BOK:Frå bagatell til helvete 

BOK: 
Ein samfunnskritikk med motsett effekt. 

Eirik Husby Sæther: 
Pornomania. 
Roman. 
318 sider. 
Cappelen Damm. 

Ideen til denne romanen er ikkje dum i seg sjølv. 
Kva skjer med ein gut som blir besatt av porno? 
Kva skjer med ein ung mann der det viktigaste blir å kunne få orgasme? 
Om det betyr å skade eit anna menneske, så må han faktisk gjere det. 

Dette er ei undergangshistorie om Mattis som smugkikkar i pornoblad saman med gutegjengen i skogen som barn, blir tiltalt for valdtekt som 13-åring som fører han til ein barneverninstitusjon der han deltar i gjengvaldtekt som fører til fengselstraff. 
Når han er ute igjen blir han kompis med Jesper som er minst like besatt av porno som han, dei startar ei pornonettside og det går jo sjølvsagt til helvete. 
Denne kompisen valdtar Mattis men reddar han også frå å bli skoten(!), og når Mattis i rein desperasjon prøver å amputere sitt eige kjønnsorgan, endar han opp i belteseng på psykiatrisk. 

Høyrest dette litt mykje ut? 
Ja, og det er det også. 
Samfunnets skuggesider er vel verdt å skildre, men her står denne lesaren av. 
Forteljinga går tydeleg i ein nedadgåande spiral, men for å kunne følge med må ein kome på innsida av hovudpersonens sjel, og det syns eg ikkje denne forfattaren klarer, til det er språket for utanpåklistra og plottet for lite gjennomtenkt. 

Forfattaren skal ha for forsøket om å prøve å vise nyansane i ein slik menneskeskjebne. 
Forfattaren vil vise at å vere overgripar og pornoavhengig også er eit menneske med mykje smerte og einsemd i seg, der institusjonar som barnevern, fengsel, ettervern og psykiatri er meir til skade enn til hjelp. 

Nei, så er ikkje dette god litteratur, men kan boka tene eit høgare formål allikevel, nemleg å avskrekke ungdommar frå å sjå grov porno eller nyansere bildet ungdommar kan ha av sin eigen seksualitet og bruk av porno? 
Nei, denne boka har 18 årsgrense minst. 
Valdelege pornografiske scener er grafisk skildra og skal sikkert verke avskrekkande men eg vil påstå at desse scenene er valdsforherligande og også pornoforherligande fordi forfattaren ikkje klarer å kome inn under huda på karakterane som blir opplever for dette. 

Å lese denne boka er som å ete smågodt heile dagen. 
Ein føler seg roten i heile kroppen etterpå. 
Det er simpelthen blitt for mykje av det gode, ein treng fiber og grønsaker og det er det lite å hente i denne boka. 
