text: Cap. VI. Van d'overspeelders, en van hun straf.
  EEn overspeelige vrouw, door de ghetuyghenis van ses mannen betrapt, verliest haer Bruytschat, en al 't gheen, dat sy tot de bywooningh van haer Gemael meêghebraght heeft, die dit alles naer hem neemt: ja hy heeft hun beyder levens en goederen in sijn maght, volgens 't vermogen der burgherlijcke wetten van 't Vaderlandt der Gotten en Sweedtschen. Maer indien hy sich met een boete wil laten vernoegen, soo wordt die hem oock naer de wetten des Landts toegewesen, die ick hier met voordacht voorby ga, schoon een deel daer af aen de Koningh, Bisschop en Stadts schatkist, yeder sijn besonder deel, behoort. Maer indien d'overspeelder geen geldtboete kan geven, soo leght men twee steenen op de schouder van de vrou, die, met een tou aen de mannelijcke leden van haer overspeelder gebonden, gedwongen wordt hem deur de straten van de stadt, in tegenwoordigheydt van alle menschen, te trecken, en eyndelijck te sweeren dat sy niet weêr in de stadt sal komen. Indien een der Gehuwden gelijcke boosheyt bedreven heeft, soo moet hy de selve straf voor sijn deel betalen, en dan wordt d'ander onschuldigh verklaert. Voorts, den genen, die in soodanige dingen de Dienaer van de stadt is, wordt een besondere somme geldts en loon toegewesen.
  
  Eynde van 't Veertiende Boeck.