text: III.
  
  'Mijn Liefste! wat zijt ge zoo droef gevat,
  En zult ge voor mij nu sterven?
  Dan wil ik u zeggen hoe lief ik u had,
  En kussen u menigwerven!’
  
  De ruiter dan kuste haar lipjes zoet
  En kuste haar blanke handen:
  - Nu geef ik gewillig mijn leven en bloed,
  Maar nimmer in boei of schanden! -
  
  Hij sprong uit den toren en stortte neêr,
  En liet er zijn jeugdig leven!
  De Koning dien deed aan zijn harte het zeer:
  '“Och! had ik mijn kind hem gegeven!”’