text: Mengeldichten.
  
  Geluk aen den weledelen en grootachtbaren heere Mr. Adriaen van Assendelft, met zyn Burgermeesterschap.
  
  Ter goeder uur bekleet uw deugt
  Het eerlyk Burgermeesterschap
  In Hollants derde stadt, o eedle roem der braven.
  'k Zie d' ongeveinsde burgervreugt,
  En hoor het gunstigh hantgeklap.
  De berkemeier schuimt om 't vrolyk hart te laven.
  
  Een liefelyker zonnestrael
  Vergult stadts wapen, als het daegt,
  En achtbaer Kapitool en Hartoglyke muuren.
  Zie, Assendelft, met welk een prael
  Men Byl en Bondels voor u draegt.
  Gelukkigh Delf, lang moete uw heil en voorspoet duuren.
  De tabbert past een' yder niet.
  Men lei het kussen, welbedacht,
  Voor wysheit, trou en eer, in 's werelts beste tyden.
  Dies, als d' oprechte deugt gebiedt
  Zoo zullen wy 't Romeinsch geslacht
  Geen' Brutus, Cincinnaet, noch Regulus benyden.
  Een Staetheer stae gelyk een rots
  Die stant houdt tegens d' aekligheit
  Van 't Adriatisch zout, en 't woên der zuidewinden.
  Men zie hem niet te laf of trots,
  Maer wel verzien van staetbeleit.
  Aen andren zal een lant geen heul noch steunsel vinden.
  Door wel regeeren bloeit een Staet.
  't Aeloude Rome heeft zyn vest
  Dus uitgeleit, en liet van niemant zich verbassen.
  
  Men stell' zyn hoop op harnasplaet
  Noch kling, maer bouw' 't Gemeenebest
  Op Raeden, tegens moeite en staetzorg opgewassen.
  Wy hebben met verheugden zin
  Uw wakkerheit en wetenschap,
  Hoogachtbare Assendelft, van ampt tot ampt zien heffen.
  Gy ziet, door eedle burgermin,
  Uw Kroost geheven op een' trap
  Van aenzien, en zyn eer en plichten wel beseffen.
  De Vierschaer eert uw wyze stem:
  De kas der Stadt bedankt uw zorg.
  Hoe ras kon uw Bewint Westindië bereiken!
  Het raetsgezagh zocht nieuwe klem,
  De welvaert een' getrouwen borg:
  Het Burgermeesterschap wert van uw deugt een teiken.
  Nu wenscht al 't volk gelykerhant,
  Dat gy met vrede en welgemoedt
  Der zaeken hulk dus recht moogt helpen voort bestieren,
  Tot heil van stadt en vaderlant,
  Terwyl de Vryheit haeren hoedt
  Met oliloof omvlecht, veel schooner dan laurieren.
  
  Dus zal den erfnakomeling
  Ter ooren komen, hoe 't geluk
  Ons bybleef als de trou beschermde recht en wetten:
  Ook hoe veel troost een stadt ontfing
  Daer 't Raedhuis, om den burgerdruk
  Te keeren, zich op erts en diamant kon zetten.
  Daer wy dan zoo, van kommer vry,
  Betrachten nutte lantgeboôn,
  En veiligh zitten in de schaduw onzer Heeren,
  Zie gy daer eens, dat bidden wy,
  Aertsheerscher, uit uw' hemeltroon,
  Zie gy daer eens op ons, en kroon het wys regeeren.
  
  MDCCXXII.