text: Op de wijse van Ian de Nivelle &c. ende op alle de andere vvijsen boven ghestelt fol. 1. en 134.
  1.
  GOdts liefde is soo krachtich,
  Haer pijlen zijn soo machtich,
  Dat sy het hert door-wont.
  Natuere doet sy sterven,
  Ghenuchten doet sy derven,
  De ziel maeckt sy ghesont.
  2.
  Godts liefde doet vergeten
  D'aertsch goet: en sy doet weten,
  
  Hoe dat den gheest moet staen
  Gheduerich in verlanghen,
  Om Godt in hem t'ontfanghen;
  Sy-selven uyt-te-gaen.
  3.
  Godts liefde is soo puere,
  Dat sy de creatuere
  Een met den Schepper maeckt.
  'T verstant dat moet ontbreecken,
  Gheen tongh en can't uyt-spreecken,
  Hoe de ziel Godt ghenaeckt.
  4.
  Wie hier eens heeft ghedroncken:
  Wie Godt eens heeft gheschoncken
  
  Den wijn der liefde puer:
  Can niet ghenoch verclaeren
  'T gheen dat hem is ervaeren;
  Maer roept vol on-gheduer:
  5.
  Och! Wie sal my daer thoonen
  Mijn Lief, dat ick mach woonen
  Met hem vereenicht zijn.
  Och! Ick heb hem ghevonden.
  Ick cust in sijne wonden:
  'K gheniete sijn aenschijn.
  FINIS.