text: Cap. VII. Van de hoedanigheydt der vruchten.
  DE Hase-nooten wassen daer in soo groote overvloedt, dat sy aen d'ingheboornen en vreemdelingen tot alle ghewenscht gebruyck ghenoegh zijn: daer door te weegh ghebraght wordt, dat, uyt oorsaeck van 't voordeel, en om 't ghewin der Kooplieden, eenighe duysent tonnen uyt de Noordsche Landen naer Duytslandt gevoert worden. Gelijck oock de tacken der Noote-boomen,
  
  met welcke tacken, krom zijnde, by nae alle vaten heel bequamelijck ghebonden worden. Hier wast oock een groote overvloedt van Appel- en Peer-boomen, die daer gezaeyt of geplant worden; van de welcken eenigen heel treffelijck van aert zijn, ja soodanigh dat sy, ghelijck d'Olijf-boom, die nergens in de Noordsche Landen wast, in de grootste koude rype vruchten voortbrengen: gelijck oock Bosch-appelen, die soodanigh van aert en natuur zijn, dat sy in December eerst rijp worden. Desen hebben een wijn-achtigh sap, en worden uytgeparst, en in plaets van Most, in potten ghedaen. Men vindt oock eenighen, die soo wrangh zijn, dat sy, door hun vochtigheydt, het scherp van een swaert bot macken, en desen worden in plaets van wijn gebruyckt. Sommigen zijn rondt gelijck een Appel, en anderen langhwerpigh gelijck een Peer, anderen gelijck een Ey van gestalte, aen de welcken de natuur een besondere eer toe-ghe-eygent heeft. Maer de ghenen, die vreemt zijn, en van over zee komen, worden van hoogher waerde gheacht, om dat sy vleesch-achtiger en soeter zijn. Desgelijcks oock de ghedrooghde Peeren en Pruymen; want daer wassen niet, dan tweederhande, in de Noordsche Landen, te weten witte en swarte. Daer zijn oock tweederhande Karssen, namelijck wilde en Hof-karssen, die echter, door hun al te groote wrangheydt aen de ghenen, die hen eten, de tanden eggerigh maken, en in plaets van azijn ghebruyckt worden. Dit gheschiet om dat sy in duystere en schaduw-achtighe plaetsen groeyen, en niet van de Son bescheenen worden. Maer de ghenen, op de welcken de Son haer stralen schiet, zijn aengenaem door hun lieffelijck sap. Daer zijn oock eenighe boomen van onbekende eyghenschap, die sonder bloemen sneeuw-achtige vruchten voortbrengen. Doch de vrucht-draghende boomen moeten ver-
  
  plant zijn, en worden te soeter. Maer de wilde boomen hebben een wilde smaeck, misschien om dat de tacken met mosch bedeckt zijn, 't welck de warmte van de Son uytsluyt: want andersins souden sy, door eenige lieffelijckheydt, den genen, die haer nuttigen, aengenamer van smaeck zijn.