text: Cap. IV. Van de wonderlijcke overvloedt van Boter in Yslandt.
  WYders, in het selve eylandt van Yslandt wordt, uyt oorsaeck van de menighte van 't vee, en om de vruchtbaerheydt der weyden, soo groot een overvloedt van gezoute Boter ghevonden, dat sy, by gebreck van vaten of tonnen, kisten of kassen, van welrieckend hout gemaeckt, en dertigh of veertigh voeten langh, en vier of vijf voeten hoogh, in veel plaetsen jarelijcks volmaken, en tot gebruyck van 't huys, ghelijck oock tot verwisselingh der koopmanschappen, bewaren. Want sy gebruycken, in plaets van broodt, gewoonelijck ghebrade visschen, die met dusdanighe Boter ghesmeert zijn; daer af sy oock Visch-eters genoemt worden. Men vindt veel kassen van dese Boter in d'Abdy, die in de tael van dat volck Helgafiel ghenoemt wordt, die met inkomsten van Boter, en van drooge visschen, als de beste schatten, gesticht is; ghelijck oock twee Bisschoppelijcke Kercken van Schalholden en Hollen, met noch veel woo-
  
  ningen van Edelingen, die ghelijcke inkomst hebben. Dit volck gebruyckt voor hun dranck vreemde bieren, die derwaerts uyt de Zee-steden van Duytslandt te scheep gebraght worden. Wyders, by dese volcken zijn oock Fonteynen, die als bier smaken, en seeckere soetigheydt in sich hebben, en daer meê d'inwoonders hun noodtsakelijckheydt in de dranck, met seker vermaeck en goede smaeck, versaden. Voorts, dese Yslanders zijn ghesondt, vrolijck en miltdadigh, en leven langh sonder ghenees-middelen te gebruycken; ja oock tot over de hondert jaren. Sy worden oock om gheringe oorsaken tot d'oorlogen en wapenen geterght, die sy met groote wreedtheydt voeren. Eyndelijck, sy houden alles in alle geval tot een tocht, soo te voet als te paert, gereedt.