title: คาเนเฟอร์

text: คาเนเฟอร์ดำรงตำแหน่งเป็นอัครมหาเสนาบดี นอกจากนี้พระองค์ยังเป็น "พระราชโอรสของฟาโรห์"


title: คาเนเฟอร์

text: คาเนเฟอร์ถูกฝังอยู่ในมาสตาบาหมายเลข DAM 15 ที่ดาห์ชูร์ ในหลุมฝังศพของพระองค์พบเศษชิ้นส่วนที่หลุดจากประตูหิน


title: โปเกม่อน ศิษย์นายกอนงค์

text: โปเกม่อน ศิษย์นายกอนงค์ เป็นทั้งนักมวยไทยและนักเล่นเกม"โปเกมอน"ชาวไทย ผู้สร้างผลงานชนะน็อกที่สนามมวยเวทีลุมพินีตั้งแต่อายุเพียง 16 ปี


title: โปเกม่อน ศิษย์นายกอนงค์

text: โปเกม่อน ศิษย์นายกอนงค์ เป็นนักมวยไทยจากอำเภอเดชอุดม จังหวัดอุบลราชธานี ซึ่งมีชื่อชกเดิมคือ โปเกม่อน ทต.บุญทัน เขาเคยสร้างผลงานในศึกมรดกมวยไทย ทต.บ้านค้อ ที่จัดขึ้น ณ เวทีมวยชั่วคราวเทศบาลตำบลบ้านค้อ อำเภอโนนสัง จังหวัดหนองบัวลำภู ในวันที่ 3 กันยายน พ.ศ. 2559 ด้วยการชนะน็อกวีระพลเล็ก อบต.นาหนองทุ่ม ในยกแรก


title: โปเกม่อน ศิษย์นายกอนงค์

text: ส่วนในวันที่ 26 มีนาคม พ.ศ. 2560 โปเกม่อนเป็นฝ่ายแพ้คะแนนคนเหล็กเพชร เกียรติบุญเกิน ในรายการมวยดัง มวยมัน วันอาทิตย์ ที่เวทีมวยนานาชาติรังสิต


title: โปเกม่อน ศิษย์นายกอนงค์

text: จากนั้นในวันที่ 24 กันยายน ของปีเดียวกัน โปเกม่อนเข้าแข่งขันศึกมวยไทย ท่อน้ำไทย เดอะฮีโร่ ที่จัดขึ้น ณ เวทีมวยคมชัดลึก ตลาด อตก.3 จังหวัดนนทบุรี ซึ่งเขาเป็นฝ่ายชนะน็อกพลังทิพย์ เพชรตำหนัก ในยกที่ 3


title: โปเกม่อน ศิษย์นายกอนงค์

text: และในวันที่ 25 พฤศจิกายน โปเกม่อนเข้าแข่งขันคู่เปิดรายการศึกมวยไทยลุมพินีทีเคโอ ที่สนามมวยเวทีลุมพินี ถนนรามอินทรา โดยปะทะกับเพชรรุ่ง เพชรเจริญ ซึ่งโปเกม่อนเป็นฝ่ายทำผลงานขึ้นนำช่วงสามยกแรก อย่างไรก็ตาม ในช่วงเวลาที่เหลือ เพชรรุ่งกลับเป็นฝ่ายดักโจมตีได้มากกว่า ส่งผลให้โปเกม่อนเป็นฝ่ายแพ้คะแนนในการต่อสู้ครั้งนี้


title: โปเกม่อน ศิษย์นายกอนงค์

text: เดือนเมษายน พ.ศ. 2561 โปเกม่อนมีคิวปะทะกับโพธิ์แก้วเล็ก โรงเรียนราชวินิตบางแก้ว ในรายการศึกมวยไทยลุมพินีทีเคโอ


title: โปเกม่อน ศิษย์นายกอนงค์

text: นายกอนงค์ การุณรัตน์ ซึ่งเป็นหัวหน้าคณะ ได้เปิดเผยถึงที่มาของชื่อโปเกม่อน กล่าวคือ โปเกม่อน ศิษย์นายกอนงค์ เป็นผู้ที่ชอบเล่นเกม"โปเกมอน" ในช่วงว่างจากการฝึกซ้อมมวยไทย จึงนำมาตั้งเป็นชื่อชกดังกล่าว


title: เกีย มอเตอร์ส

text: เกีย มอเตอร์ คอเปอเรชัน ( , , หรือ "Kia automobile"; แสดงเป็น KIΛ) สำนักงานใหญ่อยู่ที่กรุงโซล เป็นผู้ผลิตรถยนต์สัญชาติเกาหลีขนาดใหญ่เป็นอันดับที่สองรองจากบริษัทฮุนได มอเตอร์ มียอดขายมากกว่า 3.3 ล้านคันในปี 2015 ในเดือนธันวาคม ค.ศ. 2015 เกีย มอเตอร์ คอเปอเรชัน ได้ถูกฮุนไดซื้อหุ้นส่วน 33.88% เป็นมูลค่ามากกว่า 6 พันล้านดอลลาร์สหรัฐ


title: การ์ดไฟท์!! แวนการ์ด (อนิเมะ)

text: การ์ดไฟท์!! แวนการ์ด () เป็นการ์ตูนอนิเมะเรื่องยาวของญี่ปุ่น ที่มีพื้นฐานจากการ์ดเกมการ์ดไฟท์!! แวนการ์ด ออกอากาศครั้งแรกเมื่อวันที่ 8 มกราคม ค.ศ. 2011


title: การ์ดไฟท์!! แวนการ์ด (อนิเมะ)

text: การ์ดไฟท์!! แวนการ์ด ออกฉายครั้งแรกเมื่อวันที่ 8 มกราคม ค.ศ. 2011 และมีซีรีส์ที่ต่อเนื่องกัน


title: การ์ดไฟท์!! แวนการ์ด (อนิเมะ)

text: เรื่องราวของหนุ่มน้อยผู้อ่อนแอ และขี้อาย เซนโด ไอจิ เขาใช้ชีวิตของเขามองไปข้างหลังมากกว่ามองข้างหน้าและพยายามที่จะทำตัวไม่ให้โดดเด่น แต่เขามีสิ่งหนึ่งที่เขาเก็บติดตัวไว้ตลอด คือบลัสเตอร์เบลดการ์ดเกมจากเพื่อนในวัยเด็ก ซึ่งทำให้เขามีความมั่นใจในตัวเองมากขึ้น และนั่นอาจเป็นต้นเหตุนำเขาและเพื่อนในวัยเด็กมาพบกันอีกครั้งและเป็นผู้สอนให้ไอจิได้รู้จักกับวิธีการเล่นการ์ดเกมแวนการ์ดที่ชื่อว่า การ์ดไฟท์! แวนการ์ด และนี่เองคือจุดเริ่มต้นที่ทำให้ไอจิค่อยๆเปลี่ยนแปลงและเติบโตขึ้นเป็นลูกผู้ชายทีละน้อยจากการต่อสู้กับผู้คนต่างๆผ่านการ์ดเกม


title: รถยนต์นั่งขนาดกลาง

text: รถยนต์นั่งขนาดกลาง () เป็นการแบ่งประเภทของรถยนต์ตามทวีปอเมริกาเหนือและทวีปออสเตรเลียของกลุ่มรถยนต์ที่มีขนาดใหญ่กว่ารถยนต์นั่งขนาดเล็ก ส่วนในทวีปยุโรปรถประเภทนี้ถูกจัดอยู่ในกลุ่ม ดี-เซ็กเมนต์


title: รถยนต์นั่งขนาดกลาง

text: รถยนต์ที่ได้จำกัดความเป็นรถยนต์นั่งขนาดกลางในสหรัฐอเมริกาคือแรมเบลอร์ ซิกซ์ เปิดตัวในปี ค.ศ. 1956 ถึงแม้ว่าจะถูกเรียกว่า "รถยนต์นั่งขนาดเล็ก" ในขณะนั้นก็ตาม รถยนต์นั่งขนาดกลางได้เริ่มได้รับความนิยมมากขึ้นกว่าขนาดเล็กในช่วงต้นยุค ตัวอย่างเช่น ฟอร์ด แฟร์เลน เปิดตัวใน ค.ศ. 1962 เป็นประเภท "รถยนต์นั่งขนาดเล็กค่อนข้างกลาง (compact intermediate)" เนื่องจากมีขนาดใหญ่กว่ารุ่นที่ใกล้เคียงอย่างฟอร์ด ฟอลคอน เจเนอรอล มอเตอร์สก็ได้ทำรถยนต์ประเภทนี้ด้วย เช่น โอลส์โมบิล เอฟ-85 พอนทิแอค เทมเพส และบูอิก สเปเชียล ซึ่งไม่ได้มีความเกี่ยวข้องกับเชฟโรเลต คอร์แวร์ แต่ก็มีขนาดใกล้เคียงกัน


title: สงครามโกซะเนะ

text: สงครามโกซะเนะ (後三年合戦, "gosannen kassen") หรือที่รู้จักในชื่อว่า สงคราสามปีช่วงหลัง เกิดสงครามในช่วงปลายยุคค.ศ. 1080 ในประเทศญี่ปุ่น จังหวัดมัสซึบนเกาะฮนชู


title: สงครามโกซะเนะ

text: สงครามโกซะเนะเป็นสงครามที่ค่อนข้างยาวนานซึ่งในขณะเวลานั้นถือเป็นการแสดงอำนาจของแต่ละคน


title: สงครามโกซะเนะ

text: สงครามโกซะเนะเกิดจากการมีความบาดหมางกันในตระกูลคิโยฮามา (บางครั้งถูกเรียกว่า "คิโยวารา") การสงบศึกถือเป็นเรื่องที่ค่อนข้างยาก มินะโมโตะ โยชิซึ่งเป็นผู้ปกครองจังหวัดมัสซึเคยขอให้สงบศึกในปีค.ศ. 1083 เขาพยามยามสงบศึก n Kiyohara no Masahira, Iehira, และ Narihira


title: สงครามโกซะเนะ

text: มินะโมโตะ โยชิสงบศึกไม่สำเร็จจึงต้องใช้กองกำลังของตนเพื่อสงบศึก ได้รับความช่วยเหลือจาก Fujiwara no Kiyohira ในตอนสุดท้าย Iehira และ Narihira ถูกฆาตกรรม


title: สงครามโกซะเนะ

text: ระหว่างการบุกคานาซาวา (1086-1089) มินะโมโตะ โยชิจะถูกลอบสังหารแต่โดยไหวพริบเขาเห็นนกแตกรังที่ต้นไม้ทำให้เขารู้ว่ามีคนอยู่


title: ยุทธนาวีที่โคเปนเฮเกน

text: ยุทธนาวีที่โคเปนเฮเกน () เมื่อกองเรืออังกฤษภายใต้การบัญชาของพลเรือโท เซอร์ ไฮด์ ปาร์เกอร์ และพลเรือโทโฮราชิโอ เนลสัน เข้าต่อสู้กับกองเรืออันมหึมาของเดนมาร์กซึ่งทอดสมออยู่ที่ปากน้ำของกรุงโคเปนเฮเกน ในวันที่ 2 เมษายน ค.ศ. 1801 กองเรือเดนมาร์กที่ปากน้ำนั้นได้จัดกระบวนเพื่อล้อมท่าเรือโคเปนเฮเกนไว้ เพื่อป้องกันไม่ให้เรือของอังกฤษเข้ามายังท่าเรือได้ ซึ่งเรือส่วนใหญ่ที่ฝ่ายเดนมาร์กใช้นั้นเป็นเรือสภาพเก่าที่ไม่ได้ถูกสร้างมาเพื่อล่องในทะเลใหญ่ๆ เดนมาร์กได้ป้องกันกรุงโคเปนเฮเกนด้วยเรือเหล่านี้ตลอดจนด้วยป้อมปืนที่สองฝั่งของปากแม่น้ำ


title: ยุทธนาวีที่โคเปนเฮเกน

text: เดนมาร์ก ถือเปนหนึ่งในประเทศสมาชิกสันนิบาตความเป็นกลางทางอาวุธ (League of Armed Neutrality) ร่วมกับ สวีเดน ปรัสเซีย และรัสเซีย สันนิบาตนี้ได้รับสิทธิการค้าเสรีกับฝรั่งเศส ทำให้อังกฤษมองว่าสันนิบาตนี้เป็นผลประโยชน์มหาศาลของฝรั่งเศส และความแข็งแกร่งของฝรั่งเศสย่อมนำมาซึ่งภัยคุกคามต่ออังกฤษ อังกฤษจึงได้พยายามบ่อนทำลายสันนิบาตการค้าเสรีนี้ โดยการใช้กองเรือของตนเอง ค้นหาและยึดเรือของสันนิบาตที่จะทำการค้าไปยังฝรั่งเศส ยุทธการครั้งนี้ถือเป็นความพยายามครั้งที่สองของอังกฤษเพื่อข่มขู่เดนมาร์ก หลังจากที่อังกฤษได้นำกองเรือของตนฝ่าเข้าไปทอดสมอยังเมืองเออเรซุนด์แล้วในเดือนสิงหาคม ค.ศ. 1800 เพื่อกดดันให้เดนมาร์กยอมลงนามเป็นพันธมิตรกับตนเอง


title: ยุทธนาวีที่โคเปนเฮเกน

text:
ฝ่ายอังกฤษแบ่งเรือรบออกเป็นสองกอง คือกองหน้าของพลเรือโทเนลสันนำโดยเรือหลวงเอเลแฟน (HMS "Elephant") เป็นเรือธง และกองหลังของพลเรือโทปาร์เกอร์นำโดยเรือหลวงลอนดอน (HMS "London") เป็นเรือธง ระหว่างการรบนั้นเอง พลเรือโทปาร์เกอร์ไม่สามารถมองเห็นสถานการณ์รบได้ถนัดเนื่องจากควันปืนใหญ่คละคลุ้งไปหมด ทำให้ไม่รู้ว่าตอนนี้อังกฤษกำลังได้เปรียบหรือกำลังเพลี่ยงพล้ำ แต่ปาร์เกอร์ดันไปเห็นธงสัญญาณบอกว่าไม่สามารถรุดหน้าได้ จากเรือรบสามของกองเรือเนลสันได้ ทำให้ปาร์เกอร์คิดว่า เนลสันอาจจะอยากถอนกำลังแต่ติดที่ไม่สามารถทำได้โดยไม่มีคำสั่งจากเขา แต่ด้วยความที่ปาร์เกอร์รู้นิสัยของเนลสัน ในเวลาบ่ายโมงครึ่ง ปาร์เกอร์จึงบอกให้นายธงว่า ""ชั้นจะให้สัญญาณตามที่เนลสันต้องการ ถ้าเกิดเขาคิดว่าเขายังสู้ไหว เขาก็คงปล่อยผ่านเอง แต่ถ้าไม่ใช่แบบนั้น เขาจะได้มีข้อแก้ตัวและไม่มีใครตำหนิที่เขาถอนทัพ""
เนลสันสามารถมองเห็นธงสัญญาณถอนทัพของปาร์เกอร์ได้ แต่ก็หันไปบอกกับนายธงของตัวเองว่า ""นายก็รู้หนิ ฟอเลย์! ชั้นมีตาแค่ข้างเดียว — ชั้นมีสิทธิที่บางครั้งจะทำเป็นไม่รู้ไม่เห็น"" หลังจากนั้น นายพลเรือเนลสันก็ยกกล้องส่องทางไกลขึ้นส่องด้วยตาข้างที่บอด และบอกว่า ""ให้ตายสิ ชั้นมองไม่เห็นสัญญาณเลย!"" กองเรือแนวหน้าของอังกฤษจึงยังคงสู้ต่อไป มีเพียงเรือหลวงอแมซอน (HMS "Amazon") เท่านั้นที่มองไม่เห็นเรือธงของเนลสัน จึงต้องยอมรับคำสั่งถอนกำลังจากเรือปาร์เกอร์ การที่เนลสันเพิกเฉยต่อคำสั่งถอนกำลัง อานุภาพหมู่ปืนใหญ่ของอังกฤษเริ่มเห็นผล การเสียงปืนใหญ่จากกองเรือเดนมาร์กทางทิศใต้เริ่มแผ่วลงจากความเสียหายที่ได้รับ เรือเดนมาร์กจำนวนมากหยุดชะงักการยิงในเวลาบ่ายสอง ทำให้เรืออังกฤษพยายามฝ่าเข้าไปยังท่าเรือ ในไม่ช้า ฝ่ายเดนมาร์กก็ยกธงขาว ตลอดเหตุการณ์นี้ มกุฎราชกุมารเฟรเดริก ผู้สำเร็จราชการแห่งเดนมาร์ก-นอร์เวย์ ทรงทอดพระเนตรอยู่จากหอบนกำแพงปราสาท


title: ยุทธนาวีที่โคเปนเฮเกน

text: วันต่อมาหลังสิ้นสุดการรบ เนลสันได้ขึ้นฝั่งที่โคเปนเฮเกนและเปิดการเจรจา หลังการเจรจากับมกุฎราชกุมารเฟรเดริกกว่าสองชั่วโมง พลเรือโทเนลสันก็สามารถบรรลุการสงบศึกอย่างไม่มีเงื่อนไขได้ การเจรจาที่เหลือทำผ่านจดหมาย ซึ่งเดนมาร์ก-นอร์เวย์ก็ยอมออกจากสันนิบาตความเป็นกลางทางอาวุธ เนลสันได้รับความดีความชอบที่บรรดาศักดิ์ไวเคานต์ อย่างไรก็ตาม ความขัดแย้งระหว่างอังกฤษ กับเดนมาร์ก-นอร์เวย์ ยังไม่จบลงเพียงเท่านี้ ความขัดแย้งได้นำไปสู่การโจมตีโคเปนเฮเกนอีกครั้งในปี 1807 เรียกว่ายุทธการที่โคเปนเฮเกน


title: รถโดยสารประจำทางในฮานอย

text: ในปัจจุบัน รถโดยสารประจำทาง ยังคงเป็นระบบขนส่งหลักของฮานอย เมืองหลวงของประเทศเวียดนาม ปัจจุบันมีเส้นทางเดินรถกว่า 100 สาย ภายใต้การควบคุมของ Transerco และบริษัทเอกชนบางแห่ง รถโดยสารวิ่งให้บริการในเขตนครฮานอยและพื้นที่จังหวัดใกล้เคียง รถส่วนใหญ่มีสีหลักคือสีแดงและสีเหลือง แต่ในระยะหลัง ก็มีสีเขียว สีน้ำเงิน และสีส้มเพิ่มเข้ามา เวลาในการให้บริการ คือ 5 นาฬิกา ถึง 22 นาฬิกา 30 นาที รถโดยสารส่วนมากจะติดตั้งระบบเสียงไว้คอยประกาศ และยังมีไฟแอลอีดี เพื่อแสดงจุดจอด


title: รถโดยสารประจำทางในฮานอย

text: ปัจจุบันมีเส้นทางรถโดยสารที่ได้รับเงินสงเคราะห์จากรัฐบาล ประมาณ 100 สาย โดยสายหลัก จะมีตั้งแต่หมายเลข 01 ไปจนถึง 88 ส่วนสายกิ่ง จะเพิ่มตัวอักษรภาษาอังกฤษด้านหลังตัวเลข เช่น สาย 06B


title: รถโดยสารประจำทางในฮานอย

text: สายที่เดินรถเป็นวงกลม ได้แก่


title: รถโดยสารประจำทางในฮานอย

text: สายที่สามารถเชื่อมต่อกับท่าอากาศยานนานาชาติโหน่ยบ่าย แบ่งเป็น สายเงินสงเคราห์ 3 สาย ได้แก่


title: รถโดยสารประจำทางในฮานอย

text: และสายที่ไม่ใช่เงินสงเคราะห์ 1 สาย คือ สาย 86 วิ่งจากสถานีรถไฟฮานอย


title: รถโดยสารประจำทางในฮานอย

text: ค่าโดยสารเที่ยวเดี่ยว อยู่ระหว่าง 7,000-9,000 ด่อง ขึ้นกับระยะทางที่ใช้ สำหรับผู้ที่เดินทางจากชานเมืองเข้ามาทำงาน สามารถซื้อบัตรรายเดือนในราคา 100,000 ด่อง เพื่อขึ้นได้บางสาย หรือถ้าต้องการขึ้นทุกสาย สามารถซื้อบัตรเดือนได้ในราคา 200,000 ด่อง สำหรับนักเรียน คนทำงานเขตอุตสาหกรรม และผู้สูงอายุ ซื้อบัตรเดือนได้ในราคาครึ่งหนึ่งจากที่กล่าวมาข้างต้น


title: รถโดยสารประจำทางในฮานอย

text: ปัจจุบันมีแอพพลิเคชันเพื่อใช้ค้นหาและติดตามรถโดยสารประจำทาง ซึ่งสามารถดาวน์โหลดได้ในเวียดนามเท่านั้น


title: เกาะแคโรไลน์

text: เกาะแคโรไลน์ () หรือ แคโรไลน์อะทอลล์ () บ้างเรียก เกาะมิลเลนเนียม () และ เกาะเบสซีซา () เป็นเกาะปะการังวงแหวนไร้คนอาศัยซึ่งเป็นส่วนหนึ่งของหมู่เกาะไลน์ใต้ในมหาสมุทรแปซิฟิกตอนกลาง


title: เกาะแคโรไลน์

text: ชาวยุโรปพบเกาะนี้ครั้งแรกเมื่อประมาณ พ.ศ. 2149 สหราชอาณาจักรอ้างสิทธิเหนือเกาะใน พ.ศ. 2411 และกลายเป็นส่วนหนึ่งของประเทศคิริบาสหลังได้รับเอกราชใน พ.ศ. 2522 เกาะแคโรไลน์แทบไม่มีคนบุกรุก และถือเป็นเกาะเขตร้อนในสภาพดั้งเดิมมากที่สุดเกาะหนึ่ง แม้มีการทำปุ๋ยขี้นก การเก็บเกี่ยวลูกมะพร้าวแห้งและการตั้งถิ่นฐานของมนุษย์ช่วงคริสต์ศตวรรษที่ 19 และ 20 เกาะนี้เป็นถิ่นอาศัยของปูมะพร้าวใหญ่สุดแห่งหนึ่งของโลกและเป็นแหล่งเพาะพันธุ์นกทะเลโดยเฉพาะนกจำพวกนกนางนวลแกลบดำที่สำคัญอีกด้วย


title: เกาะแคโรไลน์

text: ปัจจุบันเกาะนี้เป็นเขตรักษาพันธุ์สัตว์ป่า เมื่อ พ.ศ. 2557 รัฐบาลคิริบาสจัดตั้งเขตห้ามทำประมง 12 ไมล์ทะเลรอบหมู่เกาะไลน์ใต้


title: เกาะแคโรไลน์

text: เกาะนี้ขึ้นชื่อจากบทบาทในการเฉลิมฉลองสหัสวรรษ หลังมีการปรับเปลี่ยนเส้นแบ่งเขตวันสากลใน พ.ศ. 2538 ทำให้เกาะแคโรไลน์เป็นหนึ่งในจุดแรก ๆ บนโลกที่ย่างเข้าวันที่ 1 มกราคม พ.ศ. 2543 ในปฏิทิน


