text: Stemme: Edel Karsou.
  1. OCh werelds kind,
  Vervoert op quade wegen,
  Hoe komt gy dus verlijd,
  Dat gy u vind,
  Ten hoogsten zo genegen,
  Tot staet en heerlijkheid:
  En 't onderscheid,
  Der liefde niet kond maken,
  Die wanneer de wereld vleijt,
  De rechte liefde staken.
  2. U herte kan
  Dat aen de wereld hangen,
  En veel omhelzen daer,
  En kond gy dan,
  Den segen Gods ontfangen?
  Dat dunkt my wonderbaer,
  't Is immers waer:
  
  Dat niemand kan twee Heeren,
  Dienen en van passen haer,
  Sou beide konnen eeren.
  3. Wat is het goed,
  En rijkdom deses werelds,
  Die gy te samen brengt,
  Den overvloed,
  U Goud en ryke Perels,
  Indien men 't recht bedenkt
  So ist vermenkt,
  Met kommer en beswaren,
  't Geen de arme ziele krenkt
  En doet ter hellen varen.
  4.'t Is waer het staet
  Een yder aen te merken
  Gelijk ons word geleerd,
  Dat metter daet,
  Wy met ons handen werken,
  Doch God moet zijn ge-eert,
  Die niet begeerd,
  Dat ons gemoed' dan soude
  Werden van hem afgekeert,
  En aen de wereld houde.
  5. Och arm en dwaes,
  Waer komen uwe waren,
  En schatten doch te pas
  Die gy Eilaes,
  Met sorge wilt vergaren:
  En leggen in de kas,
  Besie hoe ras,
  Uw leven gaet ten ende,
  En verkeerd tot stof en as,
  Dat gy soo heerlijk kende.
  6. Siet gy niet hoe
  't God alles heeft geschapen,
  
  En heden onderhoud
  Wel dan waer toe,
  Soud gy u soo vergapen,
  Aen zilver ofte goud,
  Voorwaer gy bouwt
  Op wankelbare gronden,
  Sooje niet op hem vertrouwt,
  Die alles heeft gesonden.
  7. En wilt dan noit
  In uwe jonge jaren,
  Bekommert henen gaen,
  Wie datter oit
  In uwe grijse haren
  U by sal konnen staen:
  Weet gy voortaen,
  Of gy 't ook sult beleven,
  Wel dan geeft de sorge aen
  Die 't leven heeft gegeven.
  8. Maer soo u hert
  Tot Rijkdom is genegen,
  Soekt Godes Majesteid,
  Op aerden werd
  Noyt sulken schat verkregen:
  Als hier in is bereid,
  Dog sooje seid
  Hoe kan dit zijn gevonden?
  Door een hert dat klachtig schreid
  Van sijn bedreve sonden.