text: Zang: ’t Groot Boerèn Balet.
  1
  FLoris en Neeltje, dat zoete lieve paar, Zyn te gaêr
  Nu vereend voor ’t Echtaltaar.
  ’t Heele huis is opgesierd,
  Wyl men hier de Bruiloft viert
  Van deez’ twee: ’t Is vol vreugde op deeze steê.
  Bestemoeder, rad ter been,
  Heeft de pot vol kool gesneên, Zy alleen,
  Kookt en smookt, schoon oud van leên.
  
  2
  Maartje, de Moeder van Floris lieve Neel, Is geheel
  Vol van vreugde en zoet gekweel;
  Zy maakt ’t Bruiloftsbedje klaar,
  Als toen zy de Bruid eens waar
  Met haar Man, Die nu met een volle kan
  Zit, verheugd, op zyne stoel,
  En beschouwt het zoet gewoel, Jongmans doel;
  Maar zyn oudheid maakt hem koel.
  
  3
  Kyk ’t zoete Joosje hoe zaagt hy als een man, Wel hy kan
  Daar ook al zo vry wat van;
  Ziet hoe speelt hy op de Veel,
  En hoe lief zingt jonge Kreel
  Met zyn Teun; de aller nieuwerwetste deun.
  Gysje die danst na de trant,
  En recht na de Speelmans hand, Met verstand,
  Trots den besten Boer van ’t land.
  
  4
  Pleuntje, niet minder, danst meê rond en om de Bruid,
  Op ’t geluid, Ofze een been had om een duit.
  Jorden stopt vast uit zyn doos,
  En hy word schier zinneloos,
  Om dat hy Zo niet danssen kan als zy.
  Hansje zegt: ’t gaet uit de kyk,
  Teuntje zingt bezongderlyk, J’ hebt gelyk,
  Zyde Louris, ’t is mezyk.
  
  5
  Hoor vader Jeppe, dien goeden ouden bloed: Wel ik moet
  Zeggen, zegt hy, dat gaet zoet.
  Floortje krygt zyn Bruid by ’t hoofd,
  Die haar menig zoen ontrooft,
  Op ’t gekweel, En het klinken van de veel.
  Kyk hoe Bruigoms Moeder lagt,
  Zy verschud haar heele vagt, Dat gaet zagt,
  Zegt zy, ’k heb ’t al lang verwagt.
  
  6
  Kyk eens na Klaasje, met kloentje op den trap,
  Kyk hoe schrap Staat hy, met een volle flap,
  En hy zegt: laet los de Maid,
  Eer dat ik je strak iens smait,
  Net en krek, Deuze pul vlak veur je bek;
  Wilje zoenen? zoentze daer
  Op de vloer, in ’t openbaer, By mekaer,
  Of ik trekje by het haer.
  
  >7
  Jaapje de ploeger vat Kloentje by de mouw,
  ’k Wil het nou, Zegt hy doen, wet roert ’et jou;
  Laet me los de Vraister, ras!
  Kom myn zoete braeve tas, 
  
  Kom by myn, Ik zel tog je Bruigom zyn:
  ’k Wed dat jy ’t niet raed, zei Kloen,
  ’k Gaf dan liever Klaes een zoen, ’k Wil ’t niet doen,
  Laet je Moêr je nog wet voên.
  
  8
  Bruidegoms Broeders, klein’ Hein en groote Piet,
  Zie je ’t niet, Wat dat onder hen geschied?
  Wyl nu de eene drinkt en springt,
  En een ander lustig zingt,
  Schaffen zy knapjes aan de rystenbry,
  Die haar Besje heeft gekookt,
  Menig hoepelstok verstookt, Dat het rookt;
  Ziet hoe dat de schoorsteen smookt.
  
  9
  Meeuwtje, het kleintje, gezond en wel te pas, Grypt na’t glas
  Of ’t vol wyn geschonken was;
  Ziet hoe dat het guitje lagt,
  Wyl hy op het glaasje wagt;
  ’t Liefste kind, Dat van Moêr zo word bemint.
  Ider een die is verblyd,
  En ook vol van vrolykheid, In deez’ tyd.
  ’t Drinkt en zingt, tot knegt en meid.
  
  10
  Jorden aan ’t wensen, de Bruiloft was gedaan,
  ’t Za vat aen, Zegt hy, ’t glas zo vol gelaên;
  Zie eens Floortje, dat moet uit,
  Op gezondheid van jou Bruid,
  Dat je in ’t jaer Hebt een kind gelyk de Vaêr,
  Of een Maisje, dik en vet.
  Daer meê alles weg gezet, Schoon en net.
  Dan jy beidjes t’ zaem na bed.