text: Op het Iste Zinnebeeld.
  
  't Vestaalsche vuur, aan de Eeuwigheid
  Gewyd, moest altoos branden:
  Zo moeten de offerhanden
  Op 't hert-altaar, door wys beleid
  Ontsteeken, ook steeds blaaken;
  Op dat het zuivere gemoed,
  In 's waerelds voor- en tegenspoed,
  Mag tot zyn God genaaken.
  Myn ziel, laat dan dat yvervuur
  Door weelde nooit verdooven;
  Het styg' met kracht naar boven;
  't Verteer' de driften der natuur,
  Door reine liefdevonken,
  Door dankb're galmen en 't gebed,
  En waare Godsvrucht zonder smet:
  Zo zult ge eens heerlyk pronken
  Met eene kroon die nooit vergaat.
  Wel hem die 't minst om 't meest verlaat.