text: X I I I.
  Haesi tatum quoque est: Si primogenitus, priusquam principis fastigium indeptus sit, vivo patre, relicto filio & fratre, rebus humanis excesserit, uter succedat an avo nepos ex primogenito, an patri filius secundogenitus. At pro nepote contra filium secundogenitum ut stemus, aequum est. Neque enim in hac successione habenda illius ratio est, qui proxime defuncto principi proximus jam superest, sed ejus, qui, ex praescripto legis, ut proximus succedere deberet, si superesset. Huic, licet privato defuncto, cum jus illud, cujus vi succeditur, ipso conceptionis momento acceperit, qui proixmus est, praefertur illi, qui superstes propius contingit eum, qui proximè gessit principatum. Ius enim, quo placuit, ut primogenitus principis, ejusque posteri, eodem ordine succederent, quaesitum est non primogenito principi, sed primogenito principis. Ex primogenito igitur principis, licet non principe, denato nepos, filio secundogenito hic necessario praefertur. Qui rationem à jure repraesentationis petitam huc adferunt, falluntur. Non enim per repraesentationem, aut jure à patre accepto, sed suo & proprio, & quod à lege est, proximior hic succesit.