text: Op het XXXIVste Zinnebeeld.
  
  't Afvallende Katoen kan 't licht
  Der Kaars wel sterk doen schynen,
  Maar 't moet in 't kort verdwynen.
  Een held're spiegel voor 't gezicht
  Der ziele, om de yd'le droomen
  Van wellust, schat en hovaardy,
  Dwaallichten in de slaverny,
  Voorzichtig te betoomen,
  Indien hun glans te verr' verspreid,
  Het licht van 't woord des Heeren,
  Tracht uit het hert te weeren.
  De Snuiter van de matigheid
  Kan dan een werktuig strekken
  Om de overtolligheid van praal
  Van weelde en 's waerelds valsch onthaal,
  Aan 't hert altoos te ontrekken.
  Zo zal de Kaars van onzen tyd,
  Door 't heilzaam zelfsverzaaken,
  Hier lang en stadig blaaken.
  Om by haar licht door wakk're vlyt,
  Met 's Hemels hulp en zegen,
  Het nodigst' werk te pleegen.