text: No. 2. Publicatie, houdende bepalingen ten aanzien der voeding, kleeding, verpleging, huisvesting en afstraffen van slaven.
  IN NAAM DES KONINGS!
  
  De Gouverneur van Curaçao en onderhoorigheden.
  
  Gelezen eene Missive van Zijne Excellentie den heer Minister van Kolonien van den 14 Julij ll., litt. B, no. 394/F.
  In overweging genomen hebbende, dat het tijdstip meer en meer nadert, waarop de maatschappelijke hervorming kan worden te gemoet gezien, welke door de Hooge Regering voor de Kolonie Curaçao en onderhoorigheden ontworpen is.
  - dat, ten einde de slaven daartoe voor te bereiden en hen de voordeelen dier hervorming waardig te maken, het raadzaam geoordeeld wordt hunnen zedelijken toestand te verbeteren en hun eergevoel op te wekken, door aan dezelven eene betere behandeling te verzekeren.
  Den Kolonialen Raad gehoord.
  Heeft goedgevonden en verstaan, te bepalen, gelijk bepaald wordt bij deze:
  Art. 1. Het is eene verpligting der meesters om te zorgen, dat hunne slaven behoorlijk gevoed, gekleed, verpleegd en gehuisvest worden.
  Art. 2. Aan elken slaaf of slavin van veertien jaren en daarboven, moet worden verstrekt een wekelijksch rantsoen van zes kan goede gave mais, of wanneer die niet verkrijgbaar is, van acht kan goed fijn gemalen maismeel.
  Aan slaven van 10 tot 14 jaren worden twee derde; aan die van 7 tot 10 jaren de helft, en aan jongeren een derde van het vorenbepaalde rantsoen gegeven.
  Aan degenen, die bij de zoutpannen werkzaam zijn, wordt daarboven 25 cents des weeks voor toespijs uitgereikt.
  Art. 3. Schade door den slaaf aan zijnen meester of aan derden toegebragt, kan niet verhaald worden op zijn rantsoen, hetwelk in geen geval ingehouden of verminderd mag worden.
  Met onderling goedvinden is het echter veroorloofd het rantsoen te vervangen door een equivalent, waarvoor de slaaf zich voedsel kan verschaffen, met dien verstande nogtans, dat een dusdanig equivalent hem niet mag worden opgedrongen, en de meester zorgt, dat het besteed worde tot het aangewezen doel.
  Art. 4. Voor kleeding moet elke zes maanden worden verstrekt:
  
  
  aan iederen slaaf van 15 jaren en daarboven
  8 el colette.
  
  
  
  van 11 tot 15 jaren
  6 el colette.
  
  
  
  van 5 tot 11 jaren
  4 el colette.
  
  
  aan elke slavin van 14 jaren en daarboven
  10 el colette.
  
  
  
  van 10 jaren tot 14 jaren
  8 el colette.
  
  
  
  van 5 jaren tot 10 jaren
  6 el colette.
  
  
  aan kinderen beneden de 5 jaren
  3 el colette.
  
  
  terwijl aan slaven van beide kunne van 10 jaren en daarboven 50 cents moet worden gegeven om zich een hoed, doek of sandalen aan te schaffen; zullende de meester zorg dragen, dat dit geld bepaaldelijk tot kleeding worde aangewend.
  
