text: Cap. XXIV. Van seer langhe Wormen.
  AEn de stranden van Noorwegen is een Worm, zee-blaeuw van verwe, sestigh voeten en meer langh, en naeuwelijcks soo dick, als d'arm van een kindt, even als een langhe lijn, en soodanigh, dat men haer voortgangh swarelijck kan bespeuren. Sy swemt deur 't water, sonder aen yemandt eenige schade te doen, 't en zy sy met de handen gheparst wordt: in voegen dat de vinghers der ghener, die haer aenraecken, deur de tastingh van haer teere huydt beginnen te swellen. Sy, van de Kreeft gheplaeght en weêrhouden, voeght sich in verscheyde bochten, om wegh te gheraken; maer al vergeefs. Want de Kreeften vatten met hun voorste voeten, die als ghetande tanghen zijn, en oock met haer achter voeten, dese Worm soo vast, dat sy ghelijck door een ancker van 't schip, dat uytgheworpen is, vast-ghehouden wordt. Ick heb dickwijls dese Worm gesien, sonder die aen te roeren, vermits ick van de zee-lieden onderwesen was.