text: Cap. IX. Van de Leere Schuyten der Zee-roovers van Groenlandt.
  
  ALs men wil varen uyt de haven van Westerbort die in Yslandt leght naer Groenlandt, soo moet men voorby de in zee gheleghen hoogen steenrotz Hutisack genaemt, 't welck half weghen is tusschen de voorseyde Haven en Groenlandt: alwaer een soort van Zee-roovers woonen, de welcke ghebruycken Leere Schuyten om soo wel onder als boven op 't water te varen, alsoo sy willen: laghen legghende om het onderste van de schepen, die met Koopmanschap geladen zijn, van buyten te doorbooren. Ick heb in 't jaer duysent vijfhondertvijf in de Bisschops Kerck van Aushlou boven de Kerckdeur aen de West-zyde gesien twee van dese Leere Schuyten, die daer aen de muur hangen, op dat yeder die sou mogen sien, de welcke S. Haluart daer gheoffert waren, en men seght daer dat sy Haquin, Koningh van 't selve Landt, als hy met sijn Oorloghs-schepen voorby de kanten van Groenlandt voer, de selve had ghenomen van de Zee-roovers die van meeninge waren, soo 't bleeck, dat te doorbooren: want de inghesetenen van dat landt pleghen gemeenlijck door dusdanige listige pracktijcken oft bedriegelijcke konsten een groote schat met rooven te vergaderen, doorboorende, als voor verhaelt is, van onder de plancken der Schepen, soo dat die terstondt vol waters komende voorts sincken.