text: Stem: Siet de tyden van 't lente saysoen.
  Trompetter.
  SChoon godinne, 
  Oorsaak van myn smert,
  Gy zyt die ik beminne, 
  uyt heel myn hert 
  schoon Bruynette, 
  siet ten venster uyt,
  hoort het geluyt, 
  van myn trompette, 
  beminde bruyd, 
  Als ik peyse, 
  dat ik voort moet reye, 
  Maek ik 't u bekend, 
  Door myn instrument.
  Dogter.
  Lief gepresen,
   segt my met'er daad, 
  Hoe kan het dog wesen, 
  Dat gy my verlaat,
   'k had besloten 
  
  te wesen u vrouw, 
  Door egte Trou,
   sult gy verstooten 
  Myn liefde nou, 
  Gaet gy vlugte 
  so blyf ik sugten, 
  hoe kundy gy de min, 
  stellen uyt u zin.
  Trompetter.
  Door uw steyg'ren,
  Als ik vraagde u trouw,
  Quam gy altyd weyg'ren, 
  van te zyn myn vrouw,
  'k wil verlaten, 
  als het loos gevry, 
  en minnery,
  den dienst der staten, 
  is naer myn gruy,
  Ik heb het minne 
  gestelt uyt myn zinnen,
   in het krygs getier,
  neem ik myn pleysier.
  Dogter.
  Om te proeven, 
  uw getrouwigheyd,
  Niet om te bedroeve, 
  heb ik 't u ontseyt.
  Want veel vryers 
  vol van listigheid,
   in desen tyd,
  Syn maar verlyers, 
  van menig meid,
   wild verlaten 
  't leven der Soldaten, 
  Eer Mars u ontzielt,
  Of u jeugt vernield.
  Trompetter.
  Adieu minnen, 
  ik heb handgeld ontfaan, 
  ik wil met blyde sinnen, 
  na 't velt toe gaan, 
  om te ryden,
  ik heb een goed peerd, 
  ook een blank zweerd, 
  dat om te stryden, 
  kloek en alleert, 
  'k sal verbasen 
  door Trompette blasen, 
  's vyands leger-magt, 
  by dag en by nagt.
  Dogter.
  Lief gepresen, 
  ik sal voortaan, 
  altijd gedagtig wesen, 
  waer ik hene gaen, 
  naer ses jaren keer ik 
  
  wederom, 
  uw Maegdebloem 
  wilt die bewaren,
   in vollen roem, 
  de vijanden, 
  moet ik eerst aan randen,
   ik sal u liefste bruid, 
  brengen van de buid.