text: De Recensie.
  (Naar het leven.)
  
  Verander wiek in donzen zucht,
  En regel zeven,
  Laat daar maar leven
  Van louter geur en louter lucht.
  Doe regel elf
  Een adem in de luchtkreits zweven,
  (Ze stijgt van zelf!)
  't Is ovrigens geheel om 't even.
  Eene ingeschapen aard
  Is regel veertien alles waard.
  Schrap ergo: bloemengaard.
  Het zinlijk beeld en 't blijven hangen,
  Lap eindlijk nog die twee er in,
  Rijm er des noods meê op verlangen -
  Maar bovenal: sluit zonder slot of zin.