Draumen om landet bak regnbogen har stor appell
Det var smekkfullt i Kilden måndag kveld då Riksteatret gjesta med Trollmannen frå Oz, i den store teater- og operasalen. 

«Over regnbogen der er himlen blå, der ligg landet vi song om den gong då vi var små. 
Over regnbogen ligg det blåe land; der blir draumen du vågar drøyme for alltid sann» – heiter det i gjendiktinga til legendariske Bjørn Endreson (1922-1998), som Riksteatret har valt å nytte i denne produksjonen. 

Songen, Somwhere over the Rainbow, som nær sagt «alle» kan, får tyngd og meining nesten like mykje som orda i Olav H. Hauges enno ikkje verdskjende dikt: 
«Det er den draumen me ber på». 

Dette var assosiasjonen min medan eg var i Kilden måndag kveld. 
Tysdag er dei i Buen i Mandal – einaste stad her sør som får sjå framsyninga, i tillegg til Kristiansand. 
Niåringen som var med meg hadde ein stor kveld i Kilden, proppfull av inntrykk og med ei god oppleving av spennande og gjevande teater. 

Trollmannen frå Oz, denne snart 120 år gamle boka som blei verdskjend film i 1939 med Judy Garland i hovudrolla, og som seinare har vorte teater mellom anna gjennom The Royal Shakespeare Company, tek lesaren, sjåaren, lyttaren inn i ei eventyrverd med klåre trekk frå kjende eventyr verda over. 

Hos oss har vi Oskeladden med hjelparane sine. 
I Amerika blei det Dorothy frå Kansas – med tri gode hjelparar: 
Eit fugleskremsle utan hjerne, ein blikkboksmann utan hjarte og ei løve utan mot. 

Regissør Alan Lucien Øyen har skapt ei sceneverd som har sterk appell både til born og vaksne. 
Fargesprakande er det, lette element snur opp ned og trill rundt på den eine scenen etter den andre. 

Ljos og lyd, ikkje minst videodesign, skapar stormen som fører Dorothy frå heimen i Kansas til landet bak regnbogen. 

Mari Lerberg Fossum er flott som Dorothy, både med songstemme og spel. 
Det same må ein seie om dei tre hjelparane, Eirik Risholm Velle som fugleskremselet, Sebastian Skytterud Myers som Blekkboksmannen og Thomas Jørstad Pettersen som Løva. 
Dessutan er alle medverkande dugelege dansarar, for her er mykje dans, slik det skal vere i ein musikal, med koreografi av Daniel Proietto. 

Framsyninga har hausta svært god kritikk på si reise rundt landet. 
I den store teatersalen i Kilden var tilhøva ikkje optimale for Riksteatret si enklare scene. 
Og det var problem med lyd, slik at det stundom var vanskeleg å høyre replikkane. 
