text: X. 
  
  1My hebt ghy, Godt, door Goddelijcke macht, 73
  Wel eer bereydt, en tot een mensch geschapen:
  Herschep nu ’thert door klare leerings kracht;
  Maeck m’een van u ter Deuchdt-geschickte knapen.
  Vw’ recht-gesind’ aenschouwen my met vreuchdt, 74
  Om dats’ in my uw’ Leere niet sien slapen.
  
  2Ick wetet, Godt (en bender in verneught) 75
  Dat uw’ gericht rechtvaerdigh is in allen.
  ’tIs recht gedaen, en ’twerc van trouwe Deuchdt,
  Dat ghy my, hier in kleynt’ hebt laten vallen.
  Doch nu ick my, getogen, tot u keer,
  Laet (na beloft’) u troost mijn ziel om-wallen. 76
  
  3Vw’ troost en hulp is ’tgeen dat ick begeer.
  Laet my den smaeck van uwe goedtheydt proeven, 77
  Op dat mijn ziel, verlieft op ’sLevens Leer,
  Niet raeck ter doodt door’t al te diep bedroeven.
  Off lust u wraeck: soo gietse teenemael, 78
  (Tot hoon en schandt) op’t rot der trotser boeven:
  
  4Op’t rot dat my met schimpigh valsch gesmael
  Bestrijdt en bijt, om dat ick haren ooren
  Een last, altijdt van uwe Wet verhael.
  Och off ick me’e tot hert-vrundt waer verkoren 79
  Van ’tvolck dat geen’ en kent dan uwe tael;
  En ’tzuyver hert in schand noyt quam te smoren. 80