text: I V.
  Caeterum institutae Dictaturae prima & praecipua semper caussa propius nobis hic aperienda est. Discors agebat domi civitas, & eâ occasione bella externa erumpebant, dissensionibus civilibus interim nihil remissis. Unde colligere promptum est, quam sit absurda sententia eorum, qui excitata bella externa domesticarum seditionum esse remedia contendunt: cum eâ ratione pereat potius Respubl. quàm expediatur. Utramque verò illam rationem conjungit Manius Valerius apud Livium lib. i. Discordiae, inquit, intestinae, bellum externum, fecere, ut hoc magistratu, Dictatore scilicet, egeret Respublica. Nam in quavis Republ. belli administratio uni melius, quàm pluribus permittitur: & ad tollendos motus domesticos, quibus magistratus supremi & cives inter se committuntur, nihil aeque facit, quàm novos ad tempus instituere, ac in unum inprimis summam potestatem conferre. Nam in bello celeritas consiliorum, & auctoritas nullo dissentientium collegio impedita, ac proinde unius suprema vis, maximè requiruntur. Neque intestinae dissensiones avertuntur promptius, quàm ubi partes illorum imperio se submittunt, qui partes non fecere, unius inprimis, à quo, cum omnibus major sit, ut Dictator, nemini liceat dissentire. Quare Dictaturam, ultimum in rebus trepidis auxilium, ultimum consilium, non uno loco, & verissime Livius appellavit.