text: Cap. VI. Van de swarigheydt om Zout in de Noordsche Landen te voeren.
  MAer de Noordsche volcken, in scheepsoorlogen op d'Oost-zee geraeckt, en wetende
  
  dat hun landen door 't ghebreck van Zout van de vyanden verdruckt konnen worden, maken, door sekere konst, die sy gevonden hebben, Zout binnen hun eyghe palen, op dat sy niet souden behoeven hun vryheydt den vyanden t'onderwerpen. Doch op dat d'inwoonders der Noordsche Landen dit vaerdighlijcker, en met gestadige winst ghedurighlijck souden maken, soo heeft d'eerwaerdige Heer Ian de Groot, uyt Gotlandt, Aertsbisschop van Upsale, mijn waerdtste Broeder en Voorsaet, in 't jaer duysent vijf hondert drie-en-twintigh Ghesant van Paus Adrianus de Seste, en eyndelijck nae verloop van twee jaren verkoosen, en sijn Bisdom van Upsale besoeckende, op sijn eyge kosten ghereedtschap, dat dienstigh was, ghekocht en ghegeven, en de middel en konst, die hy van de kundigen geleert had, aen de voornaemste inwoonders in de bequaemste plaetsen meêghedeelt, de welcke sy, naer de noodt en behoefte van 't Zout, dat toen noodtsaeckelijck was, en altijdt wesen sal, sonder moeyte en met kleyne arbeydt konnen ghebruycken, hoedanighe vyandtschap dat 'er oock ontstaen moght.