text: Op het XCVIIIste Zinnebeeld.
  
  Het Muurgewas groeit welig voort,
  Maar 't stort ook, door den tyd en 't weder,
  In 't einde eens met den puinhoop neder.
  Zo ziet men vry en ongestoort
  De boozen in hunn' handel bloejen;
  Zy leven vrolyk en gerust;
  Het gaat hen steeds naar wensch en lust,
  Om trots en dertel op te groejen.
  Dus kent hun weelde perk noch maat;
  De waan komt in het brein gestegen,
  Als of de Goddelyke zegen
  Hen om hun deugd stelde in dien staat;
  Terwyl het onverwinbaar slagzwaard
  Van 's Hemels wraak op nieuw gescherpt,
  Hen als het puin ter neder werpt,
  En voor de hoogste Vierschaar dagvaart,
  Door een verhaaste en wreede dood,
  Om 't droevig vonnis aan te hooren,
  Voor onboetvaardigen beschooren.
  Men zy dan liever kleen als groot,
  En steeds door Godsvrucht op zyn hoede.
  De Vroomen dient het all' ten goede.