text: Trijselen.
  Kiliaan heeft dit werkwoord in twee beteekenissen. 1o. van zeven, ziften, en 2o. traag werken, langzaam iets verrichten. De laatste beteekenis wordt door hem geacht eene overdracht te zijn van de eerste. Die overdracht zou wel aan te nemen zijn; doch de verwante talen doen zien, dat we hier met tweederlei trijselen te doen hebben; vooreerst zulk een werkwoord, dat talmen, dralen, aanduidt, in de nedersaksische dialecten drijselen, hetwelk een frequentatief is van triesen, trijsen, hoogd. driesen enz.; zie mijn Woordenboek der Frequent. op het woord. Ten andere een gelijkluidend werkwoord, dat ziften, zeven, beteekent en geen frequentatief is.
  Het hier bedoelde werkwoord komt schaars voor. Ik trof het in onze schrijvers alleen aan bij Valcoogh, Cronijck van de Sijpe (druk van 1740), bl. 67:
  
  
  Daer is niet of gecomen die saeck is vercout,
  Tworde hier gecreysselt (l. getreysselt) en daer ghewannen,
  Als den een was gereet, was dander onghereedl.
  Het tegenoverstaande wannen doet hier bij treysselen aan ziften of zeven denken. Zoo mede bij Tuinman, Rijmlust, bl. 171:
  
  Gedorssen terwe word getryzelt.
  Het vlaamsch dialect zegt trezelen, dat Schuermans en De Bo in hunne Woordenboeken verklaren door ‘graan zuiveren met den trezel, het van kaf gezuiverde graan nog eens door den trezel opmalen om het geheel te zuiveren.’
  Voor het hier voorkomende naamwoord trezel heeft Kiliaan trijzel, zeef, graanzift, verwant aan het fransche tresse, oudfr. trèche, treschée, d.i. eene vlecht, eig. een plat weefsel van dooreengevlochten haren, zijden of andere draden. De gemelde vorm treschée verklaart het vlaamsche trezel voor zijgziftje, dat Schuermans niet wel weet thuis te brengen. Vandaar ook bij Kil. trijseerbekken, treseerbekken, het laatste mede vlaamsch voor vergiettest of doorslag, een werktuig om vochtige bestanddeelen uit spijzen of andere voorwerpen te doen doorzijgen. Men leest het woord bij Willems, Mengelingen, bl. 377: Item een scheerbekken, waerd tien grooten vlaemsch. Item een klein tresierbekken, waerd vier grooten vlaemsch.
  De gedachte van Schuermans dat trezelen het frequentatief zou zijn van tresen, bij Kiliaan voor drinken opgeteekend, is te wijten aan Meijer, die in zijn' Woordenschat opgeeft: ‘Traezen, drinken, den drank, gelijk als door een zeef ingieten.’ Zoo zou men met de overdrachtige beteekenis beginnen, in plaats van te eindigen.
  Meer aandacht verdient de opmerking van Bilderdijk, in zijne Geslachtlijst, dat het woord teems, een haren zeef, insgelijks een weefsel beteekent. Is zij juist, dan zou dit woord met zijne verwanten tamis, tamigio enz. niet meer zoo onzeker van afkomst zijn, als Diez, Etymol. Wörterb. I 406, meende.