text: Stemme: Rogiers bontemps.
  HOe weerhanigh, los van gedacht,
  Ist Vrouws gheslacht?
  Hoe licht verkeert haer wuste sin:
  Hoe ongedurigh, en wispelturigh
  Is hare min.
  2 Doe ick mijn lief om minne badt,
  Doe bleefse prat,
  En wou my nau ten antwoort staen,
  Heel norts, en spytigh,
  
  Heel bits, en bytigh,
  My snaeuwden aen.
  3 Hoe schoon ick smeeckte, vleyd' of sprack,
  De walgh haer stack,
  Van my, en oock van al mijn doen,
  Mijn droeve klachten,
  Haer noyt afprachten
  Een enckel soen.
  4 Maer nu my het langh loopen wraeckt,
  Sy na my haeckt:
  Nu trachtse selver na mijn min,
  Maer myne sinnen,
  Een ander minnen,
  Die 'k trouwer vin.
  5 Had sy doorsnuffeld Hoofts Granid.
  Daer merch en pit
  Van welgesoute reen in steeckt,
  Sy had ghelesen
  Dat trots te wesen
  De liefde breeckt.
  6 Daer Daiphil Dorelea vleyd
  
  Hy aldus seyt:
  Dat die geboden dienst versmaet
  (Reuckloos en domme)
  Wenschter wel omme
  Alst is te laet.
  N. P. Verandert in tijts