text: Cap. IV. Van 't geweldt en groote kracht der Noordwesten windt.
  
  IN Yslandt ('t welcke een landt is, gheleghen vast aen de bevroosen Zee, onder 't ghebiedt van den Koningh van Noorweghen) is een Zeehaven, geheeten in hun ghemeene tael Westrabord, alwaer
  
  op 't platte landt en velden, ghelegen omtrent den oever van de Zee, de windt Circius oft Noordwesten windt soo gheweldigh waeyt, dat hy de ghewapende mannen die daer omtrent over- en weêr-ryden, soo lichtelijck als oft een bouwt Vlas op stoppelen waren, van 't paerde ter aerden werpt. Het selve gheschiet oock den ghenen die door 't Land der Portucriptiken trecken, (dat is te seggen van de lieden die in de holle Steenrotzsen en grotten woonen) en dat bysonder in de tijdt van de Winter, als de Son haren loop heeft in 't teecken van Capricornus, tot welcke tijden de winden op Zee daer soo gheweldigh oft stormachtigh niet zijn. Boven desen sijn 'er oock in Yerlant op veel plaetsen berghen, die niet seer hoogh zijn, over welcke, is 't dat 'er yemandt reysen wil, als dese Noordwesten windt waeyt, die is niet alleen in ghevaer van te vallen, oft van de berghen af te rollen, maer oock van 't leven daer te laten, en in de diepte en holen van de bergen te versticken. Ten anderen, wat vreesselijcke en schadelijcke winden dat 'er in 't West-quartier van Noorwegen omtrent de waterkanten waeyen, is den inwoonders van 't landt, en oock den vreemdelinghen, die daer verkeeren en haren handel dryven, seer wel bekent. Want door 't groot gewelt en kracht van dese winden, soo kan 'er gheen boom oft struyck wassen noch voortkomen. Daerom soo ghebruycken die van 't landt, in plaets van hout, om vuur te maken, groote vischbeenen, daer sy hen by warmen, en oock hen spyse mede koocken. Desghelijcks hoe gheweldigh en schadelijck dat dese windt is, omtrent den oever der Zee in 't West-quartier van Bothnien, dat worden de lieden die daer omtrent woonachtigh zijn, tot hun groote schade dickwijls wel ghewaer. Want door sijn groote kracht soo voert hy wegh geheele daecken van de huysen,
  
  de welcke hy over al wijdt en breedt verstrooyt, de selve vernielende en te niet brengende.