text: Op die vvijse, Fortuyne vvilt keeren en vallet my niet so suer
  Ick wil my gaen vermeyden
  In Iesus lijden groot
  Van daer en wil ick niet scheyden
  Int leuen [noch] in die doot
  Het is een prieel met bloemen
  Bedaut met soo [menighen] traen 
  Och mocht ick [daer in comen]
  Mijn trueren waer [al gedaen]
  Men hoorden [den nachtegael] singhen
  Al onder den scherpen [doren]
  Sijn herteken was vol [van minnen]
  
  Diet belieft die macht gaen hooren
  Een liet heeft hy gheheuen
  Al aen den cruycen groen
  O vader willet hen vergheuen
  Sy en weten niet wat sy doen
  Die scheker badt om vreden
  En hy mach wel hebben prijs
  Den nachtegael sanck, ghy sult noch heden
  Wesen by my int Paradijs,
  Vrouwe siet daer is dijn sone
  Ioannes die Moeder dijn
  Ick hebse v beuolen
  Wilt haer behoeder sijn.
  Hy riep wel alsoo hooghe
  Mijn Godt waerom so laet ghy my
  Sijn herteken en dat wert drooghe
  Te drincken begheerden hy
  Men schanck hem daer te drincken
  Den edick ghemingt met galle
  Sijn hoofdeken dat liet hy sincken
  En hy sprack tis nv veruult alle
  O Vader in uwen handen
  Beuele ick mijnen Gheest
  Ghy weet mijn herte branden
  Tot v Vader aldermeest
  Hy liet die violette
  Al onder des Cruycen boom staen
  Die hem te Nazarette
  Soo ootmoedelijck hadde ontfaen.
  Hy liet des open roose wesen
  Aenden cruyce hanghen bloot
  Sijn bladerkens sijn neder gheresen
  Die nachtegael bleef daer van minnen doot
  Niet doot ghebleuen door desen.
  
  Dien edelen nachtegael fijn
  Den derden dach is hy verresen
  Iesus is den name sijn.