Merhaba, çok uzun zamandır boyun, sırt ve kol ağrıları çekmekteyim. 2 yıl önce fizik tedavi doktoru fibromiyaljimin olduğunu ve Cymbalta isimli bir ilaç ile tedaviye başlamamız gerektiğini söyledi. Ayrıca uzun sürecek tedaviye hazır olmamı söyledi. Sonra ilacı 2-3 ay kadar kullandım, fakat yan etkileri çok oldu ve bırakmak zorunda kaldım. Daha sonra farklı bir fizik tedavi uzmanına gittim, Cymbalta'nın yan etkileri olduğunu söyledim. Uzman, psikiyatri doktorlarının ilaçlarının uzmanı olduğunu söyleyip beni psikiyatri servisine yönlendirdi. Doktorum 37,5 mg sulinex ile başladı, yavaş yavaş arttırdı ve şimdi 300 mg Venegis kullanıyorum. Bu ilaçlarda beni sıkıntı, terleme, üşüme, boğazda yutkunma güçlüğü yapıyor. 1 yıldır ilaç kullanıyorum, hala ağrılarım bitmiş değil ve bazen aşırı derecede artıyor. Bu aralar göğsümün sağ tarafında ağrı hissi başladı. Doktorum devam etmemiz gerektiğini söylüyor ama ben ilaç kullanmak istemiyorum. İlaçın dozu çok yükseldiği için bırakamıyorum. Sizden ricam, tedaviye bu doğrultuda devam etmeli miyim yoksa farklı tedaviler var mı? Teşekkür ederim, iyi çalışmalar.
Fibromiyalji için belki de asrın hastalığı demek gerekir. Yıllar önce yaptığımız bu tanımlamanın, bizi bu kadar yaygın bir şekilde esareti altına alacağını muhtemelen hiçbirimiz öngöremedik. Dünyanın bir köy halini alması, insanların, vazifeleri olmayan konularda gereksiz bilgiler edinmelerine, gereksiz yorumlarla hayatlarını doldurmalarına ve meşguliyetlerini arttırmalarına neden oldu. Zaman içinde internetin yaygınlığı ve kolayca bilgiye erişebilmek bizleri mutsuz etmeye başladı. Çünkü bilginin doğrusundan çok yalan ve yanlışına daha kolay ulaşılabilir olması kafalarımızı karıştırdı. Bakış açımız, sıklıkla suçlayıcı, hatayı başkasında arayıcı, bencil toplum ve kişiler oluşturdu. Neticede her türlü tedavinin karşı taraftan beklendiği bir süreç ortaya çıktı. Ancak inanın hastalar olarak ben de dahil, hastalandığımızda, kendimiz de iyileşme adına adımlar atmalıyız ve bunu şu başlıklar altında toplamalıyız: İnanç ekseninde bir bakış açımız olmalı, ki burada inancı, din eksenli anlamayarak umut eksenli diye açıklığa kavuşturmam gerekir. Gayret sarf edilmelidir, ancak bu, kendi ruhumuzu sıkmayan akılcı metotlarla yapılmalıdır. Spor hayatımızın bir parçası olmalıdır. Sağlıklı akıl ve beden birbirinin tamamlayıcılarıdırlar. Kendi kapasitemizi bilerek yaşamalı, çözemeyeceğimiz sorunların dedikoducusu veya şikayetçisi olmaktan vaz geçmeliyiz. En büyük ve en çok kaybettiğimiz servetimiz olan gülümseme ve mutluluğu yeniden bulmalıyız. Tüm bunları sıralamak ve uzatmak mümkün elbette ama sadece ilaçlarla değil, kendimiz de tedavi sorumluluklarını anlayarak ilerlemeliyiz. Aksi halde inanın bana ne iyileşebilirsiniz, ne de ilaçlardan vazgeçmeniz mümkün olur. Sağlıkla kalınız.