text: Cap. IX. Van d'andere aeloude dingen der Ruyters.
  DE ruyters ghebruyckten in de voorgaende eeuwen oock spooren van ongewoone grootheyt, die seer langh, en door de breetheyt der raden seer breet waren. Sy hadden oock laersen, die wanschickelijck genoegh in 't voorste deel omboghen, en sonder eenigh ghemack ghemaeckt waren, ghelijck ick die noch in mijn kintsheydt, voor tsestigh jaren, ghesien heb, en nu tot een gaepspel in de Burghten van eenighe Edelen bewaert worden. Wyders, de kleederen of krijghs-rocken waren soo kort en ghevouwen, dat sy onder naeuwelijcks het onderste der billen konden bedecken, en boven soo deurhackelt en deursneden, dat sy oock de schouders niet bedeckten, en niet teghen 't geweldt van de koude konden beschutten, en voornamelijck de krijghslieden, die om soldy dienden, aen de welcken het niet gheoorloft was langh hayr te dragen, maer alleenlijck aen de Vorsten, en voornamelijck aen de Sonen der Koninghen, die van hun kindtsheydt af ongeschoren bleven, op dat het hayr achter op hun rugh sou hanghen, en oock van vooren aen beyde zyden onderscheyden, doch niet, naer de wijse der Turcken, onghekemt, morssigh en vuyl, of anders slordighlijck ghevlochten, maer met kostelijcke salven overstort.