14. О Боян, ширача заман новцӀолг! Илли Ӏа оаларе, новцӀолг, цу хьалхарча хана тӀемаш тӀа ахар хестадеш, хьайна дагаувттача гаьна тӀа гӀолла масса лелаш, хьаькъалца морхашка кхаччалца урагӀа ухаш, укх замалахь шинна а оагӀорахьара даьккха сий, цаӀ даь вӀашагӀа тохаш, Трояна ларрагӀа аренех чакхъювлаш, лоамашкахьа кхесташ.
14. О Боян, соловей старого времени! Вот бы ты походы те воспел, скача, соловей, по мысленному дереву, летая умом по подоблачью, свивая славу обеих половин сего времени, рыща по тропе Трояна через поля на горы.