text: Cap. IV. Van de ghewoonte van drincken by de Noordsche volcken.
  HET sal den nieusgierighe aenschouwers niet onaengenaem zijn dat ick hier verklaer hoedanigh een ghewoonte de Noordsche volcken in 't drincken hebben. Voor eerst is hun ghewoonte ('t welck sy oock naeukeurighlijck onderhouden) dat sy, uyt eerbiedigheydt tot de Goden en Vorsten, al staende drincken, en groote moeyte en arbeydt doen, om te toonen wie met een of twee of meer teughen het grootste drinckvat leegh maken kan. Sy schijnen dieshalven als gekroont aen tafel te sitten, en drincken uyt een vat van sekere ghestalte; 't welcke misschien verwonderingh in d'onkundigen veroorsaken sou. Maer 't sou noch wonderlijcker zijn, de dienaers, als harders van ghehoornde beesten, by hoopen in een langhe rijgh te sien gaen, om dese vaten, met bier opgevult, in der yl aen de ghenooden te behandigen. Maer sy, met dese plechtelijckheden niet vernoeght, pooghen oock hier meê hun soberheydt te toonen, dat sy, sulck een hoogh en vol vat op hun bloote hooft settende, met rondom te springhen, de dans gheleyden. Sy nemen oock met hun beyde handen andere
  
  vaten, die met Wijn, Bier, Meê, of ghehonighde Wijn, of met Most opghevult zijn, en brengen die malkander toe, om hen uyt te drincken.