title: เกาะแคโรไลน์

text:
เกาะแคโรไลน์ตั้งอยู่ใกล้ปลายทิศตะวันออกเฉียงใต้ของหมู่เกาะไลน์ ทอดข้ามเส้นศูนย์สูตรอยู่ทางใต้ห่างจากหมู่เกาะฮาวาย 1,500 กม. ในมหาสมุทรแปซิฟิกกลาง เป็นเกาะที่เกิดจากการทับถมของทรายและหินปูนบนแนวปะการัง เกาะมีรูปจันทร์เสี้ยวเล็กน้อย มีพื้นที่ 3.76 ตารางกิโลเมตร ประกอบด้วยเกาะเล็ก 39 เกาะล้อมรอบลากูนแคบ ๆ ขนาด 8.7 × 1.2 กิโลเมตร หรือมีพื้นที่ 6.3 ตารางกิโลเมตร อะทอลล์มีขนาดซึ่งนับรวมแผ่นดิน ลากูนและปะการังแนวราบมีขนาดทั้งสิ้น 13 × 2.5 กิโลเมตร หรือพื้นที่ 24 ตารางกิโลเมตร เกาะเล็กมีความสูงเพียง 6 เมตรจากระดับน้ำทะเล ตามวิถีของเส้นแบ่งเขตวันสากล เกาะแคโรไลน์เป็นจุดตะวันออกสุดบนโลก
เกาะแคโรไลน์ประกอบด้วยเกาะเล็กขนาดใหญ่ 3 เกาะ ประกอบด้วย เนกไอลิต พื้นที่ 1.04 ตารางกิโลเมตรอยู่ทางตอนเหนือ, ลองไอลิต พื้นที่ 0.76 ตารางกิโลเมตร ทางตะวันออกเฉียงเหนือของลากูน และเซาท์ไอลิต พื้นที่ 1.07 ตารางกิโลเมตรทางตอนใต้ ส่วนเกาะเล็กขนาดเล็กอื่นที่เหลือส่วนใหญ่ได้ชื่อระหว่างการสำรวจระบบนิเวศของแอนจิลาและแคเมอรอน เคปเลอร์ ใน พ.ศ. 2531 แบ่งเป็นกลุ่มเกาะหลักสี่กลุ่มคือ เซาท์เนกไอลิตส์, เซ็นทรัลลีเวิร์ดไอลิตส์, เซาเทิร์นลีเวิร์ดไอลิตส์ และวินด์เวิร์ดไอลิตส์ (ดูแผนที่ประกอบ) กลุ่มเกาะของแคโรไลน์มีอายุสั้นตลอดช่วงการสังเกตหนึ่งศตวรรษ มีบันทึกว่าเกาะเล็กสุดหลายเกาะปรากฏหรือหายไปทั้งหมดหลังพายุใหญ่ ส่วนรูปร่างของเกาะเล็กขนาดใหญ่ก็เปลี่ยนแปลงอย่างสำคัญ
ลากูนศูนย์กลางมีขนาดประมาณ 6 × 0.5 กิโลเมตร เป็นลากูนตื้นลึกสุดประมาณ 5–7 เมตร มีแนวปะการังและกลุ่มปะการังบนพื้นทรายแคบ ๆ ข้ามไปมา ปะการังแนวราบปกติขยายไปประมาณ 500 เมตร จากฝั่ง แม้บางแหล่งรายงานว่าขยายไปกว่าหนึ่งกิโลเมตรจากฝั่ง ทำให้การจอดเรือมีอันตรายยกเว้นเมื่อน้ำขึ้น ไม่มีที่ขึ้นฝั่งธรรมชาติ ที่ทอดสมอหรือช่องน้ำลึกเข้าสู่ลากูนศูนย์กลาง น้ำซึ่งล้นเข้าสู่ลากูนจากช่องตื้นเมื่อน้ำขึ้นขังอยู่ในปะการังโดยรอบและยังเสถียรอยู่แม้มีน้ำขึ้นลงมหาสมุทร ปกติขึ้นฝั่งส่วนมากที่รอยแยกเล็ก ๆ ในปะการัง ณ มุมตะวันออกเฉียงเหนือของเซาท์ไอลิต
ในบางส่วนของลากูนมีความหนาแน่นของหอยมือเสือยักษ์มากถึงสี่ตัวต่อตารางฟุต ชนิดที่พบบ่อยสุด คือ หอยมือเสือแม็กซิมา ("Tridacna maxima") และหอยมือเสือยักษ์ ("Tridacna gigas") นอกจากนี้ลากูนยังเป็นถิ่นอาศัยอนุบาลของปลาหลายชนิดรวมทั้งชนิดที่สำคัญและถูกจับอย่างหนัก เช่น ปลาฉลามครีบดำ ("Carcharhinus melanopterus") ปลานโปเลียน ("Cheilinus undulatus") ที่ใกล้สูญพันธุ์


title: เกาะแคโรไลน์

text:
เกาะแคโรไลน์ไม่มีแหล่งน้ำจืดนิ่งแต่เนกไอลิตและเซาท์ไอลิตนั้นมีชั้นหินอุ้มน้ำใต้ดินอยู่ และมีการสร้างบ่อน้ำเพื่อเจาะเอาน้ำดื่มสำหรับนิคมชั่วคราว ดินบนเกาะเลวพอ ๆ กัน ลักษณะเป็นกรวดปะการังและทรายเป็นหลัก โดยมีองค์ประกอบอินทรีย์ที่สำคัญอยู่เฉพาะศูนย์กลางของเกาะที่มีสภาพเป็นป่าเสถียรเท่านั้น การทับถมของปุ๋ยขี้นกทำให้บริเวณที่มีปุ๋ยนี้อุดมด้วยไนโตรเจน แต่แม้ในบริเวณที่มีอายุมากสุดและมีพืชพรรณมากที่สุดของเกาะ ดินก็ยังหนาไม่กี่เซนติเมตร
เกาะแคโรไลน์มีลักษณะอากาศแบบทะเลเขตร้อน ซึ่งมีลักษณะร้อนชื้นตลอดปี บันทึกทางอุตุนิยมวิทยามีน้อย แต่ปกติอุณหภูมิอยู่ระหว่าง 28 ถึง 32 องศาเซลเซียส ตลอดปี อยู่ในบริเวณที่มีหยาดน้ำฟ้าผกผันมาก แต่ประมาณว่ามีปริมาณฝนเฉลี่ย 1,500 มม. ต่อปี น้ำขึ้นลงอยู่ในลำดับที่ 0.5 เมตร และลมค้าซึ่งปกติพัดมาจากทิศตะวันออกเฉียงเหนือ หมายความว่า มุมเกาะมีคลื่นลมแรงสุด
เกาะแห่งนี้เป็นหนึ่งในเกาะที่ห่างไกลที่สุดแห่งหนึ่งบนโลก อยู่ห่างจากเกาะฟลินต์ (Flint Island) เกาะใกล้สุด 230 กม. อยู่ห่างจากนิคมถาวรใกล้สุดบนคิริสมาสประมาณ 1,500 กิโลเมตร อยู่ห่างจากกรุงตาราวา เมืองหลวงของประเทศคิริบาส ประมาณ 4,200 กิโลเมตร และอยู่ห่างจากชายฝั่งทวีปอเมริกาเหนือ ทวีปใกล้สุด ประมาณ 5,100 กิโลเมตร


title: เกาะแคโรไลน์

text: แม้มนุษย์มีผลกระทบเป็นครั้งคราวต่อเกาะแคโรไลน์เป็นเวลากว่าสามศตวรรษ แต่เกาะนี้ยังถือเป็นเกาะเขตร้อนสภาพใกล้เคียงดั้งเดิมหนึ่งในไม่กี่แห่งที่ยังเหลืออยู่ และยังได้รับการจัดอันดับให้เป็นเกาะปะการังรูปวงแหวนแปซิฟิกที่บริสุทธิ์ที่สุดแห่งหนึ่ง สภาพแทบไม่ถูกรบกวนของเกาะทำให้เกาะแคโรไลน์ได้รับกำหนดให้เป็นแหล่งมรดกโลกและเขตสงวนชีวมณฑล มีการสำรวจนิเวศวิทยาบันทึกสัตว์และพืชของเกาะเป็นระยะในช่วงปลายคริสต์ศตวรรษที่ 20 ได้แก่ โครงการสำรวจชีววิทยามหาสมุทรแปซิฟิกเยี่ยมเกาะใน พ.ศ. 2508 การสำรวจเกาะไลน์ พ.ศ. 2517 หน่วยอนุรักษ์สัตว์ป่าของโครงการสิ่งแวดล้อมแห่งสหประชาชาติใน พ.ศ. 2531 และ พ.ศ. 2534


title: เกาะแคโรไลน์

text: เกาะแคโรไลน์มีพืชพรรณหนาแน่น เกาะเล็ก ๆ ส่วนมากมีเขตพืชพรรณวงแหวนสามวง ได้แก่ เขตนอกพรมพืชล้มลุก ซึ่งประกอบด้วย "Heliotropium anomalum" เป็นหลัก เขตในกว่าเป็นไม้พุ่ม ซึ่งมีงวงช้างทะเล ("Heliotropium foertherianum") เป็นหลัก และบริเวณป่าใจกลางมักซึ่งมีไม้ต้น "Pisonia grandis" มากที่สุด นอกจากนี้ยังมีการนำต้นมะพร้าวและมีอยู่ปริมาณค่อนข้างมากในเกาะเล็กขนาดใหญ่ ๆ แบบรูปพรรณพืชนี้เป็นเหมือนกันในเกาะเล็กขนาดใหญ่ ๆ ส่วนเกาะเล็กขนาดเล็กไม่มีป่าใจกลางและเกาะเล็กสุดจะมีเฉพาะไม้ล้มลุกเตี้ยเท่านั้น พืชที่พบมากอื่น เช่น "Suriana maritima" และยอ ("Morinda citrifolia")


title: เกาะแคโรไลน์

text: เกาะแคโรไลน์เป็นแหล่งเพาะพันธุ์ของนกทะเลหลายชนิด สำคัญที่สุดคือ นกนางนวลแกลบดำ ("Onychoprion fuscata") ซึ่งมีจำนวนประมาณ 500,000 ตัว โดยพบมากบนเกาะเล็กฝั่งตะวันออก และนกโจรสลัดใหญ่ ("Fregata minor") ซึ่งมีจำนวนประมาณ 10,000 ตัว เกาะแคโรไลน์และเกาะฟลินต์ที่อยู่ใกล้เคียงเป็นถิ่นอาศัยของปูมะพร้าว ("Birgus latro") ใหญ่สุดแห่งหนึ่งในโลก นอกจากนี้ สัตว์เฉพาะถิ่นอื่นมีหอยมือเสือซึ่งพบมากบริเวณลากูนศูนย์กลาง เต่าตนุ ปูเสฉวน และกิ้งก่าอีกหลายชนิด


title: เกาะแคโรไลน์

text: เต่าตนุ ("Chelonia mydas") ซึ่งเป็นสัตว์ใกล้สูญพันธุ์ ทำรังบนหาดเกาะแคโรไลน์ แต่มีรายงานผู้ตั้งถิ่นฐานล่าสุดบุกรุกเข้าไปล่าสัตว์ นกชนิด "Numenius tahitiensis" ซึ่งอพยพมาจากอะแลสกาก็จัดเป็นสายพันธุ์เสี่ยงอีกด้วย


title: เกาะแคโรไลน์

text: เกาะแห่งนี้มีพืชต่างถิ่นกว่า 20 ชนิดที่มนุษย์นำเข้ามา เช่น เถาเลื้อยอย่างเช่นผักบุ้งทะเลซึ่งเริ่มแพร่พันธุ์ มนุษย์นำแมวและหมาเลี้ยงร่วมกับผู้ตั้งถิ่นฐานจำนวนหนึ่งได้ขับประชากรนกทะเลออกจากเกาะเล็กโมนูอะตา-อะตา


title: เกาะแคโรไลน์

text: เชื่อว่าเกาะแคโรไลน์กำเนิดจากจุดร้อนภูเขาไฟที่ถูกกัดกร่อนและกลายเป็นที่อยู่ของแนวปะการังและค่อย ๆ เติบโตขึ้นเหนือผิวมหาสมุทร แม้ยังเข้าใจกระบวนการทางธรณีวิทยานี้เพียงเล็กน้อย แต่การวางตัวของหมู่เกาะไลน์ (ประมาณจากเหนือไปใต้) แสดงให้เห็นว่ากลุ่มเกาะเหล่านี้น่าจะกำเนิดขึ้นเมื่อประมาณ 40 ล้านปีมาแล้ว ก่อนที่แผ่นแปซิฟิกจะเปลี่ยนทิศทางการเคลื่อนตัว และจุดร้อนเดียวกันนี้ยังก่อให้เกิดกลุ่มเกาะตูอาโมตูอีกด้วย


title: เกาะแคโรไลน์

text: มีหลักฐานการตั้งถิ่นฐานของชาวพอลินีเชียบนเกาะเล็กใหญ่ ๆ ก่อนมีการติดต่อกับชาวยุโรป คณะสำรวจเกาะนี้ยุคแรก ๆ ค้นพบสุสานและลานแผ่นแบบและมีมาราเอ (marae) ซึ่งเป็นลานชุมชนและลานศักดิ์สิทธิ์ บนฝั่งตะวันตกของเนกไอลิต ตราบจนปัจจุบัน นักโบราณคดียังไม่ได้สำรวจสิ่งประดิษฐ์เหล่านี้


title: เกาะแคโรไลน์

text: เฟอร์ดินานด์ มาเจลลัน อาจพบเกาะแคโรไลน์เมื่อวันที่ 4 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2064


title: เกาะแคโรไลน์

text:
บันทึกการเห็นเกาะแคโรไลน์ต่อมาของชาวยุโรปคือ บันทึกของเปดรู ฟือร์นังดึช ดือ ไกรอช นักสำรวจชาวโปรตุเกสที่ล่องเรือในนามของสเปน เมื่อวันที่ 21 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2149 บันทึกของเขาเรียกเกาะนี้ว่า "ซานเบร์นาร์โด" (San Bernardo) ต่อมาวันที่ 16 ธันวาคม พ.ศ. 2338 กัปตันวิลเลียม รอเบิร์ต บรอตัน แห่งเรือหลวง "พรอวิเดนซ์" ค้นพบเกาะนี้และตั้งชื่อเกาะว่าแคโรไลนา (ต่อมาเป็นแคโรไลน์) เพื่อยกย่องธิดาของเซอร์เซอร์ฟิลิป สตีเวนส์ แห่งกระทรวงทหารเรือ ต่อมาเรือล่าปลาวาฬสัญชาติอังกฤษ "ซะพลาย" พบเกาะนี้อีกครั้งใน พ.ศ. 2364 และตั้งชื่อว่า "เกาะธอนตัน" ตามชื่อกัปตันเรือ เกาะแห่งนี้ยังมีชื่อเรียกอื่น ๆ อีกเช่น "เกาะเฮิสต์" (Hirst Island) "เกาะคลาร์ก" (Clark Island) และ "เกาะอินดิเพนเดนซ์" (Independence Island) การเดินทางถึงครั้งแรก ๆ ซึ่งมีบันทึกเกี่ยวกับเกาะ คือ การเดินทางของยูเอสเอส "ดอลฟิน" ใน พ.ศ. 2368 (ร้อยโท ไฮรัม พอลดิง เป็นผู้บันทึก) และเรือล่าวาฬใน พ.ศ. 2378 (เฟรเดอริก ดีเบลล์ เบนเนตต์ บันทึกในหนังสือ "คำบรรยายของการล่องเรือล่าปลาวาฬรอบโลกระหว่างปี ค.ศ. 1833–1836" ("Narrative of a Whaling Voyage Round the Globe From the Year 1833–1836")
พ.ศ. 2389 คอลลีและลูเซ็ตต์ บริษัทสัญชาติตาฮีตี พยายามสร้างชุมชนเลี้ยงปศุสัตว์และปลูกมะพร้าวขนาดเล็กบนเกาะ ซึ่งประสบความสำเร็จทางการเงินจำกัด ส่วนใน พ.ศ. 2411 เรือหลวง "เรนเดีย" ของบริเตนอ้างสิทธิเหนือแคโรไลน์ ซึ่งบันทึกผู้อยู่อาศัย 27 คนในนิคมแห่งหนึ่งบนเซาท์ไอลิต เมื่อ พ.ศ. 2415 รัฐบาลบริติชให้เช่าเกาะนี้แก่บริษัทโฮลเดอร์บราเธอส์ จำกัด โดยมีจอห์น ที. แอรันเดล เป็นผู้จัดการ (เป็นชื่อชื่อเกาะเล็กเกาะหนึ่งด้วย) จอห์น ที. แอรันเดลและคณะรับสัญญาเช่าใน พ.ศ. 2424 จนใน พ.ศ. 2428 แอรันเดลตั้งไร่ใหญ่มะพร้าว แต่ต้นมะพร้าวติดโรคและไร่ใหญ่ล้มเหลวไป อีกทั้งบริษัทโฮลเดอร์บราเธอส์ จำกัด ที่มีแอรันเดลเป็นผู้จัดการนั้น ยังทำฟาร์มปุ๋ยขี้นกใน พ.ศ. 2417 ด้วย โดยพบฟอสเฟตกว่า 10,000 ตัน จนหมดไปจากเกาะในราว พ.ศ. 2438 นิคมบนเกาะอยู่จนกระทั่ง พ.ศ. 2447 ชาวพอลินีเชีย 6 คนสุดท้ายย้ายออกจากเกาะนี้ไปนีวเว
คณะสำรวจนักดาราศาสตร์ชาวอเมริกันเดินทางจากเปรูมาเกาะแคโรไลน์ด้วยเรือยูเอสเอส "ฮาร์ตเฟิร์ด" เพื่อมาชมสุริยุปราคาเต็มดวงวันที่ 6 พฤษภาคม พ.ศ. 2426 คณะสำรวจชาวฝรั่งเศสก็สังเกตสุริยุปราคาจากเกาะแคโรไลน์เช่นกัน และกองทัพเรือสหรัฐทำแผนที่เกาะ โยฮันน์ พาลีซา สมาชิกคณะสำรวจคนหนึ่ง ค้นพบดาวเคราะห์น้อยในปีเดียวกันซึ่งเขาตั้งชื่อว่า แคโรไลนา เพื่อรำลึกถึงการเยือนเกาะแคโรไลน์


title: เกาะแคโรไลน์

text:
เอส.อาร์. แมกซ์เวลล์แอนด์คอมปานีเช่าเกาะนี้และตั้งถิ่นฐานใหม่ใน พ.ศ. 2459 ครั้งนี้สร้างขึ้นเพื่อส่งออกเนื้อมะพร้าวแห้งโดยเฉพาะ มีการถางป่าอย่างกว้างขวางในเซาท์ไอลิตเพื่อปลูกต้นมะพร้าวซึ่งไม่ใช่พืชท้องถิ่น ทว่า การลงทุนธุรกิจนี้ประสบหนี้สิน และนิคมของอเกาะเริ่มมีประชากรลดลง เมื่อ พ.ศ. 2469 เหลือผู้อยู่อาศัยเพียง 10 คน และใน พ.ศ. 2479 นิคมเหลือครอบครัวชาวตาฮิตีเพียง 2 ครอบครัวก่อนย้ายออกไปในปลายคริสต์ทศวรรษ 1930
เกาะแคโรไลน์ไม่มีคนอาศัยและไม่ได้รับผลกระทบใด ๆ ตลอดสงครามโลกครั้งที่สองและหลังจากนั้น เกาะยังอยู่ภายใต้เขตอำนาจของบริเตน ซึ่งข้าหลวงใหญ่แปซิฟิกตะวันออกของบริเตนเข้าควบคุมอีกครั้งใน พ.ศ. 2486 และปกครองโดยเป็นส่วนหนึ่งของหมู่เกาะเซ็นทรัลและเซาเทิร์นไลน์ ในเดือนมกราคม พ.ศ. 2515 หมู่เกาะเซ็นทรัลและเซาเทิร์นไลน์รวมทั้งเกาะแคโรไลน์เข้าเป็นส่วนหนึ่งของอาณานิคมหมู่เกาะกิลเบิร์ตและเอลลิส ซึ่งได้อัตตาณัติใน พ.ศ. 2514 โดยเป็นส่วนหนึ่งของความพยายามปลดปล่อยอาณานิคมของบริเตน
พ.ศ. 2522 หมู่เกาะกิลเบิร์ตกลายเป็นรัฐเอกราชคิริบาส หมู่เกาะแคโรไลน์เป็นจุดตะวันออกสุดของคิริบาส ทั้งเกาะมีรัฐบาลสาธารณรัฐคิริบาสเป็นเจ้าของ มีกระทรวงกลุ่มไลน์และฟีนิกซ์ซึ่งมีสำนักงานใหญ่บนคิริสมาสเป็นผู้ดูแล สหรัฐสละการอ้างสิทธิอธิปไตยเหนือเกาะของสหรัฐ (ภายใต้รัฐบัญญัติหมู่เกาะปุ๋ยขี้นก) ในสนธิสัญญาตาราวาใน พ.ศ. 2522 และวุฒิสภาสหรัฐให้สัตยาบันใน พ.ศ. 2526
เกาะนี้มีคนอาศัยอีกช่วงสั้น ๆ ระหว่าง พ.ศ. 2530 ถึง พ.ศ. 2534 โดยรอน ฟอลคอเนอร์ และแอน ภรรยา พร้อมลูก 2 คนซึ่งพัฒนานิคมพึ่งพาตนเองเป็นส่วนใหญ่บนเกาะ หลังการโอนความเป็นเจ้าของ ฟอลคอเนอร์ถูกรัฐบาลคิริบาสฟ้องขับไล่ออกจากเกาะ หนังสือ "ทูเกเธอร์อะโลน" (ISBN 1-86325-428-5) ซึ่งฟอลคอเนอร์เขียน บันทึกนิยายการพำนักของพวกเขาบนเกาะแคโรไลน์
มีการให้เช่าเกาะแก่อูรีมา เฟลิกซ์ ผู้ประกอบการชาวเฟรนช์พอลินีเชีย ในคริสต์ทศวรรษ 1990 เขาสร้างที่อยู่อาศัยเล็ก ๆ บนเกาะเล็กเกาะหนึ่งและมีรายงานว่าวางแผนพัฒนาเกาะ เกาะยังมีผู้เก็บเกี่ยวมะพร้าวแห้งชาวพอลินีเซียเวียนมาเป็นบางครั้งภายใต้ความตกลงกับรัฐบาลคิริบาสในตาราวา


