text: Toon: Je voy toutes les Nuicts. 
  
  
  
  
  DAt Iupiter zijn Throon,
  Zijn Scepter, en zijn Kroon,
  Voor u my bood, En my den Hemel 
  
  
  
  
  schonk,
  Die rijk van Goudt en Diamanten blonk,
  En zeid': Zie daar, ik scheid' 
  Van al mijn praalen;
  En mijn lekkerny,
  En ik zal voort op d' aard' gaan dalen;
  Ia gy zult, naar mijn, 
  Godt in den Hemel zijn.
  2. Ik zou, zonder beraan,
  Hem danken, en afslaan
  
  Zijn stout verzoek, en zeggen; hoor, Iupijn,
  U Scepter, Kroon, en Troon, en Ambrozijn,
  Ia zelfs u Hemel schoon,
  En groote Godheit,
  Die gy hebt geboon
  Voor mijn Goddin, die Venus schoonheit,
  Pallas wijs vernuft,
  En Iunos praal verbluft;
  3. En acht ik al als niet;
  Want die mijn ziel gebied,
  Mijn Amaril, heeft veel meer gaven schoon;
  Haar voorhooft is een wit-albaste troon;
  Haar kroon is 't gulde hair; 
  Haar schoone oogjes
  Trotzen Starren klaar;
  Haar winkbrauwns zijn twee minne-boogjes;
  
  Kaakjes Roosjes zijn;
  De lipjes koralijn.
  4. Langs tandjes, trots yvoor,
  Vloeit nectar, en ik hoor
  Een Hemel-vois, als mijn Nimf speelt of zingt;
  Nevens haar stem uit 't lieve mondje dringt
  Adems-viole-geur;
  Zwierende speelen
  Blauwe aders, deur
  Haar sneeu-wit vel, van 't wonder eele
  Ronde halsje lank, 
  En poez'le handjes rank.
  5. Op Borsjes (Pafos troon)
  Staan twee Robijne schoon;
  Maar 't alderschoonst bedekt haar wit gewaadt,
  Dat ik (als gy Goddin u zomtijds baad')
  
  Ter sluik wel heb aanschouwt;
  Daar ik gedooken
  Lag in 't Elzen woud:
  't Was Acteon noit zo gewroken,
  Van de schoon Diaan,
  Had hy zo mee gedaan.
  6. Beeld eens Pigmalions!
  Laet doch de glans uw's Sons
  Bestralen my met weer-mins glooren al;
  Ik sweer mijn Diamante liefde zal
  Weer flonkeren op uw', 
  Mijn waarde tweede
  Ziel: vlucht niet zo schuw,
  Ai! Amaril, verhoor mijn bede,
  Neem my in genaa
  En zeg doch eensjes ja. W.6.st.