text: V.
  Accesserat ad tot tantarumque dissensionum mala neglectus mos, tanta olim majorum prudentia constantiaque observatus, eminentium hominum virtutes parce colendi, ne scilicet, quia conjunctam plerumque ambitionem habent, nimiis aut honoribus evectae, aut instructae viribus, contempta exu-taque aequalitate, ac vicissitudine parendi & obsequendi, ad mutandam invadendamque Rempubl. aliquando verterentur. Tantum quippe periculum imperio, praesertim plurium, imminet à summis quorundam & exquisitissimis virtutibus, si quidem nimium extollas, quantum à summis vitiis. Quare non in populari tantum, sed & optimatum statu pro aequalitate partium, ut rectissime observat & in Oratione de C. Caesare Dictatore loquitur illustris Heinsius, ab iis, quorum interest, inprimis vigilandum est. quae non dignitates modo nimias ac opes, sed nobilitatem, aliaque id genus, ac, ut Aristoteles praeclare sentit, virtutem quoque nimiam excludit. Nam & virtutes quorundam nimiae esse possunt Reipubl. ac ideò suspectae esse debent. Inde laudabilis instituti & aequissimus ille A-theniensium & Ephesiorum Ostracismus, quo factum; Ne quis ex omnibus unus, etiam virtute, nimium excelleret: si quis excelleret, alio loco & apud alios esset, atque in exilium mitteretur. Quod qui iniquum esse existimant, quam aequum, quia necessarium, sit jus dominationis in Republic. & quid huic debeatur, ignorant. Certe in Caesare ac Pompejo id neglectum, dum ut virtutibus eminent suprae caeteros; ita auctoritate & honoribus extolluntur, ad unius potentiam ac dominationem viam stravit. Constans ergo ac egregia pro Republ. fuit vox illa Catuli apud Vellejum lib. ii. Esse quidem Pompejum praeclarum virum, sed nimium jam liberae Reipub. neque omnia in uno reponenda. Qui ergo honorum bene gestorum in Republic. majores collatos debere esse praemia contendunt, nimium falluntur. Neque enim tantum cuique in Repub. tribuendum est, quantum meretur, sed quantum securitas Reipub. patitur.