text: Stemme: O Gruselle, ‘k bid u toeft.
  PHILIS waar vlucht ghy heen?
  Ach! laet doch mijn gebeên
  
  Bewegen u, en doet my geen meer pijn:
  Want sonder u, als snuw, ick heel verdwijn,
  Siet doch aen, soete Meyt,
  Wat is u slaef, soo ghy niet gunstigh zijt:
  Maar soo ghy loont, hy sal gedencken
  Aen de vrientschap groot.
  Die hy van u genoot.
  2Van droefheyt barst ick uyt,
  Soo ghy u hartje sluyt.
  Wilt niet mijn Zon, verlaten gaen het Hoff,
  Noch deez’ Rivier, daer ick songh tot u loff
  Met u op d’ Echo soet,
  Doen ghy mijn deelde lieve Nectar-vloet
  Vol Ambrozijn, en uwe kaacken,
  Daer ick nu met pijn
  Moet van gescheyden zijn.
  3Adieu dan mijn Princes,
  Ghy zijt een Moorderes
  
  Van mijne ziel, ‘k heb in min hert ghevoet
  De lieve Min, door u ghesicht seer soet:
  En sal tot aen mijn doot
  Gedachtigh zijn, dat ick om in u noot
  Myns levens ben, en oock doen blijcken
  Dat ick geerne zyn
  By de liefste mijn.
  P. W.