text: Een nieu Liedeken.
  O Suyuer maghet van Israel,
  Wilt v verblijden nv,
  Om der schoonder bootschap snel,
  Die ick v brenghe nv.
  Al metter bootschap schoone
  Die d’engel heeft ghedaen,
  Hebdy van sHemels throone,
  Door den heylighen Gheest ontfaen.
  Als Ioseph dat verstonde,
  Dat Maria was bevrucht,
  Hy peysde in shertsen gronde,
  Hem waer beter gheulucht.
  Des hem die Enghel schoone,
  Toe sprack ende riet,
  Ioseph Dauids sone,
  En wiltse begeuen niet.
  Neemt die Maecht wtuercoren,
  Die Moeder Godts Maryen:
  Dat van haer wert geboren,
  Sal ons van sonden vrijen.
  Maria en Ioseph mede
  Voeren beyde te tsamen,
  Tot Bethleem die stede
  Daer zy haer herberghe namen.
  In een arm huyseken bloot,
  
  Sonder wanden oft deuren,
  Om datse daer waren in grooten noot,
  Moest hun also ghebeuren.
  Alst quam ter rechter middernacht,
  Soo heeft die Maghet ghebaert
  Een Kindeken van grooter macht,
  Als ons die Enghel verclaert.
  Doern baerde sy suyuerlijcke
  Den Heere ghebenedijt
  Van Hemel ende aertrijcke:
  Loff sy hem tot alder tijt.
  Doen sanck met blijden gheschalle
  Ioseph Alleluya,
  Ende die Enghelen alle
  In excelsis gloria,
  Die herderkens op den velde
  By haer schaepkens laghen,
  Een Enghel hun vertelde
  al dat sy daer saghen.
  Met groote ancxticheyden,
  Werden sy beuaen,
  Die Enghel tot hem seyde,
  Laet v ghedachten staen.
  Ende gaet tot Bethleem binnen,
  Daer suldy nv ten stonden,
  Iesum Christum gheboren vinden,
  In doeckelkens ghewonden.
  Daer vonden sy dat Kindekijn,
  Gheleyt in eender cribben,
  Van hoy was sijn beddekijn,
  Hy en woudet anders niet hebben.
  Tkindekijn wert nae den wilet goet
  Ten achsten daghe besneden,
  En storte daer doen sijn jonck bloet
  
  Wt sijne teere leden.
  
    
  Doen Maria ghehouwet was,
  Ende men die schrifture las,
  Wat seyde haer man?
  Ick salt v openbaren
  Soo ickt best can.
  Ioseph sach tonser vrouwen waert,
  Ende was seer veruaert
  Ende hy en seyde niet
  Hy peysde: lieue Heere
  Wat is my gheschiet.
  Ioseph dachte in sijnen moet
  Dede hy haer schande ten waer niet goet
  Hy peysde dat
  Dat hy haer ontgaen woude
  In een ander stadt.
  Daer Ioseph lach en sliep
  Die heylighe Gheest hem toeriep
  Dat was also
  Staet op Dauids sone
  En weest vro.
  Ioseph en weest niet versaecht
  Dat Kint dat Maria draecht
  Dat is Godts Kindt
  Die heylighe Gheest is in haer comen
  En twijfelt niet mijn vriendt.
  En waer dat Kint noyt gheboren
  Onse siele waer verloren
  Dat waer also
  Staat op sijn Dauids sone
  Ende weest vro.
  
    
  Godt groete v Roose van Hierico gepresen,
  Ontpluyct soo moetenwy wel wesen.
  Aue Maria tu es plena gratie.
  
  Die metter sonnen is ghecleyt
  En die mane onder haer voeten spreyt
       Aue Maria.
  Die sonne is den heylighen Gheest
  Die v verblijt heeft alder meest.  Aue Maria.
  Die mane is dat ghelooue goet
  Daer op suldy rusten met moet.  Aue Maria.
  Ghy hebt ghestilt des Vaders thoren
  Dat Eua hadde verloren. 
   Aue Maria.
  Want ghy hebt gebracht dat Godts lam
  Dat onse sonden al aff nam.  Aue Maria.
  Godt groete v puerlijck der princen eere
  Daer en is niemant in dan Godt den Heere.  Aue.
  Ghy sijt een arcke Gods groot
  Daer in rust dat Hemels broot  Aue Maria.
  Ick bidde d Coninghinne vrouwe
  Ick bidde v Maria by rechtetrouwe.  Aue. M.
  Dat ghy onsen lieuen Heere
  Bidden wilt dat hy ons van sonden keere  Aue.
  Het sy vrouwe oft man
  Die dese woorden ghesegghen can  Aue Maria.
  Dat hem Godt zijn hemelrijck wil gheuen.
  Met dat kindekijn in d’eewich leuen  Aue Maria.
    
