text: Stemme: Edel Artisten koen, &c.
  1.
  TE Romen woond' een Man  Seer vol van slimme grepen,
  Seer gierigh uyt der aerdt,  Op vuyl gewin geslepen.
  Hy kond' met list op-breken  Veel Brieven van ontsagh,
  Verand'ren, we'er toe-steken,  Dat om sijn snood' bejach.
  2.
  	Hy socht vast geldt en staet,  Gebruyckte duysent listen.
  Hy rockende veel quaet:  En maeckte veel aen-twisten.
  Hy tracht na hooghe staten,  Hier op hy staegh studeert:
  En ginghse alle haten  Die hoogher zyn ghe-eert.
  3.
  Hy zaeyde Duyvels-zaedt;  Oock onder groote Heeren;
  Hy kond' de liefd' in haet  Seer haestelijck verkeeren,
  Selfs van twee wijse Mannen,  Beyd' Bisschops wel befaemt,
  Door hem haer vreed' wech bannen:  Sy doen 't geen niet betaemt.
  4.
  d'Een seyt van d'ander quaet  Met veel deurtrapte reden;
  Sy geven ergernis.  De Vromen zyn t'onvreden.
  Men soeckt haer te vereenen  Door lieden wel-bespraeckt,
  Doen vonden sy den genen  Die d'onvreed' had gemaeckt.
  5.
  Sy maecten weder peys:  En trachten 't quaet te wreken,
  Aen hem, die 't twistigh vyer  Had' onder haer ontsteken.
  
  Den eenen woond' te Romen,  Is (wijs en wel ter tael)
  Tot grooter eer gekomen:  En werdt een Cardinael.
  6.
  NA eenen sek'ren tijt  Ging hy den Bisschop schrijven,
  En bidt, dat hy hem wil  In sek're saeck gerijven,
  Om nu een pots te speelen,  Dien snooden loosen Guyt.
  En gaet hem oock mee deelen,  Hoe hy 't wil voeren uyt.
  7.
  Hy socht hier toe sijn hulp,  't Welck d'ander garen dede:
  Sy maeckten eenen Brief,  Vol van beleefde reden,
  Als of die was ghesonden  Van den Prins van Hiberny,
  Gebruyckten loose vonden,  Een slimmen Bood' daer by.
  8.
  Dien Bood' toont hem dien Brief,  Gebruyckte Hoofsche reden.
  Hy vindt in dees' Missiev',  Hoe dat hy werdt gebeden
  Een Bisdom te aenvaerden,  't Welck voor hem open stont,
  't Welck men al na hem spaerden,  Soo hy 't geraetsaem vondt.
  9.
  Dit was voorwaer geen brock  Om voor hem te verpruylen,
  Hy siet niet eens 't bedroch  Dat hier gingh onder schuylen:
  Want sijn staet-suchtigh herte  Is door den vreucht verblindt,
  Dat hy in desen parte  Gantsch geen bedrogh en vindt.
  10.
  Hy heeft een kort beraet  In desen saeck genomen,
  En is met desen Brief  Al by den Paus gekomen, Jul. de 2.
  Hy wil bevestigt wesen,  Biedt een goe somme gelt.
  De Paus heeft hem in desen  (Soo hy meent) vast gestelt.
  11.
  NU is hy in sijn schrick,  De kruyn wert hem geschoren
  Als men een Bisschop doet,  Heel laegh tot aen de ooren:
  Hy doet aen sulcke kle'eren,  Gelijck een Bisschop draegt,
  Men gingh hem hoogh'lijck eeren,  't Welck hem seer wel behaeght. 
  
  12.
  Den nieuwen Bisschop gaet  Vast proncken langens Romen,
  Hy meent tot hooger staet  En meer gheluck te komen.
  Hy gaet hem presenteeren  By hoogh-geachte lie'n,
  Die hem geveynsdelijck eeren: Geluck hem quamen bie'n.
  13.
  Hy swelt van hoovaerdy:  En schrijft aen sijne Vrienden
  Sijn eerelijcken staet: Hoe heer'lijck men hem dienden.
  Sijn Vrienden haer verheuchden:  En schreven hem dat we'er,
  En meenden dat sijn deuchden  Hem brachten tot dien eer.
  14.
  DE Bisschops alle beyd',  Die al dit biertjen brouden.
  Al heymelijck haer spot  Met desen Bisschop houden,
  En willen hem beschamen. 't Is langh genoegh gepraelt,
  Een middel sy beramen,  Op dat sijn hooghmoedt daelt.
  15.
  	Sy maeckten eenen uyt  En toond' hem dien secreten.
  Die by den Bisschop gaet,  Daer hy soud' gaen ten eeten,
  Die is met hem gheseten  Seer vrolijck in de Wijn.
  Vraegt, Vrient, ick wild' wel weten,  Waer sult ghy Bisschop zijn ?
  16.
  De Bisschop noemt de plaets,  Met veel omstandigheden:
  Is daer geen Bisschop nu,  Vraegt d'aer met blijde reden.
  Neen, hy is overleden,  Sprack desen Bisschop doe,
  En seyd' daer by oock mede,  Veel grove leughens toe.
  17.
  Doen sprack den ander voort.  Ghy bloedt, wat meught ghy praten,
  Wat mach u trotsen hert  Hem nu al duncken laten.
  Waer toe dus veel gelogen ?  O ! snoo Bedrieger, swieght:
  Ghy hebt seer veel bedrogen,  Met recht men u bedrieght.
  18. 
  Hoe laet ghy, loose Quant,  U aldus slecht uyt-strijcken ?
  Ghy zijt nu in de schandt,  O ! Vinder van practijcken;
  
  De Bisschop is in 't leven  Daer ghy nu meent te staen,
  Ghy wilt hooch zyn verheven,  Maer sult haest onder-gaen.
  19.
  Hoe durft ghy, lompen bloet,  So een saeck onderwinden ?
  Verneemt na 't geen ick segh,  Ghy sult het soo bevinden:
  G'looft ghy 't niet, treckt vry henen,  Vermeerdert vast u schant,
  Voorwaer, twee blaeuwe scheenen,  Die staen voor u ter handt.
  20.
  DEn Fielt wert heel verbaest.  Dit heeft hem seer gespeten.
  Dit wert doen metter haest  Heel Romen deur geweten.
  De hoofden gaen te samen,  Sy spotten met den Guyt.
  Hy gaet hem seer beschamen:  des Bisschops kleet moet uyt.
  21.
  Hy durft sijn Bisschops hooft  Voor 't volck niet meer ontdecken.
  Hy houdt hem staegh in huys  En vliet het schamper gecken.
  Daer hy moet noodich wesen,  Daer gaet hy dan by nacht
  Een yder gaet hy vreesen,  Meent steets dat m'om hem lacht.
  22.
  	Hy schaemt' hem nu te gaen  Meer met sijn Bisschops klee'ren,
  Hy schaemt' hem nu voortaen  Sich selven te vernee'ren,
  Och ! hy en kan niet rusten  't Gemoet is heel beswaert,
  Tot dat hy vol onlusten  Haest uyt dit leven vaert.
  23.
  Dus raken sy in schandt,  Die staegh een a'er bedriegen,
  Die met haer e'el verstant  Twist maken, schendich liegen.
  ‘'t Quaet gaet sijn Meester loonen:  Hooghmoedt komt voor den val.
  ‘Deucht gaet sich selven kroonen:  De Deucht gaet boven al.
  Een waerachtige lippe sal bevestight werden in eeuwigheyt, maer een valsche Tonghe is maer voor een oogenblick.
  Prov. 12. 19.