text: Gebedt Tot Jesus Christus onzen Heer als Leer-meester der Oodmoedheyd.
  Heere Jesu, Hoogheyd der vernederde, Glorie der gene die kleyn zyn in hun eygene oogen; ik bekenne my oneyndelyk verpligt te zyn aen uwe Liefde, waer door het u belieft heeft u zelven voor eenen Leer-meester aen te stellen in de werelt, van een deugt die aen de werelt onbekent is, en nogtans  van zoo grooten belang, als is d'oodmoedigheyd, zonder de welke gelyk gy selfs ons te verstaen hebt gegeven, wy in u Ryk niet en konnen komen. Dat die Goddelyke tonge dan inder eeuwigheyd gebenedyd zy, die op zoo veele manieren, en zoo dikmaels sig geopent heeft, om ons den weg te leeren tot de zaligheyd. Maer wat helpt het, dat gy ons die vergeve zede-lesse dies aengaende gegeven hebt, indien ik tot myn groote schaemte my nog niet gevoegt en hebbe, om die wel te vatten. Ah! Goddelyken Meester, gy geeft niet alleen d'onderwyzinge, maer ook het verstant om de waerheyd daer van te begrypen. Wel aen dan; Da mihi intellectum ut sciam testimonia tua. Ps. 118. 125. Geeft my kennis om te weten uwe getuygenissen, en wel te verstaen wat dat is, zoo dikmaels naer regtveerdigheyd de Helle verdient te hebben, en daer tot nog toe van bewaert te zyn uyt enkele genade: myn verderf is uyt my, en door my ben ik eenen verworpeling, en verdoemeling. Al dat'er beter in my is, is geheel van uwe bermhertigheyd, die my ondersteunt heeft, en  wee my, is't dat gy niet en volherd in my te ondersteunen; want ik zal door't gewigt van myn boosheyd myn verderf voltrekken, my niet konnende wederhouden, tot dat ik met'er daed gevallen zal wezen in dien afgrond van vier en vlam, volgens 't zeggen van David: Avertisti faciem tuam à me & factus sum conturbatus. Gy hebt uw' aenzigt van my gekeert, en ik ben beroert geworden. Zoo leert gy my, en ik zoo onderwezen zynde en wille nimmermeer plaets geven aen d'hooveerdy, die u zoo haetelyk is in uwe oogen. Alle schepzels weten wel, dat ik aen myn selve niet anders en ben, als eene spoor en prikkel my aenporrende tot myn eygen bederf, en eenen leyts-man tot een eeuwige doolaeg; en dat overzulkx aen u alleen, ô mynen goddelyken Verlosser, toe-komt de glorie, en aen my de schande. Steunende op deze waerheyd, en daer op gegrond zynde, verhope ik op synen tyd den prys, verborgen aen d'hooveerdige, en veropenbaert aen de oodmoedige, in den Hemel te bezitten. Amen.