text: Stem: Als 't begint 
  
  
  
  
  
  
  
  
  OP Christen! gaet besoecken
  Van nu, door 't gansch Octaef,
  Al de voornaemste hoecken,
  Daer door des Hemels gaef,
  D'Apostelen op heden,
  Voor d'alderhooghste eer,
  Iet wrochten of yet leden,
  Van Christus haren Heer.
  
  Daeldt dan met groot verlangen
  Eerst inden Mamertijn;
  Maer om met hem ghevangen
  Daer geestelijck te zijn,
  Smaeckt oock voor alle dinghen
  De levende Fonteyn,
  Die Christus daer dee springen
  Om 't vuyl te maecken reyn.
  
  Treckt dan ten tweeden daghe
  Met Petrus uyt de Stee,
  Maer laet daer niet te vraghen,
  Quo vadis Domine?  
  En't antwoord wel te vatten:
  Te Romen weer na't Cruys,
  Want daer mee zijn de schatten
  Te winnen van Goods huys.
  
  Van hier soo gaet gheleyden
  De mannen alle bey,
  En siet hoe dat sy scheyden
  
  Met deughdelijck ghevley,
  Vol blijdschap van malkander,
  En leert oock min oft meer,
  Te laten d'een oft d'ander
  Blymoedigh voor den Heer.
  
  
  Dan suldy Petrum volghen
  Tot an den Vaticaen, 
  Daer Nero seer verbolghen
  Hem op een Cruys doet slaen
  Met opgherechte voeten,
  Dus wendt u door't ghesicht
  Des Hemels, te versoeten
  Al 't pijnelijck ghewicht.
  
  Als ghy den lesten seghen
  Van d'oppersten Pastoor
  Hier hebt op't hoofd ghekregen,
  Soo volght het rechte spoor,
  Daer door sy Paulum trecken
  Na 't Salviaensche nat,
  En siet daer eens ontnecken
  Het uytverkoren vat.
  
  Op hoop dat hy, de welcke
  Als voedster heeft ghevoet,
  De wereld. Oock bemelcken
  Uw' ziel sal met sijn bloed:
  't Welck, als't de roode kleeren
  Bespeyt had des Tyrans,
  Wel maghtigh te bekeeren
  Was vijf-en-dertigh mans.
  
  Danckt Gode van sijn gaven.
  Maer wildy missen niet,
  Soo schickt dat ghy haer graven
  Sorghvuldelijck besiet,
  Ghy sultse t'samen vinden
  In eense steen gepaert:
  Want twee alsulcke vrinden
  En dienden niet gheschaerdt.
  
  
  Weest ghy met hen den derden
  Begraven na den geest.
  Soo suldy best volherden
  Tot dat eens (somen leest)
  U leven is verschenen
  Met Christo: 't welck in God,
  Alhier recht als verdweenen,
  Wacht op een beter lot.
  
  Maer is u omgekommen
  Hier mee 't Octaef noch niet,
  Soo gaet de twee colommen
  Besoecken, diemen siet 
  Noch bloosen vande strepen
  Die daer in bleven staen,
  Na dat men hen met sweepen
  Daer aen had laten staen.
  
  Ja treedt noch weynigh verder,
  En eert de ware stee,
  Daer d'alder-eersten Herder
  Sijn eersten offer dee,
  Als Pudens hem ontfanghen
  Ter liefde van het Cruys,
  Des Heeren, met verlanghen
  De eerst hadd' in sijn huys.
  
  Houdt op: Nu soo verloopen
  Uw' Beed'vaert is met re'en,
  Ghy meught nu wel verhopen,
  Door bystand van ghebe'en,
  Dat Petrus u doen blijven
  Sal in Gods ware Kerck,
  En Paulus u sal stijven
  In veyligheyd van werck.