text: Cap. XXXI. Van de verstickingh der vyanden in de sneeu-dalen.
  ALs de Sweedtschen en Gotten, door swaere overlasten geterght, ghedwongen worden by Winter oorlogh teghen de Duytschen, Deenen of Moskoviters aen te vanghen, soo vernemen sy op alle wijsen in hoe groot een ghetal en maght van voetvolck en ruytery het vyandelijck heyr bestaet, en, bevindende dat sy in groote en uytghelese paerden, ten meestendeel ghewapent, en in een by nae onverwinnelijck ghetal en toerustingh aenkomen, om 't geen, dat hun maght teghenstaet neêr te vellen; soo trecken d'inwoonders, niet soo wel ghewapent, als wel gemoedt, den vyanden mannelijck tegen, voornamelijck om soo straffe tegenstrevers, door de teghenstandt der heyrkrachten en weghen afgemat, te verworgen, en uyt te plonderen. Want sy weten by seeckere ervarentheydt, dat soodanigh een vyandt niet swarelijck te verwinnen sal zijn, die, met veel verhindernissen van swaere wapenen belast, over hooge sneeuwberghen, deur schaduw-achtighe bosschen, gheheyme diepten, en sneeu- en ys-kuylen verwardt en belemmert is, en dat hy, schoon 'er niemandt hem teghenstandt boodt, om sijn Vaderlandt te beschermen, noodtsaeckelijck neêrstorten en vergaen sou, vermits de natuur sich teghen hem ghekant heeft: en dit valt den selve vyanden soo veel gheswindelijcker ten deel, als sy teerder en wellustelijcker opghevoedt, en onkundigh in de plaetsen en ghevarelijckheden zijn, terwijl de Noordsche volcken, tot de strengheydt van de lucht en 't landt gewendt, over berghen, en onbequame wegen, in 't felste van de Winter voor de
  
  dicke sneeu niet schromen, en sich niet ontsien de voorkomende vyanden aen te tasten: in voeghen dat sy, als 'er oorlogh gheresen is, door een gheveynsde vlucht in sneeuw-achtighe plaetsen ghelockt, daer in sy door de last der wapenen, als in een modder-poel gedompelt, van d'onghewapende landtsaten, ghelijck het wilde vee, dat in de netten verstrickt is, ghedoodt worden, en dat sy hen in moerasschen, poelen, beecken en vloeden geleyden, die onder de sneeu hun water bedeckt houden, op dat sy, daer in zyghende, verdrencken souden: want de sneeu schijnt op de vlackte wel bestandigh, maer is onder, door de verborge afspoelingh der vloeden, soo swack geworden, dat het naeuwelijcks een Haes, veel min een man, en geensins een gewapent man dragen kan.