text: Stem: Waer blijfdy nu: o sondaer groot?
  
  
  
  
  
  
  
  
  ALbrice Vader! gheeft ghehoor:
  Aenvaerd de Staf van Sint Gregoor,
  Als hy het Bisdom noch regierde,
  Propheets ghewijs u heeft voorseyd.
  Weest dan gelijck in heyligheyd,
  Uw' drie voorsaten: ghy den vierden.
  
  
  Gregoorjus, Bonifacius, en
  Wilbrordus, die ons 't lief beken
  Van Christus naem eerst heeft ghegheven:
  Ons d'een nae d'ander sijn gheweest
  Tot harders; nu is hunnen gheest
  Gherust op uw' eerwaerdigh leven.
  
  Mids desen nam den goen Albrijck,
  Op hoop van in des Heeren Rijck
  En uytgelese plaets te winnen,
  De sorgh aen van het Rijnsche Sticht.
  En voerden uyt sijn heyl'ge plight,
  Met vyer van ontsteke sinnen.
  
  Hy sond Ludgerus wel ghemoed
  Nae Vriesland toe, om 't hooghste goed
  Van Christus wet daer uyt te deylen.
  En hy van langhen arbeyd moe,
  Trock naer het Luycksche Sust'ren toe:
  Daer God hem schonck de rijckste heylen.
  
  Het blijckt wel aen de wond'ren, daer
  Den Hemel mee doet maken claer
  Des Bisschops graf. Man Goods, ey goede!
  Al rust u aenghenaem ghebeent,
  Zoo verden end, van uw ghemeent,
  En laet daerom haer niet te hoeden.