text: Cap. VIII. Van den Rijm en Sneeuw.
  
  IN de Noordsche Landen valt de Rijm en Sneeuw somtijdts soo overvloedigh, en het stormt 'er soo vreesselijck, en de Mist valt 'er soo dick, dat de Locht soo verduystert is, dat de reysende lieden die over wegh gaen, malkanderen te ghemoet komende, niet kennen oft sien hoe na dat sy d'een den anderen zijn, noch weten of 't vrienden of 't vyanden zijn, maer loopen tegen malkanderen eer dat sy d'een den ander gewaer worden. Het welck een oorsaeck van veelderhande onlust en ghevaer is, mits dat over beyde zyden van de weghen plaetsen zijn, daer men lichtelijck van boven af tuymelen sou, of groote en hooge Sneeuw-hoopen die daer soo vast en hoogh opghehoopt ligghen, dat die gheene, die daer met eenige packen gheladen komen, aen d'een noch d'ander zyde naeuwelijcks daer door konnen gheraecken. Niet te min, dat men sich qualijck sou mogen wachten van te vallen van boven af, om het staen der Beesten, soo helpen se seer naerstelijck malkander de Sneeuw-hoopen in stucken breecken, en welven oft keeren daer over hunnen waghens,
  
  om te beter met hun beesten daer over te raken, om alsoo de begonnen reys te mogen volbrengen: Het welcke sy met sulcke naerstigheydt en haest doen, als oft achter hen brandt was: oft dat sy om eenigh ander groot gevaer te ontgaen daer toe gedwongen waren; Sy haesten hen soo seer, uyt vrees dat de weghen en bosschen, mits hun langh dralen, souden moghen door het haestigh vallen van de Rijm en Sneeuw vervult en bedeckt worden: Soo dat sy daer door den wegh uyt de velden seer qualijck souden weten te onderscheyden, en alsoo ten laetsten op een verdoolden wegh geraecken. Maer aengaende de reysen die op 't Ys gheschieden, daer is luttel ghevaers oft gheen met allen in gheleghen, om dat de weghen over al seer effen en bloodt ligghen, anders niet dan dat sy hen wachten moeten voor de scheuren die in 't Ys zijn, het welcke licht om doen is, ghemerckt dat over al aen de kanten van de scheuren teeckenen ghestelt zijn. Welcke gebroken stucken van Ys die aen de kanten ghebleven zijn, oft groene tacken van Abeel- oft Geneverboomen, die in 't Ys over eynde bevrosen staen, soo dat men se van verre kan sien: De welcke daer staende langhs de kanten van 't gebroken Ys in goede ordre, en (hoe veel mylen verre) door vlytigheydt, en oock met kost van de Visschers seer ghetrouwelijck ghehouden worden, om dat den reysenden man niet sou komen te doolen. Maer het meeste letsel dat de reysende lieden daer hebben, dat is in de Bosschen, als sy malkanderen te gemoet komen, door 't breecken en roeren van de boomen: Want de boomen, insonderheydt de Popelieren, gheladen zijnde met Sneeuw, staen door het groot ghewicht van de Sneeuw gespannen en neêr gebogen, gelijck een ghespannen boogh: Van de welcke, hoe luttel dat se gheroert worden, soo grooten hoop Sneeuws valt op die gheene die daer omtrent doorgaen,
  
  dat het hen seer verachtert: Jae dat meer is, soo ligghen de boomen somtijdts kruyswijs over malkander ghevallen, oft de tacken die afgebroken zijn door 't swaer ghewicht van de Sneeuw, dat den wegh niet te gebruycken is, 't en zy dat de gene die langhs den wegh gaen met bylen, die sy 'er toe mede draghen, de tacken in stucken houwen, en de wegh wederom ganckbaer maecken, ghelijck ick wel verseeckeren magh dat my en mijn geselschap dickwijls gebeurt is.