text: 9 July.
  Myne vriendschap met de twee vrouwen wordt van dag tot dag inniger. Zy aenzien my als het kind uit den huize; zy hebben zorg voor my, alsof ik nog immer krank en zwak ware, en ik gevoel my sterk en als met een nieuw leven bezield.
  Dagelyks ontdek ik meer goedhartigheid in vrouw Klara en meer zielshoedanigheden in hare engelachtige dochter. Elisa is eene vrouw zoo als ik ze my immer, in myne gulden droomen, heb voorgesteld: gevoelig, zuiver van harte en krachtig van ziel. Nimmer nog heb ik hare schoonheid zoo goed kunnen waernemen dan dezen namiddag. - o Ja, de vrouw is de schakel die ons aen de bovenaerdsche wereld verbindt; zy is weerdiger dan het andere geslacht; hare ziel is meer dan de onze door Godes geest bestraeld; zy voelt meer dan wy en op eene klaerdere wyze; haer gevoel is als eene inspraek des hemels: zy redeneert niet volgens de styve reden; maer zy ziet, bevat en werkt, zonder nagedachte, zonder berekening. – Het woord van eene vrouw, wier ziel door de wereld, door de onttoovering niet gekrenkt is, is het woord Gods. De voorzegging zweeft op hare lippen; haer geest heeft meer uitstralingskracht
  
  gekregen dan de onze, en is dus krachtiger in zyne werkingen, verhevener in zyne denkbeelden.....
  Waerom boezemen alle vrouwen dien eerbied niet in, welke Elisa doet geboren worden by al die haer omringen?.... o Het is omdat alle niet, zoo als zy, rein en zuiver in het midden eener bedorvene wereld zyn gebleven; het is om dat alle de magt niet bezitten om de listen en lagen, die men haer gedurig legt, te verydelen; het is om dat zy hare eenvoudigheid verliezen, niet wetende dat daerin hare grootste sterkte gelegen is......
  Maer, nog eens, hoe schoon heeft my het meisje vandaeg toegeschenen! Albestierder, hierin erken ik uwe vaderlyke wysheid: Gy hebt gewild dat eene zoo hemelsche ziel in een hemelsch lichaem huisvestte. o Kunnen uwe engelen, kunnen de geesten die u omringen nog schoonere vormen bezitten? Is de kleur hunner blikken zachter dan de blauwe kleur van de oogen van Elisa; zyn hunne handen tengerder dan hare handen; zyn hunne leden ranker dan hare leden; is er op hunne aengezigten eene meer hemelsche uitdrukking, dan die welke op het wezen van Elisa verspreid ligt?...... En dan, zyn hunne gevoelens zuiverder dan die van het meisje; zyn de engelen des hemels schooner dan Elisa, die engel op onze aerde? – Of liever, is Elisa iets anders dan eene dier uitverkoren hemelsche geesten, o groote God! die gy met aerdsche vormen omkleed hebt en in de wereld gezonden, om tot troost te dienen aen de boetende pelgrims, welke haer op hunne duistere levensbaen, als eene schitterende zon, zien opdagen en, by haer aenschouwen, nieuwen moed en nieuwe krachten vinden?