text: De oogen.
  De verschillende kleuren der oogen zijn de donkere oranje, de geele, de blaauwe, de groene, en de graauwe met wit vermengd.
  De gewoonste kleuren zijn de oranje en de blaauwe; men ontmoet dezelven meenigmaal in 't zelve oog. De oogen, die men voor zwart houdt, zijn niet dan donker geel of donker-oranje: om zich hiervan te overtuigen, behoeft men ze alleen van nabij te onderzoeken, want als men ze op eenigen afstand beziet, of als zij van den dag afgekeerd zijn, schijnen zij zwart, omdat 't donker-geel zo sterk afsteekt bij 't wit van 't oog, dat 't zwart schijne. Min donker-geele oogen gaan ook voor zwarte oogen door, maar voor min schoon, omdat die verwe min afsteekt bij 't wit; men ontmoet ook geele en ligt geele oogen, doch die noch min den schijn van zwart hebben.
  Zeer dikwerf ziet men in 't zelve oog een mengzel van oranje, geel, graauw en blaauw; maar zo dra deeze laatste kleur 'er zich onder vermengt, verdooft zij alle de anderen; men merkt ze op als streepen door de geheele iris, maar 't oranje als
  
  vlokjes rondom den oogappel; dan deeze laatste kleur wordt door de blaauwe zo geheel verdoofd, dat men de iris van nabij en met aandacht moet beschouwen, om ze waarteneemen.
  De fraaiste oogen zijn die zwart of blauw schijnen; de leevendigheid en 't vuur, 't voornaamste kenmerk der oogen, schitteren meer in donkere oogen, dan in de halve tinten. Alzo hebben de donkere oogen meer kragt, de bleekere meer zagtheid, meer schalkächtigheid; in de eerste ontdekt men een vuur, dat gelijkelijk schittert, omdat de grond, die ons in dezelven van ééne kleur toeschijnt, overal dezelve lichtstraalen wederom kaatst: maar men neemt in de blaauwe oogen verschiet van licht waar, 't geen deeze oogen als bezield maakt, omdat ze meer tinten hebben.
  Men heeft oogen, die men opmerkt, schoon ze zo goed als geene kleur hebben; zij schijnen van een apart zamenstel te zijn; de iris heeft zo zwakke tinten van blaauw of graauw, dat ze op eenige plaatzen zo goed als wit zijn, waarvan men de ligte geele of ligte oranje streepjes niet kan onderkennen. 't Zwart van den oogappel overschreeuwt deeze zwakke kleuren en de oogappel staat, als zonder iris, in 't wit van 't oog. Zulk zoort van gezichten zegt niets.
  De glans der oogen is 't zekerste kenmerk eener blaakende gezondheid. Bedekken zij zich met stof, zo is de dood niet verre af.
  't Geeft noch oogen in welke de kleur van de iris naar 't groene trekt. Deeze kleur is zeldzaa-mer als de anderen. Zommige luiden hebben 't eene oog blaauw, 't andere zwart: even als men dit in de katten van Angora wel eens ziet.