text: I I.
  Primus id habuit Romulus; Rhea Sylvia, virgine Vestali, & Marte, ut ferunt, genitus; callidè recepto inter veteres more, ut narrationibus in miraculum corruptis initia Rerumpubl. ac Principum consecrarent. Imperio autem absolutissimo usus est, quod παμβασιλεία Aristoteli, ἐξουσία αὐτοτελὴς Straboni, summum rerum judicium Tacito Annal. vi. appellatur. Auctor est idem lib. Ann. iii. Nobis, inquit, Romulus ut libitum, imperitaverat. Et tamen in eo constare debuit, ac constitit, populo sua libertas. Non enim tali Principi quidvis licet. Neque res sunt natura sua dissociabiles, aut pugnant, absolutissimum Principum imperium, & populi libertas. Nec, quod existimant nonnulla, hoc imperium & libertas opponuntur à Tacito, ubi inquit: Vrbem Roman à principio Reges habuêre; libertatem & Consulatum L. Brutus instituit; sub initium Ann. i. Certè in quovis legitimo imperio, subditis sua esse debet libertas; ac proinde etiam in illo summo.