text: Dese Psalm wordt oock ghesonghen op de voorgaende Voys: 
  NIet ons, niet ons, O eewighe Heer,
  Maer uwen Naem gheeft alleen die eer,
  Om dijn goetheyt en trouwe.
  Waerom sullen zijn wy der Heyd'n spot,
  Dat sy segghen waer is nu haer Godt,
  Dat moest ons al berouwen.
  Want onse Godt in Hemel is,
  Hy maeckt al wat hem lust ghewis,
  Daer gheener Gode maecket zijn
  Wt Silver, Gout, van Menschen fijn,
  Sy hebben Monden, spreken nicht,
  End Oogen, maer gantsch geen ghesicht,
  Alleluia, Alleluia.
  
  2.	Sy hebben ooren end hooren niet,
  En Neusen, maer gheenen Reuck altijt,
  T'is haer een Fout gheheele.
  Sy hebben handen en grijpen niet,
  End Voeten, maer sy gaen doch niet,
  Gheen spraeck coemt wt haer keele.
  Die sulcke maecken syn soo mee,
  End alle op haer hopende.
  Maer Aarons huys end Israel
  En die den Heere vreesen wel,
  Die hoopen altijt op den HEER,
  Die is haer hulp, troost end Gheweer,
  Alleluia, Alleluia.
  
  3.	Genadelijck denckt aen ons de Heer
  En sal ons Eewelijck Seeg'nen meer,
  Met Gaven schoon van boven,
  Hy Seghent dat Huys van Israel,
  Hy Seghent oock t'Huys Aarons wel,
  Al die aen hem Ghelooven,
  Sy Seghents' alle goedertier,
  Die Godt den Heer recht Vreesen hier,
  De Heer tot desen Seghen al
  Noch meerder Seghen gheven sal,
  Op u end uwe kinder beyd,
  Nu altijdt end in Eewicheyt,
  Alleluia, Alleluia.
  
  4.	Ghy zijt des Heeren Ghesegende,
  Door welcken Hemel end Aerd staen Ree,
  End wat daer in is meere.
  Den Hemel seer schoon All om vol Eer,
  Is Eewelijck Onderdaen den Heer,
  D'aerd is den Menschen kind'ren geven
  O Heer die Dooden sullen dy
  Niet Loven, noch tot gheenen Ty,
  Die in der Stilheyt in de Aerd
  Begraven syn hier Onderwaert,
  Maer wy te Loven syn bereydt
  Den Heer, van nu in Eewicheyt.
  Alleluia, Alleluia.