text: Cap.XXI. Van de ghezoute visschen.
  EEn ontellijcke menighte van menschen wordt met gezoute visch ghespijst. Want by na al de visschen, die in de windt, en in de roock gedrooght zijn, worden oock gezouten, op dat sy hun inwendige smaeck langer en geduriger souden behouden. Men verkoopt die tot een redelijcke prijs, niet met de schael, gelijck ghesegth is, maer by tienen, en by
  
  de menighte. Sy worden meest en noodtwendighst in de belegeringen der Steden en Burghten, en in d'oorlogen ter zee gebruyckt; gelijck de Haringh, Ael, Braessemen, en die wy in onse ghemeene tael Torseck noemen. Indien yemandt dese Waren vervalscht, en bedorve visch daer onder ghestopt, of die in bedorve vaten, om hen te bewaren, ghedaen heeft, soo wordt hy swarelijck van 't Gerecht ghestraft, en moet het geldt, dat hy ontfanghen heeft, weêr overgheven: en soodanige visschen worden in 't water geworpen, of op de marckt verbrandt. Sy worden echter seer selden in 't water gheworpen, op dat d'andere goede en ghesonde visschen, van hongher geparst, dese stinckvisschen niet souden eten, en daer af sterven. Maer de goede visschen worden in een ontellijcke menighte met het teecken van d'Overigheydt ghemerckt, om in de verre-gheleghe landen, in vaten, die hier toe ghemaeckt zijn, uytghevoert te worden, en groote winst daer meê te doen. En op dat alles gherechtelijck sou gheschieden, soo worden daer gheswore Amptlieden ghestelt, die Oversten van de lijftocht, en schatters der vellen zijn.