text: Cap. XXX. Van de Vossen, en van hun listen.
  IN de bosschen der Noordsche Landen zijn swarte, witte en roode Vossen, oock soodanigen, die kruyssen op de rugh draghen, en anderen, die met een Hemelsche verwe overspreydt zijn. Sy zijn echter alle aen een selve boosheydt en list deelachtigh. De swarte vellen worden kostelijcker dan d'anderen geacht; om dat de Moskovische Vorsten gewoonelijck de soodanigen gebruycken. Daer nae volghen de vellen, die van de natuur met een swart kruys op de rugh gheteeckent zijn, uyt oorsaeck van de meeste verçieringh, en grootheydt der vellen: vermits de Vos die niet, dan als hy oudt begint te worden, verkrijght. Dese vellen, gelijck de swarte, worden in de groote koophandel der Moskoviten, Russen en Tarters dier verkocht, schoon de swarte vellen niet buyten vermoeden van bedrogh zijn, om dat sy dickwijls door een valsche kleur, namelijck met de roock van peckige Denne-boomen, en Pijn-boomen, vervalscht zijn. De witte vellen zijn niet in soo hooge achtingh, en hebben een Hemelsche verwe, of zijn blaeu-
  
  verwigh, uyt oorsaeck van de menighte, en van 't uytvallen des hayrs. Want sy houden niet soo vast, en vallen ghewoonelijck uyt, vermits het hayr niet soo diepe wortelen heeft, en niet soo vast aen de huydt blijft hangen. Doch de ghenen, die naeuwe toesicht op dese toestel hebben, en de nuttigheydt bevorderen, maken gemenghde deeckens van verscheyde vellen, om de koude te verdryven, en tot gebruyck der gener, die slapen: om dat sy, als men die warm aendoet, een groote walmte veroorsaken. Sy zijn licht, en passen wel voor d'oude lieden. De roode Vossen, die in grooter ghetal dan al d'anderen zijn, worden daer oock ghevonden, en lichtelijck op 't spoor, dat sy in 't sneeu nae sich laten, door de loosheydt der Jaghers, en door de geswintheydt der Honden gevangen; gelijck oock de Hasen, Beeren, Herten, Wolven, Lyncen, die sich door hun eyghe voetstappen, en des Somers door de reuck der Honden verraden.