text: op de vvijse: Doen Daphnis d'overschoone maeght &c.
  1.
  ALs Iola d'onberaede maeght
  Van Iesus haer lvucht nam ter wereldt-waert in:
  En van hem snel wierdt naer-ghejaeght;
  Sy liep, en hy riep: O mijn lieve vriendin.
  Toeft wat, toeft wat: weest niet verbolghen.
  Ey, waerom loopje soo teghen den wint?
  Leeuwen, Beeren, noch Tyghers u volghen;
  
  Maer het is Iesus, die u soo bemint.
  Wilt u erbermen // siet,
  Acht ghy mijn kermen // niet?
  Laet ghy my, liefste, aldus in ly?
  Hebt deernis, o Iola, hebt deernis met my.
  2.
  Den ghenen, daer ghy sos schouw van vlucht,
  IS d'edelsten Herder, die Israel weyt:
  En daghelijckx door de blauwe lucht
  Den gulden glans van sijne straelen verspreyt.
  Het eerste wesen is mijnen Heer Vader:
  Hemel, en Aerde, en Tartara staen
  Tot het ghewenck mijnder ooghen te-gader.
  Ick ben de son en mijn Moeder de maen:
  Kruyden en boomen, die
  
  Ick t'uwer vromen bie,
  Locken mijn stralen alleen uyter aert:
  Mach u dit niet locken? o Maghet bedaert.
  3.
  Bedaert, bedaert, o edele ziel:
  De werelt betoovert, den Duyvel bedriecht,
  Het Vleesch becoort met weelden kriel,
  Die rascher vergaen dan een schaduw' vervliecht:
  Maer vergaen soo, dat-se naer-laeten
  Veel berouw, iammer, een eeuwich verdriet;
  Die u noch rijckdom, noch werelt, noch staeten
  Princen, noch haven en matighen niet
  Acht ghy dit ooghen-blick
  Dan voor soo hooghen schick,
  Dat ghy daer over soo grooten schae,
  
  Sout willen verdraeghen van 's hemels ghenae?
  4.
  Neen Iola, nee, dat waer te sot;
  Voor my te verdrietich, en voor u te hert.
  Weeght eens te recht het hoochste lot,
  En leght daer beneffens mijn bloedight smert:
  'k Segh, die alder-weerdichste kosten
  Van al mijn traenen, mijn sweet en mijn bloedt,
  Daer ick de ziele aen 't Cruys me verlosten,
  Ende de Werelt door hebbe vergoet.
  Thoont u te wesen wijs,
  En laet nu dese prijs,
  (Hebdy toch noch toe daer in ghemist)
  Van deser ure af toch niet loopen te quist.
  
  5.
  Keert dan o' schaepken, keert wederom;
  Oft wacht u te minsten te rasschen u loop:
  Op dat mijn liefde u becom,
  En ick weer mach koyen by allen den hoop.
  Houdt: daer is mijn innichsten seghen:
  Maeckt, dat ick uyt u wat vrolijckheyts raep:
  'k Hebbe ghelaeten de neghentich neghen,
  En naer u loop ick mijn honderste schaep.
  Ey, laet u vanghen dan,
  Om het verlanghen van
  Alle de hemelsche Borgherij,
  Die over u vindingh haer maecken sal blij.
  
  Antvvoordt.
  6.
  O Afgrondt van mijns Herders min!
  Onweerdighe voeten flocx staeckt uwen loop.
  Ick wil, dat my Heer Iesus vin',
  En daer naer ghevonden wel vastelijck knoop':
  Knoop met koorden van minne-treecken,
  En dat ick over sijn schouderen swier:
  Knoope met koorden, die nimmermeer breecken,
  Iesu, o Iesu beswachtelt u dier
  Van alle sijden toch;
  Dat ick door lijden, noch
  Weelde van uwe ghenade en schey,
  Maer eeuwelijck onder de lelien wey.
  FINIS.