KRIM:Mislykka krim frå Hawkins 

Krimdronninga Paula Hawkins forvirrar og forargar med laber krim i kollektivromanform. 

Etter å ha lese nesten 200 sider av denne boka, var eg overraska, forvirra, forarga og innstilt på å legge ho bort – utan å lese ho ut. 
Kor mange gonger eg hadde måtta lese om att fleire titals sider, veit eg ikkje, men det var mange! 

Det har seg slik at «Ut i vannet» er ein kriminalroman i kollektivform. 
Kor mange forteljarstemmer det er tale om, har eg gjeve opp å finne heilt sikkert ut av, men eg trur det er 11! 
Hadde endå dei mange hovudpersonane vore verkelege personlegdomar, kunne det kanskje ha gått bra. 
Eit par er det, men dei fleste er irriterande like, og det gjeld både kvinner og menn. 
Hadde eg ikkje lese og omtala «Piken på toget» av same forfattaren i 2015, hadde eg valt å ikkje lese boka ut. 
Dessutan, den tidlegare The Times-journalisten skriv både presist og stringent. 
Men det er ikkje nok til å redde ein mislykka krim. 

Grunnleggande handlar «Ut i vannet» om kvinnelagnader i Beckford, plassert ein eller annan stad nord i England. 
Ei rekke kvinner har drukna – eller blitt drepne – i eit stillvetne nær Beckford. 
Det store fleirtalet blir fortalt om retrospektivt. 
I 2015, som er årstalet for rammeforteljinga, er det ei tenåringsjente og mor til besteveninna hennar, som er i ferd med å skrive ei bok om Beckford som druknar. 

Litt etter litt får vi, retrospektivt, innsyn i stadig meir av det som har skjedd med kvinner – flest unge – i distriktet. 
Noko hovudtema er det ikkje, men boka formidlar også samtidskritikk, særleg kvinnepolitisk. 
Sjølv om det primært er tale om tilhøve i England, treffer forfattaren godt når det gjeld norske forhold også. 

Dei siste om lag 100 sidene er bra. 
Kollektivromanforma skurrar heile vegen, men den tidlegare journalisten er svært sikker språkleg. 

Spenninga stig kraftig, og slutten blei for meg ei aha-oppleving. 
Akkurat det er alltid eit stort pluss i ein kriminalroman. 
Men – det er dessverre ikkje nok. 
Hovudinntrykket blir likevel at «Ut i vannet» ikkje på noko vis held mål. 
Snarare tvert imot. 
