text: Kenteekenen der Veepest op de Tong, enz.
  Kenteekenen op de tong.Meest alle naauwkeurige waarnemers hebben, ten tijde van de Veepest, in den mond en op de tong der Koeijen vurige puisten en zweeren, als blaasjes uitbarstende, ontdekt. Lancisius meldt, dat de keel en Puisten en zweren op de tong.tong ontstoken was met puisten en vurigheid, ook met waterblaasjes en zweren. Ramazzinos spreekt van puisten over het geheele lijf, doch vermoedelijk bedoelt hij ook die in den muil; anderen spreken slechts van een gezwollen verhemelte; bicker houdt
  
  
  het rundvee.
  VI. Afd. XI. Hoofdst.roode pukkels op de tong voor een zeker teeken der ziekte; vink maakt gewag van ligte roode puisten op de tong: het moet dus vreemd voorkomen, dat camper, welke zoo ongemeen oplettend geweest is, als mede anderen, niets van zoodanige puistjes of blaasjes spreken. Ik onderneme dit uit onze eigene ondervinding te kunnen oplossen. Men zie dan onze beschrijving van de tong, het verhemelte, de kwijlklieren enz., in het achtste Hoofdstuk der tweede Afdeeling van dit werk, als mede op de daarbij behoorende Plaat XIII, daar zal men naauwkeurig beschreven en afgebeeld vinden, dat de tong, welke sponsachtig is, vol is van kleine tepeltjes, die achteraan digt aan de opening van den slokdarm grooter wordende, zeer kennelijk zijn, terwijl aan het verhemelte insgelijks dergelijke, als in reijen geschaard, zigtbaar zijn; zoo zijn er ook, vooral aan de bovenlip, eene menigte rimpelige tepeltjes, even als zenuwachtige tandsgewijze lellen; het zijn dus geene puisten of zweertjes, of blaasjes, die uit de zelfstandigheid der smetstoffe zelve ontstaan, maar het zijn deze tongtepeltjes en lelachtige deeltjes, die door de besmetting aangedaan wordende, ontsteken; terwijl de natuurlijke chijl verdikkende en de chijltepeltjes verstopt wordende, tot verzwering geraken, en eindelijk den huid van de tong, die anders vrij dik is nog meer doen zwellen; de kleur dezer puistjes of ontstoken tepeltjes, hoewel in den beginne
  
  
  het rundvee.
  V. Afd. XI. Hoofdst.rood en vurig, wordt vervolgens blaauw en eindelijk zwartachtig, waarop er de etter, die vuil en bruinachtig is, uitbarst, en welke ook een stank of reuk veroorzaakt, even als die, welke uit bedorven longen voortkomt.