text: Stem: Waerom is dat ghy my verlaet.
  
  
  
  
  
  
  
  
  O Pellegrim van Mompellier!
  Die wijlen door het heyligh teycken
  Des kruys, genaest het quaede vyer;
  Wilt weer uw' hand voor ons uyt reycken:
  En door u gebed; En door u gebed,
  Ons ziel en lijf bewaren onbesmet.
  
  Wy weten toch met allen wel,
  Wanneer Itaeljen eens bestoten
  Was met een sterfte al te fel,
  Wat dienst sy van u heeft genoten.
  't Was niet dan uw' hand, 't Was Ec.
  Daer God door sliste haer ontsteken brand.
  
  Hier van kreegh oock den Kercken-raed
  Van Constans, als sy gingh processy
  In uwen naem, een rasse baet.
  De gave Goods verliet haer. Des sy
  U met groot gelijck, U met Ec.
  Vereerde, als een held van Godes Rijck.
  
  Van Godes Rijck, met goede reen:
  Die daer voor, in dit aerdsche leven,
  Zoo hebt gewrocht, soo hebt geleen,
  Daer over u nu is gegeven
  Een te rijcken loon, Een te Ec.
  Bid dan voor ons, den alderhooghsten zoon.
  
  Bidt Rochus bidt! dat wy voort-aen
  Met u hier lijden sonder klaghen;
  De wereld vlien, het geld versmaen,
  End' ons als rechte Pelgrims draghen.
  Op dat wy door 't kruys, Op dat Ec.
  Geraken tot de vreughd van Godes huys.
  
  Maer midd'ler tijd, soo doet u best,
  Man Goods, door voorspraeck uwer monde;
  
  Dat wy, als voor de snoodste pest,
  Voor al, beducht zijn voor de sonde.
  Zoo dat ziel en lijf, Zoo dat, Ec.
  Ons altijd kloeck ten dienst des Heeren blijf.