text: Zang: Wanneer ick slaep. Shal I bed her go. Of: O slaep, ô zoete slaep.
  
  
  HEyl-gierig mensch, wiens grond-gedachten
  't Geniet van lust en rust betrachten,
  Den eysch van u gemoed 
  Is recht en goed:
  Maar de wegen quaedt
  Die gy daer toe gaet:
  Maar de wegen quaet.
  Zot kiezen, Doet menig mensch zijn wensch verliezen.
  2. Hy zoeckt al daer niet is te vinden
  Die zich door 't Zien'lijck laet verblinden.
  't Is Liefd' die hem aenstouwt,
  En oock we'er houdt.
  Laes! hy kreegh genoegh
  Nam hy niet te vroegh:
  Laes! hy kreegh genoegh gegeven,
  Zocht hy 't Genoegh niet in dit leven.
  [3]. De beste Liefd', is, hier zich haten;
  De trouwste Trouw, hier zich verlaten.
  't Schijnt droefheydt, maer 't verblijdt:
  Want Stof en Tijdt
  Van gewenschte rust
  
  En volmaeckte lust:
  Van gewenschte rust, onendigh,
  Is niet in 't Vluchtigh en Ellendigh.
  4. Ick weet een Stadt die fondament heeft,
  Gebouwt van die begin noch endt heeft:
  Daer vindt (in vreugd en eer)
  De mensch zich we'er,
  Die hem zelfs verliest,
  En Gods wegh verkiest:
  Die hem zelfs verliest op Aerden.
  O! wisselingh waerdt om aenvaerden!