title: วัดสามัคคีอุปถัมภ์

text: วัดสามัคคีอุปถัมภ์ ก่อตั้งขึ้นโดย หลวงปู่ทองพูล สิริกาโม ซึ่งหลวงปู่ทองพูล สิริกาโมได้เดินทางมาในปี พ.ศ. 2502 ครั้งแรกยังเป็นแค่ภูเขาและป่ารกทึบ อยู่ทางทิศตะวันตกของตัวอำเภอเมืองบึงกาฬ จังหวัดบึงกาฬ โดยชาวบ้านเรียกภูเขาแห่งนี้ว่า ภูกระแต เนื่องจากมีสัตว์ป่าหายากจำพวกกระรอก กระแต แมวเสือ รวมถึงสัตว์ป่าอื่นๆ อีกมากมาย ที่อาศัยอยู่ชุกชุมตามสภาพที่เป็นป่าดงทึบ รกครึ้มแห่งนี้ชาวบ้านในแถบนั้นเคยตกเป็นเครื่องมือของพวกคอมมิวนิสต์ ทั้งนี้บริเวณที่ตั้งวัดนั้น เคยเป็นสถานที่ตั้งของพวกคอมมิวนิสต์ ที่ได้เข้ายึดบริเวณนั้นไว้ก่อนที่จะมีการสร้างวัดขึ้น ทั้งยังเป็นสถานที่ตั้งมันและศูนย์บัญชาการ ก่อนที่จะมีการอพยพฐานที่มั่นไปรวมกันที่บ้านนาบัว ตำบลเรณูนคร"(ในขณะนั้น)" อำเภอธาตุพนม จังหวัดนครพนมเมื่อปี พ.ศ. 2500


title: วัดสามัคคีอุปถัมภ์

text: และในปี พ.ศ. 2502 ชาวบ้านในบริเวณนั้นได้ทราบข่าวว่าจะมีพระธุดงค์มายังสถานที่แห่งนี้จึงเตรียมการต้อนรับ คณะพระธุดงค์ที่จะเดินทางมายังสถานที่แห่งนี้ คือ คณะธุดงค์ของหลวงปู่ทองพูล สิริกาโม พร้อมกับพระธุดงค์อีกจำนวนหนึ่ง ซึ่งเป็นพระวัดป่าสายพระอาจารย์มั่น ภูริทัตตะเถระ ชาวบ้านในละแวกนั้นจึงได้มีการเตรียมกุฎิเพิงพักชั่วคราวไว้ต้อนรับพระธุดงค์ที่จะเดินทางมาถึง เมื่อหลวงปู่ทองพูล สิริกาโม ได้เดินทางมาถึงภูกระแต ท่านได้ทำการสำรวจบริเวณภูกระแต เพื่อดูความเหมาะสมในการที่จะจัดตั้งวัดป่าขึ้น โดยบริเวณป่าภูกระแตนั้น มีอากาศที่เย็นสบายทั้งปีเพราะเนื่องจากบริเวณภูกระแตนั้นเป็นภูเขา และมีต้นไม้หนาทึบ ทั้งยังมีสัตว์ป่าตัวเล็กตัวน้อยได้อาศัยอยู่ ณ บริเวณนั้นมากมาย และยังเป็นสถานที่ที่เงียบสงบร่มรื่นอีกด้วย


title: วัดสามัคคีอุปถัมภ์

text: หลวงปู่ทองพูล สิริกาโมจึงเลือกสถานที่แห่งนี้เป็นที่ตั้งวัด ทั้งยังเหมาะกับพระสายพระอาจารย์มั่น ภูริทัตตะเถระ ที่ต้องการอยู่อย่างสงบ ปราศจากสิ่งรบกวนจากภายนอก และเหมาะกับการทำกิจวัตรประจำวันของพระสายวัดป่ามากที่สุด


title: แอสโมเดียส

text: แอสโมเดียส () หรือ แอสโมไดออส () หรือ แอชมีดาย () คือราชาแห่งเหล่ามาร รายละเอียดส่วนใหญ่ปรากฎอยู่ในคัมภีร์อธิกธรรมฉบับหนังสือโทบิตและยังถูกกล่าวถึงในคัมภีร์ไบเบิล คริสเตียนบางกลุ่มในยุคเรอแนซ็องส์เชื่อว่าเขาเป็นราชาแห่งนรกทั้งเก้า บ้างก็เชื่อว่าเขาเป็นหนึ่งในเจ้านรกทั้งเจ็ดอันเป็นตัวแทนของบาป 7 ประการ ซึ่งโดยความเชื่อนี้ แอสโมเดียสถือเป็นมารแห่งราคะผู้ทำให้มนุษย์มีความต้องการทางเพศ ในหนังสือโทบิตยังระบุอีกว่า แอสโมเดียสได้ขึ้นมาอยู่บนผืนดินโลกหลังจากที่อยู่ในนรกมาเป็นเวลาหลายล้านปี ศาสนาอิสลามและศาสนายูดาห์ถือว่าเขาเป็นราชาแห่งโลกียจิต


title: มิสแกรนด์มาเก๊า

text: มิสแกรนด์มาเก๊า () เป็นตำแหน่งในการประกวดนางงามระดับประเทศของมาเก๊า ผู้ที่ได้รับตำแหน่งจะได้เป็นตัวแทนชาวมาเก๊าในการประกวดมิสแกรนด์อินเตอร์เนชันแนล ซึ่งจะถูกจัดประกวดขึ้นทุกปีในช่วงปลายปี โดยผู้ดำรงตำแหน่งมิสแกรนด์มาเก๊าทุกคนที่ผ่านมาล้วนได้รับการแต่งตั้งให้ดำรงตำแหน่ง โดยในบางทีอาจมีการจัดการคัดเลือกเฉพาะกิจขึ้น ทั้งนี้ สิทธิ์การส่งตัวแทนจากมาเก๊าเข้าร่วมการประกวดมิสแกรนด์อินเตอร์เนชันแนล ตั้งแต่ปี ค.ศ. 2013 เป็นต้นมานั้นอยู่ภายใต้การกำกับดูแลขององค์กรไม่แสวงหาผลกำไรที่มีชื่อว่า "มาเก๊าเพเจ้นท์อัลลิอานซ์" (Macau Pageant Alliance/澳門選美連盟 ) ซึ่งดำเนินงานเกี่ยวกับการจัดส่งนางงามมาเก๊าเข้าร่วมการประกวดในเวทีนานาชาติ รวมไปถึงงานในวงการบันเทิงอีกมากมาย ปัจจุบันองค์กรดังกล่าวอยู่ภายใต้ดูแลและบริหารงานโดย "ลอร่า ลี่" (Laura Li) ในการประกวดมิสแกรนด์อินเตอร์เนชันแนล 5 ครั้งที่ผ่านมา ผู้เข้าประกวดจากมาเก๊าสามารถผ่านเข้าสุดท้ายได้เพียงคนเดียว คือ "ฮิว แมน ชาน" (Hio Man Chan) – มิสแกรนด์มาเก๊า 2016 นอกจากนี้เธอถูกโกลบอลบิวตี้จัดอันดับให้เข้ารอบ 10 คนสุดท้ายมิสแกรนด์สแลมแห่งปี 2016 อีกด้วย


title: มิสแกรนด์มาเก๊า

text: ผู้ดำรงตำแหน่งมิสแกรนด์มาเก๊าคนแรก คือ "ทิฟฟานี หว่อง" (Tiffany Wong I Teng) ได้รับการแต่งตั้งให้ดำรงตำแหน่ง มิสแกรนด์มาเก๊า 2013 และเธอได้เข้าร่วมการประกวดมิสแกรนด์อินเตอร์เนชันแนล 2013 ที่ประเทศไทย ซึ่งถือเป็นการประกวดมิสแกรนด์อินเตอร์เนชันแนลครั้งแรกแต่ไม่ผ่านเข้ารอบสุดท้าย ส่วนผู้ดำรงตำแหน่งมิสแกรนด์มาเก๊าคนปัจจุบัน คือ "เคยี เล่ย" (Kayii Lei) ซึ่งได้รับการแต่งตั้งให้ดำรงตำแหน่งเช่นกัน


title: ความผิดปกติทางบุคลิกภาพแบบหลงตัวเอง

text: ความผิดปกติทางบุคลิกภาพแบบหลงตัวเอง () หรือที่มักรู้จักกันในชื่อ โรคหลงตัวเอง เป็นความผิดปกติทางบุคลิกภาพที่ส่งผลให้พฤติกรรมผิดปกติในระยะยาว อาการหลักได้แก่การรู้สึกว่าตัวเองสำคัญมากกว่าความเป็นจริง มีความต้องการถูกชมเชยมากเกินปกติ และการไม่เข้าใจความรู้สึกผู้อื่น ผู้เป็นโรคนี้เสียเวลากับการคิดเกี่ยวกับความสำเร็จ ความมีอำนาจ หรือเกี่ยวกับรูปลักษณ์ของตน พวกเขามักเอาเปรียบคนรอบข้าง พฤติกรรมมักเกิดขึ้นในช่วงวัยรุ่นและเกิดข้ึนได้ในหลายเหตุการณ์


title: ความผิดปกติทางบุคลิกภาพแบบหลงตัวเอง

text: ยังไม่มีใครรู้สาเหตุของโรคหลงตัวเอง คู่มือการวินิจฉัยและสถิติสำหรับความผิดปกติทางจิตจัดให้โรคนี้อยู่ในกลุ่ม B (cluster B) โรคถูกวินิฉัยด้วยการสัมภาษณ์โดยผู้เชี่ยวชาญทางการแพทย์ โรคนี้ต่างจากอาการฟุ้งพล่าน และอาการติดยา


title: ความผิดปกติทางบุคลิกภาพแบบหลงตัวเอง

text: การรักษายังไม่ถูกศึกษามากนัก การบำบัดมักเป็นไปได้ยากเนื่องจากคนส่วนใหญ่ไม่ยอมรับว่าตัวเองมีปัญหา เชื่อกันว่าคนประมาณหนึ่งเปอร์เซ็นต์เป็นโรคนี้ในช่วงใดช่วงหนึ่งของชีวิต โรคนี้มักเกิดขึ้นในผู้ชายมากกว่าผู้หญิงและในคนหนุ่มสาวมากกว่าคนมีอายุ บุคลิกภาพนี้ถูกกล่าวถึงเป็นครั้งแรกใน พ.ศ. 2468 โดยโรเบิร์ต วีลเดอร์ (Robert Wealder) โดยชื่อที่ใช้ในปัจจุบันถูกใช้ครั้งแรกใน พ.ศ. 2511


title: ความผิดปกติทางบุคลิกภาพแบบหลงตัวเอง

text: คนที่เป็นโรคหลงตัวเองจะชอบโอ้อวด ต้องการให้คนอื่นชม ชอบเหยียดหยามผู้อื่น และขาดความร่วมรู้สึกต่อผู้อื่น ทำให้ผู้เป็นโรคหลงตัวเองดูเหมือนมีพฤติกรรมที่ดื้อรั้น รู้สึกว่าตนเองเหนือกว่าคนอื่น และมักคอยหาทางควบคุมผู้อื่นหรือใช้อำนาจแบบผิด ๆ โรคหลงตัวเองต่างกับความมั่นใจในตนเอง โดยคนเป็นโรคนี้มักให้ความสำคัญกับตนเองมากกว่าผู้อื่น และมักไม่เอาใจใส่ความรู้สึกหรือความต้องการของคนรอบข้าง รวมถึงคาดหวังว่าตนเองจะได้รับการปฏิบัติที่เหนือกว่า โดยไม่คำนึงถึงสถานะความสำเร็จที่แท้จริงของตน นอกจากนี้ผู้เป็นโรคนี้มักมีอาการอัตตาอ่อนแอ (fragile ego) ทำให้ไม่สามารถทนต่อคำวิจารณ์ของคนอื่น และมักดูถูกคนอื่นเพื่อให้รู้สึกว่าตนเหนือกว่า


title: ความผิดปกติทางบุคลิกภาพแบบหลงตัวเอง

text:
คู่มือการวินิจฉัยและสถิติสำหรับความผิดปกติทางจิต พิมพ์ที่ 5 (DSM-5) ระบุว่าบุคคลที่เป็นโรคหลงตัวเองมักมีอาการบางข้อหรือทุกข้อต่อไปนี้:
โรคหลงตัวเองมักเกิดขึ้นในช่วงวัยรุ่นหรือช่วงเข้าสู่ผู้ใหญ่ เด็กและวัยรุ่นอาจมีพฤติกรรมบางอย่างที่คล้ายกับโรคหลงตัวเองทว่ามักเป็นการชั่วคราว และไม่เข้าขายของการวินิจฉัยโรค อาการที่แท้จริงของโรคมักเกิดขึ้นในหลายเหตุการณ์ และไม่เปลี่ยนแปลงแม้เวลาผ่านไป DSM-5 ระบุว่าผู้ป่วยต้องแสดงอาการที่แตกต่างจากบรรทัดฐานทางวัฒนธรรมอย่างเห็นได้ชัดถึงจะเรียกได้ว่าเป็นอาการของโรคหลงตัวเอง


title: ความผิดปกติทางบุคลิกภาพแบบหลงตัวเอง

text: ไม่มีใครรู้ถึงสาเหตุของโรคหลงตัวเอง ผู้เชี่ยวชาญมักใช้แบบจำลองชีวจิตสังคม (biopsychosocial model) ของสาเหตุ ซึ่งแปลว่าปัจจัยทางสภาพแวดล้อม สังคม พันธุกรรม และชีวประสาท ล้วนมีผลต่อบุคลิกภาพหลงตัวเอง


title: ความผิดปกติทางบุคลิกภาพแบบหลงตัวเอง

text: หลักฐานชี้ว่าโรคหลงตัวเองสามารถสืบทอดได้ และโอกาสการเกิดโรคสูงขึ้นมากหากมีญาติที่มีประวัติว่าเคยเป็นโรคหลงตัวเอง งานวิจัยเกี่ยวกับการเกิดความผิดปกติทางบุคลิกภาพในฝาแฝดพบว่าโรคหลงตัวเองมีอัตราพันธุกรรมสูง


title: ความผิดปกติทางบุคลิกภาพแบบหลงตัวเอง

text: อย่างไรก็ตาม ยีนและปฏิสัมพันธ์ระหว่างยีนที่มีส่วนก่อให้เกิดโรคยังไม่ถูกพบ


title: ความผิดปกติทางบุคลิกภาพแบบหลงตัวเอง

text: เชื่อว่าปัจจัยทางสภาพแวดล้อมและสังคมก็มีส่วนก่อให้เกิดโรคหลงตัวเอง ในบางคน โรคอาจพัฒนาจากความสัมพันธ์ที่บกพร่องต่อผู้ดูแลที่มักเป็นผู้ปกครอง สิ่งนี้อาจส่งผลให้เด็กมองตนเองว่าไม่สำคัญและขาดการเชื่อมต่อกับผู้อื่น และมักเชื่อว่าตนเองมีบุคลิกภาพบางอย่างที่ไม่ปกติทำให้พวกเขา/เธอไม่มีค่าและไม่เป็นที่ต้องการ เชื่อว่าผู้ปกครองที่ตามใจมากเกินไปหรือที่ใจร้ายและบังคับมากเกินไปอาจเป็นปัจจัยหนึ่งที่ส่งผล


title: ความผิดปกติทางบุคลิกภาพแบบหลงตัวเอง

text: อ้างอิงจาก Leonard Groopman และ Arnold Cooper ปัจจัยต่อไปนี้ถูกระบุโดยนักวิจัยหลายคนว่าเป็นปัจจัยที่อาจส่งเสริมให้เกิดโรคหลงตัวเอง:


title: ทางรถไฟสายเด่นชัย–เชียงราย–เชียงของ

text: ทางรถไฟสายเด่นชัย-เชียงราย-เชียงของ เป็นหนึ่งในโครงการของการรถไฟแห่งประเทศไทย และเป็นหนึ่ง(ในสอง) ส่วนต่อขยายของทางรถไฟสายเหนือ มีวัตถุประสงค์รองรับการเดินทางและขนส่งสินค้าภาคเหนือ รวมถึงรองรับศูนย์เปลี่ยนถ่ายสินค้าเชียงของที่กำลังก่อสร้างจะเชื่อมการค้าระเบียงเศรษฐกิจแนวเหนือ-ใต้จากไทยไป สปป.ลาว จีน เวียดนาม และเขตเศรษฐกิจตามนโยบายของรัฐบาล เดิมมีกำหนดการสร้างในปี พ.ศ. 2560 แต่เลื่อนออกไปในปี พ.ศ. 2564 ในเดือนกรกฎาคม พ.ศ. 2561 ครม. มีมติอนุมัติโครงการก่อสร้างรถไฟทางคู่สายเด่นชัย-เชียงราย-เชียงของ รวมระยะทาง 323 กม. วงเงินรวม 85,345 ล้านบาท ระยะเวลาดำเนินการ 7 ปี โดยเร่งให้การรถไฟแห่งประเทศไทย เปิดการประมูลภายในปี 2561 และเปิดบริการให้ได้ภายในปี 2565-2566 จากแผนเดิมที่ต้องแล้วเสร็จภายในปี 2568


title: ทางรถไฟสายเด่นชัย–เชียงราย–เชียงของ

text: โครงการก่อสร้างรถไฟทางคู่สายเด่นชัย-เชียงราย-เชียงของ ระยะทาง 326 กิโลเมตร  ในอดีตรัฐบาลไทยได้ทำการศึกษาเส้นทางนี้มาตั้งแต่ปี 2503 และสำรวจพื้นที่ปี 2512 โดยกำหนดให้ใช้เส้นทางเด่นชัย - แพร่ - สอง - เชียงม่วน - ดอกคำใต้ - พะเยา - ป่าแดด - เชียงราย ระยะทางรวม 273 กิโลเมตร


title: ทางรถไฟสายเด่นชัย–เชียงราย–เชียงของ

text: ต่อมาปี 2537-2538 การรถไฟแห่งประเทศไทย (รฟท.) ได้ว่าจ้างที่ปรึกษาทำการทบทวนผลการศึกษาได้ข้อสรุปว่าเส้นทางเด่นชัย - แพร่ - สอง - งาว (ลำปาง) - พะเยา -เชียงราย ย่นระยะทางเหลือประมาณ 246 กิโลเมตร ทำให้ในปี 2539-2541 ใช้งบประมาณราว 2.2 ล้านบาท ทาง รฟท.จึงได้ว่าจ้างเอกชนให้สำรวจออกแบบและศึกษาผลกระทบ จนมีพระราชกฤษฎีกาเวนคืนที่ดินในปี 2544 กระทั่งปี 2547 รัฐบาลในขณะนั้นได้ให้ศึกษาความเหมาะสมอีกโดยให้เหตุผลว่าเพื่อให้เชื่อมกับจีนตอนใต้ กระทั่งปี 2551 ยังให้ศึกษาเพื่อให้เชื่อมชายแดน จ.เชียงราย และระบบรางของจีนได้


title: ทางรถไฟสายเด่นชัย–เชียงราย–เชียงของ

text: จนถึงปี 2553-2554 จึงเริ่มศึกษารถไฟแบบทางคู่ เพื่อให้มีขนาดกว้างขึ้นเป็น 1.453 เมตร และกรณีเส้นทางใน จ.เชียงราย ให้แยกเส้นทางไปยังท่าเรือแม่น้ำโขงเชียงแสนแห่งที่ 2 ต.บ้านแซว อ.เชียงแสน และสะพานข้ามแม่น้ำโขงไทย - สปป.ลาว ที่ อ.เชียงของ อีกด้วย


title: ทางรถไฟสายเด่นชัย–เชียงราย–เชียงของ

text: ทั้งนี้ แนวเส้นทางล่าสุดที่ศึกษาจึงมีระยะทางรวมประมาณ 323.1 กิโลเมตร กำหนดให้มีทั้งหมด 26 สถานีผ่าน จ.แพร่ ลำปาง พะเยา และเชียงราย และมีการเจาะภูเขาเป็นอุโมงค์เพื่อเชื่อมเส้นทาง อ.เชียงของ


title: ทางรถไฟสายเด่นชัย–เชียงราย–เชียงของ

text:
พ.ศ. 2561  ครม. มีมติอนุมัติโครงการก่อสร้างรถไฟทางคู่สายเด่นชัย-เชียงราย-เชียงของ ประกอบด้วย สถานี 26 สถานี และอุโมงค์รถไฟ 4 แห่ง เริ่มต้นจาก จ.แพร่, จ.ลำปาง, จ.พะเยา, จ.เชียงราย จนถึงเชียงของ แบ่งการก่อสร้างออกเป็น 3 สัญญา คือ สัญญาที่ 1 ช่วงเด่นชัย-งาว ระยะทาง 104 กม. สัญญาที่ 2 ช่วงงาว-เชียงราย ระยะทาง 135 กม. และสัญญาที่ 3 ช่วงเชียงราย-เชียงของ ระยะทาง 84 กม.
ฐานข้อมูลการขนส่ง จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย


title: ภาวะไตเสื่อมมีน้ำคั่ง

text: ภาวะไตเสื่อมมีน้ำคั่ง () คือการที่มีการขยายขนาดของกรวยไต (pelvis) และกิ่งกรวยไต (calyx) ซึ่งมักเกิดจากการมีปัสสาวะคั่ง ที่เป็นผลจากการอุดตันของทางเดินปัสสาวะในส่วนปลาย เช่น ท่อไต เป็นต้น หากไม่ได้รับการรักษาจะทำให้เนื้อไตฝ่อ อาจเป็นกับไตข้างเดียวหรือทั้งสองข้างก็ได้ อาจเกิดร่วมกับการขยายของท่อไตก็ได้ เรียกว่า ท่อไตมีน้ำคั่งร่วมกับไตเสื่อมมีน้ำคั่ง (hydroutereronephrosis)


title: มกราคม พ.ศ. 2561

text: มกราคม พ.ศ. 2561 เป็นเดือนที่ 1 ของปี พ.ศ. 2561 วันแรกของเดือนเป็นวันจันทร์ วันสุดท้ายของเดือนเป็นวันพุธ


title: ฟินเซนต์ ยันส์เซิน

text: ฟินเซนต์ เปตรึส อันนา เซบัสตียาน ยันส์เซิน (; เกิดเมื่อวันที่ 15 มิถุนายน ค.ศ. 1994 เป็นนักฟุตบอลชาวดัตช์ ปัจจุบันเล่นให้กับเฟแนร์บาห์แช ในตำแหน่งกองหน้าตัวเป้า โดยยืมตัวมาจากทอตนัมฮอตสเปอร์


title: อาร์เซซิลาอุสที่ 3

text: อาร์เซซิลาอุสที่ 3 แห่งซิเรเน (กรีก: Ἀρκεσίλαος ปกครองในช่วงคริสตศตวรรษที่ 6 ก่อนคริสตกาล) เป็นกษัตริย์เชื้อสายกรีกและเป็นผู้ปกครองแห่งซิเรเนในราชวงศ์บัตเทียด พระองค์เป็นพระราชโอรสของกษัตริย์บัตทุสที่ 3 กับพระนางเฟเรติมา และต่อมาหลังพระบิดาของพระองค์สิ้นพระชนม์ พระองค์ได้ขึ้นดำรงตำแหน่งในฐานะกษัตริย์แห่งซิเรเนเมื่อ 530 ปีก่อนคริสตกาล และเป็นผู้ปกครองซิเรเน จนกระทั่งพระองค์ถูกลอบปลงพระชนม์เมื่อประมาณ 515 ปีก่อนคริสตกาล


title: มิสแกรนด์ตรัง

text: มิสแกรนด์ตรัง () เป็นการประกวดนางงามของจังหวัดตรัง จัดขึ้นเป็นครั้งแรกเมื่อปี พ.ศ. 2559 ปัจจุบันดำเนินการจัดประกวดโดย ยุทธนา ศิตภัคปุรานันท์ ผู้อำนวยการกองประกวดมิสแกรนด์ตรัง การประกวดมิสแกรนด์ตรังมีจุดประสงค์เพื่อคัดเลือกตัวแทนสาวงาม เข้าร่วมการประกวดมิสแกรนด์ไทยแลนด์ โดยผู้ดำรงตำแหน่งมิสแกรนด์ตรัง 2018 คนปัจจุบัน คือ เมธิตา ช่วยสถิตย์ ได้รับตำแหน่งเมื่อวันที่ 4 มีนาคม พ.ศ. 2561 ซึ่งจัดขึ้น ณ หอประชุมวิทยบริการทางวิชาการ วิทยาลัยเทคนิคตรัง2018: ชุดวิวาห์ใต้สมุทร ได้รับแรงบันดาลใจจาก งานวิวาห์ใต้สมุทรเป็นงานแต่งงานใต้ท้องทะเลโดยจัดขึ้นที่ จังหวัดตรัง โดยชุดจะคล้ายลักษณะของชุดวิวาห์แต่จะผสมผสานอุปกรณ์ดำน้ำและกลิ่นอายใต้ท้องทะเลลงไปอย่างลงตัว


title: มิสแกรนด์ตรัง

text: 2017: ชุดโนรีศรีรัษฎา ได้รับแรงบันดาลใจจาก มโนราห์ หากเปรียบสาวชาวใต้แต่ละจังหวัดเป็นมโนราห์ หญิงสาวจังหวัดตรังจึงมีแนวคิดที่จะเป็นมโนราห์ในแบบฉบับของตัวเอง ที่มีการนำกลิ่นอายของเครื่องแต่งกายมโนราห์มาประยุกต์ เสริมเติมแต่งให้ดูเป็นสากล แต่ก็ไม่ได้ข้ามผ่านความเป็นไทย ยังคงสืบทอดแบบแผนและวัฒนธรรมที่ดีงามไว้ให้ชนรุ่นหลังได้ศึกษาจดจำ


title: มิสแกรนด์ตรัง

text: 2016: ชุดมาตรัง..ไม่หนังก็โนราห์ ได้แรงบันดาลใจสร้างสรรค์จาก มโนราห์ซึ่งเป็นการแสดงร่วมสมัยที่เป็นเอกลักษณ์ของปักษ์ใต้ กับหนังตะลุงซึ่งเป็นเอกลักษณ์ของปักษ์ใต้ ร่วมกับการใช้ผ้าปาเต๊ะ รวมกับผ้าทอนาหมื่นศรี ซึ่งทั้งหมดได้ออกแบบประยุกต์ใส่วัฒนธรรมทั้ง 4 อย่างของจังหวัดตรังอย่างลงตัว


