text: op die wijse. Quem nunc virgo
  Laet ons met herten sinnen
  Louen die wy beminnen
  Met vreuchden op desen tijdt
  Die Coninck is des werelts wijt
  
  Laet ons hem wieghen
  Laet ons hem wieghen
  Wieghen wieghen wieghen.
  Een Soon is ons ghegheuen
  Als wy waren verloren
  En om ons sondich leuen
  Is ons een Kindt gheboren  Laet.
  Sijn hoofdeken teer en cleyn
  Is ghevuest bouen maten schoon
  Als int claer gout ghesuyuert reyn
  Hy die daer is der deuchden loon.  Laet.
  Sijn oochskens lichten alte wel
  Claerder dan die Sonne oft Maen
  Welck schijnen bouen maten snel,
  Hy wilde voor ons sijn ontfaen  Laet.
  Sijn Mondeken met poosen
  Bloset seer lieflijck en root
  Als die Prouencie Roosen
  Daer hy met suycht de borstkens bloot.  Laet.
  Tot ons oock sijns herten gront
  Brandt wt een liefde groot
  Om ons te helpen tallen stont
  Wt der sielen grooten noot.  Laet.
  Sijn armkens staen op seer soet
  Om ons tontfaen en bewaren
  Als een Clock-hin met haer Vleughels doet
  Om haer Kiecxkens te vergaren.  Laet.
  Sijn Voetkens sijn ghereet te gaen
  Al tot ons salichmakinghe
  Als een vriendt, om ons vyandt te slaen
  En dooden ons verdoeminghe.  Laet.
  Welck werck des salicheden
  Hy sal wercken met sijn bloet
  Als een Pellikaen besneden
  
  Tot het leuen sijn joncxkens doet.  Laet.
  Noyt gheen liefde so groot
  En is door eenich mensch gheschiet
  Tot Godt, oft tot s’vrienden noot
  Tsy in perickel oft verdriet.  Laet.
  Gaet naer Bethleem terstont
  Om hem te groeten wilt vlieghen
  En te cussen aen sijnen mondt
  En wt herten te wieghen.  Laet.
  Want als hy was gheboren
  Heeft om ons allen gheschreyt
  Om dat wy waren verloren
  En tot die boosheyt gheleyt.  Laet.
  Singt, wiecht, paeyt hem int ghemeene
  Wiecht ende segt, Kindeken sus,
  Weet toch niet laet my weene
  Swijcht toch Kindeken Iesus.  Laet.
  Looft dan o siele hierom
  Gheeft nv lof en prijs en eer
  Vwen gheboren bruygom
  Want hy is Godt ende Heer.  Laet.