title: เกาะแคโรไลน์

text:
เมื่อวันที่ 23 ธันวาคม พ.ศ. 2537 ประเทศคิริบาสประกาศเปลี่ยนเขตเวลาของหมู่เกาะไลน์โดยให้มีผลตั้งแต่วันที่ 31 ธันวาคม พ.ศ. 2537 การเปลี่ยนเขตเวลานี้เลื่อนเส้นแบ่งเขตวันสากลไปทางทิศตะวันออก 1,000 กิโลเมตรในคิริบาส โดยวางคิริบาสทั้งหมดอยู่ในฝั่งตะวันตกของเส้นแบ่งเขตวัน แม้ข้อเท็จจริงว่าลองจิจูด 150 องศาตะวันตกซึ่งตรงกับเวลา UTC−10 แทนเขตเวลาอย่างเป็นทางการ UTC+14 ปัจจุบันหมู่เกาะแคโรไลน์อยู่ในเขตเวลาเดียวกับหมู่เกาะฮาวาย (เขตเวลามาตรฐานฮาวาย–อะลูเชียน) แต่เร็วกว่า 1 วัน การเปลี่ยนแปลงนี้ทำให้เกาะแคโรไลน์เป็นดินแดนตะวันออกสุดในเขตเวลาเร็วสุด (บางนิยามว่า เป็นจุดตะวันออกสุดบนโลก) และเป็นแผ่นดินจุดแรก ๆ ที่เห็นอาทิตย์ขึ้นเมื่อวันที่ 1 มกราคม พ.ศ. 2543 เมื่อ 5:43 น. ตามเวลาท้องถิ่น
เหตุผลการย้ายที่แถลงไว้เป็นคำสัญญาระหว่างการรณรงค์ของเตบูโรโร ติโต (Teburoro Tito) อดีตประธานาธิบดีคิริบาส เพื่อขจัดความสับสนที่ประเทศคิริบาสทอดข้ามเส้นแบ่งเขตวัน ฉะนั้นจึงมีวันต่างกันสองวันเสมอ ทว่า ข้าราชการคิริบาสไม่ฝืนใจที่พยายามฉวยสถานภาพใหม่ของประเทศที่เป็นดินแดนแรกที่เห็นรุ่งอรุณใน พ.ศ. 2543 ประเทศแปซิฟิกอื่น รวมทั้งประเทศตองงาและหมู่เกาะแชทัมของนิวซีแลนด์ประท้วงการย้ายนี้ โดยคัดค้านว่าละเมิดการอ้างเป็นดินแดนแห่งแรกที่เห็นรุ่งเช้าใน พ.ศ. 2543
ใน พ.ศ. 2542 เพื่อใช้ประโยชน์จากความสนใจของสาธารณะขนานใหญ่ต่อการเฉลิมฉลองการย่างเข้า พ.ศ. 2543 ยิ่งขึ้น จึงมีการเปลี่ยนชื่อเกาะแคโรไลน์เป็นเกาะมิลเลนเนียม แม้เป็นเกาะที่ไม่มีคนอาศัย แต่มีการจัดการเฉลิมฉลองพิเศษบนเกาะ มีการแสดงของวงการบันเทิงพื้นเมืองชาวคิริบาสและประธานาธิบดีติโตเข้าร่วมด้วย มีนักร้องและนักเต้นชาวคิริบาสเดินทางจากเมืองหลวงกรุงตาราวา กว่า 70 คน และมีนักข่าวประมาณ 25 คน มีการแพร่สัญญาณการเฉลิมฉลองครั้งนี้ผ่านดาวเทียมทั่วโลกและมีผู้ชมประมาณหนึ่งพันล้านคน
แม้สื่อและรัฐบาลอ้าง แต่เกาะแคโรไลน์มิใช่แผ่นดินจุดแรกที่เห็นรุ่งอรุณของวันที่ 1 มกราคม พ.ศ. 2543 ตามเวลาท้องถิ่น เกียรตินั้นเป็นของจุดของดินแดนระหว่างระหว่างธารน้ำแข็งดิบเบิล (Dibble Glacier) กับอ่าววิกตอร์ (Victor Bay) บนชายฝั่งแอนตาร์กติกาตะวันออก ณ พิกัด ซึ่งเห็นดวงอาทิตย์ขึ้นก่อน 35 นาที เนื่องจากจุดนี้อยู่ใกล้วงกลมแอนตาร์กติก และพื้นที่ที่อยู่เลยวงกลมแอนตาร์กติกได้รับผลจากแสงอาทิตย์ตลอดเวลาในเดือนธันวาคม นิยามของจุดที่แน่ชัดจึงเป็นปัญหาการแยกแยะระหว่างดวงอาทิตย์ตกและดวงอาทิตย์ขึ้นทันทีในมุมมองของผลการหักเหบรรยากาศ


title: เกาะแคโรไลน์

text: เกาะแคโรไลน์อยู่เหนือระดับน้ำทะเลเพียง 6 เมตร จึงจะเป็นอันตรายหากระดับน้ำทะเลเพิ่มขึ้น รัฐบาลคิริบาสประเมินว่า น้ำทะเลอาจท่วมเกาะใน พ.ศ. 2568 สหประชาชาติจัดให้เกาะแคโรไลน์อยู่ในกลุ่มเกาะที่อยู่ในอันตรายมากที่สุดจากการเพิ่มของระดับน้ำทะเล


title: สะพานเหญิตเติน

text: สะพานเหญิตเติน () หรือ สะพานมิตรภาพเวียดนาม–ญี่ปุ่น เป็นสะพานขึงข้ามแม่น้ำแดง ตั้งอยู่ที่ฮานอย ประเทศเวียดนาม เปิดใช้งานเมื่อวันที่ 4 มกราคม พ.ศ. 2558 มี 6 ช่องจราจร เชื่อมต่อฮานอยกับท่าอากาศยานนานาชาติโหน่ยบ่าย ทุนโครงการมาจากเงินให้กู้ยืมเพื่อการพัฒนาขององค์การความร่วมมือระหว่างประเทศแห่งญี่ปุ่น


title: สะพานเหญิตเติน

text: สะพานเหญิตเตินมีความยาว โดยเป็นตัวสะพาน และเป็นช่วงขึง 5 ช่วง (แต่ละช่วงมีเคเบิล 11 คู่) ยาว มีความกว้าง มี 4 ช่องสำหรับพาหนะติดเครื่องยนต์, 2 ช่องสำหรับรถโดยสารประจำทาง และอีก 2 ช่องสำหรับพาหนะร่วมและคนเดิน


title: สะพานเหญิตเติน

text: สะพานเหญิตเตินได้รับการออกแบบและสร้างให้เป็นสัญลักษณ์ใหม่ของฮานอย โดยหอคอยสะพาน 5 แห่ง หมายถึง ประตูเมืองโบราณ 5 แห่งของฮานอย ในช่วงฤดูร้อนปี พ.ศ. 2560 เทศบาลนครฮานอยได้ร่วมมือกับบริษัทฟิลิปส์จากเนเธอร์แลนด์ติดตั้งไฟส่องสว่างทั่วหอคอยสะพานตอนกลางคืน มีการอ้างว่าระบบที่ติดตั้งใหม่นี้สามารถฉายแสงสีได้ถึง 16.7 ล้านสี


title: สะพานสักเหมียว

text: สะพานสักเหมียว () เป็นสะพานขึงที่ข้ามแม่น้ำโขงในประเทศเวียดนาม เชื่อมต่อระหว่างจังหวัดเกียนซางกับจังหวัดเบ๊นแจ สะพานเริ่มก่อสร้างเมื่อวันที่ 30 เมษายน พ.ศ. 2545 และสร้างเสร็จเมื่อวันที่ 19 มกราคม พ.ศ. 2551 ซึ่งล่าช้าจากแผนเดิมที่กำหนดไว้ในปลายปี พ.ศ. 2550 สะพานนี้ยาว 8,331 เมตร (รวมช่วงทางขึ้น) แต่ตัวสะพานจริง ๆ ยาว 2,868 เมตร


title: สะพานสักเหมียว

text: สะพานสักเหมียวมีปัญหาด้านการจราจรติดขัดโดยเฉพาะในช่วงวันหยุดเทศกาล เพราะมีเพียง 2 ช่องจราจรเท่านั้น


title: สะพานบ๋ายจั๊ย

text: สะพานบ๋ายจั๊ย () เป็นสะพานขึงในจังหวัดกว๋างนิญ ประเทศเวียดนาม รองรับทางหลวงหมายเลข 18 เชื่อมต่อแขวงห่งกายกับแขวงบ๋ายจั๊ยของนครหะล็องโดยยกข้ามช่องแคบเกื๋อหลุกซึ่งแยกเขตอ่าวเกื๋อหลุกกับอ่าวหะล็องออกจากกัน สะพานนี้เป็นสะพานขึงที่มีเคเบิลกลางถนนแห่งแรกของเวียดนาม


title: สะพานฟู้หมี

text: สะพานฟู้หมี () เป็นสะพานขึงที่สร้างข้ามแม่น้ำไซ่ง่อนในนครโฮจิมินห์ ประเทศเวียดนาม ก่อสร้างตั้งแต่เดือนมีนาคม พ.ศ. 2550 จนถึงเดือนกันยายน พ.ศ. 2552 โดยบริษัทบอลเดอร์สโตน, บิลฟิงเกอร์เบอร์เกอร์, แฟรซีแนแอ็งแตร์นาซียอนาล และซีซี 620 สะพานได้รับการออกแบบโดยอาร์คาดิสและคาร์ดโน


title: สะพานฟู้หมี

text: สะพานฟู้หมียาว 705 เมตร มีช่วงหลักยาว 380 เมตร หอสะพานรูปตัวเอช สูง 145 เมตร กว้าง 27 เมตร สะพานมี 6 ช่องจราจร เชื่อมต่อระหว่างเขต 2 และเขต 7 ของนครโฮจิมินห์ และเป็นส่วนหนึ่งของโครงการถนนวงแหวนที่กำลังก่อสร้างอีกด้วย


title: สะพานฟู้หมี

text: พิธีเปิดสะพานจัดขึ้นเมื่อวันที่ 2 กันยายน พ.ศ. 2552 โดยนายกรัฐมนตรีเวียดนาม เหงียน เติ๊น สุง ร่วมกับเจ้าหน้าที่ของรัฐบาลเวียดนามและรัฐบาลออสเตรเลีย


title: สะพานบิ๊ญ

text: สะพานบิ๊ญ () เป็นสะพานขึงที่ข้ามแม่น้ำเกิ๊ม ตั้งอยู่ที่เมืองไฮฟอง ประเทศเวียดนาม มีความยาว 1,280 เมตร กว้าง 22.5 เมตร มี 4 ช่องสำหรับรถยนต์ และ 2 ช่องสำหรับคนเดิน หอสะพานมีความสูง 102 เมตร สร้างโดยใช้คอนกรีต สะพานเริ่มก่อสร้างเมื่อวันที่ 1 กันยายน พ.ศ. 2545 และสิ้นสุดเมื่อวันที่ 13 พฤษภาคม พ.ศ. 2548 ใช้งบประมาณจากญี่ปุ่น 7,426 ล้านเยน


title: สะพานเกิ่นเทอ

text: สะพานเกิ่นเทอ () เป็นสะพานขึงข้ามแม่น้ำเหิ่ว ซึ่งเป็นแม่น้ำสาขาที่ใหญ่ที่สุดของแม่น้ำโขง ตั้งอยู่ที่เกิ่นเทอ ทางตอนใต้ของประเทศเวียดนาม สะพานมีความยาว 2.75 กิโลเมตร หรือ 1.68 ไมล์ มีช่องจราจร 6 ช่อง กว้างทั้งหมด 23 เมตร (76 ฟุต) โดยมี 4 ช่องสำหรับรถขนาดใหญ่ และอีก 2 ช่อง สำหรับรถจักรยานและรถจักรยานยนต์ ช่องว่างใต้สะพานกว้าง 39 เมตร (128 ฟุต) ซึ่งเรือใหญ่สามารถลอดผ่านได้ สะพานเปิดใช้งานเมื่อวันที่ 24 เมษายน พ.ศ. 2553


title: สะพานหมีถ่วน

text: สะพานหมีถ่วน () เป็นสะพานขึงข้ามแม่น้ำโขง เชื่อมต่อระหว่างจังหวัดเตี่ยนซางกับจังหวัดหวิญล็องของประเทศเวียดนาม เป็นผลงานจากความร่วมมือของรัฐบาลเวียดนามและรัฐบาลออสเตรเลีย ใช้งบประมาณ 91 ล้านดอลลาร์ออสเตรเลีย ก่อสร้างโดยบริษัทบิลฟิงเกอร์เบอร์เกอร์ เปิดใช้งานในปี พ.ศ. 2543


title: กองพลภูเขาเอ็สเอ็สที่ 6 นอร์ด

text: กองพลภูเขาเอ็สเอ็สที่ 6 "นอร์ด" (6. SS-Gebirgs-Division "Nord")เป็นหน่วยทหารของหน่วยวัฟเฟิน-เอ็สเอ็สแห่งนาซีเยอรมนีในช่วงสงครามโลกครั้งที่สอง ก่อตั้งขึ้นในเดือนกุมภาพันธ์ ค.ศ. 1941 ในชื่อว่า เอ็สเอ็ส คัมพ์กรุพเพอ นอร์ด (SS Battle Group North-กลุ่มหน่วยรบเอ็สเอ็สเหนือ)


title: กองพลภูเขาเอ็สเอ็สที่ 6 นอร์ด

text: กองพลนี้เป็นหน่วยเดียวของวัฟเฟิน-เอ็สเอ็สที่ได้ต่อสู้ในวงกลมอาร์กติก เมื่อได้ถูกส่งไปประจำการที่ฟินแลนด์และทางตอนเหนือของรัสเซียในช่วงระหว่างเดือนมิถุนายนและเดือนพฤศจิกายน ปี ค.ศ. 1941 ได้ต่อสู้ในคาเรเลียจนกระทั่งการสงบศึกมอสโก (Moscow Armistice) ในเดือนกันยายน ค.ศ. 1944 ซึ่งเมื่อถึงจุดนั้นจำเป็นต้องถอนกำลังออกจากฟินแลนด์ ได้เข้าต่อสู้ในปฏิบัติการนอร์ดวินด์ (Operation Nordwind) ในเดือนมกราคม ค.ศ. 1945 ที่ได้ประสบกับความสูญเสียอย่างหนัก ในช่วงต้นเดือนเมษายน ค.ศ. 1945 กองพลนี้ได้ถูกทำลายโดยกองทัพสหรัฐใกล้กับเมืองบรึดดินเงน (Büdingen),เยอรมนี


กองพลทหารอาสาสมัครภูเขาเอ็สเอ็สที่ 7 "พรินซ์ ยูจีน"(11. SS-Freiwilligen Gebirgs-Division "Prinz Eugen")เป็นกองพลทหารราบภูเขาเยอรมันของหน่วยวัฟเฟิน-เอ็สเอ็ส,กองกำลังปีกติดอาวุธของพรรคนาซีเยอรมันที่ได้ทำหน้าที่เทียบเท่า แต่ไม่เคยเป็นส่วนหนึ่งของกองทัพเวร์มัคท์อย่างเป็นทางการในช่วงสงครามโลกครั้งที่สองในยูโกสลาเวีย ก่อตั้งขึ้นในปี ค.ศ. 1941 จากVolksdeutsche(ชนชาติเยอรมัน) กลุ่มทหารอาสาสมัครและทหารเกณฑ์จาก Banat, รัฐเอกราชโครเอเชีย(NDH), ฮังการีและโรมาเนีย ได้ต่อสู้ในการทัพปราบปรามการก่อกบฏซึ่งได้ต่อกรกับกลุ่มคอมมิวนิสต์ภายใต้การนำของพลพรรคยูโกสลาเวีย กองกำลังต่อต้านในเขตยึดครองเซอร์เบีย, NDH และมอนเตเนโกร การได้ให้สมญานามว่า พรินซ์ ยูจีน มาจากพระนามของเจ้าชายยูจีนแห่งซาวอย ผู้นำทางทหารที่โดดเด่นของจักรวรรดิฮับส์บูร์ก ผู้ปลดปล่อย Banat และกรุงเบลเกรดจากจักรวรรดิออตโตมันในสงครามออสเตรีย-ตุรกีในปี ค.ศ. 1716-18 มันเป็นชื่อแต่เดิมว่า SS-Freiwilligen-Division Prinz Eugen (กองพลทหารอาสาสมัครภูเขาเอ็สเอ็สที่ 7 พรินซ์ ยูจีน).


title: กองพลทหารม้าเอ็สเอ็สที่ 8 ฟลอเรียน เกเยอร์

text: กองพลทหารม้าเอ็สเอ็สที่ 8 "ฟลอเรียน เกเยอร์"เป็นหน่วยทหารม้าเยอรมันของหน่วยวัฟเฟิน-เอ็สเอ็สในช่วงสงครามโลกครั้งที่สอง ก่อตั้งขึ้นในปี ค.ศ. 1942 จากนายทหารฝ่ายเสนาธิการของกองพลน้อยทหารม้าเอ็สเอ็ส(SS Cavalry Brigade)ซึ่งได้มีส่วนเกี่ยวข้องในปฏบัติการ Bandenbekämpfung ("การต่อสู้กับพวกโจร")ที่อยู่หลังแนวหน้าและเป็นผู้รับผิดชอบต่อการสังหารประชาชนพลเรียนนับหมื่นคน ยังคงดำเนินการต่อไปกับสิ่งที่เรียกว่าปฏิบัติการทำให้สงบในดินแดนยึดครองสหภาพโซเวียต ได้นำไปสู่ความโหดร้ายทารุณมากยิ่งขึ้น


title: เนเฟอร์มาอัตที่หนึ่ง

text: เนเฟอร์มาอัตที่หนึ่ง เป็นเจ้าชายชาวอียิปต์โบราณและพระราชโอรสของฟาโรห์สเนฟรู พระองค์เป็นขุนนางชั้นสูงและเป็นนักบวชชองเทพีบาสเตท ชื่อของพระองค์หมายถึง "ความงามของเทพีมาอัต" หรือ "ด้วยความยุติธรรมอันสมบูรณ์แบบ"


title: เนเฟอร์มาอัตที่หนึ่ง

text: เนเฟอร์มาอัตเป็นพระโอรสพระองค์โตของฟาโรห์สเนฟรู ซึ่งเป็นฟาโรห์และผู้ก่อตั้งราชวงศ์ที่สี่ของราชอาณาจักรอียิปต์โบราณ พระองค์เป็นพระเชษฐาของฟาโรห์คูฟู พระชายาของพระองค์คือ พระนางไอเทต เนเฟอร์มาอัตได้มีบุตรและธิดาทั้งสิบห้าพระองค์ตามที่ปรากฎบนผนังมาสตาบาของพระองค์ ประกอบด้วยบุตรชายนามว่า เฮมิอูนู ไอซู เตตา เคนติเมเรส และมีพระธิดานามว่า ดเจฟาตเซน และ ไอเซซู ปรากฏเป็นภาพที่เจริญวัยแล้ว ขณะที่ ไอติเซน อินกาเอฟ เซฟกา เวเฮมกา เชปเซสกา กาเคนท์ อังค์ฮอร์เซเรเทฟ อังค์ฮอร์เฟเนดเจฟ บูเนฟ เซปเซสเนบ เนบเคเนท และพาเจติ ปรากฎเป็นภาพที่อยู่ในวัยเยาว์ ซึ่งมีข้อสันนิษฐานว่าบุตรชายคนหนึ่งนามว่า เฮมิอูนู อาจจะเป็นคนเดียวกับขุนนางชั้นสูงมีนามว่า เฮมิอูนู ซึ่งเชื่อว่าเป็นผู้ช่วยวางแผนการสร้างมหาปิรามิดได้


title: เนเฟอร์มาอัตที่หนึ่ง

text: พระศพของเนเฟอร์มาอัตถูกฝังอยู่ในมาสตาบาหมายเลข 16 ที่ไมดุม เนเฟอร์มาอัตเป็นหนึ่งในบุตรหลายพระองค์ของฟาโรห์สเนฟรู ที่ถูกฝังอยู่ในเมืองไมดุม หลุมฝังพระศพเป็นที่รู้จักสำหรับเทคนิคพิเศษที่ใช้ในการวาดภาพ ประติมากรรมแกะสลักภาพที่เจาะลึกลงไปซึ่งเต็มไปด้วยสี การสร้างโดยวิธีที่นี่มีผลเสียคือ ทำให้ปูนปลาสเตอร์หลุดออกได้ง่าย แต่การก่อสร้างแบบนี้ทำให้เกิดภาพที่มีสีสันสดใส สุสานนี้เป็นที่เดียวที่ก่อสร้างแบบนี้


title: สงครามประกาศอิสรภาพสกอตแลนด์

text: สงครามประกาศอิสรภาพสกอตแลนด์ เป็นเหตุการณ์ความขัดแย้งทางทหาร ระหว่างราชอาณาจักรสกอตแลนด์และราชอาณาจักรอังกฤษ ในช่วงปลายคริสต์ศตวรรษที่ 13 จนถึงต้นคริสศตวรรษที่ 14


title: สงครามประกาศอิสรภาพสกอตแลนด์

text: สงครามประกาศอิสรภาพสกอตแลนด์ครั้งแรก (ปี 1296 - 1328) เปิดฉากขึ้นด้วยการรุกรานของฝ่ายอังกฤษเข้ามาในดินแดนสก็อตใน ปี 1296 และจบลงด้วยการลงนามในสนธิสัญญาเอดินบะระ-นอร์ทแธมพ์ตันใน ปี 1328 สงครามครั้งที่สอง (ปี 1332 - 1357) เป็นสงครามชิงอำนาจภายใน ซึ่งเริ่มต้นจากการยกทัพเข้ารุกรานโดยการนำของ เอ็ดเวิร์ด บัลลิออล (Edward Balliol) ทายาทผู้อ้างสิทธิในราชบัลลังก์สก็อตของจอห์น บัลลิออล โดยมีอังกฤษเป็นฝ่ายหนุนหลัง และยุติลงด้วยการลงนามในสนธิสัญญาเบอร์วิคใน ปี 1357 หลังสงครามยุติ สก็อตแลนด์ยังคงรักษาสถานะความเป็นรัฐเอกราชของตนเอาไว้ได้ สงครามประกาศอิรภาพสกอตแลนด์เป็นเหตุการณ์ความขัดแย้ง ที่นำไปสู่การพัฒนาอาวุธและยุทธวิธีใหม่ ๆ โดยเฉพาะอย่างยิ่ง การปรากฏตัวของธนูยาวอังกฤษ หรือ "ลองโบว์" (long bow) ซึ่งเป็นอาวุธที่เปลี่ยนโฉมหน้าการรบในยุคกลาง


title: สงครามประกาศอิสรภาพสกอตแลนด์

text: เมื่อพระเจ้าอเล็กซานเดอร์ที่ 3 แห่งสกอตแลนด์สิ้นพระชนม์ลงใน ปี 1286 ทรงมีรัชทายาทเพียงคนเดียวคือ พระนางมาร์กาเร็ต หรือที่รู้จักกันในนาม "ราชนารีแห่งนอร์เวย์" (the Maid of Norway) ซึ่งมีพระชนม์พรรษาเพียง 3 ปี ฯ ใน ค.ศ. 1290 เหล่าผู้พิทักษ์ราชบัลลังก์สกอตแลนด์ได้ลงนามในสนธิสัญญาบีร์แกม (treaty of Birgham) ตกลงยินยอมให้มีการอภิเสกสมรสระหว่าง ราชนารีแห่งนอร์เวย์ กับ เอ็ดเวิร์ดแห่งคายร์นาฟอน พระราชโอรสของพระเจ้าเอ็ดเวิร์ดที่ 1 แห่งอังกฤษ โดยพระเจ้าเอ็ดเวิร์ดทรงเป็นลุงทวดของพระนางมาร์กาเร็ต ทางฝ่ายสกอตแลนด์แสดงความจำนงค์อย่างแจ้งชัดที่จะไม่ยอมให้มีการรวมราชอาณาจักร และขอสงวนสิทธิตามสนธิสัญญาที่จะดำรงตนเป็นไทจากอังกฤษ เพื่อสงวนรักษาสิทธิ กฎหมาย เสรีภาพ และขนบธรรมเนียมของตนไว้


title: สงครามประกาศอิสรภาพสกอตแลนด์

text: พระนางมาร์กาเร็ตสิ้นพระชนม์ระหว่างการเดินทางมาจากนอร์เวย์ เมื่อวันที่ 26 กันยายน ค.ศ. 1290 การสมรสจึงตกเป็นโมฆะ เมื่อพระนางสิ้นพระชนม์แล้วเกิดมีผู้อ้างสิทธิในราชบัลลังก์เกิดขึ้นถึง 13 ราย โดยมี โรเบิร์ต บรูซ (Robert de Brus) - ลอร์ดที่ 5 แห่งเอนันเดล และเป็นพระอัยกาของโรเบิร์ต เดอะ บรูซ หรือ พระเจ้าโรเบิร์ตที่ 1 แห่งสกอตแลนด์ - กับ จอห์น บัลลิออล (John Balliol), ลอร์ดแห่งแกลโลเวย์, เป็นสองผู้อ้างสิทธิรายสำคัญ ฯ เพื่อที่จะหลีกเลี่ยงความวุ่นวายและสงครามกลางเมือง เหล่าผู้พิทักษ์ราชบัลลังก์แห่งสก็อตแลนด์เขียนจดหมายถึงพระเจ้าเอ็ดเวิร์ดที่ 1 แห่งอังกฤษ เพื่อทูลของให้พระองค์เสด็จขึ้นเหนือมาเป็นประธานในกระบวนอนุญาโตตุลาการเพื่อไกล่เกลี่ยยุติข้อพิพาท


