text: Cap. XV. Van de sware sneeu, en van de Winter-muggen.
  DEse sware parssingh van 't sneeu duurt ghewoonelijck tot dat sy door 't klimmen van de Son, en door de Zuyde windt smelt. Wyders, nae soo groot en langhdurigh een strijdt van de natuur verkrijghen de gebooge boomen, door een levendighe vocht, weêr hun voorgaende kracht en verçieringh, en wassen soo veel hoogher op, als de aerde, door het smelten van de sneeu, met grooter vruchtbaerheydt gemest is; 't welck aen de landtlieden tot een ghemackelijck gherijf verstreckt. Want door het smelten van de sneeu worden d'ac-
  
  kers vruchtbaerder, en spruyten eer uyt, dan alle andere boomen, die met naerstighe arbeydt ghebouwt zijn. Dat meer is, de beemden en weyden zijn oock soo weeldigh door d'overvloedt en verscheydenheydt van gras, dat men ghenootsaeckt is de beesten daer uyt te dryven, op dat sy door het te veel eten van gras niet vaddigh of swack souden worden. Jae ter plaets, daer weyden zijn, moet men dickwijls het gras met de seyssen afslaen. In de Noordsche Landen ghebeurt noch een ander wonder van de natuur, te weten dat in veel plaetsen uyt de warme gaten van 't aerdrijck seer kleyne Muggen voortkomen, die, als de Zuyde windt blaest, tamelijck hoogh van d'aerde oprysen, en in een ontellijcke menighte, met een verwarde vlucht, boven de sneeu vliegen: en gelijck sy aen niemandt moeyelijck zijn, soo moeten sy oock, door 't eenigh gheblaes van de scherpe Noorde windt, gelijck wormen van een dagh, sterven. Maer de Zuyde windt sijn beurt weêrgekregen hebbende, brenght weêr nieuwe Muggen uyt de selve en andere diergelijcke holen te voorschijn: in voegen dat men in 't grootste deel van de Winter oock Muggen in de lucht siet wemelen. Hoe wel de boomen door de dicke sneeu neêrzygen, en de teere tacken door d'al te groote last, gelijck boogen geboogen staen, en veel boomen tot op d'aerde neêrbuyghen; soo woonen echter, als in de grootste verseeckeringh, verscheyde beesten daer onder, als in schaduwachtighe plaetsen, daer sy van de koude windt bevrijdt zijn. Oock staet niet te verswijghen dat de reysighers onder dese kromme boomen, als onder ghewelfselen hun wegh vervorderen, schoon sy somtijds de klonten van 't neêrvallende sneeu moeten verdragen.