text: Stem: Nu onlangs vroeg in 't morgen rood.
  
  
  
  
  
  
  
  
  
  VOlgt goeden raed, en laet het Hof
  Al die u wilt begeven
  Tot een Godvruchtigh leven.
  Daer werd toch niet dan alle stof
  Van grouwel, en van sonden,
  In't hof-gesin gevonden.
  Men vraegter na God,
  Noch nae sijn gebod,
  Men dienter den buyck,
  Men vrijtter de kruyck,
  In alle misbruyck
  Des levens ongebonden.
  
  Men vindter niet dan eyge sucht
  Doch sulck die haer vermommen
  Kan met gecierde blommen,
  Maer 't is niet dan geveynsde tucht,
  't Zijn niet dan eygen baten,
  Bedeckt met snoo gelaten.
  Den bloedigen haet,
  Bestopt haer, en gaet
  Gemaskert met treyn,
  Van baise la main,
  Want al haer dessein,
  Is gunst tot geld of staten.
  
  Dit werde meer als wel gewaer
  Alardus rijck van goede
  Maer edelder van bloede.
  Wanneer hy 't sijnder twintigh Jaer,
  Het Hof met al haer prachten
  Voor Godes dienst verachte.
  Den Heyligh, helaes!
  Verveelde 't geraes
  Bedroefde 't gevecht,
  Mishaegde t'onecht
  Van meester van knecht,
  By dagen en by nachten.
  
  Des hy door liefde vande deugd
  
  En sonde die hy haette,
  't Hof-gesin ging verlaten.
  Vertreckende sijn groene jeugd,
  Om hier wat boets te lijen
  Na't Clooster van Corbijen.
  Hier leefden hy in
  Gedurige min
  Van't heylige Cruys,
  En 't hemelsche huys.
  Hem houdende kuys,
  Om eeuwigh te verblijen.
  
  Allardus uytverkoren Abt
  Maeckt ons door Godes segen
  D'ydele wereld tegen.
  Opdat wy, die ghy hebt vertrapt
  Door hulp van uw' gebeden,
  Mannelijck oock vertreden.
  Wel wetende dat
  Al 't geense bevat
  By 't hemelsche goet
  Is ebben, en vloed;
  En 's menschen gemoed
  Nimmermeer en voldede.