text: Cap. XXII. Van de strijdt van Frotho en Fridlevus teghen een Slangh.
  FRotho de Deen, Worstelaer en Koningh, naeuwelijcks twintigh jaren bereyckt hebbende, streedt alleen teghen een Slangh, die van wonderlijcke grootheydt, en seer wreedt was, want het scherpe stael had gheen vat op haer, uyt oorsaeck van de hardigheydt van haer huyt, en de pylen, die teghen haer gheworpen wierden, stuytten, sonder eenige indruck te maken, vruchteloosselijck weêrom, en doodde haer oock met het stael. Men moet oock de dapperheydt van Fridlevus niet minder achten, die, soo om sijn dapperheydt te betoonen, als uyt begeerte om de verborghe schat te verkrijghen, een Slangh aentastte, die door de kracht des lichaems, en door de vergiftighe beet der tanden seer verschrickelijck was. Hy wierp langh en vruchteloosselijck veel pylen teghen dese geschubde zyde van dit gedrocht: want de wreede hardigheydt des lichaems weêrstont al 't geweldt der pylen. Maer de Slangh, door de ghedurighe slaghen heftelijck aengeprickelt, boogh en keerde haer staert, en wierp al de boomen, die sy bereycken kon, om, en, sich dickwijls omwentelende, maeckte door haer ghewoel een kuyl in d'aerde, die sy aen weêrzyden als heuvelen opwierp: in voeghen dat men in sommige plaetsen heuvelen teghen malkander over siet, die door een dal in 't midden ghescheyden zijn. Fridlevus, siende dat dit ghedrocht van boven niet te verwinnen was, deê met sijn swaert een poogingh aen de buyck van dit ghedrocht, dat hy in 't weeck deurstack, en 't vuyle bloedt uyt deê komen, en in deser voeghen dese
  
  Slangh doodde, en daer na de schat opdolf en meêdroegh. Hy verwon oock seker Reus, Hithis ghenoemt, die een ghedrochtelijcke kleedingh aengedaen had, toen hy de Soon van de Koningh van Tellemarchia, by de kinderen spelende, wegh-gevoert had, die hy voor een roeyer gebruyckte, en wel vast aen handen en voeten ghebonden had; en die, noch een jongelingh zijnde, van hem verlost wierd.