text: Eerste tafereel.
  Huiskamer van Valerius. Calpurnia. Eufrasia.
  
  Op roerenden toon deelt Eufrasia aan hare moeder het rampzalige lot mede, dat haar getroffen heeft door den echt met Valerius. Hij is een ongevoelig monster, die liever naar bed gaat dan 's nachts een gezigt te zetten tegen de maan, nat van tranen en van daauw, die met een kalm gelaat op de klok zit te kijken hoe laat of het is en den Haarlemmer Courant leest met drooge oogen. Eufrasia verklaart dus dat zij besloten heeft een anderen man aan te leggen, die gevoelig is voor uitroepingsteekens en streepjes: zij meent dien gevonden te hebben in zekeren jeugdigen ridder, wien hare moeder kent. Calpurnia zoekt hare dochter eerst af te brengen van dit plan, zich beroepende op hare getrouwheid aan Eufrasiaas vader, die niet veel beter is dan Valerius, maar keurt de zaak ten leste goed, haar nogtans radende, om eerst eens te beproeven, hoe groot haar magt en invloed is op haren man en in hoever zij hem kan blinddoeken.
  Tusschen het Ie en IIe tafereel wordt er een groot vuurwerk afgestoken, in hetwelk een Noordamerikaansche boschbrand geestig wordt voorgesteld.