title: สงครามประกาศอิสรภาพสกอตแลนด์

text:
พระเจ้าเอ็ดเวิร์ดทรงตอบตกลงและเสด็จมาพบกับเหล่าผู้พิทักษ์ที่เมืองนอร์แฮมใน ปี 1291 พระเจ้าเอ็ดเวิร์ดประสงค์จะได้รับการให้เกียรติยกขึ้นเป็นเจ้าเหนือหัว หรือลอร์ดพาราเม้าท์แห่งสกอตแลนด์ (Lord Paramount of Scotland) ทางฝ่ายผู้แทนสก็อตไม่ยินยอมในตอนแรก พระเจ้าเอ็ดเวิร์ดจึงทรงยื่นคำขาดให้เวลาฝ่ายสก็อตแลนด์พิจารณาข้อเสนอของพระองค์สามสัปดาห์ ด้วยพระเจ้าเอ็ดเวิร์ดเชื่อว่าพอสิ้นสุดระยะเวลาสามสัปดาห์ กองทัพของพระองค์คงจะเดินทัพมาถึง และชาวสก็อตย่อมจะไม่มีทางเลือกอื่น ฯ เหตุการณ์เป็นไปตามที่พระเจ้าเอ็ดเวิร์ดทรงคาดการณ์ และเหล่าผู้อ้างสิทธิในราชบัลลังก์ต่างยอมยกพระองค์ขึ้นเป็นลอร์ดพาราเม้าท์ผู้มีอำนาจไกล่เกลี่ยและชี้ขาดในทางอนุญาโตตุลาการ
ในวันที่ 11 มิถุนายน ค.ศ. 1291 พระเจ้าเอ็ดเวิร์ดที่ 1 มีพระบัญชา ในฐานะลอร์ดพาราเม้าท์ ให้ปราสาทในอาณัติของราชบัลลังก์สก็อตทุกแห่งเข้ามาอยู่ภายใต้การควบคุมของพระองค์เป็นการชั่วคราว และสั่งให้เจ้าหน้าที่ชาวสก็อตทั้งหมดลาออกเพื่อรับการแต่งตั้งเข้าทำหน้าที่ใหม่จากพระองค์ ฯ ถัดมาอีกสองวันเหล่าผู้พิทักษ์ราชบัลลังก์ และเหล่าพระราชวงศ์สก็อตคนสำคัญๆ ต่างมารวมตัวกันเพื่อถวายสัตย์ปฏิญาณต่อพระเจ้าเอ็ดเวิร์ด ในฐานะลอร์ดพาราเม้าท์ ชาวสก็อตทุกคนได้รับคำสั่งให้เข้ามาถวายความเคารพแก่พระเจ้าเอ็ดเวิร์ด ไม่ว่าจะต่อหน้าพระพักตร์ หรือในสถานที่ที่ทางการจัดไว้ให้


title: สงครามประกาศอิสรภาพสกอตแลนด์

text: การไกล่เกลี่ยไต่สวนพิจารณาสิทธิของผู้กล่าวอ้างดำเนินตลอดเวลาเกือบ 4 เดือน ระหว่างเดือนพฤษภาคม จนถึงเดือนสิงหาคม เหล่าผู้อ้างตนว่ามีสิทธิในราชบัลลังก์เข้าให้การแสดงหลักฐานต่อหน้าพระพักตร์พระเจ้าเอ็ดเวิร์ด แต่ข้อกล่าวอ้างส่วนใหญ่ถูกปัดตกไป จนกระทั่งเหลือแค่ผู้กล่าวอ้างสิทธิเพียง 4 ราย ซึ่งสามารถพิสูจน์ได้ว่าตนเป็นผู้สืบสายโดยตรงของพระเจ้าเดวิดที่ 1 แห่งสกอตแลนด์ ได้แก่ จอห์น บัลลิออล, เอ็ดเวิร์ด บรูซ, ฟลอริสที่ 5 เคาน์ทแห่งฮออลแลนด์ และ จอห์น เดอ เฮสติ้งส์ (บารอนแห่งเฮสติ้งส์)


title: สงครามประกาศอิสรภาพสกอตแลนด์

text: พระเจ้าเอ็ดเวิร์ดที่ 1 ขอให้ บัลลิออล และโรเบิร์ต บรูซ เลือกผู้ชี้ขาดฝ่ายละ 40 คน ในขณะที่พระองค์เลือกเข้ามาอีก 24 คน ในที่สุด จอห์น บัลลิออลได้รับการชี้ขาดให้เป็นพระเจ้าแผ่นดินพระองค์ใหม่ เมื่อวันที่ 17 พฤศจิกายน ค.ศ. 1292 และเข้าพิธีราชาภิเษกเป็นกษัตริย์แห่งสก็อตแลนด์ที่ สโคนแอบบีย์ (Scone Abbey) วันที่ 30 พฤศจิกายน ปีนั้น


title: สงครามประกาศอิสรภาพสกอตแลนด์

text:
ต่อมาในวันที่ 26 ธันวาคม พระเจ้าจอห์นเข้าถวายบังคมพระเจ้าแผ่นดินอังกฤษ ณ เมืองนิวคาสเซิลอะพอนไทน์ พระเจ้าเอ็ดเวิร์ดที่ 1 ทรงแสดงออกอย่างเปิดเผยว่าทรงเห็นสก็อตแลนด์เป็นเหมือนอย่างเมืองขึ้น ซึ่งกษัตริย์จอห์นก็อยู่ในภาวะที่ขัดขืนไม่ได้เพราะแผ่นดินสก็อตแลนด์ยังไม่สงบมั่นคง ฝ่ายตรงข้ามกับราชบัลลังก์ (เอ็ดเวิร์ด บรูซ) ยังมีกำลังเข้มแข็งอยู่มาก พอถึงเดือนกันยายน ปี ค.ศ. 1294 พระเจ้าเอ็ดเวิร์ดทรงเรียก กษัตริย์จอห์น บัลลิออล เข้าพบอีกแล้วแจ้งว่า อังกฤษมีแผนที่จะทำสงครามบุกโจมตีฝรั่งเศส และทรงให้เวลาสก็อตแลนด์จนถึงเดือนกันยายน ค.ศ. 1294 ที่จะจัดเตรียมไพร่พลและเงินทุนสนับสนุนราชการสงครามให้พร้อม
กษัตริย์จอห์นเรียกพบสภาที่ปรึกษาและสั่งให้มีการประชุมรัฐสภาเป็นการด่วน เพื่อวางแผนต่อต้านพระบัญชาของพระเจ้าเอ็ดเวิร์ดที่ 1 ฯ ฝ่ายสก็อตแลนด์ส่งคณะทูตไปแจ้งให้พระเจ้าฟิลิปที่ 4 แห่งฝรั่งเศสทรงทราบถึงเจตนาของพระเจ้ากรุงอังกฤษที่จะกรีฑาทัพเข้ารุกราน ทั้งสองฝ่ายเจรจาทำสัญญาขึ้นฉบับหนึ่ง โดยตกลงว่าฝ่ายสก็อตแลนด์จะยกทัพเข้าโจมตีอังกฤษ เมื่อใดก็ตามที่พระเจ้าแผ่นดินอังกฤษยกทัพไปรุกรานฝรั่งเศส ส่วนฝรั่งเศสก็จะสนับสนุนสก็อตแลนด์ในการต่อสู้เพื่อปลดแอกจากอังกฤษ พระราชบุตรของพระเจ้าจอห์น (เอ็ดเวิร์ด) ถูกกำหนดให้อภิเษกสมรสกับ โจน (Joan) หลานสาวของพระเจ้าฟิลิป สัญญาสัมพันธมิตรระหว่างสก็อตแลนด์กับฝรั่งเศสได้รับการต่ออายุไปเรื่อยๆจนกระทั่งปี ค.ศ. 1560 และถูกเรียกว่า Auld Alliance (พันธมิตรเก่าแก่)


title: สงครามประกาศอิสรภาพสกอตแลนด์

text: พระเจ้าเอ็ดเวิร์ดที่ 1 ทรงทราบถึงการเจรจาลับระหว่างฝรั่งเศส-สก็อตแลนด์ในปีถัดมา (1295) พระองค์จึงเริ่มเสริมความแข็งแกร่งชายแดนทางเมืองเพื่อรับมือกับกองทัพสก็อต โดยสั่งให้มีการจัดตั้งกองกำลังพลเรือนติดอาวุธ (militia) ที่นิวคาสเซิล และหันไปเป็นพันธมิตรกับ โรเบิร์ต บรูซ บุตรชายของ ลอร์ดที่ 5 แห่งเอนันเดล อดีตคู่แข่งชิงราชบัลลังก์ของกษัตริย์จอห์น โดยโรเบิร์ต บรูซ (หรือ the 6th Lord of Annandale และเป็นพระบิดาของพระเจ้าโรเบิร์ด เดอะ บรูซ กษัตริย์แห่งสก็อตแลนด์ในอนาคต) เข้าสวามิภักดิ์ต่อพระเจ้าเอ็ดเวิร์ด และได้รับการแต่งตั้งจากพระเจ้าแผ่นดินอังกฤษให้เป็นผู้ครองปราสาทคาร์ไลล์ใกล้ชายแดนสก็อตแลนด์ นอกจากนี้เอ็ดเวิร์ดยังสั่งให้กษัตริย์จอห์นถอนกำลังจากปราสาทและที่มั่นสำคัญต่างๆรวมทั้งที่เบริก (Berwick-upon-tweed) และที่ร็อกสบะระ (Roxburge)


title: สงครามประกาศอิสรภาพสกอตแลนด์

text: ฝ่ายพระเจ้าจอห์นเมื่อเห็นการเคลื่นไหวของกองกำลังอังกฤษตามชายแดน ก็สั่งให้มีการรวมพลชายชาวสก็อตทุกคนที่สามารถจับอาวุธได้ ผู้ดีชาวสก็อตบางคนก็ไม่ปฏิบัติตาม โดยเฉพาะอย่างยิ่งตระกูลบรูซ ซึ่งเป็นคู่ปรับของราชบัลลังก์สก็อต โดยโรเบิร์ตสองพ่อลูกต่างก็ไม่ตอบรับคำสั่งเรียกรวมพลของพระเจ้าจอห์น ๆ จึงสั่งริบที่ดินทรัพย์สินศักดินา ณ เอนันเดล (Annandale) และเอาไปมอบให้ จอห์น "เดอะ เรด" โคมิน (John "The Red" Comyn) แทน


title: สงครามประกาศอิสรภาพสกอตแลนด์

text: สงครามเริ่มต้นขึ้นในเดือนมีนาคม ค.ศ. 1296 เมื่อพระเจ้าเอ็ดเวิร์ดที่ 1 เปิดฉากเข้าโจมตีปล้นสะดมเมืองเบริกอย่างทารุณ สังหารทั้งทหารและพลเรือนล้มตายเป็นจำนวนมาก จากนั้นมาไม่นานกองทัพของสก็อตแลนด์ก็พลาดท่าเสียทีโดนอังกฤษตีแตกยับอีก ในยุทธการที่ดันบาร์ ซึ่งนำไปสู่การสละราชบัลลังก์ของกษัตริย์จอห์น บัลลิออลในเดือนกรกฎาคม ฝ่ายทัพอังกฤษสามารถปราบสก็อตแลนด์ได้ราบคาบหมดทั้งประเทศ และเคลื่อนย้ายเอา "หินแห่งโชคชะตา" (Stone of Destiny) สิ่งศักดิ์สิทธิ์ประจำบ้านเมืองสก็อตแลนด์จาก สโคนแอบบีย์ มาไว้ที่เวสต์มินสเตอร์แอบบีย์ ในลอนดอน จากนั้นพระเจ้าเอ็ดเวิร์ดเรียกประชุมรัฐสภาที่เบริก ชนสูงศักดิ์ชาวสก็อตต่างถวายความเคารพแก่พระองค์ในฐานะกษัตริย์


title: สงครามประกาศอิสรภาพสกอตแลนด์

text: ในปีถัดมา ค.ศ. 1297 บรรดาชนชั้นนำของสก็อต ซึ่งรวมถึงวิลเลียม วอลเลซ และแอนดรูว์ เดอ-มอเรย์ (Andrew de Moray) ก่อการจลาจลลุกฮือขึ้น ทำให้พระเจ้าเอ็ดเวิร์ดต้องหากำลังพลมาเพิ่ม และถึงพระองค์จะเกลี้ยกล่อมให้ผู้มีบรรดาศักดิ์ชาวสก็อตยอมวางอาวุธได้ที่เออร์วิน (Irvine) แต่วอลเลซ กับ เดอ-มอเรย์ ก็ยังดำเนินการทัพต่อไป จนฝ่ายสก็อตแลนด์สามารถได้รับชัยชนะครั้งสำคัญในยุทธการที่สเตอร์ลิงบริดจ์ (Battle of Sterling Bridge) ใกล้เมืองสเตอร์ลิง


title: สนามกีฬาห่างเด๋ย

text: สนามกีฬาห่างเด๋ย () หรือ สนามกีฬาฮานอย () เป็นสนามกีฬาอเนกประสงค์ในกรุงฮานอย ประเทศเวียดนาม ใช้ในการแข่งขันฟุตบอล สนามมีความจุ 22,500 ที่นั่ง ในช่วงปี ค.ศ. 2000-2003 ชื่อของสนามคือสนามกีฬาฮานอย ต่อมาวันที่ 24 เมษายน ค.ศ. 2003 ได้เปลี่ยนมาใช้ชื่อ "ห่างเด๋ย"


title: สนามกีฬาห่างเด๋ย

text: สนามกีฬาห่างเด๋ยตั้งอยู่ใจกลางกรุงฮานอย เคยเป็นสนามเหย้าหลักของฟุตบอลทีมชาติเวียดนาม ก่อนที่จะย้ายไปสนามกีฬาหมีดิ่ญ และเคยใช้แข่งขันไทเกอร์คัพ 1998 รอบชิงชนะเลิศ


title: สนามกีฬาห่างเด๋ย

text: นับตั้งแต่ปี ค.ศ. 2009 สนามนี้ได้กลายเป็นสนามเหย้าของสโมสรฟุตบอลในฮานอย 4 แห่ง ได้แก่ สโมสรฟุตบอลฮานอย, สโมสรฟุตบอลเถกง, สโมสรฟุตบอลฮหว่าฟ้าตห่าโหน่ย และสโมสรฟุตบอลฮานอย (ค.ศ. 1956)


title: สนามกีฬาท้งเญิ้ต

text: สนามกีฬาท้งเญิ้ต (, "สนามกีฬาแห่งการรวมชาติ") เป็นสนามกีฬาอเนกประสงค์ในนครโฮจิมินห์ ประเทศเวียดนาม ตั้งอยู่เลขที่ 138 ถนนด่าว ซวี ตื่อ แขวงที่ 6 เขตที่ 10 มักใช้ในการแข่งขันฟุตบอล เป็นสนามเหย้าของสโมสรฟุตบอลนครโฮจิมินห์และสโมสรฟุตบอลไซ่ง่อนซึ่งแข่งขันในวี-ลีก สนามมีความจุ 25,000 ที่นั่ง


title: สนามกีฬาท้งเญิ้ต

text:
ก่อนปี ค.ศ. 1975 สนามเคยมีชื่อว่า สนามกีฬาก่งฮหว่า (, "สนามกีฬาแห่งสาธารณรัฐ") เคยมีสถิติผู้เข้าชมถึง 30,000 คน ในนัดที่เวียดนามใต้พบกับเกาหลีใต้
ในปี ค.ศ. 1966 เวียดนามใต้คว้าแชมป์เมอร์เดกาคัพ ด้วยการเอาชนะพม่า ถ้วยรางวัลได้ถูกเก็บที่สนามแห่งนี้ ก่อนที่จะหายสาบสูญไปหลังกรุงไซ่ง่อนแตก


title: สนามกีฬาท้งเญิ้ต

text: ช่วงสงครามเวียดนาม สนามนี้เป็นเป้าหมายสำคัญของกลุ่มผู้ก่อการร้ายเวียดกง มีการวางระเบิดในวันที่ 4 ตุลาคม ค.ศ. 1965 มีผู้เสียชีวิต 11 ราย และบาดเจ็บ 42 ราย


title: สนามฟุตบอลฮหว่าซวน

text: สนามฟุตบอลฮหว่าซวน () เป็นสนามฟุตบอลในเขตเกิ๋มเหละ () นครดานัง ประเทศเวียดนาม เป็นสนามเหย้าของสโมสรฟุตบอลดานัง ตั้งแต่ปี ค.ศ. 2016 สนามมีความจุ 20,500 ที่นั่ง เริ่มก่อสร้างในปี ค.ศ. 2013 และเสร็จสิ้นในปี ค.ศ. 2016 งบประมาณการก่อสร้าง 281 พันล้านด่ง สร้างเพื่อแทนที่สนามกีฬาจีลัง


title: สนามกีฬาเกิ่นเทอ

text: สนามกีฬาเกิ่นเทอ () เป็นสนามกีฬาอเนกประสงค์ในเกิ่นเทอ ประเทศเวียดนาม และเป็นสนามกีฬาที่ใหญ่ที่สุดในเวียดนาม มีความจุ 44,398 ที่นั่ง ใช้ในการแข่งขันกีฬาฟุตบอลและแข่งรถจักรยานยนต์ เป็นสนามเหย้าของสโมสรฟุตบอลเกิ่นเทอ


title: เวียดนามคัพ

text: เวียดนามคัพ () หรือ Su Thien Thanh เนชันแนล คัพ เป็นการแข่งขันฟุตบอลถ้วยภายในประเทศเวียดนาม จัดขึ้นครั้งแรกในปี ค.ศ. 1992 โดยสโมสร Cảng Sài Gòn เป็นสโมสรแรกที่ได้รับรางวัลชนะเลิศ


title: สโมสรฟุตบอลฮานอย

text: สโมสรฟุตบอลฮานอย () เป็นสโมสรฟุตบอลอาชีพในฮานอย ประเทศเวียดนาม ปัจจุบันลงเล่นในวี.ลีก ดิวิชัน 1 สโมสรมักถูกรู้จักในชื่อ สโมสรฟุตบอลฮานอย ทีแอนด์ที ก่อตั้งในปี ค.ศ. 2006 สนามเหย้าคือ สนามกีฬาห่างเด๋ย


title: สโมสรฟุตบอลฮานอย

text: วี.ลีก ดิวิชัน 1:


title: สโมสรฟุตบอลฮานอย

text: วี.ลีก ดิวิชัน 2:


title: สโมสรฟุตบอลฮานอย

text: เซเคินลีก


title: สโมสรฟุตบอลฮานอย

text: เทิร์ดลีก


title: สโมสรฟุตบอลฮานอย

text: เวียดนามคัพ:


title: สโมสรฟุตบอลฮานอย

text: เวียดนามซูเปอร์คัพ:


title: พระนางอะตะปาเทวี

text: อะตะปาเทวี หรือ อตปาเทวี เป็นเจ้านายฝ่ายในพระองค์หนึ่งของอาณาจักรล้านนา ด้วยเป็นพระอัครมเหสีพระองค์หนึ่งของพญายอดเชียงราย พระองค์ทูลขอที่ดินจากพระราชสวามีสำหรับสร้างวัดร่ำเปิง (ตโปทาราม) ปัจจุบันตั้งอยู่ในเขตอำเภอเมืองเชียงใหม่ จังหวัดเชียงใหม่


title: พระนางอะตะปาเทวี

text: พระประวัติตอนต้นของอะตะปาเทวีมีความเป็นมาอย่างไรนั้นไม่เป็นที่ปรากฏ ทราบแต่เพียงว่าเป็นพระอัครมเหสีพระองค์หนึ่งของพญายอดเชียงราย ส่วนพระนาม "อตปา" คือคำว่า "ตปะ" มีความหมายว่า "มหาเทวีผู้ทรงบำเพ็ญกัมมัฏฐาน" เชื่อว่าพระองค์น่าจะเป็นพระอัครมเหสีที่พระสวามีโปรดปรานมาก เพราะพบว่าพระนางสามารถทูลขอพระราชทานที่ดินที่เรียกว่า "ประเทศนี้" จากพญายอดเชียงรายมาสร้างวัดตโปทารามได้ โดยชื่อวัดมีความสอดคล้องกับพระนาม มาจากคำว่า ตปะ+อาราม แปลว่า "อารามแห่งการบำเพ็ญเพียรอันแรงกล้า"


title: พระนางอะตะปาเทวี

text: นักวิชาการประวัติศาสตร์ล้านนากระแสหลักอย่างเช่น เกริก อัครชิโนเรศ เชื่อว่าเจ้านายพระองค์นี้น่าจะเป็นพระองค์เดียวกับพระนางสิริยศวดีเทวี (นางโป่งน้อย) โดยสันนิษฐานว่าอาจเป็นพระนามหนึ่งของพระนางโป่งน้อยในการกัมมัฏฐาน เพราะนางโป่งน้อยมีพระนามอยู่มากนัก แต่บางส่วนก็ว่าทั้งสองเป็นคนละองค์กัน ในกรณีนี้สมฤทธิ์ ลือชัยสันนิษฐานว่าพระนางอะตะปาเทวีนี้เป็นชาวฮ่อ ส่วนเฉลิมวุฒิ ต๊ะคำมีสันนิษฐานว่า ""...อนึ่งสิ่งที่แสดงให้เห็นว่าพระนางป่งน้อยหรือพระนางสิริยศวดีเป็นพระมเหสีคนละองค์กับพระนางอะตะปาเทวี และทั้งสองพระนางไม่น่าจะลงรอยกันนั้น สังเกตได้จากวัดที่ถูกสร้างขึ้นไม่ไกลจากวัดตะโปทาราม (ปัจจุบันคือวัดร่ำเปิง) มีชื่อว่าวัดป่งน้อย (ปัจจุบันเขียน โป่งน้อย) ซึ่งน่าจะเป็นวัดที่พระนางป่งน้อยหรือพระนางสิริยศวดีพระราชมารดาของพระเมืองแก้วสร้างขึ้นนั้นเอง""


title: พระนางอะตะปาเทวี

text: บางแห่งก็ว่าพระนางอะตะปาเทวีอาจเป็นพระมารดาของเพลาสลัง (ภาษาถิ่นพายัพออกเสียงว่า เปาสะหล้าง) ซึ่งใน "พื้นเมืองเชียงใหม่" ระบุว่าเพลาสลังเป็นลูกฮ่อ หากเป็นเช่นนั้นจริงพระนางอะตะปาเทวีคงมีเชื้อสายมาจากจีนยูนนาน มหาเทวี มีความหมายกว้าง ๆ อาจหมายถึง "พระราชเทวี หรือนางกษัตริย์ ส่วนใหญ่หมายถึงพระบรมราชชนนีของพระมหากษัตริย์"


title: สโมสรฟุตบอลเกิ่นเทอ

text: สโมสรฟุตบอล เกิ่นเทอ คอนสตรักชัน ลอตเตอรี () เป็นสโมสรฟุตบอลอาชีพในเกิ่นเทอ ประเทศเวียดนาม ปัจจุบันลงเล่นในวี.ลีก ดิวิชัน 1


title: สโมสรฟุตบอลนครโฮจิมินห์

text: สโมสรฟุตบอลนครโฮจิมินห์ () เป็นสโมสรฟุตบอลอาชีพในนครโฮจิมินห์ ประเทศเวียดนาม ปัจจุบันลงเล่นในวี.ลีก ดิวิชัน 1 หลังจากที่คว้าแชมป์วี.ลีก 2 จนได้เลื่อนชั้น ในฤดูกาล 2016 ที่ผ่านมา สนามเหย้าของพวกเขาคือสนามกีฬาท้งเญิ้ต


