text: IV
  
  En gij zijt toch de lieflikste aller vrouwen,
  Die ooit door de Almacht is op aard gezonden;
  Veel frisscher dan de roos bij morgenddauwen,
  Gevoelt zich elk aan zooveel schoons gebonden.
  
  O, wie u zag en zich niet overliet,
  Die kent de kracht der zoete liefde niet;
  En wie u zag en is zijn zelfs gebleven,
  Bezit geen herte noch gevoelt geen leven.