text: Stem: Ha! que je suis à mon aise? pag. 352. Ofte: Adonay genadigh Heere.
  
  DIdacus is op geheven
  Tot het Choor van Serafijn;
  Die hier in dit aerdsche leven
  D'alderminsten koos te zijn.
  
  Didacus den Leke-broer,
  Huyden na den Hemel voer.
  
  Maer ey goe! door welcke paden
  Quam hy tot soo hooghen stad?
  Door de wereld te versmaden,
  Voor de Hemelrijcksche schat.
  Didacus den, Ec.
  
  Waer mee won hy sulcken zetel?
  Was hy een geletterd klerck?
  Neen: hy schuerde pot en ketel,
  En dee 't vuylste slobber werck.
  Didacus den, Ec.
  
  Wist hy hoogh en laegh te juysten,
  Las hy Schotum of Durand?
  Niet dan IESUM den gekruysten.
  Hier in stond al sijn verstand.
  Didacus den, Ec.
  
  Sprack hy spreuckjes, gaf hy koutjes?
  Was hy soet van tongh, of tael?
  Al sijn rom stond in twee houtjes,
  IESUS wast hem altemael.
  Didacus den, Ec.
  
  Crucifixus was sijn Outer;
  Crucifixus eerst en lest,
  Crucifixus was sijn Psouter,
  Crucifixus al de rest.
  Didacus den, Ec.
  
  Crucifixus in de handen,
  Crucifixus in de sin,
  Crucifixus dee hem branden
  Hart en nier met IESUS min.
  Didacus den, Ec.
  
  Crucifixus was sijn segel,
  Ootmoed, liefde, en gebed
  Was hem tot Franciscus Reghel,
  Streckten hem tot Christus wet.
  Didacus den, Ec.
  
  
  Didacus den Leke-broeder,
  Was de klercken al den dagh,
  Tot een voedster, tot een moeder,
  Zoo Françoys te segghen plagh.
  Didacus den, Ec.
  
  Didacus doet ons bewaren
  Door ghebeden, in ootmoed.
  Op dat wy met u bevaren
  Moghen eens het hooghste goed.
  Didacus den, Ec.