text: III.
  
  Des goeden Meesters dochter
  Was (toen ik ging) een kind,
  Maar om mijn rozeplanten
  Heeft zij mij steeds bemind.
  
  En of 'k ook lang mogt zwerven,
  (Ze hoorde nooit van mij!)
  Zij bleef het struikje kweeken
  En plantte er een nog bij.
  
  Zoo is des Meesters dochter
  Zelve als een roos gegroeid,
  Die thans (in 't dorp de schoonste!)
  Met rijke geuren bloeit.