text: Cap. VII. Van 't selve, door uytwendigh gebaer.
  DE deught en dapperheydt maeckt de wettige ouderdom by de Gotten, als de ghenen, die maghtigh zijn om de vyandt te deursteecken, en verplicht zijn sich van alle sonde te beschutten. Dit ghetuyght oock Paulus Diaconus, in 't eerste Boeck van de Longobarden, als de ghenen, die 't ghetal der strijders konden vergrooten, en die veel van het slaefsche juck onttrocken, en tot de staet van vryheydt gheleyden. En op dat sy in hun vryheydt versekert souden zijn, soo bevestighen sy dat door een pyl, volghens de ghewoonte, en mompelen echter, tot versekeringh van de saeck, sekere woorden in hun moederlijcke tael, die dus luyden: De Goden maken u edel met dese pyl, en doodden u, soo ghy ongetrouw tot het Vaderlandt, en tot de
  
  Vorst zijt. Men moet oock niet met swijghen het gheen voorby gaen, 't welck van Saxo, in sijn tweede Boeck, tot getuygenis byghebraght wordt, dat is dat eertijdts de Grooten, in 't Hof komende, de beginselen van hun knechtschap met de belofte van eenighe groote saeck aen de Vorsten plaghten te verplichten, en hun leerlinghschap met dapperheydt aen te vangen: en nochtans is d'oprechtigheyt van de trouw in d'uytheemsche Konincklijcke Hoven van Gotlandt en Sweden nooyt in hoogh achtingh gheweest, dan als sy een uytghetoghe swaert by 't lemmer uyt de handt van de Vorst, tot een gheschenck, met eedt van ghetrouwheydt, ontfangen hadden, op dat sy, de degen by 't ghevest vattende, die niet tegen 't ingewandt van de gever keeren souden: ghelijck men bevonden heeft dat over langh ghebeurt is aen de gheen, die, de ghewoonte der Voorouders veranderende, het hecht, in stede van het scherp schonck, en daer meê van d'ondanckbaere ghedoodt wierd. Sy stellen de Vaendraghers en voornaemste mannen, die door hun deught en edelheydt vermaert, en met een sonderlinghe dapperheydt begaeft zijn, alleenlijck met het uytgheven van 't vaendel, om dat sy weten dat sy naer de wetten van d'oorlogh ghelijckelijck hun eer en leven sullen beschermen: by de welcken sy heel onvertsaeghde bewaerders stellen, die scherp gheweer met twee pennen, en ysere ronde stucken, aen de gordel hanghende, hebben, met de welcken sy, als de noodt sulcks vereyscht, van nae by d'aenkomende vyandt met de werp nedervellen, als hy met dubbelde scherpe swaerden niet kan verwonnen worden.