text: II.
  
  't Was juist een jaar: de lieve bruid
  Was nu nog liever wijfje,
  En keek in de' avondschemer uit,
  Alsof ze dacht: waar blijf-je?
  En hoor! - bij 't kraken van het mos
  Vloog zij met luchtên tred in 't bosch.
  
  En zie! de flinke Jager kwam
  Langs 't digtbelommerd paadje;
  En scheen de maan op loof noch stam,
  't Was licht toch in 't boscaadje;
  Want bij zijn lieven maneschijn
  Was nu een ster - zijn kindelijn!