text: Op Lichtmisse dach.
  Het is heden een dach van vrolijckheden
  Al in des Conincx houe,
  Want daer heeft ontfanghen heden,
  Een Maecht van grooten loue,
  Een Kint ghemaeckt seer wonderlijcke,
  Ende altemael ghenoechelijcke,
  Nae de menschelijcheden.
  Dat daer leyt ontastelijck
  Ende daer toe onsprekelijck
  Nae sijnder Godtlijcheden.
  Die Moeder is dochter wonderlijck,
  Haers soons, want hy is haer vader,
  Waer hoorde oyt man desgelijck,
  Hy is Godt ende mensch te gader,
  Hy is knecht ende een Heer,
  Hy is ouer al, dats meer,
  Onbegrijpelijck te vinden,
  Teghenwoordich ende eewelijck,
  
  Waer hoorde oyt man die wonder seer
  Ten can gheen man versienden.
  Hy Wert gheboren inder nacht,
  Der sonne verlichtere,
  Ende hy wert inden syal ghelacht,
  Alder werelt stichtere,
  Men wandt hem metten wendel lanck.
  Die de sterren maect metter hant.
  Doen hy den hemel wrachte,
  Hy weende als een Kindt mede
  Die donder en bliecxem dede
  Ende hy voer op met crachte.
  Ghelijck dat niet en quetst het glas,
  Daer die sonne schijnt dore,
  Ghelooue ick dat Maria was,
  Naer reyne, ende vore,
  Die Moeder is ghebenedijt,
  In wiens lichaem besloten leyt.
  Die Godts soon wert mensch gheboren,
  Weet dat die borstem heylich waren,
  Die Godt in zijn ionghe iaren,
  Te suyghen hadde vercoren.
  Godt den herderkens ontboot,
  Des nachts by haer beesten,
  Metten Enghel blijschap groot,
  Van des Conincx feeste,
  Die ghewonnen heeft een maecht,
  Ende inder cribben was ghelaecht,
  In doeckelkens ghewonden,
  Hy is alder werelt Heer?
  Ende van gedaente schoonder meer,
  Dan yemandt is gheuonden.
  Doemen die werelt al beschreef,
  Ghinck een maecht met kinde,
  
  Te Bethleem daer sy doen bleef,
  Ende voldroecht Kint ten eynde,
  Daermen aff schrijft inden houe,
  Ende glorie singt met grooten loue,
  Van grooter weerdichede,
  Godt hier bouen van hemelrijck,
  Verleent ons menschen op aertrijc,
  Van goeden wille vrede.   Amen.