text: Cap. XXI. Van de strijdt des Koninghs Haraldus tegen een tamme Draeck.
  HAraldus, een deurluchtigh Koningh van Noorweghen, in sijn jonghelinghschap by de Koningh van Byzantium woonende, en als een moordenaer verwesen, wierd veroordeelt tot een tamme Draeck voorgheworpen, en daer af verscheurt te worden. Terwijl hy naer de ghevange-
  
  nis gingh, boodt sich seker ghetrouw slaef van self aen, om een medeghesel van sijn straf te zijn. De geen, die Overste van de gevangenis was, hen beyde naeukeurighlijck besichtight hebbende, sond hen beyde deur de mondt van 't hol heen, sonder eenige wapenen en kleederen. De dienaer wierd gheheel naeckt gelaten, maer men gaf aen Haraldus, om sijn schaemte te decken, een linne-kleedt. De ghevangenis-bewaerder, van Haraldus met een arm-bandt beschoncken, bestrooyde de vloer met kleyne visschen, op dat de Draeck yets hebben sou, daer meê hy d'eerste woede van sijn hongher sou boeten, en op dat de verwesenen, in de duystere ghevanghenis niet sien konnende, een weynigh ghesicht door de glans van de schubben, souden verkrijghen. Haraldus, toen de beenen der lijcken vergaderende, bondt die in een hoop te samen, en maeckte daer af als een kolf. Toen de Draeck op hem aenquam, en als op een roof, daer hy vyerighlijck naer verlanghde, aenschoot, sprongh hy gheswindelijck op des selfs rugh, en stack een scheermes, dat hy by geval bedeckt men hem ghebraght had, in de navel, daer hy alleen gequetst kon worden: want dit ghedrocht, met harde schubben bekleedt, kon op geen andere plaetsen van sijn lichaem ghewondt worden. Daer by, Haraldus, dus hoogh en veylighlijck sittende, kon van de schrickelijcke mondt van dit ghedrocht niet ghegrepen, van de scherpte der tanden niet beschadight, of met de vinnen van de staert niet afgheworpen werden. Maer de dienaer, de samenghebonde hoop der beenen aenvattende, plette door 't ghestadigh slaen het hooft van dit beest, dat hem meende te treffen. De Koningh, dit verstaen hebbende, veranderde sijn wreecklust in ghedienstigheydt, en, hen om hun dapperheydt van de straf verschoonende, beschonck hen met een schip, en met geldt, en liet hen vertrecken.