Przejście na emeryturę w wieku 40 lat. On ma jasny plan
Brandon Turrell wprowadził proste zmiany w swoim życiu, aby przejść na emeryturę w wieku 40 lat i przeprowadzić się na Filipiny. Zostały 3 lata i jest na dobrej drodze do realizacji swojego planu.
- Po nagłej śmierci matki, Brandon Turrell zdecydował, że chce czerpać z życia jak najwięcej
- Pomysł pracy od 9 do 17 przez resztę życia już go nie interesował
- Zaplanował, że będzie niezależny finansowo przed czterdziestką i ma nadzieję, że będzie mógł przeprowadzić się na Filipiny ze swoją narzeczoną
- Więcej informacji o biznesie znajdziesz na stronie Businessinsider.com.pl
W 2011 r. gdy miałem 24 lata, moja matka, wracając do domu z siłowni, zmarła niespodziewanie z powodu zatrzymania akcji serca. Miała zaledwie 50 lat.
Jej nagłe odejście wywarło na mnie ogromny wpływ. Zdałem sobie sprawę, że mamy tylko jedno życie. Zdecydowałam więc, że wykorzystam je jak najlepiej. Praca przez kolejne 40 lat od 9 do 17 już mnie nie interesowała.
W 2012 r. natknąłem się na ruch Financial Independence, Retire Early (Finansowa niezależność, wczesna emerytura) — lepiej znany jako ruch FIRE.
Bardziej od hasła "wczesna emerytura" interesowała mnie część dotycząca "niezależności finansowej".
Nie sądzę, bym kiedykolwiek chciał przejść na tradycyjną emeryturę. Jestem nieustannie zajęty — tworzę treści na YouTube, prowadzę biznes e-commerce. Ale jeśli chodzi o rzeczywistą pracę od 9 do 17, chciałem wyznaczyć jej jasny koniec.
Uznałem, że mogę stać się niezależny finansowo przed 40-tką
Kiedy miałem 20 lat, kupiłem dom z trzema sypialniami w Puyallup w stanie Waszyngton. Po ukończeniu szkoły średniej zrezygnowałem z college'u i poszedłem prosto do pracy.
Po dwóch latach zaoszczędziłem wystarczająco dużo, by kupić własne mieszkanie, więc się wyprowadziłem. Ale po śmierci mamy wprowadziłem się z powrotem do taty, żebyśmy mogli razem przeżywać żałobę.
Rok później postanowiłam wynająć swój dom i przeprowadzić się do mieszkania teściowej w północno-wschodniej Tacomie. Jest to oddzielna jednostka mieszkalna, która została włączona do większego domu.
Mój czynsz wynosił wtedy 890 dol. miesięcznie, w tym media i internet, ale od 2020 r. wzrósł do 1 050 dol. miesięcznie. Według najnowszych danych platformy nieruchomości Apartments.com średni miesięczny czynsz za kawalerkę w Tacomie wynosi 1 199 dol.
To posunięcie pozwoliło mi zaoszczędzić ponad połowę dochodów w ciągu ostatniej dekady. Wszystko, co pozostawało na koniec miesiąca, inwestowałem.
Jeśli chodzi o dom, sprzedałem go w 2017 r. za 212 tys. dolarów. Wiedziałem, że nigdy się tam nie wprowadzę i nie podobało mi się bycie właścicielem.
Wiedziałem również, że nie chcę mieszkać w USA w przyszłości
Moje badania nad niezależnością finansową wprowadziły mnie w termin "arbitraż geograficzny", który odnosi się do korzyści płynących z życia w kraju o niższych kosztach, przy jednoczesnym uzyskiwaniu dochodów z kraju o wyższych zarobkach.
Natknąłem się na kilku twórców-ekspatów mieszkających w Azji Południowo-Wschodniej i zdałem sobie sprawę, o ile niższe są tam koszty życia. Ta informacja zasiała w mojej głowie ziarno.