title: สโมสรฟุตบอลนครโฮจิมินห์

text: ก่อตั้งในปี ค.ศ. 1975 โดยกลุ่มพนักงานของท่าเรือไซ่ง่อน และเป็นคู่ปรับกับสโมสรฟุตบอลศุลกากรไซ่ง่อน


title: สโมสรฟุตบอลไซ่ง่อน

text: สโมสรฟุตบอลไซ่ง่อน () เป็นสโมสรฟุตบอลอาชีพในนครโฮจิมินห์ ประเทศเวียดนาม โดยมีบริษัทร่วมหุ้นพัฒนาฟุตบอลไซ่ง่อน เป็นเจ้าของ ปัจจุบันลงเล่นในวี.ลีก ดิวิชัน 1 และใช้สนามกีฬาท้งเญิ้ตเป็นสนามเหย้า สโมสรก่อตั้งในปี ค.ศ. 2011 ในชื่อ "สโมสรฟุตบอลฮานอย" ต่อมาในปี ค.ศ. 2016 ได้เปลี่ยนชื่อและย้ายไปที่นครโฮจิมินห์


title: สโมสรฟุตบอลไฮฟอง

text: สโมสรฟุตบอลไฮฟอง () เป็นสโมสรฟุตบอลอาชีพในไฮฟอง ประเทศเวียดนาม ปัจจุบันลงเล่นในวี.ลีก ดิวิชัน 1 และใช้ Lạch Tray Stadium เป็นสนามเหย้า


title: สโมสรฟุตบอลดานัง

text: สโมสรฟุตบอล เอสเอชบี ดานัง () หรือ สโมสรฟุตบอลกว๋างนาม-ดานัง () เป็นสโมสรฟุตบอลอาชีพของเมืองดานัง ประเทศเวียดนาม ปัจจุบันลงเล่นในวี.ลีก ดิวิชัน 1 ซึ่งเป็นลีกสูงสุดของประเทศ ในช่วงก่อนฤดูกาล 2007–08 สโมสรได้ถูกซื้อโดยธนาคารร่วมหุ้นพาณิชย์ไซ่ง่อน-ฮานอย สโมสรคว้าแชมป์ลีกสมัยแรกได้ในปี ค.ศ. 2009 และได้สิทธิ์แข่งขันเอเอฟซีแชมเปียนส์ลีก 2010 รอบคัดเลือก ในปีเดียวกันนี้ พวกเขายังคว้าแชมป์เวียดนามคัพ ส่วนทีมเยาวชน รุ่นอายุไม่เกิน 21 ปี ก็คว้าแชมป์ลีกเยาวชนได้เช่นกัน ดานังสามารถคว้าแชมป์ลีกได้อีก ใน 3 ปีถัดมา (ค.ศ. 2012)


title: กรมความลับทหาร

text: กรมความลับทหาร (; ) เป็นองค์กรสำคัญในการกำหนดนโยบายการปกครองแผ่นดินของประเทศจีนสมัยราชวงศ์ชิง ซึ่งจักรพรรดิหย่งเจิ้ง (雍正帝) ทรงจัดตั้งขึ้นใน ค.ศ. 1733 เดิมมีอำนาจหน้าที่ทางทหารเท่านั้น แต่ภายหลังขยายขอบข่ายภารกิจมากขึ้น จนมีอำนาจหน้าที่เทียบเท่าสภาองคมนตรีในโลกตะวันตก ถึงขนาดมีบทบาทและความสำคัญยิ่งกว่าศาลาใน (內閣) ซึ่งเป็นองค์กรสูงสุดในระบบราชการจีน


title: กรมความลับทหาร

text: แม้มีบทบาทสำคัญในราชการ แต่สถานะของกรมความลับทหารในการเป็นหน่วยงานกำหนดนโยบายนั้นกลับไม่เป็นทางการ ทั้งสมาชิกในกรมก็ควบตำแหน่งอย่างอื่นในราชสำนักด้วย เดิมทีเจ้าหน้าที่ส่วนใหญ่ในกรมนี้เป็นชาวแมนจู แต่ภายหลังก็ได้ชาวฮั่นเข้ามาร่วมมากขึ้นตามลำดับ หนึ่งในเจ้าหน้าที่ชาวฮั่นกลุ่มแรก คือ จาง ถิงอฺวี้ (張廷玉) กรมนี้มีสำนักงานอยู่ ณ อาคารเล็ก ๆ ทางด้านตะวันตกของประตูสู่พระที่นั่งเฉียนชิง (乾清宫) ในพระราชวังต้องห้าม


title: กรมความลับทหาร

text: จำนวนเจ้าหน้าที่ในกรมนั้นต่างกันไปในแต่ละยุค บางครั้งมีสาม บางครั้งมีสิบ แต่ปรกติแล้วมีห้า เป็นชาวแมนจูสอง ชาวฮั่นสอง และเจ้าชายที่ดำรงฐานะเหอชั่วชินหวัง (和碩親王) อีกหนึ่งพระองค์เป็นเจ้ากรม ซึ่งในวงราชการเรียก "แม่กองอำมาตย์ความลับทหาร" (領班軍機大臣) แต่มิใช่คำเรียกอย่างเป็นทางการ


title: กรมความลับทหาร

text: ในช่วงแรกของราชวงศ์ชิง อำนาจทางการเมืองนั้นอยู่ในเงื้อมมือของที่ประชุมอำมาตย์ราชวงศ์หารือราชกิจ (議政王大臣會議) อันจัดตั้งขึ้นใน ค.ศ. 1637 ประกอบด้วย เจ้าชายแปดพระองค์ซึ่งควบตำแหน่งที่ปรึกษาในพระมหากษัตริย์ และข้าราชการชาวแมนจูอีกจำนวนหนึ่ง มีหน้าที่ลงมติเกี่ยวกับนโยบายสำคัญในการบริหารราชการแผ่นดิน มติของที่ประชุมมีอำนาจเหนือกว่ามติของศาลาใน หรือแม้แต่ของคณะเสนาบดี นอกจากนี้ จักรพรรดิหนูเอ่อร์ฮาชื่อ (努爾哈赤) ยังทรงบัญญัติให้ที่ประชุมมีอำนาจถอดถอนพระมหากษัตริย์ด้วย ครั้น ค.ศ. 1643 จักรพรรดิซุ่นจื้อ (順治帝) ทรงให้เพิ่มเจ้าหน้าที่ชาวฮั่นเข้าไปในที่ประชุม และขยายอำนาจของที่ประชุมให้ครอบคลุมกิจการสำคัญทั้งปวงของจักรวรรดิ แต่เมื่อมีการจัดตั้งหอสมุดใต้ และกรมความลับทหาร ขึ้น บทบาทของที่ประชุมก็ลดลงเรื่อย ๆ จนยุบทิ้งไปใน ค.ศ. 1717


title: กรมความลับทหาร

text: หอสมุดใต้ (南書房) เป็นองค์กรกำหนดนโยบายสูงสุด จักรพรรดิคังซี (康熙帝) ทรงจัดตั้งขึ้นใน ค.ศ. 1677 และยุบเลิกไปใน ค.ศ. 1898 รัชกาลจักรพรรดิกวังซฺวี่ (光绪帝)


title: กรมความลับทหาร

text: องค์กรนี้จัดตั้งขึ้นที่ด้านตะวันตกเฉียงใต้ของพระที่นั่งเฉียนชิง จึงมีคำว่า "ใต้" อยู่ในนาม บุคลากรขององค์กรเป็นบัณฑิตจากสำนักฮั่นหลิน (翰林院; "สำนักป่าพู่กัน") ซึ่งคัดเลือกโดยพิจารณาผลงานด้านอักษรศาสตร์เป็นหลัก พระมหากษัตริย์จะได้ทรงสะดวกในการปรึกษาอภิปราย ผู้ใดได้รับเลือกเข้าองค์กรนี้ ก็มักเรียกว่า ได้ "เหยีบย่างหอสมุดใต้" (南書房行走) และโดยที่มีบทบาทได้รับใช้ใกล้ชิดยุคลบาท สมาชิกหอสมุดใต้จึงมีอิทธิพลสูงยิ่งต่อองค์พระมหากษัตริย์ แต่เมื่อจัดตั้งกรมความลับทหารขึ้นแล้ว หอสมุดใต้ก็สูญสิ้นอำนาจหน้าที่ในการถวายคำปรึกษาไป แต่ยังคงเป็นองค์กรสำคัญในราชการอยู่


title: กรมความลับทหาร

text: ใน ค.ศ. 1729 จักรพรรดิหย่งเจิ้งทรงเปิดศึกกับรัฐข่านจฺวิ่นก๋าเอ่อร์ (准噶尔汗国; Dzungar Khanate) และเกิดความวิตกกังวลกันว่า การที่ศาลาในมีสำนักงานอยู่นอกประตูไท่เหอ (太和門; "ประตูมหาสันติ") จะทำให้ความลับทหารไม่ปลอดภัย จักรพรรดิหย่งเจิ้งจึงทรงจัดตั้งกรมความลับทหารขึ้น ณ ราชสำนักชั้นใน และทรงเลือกสมาชิกคณะเสนาบดีที่ทรงไว้วางพระทัยไปควบตำแหน่งในกรมใหม่นี้


title: กรมความลับทหาร

text: เมื่อทรงพิชิตรัฐข่านได้แล้ว จักรพรรดิหย่งเจิ้งทรงเห็นว่า หน่วยงานที่ทรงตั้งขึ้นใหม่นี้ช่วยลดความไร้ประสิทธิภาพในวงราชการได้ ดังนั้น ใน ค.ศ. 1732 กรมความลับทหารจึงกลายสถานะจากหน่วยงานชั่วคราวเป็นสถาบันชั้นสูงในราชการ ภายหลังก็ค่อย ๆ กลืนอำนาจของที่ประชุมอำมาตย์ราชวงศ์หารือราชกิจ และหอสมุดใต้ จนที่สุดก็กลายเป็นองค์กรกำหนดนโยบายหลักของจักรวรรดิ


title: กรมความลับทหาร

text: เมื่อสิ้นรัชสมัยจักรพรรดิหย่งเจิ้งใน ค.ศ. 1735 แล้ว กรมความลับทหารก็เป็นอันสิ้นสุดลง แต่ก่อนจะสิ้นพระชนม์ จักรพรรดิหย่งเจิ้งได้ทรงตั้งองค์กรชั่วคราว เรียก กรมการงานนายก (總理事務處) ไว้ถวายความช่วยเหลือพระโอรสซึ่งจะขึ้นสืบราชย์ต่อมาเป็นจักรพรรดิเฉียนหลง (乾隆帝) ไม่ช้าองค์กรนี้ก็มีบทบาททับซ้อนกับหน่วยงานหลายหน่วย จนมีขอบข่ายอำนาจกว้างขวาง ที่สุดใน ค.ศ. 1738 จักรพรรดิเฉียนหลงจึงทรงยุบองค์กรดังกล่าวทิ้ง และจัดตั้งกรมความลับทหารขึ้นใหม่


title: กรมความลับทหาร

text: กรมความลับทหารมีหน้าที่หลายประการในรัชสมัยจักรพรรดิเฉียนหลง บางอย่างก็เป็นหน้าที่ธุรการ เช่น ติดตามหนังสือเวียน ตลอดจนจัดกิจกรรม อย่างมหรสพในวัง และการประพาส หน้าที่อย่างอื่นที่เกี่ยวกับการบริหารรัฐกิจก็มี เช่น ร่างราชโองการ และถวายความเห็นเรื่องนโยบายและปัญหาอื่น ความใกล้ชิดกับพระมหากษัตริย์ ราชสำนักชั้นใน และความลับทางราชการ รวมถึงสถานะที่ไม่เป็นทางการ ทำให้กรมความลับทหารมีบทบาทเป็นหน่วยงานกลางในการปกครองแผ่นดิน ทั้งไม่อยู่ในความควบคุมของหน่วยงานราชสำนักชั้นนอกด้วย


title: กรมความลับทหาร

text: ใน ค.ศ. 1796 จักรพรรดิเฉียนหลงทรงสละพระราชสมบัติให้พระโอรสเสวยราชย์สืบมาเป็นจักรพรรดิเจียชิ่ง (嘉慶帝) ครั้น ค.ศ. 1799 จักรพรรดิเฉียนหลงสิ้นพระชนม์ จักรพรรดิเจียชิ่งทรงปฏิรูปกรมความลับทหารหลายประการ รวมถึงลดจำนวนเจ้าหน้าที่ในกรม และขับเหอเชิน (和珅) ขุนนางคนโปรดของจักรพรรดิเฉียนหลงซึ่งเข้าอยู่ในกรมมาตั้งแต่ ค.ศ. 1776 ออกจากตำแหน่ง จักรพรรดิเจียชิ่งยังทรงกำหนดโทษทางปกครองไว้สำหรับเจ้าหน้าที่ในกรม และทรงกำหนดให้การแต่งตั้งเสมียนกรมต้องได้รับความเห็นชอบจากที่ประชุมขุนนาง


title: กรมความลับทหาร

text: ครั้นพระพันปีฉืออัน (慈安太后) และพระพันปีฉือสี่ (慈禧太后) เข้าดำรงตำแหน่งผู้สำเร็จราชการแทนจักรพรรดิถงจื้อ (同治帝) ร่วมกันใน ค.ศ. 1856 กรมความลับทหารรับหน้าที่ลงมติทางการเมืองหลายประการ เหตุผลสำคัญประการหนึ่งเพราะราชนารีทั้งสองยังทรงไม่จัดเจนราชการนัก ครั้น ค.ศ. 1861 มีราชโองการวางรายละเอียดในการดำเนินงานเกี่ยวกับหนังสือราชการ โดยกำหนดให้หลายเรื่องเป็นไปตามมติของกรมความลับทหาร ราชโองการนี้ระบุให้ส่งหนังสือราชการไปยังพระพันปีทั้งสองก่อน แล้วพระพันปีทั้งสองจะทรงส่งคืนไปยังเจ้าชายอี้ซิน (奕訢) ผู้ดำรงฐานันดรศักดิ์กงชินหวัง (恭親王) และเป็นเจ้ากรมความลับทหาร จากนั้น กรมความลับทหารจะประชุมปรึกษา แล้วขอพระวินิจฉัยจากพระพันปีทั้งสอง ก่อนจะร่างมติตามนั้น แล้วส่งร่างให้พระพันปีทั้งสองทรงอนุมัติอีกชั้นหนึ่ง กระบวนการดังกล่าวทำให้แม่ทัพเจิง กั๋วฟาน (曾國藩) กล่าวหลังเข้าเฝ้าใน ค.ศ. 1869 ว่า "ราชการแผ่นดินทั้งสิ้นทั้งปวงตกเป็นสิทธิ์ขาดของสมาชิกกรม...ผู้ซึ่งมีอำนาจยิ่งกว่าราชครู" ("the state of affairs hinged entirely on the Grand Councillors...whose power surpassed that of the imperial master.") ขั้นตอนดำเนินงานเช่นนี้ยังมีสืบมาจนถึงช่วงที่พระพันปีฉือสี่สำเร็จราชการแทนจักรพรรดิกวังซฺวี่


title: กรมความลับทหาร

text: ภายหลังจากที่จักรพรรดิกวังซฺวี่ทรงว่าราชการด้วยพระองค์เองแล้ว ทั้งจักรพรรดิเองและกรมความลับทหารก็ยังขอพระวินิจฉัยจากพระพันปีฉือสี่ต่อไป หนึ่งในเหตุการณ์สำคัญ คือ ใน ค.ศ. 1894 เมื่อเกิดสงครามจีน–ญี่ปุ่นครั้งแรก กรมความลับทหารส่งสำเนาฎีกาไปถวายทั้งองค์จักรพรรดิและพระพันปี ขั้นตอนเช่นนี้ปฏิบัติต่อมาจนถึง ค.ศ. 1898 เมื่อพระพันปีฉือสี่ทรงยึดอำนาจจากจักรพรรดิกวังซฺวี่


title: กรมความลับทหาร

text: เมื่อพระพันปีฉือสี่และจักรพรรดิกวังซฺวี่สิ้นพระชนม์ในเวลาไล่เลี่ยกันใน ค.ศ. 1908 เจ้าชายผู่อี๋ (溥儀) สืบสันตติวงศ์ต่อมาเป็นจักรพรรดิเซฺวียนถ่ง (宣统帝) โดยมีพระบิดา คือ เจ้าชายไจ้เฟิง (載灃) ซึ่งทรงดำรงฐานันดรศักดิ์ฉุนชินหวัง (醇親王) สำเร็จราชการแทน ครั้นเดือนพฤษภาคม ค.ศ. 1911 เจ้าชายไจ้เฟิงทรงยุบเลิกกรมความลับทหาร และจัดตั้งคณะรัฐมนตรี (内阁) ขึ้นแทน เพื่อปฏิรูปประเทศ ทว่า ความพยายามนี้สายเกินไป จักรวรรดิชิงล่มสลายลงใน ค.ศ. 1912


title: จำรูญ ไชยลังการณ์

text: ดร.จำรูญ ไชยลังการณ์ อดีตสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดเชียงใหม่ สังกัดพรรคประชาธิปัตย์ และเป็นอดีตอาจารย์ใหญ่โรงเรียนปรินส์รอยแยลส์วิทยาลัย


title: จำรูญ ไชยลังการณ์

text: ดร.จำรูญ ไชยลังการณ์ เกิดเมื่อวันที่ 2 มิถุนายน พ.ศ. 2473 เป็นบุตรของนายปั๋น กับนางขันแก้ว ไชยลังการณ์ จบการศึกษาชั้นมัธยมศึกษาจากโรงเรียนปรินส์รอยแยลส์วิทยาลัย ระดับปริญญาตรีจากวิทยาลัยวิชาการศึกษาประสานมิตร ระดับปริญญาโทสาขามัธยมศึกษา จากมหาวิทยาลัยทัลชา รัฐโอคลาโฮมา และสาขาบริหารการศึกษา จากมหาวิทยาลัยแสตนฟอร์ด รัฐแคลิฟอร์เนีย และปริญญาเอกทางการศึกษา สาขาบริหารการศึกษา จากมหาวิทยาลัยทัลชา รัฐโอคลาโฮมา


title: จำรูญ ไชยลังการณ์

text: สมรสกับนางทองศรี สิทธานนท์ มีบุตรชาย 2 คน คือ พ.ต.อ.ศุภรักษ์ และนายศุภวิชญ์ ไชยลังการณ์


title: จำรูญ ไชยลังการณ์

text: ดร.จำรูญ เสียชีวิตเมื่อวันที่ 11 กรกฎาคม พ.ศ. 2551 เวลา 02.00 น. ด้วยโรคหอบหืด ตับอักเสบบี ติดเชื้อในกระแสเลือด และโรคพาร์กินสัน


title: จำรูญ ไชยลังการณ์

text: ดร.จำรูญ ทำงานเป็นครูสอนประจำโรงเรียนปรินส์รอยแยลส์วิทยาลัย และเป็นอาจารย์ใหญ่/ผู้อำนวยการ ในระหว่างปี พ.ศ. 2513 ถึงปี พ.ศ. 2534 เป็นกรรมการกองทุนสงเคราะห์ สำนักงานคณะกรรมการการศึกษาเอกชน ปี พ.ศ. 2523-2527 เป็นกรรมการการศึกษาเอกชน กระทรวงศึกษาธิการ ปี พ.ศ. 2524-2527 เป็นกรรมการสภามหาวิทยาลัยพายัพ ปี พ.ศ. 2520


title: จำรูญ ไชยลังการณ์

text: ดร.จำรูญ เป็นหนึ่งในกรรมการจัดตั้งวิทยาลัยพายัพ (มหาวิทยาลัยพายัพ ในปัจจุบัน) เมื่อปี พ.ศ. 2513


title: จำรูญ ไชยลังการณ์

text: ดร.จำรูญ ได้รับเลือกตั้งเป็นสมาชิกสภาจังหวัดเชียงใหม่ (ส.จ.) รวม 2 สมัย คือ ปี พ.ศ. 2516-2517 และปี พ.ศ. 2518-2522 ต่อมาในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2529 ได้รับเลือกตั้งเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดเชียงใหม่ เขต 1 สังกัดพรรคประชาธิปัตย์ โดยการประสานงานของนายไกรสร ตันติพงศ์ ซึ่งจากการเลือกตั้งในครั้งนั้นถูกวิจารณ์ว่า ดร.จำรูญ เป็นม้ามืดที่สามารถชนะการเลือกตั้งได้ หลังจากนั้นเขาได้ลงสมัครรับเลือกตั้งอีก 3 ครั้ง แต่ไม่ได้รับเลือก จึงวางมือทางการเมืองในที่สุด


title: จำรูญ ไชยลังการณ์

text: ดร.จำรูญ เคยได้รับแต่งตั้งเป็นกรรมการบริหารพรรคประชาธิปัตย๋ ในปี พ.ศ. 2530


title: จำรูญ ไชยลังการณ์

text: ในปี พ.ศ. 2518 ถึงปี พ.ศ. 2520 ได้รับโปรดเกล้าฯ แต่งตั้งเป็นผู้พิพากษาสมทบคดีเด็กและเยาวชนเชียงใหม่


title: จำรูญ ไชยลังการณ์

text: โรงเรียนปรินส์รอยแยลส์วิทยาลัย ได้ใช้ชื่อของจำรูญ ไชยลังการณ์ เป็นชื่ออาคารเรียน เพื่อรำลึกถึงอดีตอาจารย์ใหญ่และเป็นเกียรติประวัติ


title: ฟิก้า

text: ฟิก้า () คือ แนวคิดในวัฒนธรรมของประเทศสวีเดน เป็นการพักจากกิจกรรมเพื่อดื่มกาแฟ ชา หรือ เครื่องดื่มอื่น ๆ เปล่า ๆ หรือกับของว่าง พร้อมกับเพื่อน ครอบครัว หรือ คนรู้จัก


title: ฟิก้า

text: ฟิก้าอาจมีระยะเวลาเวลาตั้งแต่ 15 จนถึง 45 นาที โดยมักประกอบด้วยเครื่องดื่มและของหวานที่เรียกว่าขนมปังฟิก้า เช่น ซินนามอนโรล หรือ คุกกี้ ประเพณีการพักดื่มกาแฟกับขนมฝังอยู่ในวัฒนธรรมของสวีเดน โดยชาวสวีเดนเป็นหนึ่งในชนชาติที่ดื่มกาแฟมากที่สุดในโลก


title: ฟิก้า

text:
ฟิก้าอาจหมายถึงแซนวิชหรืออาหารอื่นที่ไม่ใช่ของหวาน และสามารถเกิดขึ้นได้ในร้านกาแฟหรือร้านขนม ที่ทำงาน หรือ โบสถ์ ทั้งในร่มและข้างนอก
ในขณะเดียวกัน คำว่าฟิก้าในภาษาสวีเดนอาจใช้แทนคำว่ากาแฟ เช่น ฟิก้าหนึ่งแก้วอาจใช้แทนคำว่ากาแฟนหนึ่งแก้ว


title: แรงหนีศูนย์กลาง

text:
ในกลศาสตร์แบบนิวตัน แรงหนีศูนย์กลาง () เป็นแรงเทียมชนิดหนึ่ง มีทิศชี้ออกจากแกนของการหมุน และเสมือนว่าเป็นแรงที่กระทำกับวัตถุที่กำลังหมุน อยู่ในกรอบอ้างอิงที่กำลังหมุน
หากนำหินผูกกับเชือก แล้วแกว่งเชือกนั้นเป็นวงกลมในแนวราบ แรงจริงที่กระทำกับหินในแนวราบคือแรงดึงของเชือก (ส่วนแรงโน้มถ่วงนั้นกระทำในแนวดิ่ง)


