text: Cap.XXIV. Van de visch-putten, en van 't Zaedt der visschen.
  IN de Noordsche Landen zijn oock verscheyde lieden, die visch-putten, tot besondere winst van eenige visschen, hebben, die sy somtijdts, door 't aftappen van water, droogh maecken, en de visschen daer uyt nemen, en niet een in laten blyven, maer gheheel leegh maken, om een andere soort van visschen daer in te doen. Als men 't water daer weêr inghebraght, en nieuwe visschen inghedaen heeft, soo spruyten uyt het zaedt van d'eerste visschen, dat in 't slijm verborghen heeft gheweest, visschen van gelijcke gedaente als de voorgaenden, die oock beter groeyen en toenemen, als d'anderen daer in geworpen zijn; by na op een selve wijse, als de visschen van de Nyl in Egypten, die van 't uytgeschote zaedt, dat door 't af-loopen van 't water in 't slijm gelaten is, na verloop van een jaer, door d'oploopingh van 't weêrkeerende water by nae in een ontellijcke menighte weêr levendigh worden. Sommigen bewaren oock het zaedt, dat sy uyt het ingewandt der visschen gekregen hebben, de gheheele Winter langh in een vochtige plaets, om dat, in de tijdt der voort-teelingh, nae 't begin van de Lenten, weêr in 't water te doen. Maer sy werpen het niet terstont in 't water, om dat het niet van de visschen, die honger lyden, vermits sy te luy zijn in aes te soecken, terstont verslonden sou worden. Want veel visschen zijn soo quaet van natuur, dat sy, of om d'oorsaeck, hier voor byghebraght, of uyt haet van hun eyghe geslacht niet te vermeerderen, of uyt overdaedt, gelijck van de Landt-dieren gheseght is, hun eyghe zaedt verslinden. Maer seker, indien een visch alleen dit vruchtbaer zaedt niet
  
  in soo groot een menighte, gelijck Heul-zaedt, of Hirsse-zaedt, uytschoot, soo sou het niet ghenoegh in 't water konnen groeyen, om het menschelijck leven t'onderhouden. Doch de natuur koomt hier in matelijck en treffelijck te hulp. Want sy versorght ter plaets, daer de menschen grooter van eten zijn, ghelijck in de koude Landen, in de welcken de koude de spijs in korte tijdt verteert, de volcken met grooter visschen: maer ter plaets, daer teere en swacke menschen woonen, heeft sy oock kleyne visschen geschickt.
  
  Eynde van 't Twintighste boeck.