text: X.
  Equidem & in tollendis civilium bellorum primis ac praecipuis caussis, & in iis, principibus inprimis viris, quorum honores possessionesque horum bellorum jure, si quod in iis jus sit, in quibus jus tantum sceleri dari Lucanus affirmavit, in alios devoluta sunt, restituendis, omnis illa difficultas potissimum versabitur. Caussa fere est in supremorum Principum aut magistratuum imperiis vel revera iniquis, quae proinde merito; vel aequis quidem, sed tamen opinione ac interpretatione iniquis, quae nulla ratione & protervè subditi repudiavere. Vtrumque illud rescindendum, & ex eo natos civium motus perpetua oblivione delendos esse, quis meliorum cautiorumque Principum non agnoverit? Neque enim boni sunt, qui in eo, quod iniquum est, imperando, & in exigenda poena culpae, cujus ipsi auctores sunt, contumaces persistunt. Quam divinum est illud Philippi Amyntae F. cujus meminit Themistius Philosophus in Orat. ad Valentem Imp. de victis clementer habendis? Cum tribuni aliquot militum hostilia in eum meditati, delatique essent, non statim gladium arripuit, sed, Παρ᾽ ἡμᾶς, φησὶ, αἴτιον τῆς ἀπεχθείας; Penes nos, inquit, caussa est, cur invisi simus. Neque cauti sunt, qui non desistunt ab iis imperandis, quae quidem bona esse dictat ratio, sed eventus ostendit in pessimum publicum exire, dum adversis multitudinis animis obtruduntur. Audiamus illa Tiberii, contra eos Annal. iii. apud Tacitum prudentissime disserentis, qui adversus infamen luxum istorum temporum Sumptuarias leges revocandas, contendebant, Quod si, inquit, mecum ante viri strenui AEdiles consilium habuissent, nescio an suasurus fuerim omittere potius praevalida & adulta vitia, quam ostendere quibus flagitiis impares essemus. At quid si principes nihilominus contra ratio-nem sint contumaces? Certe si quidem ea, quantumvis iniquiora sint, aut videantur, illi velint, quibus concessis salva tamen adhuc manere potest Respub. quidni patientia pacem redimere potius fuerit, quam obstinatione bella civilia trahere, quibus haud dubie omnia in casum dantur? Quantulum enim est ferre injusta quaedam imperia? quam, si totius alias imperii eversionem videris, in levi habendum? Qui aliter animati sunt, mihi quidem haud absimiles illis videntur, qui leviorem morbum irrito conatu depulsuri, nihil eo aliud efficiunt, quàm ut tandem incidant in letalem. AEgram esse Rempub. expedit, quam hac ratione curari. Si igitur ex rationis certissimo praescripto judicent, principes quidem; melius esse aliquod obsequium quam nullum; subditi autem; potius esse aliquod imperium, quàm nullum; sive, ut loquitur & utrumque simul complectitur Tullius, praestare esse aliquam Rempubl. quàm nullam, haud dubie ac facile confectum negotium habemus. Iis enim solis; qui non auscultant rationi, facillima videntur, quae revera ἀδύνατα sunt; ut per bella civilia pacem Reipubl. posse reddi; in iis contra, quae facillima sunt, immensas quasdam sibi singunt difficultates; ut in procuranda Amnestiae decreto publicae rei redintegratione.