text: Op het XCIIste Zinnebeeld.
  
  Wat leert ons doch dit Schaduwbeeld?
  Dat alles wat hier vleit en streelt,
  En de oogen doet verbaazen
  Van kinderen en dwaazen,
  Door kunst en pracht, maar duisternis
  Ja eene droom en schaduw is,
  Die nimmer heil kan geeven
  In 't wisselvallig leven.
  Al wat de waereld heeft is waan,
  Die als een rookdamp moet vergaan
  Wanneer de zonnestraalen
  Van 's Hemels voorzorg daalen
  In d' algemeenen ondergang.
  Dies is hy dwaas die zyn belang
  Op 't ydel niet wil bouwen.
  Men leer' dan vast vertrouwen
  Op 't ligchaam van oprechte deugd:
  Dat baart een wezentlyke vreugd
  Door Christelyke pligten,
  Daar schaduwen voor zwichten;
  Eerst hier in 't welbewust gemoed,
  Dan steeds by God, het hoogste goed.