text: Stemme: Wilhelmus van Nassouwe.
  DOen Barbara gebooren
  Uyt Adelijke Stam,
  Was Christi Bruyt verkooren
  Te volgen 't zuyver Lam,
  Door Godes Geest gedreven
  De regte waarheyt vint;
  Haar Vader is gebleven
  In 't Heydendom verblint;
  Zy was nog jong van jaren,
  Schoon uytermaten zeer,
  De Vader wou bewaren
  Haar maagdelijke eer:
  Hy laat een Tooren maaken,
  Twee vensters op een rey:
  Zy stelt uyt hoog' oorsaaken,
  Het derde ligt daar by.
  De Vader vraagt de reden?
  Zy antwoort met bescheyt:
  Dit zijn nu de drie leden
  Van d'Heyl'ge Drievuldigheyt.
  De Vader wort ontsteeken
  Met gramschap over groot,
  Hy sprak: Ik zal dit wreeken,
  Al waar het met de dood.
  Hy gaat den Regter klagen,
  Die haar veel leet aan doet;
  Met roeden wreet geslagen,
  Gepijnigt heel verwoet,
  De Borsten af-gesneden
  
  Het bloet van 't lighaam vliet:
  Zy heeft God aan gebeden,
  Die haar niet en verliet.
  De Vader als gebleven
  Van mensch'lijkheyt berooft,
  Heeft zelfs 't zwaart op-geheven
  En Barbara onthooft.
  God d'Heer kon niet verdragen
  De moort van eygen bloet,
  Met donder hem geslagen
  Heeft, in den helschen gloet.
  O Barbara! gestreden
  Hebt gy tot in der doot;
  Helpt ons met uw gebeden,
  In onse laatste noot:
  Keert af de donder-slagen,
  Verwerft respijt in 't ent,
  Dat wy, gebiegt, mee dragen
  Het waardig Sacrament.