  Nv laet ons singhen het is tijt,
  Est puer Natus hodie.
  Die ons allen heeft verblijt,
  Pro nostrorum crimine.
  Hodie. hodie. natus est Rex gloriae.
  Die vader inder eewicheyt,
  Est puer natus hodie.
  by de heylghe Drieuuldicheyt
  Pro nostrorum crimine.
  Dat Adam inden appel beet,
  Est puer Natus hodie.
  Dat mach ons allen wel wesen leet.
  
  Pro nostrorum crimine.  Hodie, hodie.
  Want al dat storf hier te voren,
  Est puer natus hodie.
  Moesten allen sijn verloren,
  Pro nostrum crimine.  Hodie, hodie.
  Die Sone was van Hemelrijcke,
  Est puer natus hodie.
  Werde wederom ons ghelijcke,
  Pro nostrum crimine.  Hodie, hodie.
  Daerom is hy neder comen
  Est puer natus hodie.
  Ende heeft ons Menscheyt aenghenomen,
  Pro nostrorum crimine.  Hodie, hodie.
  Tot eender Maghet al te hant,
  Est puer natus hodie.
  Hy sijnen Enghel neder sant,
  Pro nostrorum crimine.  Hodie, hodie.
  Godt groet v sprack die Enghel saen,
  Est puer natus hodie.
  Ghy zijt vol gratien sonder waen,
  Pro nostrorum crimine.  Hodie, hodie.
  Van Gode doen ick v verstaen,
  Est puer natus hodie.
  Dat ghy den Gods Sone sult ontfaen,
  Pro nostrorum crimine.  Hodie, hodie.
  Want hy v der toe heeft vercoren,
  Est puer natus hodie.
  Dat hy van v wilt sijn gheboren,
  Pro nostrorum crimine.  Hodie, hodie.
  Als Maria dit verstont,
  Est puer natus hodie.
  Wert zy vervaert in haren gront,
  Pro nostrorum crimine.  Hodie, hodie.
  Met vreesen sprack sy den Enghel an,
  
  Est puer natus hodie.
  Hoe mach dit sijn, ick en kenden noyt Man,
  Pro nostrorum crimine.  Hodie, hodie.
  Die Enghel sprack haer aen met dien,
  Est puer natus hodie.
  Maria en wilt niet ontsien,
  Pro nostrorum crimine.  Hodie, hodie.
  Die heylighe Gheest sal v omuaen,
  Est puer natus hodie.
  Met sijnder cracht suldy ontfaen,
  Pro nostrorum crimine.  Hodie, hodie.
  In v sal groot wonder gheschien,
  Est puer natus hodie.
  Van Godt, ten was noyt ghesien,
  Pro nostrorum crimine.  Hodie, hodie.
  Ten was noyt ghesien op gheen termijn,
  Est puer natus hodie.
  Want ghy sult Moeder ende Maghet sijn,
  Pro nostrorum crimine.  Hodie, hodie.
  Als Maria dat verhoorde,
  Est puer natus hodie.
  Heer Enghel sprack sy na uwen woorde,
  Pro nostrorum crimine.  Hodie, hodie.
  Gods wille moet ouer my sijn,
  Est puer natus hodie.
  Sijn d’eerne wil ick altijts sijn,
  Pro nostrorum crimine.  Hodie, hodie.
  Doen sy dat sprack ootmoedelijck,
  Est puer natus hodie.
  Ontfinck sy Godt van Hemelrijck,
  Pro nostrorum crimine.  Hodie, hodie.
  Sonder pijne ende vaer,
  Est puer natus hodie.
  So rusten hy neghen maenden in haer,
  
  Pro nostrorum crimine.  Hodie, hodie.
  Daer na wert hy van haer gheboren,
  Est puer natus hodie.
  Naer der Propheten segghen te voren,
  Pro nostrum crimine.  Hodie, hodie.
  Inder nacht dat sy ghelach,
  Est puer natus hodie,
  Van rouwe en was daer gheen ghewach,
  Pro nostrum crimine.  Hodie, hodie.
  Die Enghelen Gods van Hemelrijck,
  Est puer natus hodie,
  Die songhen alle blijdelijck,
  Pro nostrum crimine.  Hodie, hodie.
  Glorie inder eewicheyt,
  Est puer natus hodie,
  In die heylighe drijvuldicheyt,
  Pro nostrum crimine.  Hodie, hodie.
  Ende inder aerden mede,
  Est puer natus hodie,
  Sy maeckt menighen Mensche vrede,
  Pro nostrum crimine.  Hodie, hodie.
  Want ons heden gheboren es,
  Est puer natus hodie,
  Godt ende Mensche sijt seker des,
  Pro nostrum crimine.  Hodie, hodie.
  Die Herderkens op den Velde laghen,
  Est puer natus hodie,
  Een groote claerheyt dat zy saghen,
  Pro nostrum crimine.  Hodie, hodie.
  Met vreesen waren sy beuaen,
  Est puer natus hodie,
  Die Enghelen quamen by hun staen,
  Pro nostrum crimine.  Hodie, hodie.
  Ghy Herders en wilt v iet veruaren,
  
