text: Cap. XXI. Van het dooden deser beesten door list.
  MEn onderhoudt, in de Noordsche Landtschappen, in het vanghen van de swarte en
  
  wreede Beeren, dese gewoonte, dat, als in de Herfst de Beer sekere roode rype boomvruchten, die by koppels, als druyven wassen, nuttight, met op de boom te klimmen, of op d'aerde te staen, en de boom neêrwaerts te trecken, de listige Jager breede pylen, die deur de huyt dringhen, met boogen tegen hen schiet. De Beer, van schrick ghevat, en de wonde gevoelende, wordt terstont soo verbaest, dat hy door sekere parssingh de vruchten, die hy ghe-eten heeft, ghelijck haghel, en de kleyne steenen, van achter loost. Hy werpt sich dan op een beeldt, dat hy vindt, en naer de gelijckenis van een mensch of spoock ghemaeckt, en met voordacht daer ghestelt is. Hy doet dan groote arbeydt om dat te verscheuren, tot dat hy een andere doodelijcke pyl van de selve Jagher ontfanght, die sich achter een boom of steen verschuylt. Want de Beer, de wonde ontfangen hebbende, en sijn bloedt siende, vernielt met een wonderlijcke verwoetheydt al 't geen, dat hy ontmoet, en voornamelijck de Beerin, als sy jongen te voeden heeft.