text: Cap. II. Van d'Uytvaerden en Begraffenissen der Vorsten.
  DE Ouden hadden oock voor een ghewoonte, dat sy de lijcken der Vorsten aen bladerrijcke boomen, en voornamelijck aen Eycke-boomen, ghelijck aen ghewyde plaetsen, aen de Godheden ghewijdt, hinghen, of met de vlam van Geneverhout verbrandden, of op seeckere heuvelen, met groote steenen in vierkante of ronde ordeningh besloten, met hun swaert en stock,ter aerde begroeven, ghelijck Saxo in 't achtste Boeck van Heraldus, verwonne en ghedoode Koningh der Deenen, verhaelt, aen de welck Ringo de verwinner, Koningh van Sweden, een heerlijcke uytvaert en lijckpracht
  
  bewees. Want dit is d'aert van de Godvruchtigheydt, dat de verwinner de verwonnen eerlijck ter aerde bestelt: vermits de geen, die sijn doode vyandt (ghelijck de selve Saxo in sijn derde Boeck ghetuyght) eerlijck doet begraven, daer door de jonst van de levendighen verkrijght; en de gheen, die heusheydt aen de verstorven bewijst, verwint de levendighe door sijn weldaedt.