text: V. De koekoek en de duiven.
  ‘Och lieve tante’, riepen de jonge duiven tot de koekoek ‘houd u vandaag toch eens doodstil, want anders gaat 't regenen, en als 't regent mogen we nog niet uitvliegen, en we zijn al zes weken oud.’
  ‘Dom goed!’ antwoordde de koekoek, terwijl ze lachte. ‘Zou je dan denken, dat 't niet regenen zal als ik maar niet roep. Laat ik u dat eens uitleggen’, vervolgde zij deftig, ‘ik kondig den regen aan, maar ik bezorg den regen niet. Begrijpt ge dat?’
  De duiven keken elkander aan, maar begrepen er niets van. 't Was ook wel wat hoog voor jonge duiven.
  ‘Als je mooi weer wilt hebben moet je bij mij niet wezen,’ vervolgde de koekoek met een hoog wijs gezicht; ‘ik volg maar de aanwijzingen der natuur. Mijn eenige verdienste bestaat hierin, dat ik wat meer dan de anderen van de metereologie ken, maar dat begrijpt jelui ook al niet. - Als je mooi weer wilt hebben, vraagt 't dan aan de kikkers. Als die 's avonds zoo zitten te zingen, dan krijgen we den volgenden dag stellig mooi weer. Die hebben 't in de hand.’