Aktualizacja: 30.03.2024 13:11 Publikacja: 30.03.2024 13:10
Foto: Adobe Stock
Analizując proponowane rozwiązanie od strony skutków społeczno-gospodarczych, oceniam je jednoznacznie krytyczne. Mamy tu bowiem do czynienia z sytuacją, w której państwo nakłada nowe obowiązki i ustanawia kary, nie tylko nie dając wymiernie nic "w zamian" (w postaci przyznania zwolnienia, uprawnienia, innej bonifikaty lub przynajmniej częściowej rekompensaty opłaty), ale w zasadzie umywa ręce, przerzucając koszty na zobowiązanych. Czyli, ujmując rzecz obrazowo, obliguje szerokie rzesze obywateli do płacenia z ich własnych kieszeni w związku z wejściem w życie nowej regulacji, jednocześnie nie angażując środków budżetowych. Choć finalnie te ostatnie i tak pewnie będą musiały być wykorzystane, by stworzyć od podstaw centralny państwowy rejestr, prowadzony w systemie teleinformatycznym, a później na bieżąco obsługiwany – trudno bowiem wyobrazić sobie, by na sfinansowanie systemu wystarczyły, zwłaszcza w początkowym etapie jego działania, wnoszone opłaty. Obciążonymi będą zatem nie tylko posiadacze psów i kotów, ale faktycznie również i inni podatnicy.
Założenie są oczywiście, jak w przypadku większości drogich i nieliczących się z kosztami projektów legislacyjnych, szczytne. Celem ma być m.in.: zapobieganie bezdomności zwierząt, zwiększenie ochrony zwierząt domowych przed porzuceniem, a także ulżenie gminom, schroniskom dla zwierząt oraz organizacjom prozwierzęcym zaangażowanym w opiekę nad zwierzętami. Zgodnie z przyjętym a priori założeniem: "twarde" ustawowe zobligowanie posiadacza zwierzęcia do jego rejestracji, wprowadzone pod groźbą kary, ułatwi odnalezienie zagubionego pupila, ograniczy nadużycia, zapewni permanentną możliwość kontroli dobrostanu zwierzęcia oraz zagwarantuje odpowiedzialność konkretnego człowieka za los psa lub kota. Czy projektodawcy rozważyli jednak w ogóle różne, w tym pesymistyczne, scenariusze następujące w wyniku przyjęcia proponowanej regulacji? Czy uwzględniono fakt, że przepisy ustawowe spowodować mogą efekt wprost przeciwny do zamierzonego, w tym masowe pozbywanie się zwierząt w celu zwolnienia się od nowych obowiązków i uniknięcia opłaty? Czy rozważono inne ryzyka związane z utworzeniem nowego rejestru oraz towarzyszącej mu biurokracji, które w pewnym momencie wymagać będą "dosypania" środków finansowych dla bieżącego funkcjonowania, co oznaczać może nałożenie daniny publicznoprawnej na posiadaczy zewidencjonowanych psów i kotów w niedalekiej przyszłości?
Co jednak najciekawsze – a zarazem bulwersujące – to, że w aktualnej rzeczywistości istnieją już bazy danych zrzeszające posiadaczy zwierząt, weterynarzy, organizacje pozarządowe, gminy oraz schroniska dla zwierząt. Działają oddolnie, spontanicznie, na zasadzie kontraktualnej (umownej) i wolnorynkowej, a niektóre nawet nieodpłatnie (sic!) lub częściowo nieodpłatnie, dysponując bazami danych o wielkości kilku milionów rekordów oraz będąc częścią międzynarodowych organizacji prozwierzęcych (co powoduje, że wchodzą w skład większych ponadnarodowych baz). Ponadto, jak pokazują przykłady wielu państw unijnych (np. Austrii, Niemiec, Irlandii lub Portugalii), to właśnie na dobrowolności oraz prywatnych, a nie państwowych, bazach danych oparł się krajowy prawodawca. Rozwiązanie takie zdaje się też być preferowane przez legislatorów unijnych oraz uzasadnione w kontekście zasady pomocniczości.
