text: Cap. XXIII. Van de Sponsien.
  DE Sponsien zijn aen de stranden van Noorwegen in groot ghetal, en soodanigh van natuur, dat sy met d'andere dieren in de bewegingh van uytrecken en intrecken over een komen. Sommighen van hen zijn onbeweghelijck, en konnen van de rotzsen niet afgetrocken worden; en indien men hen van de wortel afscheurt, soo groeyen sy weêr aen. Eenigen zijn bewegelijck, en bewegen sich van plaets tot plaets; en desen worden in de groote menighte aen de voorghenoemde stranden ghevonden. Sy nemen hun voedtsel van slijck, visch-
  
  jes, en Oesters. Sy zijn, als sy leven, swart van verwe, even als of sy nat gemaeckt waren. Sy sitten niet gheheel, noch ten deel aen de klippen vast; want daer zijn tusschen beyden eenighe leghe pypen, tot vier of vijf in ghetal, door de welcken sy, ghelijck men acht, gevoedt worden. Daer zijn noch andere Sponsien, die boven gesloten zijn. Men seght dat 'er onder hun wortelen eenige vellen verborghen zijn; en men bevindt dat sy langh leven.