text: Stem: Gelyk den Leeuwerk queelt.
  MAttheus Apostel, 
  Evangelist eerwaardig,
  Gy doet na Gods bevel,
  En volgt den Heere vaardig;
  Als hy u heeft getrokken,
  Geroepen van den tol,
  Gy laat u ligt'lijk lokken 
  Wort van Gods liefde vol.
  Gy noot voort onsen Heer,
  Om spijs met u te eeten,
  Gy hebt veel menschen meer,
  Zondaren niet vergeten;
  De Phariseenen klagen
  Dat God hem maakt gemeen
  Met die haar niet behagen:
  Den Heer spreekt op dees reen.
  Den Medicijn dient niet
  Gesonden, maar de kranken:
  Hierom dat haar geschiet,
  Op dat zy my bedanken;
  Want ik niet ben gekomen
  Voor die regtvaardig zijn,
  Maar zondaars die niet schroomen
  Te keeren weer tot mijn.
  Dit heeft Mattheus wel
  In zijn herte gesloten,
  Als een goet meed'-gesel;
  
  Het heeft hem niet verdroten
  Te gaan leeren en preeken, 
  In Ethiopien;
  Dit heeft zeer wel gebleeken
  Aan Iood', en Heydenen.
  Door Mirakels begin
  Den Koning hy bekeerde,
  En desselfs Koningin
  Hielt hem in grooter weerde;
  Den Koning quam te sterven,
  Zijn Broeder 't Rijk besat;
  Mattheus moste derven
  De vrientschap die hy had.
  Hirtak met Konings magt,
  Vergramt op dese Heylig,
  Om dat niet goet en agt
  Dat hy zou trouwen veylig,
  Zijn Broeders Dogter schoone,
  Laat hem met Lancie doon:
  Mattheus krijt tot loone,
  Der Martelaren Kroon.