text: Stemme: Schoonste Lerinde, &c.
  SAl dan ’t onweder// nimmer bedaren,
  Dat my tot schipbreuck van mijn min,
  Deynst op en neder// sullen de baren
  Van ongeluck mijn verliefde sin
  Ghestaegh, en altoos zwallepen tegen,
  Sal ick noyt die zegen
  Genieten Harderin,
  Dat ghy mijn Lief mijn Engel zijt genegen
  En u laet bewegen,
  Te plegen weder-min.
  Blijft sy, O Goon! by ’t over wreet besluyt,
  Ban mijn Ziel dit rif, ’t rif de werelt uyt.
  2Hemel en Helle, Godt stort u plagen
  Op mijn verliefde Ziel, kom doot,
  Eyndight mijn quelle// ey! hoor mijn klagen,
  Of scheep mijn Ziel in Charons boot,
  Dat hy my voert na Plutoos helsche stranden,
  ’t Eeuwigh eeuwigh branden.
  
  Dat is van minder pijn,
  Stigiams muur, en Cerb’rus sijn tanden
  Te breken met handen,
  ’t Sal my lichter zijn
  Ixeons radt te draeyen, of de steen
  Die Sysiphus den Bergh af rolt na beneen.
  3Stopt ghy u ooren// O wreede Goden,
  Bewegen u klachjes, noch gebeen,
  Ben ick gebooren// om duysent dooden
  V op te offeren voor een,
  Soo doet soo veel, segh mijn Lief, en groetse
  Voor my, daer gemoetse
  V, Cupido vliegh heen,
  Toetst haer de Ziel op u pijl, de toetse
  Van ’t minne, soo moetse
  Harder zijn als steen.
  Soo sy gheen brandt van weder min ghevoelt,
  Segh ik u pijl, en ghy niet seecker doelt.
  4Daer heeft het Guytje// een pijltje doen flitse
  Van sijne strengh gepeesde boogh,
  Dat treft het Spruytje// ey! siet hoe sitse
  
  Nu met de minne-vonck in ’t oogh,
  En wordt gepijnt, g’lijk sy pleeg te pijnen
  Mijn Zieltje// en ’t mijne
  Schept sijn adem weer:
  Nu sal de Son, die my wel eer deed quijnen,
  Self haer self beschijnen,
  Tot sy tot asch verteer,
  Soo stort de wraeck, een straf vol ongena,
  Trouloose Maeght op uwe ziel, ha, ha, ha.
  M. Keusers.