text: Cap. XVI. Van 't dooden van een Beer, en van het drincken van des selfs bloedt.
  DAer was onder de Noordsche Worstelaers seker man, Biarchus ghenoemt, die altijdt een swaert van onghewoone lanckheydt gebruyckte, 't welck hy uyt vermaeck droegh, om dat, by uytdagingh van lijfgevecht, tegen alle baldadige Worstelaers uyt te trecken, op dat hy niet toelaten sou dat de ghenen, die sich tot de snoodtste zeden begheven hadden, de vermaertheydt van 't worstelampt door schandelijcke voorbeelden besmetten souden: in voegen dat hy by dese gheleghentheydt veel dwongh hun baldadigheydt gheheel te verwerpen, of hun leven in gevaer te stellen. Hy dan, op de verdienste van soodanige wercken verblijdt, behaelde nieuwe verwinninghen op het wilde vee, dat sich in de bosschen onthoudt. Want hy doodde
  
  een Beer van uytsteeckende grootheydt, die hem in de haghen te ghemoet quam, en beval aen sijn medegesel, Hialthon genoemt, dat hy 't uytgestorte bloedt van dit wilde beest sou drincken, op dat hy te grooter krachten krijghen sou. Maer Biarchus, van seker Worstelaer, die in alle baldadigheydt uytspatte, en over maeltijdt met de geknaeude beenen naer d'aensitters wierp, een gheweldighe slagh op 't hooft ontfanghen hebbende, en wanende dat het onbetamelijck was dit ongelijck met het swaert te wreecken, wierp weêr een been teghen de Worstelaer uyt, en draeyde sijn hooft het voorste achter, in voeghen dat het aenghesicht naer de rugh bleef staen, en hy dus sijn straf kreegh, misschien om dat hy voor 't werpen der beenen vreesde. Voorts seker Regnerus van Noorwegen, 't wapen-ambacht leerende, sagh in de Burght sijner medeghesellen sekere dochter, die met groote kloeckmoedigheydt de vyanden over al dapperlijck te keer gingh. Hy, in liefde tot haer ontsteecken, kon sijn begheerte niet eer versaken, voor dat hy een wreede Beer, en een verschrickelijcke hondt, die de kamer van de Maeght bewaerden, gedoot had. Want hoe wel sy, door liefde eerst aenghesocht, de toegangh belooft had, soo stelde sy echter dese beesten met dese insicht, dat sy de verdelgher van de wreedtste beesten sou sien, om daer door haer Maeghdom, die sy soo langh bewaert had, aen hem over te gheven. De naem van dese dochter was Largertha, van welcks kloeckmoedigheyt wy een weynigh hier na, onder de strijdtbare Heldinnen, overvloedighlijck sullen spreken.