text: Tot uwen even-naesten.
  I. Is't dat de liefde nog de regtveerdigheyd u niet en noodzaekt, zoo verswygt onverzettelyk altoos de gebreken van andere, en zyt veerdig om eens anders deugden te vermelden.
  II. En wreekt u noyt over een ander,als met hem eenige deught of dienst te doen, u selve bekennende verdient te hebben alle quaed onthael; en oordeelt dat in u geregtigt zy, dat aen een ander gedaen t'en onregt soude wesen.
  III. Indien gy aen een ander in't uytwendig de voor-rang niet en kont geven stelt hem altyd inwendig by u selve voor u, u onweerdig agtende van de eer zynder gezelschap.
  IV. Laet u voorstaen dat gy geenen slegteren raedts-man en hebt als u selven: synde altyd veerdiger om eens anders goed-dunken te volgen, als't uwe.
  V. Wagt u van weynig aght te slaen uyt hooveerdy op de versmaedenis die een ander u aen doet, gelyk die, de welke toonen dat sy de lastering niet en agten, om dat sy niet en agten den persoon die hun lastert, en zoo doende zyn sy hooveerdig, terwylen sy scheynen d'oodmoedigheyd te oeffenen.