text: Op het XCste Zinnebeeld.
  
  Schoon Tantalus hier zwoegt en hygt,
  Om van deez' Boom met vrucht belaaden,
  Zyn scherpen honger te verzaaden;
  Schoon hy in 't water nederzygt;
  Noch moet hy spys en drank ontbeeren.
  ô Dwaazen die door gierigheid
  Verhongerd, deerlyk zyt misleid!
  En nimmer denkt dan op 't vermeeren,
  En staapelen van 't blinkend slyk
  Daar gy om wroeten gaat en delven,
  En arm, helaas! zyt by u zelven,
  En nooit in iemands oogen ryk.
  Laat deez' rampzalige aan u toonen
  Dat ge in een' diepen geldvloed staat,
  Die nooit uw gouddorst, heeft verzaad.
  Wie kan die snoode drist verschoonen?
  Ge ontbeert het geen gy niet bezit,
  En dat gy door geduurig schraapen
  Van schat op schat by een kost raapen,
  Terwyl ge Mammon daag'lyks bid
  Om meer, durft gy hier naauw genieten.
  Elendig schepsel nimmer vry
  Van ramp in uwe slaverny;
  Wat zal 'er voor u overschieten
  Indien ge u niet bekeert? Een staat
  Daar smert en droefheid nooit vergaat.