text: Stemme: Galathea geestigh Dier.
  ROsemontje schoone mensch
  Soete lieve Beckje,
  Daer den hemel na sijn wens,
  Sonder smet of vleckje
  In bethoont zijn mogentheyt
  En ons voor de oogen leyt
  
  Wat een heerlijck wesen
  In u is geresen.
  2 Hoe volmaeckte schoonigheyt
  Die oyt ziel beminde,
  Wijsheyt sedens deftigheyt,
  By u zijn te vinden,
  Hoe dat ghy Paragon,
  Blinckt gelijck de gulde Son
  En uytsteeckt bepeerelt
  Door de gantsche werelt,
  3 Hoe dat alle schoonheyt niet
  Is te vergelijcken
  By u schoonheyt soomen siet,
  Die met lof gaet strijcken
  Schoonheyt, schoonheyt ongemeen,
  Inde werelt isser geen
  Die hier by kan halen,
  Sonder grof te falen
  4 t Poeseligh Albast wit,
  Hemel blaeuwe adren.
  En de ooghjes bruyn als git,
  Die elck mensch doen nadren
  Smytend yeder een int stof,
  En dijn onverwelckte lof,
  Moeten sy uytbrallen,
  Eeuwighlijck uytschallen.
  5 Glinsterende schoone maeght,
  Suyvere Goddinne,
  Met recht dan de kroone draegt,
  Als een Coninginne,
  Sy onder haer Coninckrijck
  Ghy onder u schoonheyts blijck
  En Godlijcke gaven,
  Veel in u begraven.
  Ie Brulle en Dieu.