Gerçekten neyim var bilmiyorum. Okuduklarımı anlayamıyorum, konsantre olamıyorum, aptallaştım gibi hissediyorum. Yaşamıyormuş gibi hissediyorum ve başkalarının yaşamlarını izlemekle meşgulüm. Şeylere baktığımda sanki mat camdan bakıyormuşum gibi geliyor. Bu 2003 yılında başladı ve yıllar geçtikçe daha da kötüleşti. 2003 yılında miyop oldum ve gözlerimin beynimi bir şekilde etkilediğini düşündüm ve eğer reflektif cerrahi yaptırırsam beynim normale döner diye düşündüm. 2008 yılında ICL (fakik lens) ameliyatı oldum. Ama beynim hala aynı ve en kötüsü, cümlelere baktığımda sanki tünel görüşü varmış gibi hissediyorum ve görüşüm birleşiyor gibi, bu da okumayı zorlaştırıyor ve ne okuduğumu anlamama engel oluyor. Bir şeylerin beyin bulanıklığı denilen bir şey hakkında bir foruma denk geldim ve o forumdaki insanların tam olarak aynı belirtileri benim de olduğumu fark ettim. Lütfen bana yardım edin çünkü dünyam çok derinlere gömüldü gibi hissediyorum.
Anladığınızı derece olarak anlamaya çalışıyoruz, detaylarınıza göz attık. Çok fazla endişelenmemenizi tavsiye ederim. Psikolojide genel olarak buna takıntı diyoruz. Rahatsız edici bir duygu yaşadınız bir kere. Tekrar olmasını beklediniz ve denediniz. Sonra beklediğiniz gibi yaşamaya başladınız. Vücudunuz bekliyormuş gibi tanıdık bir belirti getirdi çünkü. Sonra o belirtinin tekrar geleceğinden endişe ettiniz ve beklediniz. Vücut, siz beklediğiniz için yine getiriyor. Endişelenmeye başladınız ve böyle gidiyor. Basitçe anlatırsak, bu bir takıntı. Onu görmezden gelin ve sorun kaybolur. Psikoterapi teknikleri ihtiyaçlarınıza uygun olmalı. Bu konuda daha fazla yardıma ihtiyacınız varsa, lütfen bu adrese doğrudan bir soru gönderin: http://goo.gl/aYW2pR. Mümkün olduğunca her detayı dahil ettiğinizden emin olun. Gerekli psikoterapi tekniklerini reçete edeceğim. Bu sorunuzu yanıtlıyor umarım. Daha fazla açıklama için buradayım. İyi şanslar.