text: Stem: Den tijd is hier, pag. 238.
  
  SOet is den naem
  Glyceriae in d'ooren
  Vanden hooghsten Heer;
  Voor wiens beleden eer,
  Sy wel bequaem
  Haer leven liet versmooren:
  Om daer vooren't loon
  T'ontfaen van d'eelste kroon.
  't Was te Heraclee// Dat sy 't gheloof belee.
  Op den derthienden dagh van Mey,
  
  Als Antonijn met groot geschrey
  Van gemeyne nood,
  Het Christen bloed vergoot.
  
  Soet, sprack de Maegd,
  Was my, mijn wel beminden,
  Van sijn kindsheyd af,
  Tot d'alderlaetste straf.
  Nu 't hem behaeght,
  Ick my oock late vinden
  Soet, met reden moet,
  In 't storten van mijn bloed.
  Heer neemt dan ten danck// Mijn offer rood en blanck.
  Uw' gunst heeft my, met kuyssche leen,
  De schalcke wereld doen vertreen:
  Voeght nu door de dood
  By 't wit, het purper rood. 
  
  Geen soeter geur
  Van offerand behaegde
  Den gekruysten Heer,
  Als dese, oyt soo seer.
  Des hy daer veur
  Gaf aen de blom der Maegden,
  D'aengenaemste kans
  Van een geroosde krans.
  't Beste deel vertrock// Na' t Hemelsche gelock.
  Het ongesielde Maegde-vleys,
  Begraven werde na den eysch
  Vande laetste vree,
  In 't sand van Heraclee.
  
  Daer 't druypen sal
  Van d'alderdierste gommen,
  Heylsaem tot gerijf
  Van ziel soo wel als lijf.
  Tot het in't Dal
  Van Iosaphat, sal kommen,
  Uut des rechters hand
  T'ontfangen 't leste pand.
  
  Midd'ler tijt behoud// Met marmer, en met goud,
  Met paerlen, en met rijck gesteent',
  Vereert al om van Goods gemeent;
  Na den eysch des doods,
  Soo dier in d'oogen Goods.
  
  Des komen wy
  Aen u oock, fleur der vrouwen!
  Met een groot verlangh,
  Opoff'ren desen sangh.
  Op hoop dat ghy
  Ons weer sult doen behouwen,
  Door uw' goe gebe'en,
  Welvaerd van ziel en leen.
  Maer voor al, bequaem// Wel op uw' lieve naem;
  Ons sult verkrijghen sacht en soet
  Te zijn van hart en van gemoed,
  Na de beste wensch,
  Van God en even mensch.