text: Stemme: Onlanghs geleden, &c.
  LAest gincker een Ioncker
  By avont in doncker
  Spanceren by de straat,
  Om fantasys verlaet,
  Hy siende na de Lucht,
  Hoorde gerucht
  Op seeccker Cantoor,
  Hy sach ’t glas door
  Dees aerdighe soete Klucht.
  2Een Meyt bracht Mont-brieven,
  Dus is ’t u believen,
  Meester, dat ghy komt af,
  De Dis staet rede, ick schaf,
  Wy wachten al nae jou,
  En onse Vrou
  Sit al aen den Dis,
  
  Daer is Pos, Vis,
  En Wijckere Cabbeljou.
  3De Meester geneghen
  Om lusjes te pleghen,
  Kreegh aen de Meyt wat sin,
  Om ’t werck ban sneuckel-min:
  Hy heeft terstont de Meyt,
  Soo soet gevleyt 
  Toekomende Wijf
  Mijn tijt-verdrijf,
  Hoe vaert uw vrolijckheydt?
  4De  Maget verslaghen
  Van sulcke vraghen,
  Riep, wech met dese gril,
  En tweede minne wil:
  Hy gaf de soete sus,
  Terstont een kus,
  Midts doocken sy neer,
  Sy riep: mijn eer,
  Wel dacht ick, hoe is dit dus?
  5Ick klom op de luyffel,
  
  En sach het gekuyffel
  Van deze Man en Meyt,
  Die om haer eer vast schreyt,
  Ey! Meester zijt gerust,
  Verkoel u lust
  Met onse vrouw,
  Hy riep; nou, nou,
  En heeft sijn lusjes geblust.
  6En na dit bedrijven,
  Gaf hy haer wat schijven,
  En sey: weest nu te vreen,
  En sy ginck lacchende heen.
  Ick dacht ist daerom dat,
  Veel meysjes wat:
  Iufferlyk gaen,
  Als sy ‘er soo aen
  Komen, door kusjes om schat.
  M. Keusers.