text: Toon: Silvester in den norgenstont, &c.
  ‘t IS Cupido die ’t Minne-geyl
  In ’t jeugdigh hert gaet stoken,
  Een die sijn woordt is ’t Oog in ’t zeyl,
  
  Vol geestigheydt in ’t spoken;
  Een die op ’t zijd-gheweer braveert
  Als ’t Koockertje met Flitsen
  Een die de overschoon-heydt eert,
  Een vol van onheyl hitsen,
  Een Kindt ’t gheen ick in al sijn doen,
  De wille geef,
  ‘k Hoop dat het my voor ’t quaedt sal hoen
  De dagen dat ick leef.
  2O! ‘k hebt soo lief, ick koestert ’t soo,
  ’t Is van my niet te scheuren.
  Het buytelt om gelijck een Vloo,
  En ’t pronckt in alle kleuren,
  Het singht, het springht, het vlieght, het schiet,
  Het lacht, het klapt in d’ handen,
  Het mindt, het bindt, het geeft, het biet,
  Als ’t wil, ’t dwinght Rijck, en Landen.
  ’t Is glat, en schoon, ’t hayr krult op ’t hooft,
  
  Gelijck een kroon,
  Hem is, van ’s Moeders-deel, belooft
  ’t Palleys naest Iovis Troon.
  3’k Aenbiddet spijt de Son en Maen,
  Ia al de hemelsch Goden:
  Wil ick ter jacht, ’t wil met my gaen,
  En daer op Nimphjes nooden,
  ’t Verciert mijn Roos met groent en kleur,
  ’t Loopt voor met Bracx, en Winden,
  ’t Blaest op de Jacht met soet geneur,
  Ja ’t weet het Wildt te vinden;
  ’t Sleept, en het draegt de vangst daer ’t hoort,
  Wat wil ick meer?
  ’t Waeckt nacht en dagh voor d’ minne-poort,
  Noch ist: ten dienst mijn Heer. 
  4Neem ick mijn rust op ’t Ledekant,
  ’t Komt in mijn armen leggen,
  En ’t streelt my naer sijn kindts verstant,
  
  Ia weet soo veel te seggen,
  Hier van de Liefd’ en van de Min,
  En gins van ’t boven wonder,
  Schoon een goe geest regeert mijn sin,
  Als ’t Kindt komt, die moet onder,
  Mijn Voog’len, en mijn Visschery
  En deught gantsch niet,
  Sijn soet vermaeck die moeter by,
  Of anders al in ’t Riet.