text: Cap. II. Van d'aennemingh der Edelen tot Soon door de wapenen.
  OM dat Diederijck, de maghtighste Koningh der Gotten, de ghewoonte der oudtste Vorsten van Gotlandt in sijn eeuw d'aennemingh des Soons niet nagelaten heeft t'onderhouden, soo heb ick sijn Brief, in het vierde Boeck aen de Koningh der Herulen ghesonden, hier willen in voeghen. Men bevindt, seght hy, dat, door de wapenen tot Soon aengenomen te worden, een groote lof onder de volcken is; om dat niemandt waerdigh is tot
  
  Soon aengenomen te worden, dan de geen, die verdient voor heel dapper gehouden te worden. Wy worden dickwijls in onse eyge kroost bedroghen. De ghenen, die met oordeel ghebaert zijn, konnen niet luy en traegh wesen. Want desen verkrijghen jonst, niet van de natuur, maer alleenlijck van hun verdiensten, als vreemde lieden sich met een bandt binden. Dese wercking is soo groot een kracht, dat sy liever willen sterven, dan dat hun aenghenome Vaders met eenige swarigheden ghequelt worden. En dieshalven maken wy u, naer 't ghebruyck der volcken, en naer de mannelijcke staet tot Soon met dit gheschenck, op dat ghy, die voor strijdtbaer bekent zijt, door de wapenen behoorelijck gheboren soud worden. Wy geven wel aen u paerden, swaerden, schilden, en 't ander wapentuygh tot d'oorlogh: maer wy schencken oock aen u onz oordeel, 't welck het krachtighste en voornaemste is. Ghy, die door Diederijcks ghevoelen aenghenomen zijt, sult voor de grootste onder alle volcken gheacht worden. Neem dieshalven de wapenen, die aen my, en aen u vorderlijck sullen zijn. Ghy wordt van soodanigh een tot Soon aenghenomen, van welcks gheslacht ghy gevreest en ontsien sult worden. Wy hebben de wapenen aen u gegeven; maer de volcken hebben eertijdts aen u tot een pandt van dapperheydt verstreckt. Wy senden dieshalven aen u, ghelijck behoorelijck is, en bevelen het overighe door dese en die, onse Gesanten, in onse moederlijcke tael. Sy sullen onse brieven klarelijck aen u vertoonen, en 't geen, dat te segghen is, tot bevestigingh van jonst, daer by voeghen.