text: Op de wijse: Meughdy gheenen pekel-harinck, eet aiuyn &c.
  1.
  CLeyn, ootmoedich, soet en stille
  Mijn ziel houdt u toch altijt.
  Gaet het niet naer uwen wille,
  Wordt ghy veel veracht, benijdt:
  En daer toe bespot, bestreden,
  Van veel ghehaet:
  Denckt, dat Godt niet sonder reden
  Dit toe en laet.
  2.
  Wilt u nerghens in turbeeren,
  Noch verliesen oyt den moet;
  
  Maer terstondt tot Godt u keeren
  Als tot uwen oorsprongh soet,
  Die sijn Liefste dus comt proeven
  Hier inden tijdt:
  Daerom wilt u niet bedroeven;
  Maer vroomlijck strijdt.
  3.
  Al zijdy in tribulati'
  Dorr', verduystert, desolaet.
  En denckt niet dat u Godts grati'
  Daerom eenichsins verlaet:
  Iae al schijnt uw' hert bevrosen
  Ende verkouwt:
  Godt die heeft u uytvercosen;
  Op hem betrouwt.
  
  4.
  Haestelijck soo sal verdwijnen
  Alle duysterheyt en smert
  Als Godts licht begint te schijnen
  In het midden van uw' hert.
  Dan sullen de deughden groeyen
  Suyver en reyn,
  Die den gheest Godts sal besproeyen
  Alle ghemeyn.
  5.
  Weest altoys, simpel, ghelaten,
  En ghebonden aen Godes will'.
  Doet goet aen de gheen u haten:
  Hoort, siet, swijght: maeckt gheen gheschill'
  Neemt uw' toevlucht t'allen stonden
  
  Tot 't heylich Cruys.
  Sluyt u daer in Iesus wonden
  Als in een Cluys.
  6.
  In Godts open hert ghepresen
  Stelt uw' woon-plaets ende rust.
  Laet uw' meyningh suyver wesen:
  Soeckt gheen eyghen baet, noch lust.
  In Godts wil wilt u vermaecken,
  En met ootmoet;
  Soo suldy den Heere smaecken:
  Want hy is soet.
  7.
  Al uw' krachten ende sinnen
  Keert tot Godt sonder verdriet.
  
  Luystert nauw, en hoort van binnen,
  Wat Godts liefde u ghebiet.
  Den reuck sijnder specerijen
  Volght met vlijt,
  Soo suldy blij-moedich strijen
  In allen tijdt.
  8.
  Nae de deught wilt altijt haecken,
  En nae 't gheen u tot Godt leydt.
  Wilt oock desghelijcx versaecken
  Al wat u van Godt af-scheydt.
  En rust op gheen creatueren
  Wie dattet zijn:
  Want ghy sout het naer besueren
  Met sware pijn.
  
  9.
  Sachtmoedich, en puer van gronde
  Blijft met Godt altijt vereent.
  Nimmermeer spreeckt met de monde
  'T gheen uw' herte niet en meent.
  In het midden vande menschen
  Woont g'lijck alleen.
  Dient den Heere nae uw' wenschen
  In het ghemeen.
  FINIS.