text: Cap. VIII. Van 't groot gevaer dat in de Noordersche-Zee ghelegen is, en van de wonderlijcke eygenschap van 't Ys.
  
  IN 't voorgaende Capittel hebben wy verklaert, hoe sorgelijck dat 'et in de Noorweegsche-zee te zeylen is, en bysonder omtrent dat wijt-draeyende Wiel, daer soo veel Schepen in vernielt worden, 't en zy dat de Schippers en Piloten naerstigh toesien. En dat het noch veel sorghelijcker maeckt, zijn de lange nachten, de stercke koude en vorst, en op sommighe plaetsen de blinde klippen die onder het water als hooghe toorens legghen, en oock de groote wreede en afgrijsselijcke Monsters, ghelijck wy breeder sullen verklaren als wy van de Monsters schrijven. Ten anderen, soo zijn 'er oock groote Ys-schollen aen een geplackt, over eynd' staende als muren van groote huysen, die van de storm-winden ghebroken zijn, hellende als oft sy terstont de Schepen te gronde vallen souden. Maer noch zijn
  
  al dese ghevaren licht te verrdraghen, dan te vallen in de handen der Janckers van Yrlandt, de welcke (als wy met veel exempelen konnen getuyghen, die hier te langh souden vallen te verhalen) voor een wijse hebben als sy sommighe lieden sien die in ghevaer van de zee zijn, dat sy die al weenende toeroepen, ghelijck oft sy medelijden met hen ongheluck hadden. Maer soo haest komen sy niet te landt, oft sy nemen al dat se hebben, en beroovense van hen goedt, en sendense dan half doodt wederom in hun gebroken Schepen. Aengaende nu dat 'er seer is te verwonderen van de natuur van 't Ys, men houdt voor waerachtigh, dat aen de kanten van Yslandt (soo ons Saxo beschrijft) het Ys met seer groote hoopen aenkomt, maer is 't dat 'er yemandt is die van 't selve neemt, en in een pot steeckt om te bewaren, hoe groote naerstigheyt dat hy daer toe doen magh, soo sal 't nochtans terstondt smelten: 't overighe dat van sulcken soort van Ys is, scheydt sich terstondt van de Rotz die daer in zee staet, en treckt in de vlacke zee. Maer het wordt in de groote wildernissen wel bewaert, jae als de Son in 't teecken van Leo is, dat is in Hooymaent en in Oogstmaent, en dat bysonder onder de doornen van Genever-boomen, oft onder het kaf in de groote schueren, en onder de latten oft tacken van de Pijn-boomen, en in 't heetste van de Somer, soo halen 't de wellustighe dronkaerts van daer, en leggen 't in 't bier oft in de wijn als sy begheeren te drincken. Maer daer is niemandt die hem verstout eenige sneeuw in sijn dranck te doen, wat dranck dat 'et zy, om dat sy niet van haer slymigheyt en vuyligheyt is gesuyvert, want daer gemeenlijck Motten en Wormen in sitten, ghelijck in de Laeckens doen.