text: Cap. II. Van de ghewoonte van de Winter t'ontvlieden, en de Somer t'ontfangen.
  BY de Gotten, en Zuyderlijcke Sweedtschen, noch seer verre van de Pool afghelegen, is een andere ghewoonte, namelijck dat, op d'eerste dagh van Maymaent, als de Son sijn loop deur het teecken van de Stier neemt, d'Overigheden der steden twee ruyter-benden, in kloecke jonghelinghen en mannen bestaende, stellen en oprechten, als of sy een felle strijdt aengaen souden; van de welcken d'een van een Overste beleydt wordt, die door 't lot verkoosen is. Dese Overste, de benamingh en kleedingh van Winter voerende, en met verscheyde vellen bekleedt, en met harde spiessen gewapent, strooyt over al sneeuwballen, en stucken ys, en, als verwinner omrydende, pooght de Winter te verlangen. Hy tiert sich soo veel te strenger, als men d'ysdruppelen, uyt de dampen ontstaen, meer siet hangen. Wyders, de geen, die over d'andere bende, die naer de Somer ghenoemt is, tot Overste is ghestelt, wordt Bloemgraef ghenoemt, en is met bloeyend loof der boomen, met bladen en bloemen, die men swarelijck krijghen kan, bekleedt, en met somersche kleedingh versorght, die niet heel veyligh is, en treckt met de wintersche Hertogh, schoon in verscheyde plaets en ordeningh, uyt het veldt in de steden, daer sy teghen malkander
  
  met speeren, als in een openbaer schouwspel, strijden, tot dat de Somer de Winter verwonnen heeft.