text: Op dese Voys: Als hier nae volghet.
  
  
  
  
  LOoft Godt den Heer van herten bly,
  
  
  
  
  O ghy mijn Siele t'Allen Ty,
  Ach mijn GOdt end mijn Heere,
  Ghy zijt seer Heerlijck ende Jent,
  Schoon boven Maten Excellent,
  Verciert met Lof end' eere.
  Met een claer Licht bent ghy becleydt,
  Den Hemel hebt ghy Wtghebreydt
  Seer Cierlijck als van Zije,
  Een schoon Tapitserije.
  
  2.	Ghy welftet hooch met Water claer
  Ghy vaert heen op de Wolcken daer,
  Ghelijck als op een Waghen,
  Op Windes Vleughelen ghy gaet,
  Ghy maecket dijner Enghel Staet,
  Als Windt nae dijn behaghen,
  End uwe Dienaers als een Vier,
  
  Ghy stelt op synen Bodem hier,
  En grondet so d'Aertrijcke,
  Dat het blijft Eewelijcke.
  
  3.	Met diepten deckt ghijt als een cleyt
  Die Wat'ren staen wijt wt ghebreydt,
  Op Berghen hooch Verheven.
  Doch van dijn schelden Vlien sy weer,
  Voor dijn Donder sy varen (HEEr)
  End gaen die Berg' begeven.
  Die Berghen sietmen hooch voor gaen
  Die Wat'ren Diep daer onder aen,
  Ter Plaetsen al Verspreydet,
  Die ghy haer hebt Bereydet.
  
  4.	Ghy hebt een Pael gesettet HEEr,
  Daer sy niet over comen weer,
  Het Aertrijck te bedecken,
  Ghy laet oock schoon Fonteynen claer
  Seer Overvloedich springhen daer,
  Door alle leeghe Vlecken.
  Het Water vliet door Berghen heen,
  Dat all' Ghediert opt velt met een
  Daer drinckt, en t'Wilt al tsame,
  Syn dorst lesschet bequame.
  
  5.	Die Voghelen des HEmels Claer,
  Daer Woonen by, en sitten daer
  Seer schoon en fraey met singhen.
  De Bergen maeckt ghy Vocht met een
  Van Boven aff, dat sy Beneen
  Ghelijck Fonteynen springhen.
  
  T'landt geeft ghy Vruchten over al,
  Ghy laet het Gras op Berg' en Dal,
  Tot Voedtsel van het Veede
  Al om wel Wassen meede.
  
  6.	Door s'Menschen Arbeydt end het Zaet,
  Brenght ghy (Heer) en voortcomen laet
  Het broot so Overvloedich.
  End op dat s'Menschen Hert verbly,
  En syn Gestalt werd schoon, gheeft ghy
  Hem Wijn end Oly goedich.
  T'is HEEr al uwer handen werck,
  Dat Broot des Menschen Herte sterck
  Ghy hebt het Al te same,
  Gheschapen seer Bequame.
  
  7.	Vol saps des Heeren Boomen staen
  Die Ceed'ren Liban wel ghedaen
  Die hy gheplant heeft Lustich.
  Die Voog'len Nestlen daer by Paer,
  End op de Dennen woonen daer
  Die Reyghers vry en rustich.
  Die Berghen hooch een Toevlucht zijn
  Voor Bocken, en die holen fijn,
  (Daer in gheen Son can schijnen)
  Voor Hasen en Conijnen.
  
  8.	Ghy maeckt de Maen (dies sy u danc)
  Om dat gheheel Jaer so lanck,
  Daer nae recht aff te deylen.
  De Sonne weet haers Loops Belet,
  
  Haer Ondergang oock also Net,
  Ghy laet de Nacht niet feylen,
  All' Wilt Ghedier verruert dan haer,
  Die Jonghe Leeuwen Brullen daer,
  Nae Rooff, en t' Allen hoecken
  Van GOdt haer Spijse soecken.
  
  9.	Wanneer de Son weer Op gaet dan
  So loopen sy All'gaer daer van,
  Elcx in syn Holen spoedich,
  Als dan so gaet die Mensche daer,
  Wt synen Huyse sonder Vaer,
  Tot synen Arbeydt Moedich,
  En syne Ackerwerck gaey slaet,
  Welck hy met Herten bly Aen vaet
  Van smorgens tot (met Lusten)
  Hy Tsavonts t'Huys gaet Rusten.
  
  10.	Heer groot en veel dijn Wercken zijn
  Ghemaeckt al wijslijck ende fijn,
  En wel Gheordonneeret,
  Die Aerde is vol t'Alder Stee
  Ws Goederen, als oock die Zee,
  Daer ghyse mee Vereeret,
  Daer Wriemelt het in sonder Tal,
  Beyd' Groot en Cleyn Ghedierte al,
  Aldaer gaen oock end' Varen
  Die Schepen groot, om Waren.
  
  11.	De Walvisschen aldaer oock zijn
  Die ghy (daer in te spelen fijn)
  Ghemaeckt hebt t'uwen Prijse.
  
  Het wachtet alles HEEr op dy,
  Dat ghy hun gheeft tot zijnder Ty
  Haer Nootdruft ende Spijse,
  Als ghy haer geeft, Vergaed'ren sy,
  Op doende uwe Handt daer by,
  So worden wy Beg'nadicht
  Met Goeden, en Versaedicht.
  
  12.	Wanneer (maer) ghy dijn Aensicht Heer
  Aff wendet ende van haer keer,
  So moeten wy Verschricken,
  Neemt ghy hun haren Aedem off,
  Alss dan vergaen sy, en tot Stoff
  Al worden haestelijcken.
  HEEr laet ghy wt den Adem dijn,
  So worden sy gheschapen fijn,
  (Als voor in sulcker Waerde)
  En ghy vernieuw't die Aerde.
  
  13.	Die Eer des HEEren Eewich is,
  Aen all' syn Wercken heeft ghewis
  De HEEr een Welbehaghen.
  Als hy Aensiet de Aerd' met Cracht,
  So Beeft sy voor zijn stercke Macht,
  Dat sy haer moet Vertzaghen,
  Hy Roeret aen end Roocken doet
  Die Berghen, dies den HEEr ick soet
  Wil singhen, en Prijs geven,
  So langh' als ick sal Leven.
  
  14.	Ick wil steets mijnen GOdt end Heer
  Loff singhen end bewijsen Eer,
  
  Mijn Woort moet hem ghevallen,
  Godt Zebaoth ick my verbly,
  Int Eynd' vergaen doch moeten sy,
  Die Godloose met allen,
  En die Boosen met een vergaen,
  Op Aerden niet meer Trotzich staen,
  Dies ghy mijn Siel wilt Loven
  Altijdt den HEER hier boven.