text: Op de wijse: Claer fonteyne, die altijdt vloeyt &c.
  1.
  DE ziel en heeft noyt datse wilt,
  Tot dat sy is in Godt ghestilt:
  Sy sucht, sy queelt: s'en kan niet ghenesen:
  Sy moet in Godt, en Godt in haer wesen.
  2.
  Godt en de ziel die zijn wel twee;
  Maer 't is, ghelijck als inde zee
  Een druppel waters wordt ontbonden:
  Soo wordt een ziel in Godt verslonden
  3.
  Twee vlammen maecken maer een licht,
  
  Twee ooghen maecken een ghesicht.
  Als Paulus was in Godt verheven,
  Met Christus had hy 't selve leven.
  5.
  Een ziele had, ghelijck sy plocht,
  Haer in haer-selven eens ghesocht;
  Maer sy vont Godt in haer ghetoghen.
  O Heer, hoe wel was sy bedroghen?
  6.
  Het is bynaer sulck een manier,
  Ghelijck de kole krijght in 't vier:
  Het is al vier, dat ghy kont raecken.
  Soo ist al dat de ziel can smaecken.
  7.
  Dan ist dat d'edel ziele siet,
  
  Hoe godt haer eyghen beelt verniet
  Als Godt en ziel eens t'samen hem speelden;
  De ziel verloos! hy wont haer beelden.
  8.
  Godt neemt de ziele daer al af,
  Dat hy haer in haer schepsel gaf.
  Sy is; s'en is; hoe sal 'k uyt-legghen?
  Die Godt bemint, weet wat wy segghen.
  FINIS.