text: 2.
  Het opschrift is een onregelmatige zin, alleen bestaande uit een deel van 't gezegde omgekeerd en een bepaling van tijd meest. Het onderwerp het en het gezegde is ontbreken. De hoofdzin van het geheele versje is misschien, zijnde evenzeer een onregelmatige zin (zie de Groot § 111 2) a), waarbij het gezegde is weggelaten is, en het onderwerp bestaat uit een geheelen zin, nl. dat het u niet voldoet. De beide volgende regels vormen een parenthesis (de Groot § 112, 2), die bestaat uit een hoofdzin, in tegenstellend zinsverband met den vorigen: en toch is het goed en een voorwaardelijken bijwoordelijken zin: als gij mijn woorden wel verstaat. De beide laatste regels maken het logische onderwerp uit van den zin: dat het u niet voldoet, waarin het grammatisch onderwerp is. Beide deze zinnen zijn in den gebiedenden vorm, en de eerste heeft nog een tijdbepalenden bijwoordelijken zin als 't voorspoedig gaat bij zich.