text: 3.
  
  Dit heb ik in my waargenomen,
  Te zyner uure, zo ik meen,
  Dat ik myn Vyand ben ontkomen,
  En dat Uw licht myn hert omscheen.
  Toen wierd my 't kleed, dat my verheugde,
  Als uwe Ester aangedaan,
  Toen hing gy my het Zeegel aan
  Het Kindschaps-pand, des Geestes vreugde.