text: Cap. XXVIII. Van de gheswindtheyt der Beeren.
  MEn vindt noch een ander schouwspel, namelijck dat de Beeren, ghevanghen zijnde, te scheep gevoert worden, en met op- en af-klimmen langhs de touwen aengename oeffeningen vertoonen, die somtijdts oock nut zijn, ten opsicht van d'onverwachte uytgangh der dinghen. Want de Historien der Landtschappen verhalen dat seecker man door dese middel van een zee-rover, sijn vyandt, verlost wierd: vermits de roover in 't aen-
  
  vanghen van sijn boosheydt verschrickt wierd, om dat hy van verre menschen (ghelijck hy meende) tot beschermingh van 't schip, gelijck de gewoonte is, uyt de mast langs de touwen op- en af-klimmen sagh. De ghenen, die hy sagh, waren gheen anderen, dan jonge Beeren, die in de touwen speelden. Wyders, 't is noch een aengenamer schouwspel dat hen, naer 't water buyten de schepen siende, een groote en wonderlijcke menighte van Zee-kalven voorkoomt, die, ghelijck of het veel Varckens waren, hier en daer rondom het schip swemmen: in voegen dat sy met lange haken, daer hoecken en touwen aen vast ghemaeckt zijn, van de scheepslieden ghevanghen worden; ghelijck oock andere beesten, die het ghevange Zee-kalf, 't welck ysselijck tiert, naer de wijse van de Varckens, poogen te helpen. Jae men sendt oock de Beeren uyt, om te swemmen, op dat de Zee-kalven, hier over verwondert zijnde, van hen ghevanghen souden worden. Men vanght hen oock op een andere wijse, namelijck als sy by storm, en donder en blixem sich hoogh opheffen.