  Art. 5. Wanneer de meester, op aanmaning van den Procureur des Konings of den betrokken districtmeester, nalatig blijft den slaaf van de in artt. 3 en 4 bepaalde voeding en kleedingstukken te voorzien, heeft de verstrekking van Gouvernementswege plaats, behoudens het verhaal der kosten op hem die nalatig blijft.
  Art. 6. De meester is niet alleen gehouden zijne slaven behoorlijke genees- en heelkundige behandeling te verzekeren, maar tevens zorg te dragen, dat zij in geschikte plaatsen verpleegd worden, met afscheiding van kunnen.
  Art. 7. De Procureur des Konings en de districtmeesters in de buitendistricten, zijn bevoegd den slaaf, wiens verzorging kennelijk wordt verwaarloosd, naar het hospitaal, gasthuis of eenige andere geschikte plaats te doen overbrengen. De kosten der verpleging worden op den nalatige verhaald.
  Art. 8. Aan bejaarden, zwakken en kinderen beneden de tien jaren, wordt slechts zulken arbeid opgelegd, als berekend is voor hunne krachten.
  Van vrouwen wordt, na het ingaan van de vijfde maand harer zwangerschap, niet dan ligte arbeid gevorderd.
  Na hare bevalling zijn zij tot aan hare herstelling van allen arbeid vrij.
  Gedurende den zoogtijd zijn zij van zwaren arbeid verschoond;
  Voorts wordt aan de moeder de noodige tijd gelaten, om voor haar kind te zorgen.
  Art. 9. De meesters zijn gehouden hunne slaven zooveel mogelijk in de gelegenheid te stellen van godsdienstig onderwijs te ontvangen.
  In geen geval zullen zij mogen beletten dat zij, gedurende hunne vrije uren, godsdienstig of ander onderwijs genieten.
  Aan kinderen beneden de 14 jaren moet vergunning verleend worden, om minstens gedurende twee uren per dag, onderwijs te genieten, wanneer de gelegenheid daartoe bestaat.
  Art. 10. Overtreding van art. 2 en 3 wordt gestraft met eene geldboete van f 20 tot f 200.
  Overtreding van art. 4 en 9 wordt gestraft met eene geldboete van f 10 tot f 100.
  Overtreding van art. 6 en 8 wordt gestraft met eene geldboete van f 25 tot f 200, onverminderd de vervolging wegens misdrijf, overeenkomstig de Publicatie ter beteugeling en bestraffing van feitelijke gewelddadigheden dd. 16/17 Maart 1830, wanneer de slaaf ten gevolge der overtreding van deze artikels gebrekkig mogt blijven of zijn dood daardoor mogt zijn veroorzaakt.
  Art. 11. Als huishoudelijke kastijding mag de slaaf door of van wege zijnen meester gestraft worden:
  met opsluiting des nachts of bij dag en nacht gedurende acht dagen;
  met slagen door middel van een touw:
  voor mannen vijftien;
  voor vrouwen boven zestien jaren en voor jongens tusschen veertien en zestien jaren, acht.
  De straf van slagen kan niet in vereeniging met die van opsluiting worden toegepast.
  Art. 12. Bij herhaling van hetzelfde misdrijf, mag de in het vorig artikel bepaalde straf verdubbeld en de slaaf in ligte ketting-boeijen opgesloten worden; edoch wordt daartoe vereischt de schriftelijke magtiging van het hoofd der Politie of der betrokkene districtmeesters, dewelke die autorisatie niet zullen verleenen, dan nadat hen de overtreding genoegzaam gebleken zal zijn.
  Art. 13. De bij art. 11 bepaalde straf van slagen mag niet herhaald worden dan na verloop van vier dagen.
  Die veroorloofd bij art. 12, slechts nadat acht dagen verstreken zullen zijn, en in beide gevallen eerst dan, wanneer de zekerheid bestaat, dat zij geene voor de gezondheid schadelijke gevolgen zal achterlaten.
  Art. 14. De straf van slagen wordt in geen geval opgelegd aan jongens beneden de 14 jaren oud, en aan vrouwen beneden den leeftijd van 16 jaren; evenmin aan zwangere, alsmede aan zoogende vrouwen; zwangere vrouwen zijn bovendien vrij van de straf van kettingboei.
  Wanneer twijfel mogt bestaan wegens de zwangerschap der slavin, wanneer deze die beweert en de meester dezelve ontkent; of wanneer de slaaf beweert jonger te zijn als door den meester wordt opgegeven, alsmede wanneer de staat zijner gezondheid of zijne ligchaamskrachten niet voldoende zijn, zal tot de straf van slagen in geen geval worden overgegaan, dan op magtiging van den Procureur des Konings, die het noodige onderzoek zal instellen, des noods met assistentie van den Stads chirurgijn en Officier van gezondheid.
  Art. 15. Meesters, die de bepalingen, vastgesteld bij de artt. 11, 12, 13 en 14 overtreden, alsmede dezulken die hunne slaven mishandelen, dezelve ligchamelijke kwelling aandoen, of door middel van eenig werktuig slagen of stooten toebrengen, zullen worden vervolgd voor feitelijk geweld, en voor zoover daartegen bij de Publicatie van 16/17 Maart 1830, geen hoogere straf bepaald is, gestraft worden met eene geldboete van f 50 tot f 500, met of zonder gevangenzetting voor den tijd van zes dagen tot eene maand.
  De regter is in dit geval bevoegd, om den verkoop van den slaaf te bevelen.
  Art. 16. Huurders van slaven, alsmede degenen, die aan eigenaren van slaven ondergeschikt zijn, welke de bepalingen van dit Reglement overtreden, kunnen zich niet beroepen op daartoe aan hen afgestane regten of gegevene bevelen.
  Meesters, welke een met deze bepalingen strijdig bevel geven, verbeuren eene geldboete van f 50 tot f 200.
  Art. 17. Onder de overtredingen, ter zake waarvan slaven huishoudelijk kunnen worden gestraft, worden gerangschikt:
  
