text: Stem: Periosta die met trage stromen glijt.
  
  HEr, her! legh af, besmeerden Nazareen!
  Riep 't Roomsche Hof, betrappende Tharsijs;
  Terwijl hy uyt de Christen Grot getreen,
  Droegh over hem de hemelrijcksche spijs.
  Maer hy en wou voor d'honden werpen niet
  Zoo lieven brood als IESUS ons naer liet.
  
  Des hy sich eerst begeven op de loop,
  Met steenen nagejaeght wierd en gewond:
  Tot dat daer na, den goddelosen hoop
  Hem onderhaelt, vermoorden als een hond.
  Ach roode mans! wat baet u hout of stock!
  Als God sijn gaef wil berghen inden rock.
  
  Gaet aen door-soeckt hem vry, va ploy te ploy.
  Gh'en vind so veel niet als een sandjen groot;
  Dit voedsel is alleen voor Christus koy:
  Noch swijn en leefde oyt van kinder-brood.
  End' als ghy hier uyt roept: wat nieuwer ding?
  Zoo denckt om die dwars door sijn vyand gingh.
  
  Tharsiscius werd begraven buyten Room:
  By Sint Calixt, door dienst van 't Christen volck.
  Bidt dan vriend Goods! dat ons u voorschrift vroom,
  Op 't nieuwe les van d'ongesonden tolck.
  
  Want 't is te klaer, voor die wil wesen heus;
  Dat wat gh'ooc waert, ghy niet kond wesen Geus.
  
  Waer sulcks gheweest; gh'en had noch steen, noch stock,
  En noch veel min verwacht soo harden dood.
  Maer met goe reen geseyd: Daer leyt den brock:
  't Is voor en na toch anders niet dan brood.
  Maer niet alsoo: u uytgestorte bloed,
  Maeckt u geloof van Christus lichaem goed.