title: แรงหนีศูนย์กลาง

text: ในกรอบอ้างอิงเฉื่อยนั้น หากไม่มีแรงของเชือกกระทำกับหิน หินย่อมเดินทางต่อไปเป็นเส้นตรง ซึ่งเป็นไปตามกฎข้อแรกของกฎการเคลื่อนที่ของนิวตัน ดังนั้นหากจะอธิบายการเคลื่อนที่เป็นวงกลมของหิน จะต้องมีแรงสู่ศูนย์กลาง (centripetal force) จากเส้นเชือก มากระทำกับหินอยู่ตลอดเวลา เมื่อใดที่นำแรงนี้ออก (เช่น เส้นเชือกขาด) หินย่อมเดินทางต่อไปเป็นเส้นตรงตามแนวราบ (และถูกแรงโน้มถ่วงในแนวดิ่งกระทำ จนตกลงสู่พื้น ทำให้การเคลื่อนที่ตามแนวราบสิ้นสุดลง) ดังนั้นการมองระบบด้วยกรอบอ้างอิงเฉื่อยเช่นนี้ จะทำให้สามารถอธิบายการเคลื่อนที่ของหินได้ด้วยแรงจริงตามกฎการเคลื่อนที่ของนิวตัน โดยไม่ต้องอาศัยแรงเทียมอย่างแรงหนีศูนย์กลางมาอธิบายแต่อย่างใด


title: แรงหนีศูนย์กลาง

text: แต่หากมองในกรอบอ้างอิงที่กำลังหมุนและเคลื่อนที่ไปพร้อมกันกับหิน เช่น ผู้สังเกตจินตนาการว่าตนเป็นคนที่กำลังนั่งอยู่บนหิน จะถือเสมือนว่า หินนั้นอยู่นิ่งกับที่ และมีแรงดึงจากเชือกมาดึงหิน ดังนั้นผู้สังเกตที่อยู่ในกรอบอ้างอิงนี้จะพบว่า ถ้ามีแรงดึงจากเชือกเป็นแรงเดียวที่กระทำกับหิน หินจะต้องเคลื่อนที่เข้าสู่จุดศูนย์กลางตามแรงดึงของเชือก ดังนั้นจึงต้องสมมติแรงหนีศูนย์กลางขึ้นมาเป็นแรงเทียม กระทำในทิศตรงข้ามกับแรงจริง เพื่อให้กฎของนิวตันสามารถเป็นจริงขึ้นได้ ในกรอบอ้างอิงที่กำลังหมุนอยู่นี้


title: ชีปอน

text: ชีปอน ( "เซย์ปุ่น"; 1295 – 1330) เป็นพระเจ้าเมาะตะมะรัชกาลที่ 5 ครองสิริราชสมบัติได้เพียง 7 วันใน ค.ศ. 1330 พระองค์มีชาติกำเนิดเป็นสามัญชน ได้ก้าวขึ้นสู่อำนาจโดยเริ่มจากการเป็นข้าหลวงและได้เป็นผู้บัญชาการทหารที่มีอำนาจและอิทธิพลในรัชสมัยพระเจ้ารามมะไตย (စောဇိတ် "ซอเซย์") กษัตริย์รัชกาลที่ 4


title: ชีปอน

text: กระทั่งได้ก่อการยึดอำนาจและลวงพระเจ้ารามมะไตยมาปลงพระชนม์ที่เรือนของตนเอง พร้อมกับตั้งตนเป็นกษัตริย์ แต่เป็นอยู่ได้เพียง 7 วันก็ถูกเจตสงครามยึดอำนาจและจับประหารชีวิตเมื่อเดือนเมษายน ค.ศ. 1330 โดยเหล่าทหารภายใต้การนำของพระนางจันทะมังคะละ (စန္ဒာမင်းလှ "สั่นด่ามิงละ") พระราชธิดาของพระเจ้ารามประเดิด กษัตริย์รัชกาลที่ 2 และเป็นพระมเหสีของพระเจ้ารามมะไตย โดยมีพระยาอายกำกอง (စောအဲကံ "ซอเอ") พระราชโอรสพระองค์ใหญ่ของพระเจ้าแสนเมือง (စောအို"ซอโอ่") กษัตริย์รัชกาลที่ 3 ขึ้นสืบราชบัลลังก์ต่อมา


title: แรงเทียม

text: แรงเทียม () เป็นปรากฎการณ์เสมือนว่ามีแรงอย่างหนึ่ง ที่กระทำกับมวลใดๆ ที่เคลื่อนที่เมื่อมองจากกรอบอ้างอิงที่ไม่ใช่กรอบอ้างอิงเฉื่อย เช่น กรอบอ้างอิงที่กำลังหมุน เป็นต้น


title: แรงเทียม

text: แรง F นี้ไม่ได้เกิดขึ้นจากปฏิกิริยาระหว่างวัตถุ แต่เกิดจากความเร่ง a ของกรอบอ้างอิงนั้นๆ ดังที่อธิบายโดย Iro ไว้ว่า


title: แรงเทียม

text: เมื่อยึดตามกฎข้อที่สองของกฎการเคลื่อนที่ของนิวตัน ในรูปของสมการ F = ma จะพบว่า แรงเทียมที่ปรากฎ จะมีขนาดที่เป็นสัดส่วนกับมวล m เสมอ


title: แรงเทียม

text: แรงเทียมที่ปรากฎเสมือนว่าได้กระทำกับวัตถุนั้นจะเกิดขึ้นเมื่อกรอบอ้างอิงที่สนใจ (กรอบที่ผู้สังเกตใช้อธิบายการเคลื่อนที่ของวัตถุ) เคลื่อนที่อย่างมีความเร่ง เมื่อเทียบกับกรอบอ้างอิงที่ไม่มีความเร่ง ทั้งนี้เนื่องจากกรอบอ้างอิงเป็นสิ่งสมมติ จึงอาจมีการเคลื่อนที่ในลักษณะใดก็ได้โดยไม่เกี่ยวกับการมีแรงกระทำหรือไม่มีแรงกระทำ ดังนั้นแรงเทียมที่เกิดจากการเคลื่อนที่ของกรอบ จึงอาจมีลักษณะใดก็ได้เช่นกัน


title: แรงเทียม

text: มีแรงเทียมอยู่ 4 ชนิดที่พบบ่อย จากการใช้กรอบอ้างอิงแบบมีความเร่งที่พบบ่อย เช่น แรงเทียมที่ปรากฎเมื่อมองกรอบอ้างอิงที่เคลื่อนที่โดยมีความเร่งเป็นบวกในแนวเส้นตรง (เช่น แรงเทียมที่กระชากคนบนรถให้ถอยหลัง เมื่อเทียบกับตัวรถ เมื่อรถออกตัว), แรงเทียมจากกรอบอ้างอิงหมุน (แรงหนีศูนย์กลาง และ แรงโคริโอลิส) และแรงออยเลอร์ที่เกิดจากอัตราการหมุนที่มีการเปลี่ยนแปลง


title: แรงเทียม

text: เมื่อมองการเคลื่อนที่ของวัตถุด้วยทฤษฎีสัมพัทธภาพทั่วไป จะพบว่าแรงโน้มถ่วงก็เป็นแรงเทียมเช่นกัน เนื่องจากเกิดจากการที่มวลทำให้กาลอวกาศบิดเบี้ยว วัตถุที่เคลื่อนที่เป็นเส้นตรงจึงดูเหมือนเคลื่อนที่เข้าหาวัตถุที่มีมวลมาก


title: นางจันทะมังคะละ

text: นางจันทะมังคะละ (, "สั่นด่ามิงละ"; ? – 1363/64) (พงศาวดารมอญพม่าสะกดว่านางจันทรมังคละ) เป็นพระอัครมเหสีของพระเจ้าเมาะตะมะ 3 พระองค์ พระเจ้ารามมะไตยพระสวามีพระองค์แรกถูกชีปอนลอบปลงพระชนม์ พระนางจึงยกราชสมบัติให้พระยาอายกำกอง (စောအဲကံကောင်း "ซอเอกั่นเกาง์") ซึ่งเป็นพระราชนัดดาของกษัตริย์แห่งอาณาจักรสุโขทัย ให้เป็นพระเจ้าแผ่นดินรัชกาลที่ 6 แห่งเมาะตะมะ แต่ภายหลังพระนางวางยาพิษปลงพระชนม์พระยาอายกำกอง แล้วเชิญพระยาอายลาว (ဗညားအဲလော "บะญาเอลอ") พระเชษฐาต่างพระมารดาจากเมืองสะโตงมาเสวยราชสมบัติเป็นรัชกาลที่ 7 นับเป็นพระสวามีพระองค์ที่ 3 ของพระนาง ทำให้สุโขทัยยกทัพมารุกราน พระยาอายลาวทรงพ่ายแพ้ในสงครามครั้งนี้


title: นางจันทะมังคะละ

text: พระนางจันทะมังคะละประสูติในคริสต์ศตวรรษที่ 14 เป็นพระราชธิดาของพระเจ้ารามประเดิด (ခွန်လော "ขุ่นลอ") รัชกาลที่ 2 และเป็นพระราชนัดดาของพระเจ้าฟ้ารั่ว (มะกะโท) องค์ปฐมกษัตริย์แห่งเมาะตะมะ พระนางมีพระนามเดิมว่านางอำปะ '(; "นินอั่นโป่") มีพระขนิษฐาร่วมพระมารดาเดียวกัน 1 พระองค์คือพระนางตะละชินซอบุต (တလရှင်စောဗုတ်) พระมเหสีในพระยาอายลาวเช่นเดียวกับพระนางจันทะมังคะละและมีพระเชษฐาต่างพระมารดา 1 พระองค์คือพระยาอายลาว


title: นางจันทะมังคะละ

text: ใน ค.ศ. 1311 พระนางสูญเสียพระราชบิดาเนื่องจากถูกปลงพระชนม์ระหว่างการยึดอำนาจโดยสมิงมังละ (မင်းဗလ มิงบะละ) พระสวามีของนางอุ่นเรือน (နှင်းဥရိုင် "นินอุ๊ไหย่ง์") ผู้เป็นพระปิตุจฉา (อา) พระขนิษฐาของพระเจ้าฟ้ารั่วและพระเจ้ารามประเดิด ต่อมาสมิงมังละและนางอุ่นเรือนได้จัดการให้พระนางอภิเษกกับเจ้าชายสอเซนพระโอรสองค์ใหญ่ของสมิงมังละและนางอุ่นเรือนโดยมีพระโอรส–ธิดาทั้งสิ้น 3 พระองค์คือ Mwin Ne , พระมหาเทวี (မဟာဒေဝီ) และพระยาอู่ (ဗညားဦး "บะญาอู") กษัตริย์องค์ที่ 8 พระราชบิดาของพระเจ้าราชาธิราช (ရာဇာဓိရာဇ်) หรือ พญาน้อย กษัตริย์องค์ที่ 9


title: แก๊งฉึกฉักไดโนเสาร์

text: แก๊งฉึกฉักไดโนเสาร์ () เป็นการ์ตูนสำหรับเด็กจากประเทศสหรัฐอเมริกา จัดทำโดย เคร็ก บาร์ทเล็ตต์ คนเดียวกันที่ผลิตเรื่อง เฮ้ อาร์โนล! ในเรื่องนี้ได้มีการเล่าเรื่องถึงที-เร็กซ์ที่ชื่อว่า บัดดี้ ที่เลี้ยงโดยครอบครัวเทอราโนดอน แล้วผจญภัยทุกยุคที่เขาอยากจะไป และเรียนรู้เกี่ยวกับไดโนเสาร์ และสิ่งมีชีวิตทุกชนิด เรื่องนี้จัดจำหน่ายโดย The Jim Henson Company ร่วมกับ Media Development Authority, Sparky Animation, FableVision และ Snee-Oosh, Inc


title: แก๊งฉึกฉักไดโนเสาร์

text: ในเรื่องนี้จัดสถานที่อยู่ในยุคก่อนประวัติศาสตร์ ภายในนั้นมีป่า บึง ภูเขาไฟ และมหาสมุทรที่มีไดโนเสาร์ และสิ่งมีชีวิตอื่นๆ ในยุคเดียวกัน โดยมีรางรถไฟที่มีรถไฟ รู้จักกันในชื่อ รถไฟไดโนเสาร์ (Dinosaur train)


title: แก๊งฉึกฉักไดโนเสาร์

text: รถไฟไดโนเสาร์ เป็นเครื่องจักรไอน้ำที่ปรับแต่งให้เหมาะสำหรับไดโนเสาร์ทุกชนิด: หน้าต่างถูกปรับแต่งให้เหมาะสำหรับซอโรพอดคอยาว, มีห้องรถพ่วงรถไฟที่ออกแบบให้ผู้โดยสารชมทิวทัศน์ สำหรับผู้โดยสารที่เป็นเทอโรพอดขนาดใหญ่ และห้องที่เต็มไปด้วยน้ำ (Aquacar) (มีในการ์ตูนเท่านั้น ไม่มีในชีวิตจริง) สำหรับผู้โดยสารที่อยู่ในน้ำ รถไฟคันนี้ควบคุมโดย พวกโทรโอดอน, ในฐานะไดโนเสาร์ที่ฉลาดที่สุดในเรื่องนี้ รถไฟสายนี้มีเส้นทางไปทั่วทั้งโลก แม้กระทั่งมหาสมุทร และทะเลสาบ ที่มีสถานีไว้จอด เพื่อสังเกตสิ่งมีชีวิตใต้ทะเลในยุคก่อนประวัติศาสตร์ รถไฟสายนี้มีเส้นทางอยู่ทั่วทั้งมหายุคเมโซโซอิก ใช้วิธีข้ามยุคต่างๆ โดยใช้อุโมงค์กาลเวลาไปยังยุคไทรแอสซิก จูแรสซิก และครีเทเชียส


title: แก๊งฉึกฉักไดโนเสาร์

text:
มีอยู่ 26 ตอน ออกอากาศเมื่อวันที่ 6 กันยายน ค.ศ.2011 จนถึงวันที่ 22 กุมภาพันธ์ ค.ศ.2013
มีอยู่ 13 ตอน ออกอากาศเมื่อวันที่ 20 มกราคม ค.ศ.2014 จนถึงวันที่ 15 มิถุนายน ค.ศ.2015
มีอยู่ 10 ตอน ออกอากาศเมื่อวันที่ 7 ธันวาคม ค.ศ.2015 จนถึงวันที่ 15 มิถุนายน ค.ศ.2015


title: เพชรตาแมว (แก้ความกำกวม)

text: เพชรตาแมว สามารถหมายถึง


title: ผีเสื้อหนอนถั่ว

text: ผีเสื้อหนอนถั่ว () เป็นผีเสื้อในวงศ์ผีเสื้อสีน้ำเงิน (Lycaenidae) กระจายพันธุ์ในทวีปยุโรป, แอฟริกา, เอเชียตะวันออกเฉียงใต้ถึงออสเตรเลีย พบตามชายป่า ทุ่งหญ้าหรือทุ่งดอกไม้จนถึงบนภูเขาที่สูง 2,700 เมตรเหนือระดับน้ำทะเล


title: ผีเสื้อหนอนถั่ว

text: ผีเสื้อหนอนถั่วเป็นผีเสื้อขนาดเล็ก เพศผู้มีความยาวปีก 24–32 มิลลิเมตร เพศเมียมีความยาวปีก 24–34 มิลลิเมตร ด้านบนปีกของเพศผู้จะมีแต้มสีน้ำเงินม่วงขนาดใหญ่กว่าเพศเมีย ทั้งสองเพศมีหางเล็กยาวและจุดสีดำสองจุดที่ปลายปีกคู่หลัง ไข่ของผีเสื้อชนิดนี้มีลักษณะกลมสีขาว เส้นผ่านศูนย์กลางประมาณ 0.5 มิลลิเมตร หนอนผีเสื้อมีความยาว 14-15 มิลลิเมตร สีเขียวถึงสีน้ำตาลแดง ดักแด้มีขนาด 9-10 มิลลิเมตร สีเทาอ่อนถึงน้ำตาล อาหารของตัวอ่อนผีเสื้อหนอนถั่วได้แก่พืชหลายสกุลในวงศ์ถั่ว เช่น สกุล "Medicago", "Crotalaria", "Polygala" เป็นต้น


title: ยูฟ่าแชมเปียนส์ลีก ฤดูกาล 2017–18 รอบแพ้คัดออก

text: รอบแพ้คัดออก หรือรอบน็อกเอาต์ ในการแข่งขันยูฟ่าแชมเปียนส์ลีก ฤดูกาล 2017–18 เริ่มแข่งขันในวันที่ 13 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2560 (ค.ศ. 2017) จนถึงวันที่ 26 พฤษภาคม พ.ศ. 2560 (ค.ศ. 2017) ซึ่งเป็นรอบชิงชนะเลิศ โดยแข่งขันกันที่ สนามโอลิมปิสกี เนชันแนล สปอร์ตส์ คอมเพล็กซ์ ใน เคียฟ, ประเทศยูเครน, เพื่อที่จะตัดสินหาแชมเปียนส์ของ ยูฟ่าแชมเปียนส์ลีก ฤดูกาล 2017–18. ทั้งหมด 16 ทีมที่เข้าร่วมการแข่งขันในรอบแพ้คัดออก.


text: จนกระทั่งถึงวันที่ 24 มีนาคม พ.ศ. 2560 (ค.ศ. 2017) (รอบ 16 ทีมสุดท้าย) เป็น CET (), หลังจากนั้น (รอบ 8 ทีมสุดท้ายและนอกจากนี้) เวลาจะเป็น CEST ().


text:
กำหนดการแข่งขันของรอบแพ้คัดออกเป็นไปตามดังต่อไปนี้ (การจับสลากทั้งหมดจะจัดขึ้นที่สำนักงานใหญ่ของฟีฟ่า ในเมืองนียง ประเทศสวิตเซอร์แลนด์).
โดยจะมีพิธีการจับสลากประกบคู่ในวันที่ 11 ธันวาคม พ.ศ. 2560 (ค.ศ. 2017), 12:00 CET, ที่สำนักงานใหญ่ยูฟ่าในเมือง นียง, ประเทศสวิตเซอร์แลนด์.


text:
รอบ 16 ทีมสุดท้าย นัดแรก จะลงทำการแข่งขันระหว่างวันที่ 13, 14, 20 และ 21 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2561 (ค.ศ. 2018), และรอบ 16 ทีมสุดท้าย นัดที่ 2 จะลงทำการแข่งขันระหว่างวันที่ 6, 7, 13 และ 14 มีนาคม พ.ศ. 2561 (ค.ศ. 2018).
"รวมผลสองนัด ยูเวนตุส ชนะ 4–3."


text: "รวมผลสองนัด แมนเชสเตอร์ซิตี ชนะ 5–2."


text: "รวมผลสองนัด ลิเวอร์พูล ชนะ 5–0."


text: "รวมผลสองนัด เซบียา ชนะ 2–1."


text: "รวมผลสองนัด เรอัล มาดริด ชนะ 5–2."


text: "รวมผลสองนัด เสมอ 2–2. โรมา ชนะด้วยกฏประตูทีมเยือน."


text: "รวมผลสองนัด บาร์เซโลนา ชนะ 4–1."


text: "รวมผลสองนัด บาเยิร์น มิวนิก ชนะ 8–1."


text: การจับสลากประกบคู่รอบ 8 ทีมสุดท้ายมีขึ้นในวันที่ 16 มีนาคม พ.ศ. 2561 (ค.ศ. 2018), 12:00 CET, ที่สำนักงานใหญ่ยูฟ่าในเมือง นียง, ประเทศสวิตเซอร์แลนด์.


text:
รอบ 8 ทีมสุดท้าย นัดแรก จะลงทำการแข่งขันระหว่างวันที่ 3 และ 4 เมษายน พ.ศ. 2561 (ค.ศ. 2018), และรอบ 8 ทีมสุดท้าย นัดที่ 2 จะลงทำการแข่งขันระหว่างวันที่ 10 และ 11 เมษายน พ.ศ. 2561 (ค.ศ. 2018).
"รวมผลสองนัด เสมอ 4–4. โรมา ชนะด้วยกฏประตูทีมเยือน."


text: "รวมผลสองนัด บาเยิร์นมิวนิก ชนะ 2–1."


text: "รวมผลสองนัด เรอัลมาดริด ชนะ 4–3."


text: "รวมผลสองนัด ลิเวอร์พูล ชนะ 5–1."การจับสลากประกบคู่รอบรองชนะเลิศมีขึ้นในวันที่ 13 เมษายน พ.ศ. 2561 (ค.ศ. 2018), 12:00 CEST.


text: เป็นครั้งแรกนับตั้งแต่ ยูฟ่าแชมเปียนส์ลีก ฤดูกาล 2009–10, ทั้งหมดสี่ทีมที่รอบนี้เป็นตัวแทนของสมาคมในแต่ละชาติต่างๆ.รอบรองชนะเลิศ นัดแรก จะลงทำการแข่งขันระหว่างวันที่ 24 และ 25 เมษายน พ.ศ. 2561 (ค.ศ. 2018), และรอบรองชนะเลิศ นัดที่ 2 จะลงทำการแข่งขันระหว่างวันที่ 1 และ 2 พฤษภาคม พ.ศ. 2561 (ค.ศ. 2018).


text: "รวมผลสองนัด ลิเวอร์พูล ชนะ 7–6."รอบชิงชนะเลิศจะลงเล่นที่ สนามโอลิมปิสกี เนชันแนล สปอร์ตส์ คอมเพล็กซ์ ในกรุง เคียฟ เมื่อวันที่ 26 พฤษภาคม พ.ศ. 2561 (ค.ศ. 2018). ทีม "เจ้าบ้าน" (สำหรับวัตถุประสงค์ในการจัดการ) จะถูกกำหนดขึ้นโดยการจับสลากเกิดขึ้นหลังจากเสร็จสิ้นการจับสลากรอบรองชนะเลิศ.


title: ยูฟ่ายูโรปาลีก ฤดูกาล 2017–18 รอบแพ้คัดออก

text: รอบแพ้คัดออก หรือรอบน็อกเอาต์ ในการแข่งขันยูฟ่ายูโรปาลีก ฤดูกาล 2017–18 เริ่มแข่งขันในวันที่ 13 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2561 (ค.ศ. 2018) จนถึงวันที่ 16 พฤษภาคม พ.ศ. 2561 (ค.ศ. 2018) ซึ่งเป็นรอบชิงชนะเลิศ ที่ ปาร์กออแล็งปิกลียอแน ในแดซีแนส์-ชาร์ปีเยอ, ประเทศฝรั่งเศส, เพื่อที่จะตัดสินแชมเปียนส์ของ ยูฟ่ายูโรปาลีก ฤดูกาล 2017–18. ทั้งหมด 32 ทีมที่เข้าร่วมในรอบแพ้คัดออก.


text: จนกระทั่งถึงวันที่ 24 มีนาคม พ.ศ. 2561 (ค.ศ. 2018) (รอบ 32 ทีมสุดท้าย และ รอบ 16 ทีมสุดท้าย) เป็น CET (), หลังจากนั้น (รอบ 8 ทีมสุดท้ายและนอกจากนี้) เวลาก็จะเป็น CEST ().


text: ตารางของการแข่งขันมีดังนี้ (การจับสลากทั้งหมดจะจัดขึ้นที่สำนักงานใหญ่ของยูฟ่าในเมือง นียง, ประเทศสวิตเซอร์แลนด์).


text:
บางนัดอาจจะลงเล่นในวันอังคารหรือวันพุธแทนที่จะเป็นประจำทุกวันพฤหัสบดีเนื่องจากการขัดกันของการจัดวางโปรแกรมการแข่งขัน.
การจับสลากประกบคู่ในรอบ 32 ทีมสุดท้ายจะมีขึ้นในวันที่ 11 ธันวาคม พ.ศ. 2560 (ค.ศ. 2017), 13:00 CET, ที่สำนักงานใหญ่ของยูฟ่าในเมือง นียง, ประเทศสวิตเซอร์แลนด์.


