text: Zang: Doulands Lachrime. Pavana Lachrime.
  I.
  WEent Nederland, weent: uwe schanden
  Zijn nu voor handen;
  Om dat gy Zond'-maat overvult
  Door schuld op schuld:
  Weent: maar na God, (wie weet) d'Ellenden
  Mocht God noch wenden.
  Ach God! dat u slechs niet mishaeg
  De spade Klaag.
  2. Gy, met uw machten,
  Wilt all's verkrachten,
  Fier op uw's naams klank.
  Op voorspoed
  U 't gemoed
  Trotsen doet:
  Gy denkt niet dat Babels goed
  Niet en is dan ebb' en vloed,
  En gaat Babels gangk.
  Zijt ghy verheven;
  't Is u gegeven,
  't Is Gods goedigheyd.
  Is uw' Macht
  Hoog gebracht
  En geacht?
  
  Wat beroemt gy? 't Is Gods kracht,
  Roemen is als of men dacht,
  't Komt door ons beleyd.
  3. Hoe? eert God dan ook de snooden?
  Hy wil nooden
  Snel, en wel 't bevel te doen,
  Genood door 't aardsch na 't eeuw'g spoe'n.
  Maar (laes!) weeld' heeft u geraden
  Sodoms paden:
  Loth bespot en zot moet zijn:
  Als hy dit zeyt, zijn loon is pijn.
  II.
  1. Wie had gedacht dat ghy zond slaven 
  Weer zoud' opgraven
  Duc d' Alfs (dat u wel eer schrick gaf)
  Gedempte straf?
  Met Tyranny, by faut van reden,
  Wilt ghy vertreden
  Die niet en zoeken (weet de Heer)
  Dan zijne Leer.
  2. Gy brooz' Aardwormen
  Neemt voor te stormen
  Op 's Hemels Vierschaar:
  Uwe raad
  Stout'lijk gaat
  En versmaad
  Al 't geween van trouw' Landzaad.
  Stopt haar ooren met deez' praat:
  Vreê, Vreê, geen gevaar.
  God heeft mishagen
  In uw misslagen
  Al voor lang gehad,
  Doch gespaard
  
  Na zijn aard
  In welvaard
  U tot lester uur bewaard,
  Op dat gy, in 't lest bedaard,
  Kiezen zoud' Deugds pad.
  3. 't Helpt al niet, gy gaat uw paden
  Na 's vleesch's raden;
  Staat, noch maat, in 't quaad gy houd,
  Tot quaad gewend, in 't quade stout.
  Of had gy noch niet bestreden
  's Geloof vryheden;
  't Woordt van poort' en boord verjaagt:
  Misschien bleef na, dat u nu knaagt.
  III.
  1. 't Ging u doe wel, doe Gezindheden
  Wierden geleden
  Die niet en deden tegen Wet
  Hun voor gezet.
  Maar nu hy tast in Gods Gerechten;
  't G'loof gaat bevechten,
  En 't Recht wilt wringen uyt Zijn hand:
  Gy moet ter schand.
  2. Is't ooyt Tyrannen
  Die haar boog spannen
  Op Gods Godlijkheyd,
  Zoo gegaen
  Dat voortaen
  Hare baan
  Van de plaag onbela'en,
  Lang' en wel is blijven staan?
  Vraagt d'ervarentheyd
  Gy drinkt met Galle;
  Maer licht kan 't vallen
  
  Dat g' opzuypt 't grondsop.
  't Noodgezucht,
  Welks gerucht
  Door de lucht
  Tot God in den Hemel vlucht,
  Zal dat niet eens, t'uwer tucht,
  Gods wraak wekken op?
  3. Of faalt Gode Macht om wreken
  Uw' qua' treken?
  Neen: in tween zijn scheen hy stoot
  Diez' op het staal wil prik'len bloot.
  Waar is 't; God is wel langmoedig,
  Wreekt niet spoedig,
  Doch te vroeg komt noch zijn toorn
  Voor hem die dien niet komt te voor'n.
  IV.
  1. God is oprecht, en zal vergelden
  Na 'trecht zal melden:
  Geen bloot persoon hem oyt verheugd',
  Maar 's persoons deugd.
  Is hy met u: Gy moet in vreezen
  Ook met hem wezen;
  Boeleert gy met een ander Bruyd,
  't Verbond is uyt.
  2. Ach! uwe Leyders
  En valstrikbreyders
  Hebben u verblind:
  Haar Sijnood
  (Dat in nood,
  Ia in dood
  Landen, Luyden, Zielen stoot)
  Uw' met een Goudappel bood,
  't Geen gy nu bevind.
  
  Zal men de Wolven
  (Zegt gy) niet dolven?
  Wie is Wolf? wie Schaap?
  Die verscheurt,
  Of dien 't beurt?
  Die lust keurt,
  Of die in onlusten treurt?
  Die verbant, of die omsleurt?
  Rijst eens uyt uw slaap.
  3. Door haar (zegt g') is 't Land in roeren,
  Laats' uytvoeren;
  Maar 't is waar en klaar, als 't licht,
  Dat zoo all' Heyl'gen zijn beticht.
  Weent dan Land, weent Land, slaat gade 
  't Geen ik rade:
  Eert, als weerd, 't geen leert d'Heer Christ
  Misschien of gy Zijn toorn noch slist.