text: Cap. XIV. Van de visschery der visschers, die te paert sitten.
  DEse middel van op het ys te visschen, in de groote Meyren, en soete wateren, en in de boesems van de zoute zee, wordt jarelijcks, van November-maent, tot aen 't eynde van Maert, en langer, indien de noodt sulcks vereyscht, gebruyckt en onderhouden, om de groote menighte der visschen, de daer zijn, te vanghen. Want het zy dat het ys dick, of met sneeu bedeckt, of klaer en glibberigh is, ja hoedanigh het oock kan zijn, of hoedanigh de natuur dat voortghebraght heeft, soo ontbreeckt echter den inwoonders nimmer vernuft, of wil, om de gemeene nuttigheydt in noodtsaeckelijcke dinghen ghetrouwelijck te bevorderen; soo ghelijkmoedelijck verdragen d'inwoonders der Noordsche Landen, koude en hitte. De visschers, ten ys gaende, binden houte schoenen aen, die aen de beyde voeten passen, en daer onder driehoeckige ysere pennen vast gemaeckt zijn, om op het glibberigh ys met dese scherpe pennen vast te konnen staen. Dit brenght te weegh, dat sy op alle beweginghen hun voeten vaster konnen setten, en, ghelijck op de harde grondt, een gewisser tredt nemen. Doch sy, gheen yser beslagh aen hebbende, gaen echter, met bloote schoenen, seeckerlijck op 't ys, sonder eenighe schrick van te vallen. Maer in schoenen, die van vet leer ghemaeckt zijn, konnen de voeten geen gewisse tredt hebben , uyt oorsaeck van de koude, die dusdanigh leer terstondt hardt maeckt, en in een ysighe glibberigheydt verandert: insonderheydt als het sneeu, in een, of in een halve nacht ghevallen, dun over 't ys verspreydt leght; vermits dit in een oogenblick een schichtige
  
  val veroorsaeckt. Maer als de sneeu diep en dick ghevallen is, soo gheeft sy aen de voeten een vaster gangh en loop. De genen dan, die onder 't ys willen visschen, maecken twee groote gaten, acht of tien voeten breedt, en hondert en vijftigh, of twee hondert treden van malkander, en 't een tegen 't ander over. Tusschen dese twee groote gaten worden dertigh of veertigh kleynder gaten, anderhalf voet breedt, en van weêrzijden dertigh voeten van malkander, ghemaeckt. Deur dese kleyne gaten trecken sy de koorden, die in d'eerste groote openingh ingesteecken zijn, en stieren die met langhe stocken naer d'andere groote openingh, en maecken d'eynden van dese koorden aen paerden vast, met bevel aen de ghenen, die daer opsitten, dat sy de paerden soo veel te gheswindelijcker tot uyt-trecken sullen aenprickelen, als sy sien dat de netten aen 't eynde schijnen ghekomen te wesen; op dat de visschen ghevoelende dat sy ghevanghen zijn, en voornamelijck de Snoecken, door hun geweldigh ghewoel de netten niet souden breecken, en dus wegh-gheraecken. In deser voegen worden ('t welck aenghenaem om te sien is) ten meestendeel de visschen, van verscheyde soorten zijnde, in soo groot een menighte uytghetrocken, dat sy niet met de schael, die men daer niet ghebruyckt, maer met gheheele maten van waghens en groote vaten ghedeelt worden.