text: T. 
  
  ’Tgeruchte heeftet ons doen hooren.44
  ’Tlot neem hoe’t wil sijn rol.34
  Tot u mijn stemme dagh en nacht.88
  Tot u wiens stoel des Hemels hooghste hoogh.123
  
  
  
  Tot Godt mijn stem, mijn be’e, mijn klacht.142
  Trou hert-verlaet maeckt lijdlijck lijden.120
  T’wijl de sinnen sijn ontsteken.38
  ’Tzy wat de mensch omhanden heeft.127
  ’Tzy hoe de wer’ldt, op my verwoet.62