text: V. De Ontknooping.
  
  Wat heerlijke idealen
  En nooit vervulde droomen
  Verrijzen voor mijn geest!
  Maar ach in nevelwolken
  Verdwijnen ze, als de zeepbel
  Waarnaar de schoolknaap grijpt -
  En toch wanneer ik somtijds
  Van aardschen boei onttogen,
  In hooger dampkring adem;
  Wanneer ik henenijl,
  Bevleugeld door 't verlangen,
  Gedragen op de zuchten
  Van 't heimwee naar een oord,
  Waar mij geen stof meer kluistert,
  Wanneer mijn hart zich opent
  Voor 't edele en 't verheevne,
  In de eeuwigheid verloren -
  O zalige verligting,
  Om dan met eenen zucht
  Te leven en te sterven:
  ‘O ware 't mij gegeven
  In leven volle zangen
  Te storten heel mijn ziel,’
  da capo al fine.