Merhaba, benim 11 aylık bir kızım var. 7 kelime söylüyor, kalabalık bir ortamda küçük çocukları ve bebekleri farkederek onlarla iletişim kurmaya çalışıyor. Ev ortamında iken oyunlar oynuyor, fakat bana karşı çok hırçın. Uykusu geldiğinde kucağımda uyumak istiyor ve devamlı ağzımı, dudaklarımı, boynumu cimcikliyor, elini devamlı ağzıma götürüyor, uyurken parmakları ağzında olsun istiyor, her ortamda yapıyor bunu. Hayır diyerek onu uyardığımda ne olursa olsun konuyu bırakıyor, sonra tekrar yapıyor, bu böyle devam ediyor ve en sonunda beni dikkate almıyor. İsmiyle seslendiğimde hiç bakmıyor, ama ilgisini çeken bir çizgi filmin sesini diğer odadan duyup televizyona geliyor. Çok hareketli, hiçbir oyuncakla oynamıyor, fakat mama sandalyesinin tepsisine düşen kırıntılarla dakikalarca ilgileniyor. Aynı zamanda emeklerken bulduğu çok küçük şeylerle de öyle (toz, küçük bir halı ipi). Ağlayarak beni kullanıyor, farkındayım, ama ne yapsam onunla iletişim kuramıyorum, oyunla bile ilgisini çekemiyorum. Lütfen yardım edin.
Merhabalar, kızınızın dil gelişimi iyi görünüyor. Genellikle çocuklar o dönemde anne, baba, dede, mama kelimelerini rahat kullanırlar. Eğer kullandığı kelimeler anlamlı ise kızınız bu konuda biraz daha başarılı demektir. İlk bir yaşta çocuklar oral dönemdedirler ve her şeyi ağızlarıyla tanımak isterler. Bu yüzden onları çok da engellememek gerekmektedir. Sizin yüzünüzü de dokunarak tanıyacaktır, elini ağzınıza sokması bu yüzden olabilir. Bir de bunu yaparken bir şekilde bu hareketi pekiştirmişseniz (gülmüşseniz, yüzünüzün şeklini değiştirmişseniz) bu onun hoşuna gitmiş ve oyuna dönüştürmüş olabilir. Daha sonrasında ise engellemeye çalışıyorsanız bu çok da başarılı olmaz. Çünkü sözel olarak yapma, hayır diyerek istemeden de olsa onunla ilgileniyorsunuz ve bu çocuk için bir uyaran oluyor, o da zaten bunu istiyor. Böyle uyarılarda bulunmak yerine "istenmeyen davranışı görmezden gelerek" ve dikkatini başka alana çekerek çocuğa bu davranışı unutturabilirsiniz. Ağlayarak size bir şeyler yaptırmaya çalışması şimdilerde masum gibi görünse de ileride çok ciddi sıkıntılara yol açabilir. İstediklerini ağlayarak elde eden çocuklar bir şey isteyip de elde edemeyince yine "ağlama" yoluna başvururlar. Aile de "tek ağlamasın da bu seferlik istediğini alalım, yapalım" der ve bu böyle gider. Sonuçta da doyumsuz, her istediği olan şımarık çocuklar olabilir. Ağlamayı öğretmemek için çocuğun istekleri ağlarken değil de, sustuktan sonra karşılanmalıdır. Bu çok önemli. Anne baba arasındaki tutum da çok önem taşıyor bu noktada. Anne çocuğun susmasını bekler, baba da kıyamayıp dediğini yaparsa burada da bir çelişki olur ve amacınıza ulaşamamış olursunuz.