Hester V75 «Gå Te»
Mangler råskap. 

Anmeldt av Sondre Åkervik 

I ei rapsamtid der traptunge beats og autotune-vokal dominerer, er den sløve, nedpå og organiske lyden til Hester V75 ein fin avstikkar tilbake i tid, til ein svunnen boom bap-æra av solbleika beats og soul og jazz-samples. 
«Gå te» travar av garde i nedsenka tempo og er fint skrudd saman produksjonsmessig. 
Samtidig manglar det ein råskap og nerve her, spesielt i det tekstlege universet, som er ganske flatt og uinteressant. 
Å rappe om å «flippe ut med måte» er visst blitt det nye generasjonsopprøret. 
