text: 't Kan ghesonghen werden op de Stemme van Helena.
  
  
  
  1. Ghy Christe-lijcke Jeucht, Die u vrywilligh scheyt:
  Van 's werelts snoode vreucht, En vuyle ydel-heydt
  Ghy waerde Kind'ren Godts Die door sijn wel-behagen
  Des Heeren soete Jock van Jeuchts aen soeckt te draghen.
  
  2. En uwen Ziele laeft met heyligh Broodt en Wijn,
  Te Edel zijt van aerdt om 's Werelts Slaef te zijn,
  Die door des Heeren Geest gestadigh werdt gedreven,
  Met lust en yver tracht om geestelijck te leven.
  3. Die door Gods hant geraect Dus wacker zijt gemaect,
  Daer door u hoogen Geest na meerder krachten haeckt:
  En stadelijck die soeckt met yver te betreden.
  4. Die 'swerelts vreucht verfoeyt, na 't Hemels zijt gesint,
  Een geestelijck Gesangh, een zedigh Rijm bemint,
  
  Dit werdt u Ed'le Jeucht, uyt reyne gunst gegheven
  't Geen ick eerst voor my selfs tot stichting had geschreven,
  5. En langh by my bewaert, als voor my maer alleen,
  Wordt door den milden Druck u allen nu gemeen.
  Hier komt u weer wat nieuws van't eerste Deel te vooren
  't Gheen door den laetsten Druck is wederom herbooren:
  6. Het tweed', en 't derde Deel dat isser by geraeckt,
  So dat dees' Druck nu drie, al tot een Boeckjen maeckt:
  Doch grooter in formaet, vermeerdert door Ghedichten,
  Om u tot reyn vermaeck, ter eeren Gods te stichten:
  7. 't IS voor u seed'ge Jeucht, eenvoudich van gemoedt,
  Beminders vande Deucht en Lievers van het goet.
  Hier is geen hoogen stijl voor Wijsen en Geleerden,
  Noch geyl, of schamper Dicht voor yd'len en verkeerden.
  8. Hier vindt geen Venus Wicht sijn Minne-deunery:
  Maer wel 't Godt-lievend'-hert een Geestelijck-ghevry.
  Ghy laet den Slaefsen aerdt haer vuyl bejach opsoecken,
  Ghy lieft des Heeren Woordt, en stichtelijcke Boecken.
  9. Ghy vindt tot stichtingh meer in 't openbare licht
  Nu menigh aerdigh Boeck, seer konstelijck gedicht:
  Dit kan u gragen lust ten vollen niet vernoeghen,
  Ghy neemt ooc dancbaer aen 't geen icker by kom' voegen:
  10. Mijn slecht eenvoudigh Dicht u mede soo behaeght
  Dat ghy dien stadigh soeckt, na meer gedurigh vraeght.
  V yver waerde Jeucht, die gingh my meer opwecken,
  En 't kond' mijn dichtens lust gelijck een spoor verstrecken,
  11. Om meer ter eeren Gods, te brengen aen den dach
  't Gheen meest my selven sticht, u dienstigh wesen mach.
  Hoedanigh dat het is dat kondt ghy vorder lesen,
  Wel letten op den sin die daer werdt aenghewesen:
  12. En soo ghy dit met my kondt stichtelijck verstaen,
  Soo weet ick, mijn Gedicht niet vrucht'loos is ghedaen.
  Nu, eynd'lijck tot besluyt, ick wensch u 's Heeren Zegen,
  Op dat ghy t'sijnder eer meught wand'len in sijn weghen.
  V Dienstwillige Vriendt,
  C. J. Wits.