text: Op een aengenaeme Wys.
  1.
  MYn Vyzel is Gestolen,
  Daer ik by Nagt in stamp;
  Mijn Vyzel is Gestolen,
  De Dief blijft nooit verholen,
  ô Noodlot wat een ramp!
  2.
  Den Dief dat is een Snyer,
  Ik kan hem wonder wel;
  Den Dief dat is een Snyer,
  Maekt hy mijn Vyzel wer,
  Haelt hem de Schout ligt snel.
  
  3.
  Wat mag die Vent dog schele?
  Hoe durft hy dat bestaen?
  Wat mag die Vent dog schele?
  Noemt hy 't Vyzel stele,
  Zy is met hem gegaen.
  4.
  Dien Vyzel die had Beenen,
  Noemt hy dat na de kunst:
  Dien Vyzel die had Beenen,
  En scheen my wel te meenen,
  Betoonde my haer gunst.
  5.
  Wel Dief had gy door listen,
  Het stuk niet aengeleit;
  Wel Dief had gy door listen,
  Eer ik mijn Vyzel miste,
  Ik was hem nu niet queyt.
  6.
  Wel 'k heb hem niet Gestole,
  Ik heb hem maer geleent;
  Ik zal daer wat in Stampe,
  En lossen zoo mijn dampe,
  Soo heb ik het gemeent.
  7.
  Wilt doch u toorn stille,
  En stellen u gerust;
  Gy zult hem weder krijgen,
  Wilt soo lang stille zwijgen,
  Tot dat ik aen u hust.
  8.
  Daerom zijt maer te vreden,
  En schikt u na dees tijd;
  't Stampen in eige Beker,
  Is voor u wel soo seker,
  
  Voor my een groot verwyt.
  9.
  Maer wilt ook dan op passe,
  Dat gy wat beter Let,
  En laet u niet verrasse,
  Want die op Vyzels vlasse,
  Die brengen u in 't Net.