text: I I I.
  Caeterùm in patriis moribus, aliorumque, Graecorum inprimis, maximè autem Atheniensium, inter se comparandis, iisque omnibus, quae usquam egregia & pro Romana Republ. factura occurrerent, decerpendis, praecipua ipsis cura fuit. Nam neque majorum institutis pertinaciter inhaerescendum, ubi sese probant meliora; & diversis populorum ingeniis haud eaedem praescribendae sunt leges; & illae Atheniensium subinde ab aequitate remotae, & crudelitate detestabiles offerebantur, maximè, quas sanguine descripsisse Draco-nem ferunt, omnia pene delicta capitis supplicio persequutum, ex Stoicorum mente, qui ἶσα τὰ ἁμαρτήματα εἶναι, aequalia esse omnia peccata, nec honesto quicquam honestius, nec turpi turpius; & peccata, quia discrepant, aeque discrepare, statuerunt. Quae sententia absurda est, & ad efferendas leges comparata. Sed neque Solonis omni ex parte laudandae venienbant. qui cum, ut de aliis nunc non dicam, admisit actionem contra ingratos, excessit curam legislatorum, quorum non est punire omnia delicta, sed ea modo, quae insigni facto & exemplo Rempub. laedunt. Ita tandem compositae sunt illae leges, quae ab auctoribus Decemvirales, à numero tabularum, in quas decem primo, dein duabus auctas, relatae sunt, Duodecem Tabularum, ferè dicuntur, capita omnium legum complexa & fon-teis, ut à Cicerone i. de Orat. finis aequi Iuris, ut à Tacito lib. iii. Ann. meritò laudantur.