text: Cap. VI. Van de Physeter, en van sijn wreedtheydt tegen de Bootsgesellen.
  DE Physeter, of Prister, onder de Walvisschen getelt, is drie hondert voeten langh, en heeft een seer wreede natuur. Want hy verheft sich, tot ondergangh der scheepslieden, dickwijls tot boven de sprieten der schepen, en werpt het water, dat hy met pypen boven 't hooft ingheswolghen en vergadert heeft, met sulck een groot geweldt uyt, dat hy, als met een overstelpingh van water, dickwijls de sterckste schepen onderdruckt, of de zeevarende lieden voor groote ghvarelijckheden bloot stelt. Dese schrickelijcke visch heeft oock een groote en
  
  ruyme mondt, die rondt is, ghelijck de Lampey, daer meê hy de spijs en 't water inhaelt, en die door sijn gewicht, daer meê hy voor of achter op de steven valt, het schip neêrdruckt en onderhaelt. Ja hy, somtijdts niet vernoeght om met het water alleen te hinderen, ghelijck wy gheseght hebben, werpt met de rugh, of met de staert het schip om verre, ghelijck een kleyn vat. Hy heeft een dick en swart vel over sijn gheheel lichaem, en langhe pennen, ghelijck een breede voet, en een ghesplete staert, die vijftien of twintigh voeten breedt is, daer meê hy de deelen van 't schip, die hy omvat, geweldighlijck parst en knelt. Maer de zeelieden hebben een seer bequame hulpmiddel teghen sijn wreedtheydt, te weten een krijghs-trompet, vermits hy dit hardt en scherp geluydt niet verdragen kan. Sy werpen oock groote en schrickelijcke vaten, of pypen uyt, die de loop van dit schrickelijck beest beletten, of tot speeltuygh aen hem verstrecken. Sy schieten oock met grof gheschut, voor welcks gedruys sy meer, dan voor d'ysere of steene koegel, vreesen; vermits de koegel, door de verhinderingh van 't water, of van 't vet, sijn kracht verliest, of dit grove lichaem, dat met dick speck, als met een wal versterckt is, niet dan een weynigh quetst. Ick sal hier noch byvoeghen, dat 'er aen de strandt van Noorweghen dickwijls soo oude als nieuwe gedrochten gesien worden, voornamelijck om d'ongrondelijcke diepte der wateren. In d'afgrondt van de zee zijn oock veel gheslachten van visschen, die nooyt, of heel selden, voor d'ooghen der menschen verschijnen.