text: Stem: Wyl gy het gebied.
  1.
  WAt is 't heerlijk al onder deez' groene Bomen,
  Ach! mogt 'k mijn Lief nu eens tot mijn zien komen,
  Dan zou mijn hert vol van angst en schrik,
  Singen een Lied, in 't Bosje heugelik.
  2.
  Ja mogt ik mijn alderliefste ziel eens vinden,
  Hier onder dese bladerende Linden:
  Wat zou mijn hert,
  Vol minnelust verwert:
  Al drukkent en kussent vermindere in smert.
  3.
  Daer ginder zien ik iets, dat zal ik ondersoeken:
  Wie is 'er zoo stout, en durft zig verkloeken?
  
  Om myn te nadren in dit stille Wout?
  Het gelykt myn Lief, die my hier klaer beschout.
  4.
  O ja zy is 't wis, nu zal ik haer begroete,
  En met haer myn lusten nu gaen boete;
  Het eerste datse krygt, is voor een Kus myn Fluit,
  Al speelend en queelend, schied ik myn lusten uit.
  5.
  Soo hertje Lief, nu zyt gy voldaen door myn gesangen,
  Nu eens gerust, gy hebt alreeds ontfangen:
  Wagt Liefje, tot dat ik weder ben voorzien;
  Dan zal ik myn gunst, uw wederom aanbien.