text: Stem: Un jour que ma cruelle. Of: Wilhelmus van Nassauwen.
  
  MAegd! geefm'een dronckske waters.
  Sprack Sinte Hymelijn.
  En sy: 't gebod des Paters,
  Fijn man! verbeidt het mijn.
  Mids dat de pest alomme
  De huysen dus besemt;
  Ons mogt oock overkommen,
  
  Het geene dat u let.
  
  Neen, west daer af versekert.
  't En heeft op u geen vat,
  Is't saeck dat ghy my bekeerdt
  Een weynigh van u nat.
  Ja uw' eerwaerden Vader
  Sal sien dat Godes Soon,
  Oock aen een kleyn weldader
  Wel geeft een grooten loon.
  
  Wat meer? sy laeft den heyligh:
  Gelijck hy had versocht.
  Maer als z'het water veyligh
  Nu t'huys waert had gebrocht,
  En aen haer Heer geschoncken
  Van d'heldere fontijn,
  Soo was by hem geschoncken,
  Noyt aengenamer wijn.
  
  Wat's dit, riep hy! k'wou water;
  Waerom dan wijn geschaeldt?
  En sy, mijn Heer, mijn Pater!
  'k En heb oock niet gehaeldt
  Als water, daer wy plegen
  Te scheppen al ons nat.
  Maer dit sal zijn den segen,
  Van die m'om drincken bad.
  
  En hier mee flucks en wacker
  Den Pastoor opgestaen,
  Dwongh vanden warmen acker,
  Den man in huys te gaen:
  Om by hem wat te rusten.
  Maer't Hemelsche gemack,
  Dee Hymelinum lusten
  Na aengenamer dack.
  
  Des hy des nachts verscheyde:
  Verrassende sijn waerd.
  Maer't klock-geluy verspreyde
  Sijn onverwachte vaerd.
  
  De dienst-bereyde geesten
  (Men sagh de luyers niet)
  Het heyligh Lijck befeesten,
  Op't Goddelijck gebied.
  
  Kleyn dorpken Vissenaeken,
  Den Pelgrim Hymelijn
  Heeft u bekendt doen maken
  By Schot, en by Latijn.
  Want wie sou kunnen heelen
  Een soo bekenden nat!
  Laet ons dan oock wat deelen,
  Van uw' bewaerde schat.