text: Dese liedekens singtmen op den Iaerdach.
  Met desen nieuwen Iare
  Soo wort ons openbare
  Hoe dat een maghet vruchtbaere
  Die werelt heeft verblijt
  Ghelouet moet sijn dat soete kindekijn
  Gheeert moet sijn dat soete maechdekijn
  Nv en eewelijck in alder tyt.
  Hoe wel was haer te moede
  Doen sy in vleesch ende bloede
  Aensach haers herten hoede
  Den Heere der werelt wijt.  Ghelouet.
  Sy baerde hem sonder pijne.
  Ende bleef een maghet fijn.
  Des sondaers medecijne
  Des hebben die Ioden nijt.  Ghelouet.
  Die Enghelen songhen schoone,
  Glorie inden troone
  Ter eeren Sçonincx Croone
  Des kindeken ghebenedijt.  Ghelouet.
  
  Als die acht dagen waren geleden,
  Doen wert Iesus besneden,
  Al naeder Ioden seden,
  Dwelck ons van sonden vrijt
  Wt Orienten lande,
  Quamen ter offerhande,
  Dry Coninghen ombekande,
  Gode ghebenedijt.  Ghelouet. etc.
  Der derthien dachs zijt vroeder,
  Vonden zy hemby sijnder moeder,
  Ioseph was haer behoeder,
  Soo ons die schriftuere belijt.  Ghelouet. etc.
  Als die ses weken omme quamen,
  Soo ginck zy naert betamen,
  Onbeulect van alder vlamen,
  Dwelck was ons profijt.  Gheloouet. etc.
  Aldus ginck die Maghet sempel
  Ende droech haer kint ten tempel,
  Alle vrouwen tot een exempel,
  Dies haer niet en vermijt.  Ghelouet. etc.
  
    
  Met desen nieuwen iare,
  Soo willen wy vrolijc zijn
  Ons heuet een maghet clare
  Ghebaert een kindekijn,
  In Bethleem vercoren
  Soo ons die schrifture verclaert,
  Is ons een kint gheboren,
  Die Maghet bleef ombeswaert:
  Hier bouen wt den troone
  Wert Gabriel ghesant,
  Al totter maghet schoone,
  Al in dat Iootsche lant,
  In Nazarette stede
  Want hy die maghet alleyne,
  
  Hy sprack Godt gheue v vredem
  Godt sy met v ghemeyne.
  Ghy zijt bouen alle vrouwen
  Van Gode Ghebenedijt,
  By v wort noch behouwen
  Dat Adam heeft ontvrijt
  Ghy sult in uwen lichame
  Een edel vrucht ontfaen,
  Ende blijuen sonder blame,
  En twijfelt daer niet aen.
  Die maecht wert seer van binnen
  Verschrickt in haren moet,
  Sy dacht in haren sinnen,
  Hoe comen mocht die groet,
  Die haer den Inghel brochte,
  Sy en hadde noyt man ghesien,
  noch ojt begost te kinnen
  Och hoe sal dat gheschien.
  Die Ioghel sprack o reyne
  Waerom sijdy versaecht,
  Ghy sult ontfanghen een greyne,
  Ende blijuen een suyuer maecht,
  Ende baren sonder pijne
  Dat licht der Enghelen broot,
  Der werelt medecijne
  Ende den troost in der noot
  Hoe soude ick kint ghedraghen.
  Ick en kende noyt gheenen man,
  Noch en hebbe in mijn behaghen,
  Hoe soude dat wesen dan,
  Het is bouen natueren crachten,
  Te sijne moeder ende maecht,
  Hierom trueren mijn ghedachten,
  Hierom ben ick versaecht.
  
  O hooge maecht van prijsen,
  Waerom sijdy versaecht
  Die heylighe gheest sal rijsen
  In v wel suyuer maecht
  Godts crachten wtuercoren
  Die sullen v omuaen
  Dat wort van v gheboren
  Sal Adams sonden dwaen.
  Oock Elizabeth heeft ontfaen
  In haerder ouder tijt
  Haer daghen zijn vergaen
  O maghet ghebenedijt
  Het is in Godts vermeughen
  Dat is, ende wesen sal
  Nv blijft in goeden heughen
  Vertroost dat iammer dal.
  Die sone des alderhoochsten
  Soo sal hy sijn ghenaemt
  Hy sal die werelt vertroosten
  Ende hy blijft ombeschaemt
  Sijn rjck sal altijt dueren
  Ende nemmermeer vergaen
  Hierom en wilt niet trueren
  Die vrucht sult ghy ontfaen
  Dootmoedighe pellicaen reyne
  Viel neder op haer knien
  Siet hier Gods deerne cleyne
  Na uwen woorden moet my gheschien
  Al totter seluer uren
  Ontfinck die maghet fijn
  Sy droech hem sonder truren
  Sy baerde hem sonder pijn.
  In Bethleem vercoren
  Als ons die schriftuere verclaert
  
  Is ons dit kint gheboren
  Het is veel eeren waert
  Die moeder is maecht eerbaer
  Dies willen wy vrolijck zijn
  Hy is Godt ende mensch te gaer
  Hy en mocht niet beter zijn.