text: Cap. XXXII. Van de wreedtheydt der menschen, die door betooveringh in Weerwolven verandert zijn.
  IN de viertijdt van Christus geboorte, des nachts, vergadert, op een ghesette plaets, die sy onder malkander besproken hebben, een groote menighte van Wolven, die van menschen, in verscheyde plaetsen woonende, dus verandert zijn. Dese menschen, anders Weerwolven ghenoemt, bedryven daer na in de selve nacht, een schrickelijcke wreetheydt, soo teghen het menschelijck gheslacht, als teghen d'andere dieren, die niet wreedt van aert zijn: in voeghen dat de ghenen, die dese Landen bewoonen, grooter schade van dese, dan ooyt van de waere en naturelijcke Wolven ontfanghen. Want sy (gelijck men voorseker heeft bevonden) bestormen met een gruwelijcke woede de wooninghen der menschen, die sich in de bosschen onthouden, en pooghen de deuren oock te breecken, om soo wel de menschen, als d'andere dieren, die daer hun verblijf hebben, te dooden. Sy loopen oock in de bier-kelders, daer sy eenige tonnen met Bier of Meê uytdrincken, en de leghe vaten in 't midden van de bier-kelder d'een op d'ander stapelen: in 't welck sy van d'eyghe en naturelijcke Wolven verschillen. d'Inwoonders van dese Landen wanen dat de plaets, daer sy in die nacht gerust hebben, een sonderlinghe kracht tot voorseggingh heeft: want indien yemandt daer op eenigh ongheluck ontmoet, namelijck dat de wagen omvalt, en hy self in 't sneeu geworpen wordt, soo beelden sy sich vastelijck in, dat dese in dat
  
  jaer sal sterven, ghelijck sy dit sedert langhe tijdt door ervarentheydt bevonden hebben. Tusschen Littauwen, Samogetia en Curonia is een muur, seecker overblijfsel van een verwoeste Burght, by de welcke op seeckere tijdt van 't jaer eenighe duysenden van dusdanighe Weerwolven te samen komen, op dat yeder sijn gheswintheydt in 't springen sou toonen. De genen, die niet over dese muur konnen springhen, (ghelijck dickwijls aen de soodanighen, die vet zijn, ghebeurt) worden van hun Oversten met geessels gheslagen. Voorts, men versekert vastelijck, dat 'er onder dese menighte oock Grooten van dat landt, en van de hooghste Adel zijn. De middel van dese veranderingh, die ten hooghsten teghen de natuur strijdt, wordt van de gheen, die in dese toovery ervaren is, door toeschencken van bier in een kroes, (soo de gheen, die tot dit ongheoorloft gheselschap ghevoeght wordt, dese dranck aenneemt) met seeckere bygaende woorden, gegeven. Dese dan kan daer nae, soo dickwijls als hem goet dunckt, met sich in een kelder of verborge plaets van 't bosch te begheven, de ghedaente van mensch gheheel in de ghestalte van een Wolf veranderen. Voorts, hy kan naer sijn believen, naer verloop van eenighe tijdt, dese schijn verlaten, en die daer na weêr aennemen.