text: Op de wijse: Guiliesmus van Nassauvve &c. Oock op de wijse: Phyllis souspiroit sans cesse &c. Oft: Ick hoorde dies voorlede di[n]ghen &c.
  O Mijn lieve vriendinne
  Daer ick toe ben ghesint,
  Maria, die ick minne,
  Diep in mijn hert gheprint
  
  Tot u als totter haven
  Mijn schipken broos ick stier,
  Die in dees zee van slaven
  En roovers sterve schier.
  2. Zee-sterr', u licht laet schijnen;
  Want inden nacht in vaer,
  Ick ben in duysent pijnen,
  Om dat ick hier en daer
  Vrees door 't ghestorm der winden,
  En 't baren t'samen-slaen
  Een clip oft plaet te vinden,
  Daer ick op mocht vergaen.
  3. Daerom laet neder-dalen
  (Haest u, niet en vertoeft)
  V claer-blinckende stralen,
  
  Die my zijnde bedroeft
  Al-om moghen verclaren,
  En toonen het dangier
  Van winden, rotsen, baren,
  Daer ick in seyle hier.
  4. Want sonder u verloren
  Zee-sterr', gheef ick den moet:
  Van achter ende voren,
  Vaer ick al teghen vloet.
  Mijn roer wilt hem begheven,
  Den mast wilt sincken neer:
  Het gaeter om het leven.
  Te straf is dit onweer.
  5. Wel-aen dan my de baecken
  Thoont van 't beloofde landt,
  
  Want 't schip begint te kraecken,
  'T is leck: siet, het versandt.
  Het water t'allen zijden
  Breeckt-in met groot ghewelt.
  Merckt eens, in wat een lijden
  Mijn iel haer vint ghestelt.
  6. Waer uyt, o Maghet reene
  Daer ick mijn hope op stel:
  Ghy my nu cont alleene
  Wt-helpen niemant el.
  Wilt dan de winden segghen
  Oorsaeck van dees tempeest,
  Dat sy haer neder-legghen
  Tot t[ro]ost van mijnen gheest.
  FINIS.