text: Bassus.
  
  O Vaeder van het hooghste licht, Als ghy u minnelijck ghe-
  sicht, Op Magdalenam maer en stelt. Jn vlammen
  hae- re siel geraeckt, Die door de soete liefde blaeckt, Het ijs van
  haer kout herte smelt.
  
  
  
  
  
  1.
  O Vaeder van het hooghste licht,
  Als ghy u minnelijck ghesicht,
  Op Magdalenam maer en stelt:
  Jn vlammen haere siel gheraeckt,
  Die door de soete liefde blaeckt,
  Het ijs van haer kout herte smelt.
  
  2.
  Sy loopt door liefdens pijl door-wont,
  En gaet wasschen, ô nieuwen vont;
  Met traenen Christi voeten net:
  Met t'hayr heeft sy die af-ghedrooght,
  Ghekust, ghesalft en ghepooght,
  Soo uyt te wasschen haere smert.
  
  3.
  S'en had' gheen vreese, nochte schroom
  Te staen onder den Kruysen-boom:
  By t'graf bleef sy heel onversaeght,
  Haer kloecken moet en nam gheen acht,
  Op't Krijs-volck, oft Soldaeten wacht,
  De liefde had de vrees verjaeght.
  
  4.
  O liefde Christi sonder gal,
  Ontfanght ons in u soet ghetal,
  Vergheeft dat wy hebben misdaen:
  Vergheeft de boete met de schult,
  Met gratie ons siel vervult,
  
  Doet ons des Hemels loon ontfaen.
  
  5.
  Den Vaeder die sy lof en eer
  Met Christo Jesu onsen Heer,
  Lof sy u oock ô heyligh Gheest;
  Van nu tot inder eeuwigheydt
  Lof heylighe Drijvuldigheydt,
  Die sijt, sult sijn en hebt gheweest.
  Amen.
  FINIS.