Ein personskildrar av Guds nåde
Spenning og dramatikk frå ein småby i det sørlege USA. 

Starten på boka er dramatisk. 
To menn tvingar to unge jenter til å gå inn i tett skog utanfor Pikeville. 
Den eine av jentene greier å røme, den andre blir verande. 
Det som skjer med båe to er hjarterått, og pregar dei for resten av livet. 

Etter 28 år opplever Pikeville, ein fiktiv småby i det sørlege USA, ein skulemassakre.To personar blir drepne, den eine er ei jente i sjuårsalderen. 
Skyttaren er ei lite oppvakt jente i slutten av tenåra – eller er det ikkje så enkelt? 
Som vanleg, helt eg på å skrive, held denne forfattaren korta tett til brystet. 
Då endeleg alt fall på plass, fekk eg meg ei overrasking. 
Les gjerne, forfattaren lura meg! 

Like godt først som sist, Slaughter er ein uhyre dyktig krimhandverkar. 
Spenningsnivået er rimeleg høgt gjennom alle dei vel 530 sidene. 
Det blir raskt klårt at skuleskytinga heng nært i hop med det som skjedde i skogen 28 år tidlegare. 
Marerittet frå 28 år sidan kjem til overflata att, og skildringa av korleis dei to jentene, som i notid er pluss-minus førti, er framifrå. 
Slaughter er ein personskildrar av Guds nåde, etter mi meining spesielt av jenter og kvinner, og i denne boka briljerer ho. 
Begge jentene, som er sysken, har sine vonde demonar, men reagerer på kvar sitt vis. 

Utanfrå kan miljøet i småbyen Pikeville verke nesten idyllisk. 
Røynda er ei heilt anna. 
Rasistiske haldningar florerer, politiet vel lettvinne løysingar, ja, boka kan lesast som eit skarpt oppgjør med politietatane i det sørlege USA. 

Skulemassakren bryt ned idyllen, sterke og til dels destruktive haldningar kjem opp i dagen. 
Både person- og miljøskildringane er råkande så det held. 
La meg bli litt kryptisk, Slaughter brukar oppattaking på ein spesiell og elegant måte. 

Eg har likevel to innvendingar. 
For det første står «skurkane» i boka ikkje heilt til truande. 
I motsetnad til dei to jentene/kvinnene, er dei grovt rissa opp, og psykologisk synst eg ikkje dei heng i hop. 
Dessutan er, etter mi meining, boka litt for lang. 
Ei viss innstramming hadde gjort godt. 