title: บัตทุสที่ 4

text: บัตทุสที่ 4 แห่งซิเรเน (กรีก: ΒάττοςοΚαλός, ปกครองในช่วงคริิสตศตวรรษที่ 6 และ 5 ก่อนคริสตกาล) เป็นกษัตริย์เชื้อสายกรีกพระองค์ที่เจ็ดแห่งซิเรเนในราชวงศ์บัตเทียด พระองค์เป็นกษัตริย์ซิเรเนพระองค์แรกที่ถูกจักรวรรดิเปอร์เซียยึดอำนาจเอาไว้ แต่ยังคงให้พระองค์ทรงปกครองเมืองซิเรเน


title: บัตทุสที่ 4

text: พระองค์เป็นพระราชโอรสพระองค์เดียวของกษัตริย์พระองค์ที่ห้าแห่งซิเรเน กษัตริย์อาร์เซซิลาอุสที่ 3 กับพระมารดาของพระองค์เป็นสตรีชาวลิเบียที่ไม่ทราบชื่อ ซึ่งอาจจะเป็นบุตรสาวของอะลาเซอร์, ซึ่งเป็นชาวลิเบีย ทำหน้าที่เป็นผู้ดูแลและแกครองปกครองเมืองบาร์คา เฮโรโดตัสกล่าวว่าพระราชบิดาและพระอัยกาผ่ายพระมารดาของพระองค์เกี่ยวข้องและพระอัยยิกผ่ายพระมารดา ซึ่งไม่ทราบชื่อ


title: บัตทุสที่ 4

text: พระองค์ได้ทรงราชาภิเษกเป็นกษัตริย์แห่งซิเรเนเมื่อ 515 ปีก่อนคริสตกาล ไม่ค่อยมีใครทราบเกี่ยวกับเหตุการณ์ในรัชสมัยของพระองค์ ในช่วงรัชสมัยของพระองค์ เมืองซิเรเนได้กลายเป็นเมืองที่ร่ำรวย ซิเรเนได้ส่งออกข้าวสาลี ข้าวบาร์เลย์ น้ำมันมะกอกและซัลเฟต (พืชไม่ได้ระบุซึ่งมีคุณสมบัติเป็นกลิ่นหอมและยา) พระองค์ได้อภิเษกสมรสกับพระมเหสีไม่ทราบพระนาม พระองค์สิ้นพระชนม์เมื่อ 465 ปีก่อนคริสตกาลและได้ฝังพระศพในบริเวณสุสานของราชวงศ์ และพระราชโอรสของพระองค์ กษัตริย์อาร์เซซิลาอุสที่ 4 ได้ทรงครองราชย์ต่อจากพระองค์


title: ญะพะนะ

text: ญะพะนะ (, ) เป็นรองเท้าแตะแบบพม่า ถึงแม้ว่าญะพะนะจะหมายถึงรองเท้าที่สวมใส่ของชาวพม่า แต่ส่วนใหญ่มักจะหมายถึงรองเท้าแตะผ้ากำมะหยี่แบบดังเดิมของมัณฑะเลย์ ซึ่งถือกำเนิดจากบริเวณพม่าตอนบน


title: ญะพะนะ

text: ญะพะนะแปลว่า "รองเท้าที่ถูกตัด" สืบเนื่องมาจากขั้นตอนการทำรองเท้านั้นต้องวัดขนาดเท้าและต้องมีการตัดรองเท้าตามขนาดของเท้าผู้สวมใส่


title: ญะพะนะ

text: รองเท้าแตะเป็นส่วนหนึ่งของวิถีชีวิตประจำวันและนิยมสวมใส่ทั่วประเทศพม่า ประกอบด้วยขาตั้งแบบเรียบที่จัดไว้อย่างหลวม ๆ โดยใช้สายรัดรูปตัววายที่ผ่านระหว่างนิ้วหัวแม่เท้าแรกและที่สองและรอบข้างทั้งสองข้างของเท้า ลักษณะเด่นของรองเท้าแตะแบบดั้งเดิมของพม่าคือรูปแบบวัสดุ


title: ญะพะนะ

text: รูปแบบพื้นผิวจะราบเรียบและไม่มีลวดลาย แต่ละข้างของรองเท้าจะเคลือบด้วยแล็คเกอร์หรืออาจทำให้อ่อนนุ่มด้วยการบุกำมะหยี่ ( "กะตีบา") เช่นเดียวกันกับสายรูปตัววาย สีมักเป็นสีน้ำตาลหรือดำและมีการเคลือบ แต่อาจแตกต่างกันไปสำหรับรองเท้าแตะกำมะหยี่ รองเท้าแตะกำมะหยี่แบบดั้งเดิมมักใส่ในโอกาสที่เป็นทางการ เช่น งานแต่งงาน


title: ญะพะนะ

text: รองเท้าแตะของพม่าไม่มีการยึดหรือลดแรงเสียดทานที่ด้านล่างของรองเท้า จึงไม่เหมาะสำหรับการใช้งานในสภาพเปียก


title: พหุคูณ

text: ในวิชาวิทยาศาสตร์ พหุคูณ () เป็นผลคูณของปริมาณใด ๆ กับจำนวนเต็มจำนวนหนึ่ง กล่าวได้อีกอย่างหนึ่งว่า สำหรับปริมาณ "a" และ "b", b เป็นพหุคูณของ "a" หาก "b" = "na" ถ้า n เป็นจำนวนเต็มจำนวนหนึ่ง ซึ่งเรียก ตัวคูณ หาก "a" ไม่เป็น 0 สมการนี้เทียบเท่ากับกล่าวว่า "b"/"a" เป็นจำนวนเต็มจำนวนหนึ่ง


title: พหุคูณ

text: ในวิชาคณิตศาสตร์ เมื่อ "a" และ "b" เป็นจำนวนเต็มทั้งคู่ และ "b" เป็นพหุคูณของ "a" แล้ว "a" จะถูกเรียกว่าเป็นตัวหารของ "b" อาจกล่าวได้ว่า "a" หาร "b" หาก "a" และ "b" ไม่เป็นจำนวนเต็ม นักคณิตศาสตร์โดยทั่วไปมักเลือกใช้พหุคูณจำนวนเต็มแทนพหุคูณเพื่อการชี้แจง อันที่จริง "พหคูณ" ใช้สำหรับผลคูณอีกชนิดอื่น เช่น พหุนาม "p" เป็นพหุคูณของพหุนาม "q" หากมีพหุนาม "r" ที่ทำให้ "p" = "qr"


title: พหุคูณ

text: ในบางตำรา ""a" เป็น พหุคูณย่อย (submultiple) ของ "b"" มีความหมายว่า ""b" เป็นพหุคูณจำนวนเต็มของ "a"" ศัพท์นี้ยังใช้ในหน่วยวัด (เช่น โดย สำนักงานชั่ง ตวง วัดระหว่างประเทศ และสถาบันมาตรฐานและเทคโนโลยีแห่งชาติ) ซึ่งพหุคูณย่อยของหน่วยเล็กเป็นหน่วย ซึ่งได้ชื่อตามการเติมคำหน้าหน่วยหลักที่นิยามว่าเป็นผลหารของหน่วยหลักกับจำนวนเต็มหนึ่ง ส่วนมากเป็นกำลัง 10 ตัวอย่างเช่น มิลลิเมตรเป็นพหุคูณย่อย 1000 เท่าของหนึ่งเมตร


title: อาร์เซซิลาอุสที่ 4

text: อาร์เซซิลาอุสที่ 4 แห่งซิเรเน (กรีก: Ἀρκεσίλαος, ปกครองในช่วงคริสตศตวรรษที่ 5 ก่อนคริสตกาล) เป็นกษัตริย์แห่งซิเรเนและกษัตริย์พระองค์ที่แปดและพระองค์สุดท้ายของราชวงศ์บัตเทียด พระองค์ทำหน้าที่เป็นกษัตริย์หุ่นซึ่งอยู่ภายใต้อำนาจของจักรวรรดิเปอร์เซีย


title: อาร์เซซิลาอุสที่ 4

text: อาร์เซซิลาอุสเป็นพระราชโอรสพระองค์เดียวของกษัตริย์บัตทุสที่ 4 เมื่อพระบิดาของพระองค์สิ้นพระชนม์เมื่อ 465 ปีก่อนคริสตกาล และใน 462 ปีก่อนคริสตกาล พระองค์ได้รับรางวัลการแข่งขันรถม้าศึกในการแข่งขันไพเธียนที่เดลฟี โดยใช้ม้าพื้นเมืองลิเบีย


title: อาร์เซซิลาอุสที่ 4

text: พระองค์ได้เนรเทศขุนนางชาวซิเรเนจำนวนมากและนำทหารรับจ้างเพื่อสนับสนุนการปกครองของพระองค์ อันเป็นผลมาจากการกระทำของพระองค์ ทำให้ชาวซิเรเนได้ก่อกบฎและบังคับให้พระองค์ออกไปจากตำแหน่งของกษัตริย์ ทำให้พระองค์หนีไปที่เมืองยูเอสเพริเดส (ปัจจุบัน เมิองเบงกาซี) กับพระราชโอรสพระองค์คนเดียวนามว่า บัตทุสที่ 5


title: อาร์เซซิลาอุสที่ 4

text: พระองค์พร้อมกับพระราชโอรสของพระองค์ถูกสังหารโดยชาวซิเรเนเมื่อ 440 ปีก่อนคริสตกาล ได้มีการกล่าวกันว่าหลังจากพระราชโอรสของพระองค์ถูกสังหารแล้ว ชาวซิเรเนได้ตัดศีรษะของพระองค์แล้วโยนศีรษะลงไปในทะเล หลังจากการสิ้นพระชนม์ของพระองค์อย่างทารุณ ทำให้ระบอบกษัตริย์ของราชวงศ์บัตเทียดเป็นอันสิ้นสุดลงและยังทำให้เมืองซิเรเนตกเป็นสาธารณรัฐภายใต้การปกครองของเปอร์เซีย


title: คิงคองยักษ์

text: สัตว์ชนิตนี้จะมีนิสัยดุร้ายและเป็นนักล่าตระกูลลิงที่ใหญ่ที่สุดและหวงถิ่นถ้าหากไปบุกรุกอาณาเขตของพวกมัน พวกสัตว์ชนิดนี้ก็จะไล่ล่าทันทีโดยไม่หยุดและกินพืช


title: คิงคองยักษ์

text: เมื่อ 300,000 ปีก่อน คิงคองยักษ์ชนิดนี้ต้องสูญพันธ์ไปเพราะภูมิอากาศเปลี่ยนแปลงอย่างรุนแรงนั่นจึงทำให้คิงคองยักษ์ชนิดนี้ต้องสูญพันธ์ไปในที่สุด


title: มากัสแห่งซิเรเน

text: มากัสแห่งซิเรเน (กรีก: Μάγας ὁ Κυρηναῖος; ประสูติ 317 ปีก่อนคริสตกาล - สิ้นพระชนม์ 250 ปีก่อนคริสตกาล, ปกครองระหว่าง 276 - 250 ปีก่อนคริสตกาล) เป็นขุนนางชาวกรีกจากอาณาจักรมาซิโดเนียและกษัตริย์แห่งซิเรเน เกิดจากการการอภิเษกสมรสครั้งที่สองของพระนางเบเรนิซที่ 1 กับปโตเลมีที่ 1 ทำให้พระองค์เป็นหนึ่งในสมาชิกของราชวงศ์ปโตเลมี พระองค์พยายามกู้อิสรภาพเมืองซิเรเน (ในปัจจุบันคือบริเวณประเทศลิเบีย) จากราชวงศ์ปโตเลมีของอียิปต์โบราณและกลายเป็นกษัตริย์ปกครองแห่งซิเรเนระหว่าง 276 ปีก่อนคริสตกาล ถึง 250 ปีก่อนคริสตศักราช


title: ซิมนีย์เวเชียร์วกากราฮ์

text: ซิมนีย์เวเชียร์วกากราฮ์ () เป็นภาพยนตร์แนวดนตรีของสหภาพโซเวียต ในปี 1985 กำกับโดย Karen Shakhnazarov


title: การแต่งกายของพม่า

text: การแต่งกายของพม่า การแต่งกายของพม่านั้นมีรูปแบบที่หลากหลายขึ้นอยู่กับเชื้อชาติ, สภาพภูมิศาสตร์, สภาพภูมิอากาศ, ประเพณีวัฒนธรรมของผู้คนในแต่ละภูมิภาคของประเทศพม่า การแต่งกายที่เป็นที่รู้จักอย่างกว้างขวางของชาวพม่าคือ "โลนจี" เป็นโสร่งแบบหนึ่งจัดเป็นการแต่งกายประจำชาติ สวมใส่ทั้งชายและหญิงทั่วประเทศ เสื้อผ้าพม่ายังมีความหลากหลายในแง่ของสิ่งทอสาน เส้นใย สี และวัสดุ เช่น ผ้ากำมะหยี่ ผ้าไหม ผ้าลูกไม้ ผ้ามัสลินและผ้าฝ้าย


title: การแต่งกายของพม่า

text: ในยุคที่พม่าก่อนจะตกเป็นอาณานิคมของจักรวรรดิอังกฤษได้มีกฎระเบียบการแต่งกาย ที่เรียกว่า "ยาซาไกง์" กำหนดวิถีชีวิตและการบริโภคสำหรับชาวพม่าในสมัยราชวงศ์โกนบอง ทุกอย่างตั้งแต่รูปแบบของที่พักอาศัยไปจนถึงเสื้อผ้าให้เหมาะสมกับสถานะทางสังคมของคนๆนั้น กฎระเบียบที่เกี่ยวข้องกับพิธีศพและโลงศพ รวมไปถึงการใช้รูปแบบการพูดต่างๆตามลำดับสถานภาพทางสังคม โดยเฉพาะอย่างยิ่งกฎระเบียบการแต่งกายในเมืองหลวงของราชวงศ์เป็นสิ่งที่เข้มงวดมากและมีความซับซ้อนมากที่สุด กฎระเบียบเกี่ยวกับการแต่งกายและการตกแต่งได้รับการสังเกตุอย่างรอบคอบ เครื่องหมายนกยูง ถูกสงวนไว้อย่างเคร่งครัดสำหรับราชวงศ์ เสื้อคลุมยาวประกบตัวถึงสะโพกอย่าง "ไทง์มะเตน" และทับทิมถูกสงวนไว้ให้ใส่สำหรับเจ้าหน้าที่ในราชสำนัก รองเท้ากำมะหยี่ถูกสวมใส่โดยราชวงศ์เท่านั้น กำไลข้อเท้าทองคำถูกสวมใส่โดยเฉพาะสมาชิกเด็กในราชวงศ์ ผ้าไหม ผ้าตาดเงิน ผ้าตาดทอง และสัญลักษณ์รูปสัตว์มงคลได้รับอนุญาตให้สวมใส่โดยสมาชิกของราชวงศ์และภรรยาของขุนนางในราชสำนักเท่านั้น การประดับด้วยอัญมณีและหินมีค่าก็มีการควบคุมด้วยเช่นเดียวกัน การใช้ "ฮินตะปะดา" () สีย้อมสีชาดที่สกัดจากซินนาบาร์ ก็มีการควบคุม


title: การแต่งกายของพม่า

text: ในช่วงยุคอาณานิคมของอังกฤษ เหล่าชาตินิยมชาวพม่ามีส่วนเกี่ยวข้องกับเสื้อผ้าแบบดั้งเดิมโดยเฉพาะอย่างยิ่ง "ยอโลนจี" () รูปแบบหนึ่งของโลนจี จากแคว้นยอ และ "ปินนีไตปอนอินจี" () เสื้อคลุมคอจีนสีเหลืองอมน้ำตาล แสดงออกซึ่งสัญลักษณ์ที่ให้ความรู้สึกต่อต้านลัทธิล่าอาณานิคมและความเชื่อมั่นในชาติในการเรียกร้องเอกราช ช่วงทศวรรษที่ 1920 ที่การขัดแย้งมีความรุนแรงเพิ่มมากขึ้น การสวมเสื้อผ้า "แบบดั้งเดิม" ถูกมองว่าเป็นรูปแบบของการต่อต้านเชิงตั้งรับในหมู่ชาวพม่า โสร่งแบบผู้หญิง "ทะเมียน" หรือ"ทะบี" () สั้นลงไม่ยาวไปถึงเท้าถึงเพียงแต่ข้อเท้า และความยาวของผ้าซิ่นช่วงบนลดลงเปิดเผยรอบเอวมากขึ้น ช่วงนี้ยังได้เห็นการนิยมเสื้อมัสลินสำหรับสตรี เผยให้เห็นชุดภายในของสตรีที่เรียกว่า "ซาบอลี" () ในช่วงการปกครองของอังกฤษอิทธิพลแฟชั่นทรงผมและการแต่งกายได้ส่งผลต่อพม่า การตัดผมทรงสั้นที่เรียกว่า "โบเก" () ถูกแทนที่การไว้ผมยาวซึ่งเป็นบรรทัดฐานในหมู่คนพม่ารุ่นเก่า ในทำนองเดียวกันผู้หญิงเริ่มไว้ทรงผมเช่น "อะเมาะ" () ประกอบด้วยมวยผมแบบเรียบง่ายขดอยู่ด้านบนศรีษะ แทนการไว้มวยผมแบบดั้งเดิม ()


title: การแต่งกายของพม่า

text: ชุดประจำชาติของพม่าคือ"โลนจี" (, ), สโสร่งยาวถึงข้อเท้าสวมใส่ทั้งผู้หญิงและผู้ชาย "โลนจี" ในรูปแบบใหม่เป็นที่นิยมในช่วงยุคอาณานิคมของอังกฤษแทนที่ "ปาโซ" การแต่งกายแบบดั้งเดิมซึ่งสวมใส่โดยผู้ชาย และ "ทะเมียน" ซึ่งสวมใส่โดยผู้หญิงก่อนยุคอาณานิคม "ทะเมียน" ในช่วงก่อนอาณานิคม มีรูปแบบลักษณะเป็นชุดยาว เรียกว่า "เยตีนา" (ရေသီနား) จะเห็นได้ในยุคปัจจุบันเฉพาะเป็นเครื่องแต่งกายในงานแต่งงานหรือชุดเต้นรำ ในทำนองเดียวกันก่อนยุคอาณานิคม "ปาโซ" เป็นเพียงการสวมใส่โดยทั่วไปในระหว่างการแสดงบนเวทีรวมถึงการเต้นรำและการแสดง อะเญน


title: การแต่งกายของพม่า

text: รูปแบบลวดลายพื้นเมืองของพม่า ที่เรียกว่า "อะเชะ" (; ), ลายลอนคลื่นที่สลับซับซ้อนแถบแนวนอนที่ประดับประดาด้วยการออกแบบคล้ายลายอาหรับ "อะเชะ" เป็นที่รู้จักกันในชื่อ "ลูนติยา" (; ) ซึ่งแปลว่า "กระสวยเส้นพุ่งนับร้อย" อ้างถึงกระบวนการที่ต้องใช้เวลามาก มีราคาแพงและซับซ้อนในการทอผ้ารูปแบบนี้ ซึ่งต้องใช้กระสวยในเครื่องทอผ้าจำนวนมากซึ่งแต่ละอันจะให้สีที่แตกต่างกัน ลวดลาย"อะเชะ" มีต้นกำเนิดที่อมรปุระ และเป็นที่แพร่หลายในยุคราชวงศ์โกนบอง


title: การแต่งกายของพม่า

text: สำหรับงานธุรกิจและโอกาสที่เป็นทางการ ชายชาวพม่า จะแต่งชุดเสื้อแจ๊คแก็ตแบบแมนจู ที่เรียกว่า "ไตปอนอินจี" (, ) ใส่ทับเสื้อเชิ้ตคอปกแบบอังกฤษ ชุดนี้เป็นที่นิยมในยุคอาณานิคม


title: การแต่งกายของพม่า

text: ผู้หญิงพม่าสวมชุดสตรีที่เรียกว่า "อินจี" (, ) มีสองรูปแบบที่แพร่หลายคือ "ยีนเซ" () จะติดกระดุมด้านหน้าและ "ยีนโพน" () ติดกระดุมไว้ด้านข้าง สำหรับพิธีที่เป็นทางการและทางศาสนาผู้หญิงพม่ามักสวมผ้าคลุมไหล่


title: การแต่งกายของพม่า

text: การแสดงออกอย่างเป็นทางการที่สุดของเครื่องแต่งกายประจำชาติของพม่าสำหรับสตรี ได้แก่ เสื้อคลุมที่มีความยาวถึงสะโพกแนบแน่นกระชับที่เรียกว่า "ไทง์มะเตน" (, ) บางครั้งก็มีการปักเลื่อมบนพื้นผิวผ้า "ไทง์มะเตน" ในภาษาพม่าจะแปลว่า "ไม่เแน่นขนัดเวลานั่ง" หมายถึงเสื้อคลุมที่กระชับไม่ยับยู่ยี่ขณะนั่ง เสื้อคลุมนี้ได้รับความนิยมในหมู่ชนชั้นสูงในช่วงราชวงศ์โกนบอง


title: การแต่งกายของพม่า

text: เครื่องแต่งกายประจำชาติของพม่าสำหรับผู้ชายประกอบด้วยผ้าโพกหัวที่เรียกว่า "กองบอง" (, ) ซึ่งสวมใส่สำหรับการทำงานอย่างเป็นทางการ ในยุคอาณานิคมกองบองถูกพัฒนาให้เป็นเครื่องแต่งกายสามัญของชายชาวพม่า การออกแบบกองบองของชาวพม่าสมัยใหม่เกิดขึ้นในช่วงกลางปี 1900 และเรียกว่า "มอนเจะตะเร" () เป็นกองบองทำจากผ้าที่มีโครงหวายและสามารถสวมใส่ได้เช่นสวมหมวก


title: การแต่งกายของพม่า

text: รองเท้าแตะกำมะหยี่สวมใส่ได้ทั้งสองเพศ เรียกว่า "ญะพะนะ" (, หรือ "มัณฑะเลย์ พะนะ") เป็นรองเท้าที่สวมใส่เป็นทางการ


title: การแต่งกายของพม่า

text: กลุ่มชาติพันธุ์ต่างๆ ในพม่าทุกกลุ่มล้วนมีเสื้อผ้าและประเพณีสิ่งทอที่แตกต่างกัน


title: บทนิยามเวียนเกิด

text: บทนิยามเวียนเกิด () หรือบทนิยามแบบอุปนัย () เป็นคณิตตรรกศาสตร์และวิทยาการคอมพิวเตอร์ที่ใช้นิยามสมาชิกในเซตหนึ่งในพจน์สมาชิกอื่นในเซต


title: บทนิยามเวียนเกิด

text: บทนิยามเวียนเกิดของฟังก์ชันนิยามค่าของฟังก์ชันสำหรับค่าป้อนเข้าบางค่าในพจน์ค่าของฟังก์ชันเดิมสำหรับค่าป้อนเข้าอื่น ตัวอย่างเช่น ฟังก์ชันแฟกทอเรียล "n"! นิยามด้วยกฎดังนี้


title: บทนิยามเวียนเกิด

text: บทนิยามนี้สมเหตุสมผลสำหรับทุก n เพราะการเวียนกลับสุด้ายจะถึงกรณีฐาน 0 บทนิยามนี้อาจยังคิดได้เป็นการให้กระบวนงานอธิบายการสร้างฟังก์ชัน "n"! โดยเริ่มจาก n = 0 แล้วต่อไปเป็น n = 1, n = 2, n = 3 เป็นต้น


title: บทนิยามเวียนเกิด

text: ทฤษฎีบทเวียนเกิดระบุว่า บทนิยามดังนี้นิยามฟังก์ชันหนึ่ง ข้อพิสูจน์ใช้การอุปนัยทางคณิตศาสตร์


title: บทนิยามเวียนเกิด

text:
บทนิยามแบบอุปนัยของเซตอธิบายสมาชิกในเซตในพจน์สมาชิกอื่นในเซต ตัวอย่างเช่น บทนิยามหนึ่งของเซต N ของจำนวนธรรมชาติเป็นดังนี้
มีเซตจำนวนมากที่เป็นไปตามข้อ (1) และ (2) ตัวอย่างเช่นเซต {1, 1.649, 2, 2.649, 3, 3.649, ...} เข้าได้กับบนิยาม ทว่า เงื่อนไข (3) เจาะจงเซตจำนวนธรมชาติโดยตัดสมาชิกภายนอก


title: บทนิยามเวียนเกิด

text: คุณสมบัติของฟังก์ชันและเซตที่นิยามเวียนเกิดสามารถพิสูจน์ได้โดยหลักการอุปนัยซึ่งเป็นไปตามบทนิยามเวียนเกิด ตัวอย่างเช่น บทนิยามของจำนวนธรรมชาติที่แสดงในที่นี้ส่อความหลักการอุปนัยทางคณิตศาสตร์สำหรับจำนวนธรรมชาติ คือ หากคุณสมบัติเข้าได้กับจำนวนธรรมชาติ 0 และคุณสมบัติเข้าได้กับ "n"+1 ต่อเมื่อเข้าได้กับ "n" แล้วคุณสมบัติจะเข้าได้กับทุกจำนวนธรรมชาติ


title: เทศกาลดนตรีเอสทูโอ

text: เทศกาลดนตรีเอสทูโอ (; ย่อมาจาก Songkran’s Official Electronic Dance Music Festival) เป็นงานเทศกาลดนตรีอิเล็กทรอนิกส์ของไทย ที่จัดขึ้นช่วงเทศกาลสงกรานต์ที่ประเทศไทย เริ่มจัดขึ้นครั้งแรกในปี พ.ศ. 2558 โดย บริษัท วู้ดดี้ เวิลด์ จำกัด ร่วมกับ Hartha Group และบริษัท Zaap Enterprise จำกัด


