Praktbok om historisk boksamling
Interessant og medrivande om den historiske boksamlinga til «Katta». 

Boka har undertittelen «Kristiansand Katedralskoles historiske boksamling», og i utgangspunktet var eg, ærleg talt, litt skeptisk. 

I løpet av romjula har denne 300 sider lange, velskrivne og ekstremt flott illustrerte boka gjeve meg mange spennande og lærerike timar.La det vere sagt med ein gong, forfattaren har gjort ein fabelaktig jobb! 

Konkret har boka to hovudkapittel: 
«Boksamlingen gjennom tidene» og «De enkelte fagene». 
Alt i alt er det tale om vel 40 fagområde, og eg skal berre nemne eit lite og nokså tilfeldig utval: 
«Filosofi», «Kirkehistorie», «Latinsk litteratur og språk», «Norrøn litteratur og språk», «Verdenshistorie», «Lokalhistorie» og «Geografi». 

Ei bok som denne, om eit bibliotek med ca. 10 000 bøker i hyllene, kan fort bli statistikk og tal – altså ikkje særleg interessant for dei fleste. 
Atle H. 
Evje styrer unna, og konsentrerer seg mellom anna om kven som har skaffa/donert bøkene, og fortel ofte kort og presist om så vel personar som institusjonar – og kjem med litterære referansar. 

Når Hegland Evje fortel om korleis latinundervisninga etter kvart møtte motstand og skepsis, refererer han til Kielland: 
«Knapt noen norsk skoleelev er mer kjent enn den stakkars lille Markus i Alexander Kiellands roman, ‘Gift’ fra 1881». 
Slike små innsmett kryr det av gjennom alle dei 300 sidene i stort format. 

«Katta» blei etablert som latinskule i 1651, og blei katedralskule i 1686 då katedralskuleprivilegia blei overførde frå Stavanger til Kristiansand. 
Då blir det imponerande at den eldste boka i samlinga er frå 1492: 
«Bellum civile / Pharsalie» av Marcus Annaeus Lucanus (ikkje fullført episk dikt om borgarkrigen mellom Julius Cæsar og Pompeius nokre tiår etter år null!). 

Kva Atle Evje kan fortelje om boka, skal eg ikkje røpe, men ho er ei av mange svært spesielle bøker – med ei historie forfattaren kjenner og formidlar. 

Som byklar, og artianar anno 1962 på Hornnes Landsgymnas, har eg ikkje noko nært forhold til «Katta». 
Men denne boka fascinerte – og imponerte meg. 
Har du ein gong vore elev på «katta»? 
Du har noko å glede deg til! 
