text: Cap. XXI. Van de Polypus.
  AEn de stranden van Noorwegen is een beest, Polypus ghenoemt, dat veel voeten, en een buys op de rugh heeft, daer meê het deur de zee swemt, en die nu op de rechte, en dan op de slincke zyde keert. Maer met de voorste voeten, die wijdt van malkander staen, en met ghetande tanghen vat het al 't geen, dat hem voorkomt; en is een bloedeloos dier. Het vergadert al 't gheen, dat het eet, in holen, daer het sijn verblijf heeft. Het werpt het overblijfsel wegh, als 't het vleesch afgheknaeght heeft, en vanght de visschen, die naer hem komen swemmen. Het werpt oock de harde schalen van de Kreeften wegh. Het verandert sijn verwe naer de verwe van de steen, daer 't aenkleeft, insonder-
  
  heydt uyt vrees als het de Zee-ael, die sijn vyandt is, op hem siet aenkomen. Het heeft vier groote, en vier middelmatighe voeten, en acht in 't geheel. Het is kleyn van lichaem, 't welck echter met de grootheydt der voeten vergolden wordt. Het heeft noch andere kleyne voeten, die bedeckt en ingetrocken zijn, en qualijck gevat konnen worden. Het houdt sich over eynde met dese voeten, beweeght en beschermt sich, en vat daer meê al 't gheen, dat verre van hem was. Het blijft, op sijn rugh legghende, soo vast aen de steen hanghen, dat 'et naeuwelijcks daer af ghetrocken kan worden, soo men niet eenige stinckende dinghen daer by brenght.