text: Stemme: Windeken daer het bosch, &c.
  AErdige Trijntje, geestigh dier,
  Stoockster van het minne-vyer,
  Die mijn sinnen dreef tot minnen,
  Minnen dat mijn ingewant
  Levendigh en verdroncken brand.
  Waerom verdroncken soete Meyt?
  Om dat ick u schoonigheyt
  Niet kan derven// Moet ick sterven.
  Sterven in een tranen-vloed,
  Soo ghy my met geen troost ontmoet.
  Troostertje troost my troostelijck staeg
  Want mijn zieltje is soo graegh,
  Om de smaeckjens// Van u kaeckjens
  Te genieten dien ik vond
  Als ick u kuste voor uw’ mond.
  Kussend’ zeeg mijn ingewand,
  
  Uyt mijn lichaem, in mijn hand,
  Dat ick druckte// Als ghy buckte
  Achterwaard, op ’t u soo stijf,
  Tot dat het weer kromp in mijn lijf.
  Daer voor ick Trijntje danckbaerheyt
  Steets te loonen ben bereyt.
  Die my ’t leven// heeft gegeven,
  Toen sy in haer schootjen vingh
  ’t Ingewand, dat een vierdeel, hingh.
  I. S.