text: Op die selue wijse.
  Hoe luyde riep die sieltot God van binnen
  Och Heer almachtich Vader goet
  Wat sal ick gaen beginnen
  Dat lichaem beswaert dat herte mijn
  
  Och Heere wilt mijns ghenadich sijn
  Dat vleesch wilt my verwinnen.
  Als d’lichaem die siel dus hoorde claghen
  So sprack ô edel siele mijn
  Waerom wilt ghy v versaghen
  Schouwet des boosen vyandts raet
  Ende laet die valsche werelt quaet
  Ghy sult Gode wel behaghen.
  Die siele sprack, ick sout so gheerne volbrengen
  Maer ghy o valsche lichaem mijn
  En willes niet ghehinghen
  Natuere ende ghy doet my pijn
  Nochtans so moet ghestreden sijn
  Ick en can v niet bedwinghen.
  
  Dat lichaem sprack.
  O siele die Heer der Heeren
  Heeft v ghegheuen sin ende list
  Om dat ghy my sout leeren
  Godt heeft v ghegheuen reden ende sin
  Om my die tot sonden gheneghen bin
  Dat ghy my sout regeeren.
  
  Die siele sprack.
  Mocht my dat ghebeuren
  Dat ick mocht steruen ghelijck als ghy
  Soo leefden ick sonder trueren
  Maer als ick voor doordeel gods sal staen
  En daer na wercken loon ontfaen
  Soo moet ick al besueren.
  
  Dat lichaem sprack.
  Als ghy dit weet te voren
  Soo wie hem seluen alwillens wont
  Oft tredet in die doren
  Wie sal hem beclaghen, dat vraghe ick dy
  Ghy moet oock mede sorghen voor my
  
  Oft wy blijuen beyde verloren.
  
  Die siele sprack.
  Lichaem ghy moet wel sorghen
  Want als sal comen die bitter doot
  Wie sal ons dan verborghen
  Dus moet ghy gaen sorghen, het is noot
  Dat ghy niet en verliest die blijschap groot
  Ghy en hebt doch gheenen morghen.
  
  Dat lichaem sprack.
  Moet ick dan steruen leeren
  Ende ick en weet doch gheenen tijt
  Waer toe sal ick my keeren
  Die werelt toocht my vrolijcheyt
  Natuere die is daer toe bereyt
  Hoe sal icxse moghen verheeren.
  
  Die siele sprack.
  O lichaem snoo van weerden
  Waer op doch soo verlaet ghy v
  Wal wildy hier aenueerden
  Hoe dorstdy bedrijuen eenich solaes
  Arm stinckende vleesch der wormen aes
  Ghy moet doch inder eerden.
  
  Dat lichaem sprack.
  Moet ick inder aerden tijden
  Och Heere Godt van hemelrijck
  Hoe mach ick my verblijden
  My rout soo seer mijn leuen quaet
  O edel siel nv gheeft my raet
  Ick wil nv leeren lijden.
  
  Die siele sprack.
  Wildy v tot deuchden gheuen
  Soo sullen wy comen ick ende ghy
  Al in dat eewighe leuen
  Daer blijschap sal zijn immermeer
  
  Ende sijn verlost vant eewighe seer
  Daermen eewelijck sal leuen.
  
  Dat lichaem sprack.
  Ontfermt Godt onser beyden
  My ende die edel siele mijn
  Ende wilt ons doch gheleyden
  Wilt doch bewaren die siele mijn
  Maeckt dat ons leuen v behaechelijc sijn
  Wanneer wy moeten scheyden.
  
    
  Een nieut Liedeken.
  Aldaer Heer Iesus quam ghegaen
  En daer vant hy een vrouken staen
  Ionckvrouken wildy met my gangen
  Ghy hebt mijn herteken alleen gheuaen
  O troost naer v staet alle / verlanghen.
  O Heere beyt eenen corten tijt.
  Die werelt biedt my groot iolijt
  Laet my haer weelde noch wat ghebruycken
  Ick bid v om een cleyn respijt
  Dan sal ick v mijn herteken ontpluycken
  Ioncfrou ten mach v niet gheschien
  Wilt die valsche werelt vlien
  Wilt v natuerken leeren steruen.
  Wilt v voor svyants laghen versien
  Oft ghy sult mijnder minnen moeten deruen.
  Moet ick den swaren wech ingaen
  Ick en hebben mijn daghe noyt bestaen
  Hy is my al te hert om treden
  Siet doch mijn teer natuerken aen
  O Heer ick bid v laet my doch met vreden.
  Met vreden en moochdy blijuen niet
  Die werelts loon is swer verdriet
  Ick duchte sy soude v herteken verleyden
  Sy is min dan een ijdel riet
  
  Ick bid v wilt v vander werelt scheyden.
  Die reden sou geerne ghehoorsaem sijn
  Natuerken die doet my soo groote pijn
  Sy wilter alte qualijck aene
  Och Heere wilt mijnder ghenadich sijn
  Den wech verdriet my alte seer te gaene.
  Wilt v oochskens eens op my slaen
  Dinckt hoe ick v ben voor ghegaen
  Hoe veel dat ick hier heb gheleden
  Ghy hebt my ghecost soo menighen traen
  Al totter doot heb ick om v ghestreden.
  Den wech wil ick vromelijck bestaen
  O Heere met dy wil ickt nu aengaen
  Dat is lief en leedt met v te draghen
  Dat heeft v hooghe minne al ghedaen
  Hoe soude ick derren creunen oft clagen.
  Hy nam die Maghet byder hant
  Al ouer berch en ouerlant
  Hy en woude niet langer met haer beyden
  Tot dat hy daer een cloosterken vant
  Daer hy zijn lieue bruyt ghinc leyden
  Hier binnen sloot hy dat duyfken soet
  Hy gaf haer alsoo grooten moet
  Der minnen const ghinc hy haer leeren
  Hy hilpse in spoet in weder spoet
  Dies dancten sy den grooten Heere der Heeren
  Maer die dit liedeken ierstwerd sanck
  Die is nv in Heer Iesus bedwanck
  Sy is soo wel met hem te vreden
  Al comender vlaghen in cort int lanck
  Sy wert certeyn dat hier moet zijn gheleden.