God krim frå Jaklin
Spennande og dramatisk om infiltrasjon og spionasje i Finnmark. 

Etterordet til forfattaren, tidlegare spesialsoldat, no journalist i avisa Nordlys, startar slik: 
«Dette er fiksjon. 
Men handlinga i boka bygger på faktiske, historiske hendelser.» 

Eit lik med eit stort sår i hovudet, blir oppdaga utanfor den tidlegare marinebasen Olavsvern i Tromsø. 
Mannen viser seg å vere russisk statsborgar, og har notert mobilnummeret til Alexander Winther, reporter i Nordlys. 

I november 1944 greier ein sovjetisk soldat i sivile klede, Jurij, å kome seg over på den tyske sida av fronten. 
Utan å bli oppdaga blir han ein del av finnmarkingane som blir tvangsevakuert sørover. 
Han slår seg ned i Nord-Noreg, gifter seg og blir far til ein son. 
Jurij og kona, Nina, har ordre om å spionere for Sovjetunionen. 

Det får halde om handlinga, men Jaklin greier på ein overtydande måte å kople hendingar i vår tid til det som skjedde mot slutten av 2. verdskrigen, i Noreg generelt, og i Troms/Finnmark spesielt. 

Forfattaren teiknar enkle, men psykologisk truverdige hovudpersonar, og Alexander Winther – til dagleg Axel – greip fatt i meg, meir og meir di lenger eg hadde kome i boka. 

Eg har også sans for andre av dei sentrale personane. 
Sjefen hans, redaktør Erstad, står fram som både sjef og medmenneske, utan at eg skal gå nærare inn på korleis. 

Spenningsnivået er ikkje like høgt gjennom heile boka, men ofte er det ganske umuleg å legge boka frå seg. 
Humor manglar heller ikkje, eg både smilte og lo fleire gonger under lesinga. 
Nord-norsk humor på sitt beste, men ikkje på sitt grovaste. 

Her høyrer det med å nemne at forfattaren openbart er godt orientert om utfiklinga på båe sider av grensa mellom Noreg og Sovjetunionen / Russland frå 1944 til i dag. 
Dessutan, han unngår ganske konsekvent å sløse med orda. 

Boka er lettlesen, men langt frå lettvinn. 
Det er ein rutinert journalist som fører ordet. 

Men, i botnen er «Hvite løgner» ei bok om svik, om kven du kan tru på – og kor vanskeleg det kan vere å finne ut av det. 
Dessutan maktar forfattaren å skape tidsrette miljø – frå 1944/1945 og vår eiga tid. 
