text: Stem: O ghy die wijlen vlechte, pag. 654.
  
  MAria Magdalene!
  Spiegel van oprechte boet,
  Die den Heer het hooghste goed,
  Huyden heeft doen verlenen:
  Krijght ons, door uw' goe gebe'en
  
  Dat wy u na moghen treen.
  Voor al; dat na de maet,
  Helaes! van ons bedreven quaed,
  Onse penitenty zy,
  Met gemoede, heus en vry.
  
  Men sagh u all' uw' leden,
  All' uw' baghen, al u haef,
  Als een overwonne slaef;
  Tot Godes dienst besteden:
  Daer ghy eerst de sonden mee
  Had gedient, te liever lee.
  Och! dat wy min noch meer
  Bekeeren nu, tot Godes eer,
  Geld en goed, van eerst te lest,
  Lijf en ziel, met al de rest.
  
  't Was wel tot Goods behaghen,
  Dat hy u, tot driemael toe,
  Aenden disch, soo sagh te moe;
  Om opspraeck te verdraghen,
  Met een toegeslote mond:
  Des hy selfs uw' saeck voorstondt.
  Voorwaer een Advocaet!
  Die alle taal te boven gaet.
  Doet ons, door gelijke kunst,
  Oock bekomen dese gunst.
  
  Martha was al te besigh;
  Ghy sat voor de voeten neer
  Van uw' Meester, van uw' Heer.
  Hier leerde ghy een-wesigh
  Met hem werden: Hier van daen
  Quaemt ghy 't beste deel t' ontfaen.
  Wegh wereld! houdt uw' veel:
  Mijn ziel dorst na het beste deel.
  's Werelds veel is al te snood';
  's Hemels een, is ons van nood.
  
  O Hemels een, o seghen!
  Alderdiepste honigh-vloed
  
  Van het ongemete goed.
  Maeckt my de wereld teghen:
  Gunt dat ick mijn lusten speen,
  Na 't Patroon van Magdaleen.
  Dus doende sal ons God
  Met haer vereeren 't hooghste lot.
  't Welck men ons, na Christus leer,
  Sal benemen nimmermeer.