text: Stemme: Poliphemus aen de strande.
  
  
  
  
  WAeckt nu op ghy doffe sinnen
  Wilt niet minnen 
  Treurigheydt en flauwe lust,
  Maer laet varen dese dingen
  Sonderlingen
  Die de ziel altijdt ontrust.
  
  2 Medecijn sal ick u gheven
  In dit leven,
  Die heel lieflijck is bereyt,
  Van veel swart en witte noten,
  Overgoten,
  Met een sap vol soetigheyt.
  3 ’t Is een dranckje om te gorg’len,
  Als de org’len
  Met de keel door lieve wint,
  ‘t Ghene maeckt een soet gherommel,
  En ghedommel,
  In het oor van diese mint.
  4 Droeve herten doet het quelen,
  Ende spelen:
  Iae ‘t verdrijft een swaren geest,
  Sonder pijn, of sonder knaghen,
  Alle daghen,
  ‘t Is een goet dat haest gheneest.
  5 Wilt dan dese konst niet laten,
  Ofte haten:
  
  Maer ghestadigh volghen na,
  Tot ghy van der aerd’ moet scheyden,
  En verbeyden,
  ‘t Hemelsche Alleluja.
  Weest vrolijck.