text: 7 September.
  Eene strael van hoop heeft zich voor mynen geest opgedaen. Elisa ook heeft er een goed voorteeken in gezien.
  Frans bevond zich vandaeg alleen in de kamer, waer Elisa en myne zuster zich, gewoonelyk eenige uren, dagelyks bezig houden met borduren of eenige andere dier vrouwen werken, waervoor eene fyne hand noodig schynt. - Ik was met Elisa tot by den ingang van het vertrek genaderd; doch wy wederhielden ons binnen te treden, daer onze opmerkzaemheid jegens onzen goeden vriend eensklaps gaende gemaekt werd. - Frans hield zich onledig met het borduerraem van Clotilde te bezigtigen; hy had zich in den zetel myner zuster geplaetst en raekte met zyne vingers de rykgekleurde bloemen aen, welke in zyde op het raem gewerkt waren. Eene zekere tevredenheid, een stil inwendig genot stond op zyn aengezigt geprent: het scheen als of hy met die prachtige bloemen eene inwendige samenspraek hield, als of hy zyne gedachten aen die stoffelyke kunstvoortbrengsels wilde mededeelen. Ook de kleine werktuigen, welke zich op het raem bevonden, nam hy in zyne handen en drukte dezelve zachtjes, als dacht hy dat daerin eene zekere kracht besloten was, welke hy tot zich wilde trekken. Soms ook bragt hy ze aen den mond, als wilde hy er eenen zoen op plaetsen. - Eenen langen tyd bleven ik en Elisa in die bespieding, welke door het zuiver van onze gevoelens en inzigten gewettigd was, voortgaen, tot dat wy eindelyk den braven vriend, als in eene diepe mymering verzonken, in den leunstoel
  
  zagen neêrglyden en, met eenen zachten glimlach op het wezen, onroerbaer blyven zitten. - Alsdan verlieten wy stil onze plaets en trokken terug, ons wel wachtende die mymering te komen stooren. - Zou men van eenen verliefden eene andere handelwyze kunnen verwachten? Ongetwyfeld! dat is een goed voorteeken. Hopen wy zonder van dit alles aen myne zuster te spreken. Het zou haer des te meer pynigend wezen, indien wy ons in die hoop bedrogen vonden en dit alles slechts aen eenen luim van Frans moest toegeschreven worden... Want wie weet of hy wel eens aen Clotilde dacht! Mischien herinnerde hem die prachtige bloemen blyde dingen van vroegere jaren; mischien, eilaes! dacht hy slechts aen de eene of andere vreugd zyner eerste liefde........ Doch, neen verwyderen wy die gedachten en hopen wy.