Til å le og gråte av
Vellykka byhistorie gjennom mellom 300 og 400 år. 

Boka har undertittelen «Det nordvestre hjørnet», og tar for seg delar av Tordenskjolds gate, Kristian IVs gate, Henrik Wergelands gate, Skippergaten og Festningsgaten. 
I tillegg kjem «Hospitalet» og Hospitalets løkke». 

Denne boka, 300 store sider i tilnærma A4-format, er 14. og siste del av eit svært imponerande, kjempeflott verk om Kristiansand gjennom mellom 300 og 400 år. 
For ein byklar, som i eit par år på 1960-talet budde i byen som Christian IV grunnla i 1641, har det vore ein spennande og lærerik tur rundt i det som er Byen – med stor forbokstav – for nesten alle setesdølar. 

Først og fremst handlar det om menneske gjennom hundreåra. 
Boka fortel om kvardagsmenneske som slit og strevar, om spesielle menneske som trør til i krisesituasjonar, om utfattige, barnerike familiar og – nei, eg stoppar der. 
Forfattarane fortel stutte stubbar eller anekdotar om diverse originalar, enkelte til å smile av, andre til å gråte. 

Det handlar også om fleire, forferdelege brannar, den verste – storbrannen i 1734. 
Kristiansandarane bygde opp att byen sin, ganske raskt, gong etter gong. 

Boka har tallause bilde av gater, av hus, av friluftsområde, planteikningar, måleri osv. 
Flest i svart kvitt, men ein del også i fargar. 
Ei rekke med annonsar for alt frå matvarer til verktøy osv. 
nesten i det uendelege, fortel ei eiga soge om handel og vandel gjennom hundreåra. 

Fleire stader slepper forfattarane til skriveføre, nolevande menneske. 
Dei fortel om familiane sine, om oppvekst i byen for 50 – 60 – 70 år sidan. 
Mange av desse korte historiene er det eg vil kalle lokal kulturhistorie på sitt beste. 

Ikkje minst dei som handlar om 2. verdskrigen dei første etterkrigsåra, er fascinerande lesnad. 
Forteljarglede, grundige kunnskapar, det heilt nære og ekte pregar boka. 
Kort sagt, det er ei bok som treffer meg rett i solar plexus! 
