text: Stem: Als 't begint.
  
  
  
  
  DEn waerden Bisschop van Novaren
  Godschalcum, Goods getrouwen knecht,
  Wy, nu vijf hondert jaren
  Geleden, vyeren wel te recht.
  
  Geleden segg' ick, voor sijn meester:
  Die hem daer over heeft verleent
  
  Een al te groenen heester,
  Van Palm, gesiert met dier gesteent.
  
  Rechtvaerdigh zijt gh' in all' uw' weghen,
  O Heer! want die hier op der aerd,
  Geen loon en heeft gekreghen,
  Is namaels wel een kroningh waerd.
  
  Godschalcus hoedde, sonder slapen,
  Recht als een Iacob dagh en nacht,
  Sijns meesters lieve schapen;
  En God alleen was sijn verwacht.
  
  Man Godes! laet ons met u kiesen,
  Want sulck verwacht, is buyten sorgh
  Van 't minste te verliesen.
  Heer IESUS is te vasten borgh.
  
  Het bleeck wel aen u, vriend des Heeren!
  Geluck met een soo wijsen keur.
  Want die hier socht t'ontbeeren,
  Viel d'alder-rijckste kroon te beur.
  
  Een kroon van goud, een kroon van roosen;
  Verdient door u vergoten bloed.
  Och! dat ons geen Tielosen
  Des werelds nemen sulcken goed.
  
  
  Nota, S. Donatus wort gheviert op den 7. Augusti, wiens
  Lof-sangh men vinden sal by S. Hilarius op den 16. Julij