text: I I.
  Neque tamen militarem virtutem ac gloriam foris ei defuisse, bellum cum Volscis feliciter gestum, pax cum AEquis facta, & cum Thuscis foedus renovatum, aliaque ostendunt. Gabios etiam, sed fraude, superavit. Sextum quippe filium transfugam simulare jussit, velut à paterni imperii superbia sibi ac crudelitate metuentem. Habent ei fidem Gabii; militaribusque statim copiis contra Romanos imprudenter imponunt; ignari transfugia esse debere suspecta, & suorum desertores aut omnino non occupandos esse in publicis negotiis, aut occupandos in iis, in quibus prodesse quidem possint, non verò, si forte velint, nocere. Sextus igitur summam potentiam ita indeptus, conciliare sibi plebem, & tollere è medio proceres, quosdam in exilium agere, alios bonis spoliare; donec orba, ut Livius loquitur, auxilio consilioque Gabina res Regi Romano sine ulla dimicatione in manus traderetur. Dolum mentiti transfugii Tarquinio licuisse existimamus.