Storslått og spennande om skog og menneske
Sjanger: 
Roman 

Forlag: 
Gyldendal 

Hausten 1971 blir eit norsk par drepne av ein udetonert granat frå 1. verdskrigen i eit skogholt i Frankrike. 
Sonen Edvard, tre år, blir sporlaust borte, men dukkar opp att fire dagar seinare, og veks opp hos bestefaren på ein gard i Gudbrandsdalen. 
Det er forsvinninga til tre-åringen som er den episke motoren i denne velskrivne boka. 
Då bestefar døyr dukkar ei flott kiste opp — maken til treverk har ingen sett. 
23 år gamle Edvard bestemmer seg for å prøve og finne ut kva som skjedde i 1971, og leitinga fører han både til Frankrike og Shetland. 

«Hel ved» frå 2011 blei ein braksuksess, og det handlar mykje om tre - og ein flink snekkar - også i årets bok. 
Dessutan handlar det om familieløyndomar, engelsk aristokrati, skadd skog og skadde menneske, oppklårande brevbunker og ikkje minst kjærleik og hat. 
Eg greip meg sjølv fleire gonger i å minnast «Halvbroren» av Lars Saabye Christensen, og det blir for meg udelt positivt. 

Mytting viser i denne 460 sider lange romanen at han er ein dyktig historiesnekkar. 
Det er tre år sidan «Hel ved», og forfattaren har hatt god tid til å finslipe både språk og handling. 
Ei så lang bok som denne, føler eg ofte at har godt av ei innstramming, men slik er det ikkje her. 
Kanskje blir det i meste laget mystikk, men når handverket er så godt som her, toler ein slikt. 
