129. Дошоча лийташ чу даха, новкъостий, шоай когаш, вайна даь укх ханара эхь духьа, Эрсий лаьтта духьа, Святослава гӀорваьнна майрача виӀий Игора яь човнаш духьа чӀир лехара.
129. Вступите же, господа, в золотые стремена за обиду сего времени, за землю Русскую, за раны Игоревы, буйного Святославича!