W międzyczasie poznałem online swoją obecną narzeczoną — Arlene. Mieszkała na Filipinach, co pomogło mi zdecydować, który kraj odwiedzić jako pierwszy.
Rozmawialiśmy przez dziewięć miesięcy, zanim przyleciałem. Wkrótce po przybyciu tam w 2021 r. szybko się zakochałem — zarówno w niej, jak i w kraju. Od tamtej pory odwiedzam ją co sześć miesięcy.
Ludzie są przyjaźni i hojni, a wszyscy mówią po angielsku , co ułatwia życie obcokrajowcom takim jak ja. Tempo życia jest wolniejsze, jest więcej czasu na relaks z rodziną lub przyjaciółmi.
Leyte, wyspa na Filipinach położona około 483 km na południowy wschód od Manili, była idealnym miejscem, w którym mogłem sobie wyobrazić życie. Arlene, obecnie moja narzeczona, pochodzi właśnie stamtąd, więc postanowiłem poszukać tam ziemi.
Za 12 tys. 400 dol. kupiłem działkę o powierzchni 650 m2 położoną w pobliżu Tanauan, miasta w Leyte. Po doliczeniu opłat całkowity koszt wyniósł mnie około 12,8 tys. dol. Ze względu na prawo własności właścicielką ziemi jest Arlene.
Działka znajduje się 30 minut od centrum i lotniska — jest to wystarczająco blisko miasta, aby uzyskać wszystko, czego potrzebujemy, ale wystarczająco daleko, aby nadal cieszyć się prostym życiem na prowincji, którego pragniemy.
Nie mieszkam jeszcze na Filipinach w pełnym wymiarze godzin, ale plan jest taki, że w końcu zamieszkamy w domu, który wybudujemy.
Najpierw postanowiłem wnieść małą daczę, aby zobaczyć, jakie to doświadczenie.
Chociaż nie byłem bezpośrednio zaangażowany w budowę, wykonałem wszystkie szkice projektowe i nadzorowałem projekt.
Ukończenie budowy malutkiego domu zajęło około dwóch i pół miesiąca. Ze względu na zobowiązania zawodowe w Stanach Zjednoczonych, nie mogłem być na miejscu przez cały czas, więc postęp prac sprawdzałem za pośrednictwem połączeń wideo.
Obecnie domku używamy jako kawalerki. Mieszka w nim Arlene, czekając na zatwierdzenie wizy do USA i ja, gdy wracam na Filipiny.
Po jej przyjeździe planujemy pozostać w USA jeszcze przez kilka lat, zanim przeprowadzimy się na Filipiny w pełnym wymiarze godzin. Podczas budowy naszego wymarzonego domu w stylu bungalow na głównej działce, zatrzymamy się w kawalerce.
Mam teraz 37 lat i jestem na dobrej drodze
Prawdopodobnie mógłbym zrezygnować z pracy już teraz, ale wierzę w posiadanie dużego marginesu bezpieczeństwa. Nie chcę odejść i być zmuszonym do powrotu na rynek pracy, więc dodaję sobie jeszcze kilka lat.
W pewnym sensie mam szczęście, ponieważ nie mam długów na karcie kredytowej ani niespłaconego kredytu studenckiego. To wielka zasługa moich rodziców, którzy nauczyli mnie oszczędzać pieniądze, gdy byłem młody.
Wierzę również w kontrolę własnego budżetu, a także życie poniżej swoich możliwości.
Ważne jest, aby unikać inflacji pojawiającej się wraz ze zmianą stylu życia. W miarę rozwoju kariery starałem się utrzymywać wydatki na tym samym poziomie, zamiast gonić za modami. W takich momentach przypominałem sobie, że przypływ dopaminy związany z fantazyjnym samochodem lub większym domem trwa pewien czas i mija.
Powyższy tekst jest tłumaczeniem z amerykańskiego wydania Insidera, przygotowanym w całości przez tamtejszą redakcję.
Tłumaczenie: Dorota Salus