text: Cap. II. Van de backeryen, en van 't backen van 't Broodt.
  DEwijl by d'Ouden aenghenomen is dat Ceres het Koorn heeft ghevonden, en Pan aenghewesen hoe men dese granen te samen backen sal, waer van het broodt oock, naer sijn naem, Panis in Latijn genoemt wordt; soo is sy oock vermaert gheweest, om dat sy 't ghevonden heeft, en hy ghepresen, om dat hy gheleert heeft hoe men dat ten dienst van de menschen ghebruycken sal. Wy sullen dieshalven hier aenmercken welcke vruchten tot dit noodtwendigh ghebruyck aenghebraght worden, en aen welcke menschen dit ampt by de Noordsche volcken past. Want ghelijck dese lieden in de veelheyt der Landtschappen, soo van gelegentheyt, als van zeden, verschillen, en van mal-
  
  kander verscheyden zijn; soo schijnen oock de vruchten, die uyt d'aerde spruyten, verscheyden naer de hoedanigheydt der Landen en Hemelstreecken. Dieshalven, hoe men verder naer 't Noorden koomt, hoe men minder overvloedt van Tarwe vindt, en hoe men meer naer 't Zuyden gaet, hoe men meer ruymte daer af krijght. De Sweedtschen hebben echter de ruymte van Tarwe, maer noch meer ruymte van Rogge. Maer de Gotten, soo wel van Oost- als van West-Gotlandt gebruycken Garst en Haver, 't welck door de Goddelijcke miltdadigheydt rijckelijck tot hun spijs en dranck aen hen meêgedeelt wordt. Dese vruchten worden echter niet overal ghebruyckt; maer de Rogghe wordt met grooter naerstigheydt by de Sweedtschen toegemaeckt; welckers vrouwen de Rogh soodanigh konnen suyveren, dat sy in koleur, smaeck, en ghesondtheydt de deught van de Tarwe overtreft.