text: Cap. XII . Van de nuttigheydt der deelen van dit beest.
  DE melck wordt tot daghelijcks voedtsel van 't huys geschickt, en 't wey is dienstigh tot de dranck. Het vel is dienstigh tot decksel der menschen, soo wel aen 't lichaem, als op het bed: jae het wordt oock tot de zadels en malen der ruyters, en tot de blaesbalcken van verscheyde Ambachtslieden ghebruyckt; want het is seer vast en sterck, en duurt heel langh. De zenuwen worden in plaets van vlas, dat daer niet wast, uyt oorsaeck van de groote koude, gebruyckt, en gelijck garen, om de kleederen te naeyen, bereydt; gelijck hier voor, in 't vierde Boeck, van de samenbindingh der schepen, by gebreck van yser verklaert is. De ghebeenten en hoornen worden van de booghemakers gesocht, die hen graegh teghen andere Waren verwisselen. Het hoorn is seer goet voor de ghenen, die de kramp onderworpen zijn. Het hayr is dienstigh om de zadels der ruyters te vullen, en sacht te maken, en oock om in de kussens te stoppen, om de gasten t'eeren, en de Winter te verdrijven. Het vleesch van dit beest is heel goet en ghesondt, en, ghezouten, en in de windt ghedrooght zijnde, kan veel jaren langh dueren: hoe wel by dese lieden voor een gewoonte is, dat sy het varsche vleesch, 't welck sy van de jacht ghekreghen hebben, by 't oude doen.
  
  Eynde van 't Seveniende Boeck.