text: Van Poliphemus Voys: Marguerite, vn petite, belle, &c.
  POliphemus aen de stranden
  Voelde branden
  Zijn wreed hert in heete Min:
  Met een Seyssen hy hem scheerde,
  En hy keerde
  Met sijn een oogh t'zeewaert in.
  
  Seuen mael sach hy rondsomme,
  Is geklomme
  Op een hooge Rots aen zee,
  Daer hy op sijn Ruys-pijp neurde
  Hoe hy treurde
  Om sijn Nimphie Calathe.
  
  Galathe (heeft hy gesonghen)
  Sal den Ionghen
  Poliphemus noyt zijn brant
  Met u water Nimph verkoelen?
  Moet ick voelen
  Hoe den Ethna mijn vermant.
  
  Galathea komt wat nader,
  Siet mijn Vader
  Is een Zee godt onbevreest,
  Voor Iupijn noch voor zijn donder
  (Ist geen wonder?)
  Ben ick nooyt vervaert gheweest.
  
  Galathee braveert de werelt,
  Geen bepeerelt
  Is soo eel noch ghy Iupijn,
  Sy is bloosender als flora,
  Trots Aurora,
  Klaerder als een Kristalijn.
  
  Wt u ooghjes (pragonne)
  Haelt de sonne
  Sijne schijnsel die hy geeft,
  Ghy verdooft de silvre mane,
  Ia Diane
  By u schoonheyt niet en heeft.
  
  Dies mijn schoone Galathea
  Ooght mijn Vee na,
  't Geen de Ciclopsbergen deckt.
  En mijn knods bedwingt de landen
  Met de stranden,
  Soo wijt als ons lantschap streckt
  
  Ick heb o! Goddin vol waerden,
  In mijn Gaerden
  Al de vruchten Pominee,
  Daer ick op mijn Fluyt sal speelen,
  Ende queelen
  Aenghenamer dan Orphee.
  
  Ghy segt ick heb maer een ooge,
  Siet om hooge
  Phebus heefter oock maer een,
  Sonder d'welck dat Aert en Hemel
  Noch 'tgewemel
  Van de sterren noyt en scheen.
  
  Nooyt hielt hy zijn Oogh in 't
  westen,
  Maer ten lesten
  Keerden hy hem rasend om,
  Om zijn Galathees beminde
  Te verslinde,
  Gaf een yselijcke brom.
  
  Door dit gruwelijck naer-boot-
  sen,
  Spleet de Rootsen
  Van den bergh Ethna heel,
  Galathea teegh aen 't vluchten,
  Doch haer suchten
  Was tot Achis achterdeel.
  C. Stribee.