text: 2e Akte, 2e Tooneel.
  (Een gang: in 't verschiet de geöpende voordeur, waardoor men een koets ziet. De oude lui loopen vooruit, achter hen op den voorgrond volgen Charlotte en Louise.)
  Charlotte.
  Louise! indien gij wist... maar gij begrijpt me niet,
  Wat, als ik Henri zie, mijn teder hart geniet!
  En echter - alles mag hij in mijn ziel niet lezen:
  Ach, moet een meisjeshart steeds onuitleesbaar wezen?
  
  Louise.
  Klets toch niet langer. Ma kan hooren wat je zeit:
  Je bent ook eeuwig zoo'n gepassionneerde meid!
  
  Charlotte.
  Ge hebt goed spreken, maar hoe wil ik me anders maken?
  Hoe wil ik koud zijn, als die vlammen mij doorblaken?
  
  Louise.
  Soit: zwijgen is nu zaak. Ze hooren 't anders nog
  En dan....