text: Thesis I.
  ORigo laudatissimi nominis ac instituti ad Athenienses refertur, primusque ejus auctor Thrasybulus celebratus est. Is à triginta tyrannis civitate Atheniensium occupata, plurimisque civium in exsilium actis, dispersam multitudinem, post ducem tyrnannorum Critiam praelio caesum, in patriam feliciter reduxit. Tum Pausanias, Rex Lacedaemoniorum, inter Thrasybulum, & eos, qui urbem tenebant, fecit pacem his conditionibus; Ne qui praeter triginta tyrannos, & decem, qui postea Praetores creati, superioris more crudelitatis erant usi, afficerentur exsilio; neve cujusquam bona publicarentur: Reipublicae procuratio populo redderetur. Praeclarum tum hoc quoque Thrasybuli (sic enim in ejus vita loquitur Cornelius Nepos) quod reconciliata pace, cum plurimum in civitate posset, legem tulit; Ne quis ante actarum rerum accusaretur, neve multaretur: eamque illi legem oblivionis appellarunt. Neque verò hanc tantum ferendam curavit, sed etiam, ut valeret, effecit. Nam cum quidam ex iis, qui simul cum eo in exsilio fuerant, caedem facere eorum vellent, cum quibus in gratiam reditum erat, publicè prohibuit; & id, quod pollicitus erat, praestitit. Quam igitur Amnestiam Athenienses, Legem oblivionis Nepos, Memoriam omnem discordiarum oblivione sempiterna deletam, Tullius Philipp. i. Plebiscitum, ne qua praeteritarum rerum mentio fieret, Val. Max. lib. 4. cap. i. κάλλιστον ἐκ παιδείας ῥῆμα μὴ μνησικακεῖν, pulcherrimum ex sapientiae studiis petitum vocabulum, memoriam injuriarum esse delendam, AEschines, τὸ τῆς ἀμνηστίας ψήφισμα, oblivionis decretum, Plutarchus appellavêre.