text: Op de wijse: Amarilli (oft) Sulamite keert vveder &c.
  CAtharina van Senen
  Heeft als een morghen-sterre, in deught gheschenen,
  Door wiens licht is verdwenen
  Den mist en damp, daer veel in sijn ghebonden,
  Door 't dertel vlees en sonden.
  Met harde koorden
  Sy d'eerst aenval verstoorden:
  eer 't oogh-loncken
  Door quay voncken
  Het ses-iarigh vlees bekoorden.
  
  2.
  Haer deught gingh d'eeuw te boven:
  Korts na haer seste iaer, om 't vlees te verdoven,
  Gingh sy Godt suyverheyt beloven:
  En 't swacke lijf, om haer trouw te vol-voeren,
  Met hayr en keten snoeren:
  Slaen, perssen, binden,
  Om dat sy Godt beminden.
  Op gheen lasten
  'T hert en pasten,
  Als se haer Bruygom maer kost vinden.
  3.
  'Tgoet doen, al't quaet te mijden,
  En met een manlijck hert, t'ranck vlees te besnijden
  Kon den duyvel niet lijden:
  
  Hy bast, hy briest, hy gaet hem vaerdich setten,
  Om haer deught te beletten:
  Hy soeckt te branden,
  En los te doen de banden,
  Die se uyt minne
  Van 't beginne
  Had aen Godt gaen vast verpanden.
  4.
  Men begeert dat sy troude,
  Die om haer eerste Lief sijn trouw te houden
  Dat gheenins doen en soude:
  Het wordt gheboon van vader ende moeder;
  Gheraen van suster en broeder;
  Maer wat sy praten,
  Noch suer, noch soet en baten:
  
  Eer sout 't leven
  Haer begheven,
  Dan se haer suyverheyt sou verlaeten.
  5.
  Sy is heur hayr gaen scheiren,
  Met vasten, bidden, slaen, 't swack vlees uyt-teiren,
  En van d'aerde af-weiren.
  Wat wonder wast, dat sy 't aertsch goet versmade,
  Die 't Hemels soet versade?
  Godt deede haer leven,
  Haer aertsch hert wiert verdreven,
  En in stede
  Een vol vrede,
  Een heel Godlijck hert ghegheven.
  
  6.
  Sy gingh staegh voort in deughden;
  De meeste last en pijn, 'thert meest verheughden,
  'T scheen droefheyt gaf haer vreughden.
  Sy koos hier 't suer, het swaer, de pijn, de dooren,
  Om eens ide stem te hooren:
  Comt, comt mijn Schoone,
  Comt bruyt, onfanght de vroone,
  Daer ick t'strijden,
  V swaer lijden,
  En uwe arbeydt mee willde loonen.
  7.
  Spieghel van alle maeghden
  Och oft ick't suyver Lam, als my de doot daeghden,
  Oock door suyverheyt behaeghden!
  
  O maeght, verkijght voor my door u ghebeden
  Suyvere leden en zeden:
  Dot na veel haken,
  My by het Lam gheraken:
  Daer ick gaende
  En mede staende
  Mach in liefde altijt blaken.
  FINIS.