text: § 2. Stof en vorm der kunstmatige Mondelijke Voordracht.
  De woorden, als uitdrukking der gedachten en hetzij meer afzonderlijk, hetzij vooral in hun samenvoeging tot zinsneden en zinnen, of tot eene aaneengeschakelde rede, beschouwd, maken het voorwerp of de stof; de wijze, waarop wij die woorden uitspreken en met gebaren vergezellen, maakt den vorm dier voordracht uit. Om dien vorm te verwezenlijken, bezigen wij twee middelen: de stem en de gebaren; onder welke laatste wij de houding, deze en gene lichaamsbewegingen, en het zoogenaamde spel der gelaatstrekken begrijpen. Door het eerste en voornaamste middel, de stem, werken wij op het oor; door het tweede op het oog; door beiden op geheel de ziel onzer hoorders.
  Eene goede kunstmatige Mondelijke Voordracht moet dus 1. het oor, 2. het oog, 3. het verstand, en 4. het hart van hen, die ons hooren, treffen.
  
  Aanmerking.
  Men heeft wel eens getwist, of men meer met de stem dan met de gebaren uitdrukken en werken kon. Zonder bedenken meer met de eerste, zoo men ten minste niet den pantomimist wil spelen, waarover later nog wel een woord.