text: Op de wijse: Moet ick noch langher &c. ghelijck boven fol. 145. Van Sulamitinne.
  1.
  WIlt toch, o Heer, mijn herte raecken
  Met uwe pijlen van 't minne-vier:
  Op dat het in uw liefd' mach blaecken.
  Doet het eens smilten hier in playsier.
  Ist dat ick derven noch uw' liefde moet:
  Soo sal ick sterven: want 't is liefde soet,
  Die ons leven doet.
  2.
  De liefde eel uyt u gheboren
  Hier boven in des hemels throon,
  Laet-se my erven, Godt uytvercoren,
  
  Dat ick mach singhen den minnen-toon.
  Lof-weerde liefde, Coninghin der deught,
  Dat ghy gheriefde my van uwe vreught,
  Soo waer ick verheught.
  3.
  Gheen schoonder pandt isser ghevonden
  In Hemel, Aerde, in Godt oft mensch.
  Daerom ick nu, en t'allen stonden
  Altoys begheerich om liefde wensch.
  Kost ick u stelen, liefde soet van naem;
  Al sou ick 't bequelen, 't waer my aenghenaem,
  Alst van liefde quaem.
  4.
  O Heer, mijn uyterste begeiren
  Is, om met u vereent te zijn.
  
  Dat doet my vleesch en bloet verteiren:
  Ick roep tot u om medecijn.
  Ghy kunt wel, Heere, doen mijn smert vergaen:
  Wilt my maer leeren, in uw' liefde staen;
  En het is ghedaen.
  5.
  Och waer mijn ziele toch, ont-bonden
  Van dit swaer sterffelijck lichaem,
  Volcomentlijck in Godt verslonden
  Als zijn de Heylighen lof-saem!
  Dan sou ick in liefde triumpheren soet
  Vrijelijck domineren in 't hooghste goet.
  Daer de liefde vloet.
  FINIS.