text: Op het XVIIIde Zinnebeeld.
  
  Het bruisschende geklater
  Van 't steeds afvloejend Water
  Geeft aan dit draajend Rad meer kracht,
  Dan duizend sterke handen,
  Hoe vast ze ook samenspanden.
  Dit leert ons hoe de hoogste Magt,
  Door zyn genade en zegen,
  De raden moet beweegen
  Van onzen stand: Hy is de bron
  Daar 't all' van af moet daalen.
  Vergeefs is 't ydel praalen
  Door hoogmoed, die de held're zon
  Van ons geluk verduistert.
  Rampzalig hy die luistert
  Naar eigenwaan, die Godsvruchtspest.
  Men eer dan 't Opperwezen
  Met hem oprecht te vreezen.
  Een groots gevoelen is maar gest.
  Zyn goedheid moet eerst geeven,
  Zal 't welgaan in ons leven.
  Wys is hy dan, die hier zyn staat
  Gods voorzorg meest bevolen laat.