text: Cap. XII. Noch van de vernuftighe visschery.
  DAer is noch een andere middel van te visschen, die met ghedruys toegaet; dewijl men bevindt dat veel visschen de sin van 't gehoor soo scherp hebben, dat sy door de soetheydt van 't gheluyt gerooft worden. Men spreydt netten langhs het water, of over dwars, en voor de netten boven 't water, is een ghereedtschap ghelijck een boogh, 't welck over de golven vloeyt. In 't boven-deel van dese boogh wordt een bel of schel gehanghen. De visschen komen by hoopen uyt, om dit gedruys te hooren, en zijn over het ghebel van dese schel verwondert, en worden dieshalven met openbare
  
  belagingh ghevanghen. Het sal my niet verdrieten een gheval, dat ick self ghesien heb, te verhalen: namelijck dat een Harpslagher in volle zee, op een cyther, met een felle stem spelende, veel Dolfijnen gelockt heeft, die, na dat sy omtrent een uur langh het gheklanck in de stille zee, daer op men niet een veer sagh waeyen, ghehoort hadden, met hun gheblaes en staert de wateren ontroerden. Soo haest als sy vertrocken waren, en misschien een teecken van een danckbaer ghemoedt betoont hadden, volghden 'er terstont soo sware en verwoede stormen, dat hy, in soo groot een gevaer, naeuwelijcks het leven kon beschutten. Sommige visschers binden vischjes aen draden, die sy langh en breedt omsleepen, op dat de visschen, die grooter zijn, uyt oorsaeck van hun roof en swelghsucht graselende, door 't net bedrogen souden worden. Sommighe maken kuylen en grachten by d'oevers der vloeden, op dat het water daer in sou komen, en bedecken die met plancken, op dat de visschen, rust en stilte soeckende, sich daer souden verschuylen. Sy worden sedert listelijck hier uyt ghehaelt, en dit meer in de Herfst, dan in de Somer, uyt oorsaeck van de sware stormen. Sommighen maecken oock langhwerpighe horden en hecken, van steen en hout te samen-ghebraght, en als een Piramide of naeldt ghemaeckt, die sy tot in 't midden van de vloedt uytstrecken; doch soodanigh, dat sy de ghemeene deurtocht der visschen, die sich tot in 't midden van de vloedt uytstreckt, en van dit volck met de benamingh van Konincklijcke Waterloop ghenoemt wordt, niet geheel voor hun gheburen stoppen: in voeghen dat sy dus in d'ingangh van de hordt, daer d'enge en ruyme korf blijft, gevangen worden.