Merhaba ben 18 yaşındayım ve üniversiteye hazırlanıyorum. Çok mutsuzum, insanlar sürekli birbirini ezmeye çalışıyor, insanlar içinde kendimi bir kurban bir hedef gibi görüyorum. Hata yapmaktan ve gülünç duruma düşmekten çok korkuyorum. Bazen her şeyi parçalayıp, yok etmek ve bağırmak geliyor içimden. Kendimi ezilmiş harcanmış bir insan gibi hissediyorum. Bu hayattan yaşamaya değer hiçbir şey yok mu? Herkes mi acımasız ve kötü? Lütfen yardım edin, ne yapmalıyım?
Sevgili Emre, hayata bu denli olumsuz bakmana yol açan içinde bulunduğun gergin sınav dönemi mi, yoksa bir depresif durum mu bilemiyorum ancak elbette herkes acımasız ve kötü değil, senin de sanmadığın gibi. Hayata bu denli karamsar bakıyorsan, bu ruh halin ders çalışmana da gelecek için umutlu hayaller kurmana da engel oluyordur sanıyorum. Sinirlilik, alınganlık, tahammülsüzlük de bunun bir göstergesi. Zaman kaybetmeden bir psikiyatri muayenesine başvurmanı ve uygun bir destek almanı öneririm. Kolaylıklar diliyorum.