text: Op het LXIste Zinnebeeld.
  
  Dit brandend Hert door eene Hand
  Tot in de lucht geheven,
  Leert ons geduurig streeven
  Naar heiligheid, dat dierbaar pand,
  Dat God in ons alleen behaagt.
  Men laat het dan niet slippen,
  Noch woonen op de lippen:
  Want die 't niet in zyn boezem draagt
  En 't reine vuur door zonde blust
  Waar door zyn kracht moet sterven,
  Zal nimmer heil verwerven,
  In 't ryk van zaligheid en rust;
  Maar storten in een' heeten gloed
  Van eindelooze smerte.
  Men draag dan 't zuiver herte
  Zyn Schepper op, van wien het kwam:
  Die zal het steeds behoeden
  In voor-en tegenspoeden;
  Die zal door zynen geest die vlam
  Aanblaazen, om te straalen
  In de onvergangb're zaalen.