title: เทศกาลดนตรีเอสทูโอ

text: มีศิลปินที่เคยมาแสดงในงาน เช่น DEADMAU5, KREWELLA, AFROJACK ,ANDREW RAYEL ,Kill The Buzz ,Jetfire, Julian Jordan, Thomas Newson, Yves V, Wolfpack, Sidney Samson, Kenneth G เป็นต้น


title: เทศกาลดนตรีเอสทูโอ

text: ในปี พ.ศ. 2561 เปิดครั้งแรกของเทศกาลดนตรีเอสทูโอ ที่จะจัดขึ้นในประเทศญี่ปุ่นในฤดูร้อน


title: กำลัง 2

text: ในวิชาคณิตศาสตร์ กำลัง 2 () เป็นจำนวนในรูป โดยที่ เป็นจำนวนเต็ม คือ ผลลัพธ์ของการยกกำลังโดยที่จำนวน 2 เป็นฐาน และจำนวนเต็ม เป็นเลขชี้กำลัง


title: กำลัง 2

text: ในบริบทที่พิจารณาเฉพาะจำนวนเต็ม ถูกจำกัดให้มีค่าเป็นศูนย์หรือบวก ฉะนั้นจึงได้ค่าเป็น 1, 2, และ 2 คูณกับตัวมันเอง n ครั้ง


title: กำลัง 2

text: เนื่องจาก 2 เป็นฐานของระบบเลขฐานสอง กำลัง 2 จึงพบบ่อยในวิทยาการคอมพิวเตอร์ การเขียนในฐานสอง กำลัง 2 จะมีรูป 100…000 หรือ 0.00…001 เสมอเช่นเดียวกับกำลัง 10 ในระบบเลขฐานสิบ


title: อะเลคซันดร์ โดวเจนโค

text: อะเลคซันดร์ เปโตรวิช โดวเจนโค หรือ โอเลคซันดร์ เปโตรวิช โดวเจนโค (, "Oleksandr Petrovych Dovzhenko"; ) เป็น นักเขียนบท, ผู้ผลิตภาพยนตร์ และ ผู้กำกับภาพยนตร์ชาวโซเวียตเชื้อสายยูเครนโดยกำเนิด เขามักถูกอ้างถึงว่าเป็นหนึ่งในผู้สร้างภาพยนตร์ที่สำคัญที่สุดของโซเวียตในช่วงต้นรองจาก เซียร์เกย์ ไอเซนสไตน์, Dziga Vertov และ วเซโวลอด ปูดอฟกิน เช่นเดียวกับการเป็นผู้บุกเบิกทฤษฎีการตัดต่อโซเวียต นอกจากนี้โดวเจนโคฟีล์มสตูดิโอในกรุงเคียฟ ได้ถูกตั้งชื่อตามเขาหลังเขาเสียชีวิต


title: แอร์ลังเงิน

text: แอร์ลังเงิน () บ้างคนท้องถิ่นก็เรียกว่า แอร์ลัง เป็นเมืองในรัฐบาวาเรีย ประเทศเยอรมนี ตั้งอยู่ทางตะวันตกเฉียงเหนือของเมืองเนือร์นแบร์กไปราว 18 กิโลเมตร มีแม่น้ำเร็จนิทซ์ไหลผ่านกลางเมือง แอร์ลังเงินปรากฎชื่อครั้งแรกในบันทึกของปีค.ศ. 1002 ในชื่อว่า "ฟิลลาแอร์ลังงอน" ("Villa Erlangon") ต่อมาในปี 1361 หมู่บ้านแห่งนี้ถูกขายให้กับจักรพรรดิคาร์ลที่ 4 และกลายเป็นส่วนหนึ่งของราชอาณาจักรโบฮีเมีย ต่อมาในปี 1402 หมู่บ้านนี้ก็ตกมาเป็นของราชวงศ์โฮเอินโซลเลิร์น และในปี 1810 ก็กลายเป็นส่วนหนึ่งของราชอาณาจักรบาวาเรีย


title: ลินเดา

text: ลินเดา () เป็นเมืองและเกาะในรัฐบาวาเรีย ประเทศเยอรมนี ตั้งอยู่ติดกับทะเลสาบโบเดินซึ่งเป็นพรมแดนทางธรรมชาติระหว่างประเทศเยอรมนี ออสเตรีย และสวิตเซอร์แลนด์ เมืองลินเดาตั้งอยู่บนเกาะในทะเลสาบโบเดิน ซึ่งตัวเกาะมีพื้นที่ราว 425 ไร่ (0.68 ตารางกิโลเมตร) มีสะพานเชื่อมเกาะกับแผ่นดินใหญ่ ซึ่งบริเวณริมทะเลสาบแห่งนี้ มีการตั้งถิ่นฐานตั้งแต่สมัยโรมันในศตวรรษที่ 1 เกาะลินเดาได้รับการกล่าวถึงในเอกสารครั้งแรกในปีค.ศ. 882 โดยบาทหลวงจากเมืองซังคท์กัลเลิน ซึ่งได้บันทึกไว้ว่าเคานต์แห่งราเอเทียได้สร้างชุมชนบาทหลวงไว้บนเกาะแห่งนี้ และในปี 1275 ลินเดาได้รับสถานะเป็นเสรีนครของจักรวรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์ภายใต้การปกครองของพระเจ้ารูดอล์ฟที่ 1 แห่งเยอรมนี ในปัจจุบัน เมืองลินเดาถูกขับเคลื่อนด้วยอุตสาหกรรมสิ่งทอและการท่องเที่ยวเป็นหลัก


title: เคียร์ชไฮม์อุนเทอร์เท็ค

text: เคียร์ชไฮม์อุนเทอร์เท็ค () เป็นเมืองในรัฐบาเดิน-เวือร์ทเทิมแบร์ค ประเทศเยอรมนี ตั้งอยู่บนแม่น้ำขนาดเล็กชื่อว่าแม่น้ำเลาเทอร์ บริเวณเชิงเขาของเทือกเขาแอลป์ชวาเบิน เมืองนี้ตั้งอยู่ทางตะวันออกเฉียงใต้จากเมืองชตุทท์การ์ทไปราว 35 กิโลเมตร เมืองนี้ตั้งอยู่บนทางหลวงเอาโทบานหมายเลข 8 ซึ่งเชื่อมระหว่างเมืองชตุทท์การ์ทกับนครมิวนิก


title: ฟังก์ชันเมอบีอุส

text: ฟังก์ชันเมอบีอุส () คลาสสสิก "' เป็นฟังก์ชันเชิงการคูณสำคัญในทฤษฎีจำนวนและคณิตศาสตร์เชิงการจัด นักคณิตศาสตร์ชาวเยอรมัน ออกุส เฟอร์ดีนันด์ เมอบีอุสเป็นผู้ริเริ่มในปี 1832 เป็นกรรีพิเศษของวัตถุทั่วไปกว่าในคณิตศาสตร์เชิงการจัด


title: ฟังก์ชันเมอบีอุส

text: สำหรับจำนวนเต็มใด ๆ นิยาม ว่าเป็นผลรวมของ รากที่ ปฐมฐานของ 1 มีค่าใน {, , } ขึ้นอยู่กับการแยกตัวประกอบของ เป็นตัวประกอบเฉพาะฟังก์ชันเมอบีอุสสามารถแสดงอีกอย่างได้เป็น


title: ฟังก์ชันเมอบีอุส

text: โดยที่ เป็น โครเนกเกอร์เดลตา, เป็น ฟังก์ชันอูลวิลล์, เป็นจำนวนตัวหารเฉพาะไม่ซ้ำกันของ , และ เป็นจำนวนตัวประกอบเฉพาะของ , ที่นับด้วยภาวะรากซ้ำ


title: ฟังก์ชันเมอบีอุส

text: ค่าของ สำหรับจำนวนบวก 30 จำนวนแรก ได้แก่


title: ฟังก์ชันเมอบีอุส

text: 50 ค่าแรกของฟังก์ชันลงจุดได้ด้านล่าง


title: ลิมิตของลำดับ

text: ในวิชาคณิตศาสตร์ ลิมิตของลำดับเป็นค่าซึ่งพจน์ของลำดับ "โน้มเอียง" (tend to) หากมีลิมิต ลำดับนั้นเรียก ลู่เข้า (convergent) หากลำดับไม่ลู่เข่าจะเรียก ลู่ออก (divergent) มีคำกล่าวว่าลิมิตของลำดับเป็นความคิดมูลฐานซึ่งสุดท้ายเป็นที่ลงเอยของการวิเคราะห์ทั้งหมด


title: ลิมิตของลำดับ

text: สามารถนิยามลิมิตในปริภูมิเมตริกหรือทอพอโลยีใดก็ได้ แต่ปกติพบในจำนวนจริง


title: ลิมิตของลำดับ

text: ในจำนวนจริง จำนวน formula_1 เป็นลิมิตของลำดับ formula_2 ถ้าจำนวนในลำดับมีค่าเข้าใกล้ formula_1 มากขึ้น ๆ และไม่เข้าใกล้จำนวนอื่น


title: ดาร์มชตัท

text: ดาร์มชตัท () เป็นเมืองในรัฐเฮ็สเซิน ประเทศเยอรมนี ตั้งอยู่ทางตะวันตกเฉียงใต้ของเขตมหานครแฟรงก์เฟิร์ต เมืองดาร์มชตัทมีฉายาอย่างเป็นทางการว่า "เมืองวิทยาการ" () ถือเป็นศูนย์กลางของสถาบันและวิทยาลัยวิทยาศาสตร์ตลอดจนเป็นที่ตั้งของบริษัทเทคโนโลยีชั้นสูงมากมาย อาทิ ศูนย์ปฏิบัติการอวกาศยุโรป (ESOC), ศูนย์จีเอสไอเฮล์มโฮลท์เพื่อการวิจัยประจุไอออนหนัก (GSI Helmholtz Centre for Heavy Ion Research) ธาตุใหม่ๆของโลกมากกว่าสอบชนิดถูกค้นพบโดยสถาบันแห่งนี้ ดาร์มชตัทยังเป็นศูนย์กลางของศิลปะแบบอาร์ตนูโว


title: ดาร์มชตัท

text: ในอดีต ดาร์มชตัทเคยเป็นเมืองหลวงของรัฐอิสระที่เรียกว่า "แกรนด์ดัชชีดาร์มชตัท" (Grand Duchy of Hesse) ซึ่งในยุคนั้น ดาร์มชตัทได้รับการขนานนามว่าเป็นหนึ่งในเมืองที่มั่งคั่งที่สุดในยุโรป ในช่วงสงครามโลกครั้งที่สอง ดาร์มชตัทเป็นเมืองที่ถูกโจมตีทางอากาศอย่างหนักหน่วง ตัวเมืองกว่าสามในสี่ถูกทำลาย มีผู้เสียชีวิตราว 11,000 ถึง 12,500 คน และคนอีกกว่า 70,000 คนต้องไร้ที่อยู่อาศัย ภายหลังสิ้นสุดสงคราม ดาร์มชตัทเป็นหนึ่งใน 112 ชุมชนเยอรมันที่สหรัฐอเมริกาเข้ามาตั้งกองกำลังไว้ ซึ่งสหรัฐได้ถอนกำลังออกไปจากดาร์มชตัทในปีค.ศ. 1993


title: เอกอัครราชทูตสหรัฐประจำสหประชาชาติ

text: เอกอัครราชทูตสหรัฐอเมริกาประจำสหประชาชาติ เป็นหัวหน้าคณะผู้แทนของสหรัฐอเมริกาในงานประจำสหประชาชาติ รู้จักกันอย่างเป็นทางการในนามของ "ผู้แทนถาวรของสหรัฐอเมริกาประจำสหประชาชาติเทียบเท่าเอกอัครราชทูตวิสามัญผู้มีอำนาจเต็ม" และ ทำหน้าที่เป็นผู้แทนสหรัฐฯประจำสภาความมั่นคงแห่งสหประชาชาติด้วย หน้าที่หลักคือการเป็นหัวหน้าคณะผู้ตัวแทนสหรัฐฯในคณะมนตรีความมั่นคงแห่งสหประชาชาติและในระหว่างการประชุมทั้งหมดของสมัชชาใหญ่ยกเว้นในสถานการณ์ที่หายากซึ่งเจ้าหน้าที่อาวุโสของสหรัฐอเมริกา (เช่นรัฐมนตรีว่าการกระทรวงการต่างประเทศหรือประธานาธิบดีแห่งสหรัฐอเมริกา) เข้าร่วมประชุมด้วย


title: เอกอัครราชทูตสหรัฐประจำสหประชาชาติ

text: ดั่งเช่นกับเอกอัครราชทูตทั่วไป ผู้ที่จะเข้าดำรงตำแหน่งนั้นต้องได้รับการเสนอชื่อโดยประธานาธิบดีสหรัฐอเมริกา และผ่านการยินยอมของวุฒิสภาก่อนเข้ารับตำแหน่ง


title: เอกอัครราชทูตสหรัฐประจำสหประชาชาติ

text: ปัจจุบันผู้ดำรงตำแหน่งคือ นิกกี เฮลีย์ ซึ่งเข้ารับตำแหน่งตั้งแต่วันที่ 27 มกราคม 2560


title: เอกอัครราชทูตสหรัฐประจำสหประชาชาติ

text: เฮนรี แคบอต ลอดจ์ จูเนียร์ ผู้ที่ซึ่งพ่ายแพ้แก่จอห์น เอฟ เคนเนดี ในการเลือกตั้งวุฒิสมาชิกในปี ค.ศ.1952 ได้รับการแต่งตั้งเป็นเอกอัครราชทูตสหรัฐอเมริกาประจำสหประชาชาติโดยประธานาธิบดี ดไวต์ ไอเซนฮาวร์ เพื่อตอบแทนในกรณีที่ประธานอนุรักษนิยม รอเบิร์ต เอ. ทาร์ฟ พ่ายแพ้ในการเสนอชื่อในการเลือกตั้งที่ต่อก็ได้มาเป็นผู้จัดการแคมเปญจ์หาเสียงในการเลือกตั้งทั่วไป


title: เอกอัครราชทูตสหรัฐประจำสหประชาชาติ

text: ประธานาธิบดีไอเซนฮาวร์ ได้ยกฐานะเอกอัครราชทูตสหรัฐประจำสหประชาชาติให้ขึ้นตรงต่อประธานาธิบดี โดยไม่ต้องผ่านกระทรวงการต่างประเทศ


title: เอกอัครราชทูตสหรัฐประจำสหประชาชาติ

text: สถานะนี้ก็คงอยู่มาตั้งแต่ประธานาธิบดีฟอร์ด, คาร์เตอร์ และเรแกน จนถูกลดสถานะในสมัยการบริหารของประธานาธิบดีจอร์จ เอช. ดับเบิลยู. บุช ผู้ซึ่งเคยดำรงตำแหน่งนี้มาก่อน ถัดมาในสมัยการบริหารของประธานาธิบดีบิล คลินตัน ก็ได้เริ่มฟื้นฟูสถานะของตำแหน่ง แต่ยังไม่มีการแต่งตั้งในสมัยบริหารของ ประธานาธิบดีจอร์จ ดับเบิลยู. บุช (ตั้งแต่ปี 2001-2009) และจากนั้นตั้งแต่สมัยบริหารของประธานาธิบดีบารัก โอบามาเป็นต้นมาจึงมีการแต่งตั้งผู้ดำรงตำแหน่ง


title: เอกอัครราชทูตสหรัฐประจำสหประชาชาติ

text: อดีตเอกอัครราชทูตสหประชาชาติ จอห์น อาร์ โบลตัน ได้คัดค้านอย่างเปิดเผยต่อการให้สถานะเทียบเท่าคณะรัฐมนตรีให้กระทรวงทราบโดยกล่าวว่า "มีการกล่าวถึงบทบาทและความสำคัญที่องค์การสหประชาชาติ ควรมีในนโยบายต่างประเทศของสหรัฐฯ ประการที่สองไม่ควรมีรัฐมนตรีสองคน ในกระทรวงเดียวกัน "


title: สถาบันเทคโนโลยีคาลส์รูเออ

text: สถาบันเทคโนโลยีคาลส์รูเออ () หรือ KIT เป็นสถาบันอุดมศึกษาของรัฐในเมืองคาลส์รูเออ รัฐบาเดิน-เวือร์ทเทิมแบร์ค ประเทศเยอรมนี สถาบันแห่งนี้ก่อตั้งเมื่อค.ศ. 2009 โดยการควบรวมมหาวิทยาลัยคาลส์รูเออ (ก่อตั้งปี 1825) เข้ากับศูนย์วิจัยคาลส์รูเออซึ่งเป็นศูนย์วิจัยนิวเคลียร์แห่งชาติ (ก่อตั้งปี 1956) สถาบันแห่งนี้เป็นสถาบันการศึกษาอันดับ 1 ของเยอรมนีและท็อป 10 ของยุโรปในด้านวิศวกรรมและวิทยาศาสตร์ธรรมชาติ และยังเป็นหนึ่งใน TU9 สถาบันเทคโนโลยีชั้นนำทั้ง 9 แห่งของประเทศเยอรมนี และยังได้อันดับ 26 ของโลกในด้านวิทยาศาสตร์คอมพิวเตอร์โดยการจัดอันดับของนิตยสารไทม์ในปี 2017 .


title: โลกที่สาม

text: คำว่า "โลกที่สาม" กำเนิดระหว่างสงครามเย็น นิยามประเทศที่ไม่ฝักใฝ่ทั้งนาโตหรือกลุ่มคอมมิวนิสต์ สหรัฐ แคนาดา ญี่ปุ่น เกาหลีใต้ ชาติยุโรปตะวันตกและพันธมิตรเป็นโลกที่หนึ่ง ส่วนสหภาพโซเวียต จีน คิวบาและพันธมิตรเป็นโลกที่สอง คำนี้เป็นวิธีจำแนกประเทศในโลกออกเป็นสามกลุ่มใหญ่ ๆ โดยยึดการแบ่งแยกทางการเมืองและเศรษฐกิจ


title: โลกที่สาม

text: ปกติโลกที่สามถูกมองว่ารวมหลายประเทศอดีตอาณานิคมในทวีปแอฟริกา ละตินอเมริกา โอเชียเนียและเอเชีย บางครั้งถือเอาสมนัยกับประเทศในขบวนการไม่ฝักใฝ่ฝ่ายใด ในทฤษฎีพึ่งพาของนักคิดอย่างราอูล พรีบิช (Raúl Prebisch), วัลเทอร์ รอดนีย์ (Walter Rodney), ทีโอโตนีโอ ดอส ซานโตส (Theotonio dos Santos) และอังเดร กุนเดอร์ แฟรงค์ โลกที่สามเชื่อมกับการแบ่งเศรษฐกิจเป็นประเทศ "ขอบนอก" ในระบบโลกที่มีประเทศ "แกน" ครอบงำ


title: โลกที่สาม

text: เนื่องจากประวัติศาสตร์ความหมายและบริบทที่วิวัฒนาอย่างซับซ้อน จึงไม่มีบทนิยามของ "โลกที่สาม" อย่างชัดเจนหรือเป็นที่ยอมรับ บางประเทศในกลุ่มคอมมิวนิสต์ เช่น คิวบา ถือว่าเป็น "โลกที่สาม" ่บ่อยครั้ง เพราะประเทศโลกที่สามยากจนทางเศรษฐกิจ ไม่เป็นอุตสาหกรรม จึงเป็นคำเหมาเรียกประเทศยากจนว่า "ประเทศโลกที่สาม" กระนั้น คำว่า "โลกที่สาม" ยังมักใช้รวมประเทศอุตสาหกรรมใหม่อย่างบราซิล อินเดียและจีนซึ่งปัจจุบันเรียกเป็นส่วนหนึ่งของ BRIC ในอดีต ประเทศยุโรปบางประเทศไม่ฝักใฝ่ฝ่ายใดและประเทศเหล่านี้ส่วนน้อยที่ร่ำรวยมาก ได้แก่ ไอร์แลนด์ ออสเตรีย สวีเดน ฟินแลนด์และสวิสเซอร์แลนด์


title: โลกที่สาม

text: ในช่วงทศวรรษหลังนับแต่การล่มสลายของสหภาพโซเวียตและการสิ้นสุดของสงครามเย็น มีการใช้คำว่า "โลกที่สาม" แทนประเทศด้อยพัฒนา โกลบอลเซาท์ และประเทศกำลังพัฒนา แต่มโนทัศน์ดังกล่าวล้าสมัยแล้วในปีล่าสุดเพราะไม่เป็นตัวแทนของสถานภาพการเมืองหรือเศรษฐกิจของโลกอีกต่อไป


title: รถไฟฟ้าโอดะกีวสายโอดาวาระ

text: รถไฟฟ้าโอดะกีวสายโอดาวาระ () เป็นเส้นทางรถไฟสายหลักของบริษัทรถไฟฟ้าเอกชนโอดะกีว ระยะทาง 82.5 กิโลเมตร จากชินจุกุถึงโอดาวาระ เป็นเส้นทางประตูหลักสู่เมืองท่องเที่ยวฮะโกะเนะ ด้วยขบวนรถไฟด่วนพิเศษ "โรมานซ์คาร์" ให้บริการหมายเหตุ:


title: รถไฟฟ้าโอดะกีวสายโอดาวาระ

text: สัญลักษณ์:


title: เพลบลูดอต

text: เพลบลูดอต (, "จุดสีน้ำเงินซีด") เป็นภาพถ่ายของโลก ถ่ายเมื่อวันที่ 14 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2533 โดยกล้องที่ติดตั้งบนยานสำรวจอวกาศวอยเอเจอร์ 1 ในขณะที่ยานอยู่ห่างจากโลกกว่า 6 พันล้านกิโลเมตร (40.5 หน่วยดาราศาสตร์) ภาพถ่ายนี้เป็นส่วนหนึ่งของภาพชุดแฟมิลีพอร์เทริท (Family Portrait) ซึ่งเป็นภาพถ่ายระบบสุริยะ


title: เพลบลูดอต

text: ในภาพจะเห็นโลกเป็นจุดเล็ก ๆ ในอวกาศที่กว้างใหญ่ไพศาล กึ่งกลางแถบแสงอาทิตย์ที่ถูกกระเจิงเนื่องจากเลนส์กล้อง โลกมีขนาดปรากฏต่ำกว่าหนึ่งพิกเซล


title: เพลบลูดอต

text: ยานวอยเอเจอร์ 1 ซึ่งได้ทำภารกิจหลักเสร็จสิ้นและกำลังเดินทางออกจากระบบสุริยะ นักดาราศาสตร์และนักเขียน คาร์ล เซแกน ได้เสนอให้องค์การนาซาป้อนคำสั่งให้กล้องของยานวอยเอเจอร์ 1 หันกลับมายังจุดศูนย์กลางของระบบสุริยะและถ่ายภาพโลกผ่านอวกาศอันกว้างใหญ่เป็นภาพสุดท้าย


title: เพลบลูดอต

text: ระยะห่างระหว่างยานวอยเอเจอร์ 1 กับโลกเมื่อวันที่ 14 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2533 คำนวณโดยเครื่องมือ HORIZONS จาก Jet Propulsion Laboratory ของนาซา คือ 40.472229 หน่วยดาราศาสตร์ หรือ 6,054,587,000 กิโลเมตร


title: เพลบลูดอต

text:
ในเดือนกันยายน พ.ศ. 2520 องค์การนาซาได้ส่งยานสำรวจอวกาศวอยเอจเจอร์ 1 ขึ้นสู่อวกาศ ยานหุ่นยนต์หนัก 722 กิโลกรัมลำนี้มีภารกิจสำรวจระบบสุริยะชั้นนอกและอวกาศระหว่างดวงดาว หลังจากยานวอยเอจเจอร์สำรวจระบบดาวพฤหัสบดี (ซึ่งหมายถึงดาวเคราะห์หลักและดวงจันทร์บริวาร) ใน พ.ศ. 2522 และระบบดาวเสาร์ใน พ.ศ. 2523 ทำให้เมื่อเดือนพฤศจิกายน ปีเดียวกัน คณะทำงานในโครงการวอยเอจเจอร์ออกมาแถลงว่ายานอวกาศได้ปฏิบัติภารกิจหลักเสร็จสิ้นแล้ว โดยยานวอยเอจเจอร์ 1 นี้เป็นยานสำรวจลำแรกของมนุษย์ที่ได้ถ่ายภาพความละเอียดสูงของดาวเคราะห์ใหญ่ทั้งสองดวงรวมทั้งดาวบริวารหลักของดาวเคราะห์ดังกล่าวด้วย
ยานอวกาศลำนี้ยังเป็นวัตถุที่เคลื่อนที่เร็วที่สุดที่มนุษย์เคยสร้าง ด้วยความเร็วกว่า 64,000 กิโลเมตร/ชั่วโมง และยังเป็นวัตถุชิ้นแรกของมนุษย์ที่เดินทางออกจากระบบสุริยะ จนถึงปัจจุบันภารกิจของยานวอยเอจเจอร์ 1 ยังคงดำเนินต่อไป ภารกิจที่ถูกเพิ่มเข้ามานี้คือการสำรวจพื้นที่บริเวณขอบของระบบสุริยะ รวมถึง แถบไคเปอร์ เฮลิโอสเฟียร์ และอวกาศระหว่างดวงดาว ทุกวันนี้จึงยังมีการป้อนคำสั่งและรับข้อมูลอย่างต่อเนื่องผ่านเครือข่ายอวกาศห้วงลึก (Deep Space Network, DSN)


title: เพลบลูดอต

text: ในตอนแรกคณะทำงานคาดการณ์ว่ายานวอยเอจเจอร์ 1 จะปฏิบัติภารกิจสุดท้ายที่ดาวเสาร์ และหลังจากยานอวกาศบินผ่านดาวเสาร์เมื่อ พ.ศ. 2533 คาร์ล เซแกน จึงได้เสนอให้ยานวอยเอจเจอร์ถ่ายภาพโลกเป็นครั้งสุดท้าย เขาชี้ว่าภาพถ่ายดังกล่าวอาจไม่ได้มีคุณค่าทางวิทยาศาสตร์มากนัก ด้วยความที่โลกจะปรากฏให้เห็นเป็นจุดเล็กมากจนแทบไม่เห็นรายละเอียดใด ๆ หากแต่ภาพถ่ายนี้จะมีความหมายอย่างยิ่งต่อมุมมองของเราในเรื่องตำแหน่งที่อยู่อาศัยของมนุษย์ในจักรวาล


