text: V I.
  Ad Superbi tot infanda scelera tandem accessit filiorum ejus, Sexti inprimis, foedissima libido; quâ, ferro armatâ & terrore, Lucretiae, conjugis Collatini, contumax pudicitia violata est. Matrona quidem contumeliae impatiens sese ferro interemit; & quantum incomparabili castimoniae studio gloriae promeruit, tantum spontaneâ & ignavâ morte amisit. Nam neque concessa est αὐτοχειρία, quanquam tantopere Stoicis laudata, neque quidquam in ea est generosum. Vide hac de re accuratè disputantem Augustinum lib. i. de Civit. Dei, cap. xix. Si ad vestrum judicium, inquit, Leges judicesque Romani, deferret quisquam hoc crimen, non solum indemnatam, verum etiam castam & innocentem interfectam esse mulierem, nonne eum, qui id fecisset, severitate congruâ plecteretis? Hoc fecit illa Lucretia, illa sic praedicata Lucretia innocentem, castam, vim perpessam Lucretiam insuper interemit? Proferte sententiam. Cur interfectricem innocentis & castae tantâ praedicatione laudatis? Verum Brutus, cum ad regnum expugnandum omnia nunc opportuna esse haud temere judicaret, corpore Lucretiae in forum delato, & Superbo ejusque filiis liberrimâ oratione accusatis, incensam multitudinem perpulit, ut imperium Regi abrogaret, eumque cum conjuge ac liberis juberet exulare.