text: Cap. XIV. Noch van 't selve beestje, dat het aenstaende voorweet.
  DIt beestje swemt over de vloeden op een kleyn stuck houts, en steeckt sijn staert om hoogh, die het voor een zeyl gebruyckt: want de natuur heeft het met gheen andere middel van swemmen begiftight, uyt oorsaeck van sijn kleyn lichaem, en al te groote dickte van hayr in sijn hayrighe staert, die, in 't water deurnat geworden, het beestje terstont sou doen sincken. Het heeft oock geen voeten, die tot swemmen bequaem zijn. Voorts, het is anders seer voorsichtigh, en vergadert in de Somer, voor een deel van de langhe Winter, overvloet van spijs, die het op soodanigh een plaets verberght, daer het sijn nest ghemaeckt heeft, om te slapen en te rusten. Wyders, het sluyt of opent sijn nest aen de zyde, naer de felheydt van de windt. Sijn spijs is Hase-nooten, of Beucke-nooten, of de jonghe scheuten van Pijn-boomen. Daer is noch een ander slagh van Inckhoorens, die met de slaep, in plaets van spijs, ghespijst werden. Sy zijn wonderlijck snel om van d'een op d'andere boom te springen,en bestieren sich met de staert. Sy huppe-
  
  len, door de behendigheydt van hun scherpe naghels van d'een op d'andere tack, en spelen vermaeckelijck op de bevrose sneeu; 't welck aenghenaem om t'aenschouwen is. De vellen van dese beesten worden by tienen, tot veel duysenden in 't getal, van de Kooplieden te scheep uytgevoert, en over geheel Europa verspreydt, en worden soo veel te hoogher in prijs verkocht, als sy van verder komen, en met grooter begeerte begeert zijn. Sy zijn nut en eerlijck voor d'oude lieden, maer niet soo dienstigh voor de ghewapende of dappere mannen, aen de welcken 't vel van een Wolf, of van een Brasser beter past.