text: Stem: O Heere God van boven.
  
  Emilius! wy singhen
  Goods goedheyd, vroegh en spa:
  Die aen u groote dingen
  Gewrocht heeft uyt gena.
  Danckt Gode mijn ziel!
  Met hart en mond;
  Die noyt en verviel,
  Noyt op en stond.
  
  
  Voorwaer met groote reden:
  Want, leyder! 't krancke vleys,
  Had mijn gepijnde leden
  Doen vallen d'eerste reys.
  Danckt Gode, Ec.
  
  Ick had nu een deel uren,
  Soo banck, als pley bebloed:
  Maer teghens't langer duren
  Besweeck mijn swacke moed.
  Danckt Gode, Ec.
  
  
  'k En weeck van Christus lessen,
  Om kluyster, noch om strick,
  Om roeden, noch om messen,
  Maer 't vier dee my de schrick.
  Danckt Gode, Ec.
  
  Het waren dan de platen,
  t Was roo gegloeyde stael,
  't Welck my 't geloof dee laten;
  Doch niet dan met de taal.
  Danckt Gode, Ec.
  
  Mijn hart was trou gebleven;
  De mond verviel alleen.
  Des heeft my God gegeven
  De gunst weer van gebe'en.
  Danckt Gode, Ec.
  
  Ick viel, met roode wonden,
  Sijn' Majesteyt te voet.
  Dit waren d'open monden,
  De tranen, was mijn bloed.
  Danckt Gode, Ec.
  
  Des Heeren liefde teder
  Geneyght tot mijn gebed:
  Genadighde my weder
  Te lijden voor sijn wet.
  Danckt Gode, Ec.
  
  Men brande, en men sengde,
  Men gingh my weerom toe:
  Maer hoes' haer straf verlengde,
  Mijn hart en wierd niet moe.
  Danckt Gode, Ec.