text: Zang: Esprit qui fais mouvoir mes nerfs & mes arteres. Die 't al met reden eyscht. Pag. 91. Of: Indien het klagen kan, &c. Oock aldus: I.
  
  
  AL wie Godzaliglijck na Christi Wil wil leven,
  Verdrucking is zijn lot, 't zy [d']een of d'ander tijt.
  Hy is er toe gezet. Hy moet 'er [z]ich toe geven. 
  Met Christo erft geen mensch [d]an die eerst met hem lijdt.
  [2.] Die lijdt, terwijl hy lijdt, lijckt hier voor 't oog onzaligh;
  Die hier onzalig is, heeft Godt niet tot zijn stut.
  Besluyt heeft waerheydts schijn, doch is onvast en dwaligh:
  [W]ie Godt recht-lievigh lieft, heeft alle ramp te nut.
  
  3. Al heeft de vrome mensch op Aerden alles tegen;
  Al heeft de heel natuur hem oorlog aen-gezeydt:
  Al scheyt het al van hem: Duurt hy maer op Godts wegen,
  't En is geen blijck dat ooyt Godts Liefde van hem scheydt.
  4. 't Is waer, van dagh tot dagh (om wel-doens wil verschoven)
  Sleept hy zijn doodt; als 't schaep ter slachtbanck heen gebracht:
  In alles evenwel koomt hy noch staêgh te boven
  Door hem wiens liefd' in 't hert stort overwinnens kracht.
  5. Zijn kruys, daer roemt hy in. waerom? hy weet dat Lijden
  Geduldt; Geduldt, Deughdt-proef; Deughdt-proef, Heyls hope geeft.
  Hy weet dat hy (met smaeck van Godes liefd' in't strijden,
  Bestort door Godes Geest) geen yd'le hoop' en heeft.
  6. Het licht-heen gaende kruys, (zoo maghtigh is de Waerheydt)
  Hoe-wel 't in 's Werelts oogh als Ellendts teycken leydt,
  Werckt in't Godt deughdigh hert een over-zware Zwaerheydt
  En eeuwig-durend' wicht van Heyl en Heerlijckheydt.