Fascinerande og intrikat
Godt krimhandverk med mykje i tillegg. 

«Sensommer» er god, sjølv om plottet ikkje er særleg originalt. 
Romanen begynner med at bror til Veronica Lindh i 1983 blir sporlaust borte frå familiegarden i Skåne. 
Trass i langvarig søk, blir guten aldri funnen. 
Bygdefolket peikar på Tommy Rooth som har eit tvilsamt rykte. 
Politiet arresterer han, men finn ingenting som knyter han til forsvinninga. 

Tragedien blir verre når mor til guten tar sitt eige liv. 
Veronica Lindh møter vi 20 år seinare i Stockholm, der ho jobbar som samtaleterapeut. 
Ein dag dukkar ein ung mann opp. 
Han fortel ei soge som liknar lagnaden til guten. 
Kan han vere i live? 

«Sensommer» er spesiell fordi forfattaren på ein god måte kombinerer gode personteikningar med høgt spenningsnivå. 
Særleg Veronica står psykologisk til truande. 
Med sine gode og dårlege sider står ho fram som ekte. 

Det er meir som imponerer. 
Di lenger eg kom i boka, di oftare dukka Sigrid Undset opp i tankane. 
Anders de la Motte nyttar teknikken til Undset; brukar veret til å understreke handlinga. 
Når handlinga blir dramatisk, dukkar det opp uver, lyn og torever, sterk varme osv. 
Dessutan krydrar forfattaren plottet med fine natur- og miljøskildringar. 

Eg synst ofte at krim kan vere «utvatna» med unødvendig småprat. 
I denne boka er det ingenting av den slags. 
