text: Stem: Als 't begint.
  
  
  
  
  
  
  
  
  
  Prijst Annam alle generacy
  De Moeder vande reynste Maeghd,
  Die d'Enghel groete vol van gracy,
  En selfs den naem van seghen draeght;
  Voorseker wel te recht van seghen,
  Die in de onbevruchte schoot,
  Van Goods ghenade heeft verkreghen
  Te draghen d'eelste Iesse-loot.
  
  Den goeden Iochim quam ten Tempel
  Met milde hand end' heusche stem
  Om t'off'ren, na 't gemeen exempel,
  En siet den Priester sprack tot hem:
  Vertreckt met rood beschaemde wangen
  Van hier u ergens in een hoeck,
  'k en sal uw' offer niet ontvanghen
  Ghy zijt m'in al te swaren vloeck.
  
  Gaet heen onnutste vande mannen
  
  Gaet heen, gaet heen verdorde stock,
  Met uw' verschrompelde Moer Anne,
  't Vervloeckte wijf, 't verdrooghde block;
  Ach Priester! waer toe sulcke woorden
  Aen 't beste paer van Israël!
  Veel scharper als hier voortijds hoorde 
  Van Heli, Anna Phanuel.
  
  Maer God sal het verduldigh lijden
  Van u onhebbelijck verdriet,
  Aen dese Anna doen gedijden,
  Gelijck aen d'eerste is geschiedt;
  Want siet eer langh sal sy ontfanghen
  Een dochter, die ons na 't getal
  Van vijftien jaren, het verlanghen
  Van alle volcken, baren sal.
  
  
  Geluck vrouw Anna! leert ons wachten
  Langhmoedelijck des Heeren hand,
  Die ons wel op de stille klachten
  Aen hem gedaen, de scharpe tand,
  Van die met onrecht ons beschompen,
  Wanneer wy 't waenen alderminst,
  Tot baet van ziel end' eer sal plompen;
  Want lijdsaemheyd is groote winst.
  
  Voorwaer 't was aen u wel te mercken;
  Want ghy die wijlen waert tot spot,
  Zijt nu tot glory onser Kercken,
  En hebt ten Hemel sulcken lot
  Ontfaen, door u verduldigh swijghen.
  Och! laet ick u bespoorde pad
  Na tre'en, op dat ick oock verkrijghe
  Een deel van d'ongemete schat.
  
  Des sal ick hier weer op der aerde
  Hand-haven uw' verkleynde eer,
  Van hen die tot uw' groot onwaerde
  Uytstropen dat ghy troude weer,
  Na dat u Iochim was ontvallen,
  Tot tweemael toe. Ach! 't is versierdt,
  
  Om des te will'ger te doen mallen
  Het weeuwen bedde 't welck u vyerdt.
  
  Maer seker, die na soo veel jaren,
  En na de gunst van sulcken kind,
  U met twee mans noch durven paren,
  Zijn blinder als Cupido blind.
  Neen: Ghy bleeft weeuw. Bidt voor de weeuwen,
  Op dat haer na gelijcke keur
  Te rijcker kroon voor allen eeuwen
  In u geselschap, val te beur.
  
  Doch met de Weeuwen, zijn 't de Maeghden,
  Die oock versoecken u gebed,
  Na dien 't den Heer door u behaeghde
  Te geven aen de nieuwe wet
  Van suyverheydt het eerst' exempel,
  Van kuysheyd d'onbevleckste vrou,
  Na wien men in des Koninghs Tempel
  Al 't Maeghde-Choor in leyden sou.
  
  Bidt voor haer, dat sy toch volharden
  In haer begonnen reynigheydt,
  En van getal vermeerdert werden,
  Van hier tot inder eeuwigheyd.
  Zoo tot haer Bruygoms hooghste glory,
  En kennis van sijn waere Kerck,
  Als mede tot haers naems memory,
  Ten Hemel, na 't volwrochte werck.