text: Op een bekende Voys. 
  Men hoort uyt Itali,
  Van een zware slag,
  Geschiet in Augusti,
  Den Vijftienden dag,
  Daer menig braef Helt,
  Wiert neder gevelt,
  Geschooten,
  Doorstooken,
  Veel duysent getelt.
  Aen den Fransen Koning,
  Quam flux een Courier,
  Verhaelde die actie,
  Op franse manier,
  Le Duc Ville-
  
  roy
  Die was dien Envoy,
  Pour dire,
  Au Sire,
  Voje croye moy.
  Doen liet men strak singen,
  In de stadt Parijs,
  Te Deum Laudamus,
  Voor Koning Louwijs,
  Wegens zijn soons-soon,
  Op den spaensen throon,
  Victori,
  met glori,
  Was voor sijn persoon.
  Mais Sire tout doucement,
  Het is niet gewis,
  voorbarige tijding,
  Die loopen veel mis,
  Het is een abuys,
  Men sag seer confuys,
  De France,
  En Spaense,
  Geslagen in kluys.
  Den Prince Eugene,
  Een groot generael,
  Van 't Keyserse Leger,
  Betoonde ditmael,
  Zijn wijse beleyt,
  Met groot dapperheyt,
  In alle,
  Gevalle,
  Werdt zijn roem verbreyt.
  Dien Edele Prince,
  Agte geen gevaer,
  Schoon le Duc Vendome,
  drie tegen twee waer,
  Zo ras men begon,
  't Gespeel met Canon,
  Zo dansten,
  De Fransen
  In confusion.
  De Duytsche Armade,
  Sy drongen sterk aen,
  Zoo groote als kleyne,
  verlangden te slaen,
  Zy schroomden geen vuer,
  Stonden als een muer,
  Gesloten,
  En schooten,
  Ter bequamer uer.
  Dus weeken de franse,
  Want de duytse magt,
  Haer dapper vervolgde,
  Tot de donk're nagt,
  Men dreef haer 't velt uyt,
  Sy lieten tot buyt,
  Muniti,
  Provisi,
  Enfin tout verbruyt.