text: Stem: 'k Heb 't wercken uyt mijn zin gestelt.
  
  
  
  
  MAchtildis, die Heer IESUM bad,
  Te hebben hier, en namaels wat,
  Bad om wellust, eer, noch goed,
  Maer om een gerust gemoed.
  
  De goede Vrou wist al te wel
  Het kort begrijp van Goods bevel,
  Dat die hier sijn ziel bemint
  Namaels die verloren vindt.
  
  Ach mensch ghy zijt te delicaet,
  End' al te blind van eygen baet,
  Die hier alles na uw' vree
  
  Hebben wilt, en naermaels mee.
  
  Neen, neen, het gaet met beurten toe,
  Of wildy dat den Hemel doe
  Met u op een ander wijs
  Als met uw' Verlossers prijs.
  
  Want desen kon hy krijgen niet
  Als door verdragh van groot verdriet,
  Sal den onbeleefden knecht
  Wraken van sijn meesters weght?
  
  Och! neen, geensins, dat waer te grof,
  Van een die uyt het aerdsche stof
  Opgetrocken, voordeels meer
  Sou begeeren als sijn Heer.
  
  Dat Sinte Machteld heyligh wijf
  Van God dan eyschte voor gerijf,
  Was niet werelds, was niet yels,
  Maer de rust haer lieve siels.
  
  Dit was het deel, dit was het wat
  Daer sy hier op der aerd' om bad,
  Want daer was noyt soeter dis
  Als de rust des herten is.
  
  Die't oyt beproefde is't wel vroed,
  Geeft ons dan Heer dit groote goet,
  En Machteldis lief gebed
  Door uw' goedertieren wet.