text:
รอบ 32 ทีมสุดท้าย นัดแรก ลงเล่นในวันที่ 15 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2561 (ค.ศ. 2018), และรอบ 32 ทีมสุดท้าย นัดที่สอง ลงเล่นในวันที่ 22 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2561 (ค.ศ. 2018).
"รวมผลสองนัด โบรุสเซีย ดอร์ทมุนด์ ชนะ 4–3."


text: "รวมผลสองนัด โลโคโมทีฟ มอสโก ชนะ 4–2."


text: "รวมผลสองนัด อัตเลตีโก มาดริด ชนะ 5–1."


text: "รวมผลสองนัด แอทเลติก บิลบาโอ ชนะ 4–3."


text: "รวมผลสองนัด เสมอ 1–1. ดีนาโม คียิว ชนะด้วยกฏประตูทีมเยือน."


text: "รวมผลสองนัด เซนิต เซนต์ ปีเตอร์สเบิร์ก ชนะ 3–1."


text: "รวมผลสองนัด เสมอ 3–3. แอร์เบ ไลพ์ซิจ ชนะด้วยกฏประตูทีมเยือน."


text: "รวมผลสองนัด ซีเอสเคเอ มอสโก ชนะ 1–0."


text: "รวมผลสองนัด ลียง ชนะ 4–1."


text: "รวมผลสองนัด เรด บูลล์ ซัลซ์บวร์ก ชนะ 4–3."


text: "รวมผลสองนัด วิกตอเรีย เปิลเซน ชนะ 3–1."


text: "รวมผลสองนัด ลาซีโอ ชนะ 5–2."


text: "รวมผลสองนัด มิลาน ชนะ 4–0."


text: "รวมผลสองนัด สปอร์ติง ลิสบอน ชนะ 6–4."


text: "รวมผลสองนัด อาร์เซนอล ชนะ 4–2."


text: "รวมผลสองนัด มาร์แซย์ ชนะ 3–1."


text: การจับสลากสำหรับรอบ 16 ทีมสุดท้ายจะจัดขึ้นในวันที่ 23 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2561 (ค.ศ. 2018), 13:00 CET, ที่สำนักงานใหญ่ยูฟ่าในเมือง นียง, ประเทศสวิตเซอร์แลนด์.รอบ 16 ทีมสุดท้าย นัดแรก ลงเล่นในวันที่ 8 มีนาคม พ.ศ. 2561 (ค.ศ. 2018), และรอบ 16 ทีมสุดท้าย นัดที่สอง ลงเล่นในวันที่ 15 มีนาคม พ.ศ. 2561 (ค.ศ. 2018).


text: "รวมผลสองนัด ลาซีโอ ชนะ 4–2."


text: "รวมผลสองนัด แอร์เบ ไลพ์ซิจ ชนะ 3–2."


text: "รวมผลสองนัด อัตเลตีโก มาดริด ชนะ 8–1."


text: "รวมผลสองนัด เสมอ 3–3. ซีเอสเคเอ มอสโก ชนะด้วยกฏประตูทีมเยือน."


text: "รวมผลสองนัด มาร์แซย์ ชนะ 5–2."


text: "รวมผลสองนัด สปอร์ติง ลิสบอน ชนะ 3–2."


text: "รวมผลสองนัด เรด บูลล์ ซัลซ์บวร์ก ชนะ 2–1."


text: "รวมผลสองนัด อาร์เซนอล ชนะ 5–1."


text: การจับสลากสำหรับรอบก่อนรองชนะเลิศจะมีขึ้นในวันที่ 16 มีนาคม พ.ศ. 2561 (ค.ศ. 2018), 13:00 CET.


text: เป็นครั้งแรกนับตั้งแต่ ยูฟ่าคัพ ฤดูกาล 2004–05, แปดทีมในเวทีนี้ทั่งหมดเป็นตัวแทนที่แตกต่างจากสมาคมแต่ละชาติ.นัดแรกจะลงเล่นในวันที่ 5 เมษายน พ.ศ. 2561 (ค.ศ. 2018), และนัดที่สองจะลงเล่นในวันที่ 12 เมษายน พ.ศ. 2561 (ค.ศ. 2018).


text: "รวมผลสองนัด มาร์แซย์ ชนะ 5–3."


text: "รวมผลสองนัด อาร์เซนอล ชนะ 6–3."


text: "รวมผลสองนัด อัตเลตีโก มาดริด ชนะ 2–1."


text: "รวมผลสองนัด เรด บูลล์ ซัลซ์บวร์ก ชนะ 6–5."การจับสลากสำหรับรอบรองชนะเลิศจะมีขึ้นในวันที่ 13 เมษายน พ.ศ. 2561 (ค.ศ. 2018), 13:00 CEST.นัดแรกจะลงเล่นในวันที่ 26 เมษายน พ.ศ. 2561 (ค.ศ. 2018), และนัดที่สองจะลงเล่นในวันที่ 3 พฤษภาคม พ.ศ. 2561 (ค.ศ. 2018).


text: "รวมผลสองนัด มาร์แซย์ ชนะ 3–2."


text: "รวมผลสองนัด อัตเลตีโก มาดริด ชนะ 2–1."รอบชิงชนะเลิศจะลงเล่นที่ ปาร์กออแล็งปิกลียอแน ในเขตแดซีแนส์-ชาร์ปีเยอ เมื่อวันที่ 16 พฤษภาคม พ.ศ. 2561 (ค.ศ. 2018). ทีม "เจ้าบ้าน" (สำหรับวัตถุประสงค์ในการจัดการ) จะถูกกำหนดขึ้นโดยการจับสลากเกิดขึ้นหลังจากเสร็จสิ้นการจับสลากรอบรองชนะเลิศ.


title: ไรอัน จอห์นสัน

text: ไรอัน เครก จอห์นสัน () (เกิดเมื่อ 17 ธันวาคม ค.ศ. 1973) เป็นผู้กำกับ นักเขียนบท นักแสดง และนักตัดต่อภาพยนตร์ ชาวอเมริกัน เคยได้รับรางวัล Special Jury Prize สาขา Originality of Vision ในเทศกาลภาพยนตร์ Sundance ปี 2005 จากภาพยนตร์เรื่อง "Brick"


title: ไรอัน จอห์นสัน

text: เขาเป็นผู้เขียนบทและกำกับภาพยนตร์เรื่อง "" (2017)


title: ชีวิตมหัศจรรย์ วันเดอร์

text: ชีวิตมหัศจรรย์ วันเดอร์ เป็นภาพยนตร์อเมริกันแนวดราม่า ออกฉายปี 2017 กำกับโดย สตีเฟน ชบอสกี และเขียนบทโดย สตีเฟน ชบอสกี ร่วมกับ แจ็ค ธอร์น และสตีเวน คอนราด ดัดแปลงจากนวนิยายปี 2012 เรื่อง "ชีวิตมหัศจรรย์ของออกัสต์" (ชื่อภาษาอังกฤษ Wonder) เขียนโดย R.J. Palacio นำแสดงโดย จูเลีย โรเบิตส์ โอเวน วิลสัน เจคอบ เทรมบ์เลย์ เล่าเรื่องของเด็กชายที่ป่วยด้วยกลุ่มอาการเทรเชอร์ คอลลินส์ เขาเคยได้รับผ่าตัดมาแล้วกว่า 27 ครั้ง ซึ่งกำลังพยายามปรับตัวเข้ากับเพื่อนนักเรียนประถมศึกษาปีที่ 5


title: กลุ่มอาการเทรเชอร์ คอลลินส์

text: กลุ่มอาการเทรเชอร์ คอลลินส์เป็นโรคทางพันธุกรรมชนิดหนึ่งที่ทำให้ผู้ป่วยมีความผิดปกติของใบหู ตา กระดูกโหนกแก้ม และคาง โดยอาจมีความรุนแรงแตกต่างกันได้มาก ตั้งแต่เล็กน้อยไปจนถึงรุนแรง ภาวะแทรกซ้อนที่อาจเกิดขึ้นได้เช่น ความผิดปกติในการหายใจ การมองเห็น เพดานปากโหว่ และการได้ยินผิดปกติ ผู้ป่วยส่วนใหญ่จะมีสติปัญญาเทียบเท่าคนปกติ


title: กลุ่มอาการเทรเชอร์ คอลลินส์

text: โรคนี้มักมีแบบแผนการถ่ายทอดเป็นแบบออโตโซมลักษณะเด่น กว่าครึ่งเกิดจากการกลายพันธุ์ใหม่ที่เกิดขึ้นในผู้ป่วยเอง ไม่ได้เกิดจากการได้รับถ่ายทอดมาจากพ่อหรือแม่ ยีนที่เกี่ยวข้อง เช่น "TCOF1", "POLR1C", "POLR1D" เป็นต้น การวินิจฉัยส่วนใหญ่เริ่มจากอาการ และการถ่ายภาพรังสี ส่วนการตรวจยืนยันอาจทำได้โดยใช้การตรวจทางพันธุกรรม


title: กลุ่มอาการเทรเชอร์ คอลลินส์

text: โรคนี้ยังไม่มีวิธีรักษาให้หาย การรักษาส่วนใหญ่ให้ความสำคัญกับการบรรเทาอาการด้วยการผ่าตัดแก้ไขรูปร่าง การใช้เครื่องช่วยฟัง การฝึกพูด และการใช้อุปกรณ์ช่วยเหลืออื่นๆ ผู้ป่วยมักมีอายุขัยเป็นปกติ โรคนี้พบได้ราว 1 ใน 50,000 คน ได้รับการตั้งชื่อนี้ตามแพทย์ชาวอังกฤษซึ่งเป็นทั้งศัลยแพทย์และจักษุแพทย์ ชื่อ Edward Treacher Collins ซึ่งได้บรรยายโรคนี้ไว้ครั้งแรกเมื่อปี 1900


title: เพีย ซุนด์ฮาแก

text: เพีย มารีอันแน ซุนด์ฮาแก (; 13 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1960 — ) เป็นอดีตนักฟุตบอลชาวสวีเดนผู้ซึ่งเล่นตำแหน่งกองหน้ามากสุด แต่ในภายหลังเล่นเป็นกองกลางตลอดจนกองหลัง ซุนด์ฮาแกเป็นหัวหน้าผู้ฝึกสอนให้แก่ฟุตบอลหญิงทีมชาติสหรัฐตั้งแต่ ค.ศ. 2008 จนถึง 2012 ช่วงที่เธอรับหน้าที่ทีมของเธอชนะสองเหรียญทองโอลิมปิกและได้อันดับสองในฟุตบอลโลก ซุนด์ฮาแกได้รับรางวัลผู้ฝึกสอนฟุตบอลโลกยอดเยี่ยมแห่งปี ค.ศ. 2012 และกลายมาเป็นหัวหน้าผู้ฝึกสอนฟุตบอลหญิงทีมชาติสวีเดนในวันที่ 1 ธันวาคม ค.ศ. 2012 นอกจากนี้ เธอได้ออกรายการ"ดิอะเทอร์สปอร์ต" ซึ่งเป็นรายการโทรทัศน์สารคดีทางช่องเอสวีทีตั้งแต่ ค.ศ. 2013


title: เพีย ซุนด์ฮาแก

text: ซุนด์ฮาแกได้เริ่มต้นการสอนในฐานะผู้เล่น/ผู้จัดการเมื่อเธออยู่กับทีมฮัมมาร์บี อีเอฟ เดย์เอฟเอฟ ตั้งแต่ ค.ศ. 1992 ถึง 1994 จากนั้น เธอก็ทำงานเป็นผู้ช่วยร่วมกับทีมวัลเลนทูนา เบย์โคว (ค.ศ. 1998 ถึง 1999) และทีมอออีโคว ฟุตบอลดาม (ค.ศ. 2000) ก่อนที่จะเดินข้ามมหาสมุทรแอตแลนติกเพื่อเป็นผู้ช่วยร่วมกับทีมฟิลาเดลเฟียชาร์จของสมาคมฟุตบอลหญิงแห่งสหรัฐแห่งใหม่ในสหรัฐอเมริกา แล้วในที่สุด เธอก็ได้รับการว่าจ้างจากบอสตันเบรกเกอร์สในฐานะหัวหน้าผู้ฝึกสอน จากการชนะรายการลีก ส่งผลให้เธอได้รับเลือกเป็นผู้ฝึกสอนแห่งปี ค.ศ. 2003 ของสมาคม อย่างไรก็ตาม ครั้งหนึ่งเมื่อทางสมาคมได้ปิดตัว เธอก็กลับไปสแกนดิเนเวียเพื่อเข้ารับตำแหน่งผู้ฝึกสอนต่อ


title: เพีย ซุนด์ฮาแก

text: ทั้งนี้ เธอมีความเกี่ยวดองกับคริสติน ลิลลี กัปตันทีมฟุตบอลหญิงทีมชาติสหรัฐ และเคท มาร์กกราฟ ซึ่งเป็นเพื่อนร่วมทีม โดยทั้งสองต่างย้ายจากทีมบอสตันเบรกเกอร์ส มาร่วมการแข่งในลีกดามัลสเวนกันของประเทศสวีเดนเมื่อเพียทำหน้าที่ฝึกสอนให้แก่ทีมโควอีเอฟ เออเรบรู เดย์เอฟเอฟ ตั้งแต่ปี ค.ศ. 2005 ถึง 2006 หลังจากทำหน้าที่ช่วงสั้น ๆ ร่วมกับทีมโคลบอตน์ฟุตบอลในปี ค.ศ. 2004 ซึ่งลิลลีกล่าวว่า "อยากจะเล่นให้กับเพียอีกครั้ง"


title: เพีย ซุนด์ฮาแก

text: ซุนด์ฮาแกทำหน้าที่เป็นผู้ช่วยมารีกา โดมันสกี-ลีฟอร์ส ให้แก่ฟุตบอลหญิงทีมชาติจีนในช่วงฟุตบอลโลกหญิง 2007


title: เพีย ซุนด์ฮาแก

text:
เพีย ซุนด์ฮาแก ได้รับการประกาศให้เป็นหัวหน้าผู้ฝึกสอนฟุตบอลหญิงทีมชาติสหรัฐเมื่อวันที่ 13 พฤศจิกายน ค.ศ. 2007 ส่งผลให้เธอเป็นหัวหน้าผู้ฝึกสอนคนที่เจ็ดในประวัติศาสตร์ของทีมชาติสหรัฐและนับเป็นผู้หญิงรายที่สามผู้ทำหน้าที่ดังกล่าว ซึ่งลอเรน เกร็ก อยู่ในตำแหน่งนี้ 3 เกมในปี ค.ศ. 2000 ตามด้วยเอพริล ไฮน์ริช ที่นำทีมตั้งแต่ ค.ศ. 2000–2004 และชนะเลิศในโอลิมปิกฤดูร้อน 2004 ในขณะที่ซุนด์ฮาแกทำหน้าที่เป็นแมวมองสำหรับทีมชาติสหรัฐในช่วงโอลิมปิกฤดูร้อน 2004
ในขณะที่อยู่ร่วมกับทีมชาติสหรัฐ ซุนด์ฮาแกพาทีมครองแชมป์อัลการ์ฟคัพ 2008 ตลอดจนได้รางวัลเหรียญทอง ทั้งโอลิมปิกฤดูร้อน 2008 และโอลิมปิกฤดูร้อน 2012 ทีมของเธอเกือบครองแชมป์อัลการ์ฟคัพ 2009 ซึ่งทีมชาติสหรัฐเป็นฝ่ายแพ้ทีมชาติสวีเดนบ้านเกิดของซุนด์ฮาแกในการยิงลูกโทษ อย่างไรก็ตาม ในปีต่อมา ทีมของเธอก็ครองแชมป์อัลการ์ฟคัพ 2010 โดยชนะทีมชาติเยอรมนีซึ่งเป็นแชมป์โลกและแชมป์ยุโรปในช่วงนั้น ด้วยผล 3 ประตูต่อ 2 ในรอบชิงชนะเลิศ


title: เพีย ซุนด์ฮาแก

text: เธอเป็นผู้ฝึกสอนทีมหญิงจนถึงรอบชิงชนะเลิศฟุตบอลโลกหญิง 2011 ซึ่งทีมเข้าสู่รอบชิงชนะเลิศเป็นครั้งแรกนับตั้งแต่ปี ค.ศ. 1999 อย่างไรก็ตาม พวกเธอก็ผิดหวังจากการแพ้ทีมชาติญี่ปุ่น ด้วยผล 3 ประตูต่อ 1 ของการยิงลูกโทษ หนึ่งปีต่อมา ซุนด์ฮาแกได้พาฟุตบอลหญิงทีมชาติสหรัฐเข้ารับรางวัลเหรียญทองในกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อน 2012 ที่กรุงลอนดอน โดยเป็นฝ่ายชนะทีมชาติญี่ปุ่น 2 ประตูต่อ 1 ในรอบชิงชนะเลิศ ร่วมกับคาร์ลี ลอยด์ ที่ทำได้ทั้งสองประตู


title: เพีย ซุนด์ฮาแก

text: เมื่อวันที่ 1 กันยายน ค.ศ. 2012 ซุนด์ฮาแกประกาศว่าเธอกำลังก้าวลงจากตำแหน่งหัวหน้าผู้ฝึกสอนของฟุตบอลหญิงทีมชาติสหรัฐ โดยแสดงความปรารถนาที่จะแสวงหาโอกาสในประเทศสวีเดนซึ่งเป็นบ้านเกิดของเธอ ซุนด์ฮาแกประกาศว่าเธอจะเป็นผู้ฝึกสอนทีมชาติสหรัฐจนถึงวันที่ 16 ถึง 19 กันยายนสำหรับทัวร์ชัยชนะโอลิมปิกของทีมก่อนที่จะลาออกอย่างเป็นทางการ "ฉันมีหลายวันที่ฉันคิด 'ฉันกำลังทำอะไร ?' และมีวันอื่น ๆ ที่ฉันเป็นแบบนี้ 'สำหรับความท้าทายครั้งต่อไป'" ซุนด์ฮาแกกล่าวเมื่อประกาศแยกจากทีมชาติหญิงสหรัฐของเธอ เธอเป็นผู้ฝึกสอนครั้งสุดท้ายเมื่อครั้งที่พบกับทีมชาติออสเตรเลียในฐานะที่เป็นส่วนหนึ่งของทัวร์ชัยชนะโอลิมปิกเมื่อวันที่ 19 กันยายน โดยทีมของเธอเป็นฝ่ายชนะ 6 ประตูต่อ 2 ด้วยชัยชนะครั้งสุดท้ายนี้ ซุนด์ฮาแกก็ออกจากทีมด้วยสถิติ ชนะ 91 แพ้ 6 เสมอ 10 ซึ่งรวมถึงเหรียญทองโอลิมปิก 2 เหรียญและได้อันดับสองฟุตบอลโลกหญิง 2011


title: เพีย ซุนด์ฮาแก

text: สมาคมฟุตบอลสวีเดนประกาศในช่วงต้นเดือนกันยายน ค.ศ. 2012 ว่า ซุนด์ฮาแกได้ลงนามในสัญญาสี่ปีซึ่งจะเริ่มในวันที่ 1 ธันวาคม การประกาศดังกล่าวเกิดขึ้นเป็นชั่วโมงหลังจากการแข่งขันทีมหญิงสหรัฐของซุนด์ฮาแกในฐานะผู้ฝึกสอน ที่ชนะ 8 ประตูต่อ 0 ในนัดกระชับมิตรกับทีมชาติคอสตาริกาครั้งแรกของรายการที่จัดขึ้นเพื่อฉลองการชนะรางวัลเหรียญทองจากกีฬาฟุตบอลในโอลิมปิกฤดูร้อน 2012 โดยซุนด์ฮาแกได้รับช่วงแทนโธมัส เดนเนอร์บี ที่ลาออกหลังจากทีมชาติสวีเดนล้มเหลวในการเข้าถึงรอบรองชนะเลิศในโอลิมปิก 2012 "ฉันฝันมานานในการเป็นผู้ฝึกสอนทีมชาติสวีเดนและตอนนี้ฉันมีความสุขมาก" ซุนด์ฮาแกกล่าว การแข่งขันครั้งสำคัญครั้งแรกสำหรับซุนด์ฮาแกในฐานะผู้ฝึกสอนของทีมชาติสวีเดน คือการแข่งฟุตบอลหญิงชิงแชมป์แห่งชาติยุโรป 2013 ที่ประเทศสวีเดนเป็นเจ้าภาพ ซึ่งทีมชาติสวีเดนแพ้ 0 ประตูต่อ 1 ในรอบรองชนะเลิศกับทีมชาติเยอรมนี ที่เป็นแชมป์การแข่งครั้งนี้


title: เพีย ซุนด์ฮาแก

text: ในเดือนมกราคม ค.ศ. 2010 ซุนด์ฮาแกกล่าวในการสัมภาษณ์ทางทีวีของสวีเดนว่าใน ฐานะเลสเบียนคนหนึ่ง เธอไม่เคยรู้สึกว่ามีความรังเกียจเพศที่สามใด ๆ ในฐานะผู้ฝึกสอน "ไม่มีปัญหาใด ๆ ที่ฉันจะเป็นเลสเบียนอย่างเปิดเผยในฐานะหัวหน้าผู้ฝึกสอนในสหรัฐ" ซุนด์ฮาแกกล่าว


title: วอลเลย์บอลหญิงเอเชียนคัพ 2018

text: วอลเลย์บอลหญิงเอเชียนคัพ 2018 () หรือชื่อแบบทางการ เอสเอ็มเอ็ม วอลเลย์บอลหญิงเอวีซีคัพ 2018 โดยมีสยามอินเตอร์มัลติมีเดียเป็นผู้สนับสนุนหลักของรายการ ซึ่งการแข่งขันในครั้งนี้นับเป็นครั้งที่ 6 ของรายการวอลเลย์บอลหญิงเอเชียนคัพ ณ จังหวัดนครราชสีมา, ประเทศไทย ระหว่างวันที่ 16 ถึง 23 กันยายน พ.ศ. 2561 โดยรายการนี้เป็นรายการวอลเลย์บอลนานาชาติที่จะจัดทุก 2 ปี ซึ่งถูกควบคุมโดยสมาพันธ์วอลเลย์บอลเอเชีย (เอวีซี) ร่วมกับสมาคมกีฬาวอลเลย์บอลแห่งประเทศไทย (ส.ว.ท.)