  Est puer natus hodie,
  Van Godt brenghe ick nieuwe maren,
  Pro nostrum crimine.  Hodie, hodie.
  Want daer is een Kint gheboren,
  Est puer natus hodie,
  Van eender Maghet wtuercoren,
  Pro nostrum crimine.  Hodie, hodie.
    
  Met vreuchden willen wy singhen,
  In desen blijden tijdt,
  Heer Iesus wil ons bringhen,
  In sijn vreucht en jolijt,
  Daer toe is hy gheboren,
  Van eender Maghet fijn,
  Hy stelpt des Vaders thoren,
  Dat soete Kindekijn.
  Wt Yesse is ghesproten,
  Een edel bloeme lofsam,
  Daer is ons wt ghevloten,
  Een bloeme dat Goddelijck lam,
  Hy bracht ons offeranden,
  Dat dede dat leuen sijn,
  Hy brack der Hellen banden,
  Dat soete Kindekijn.
  Die oude Vaders alle,
  Die laghen inden noot,
  Met so grooten gheschalle,
  Ende met versuchten groot,
  Terstont dat sy begeerden,
  Dat soude gheboren sijn,
  Al van die suyuer geerde,
  Dat soete Kindekijn.
  Maria die suyuer geerde,
  Diemen noyt ghenomt en vandt,
  Eer sy noyt quam op deerde,
  
  Was sy met Godt bekant,
  Van minnen hem sijn bloet coste
  Dat dede sy wel aent schijn,
  Loff hebt ghy, die ons verloste.
  Dat soete Kindekijn.
  Die Enghel van den throone,
  En al dat oyt leuen ghewan,
  Bekende Marien soone,
  Sonder die wreede man,
  Herodes valsche Heere,
  Dat dede hy wel aent schijn,
  Want hy benyde seere,
  Dat soete Kindekijn:
  Herodes wat baet v sorghen,
  Ghy sijt van herten blint,
  Gheen dinck en is verborghen,
  Al voor dat ionghe Kint,
  Hy en mint gheen aertsche dinghen,
  Sijn rijck is sonder termijn,
  Wat wilt ghy dan verdringhen,
  Dat soete Kindekijn
  Sal ick nv moeten verliesen,
  Mijn eere mijn goet, mijn lant,
  Het sal daerom verkiesen,
  Die doot van mijnder hant,
  Ende Kinderen van veel wijuen,
  Al inden lande mijn,
  Het salder oock mede blijuen,
  Dat soete Kindekijn.
  Herodes heeft voorwaren,
  Van sinnen wel ghemist,
  Dat Kint is hem ontvaren,
  Met Goddelijcker list.
  Daer moesten sijt besteruen,
  
  Veel Kinderen, dat is wel aenschijn,
  Om dat hy wilde bederuen Dat soete Kindekijn.
  Dry Coninghen wt Orienten,
  Die hadden des Kints ghewout,
  Sy brachten hem in presenten,
  Myrre wieroock ende Gout,
  Daer mede dat sy bewesen,
  Sijn macht, sijn ryck, sijn pijn,
  Daer mede heeft hy ons ghenesen  dat soete.
  Een Enghel quam ter spraken,
  Ioseph den goeden man,
  Ghy meucht v wel henen maken,
  Ende varen nu hier van,
  Herodes wilt doen dooden,
  Den soeten schepper dijn
  Behoet hem, van allen nooden dat soete kindekijn
  Een Esel ginck hy bereijden,
  Al was hy droef ghesint,
  Daer op sette hyse beyde,
  Die Moeder ende dat Kint.
  Te Egipten voeren sy henen
  Al door die wilde woestijn,
  Syn macht heeft daer gheschenen,  Dat soete,
  In deser suyuer feesten,
  Sijn sy gheuaren voort,
  Al door die wijde foreesten,
  Sy deden haer confoort
  Elck mocht hem daer visiteren,
  Sonder te begrepen sijn,
  Hy wilde hem so verneren,  Dat soete kindekijn
  Doen sy quamen met allen
  Al in Egypten lant
  So ist hun wel gheuallen
  Want vrienden hy daer vant
  
  Sy namen groot behaghen
  In sijn lieflijck schoon aenschijn,
  Als sy allen aensaghen,
  dat soete Kindekijn.
  
