text: Cap. VII. Van de Houwelijcken der Laplanders door Vuur, en door de Vuursteen.
  
  DE ouders maken, in teghenwoordigheydt van hun vrienden, en van de ghenen, die met het bloet aen hen verbonden zijn, de Huwelijcken van hun kinderen door 't vuur, en dit met het slaen van yser op een vuursteen. Want de Huwelijcken, die de voorspoedighste en bequaemste t'achten zijn, worden daer eer met vuur, en met de vuursteen, als met het Huwelijck ghelijckende, dan met eenighe andere beteeckeningh ghevoeght. Jae de Christelijcke volcken, die heuscher zijn, sullen oock elders in de Noordsche Landen de Huwelijcksche plechtelijckheden niet sonder vuur toestellen. Want de Bruydegom en Bruyt doen, naer d'uytsteeckentheydt van hun waerdigheydt en afkomst, groote fackels, konstighlijck en van verscheyde verwen uyt sacht Was gemaeckt, daer zyde laeckenen van veelderhande verwen aen hanghen, voor sich dragen, als sy, om de zegeningh van de Priester te verwerven, naer de Kerck sullen gaen. Sy laten, als de plechtelijckheydt volbraght is, dese fackels, met groote giften, ter plaets blijven, daer dan de draghers deser fackels, als van raserny vervult, de zyde laeckenen, ghelijck een rijcke roof, deelen. Wyders, de vrouwen, ghebaert hebbende, ontsteecken nae de baringh Waskaerssen, en treden toe, om danck aen Godt te bewijsen. Ja al de gheloovighe Christenen worden met ontsteecke lichten naer 't graf ghebraght, gelijck sy eertijdts met de Doop, en met het licht in de werelt zijn ghekomen. Maer wat de voornoemde Laplanders, en hun zeden aengaet, wy sullen dit noch daer byvoeghen, dat de 
  
  maghen van de Bruyt, als de Bruyloft naer de ghewoone zeden door 't vuur ghehouden is, de Bruyt, met vellen van Armelynen en Zabels verçiert, op een Rangifer, by nae ghelijck een tam Hart (in een groot gheselschap der vrienden, naer de voortreffelijckheyt van 't geslacht, verselt) setten, en dus naer de slaepkamer of hut, al huppelende en danssende, brengen, en haer vruchtbaerheydt en gesontheydt toewenschen. De Bruydegom, met Lochsche of Mardierijnsche vellen verçiert, treedt by haer in, even als een Veneetsche Edelman ghekleedt, en wordt naer de kostelijckheydt van sijn vellen soo hoogh geacht, als anderen, die met kostelijcke ghesteenten, of vergulde ketenen verçiert zijn. Seker, de Bruydegom is om dese saeck hooghlijck te prysen met sijn Bruyt, jae met het gheheele volck, om dat sy niet uyt een onghebonde geylheydt, maer door een eerlijck Huwelijck, met soo groot een plechtelijckheydt, sich te samen voegen.