text: Ende gaet op dese Naevolgende Voys.
  
  
  
  
  Ick houde over t'Recht, ende wil blijven
  Vast by de Gherechticheyt ghestelt:
  En geeft my niet over, dien die bedrijven
  Willen aen my Cracht ende Ghewelt.
  Helpt uwen knecht, troost hem, dat t'oneere
  My de stoute geen Cracht en doen meere.
  Mijn Oog' na dijn Heyl wacht en beydt
  Nae t'Woort dijner Gherechticheyt,
  Doet met dijn Knecht nae dijn Genade
  
  
  
  
  Leert my dijn Rechten vroech en spade.
  
  2.	Ick ben dijn Knecht, leert my, O God vol trouwen,
  Dat ick dijn ghetuyghenissen ken.
  T' is tijdt dat de Heer daer op neem Aenschouwen,
  Dijn Wet is gheheel verscheurt van hen.
  Daerom ick dijn Ghebodt beminne,
  Ick achtet weerder in mynen sinne,
  Veel meer dan silver ende gout,
  Boven den fijnen goud' ick hout.
  Daerom houd' ick dijn Wet en Leere:
  Allen Walschen wech haet ick seere.
  
  Dijn getuygenissen zijn wonderlijcken
  Daerom houtse myn siel altijdt.
  Wanneer men dijn Woort openbaer siet blijcken,
  Soo maecket ons wijs ende verblijdt.
  Ick doe open mynen Mondt ghestadich,
  End begheere dijn Ghebodt weldadich,
  Want my daerna verlanghet nu,
  Weest ghenadich, tot my keert u.
  Als ghy dien pleecht te doen bequame,
  Die daer beminnen uwen Name.
  
  4.	Laet in dijn woort gewis wesen myn treden,
  Gheen onrecht over my heyrschen laet.
  
  Helpt my van der menschen vermetentheden
  Verlost my doch daer aff met der daet:
  So wil ick houden sonder vertraghen,
  Dijn Gheboden in alle mijn Daghen.
  Laet Lichten over uwen Knecht
  Dijn Aenschijn, end leert my dijn Recht
  Met Water vlieten bey mijn Oogen,
  Datmen dijn Wet niet wil ghedooghen.
  
  5.	Heer ghy zijt end blijft Eewichlijck Rechtveerdich,
  Dijn Woort is recht, oock wat het toeseyt
  Ghy hebt de Ghetuygenis Eerweerdich
  Dijner Waerheyt end Gherechticheyt
  Hart gheboden end belast waerachtich.
  Ich yver my schier ter Doot onsachtich
  Dat al mijn Wedersegghers boos
  Dijn Woorden vergeten altoos.
  Dijn Woort is wel gheloutert Heere,
  Ende dijn Knecht beminnet seere.
  
  6.	Ick ben seer verstooten, veracht end cleyne
  Maer ick en vergeet niet u bevel.
  Dijn Gherechticheydt blijft Eeuwich Certeyne,
  Ende dijn Wet, Heer, is even wel
  Tot allen Tijden Waerheyt volcomen.
  Ancxt en Noot heeft in my plaets ghenomen,
  Maer ick heb lust aen u Gebodt.
  De Gerechticheyt, O mijn Godt,
  Dijns Wets is Eewich, sonder sneven:
  
  Onderwijst my, so sal ick leven.
  
  7.	Ick roep van herten Heer, wilt my verhooren,
  Dat ick dijn Rechten houde ghewis,
  Ick roep tot dy, helpt my, neycht doch dijn Ooren,
  Dat ick houde dijn Ghetuygenis,
  Ick coem vroech, en doe tot dy mijn clachte
  Ick schrey, End op dijn Woort, Heer, ick wachte,
  Ick hoop daer op des Avonts laet,
  En smorgens voor den Dagheraet,
  Altijdt geheel vroech ick op wake,
  Om van dijn Woort te houden sprake.
  
  8.	Na u genade hoort mijn stemme clachtich
  Heere, nae dijn Rechten verquict my.
  Mijn vervolgers quaet ende seer boosachtich
  Wouden my toe, end aenvallen vry,
  End sy zijn verr' van dijn Wet gevloden.
  Heer, ghy zijt heel nae, en dijn Gheboden
  Syn enckel Waerheyt openbaer.
  Maer ick weet te voren voorwaer,
  Dat ghy dijn Rechten al ghelijcke,
  Vast ghefondeert hebt Eewelijcke.
  
  9.	Siet aen mijn Elend, end verlost my Heere,
  Helpt my wt, keert myns Vyandts bedroch,
  Want ick en vergeet u wet nimmermeere,
  Voert myn saeck' ende verlost my doch.
  
  Wilt my, Heere, door dijn woort verblijden
  Dijn salicheyt is tot allen tijden,
  Verr' van der Godloosen gheslacht,
  Want hunder geen dijn Woort en acht.
  Heer, groot is dijn Barmhertichede:
  Verquickt my nae dyn wet, in vrede.
  
  10.	Mijn vervolgers, HEEr, syn seer groot van Hoope,
  Myn Wedersegghers oock vele zijn,
  Maer ick van dijn wet niet en wijck' noch loope.
  De verachters syn voor myn Aenschijn
  End het doet my wee boven Maten,
  Dat sy dijn woort so geheel verlaten.
  Siet, ick beminne dijn Bevel,
  Nae dijn Ghenaed'  verquickt my wel:
  Dijn woort was oyt waer, eewich mede
  Door t' Recht dijner gerechtichede.
  
  11.	De Vorsten vervolgen my sonder sake,
  En mijn Hert vreest voor dijn Woorden heel.
  Daer ick my in verheugh' ende vermake,
  Als een die grooten Buet crijcht te deel.
  Ick ben gram de Leugenen Onsachte,
  Voor eenen grouwel, Heer, ick die achte:
  Maer tot dijn Wet ick Liefde draegh.
  Ick Looff sevenmael alle Daegh',
  Dy, om de wet will' wtghelesen
  Dijner gherechticheyt ghepresen.
  
  12.	Veel vrede hebben die dijn Woort beminnen
  En sy en sullen struyckelen niet.
  Heer, ick wacht op dijn Heyl met Hert en sinnen
  Ende doe alle wat ghy my gebiet.
  Mijn siel hout dijn Wetten groot en cleyne,
  En bemintse seer met Herten reyne.
  Ick houd' dijn Bevelen O Godt,
  Dijn Ghetuycheniss end Ghebodt:
  Ick ben geheel daer toe gheneghen,
  Want voor dy syn alle mijn Weghen.
  
  13.	Heere, laet doch voor dy comen mijn Clage,
  Leert my doch nae uwen woorde goet,
  Dat mijn smeecken voor dy coom alle dage:
  Na dijn woort verlost my doch met spoet
  Mijn Lippen sullen Loven end Eeren:
  Wanneer ghy my dijn Rechten sult leeren
  Mijn tonghe sal met gantschen vlijt
  Haer spreken hebben t' alder Tijdt,
  Van dijn woort Heer, met welgevalle:
  Want recht syn u Bevelen alle.
  
  14.	Laet dijn Handt my bystaen, want ick heb Heere,
  Op dijn Bevelen mijn Hert gheset.
  Och Heere, na dijn Heyl verlangt my seere,
  End ick hebbe Lust aen dijne Wet.
  Laet mijn siel leven, dats' u mach prijsen
  En dat dijn Rechten my Hulp bewijsen.
  Ick ben als een schaepken verdwaelt,
  
  Twelck verloren syn Weghen faelt:
  Soeckt dijnen Knecht, doet my doch wete
  Want dijn Wet ick niet en vergete.