text: Cap. XV. Van de wet op het dooden der Ravens.
  
  DAer is in Yslandt, dat van oudts, en oock nu, onder 't Koninckrijck van Noorweghen ghestaen heeft, een wet, inhoudende dat de gheen, die een schadelijck beest ghedoodt heeft, uyt de Konincklijcke schatkist, of van de Stadthouder des Koninghs naer de wreedtheydt van 't lijck, dat hy vertoont, een ghesette vergeldingh ontfanghen sal. Dewijl dan de witte Ravens, die daer meer, dan in andere Landen, gevonden worden, de jonge Lammeren en Biggen met een gheweldighe vlucht, en met hun klaeuwen weghrucken, en dooden, en wreeder dan d'andere dieren zijn, soo ghewennen
  
  de jonghelingen van dat Landt sich tot dese arbeyt, dat sy, door een groot deel der Ravens met hun pylen te dooden, sich van dese beroovingh souden wreecken, en de becken, aen touwen ghebonden, voor de Stedehouder brenghen, en door dit bewijs hun vergeldingh eysschen, en oock mildelijck, met een gelijck getal van pylen, als sy beesten ghedoodt hebben, van de Stedehouder vergolden worden. Dusdanigh een middel wordt in 't gheheel Noordsche ghewest teghen d'andere schadelijcke beesten ghebruyckt, behalven dat de vellen van de groote Beeren, insonderheydt der ghener, die wit zijn, op de voetbancken der heylighe Autaren ghespreyt worden, op dat de koude aen de Priesters niet schadelijck sou zijn.