Bjørgumspel til Taddeivs minne
Bok, CD og DVD formidlar kunnskap om og oppleving av setesdalsspel gjennom fleire generasjonar 

Denne utgjevinga er ei stor hending ikkje berre for setesdalsmusikken, men for norsk folkemusikk i det heile. 
Her er ei bok på nesten 60 sider, CD med speletid på ein time og DVD med halvannan times opptak av Torleiv Bjørgum, Taddeiv, mesteparten gjort i 1988, to år før den heiderskronte spelemannen døydde i 1990. 

Det er son hans, like heiderskront spelemann, Hallvard T. Bjørgum som står bak utgjevinga, saman med ei rad gode hjelparar. 
På CD-en høyrer ein Hallvard spele hardingfele og kvede, og Daniel Sandén-Warg både på fele og munnharpe. 

Om det så var berre CD-plata, så er ho både variert og innhaldsrik, og syner svært ulike sider ved setesdalsmusikken. 

Men så er det DVD-plata. 
Det er denne som kanskje fyrst og fremst gjer inntrykk. 
Her er gode opptak av Taddeiv der han fortel om tradisjonar, om oppvekst og vilkår i unge år, om politiske rørsler, om kven han såg opp til og kven han lærde av når det kjem til musikken. 
Det er levande, gode opptak av høg kvalitet. 

Lenge sat eg og såg og tenkte, kvifor har dei ikkje filma føtene hans som gjev så god rytme til spelet, og sanneleg, med eitt kom føtene fram, og omgjevnadene, og der sit den gamle meister i ei stove med fleire folkemusikarar og dansarar rundt seg, og så blir det liv, må vite. 

Legg så til boka med fleire gode tekstar, samla gjennom fleire år, og ikkje minst eit rikeleg utval gamle bilete. 
Hallvard Bjørgum skriv sjølv om korleis feletradisjonen i Setesdal oppstod, ein artikkel frå Årbok for norsk folkemusikk for 1996. 

Her er utdrag frå «Gamalt or Sætesdal» om Peter Strømsing, spelemannen som levde frå 1759 til 1836. 
Vidare kan ein lese om Faremoane, om Knut Jonson Heddi, om Petter Veum frå Fyresdal og om Hallvard Rysstad. 
Og til kvar slått på CD-plata er det utfyllande opplysningar om opphav og ulike tolkingar. 

På eitt punkt, spor nummer 8, er det ein feil anten i teksten eller på cd-en, det er munnharpespel i staden for felespel som teksten seier. 
Og skulle eg gje ein annan kritisk merknad til utgjevinga, måtte det vere at DVD-filmen ikkje er teksta. 
Sjølv er eg ganske god på å skjøne setesdalsmål, men det kan ein vel knapt seie om fleirtalet av Noregs folk. 
