text: Stem: Adieu Monde.
  
  
  
  
  
  
  
  
  DE seven Slapers, die de dood,
  T'Ephesen, voor 't geloof verdroeghen;
  Wy roepen aen, tot onsen nood,
  Haer lief gebed te willen voeghen.
  O alderbeste vrienden Goods!
  Verbid ons doch de slaep des doods.
  
  't Was Decius den wreeden Vorst,
  Als hy den Tempel des Behoeders
  Vervolghde, die uyt rooden dorst,
  Vermoorden dee de seven broeders.
  O alderbeste,Ec.
  
  
  Hy wurpse met een loose vond,
  
  Quansuys om 't leven niet te quetsen,
  In een spelonck, en dee de mond
  Des berghs, met kalck en steen toe metsen.
  O alderbeste,Ec.
  
  
  Hier bleven, kost en adem-loos,
  Zoo langh bestopt, des Heeren knapen,
  Tot dat den Keyser Theodoos,
  Hen t'sijnder tijd vond legghen slapen.
  O alderbeste,Ec.
  
  Maer slapen, soo den Christen plagh,
  Met vaste hoop, om tot de prijsen,
  Die IESUS hen ten jonghsten dagh
  Sal deylen uyt, weer op te rijsen.
  O alderbeste,Ec.