// dan
  Die my Zee en Aerde
  Lucht en Hemel geven// kan.
  
  Hier op gingh sy stichten
  't Klooster van Mabuys,
  Daer haer leven lichte
  
  Voor des Heeren huys,
  Klaer van alle deugden,
  Tot dat schier verscheenen// was,
  't Jaer om haer de vreugden
  's Hemels te verleenen// ras.
  
  Des de reyne Maget
  Aldegondis bad,
  Heer ter wijl 't noch daget
  Gund mijn sonden dat
  Ick die magh beschreyen
  En met vrucht van waerde// boet,
  Rechten, eer ick scheyen
  Van't gewigt der aerden// moet.
  
  Dus bad uytter herten
  Christus lieve Bruyd,
  Om voor wind van smerten
  Hier te seylen uyt
  Na de blijdste haven,
  Des haer God de kancker// sond,
  Tot vol op van gaven,
  Eer s'haer leste ancker// wond'.
  
  Daer en wierd ontfangen
  Wellust, geld, oft eer,
  Noyt met meer verlangen
  Als wel dese sweer,
  Vande Maegt Algonde;
  Och sy vleyd' en streelde// maer,
  Met haer swarte wonde,
  Oft haer hooghste weelde// waer.
  
  Kancker sey sy kancker
  Welkom moet ghy zijn,
  Bruygom Heer! ick dancker
  Af de liefde dijn,
  Wilt my hier niet mijden,
  Want helaes! dit steege// dier
  Sou niet konnen lijden
  Het geweld van 't Veege, vier.
  
  
  Maget Sint Algonde
  Bid dat w' inde pijn,
  Die wy voor de sonden
  Lijen, lijdsaem zijn.
  Datmen ons hier brade,
  Siede, ville, snijde// klaer,
  Als ons Gods genade
  Maer van't eeuwigh lijden// spaer.