Sande på sparebluss
Gyldendal 126 s., kr. 249,- 

Hans Sande har ei eiga evne til å skape kikhol, både ut mot æva og inn i den daglege menneskelege dont. 
Hans Sande har ei eiga evne til å skape kikhol, både ut mot æva og inn i den daglege menneskelege dont. 

Også i denne samlinga flyt den burlesandske humoren fritt, til dømes i parodien om realityshow-deltakarane i «Big Mouse». 
Forfattaren blandar eventyr, bibelske historier, legender og «røynd» i ein personleg og framfor alt frigjerande miks. 
Han skriv om guten som aldri skulle levd opp, om møtet mellom eventyrillustratøren Kittelsen og den «verkelege» Smørbuk(k) - slik ingen annan kan. 

Men for trufaste Sande-fans vil denne novellesamlinga neppe bli noko høgdepunkt. 
Til det er teksten for småslapp. 
Intensiteten frå tidlegare noveller er borte, teksten strevar litt trått - milevis frå dei litterære høgder Sande nådde i til dømes romanen «Sprekk». 

Småpludringa tek litt over, denne lesaren får ei kjensle av at forfattaren tidvis har keia seg under arbeidet. 
Likevel er samlinga absolutt verdt å lesa - så lenge ein er mentalt budd på ein litt mindre manisk Sande. 