title: เพลบลูดอต

text: หลายคนในคณะทำงานสนับสนุนแนวคิดนี้ แต่บางคนก็ไม่เห็นด้วย ด้วยเหตุผลที่ว่าการหันกล้องกลับมายังศูนย์กลางระบบสุริยะเพื่อถ่ายภาพโลกนั้นมีความเสี่ยงที่ระบบประมวลภาพของยานจะถูกแสงอาทิตย์ทำความเสียหายจนแก้ไขคืนไม่ได้ อย่างไรก็ดี แนวคิดของคาร์ลถูกทำให้เป็นรูปธรรมเมื่อ พ.ศ. 2532 กระนั้นก็ยังมีอุปสรรคเนื่องจากขั้นตอนการปรับเทียบเครื่องมือต้องใช้เวลาทำให้ต้องเลื่อนภารกิจออกไป และเจ้าหน้าที่ผู้เคยทำการแต่งและป้อนคำสั่งให้ยานวอยเอจเจอร์ 1 ก็ถูกปลดหรือไม่ก็ถูกย้ายไปประจำที่โครงการอื่นแล้ว อย่างไรก็ตาม ริชาร์ด ทรูลี ผู้บริหารองค์การนาซาในขณะนั้น ได้ลงมาจัดการปัญหาด้วยตนเอง ทำให้ภารกิจถ่ายภาพโลกนี้สำเร็จลงได้


title: เพลบลูดอต

text: ยานวอยเอเจอร์มีระบบศาสตร์การประมวลภาพส่วนย่อย (Imaging Science Subsystem, ISS) ซึ่งในปัจจุบันไม่สามารถใช้งานได้แล้ว ระบบนี้ประกอบด้วยกล้องถ่ายภาพสองตัว ได้แก่ กล้องถ่ายภาพมุมกว้าง (WA) ความละเอียดต่ำ ความยาวโฟกัส 200 มิลลิเมตร ใช้ถ่ายภาพพื้นที่กว้าง ต้องการให้เห็นภาพรวม และกล้องมุมแคบ (NA) ความละเอียดสูง ความยาวโฟกัส 1500 มิลลิเมตร ใช้ถ่ายภาพให้เห็นรายละเอียดของเป้าหมาย ซึ่งกล้องนี้เป็นกล้องที่ใช้ถ่ายภาพ “เพลบลูดอต” กล้องทั้งสองตัวประกอบด้วยหลอดกล้องโทรทัศน์แบบวิดิคอน (vidicon) กราดตรวจอย่างช้า ติดตัวกรองแสง 8 สี ติดบนวงล้อตัวกรองแสงด้านหน้าหลอด


title: เพลบลูดอต

text: สิ่งท้าทายของทีมงานควบคุมกล้องคือ ยานอวกาศจะแล่นห่างออกไปจากวัตถุมากขึ้นเรื่อย ๆ ทำให้ภาพวัตถุปรากฏสีจางลงเรื่อย ๆ กล้องถ่ายภาพต้องเปิดรูรับแสงเป็นเวลานานขึ้น และอาจต้องส่ายกล้องด้วยเพื่อให้ได้ภาพถ่ายคุณภาพดี นอกจากนี้ เมื่อยานแล่นห่างออกไป ความสามารถในการรับส่งข้อมูลระหว่างโลกกับยานสำรวจจะลดน้อยลง ทำให้วิธีที่สามารถรับส่งข้อมูลโดยเฉพาะกับระบบประมวลภาพมีจำกัดมากขึ้น


title: เพลบลูดอต

text: หลังจากถ่ายภาพชุดแฟมิลีพอร์เทริทซึ่งรวมถึงภาพถ่ายเพลบลูดอตสำเร็จ ผู้จัดการโครงการของนาซาได้สั่งการให้คณะทำงานปิดการใช้งานกล้องถ่ายภาพของยานวอยเอจเจอร์ 1 เนื่องจากยานสำรวจจะไม่ได้แล่นเข้าใกล้วัตถุที่สำคัญใด ๆ อีก และยังต้องการสำรองพลังงานไว้ใช้ในระบบอื่นของยานซึ่งยังคงทำงานและเก็บข้อมูลอยู่ตลอดการเดินทางอันยาวนานสู่อวกาศระหว่างดวงดาว


title: เพลบลูดอต

text: ลำดับชุดคำสั่งสำหรับถ่ายทอดให้ยานสำรวจรวมทั้งการคำนวณเวลาเปิดรูรับแสงของกล้องออกแบบโดยนักวิทยาศาสตร์อวกาศ แคนดี แฮนเซ็น (Candy Hansen) จากศูนย์ปฏิบัติการแรงขับไอพ่น (Jet Propulsion Laboratory, JPL) และแคโรลีน ปอร์โก จากมหาวิทยาลัยแอริโซนา หลังจากที่ถ่ายภาพสำเร็จในวันที่ 14 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2533 ข้อมูลของภาพจะถูกบันทึกและเก็บไว้ในเครื่องบันทึกเทปที่ติดตั้งไปกับยานเพื่อรอคำสั่งให้ส่งข้อมูลกลับโลก การส่งข้อมูลกลับโลกผ่านเครือข่ายอวกาศห้วงลึกนั้นมีความล่าช้าเนื่องจากขณะนั้นยานสำรวจในโครงการแมเจลแลน (ดาวศุกร์) และกาลิเลโอ (ดาวพฤหัสบดี) กำลังใช้เครือข่ายดังกล่าวส่งข้อมูล สุดท้ายแล้วยานวอยเอจเจอร์ 1 ก็สามารถส่งภาพจำนวน 60 เฟรมได้ในช่วงเดือนมีนาคมและพฤษภาคม พ.ศ. 2533 ข้อมูลสัญญาณวิทยุนี้ถูกส่งกลับโลกด้วยความเร็วแสงและใช้เวลาในการเดินทางถึง 5 ชั่วโมงครึ่ง


title: เพลบลูดอต

text: เฟรม 3 อันจากจำนวนดังกล่าวแสดงให้เห็นโลกเป็นจุดแสงเล็ก ๆ ท่ามกลางอวกาศว่างเปล่า ซึ่งแต่ละเฟรมถูกถ่ายโดยใช้ตัวกรองแสงสีต่างกัน ได้แก่ สีน้ำเงิน สีเขียว และสีม่วง แต่ละเฟรมใช้เวลาเปิดรับแสง 0.72, 0.48 และ 0.72 วินาทีตามลำดับ เฟรมทั้งสามอันถูกประกอบเข้าด้วยกันเป็นภาพ “เพลบลูดอต” เฟรมแต่ละอันมีความละเอียดภาพ 640,000 พิกเซล ถึงกระนั้นโลกที่ปรากฏบนภาพดังกล่าวกินเนื้อที่เพียง 0.12 พิกเซล


title: ไฟรซิง

text: ไฟรซิง () เป็นเมืองในรัฐบาวาเรีย ประเทศเยอรมนี ตั้งอยู่ทางเหนือของนครมิวนิกไปราว 37 กิโลเมตร ทางตะวันออกเฉียงใต้ของเมืองเป็นที่ตั้งของท่าอากาศยานมิวนิก ตัวเมืองมีแม่น้ำอีซาร์ไหลผ่าน ในเมืองมีเนินเขาอยู่สองแห่งซึ่งเป็นที่ตั้งของปราสาทของมุขนายกและอาสนวิหารไฟรซิง โบสถ์ไวเฮินชเตฟันในเมืองนี้ถือเป็นโรงต้มเหล้าที่เก่าแก่ที่สุดในโลกอายุกว่า 1,200 ปีที่ยังเปิดดำเนินงานจนถึงปัจจุบัน เมืองไฟรซิงยังเป็นสถานที่แห่งแรกที่มีบันทึกการเกิดพายุทอร์นาโดในทวีปยุโรป


title: นิกกี เฮลีย์

text: นิกกี นิมรตา เฮลีย์ (เกิด: นิมรตา รันธาวา, 20 มกราคม 2515) เป็นเอกอัครราชทูตสหรัฐอเมริกาประจำสหประชาชาติคนที่ 29 และคนปัจจุบัน เธอเคยดำรงตำแหน่งประธานคณะมนตรีความมั่นคงแห่งสหประชาชาติ ใน พ.ศ. 2560 และ พ.ศ. 2561 เธอเคยดำรงตำแหน่งผู้ว่าการรัฐเซาท์แคโรไลนาคนที่ 116 และสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรรัฐเซาท์แคโรไลนา เฮลีย์เป็นผู้ว่าการหญิงคนแรกของรัฐเซาท์แคโรไลนา และเป็นชาวอเมริกันเชื้อสายอินเดียคนที่ 2 ที่ดำรงตำแหน่งผู้ว่าการรัฐในสหรัฐ ถัดจากบ็อบบี จินดาล ซึ่งเป็นสมาชิกพรรคริพับลิกันเช่นกัน


title: นิกกี เฮลีย์

text: ระหว่างการรณรงค์หาเสียงเลือกตั้งประธานาธิบดีสหรัฐ พ.ศ. 2555 มิตต์ รอมนีย์ ผู้สมัครรับเลือกตั้งเป็นประธานาธิบดีจากพรรคริพับลิกันมองว่า เฮลีย์มีคุณสมบัติเหมาะสมที่จะเป็นผู้สมัครรับเลือกตั้งในตำแหน่งรองประธานาธิบดีคู่กับเขา แต่เฮลีย์กล่าวว่าเธอจะปฏิเสธข้อเสนอใด ๆ ก็ตาม เนื่องจากดำรงตำแหน่งผู้ว่าการรัฐอยู่ เธอเป็นตัวแทนพรรคริพับลิกันในการแถลงตอบโต้คำแถลงนโยบายประจำปีของประธานาธิบดีบารัก โอบามา เมื่อวันที่ 12 มกราคม พ.ศ. 2559 ต่อมาเมื่อวันที่ 23 พฤศจิกายน พ.ศ. 2559 ว่าที่ประธานาธิบดีดอนัลด์ ทรัมป์ ได้เสนอชื่อเฮลีย์เป็นเอกอัครราชทูตสหรัฐประจำสหประชาชาติ ซึ่งเธอตกลงรับตำแหน่ง เฮลีย์ได้รับความเห็นชอบจากวุฒิสภาด้วยมติเสียงข้างมาก 96 ต่อ 4 และได้สาบานตนเมื่อวันที่ 25 มกราคม พ.ศ. 2560 ในปี พ.ศ. 2559 นิตยสาร "ไทม์" ได้จัดเฮลีย์เป็นหนึ่งใน "บุคคลผู้ทรงอิทธิพลมากที่สุด 100 คนแรก"


title: นิกกี เฮลีย์

text: ในฐานะเอกอัครราชทูตสหรัฐประจำสหประชาชาติ เฮลีย์ได้ยืนยันความตั้งใจของสหรัฐที่จะใช้กำลังทหารเพื่อตอบโต้การทดลองขีปนาวุธของเกาหลีเหนือต่อไปในช่วงวิกฤตการณ์เกาหลีเหนือ พ.ศ. 2560 การปฏิบัติหน้าที่เอกอัครราชทูตของเฮลีย์เป็นที่จับตามองในระดับสูง ซึ่งถือเป็นเรื่องไม่ธรรมดาสำหรับผู้ดำรงตำแหน่งเอกอัครราชทูตประจำสหประชาชาติ โดยมีสื่อบางสื่อคาดการณ์ว่าเธออาจได้เป็นรัฐมนตรีว่าการกระทรวงการต่างประเทศสหรัฐในอนาคต


title: พระราชพงศาวดาร ฉบับหมอบรัดเล

text: พระราชพงศาวดาร ฉบับหมอบรัดเล เป็นพงศาวดารสยามที่โรงพิมพ์หมอบรัดเลพิมพ์เผยแพร่ครั้งแรกในปี พ.ศ. 2407 เนื้อหาเริ่มตั้งแต่พระเจ้าอู่ทองสถาปนากรุงศรีอยุธยา จนจบความที่สิ้นรัชกาลสมเด็จพระเจ้ากรุงธนบุรี ต่อมาภรรยาและบุตรของหมอบรัดเลได้จัดพิมพ์ครั้งที่ 2 ในปี พ.ศ. 2434 โดยเพิ่มเนื้อหารัชสมัยพระบาทสมเด็จพระพุทธยอดฟ้าจุฬาโลกมหาราชจบที่เมืองทวายสวามิภักดิ์ในปี พ.ศ. 2334


title: พระราชพงศาวดาร ฉบับหมอบรัดเล

text: พระราชพงศาวดารฉบับนี้ไม่มีบานแพนก จึงไม่ทราบว่าเรียบเรียงหรือชำระตั้งแต่เมื่อใด โรงพิมพ์หมอบรัดเลตีพิมพ์เอกสารนี้เผยแพร่ครั้งแรกในปี พ.ศ. 2407 จึงได้ชื่อว่าพระราชพงศาวดาร ฉบับหมอบรัดเล และเนื่องจากเป็นหนังสือ 2 เล่มจบ จึงเรียกเอกสารนี้ว่าพระราชพงศาวดาร ฉบับพิมพ์ 2 เล่ม ในคำนำระบุว่า ""พระศรีสุนทรโวหารได้ช่วยชำระดูสอบบ้าง เห็นว่าถูกต้องอยู่แล้ว"" และมีข้อความในคำให้การขุนหลวงหาวัดแทรกอยู่หลายช่วง จึงทราบว่ามีการชำระในรัชกาลที่ 4 ก่อนนำมาตีพิมพ์


title: พระราชพงศาวดาร ฉบับหมอบรัดเล

text: นอกจากนี้ยังเคยเชื่อว่าสมเด็จพระพนรัตน วัดพระเชตุพน เป็นผู้ชำระ จึงได้อีกชื่อหนึ่งว่าพระราชพงศาวดาร ฉบับสมเด็จพระพนรัตน์ แต่เมื่อเปรียบเทียบกับพระราชพงศาวดาร ฉบับสมเด็จพระพนรัตน์ วัดพระเชตุพน ฉบับตัวเขียน ซึ่งเป็นต้นฉบับจริง พบว่าเนื้อหาตั้งแต่รัชสมัยสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวบรมโกศถึงต้นรัชสมัยสมเด็จพระเจ้ากรุงธนบุรีต่างกันมาก จึงทราบว่าไม่ใช่ฉบับเดียวกัน แต่มีการนำฉบับหมอบรัดเลมาตีพิมพ์เผยแพร่โดยระบุว่าเป็นฉบับสมเด็จกรมพระปรมานุชิตชิโนรสบ้าง เป็นฉบับสมเด็จพระพนรัตน์ วัดพระเชตุพนบ้าง


title: พระราชพงศาวดาร ฉบับหมอบรัดเล

text: สมเด็จพระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมพระยาดำรงราชานุภาพ ทรงระบุในตำนานหนังสือพระราชพงศาวดาร (พิมพ์รวมในพระราชพงศาวดาร ฉบับพระราชหัตถเลขา) ว่าหนังสือนี้พิมพ์แพร่หลายมากจนเข้าใจกันว่าพระราชพงศาวดารกรุงศรีอยุธยามีแต่ฉบับนี้ฉบับเดียว


title: กลุ่มอาการไขสันหลังถูกดึงรั้ง

text: กลุ่มอาการไขสันหลังถูกดึงรั้ง () คือกลุ่มของโรคระบบประสาทกลุ่มหนึ่งที่มีความผิดปกติของไขสันหลัง มีหลายแบบ เช่น filum terminale คับแน่น, lipomeningomyelocele, split cord malformation, dermal sinus tracts และถุงน้ำเดอร์มอยด์ ซึ่งทั้งหมดมีผลให้เกิดการดึงรั้งของไขสันหลังที่ส่วนปลายของช่องไขสันหลัง โดยปกติแล้วไขสันหลังจะลอยอย่างเป็นอิสระอยู่ในช่องไขสันหลัง สามารถเลื่อนขึ้นลงได้ตามการเจริญเติบโต หรือการงอตัวเหยียดตัวเป็นต้น ไขสันหลังที่ถูกดึงรั้งไว้นั้นอาจทำให้เกิดปัญหาในเด็กเนื่องจากจะถูกดึงให้ยืดออกเมื่อเด็กโตขึ้น ในผู้ใหญ่ไขสันหลังจะถูกดึงให้ยืดออกแม้ในการเคลื่อนไหวตัวปกติ ทำให้เกิดการเสียหายต่อไขสันหลังได้ในระยะยาวหากไม่ได้รับการรักษา ส่วนใหญ่พบร่วมกับภาวะกระดูกสันหลังโหว่ (spina bifida) อาจเป็นตั้งแต่กำเนิดเช่นที่พบใน tight filum terminale หรือเกิดจากอุบัติเหตุในภายหลังก็ได้


title: เมื่อวาน (เวลา)

text: เมื่อวาน มีความหมายตามอักษรหมายถึง วันก่อนวันนี้หน่ึ่งวัน แต่นอกจากนี้อาจใช้เปรียบเทียบถึงช่วงเวลาหรือเวลาก่อนหน้านั้นได้ มักใช้กับความทรงจำที่ยังมีผู้จดจำได้ (living memory)


title: เมื่อวาน (เวลา)

text: มโนทัศน์ "เมื่อวาน" "วันนี้" และ "พรุ่งนี้" อยู่ในบรรดามโนทัศน์เวลาสัมพัทธ์แรก ๆ ที่ทารกได้เรียน ในภาษา มีนามหรือคุณศัพท์สำหรับ "เมื่อวาน" เด่นชัดในแทบทุกภาษา แม้ภาษาที่มีคำศัพท์กำกวมอาจมีวิธรอื่นแยกแยะอดีตอันใกล้และอนาคตอันใกล้อีก "เมื่อวาน" ยังเป็นคำโดยสัมพัทธ์และมโนทัศน์ในไวยากรณ์และวากยสัมพันธ์ด้วย


title: เมื่อวาน

text: เมื่อวาน อาจหมายถึง


title: เบรียนทซ์

text: เบรียนทซ์ () เป็นหมู่บ้านและเทศบาลในรัฐแบร์นของประเทศสวิตเซอร์แลนด์ ตั้งอยู่ทางตะวันออกติดกับทะเลสาบเบรียนทซ์ จากหมู่บ้านแห่งนี้สามารถมองเห็นทิวเขาชวาทซ์ฮอร์นซึ่งตั้งอยู่ทางทิศใต้ของหมู่บ้านได้ บริเวณนี้ปรากฎการตั้งรกรากมาตั้งแต่ยุคหินใหม่และยุคสัมฤทธิ์ ซึ่งในศตวรรษที่ 5 ก่อนคริสต์ศักราช ชาวเคลต์ได้เข้ามาตั้งถิ่นฐานในหุบเขาแอลป์บริเวณริมแม่น้ำโรน แม่น้ำไรน์ และแม่น้ำดานูบ ต่อมาในคริสต์ศตวรรษที่ 1 ชาวโรมันก็ได้พิชิตดินแดนในแถบนี้และเข้าตั้งถิ่นฐาน อย่างไรก็ตาม อารยธรรมของโรมันในแถบนี้ได้ถูกทำลายลงโดยชนอลามันน์ในปีค.ศ. 260 และชนอลามันได้เข้ามาตั้งถิ่นฐานราวปี ค.ศ. 450 ชื่อหมู่บ้านแห่งนี้ปรากฎอยู่ในเอกสารครั้งแรกในปี 1146 ในชื่อว่า "Briens"


title: เครอดูว์ว็อง

text: เครอดูว์ว็อง () เป็นหน้าผาธรรมชาติที่มีลักษณะเป็นรูปครึ่งวงกลมกว้างราว 1.4 กิโลเมตรและลึก 150 เมตร เกิดขึ้นจากการกัดกร่อนของกระแสธารน้ำแข็งในอดีต ตั้งอยู่ในรัฐเนอชาแตล ประเทศสวิตเซอร์แลนด์ ตั้งอยู่บริเวณทิวเขาเลอโซเลีย (Le Soliat) ทางตะวันตกของทะเลสาบเนอชาแตล ส่วนยอดของเครอดูว์ว็องสามารถเข้าถึงได้ทั้งโดยรถยนต์หรือโดยการเดินเท้า


title: ธารน้ำแข็งอาเล็ทช์

text: ธารน้ำแข็งอาเล็ทช์ () หรือ มหาธารน้ำแข็งอาเล็ทช์ () เป็นธารน้ำแข็งที่ใหญ่ที่สุดในเทือกเขาแอลป์ ตั้งอยู่ในรัฐวาเล ประเทศสวิตเซอร์แลนด์ ธารน้ำแข็งนี้มีความยาวราว 23 กิโลเมตร มีปริมาตรราว 15.4 ลูกบาศก์กิโลเมตร และกินพื้นที่กว่า 81.7 ตารางกิโลเมตร ตัวธารน้ำแข็งมีความกว้างราว 940 เมตร ธารน้ำแข็งนี้ไหลจากระดับ 4,160 เมตรลงมาสู่ระดับ 1,650 เมตรเหนือระดับน้ำทะเล ธารน้ำแข็งอาเล็ทช์และหุบเขาโดยรอบได้รับการขึ้นทะเบียนเป็นมรดกโลกทางธรรมชาติโดยยูเนสโก


title: ธารน้ำแข็งอาเล็ทช์

text: ธารน้ำแข็งแห่งนี้เกิดขึ้นจากการบรรจบกัน ณ ระดับความสูง 4,160 เมตรเหนือระดับน้ำทะเลของธารน้ำแข็งขนาดย่อย 4 สาย อันได้แก่:


title: คุกกี้เสี่ยงทาย

text: คุกกี้เสี่ยงทาย () เป็นคุกกี้ที่กรอบและมีรสหวาน คุกกี้ส่วนใหญ่ทำมาจากแป้ง, น้ำตาล, วานิลลา และ น้ำมันงา โดยภายในจะบรรจุกระดาษชิ้นเล็ก ๆ คำว่า"เสี่ยงทาย"เป็นคำพังเพยหรือคำพยากรณ์ที่ดูคลุมเครือ ข้อความข้างในยังอาจจะรวมถึงวลีในภาษาจีนที่มีการแปล หรือมีหมายเลขนำโชค ซึ่งใช้เป็นหมายเลขสลากกินแบ่งบ้างตัว แม้คุกกี้เสี่ยงทายจะเสิร์ฟในภัตตาคารอาหารจีน และรับประทานพร้อมกับชา แต่คุกกี้เสี่ยงทายไม่ได้มีต้นกำเนิดมาจากประเทศจีน ต้นกำเนิดของคุกกี้เสี่ยงทายที่แท้จริงนั้นมาจากภัตตาคารจีนแห่งหนึ่งในซานฟรานซิสโก รัฐแคลิฟอร์เนีย ประเทศสหรัฐอเมริกา ในช่วงต้นคริสต์ศตวรรษที่ 20


title: คุกกี้เสี่ยงทาย

text: ย้อนกลับไปในศตวรรษที่ 19 คุกกี้นั้นมีความเหมือนกับคุกกี้เสี่ยงทายในปัจจุบัน ถูกทำขึ้นใน เกียวโต ประเทศญี่ปุ่น และมีวัดญี่ปุ่นที่มีการจัดประเพณีที่เกี่ยวกับการสุ่มโชคชะตา เรียกว่าโอะมิกุจิ ในรูปแบบคุกกี้ของญี่ปุ่นนั้นจะมีความแตกต่างและความหลากหลาย มันจะมีขนาดใหญ่กว่าเล็กน้อย ทำมาจากแป้งที่มีสีออกเข้มๆ ซึ่งในแป้งจะมีงา และมีมิโซะค่อนข้างที่จะมีมากกว่าวานิลลาและเนย มันจะมีการเสี่ยงทายในคุกกี้ อย่างไรก็ตาม กระดาษชิ้นเล็กๆจะถูกยึดเข้ากับส่วนโค้งของคุกกี้ แทนที่จะใส่ไว้ในช่องว่างของคุกกี้ คุกกี้ชนิดนี้เรียกว่าซึจิอุระเซ็มเบ(辻占煎餅) และยังคงขายในบางพื้นที่ของประเทศญี่ปุ่น โดยเฉพาะอย่างยิ่งใน เมืองคะนะซะวะ จังหวัดอิชิกะวะ นอกจากนี้ยังมีขายในละแวกเดียวกันที่ ศาลเจ้าฟุชิมิอินะริ ในเกียวโต


title: คุกกี้เสี่ยงทาย

text: คุกกี้เสี่ยงทาย เป็นขนมของอเมริกา มีการเสิร์ฟในภัตตาคารอาหารจีนในบราซิล, แคนาดา, ฝรั่งเศส, อินเดีย, อิตาลี, เม็กซิโก, สหราชอาณาจักร และในประเทศอื่นๆ ในประเทศเปรูมีการเสริฟพร้อมกับชิฟา


title: เฟียช

text: เฟียช () เป็นหมู่บ้านขนาดเล็กในรัฐวาเล ประเทศสวิตเซอร์แลนด์ รายได้หลักของหมู่บ้านแห่งนี้มาจากการท่องเที่ยว เนื่องจากเป็นที่ตั้งของสถานีกระเช้าลอยฟ้าขึ้นสู่เขตคุ้มครองยุงเฟรา-อาเล็ทช์ ซึ่งเป็นแหล่งมรดกโลกโดยยูเนสโก กระเช้าลอยฟ้าจากหมู่บ้านนี้เชื่อมต่อสถานีซึ่งตั้งอยู่บนเขาเอ็กกิสฮอร์น ณ ระดับความสูง 2,870 เมตรเหนือระดับน้ำทะเล ซึ่งจากสถานีสามารถมองเห็นธารน้ำแข็งอาเล็ทช์ซึ่งใหญ่ที่สุดในเทือกเขาแอลป์


title: เถิง ลี่หมิง

text: จอยซ์ แทง หรือ เถิง ลี่หมิง/ ถัง หล่าย เหม่ง ภาษากวางตุ้ง (; ชื่อภาษาอังกฤษ: Joyce Tang Lai-ming)


