text: Fragment VI.
  Van dit fragment, dat het grootste is, is helaas! het minste te zeggen. Dr. Jonckbloet zegt in eene noot op bl. 371 van het 2e deel zijner Gesch. d. Mnl. Dichtk.: ‘Een vierde brokstuk van 784 verzen is nog ongedrukt in het bezit van Prof. Ser-rure te Gent’. Dr. J. grondt zich waarschijnlijk op hetgeen Bormans (Notae in Reinardum Vulpem, bl. 15) zegt: ‘Doctissimus Serrure, antiquae linguae nostrae reliquiarum curiosissimus idemque felicissimus indagator, propediem septingentos circiter versus eodem spectantes editurus est.
  Ook Mone, Uebersicht, bl. 43, noemt dit fragment van 784 verzen, en haalt er de beginregels van aan:
  
  Ay God! ende hoe jamerlike
  Meslieten hem die Turken daer,
  Want de steenen waren zwaer,
  Die vielen up hare bolle.
  Entie buten quamen, alle
  Slouch Madelghijs doot metten zwerde;
  Maer de andre (h)eeren werde
  Vloen alle te haren pauwelioene(n).
  Het fragment is 4 bladen klein folio groot, maar de regels zijn van boven en van onderen afgesneden. Het bevat eene beschrijving van Malegijs' strijd met de Sarracenen en eene episode met Oriande. Door het weinige, dat wij van dit fragment weten, is het mij onmogelijk, er de juiste plaats aan toe te wijzen tusschen de andere fragmenten in, en plaats ik het dus voorloopig achteraan. Serrure heeft het in de Stadsbibliotheek van Antwerpen gevonden en schijnt plan gehad te hebben het uit te geven (Bormans, t.a.p.), maar daarvan is niet gekomen. Reeds het vorige jaar heb ik mij tot den Heer P. Génard, Archivaris van Antwerpen, gewend met het verzoek, mij dat fragment te leenen, maar tot heden zijn alle pogingen om het op te sporen vruchteloos geweest. Ook uit Serrure's nalatenschap is het niet voor den dag gekomen. Wat er dus van dit belangrijke fragment geworden is, is tot heden een raadsel, en ik moet dus den wensch, reeds eldersHandel. en Meded, der Maatsch. v. Ned. Letterk. 1874, bl. 65.
  Leiden, Januari '75. uitgesproken, herhalen, dat de Middelnederlandsche Letterkunde door eene gelukkige vondst eenmaal dit gedeelte van den Malegijs moge terug erlangen.