text: Stemme: Ik ging op eenen Morgen.
  1. O Dircxland dat ten toone
  Aldaer verheven leid,
  Voorwaer gy spant de kroone,
  En zijt seer wijt verbreid:
  Soo dat men uwe welvaert ziet,
  Meer als ik hier verhale
  Of zinge in dit lied.
  2. Treed men aen uwe Haven,
  Soo kan men zien aldaer,
  Schepen die u staeg laven
  Met veel Hollandsche waer:
  Het welk alhier in overvloed
  Komt tot u ingedreven,
  Daer gy den mensch mee voed.
  3. Ook ziet men daer in bringen,
  Wagens seer swaer gelaen,
  Vol kostelijke dingen,
  Van alderhande graen:
  Boter en Kasemellik mee,
  Werd u ook toegesonden,
  Het komt al van het Vee.
  4. Men ziet aldaer ook groeyen
  Vruchten die van der aerd,
  Van alles overvloejen
  In meenige Boogaerd:
  Soo dat men hier op dese kust
  Van alles mag genieten,
  Al tot des menschen lust.
  5. Wanneer de lange dagen
  Des Somers komen aen,
  Of dat men hoort gewagen,
  
  Of seggen 't is zint Jan:
  Siet men haest uwe Paerdemart,
  Die gaet men daer vertoonen
  Het Vee yder zijn part.
  6. Binnen zijt gy volpresen
  Een Heerlijken pronk,
  Van Borregers mitsdesen,
  Van Maegden out en jonk:
  De schoonste die men vinden mag
  Men ziet haer gaen spanseren,
  Seer netjes op Sondag.
  7. De jonkmans met verblijden,
  Woonachtig breed en wijd,
  Siet men op Goeree rijden.
  Al in de krieke tijd:
  Elk met een Meysje aen sijn zy,
  My dunkt dit moet ook wesen
  Veel vreugt en melody.
  8. Gaet men na buiten treden,
  Aldaer kan men bezien,
  Van boven tot beneden,
  Veel schoone Landerien:
  Daer van den Huisman zijn gewin
  Haelt met geheele hoopen,
  En voerd ter schuuren in.
  9. Soo dat men ziet vertoonen
  Vruchten schoon ende groen,
  Van Terwe, Garst en Boonen,
  Om ons daer mee te voen:
  En noch meer ander Landt gewas,
  Komt uit der aerden spruiten,
  Tot vulling van den tas.
  10. O Heer, u wonderheden,
  Siet men aen allekant,
  
  Soo wel in groote Steden,
  Als op het platte Land:
  Soo dat het daer nooit aen ontbreeke
  Maer, laes! des menschen tongen,
  Geen lof voor u en spreekt.
  11. Nu wil ik u begeven,
  O Dircxandt, hoog vermaerd,
  Godt laet u lange leven,
  In Nering en Welvaerd:
  En voed met lust u jonge jeugd.
  Adieu nu wil ik scheiden,
  Vaert wel, en zijt verheugt.