Emir er framleis rå som sushi
Bergensaren visar seg både frå ein rå og ein meir vaksen side på solodebuten. 

Emir Hindic har blitt vaksen. 
Den viltre ungdomstida var prega av utforsking og overskriding. 

Som Onge Sushimane i hiphopduoen Sushi x Kobe har han terga på seg meir enn éin feminist med vulgære, til dels nedrige tekstar om kvinner. 
Duoens album av året – «Døden lever lengst» – var derimot fri for slike fyord, og hadde eit meir modent uttrykk, jamfør albumtittelen. 

Modninga er også påfallande i møte med soloprosjektet Emir. 
Debutplata «Mer av deg» er lyden av ein ung mann som vil seie noko oppriktig om livet. 

Til forskjell frå det breiale ungdomsopprøret han slo seg fram med, har vi her med ein mjukare, meir følsam fyr. 

På inderlege «Alltid» forsterkar strykarane og det uimotståelege refrenget kjensla av å vere sårbar. 

Både her og elles er det songaren Emir, snarare enn rapparen, som trer fram; eit stilval som understrekar den sjølvkritiske tonen i fleire av spora. 

«Hvis vi må» handlar om å stå fast og ikkje kome seg vidare. 
Over spretne UK Garage-beats og autotune-vokal på penbergensk, er låten også fargelagd av nærværet til Softcore Untd-kollega Charlie Skien (mest kjend frå Verdensrommet); eit vokalsamarbeid som fungerer ypparleg. 

Dette er eit leikent og catchy popalbum, med minst ein dansefot i klubbmusikken. 
Emir låner godt frå den britiske grime-gryta, der hiphop og undergrunnsrave blir sausa saman. 

Opnings- og tittelkuttet er som skreddarsydd for ein kveld i den britiske undergrunnen, med raske rytmeforskyvingar, djup bass og snerten knotteskruing. 

Men sjølv når produksjonen er på sitt mest euforiske og dansevenlege, pratar Emir om baksida av medaljen. 

I «Flasken» er han høg som eit fjell eller på botnen av ei flaske, ståande att som ein «jæla idiot». 

På den strålande UK Garage-rytmiske «Faller» gnissar han tenner i hjørnet og er «for ute til å preike», som han og medvokalist Ida Batten preikar (sistnemnde på litt irriterande austlandsk i mine vestlandsøyrer). 

Emir lukkast med mykje, både i form og innhald. 
Produksjonane er lekre og sjølvsikre. 
Det er eit distinkt uttrykk over det heile, også i vokalen, ofte dynka i autotune og klang. 

Danske Emil Stabil verkar å vere ei inspirasjonskjelde, kva gjeld stemmebruk, hooks og flyt. 

Berre unntaksvis går det skeis. 
Det skjer når han bryt ut av popleia og utforskar anna terreng. 

«10 ting» har eit dramatisk, perkussivt tema, som fell gjennom som dansegolvsverktøy. 
Produksjonen er masete og fantasilaus, utan eit nødvendig stemningsskifte eller ei modulering; grep som kunne gitt låten noko meir. 

Den litt mumlete vokalen til Emir, som fungerer godt andre stader, blir her verken rå eller freidig nok til å berge produktet. 

Det same gjeld for funky, stakkato «Du vet», som blir for albumfyll å rekne samanlikna med dei andre godbitane vi får servert på «Mer av deg». 
