text: I V.
  Si meum nunc quoque judicium interponere mihi hîc liceat, pro populo pronuntiare haud dubitaverim. Sicut enim praescriptiones, quemadmodum & usucapiones, neque injuria & haud inutiliter, jure civili sunt introductae, ita jura imperii totiusque populi, quae nobilitate sua res alias multum excedunt, praescribi non posse aut debere, statuendum est. Neque hactenus jure suo non usus erat populus; neque, cum in ejusmodi liberâ eligendi & creandi Consules potestate, ejusdem sit nolle cujus est velle, censendum est populum, quia hactenus solos patritios ad consulatum voluerat promotos & promoverat, noluisse unquam plebejos ad eum evectos. Soli quippe patritii huc usque eo donati indicia quidem sunt praeteriti & per tot annos continuati de iis populi judicii, sed non futuri. Interim ex his patet, pessime libertati suae consulere eum populum, qui potestate eligendi quos velit principes aut alios supremos magistratus instructus, intra unius vel domus, vel ordinis angustias vota sua continuo constringit.