text: Op het XXVste Zinnebeeld.
  
  Wanneer de Zon haar aangezicht
  In 't glas bespiegelt wat al straalen
  Doet dan de weêrglans van dat licht
  Op ieder voorwerp nederdaalen!
  ô Schepper! ongeschape Zon!
  ô Eeuwige Oorsprongk aller dingen!
  ô Onuitputtelyke Bron
  Van onafmeet'bre zegeningen!
  Wat schiet ge al glanssen op de ziel,
  (Die voor een spiegel kan verstrekken
  Daar nooit een vuile damp op viel,)
  Van weldaên, om ons op te wekken
  Aan u een' held'ren wederschyn
  Van dankbaarheid steeds op te draagen!
  Gewis dat zuiver kristallyn
  Kan u op 't allerhoogst' behaagen.
  Een offer van 't erkennend hert
  Gaat duizend waerelden te boven.
  Gelukkig die in vreugd en smert
  d'Alzegenaar oprecht kan looven:
  Hy zal met geestelyk gezicht
  Zich spieg'len in 't oneindig licht.