text: Cap. IV. Van de Bevers.
  DE grootste overvloedt deser beesten is in de Noordsche wateren, om dat sy stilder zijn, dan die van de Rijn en Donau, daer groot ghedruys en een onophoudelijck ghewoel der scheepvarende lieden is. In de Noordsche Landen zijn ontellijcke vloeden, en heel bequaeme boomen, om huysen te timmeren, die sy, de natuur tot een leermeesteres hebbende, met een wonderlijcke behendigheydt bouwen. Sy trecken by hoopen uyt, om hout neêr te vellen, en byten met hun tanden 't hout af, en, afgebroken zijnde, dragen 't op een wonderlijcke wijse naer hun schuylhoecken. Want sy nemen een uyt hun hoop, die tot d'arbeydt onnut, of luy en traegh, of door ouderdom afgeslooft is, maer ten meestendeel een overlooper van een andere geselschap en kudde, die sy rugghelinghs over, met de voeten om hoogh leggen, en hem in plaets van een sleede gebruycken. Sy leggen dan het hout tusschen de beenen, sleepen hem naer hun wooningen, daer sy hem van 't hout ontlasten, en weêr uytgaen en weêrkeeren, tot dat hun voorgenome woonplaetsen volmaeckt zijn, te weten twee of drie vierkanten hoogh, op dat hun lichaem niet in 't water sou hangen, en de staert daer in leggen, die, met d'achterste voeten, voor visch in de spijs ghehouden wordt. Want de staert is, ghelijck de visschen, schub-
  
  achtigh, leer-achtigh, en soo wel van dickte grof en swaer, en door knoopen, die wonderlijck gheheym zijn, onderscheyden, ghevende een leckere spijs en ghenees-middelen aen de ghenen, die qu	ijnen gaen, om dat sy inwendighlijck ghequetst zijn. d'Ervare Kocken zijn oock niet onkundigh in de bereydingh daer af, of tot spijs, of tot toestellingh van genees-middelen. Dit beest heeft seer scherpe tanden, ja soo, dat het de boomen, by de vloeden staende, als met een schaer, af-snijdt. Dat meer is, indien het de menschen, en voornamelijck de Jaghers, met de tanden erghers vat, soo laet het niet los van sijn beet, voor dat het de ghebroke beenen heeft hooren kraecken.