text: Een Nieuw Lied, op 't verwarde Huysbouwen.
  Op een aangenaame Wys:
  
  De Vrouw.
  Kom meisjes die na 't Huwlyk tragten,
  Leeft eerst van my hoe dat 't gaat,
  De man die u eertyds bemind,
  Laat u alleenig met u kind,
  Hy scheld, hy vloekt, ja durft u slaanen,
  en 't geld dat hy in de week nog wint
  word by de kaart in drank verslind.
  De Man.
  ag meisjes looft myn vrouw tog niet
  want dit is allemaal logentaal,
  want zy doet niets de gantschen dag
  Als by haar buuren gaan,
  Daar zy de Koffykan of Fles,
  Vind op de tafel staan,
  geen eeten klaar, geen bed gemaakt
  't Huis niet geveegt,
  Niet anders heeft zy de gantsche dag,
  Als maar de Fles geleegt.
  De Vrouw.
  Hoor die dronkaard daar eens raasen
  Daar heb ik immers nooit aan gedagt
  't Komt niet als door zyn slegt bestaan,
  Om nagt en dag by de Hoeren te gaan,
  En nu zal ik nog de oorzaak weezen,
  Maar zo is al de Mannen bestaan,
  Als 't op is dan heeft 't de vrouw gedaan,
  De Man.
  't Is waar myn wyfje zwyg maar stil
  Laat ons maar wel te vreden zyn,
  Wy hebben allebei tog schuld,
  Koom aan schep goede moed,
  't Zal voortaan oppassen zyn,
  Als jy myn zin maar doet,
  Laat by de Buuren 't praaten staan,
  Ik ga nooit weer aan de vwier,
  Maar laat ons zamen te Kermis gaan
  En drinken een kroes Bier.
  
  EYNDE.