text: Cap. VIII. Van de ghewoonte van d'oude krijghshandel der Gotten.
  SY hadden eertijdts sware helmen, met gheen vernuftighe handt, naer die ruwe eeuw, ghemaeckt: daer by dicke borstharnassen, ten deel van yser, ten deel van leer, en ten deel van vilten, die met lijnwaedt en wolle ghenaeyt waren. Sy hadden oock yser armgheweer, en decksels tot de handen. Sy droeghen oock dicke en langhe spiessen, ghelijck Procopius, in sijn tweede Boeck, met dese woorden verhaelt: De Persianen konden eerst van al de Gotten, met hun langhe en dicke spiessen komende, niet teghenstaen, maer begaven sich op de vlucht. De genen, die geheel, van 't hooft tot aen de voeten, ghewapent waren, ghebruyckten oock langhe spiessen. Sy decken oock de borst der paerden met kopere borstharnassen, en doen aen de breydel, en aen het tuygh, gout, sonder eenigh stael en silver te hebben, by de welcken, hoe wel sy veel gout en silver ghebruycken, het yser en silver niets is. Maer sy ghebruyckten eertijdts, met kennelijcke heerlijckheydt, tot eerbewijsingh van hun Goden, in de hooghste verçieringh van hun Tempel, (gelijck in 't eerste Boeck gheseght is) het gout, als het beste metael in hun oorspronckelijck Vaderlant, namelijck Gotlant. Daer is noch heden, door een opgherechte wet ghestelt, dat men heldere of silvere klockjes aen d'afghesnede staerten der slaende paerden binden sou, op dat het onweerlijck gheslacht der menschen, het geluyt hoorende, het ghevaer schuwen sou. Maer de ghenen, die vermaeck in 't silver hadden, droeghen breede riemen, Silfscheenen genoemt, soo tot verçieringh, als tot bewaringh van haer rugh, daer dese gordels by op-
  
  quamen; ghelijck oock noch andere verçieringhen, daer de Hovelinghen sich meê verçieren.