text: [Ick ginck op eenen morghen]
  Stemme: Adieu Lissebon schoone, etc.
  ICk ginck op eenen morghen
  Al door den Aerden hout,
  Daer sagh ick onverborghen
  Godts wercken menighfout,
  De vogelen songen en maeckten vreugt,
  De konijntjens liepen in't wilde
  Mijn hert was seer verheught.
  
  Ick sagh daer bloemkens spruyten
  Van veelderley Coleur,
  Kruyden goet van virtuyten
  En daer toe soet van geur,
  Ic ginc hem loven, alleen waer deur,
  Zy uyter aerden spruyten
  En staen in haren fleur.
  
  Ick sagh de Duyven hooghe
  Daer voor de Zee ghestelt,
  O Godt, door u vermoge
  Beletten zy 't ghewelt
  Al van de baren woestigh verstoort,
  Ghy hebt gestelt haer palen
  Dat zy niet komen voort.
  
  De duynen waren drooghe,
  Daer by de vruchten groen,
  Dit siende door mijn ooghe
  Dacht ick op dat faysoen:
  't Is immers waer dat den Huys-
  man zaeyt,
  
  Godt moet de wasdom gheven,
  Of daer wordt niet ghemaeyt.
  
  Langs Duyn ging ick spancieren,
  So voort na Overveen,
  En sach na mijn begeeren
  Godts wercken groot en kleen:
  Erten en Boonen, stonden daer groen,
  Oock Tarnw en Rogg' by desen
  Om ons daer mee te doen.
  
  Ick sach dat Vlas met Blomen
  Dat stont seer fray en net,
  Daer 't Lijnwaet af moet komen,
  Langhs Duyn soo maecktmen 't wit,
  Daer uyt loopt water als een fonteyn
  Soo datmen 't Garen en 't Laken
  Daer maeckt schoon, wit en reyn.
  
  Ick quam aen een Riviere
  Daer men dat Water haelt,
  Daermen van brouwt het Biere:
  Soo dat het niet en faelt,
  Van dat ons dient tot onderhout,
  Ick sach de Garst daer groeyen,
  Daer men van maeckt dat Mout.
  
  Ick sach oock met verblijden
  Vrouwkens, (dat is ghewis)
  Van Santvoort komen rijden,
  Nae Haerlem met de Vis,
  Al uyt de Zee, seer vers en goet,
  Doen loofd'ick Godt den Heere
  Daer 't al van komen moet.
  
  Uyt Duyn ben ick ghescheyden,
  Daer sach ick seer playsant,
  Veel Beesten in der Weyden,
  Godt gheeft ons abondant
  Boter en Mellick, oock suer en soet:
  Oock veelderley Kasen,
  't Komt ons in overvloet.
  
  't Is u al onderdanigh
  O Heer, wat men hier siet:
  Maer den Mensch wederspannigh
  En acht u gaven niet,
  Noch ooc u woort tot ons ghebrocht,
  Door Christum onsen Heere
  Die ons soo diere kocht.
  
  Met zijn dierbaren Bloede
  Soo Petrus dat beschrijft:
  Yder zy op zijn hoede
  Wie onghehoorsaem blijft,
  Met Tovenaers sal hy loon ontfaen
  Godts Rijck moeten zy derven
  Vindt men gheschreven staen.
  
  Mijn tijd ick overleyde
  Van mijner Ieughet aen,
  Mijn hart inwendigh schreyde,
  Dacht op Christus vermaen:
  Wy souden wesen een Vruchtbaer
  Ranck,
  Hy is den Wijnstock reyne
  Voor hem gheven wy stanck.
  
  Wilde Druyven wy draghen
  Voor Godt seer onbequaem,
  Verslijten onse dagen,
  Blameren 's Heeren Naem,
  Wat sal dan baten onsen roem?
  Die sal voor Godt verstuyven
  Ghelijck een Distel-bloem.
  
  Doen loofd ick Godt Almachtig
  Van harten seer verkeert,
  Want door zijn wercken krachtigh,
  Soo heeft hy my gheleert,
  Datmen alleen moet gehoorsaem zijn
  Den gever Alle goeden,
  Der Zielen medecijn.
  
  Oudt vijf en-tsestigh Iaren
  Is dit van my gedaen,
  Wat zijnder al zee baren
  My over 't Hooft ghegaen:
  Somtijts wat weelde,
  Maer veel verdriet,
  Mach ick u Heer behouwen:
  Soo acht ick 't min als niet.
  
  Men moet doch al hier laten,
  Wat baet ons gelt of goet?
  Of te zijn hoogh van staten,
  Daer deur komt hooghen moet?
  Dat 't herte van den Heere leyt,
  En als man dan moet sterven,
  So ist te laet beschreyt.
  
  Met ghedult wil ick verbeyden
  Heer Mijnen lesten dagh,
  Ick hoop ghy sult my leyden
  Daer den Rijcken Lazarus sagh,
  Dat's een exempel hier voor gestelt,
  Dan waer mijn Ziel ghenesen,
  't Staet al in u ghewelt.
  
  Oorlof Prince, Godt, Heere,
  Die 't al door goetheydt gheeft:
  Oock Mannen die regeeren
  Met wijsheydt seer beleeft:
  So datmen in steden en dorpen fijn,
  Nu magh met vreden woonen
  En Godt gehoorsaem zijn.