text: Cap. I. Van de verkiesingh des Koninghs.
  DE Voorouders hadden een treffelijcke insettingh, onder de naem van Landtsaten, van eeuw tot eeuw, en van gheslacht tot gheslacht overghelevert, door de welcken in 't begin bevolen wierd dat, als d'inwoonders een Koningh in Sweden wilden kiesen, de Raedtsheeren en voornaemsten, en de Gesanten van alle Landtschappen, Gemeenten en Steden van 't voorghenoemde Koninckrijck ghehouden waren in d'Aertsbisschoppelijcke stadt van Upsale by malkander te komen. By dese Stadt is een groote steen in 't veldt, van alle tijden af door d'inwoonders Morasten ghenoemt, die in sijn omkringh twaelf andere steenen be-
  
  grijpt, die een weynigh kleynder, en in d'aerde gevest zijn: in welcke plaets de voorghenoemde Raedtsheeren van 't Koninckrijck, en de Ghesanten ghewoonelijck te samen komen. De voornaemste uyt de Raedt stelt daer dan, met een voorsichtigh vertoogh, voor ooghen, hoe noodigh het voor de vryheydt van 't Koninckrijck, en van alle inwoonders is, dat men in een Koningh en Vorst bewillight, ghelijck van de Voorouders op soodanigh een steen, die bestandigheydt beteeckent, voorsichtelijck onderhouden is. Hy vermaent oock yeder, dat hy uyt vrye wil de geen, die hy begeert, vertoonen sal. Dit wordt sonder vertoeven gedaen. Want de geen, die, gelijck men siet, 't gemeene nut, d'eer van 't Koninckrijck, en vrede en eendracht altijdt heeft beschermt, die in sijn besondere handel niemandt heeft beschadight, die ghewoonelijck verwinner in d'oorloghen heeft gheweest, die door sijn rechtvaerdigh leven de jonst van 't volck heeft verkregen, en die een liefhebber van de wetten en Godtsdienst heeft geweest, wordt met eendrachtighe toestemmingh van al de Gesanten der Landtschappen verheven, om Koningh genaemt te worden: doch met dese opsicht, dat, soo des Koninghs Soon, Broeder, of bloedtverwant de voorghenoemde deughden heeft, soo wordt dese, niet by erfrecht, maer by recht van verkiesingh, boven al d'anderen ghestelt. Ick wil echter niet loochenen dat de soodanighen met alle naerstigheydt, vlijt, achtbaerheydt, danckbewijs, gebeden en beloften de jonst van 't ghemeen volck tot sich locken. Daer zijn oock eenighen, die door dreygingh der uytheemsche Vorsten, gelijck oock met ghewapende bystandt, pooghen de Konincklijcke naem aen sich selven gheweldelijck toe te schryven. Maer men vindt gheen, die ongheluckigher zijn, dan desen; om dat hun gheweldighe Heer-
  
  schappy, teghen de wil en begheerte van 't volck verkregen, niet langhdurigh sal zijn, schoon sy hun zetel tusschen de sterckste Burghten, en onder de Sterren ghestelt hadden. Doch dit gae soo 't gaet, de gheen is altijdt veyligher, ghedurigh en heeft een goedt eynde, die door de stem van 't volck, dat voorsichtigh ghenoegh is, tot het Koninckrijck gheroepen wordt, even als de gheen, die om sijn moedt en deught, of onder de sijnen, of onder de vyanden voor heel deurluchtigh en dapper wordt ghehouden, om dat hy niets eer, ghelijck het schijnt, behoort te doen, dan op d'Amptlieden te letten, en wel toe te sien wat sy behooren te doen, ghelijck oock aen haer volcken, op dat sy een gherechtige Heerschappy, vaste steun, en een eeuwighe vrede souden behouden. Als hy dit doet, soo sal het volck lyden dat sy een vaste vestingh, en eeuwighe vrede hebben. Als hy dusdanighe dinghen gedaen heeft, soo sal het volck een eeuwighe vrede hebben. Als hy dit gedaen heeft, soo sal het volck niet dulden dat yemandt anders de Konincklijcke eer en achtbaerheydt beschermt.