text: Cupido tot de Ieught.
  Op 't aerdrijck alsoo wel 't onredelijck ghediert,
  Als 't menschelick gheslacht, wert door mijn cracht bestiert.
  De visschen inde zee, rivieren, ofte poelen,
  En vogh'len in de locht mijn heete stralen voelen,
  De Salemander oock een vreemdt en wonder dier,
  En laet ick niet bevrijt in 't midden van het vier.
  Aenschout de Son en Maen verlieft aen s'hemels woningh,
  Van 't beelt van Man en vrouw' zy beyde doen vertooningh,
  Want door hun t'samen comst' al 't ghene datmen ziet
  Voortcomen onder hen in 't aerdsch prieel, gheniet
  Hun voedtsel mildelijck, en wert van hem gheboren,
  De cruyden, en 't gheboomt' daer in men mach besporen
  Een levendighen gheest, hoe wel met gheen verstandt,
  Oock volghen mijn ghebodt: den palmboom aen een kant