text: X X I V.
  Nemo objiciat, haereditaria haec regna nonnunquam appellari. Certe ita nonnunquam, quanquam nec recte dicuntur. Sed haereditas sola sanguinis intelligenda est, non jus haeredis. Recte sane illi, qui qualitatem successoris, non qualitatem successionis haereditatis nomine hîc significari pronunciant. Per haeredem filius, ut filius, non ut haeres regni intelligendus. Id enim quod per haereditatem sanguinis hîc acquiritur, non acquiritur per illum, cujus sanguinis est filius, aut alius proximus, sed per legis dispostitionem. Vt autem nulla ra-
  tio excogitari potest, qua fiat, ut haereditas sanguinis tollatur, ita etiam nulla esse potest, qua fiat, ut alicui adimatur jus, quod dictante lege cum haereditate sanguinis semper est conjunctum. Ergo neque culpa ejus; cujus sanguinis quis proximus tradux est.