text: Cap. XVII. Van de bekeeringh van Noord- en Oost-Finlandt, en van hun groote gastvryheydt.
  
  DIt volck, aen d'uytterste gewesten van 't Noorden woonende, wierd eertijdts, ghelijck veel geburige Landen, door 't Heydensch waengheloof verleydt, en, van de wegh der waerheydt afdwalende, betoonde sich lasterlijck tegen Godt, en gheweldigh tegen sijn naesten. Maer na dat dese twee heldere lichten, en heylighste mannen, Erick, Koningh van Sweden, en de heylige Henrijck, Aerts-
  
  bisschop van Upsale, hen, omtrent in 't jaer onser saligheydt elf hondert vijf-en-vijftigh, toen sy de verkondigingh van Godts Woordt, en de vrede, die hen aengheboden was, versmaet hadden, met een verwinnende handt tot het Christelijck gheloof, en onder 't Koninckrijck van Sweden ghebraght, Kercken ghesticht, en Priesteren over hen ghestelt hadden, soo zijn dese lieden beminners van alle deughden gheworden, maer voornamelijck van de mildtdadigheydt en gastvryheydt, die d'inwoonders met de hooghste goetjonstigheydt, die men begeeren kan, aen de vreemdelinghen en uytheemschen bewysen. Sy zijn onder malkander vriendelijck en zedigh, en traegh ter gramschap: maer indien sy langh daer toe geterght worden, soo sullen sy de langhsaemheydt met de grootheydt van de wraeck vergelden. Sy woonen in buurten, by Parochyen en Dorpen onderscheyden. Sy hebben Kercken, die heerlijck gebout zijn, en doen groote naerstigheydt, om noch nieuwe Kercken op te rechten. Sy betoonen heel groote eerbiedigheydt aen hun Priesters, en gheven de tienden van al hun Waren. Sy worden oock, tot vergeldingh hier af, soodanigh van de Priesters in de Goddelijcke Wet onderwesen, dat sy, hun voorgaende doolinghen verwerpende, door sekere eygenschap des vernufts heel wacker en vaerdigh worden, om al 't gheen, dat eerlijck is, te volgen. d'Inwoonders van West-Bothnien worden met desen niet ongelijck geacht. Want sy, ghebreck van d'onderwijsingh der Scholen hebbende, zijn door de naturelijcke wet soodanigh onderwesen, dat sy de sonden verfoeyen, en de deughden omhelsen. Want sy bevinden dat den genen, die oprechtelijck leven, en niemandt hinderen, alle goederen toevloeyen; en in teghendeel dat, om de verfoeyelijcke misdaden, namelijck hoerery, overspel, dievery en doodtslaghen, de
  
  voghelen en beesten de bosschen, en de visschen hun wateren dickwijls verlaten hebben, en nie weêrghekeert zijn voor dat door de ghebeden en zegheninghen der heylige Dienaers de vergramde Godtheydt versoent was.
  
  Eynde van 't vierde Boeck.