text: Op de Voys: Nu vreucht u lieve Christen ghemeyn, etc.
  HOe Lieff'lijck zijn HEer Zebaoth,
  Dyn Wooninghen vol Eeren,
  Hoe seer verlangt myn Siel na God,
  Al nae den Huys des HEEren,
  
  Mijn Hert een groot verlanghen heeft,
  Mijn Siel in groote Hope Leeft,
  Al nae den GOdt mijns Levens.
  
  2.	Die Musschen en der Swalven tzort
  Haer Nest oock vinden Heere,
  Daer sy haer Jonghen brenghen voort,
  Maer dijn Altaer vol Eere,
  HEER Zebaoth en Coninck mijn,
  Wel dien, die t'uwen Huyse zijn,
  Die Loven dy Altijde.
  
  3.	Wel dien, die gaen dijn Weghen al,
  End' voor haer sterck dy houwen,
  End' die hier gaen door t'Jammerdal,
  En daer Fonteynen Bouwen,
  Met Segen Ciert de Leeraer haer,
  Victory veel die thoont oock Claer,
  Dat Godt te Zyon woone.
  
  4.	Och ghy mijn Godt Heer Zebaoth,
  Wilt mijn Ghebedt verhooren,
  Vernemet ghy des Jacobs Godt,
  Godt onse Schilt vercooren,
  Aensiet doch dijns Messias Rijck,
  In dijn Huys een Dach is soo't blijckt,
  Beter dan ander duysent.
  
  5.	Liever had ick de Deur ghewacht
  In mynes Godes Huyse,
  Dan woonen, end' zijn groot gheacht
  Onder t'Godloos ghespuyse.
  De Heer is beyde Sonn' en Schilt,
  
  Beschudden hy en Troosten wilt
  Ons all' die hem Aenhanghen.
  
  6.	De HEEre geeft Genaed end' Eer,
  Voor s'Werelts smaey end' Haten,
  Hy sal den Vromen nimmermeer
  Gheen Goet ontbreken laten,
  HEER Zebaoth hoe Salich is
  De Mensch die hem op dy ghewis
  Gheheelijcks gaet Betrouwen.