text: Voorreden.
  NIemandt behoeft sich te verwonderen van dat in groote en ruyme Landen der Noordsche volcken, en voornamelijck in 't half eylandt Scandia, ('t welck om sijn onbekende grootheydt van Plinius een andere werelt, en van Jornandes en Paulus Diaconus de scheede of de winckel der volcken genoemt wordt) veelderhande kleederen en deckselen zijn, gelijck oock verscheyde Zeden en ghewoonten, soo wel in de samenlevingh der inwoonders, als in de verkeeringh der gener, die van buyten inkomen, en in de rechten van beyde, en met hoe groot een gherustheydt zy, ghelijck men seght, sich eertijdts aen d'oude instellingen vasthoudende, eendrachtelijck te samen leefden; in plaets dat nu, door d'aenwas van de twist, seer weynigh met hun lot vernoeght schij-nen: 't welck alweer niet te verwonderen is, vermits de schalcke boosheydt der menschen soo verre is gekomen, dat yeder een vernuftigh werckmeester van sijn eyge verderf geworden is. Want yeder is van buyten in sijn kleederen gescheurt ,en van binnen in sijn geest bedorven. Yeder schijnt uytterlijck de wetten te ghehoorsamen, en Zaeyt over al sijn list en bedrogh; door welckers uytwerckingh en eynde sy, vol van de grootste laster, en van alle ghehaet, uyt het leven verhuysen.