title: เถิง ลี่หมิง

text: เถิง ลี่หมิง เกิดเมื่อวันที่ 20 มกราคม พ.ศ. 2519 ที่ฮ่องกง เป็น นักแสดงหญิงชาวฮ่องกง ภายใต้สังกัดของทีวีบี Television Broadcasts Limited (TVB) เธอได้เข้าสู่วงการบันเทิงโดยการเข้าประกวด New Talent Singing Awards ในปี 1995 เธอเป็นที่รู้จักดีของผู้ชมจากบทบาท Chan Sam Yun จากละครเรื่อง Armed Reaction และบทบาท เกาเจียเป่า (Coco) จากละคร แม่ผัวจอมเฮี้ยบกับสะใภ้ซุ่มซ่าม Wars of In-Laws II ในปี 2008


title: เถิง ลี่หมิง

text:
จอยซ์เริ่มคบหากับ Marco Ngai (เว่ย จุ้นเจี๋ย) ตั้งแต่ปี 1998 และทั้งคู่ได้เลิกลาความสัมพันธ์ 9 ปี ในปี 2008
เมื่อวันที่ 7 ธันวาคม 2013 จอยซ์ได้เข้าพิธีแต่งงานกับ Matthew Chu (จู เจี้ยนคุน) ผู้บริหารแคนนอน โดยงานแต่งงานจัดขึ้นที่ อ.เกาะสมุย ประเทศไทย
เถิง ลี่หมิง ได้รับรางวัล My Top 10 Favourite Characters จากละครเรื่อง Armed Reaction IV
และ รางวัล นักแสดงสมทบหญิงยอดเยี่ยม TVB Malaysia Starlight Gala Awards 2016 ในบทบาท "เป่าซิน" จากละครเรื่อง House Of Spirits 2016


title: เถิง ลี่หมิง

text: =แหล่งข้อมูลอื่น=


title: โมโตมุ โทริยามะ

text: โมโตมุ โทริยามะ () เป็นนักผลิตวิดีโอเกมชาวญี่ปุ่น เขาทำงานกับสแควร์เอนิกซ์มาตั้งแต่ ค.ศ. 1994 และมีผลงานแรกกับการสร้างฉากคัตซีนในเกม ไฟนอลแฟนตาซี VII หลังจากนั้นโทะริยะมะก็เริ่มผลิตเกมด้วยตัวเองเช่น ไฟนอลแฟนตาซี X-2 และทำเช่นนี้เรื่อยมากับเกมระดับใหญ่ อาทิ ไฟนอลแฟนตาซี XIII ไฟนอลแฟนตาซี XIII-2 และ ไลท์นิ่งรีเทิร์น ไฟนอลแฟนตาซี XIII นอกจากนี้ เขามีกลุ่มนักเขียนบทเป็นของตัวเองที่บริษัทมาตั้งแต่ ค.ศ. 2003 ปัจจุบันเขากำลังผลิตเกม โมบิอัส ไฟนอลแฟนตาซี โทะริยะมะเป็นหนึ่งในสมาชิกของสแควร์เอนิกซ์หน่วยที่ 1 และเป็นหนึ่งในคณะกรรมการที่คอยตรวจผลงานของแฟรนไชส์ไฟนอลแฟนตาซีโดยรวม


title: คอนดอร์ลีจัน

text: หน่วยทหารนกแร้ง () เป็นหน่วยทหารที่ประกอบไปด้วยบุคลากรทหารจากกองทัพอากาศและกองทัพบกของนาซีเยอรมนี ซึ่งได้ปฏิบัติหน้าที่ให้กับฝ่ายชาตินิยมในช่วงระหว่างสงครามกลางเมืองสเปน เมื่อเดือนกรกฎาคม ค.ศ. 1936 ถึง เดือน มีนาคม ค.ศ. 1939 หน่วยทหารนกแร้งได้ทำการพัฒนายุทธวิธีในการทิ้งระเบิดซึ่งได้ถูกนำมาใช้อย่างแพร่หลายในสงครามโลกครั้งที่สองที่กำลังจะเกิดขึ้นในไม่ช้า การทิ้งระเบิดที่เกอร์นิคาเป็นปฏิบัติการที่น่าอัปยศมากที่สุดที่ถูกกระทำโดยหน่วยทหารนกแร้ง ฮูโก ชแปร์เริล (Hugo Sperrle) เป็นผู้บัญชาการคอยสั่งการขบวนการหน่วยเครื่องบินรบและวิลเฮล์ม ริทเทอร์ ฟอน โทมา ( Wilhelm Ritter von Thoma) เป็นผู้บัญชาการคอยสั่งการกองกำลังทางภาคพื้นดิน


title: Tonight's The Night คืนสำคัญ

text: Tonight's The Night คืนสำคัญ เป็นรายการวาไรตี้ทอล์คโชว์แบบเลทไนท์รายการแรกและรายการเดียวในประเทศไทยทางสถานีวิทยุโทรทัศน์ไทยทีวีสีช่อง 3 ออกอากาศเทปแรกวันที่ 5 มีนาคม พ.ศ. 2559 เป็นรูปแบบรายการสดครั้งแรกในทุกค่ำคืนวันเสาร์ เวลา 23.30 - 00.30 น. ออกอากาศหลังจบรายการ ข่าว 3 มิติ สร้างโดย บริษัท เน็ก แอนด์ เดอะ ซิตี้ จำกัด (NAKE AND THE CITY CO., LTD.) โดยออกอากาศเทปสุดท้ายของรายการไปเมื่อวันที่ 30 ธันวาคม พ.ศ. 2560 โดยพิธีกรเครางามแห่งสยามประเทศ เกตุเสพย์สวัสดิ์ ปาลกะวงศ์ ณ อยุธยา


title: Tonight's The Night คืนสำคัญ

text: รายการนี้จะอยู่ภายใต้คอนเซ็ปต์ “คืนสำคัญ ของคนสำคัญ” ซึ่งเจ้าตัวต้องใช้ทักษะการดำเนินรายการหลายอย่างที่สั่งสมมานาน กว่าจะออกมาเป็นรายการ เพื่อสร้างรอยยิ้มและเสียงหัวเราะตลอด 60 นาที ของคุณผู้ชมในคืนวันเสาร์


title: ผู้อำนวยการสำนักข่าวกรองกลาง (สหรัฐ)

text: ผู้อำนวยการสำนักข่าวกรองกลาง เป็นตำแหน่งที่จัดตั้งขึ้นตามรัฐธรรมนูญแห่งสหรัฐหมวด 50 บทที่ 44 หัวข้อย่อย 1 มาตรา 3036 () ทำหน้าที่ผู้บังคับบัญชาของสำนักงานข่าวกรองกลางซึ่งเป็นหน่วยงานส่วนหนึ่งของเครือข่ายข้อมูลข่าวกรองแห่งสหรัฐ ตั้งแต่เดือนกุมภาพันธ์ พ.ศ.2560 ที่ผ่านมา ฐานะของผู้อำนวยการสำนักข่าวกรองกลางนั้นเทียบเท่ากับรัฐมนตรี


title: ผู้อำนวยการสำนักข่าวกรองกลาง (สหรัฐ)

text: ผู้อำนวยการฯ ขึ้นตรงต่อผู้อำนวยการสำนักข่าวกรองแห่งชาติ (DNI) มีผู้ช่วยดำเนินงานคือรองผู้อำนวยการสำนักข่าวกรองกลาง สำหรับผู้อำนวยการ อาจจะเป็นพลเรือนหรือนายทหารยศเทียบเท่านายพลของกองทัพ มาจากการเสนอชื่อของประธานาธิบดีตามคำแนะนำของผู้อำนวยการสำนักข่าวกรองแห่งชาติคนนั้น ๆ และต้องได้รับการลงมติรับรองด้วยคะแนนเสียงข้างมากของวุฒิสภา


title: อีนโนเคนตี สโมคตูนอฟสกี

text: อีนโนเคนตี มีไคโลวิช สโมคตูนอฟสกี () เป็นนักแสดงชายชาวโซเวียตที่รับการยกย่องให้เป็น "ราชาแห่งนักแสดงโซเวียต" เขาได้รับรางวัล ศิลปินของประชาชนสหภาพโซเวียต ในปี 1974 และ วีรชนแรงงานแห่งสังคมนิยม ในปี 1990


title: ผู้อำนวยการสำนักข่าวกรองแห่งชาติ (สหรัฐ)

text:
ผู้อำนวยการข่าวกรองแห่งชาติ () คือข้าราชการระดับเทียบเท่ารัฐมนตรีของรัฐบาลสหรัฐอเมริกา ซึ่งอยู่ภายใต้อำนาจหน้าที่และการควบคุมของประธานาธิบดี ตามรัฐบัญญัติว่าด้วยการปฏิรูปข้อมูลข่าวสารและป้องกันการก่อการร้าย พ.ศ. 2547 มีหน้าที่
เมื่อวันที่ 30 กรกฎาคม 2551 ประธานาธิบดีจอร์จ ดับเบิลยู. บุช ได้ออกคำสั่งทางบริหารที่ 13470 แก้ไขคำสั่งทางบริหารที่ 12333 เพื่อเสริมสร้างบทบาทของผู้อำนวยการหน่วยข่าวกรองแห่งชาติตามนโยบายประธานาธิบดีฉบับที่ 19 ซึ่งลงนามโดยประธานาธิบดี บารัค โอบาม่า ในเดือนตุลาคม พ.ศ. 2555 ผู้อำนวยการหน่วยข่าวกรองแห่งชาติได้รับหน้าที่ในการป้องกันข่าวลวงและปกป้องแหล่งข้อมูลข่าวกรอง


text: ภายใต้รัฐธรรมนูญสหรัฐบทที่ 50 มาตรา 403-3a "ภายใต้สถานการณ์ปกติเป็นที่พึงปรารถนา" ว่าผู้อำนวยการหรือรองผู้อำนวยการของสำนักข่าวกรองแห่งชาติเป็นเจ้าหน้าที่ที่ได้รับมอบหมายหน้าที่ประจำในกองกำลังติดอาวุธหรือมีการฝึกอบรมหรือมีประสบการณ์ในกิจกรรมข่าวกรองทางทหารและความต้องการ มีเพียงหนึ่งในสองตำแหน่งที่สามารถจัดขึ้นโดยเจ้าหน้าที่ทหารในเวลาใดก็ได้


text: รัฐบัญญัติไม่ได้ระบุสิ่งที่นายทหารชั้นสัญญาบัตรจะถือครองไว้ในระหว่างดำรงตำแหน่งในตำแหน่งใดตำแหน่งหนึ่ง เมื่อวันที่ 20 กรกฎาคม พ.ศ. 2553 ประธานาธิบดีโอบามาได้เสนอชื่อพลโท เจมส์ อาร์. แคลปเปอร์ (เกษียณ) ได้รับการลงมติจากวุฒิสมาชิกเมื่อวันที่ 5 สิงหาคม พ.ศ. 2553 และได้รับการแต่งตั้งให้เป็นผู้อำนวยการฯ แทนที่ รักษาการผู้อำนวยการ เดวิด ซี. กอมเพิร์ต ซึ่งรักษาการหลังจาก พลเรือตรีเดนนิส ซี. แบลร์ (เกษียณ) ได้ลาออกจากตำแหน่งตั้งแต่วันที่ 28 พฤษภาคม 2553


title: จอมพลเรือ (ประเทศไทย)

text: จอมพลเรือ เป็นยศทหารชั้นสูงสุดของกองทัพเรือไทย โดยมียศที่เทียบเท่ากันของทั้งสามเหล่าทัพ ได้แก่ จอมพล (ทหารบก) และจอมพลอากาศ (ทหารอากาศ) โดยเป็นยศสูงกว่าพลเรือเอก และเป็นรองแต่เพียงจอมทัพไทยเท่านั้น (จอมทัพเป็นตำแหน่งมิใช่ยศทางการทหาร จอมทัพไทยหรือพระมหากษัตริย์ทรงดำรงยศจอมพล จอมพลเรือ จอมพลอากาศ) ตำแหน่งนี้ได้รับการก่อตั้งขึ้นในพ.ศ. 2431 ซึ่งตรงกับรัชสมัยสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว


title: ผู้อำนวยการการธุรกิจขนาดย่อม

text: ผู้อำนวยการบริหารธุรกิจขนาดย่อม เป็นผู้บังคับบัญชาของสำนักงานบริหารธุรกิจขนาดย่อมของรัฐบาลสหรัฐอเมริกา ประธานาธิบดีบารัค โอบามา ได้ประกาศยกฐานะผู้อำนวยการฯให้เทียบเท่ารัฐมนตรี ตำแหน่งนี้ไม่มีการแต่งตั้งล่าสุดคือในสมัยการบริหารของประธานาธิบดี บิล คลินตัน


title: ผู้อำนวยการสำนักคุ้มครองสิ่งแวดล้อมสหรัฐ

text: ผู้อำนวยการสำนักคุ้มครองสิ่งแวดล้อมแห่งสหรัฐ เป็นหัวหน้าหน่วยงานคุ้มครองสิ่งแวดล้อมของรัฐบาลกลางสหรัฐฯ และด้วยเหตุนี้จึงต้องรับผิดชอบในการบังคับใช้กฎหมายเกี่ยวกับอากาศและน้ำสะอาดของประเทศ ตลอดจนกฎเกณฑ์ด้านสิ่งแวดล้อมอื่น ๆ อีกมากมาย ผู้บริหารจะได้รับการเสนอชื่อโดยประธานาธิบดีของสหรัฐอเมริกาและต้องได้รับการรับรองโดยการลงคะแนนเสียงของวุฒิสภา สำนักงานผู้บริหารของหน่วยงานคุ้มครองสิ่งแวดล้อมก่อตั้งขึ้นในปีพ. ศ. 2513 ตามกฎหมายที่ร่างขึ้นมาเพื่อจัดตั้งหน่วยงาน


text: ผู้อำนวยการฯ EPA เทียบเท่าตำแหน่งรัฐมนตรี โดยเข้าร่วมประชุมกับประธานาธิบดีและรองประธานาธิบดีและรัฐมนตรีกระทรวงอื่นๆอีก 15 คน นับตั้งแต่ช่วงปลายทศวรรษ 1980 เป็นต้นมา มีการเคลื่อนไหวเพื่อให้ตำแหน่งผู้อำนวยการของสำนักคุ้มครองสิ่งแวดล้อมแห่งสหรัฐฯ มีตำแหน่งเป็นรัฐมนตรีจึงทำให้สำนักคุ้มครองสิ่งแวดล้อมสหรัฐเป็นกระทรวงที่ 16 เพื่อรับมือกับนโยบายด้านสิ่งแวดล้อม ผู้อำนวยการ EPA มีศักดิ์เทียบเท่ากับตำแหน่งรัฐมนตรีว่าการกระทรวงสิ่งแวดล้อมในประเทศอื่น ๆ


text: ผู้บริหารปัจจุบันของหน่วยงานคุ้มครองสิ่งแวดล้อมคือ Scott Pruitt วันที่ 17 กุมภาพันธ์ 2017


title: พระบำรุงราษฎร์ (จูมมณี)

text: พระบำรุงราษฎร์ (จูมมณี) เป็นเจ้าเมืองพิบูลมังสาหารคนแรก ชาวอำเภอพิบูลมังสาหารให้ความเคารพนับถือและนิยมยกย่องเรียกขานนามท่านว่า พระจูมมณี


title: พระบำรุงราษฎร์ (จูมมณี)

text: พระบำรุงราษฎร์ (จูมมณี) นามเดิม เจ้าธรรมกิติกา (จูมมณี) หรือ ท้าวธรรมกิติกา (จูมมณี) เกิด ณ เมืองอุบลราชธานีศรีวะนาไลประเทษราช (จังหวัดอุบลราชธานี ในปัจจุบัน) ในปี พ.ศ. 2357 จุลศักราช 1176 เป็นบุตรของ "พระพรหมราชวงศา (กุทอง)" เจ้าเมืองอุบลราชธานีคนที่ 3 กับ "หม่อมหมาแพง" มีพี่น้องร่วมบิดามารดาเดียวกัน 4 คน คือ นางคำซาว, ท้าวโพธิสาราช (เสือ), ท้าวสีฐาน (สาง) และท้าวธรรมกิติกา (จูมมณี)


title: พระบำรุงราษฎร์ (จูมมณี)

text:
พระบำรุงราษฎร์ (จูมมณี) เป็นหลานของ เจ้าพระประทุมวรราชสุริยวงศ์ ผู้ก่อตั้งเมืองอุบลราชธานีศรีวะนาไลประเทษราช และเป็นเหลนของ เจ้าพระตา เจ้าผู้ครองนครเขื่อนขันธ์กาบแก้วบัวบาน (จังหวัดหนองบัวลำภู ในปัจจุบัน) ซึ่งสืบเชื้อสายมาจาก เจ้าปางคำ แห่งราชวงศ์เชียงรุ่ง สิบสองปันนา
ชีวิตครอบครัว พระบำรุงราษฏร์ (จูมมณี) มีภรรยา 3 คน และบุตร 15 คน สืบเชื้อสาย เจ้าพระประทุมวรราชสุริยวงศ์ ผ่านทางสายสกุล "สุวรรณกูฏ" ซึ่งสกุลนี้สืบต่อมาจาก "พระพรหมราชวงศา (กุทอง สุวรรณกูฏ)" เจ้าเมืองอุบลราชธานี คนที่ 3 โอรสในเจ้าพระประทุมวรราชสุริยวงศ์ โดย "พระบริคุฏคามเขต (โหง่นคำ สุวรรณกูฏ)" เป็นผู้ขอรับพระราชทานนามสกุล


title: พระบำรุงราษฎร์ (จูมมณี)

text: พระบำรุงราษฏร์ (จูมมณี) หรือ ท้าวธรรมกิติกา (จูมมณี) ท่านเป็นบุคคลที่มีสติปัญญาเฉลียดฉลาด มีความเข้าใจในระเบียบราชการธรรมเนียมการเมืองการปกครอง จนเป็นที่ไว้วางใจของ "พระพรหมราชวงศา (กุทอง)" เจ้าเมืองอุบลราชธานีศรีวะนาไลประเทษราช ตลอดจนคณะเพียกรมการเมืองว่า มีความเหมาะสมที่จะเป็นเจ้าเมืองปกครองอาณาประชาราษฏร์ ให้มีความร่มเย็นเป็นสุขได้


title: พระบำรุงราษฎร์ (จูมมณี)

text: ปี พ.ศ. 2402 "พระพรหมราชวงศา (กุทอง)" เจ้าเมืองอุบลราชธานีศรีวะนาไลประเทษราช เห็นว่าในจำนวนบุตรทั้งหมดนั้น มีหลายคนซึ่งพอจะเป็น เจ้าเมือง อุปฮาด (อุปราช) ราชวงศ์ ราชบุตร ทำราชการให้แก่บ้านเมืองได้ จึงได้มอบหมายให้ ท้าวธรรมกิติกา (จูมมณี), "ท้าวโพธิสาราช (เสือ)", "ท้าวสีฐาน (สาง)" ซึ่งทั้ง 3 คนนี้เป็นพี่น้องร่วมมารดาเดียวกัน และ "ท้าวขัติยะ (ผู)" ซึ่งเป็นน้องต่างมารดา ร่วมปรึกษาหารือราชการงานเมือง เมื่อเป็นที่ตกลงกันแล้วจึงสั่งให้จัดหาเรือและคนชำนาญร่องน้ำเพื่อหาสถานที่สร้างเมืองใหม่ โดยล่องเรือไปทางทิศตะวันออกตามลำแม่น้ำมูล จนถึงบริเวณ "บ้านสะพือ" ได้จอดเรือและข้ามไปสำรวจภูมิประเทศฝั่งขวาแม่น้ำมูล ทิศตะวันตกของ "แก่งสะพือ" เมื่อเห็นว่าภูมิสถานเหมาะแก่การตั้งเมืองได้ จึงทำการบุกเบิกป่าตั้งแต่บริเวณแก่งสะพือไปถึงห้วยบุ่งโง้ง ให้พอที่จะตั้งบ้านเรือนได้ 30-80 ครอบครัว "พระพรหมราชวงศา (กุทอง)" เจ้าเมืองอุบลราชธานีในขณะนั้น จึงได้จัดราษฎรเข้าไปอยู่หลายครอบครัว พร้อมทั้งให้ "ท้าวไชยมงคล" และ "ท้าวอุทุมพร" ผู้เป็นญาติลงไปอยู่ด้วย แล้วตั้งชื่อว่า บ้านกว้างลำชะโด เนื่องจากบ้านนี้ตั้งอยู่ในย่านใจกลางของ 2 ลำห้วย คือ "ห้วยกว้าง" อยู่ทางทิศตะวันออกและ "ห้วยชะโด" อยู่ทางทิศตะวันตก


title: พระบำรุงราษฎร์ (จูมมณี)

text: ปี พ.ศ. 2406 เมื่อ ท้าวธรรมกิติกา (จูมมณี) ได้ตั้ง บ้านกว้างลำชะโด ขึ้นแล้ว ต่อมามีราษฎรเข้ามาอาศัยอยู่หนาแน่นขึ้นพอที่จะตั้งเป็นเมืองได้ จึงจัดสร้างศาลาว่าการขึ้นที่ริมฝั่งแม่น้ำมูลแล้วรายงานไปยัง "พระพรหมราชวงศา (กุทอง)" เจ้าเมืองอุบลราชธานีศรีวะนาไลประเทษราช ซึ่งเจ้าเมืองอุบลราชธานีก็เห็นชอบด้วย จึงมีใบบอกกราบเรียนไปยัง "เจ้าพระยากำแหงสงคราม" เจ้าเมืองนครราชสีมา เพื่อนำความกราบบังคมทูล


title: พระบำรุงราษฎร์ (จูมมณี)

text: พระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว รัชกาลที่ 4 แห่งราชวงศ์จักรี ได้ทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ ให้ยก บ้านกว้างลำชะโด เป็น เมืองพิมูลมังษาหาร เมื่อวันอาทิตย์ แรม 11 ค่ำ เดือน 12 ปีกุน เบญจศก จุลศักราช 1225 ตรงกับวันที่ 6 ธันวาคม พ.ศ. 2406 และโปรดเกล้าตั้ง ท้าวธรรมกิติกา (จูมมณี) เป็น พระบำรุงราษฎร์ (จูมมณี) เจ้าเมืองพิมูลมังษาาหารคนแรก และให้ "ท้าวโพธิสาราช (เสือ)" เป็นอุปฮาด (อุปราช), ให้ "ท้าวสีฐาน (สาง)" เป็นราชวงศ์, ให้ "ท้าวขัติยะ (ผู)" เป็นราชบุตร ขึ้นกับเมืองอุบลราชธานีศรีวะนาไลประเทษราช


title: พระบำรุงราษฎร์ (จูมมณี)

text: พระบำรุงราษฎร์ (จูมมณี) ได้ดำรงตำแหน่งเจ้าเมืองพิมูลมังษาหารคนแรก ในขณะมีอายุ 49 ปี ท่านมีความมุ่งมั่นตั้งใจสามารถสร้าง บ้านกว้างลำชะโด จนเป็น เมืองพิมูลมังษาหาร และได้วางรากฐานต่างๆ ไว้ให้ชาวเมืองพิมูลมังษาหาร จนเป็นดังเช่น "เมืองพิบูลมังสาหาร" ที่มีความเจริญรุ่งเรืองในปัจจุบันนี้


title: พระบำรุงราษฎร์ (จูมมณี)

text: ปี พ.ศ. 2430 พระบำรุงราษฎร์ (จูมมณี) ถึงแก่กรรมด้วยโรคชรา ณ เมืองพิมูลษาหาร (อำเภอพิบูลมังสาหาร ในปัจจุบัน) สิริอายุได้ 73 ปี ซึ่งท่านดำรงตำแหน่งเจ้าเมืองพิบูลมังสาหาร 25 ปี


title: พระบำรุงราษฎร์ (จูมมณี)

text: พระบำรุงราษฎร์ (จูมมณี) ได้รับการศึกษาและถ่ายทอดวิชาความรู้สรรพวิทยา จากพระอาจารย์และนักปราชญ์ผู้รู้ทั้งหลาย จนมีความรู้ความสามารถด้านภาษาขอม ภาษาธรรม อักษรไทยน้อย อักขระไทย จารีตประเพณี ตำราพิชัยสงครามและคาถาอาคมตามยุคสมัย


title: พระบำรุงราษฎร์ (จูมมณี)

text: พระบำรุงราษฎร์ (จูมมณี) เมื่อครองเมืองพิบูลมังสาหาร ได้ปกครองตามฮีตคองครรลองธรรมของเจ้าเมืองที่พึงปฏิบัติด้วยความวิริยะอุสาหะ เป็นเจ้าเมืองที่มีความรู้ ความสามารถ มีสติปัญญาเฉียบแหลม และเป็นนักรบผู้กล้าหาญ


title: พระบำรุงราษฎร์ (จูมมณี)

text: ในปี พ.ศ. 2418 เกิดกบฏฮ่อที่อาณาจักรล้านช้าง (เวียงจันทร์-หลวงพระบาง) พระบำรุงราษฎร์ (จูมมณี) ได้เกณฑ์ไพร่พลและยกกำลังไปร่วมสมทบกับทัพหลวง ทำสงครามปราบฮ่อจนสงบราบคาบและได้ชัยชนะกลับมา


title: พระบำรุงราษฎร์ (จูมมณี)

text: ในวันที่ 6 ธันวาคม ของทุกปี หน่วยงานราชการและประชาชนจะร่วมกันจัดงาน "พิธีบวงสรวงสมโภชอนุสาวรีย์พระบำรุงราษฎร์ (จูมมณี)" เพื่อรำลึกถึงคุณูปการของ พระบำรุงราษฎร์ (จูมมณี) ผู้ก่อตั้งเมืองพิบูลมังสาหาร และเป็นเจ้าผู้ปกครองเมืองพิบูลมังสาหารคนแรก เป็นการสดุดี เชิดชูเกียรติ รำลึกถึงพระคุณความดีงาม และแสดงความกตัญญูกตเวทีต่อบรรพบุรุษ พร้อมทั้งยังมีการจัดงานประเพณี ""บุญคูณลานกุ้มข้าวใหญ่"" อันเป็นมรดกทางวัฒนธรรมประเพณีท้องถิ่น ซึ่งถือว่าเป็นการอนุรักษ์ศิลปวัฒนธรรมจารีตประเพณีแห่งท้องถิ่นและสร้างความรักความสามัคคีของคนในชุมชน และเป็นการส่งเสริมการท่องเที่ยวเชิงวัฒนธรรมของอำเภอพิบูลมังสาหารและจังหวัดอุบลราชธานีอีกด้วย


