text: Op een aangename Voys
  VRienden luistert zonder falen,
  Wat ik u hier zal verhalen,
  Vrinden luistert na dit lied,
  Wat nu onlangs weer is geschiet,
  Al van een Apotheker wilt weten,
  En zyn Meid dient niet vergeten,
  Want zy moet nu in de kraam.
  Maar hy heeft het zelfs gedaen
  En hy heeft haer gaen beminnen,
  Tot dat het leven haar komt van binnen,
  Dat Koomt van de liefde teer,
  En van de Meid haar schamel eer,
  En nog kan hy hem niet onthouwen,
  En hy gaat haar het voetje klouwen,
  Klouwen door de liefde blint,
  Tot dat zy zwaar is van een Kind.
  En nu zitte zy in zorgen,
  Want zulken waart die kan niet borgen,
  Hoort toe gy Apothekers jent
  Die vyzel stampen zyn gewent,
  
  En wilt u beyde wat verzinnen
  Eer dat gy wat gaat beginnen,
  Dat koomt van de stamper zoet,
  Dat de vyzel raakt onder voet.
  En nu gaat hy overleggen,
  Zonder iemant zulks te zeggen,
  Hoe dat hy het maken zal,
  In zulken staat en ongeval,
  En nu is hy heen gelopen
  Om daar een vent toe te bekopen
  Voor een goede somme gelt
  Ses hondert guldens toegetelt.
  Nu is dat Meisjen in 't benouwen
  Dat zy met een aar zal trouwen
  Daar zy niet heeft by verkeert
  maar de tyd het alles leert
  En hy spreekt haar in 't verborgen
  En hy zeit laat roosjes zorgen
  Ik weet voor u een brave vent
  die gy zelver ook wel kent
  Dat meisjen was niet wel te vreden
  En zeit wel wat zyn dat voor reden
  daar gy zyt de vaar van 't kint
  daarom u ook wel verzint
  en ik wil u niet begeven
  Al zou my kosten het leven
  Want u by wesen is my zo zoet
  dat my zomtyds nog kussen doet
  Wagt u meisies voor zulke rampen
  En laat niet in u vyzel stampen
  Voor al eer gy zyt getrouwt
  en dat 't u te laat berouwt
  en gy Jonkmans sonder missen
  Wild veel liever een touwtjen splissen
  en gy meysjes excelent,
  Voor gy krijgt een onegt kind.