Hayatımın büyük bir kısmında muhtemelen anksiyete yaşadım. Son zamanlarda, durum daha da kötüleşmeye başladı. Semptomlarımın hepsinin anksiyete ile bağlantılı olup olmadığından emin değilim. Sabah tatlı bir şeyler yiyemiyorum çünkü başım dönüyor, kalbim hızlanıyor, terliyorum ve birkaç saniye görüşümü kaybedebilirim (şeker seviyelerim her zaman iyiydi). Birden fazla doktor kan testi yaptı, yatarken otururken veya ayağa kalkarken pozisyon değiştirdiğimde kan basıncımın çok yükseldiğini fark eden PCP'mden sonra kardiyologa yönlendirildim, aksi takdirde kan basıncım iyidir. Kalbim iyi. Yaklaşık sekiz ila dokuz ay önce görme sorunları yaşamaya başladım. 14 yaşından beri gözlük takıyorum, yine de görüşümün kötüleştiği anlamına gelmiyor. İki kez bulanık noktalar ve baş ağrısı yaşadım ve yaklaşık 30 dakika boyunca görüşüm o kadar bulanıklaştı ki bir metin dahi yazamadım. Acil servis bana migren olabileceğini söyledi. Birkaç ay sonra aynı şey tekrar oldu, bu y yattım ama daha iyi hissetmedim. Bu yüzden bir saat sonra kalktım ve sonra ellerimde ve yüzümde uyuşma hissetmeye başladım, kulaklarımda çınlama başladı. Bir acil servise gittim ve beyin taraması yapıldı. Her şeyin iyi olduğu ve sadece anksiyete olduğu söylendi. Birkaç dakikadan fazla yürüdüğümde görüşüm her zaman zıplama gibi, atlama gibi. En büyük sorunum beyin sisine sahip olmak ve kendimi %100 mevcut ve farkında hissetmemek. Bazen cümle içindeyken kendimi "geri dönüyorken" buluyorum. Hayatımda hiç uyuşturucu kullanmadım, ama sanki birkaç uyuşturucu kullanıyormuşum gibi hissediyorum. Kendimi tamamen ayık hissetmiyorum. Yazma veya okuma gibi bir şeyle meşgul olduğumda iyiyim, ama etrafta dolaşıp insanlarla konuştuğumda sadece tuhaf hissediyorum. Her zaman anksiyete yaşadım sanırım, ama bu tuhaf his ve sabahları şeker duyarlılığımın başladığı yaşım yaklaşık 18 olduğunda başladı ve şimdi 23 yaşındayım. Sanırım, birçok kişinin yaşadığı travmatik olaylardan sonra yaşadığı gibi bir tür dışarıdan bir deneyim gibi, ancak başımdan geçen hiçbir şey travmatik değildi. Yardıma ihtiyacım var. Lisansımı bitirmeye ve iki çocuğumu büyütmeye çalışıyorum. Ama tüm semptomlarım hayatımı büyük ölçüde etkiledi. Sağlık sigortam var ve gördüğüm doktorlar oldukça küçümseyici ve kapıdan içeri girdiğim anda bir şeyler reçetelemek istiyorlar. Lütfen, bu semptomların hepsinin anksiyeteden kaynaklanıp kaynaklanmadığını anlamamıza yardımcı olun ve buna karşı yapabileceğim bir şey var mı. Hiç panik atağım olduğunu düşünmüyorum ve çıldırmak da değilim. Elbette, bazen gergin hissediyorum, ama dediğim gibi en büyük sorunum kendimi ayık ve mevcut hissetmemem.
Sorunuz için teşekkür ederim. Evet, muhtemelen derealizasyon belirtileri ile birlikte bir anksiyete bozukluğundan muzdaripsiniz. Tanıyı onaylamak için tam bir değerlendirme gereklidir. Hastalığın derecesi orta ila şiddetli gibi görünüyor. Size psikiyatriste mümkün olan en kısa sürede danışmanızı tavsiye ederim. Bu arada, anksiyetenizi kontrol altında tutmak için bu ilaçsız önlemleri takip etmenizi öneririm. Derin nefes egzersizleri, meditasyon ve yoga yapın. Sevdiğiniz bir şarkıya dans etmek gibi 30 dakika düzenli fiziksel aktivite size yardımcı olabilir. Her gün aynı saatte uyuyup uyanmaya ve günde en az yedi saat uyumaya çalışın. Bir günlük tutun ve mümkün olduğunca arkadaşlarınızla bağlantıda kalın. Benim tarafımdan herhangi bir yardıma ihtiyacınız olursa, her zaman bana icliniq.com adresinden ulaşabilirsiniz. Umutsuz. Bu size yardımcı olmuştur umarım. Teşekkür ederim.