text: Cap. IV. Van de visschery der Zee-kalven.
  DEwijl in de Bothnische en Finlandtsche Zee een groote menighte van Zee-kalvers ghevonden wordt, soo sal ick hier in 't kort hun natuur, en daer na oock de middel van die te vangen, gelijck ick self ghesien heb, aenwysen. Het Zee-kalf, 't welck in de Latijnsche tael oock Helcus genoemt wordt, voert sijn naem van de ghelijckenis, die het met 'et Landt-kalf heeft. Het is hardt en
  
  vleesch-achtig, en wordt dieshalven swarelijck ghedoodt, soo men 't niet aen de slaep van 't hooft treft. Het brult gelijck een Stier, en heeft vier voeten, maer geen ooren, om dat 'et sich in 't water onthoudt, en daer sijn verblijf heeft. Want indien het ooren had, soo sou het veel water insuyghen, en daer door niet in de golven konnen swemmen. Het brenght een volmaeckt dier voort, en baert, gelijck de mensch, in alle tyden, maer ten meestendeel met d'eerste Geyten. Het Zee-kalf is met hayr bedeckt, paert achterwaerts, en hanght aen oock teghen sijn wil, ghelijck de Hondt. Het werpt sijn jongen op 't landt, gelijck het vee, en werpt echter nimmer meer dan twee jonghen, schoon de Schryver van de natuur der dinghen van drie seght. Het brenght sijn jongen niet, dan op de twaelfde dagh nae sijn werpingh, in de zee, tot de welcke het hen ondertusschen ghewendt. Sy loeyen in de slaep, om welcke oorsaeck sy Kalven ghenoemt worden. Sy worden echter onder tucht gebraght, en groeten met hun stem en ghesicht het volck, en, by hun naem geroepen, antwoorden met een wanschickelijck geluydt. Gheen dier wordt van swaerder slaep ghedruckt. Sy kruypen op hun vinnen, in plaets van voeten, die sy in de zee ghebruycken, en beweghen sich opwaerts en nederwaerts, even als de ghenen, die kreupel zijn. Hun vellen, oock van 't lichaem ghetrocken, behouden, ghelijck men seght, het ruysschen van de zee, en als de zee af-loopt, soo rysen sijn borstels op. Sijn recht vin, onder 't hooft gheleght, heeft een kracht, die tot slapen verweckt, en de slaeplust vermeerdert. De ghenen, die voor de blixem verschrickt zijn, achten soodanighe hutten voor de veylighsten, die van de vellen der Zee-kalven ghemaeckt zijn; om dat dit dier alleen in 't water, ghelijck d'Arent in de lucht, van de blixem-
  
  slagh vry en veyligh is. Dit dier gheeft met sijn mammen melck aen sijn jonghen.