text: I I I.
  Consulatus est Regia potestas, eadem in duos collata & annuo imperii spatio definita. Dixi Regiam potestatem. Ita negat Livius sub initium lib. ii. in consulari imperio, diminutum quicquam esse ex regia potestate. Neque aliter Tullius lib. iii. de Legib. Regio imperio duo sunto, iique consulendo Consules appellantor, militiae summum jus habento. Et constat omnia regum jura ac insigna iis mansisse. Quare & ὑπάτους, quasi tu summos dixeris, eos vocant Graeci tanti vim imperii exprimentes; quanquam haud dubiè sic deliquerint in prudentiam modestiamque Romanorum, qui regiam illam potestatem molliore multoque gratiore Consulum vocabulo commendandam populo censuêre. Nota est ars Augusti, qui non Regis, quanquam revera talis, sed Principis nomine omnia sub imperium accepit. Primum igitur Consulare imperium ad Monarchicum potius quàm Aristocraticum accessisse cum Polybio dicendum est; & Consules non quidem nomine, quod exosum, sed potestate reges fuêre. De primis autem nunc loquor. Nam sequentium auctori-tas partim creatis novis magistratibus, ut Dictatoribus, Decemviris aliisque, partim legibus conditis, cum harum imperia quàm hominum potentiora crederentur, admodum decrevit; & inter plurima patrum ac populi certamina, aliquando illis, nunc his praevalentibus obnoxia, postremò sub Caesaribus vim prope omnem amisit. Quas mutationes in tempore, & suo singulas loco, reddemus.