text: Stem: Mijnen Herp bekleedt met rouwen.
  1. WEl op, wel op, al mijn Leden,
  		Ghy moet zijn bepaelt,
  Op dat ghy niet buyten reden
  		In het wilde dwaelt.
  Alder-eerst, ghy beyd' mijn Ooghen,
  		Waer ghy u steeds keert,
  Siet, en wordt daer door bewoghen
  		Dat ghy Godt vereert.
  2. Wilt behoorelijck u plichten
  		Altijdt gade slaen,
  Om den Gheest, en Ziel te stichten,
  
  		Siet Godts wercken aen.
  Laet u nimmermeer verleyden
  		Door een schoonen schijn:
  En den Ziel daer door bereyden
  		Een seer snoo fenijn.
  3. Van u, Ooren, werdt bedonghen
  		Dat ghy niet in laet
  't Valsch gheklap van vuyle Tonghen,
  		Maer sulcks weder-staet.
  Ghy, mijn Tongh, sult noyt uyt-spreken
  		't Gheen oneerlijck luyt:
  Noch u even-menschs ghebreken
  		Nijdigh brenghen uyt.
  4. O ! mijn Tongh, dit zijn u plichten
  		Dat ghy Godt vereert:
  En u even-mensch gaet stichten,
  		Twist en tweedracht weert.
  Ende, ghy mijn beyde Handen,
  		Tast gheen dinghen aen,
  Daer door dat ghy schaed' of schanden
  		In 't minst soudt begaen.
  5. Ghy, mijn Ziel, mijn Hert, mijn Sinnen,
  		Tot u spreeck ick meest:
  Och ! bedroevet noyt van binnen
  		Godes reyne Geest.
  	Laet hy steeds u overheeren,
  		Dan zijt ghy bewaert:
  Want hy u tot Godes eeren
  		Heyligh wederbaert.
  6. Haet, en nijdt, en vuyle lusten,
  		Zijn als snoo fenijn,
  Die niet moeten in u rusten
  		Maer verbannen zijn.
  	Ghy mijn Voeten, sult noyt treden
  		Daer ghy niet behoort:
  Maer in-gaen dan Wech der Vreden,
  
  		Die u leert Godts Woordt.
  7. Ghy moet nu zijn al mijn Leden
  		('t Werdt u al gheseyt)
  Wapens der Gerechtigheden
  		Tot den strijdt bereyt:
  	Want ghy werdt aen alle zijden
  		Aengerandt van 't quaedt:
  Strijdt ghetrouw, ghy sult verblijden,
  		Dat door Gods ghenaedt.