Nesten i eliteklassen
Høgt spenningsnivå gjennom heile boka. 

Ei rik, gamal dame blir ekstremt brutalt rana i heimen der ho bur. 
Det endar med at den gamle kvinna døyr. 
Dermed har politietterforskar Roy Grace i Brighton, hovudpersonen i ei lang rekke krimbøker, fått ei ny komplisert drapssak å etterforske. 
Han har rundt seg eit dyktig team av ekspertar på mange område. 

Antikvitetar for millionar er søkk borte, men det er i første rekke ei klokke, nærare bestemt eit gamalt armbandsur med stor, såkalla affeksjonsverdi, som får familiemedlemer til å engasjere seg. 

For å seie det slik, dei bryr seg ikkje alltid om det dei gjer er lovleg. 
Det finst personar i Brighton som ikkje spør kvar kostbare antikvitetar kjem frå, og det er desse som etter kvart gjer at Roy og gruppa hans zoomar inn New York på 1920-talet. 
Berre ei opplysning til, mafiakrig i «The Big Apple.» 

Peter James (1948) hadde suksess som filmprodusent i USA før han flutte tilbake til England og blei krimforfattar. 
Eg synst den bakgrunnen set sitt spesielle preg på krimbøkene hans. 
Dei er visuelle, kapitla i bøkene hans er alltid relativt korte – og poengterte. 

Hovudpersonen, Roy Grace, er truverdig og ein ganske samansett personlegdom, både på godt og vondt. 
Eg har ikkje lese alle bøkene med Grace som hovudperson, men mange nok til at eg føler at forfattaren ikkje berre har skapt ein truverdig helt, men også ei gruppe rundt han som eg synst eg kjenner. 

Grundig «research» pregar alt James har skrive, og han har sjølv fortalt til media at han så ofte han kan, følgjer politipatruljar ute på oppdrag. 

«Død manns tid» er, etter mi meining, krim på nesten toppnivå. 
Plottet er godt, men ikkje spesielt originalt. 
Spenningsnivået er høgt gjennom heile boka. 
Dessutan fell til slutt alle brikkene på plass – på elegant vis. 

Då eg las dei siste om lag 300 sidene (av til saman vel 500 sider) for andre gong, oppdaga eg at James med fordel kunne ha kutta ein del sider, særleg mot slutten. 
Det er greitt å skildre detaljar som inventar, klede, frisyre osv., men det blir i meste laget i denne boka. 
