text: Zang: Als op't voorgaende. Oock aldus.
  
  
  III.
  WAerom was het, o mijn ziele,
  Daer ghy Hemels waert,
  Dat uw lusten noch zo vielen
  Na de
  
  
  
  snoode Aerd? 
  Gy aenvingt wel 't aenschouwen;
  Maer noch niet klaer genoeg:
  Gy schepten 'sheyls vertrouwen;
  Maer 't was noch wat te vroegh.
  2. Ghy zaegt wel het Land van Vrede,
  Als door eenen mist;
  Maer op 't padt dat ghy moest treden,
  Was niet wel gegist;
  Ghy woud, door weynigh leerens,
  Licht weten wat het zy.
  Wat anders is van veerens,
  Wat anders van na-by.
  3. Zoo langh God de aerdtsche zaken
  Noch in voorspoedt liet,
  Hoorden gy wel van verzaken,
  Maer verstondt het niet;
  Door zwacken lust gedreven,
  Bestondt ghy somtijdts wat,
  En woud wel over-geven,
  Maer niet al wat ghy had:
  4. Door gebreck van wel te weten
  Wat zulck heyl aen-langht,
  Fantaseerd' ick my een keten
  Van't geen niet t'saem hanght:
  Ick wou' twee dingen knoopen
  Waer aen geen knoopen is;
  Twee wegen teffens loopen,
  Maer liepze beyde mis.
  5. 't Hert, tot tweederley genegen,
  
  Stondt staêgh wanckelijck:
  't Een was 't ander in de wege:
  't Eeuw'g 't Verganckelijck.
  Het Aerdtsch met vlijt te zoecken,
  Was niet vol-uyt mijn zin;
  Het Hemelsch te bekloecken,
  Belette d'aerdtsche minn'.
  6. Dus na beyden zoekend', zocht ick
  Geen van beyden wel:
  Van 't vergeefsche zoecken brocht ick
  Niet dan hert-gequel.
  'k Sloegh acht wat and're zeyden;
  Doch al haer troost was windt:
  Laes! die my wilden leyden,
  Die waren zelver blindt.