Bjerga på glattisen
HUMOR: 
Bjergas koselige kompishistorier har ikkje arenaformat. 

Bjerga 
On Ice 

Stand up-show med Rune Bjerga. 
Oppvarming: 
Sven Rusdal, Roar Brekke, Torolf Engebretsen, André Ulveseter. 
Stad: 
DnB Arena. 
Format: 1 time, 15 minutt. 
Publikum: 
Fullt. 

Då Aftenbladet for nokre år sidan ba Rune Bjerga oppgi livsmottoet sitt, svarte han «Den som intet våger, intet vinner.» 
Og det skal han ha: 
40-årskriseideen hans om å leiga heile DnB Arena - som den første norske komikaren nokon sinne - var skikkelig vågelig. 
Og Bjerga vann. 
Å selja ut 4500 billettar til «Bjerga on Ice» er rett og slett ein prestasjon - som nok også bidreg til at Bjerga har råd til ganske fine julepresangar i år. 

Elitedivisjonen? 

På eitt vis plasserer Bjerga seg i same divisjon som internasjonale stand up-gigantar som Michael McIntyre og Chris Rock når han sel ut DnB Arena. 
Men når han tar steget opp i dette storformatet, må han også finna seg i å bli samanlikna med andre komikarar i den absolutte elitedivisjonen. 
Og då lever dessverre ikkje Bjergas lørdagsshow heilt opp til denne høge standarden og toppkarakteren eg gav Michael McIntyre første gong DnB Arena husa stand up. 

Kva skal til for at eit stand up-show skal fungera bra? 
For å sitera ein kjent komikar frå Tjensvoll, altså Bjerga, frå 2013: 
«Du må ha gode tekster, du må ha flyt og du må ha variasjon. 
Det er forskjell på å være litt løyen i 15 minutter i kantina på jobb og å holde det gående i 75 minutter.» 

Tekstar, flyt og variasjon, altså. 

Tekstane 

La oss starta med det første, og viktigaste: tekstane. 
Bjerga snakkar, som så uendeleg mange andre stand up-komikarar, helst om det nære. 
Han er innom sitt barndoms Tjensvoll i fleire rundar, mimrar om barndommen, kompisar, herjar litt med svigerfamilien, fortel om jobbar han har vore på. 
Eigentleg er det god gammaldags historieforteljing Bjerga driv på med. 
Litt av den typen kompisar gjer på puben eller kolleger gjer rundt lønsjbordet. 
Om at det er slitsomt å ha barneselskap. 
Om den gongen kompisane spionerte på jentene i dusjen. 

Det er godslige, godmodige historier, ofte godt fortalt, som kan få publikum til å humra og smila gjenkjennande. 
Men det blir veldig kvardagsleg, materialet manglar originaliteten, overraskingane, brodden eller det lille ekstra som hevar stoffet til å bli noko meir enn trivelege kompishistorier. 
Mange rundt meg lo då Bjerga viste lysbilete av skjell med fiskeboller og erter eller aspikk, for å visa kva svigermor ein gong hadde servert. 
Men det er ikkje humor i verdsklasse. 

Somme av historiene blir også for lange og omstendelege, som historia om grine-Morten. 
Og ikkje minst blir det for langt og slapt når Bjerga står og les frå ein bunke A-4-ark og siterer stavefeil i diverse nettrollinnlegg i norske aviser. 

Flyten 

Så var det flyten. 
Der er Bjerga god. 
Han tek seg tid når det trengs, men leverer jamt og trutt og med fin framdrift. 
Han har ein musikalitet for dei små pausane som trengs, er god på det som er eit must for ein stand up-komikar: timing. 
Bjerga var i forkant spent på om han ville få til pausane og lufta som skal til for at poenga skal få siga inn hos 4500 i ein ishockeyhall. 
Men publikum var stort sett velvillig og feststemt og klare for å le denne kvelden. 

Så var det variasjonen. 
Den var det mindre av. 
Bjerga er veldig god på imitasjonar og dialektar, og noko av det som fungerer best, er når han illuderer karakterar på ein stavangersk sjukeheim med stemme og kropp, når han siterer ein jærbu frå Vigrestad, tatlar på haugesundsk eller snakkar ubegripelig Valle-mål. 
Men Ole Lukkøye eller Sally-imitasjonane er altså ikkje med i dette showet, det er bare Bjerga og ein mikrofon - og cirka åtte lysbilete. 
Dermed er både det visuelle og tonen i showet veldig nakent og relativt monotont. 
Det kunne kanskje vore ein idé å bringa inn eitt eller anna element eller brot i showet for å skapa meir variasjon. 

På engelsk finst det eit uttrykk som heiter «You can´t argue with success», altså at det er umulig å krangla med ein suksess. 
Bjergas idé om å fylla 
DnB Arena blei ein udiskutabel publikumssuksess, og mange koste seg denne kvelden hustrige novemberkvelden. 
Men det går an å krangla på om Bjerga held McIntyre-nivå heilt ennå. 
