Merhaba, ben 22 yaşında psikoloji bölümü okuyan bir öğrenciyim. Ama derler ya, terzi kendi söküğünü dikemezmiş, bende de aynı durum var işte. Sosyal fobimi yenemiyorum, bir kere sahne korkum var, tahtaya çıkmak, konu anlatmak, sunum yapmak yerimde bile konuşurken herkes bana bakıyorsa kıpkırmızı oluyorum. Konuşurken sesim titriyor, tanımadığım ortamlara çok gergin giriyorum, susuyorum. Hatta bugün sunum yapılacakken sıra bende olmamasına rağmen bile başkası sunumunu yaparken onun yerine terliyorum. Bana yardımcı olursanız çok sevinirim, ilişkilerim çok iyi olmasına rağmen topluluk arasında bu böyle olmuyor. Bana yardımcı olursanız çok sevinirim.
Merhaba, öncelikle psikolojinin çok fazla çalışma ve uzmanlık alanı var. İlerisi için unutmaman gereken bilgi, bir psikologun her alanda bilgi sahibi olması beklenemez. Sen deneysel psikoloji, endüstri psikolojisi alanında çok iyi olabilirsin ama klinik psikoloji alanında çok deneyimli olmayabilirsin. Hatta klinik psikolog olarak da her tür patolojide iyi olman beklenemez. Bununla birlikte sosyal fobide kişinin en çok yaptığı düşüncesel hata, herkesin kendisini izlediği, kendisi hakkında yorum yaptığı düşüncesidir. Öncelikle böyle düşündüğün an kafanı kaldırıp kaç kişinin seninle ilgilendiğine bir göz at. Göreceksin ki tahmin ettiğinden daha az insan seni gözlemliyor. Gözlemleyenlerin düşünceleri ise her zaman senin tahmin ettiğin gibi abartılı değildir ve senin hakkında küçük düşürücü düşüncelere sahip olanlar ise senin için ne kadar önemli, senin hayatını nasıl değiştirebilir bir değerlendir. Bir sunum öncesi ya da konuşma öncesi ayna karşısında konuşma yap, elini kolunu rahat bir şekilde kullanarak konuşma yapabilmeyi arzu ediyor isen bunu sık sık hayal et ve ayna önünde bunu canlandır. Sağlıklı günler dilerim.