Wiara w to, że ustawowy obowiązek, centralny rządowy rejestr oraz państwowy przymus skutecznie wyegzekwują ambitne cele projektodawców, wydaje się naiwna i przesadzona. Pół biedy, gdy towarzyszy aktywistom, ruchom obywatelskim oraz organizacjom pozarządowym – gorzej, gdy udziela się politykom stanowiącym prawo. Oby nie przyniosła tragicznych skutków, które dotkną nie tylko posiadaczy psów i kotów, ale samych zwierząt, o których dobrostan rzekomo najbardziej tutaj chodzi.
Krzysztof Koźmiński – doktor habilitowany nauk prawnych, kierownik Katedry Ekonomicznej Analizy Prawa oraz kierownik Centrum Oceny Skutków Regulacji na Wydziale Prawa i Administracji Uniwersytetu Warszawskiego. Radca prawny, partner zarządzający w kancelarii Jabłoński Koźmiński.
Przewiduję, że dokładnie taki los spotka "ustawodawstwo prozwierzęce", obligujące miliony osób do rejestracji psów i kotów w państwowej bazie danych, na własny koszt i pod groźbą sankcji. Ich ofiarami staną się same zwierzęta, a nowe obowiązki oraz opłaty spowodują wzrost niezadowolenia społecznego.
Co ma zrobić obywatel, a co ma zrobić państwo (sąd administracyjny?) w demokratycznym, praworządnym państwie w sytuacji, gdy nie budzi żadnych wątpliwości, że prawomocny wyrok w sprawie podatkowej jest wydany "z rażącym naruszeniem zasady sprawiedliwości", "uwzględniania kryteria oczywiście nieistotne (bagatelne) lub nieracjonalne", a nie odnosi się do istoty sprawy. Czyli wyrok jest w sposób oczywisty - zarówno dla obywatela, organu podatkowego i sądu - błędny, bo przyzwala na okradanie obywatela przez państwo. Takich wyroków wydawanych jest tysiące każdego roku.
Przebieg posiedzenia komisji sejmowej, w tym względy proceduralne oraz sposób zadawania pytań, wskazuje na to, że większość członków komisji, nie dochowuje zasady bezstronności.
Pomysły na zmiany w składce zdrowotnej nie mogą być tematem do politycznej przepychanki. Przyszedł czas na merytoryczną dyskusję, a nie obiecanki i pogłębianie chaosu systemu podatkowego zapoczątkowanego Polskim Ładem.
Dziś będzie felieton o literaturze. Jak wiadomo, "zemsta jest rozkoszą bogów". Bogowie z PO przeżywają właśnie rozkosz po przeszukaniu domu Zbigniewa Ziobry i paru innych.
Fundacja rodzinna w założeniu nie jest wehikułem do optymalizacji podatkowych, ale narzędziem, które pozwoli firmie przetrwać. Warto by pamiętał o tym i fiskus, i ustawodawca.
Przebieg posiedzenia komisji sejmowej, w tym względy proceduralne oraz sposób zadawania pytań, wskazuje na to, że większość członków komisji, nie dochowuje zasady bezstronności.
W Europie odnotuje się gwałtowny wzrost populacji wilczaków – hybrydy psa i wilka. Wilczaków przybywa, co niepokoi część naukowców. Eksperci są zdania, że zwierzęta te mogą być nieprzewidywalne i niebezpieczne, a do tego wyprzeć wilka szarego.
Rząd chce walczyć z brakami kadrowymi w polskiej policji. Dlatego absolwentom szkół ponadpodstawowych ułatwi ścieżkę rekrutacji i zwerbuje do służby byłych mundurowych. Podkreśla, że obecnie jest ich za mało.
Wyborcy KO nie oczekiwali wcale realizacji "100 konkretów na 100 dni rządów". Donald Tusk, jako rasowy polityk, wyciągnął wnioski z czterech wielkich reform rządu Jerzego Buzka i rozumie, że polityka to przede wszystkim emocje. A jego elektorat żąda głównie rozliczenia PiS i Jarosława Kaczyńskiego.
Niedźwiedź, który poszukiwany był w ostatnim czasie w słowackim mieście Liptowski Mikułasz, został zastrzelony. Zwierzę raniło wcześniej pięć osób, w tym jedno dziecko.