title: พระบำรุงราษฎร์ (จูมมณี)

text: ผู้ที่ได้รับยศพระบำรุงราษฎร์และดำรงตำแหน่งเจ้าเมืองพิมูลมังษาหารสืบต่อมา คือ


title: พระบำรุงราษฎร์ (จูมมณี)

text: หลังจากนั้นได้มีการเปลี่ยนแปลงการปกครองโดย พระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว รัชกาลที่ 5 ทรงโปรดเกล้าฯ ตราพระราชบัญญัติการปกครองท้องที่ ร.ศ. 116 (พ.ศ.2440) ขึ้น ทางราชการจึงได้ลดฐานะ เมืองพิมูลมังษาหาร เป็น อำเภอพิมูลมังษาหาร ขึ้นกับจังหวัดอุบลราชธานี และตำแหน่งเจ้าเมืองก็เปลี่ยนแปลงเป็นนายอำเภอพิมูลมังษาหาร


title: พระบำรุงราษฎร์ (จูมมณี)

text: ปี พ.ศ. 2482 ทางราชการได้เปลี่ยนชื่อ อำเภอพิมูลมังษาหาร เป็น อำเภอพิบูลมังสาหาร เฉกเช่นในปัจจุบันนี้


title: การถ่างขยายหลอดเลือดหัวใจ

text: การถ่างขยายหลอดเลือดหัวใจ () เป็นหัตถการที่มิใช่การผ่าตัดใช้เพื่อรักษาการตีบแคบของหลอดเลือดหัวใจซึ่งพบในโรคหลอดเลือดหัวใจ เริ่มจากการเข้าถึงกระแสเลือดผ่านหลอดเลือดแดงต้นขาหรือข้อมือ แล้วใช้หลอดสวนหลอดเลือดหัวใจเพื่อดูหลอดเลือดทางภาพรังสีเอกซ์ หลังจากนั้น นักหทัยวิทยาปฏิบัติรักษาสามารถศัลยกรรมตกแต่งหลอดเลือดหัวใจ (coronary angioplasty) โดยใช้หลอดสวนบอลลูนซึ่งมีการสอดบอลลูนปล่อยลมเข้าไปในหลอดเลือดแดงที่อุดตันแล้วสูบลมเข้าเพื่อบรรเทาการตีบแคบ สามารถอุปกรณ์บางอย่างเช่น ดลวด (stent) เพื่อถ่างหลอดเลือดให้เปิด นอกจากนี้ หัตถการอื่น ๆ อีกจำนวนหนึ่งก็สามารถทำได้เช่นกัน


title: การถ่างขยายหลอดเลือดหัวใจ

text: PCI ปฐมภูมิเป็นการใช้ PCI อย่างรีบด่วนมากในผู้ป่วยกล้ามเนื้อหัวใจตายเหตุขาดเลือด โดยเฉพาะอย่างยิ่งเมื่อมีหลักฐานหัวใจเสียหายรุนแรงบนภาพคลื่นไฟฟ้าหัวใจ (MI ชนิด ST ยก) นอกจากนี้ PCI ยังใช้ในผู้ป่วยหลังเกิดกล้ามเนื้อหัวใจขาดเลือดแบบอื่นหรืออาการปวดเค้นไม่เสถียร ซ่ึ่งมีความเสี่ยงสูงต่อการเกิดอาการเพิ่ม สุดท้าย PCI อาจใช้ในผู้ป่วยอาการปวดเค้นเสถียรโดยเฉพาะอย่างยิ่งหากใช้ยาควบคุมอาการได้ยาก PCI เป็นทางเลือดของการปลูกถ่ายทางเลี่ยงหลอดเลือดหัวใจ (coronary artery bypass grafting) ซึ่งเลี่ยงหลอดเลือดที่ตีบตันโดยใช้หลอดเลือดปลูกถ่ายจากตำแหน่งอื่นในร่างกาย ในบางกรณี (เช่น มีการอุดกั้นมาก หรือมีโรคพื้นเดิมเบาหวาน) CABG อาจให้ผลดีกว่า


title: การถ่างขยายหลอดเลือดหัวใจ

text: ศัลยกรรมตกแต่งหลอดเลือดหัวใจริเริ่มครั้งแรกในปี 1977 โดยอันเดรอัส กรูเอนท์ซิกในประเทศสวิสเซอร์แลนด์


title: เดเมตริอุส ผู้ยุติธรรม

text: เดเมตริอุส ผู้ยุติธรรม หรือผู้ที่มีรูปงาม (กรีกโบราณ: Δημήτριος ὁ Καλός, ปกครองระหว่าง 285 ปีก่อนคริสตกาล - 249 หรือ 250 ปีก่อนคริสตกาล) หรือที่รู้จักกันดีในแหล่งประวัติศาสตร์ทางประวัติศาสตร์สมัยใหม่เช่น เดเมตริอุสแห่งซิเรเน เป็นพระมหากษัตริย์แห่งซิเรเนในยุคสมัยเฮลเลนิสติก


title: เดเมตริอุส ผู้ยุติธรรม

text: ไม่ค่อยมีใครรู้เรื่องพระองค์จนกระทั่ง 249 ปีก่อนคริสตกาล กษัตริย์มากัส กษัตริย์แห่งซิเรเน สิ้นพระชนม์ใน 249 หรือ 250 ปีก่อนคริสตกาล พระมเหสีม่ายของพระองค์คือผู้ที่มีอำนาจสูงสุดในซิเรเนคือพระนางอาพามาที่ 2 ซึ่งพระองค์เป็นพระนัดดาของพระองค์ ซึ่งเป็นลูกสาวของพี่สาวฝาแฝด พระนางสเตรโตนิซแห่งซีเรีย จากการอภิเษกสมรสของพระองค์กับกษัตริย์กรีกของอาณาจักรซิลิวซิด โดยอภิเษกสมรสกับแอนติคัสที่ 1 โซเตอร์


title: เดเมตริอุส ผู้ยุติธรรม

text: หลังพระนางอาพามาที่ 2 ได้ให้พระราชธิดาของพระองค์ พระนางเบเรนิซที่ 2 ทรงอภิเษกสมรสกับพระองค์ ทำให้พระองค์กลายเป็นกษัตริย์แห่งซิเรเนโดยปริยาย โดยหลังจากการอภิเษกสมรส ปโตเลมีที่ 2 แห่งอียิปต์ได้มาสู่ขอพระนางเบเรนิซไปอภิเษกสมรส เป็นพระราชินีแห่งอียิปต์ โดยให้พระองค์ครองราชย์เป็นกษัตรย์ซิเรนเแทน และทั้งสองพระองค์ไม่ได้มีพระราชโอรสและพระราชธิดาด้วยกันแม้พระองค์เดียว


title: เดเมตริอุส ผู้ยุติธรรม

text: การอภิเษกสมรสครั้งแรกของพระองค์กับพระนางโอลิมเปียส ซึ่งเป็นขุนนางหญิงจากเมืองลาริสซา, ธิดาของขุนนางนามว่า โพลิคลีตัสแห่งลาริสซา แต่พระนางโอลิมเปียสอาจจะเสียชีวิตเมื่อ 249 ปีก่อนคริสต์ศักราช พระราชโอรสของพระองค์กับพระนางโอลิมเปียสคือ แอนติโกนัสที่ 3 โดซอน ซึ่งภายหลังจากการสิ้นพระชนม์ของ ฟิลิปที่ 5 แห่งมาซิโดเนีย เมื่อ 179 ปีก่อนคริสตกาล พระราชโอรสของพระองค์ได้ครองบัลลังก์เป็นกษัตริย์ของอาณาจักรมาซิโดเนีย


title: ออคเตียบร์

text: ออคเตียบร์ หรืออีกชื่อคือ Oktyabr': Desyat' dney kotorye potryasli mir () เป็นภาพยนตร์เงียบอิงประวัติศาสตร์ของสหภาพโซเวียต โดย เซียร์เกย์ ไอเซนสไตน์ และ กรีโกรี อะเลคซันดรอฟ โดยสร้างเพื่อเป็นการฉลองครบรอบ 10 ปี การปฏิวัติเดือนตุลาคม โดยภาพยนตร์เช้าฉายในชื่อ October ในสหภาพโซเวียต และตัดต่อและเข้าฉายในต่างประเทศในชื่อ Ten Days That Shook The World โดยตั้งชื่อตามหนังสือที่เกี่ยวกับการปฏิวัติที่โดงดังของ John Reed


title: เขาเมินช์

text: เมินช์ () เป็นภูเขาในเทือกเขาแอลป์ในประเทศสวิตเซอร์แลนด์ มีความสูง 4,107 เมตรเหนือระดับน้ำทะเล เขาเมินช์ตั้งอยู่กึ่งกลางระหว่างยุงเฟราย็อคกับเขาไอเกอร์ ด้านล่างทางตะวันตกเฉียงใต้ของภูเขาเมินช์เป็นธารน้ำแข็งขนาดใหญ่ชื่อว่าธารน้ำแข็งอาเล็ทช์


title: ปโตเลมี เอเปียน

text: ปโตเลมี เอเปียน หรือที่เรียกว่า เอเปียน (กรีกโบราณ: Πτολεμαῖος Ἀπίων, ประสูติเมื่อ 150 หรือ 145 ปีก่อนคริสตกาล - 96 ปีก่อนคริสตกาล) เป็นผู้ปกครองหรือกษัตริย์เชื้อสายกรีกพระองค์สุดท้ายแห่งซิเรเน และเป็นสมาชิกของราชวงศ์ปโตเลมี โดยชื่อรองของพระองค์ชื่อ "เอเปียน" เป็นชื่อของแหล่งกำเนิดของชาวอียิปต์โบราณและอาจจะเป็นชื่อจากบรรพบุรุษของมารดา


title: ปโตเลมี เอเปียน

text: พระองค์เป็นพระราชโอรสของเจ้าชายกรีกอียิปต์กษัตริย์ซิเรเนและต่อมากลายเป็นฟาโรห์แห่งอียิปต์คือ ปโตเลมีที่ 8 ฟิสคอน กับพระมเหสีพระองค์ที่สามของพระองค์ พระนางเอเรเน (เป็นสตรีชาวอียิปต์พื้นเมือง) พระปิตุลาของปโตเลมีคือฟาโรห์ปโตเลมีี่ 6 ฟิโลเมเธอร์ และพระปิตุจฉาของพระองค์คือเจ้าหญิงเชื้อสายกรีกแห่งอียิปต์และสมเด็จพระราชินีคือ พระนางคลีโอพัตราที่ 2 แห่งอียิปต์


title: ไลท์นิง

text: ไลท์นิง () เป็นตัวละครในเกมชุด "ไฟนอลแฟนตาซี" สร้างโดยสแควร์เอนิกซ์ ปรากฏตัวครั้งแรกในฐานะตัวละครหลักของวิดีโอเกมเล่นตามบทบาทชื่อ "ไฟนอลแฟนตาซี XIII" โดยรับบทเป็นประชาชนในคูคูน (Cocoon) ซึ่งเป็นโลกจำลองที่ลอยอยู่เหนือดาวเคราะห์ชื่อแกรนพัลซ์ (Gran Pulse) หลังจากที่เซราห์น้องสาวของเธอถูกตราหน้าว่าเป็นศัตรูกับคูคูนแล้ว ไลท์นิงพยายามที่จะช่วยเหลือเธอ โดยภายหลังเธอได้รับภารกิจจากฟาลซี (fal'Cie) หรือชนเผ่าครึ่งมนุษย์ครึ่งเทพที่ปกครองทั้งโลกคูคูนและแกรนพัลซ์ ให้ทำลายคูคูนทิ้ง ไลท์นิงปรากฏตัวอีกครั้งกับบทตัวละครรองใน "ไฟนอลแฟนตาซี XIII-2" ด้วยภารกิจปกป้องเทพธิดาเอโทร (Etro) ต่อมาเธอรับบทตัวละครหลักอีกครั้งกับ "" ที่เธอได้รับมอบหมายให้กอบกู้โลกที่กำลังจะถึงกาลอวสานในอีก 13 วัน นอกจากเกม"ไฟนอลแฟนตาซี XIII" แล้ว เธอยังปรากฏตัวในเกมชุด "ไฟนอลแฟนตาซี" ภาคอื่น รวมถึงวีดีโอเกมนอกเกมชุดนี้เช่นกัน


title: ไลท์นิง

text: ไลท์นิงเป็นตัวละครที่สร้างโดย โมโทมุ โทริยามะ ผู้ผลิตเกมและนักเขียนบทของ "ไฟนอลแฟนตาซี XIII" และเขียนแบบโดย เท็ตสึยะ โนมูระ นักออกแบบตัวละครประจำให้กับเกมชุด "ไฟนอลแฟนตาซี" เดิมทีความคิดแรกในการพัฒนาไลท์นิงนั้นคือจะให้เธอเป็นผู้หญิงที่เชี่ยวชาญในการต่อสู้และมีนิสัยเด็ดขาดดั่งผู้ชายเมื่อเปรียบเทียบกับตัวละครหญิงจาก "ไฟนอลแฟนตาซี" ภาคก่อน ๆ แต่ภายหลังมีการปรับเปลี่ยนรูปแบบและบุคลิกของเธอให้เข้ากับเรื่องราวมากขึ้น เช่น ในภาคเสริมของภาค "XIII" นั้น โดยเฉพาะในภาค "ไลท์นิงรีเทิร์น" ไลท์นิงได้รับการพัฒนาเพื่อให้ผู้เล่นรู้สึกว่าตัวเธอก็มีบุคลิกราวกับคนธรรมดาที่สามารถเติบโตไปตามวัยได้เช่นกัน ชื่อเต็มของเธอในภาษาญี่ปุ่นคือ เอแคลร์ ฟาร์รอน (Éclair Farron; ) แต่ภายหลังในฉบับภาษาอังกฤษมีการเปลี่ยนแปลงชื่อเป็น แคลร์ ฟาร์รอน (Claire Farron) เนื่องจากชื่อเดิมมีความหมายคล้ายคลึงกับขนมประเภทหนึ่ง


title: ไลท์นิง

text: ไลท์นิงได้รับการวิจารณ์และการชื่นชมอยู่เป็นระยะ ๆ แต่โดยส่วนมากแล้วจะมีความคิดเห็นไปในทางเดียวกันคือเกี่ยวกับบุคลิกที่เย็นชาของเธอซึ่งดูคล้ายกับ คลาวด์ สไตรฟ์ ตัวละครจาก "ไฟนอลแฟนตาซี VII" เธอถูกวิจารณ์ว่าไม่มีบทบาทมากพอในภาค "XIII-2" ส่วนบทบาทของเธอในภาค "ไลท์นิงรีเทิร์น" ก็ได้เสียงตอบรับที่ค่อนข้างเป็นกลาง นักวิจารณ์บางคนมองว่าเธอมีบุคลิกที่เย็นชาเกินไป ซึ่งอาจเป็นเหตุทำให้ผู้เล่นรู้สึกเกลียดชังและไม่เป็นมิตรกับเธอ แต่ในขณะเดียวกัน นักวิจารณ์บางคนก็แย้งว่าเมื่อเรื่องราวได้ดำเนินผ่านไป เธอถึงจะค่อย ๆ นำเสนอพัฒนาการของเธอออกมา ภายหลังไลท์นิงปรากฏตัวบนการจัดอันดับตัวละครเกมโดยบริษัทผลิตวีดีโอเกมต่าง ๆ ที่คัดเลือกว่าตัวละครไหนโดดเด่นและเป็นที่นิยมมากที่สุดในซีรีส์ "ไฟนอลแฟนตาซี" ซึ่งเสียงตอบรับของเธอจัดว่าอยู่ในเชิงบวก


title: ไลท์นิง

text: ไลท์นิงเป็นตัวละครที่สร้างโดย โมโทมุ โทริยามะ ผู้ออกแบบตัวละครเกม "ไฟนอลแฟนตาซี XIII" และ "ไฟนอลแฟนตาซี X" และเขียนแบบโดย เท็ตสึยะ โนมูระ นักวาดภาพตัวละครประจำเกมชุด "ไฟนอลแฟนตาซี" พร้อมกับนักออกแบบอีกหลายคน โทริยามะเคยกล่าวไว้ว่า การร่างภาพของโนมูระครั้งแรกนั้น "ดูดีและมีพลังมากถึงขนาดที่ไม่ต้องแก้ไขอีก" และเนื่องจากคุณภาพกราฟิกของ "ไฟนอลแฟนตาซี XIII" ที่ก้าวหน้ากว่าเกมรุ่นเก่า ทำให้โนมูระสามารถเพิ่มรายละเอียดของไลท์นิงได้มากกว่าตัวละครอื่นที่เขาเคยออกแบบมา อาทิเช่น การออกแบบผ้าคลุมและรายละเอียดต่าง ๆ บนใบหน้า ทำให้เขาต้องใช้เวลากับการพัฒนามากขึ้น ซึ่งในช่วงแรกของการออกแบบ โนมูระเคยอธิบายว่าเธอเป็นตัวละครที่ดูเหมาะสมดีในเชิงที่ว่าเธอนั้นดูจริงจังและดุดัน แต่ทว่าเขาไม่สามารถทำให้ไลท์นิงมีความเป็นชายมากไปเนื่องจากกลัวว่าผู้เล่นจะเสียความรู้สึก จุดเด่นของไลท์นิงจากการออกแบบรุ่นแรก ๆ คือสีผมบลอนด์ปนเทาและใบหน้าที่คล้ายกับคนเอเชีย ต่อมาในการร่างภาพรุ่นหลัง ๆ มีการเปลี่ยนแปลงใบหน้าของเธอให้ดูมีความเป็นตะวันตกมากขึ้นและมีการเปลี่ยนสีผมของเธอให้เป็นสีชมพู โดยสีเดิมของเธอนั้นได้นำไปใช้กับตัวละครตัวอื่นแทน ส่วนเหตุผลในการเปลี่ยนสีผมและใบหน้าของไลท์นิงนั้นมาจากความต้องการที่จะให้เธอแลดูมีความเป็นผู้หญิงมากขึ้นและให้ดูเหมาะสมกับรูปร่างของตน การเรนเดอร์ตัวละครของเธอโดยใช้คอมพิวเตอร์กราฟิกนั้นเป็นไปอย่างง่ายดายเนื่องจากแบบร่างของเธอมีรายละเอียดอยู่มาก


title: ไลท์นิง

text: ชื่อจริงของไลท์นิงคือ แคลร์ ฟาร์รอน (Claire Farron) ในภาษาอังกฤษ และ เอแคลร์ ฟาร์รอน (Éclair Farron; ) ในภาษาญี่ปุ่น ซึ่งในช่วงแรก ๆ ของการผลิต ชื่อจริงของไลท์นิงคืออาเวเรีย ส่วน "เอแคลร์" จะใช้เป็นชื่อลับเท่านั้น แต่ปรากฏว่ามีการใช้ชื่อนี้เป็นชื่อทางการแทน ชื่อภาษาอังกฤษของเธอ "แคลร์" นั้นใช้แทน "เอแคลร์" เนื่องจากชื่ออย่างหลังมีความคล้ายคลึงกับขนมชนิดหนึ่ง ส่วนชื่อ "ไลท์นิง" นั้นไม่ได้เลือกโดยโนมูระ แต่เลือกจากสมาชิกในทีมพัฒนาคนอื่นเพราะเขาต้องการละทิ้งธรรมเนียมที่ต้องเป็นผู้ตั้งชื่อตัวละครหลักใน "ไฟนอลแฟนตาซี" มาโดยตลอด นอกจากนี้ทางทีมยังมีแผนสร้างบ้านพักส่วนตัวของไลท์นิงในภาค "XIII" แต่ความคิดนี้ถูกละทิ้งในภายหลังเนื่องจากพื้นที่ในเกมไม่เพียงพอ อาวุธของเธอในภาคนี้มีชื่อว่า เบลซ์ไฟร์ เซเบอร์ (Blazefire Saber) ในฉบับอังกฤษ (หรือเบลซ์เอดจ์ (Blaze Edge) ในฉบับญี่ปุ่น) ที่ออกแบบมาโดยสะท้อนถึงระบบการเล่นของเกมที่มีการอัญเชิญเอโดลอน หรือเหล่ามอนสเตอร์ที่สามารถเปลี่ยนรูปร่างให้กลายเป็นสัตว์ มนุษย์ หรือยานพาหนะได้ ส่วนโอดินที่เป็นเอโดลอนของไลท์นิงและเป็นมอนสเตอร์ที่ปรากฏตัวบ่อยครั้งใน"ไฟนอลแฟนตาซี" ภาคอื่นนั้น ได้ออกแบบมาเพื่อให้ไลท์นิงดูคล้ายกับอัศวินบนหลังม้า และมีการออกแบบโอดินให้ดูราวกับว่าเหมือนเป็นพ่อพระของไลท์นิง ในภาคต่อของภาค "XIII" นั้น โอดินได้รับการพัฒนาให้เป็นเพื่อนที่ไลท์นิงสามารถอธิบายความรู้สึกแก่นแท้ของเธอได้ ไดซุเกะ วะตะนะเบะ นักเขียนบทของสแควร์เอนิกซ์ กล่าวว่าในระหว่างที่เขากำลังเขียนบทสำหรับภาค "XIII" นั้น เขามีความสนใจในการสร้างความสัมพันธ์แบบไม่โรแมนติกระหว่างไลท์นิงกับสโนว์ (ตัวละครหลักอีกตัวของภาค "XIII") และเขาต้องการแสดงพัฒนาการของไลท์นิงให้ดูมีความเป็นมนุษย์มากขึ้นระหว่างที่เธอกำลังปกป้องโฮป


title: ไลท์นิง

text: เนื่องจากความต้องการของทีมพัฒนาที่อยากปรับปรุงบุคลิกของไลท์นิงให้ดีขึ้น จึงมีการสร้างภาคต่อของภาค "XIII" ขึ้นมา โดยในเกมนี้จะกล่าวถึงคำถามที่ว่าไลท์นิงจะมีความสุขหรือไม่หลังจากเหตุการณ์ในภาค "XIII" สิ้นสุดลง ซึ่งโทริยามะกล่าวว่าต้องการสร้างตอนจบตามความปรารถนาของไลท์นิง ชุดของไลท์นิงใน ภาค "XIII-2" นั้นออกแบบโดย อิซามุ คามิโกกูเรียว เขาทำงานจากภาพร่างของโนมูระที่เคยบอกกับเขาว่าลักษณะของเธอควรเป็นอย่างไร ชุดของเธอนั้นออกแบบมาแล้วหลายครั้งโดยคะมิโกะกุเรียว ไม่ว่าจะเป็นชุดกี่เพ้าหรือชุดตามนิยายวิทยาศาสตร์ แต่ก็ถูกลบออกไปในภายหลังเนื่องจากไม่เข้ากับบรรยากาศของเกม ซึ่งชุดแบบสุดท้ายที่จะใช้ในเกมนั้นได้รับแรงบันดาลใจมาจากวาลคิรีในเทพปกรณัมนอร์ส โดยแนวคิดของชุดนี้คือจะต้องสามารถสะท้อนให้เห็นถึงสิ่งแวดล้อมรอบตัวของไลท์นิงได้ สังเกตได้จากขนนกรอบชุดที่บ่งบอกถึงความเบาบาง ความละเอียดอ่อน และพลังของเธอ ทำให้เธอได้รับการเชิดชูว่าอยู่เหนือขีดศักยภาพมนุษย์และทำให้เธอดูแตกต่างจากคนทั่ว ๆ ไป


title: ไลท์นิง

text: ชุดของเธอในภาค "ไลท์นิงรีเทิร์น" นั้นออกแบบโดยโนมูระ ซึ่งโทริยามะเคยกล่าวกับเขาไว้ว่าอยากสร้างบางอย่างที่ดูเหมาะสมกับการต่อสู้ครั้งสุดท้ายโดยมี "พละกำลัง" เป็นจุดสำคัญ ชุดของเธอนั้นทำมาจากหนังสัตว์โดยมีความยาวตั้งแต่คอเสื้อจนถึงส่วนล่าง มีลายสีแดงและขาวสลับไปมาตามปกเสื้อ ชุดที่โนมูระออกแบบนั้นเป็นที่ชื่นชอบของคะมิโกะกุเรียวมากกว่าจากชุดอื่น ๆ ที่ออกแบบโดย โทะชิยุกิ อิตะฮะนะ, โทะชิทะกะ มะสึดะ, หรือแม้กระทั่งตัวเขาเอง ซึ่งล้วนแล้วแต่เป็นการนำแรงบันดาลใจมาจากตัวละครใน "ไฟนอลแฟนตาซี" รุ่นเก่า และ โยะชิทะกะ อะมะโนะ นักออกแบบคนก่อนแทบทั้งสิ้น และเพื่อเป็นการเสริมรายละเอียดให้กับชุดใหม่ โมเดลของไลท์นิงจึงได้รับการพัฒนาใหม่ทั้งหมด มีการขยายหน้าอกของเธอให้ใหญ่ขึ้นและชุดหลาย ๆ ชุดของเธอก็ปรับเปลี่ยนใหม่ให้ดูมีความเป็นผู้หญิงมากขึ้น สำหรับฉากจบของเกม โทริยามะคาดหวังให้ไลท์นิงไปปรากฏในฉากที่เหมือนกับชีวิตประจำวันในชุดลำลองปกติ บุคลากรในทีมเสนอให้จบเกมด้วยฉากไลท์นิงคุยกับเพื่อนพ้อง แต่โทริยามะอยากให้เรื่องเริ่มต้นและจบลงด้วยเธอเพียงคนเดียว เขากล่าวว่าไลท์นิงเป็นตัวละครหลักเพียงคนเดียวใน "ไลท์นิงรีเทิร์น" และเป็นตัวละครหลักเพศหญิงตัวแรกที่ได้มาอยู่ในแฟรนไชส์ "ไฟนอลแฟนตาซี"


