text: Bassus.
  
  K'Was lestmael inden hof ghegaen, Hoort vrinden
  hoort naer mijn vermaen: En soo ick sagh daer
  rom-en-dom, Vont ick daer staen een schoone blom.
  
  
  
  
  
  1.
  K'Was lestmael inden hof ghegaen,
  Hoort vrinden, hoort naer mijn vermaen;
  En soo ick sagh daer rom-en-dom,
  Vont ick daer staen een schoone blom.
  
  2.
  De blom' die stont my seer wel-aen
  Dus moest ick daer-op blijven staen:
  Jck saeghse hier ick saghse daer,
  Want sy trock jder-een tot haer.
  
  3.
  Dus stont ick op dees blom en sagh,
  En peysde oft' lanck dueren mach;
  Maer ick was qualijck uyt den hof,
  Sy lagh ter aerden als het stof.
  
  4.
  En is het mensche leven niet,
  Ghelijck een blom', die t'wel besiet;
  Wie heden krielt van schoonigheydt
  Js morghen niet als vuyligheydt.
  
  5.
  De blom' die ick u hier verthoon
  Is Jonathas jonck ende schoon:
  Die door sijn kloeckheydt en verstandt
  Deed' beven t'Philistijnen landt.
  
  
  6.
  Maer och elaes! t'was haest den tijt
  Daer dese blom' nam haer af-scheyt;
  Op Gelboe den bergh seer groodt
  Besueren moest de bitter doodt.
  
  7.
  Daer lagh die blom' daer lagh den helt
  Die menigh vyandt had' ghevelt:
  Die t'landt der Philistinen wijt
  Ghedwonghen had' in sijnen tijt.
  
  8.
  O mensch! ô mensch! wie dat ghy zijt
  Peyst eens op uwen korten tijt;
  Peyst eens dat g'in der aerden schoodt
  Sult sijn begraeven naer u doodt.
  
  9.
  Ghelijck een blom' die haest verslent
  Soo is ons leven hier bekent:
  Wie heden leeft in voll' ghenught,
  Heeft morghen eenen droeven sught.
  FINIS.