  1o.het schenden van den eerbied verschuldigd aan hunne meesters of aan degenen, die boven hen gesteld zijn, hetzij door woorden, hetzij door gebaarden;
  2o.het weigeren van den verschuldigden arbeid of van diensten, welke in billijkheid mogten worden gevorderd;
  3o.het rondslenteren, wegloopen of verlaten van hunnen arbeid;
  4o.het buiten 's huis vernachten zonder de toestemming huns meesters;
  5o.het misbruiken van sterken drank;
  6o.het weigeren om kinderen ter school te doen gaan of onder-wijs te doen geven, wanneer zulks door de meesters verlangd wordt;
  7o.het weigeren van godsdienstig onderwijs te ontvangen of de met hunne gezindheid overeenkomstige godsdienst oefeningen bij te wonen, wanneer de meesters ze daartoe in staat stellen;
  8o.het verwaarloozen of slecht verzorgen, alsmede het onmenschelijk kastijden hunner kinderen;
  9o.het bedriegen van hunne meesters;
  10o.het plegen van kleine diefstallen;
  11o.het verwaarloozen, verpanden of verkoopen hunner kleedingstukken of gereedschappen;
  12o.het vechten met hunne medeslaven, of veroorzaken van uitbundig getier en geraas in de negerijen;
  13o.het verwaarloozen of mishandelen van vee aan hunne zorg toevertrouwd.
  
  Art. 18. Het straffen van slaven met andere werktuigen dan bij dit Reglement zijn toegestaan, wordt gestraft op denzelfden voet als bij art. 15 vermeld is.
  Art. 19. Bij misdrijven, door slaven gepleegd, is de Procureur des Konings bevoegd, hetzij op schriftelijke aanvrage des meesters, hetzij bij betrapping op heeter daad, alsmede op aanklagte door de bevoegde autoriteiten of particulieren, en na behoorlijk ingesteld onderzoek omtrent het aan den slaaf ten laste gelegde vergrijp, dezen de volgende straffen op te leggen, behalve die, bepaald bij de artt. 11 en 12.
  Dwangarbeid in boeijen op de gronden der meesters voor den tijd van drie, of aan de openbare werken voor den tijd van zes achtereenvolgende maanden, met opsluiting des nachts.
  Slagen met een touw:
  Voor mannen hoogstens veertig,
  Voor vrouwen boven 16 jaren oud en voor jongens tusschen 14 en 16 jaren oud, ten hoogste twintig.
  De straffen van slagen en dwangarbeid kunnen niet te gelijk opgelegd worden, dan door den bevoegden regter, bij wien van de uitspraak des Procureurs in hooger beroep kan worden gekomen, wanneer de opgelegde straf van dwangarbeid de helft van den hiervoren bepaalden tijd overschrijdt.
  Echter is het veroorloofd den slaaf, die de straf van dwangarbeid ondergaat en zich weerspannig betoont, op daartoe bekomene magtiging van den Procureur des Konings of der betrokkene districtmeesters, met slagen te kastijden.
  Art. 20. De misdrijven in het 19de artikel bedoeld, zijn:
  
  1o.diefstallen, zonder verzwarende omstandigheden gepleegd;
  2o.feitelijke gewelddadigheden, die ernstige kwalificatien missen;
  3o.oneerlijke handelingen, die de maatschappelijke orde niet belangrijk aanranden;
  4o.overtreding van politie-verordeningen.
  
