text: Cap. XIII. Van d'Inckhoorens.
  MEn vindt een ontellijcke menighte van dese kleyne beestjes in de Noordsche Landen; en sy zijn noch heel verscheyden van verwe. Wy sullen hier een wisse en onfeylbare regel byvoeghen, namelijck dese, dat hoe het gewest, daer sy in zijn, sich meer naer 't Noorden streckt, hoe de vellen van dese Beesten, vermits de koude de schoonheydt van de verwe veroorsaeckt, schoonder zijn, te weten te beginnen ter plaets, daer de Pool seven-en-tseventigh Graden boven de Kimmen staet, naer de bovenste Pool toe. De Jaghers van dese beesten worden in die Landen eer vermoeyt, dan versaedt in dese jacht; vermits daer over al een groote overvloedt van dit ghedierte is, dat sich op de boomen, ghelijck de visschen in 't water, onthoudt. De
  
  Jaghers hebben hier af noch dit ghemack, dat de boomen, daer dese diertjes op spelen, niet hoogh op gewassen zijn. Maer hoe de landen verder naer 't Zuyden legghen, en meer naer de middagh-son ghekeert zijn, hoe de vellen oock slechter, en swarter van verwe bevonden worden. Het vleesch van dit beestje, gebraden zijnde, verstreckt den Jaghers tot een aengename spijs. De tanden zijn den Toovenaers dienstigh, om daer door 't geen, dat gebeuren sal, t'openbaren.