text: Stem: Edel Artisten koen.
  
  CUnera! hebt goe moed,
  Nu Ursula verkreghen
  Heeft, door vergooten bloed,
  Van Godes milden seghen,
  De kroon van Martelijen:
  Soo'n sal u waerdigh hoofd,
  Voorwaer geen langhe tijen
  Daer blijven van berooft.
  
  Want die u wesen schoon,
  Aftrock van uw' gespelen,
  Sal dese rijcke kroon
  U nimmermeer ontstelen.
  Ghy windt oock 't eeuwigh leven
  Door een Martijry-straf:
  Maer Rhenen sal u geven
  Het geen haer Ceulen gaf.
  
  Den Koninck vanden Rhijn.
  (Na'd ouders ons vertellen)
  Had, wel tot groote pijn,
  De Maeght van haer gesellen
  Gescheyden, doen sy leden
  Voor Christo haren God:
  En was met haer gereden
  Na Rhenen op sijn Slot.
  
  Al waer sy tot gerijf
  Met d'and're Camenieren,
  
  Sou wesen van sijn wijf.
  Maer wat! de goe manieren,
  Daer mede sy vereerde
  Het Christelijck gewaed;
  Die waren't die haer keerden
  De liefde tot een haet.
  
  Men trock met arge list
  De Maghet voor den Koningh:
  Als of sy bracht te quist
  De renten van sijn woningh:
  Maer God gaf, dat de brock'len
  Vergaerdt voor d'arme nood;
  Veranderden in sprock'len,
  In 't  middel van haer schoot.
  
  Daer door sy vanden Vorst
  Noch meer won 't wel-behaghen:
  Soo dat haer niemand dorst
  Voord-aen by hem beklaghen,
  Maer, laes! de Koninginne,
  Onsalighe Princes!
  Nam van d'onreyne minne,
  Een onrechtvaerdigh mes.
  
  Men weet niet wat rumoers
  Haer sinnen had bestreden,
  Wanneer sy als jaloers
  Op d'alder reynste seden
  Des heyligs, in't verburghen
  Van een secrete sael,
  Des Heeren Bruyd verwurgen
  Dorst met een linnen Dwael.
  
  Sy groef haer in een stal,
  Maer God veropenbaerde
  Haer lichaem, door't geschal
  Der Koninghlijcke paerden.
  Ja door ontsteke lichten,
  Noch tot veel claerder blijck:
  Op dat de Kerck haer stichten
  
  Sou met soo waerden Lijck.
  
  Wil'brord, die d'eerste staf
  Van Utrecht heeft ghedraghen,
  Was die des Magets graf
  Met marmer, en met baghen
  Vercierde, om te eersen
  Degene, die verciert
  Van d'eyghe hand des Heeren
  Met wonder-daden wierd.
  
  Bidt dan Cunera, bid,
  Bidt voor ons Maeght van Rhenen,
  En krijght ons weer 't besit
  Van 't geen ons is verdwenen.
  Want wy ons toe betrouwen
  De voorspraeck van uw' tael,
  Soo langh wy blijven houwen
  Het voordeel van uw' Dwael.