text: 1 Meert.
  Frans is dezen morgend in het gestigt voor krankzinnigen geroepen geworden, waer de broeder van Maria en Johan zich bevindt. - Eene uer later is hy teruggekeerd en heeft ons de tyding gebragt, dat de arme krankzinnige jongeling overleden is. - Wy weten niet of wy over het voorval bedroefd dan wel verheugd moeten zyn. - Arme gelukzalige! van op aerde reeds leefde hy in eene andere wereld en de lichamelyke dood zal zyn leven slechts vergroot hebben!......
  Allen doen wy ons best om op ons wezen niets van dit voorval te laten doorschynen en toch dunkt het my
  
  dat de teêrgevoelige Maria gewaer wordt, dat er iets gebeurd is welk haer persoonelyk aengaet.
  
  Het is verwonderlyk! Maria is ongetwyfeld met de magt van het voorgevoelen begaefd! - Daer even is zy by Clotilde gekomen en er blonk een traen in haer oog, terwyl zich klaerblykend eene ondervraging op haer gelael afschilderde.
  ‘Gy wilt iets, gy verlangt iets, myne lieve Maria?’ zegde myne zuster.
  Het meisje vouwde de handen te samen en nam eene smeekende houding aen.
  ‘Wal moet ik u zeggen, Maria?’ vroeg Clotilde. Maria bragt hare hand op het hart.
  ‘Gy zyt bedroefd, myn lief kind?.....’
  Zy hernam hare smeekende uitdrukking.
  ‘Stel u gerust, Maria, en verdryf die droefheid uit uwen geest.....
  Het meisje wierp eenen treurigen blik op myne zuster en, de hand naest het hoofd brengende, toonde zy eene slapende houding en dan wees zy met hare hand, en hare groote blauwe oogen openden zich zoo ver zy konden.
  ‘Gy hebt het voorgevoeld, arm kind!’ zegde Clotilde, terwyl er een traen uit haer oog borst en zy het meisje tegen haren boezem knelde: ‘gy hebt het voorgevoeld!’ hernam zy ‘ja, uw broeder, uw rampzalige
  
  krankzinnige broeder is gestorven, myn lief kind! hy is thans gelukkig!’
  Maria verstond de gezegde en twee stroomen tranen ontsprongen aen hare oogen. Zy heeft eene lange poos tusschen de armen van Clotilde en op hare borst geweend; doch eindelyk heeft zy haer gevoel overwonnen en nu ontwaert men op haer gelaet niets meer dan eene zachte droefgeestigheid.
  
  Wy ontvangen eenen brief van Johan. Hy meldt ons dat hy denkt binnen eene maend te Antwerpen te zyn om ons allen, zyne weldoeners, zegt hy, de hand te komen drukken. Ter zelfder tyd stuert hy twee kistjes havannah cigaren, een voor my en een voor Frans en, op myn woord, het zyn van de beste. Hy smeekt ons die kleine gift toch niet te weigeren. - Neen, brave Johan, dat zullen wy niet; want, rekenen wy op geene erkentenis, wy willen dezelve, hoe klein ze ook zou wezen, niet verstooten: dat ware slechts hoogmoed. Doch eilaes! eene smart wacht u te Antwerpen, wanneer gy zult vernemen, dat uw arme broeder gestorven is.......
  Wy hebben den brief van Johan aen Maria getoond. Zy heeft daerdoor begrepen dat ten minste haer andere broeder welvarend is en dat heeft eenigzins hare droefheid verminderd.