text: Cap. XVIII. Van de wonderlijcke Harpenaer in dese vloedt.
  MEn siet in dese vloedt somtijdts de beeltenis als van een spelende Harpenaer; 't welck een wonderlijck voorteecken is: te weten dat de Burghtvooght, of Overste wel haest sal sterven, of dat de schiltwacht, die versuymelijck, of in slaep gevonden is, naer de wetten van d'oorlogh, van de muur gheworpen sal worden, om dus de gheest te gheven. Dit water is ondertusschen nimmer vry van spoken en ghedrochten, die daer 't alle tijden verschijnen. Men hoort daer oock het gheluydt van fluyten, en de klanck van bellen langhs d'oever van de zee.