title: ไลท์นิง

text: โทริยามะต้องการให้ไลท์นิงเป็นตัวละครหญิงที่ไม่เคยปรากฏใน "ไฟนอลแฟนตาซี" มาก่อน ดังเช่นผู้หญิงที่แข็งแกร่งและมีรูปร่างกำยำราวกับผู้ชาย ข้อแนะนำที่เขาส่งไปหาโนมูระนั้นมีใจความว่า อยากให้เธอดูแข็งแรงและสวยสง่าเหมือนกับ คลาวด์ สไตรฟ์ ตัวละครจาก "ไฟนอลแฟนตาซี VII" ในฉบับผู้หญิง ซึ่งโทริยามะได้พูดถึงความคล้ายคลึงของตัวละครทั้งสองว่ามีจุดเหมือนกันอยู่สองอย่าง นั่นคือบุคลิกที่เย็นชาและประวัติทางการทหาร สิ่งที่นอกเหนือจากนั้น "ไลท์นิงก็จะเป็นตัวของเธอเอง" โนมูระวิเคราะห์ตัวละครทั้งสองก่อนถึงกำหนดการปล่อย "ไลท์นิงรีเทิร์น" ในฉบับญี่ปุ่นว่าเขา "ต้องการที่จะให้เธอค่อย ๆ มีการพัฒนาและเป็นที่รักของใครหลาย ๆ คนเหมือนคลาวด์" โทริยามะได้กล่าวเสริมว่า จากตัวละครเกมทั้งหมดที่เขามีส่วนร่วมในการผลิตและออกแบบ ไลท์นิงเป็นตัวละครหญิงที่เขาชื่นชอบมากที่สุดจากเกมทั้งหมด ซึ่งตัวละครที่เขาชอบรองลงมาคือยูนะจาก "ไฟนอลแฟนตาซี X" และโยโย่จากบาฮามุทลากูน


title: ไลท์นิง

text: ตรงกันข้ามกับเกมชุด "ไฟนอลแฟนตาซี" อื่น ๆ ที่จะมีการสร้างตัวละครหลังจากที่บทเกมเขียนเสร็จ โทริยามะได้คิดบุคลิกภาพและอุปนิสัยของไลท์นิงเอาไว้ก่อนล่วงหน้าแล้ว ไลท์นิงเป็นคนที่เย็นชาและชอบทะเลาะกับสโนว์อยู่บ่อยครั้งเนื่องจากเขาก็เป็นคนตรงไปตรงมาเช่นกัน โนมูระกล่าวว่าไลท์นิงมี "องค์ประกอบที่ลึกลับเกี่ยวกับตัวเธอ" เดิมทีนั้นเธอมีบุคลิกดั่งผู้หญิงเจ้าชู้ที่ชอบเกี้ยวพาราสีผู้ชาย แต่ภายหลังบุคลิกแบบนี้ได้ย้ายไปยัง โอร์บายูน ฟังก์ แทนเมื่อฟังก์ได้รับการเปลี่ยนแปลงจากเพศชายเป็นเพศหญิง สำหรับภาค "ไลท์นิงรีเทิร์น" ผู้ผลิตเกมมีความเห็นว่าอยากจะนำเสนอด้านดีของไลท์นิงบ้างเพื่อให้มีความแปลกใหม่และตรงข้ามกับบุคลิกของเธอในภาคก่อน หนึ่งในจุดเปลี่ยนแปลงที่สำคัญที่สุดคือ ไลท์นิงนั้นเป็นตัวละครที่สูญเสียหลายสิ่งในชีวิต จึงทำให้จิตใจของเธอเปราะบาง ผู้ออกแบบ ยุจิ อะเบะ กล่าวเสริมว่า เนื่องจากความสูญเสียและจิตใจอันเปราะบางของเธอ ทำให้ไลท์นิงค้นพบด้านมืด จึงเมินเฉยต่อสิ่งต่าง ๆ รอบกายเธอโดยปริยาย และทำให้เธอ "เหมือนกับหุ่นเชิดที่ไม่มีตัวตนของตัวเองอยู่ภายใน" นอกจากนี้เขายังกล่าวอีกว่าบุคลิกแบบนี้แสดงถึง "ความอ่อนแอที่เธอมีและเป็นจุดสำคัญที่เธอต้องเปลี่ยนแปลงตัวเอง" ซึ่ง โยะชิโนะริ คิตะเซะ เป็นผู้ริเริ่มความคิดให้ไลท์นิงพัฒนาตนเองจากข้อเสียเหล่านี้เนื่องจากเขากังวลว่าความเย็นชาของเธอที่สุดโด่งนั้นจะทำให้ผู้เล่นไม่สามารถรู้สึกเป็นมิตรกับเธอ


title: ไลท์นิง

text: ไลท์นิงได้รับการพากย์เสียงโดย อาลี ฮิลลิส ในฉบับภาษาอังกฤษ และ มายะ ซากาโมโตะ ในฉบับภาษาญี่ปุ่น ซะกะโมะโตะนั้นประทับใจที่ไลท์นิงดูมีพลังและเย็นชา แต่ก็พบว่าเป็นเรื่องที่ลำบากมากเช่นกันที่จะพากย์เสียงไลท์นิงเนื่องจากเธอล้วนมีแต่ประสบการณ์กับตัวละครที่มีนิสัยอ่อนช้อยดังเช่น แอริธ เกนส์เบอรู ตัวละครหลักใน "ไฟนอลแฟนตาซี VII" ซึ่งเธอได้รับมอบหมายให้พากย์เสียงไลท์นิงโดยไม่ให้เปิดเผยถึงความเปราะบางของไลท์นิงที่ซ่อนอยู่ภายในและให้ใช้พละกำลังและรูปร่างอันดุดันของไลท์นิงเป็นตัวปิดบัง คิตะเซะกล่าวว่าการที่ให้ซะกะโมะโตะมาพากย์เสียงนั้นเป็นเพราะเขาเชื่อว่าเธอจะสามารถดึงศักยภาพของความเป็นเพศหญิงของไลท์นิงให้ออกมาได้ และเพื่อให้ความเป็นผู้หญิงกับความเป็นนักรบนั้นสมดุลกัน ฮิลลิสได้รับมอบหมายหลังจากที่เธอพูดบทสนทนาของตัวละครบางประโยคในรอบการคัดเลือก และได้รับหนังสือที่เล่าถึงจักรวาลของ "ไฟนอลแฟนตาซี XIII" ที่เธอกล่าวว่าข้อมูลภายในนั้นดู "ละเอียดมากเกินไป" หนึ่งในความท้าทายที่ฮิลลิสได้พบคือการนำเสนออารมณ์และพลังของซะกะโมะโตะในฉบับญี่ปุ่น เธอพยายามช่วยทีมผู้ผลิตของภาค "XIII" โดยการนำเสนอความเป็นมนุษย์ของไลท์นิงให้ได้มากที่สุด ตามบทสัมภาษณ์ที่เธอเคยกล่าวไว้ว่า "ฉันคิดว่านี่เป็นหน้าที่หลักของฉันที่จะให้ไลท์นิงเป็นคนที่มีอารมณ์จริง ๆ ไม่ใช่แค่เป็นเพียงตัวละครภายในเกมเท่านั้น เธอควรมีความสัมพันธ์กับตัวละครทุกตัวในเกม... รวมทั้งโจโคโบะด้วย!" และในการพัฒนาภาค "XIII" นั้นเธอได้กล่าวอีกว่ารู้สึกเหมือนไลท์นิง "มีบุคลิกที่ถูกถาโถมใส่เข้ามาเยอะเกินไป ทำให้ทุก ๆ อย่างเกี่ยวกับเธอดูแข็งทื่อไปหมด และถ้าเป็นเช่นนี้ต่อไป เธอจะกลายเป็นนักรบจริง ๆ และจะหมดความเป็นมนุษย์ในเร็ววัน"


title: ไลท์นิง

text: ไลท์นิงและเซราห์น้องสาวของเธอเป็นประชาชนในคูคูน (Cocoon) ซึ่งเป็นโลกจำลองที่ลอยอยู่เหนือดาวเคราะห์ชื่อแกรนพัลซ์ (Gran Pulse) ภูมิภาคต่าง ๆ ของทั้งสองโลกนั้นควบคุมโดยฟาลซี (fal'Cie) เชื้อชาติครึ่งมนุษย์ครึ่งเทพที่แบ่งเป็นสองสำนัก "แซงก์ทัม" (Sanctum) แห่งคูคูน และ "พัลซ์" (Pulse) แห่งแกรนพัลซ์ ซึ่งเป็นศัตรูกัน ใน "ไฟนอลแฟนตาซี XIII เอพิโซดเซโร่ โพรมิส" ชุดนิยายเกี่ยวกับเรื่องราวก่อนหน้าเหตุการณ์ในภาค "XIII" เปิดเผยว่าครอบครัวของไลท์นิงและเซราห์ตายเมื่อพวกเธอยังเด็ก จึงทำให้ปณิธานของไลท์นิงเป็นการปกป้องน้องสาวของเธอ แต่ภายหลังเธอกลับเพิกเฉยเซราห์ เธอเติมโตมาด้วยจิตอคติต่อสโนว์เพราะเขามีความสัมพันธ์แบบโรแมนติกกับเซราห์และเขาอยู่กับฝ่ายกบฎรัฐบาลที่ชื่อโนรา (NORA) ไลท์นิงค้นพบในภายหลังว่าเซราห์ถูกสาปให้กลายเป็นลาซี (l'Cie) หรือมนุษย์ที่ถูกจองจำด้วยพลังเวทมนตร์โดยมีจุดมุ่งหมายเดียวคือการบรรลุภารกิจที่ได้รับจากอานิมา ซึ่งเป็นฟาลซีของแกรนพัลซ์ ลาซีผู้ใดที่ทำภารกิจสำเร็จ ร่างกายของผู้นั้นจะเปลี่ยนเป็นคริสตัล เดิมทีแล้วไลท์นิงคิดว่าเซราห์จะใช้เหตุผลนี้ในการเป็นข้ออ้างเพื่อที่จะแต่งงานกับสโนว์ ภายหลังเธอตัดสินใจถอดตัวออกจากการเป็นสมาชิกกลุ่มการ์เดียนคอปส์ (Guardian Corps) และสมัครใจเปลี่ยนแปลงตัวเองเพื่อช่วยเหลือเพิร์จ (Purge) หรือกลุ่มประชาชนที่ถูกขับไล่ออกจากเมืองด้วยคำสั่งของอานิมา เพื่อที่จะช่วยน้องสาวของเธอ


title: ไลท์นิง

text: ใน "ไฟนอลแฟนตาซี XIII" ไลท์นิงพบอานิมาโดยมีโฮป, ซัส คัตส์รอย, และโอร์บาไดอา วานีล เป็นผู้ร่วมเดินทาง ซึ่งพวกเขาทั้งสามล้วนเป็นผู้ลี้ภัยจากคูคูน เมื่อพวกเขาเจอเซราห์ ก็พบว่าเธอได้เปลี่ยนร่างเป็นคริสตัลไปเสียแล้ว ไลท์นิงกับพวกพ้องจึงเข้าสู้อานิมาแต่กลับถูกตราหน้าว่าเป็นลาซีเมื่อไซคอม (PSICOM) กองทัพของคูคูน ทำลายอานิมาลง แต่เนื่องจากไลท์นิงไม่เชื่อว่าสโนว์จะปกป้องน้องสาวของเธอ เธอจึงเมินเฉยทั้งคู่ ซึ่งต่อมาพวกเขาทั้งสองได้รับการช่วยเหลือจาก โอร์บายูน ฟังก์ และกลุ่มทหารรับจ้างของคูคูนชื่อคาวัลรี (Cavalry) ในที่สุดไลท์นิงก็ออกเดินทางกับโฮปแค่สองคน เธอช่วยเหลือโฮปโดยการปกป้องและฝึกฝนเขาด้วยความไม่รู้ว่าเขามีแผนแอบลอบสังหารสโนว์อยู่ หลังจากนั้นไลท์นิงก็เริ่มเกลียดชังตนเองที่ถูกตราหน้าให้เป็นลาซีและรู้สึกผิดที่เธอไม่เชื่อในเรื่องราวของเซราห์ หลังจากที่เธอก้าวพ้นปัญหาเหล่านี้แล้ว เธอจึงยอมรับความสัมพันธ์ระหว่างสโนว์กับเซราห์และเชื่อมั่นว่าสโนว์จะเป็นคนปกป้องเธอ เมื่อพวกเขาสังหารออร์ฟาน (ฟาลซีในสำนักแซงก์ทัม) เพื่อช่วยเหลือคูคูน ไลท์นิงและพวกพ้องจึงได้กลับมาใช้ชีวิตปกติอีกครั้ง ยกเว้นฟังก์กับวานีลที่พวกเธอทั้งสองยอมสละชีวิตตนเองเพื่อหยุดยั้งไม่ให้คูคูนถล่มลงมาชนกับแกรนพัลซ์


title: ไลท์นิง

text: ใน "ไฟนอลแฟนตาซี XIII เอพิโซดวัน" นิยายสั้นที่เล่าเรื่องราวหลังจากเหตุการณ์ในภาค "XIII" บอกว่าไลท์นิงนั้นกระวนกระวายเพราะไม่รู้ว่าการต่อสู้ของเธอนั้นจบลงแล้วหรือยัง เธอออกจากบ้านเพื่อที่จะช่วยเหลือฟังก์และวานีล แต่ก็ได้อวยพรให้กับเซราห์และสโนว์ในงานแต่งงานก่อนที่เธอจะออกผจญภัย หลังจากนั้นไลท์นิงพบว่าตนเองตกอยู่ในหลุมมืดทมิฬ แต่ก็ยังตัดสินใจเดินหน้าต่อไป


title: ไลท์นิง

text: ใน "ไฟนอลแฟนตาซี XIII-2" ไลท์นิงหายตัวไป และทุกคนยกเว้นเซราห์เชื่อว่าเธอนั้นตายไปแล้วพร้อมกับวานีลและฟังก์เพื่อที่จะช่วยคูคูน ในความจริงแล้ว ไลท์นิงถูกนำพาตัวไปยังวาลฮัลลา เมืองหลวงของเทพธิดานามว่าเอโทร (Etro) ที่มีบัญชาให้ไลท์นิง วานีล และฟังก์หลุดพ้นจากคำสาปลาซี ซึ่งเหตุการณ์นี้ทำให้เวลาบิดเบือนและส่งผลให้ความทรงจำของไลท์นิงถูกลบหลังจากการล่มสลายของคูคูน แต่ด้วยความหวังที่อยากจะชดเชยให้กับผู้ตายในขณะที่เธอเป็นลาซี ไลท์นิงจึงเลือกที่จะอยู่ในวาลฮัลลาเพื่อปกป้องเอโทรที่กำลังตายจากไกอุสบัลลาด ชายอมตะที่มีจิตเคียดแค้นเอโทร ไลท์นิงได้ขอความช่วยเหลือจากโนเอลไครส์ (ตัวละครหลักในภาค "XIII-2") และเซราห์เพื่อหยุดยั้งไกอุสจากการหยุดเวลา ไกอุสมีแผนทำเช่นนั้นโดยการปลดปล่อย "เคออส" พลังงานเหนือธรรมชาติที่ควบคุมโดยเอโทร ไปยังโลกมนุษย์ เซราห์และโนเอลเดินทางไปในอนาคตเพื่อแก้ไขการบิดเบือนประวัติศาสตร์นี้ แต่เซราห์กลับตายลงหลังจากที่ประวัติศาสตร์ย้อนกลับคืนมา ในภาคเสริมตอนเรเควียมออฟเดอะกอดเดส ไลท์นิงแพ้ในการต่อสู้กับไกอุสและสูญสิ้นความหวังหลังจากที่ค้นพบว่าน้องสาวของเธอได้ตายลง แต่ไลท์นิงก็ได้รับการปลอบประโลมจากวิญญาณของเซราห์ที่กล่าวไว้ว่าอย่าลืมตัวตนของเธอ ไลท์นิงสาบานว่าจะปกป้องความทรงจำของเซราห์ตลอดไปโดยการแปลงร่างตนเองให้เป็นคริสตัล ซึ่งจะปกป้องเธอไม่ให้ได้รับผลกระทบหลังจากที่การตายของเอโทรนั้นปลดปล่อยเคออสออกมา


title: ไลท์นิง

text: ในภาค "ไลท์นิงรีเทิร์น" หลังจากที่เหตุการณ์ในภาค "XIII-2" ผ่านมา 500 ปี ไลท์นิงได้รับการชุบชีวิตจากเทพบูนนิเวลซ์ โลกได้ถูกกำหนดว่าจะถึงกาลอวสานภายในเวลา 13 วันเนื่องจากอิทธิพลจากเคออสที่รบกวนโลก และไลท์นิงได้รับเลือกให้เป็นผู้กอบกู้โลกใบนี้ บูนนิเวลซ์สัญญาว่าจะชุบชีวิตเซราห์ขึ้นมาให้หากเธอทำภารกิจสำเร็จ และด้วยความช่วยเหลือจากโฮป ไลท์นิงได้ปลดปล่อยเพื่อนพ้องของเธอจากการทับถมทางอารมณ์ ได้พบกับโอดินที่อยู่ในรูปของโจโคโบะสีขาว และได้พบกับลูมิน่า หรือการสำแดงความอ่อนแอของตัวเธอในร่างมนุษย์ ภายหลังปรากฏว่าไลท์นิงเริ่มสงสัยในสัญญาของบูนนิเวลซ์หลังจากที่เธอค้นพบว่าเขาขโมยวิญญาณของเซราห์และเปลี่ยนแปลงความทรงจำของเธอ ไลท์นิงจึงทรยศเขาหลังจากที่เขาสร้างโลกใบใหม่เสร็จ และเมื่อโลกเดินทางมาถึงกาลอวสาน ไลท์นิงได้เข้าต่อสู้กับบูนนิเวลซ์ เทพผู้ซึ่งต้องการเปลี่ยนแปลงมนุษย์ให้เหมือนตนเองและได้มองว่าไลท์นิงเป็นตัวแทนของเอโทรเสมอมา ถึงแม้ว่าเธอจะเตรียมตัวที่จะเติมเต็มบทบาทใหม่และละทิ้งชีวิตความเป็นมนุษย์ของเธอ ไลท์นิงก็ได้เลือกที่จะขอความช่วยเหลือและยอมรับให้ลูมิน่าเป็นหนึ่งในตัวตนของเธอ ทุก ๆ คนที่เธอเคยช่วยเหลือรวมทั้งเซราห์ได้พบกับเธออีกครั้งและสังหารบูนนิเวลซ์ลงได้ ไลท์นิงจึงได้เห็นถึงการสร้างจักรวาลใหม่ ซึ่งเธอกับพวกพ้องและวิญญาณของมนุษยชาติทั้งหมดก็ได้ย้ายไปอยู่ที่จักรวาลนั้น ในตอนอวสาน เธอนั่งอยู่บนรถไฟเพื่อเดินทางไปหาเพื่อน ๆ ของเธออีกครั้ง


title: ไลท์นิง

text: นอกจากภาค "XIII" แล้ว ไลท์นิงยังปรากฏตัวในเกมอื่น ซึ่งส่วนใหญ๋จะเป็นภาคแยกของเกมชุด "ไฟนอลแฟนตาซี" ในเกมต่อสู้ "ดิสซิเดีย 012 ไฟนอลแฟนตาซี" เธอเป็นหนึ่งในนักรบที่ได้รับการอัญเชิญจากเทพธิดาคอสมอส เดิมทีแล้วมีกำหนดการเปิดตัวไลท์นิงในเกม "ดิสซิเดีย ไฟนอลแฟนตาซี" ซึ่งเป็นภาคก่อนหน้า แต่ความคิดนั้นก็ถูกลบออกเพราะ "ไฟนอลแฟนตาซี XIII" ยังไม่ได้รับการกำหนดวันวางแผงและทางสแควร์เอนิกซ์ก็ไม่ต้องการที่จะเปิดเผยตัวละครก่อนเวลาอันสมควร ในส่วนเรื่องราวของ "ดิสซิเดีย 012" นั้น ไลท์นิงและผองเพื่อนได้ประชัญหน้ากับสิ่งเทียมชีวิตเรียกว่ามานิคินส์ ซึ่งถ้าหากพวกเหล่ามานิคินส์สามารถสังหารผู้ใด ผู้นั้นจะไม่มีวันได้เกิดอีกตลอดกาล ทำให้หลักการชุบชีวิตของโลกแปรปรวน ไลท์นิงเป็นผู้นำเหล่านักผจญภัยไปยังประตูมิติที่ส่งมานิคินส์ออกมา และคนภายในกลุ่มก็สละชีพตนเองเพื่อที่จะปิดมัน เธอมีชุด 3 แบบภายในเกม และเธอได้ปรากฏตัวอีกครั้งกับเกมอาร์เคดในปี 2015 และเกมคอนโซลชื่อ "ดิสซิเดีย ไฟนอลแฟนตาซี เอ็นที"


title: ไลท์นิง

text: ไลท์นิงปรากฏตัวอีกครั้งในเกม "" ในขณะที่เธอกำลังอยู่ในร่างคริสตัลจากภาค "XIII-2" และ "ไลท์นิงรีเทิร์น" ไลท์นิงและเหล่ามอนสเตอร์จากโลกของเธอปรากฏตัวในดินแดนที่เรียกว่าเออร์เซอา (Eorzea) มีคำใบ้ว่าเธอถูกส่งไปยังที่นั่นโดยบูนนิเวลซ์เพราะเขาอยากขัดเกลาความสามารถในการต่อสู้ของเธอในภายภาคหน้า หลังจากที่เหตุการณ์สิ้นสุดลง ไลท์นิงกล่าวกับผู้เล่นเป็นครั้งสุดท้ายว่าเธอรู้สึกขอบคุณมากสำหรับเวลาที่พวกเขาใช้ไปกับเธอในดินแดนเออร์เซอา ในขณะที่เธอกำลังจะกลับโลกที่เธอจากมา เธอยังได้ขอให้ผู้เล่นจดจำเรื่องราวในโลกของเธอด้วย ผู้เล่นที่มีส่วนร่วมในเหตุการณ์ครั้งนี้จะได้รับอุปกรณ์และชุดจากภาค "XIII" นอกจากนี้ ไลท์นิงยังปรากฏตัวเป็นพันธมิตรใน "เวิลด์ออฟไฟนอลแฟนตาซี" เช่นกันโดยใส่ชุดจากภาค "ไลท์นิงรีเทิร์น" และได้มีส่วนร่วมในเกมโทรศัพท์มือถือ "โมบิอัส ไฟนอลแฟนตาซี" ทั้งในฉบับภาษาญี่ปุ่นและภาษาต่างประเทศ ในตอนพิเศษที่ชื่อว่า ไลท์นิง รีซูเรกชัน


title: ไลท์นิง

text: ในเกมกดตามจังหวะ "ทีตรึทึม ไฟนอลแฟน่ตาซี" และภาคเสริมของเกมนี้ "เคอร์เทนคอล" ไลท์นิงเป็นตัวละครในฐานะตัวแทนของภาค "XIII" และปรากฏตัวในชุดจากภาค "XIII-2" ใน "ไฟนอลแฟนตาซี แอร์บอร์นบริเกต" นอกจากนี้เธอยังเป็นตัวละครในเกมโทรศัพท์มือถือ "ไฟนอลแฟนตาซี ออลเดอะเบรฟเวสต์" และ "ไฟนอลแฟนตาซี เรกคอร์ดคิปเปอร์" ตัวละครเสริมพลังใน "ไฟน อลแฟนตาซี เอ็กซ์พลอเรอร์" ตัวจิบิใน "ไฟนอลแฟนตาซี อินอิทะดะกิสตรีตโมบาย" และปรากฏอยู่บนไพ่ใน "ไฟนอลแฟนตาซี อาร์ตนิกส์" และหลังจากที่มีการสันนิษฐานว่าเธอจะปรากฏตัวอีกครั้งในเกม "ไฟนอลแฟนตาซี" ชุดหลักหลังจากภาค "ไลท์นิงรีเทิร์น" คิตะเซะได้ออกมาชี้แจงในปี 2013 ว่าเธอจะปรากฏตัวในภาคเสริมต่าง ๆ แต่บทบาทในซีรีส์ชุดหลักได้จบลงแล้ว


title: ไลท์นิง

text: ไลท์นิงยังปรากฏในเกมชุดที่ไม่ใช่ "ไฟนอลแฟนตาซี" เช่นกัน อาทิเช่น "คิงดอมฮาร์ตส์ รีโคตเดต" และ "พัตเซิลแอนด์ดรากอน" ร่วมกับตัวละครอื่นจาก "ไฟนอลแฟนตาซี" ภาคอื่น นอกจากนี้ชุดของเธอจากภาค "XIII" นั้นก็มีการนำไปใส่ให้กับตัวละครชื่ออายะเบรียใน "เดอะเติร์ตเบิร์ธเดย์" และเธอยังเป็นตัวละครในเกมยิงปืนอาร์เคด "กันสลิงเกอร์ สตราโตส 2" มายะ ซากาโมโตะ เป็นนักพากย์เสียงของทั้งอายะเบรียและไลท์นิง เมื่ออายะเบรียสวมชุดของไลท์นิง เธอจะพากย์เสียงอายะเบรียให้เหมือนกับตัวละครนี้


