text: Stem: Lief uytverkoren, lief triumphant
  
  DEn hoogh geleerden
  Theologant,
  Die eerst begeerde
  Sijn kloeck verstand
  te buygen onder
  D'Atheense school,
  Draeght in 't bysonder
  Een rijcke Stool.
  
  Vermids de vrucht
  Van Christen tucht,
  Die kleyn en groot
  Al om door hem genoot.
  
  Basyl' den Grooten
  Was d'eersten van
  Sijn school-genooten,
  Soo nu soo dan.
  Een tijd van jaren
  Twee werven ses,
  Sy besigh waren
  Met Christus les
  
  Te leggen uyt,
  Niet naer beduyd
  Van eygen hand:
  Maer na 't gemeen verstand.
  
  Sulcks sy bevonden,
  By claer bemerck,
  Tot allen stonden
  In Godese Kerck
  Gereyckt te wesen
  Van hand te hand;
  
  En voorgelesen
  In alle land.
  
  Wel aen Gregoor!
  Dit langh gehoor
  Van Christus wet,
  U op de setel set.
  
  Steld u te weyden
  Uws meesters vee:
  Om dat te leyden
  Naer d'hooghste vree.
  Uw' eerste wercksken
  Door Gods gena,
  Zy 't kleyne Kercksken
  Van Sasima:
  
  Van Nasians,
  De tweede kans.
  Maer 't groot Bysant
  Versoeckt uw' leste hand.
  
  Hier moet ghy banen
  Weer 't oude pad,
  Van d'Arrianen
  Met dreck beklad.
  Hier moet ghy lichten
  Met woord en werck:
  Hier moet ghy stichten
  Weer Christus Kerck.
  
  Hier moet ghy van
  Den wijsten man,
  Tot klaerder schijn
  Uws deughds, een meester zijn.S. Hieronymus
  
  Die van Stridonen
  Te Bethleem
  Was komen woonen;
  En met sijn stem
  De grootste helden,
  Des Heeren wet,
  Wel plagh te melden:
  
  Komt nu en set
  
  Ten lieven danck
  Hem op uw' banck:
  En draeght al om
  Op u sijn hooghsten rom.
  
  Maer nu sijn rede
  Eens hoord en siet,
  Als hy om vrede
  De Stoel verliet.
  Is om mijn wille
  Beroerd de vree:
  Soo laet weer stillen
  Met my de Zee.
  
  Werpt, op mijn woord,
  My over boord.
  En leght ter neer,
  Met Ionas, wind en weer.
  
  O blom der mannen!
  Een rijcker kroon
  Most u omspannen
  In hooger throon.
  Steld u te rusten:
  En hebt geen vrees,
  De snoo wellusten
  Van 't oude vlees
  
  En kunnen u
  Niet deeren nu,
  Het Maegde-paer
  Neemt u besonder waer.
  
  Die u t'Athenen,
  Met reyne min,
  Voor 't bed verschenen,
  In u beghin,
  Die sullen beyde
  Op 't leste end
  Uw' ziel oock leyden
  Naer Godes Tend.
  
  
  Gedenckt ons maer,
  Wanneer ghy daer
  Verheven zijt,
  Te helpen inde strijd.