text: Stem: Als 't begint. 
  
  
  
  
  
  
  
  
  HErodes Koningh van Iudeen
  Sloegh aen des Heeren lieve le'en
  De doodelijcke handen,
  End' als hy had gebracht om hals
  Iacobum, wurp hy even valsch
  Oock Petrum inde Banden// in de Banden.
  
  Want siende dat d'onrechte straf
  Des eens, een groot geneughen gaf
  Aen 't harde volck der Joden;
  Kreegh van Edom 't bebloede beest
  Weer sin om d'and'ren na de feest
  Van Paesschen, te doen dooden// te doen dooden.
  
  Den goeden Petrus wel bedaerd,
  Sat in den Kercker, vast bewaert
  Door viermael vier Soldaten:
  Terwijl de Kerck, met droeve stem,
  Maer vals geloof, den Heer voor hem
  Bad sonder af te laten, af te laten.
  
  Tot op de alderleste nacht,
  Dat hem den Vorst met groot verwacht
  Des volcks sou laten rechten,
  En hy te slapen onvermoeydt
  Lagh, met twee ketinghs wel geboeydt
  In 't middel va twee knechte// van twee knechten.
  
  Maer God verhoorend' het gebed
  Sijns Tempels, stierde tot belet
  Van d'opgeblasen Koningh,
  Een Engel die van sijn gesicht
  Af stralende een hemelsch licht,
  Bescheen de donck're woningh, donck're woningh.
  
  En slaende Petrum aende zy;
  Sprack: Ras wert wacker en zijt vry
  
  Van uw' twee stale boeyen.
  't Geschiede stracks. Ende hy weerom:
  Sa! doet my slucks de mantel om,
  En vordert u te schoeyen// u te schoeyen.
  
  't Is wel: Nu volght my op het spoor
  Al waer ick ga; dat is u voor.
  En siet hier mede traden
  Sy soo door d'een als d'and're wacht.
  Geen stale poort, geen manne kracht
  Kon hinderen haer paden// ren haer paden.
  
  Soo langh tot dat hem uyt des doods
  Gevaer bevrijdt, den Enghel Goods
  Verliet op 's Heeren straten.
  End' hy, als uyt een droom verweckt,
  Prees Godes Hand, die uyt gestreckt
  Haer hadde t'sijnder baten, t'sijnder baten.
  
  Nu weet ick waerlijck dat den Heer
  Tot my, sprack hy, van boven neer
  Sijn Enghel heeft gesonden.
  Die uyt Herodes roode macht
  En my uyt al de Joodsche wacht
  Verlost heeft, end' ontbonden// end' ontbonden.
  
  O IESU, door wiens stercke hand.
  D'Apostel van sijn dubb'len band
  Op heden wierdt ontvetert,
  Staet ons door sijn gebeden by;
  Op dat wy voorts van sonden vry,
  Van leven zijn verbetert// zijn verbetert.