text: Cap. XII. Van de Silvere verçieringh der Maeghden.
  IN Oost-Gotlandt is een seer oude stadt, Scheninghen ghenoemt, om dat de zyde daer af op sekere tijdt van een vloedt, Schena ghenoemt, gheweldelijck besproeyt wordt. Dese vloedt behoudt, door sijn drooghte, soo weynigh water, dat hy naeuwelijcks de vrachtbeesten en 't vee kan bewateren. Maer dit ghebreck wordt door d'overvloedt van veel treffelijcke springhbronnen vergoedt, vermits sy uyt dese levendige opwellinghen het water gedurighlijck deur aderen leyden. Hoe wel dese Stadt, tot d'ouderdom neyghende, schijnt by nae haest te sullen neêrstorten, soo heeft sy echter, door haer gheleghenheydt, vruchtbaerheydt en weelde, haers ghelijck niet in het gheheele Noordsche gewest. Sy is seer gesondt van gelegenheydt; want sy leght tusschen de vruchtbaerste ackers en beemden, en eycke bosschen, die seer dienstigh en schaduwrijck zijn. De straten van dese Stadt zijn van d'eerste stichters soo wel en vernuftelijck gheschickt, dat sy sich by nae van alle ghewesten, hoe-
  
  danigh een keer sy oock nemen, naer de groote marckt, en naer 't Raedthuys keeren, en daer, als op hun middelpunt, te samen loopen. Op dese marckt stondt eertijdts de beeltenis van een groote Reus, de langhe Turo ghenoemt, gelijck het beelt van de groote Roelant te Bremen, aen welcks knyen de quaetdoenders ter openbare straf gesleept wierden, en voornamelijck d'overspeelders, die men echter daer seer selden vindt. Dese misdadighen wierden met steenen, die met ysere ketenen ghebonden waren, tot groote bespottingh en beschaemtheydt aen de hals tusschen d'armen van 't beelt opgheheven, voornamelijck op dat men , hier door afgeschrickt, het swacke gheslacht, dat verleydt kan worden, niet verrucken sou. In dese Stadt was eertijdts een seer groot getal van gemeene Maeghden, die in d'openbare vierdaghen, met breede, silvere en vergulde kroonen, een palm hoogh, te voorschijn quamen. Hun andere kleedingh en verçieringh, ghelijck oock die van d'andere vrouwen, was heel prachtigh, en bestondt in silver, welcks overvloedt sich tot alle, en tot yeder in 't besonder, jae oock tot de landtlieden uytstreckte, en, ghelijck men ghelooft, sich noch uytstreckt, op dat men dese roem aen de Vorst sou gheven, dat hy eer over rijcken en weeldighen heerscht, dan over armen en behoeftighen, gelijck een Koningh der Schakers en afsetters.
  
  Eynde van 't Seste Boeck.