text: X X I I.
  Quid quod res & jura nostra, sive ea re ad nos sive spe pertineant, nisi ob consensum, aut delictum nostrum non possint auferri. Non loquor de spe vana, nuda, & fallaci, quae ab eventu; sed certa, quae à jure & lege dependet; per quam primogenitus, etsi principatus ad eum nondum pervenerit, jus tamen jam quaesitum habet ad principatum. Si igitur hic spes certa sit ac legitima, si jus primogenito ipso conceptionis aut nativitatis momento sit partum, quomodo id delicti alieni caussa fas erit adimere? Longe quippe differt ea spes ab illa, quam liberi in bonis parentum aut legitima vulgo habent, quae parentum luxu, delicto, arbitrio, minui, frangi ac plane everti potest.