text: Cap. XXV. Van de enghten der klippighe Havens.
  DAer zijn oock gevarelijcke ingangen en uytgangen van de Noordsche Zee, voornamelijck als men uyt de volle zee naer de stadt Stockholm, die de Hooftstadt is, en van natuur en door konst soo versterckt, dat de ghenen, die niet van ervare Stuurlieden voorsien zijn, wel met recht moghen vreesen om dese plaets te naderen, en de dreygende gevaerlijckheden voorspoedighlijck te verwinnen. De voornaemste en gevarelijckste plaets is Steendor, dat is Steene Deur, genoemt, om dat sy met enge deurtochten, gelijck een halve maen, met scherpe kromme hoornen over al krom loopt, die Scharen ghenoemt worden, en somtijdts als een Scythische boogh, en somtijdts als een scherpe punt sich uytstrecken, en dieshalven van de scheepslieden gheschuwt moeten worden: in de welcken het veel gevarelijcker is, uyt oorsaeck van de nevel, en dicke wolcken, die daer dickwijls rijsen, en uyt de rechte streeck doen doolen, dan in de ruyme zee, als 'er sware stormen geresen zijn. Niet verre van daer leggen oock veel klipen, die onder 't water verborgen zijn; en de genen, die hier in vervallen, geraken al levendigh in 't graf. De Jaerboecken der Gotten verhalen oock dat eertijdts in de selve klippen veel duysenden van Duytschen en Deenen, die daer in der yl aenquamen, vergaen zijn. Want sy, meer
  
  verwaent, dan in de scheepvaert ervaren, begaven sich roeckeloosselijck in dese enge klippen, gelijck oock in andere Noordsche zee-boesems, die sich in zee niet anders aen de zee-varende lieden vertoonen, dan groote balcken, die in 't water opsteecken, en door 't gesicht alleen d'aenschouwers verschricken, en die hun namen van d'uytgangh, oorsaeck, daden en natuur nemen, ghelijck hier boven in 't selve Boeck van d'inbreuck der wateren is getoont. Sy schijnen verschrickelijcker aen de Zee-roovers, dan eenige krijghsbenden, die in slagh-ordeningh en strijdtvaerdigh staen.