text: III. Tweede Geval.
  
  Wanneer een dwaze jongling
  Op onbezonnen wegen
  Zich repte langs mijn groef, -
  Of met de woeste trekken
  Der wanhoop op 't gelaat,
  En wankelende schreden
  Kwam wagglen langs mijn kuil; -
  Dan zou mijn krachtig lied
  Met onweêrstaanbren klem
  Hem donderen in 't oor!
  De winden zouden waaijen
  En gieren langs de velden,
  En stemmen in mijn lied:
  Zijn geestkracht zou herleven
  En hij zich zelf gevoelen,
  En mensch zijn als weleer!