text: De kenteekenen der Veepest aan den Vang of de Liezen.
  Kenteekenen aan den vang of de liezen.Door den vang verstaat men onder de Landlieden eigenlijk de liezen, of dat gedeelte van den achterbuik, het welk aan de dijen tegen den elder of het uur aanloopt, en minder harig is dan den huid van den buik zelve. Hieraan ontdekken zich in het begin der ziekte zekere zwellingen als blijpen, daarna roodachtige ontstokenheid, eindelijk kleine pukkels en uitslag: deze uitslag teekent zeer zeker de hoogste trap der ziekte. Sommige Boeren houden den sterken uitslag dezer vurigheid voor een goed teeken van nabij zijnde beterschap, en naar onze opmerking en die der Veehouders, waar wij de ziekte hebben gade geslagen, heeft men deze uitslag dikwijls als een goed teeken kunnen aanmerken, en de beesten, die het op den vierden of vijfden dag kregen, zijn meestal gebeterd, en het schijnt, dat hoe meerder deze uitslag zich openbaart, hoe meerder de brand of besmetting naar buiten uitwerkt en lucht aan de ingewanden geeft; slaat integendeel die uitslag of brand naar binnen, dan wordt zeker de ziekte gevaarlijker en de dood van het beest zekerder: de Landlieden zijn daarom ook
  
  
  het rundvee.
  V. Afd. XI. Hoofdst.zeer oplettend op dit teeken, en merken op, of de pukkels enkeld staan, dan of dezelve zamenvloeijen; of zij etteren en het geheele uur aansteken; of de uitslag hoogrood of blaauwachtig van kleur is enz.; ook beöordeelen zij de uitslag over den huid altoos naar die, welke aan de liezen, den vang of aan den kossem plaats heeft.