text: Cap. X. Van de ongrondeerlijcke diepte die aen de kanten van Noorwegen is.
  
  AEn de kanten van Noorwegen is op sommige plaetsen, bysonder omtrent de hooge Rotzsen soo groote diepte, dat 'er de grondt niet te vinden is, al waren 'er soo veel koorden aen een vast, en met een loot neêr-ghelaten, als men in een heel groot Schip sou mogen laden; 't welcke gheschiet uyt de eygenschap der rotzsen. Want hoe de berghen en rotzsen hoogher in de locht opsteecken, hoe dat de diepte aen de voet der rotzsen ongrondeerlijcker is, soo dat het minste deel der berghen boven het water staen. Ten anderen, soo zijn de voeten van dese berghen soo vol diepe en krom-loopende spleeten en holen, dat 'et niet moghelijck is met koorden, die met een loot neêr-ghelaten worden, te ondersoecken waer langhs dat de gaten sich strecken. Oock werden 'er in 't eylandt Bornholm, het welcke den Koningh van Denemarcken onderdanigh is, Meyren ghevonden die niet wijdt zijn, maer soo diep dat de grondt onmetelijck is. In 't landt van de Dalkeerlen is oock een Meyr dat Runden is ghenaemt, om dat het rondt is, daer gheen grond ghevonden wordt. In 't Koninckrijck Sweden, niet wijdt van de Konincklijcke stadt Stockholm, tussen de Steenrotzsen, is een plaets ghenaemt Rondisvalia, dat is te seggen, een rondt Wiel, daer men oock geen grondt kan vinden. Noch zijn 'er veel putten en kleyne staende wateren, daer men dickwijls te vergeefs heeft gearbeyt om de grondt te vinden. In de berghen en rotzsen zijn oock seer lange en enge spleten als of sy met ysers gehouwen en uytgheholt waren, loopende in donckere
  
  afganghen, in welcken soo vreeslijcken gheluyt verweckt wordt als 't water ruysschende daer in loopt, 't zy dat stille weder oft storm is, dat de ghene, die omtrent die gaten zijn, met soo gheweldighen gheluyt overvallen werden, dat se langhen tijdt beswijmt liggen sonder yet te hooren, 't en zy dat se in aller yl de ooren achterwaerts trecken.