text: Cap. XIII. Van de voorttocht der Paerden over de Sneeuberghen.
  
  DE menschen en paerden, voorttreckende, hebben ronde dingen, by na als krijghs-schilden, onder aen de voeten. Want tusschen de Noordsche Koninckrijcken van Sweden en Noorweghen zijn hooge bergen, die tot grenspalen verstrecken, en Doffrius ghenoemt worden. Daer zijn noch andere gelijcke berghen, die in de Winter soo dick en diep van Sneeu beset zijn, dat de reysighers niet op een ghewoone wijse daer over konnen reysen. Maer op dat de handelaers van 't Landt door hun vernuft dese swarigheydt souden verwinnen, en de last door konst verlichten, soo maken sy horden of booghen van licht en breedt kurck, of van linde schorssen, die sy aen hun eyge voeten, en oock aen die van de paerden binden, en met de welcken sy, schoon met groot gewicht beladen, over de hooghe bergen reysen, sonder te vreesen dat sy 'er in sullen sincken, en in deser voeghen niet meer dan twee bergh-mylen op een dagh af-legghen, (die twaelf Italiaensche mylen uytmaken) uyt oorsaeck van de kortheydt der dagen. Maer sy reysen by nacht, in de heldere maneschijn, wel twee of drie malen soo veel weeghs. Dit wordt niet met onghemack ghedaen, vermits de schijnsel van de Maen door de weêrglans van 't Sneeu de hooghe en afgaende velden ontdeckt; in voeghen dat sy oock de steyle afgangen der berghen, en de schadelijcke wilde beesten, die men schuwen moet, van verre konnen aenschouwen. De schadelijckste onder dese wilde beesten zijn de Berghwolven, die, in een groot getal te samen vergadert, op het ghevroose Ys, voor-
  
  namelijck in Januarius, te samen loopen, ghelijck hier na van 't ghevaer der Wolven ghesproken sal worden. 't Geen, dat met soo vernuftigh een vondt gevoert wordt, is zout, ysere platen, lijnwaedt, wolle laeckens, en oock op eenighe plaetsen silver, koper en kostelijcke vellen. Maer op dat de paerden te beter tot de sneeuwegh onderwesen souden worden, soo worden sy daghelijcks van joncks op in de sneeudalen, met kleyne korven aen de voeten gebonden, en onder een lichte last gheleydt, op dat sy sich ghewennen souden tot swaerder last te draghen. De voerlieden selven binden oock korven onder hun voeten, en steunen op een stock, die onder breedt is, om door dit behulp, als de tijdt sulcks vereyscht, de dreyghende noodt en doodt t'ontvluchten. Want het ghebeurt somtijdts dat de reysighers, als de Sneeu met de Zuydewindt smelt, met hun voeten en paerden gheheel daer in, als in een afgrondt, souden sincken, soo door de bovenghenoemde middel daer in niet versien wierd, en dat man en paert daer niet souden uyt konnen gheraken, soo men geen getrou geselschap by sich had.