    
  Nv laet ons dancken ende louen,
  den hooghen Godt van hier bouen,
  die waerheyt en is niet gheloghen,
  dat voghelkijn,
  Een pellicaen mach hy wel heeten,
  Hy is soo fijn.
  Te Nazareth soo is hy comen,
  Een turtelduijue heeft hy vernomen,
  Die welck ontfinck tot onser vromen,
  dat voghelkijn.   Een Pellicaen.
  Doen hadde Ioseph die goede,
  De tortelduyue in sijn hoede,
  Dat wilde hy, so ick bevroede,
  Dat vogelkijn.   Een Pellicaen.
  Neghen maenden was hy ghedraghen.
  Al door die duyue, ten sijn geen sagen
  Sy aenbaden oock alle daghen
  Dat voghelkijn.   Een Pellicaen.
  Thuys des paijs had hy wtuercoren,
  Daer in wast dathy was gheboren,
  Daer mede hielt hy dat was verloren,
  Dat vogelkijn.   Een Pellicaen.
  Dus is een Gier nv comen te voren.
  Ende heues in sijn herte thoren,
  Ende duchte dat hem noch sal becoren,
  Dat vogelkijn.   Een Pellicaen.
  Sijn clauwen heeft die Gier ontdaen,
  Ende wilt begrijpen den Pellicaen
  Het is om niet, hy ist ontgaen,
  Dat vogelkijn.   Een Pellicaen.
  
  Al daer Ioseph lach en sliep
  Den heylighen Enghel tot hem riep
  Staet op vliet in Egipten diep
  Dat vogelkijn.   Een Pellicaen.
  Doen wou die Ghier van rou steruen,
  Om dat hy des vogelkens moeste deruen,
  Menich ionck kint dede hy daerom steruen,
  Dat vogelkyn   Een Pellicaen.
  Als den tyt was ouerleden,
  Van tweeendertich iaren, t’is waerheden,
  Track te Ierusalem in die stede,
  Dat voghelkyn   Een Pellicaen.
  Daer wert gheuaen die Pellicaen,
  Ende sochte die ionghen metten bloede saen,
  Wt rechter ootmoet die hem quam aen
  Dat voghelkijn   Een Pellicaen.
  Nv laet ons bidden wt herten goet
  Dat hy ons hoede voor die helsche vloet
  Die voor ons storte sijn roode vloet.
  Dat vogelkyn   Een Pellicaen.
  
    
  O Iesus bant, o virich brant,
  V heeft een suyuer maecht plaijsant
  Met eenen woorde ghewonnen,
  Dat dede haer deuchdelijck onderstant,
  Maer hy wort ons hier vremt lant, ghesonghen,
  Met Enghelsche tonghen.
  Aue dat woort dat is ghehoort,
  Te Nazaret al in die poort
  Al naer des Vaders meenen
  Die heylighe Gheest hilt met accort,
  Ons isser een vrucht af comen voort, alleenen
  Sijn gratie moet hy ons verleenen.
  Dit edel saet van hoogher daet,
  Te Bethleem in een huyseken quaet,
  
  Lach op die aerde beneden.
  Twee beesten hielen met hem staet,
  Ende verwermde ons toeuerlaet, sijn leden,
  Die Godtheyt was al te vreden.
  Die Maecht verclaert, en hooch vermaert
  Bleef veertich daghen onbeswaert,
  Als ander vrouwen deden,
  Het was den herderkens gheopenbaert,
  Sy haesten haer te Bethleem waert, ter steden
  Met grooter weerdicheden.
  O Maghet reijn, o edel greyn
  Ghy zijt ons hulpe, ons troost alleyn,
  Ick bid v staet ons in staden,
  Ghy sijt den sondaren int ghemeyn,
  Een vol vat, dat is certeyn, gheladen,
  Vol Goddelijcker ghenaden.
  O roosegaert, van Godt bewaert
  V gratie is gheopenbaert,
  In ons tot menighen stonden,
  Want als die siel ter pijnen vaert,
  Bidt ghy daer voor sy wort gespaert, van wonden
  Dat wil ick v oorconden.
  O suyuer maecht, daer tlicht wt daecht,
  V groot ootmoet heeft Godt behaecht,
  Daerom sijt ghy vercoren
  Adams sonden heeft hy beclaecht
  Die van v wert onuersaecht, gheboren
  Om tschaepken dat was verloren.
  Nv vrolijck singt, sijns gedruckt
  Dees vreucht ons alle vreucht inbringt
  Die Moeder bleef Maghet fijn
  Godt die Heere diet al omringt,
  Wy bidden hem dat hy onser ghedinckt, in die vre
  Die swaer sal sijn ende suere.