text: Stem: Combien que ta fiere beauté.
  
  
  
  
  
  EUlogius die den trommel sloegh,
  Om Christo knechten op te lichten:
  Als Machomet sijn huys ontstichte,
  Ontfingh daer vooren solds genoegh.
  
  Te Corduba was dat hy lagh
  In dienst van God, en sijnder Kercken:
  Daer hy scheen onder all' de kercken
  Gelijck een Son te schijnen plagh.
  
  Hy liep de kerckers uyt end' in,
  Daer Christus trouwe Martelaren
  In saten, met geheele scharen:
  En stijfden haer begonnen min.
  
  Hy vlechten hen den Roosen-hoed.
  Hy songh met nieu-gedichte Psalmen,
  Den roem van haer victory Palmen,
  Verkregen door't gestorte bloed.
  
  Eulogi! laet uw' rijm, uw' proos,
  Uw' pen, uw' inckt, u niet verdrieten.
  Den Heer sal u daer voor genieten
  Een kroon doen van de schoonste Roos.
  
  Beurt op u hoofd, ontfangt het dier
  Juweel, voor uw' gerijmde sangen.
  Och! mogt ick oock na sucks verlangen,
  Hoe wel besteet waer mijn papier!