Bir aydır yepyeni bir hayata uyum sağlamaya çalışıyoruz. Kıbrıs'a taşındık, ücretsiz izin aldım ve iki senedir anneannesinin gül gibi büyüttüğü oğlumla başbaşa kaldım. Tracy Hogg'a göre melek bebek oğlum küçük bir canavara dönüştü. Burada 4 çocuk var, iki kız iki erkek. Oğlum üçüne de zarar vermeye başladı. Isırıyor, vuruyor, yere yatırıyor, taş atıyor, iteliyor. Ben bu tayini oğlum için istedim ama hiçbir şey hayalimdeki gibi değil. Yazık, insanlar çocuklarını oğlumdan nasıl koruyacaklarını şaşırdılar. Ki bu çocuk 25 aylıkken parkta sırasını başkalarına veren, herkesi öpen, anlayışlı bir kez bile öfke nöbeti geçirmemiş, mızırdanmayan ağlamayan ideal bir çocuktu. Ben deli gibi okuyan, araştıran, eğitimci bir anneyim. Time out, olumlu ya da olumsuz pekiştirme, görmezden gelme... hepsini denedim ama olmuyor. Burada onu götürebileceğim hiçbir uzman yok, somut önerilerinizi bekliyorum. Teşekkürler.
Merhaba, oğlumuz kaç yaşında bilmiyorum. Evet, bazen her şeyi bilmek sorunları çözmüyor çünkü siz dışarıda eğitimcisiniz, fakat nitekim annesiniz. Bunu unutmayın. Bazen bildiklerimizi anne olduğumuzda uygulamak zor olabiliyor. Oğlumuz için farklı bir yer, farklı bir yaşam onun için kolay değil. Zaman ve bildiğiniz teknikleri uygulamaya devam edin. Belki bu değişikliği gerçekten istemiyordu. Krizden kaçının ve çevreye çocuğunuzu etiketlemekten kaçının. Uyarılar vermeyin bu konuda. Çocuğumuzu olumsuz ifadelerle kodlamayın ve sakin olun. Sevgiler.