text: De inwendige kenteekenen der Veepest aan en onder den Huid.
  Inwendige kenteekenen aan en onder den huid.Wanneer de huid, aan de borst, van eene, aan deze ziekte gestorvene, Koe, tot op de
  
  
  het rundvee.
  V. Afd. XII. Hoofdst.spieren of derzelver bekleedselen, was doorgesneden en afgevild, bespeurde men meerdere kenteekenen der veepest, dan men wel dacht. Zoo dra de huid aan de krop van de kossem was doorgesneden en afgevild, ontdekte zich de vetrok, geheel als korrelige klontertjes; de kliervet-weefsels waren niet zacht noch lilachtig, ook niet geelachtig, als in gezond gedood vee, maar ongelig ingekrompen en veelal met ontstoken bloedadertjes: ter plaatse, daar de huid naar de buik loopt zag men somtijds onder dezelve een blauwachtige opzwelling. Bij het vee, dat in het begin der ziekte gestorven was, ontdekte men bij de doorsnijding van den huid niet veel stank, hetwelk door den Heer engelman mede is opgemerkt, welke ook het bestaan der etterbuilen of zoogenaamde koolen ontkent, welke sommige beweren, dat, reeds in het begin der ziekte onder den huid gevonden worden; wij durven hiervan geene vaste beslissing geven; het is wel waar, dat er op de schoft niet van te zien was, hetgeen door de spanning kan veroorzaakt zijn; maar aan en om de ooren aan den hals en aan de lanken, zijn zeer dikwijls etterachtige klierontstekingen gevonden: of men deze nu etterbuilen, koolen of pestkoolen wil noemen, laten wij aan een ieder over.
  Wanneer de ziekte tot den hoogsten graad gekomen, en het beest dan gestorven was, vond men op en tusschen de vetrok, licht
  
  
  het rundvee.
  V. Afd. XII. Hoofdst.blaauwe of zwarte plekken, en men bespeurde tusschen den huid en de vetrok, eene muffe uitwaseming, daar anders de gewone vetreuk frisscher is. Zoo dra men de vetrok van de onderliggende spieren wilde scheiden, zoo geschiede dit gemakkelijk, daar dit spoedig los liet van het vleesch, het welk men bevondt slap en los van vezelen te zijn. Aan de kossem of borstkwabbe was altijd het vet ontstoken en los.
  Wanneer de huid aan de buik was doorgesneden, bevond men, dat men dezelve mede gemakkelijk konde afstroopen; de vetvliezen waren slijmerig en vol breede lanken en vlekken; de spieren los en hooger rood dan gewoonlijk, en eene stinkende uitwaseming kwam uit de tusschenhuidsche deelen voort; de afgevilde huid bleef langer dan naar gewoonte week, maar behield evenwel nog vaste zelfstandigheid genoeg om tot leder bereid te worden, mits de leertouwers dezelve zeer spoedig in hunne kuilen bezorgde.
  Wegens den huid aan de buik, is ook door camper en engelman opgemerkt, dat men, door het vel en de spieren van de buik stekende, de lucht er met geweld en geraas uitvloog.