text: Cap. VII. Van de waengeloovigheden der Gotten in de Donder.
  
  WYders, sy onderhielden oock de dienst van hun Goden soo hardtneckighlijck, ghelijck
  
  de selve Historie der Sweden en Gotten, in 't twaelfde Hooftdeel van 't eerste Boeck verhaelt, dat sy, als 'er eenigh gedruys in de wolcken ontstaen was, met hun boogen pylen naer de lucht schooten, om daer meê te betoonen dat sy bystandt aen hun Goden wilden bewijsen; die, ghelijck sy gheloofden, dan van anderen bestreden wierden. Sy, met dit roeckeloos waengheloof niet vernoeght, hadden hamers van boven-ghewoon gewicht, die sy Iupiters hamers noemden, en die, met kooper beslagen zijnde, en in hooghe achtingh ghehouden, tot dit ghebruyck wierden ghehouden, dat sy daer door, als door een Claeudiaensche Donder, en door een gewoone gelijckheydt der dinghen, 't ghekraeck der Hemels ('t welck, gelijck sy geloofden, met hamers ghemaeckt wierd, uytdrucken souden, en dat sy waenden dat soo krachtigh een ghedruys, naer de wijse der Smeden, tot voordeel en bystandt van hun Goden was. Dit gebruyck van Iupiters hamers duurde tot in 't elf hondert en dertighste jaer van Christus geboorte, toen Magnus, Koningh der Gotten, uyt betrachtingh van de Christelijcke Godtsdienst, en door haet van 't Heydensch waengeloof, de Kerck van d'Afgodery, en Iupiter van sijn wapenen beroofde, en daer door sijn heyligheydt betoonde: in voegen dat hy lange tijdt daer nae om dese oorsaeck van de Gotten voor een Kerckroover, en schender van 't Heylighe geacht wierd. De Gotten hadden oock eertijdts tot een gewoonte, dat sy, ten strijdt gaende, aen hun Autaren paerden offerden, van de welcken sy de hoofden afhieuwen, en op spietsen staken, en dus, met stocken ondersteunt, en met opghespalckte kaken voor de slagh-ordeningen heen droegen. Sy doodden niet alleenlijck slacht-offers voor d'oorlogh, maer offerden oock beesten nae dat sy de vyanden verwonnen hadden, en hielden heerlijcke spelen, ter
  
  eeren van de Goden, in de welcken sy vrouwelijcke beweginghen der lichamen, een ghebaer der toonneelspeelders, en een sacht ghedruys van bellen, of van kopere klocken vertoonden. Sy deden dese en andere dierghelijcke offeringen, voornamelijck op dat sy, van de Goden geholpen, door gheen gheweldt der oorlogen verwonnen souden worden. Sy hadden groot vermaeck in de wapenen, en ghebruyckten die soo ghestadighlijck, dat sy oordeelden dat al d'andere menschelijcke oeffeninghen niet by dese te gelijcken waren. Sy verkoosen tot dese offeringhen Priesters van onghelijcke staet, als opperste Priesters, Aerts-priesters, Priesters, Dans-priesters, en Wichelaers; aen d'eersten van de welcken, als aen d'opperste Priesters, gelijcke maght als aen de Koningen, en soo groot een achtbaerheydt toegelaten was, dat al 't geen, 't welck van hen geraden of bevolen wierd, als of het van de Hemel quam, van de Koningh en 't volck blydelijck wierd naghevolght. Sy onderwesen 't volck in groote wijsheydt, verkoosen Priesters, en stichtten de Godsdienst. Dion de Grieck getuyght dat nooyt aen dit volck Priesters ontbroken heeft, die hen in wijsheydt onderwesen. Daer was oock onder hen een heerlijcker geslacht van Priesters, die sy Pileates of Gehoede en Pios noemden, uyt de welcken sy Koninghen en Priesters voor sich verkoosen, ghelijck Iornandes breeder verhaelt, die oock seght dat sy Pii ghenoemt wierden, en dat sy ghewent waren met Cyters en witte kleederen buyten de poorten der steden te treden, en hun zeghe-vyerende Gotten te ghemoet te gaen, om de Goden te versoenen.