text: Pinxteren.
  
  'tLOT heeft Matthias weer in Judas plaets gekeurt,
  De twaellif zijn by een op't Feest der Eerstelingen,
  Sy voelen hare ziel van hooge kracht bespringen.
  Ah, kreeg ons Ktistenrijk daer van eens mee een beurt!
  
  Sy hooren een geluyt, als van de swaerste stormen,
  Dat 'theele Huys vervult, en d'heele Stad beroert,
  Vrees en onwetenheyd wert uyt haer borst vervoert,
  Dewijl den heyl'gen Geest haer herten komt vervormen.
  
  Gesplitste tongen als vol vyers en flikker-stralen
  Sien sy, geseten by den and ren in een Zael,
  Met hemel-wetenschap, op hare kruynen dalen,
  Om te belyden haren Heer in mennig tael.
  
  Siet hoe den Hemel recht op sijne tijden let,
  Na 'teerste Paes- Lam twee-mael vijf-en-twintig dagen
  Schreef God op Sinaï sijn Volk de eerste Wet,
  Die haer van Moyses dadelijk wierd voor gedragen.
  
  Soo komt na dagen tienmael vijf den heylgen Geest,
  Na dat 'tLam Gods aen't Kruys geôffert is geweeft,
  En gaet de twaelf een groote vlam in't hert onsteken
  Om self tot 't end des Weer'lds het nieu Verbond te preken.
  
  Bid nacht en dagh ook met een bitter tranen gieten,
  Dat gy het minst' van hare gaven moogt genieten,
  Soo siet gy niemand aen, vreest kaek, noch galg, noch strop,
  En doet voor een Tyran self uwe kelen op.