Kaza geçirdim, felç kaldım. Ve o tarihten beri hiç mutlu olamadım. Her şeyi sağlıklı olmak üzerine kurdum, sağlığıma kavuşamadığım için 10 yıldır her gün ağlıyorum, mutsuzum. Dayanamıyorum. Elim kolum kalkmıyor, sabahları ağlayarak uyanıyorum, sürekli başım ağrıyor, hiçbir şeyden zevk almıyorum, içimde bir sızı var sanki. Kanayan bir yara, durmuyor. Çok sıkıldım bu felçli yaşamdan. Ruhum alışmıyor felç olmaya, beden alıştı, kuruyan ağaçlara döndüm. Anılarım bile yok.
Üzülmekte haklısın ama yapman gereken bunun tam tersi olmalı. Yaşamla dalga geçmeyi öğren. İyi dileklerimle.