text: Stemme: Alez ou le sort vous Conduit, &c.
  EYlaes! mijn suchten is om niet,
  De schoonste Maeght, die d'aerd oyt heeft gedragen,
  En heeft geen deernis met mijn klager;
  Maer lacht om 't geen sy aen mijn lijden siet,
  Silvia sreede gaet heen,
  En lacht terwijlen, dat ik om u ween,
  Nu sy ooren stopt voor mijn gebeden,
  Sal haest de doodt
  Mijn schrale leden
  Helpen uyt de noot.
  
  2. De Son sagh noyt bedruchter hart,
  Noyt nacht en was vervult met meerder suchten,
  Als ik om 's levens leet t' ontvluchten,
  Maer waer ik ga, my volght mijn eygen smart:
  De Werelt is my veel te nouw,
  Ik bid verschrickt, en voor mijn schaduw schouw;
  Eylaes! ik heb tot mijn verdriet gekoosen,
  De schoonste Maeght:
  Maer 't hart bevroosen
  Dat geen liefde dragt.
  3. 'k Verlaet haer nu en wil voortaen
  Gantsch doolen gaen aen geene groene wegen,
  Daer geenen troost en wordt verkregen:
  Maer daer de doodt moet eyndigen 't ghetraen.
  Ay neen! Leander keer, ay keer;
  Sy sucht om my, haer hart is al te teer;
  't Is raserny, uw trouwheyt te bestrijden.
  Sy is geraeckt
  Met mededeliden,
  't Hart inwendig blaekt.
  4. Gebooge kniel ick voor 't Altaer,
  En doe voor u mijn leste offerhande;
  'k Verwacht het vonnis van u handen,
  Te leven, of in kort te zijn een baer:
  Doch zoo uw schoonheyt noch blijft straf,
  So dael ick willig naer mijn treurig graf:
  Maer soo de schoonste krijght op 't laest medoogen,
  Zoo is 't getraen
  Van mijne oogen
  En mijn smert gedaen.