text: Stem: Opent mijn lippen Heere.
  
  WEest op uw' hoede Vriesen!
  Aenwoonders vande Eems,
  Want sult eerst daeghs verliesen,
  Al schijnt het u wat vreems,
  
  Uw' aengeaemste schatten
  Van rijckdom en geloof.
  Die u 't geboeft ontvatten
  Zal komen, tot een roof.
  
  Voor my; 'k en sal verlopen
  Haer tooren nimmermeer.
  Want heb van hen te hopen
  De alderhooghste eer.
  De kroon van martelijen,
  Zegg' ick, dat diere pand:
  Daer mee mijn ziel verblijen
  Zal haer bebloede hand.
  
  Dus sprack met ware woorden
  Den salighen Walfrijd:
  Door Goddelijcke oorde,
  Een wijle voor den tijd
  Dat vande Noordsche Deenen,
  Oost Vriesland wierd berooft.
  En God hem dee verleenen,
  Den Rosen-hoed op 't hoofd.
  
  Daer seylde niet een tuttel,
  Aen sijn voorsproken woord.
  Den Noordman naer een luttel
  Quam Groeningen aen boord.
  Hy brande Sinte Marten,
  Tot aende diepste grond:
  Hy roofde, deylde, parte,
  Al wat hy waerdigs vond.
  
  Walfridus daer en tusschen
  Verwachte, in sijn huys,
  De hand, die hem sou blussen
  Den dorst van 't lieve kruys.
  Men vond hem (na sy segghen)
  Ter aerden in 't gebed;
  Ter aerden in 't gebed;
  Bereyd om neer te legghen
  Het hoofd voor Christus wet.
  
  Man Goods! ter goeder uren,
  
  De prijs is u bereyd.
  Maer moet voor heen besuren
  Noch veelderhande leyd.
  Op dat ghy mooght ontfanghen
  Te heerelijcker kroon;
  Ja boven u verlanghen,
  Met u noch uwen zoon.
  
  't Gheschiede meer noch minder.
  Men nam hen 't leven: Maer
  De zielen vry van hinder
  Ten Hemel vlogen; daer
  Sy voor de Vriesen bidden;
  Dat Godt van 't goede saed
  Een weynigh noch in 't midden,
  Van 't onkruyd blijven laet.
  
  Och: Amen! God wil 't geven
  Ons in den tijd des noods.
  Want waer ons niet gebleven
  Wat saeds; o vrinden Goods!
  Wy waren nu gekomen
  By na, in sulcken staet,
  Als Gomor en Sodome,
  Wel eer door haer misdaed.
  
  Blijft ons met uw' gebeden
  Noch stijven meer en meer.
  Op dat wy niet en treden
  Van d'eerste Christen leer,
  Die Will'boord ons quam melden:
  Een man soo wijs, soo goed;
  En daer ghy onder stelde,
  Het seghel van u bloed.