text: Stem: Psalm 116. Ick heb den Heer lief, &c.
  1. O Heyligh Godt ! nu koom ick in ootmoedt,
  Ontroert van Geest, eerbiedigh voor u knielen:
  Och ! Jesu Heer, Behoeder onser Zielen,
  Ey ! siet, hoe ick hier leef in tegenspoedt.
  2. 't Is my een kruys, een last, seer over-groot,
  
  Met 't sondigh vleesch als ballingh hier te swerven:
  Hoe langh sal ick u, Bruydegom, noch derven ?
  En leven hier als in een sta'ghe doodt.
  3. Met bange vrees draegh ick een grooten schat,
  Seer p'rijckeloos, in swacke Aerden-vaten:
  Ick kan, och ! Heer, het struyckelen niet laten,
  Mijn sondigh vleesch maeckt den Geest moed' en mat.
  4. De Oude Slangh (een duysent Konstenaer)
  Die soeckt met list mijn schat heel wegh te nemen,
  En soud' seer graegh my van u heel vervreemen,
  Neemt steeds hier toe geleghentheden waer.
  5. Als ick ghedenck hoe hy in Edens-hof
  Daer Adam heeft (een heyligh Man) bedroghen:
  En Judas meed' in Christi School bewoghen
  Dat hy hem diend', en ginck sijn Heylandt of.
  6. DAn schrickt mijn Ziel: en vrees' dat in dees' tijt,
  Dien loosen Geest my hier mocht licht bedrieghen,
  Om sorgeloos in sondens slaep te wieghen,
  En maecken my mijn grootste rijckdom quijt.
  7. Ick leef in vrees, en 't kost my menigh traen,
  Dat ick dus traegh ben tot u Dienst geneghen:
  En vrees, dit mocht rechtvaerdigh u beweghen
  U gunstigh oogh van my oock af te slaen.
  8. Als ick ghedenck den sucht ick in weemoedt,
  Dat ghy noch dreyght den laeuwen uyt te spouwen:
  En daer noch by (eylaes ! ick mach wel grouwen)
  Vervloeckt is hy die u wil traegh'lijck doet. Jer. 48.
  9. Och ! traegh, en laeu ben ick veeltijdts, o Heer,
  Dit maeckt my bangh, och ! wilt my niet verstooten,
  O goeden Godt, en van u Geest ontblooten,
  Maer 't heyligh Vyer in haest ontvoncken we'er.
  10. Die dan mijn Ziel met yver heel ontsteeckt
  En voort vertroost met u barmhertigheden,
  En sta'ge sorgh mijns Heylandts trouw' Gebeden,
  Die door sijn Doodt nu vrijt, en steeds vry spreeckt.
  
  	*		*		*