text: Stem: Als 't begint.
  
  De Martelaren// Eert met snaren,
  En met stemmen fijn en grof,
  Die God verheven// Tot het leven,
  Heeft van sijn ghestarde Hof.
  
  Want die wy op huyden vyeren;
  Cosmas ende Damiaen
  Twee van d'eelste Arabieren,
  Hebben d'eelste kroon ontfaen.
  
  Kroon, daer de roosen// Aen staen blosen,
  Onverlepp'lijck sonder end:
  Om dat s'hen lieten// 't Bloed vergieten,
  Voor des Heeren Testament.
  Och! 't en is u met geen tongen
  Uut te meten immermeer;
  Wat al lofs, op heen, ghesonghen
  Boven werdt, tot haerder eer.
  
  Doet Medecijnen!// En Chirurgijnen,
  Hem oock vyeren hier beneen.
  Des moet g'haer seden// Oock naer treden,
  Na den eysch van alle reen.
  't Zijn toch beyde de Patronen,
  Van uw' uytghelese kunst.
  Doet het, en sy sullen toonen
  Dats' uw' handel dragen gunst.
  
  De twee gebreoders// Door haer Moeders
  Leeringh, hadden 't Christen les
  Versamelt mette// Wijse wetten
  Van den vroen Hippocrates.
  Maer 't was boven der naturen
  Kracht, dats' aen de krancke le'en,
  Door Recepten, en door Curen,
  Met de bystand Godes, deen.
  
  Die 't lieve leven// Op-gegeven,
  Was van d'and're Medicijns;
  Genasen dese// Uytghelesen
  Meesters, wel met luttel pijns.
  Des men hen den naem vereerden
  (Zulcks men die noch vindt ghespelt)
  Om dat sy geen loon begeerden,
  Anargyros, sonder geld.
  
  't Geen sy ghekregen// Door den seghen
  
  Godes hadden, gaven s' uyt
  Een liefde teder// D' Armen weder;
  't Was van drogen; 't was van kruyd.
  Maer den Heer en liet daer over
  Haren dienst te heugen niet,
  Met een krans van 't rijckste lover,
  Die hy hen vereeren liet.
  
  Het was den Rechter// En bevechter
  Van het Chrisdom Lysias:
  Die hen in't hulden// Vande gulde
  Kroningh, een bediender was.
  Hy ghebood de Martelaren,
  Tot een weer-wraeck van sijn Goon;
  Na 't misbruyck van al te swaren
  Pijnbanck, met een bijl te doon.
  
  De steene borsten// Vande Vorsten
  Max. en Diocletiaen,
  En hadden kunnen// Noyt vergunnen,
  Cosma ende Damiaen
  Meer vereeringhs, als daer mede
  Sy hen, door een kort ghevoel
  Vande dood, verhuysen deden
  Naer een al te hoogen stoel.
  
  Van hier beminde// Godes vrinden!
  Wilt tot onser voorspraeck zijn.
  Wanneer w'aen leden// Of aen seden,
  Noodigh hebben Medecijn.
  Op dat wy tot Goods behaghen,
  En den menschen tot gherijf,
  Een ghesonde ziele draghen
  Moghen in een heylsaem lijf.