text: Cap. II. Van 't ghevaer der visschers, en van de hoedanigheydt der visschen.
  DEse selve visschers worden oock van gheen kleyn gevaer gedreyght, als sy met hun hoecken visschen van groote sterckheydt, en ghewicht, en van twaelf voeten langh ophalen; ghelijck daer zijn de Rhemben, Squatinen, en d'andere ghevleughelde visschen, die, tot boven het water ghehaelt, dickwijls de visschers in zee trecken, soo sy, met touwen vast ghebonden, sich niet te vooren in 't schip hebben versorght, en met onderlinghe bystandt malkander in dese arbeydt te hulp komen. Maer de ghenen, die met voorspoedighe windt soo veel gevarelijckheden van de zee hebben verwonnen, en met hun schepen vol visch weêr aen hun eyghe strandt zijn ghekomen, halen hun visschen daer uyt, suyveren hen, sprenghen hen met zout in 't geheel, of ten deel, en leggen hen bloot, om in de Son, en in 't fel geblaes van de windt, en in de koude van de lucht te droogen. Sy packen hen dan in groote hoepen, doen die weêr in schepen, en voeren hen naer de vermaertste Koopstadt van gheheel Noorwegen, Bergen genoemt, om die voor ghelt, of by verwisselingh van Waren te verkoopen. Dit is d'oorsaeck dat dit gheslacht van visch, naer de gemeene tael van 't volck, Bergerfisck, en niet Stockfisck genoemt wordt, om dat hy, dickwijls met
  
  de houte hamer gheklopt, sachter om te koocken wordt. Dese Berghervisch wordt echter niet even waerdt geacht, maer naer sijn grootheydt en goetheydt geschat. Want daer is een andere slagh van langer en grooter visch, Asellus ghenoemt, welcks buyck, in reepen van twee elleboogen langh, ghelijck koorden gesneden, en in de lucht gedrooght, als de leckerste spijs, van de Noordsche volcken gewoonelijck uytgekipt en verkocht, en Roedscher genoemt wordt. Sy bewaren oock d'uytterste deelen der staerten van de selve visschen, die van de Duytschen Spore ghenoemt worden, in groote vaten, om winst te doen, of tot een leckere spijs. Wyders, men maeckt van de buyck der Rhomben oock reepen van een of twee ellebooghen langh, maer breeder dan d'anderen, die van d'inwoonders Raf ghenoemt werden, en seer vet zijn, en die men voor broodt en toespijs ghebruyckt. Want dusdanige past best voor stercke, en niet voor teedere menschen. De smaeck daer af is by na gelijck het ghedrooghde zaedt der visschen, dat in d'Italiaensche tael Bottargi ghenoemt wordt; maer sy is veel vetter. d'Inwoonders van Noorwegen ghebruycken de hoofden van dese visschen in plaets van hout, om de spijs te koocken. Aen de strandt van Noorweghen, en voornamelijck in de klippen van Anslo, wordt in groote menighte seeckere visch, Makreel genoemt, ghevangen, die, wel ghezouten zijnde, de beste, en, onghezouten, de snoodtste visch is.