text: Het Liedeken gaet op die wijse: Verblijt u Ionghers al ghemeene.
  WEest bly, ghy jonghers al ghemeene,
  Met my, die in vreucht zijn certeene,
  Blijer mensch isser gheene, int pleene,
  Der wereldt rondt,
  Mijn hert ghewont, dat is ter stont,
  Ghemaeckt ghesont.
  
  Ghy meucht antwoorden en oock met rechte,
  Dat u pijn lang ghenoech hadde gheduert,
  Tis waer maer Leander vrou Venus knechte,
  Heeft eertijts in Hero meer lijndens besuert,
  Dus en klaecht niet want onlancx hebdy getreurt
  Van u liefken en zijdy nemmermeer afgesteghen,
  Sy vertroosten als u yet druckelicx was ghebeurt
  Dus en machse van geen strafheyt worden betegen
  Want tot barmherticheyt was sy meer ghenegen
  Dan tot strafheyt so ghy my liebt bevonden,
  Nv hebdy troost van lieve verkreghen,
  Nv zijn ghenesen al u smertelicke wonden,
  Dus zijt vrolijck en verheucht tot alle stonden,
  Laet aen u een teecken van blijschappen beclijven,
  Een ghetroost hert mach wel vreucht bedrijven.
  
  Mijn jeucht, die moet nv vreucht hanteren,
  Gheneucht, is nv alle mijn begheeren,
  
  Helpt my nv jubileren, met eeren,
  In d'eertsche slijck,
  Coemt voort musijck, en rethorijck,
  Sterckt vreuchde ghelijck.
  
  Haer goetheyt en condy nemmermeer volloven,
  Want aen u heeft sy ghenade bewesen,
  Peyst vryelijck dat die Heere van hier boven,
  Haer een raetghever heeft gheweest ghepresen,
  Dies zy haer lof ende eere wtghelesen,
  Want gheen quae tonghen en heeft sy ghehoort,
  Die alle twist ende discoort verkesen,
  Maer haer ingheboren goetheyt gheorboort,
  Dus leeft met haer in vreucht en accoort,
  Haer ghetrou zijnde so langhe u het leven,
  In u sterffelick lichaem sal wesen ghestoort,
  Laet alle verdriet van u zijn verdreven,
  Want uwen versochten loon is u ghegheven,
  Dus wilt alle pijn ende verdriet verwrijven,
  Een ghetroost hert mach wel vreucht bedrijven.
  
  Sy heeft, ghedaen na mijn behaghen,
  Dus leeft, mijn herte sonder claghen,
  Wilt niet mijn jonghe maghen, vertraghen,
  Coemt met spoet,
  Siet dat ghy doet, so ick nv moet,
  Wt liefden soet.
  
  Prince ghelooft my vry sonder eenich duchten,
  Dat ick haer eewelick sal wesen ghetrou,
  Al quamense al dier komen muchten,
  Nemmermeer sal ick laten die schoone kerssou,
  Want het ghetrou verbont ick in weerden hou,
  Dwelck tusschen ons beyen minnelick is geschiet,
  Al mocht my een ander ghebeuren nv,
  Veel rijcker van goede ick en achters al niet,
  
  Oorconde den Heere die alle herten deursiet,
  Hem is bekent dat ick niet en lieghe,
  Want nv ben ick verlost wt alle verdriet,
  Sy heeft my gheholpen wt Venus wieghe,
  Dus op dat ick my selven niet en bedrieghe,
  Wille ick my alle solaes ende geneucht toeschrijven,
  Een ghetroost hert mach wel vreucht bedrijven.
  
  Geen mensch, mocht meerder vreucht toecommen,
  Ic wensch, hen pijn die dit verdomen,
  Mijn vreucht waer niet te nommen, te sommen
  Van menschen al,
  Coemt groot en smal, helpt mijn ghetal,
  Met bly gheschal.