text: Stem: Adonai ghanadigh Heer
  
  
  
  
  LYdiam van Thyatijren,
  Die van 't uytverkoren vat
  
  Wierd bekeerd, wy huyden vyeren,
  Met een vast vertrouwen: dat 
  Sy ons, door haer lief gebed,
  Stijven sal in Christus wet.
  
  's Nachts, als Paulus wat wou rusten,Act.16. v.9.
  Zagh hy voor hem staen een man
  Vande Macedoonsche kusten;
  Die tot hem sprack: Zuldy dan
  Aen de nood ons Vader-lands
  Oock niet doen wat onderstants.
  
  Laet ons maer van u genieten
  Weynigh hullips, in passant.
  En dit dee den Leeraer schieten
  Na de Macedoonsche strand,
  Daer hy wel met groot gelock
  Lydiam tot Christum trock.
  
  Te Philippen, daer sy woonde,
  Gingh d'Apostel, langhs de kant
  Vande stroom, als God hem toonde
  Hoe en waer hy 't visschend-wand
  Werpen sou van sijn gena,
  Tot profijt van Lydia.
  
  't Was een koopvrou, soo wy lesen,
  Van rood-purper, die den Heer
  Had bereyd, oom hem te vresen,
  Met een boesem sacht en teer:
  Zoo dat sy op staende voet,
  Paulus leerlingh werde vroed.
  
  Lydia een grooten seghen!
  Driemael saligh, die van God
  Sulcken gracy hebt gekreghen:
  Lieve! bid hem, dat hy 't slot
  Onser harten oock ontsluyt,
  Als men ons sijn woord beduyd.
  
  En met een: dat wy de prachten,
  't Is van purper, 't is van goud,
  Om de liefde Goods verachten,
  
  Die ons namaels hondert-voud
  Zal vergelden in sijn huys,
  't Geen wy heten om sijn kruys.