text: Cap. XXIX. Van de wilde Ezels, die op 't sneeuwigh Ys loopen.
  DE Noordsche Sweedtschen, en voornamelijck boven de Konincklijcke Hooftstadt van Stockholm, naer de bovenste deelen van 't Noorden, ghebruycken oock wilde ezels, die heel gheswindelijck op het sneeuwigh ys loopen. Maer hoe wel men die in 't beneden deel, naer de Zuyderlijcke deelen, in groote overvloedt in de dichte 
  
  bosschen vindt, soo worden sy echter, uyt oorsaeck van 't verbodt des Koninghs, niet ghebruyckt, op dat de verraders hen, om hun gheswinde loop, die de snelheydt der paerden verre overtreft, niet tot hun dienst souden nemen, om de gheheymenissen van 't Rijck niet in der yl aen de vyanden t'openbaren. Want dese beesten konnen soo wel honger, dorst en arbeydt verdraghen, dat sy binnen de tijdt van een dagh en nacht een schrickelijcke wegh van twee hondert Italiaensche mylen over 't landt konnen af-loopen, sonder yets te nuttighen. Wy sullen hier na, in 't Boeck van de Beesten, d'andere krachten en eyghenschappen van dit beest vertoonen.