text: Bassus.
  
  OAl- derhooghste Mogentheyt! ô lieffelijc- ke soetig-
  heyt! ô Kindeken! ô grooten Godt! Mijn eeu- wigh deel, mijn
  eeuwigh lot: Schepper van de- sen grooten al, Och
  lighdy hier in eenen stal! Jn dese krib- be rauw' en
  hert, Van ongheschaeft, ghe- knobbelt bert.
  
  
  
  
  
  1.
  O Alderhooghste Moghentheydt!
  O lieffelijcke Soetigheydt!
  O Kindeken! ô grooten Godt!
  Mijn eeuwigh deel, mijn eeuwigh lot:
  Schepper van desen grooten al
  Och lighdy hier in eenen stal!
  Jn dese kribbe rauw' en hert,
  Van ongheschaeft, gheknobbelt bert.
  
  2.
  Js het ô Heer dan uwen lust,
  Op hoy en stroo te nemen rust?
  Meynt ghy dat het my niet en deert
  Dat ghy niet meer ghemackx aenveert.
  Jesu die t'menschelijck gheslacht,
  Soo hoogh en weerdigh hebt gheacht,
  Dat ghy gheworden sijt een mensch
  Aenhoort doch, bid ick, mijnen wensch.
  
  3.
  Siet ick sal u vergaederen
  Van alle blommen blaederen;
  Om voor u een saeght beddeken
  Te maecken, soetste herteken.
  De Hiacinten hemels blauw',
  Peneékens, met den hof kersauw',
  En Tullipa roodt karmasijn
  Die sullen hier u decksel sijn.
  
  
  4.
  T'hoor-kusseken sal maecken schoon
  Den Martagon, en Keysers-kroon,
  Genoffelen van soeten gheur
  En Animonîe schoon couleur.
  Komt dan voor t'herde bribbeken
  Rust op dit blommigh beddeken,
  Met Lelikens van suyverheyt,
  En maeghde-pallemkens bespreyt.
  
  5.
  Komt Blommeken van Nazareth
  Die op t'ghewas der hoven let;
  U jonghe teere ledekens
  Leght tusschen witte lelikens:
  Besit het kruyt dat g'hebt gheplant;
  T'is mijnder siele, vrughtbaer lant,
  Den heelen schat van mijnen hof,
  Leyt hier tot uwen dienst en lof.
  
  6.
  Ghy die mijns herten gront door-fiet,
  Ghy weet wel wat dat kruyt bediet,
  Ghy weet wat blommen ick u gheef,
  Al dat ick ben al wat ick leef:
  Och oft ghy dan eens in my quaemt
  En in mijn siel u ruste naemt!
  Jck bleef by u, en ghy by my,
  Doet dat ô Godt en maeckt my bly.
  FINIS.