text: Cap. XXXI. Van de visch Thrissa, onlanghs oock in Pruyssen ghevonden.
  HOe wel d'Italianen tot aen dese dagh sich hebben inghebeelt, dat sy alleen leckere visschen nuttighen, die ghewoonelijck Thrissa, en in dese eeuw van de Griecken qualijck Phrissa, en van de Romeynen Laccia ghenoemt wordt. Sommighen hebben ghewaent dat dit de visch Clupea is, om dat de Venetianen dit slagh van visschen noch Chiepam noemen; doch men bevindt echter dat sy dit jaer in Pruyssen, by de varsche Zee, ter plaets, daer sy in de Zee-boesem van Dantzick, of van de Codanus vloeyt, namelijck by de Burghten van Balge en Lockstede, den Hertogh van Pruyssen toebehoorende, in groote menighte ghevangen zijn. Want seker visscher heeft van dusdanighe visschen, van de Pruyssers Porpel (een naem te vooren onbekent) ghenoemt, in de Maymaent, binnen de veertien daghen, twaelf duysent en ses hondert, gevangen; behalven noch d'andere visschen, welc-
  
  kers getal oock niet kleyn was. Italien behoeft sich dieshalven voortaen niet van dese visch te beroemen, als of hy aen haer alleen, door de Goddelijcke gonst, vergunt was; dewijl dit geslacht van visschen door Gods goetheydt oock in andere ghewesten wordt ghevonden.
  
  Eynde van 't Een-en-twintighste Boeck.