text: Stem: Als 't begint. 
  
  WY willen ons verblijen:
  Want huyden is 't den dyagh,
  Van die een korf met byen
  In 't schild te voeren plagh.
  Maer, of ghy 't niet verstond,
  Dien Leeraer wil ick seggen:
  By wien men wijlen vond,
  Noch inde kindsche mond,
  De honingh-graten leggen.
  
  Den Heyligh was ghesonden
  Om 't Princelijck Milaen, 
  Met wetten en verbonden
  Van recht, te houden staen;
  Als waerlijck Gouverneur.
  Maer God gaf t'eender stonde,
  De Bisschoppelijcke keur,
  Sijn trouwen knecht te beur,
  Door kinderlijcken monde.
  
  Den Keyser was verwonderd,
  En bly, dat sijn gesandt
  Alleen, van soo veel honderd,
  De Staf kreegh inde hand.
  Doch hy quam niet te min
  Wel naderhand te mercken,
  Des mans oprechte sin:
  Niet sonder groot gewin,
  Der Christelijcker Kercken.
  
  Geen adel, geen geboorten,
  Geen Vorst, beneen de Zon,
  Zoo maghtigh, die de poorten
  
  Hem overdringhen kon
  Des Tempels: zoo wanneer
  Den Hemel was besondight.
  Tot dat, tot Godes eer,
  Door penitency weer,
  De vrede was verkondight.
  
  Den Bisschop was in 't spreken
  Zeer cierelijck beblomt:
  Des hem quam hooren preken,
  Die nu soo is beromt
  Den Leeraer van Hippoon 
  Zoo dat door 't soete praten,
  En 's mans bevloeyde toon,
  Den nat betraende zoon
  Sijn dolingh quam te laten.
  
  Looft nu vry t'samen Gode
  Ambroos en Augustijn!
  U werd geluck geboden,
  Wel moet u beyde zijn
  Met uw' verkreghen roof.
  Wel moet u beyde wesen:
  Dat wy soo vasten proof,
  Van 't Christelijck geloof
  In uw' geschriften lesen.
  
  't Zijn uw' geleerde pennen,
  't Is uw' beleefde deughd,
  Die ons de Ketters schennen,
  Die ons tot 's hemels vreughd
  Door d'oude heyre-baen
  Doen lopen en doen rijsen.
  Ey! wilt ons noch bystaen,
  Tot dat w'eens hier van daen
  Met u den Heer gaen prijsen.
  
  
  Nota, Onse L. Vrouwen Ontfanckenis wordt gheviert op
  den 8. December, wiens Lofsangh men vinden sal op onse
  L. Vrouwen gheboorte den 8. September.