text: V I I I.
  Victo in Pharsaliae campis Pompejo, ac in AEgypto occiso, reliquaque omni factione debellata, major jam omnibus Caesar delatam sibi sub perpetuae Dictaturae titulo supremam potestatem accepit; quam, sed trimesti spatio circumscriptam, vetus etiam Respubl. optimo consilio identidem admiserat. Inde illa multorum judicia de Caesare, velut tyranno, qui oppugnaverit patriam, everterit Rempub. ac oppresserit libertatem; & de Caesarum imperio, velut in primordio ex tyrannide enatum, legitimum demum factum sit quadam quasi usucapione & longi temporis praescriptione, per quam sit ut in privatis rebus, jure Romano, juxta possessorem pronuncietur. Contra nobis certe videtur. Non oppugnavit patriam, non evertit Rempub. aut jugulum libertatis Caesar petiit, sed inter eos, qui magis sine legibus & magistratibus vivebant, quam in libertate, eam probavit ac praetulit imperii formam, quam tempora & mores hominum flagitabant, & quae ad publici egregii bonum reddendum sola erat comparata. Quin igitur legitimi principes fuerint & Caesar; & qui eum, ut oportet, in imperio excepere, haud dubitandum est; subscribendumque judicio Taciti Annal. i. Non aliud discordantis patriae remedium fuit, quàm ut ab uno regeretur. & iterum Histor. i. Omnem potestatem ad unum conferri, pacis interfuit.