  Art. 21. Misdrijven in deze wet bedoeld, welke door slaven in compliciteit met vrije personen worden gepleegd, komen ter cognitie van den gewonen regter.
  Art. 22. De slaaf, welke op aanvraag des meesters tot dwangarbeid veroordeeld is, kan op diens verzoek daaruit ontslagen
  worden, wanneer bij den Procureur des Konings daartegen geene bezwaren bestaan.
  De slaaf die de straf ondergaat op de gronden zijns meesters, mag door dezen niet ontslagen worden, zonder voorkennis van den Procureur des Konings.
  Art. 23. Wanneer de slaaf eene valsche beschuldiging tegen zijnen meester heeft ingebragt, kan hem slechts door den Procureur des Konings eene straf daarvoor worden opgelegd.
  Art. 24. Misdrijven tegen slaven bedreven, worden gestraft, als of zij jegens vrije menschen waren gepleegd.
  Art. 25. De districtmeesters zijn gehouden de bevelen van den Procureur des Konings te gehoorzamen. Zij zijn verpligt hem opgave te doen van de straffen, waartoe zij, ingevolge het bepaalde bij art. 12 magtiging hebben verleend, met vermelding van:
  
  
  a. den naam des meesters;
  
  
  b. den naam des persoons door wien de magtiging gevraagd is;
  
  
  c. den naam
  } van den gestrafte;
  
  
  d. het geslacht
  } van den gestrafte;
  
  
  e. den ouderdom
  } van den gestrafte;
  
  
  f. het beroep
  } van den gestrafte;
  
  
  g. de dagteekening, waarop de bestaffing heeft plaats gehad;
  
  
  h. den aard der overtreding;
  
  
  i. de deswege opgelegde straf.
  
  
  Art. 26. Op het einde van iedere maand vormt de Procureur des Konings eenen staat van de straffen door hem en de districtmeesters opgelegd, en zendt dien, vergezeld van zijne aanmerkingen, aan den Gouverneur in.
  Art. 27. Bij den verkoop van slaven, mogen kinderen beneden de twaalf jaren niet van de moeders worden gescheiden, dan alleen in het geval dat zij voor den vrijdom worden verkocht; of dat zwaarwigtige redenen het Bestuur mogten bewegen, om in het belang der slaven zelve, daartoe de magtiging te verleenen.
  Art. 28. Aan de district- en wijkmeesters wordt de handhaving van dit Reglement bijzonder aanbevolen.
  De toegang tot de plantages, tuinen of gronden mag hen niet geweigerd worden.
  Wanneer aan eenen slaaf eene zwaardere straf wordt voltrokken dan bepaald is bij art. 11, is ieder marechaussée geregtigd den meester de schriftelijke magtiging daartoe, ter inzage af te vragen.
  Art. 29. Alle boeten, opgelegd ter zake van de bij dit Reglement omschreven overtredingen of misdrijven, worden gestort in de Koloniale kas.
  Art. 30. Deze verordening treedt in werking op den dertigsten dag na hare afkondiging.
  Art. 31. De bepalingen vervat in de Publicatie van 29/30 Sept. 1824, blijven in werking, voor zoover zij met dit Reglement niet in strijd zijn.
  Art. 32. De voorafgaande bepalingen zijn in allen deele toepasselijk op de eilanden Curaçao, Bonaire en Aruba, alsmede op de eilanden St. Eustatius en Saba, met uitzondering van den aard en de hoeveelheid van het voedsel, welke door de betrokkene Gezaghebbers zullen worden vastgesteld; terwijl op het eiland
  St. Martin (Nederl. gedeelte) de in 1848 tot stand gekomene regeling of overeenkomst van kracht zal blijven.
  En zal deze Publicatie op Curaçao en onderhoorigheden afgekondigd en in het Publicatie-blad der Kolonie opgenomen worden.
  Gearresteerd op Curaçao, den 14 Februarij 1857.
  Van Lansberge.
  De Koloniale Secretaris a.i.,
  J.A. Quast.
  Gepubliceerd binnen het Fort Amsterdam en in de Willemstad op Curaçao, den 18 daaraanvolgende.
  De Koloniale Secretaris a.i.,
  J.A. Quast.