text: Op de Voys: Een vaste Borch is onse GOdt, etc.
  SIngt vrolijck (Godt is onse Vest)
  Des Jacobs Godt, met Jeuchte,
  Met Psalmen end met Bommen best
  End' Harpen van Ghenuechte,
  Int Looffhutten Fest,
  Die Basuyn niet en Rest,
  Want in Israel,
  Sulcx is een Wijse wel,
  Een Recht des Godes Jacob.
  
  2.	Sulcx heeft hy als een Tuychnis sett
  Onder Joseph Vercooren,
  Doen sy vry van Egyptens Net,
  Nieuw' Spraecke mochten hooren,
  Haer Schouder hy haest,
  Van allen Overlast,
  Verlost' end' Bevrijt,
  Haer Handen waren quijt,
  Van slaverny so suere.
  3.	Als ghy Aenriept my in der Noot,
  Quam dy mijn Hulp te Handen,
  End' als ghy met Versoeckingh' groot
  Kevet tot uwer schanden,
  Daer t'Water van moet,
  Den Naem noch hebben snoot,
  Probeerd' ick dy wel,
  
  Hoort mijn Volck Israel,
  De Waerheyt ick betuyghe.
  
  4.	Geen ander Godt sult hebben ghy,
  Gheen vreemden Godt aenbeden,
  Want ick de HEER, Alleyne sy
  Dijn Godt, Houdt mijne Zeden,
  Dijn Mondt laet van mijn,
  Altijdt ghevullet zijn,
  Maer mijn Volck wil hem,
  Niet keeren aen mijn Stem,
  Israel my versmaedet.
  
  5.	Daerom nae haeres herten Waen,
  Laet ickse gaen end' varen,
  Wou mijn Volck mijne Wege gaen,
  Godtsalichlijck bewaren,
  Sy souden subijt,
  Des Vyants worden quijt,
  End' ick sou mijn Handt,
  Gaen maecken wel bekant,
  Teghen all' haer Partijen.
  
  6.	End' all' de Vyand' des Heeren quaet
  Moesten aen hem Faelgieren,
  Maer Eewich dueren soud' haer staet
  Ick wouse Proviandeeren,
  Met weyten seer goet,
  End' souden Honingh' soet,
  Wt Berghen en Steen,
  Ghenieten all' ghemeen,
  End' wel versadet werden.