text: Op syn: eygen Voys: 
  HElp Godt wilt my gehingen,
  Ghy Eed'le Schepper mijn,
  Den selven Rijm te dwingen,
  Tot lof der eeren dijn,
  Dat ick mach vrolijck heffen aen,
  Van dijnen Woort te singhen,
  Heer wilt doch my by staen.
  
  2.	Dijn Woort doet eewich blijven
  Soo Esaias meldt,
  In synen Boeck doet schrijven,
  Eer sal vergaen die Weldt,
  En wat Godt selver oyt gheschoep,
  Soud' eer in al verderven,
  Hy doet gheen wederroep.
  
  3.	Jesus, t'woort van den Vader
  Is comen in der Weldt,
  Vol groote Wonderdaden
  Vercost om snooder ghelt,
  Door Judam syner Jong'ren een
  Word' in den Doot ghegheven
  Jesus dat Lam'ken reen.
  
  4.	Nadien sy hadden gheten,
  Verstaet dat Paeschelam,
  So deed' hy niet vergheten
  Dat broot in syn handt nam,
  Dat is myn Lichame sprack hy rondt,
  Dat voor u wert ghegheven
  Tot verghevingh der Sondt.
  
  5.	Gaf haer oock daer te drincken
  In wijn syn Bloet soo root,
  Syn Doot daer by t'ghedincken,
  Soo Paulus schrijvet bloot,
  Wie waerdich eet van desen broot
  En drinckt wt desen Kelcke,
  Die sal niet sien den doot.
  
  6.	Jesus wiesch haer die voeten
  
  Wel tot der selver stont
  Leerd'se met woorden soete
  Wt zijn Godtlijcken mont,
  Hebt lief malcander alle tijt,
  Daer by men sal bekennen,
  Dat ghy mijn Jongers zijt.
  
  7.	Christ int hofken by nachten
  Doen hy gebeden hadd'
  Die Joden hy verwachten,
  Van haer gebonden wert,
  Sy voerden hem ten Rechter groot
  Gegeesselt, en gecroonet,
  Die hem verwees ter doot.
  
  8.	Hooch aen een Cruys gehanghen
  Die hoochgeboren Vorst,
  Nae ons hadt hy verlangen,
  Daerom sprack hy, my dorst,
  Verstaet, nae onser salicheyt,
  Daerom was Mensch geboren
  Van eener reynen Meyt.
  
  9.	Met synen hooft' gebuyget
  Hy synen Gheest opgaf,
  Als ons Joannes tuyget,
  Hy werd' ghenomen af
  Van t' Cruys in t' Graf werd' hy geleyt,
  Ten derden dach verresen,
  Als hy voor hadd' gheseyt.
  
  10.	End in den selven daghen
  Sijn Jongers hy bevelt
  
  Alleen zijn woort te draghen.
  En pred'ghen aller welt,
  Wie daer ghelooft, en wort ghedoopt,
  Die heeft dat eewich leven
  Door Christum hem ghecoopt.
  
  11.	Seer schoon doet Lucas schrijven
  Van zijne Hemelvaert,
  Doch altijts by ons blijven
  Wil, so hy heeft verclaert
  Seer claerlijck door zijn Godtlijck woort,
  Daer can niet teghens blijven,
  T'geweldt der hellen poort.
  
  12.	Een trooster deed' hy senden
  Dat was die heylighe Gheest,
  Die ons in ons' ellende.
  Wil maecken onbevreest,
  Dien selfs wy willen roepen aen,
  Die sal ons niet verlaten,
  In gheener Noot afgaen.