text: D.
  
  
  Dagen van Godesdienstigheit, hoe en waarom ingestelt.
  I. 6.
  
  
  Dalmatica, welk een Geestelyk Gewaadt het is.
  I. A. 289.
  
  
  Damascus, verblyfplaats der Samaritanen.
  I. 69.
  
  
  Daniel, een Joodsche Bedrieger, wat zyn bedryf was.
  I. 89.
  
  
  Danzeryen, in een Godtsdienstig gebruik over gebragt.
  I. 19. 20
  
  
  Dellon, hoe hy de Inquisitie beschryft en zyn wedervaaren in de zelve II 282 Wat hem op de eerste Verhooring is ontmoet, en hoe men hem in den Kerker opsluit. 282. 283. Hoe hy anderwerf ter gehoor word geleid, en waar over men hem ondervraagt. 283. weder voorgestelt, wat men met hem verhandelt. 283. 284 Hoe hy wanhoopende, zyn leven door vasten tracht te eindigen 284. Weder ter gehoor geleid, hoe men met hem reden wisselt. 285 Zyne beschuldigingen hem voorgehouden, hoe hy zich verantwoordt. 286. 287 Hoe en waarom hy in verwachting van zyne ontslaging is, en ongerustheit hier over 287. 288. Hoe hy eindelyk uit den Kerker word geleid, en wat hem wedervoer. 288 Wat hy in de Kerk onder de Handeling des Geloofs beschouwt. 291. Zyn Vonnis hem voorgeleezen, en waarin dit bestondt 292. Wat hem na de gehouden Handeling des Geloofs wedervaaren is 294. Hoe hy Schriftelyk zyne opgelegde Boetoeffening ontfangt, en waarin die bestond.
  295.
  
  
  Derwies der Turken, hoe zy de eenzaamheit verkiezen, om Godtsdienstiger te zyn. I. 4. en van welk een gedrag deeze Mahometaansche Geestelykheit is.
  I. 84. A. 270.
  
  
  Designatores der Romeinen, hoe het beschikder Lykstatiën hadden.
  II. A. 99.
  
  
  Diakonen, hoe die geordent worden, en waarin hunne Bediening bestaat.
  II. 122. 133.
  
  
  Dienst voor den nieuwe gekanoniseerden Heilig door den Paus bevolen.
  I. 335.
  
  
  Dingtalen in de Inquisitie, hoe behandelt.
  II. 257.
  
  
  Dochters onteert, hoe die onder de Jooden weder geëert worden.
  I. 59.
  
  
  Dochters der Jooden gebooren, hoe men zich als dan gedraagt, en wanneer Huwbaar worden.
  I. 63. 64.
  
  
  Dooden, hoedanige dienstplichten men die bewyst. II. A. 88. Hoe eertyds ongedoogt in de Kerken te begraaven. 91. 92. Wanneer het gebruik der Kerkbegravinge opgekomen is. 92. met welk een omstandigheit by de Roomsche Kerke verzelt. 93. Hoe de alouden getracht hebben de zelve een eeuwigduurendheit by te zetten. 100 en hoe vreemd by verscheiden Volkeren behandelt.
  100. 101.
  
  
  Doop der Christenen, als een afwassing aangemerkt. I. 11. Het aloud gebruik getoont. II. 61. Hoe eertyds geschiedde, en wie daar toe gewettigt was, nevens eenige toevalligheden aangemerkt. 62, Die der Catechumeenen hoedanig bestaat.
  64 65.
  
  
  Doopheffers en hunne plicht aangeweezen.
  II. 62.
  
  
  Doopeling en Doopheffers, hoe de Kerk tusschen hun een onderlinge verbintenis stelt II. 62. Hoe die voor de Doopvont ten Doop gehouden word.
  64.
  
  
  Doopelingen (bejaarde) hoe die den Doop ontfangen.
  II. 64.
  
  
  Doopvonten, hoe gewyt en gezegent worden, en wanneer ingevoert.
  II. 31. 61.
  
  
  Donkeremetten, met welk een plechtigheit verzelt. II. 19. Zeldzaame stommeling onder dien dienst; en hoe de Paus die bywoont.
  19.
  
  
  Droomen der Jooden onder vier soorten verdeelt, en hun bygeloof over de zelven.
  I. 27.
  
  
  Druzen, welk een Sekte die zy.
  I. 84.
  
  
  Duitsche Ryk, onder een hoofdelooze Regeering geraakt, hoe zich de Paus hier door bevoordeelt.
  II. 201. 202.
  
  
  Duivelbanner en zyn gedrag aangemerkt.
  II. 114.
  
  
  Duivelen, hoe men waant die in de Bezetenen te werken.
  II. 13.
  
  
  Duivelen van Loudun, hoe bezwooren, en met welke vreemde voorvallen verzelt.
  II. A. 114.