title: ไลท์นิง

text: ไลท์นิงได้รับเลือกให้เป็นพรีเซนเตอร์ของเกม "ไฟนอลแฟนตาซี XIII" โดยสแควร์เอนิกซ์ มีสร้อยคอ 2 เส้น และน้ำหอมชื่อว่าไลท์นิงอูเดอโทเรต (Lightning eau de toilette) ที่ผลิตขึ้นโดยมีแรงบันดาลใจมาจากเธอ กระบวนท่าในการต่อสู้ของเธอจากภาค "XIII" นั้นได้รับการพัฒนาโดยเพลย์อาร์ตไค ซึ่งเป็นบริษัทที่ได้รับจ้างให้ผลิตโมเดลของตัวละครในเกมชุด "ไฟนอลแฟนตาซี" เธอยังปรากฏอยู่บนไพ่ในเกมไพ่ต่าง ๆ ของ "ไฟนอลแฟนตาซี" และในภาพยนตร์โฆษณาชื่อไมเคิล ร่วมกับตัวละครอื่น ๆ เช่น นาธาน เดรก, คราโตส, และโคลแม็กเกรธ นอกจากนี้ยังมีดาราและนักแสดงบางคนนำเธอไปคอสเพลย์ใน "ไฟนอลแฟนตาซี ทะเวนตีฟิฟธ์แอนนิเวอซารีอีเว้นต์" ซึ่งจัดในงานเอเชียเกมโชว์ 2013 เธอปรากฏตัวอีกครั้งในภาพยนตร์แอนิเมชันชื่อ "ไลท์นิงรีเทิร์น" ต่อมาในเดือนเมษายน 2012 ไลท์นิงและเพื่อนของเธอจากภาค "XIII-2" ปรากฏตัวเป็นแบบดีไซน์ให้กับพราดาในนิตยสาร 12 หน้าสำหรับผู้ชายชื่อ อารีนา โฮมพลัส เพื่อที่จะประชาสัมพันธ์ "ไลท์นิงรีเทิร์น" หลังจากนั้นไลท์นิงได้เป็นพรีเซนเตอร์ให้กับขนมที่ผลิตโดย เอะซะกิ กลิโกะ ในปี 2015 เธอปรากฏตัวในโฆษณาของบริษัทแฟชันฝรั่งเศส หลุยส์ วิตตอง ที่ออกแบบโครงเรื่องโดยโนมูระและกำกับโดย นิโคลัส เกคแควร์


title: ไลท์นิง

text: ระหว่างที่ "ไฟนอลแฟนตาซี XIII" กำลังอยู่ในช่วงพัฒนา โทต ซิโอเลก จากอนิเมะนิวส์เน็ตเวิร์ก ไม่ประทับใจกับไลท์นิงดังที่เขากล่าวว่าเธอดูไม่มีความกระตือรือร้น หลังจากที่เกมสิ้นสุดการพัฒนาแล้ว ซิโอเลกมีความเห็นตอนแรกว่าเธอดู "เย็นชาและห่างเหินเกินไป ถึงแม้ว่านักเขียนจะพยายามทำให้เธอดูเหมือนกับฮีโร่หญิงที่แข็งแกร่งก็ตาม แต่พวกเขาก็ลืมที่จะทำให้เธอดูมีความน่าสนใจ" แต่ภายหลังเขากลับยอมรับว่าไลท์นิงเป็นตัวละครที่มีการพัฒนามากขึ้นในตอนท้ายเกม เวสเลย์ ยินพูลล์ จากวีดีโอเกมเมอร์ดอตคอม กล่าวอย่างเรียบง่ายว่าเธอเป็นเพียงแค่คลาวด์ที่เป็นเพศหญิง เจเรมี พาร์ริช จากวันอัพดอตคอม มีความเห็นประมาณว่าผู้เล่นในตอนแรกจะคิดว่าเธอเป็นเพียงแค่ตัวหลักของเรื่องที่นิสัยเสีย แต่ความคิดนั้นอาจเปลี่ยนไปเมื่อพวกเขาพบฉากที่บรรยายด้านดีเกี่ยวกับเธอ แต่ในทางกลับกัน เควิน แวนออร์ต จากเกมสปอต ชื่นชมเธอว่าเธอดูเป็นที่ชื่นชอบและมีความสวยสง่า มาร์ติน โรบินสัน จากไอจีเอ็น กล่าวด้วยว่าไลท์นิงจะเป็นที่หลงรักเมื่อเปรียบเทียบกับโฮปหรือสโนว์ แต่ภายหลังเขากลับพบว่าเรื่องราวในอดีตของไลท์นิงนั้น "ซ้ำซากและจำเจเหมือนกับตัวละครอื่นทั่วไป" และคิดว่าซัสนั้นเป็นตัวละครที่น่าชื่นชมมากกว่า ส่วน คาโรไลน์ กุดมุนซัน จากเกมส์เรดาร์ ไม่ค่อยประทับใจเนื่องจากเธอเห็นว่า ถึงแม้ว่าการพากย์เสียงของไลท์นิงจะดูมีราคา แต่มันก็ "ไม่ได้เกินไปกว่าที่เราคาดไว้" เธอกล่าวอีกว่าการที่ตัวละครดูซ้ำซากทำให้ไลท์นิง "ไม่มีมิติและน่าเบื่อ" คริสเตียน นัต จากกามาสุตรา เชื่อว่าความสัมพันธ์ระหว่างไลท์นิงกับนักพาย์จะช่วยเพิ่มคุณค่าและสามารถเป็นบทเรียนให้กับนักพากย์คนอื่นได้


title: ไลท์นิง

text: สำหรับภาค "XIII-2" แล้ว โจ จุบา จากเกมอินฟอร์มเมอร์ ผิดหวังที่ไลท์นิงถูกลดบทบาทลงแล้วให้เซราห์กับโฮปมีบทมากขึ้น เนื่องจากเขาเห็นว่าโฮปกับเซราห์เป็นตัวละครที่มีบทอ่อนกว่าไลท์นิง ไซมอน ปาร์กกิน จากยูโรเกมเมอร์ พบว่าเรื่องราวของไลท์นิงขาดจุดมุ่งหมาย วานออร์ตก็ผิดหวังเช่นกันที่ไลท์นิงและไกอุสมีบทน้อยในภาคนี้เพราะว่าทั้งคู่มีตัวละครที่เด่นชัดกว่าเซราห์และโฮป


title: ไลท์นิง

text: ในภาค "ไลท์นิงรีเทิร์น" จูบาวิจารณ์ไลท์นิงว่าขาดการพัฒนาในด้านการพากย์ และ มาร์ตี ซิลวา จากไอจีเอ็น รู้สึกว่าการที่เธอดูเย็นชาขึ้นกว่าภาคก่อนทำให้เธอไม่เป็นที่ชื่นชอบ วานออร์ตก็วิจารณ์เช่นเดียวกันว่าไลท์นิง "ไม่เป็นที่น่าสนใจในทุก ๆ ด้าน" และดูเหมือนเธอจะ "ถูกใช้เป็นตัวเสียบเพื่อไม่ให้บทมีช่องโหว่มากกว่า" ซึ่งตามหลักปรัชญาของสโตอิกแล้ว การที่ไลท์นิงเป็นแบบนี้จะทำให้ผู้เล่นกับตัวละครไม่สามารถเชื่อมถึงกันได้ พาร์ริช จากยูโรเกมเมอร์ (เขียนให้กับยูเอสเกมเมอร์) ก็กล่าวในทำนองเดียวกันว่า "น่าสมเพชโดยสิ้นเชิง" และ "ไม่มีบุคลิกเป็นของตัวเองไม่ว่าประการใด" เนื่องจากว่าเกมภาคนี้ไม่สามารถเปล่ยนชุดของไลท์นิงได้ ในทางกลับกัน ปาร์กินกล่าวว่า ภารกิจเสริมบางจุด อาทิเช่น การไล่แกะหรือการค้นหาตุ๊กตาของเด็กหญิง สามารถช่วยให้ไลท์นิงดูมีความเป็นมนุษย์มากขึ้นและอาจทำให้เธอเป็นที่ชื่นชอบได้ เดล นอร์ธ จากเดสตรักทอยด์ ได้กล่าวเช่นเดียวกันว่าชุดและบทสนทนานั้นเชิดชูตัวละครหลักได้เป็นอย่างดี ซึ่งองค์ประกอบเหล่านี้ทำให้เธอดูมีความไร้ชีวิตชีวาน้อยลง ซึ่งถือว่าเป็นการพัฒนาที่ดี เดฟ ไรลีย์ จากอนิเมะนิวส์เน็ตเวิร์ก รู้สึกว่าบุคลิกของไลท์นิงในภาคนี้ ถึงแม้ว่าจะดูไม่เข้ากันกับภาค "XIII" และ "XIII-2" แต่ก็กลับดูเหมาะสมดีในฐานะผู้ช่วยเทพใน "ไลท์นิงรีเทิร์น" อย่างน่าประหลาด นอกจากนี้ เทครีวิวเวอร์ก็ประทับใจในความตื้นลึกหนาบางของไลท์นิงเช่นกัน


title: ไลท์นิง

text: ในรายชื่อการจัด 10 อันดับตัวละคร "ไฟนอลแฟนตาซี" ของวีดีโอเกมเมอร์ดอตคอม ไลท์นิงได้รับอันดับ 6 ซึ่งนักเขียนยูนพูลล์พบว่าเธอมีความน่าสนใจอยู่ไม่น้อยถึงแม้ว่าจะมีจุดคล้ายคลึงกับคลาวด์อยู่มากก็ตาม ในปี 2011 ไอจีเอ็นจัดอันดับให้ไลท์นิงอยู่ในกลุ่มตัวละครดีเด่นของเกมชุด "ไฟนอลแฟนตาซี" โดยกล่าวว่าเธอได้แสดงให้เห็นแล้วว่ามีความสมดุลระหว่างพละกำลังและความอ่อนโยน และเธอยังมีความสำเร็จอยู่มากมาย ไลท์นิงได้รับอันดับ 8 ในการจัดอันดับที่คล้ายคลึงกันจาก ฮาร์ต ฮุกเกอร์ แห่งเกมโซน ซึ่งเขาได้กล่าวถึงภาพลักษณ์และความมุ่งมั่นของเธอที่ทำให้เธอได้เป็นหนึ่งในตัวละครหญิงที่มีความเป็นผู้นำมากที่สุดใน "ไฟนอลแฟนตาซี" ชีตโค้ดเซ็นทรัลจัดให้เธอเป็น 1 ใน 10 ของตัวละครหญิงที่ "สารเลวแต่ก็เป็นที่ชื่นชอบ" ซึ่งผู้เขียนเห็นว่าไม่มีตัวละครแบบนี้เลยในเกมชุด "ไฟนอลแฟนตาซี" ภาคก่อน ไลท์นิงได้รับอันดับ 2 ใน การจัดอันดับตัวละครเกมที่เร่าร้อนมากที่สุดของอาฟเตอร์เอลเลน ส่วนในการจัด 10 อันดับตัวละครที่มีความเป็นผู้นำสูงที่สุดของเกมอินฟอร์มเมอร์ ไลท์นิงได้รับอันดับ 8 และได้รับคำชื่นชมว่าเป็นเพียงตัวละครหลักตัวเดียวใน "ไฟนอลแฟนตาซี XIII" ที่มีความรับผิดชอบในการต่อต้านรัฐบาลที่กำลังล่มสลายในคูคูน อีกความเห็นหนึ่งมีใจความว่า ทุกภารกิจของเธอนั้นสำคัญและมีจุดหมาย จึงทำให้เธอเป็นตัวเอกของเกมโดยปริยาย เธอได้รับอันดับที่ 19 ในการจัดอันดับตัวละครใน "ไฟนอลแฟนตาซี" ที่โดดเด่นที่สุดจากนิตยสารคอมเพล็กซ์ และได้รับอันดับที่ 39 จากตัวละครเอกหญิงที่โดดเด่นที่สุดในประวัติศาสตร์วงการวีดีโอเกม


title: ไลท์นิง

text: ในปี 2010 ไลท์นิงได้รับอันดับที่ 34 จากการโหวตของ "ฟะมิสึ" ที่จัดอันดับตัวละครเกมที่ได้รับความนิยมมากที่สุดในญี่ปุ่น ในปี 2013 เธอได้รับเลือกให้เป็นตัวละครหญิงที่เป็นที่ชื่นชอบมากที่สุดใน "ไฟนอลแฟนตาซี" จากผลโหวตของสแควร์เอนิกซ์ และในปีเดียวกัน ในงานรับรางวัลของ "เด็งเงะกิ เพลย์สเตชัน" เธอได้รับเลือกให้เป็นตัวละครดีเด่นแห่งปีจากการปรากฏตัวของเธอใน "ไลท์นิงรีเทิร์น" และได้รับอันดับ 1 ของตัวละครยอดนิยมใน "ไฟนอลแฟนตาซี" จากผลโหวตของไมโครซอฟท์ ในปี 2014 ผู้อ่านของไอจีเอ็นโหวตให้เธอเป็นตัวละครที่ดีที่สุดในภาค "XIII" ในงานเพนนีอาร์เคตเอ็กซ์โปไพร์ม 2013 เธอได้รับอันดับ 3 ของตัวละครเกมยอดนิยมในฝั่งตะวันตกและฝั่งญี่ปุ่น ซึ่งเรียบเรียงโดยนักข่าวและนักพัฒนาเกมหลายสำนัก ในผลโหวตของ "ฟะมิสึ" ในปี 2017 ไลท์นิงได้รับอันดับ 2 ของตัวละครที่แฟนคลับอยากพบมากที่สุดใน "คิงดอมฮาตส์" เกมชุดถัดไปของสแควร์เอนิกซ์ ซึ่งอันดับ 1 คือ น็อคทิส ลูซิส เคลัม จาก "ไฟนอลแฟนตาซี XV"


title: บีตวาซานาชูโซเวียตสคูยูอูคราอีนู

text: บีตวาซานาชูโซเวียตสคูยูอูคราอีนู ( Bitva za nashu Sovetskuyu Ukrainu แปล: Battle for our Soviet Ukraine) เป็นภาพยนตร์สารคตีแนวสงครามของสหภาพโซเวียต โดยผู้กำกับชาวยูเครน อะเลคซันดร์ โดวเจนโค และ Yuliya Solntseva ภาพยนตร์มีเนื้อหาเกี่ยวกับการปลดปล่อยสาธารณรัฐยูเครนของกองทัพแดงแห่งสหภาพโซเวียตจากฟาสซิสต์เยอรมนี โดยเป็นสารคตีที่เกี่ยวกับสงครามโลกครั้งที่สองเรื่องที่ 2 ของโดวเจนโค นอกจากนี้ยังมีการเอาม้วนภาพยนตร์ข่าวเยอรมันที่สหภาพโซเวียตยึดมาได้มาร่วมฉายด้วย


title: การค้าหญิงและเด็กในประเทศไทย

text: การค้ามนุษย์ ได้รับนิยามจากสหประชาชาติว่าเป็น "การสรรหา เคลื่อนย้าย ขนย้าย หรือการรับมนุษย์โดยใช้กำลังหรือการบีบบังคับ การลักพาตัว การหลอกลวง การใช้อำนาจหรืออิทธิพล การให้หรือรับเงิน หรือผลประโยชน์เพื่อให้บุคคลนั้นยินยอมจะอยู่ให้อำนาจของอีกคน เพื่อแสวงหาผลประโยชน์" ไทยมีสถานะเป็นทั้งประเทศต้นทาง ปลายทาง และทางผ่านสำหรับการค้ามนุษย์ในผู้หญิงและเด็ก กระทรวงการต่างประเทศสหรัฐฯ ได้เผยแพร่รายงานการค้ามนุษย์ในปี พ.ศ. 2557 โดยให้ประเทศไทยอยู่ใน "ระดับ 3" หรือระดับที่ต่ำสุด เนื่องจากความล้มเหลวในการขจัดการค้ามนุษย์ ทำให้ประเทศไทยติดอันดับร่วมกับอีก 22 ประเทศ เช่น เกาหลีเหนือ ซีเรียและสาธารณรัฐแอฟริกากลาง


title: การค้าหญิงและเด็กในประเทศไทย

text: ในประเทศไทย การค้ามนุษย์เพื่อเซ็กซ์มีอยู่สองแบบ แบบแรก ผู้หญิงหรือเด็กมักได้รับการชักชวนจากหมู่บ้านเล็ก ๆ ไปยังเมืองใหญ่ ถูกบังคับให้เข้าไปในอุตสาหกรรมทางเพศและบางครั้งอาจถูกส่งตัวไปต่างประเทศ แบบที่สอง บุคคลเหล่านั้นจะถูกส่งไปยังต่างประเทศเลย มูลนิธิเพื่อผู้หญิงพบว่ารูปแบบที่สองมักถูกแสวงหาผลประโยชน์ทางเพศแบบรุนแรงกว่า เมื่อผู้หญิงและเด็กผู้หญิงถูกส่งไปยังประเทศปลายทางแล้ว พวกเขามักถูกบังคับให้ค้าประเวณีกับทั้งคนท้องถิ่นและนักท่องเที่ยว


title: การค้าหญิงและเด็กในประเทศไทย

text: ในประเทศไทย ผู้หญิงและเด็กต่างถูกค้ามนุษย์ไปยังประเทศอื่น ๆ โดยเฉพาะประเทศในเอเชียที่มั่งคั่ง มีหญิงไทยและเด็กผู้หญิงประมาณ 100,000 ถึง 200,000 คนค้าประเวณีอยู่ในต่างประเทศ จำนวนหญิงไทยที่ตกเป็นเหยื่อการค้ามนุษย์ในญี่ปุ่นอยู่ระหว่าง 50,000 ถึง 70,000 คน หญิงเหล่านี้ส่วนใหญ่มีอายุระหว่าง 12 ถึง 16 ปีและถูกส่งไปยังซ่องในประเทศปลายทาง


title: การค้าหญิงและเด็กในประเทศไทย

text: การค้ามนุษย์ในประเทศไทยไม่จำกัดเฉพาะคนไทยเท่านั้น สตรีจำนวนมากและเด็ก ๆ จากประเทศอื่นถูกค้ามนุษย์เข้ามาในประเทศไทยเพื่อทำงานในอุตสาหกรรมทางเพศของไทย ในช่วงไม่กี่ปีที่ผ่านมามีสตรีชาวพม่า กัมพูชาและลาวจำนวนมากที่ตกเป็นเหยื่อถูกค้ามนุษย์ในซ่องในจังหวัดชายแดนภาคเหนือ เช่น เชียงใหม่ และเชียงราย ภาคกลาง และภาคตะวันออก เช่น จังหวัดตราด, สมุทรปราการ, สมุทรสาคร, ชลบุรีและชุมพร และจังหวัดสงขลา นราธิวาสและปัตตานี ใกล้ชายแดนมาเลเซียตอนใต้ ผู้หญิงและเด็กกว่า 80,000 รายถูกขายให้กับอุตสาหกรรมบริการทางเพศของไทยตั้งแต่ปี 2533 ผู้ขายบริการทางเพศหญิงส่วนใหญ่ในประเทศไทยเป็นชาวต่างชาติและกว่า 60% ของสตรีที่เดินทางเข้าประเทศเพื่อทำงานในอุตสาหกรรมทางเพศมีอายุต่ำกว่า 18 ปี มีโสเภณีเด็กจำนวนกว่า 75,000 คนในประเทศไทย


title: การค้าหญิงและเด็กในประเทศไทย

text: ก่อนทศวรรษ 1970 การค้าประเวณีในประเทศไทยเป็นอุตสาหกรรมขนาดเล็ก ในช่วงทศวรรษที่ 1970 อุตสาหกรรมทางเพศเริ่มเติบโตขึ้น เนื่องมาจากการเข้ามาของทหารสหรัฐฯในช่วงสงครามเวียดนามที่เป็นปัจจัยสำคัญที่มีผลต่อการเพิ่มขึ้นของอุตสาหกรรมการค้าประเวณีในไทย


title: การค้าหญิงและเด็กในประเทศไทย

text:
คาดว่าในช่วงปี 1990 จำนวนเด็กและผู้หญิงที่ทำงานในอุตสาหกรรมทางเพศมีไม่น้อยกว่า 400,000 ราย
สาเหตุที่ทำให้คนเข้าสู่อุตสาหกรรมทางเพศผ่านขบวนการค้ามนุษย์มีมากกว่าหนึ่งสาเหตุ โดยถูกแบ่งได้เป็นเหตุผลทางการเงิน ความรับผิดชอบต่อครอบครัวและความเชื่อทางศาสนา หลายคนสงสัยว่าผู้หญิงและเด็กขายบริการทางเพศเพราะถูกข่มเหง ถูกทอดทิ้ง ถูกลักพาตัวหรือถูกขายเพื่อชำระหนี้พ่อแม่
เศรษฐกิจของประเทศไทยถือเป็นหนึ่งในแรงผลักดันในการค้ามนุษย์ เนื่องจากหลายครอบครัวเป็นเกษตรกรที่ยากจน เช่น ภาคเหนือ ลิซ่า เรนด์ เทเลอร์ นักมนุษยวิทยาผู้ดำเนินการศึกษาเกี่ยวกับการค้ามนุษย์เพื่อการค้าบริการทางเพศในประเทศไทย พบว่าการค้าประเวณีในเชิงพาณิชย์เป็นอุตสาหกรรมที่ที่มีกำไรมากจากความไม่เสมอภาคทางเศรษฐกิจและเหลื่อมล้ำระหว่างพื้นที่ชนบทของประเทศไทยกับกรุงเทพมหานคร และระหว่างประเทศไทยกับประเทศมั่งคั่งในเอเชีย เด็ก ๆ มักเริ่มจากการทำงานอื่น เช่น การคุ้ยขยะ การทำงานในโรงงาน หรือการขอทาน  แต่อาชีพเหล่านี้มักมีรายได้ต่ำ เด็ก ๆ จึงมักถูกชักจูงให้ไปทำงานในอุตสาหกรรมทางเพศที่มีรายได้ดีกว่า การค้าประเวณีอาจเป็นวิธีเดียวที่เด็กผู้หญิงจะได้รับเงินเพียงพอที่จะรักษาที่ดินและสถานะของครอบครัว


title: การค้าหญิงและเด็กในประเทศไทย

text:
ปัญหาทางเศรษฐกิจไม่เพียงแต่ส่งผลกระทบต่อสตรีและเด็กที่อาศัยอยู่ในประเทศไทยเท่านั้น แต่ยังส่งผลต่อผู้ที่ถูกค้ามนุษย์เข้ามาในประเทศไทยด้วย เหยื่อผู้ค้ามนุษย์ที่มาจากประเทศอื่น ๆ ถูก "ล่อลวงหรือล่อลวงได้ง่ายเพราะต้องเผชิญกับความยากจน การว่างงาน ครอบครัวที่ไม่ดีและรัฐบาลที่ไม่มั่นคง" ในประเทศต้นทาง
ผู้เชี่ยวชาญหลายคนเชื่อว่าปัญหาความยากจนและการขาดการศึกษาไม่ได้เป็นสาเหตุหลักของการค้ามนุษย์ในเด็กและผู้หญิง การวิจัยของเรนด์ เทเลอร์ ส่งเสริมแนวคิดนี้ โดยพบว่าเด็กผู้หญิงจากครอบครัวยากจนและฐานะปานกลางก็มีโอกาสเป็นเหยื่อของขบวนการค้ามนุษย์ นอกจากนี้การศึกษายังเพิ่มความเสี่ยงที่เด็กสาวในชนบทจะถูกค้ามนุษย์ เนื่องจากความคาดหวังและต้นทุนโอกาสในการศึกษา หมายความว่าเด็กหญิงที่ได้รับอนุญาตให้เข้าเรียนในชั้นมัธยมปีที่ 3 หรือ 6 อาจถูกคาดหวังจากครอบครัวให้หารายได้ในเมืองใหญ่เมื่อเทียบกับพี่สาวที่ไม่มีโอกาศศึกษาต่อ เด็กหญิงเหล่านี้มักมีความเสี่ยงถูกชักชวนหรือถูกบังคับให้ค้าประเวณีเพศ หากพวกเขาอาจไม่ได้งานที่วาดฝันไว้ในเมืองและไม่อยากกลับบ้านไปมือเปล่า เด็กหญิงจำนวนมากรู้สึกถึงภาระหน้าที่ที่จะต้องเสียสละเพื่อครอบครัวที่สงเสียเลี้ยงดูมา
มากกว่าร้อยละ 90 ของประชาการในประเทศไทยเป็นชาวพุทธ ความเชื่อทางศาสนาโดยเฉพาะอย่างยิ่งในภาคเหนือของประเทศไทยมีส่วนทำให้ชุมชนยอมรับการค้าประเวณี ชาวพุทธไทยเชื่อว่าในการกลับชาติมาเกิด และผลบุญในชาตินี้จะส่งผลในชาติหน้า การให้ความช่วยเหลือแก่พ่อแม่ของตนทำให้ได้บุญแม้เงินจะได้จากการขายบริการเพศ ผลบุญนี้เองที่จะช่วยเด็กผู้หญิงเหล่านี้ในชาติหน้า และลบล้างบาปจากการขายบริการทางเพศ มีการประมาณว่าหญิงค้าประเวณีชาวไทยโอนเงินเกือบ 300 ล้านดอลล่าร์สหรัฐฯ (กว่า 9,700 ล้านบาท) กลับสู่ครอบครัวในประเทศไทยเป็นประจำทุกปี


title: การค้าหญิงและเด็กในประเทศไทย

text: ในประเทศไทย เชื่อกันว่ามีเด็กอายุต่ำกว่า 16 ปีกว่า 40,000 คน มีส่วนร่วมในการค้าประเวณี ทำงานใน คลับ บาร์และสถานบันเทิง การสำรวจในปี 2541 พบว่า 54.01% อยู่ในภาคเหนือ 28.9% ในภาคตะวันออกเฉียงเหนือและ 9.67% ในภาคกลาง การค้าประเวณีเป็นธุรกิจที่ทำรายได้จำนวนมาก "ระหว่างปี 2536-2538 มีการคาดการณ์ว่าการค้าประเวณีทำรายได้ต่อปีอยู่ระหว่าง 22.5 และ 27 พันล้านดอลลาร์สหรัฐ"


title: การค้าหญิงและเด็กในประเทศไทย

text: เหตุผลหนึ่งที่เยาวชนหญิงและเด็กหญิงอาจได้รับคัดเลือกเป็นโสเภณีมากขึ้นคือความต้องการของลูกค้าในอุตสาหกรรมทางเพศ ความบริสุทธิ์และความไร้เดียงสานำไปสู่ความต้องการที่เพิ่มขึ้นสำหรับเด็กในการค้าบริการทางเพศทั่วโลก การวิจัยพบว่าผู้ชายสนใจในผู้หญิงไทยเพราะ "ความเรียบง่าย ความจงรักภักดี ความรักและความไร้เดียงสา"