text: V I I.
  At debitores, suppliciter primo, dein & minaciter, immanis adeò saevitiae finem, & aeris alieni remissionem, à Consulibus & Senatu, sed nequicquam, postulavêre: donec tandem tumultus totam urbem pervasit, eo inprimis anno, quo P. Servilius & Appius Claudius gerebant Consulatum; inque ipsos Patres versa multitudo, & vix manibus temperatum est. Tum Appius, vehementis vir ingenii, imperio Consulari rem agendam censuit, uno aut altero artepto quieturos alios; Servilius, lenibus remediis aptior, concitatos animos flecti, quam frangi, quum tutius, tum facilius esse. Et quis Appii illud consilium non damnaverit? Namque per poenas, aut earum metum injectum, dum adhuc gliscunt ejusmodi motus, accenditur discordia, non seda-tur; ac iccirco omnino improbanda sunt.