text: G. Velderman. Bibliotheek van Nederlandsche klassieken, ten dienste van het Onderwijs en van alle belangstellenden in onze literatuur. Doetinchem, C. Misset. Prijs?
  Eene Bibliotheek van Nederl. klass. is niet iets nieuws in onze letterkundige wereld. Wie kent niet de voortreffelijke ‘Nederlandsche klassieken’, uitgegeven en met aanteekeningen voorzien door dr. Eelcoo Verwijs? Indien deze uitgave niet gestaakt ware, - wie weet om welke reden? - dan zouden we daarin eene schatkamer bezitten, waar de belangstellenden in onze letterkunde een rijken oogst van kennis en genot hadden kunnen garen. Of 's Heeren Velderman's Bibliotheek van Nederl. klass. eene waardige opvolgster van de Ned. klassieken van dr. E. Verwijs zal blijken? De kennismaking met No. 1, Bloemlezing uit Hooft's Historiën, geeft mij het recht nog niet, die vraag bevestigend te beantwoorden.
  Wel heeft de verzamelaar eene zeer gelukkige keuze gedaan uit Hooft's lijvig werk. Episoden als de Onthoofding van Egmont en Hoorne, de Plundering van Mechelen, de Spaansche en Fransche Furie zullen, zoowel op school als door belangstellenden daar buiten, gaarne gelezen worden. Het lezen van zulke gedeelten uit Hooft's Historiën moet wel uitlokken tot kennismaking met het geheel, vooral als 't gebleken is, dat de schrijver niet zoo moeielijk te verstaan is, als gewoonlijk vermoed wordt. Maar veel minder gelukkig is de heer Velderman geweest in de aanteekeningen, die hij aan den voet der bladzijden heeft gegeven. Somtijds zijn die aanteekeningen zeer onbeduidend en konden ze, zoowel door schoolleerlingen als door andere ‘belangstellenden’ best gemist worden. De lezer oordeele zelf. Reeds op de 1e bldz. wordt bij ‘Neerlandt heeft verbeurt, oft niet’ aangeteekend: oft niet = of het heeft niet ‘verbeurt’. Verder vinden we bestaan = doen, zich verstouten; kreitz = kring, omvang; gewisse = geweten; yet = iets; uitgepleit = gedaan met pleiten; averechtsch = verkeerd, boos; enz. enz.
  Daarentegen, waar, m.i., eene uitlegging noodig zou zijn - althans voor dengene, die zich zonder onderwijzer met Hooft's Proza bezig houdt, want de anderen hebben de aanteekeningen, in 't geheel niet van noode - daar laat de Heer V. zijn licht niet schijnen. Om een voorbeeld te geven: de volgende zin bl. 6, r. 12-14. ‘Hoe is 't blad omgekeert? Al mijn arbeid, kosten, gevaar, al 't zweet, al 't bloedt mijner maaghen hem 't eenemaal door gewaait?’ die zin had wel verklaard mogen worden. Zoo ook het subst. slinksch op bldz. 7 regel 27; bonet (op bl. 13, r. 19) en meer andere. Wie bl. 14 het volgende leest: ‘Ook mangeld het hem niet aan ander beleidt, die den handel van 't Engelsch huwelijk, naar wensch van zijnen meester had doen uitvallen’ zal natuurlijk gaarne weten van welk ‘Engelsch huwelijk’ hier sprake is. Heeft hij een onder-wijzer, dan wordt hij door dezen geholpen, maar heeft hij zich no. 1 der Bibl. van Ned. klassieken aangeschaft in de hoop, dat de aanteekeningen daarin hem licht zullen geven, dan komt hij voor ditmaal bedrogen uit.
  Wat ik dan zou willen? Uitvoerige grammatische aanteekeningen alleen bij geheel verouderde woorden, verklaring der voor oningewijden niet te begrijpen zinnen of zinsdeelen en ook van die gedeelten, waar eene mate van historische of geographische kennis te pas komt, welke men niet bij ieder onderstellen mag. De Heer V. is, m.i., op den goeden weg, waar hij op bl. 33 de woorden keuroverste en sarjant, op bl. 36 den vorm over stagh geworpen verklaart, en op menige andere plaats.
  Om kort te zijn wil ik mijn grieve tegen de aanteekeningen aldus formuleeren: er zijn er eerder te veel dan te weinig; ze zijn in den regel te beknopt en geven den lezer geen helder begrip van hetgeen zij bestemd zijn te verklaren. Maar, wanneer het gelezen wordt onder leiding van een geschikt docent, zal 't werkje, dank zij de uitmuntende keuze der stukken, goede diensten kunnen bewijzen.
  
  's-Gravenhage.
  C.A. Hofman.