text: Stem: Belle je mauldirois le jour.
  
  
  
  
  
  BEsteeckt den Kluysenaer Reynier,
  Met Lelien en met Eglantier.
  Want wat geblomt sou anders cieren
  De glans van een soo lieven naem?
  End' op des Monicks Reyne Nieren,
  Is anders oock geen kruyd bequaem.
  
  Hy stond gestaegh op sentinel,
  Tot schrick van werld, vleesch en hel.
  De Schans bewaeckt, aen alle poorten,
  De wallen hoogh, de graften diep.
  Met wapen-tuygh van alle soorten,
  Daer van den wachter noyt en sliep.
  
  Tot Osenbrugh stond desen held,
  Kloeck-moedigh dagh en nacht te veld:
  Gestaeft van hand, Gheschort van lenden.
  Sijn vaendel was des Heeren Cruys,
  Daer door hy alle onraed wende
  Manhaftigh van sijn diepe kluys.
  
  Reynier! 't gaet wel. Den vyand vreest.
  U vasten heeft sijn boogh ontpeest.
  Sijn pijlen hebben geen vermoghen.
  Hoe scharp hy die oock vijlt, of vierdt,
  Ghy zijt hem al te kuys van ooghen,
  En daerom al te reyn gheniert.
  
  Wegh Satan!, wegh bebloede beest!
  Gh'en sult in 's mans bewaerden geest,
  Voor u altoos geen voordeel vinden.
  Hy word tot spijt van dood en hel
  Verwacht van Godes lieve vrinden;
  Tot datmen hem de kroon opstel.
  
  Siet hier de kroon van wit-geblomt!
  Haest u man Goods Reynier! en komt.
  Verlaet uw' kluys: men sal u kroonen.
  Want voort-aen nood u Goods gena
  Voor eeuwigh, om met hem te woonen,
  Bid slechts dat wy u volgen na.