text: Stem: In IESUS naem.
  
  
  
  
  O Heer genade!
  Helpt mijn beraden.
  Ick ben betrapt
  
  Van mijn Vasallen:
  Die my doen mallen
  Weer willen: riep Fiacrus Abt.
  
  De blom der mannen,
  Had sich verbannen
  Om Godes wil:
  En koos daer voren,
  Te zijn verloren
  In verre landen, vreemd, en stil.
  
  Maer wierd gevonden,
  Door uytghesonden
  Geweld van Boon;
  Die hem weer trachten,
  Te overkrachten
  't Besit, van sijn verlaten kroon.
  
  Dan Godt verhoorde
  Sijns dienaers woorden,
  Op d'eyge plaets;
  En gaf sijn leden
  Zulcks hy gebeden
  Hem had, te werden heel melaets.
  
  Des sy verwondert,
  Hem afgesondert
  Verlieten: maer
  Zoo saen sy waren
  Van daen gevaren,
  Wierd hy als voren, reyn en klaer.
  
  Ziet wat voor kunsten,
  Ziet wat voor gunsten,
  Gebruyckten toch
  Gods beste vrinden,
  Om rust te vinden,
  En vry te zijn van't aerds bedrogh.
  
  Och! of wy wisten
  All' d'arghe listen
  Van's werelds soet:
  Hoe sou men vluchten
  
  Haer snode suchten,
  En joken naer een beter goed?
  
  Bid dat wy vatten
  Man Goods, de schatten
  Van Godes huys.
  En met de sinnen
  Daer toe beminnen
  Het eenigh pand van 't heyligh Cruys.