text: Op het XXIXste Zinnebeeld.
  
  Deez' opgewassene Eik staat bloot
  Voor bulderende vlaagen,
  En felle donderslagen;
  Daar laage heesters, buiten nood,
  Meest voor de buiën zyn bevryd.
  Zo staan de hooge Staaten
  (Wat kan hun schynschoon baaten?)
  Ten doel voor stormen van de nyd
  En haat, als 's waerelds onweêr woed,
  En spilt haar kracht op kroonen,
  En Vorstelyke troonen,
  Die zy in eene zee van bloed,
  Van argwaan, hertzeer en geweld,
  En doodsgevaar doet zwemmen.
  Wie kan dat monster temmen,
  Dat steeds de hoogsten nedervelt?
  Hoe zalig zyt gy in uw' Staat
  Van elk vergeeten Borger,
  Gerust op d'Albezorger,
  Die u beschermt en nooit verlaat!
  De Orkaan, die 's waerelds heil-licht dooft,
  Waait u, die laag gezeten
  Kunt onbekommerd eeten,
  Slegts in all' 't woeden over 't hoofd,
  Daar u nooit ramp bezwaarde.
  't Is veiligst' laag by de aarde.