text: Derde tafereel.
  Slaapkamer van Valerius: een ouderwetsch ledekant met opgeslagen gordijnen. Het bed is gedekt met eene schoone linnen sprei, waarop het nachtgoed van Valerius en Eufrasia ligt; een nachttafeltje, een hondenmand enzv. Eufrasia, een hond, later Valerius.
  
  Bedrukt leest Eufrasia en demi-toilette een brief van moeder, die, in antwoord op haar schrijven, dat alles wèl gelukt is, haar eene tweede proefneming aanraadt, namelijk door het dooden van den schoothond van Valerius. Eufrasia besluit moeder te gehoorzamen.
  
  Valerius komt binnen. Het paar kleedt zich uit en Valerius stapt eerst in bed. De hond springt hem na, doch Eufrasia grijpt het dier in den nek, kwakt het tegen den muur en de hond blijft dood liggen. Valerius springt uit bed en tiert en raast. Zijne vrouw wijst weenende aan, hoe de hond met zijne pooten de schoone sprei bezoedeld heeft, klaagt over miskenning van hare zuivere beginselen en krijgt ten langen laatste Valerius tot bedaren, die met haar in bed stapt. Het gordijn valt.
  Tusschen het IIIe en IVe tafereel Simfonie uit C mol, die het snurken der echtgenooten, het opkomen van de zon, het hanengekraai, het ontbijt en het koffijdrinken nabootst.