text: Toon: Ballet Bronkhorst. 
  
  PHilles Oogen,
  Door lonkjens altoos blijer,
  Hebben wel eer
  My bewoogen,
  Te worden haaren vryer; 
  
  Maar nu is 't veer.
  Nu zy mijn hart
  Beprikkelt heeft met smart,
  En ik mijn zinnen
  Haar, door het minnen,
  Heb laten winnen,
  Stoot zy my in gevaar,
  Om dat, om dat ik niemant min als haar.
  2. 
  Mijne pijnen
  Bruykt zy tot lekkernijen 
  Voor haren geest.
  Hoe kan 't schijnen,
  Dat zy mijn smart en lijen
  Noch eens geneest?
  Neen, neen, ik schaf
  
  Voor eerst dit vryen af.
  Wil zy niet achten
  Mijn droeve klachten, 
  Zo zal ik wachten
  Tot zy haar eens bedenkt, bedenkt, bedenkt,
  En graagh my het Ia-woord schenkt.
  J.van D.