text: 3e Akte, Laatste Tooneel.
  (Een bal: groote verwarring, alles krioelt door een. Op den voorgrond de Officier zwemmende in zijn bloed. Een erge kruidlucht. Charlotte is dood flaauw.)
  De Officier. (al zwemmende.)
  Noodlottig instrument! dat 'k in mijn pantalon
  Voor de oogen van 't publiek, te goed verbergen kon!Men weet uit het 1e Toon. der 1e Akte, hoe de ongelukkige een pistool bij zich had gestoken en in zijn wanhoop op het bal... brr! sapienti sat.
  Moest gij me, - en op een bal! - berooven van het leven?
  Is dit het eerebed, waarop ik dacht te sneven?
  (tegen Charlotte.)
  Charlotte! zielmagneet! ô troost u om mijn dood:
  Uw schuld was personeel, mijn engel! minder groot!
  Want niet uw weigring deed me aan sehnsucht laboreeren;
  't Was - ken mijn wanhoop en vertwijfling --
  (3½ snik.)
  Om mijn beeren!...
  (laatste ½ snik: de gordijn valt en 't orchest heft de beeren-elegie aan.)