20 yaşındayım, kendimi bildim bileli hayal dünyasında yaşıyorum, engel olamıyorum. Kendimi daha güzel ve daha zeki, istediğini istediği zaman elde eden mükemmel biri olarak görüyorum. Hayallerimde gerçek dünyayla bağlantımı kestim, böyleyim ama artık bu durum beni rahatsız ediyor, delirdecek gibi oluyorum. Kendi yalanlarına inanıyorum, gerçek dünyada mutsuz oluyorum. Bir gün hayatımın değişeceğine inanıyorum ama bunun için çabalamıyorum, hayal kurmaktan vaktim olmuyor, bu duruma engel olamıyorum. Beynim sürekli dolu, sürekli bir şeyler düşünüyorum. Hiçbir şey beni mutlu etmiyor, hayallerimdeki gibi olmamam beni üzüyor. Derslerimde çok başarısızım, ders yapmak istemiyorum. Şanssız olduğumu düşünüyorum ve artık hayal kurmak istemiyorum, buna engel olamıyorum. Aynaya bakmak istemiyorum, arkadaşlarımdan hepsinden nefret ediyorum. Sürekli imkansız hayallerin peşindeyim, bunalıma girdim. Ailemden bir tek annemi seviyorum, kimseyi sevmemiyorum, her şeyden çabuk sıkılıyorum. Bu psikolojik bir rahatsızlık mı, tedavisi var mı? Lütfen yardımcı olun.
Yakınmalarınızla ilgili bir uzmandan yüzyüze destek almanızı öneririm. Bunlar ne yazık ki telkin ve tavsiyeyle çözülebilen sorunlar değil. Sağlıklı günler dileklerimle.