text: II.
  
  Wel op dien dag, na zeven jaar,
  Vlocht zij zich bloempjes in het hair:
  
  - Nu komt mijn Liefste trouw en goed,
  Ik ga verheugd hem in 't gemoet. -
  
  En toen zij kwam in 't groene woud
  Sprong daar een ruiter uit het hout:
  
  'Zoo eenzaam u in 't bosch gewaagd?
  En zeg, wat schreit ge, zoete maagd?’
  
  - Ik schrei, dat ik mijn beste vrind
  Na zeven jaar niet wedervind! -
  
  'Ik reed pas gistren door een stad,
  Waar, wie U trouw zwoer, Bruiloft had!’