text: Op de Wijse; Wilhelmus van Nassouwe.
  HOllant waar is gebleven
  Uw goedertieren aart?
  Uw Trouw, Geloof, goet Leven,
  Daar gy door waart vermaart?
  Zimpel waart gy van zeeden,
  Opregt en eel van bloet,
  Godvrugtig vol van vreede,
  Stantvastig van gemoet.
  Dit plag u wel te leyden
  Tot eendragt en verstant;
  
  Nu is uw Leer verscheyden,
  Na yder Predicant
  Nu ziet men in u groeyen,
  Liberteyt van gemoet
  Veel Secten nieuw'lijks bloeyen,
  Na yders vleesch en bloet.
  Uw reynheyt is bedorven,
  Uw zuyverheyt ten roof,
  Daar gy zijt af-gestorven
  Sint Willebrords Geloof.
  Gaat u nu vry verblyen
  Uw vrydom staat u duur;
  Nu gy door Ketteryen,
  Bederft ziel en natuur.
  Qualijk waart gy beraden,
  Ligtvaardig als een riet,
  Dat gy uw Ouders Paden
  Zoo schandelijk verliet:
  Veranderd' gy van Heeren,
  Immers op 't heylig Woort
  Moest houd', dat God doen leeren
  Had, door Sint Willebroort.
  't Is duysent Iaar geleden
  Sint Willebrord Gods Leer
  Quam preeken in uw Steden,
  D' Afgoden wierp daar neer:
  De Kerken en Autaren,
  Die gy nu hebt ontstigt,
  Zijn over duysent Iaren,
  Door hem, God op-gerigt.
  Die maakt gy nu ter schanden,
  Daar God was eerst ge-eert
  Met Zang en Offerhande;
  Zoo 't oud Geloof ons leert;
  Segt my waarom, de reden?
  Die zaak is van gewigt,
  
  Hebt gy 't Geloof vertreden,
  En nieuwe Sect' gestigt?
  Heeft God u oyt doen preeken
  Door eenig Seraphijn?
  Of is u oyt gebleeken,
  Mirakuleuse schijn?
  Waar na dat wy uw Wetten
  Moestkeeren, en Gods Woort
  Verdraayen' om te pletten
  De Leer van Willebroort?
  Bevoet wel eens mijn woorden,
  O vroome Batavier!
  En wilt niet meer ten noorden
  Dus zeylen over stier;
  Draayt vry uw roer ten zuyen,
  Na Sinte Peters Schip,
  Of anders zult gy kruyen
  Regt toe op zatans klip.
  O Prince door uw gratie,
  En Goddelijke kragt,
  Wilt ons Hollantsche Natie
  Weer brengen tot eendragt;
  Doet haar en nijt cesseeren,
  Werpt alle twist ter neer:
  Op dat regt mag floreeren
  Uw Catholijke Leer.