text: Cap. XXIX. Van de Steenen der Reusen, en Aderen der Springh-bronnen.
  
  GElijck wy hier voor, in 't eerste Boeck, van de Gebouwen der Heydenen, Koningen, Worstelaers en Reusen ghesproken hebben, in de welcken sy hun heerlijcke daden deden uythouwen, om die door dese middel aen de nakomelingen best bekent te maken; gelijck Saxo Sialandicus van sijn Reynier, Koningh van Denemarcken, verhaelt, die sijn daden, in een vijfjarige oorlogh teghen de Moscoviters en Russen in 't Noorden bedreven, in hooghe rotzsen nagelaten heeft, op dat het geen, dat hy met soo veel bekommernissen en swarigheden, tot uytbreydingh van sijn eer, verworven had, niet door vergetenheydt verdwijnen sou: soo is dit oock gedaen van veel Koninghen en dappere Helden der Gotten en Sweden, welckers heerlijcke daden noch in d'uytsteeckentste plaetsen der Noordsche Landen ghesien worden. Onder desen worden de genen van deurluchtiger gheheugenis gheacht en gereeckent, die sich in de bevorderingh van 't lof des oorloghs soo matelijck ghedragen hebben, dat men siet dat sy meer insicht op 't gemeene nut hebben ghehadt. Soodanigh was d'uytmuntentste koningh Vbbo, Stichter van de seer oude stadt Upsale, en Scarinus en Ericus, met veel anderen; welckers onuytwisschelijcke gheheugenis niet alleenlijck in de rotzsen op veldt, of in 't geberghte geschreven is, maer door ghedichten in de moederlijcke tael, met snarenspelen, op de gewyde plaetsen en dagen, en met gedurige danssen gevyert wordt. Want hun
  
  voornaemste sorgh was, in tijdt van vrede aen d'Oversten der Landtschappen te bevelen, dat sy, behalven de wapenen, de water-aderen, plotselinghs afvallende, ten gherijf der inwoonders, naer de molens souden brengen, of over al bronnen, tot het Gemeene nut noodtsaeckelijck, bouwen. Wyders, uyt de rotzsen vloeyt op veel plaetsen soo veel en overvloet van water, dat het, door behendigheyt van de natuur en konst geleydt, in een langhe, doch schoone rijgh vijf-en-twintigh of dertigh watermolens doet omdraeyen. Falonen, een edel Landtschap der Wester-Gotten, en het volckrijck Helsingen, vertoonen soodanighe en soo veel aenghename aenschouwingen, ghelijck wy namaels, als wy van d'Yserwerckers spreken, toonen sullen.
  
  Eynde van 't tweede Boeck.