text: Cap. XIX. Van de selve Dieren.
  DE Das is een Wildt Dier, in grootheydt met de Vos ghelijck, schoon het niet soo hoogh opgheschoten is, vermits het kromme schinckels heeft. Het is meer wit, dan Swart van hayr, voornamelijck op de rugh, en in de zyde. Sijn hooft is in 't midden Swart, en aen de zyden wit. Sijn hayr is wreedt, en sijn huyt is dick en sterck. Het heeft scherpe tanden, en is dieshalven bytigh: in voegen dat het, van de Honden, of van andere beesten aengetast, sich self op de rugh werpt, en sich met de voeten en tanden verweert; voornamelijck tegen de Vossen, van de welcken het met gheen andere wapenen, dan met des selfs vuyle stanck van de mes uyt sijn eyghe wooningh verdreven wordt. Hun gheslacht is tweederley; te weten tamme Dassen, die seer vermaeckelijck zijn, en wilde, met wreedt borsteligh hayr bedeckt. Men seght oock hondtsche Dassen, om dat sy, ghelijck een Hondt, gespleten pooten hebben; oock varckens Dassen, om dat hun voeten, ghelijck een Varcken, in twee ghespleten zijn. Men vindt daer oock Dassen, die grooter dan Vossen zijn, en een hayrige en borstelige huyt hebben, die seer vast houdt. Men maeckt alderhande pylkokers, soo tot d'oorlogh, als tot de jacht, die met dese vellen overtrocken worden, om de pylen ongeschonden van de regen en sneeu te bewaren. Men maeckt oock van dit vel, gelijck van dat van de Wolf, gheheele kleederen voor de mannen, tegen de koude, en om het sneeu, dat neêrvalt, af te weeren. Dit beest is heel sterck in 't byten, en sijn beet is vergiftigh en doodelijck, om dat het soo veel wormen, muysen, en kruypend ghedierte eet.