title: วอลเลย์บอลหญิงเอเชียนคัพ 2018

text: ครั้งนี้เป็นครั้งแรกที่ใช้การแข่งขันรูปแบบใหม่ โดยรายการนี้จะมีฐานะเป็นดิวิชัน 1 และได้ก่อตั้งรายการวอลเลย์บอลหญิงเอเชียนชาเลจ์คัพขึ้นมา เพื่อรองรับรายการนี้ในฐานะดิวิชัน 2 และนอกจากนี้ได้เพิ่มทีมในการแข่งขันจาก 8 ทีม เป็น 10 ทีม


title: วอลเลย์บอลหญิงเอเชียนคัพ 2018

text:
ในรายการนี้ได้กำหนดให้มีทีมเข้าร่วมการแข่งขันทั้งหมด 10 ทีมสมาชิกของสมาพันธ์วอลเลย์บอลแห่งเอเชีย โดยทีมชาติไทยได้สิทธิ์เข้าร่วมอัตโนมัติในฐานะเจ้าภาพ และอีก 9 ทีมได้สิทธิ์เข้าร่วมในฐานะทีมที่ดีที่สุดในวอลเลย์บอลหญิงชิงแชมป์เอเชีย 2017 ณ จังหวัดลากูนา, ประเทศฟิลิปปินส์ โดยทีมชาติมที่เข้าร่วมแบ่งเป็นชาติที่มาจากโซนเอเชียตะวันออก (4 ทีม), เอเชียตะวันออกเฉียงใต้ (3 ทีม), เอเชียกลาง (2 ทีม) และโอเชียเนีย (1 ทีม) ขณะทีมชาติจากโซนเอเชียตะวันตกไม่ได้เข้าร่วมในรายการนั้น
ตารางข้างล่างนี้เป็นรายชื่อทีมชาติที่เข้าร่วมในวอลเลย์บอลหญิงเอเชียนคัพ 2018
ครั้งนี้เป็นครั้งแรกที่รายการวอลเลย์บอลหญิงเอเชียนคัพนำระบบการแบ่งกลุ่มใหม่ในการแข่งขัน ตามคณะกรรมการบริหารของสมาพันธ์วอลเลย์บอลแห่งเอเชียได้มีมติอย่างเอกฉันท์ ในการเปลี่ยนระบบใหม่โดยจะแบ่งกลุ่มตามลำดับของการแข่งขันวอลเลย์บอลหญิงชิงแชมป์เอเชีย 2017 โดยแต่ละกลุ่มจะมีกลุ่มละ 3 ทีม ซึ่งกลุ่มแรกจะเป็นกลุ่มของทีมที่มีผลงานที่ดีที่สุดในครั้งที่แล้ว แล้วกลุ่มต่อไปจะเป็นกลุ่มของทีมที่มีผลงานที่ดีที่สุดตามลงมา และกลุ่มสุดท้ายจะมีทีมที่เข้าแข่งขัน 4 ทีมแมทช์ที่ชนะด้วยผล 3–0 หรือ 3–1: ทีมที่ชนะจะได้ 3 คะแนน ส่วนทีมที่แพ้จะไม่ได้คะแนน
แมทช์ที่ชนะด้วยผล 3–2: ทีมที่ชนะจะได้ 2 คะแนน ส่วนทีมที่แพ้จะได้ 1 คะแนน


title: หมู่บ้านทุ่งวาวดาวเรือง

text: หมู่บ้านทุ่งวาวดาวเรือง ก่อตั้งในปี พ.ศ. 2465 เกิดจากการรวมตัวกันของชาวบ้านกลุ่มเล็ก ๆ ในหมู่บ้านใกล้เคียง และคาราวานพ่อค้าเร่บางส่วน โดยประชากรในช่วงนั้น จะมีทั้งชาวไทย และชาวไทยเชื้อสายลาว รวมถึงชนกลุ่มน้อยอีกจำนวนหนึ่ง หมู่บ้านทุ่งวัดดาวเรือง ตั้งอยู่ใน ตำบลตาก้อง ของจังหวัดนครปฐม


title: หมู่บ้านทุ่งวาวดาวเรือง

text:
ปัจจุบันชาวบ้านหมู่บ้านทุ่งวาวดาวเรือง ส่วนใหญ่จะนับถือศาสนาพุธเถรวาท มีประเพณีและวัฒนธรรม คล้ายๆ กับหมู่บ้านชนบททั่ว ๆ ไป โดยจะมีวัดประจำจังหวัด 1 แห่ง และโรงเรียนพื้นฐานอีก 1 แห่ง ปัจจุบันมีนายดิเรก เป็นผู้ใหญ่บ้าน
หมู่บ้านแห่งนี้ มีเรื่องเล่าที่กล่าวต่อ ๆ กันมาถึงต้นกำเนิดของหมู่บ้าน มากจากการที่ชาวบ้านกลุ่มแรกค้นพบที่แห่งนี้จากการพบทุ่งดอกดาวเรืองสีเหลืองมาจากไกล ๆ  เมื่อมาถึง ก็พบกับคนต่างหมู่บ้านที่ตามมาเพราะทุ่งดอกดาวเรืองเหมือนกัน เห็นพ้องกันว่าเหมาะสำหรับการเพาะปลูก การเกษตร จึงได้พากันอพยพมาก่อตั้งหมู่บ้านแห่งนี้ และตั้งชื่อหมู่บ้านว่า “หมู่บ้านทุ่งเหลืองดาวเรือง” ก่อนที่จะเพี้ยนมาเป็น “ทุ่งวาวดาวเรือง” ในปัจจุบัน นั่นเอง


title: หมู่บ้านทุ่งวาวดาวเรือง

text: หมู่บ้านทุ่งวาวดาวเรือง เป็นหมู่บ้านหนึ่งในจังหวัดนครปฐม ตำบลทาก้อง อำเภอเมือ ชาวบ้านส่วนใหญ่นับถือศาสนาพุทธ มีวัดประจำหมู่บ้าน 1 วัด และโรงเรียนระดับพื้นฐานอีก 1 แห่ง เส้นทางคมนาคมหลักคือถนนสายเอเชีย ด้านเศรษฐกิจ ชาวบ้านส่วนใหญ่ประกอบอาชีพเกษตรกรรม และธุรกิจส่วนตัว (SMEs)


title: หมู่บ้านทุ่งวาวดาวเรือง

text:
อำเภอเมืองนครปฐมตั้งอยู่ทางทิศตะวันตกของจังหวัด มีอาณาเขตติดต่อกับเขตการปกครองข้างเคียง เรียงตามเข็มนาฬิกา ดังนี้
หมู่บ้านทุ่งวาวดาวเรือง มีพื้นที่ทั้งหมด 0.6512 ตร.กม


title: หมู่บ้านทุ่งวาวดาวเรือง

text:
หมู่บ้านทุ่งวาวดาวเรือง มีแห่งท่องเที่ยวสำคัญคือทุ่งดอกดาวเรืองขนาดใหญ่ เป็นเหมือนสัญลักษณ์ของหมู่บ้าน ในทุก ๆ ปีนั้น หมู่บ้านจะจัดงานฉลองดอกดาวเรือง เพื่อให้ชาวบ้านพักผ่อนคลายความเหนื่อยล้าจากการงานต่าง ๆ โดยเริ่มธรรมเนียมนี้มาตั้งแต่ปี พ.ศ. 2464 และด้วยความที่วันที่จัดงานนี้ ตรงกับวันที่ 13 เมษายน ซึ่งเป็นช่วงเทศกาลสงกรานต์ จึงถือโอกาสเป็นวันพบปะผู้คนในครอบครัวไปในตัว และไม่ค่อยได้ถูกพูดถึงสักเท่าไหร่ บางทีก็จะถูกนับรวมเป็นเทศกาลสงกรานต์ไปเลยในตัว
ในอดีต ประมาณปี พ.ศ. 2480 ครัวเรือนในหมู่บ้านทุ่งวาวดาวเรือง มีเพียง 40 หลังคาเรือน แต่ในช่วงระยะหลังมีประชากรเพิ่มมากขึ้นตามลำดับ ประกอบกับมีประชากรจากถิ่นอื่นย้ายมาอยู่ในหมู่บ้านมากขึ้น ทำให้ในปัจจุบันหมู่บ้านทุ่งวาวดาวเรือง มีครัวเรือนถึง 270 หลังคาเรือน และมีประชากรกว่า 938 คน (ข้อมูลปี 2557) โดยชาวบ้าน ในปัจจุบันส่วนใหญ่จะอยู่ในช่วงอายุ 18-50 ปี ประกอบอาชีพการเกษตรและรับจ้างเป็นหลัก เช่น อาชีพทำนา ทำไร่ข้าวโพด ค้าขาย ส่งออกทั่วไป


title: หมู่บ้านทุ่งวาวดาวเรือง

text: หมู่บ้านทุ่งวาวดาวเรืองได้ขึ้นเป็นอันดับ 1 ของชุมชนที่มีความสุขที่สุดในประเทศ รองจากโดยวัดจากค่า GNH หรือ Gross National Happiness ดัชนีชี้วัดค่าความสุขโดยรวมของคนในพื้นที่ใด ๆ (ค่า GNH หรือ Gross National Happiness ป็นการมองการพัฒนาประเทศที่ไม่ได้เน้นตัวเลขในการเติบโตทางเศรษฐกิจ (Gross Domestic Product, GDP)  แต่เน้นมุมมองเรื่อง ความสุข ที่แท้จริงของสังคมเป็นหลัก เป็นแนวคิดที่ได้ได้รับความสนใจจากนักวิชาการและนักกิจกรรมทางสังคมในหลายๆ เนื่องจากเล็งเห็นว่าการพัฒนาทางเศรษฐกิจที่มี GDP (ผลิตภัณฑ์มวลรวมภายในประเทศ) เป็นเกณฑ์นั้นมักนำมาซึ่งผลกระทบในทางลบมากขึ้นทุกที)


title: หมู่บ้านทุ่งวาวดาวเรือง

text: การประกอบอาชีพของชาวบ้านในหมู่บ้านนี้ ส่วนมาจะเป็นอาชีพเพาะปลูก โดยมีต้นแบบมาจากการเกษตรทฤษฎีใหม่ เช่น มันสัมปะหลัง, อ้อย, ข้าว และผักต่าง ๆ ในบางส่วนจะยึดอาชีพเพาะเลี้ยงสัตว์ เช่น ไก่, เป็ดและสุกร ยกเว้นสัตว์น้ำ เช่น ปลาและกุ้ง เนื่องจากแหล่งน้ำมีจำกัด แต่หลังจากการปรับปรุงระบบชลประทานใหม่ ทำให้เริ่มมีการเพาะเลี้ยงสัตว์น้ำในแหล่งน้ำธรรมชาติมากขึ้น นอกเหนือจากนี้ จะประกอบอาชีพรับจ้างทั่วไปภายในหมู่บ้าน กับหมู่บ้านใกล้เคียง นอกเหนือจากการทำงานดังที่กล่าวมาแล้ว ชาวบ้านจะรวมตัวกันผลิตสินค้าจากของที่มีในท้องถิ่น ส่งขายตามแหล่งท่องเที่ยวของจังหวัด และทั่วโลกอีกด้วย


title: หมู่บ้านทุ่งวาวดาวเรือง

text: ปัจจุบันในหมู่บ้านทุ่งวาวดาวเรือง มีสถานให้บริการสาธารณสุขขั้นมูลฐานจำนวน 1 แห่ง คือ สถานีอนามัยประจำตำบล  เป็นสถานีอนามัยขนาดเล็ก ที่ให้บริการทางสาธารณสุขมูลฐานด้านการรักษาพยาบาล งานควบคุมป้องกันโรค งานส่งเสริมสุขภาพ ที่เกี่ยวข้องกับประชาชนในเขต


title: หมู่บ้านทุ่งวาวดาวเรือง

text: หมู่บ้านทุ่งวาวดาวเรือง ประชากรในหมู่บ้านจะประกอบอาชีพที่หลากหลาย และเนื่องจากสภาพพื้นที่โดยส่วนใหญ่ของหมู่บ้านเป็นที่ราบ เหมาะแก่การทำการเกษตร ประชากรส่วนใหญ่ของหมู่บ้านจึงนิยมประกอบอาชีพเกษตรกรรม ซึ่งมีจำนวนมากกว่าครึ่งของประชากรในหมู่บ้าน


title: หมู่บ้านทุ่งวาวดาวเรือง

text: หมู่บ้านทุ่งวาวดาวเรือง ยังมีการจัดตั้งวิสาหกิจชุมชนกลุ่มแม่บ้านเกษตรกรเพื่อเป็นการรวมตัวของคนในชุมชนจัดทำผลิตภัณฑ์เพื่อสร้างรายได้เสริมอีกด้วย


title: น็อคทิส ลูซิส เคลัม

text: น็อคทิส ลูซิส เคลัม (ละติน: Noctis Lucis Caelum) หรือเรียกอย่างย่อว่า น็อค (Noct) เป็นตัวละครในชุดเกม "ไฟนอลแฟนตาซี" ของสแควร์เอนิกซ์ โดยเป็นตัวละครหลักในเกม"ไฟนอลแฟนตาซี XV" ในช่วงที่ยังใช้ชื่อโปรเจกต์ว่า "Final Fantasy Versus XIII" นั้น น็อคทิสอยู่ภายใต้การดีไซน์โดยเท็ตสึยะ โนมูระ ซึ่งเขาได้วางให้น็อคทิสเป็นตัวเอกในแบบที่ไม่เคยมีในชุดเกมไฟนอลแฟนตาซีมาก่อน ต่อมาเมื่อเปลี่ยนชื่อโปรเจกต์เป็น "Final Fantasy XV" การดีไซน์น็อคทิสก็ตกไปอยู่กับยุซุเกะ นะโอะระ


title: น็อคทิส ลูซิส เคลัม

text: น็อคทิสเป็นรัชทายาทของราชอาณาจักรลูซิส เป็นโอรสเพียงคนเดียวของเรจิส ลูซิส เคลัม กษัตริย์ลูซิสองค์ที่ 113 ซึ่งราชวงศ์ลูซิสนั้นมีหน้าที่ต้องปกป้องคริสตัลจากรุ่นสู่รุ่น เมื่อน็อคทิสอายุได้ 5 ขวบ เขาก็ถูกคริสตัลเลือกให้เป็น "ราชาที่แท้จริง" ผู้ที่จะสามารถใช้พลังคริลตัลในการลบล้างความมืดและนำแสงสว่างกลับคืนมาสู่ดวงดาว ซึ่งโลกและดวงดาวต่างกำลังเผชิญกับกลางคืนที่ไม่มีวันสิ้นสุดและภัยคุกคามจากสิ่งมีชีวิตที่เรียกว่าเดม่อน เมื่อน็อคทิสอายุได้ 8 ขวบก็ถูกโจมตีจากเดม่อนจนได้รับบาดเจ็บ และถูกส่งตัวไปรักษาอาการยังราชอาณาจักรเทเนไบร์ อันเป็นดินแดนศักสิทธิ์บนทวีปประจิมและได้พบกับท่านหญิงลูน่าเฟรยา อย่างไรก็ตาม เมื่อจักรวรรดินีฟไฮม์จู่โจมเทไนเบร์อย่างสายฟ้าแลบ เรจิสได้พาน็อคทิสหนีออกจากเทเนไบร์กลับไปยังลูซิส


title: น็อคทิส ลูซิส เคลัม

text: เมื่อน็อคทิสอายุได้ 20 ปี ก็จำต้องหมั้นหมายกับลูน่าเฟรยา ธิดาเทพแห่งเทเนไบร์ซึ่งบัดนี้กลายเป็นส่วนหนึ่งของจักรวรรดิ อันเป็นเงื่อนไขในการบรรลุข้อตกลงหยุดยิงระหว่างนีฟไฮม์และลูซิส กษัตริย์เรจิสได้กำหนดสถานที่แต่งงานไว้ที่นครอัลทิสเซียแห่งประเทศอัคคอร์โด น็อคทิสต้องออกเดินทางกับผู้เป็นทั้งเพื่อนและคนคุ้มครองอีกสามคนได้แก่ กลาดิโอลัส, พรอมพ์โต และอีคนิส อย่างไรก็ตาม เมื่อทั้งสี่กำลังจะขึ้นเรือไปอัลทิสเซีย ก็ต้องทราบข่าวร้ายว่ากษัตริย์เรจิสได้สวรรคตไปในระหว่างที่จักรวรรดิฉวยโอกาสเข้าโจมตีกรุงอินซอมเนียในพิธีลงนาม ทั้งสี่ต้องออกเดินทางเพื่อรวบรวมพลังบรรพกษัตริย์ตลอดจนรวบรวมพลังจากหกเทพ รอวันโค่นล้มจักรวรรดิเพื่อทวงคืนประเทศของตนเอง


title: กองพลยานเกราะเอ็สเอ็สที่ 9 "โฮเอินชเตาเฟิน"

text: "โฮเอินชเตาเฟิน"


text: กองพลยานเกราะเอ็สเอ็สที่ 9 "โฮเอินชเตาเฟิน" ()เป็นกองพลยานเกราะวัฟเฟิน-เอ็สเอ็สแห่งนาซีเยอรมนีในช่วงสงครามโลกครั้งที่สอง ได้เข้าร่วมในการสู้รบทั้งทางด้านตะวันออกและด้านตะวันตก กองพลได้ออกปฏิบัตการในเดือนธันวาคม ค.ศ. 1942 คนจำนวนมากในกองพลล้วนเป็นทหารเกณฑ์วัยหนุ่มชาวเยอรมัน, กับนายทหารเสนาธิการของนายทหารชั้นประทวน(noncommissioned officer-NCOs)และเจ้าหน้าที่นายทหารจากกองพลเอ็สเอ็ส-ไลบ์ชตันดาร์เทอ และหน่วยกองพลวัฟเฟิน-เอ็สเอ็สอื่นๆ โฮเอินชเตาเฟินได้เข้าร่วมในการบรรเทาแก่กองกำลังเยอรมันในการล้อมคาเมเน็ทส-โพโดลสกี(Kamenets-Podolsky pocket),ยุทธการที่นอร์ม็องดี, การรุกป่าอาร์เดนและปฏิบัติการสปริงอะเวคะนิง กองพลนี้ได้ยอมจำนนต่อกองทัพสหรัฐเมื่อวันที่ 5 พฤษภาคม ค.ศ. 1945 ที่สเตรีย(Steyr)


title: กองพลยานเกราะเอ็สเอ็สที่ 10 "ฟรุนทซ์แบร์ค"

text: "ฟรุนทซ์แบร์ค"


text: กองพลยานเกราะเอ็สเอ็สที่ 10 "ฟรุนทซ์แบร์ค" () เป็นกองพลยานเกราะวัฟเฟิน-เอ็สเอ็สแห่งนาซีเยอรมนีในช่วงสงครามโลกครั้งที่สอง การต่อสู้รบครั้งแรกของกองพลในยูเครนในเดือนเมษายน ค.ศ. 1944 ภายหลังจากนั้น,หน่วยกองพลได้ถูกย้ายไปยังด้านตะวันตก ที่ได้ต่อสู้กับสัมพันธมิตรตะวันตกในฝรั่งเศสและที่อาร์เนม กองพลนี้ได้ถูกเคลื่อนย้ายไปยังพอเมอเรเนีย จากนั้นก็ได้ต่อสู้ทางทิศตะวันออกเฉียงใต้ของเบอร์ลินในพื้นที่ Lausitz จนกระทั่งสงครามยุติลง


คณะศิลปนาฏดุริยางค์ สถาบันบัณฑิตพัฒนศิลป์ () เป็นคณะวิชาสังกัดสถาบันบัณฑิตพัฒนศิลป์ มีหน้าที่ผลิตศิลปิน นักวิชาการ นักบริหารจัดการด้านนาฏศิลป์ ดนตรีไทยและคีตศิลป์ไทย


title: คณะศิลปนาฏดุริยางค์ สถาบันบัณฑิตพัฒนศิลป์

text: คณะศิลปนาฏดุริยางค์ เป็นคณะวิชาหนึ่งในสถาบันบัณฑิตพัฒนศิลป์ มีหน้าที่ผลิตศิลปิน นักวิชาการ นักบริหารจัดการด้านนาฏศิลป์ ดนตรีไทยและคีตศิลป์ไทย เริ่มเปิดการเรียนการสอนหลักสูตรศิลปบัณฑิต (ต่อเนื่อง) ตั้งแต่ปี พ.ศ. 2542 โดยรับนักศึกษาที่สำเร็จการศึกษาระดับนาฏศิลป์ชั้นสูงจากวิทยาลัยนาฏศิลปทั่วประเทศเข้ามาศึกษาต่อในหลักสูตรนี้ ซึ่งใช้ระยะเวลาในการศึกษาตลอดหลักสูตรเป็นเวลา 2 ปี ใน 3 สาขาวิชา คือ สาขาวิชานาฏศิลป์ไทย สาชาวิชาดนตรีไทย และสาขาวิชาคีตศิลป์ไทย ในปีการศึกษา 2547 คณะวิชาได้เปิดการเรียนการสอนหลักสูตรศิลปบัณฑิต (4 ปี) โดยเปิดการเรียนการสอนเฉพาะสาขานาฏศิลป์ไทย


text: ต่อมาในปีการศึกษา 2548 คณะวิชาได้ทำการเปิดการเรียนการสอนในสาขาวิชาดนตรีไทย และคีตศิลป์ไทย ตามลำดับ ต่อมาในปีการศึกษา 2550 คณะวิชาได้เปิดการเรียนการสอนในหลักสูตรศิลปบัณฑิต สาขาวิชาศิลปะดนตรีและการแสดงพื้นบ้าน เพิ่มอีก 1 สาขา โดยแบ่งเป็น 2 แขนงวิชา คือ แขนงวิชาศิลปะดนตรีพื้นบ้านอีสาน และแขนงวิชาศิลปะการแสดงพื้นบ้านอีสาน โดยจัดการเรียนการสอนในรูปแบบห้องเรียนเครือข่าย ณ วิทยาลัยนาฏศิลปร้อยเอ็ด และวิทยาลัยนาฏศิลปกาฬสินธุ์ คณะศิลปนาฏดุริยางค์ ได้ตระหนักถึงความสำคัญของการดำเนินการประกันคุณภาพการศึกษา โดยพยายามเน้นการควบคุมคุณภาพของหลักสูตรและการเรียนการสอนเป็นสำคัญ และได้มีการพัฒนาระบบควบคุมคุณภาพให้ครบภารกิจของคณะศิลปนาฏดุริยางค์ จึงเร่งรัดให้มีการพัฒนาระบบและกลไกการประกันคุณภาพภายในให้ครบภารกิจของคณะศิลปนาฏดุริยางค์ ในด้านการจัดการเรียนการสอน การวิจัย การให้บริการทางวิชาการแก่ชุมชน และการทำนุบำรุงศิลปวัฒนธรรม เพื่อสามารถใช้เป็นเครื่องมือในการพัฒนาคุณภาพและการบริหาร จัดการศึกษาให้สอดคล้องกับปรัชญาการศึกษา เพื่อบรรลุวิสัยทัศน์ พันธกิจ วัตถุประสงค์ และยุทธศาสตร์ที่คณะศิลปนาฏดุริยางค์กำหนดไว้อย่างมีประสิทธิภาพ


title: คณะศิลปศึกษา สถาบันบัณฑิตพัฒนศิลป์

text: คณะศิลปศึกษา สถาบันบัณฑิตพัฒนศิลป์ () เป็นคณะวิชาสังกัดสถาบันบัณฑิตพัฒนศิลป์ มีหน้าที่ผลิตบัณฑิตด้านศึกษาศาสตร์ที่มีความรู้ ความสามารถ ความเชี่ยวชาญทางด้านนาฏศิลป์ ดนตรีและคตีศิลป์


title: คณะศิลปศึกษา สถาบันบัณฑิตพัฒนศิลป์

text: คณะศิลปศึกษา เป็นคณะวิชาหนึ่งในสถาบันบัณฑิตพัฒนศิลป์ กระทรวงวัฒนธรรม มีหน้าที่ผลิตบัณฑิตด้านศึกษาศาสตร์ที่มีความรู้ ความสามารถ ความเชี่ยวชาญทางด้านนาฏศิลป์ ดนตรีและคตีศิลป์ ก่อตั้งขึ้นเมื่อวันที่ 6 พฤษภาคม พ.ศ. 2542 โดยเปิดการศึกษาในระดับปริญญาตรี หลักสูตรศึกษาศาสตรบัณฑิต (หลักสูตร 2 ปี ต่อเนื่อง) เมื่อวันที่ 4 มิถุนายน พ.ศ. 2542


title: คณะศิลปศึกษา สถาบันบัณฑิตพัฒนศิลป์

text: ในปี พ.ศ. 2547 คณะศิลปศึกษา ได้เปิดหลักสูตรใหม่ คือ หลักสูตรศึกษาศาสตรบัณฑิต 5 ปี (หลักสูตรใหม่ พ.ศ. 2547) เพื่อให้สอดคล้องกับการเปลี่ยนแปลงตามแนวทางการปฏิรูปการศึกษาและนโยบายการผลิตครูและบุคลากรทางการศึกษา โดยเปิดการเรียนการสอนเมื่อวันที่ 7 มิถุนายน พ.ศ. 2547 ประกอบด้วย 4 ภาควิชา คือ ภาควิชานาฏศิลป์ศึกษา ภาควิชาดุริยางคศิลป์ศึกษา ภาควิชาการศึกษา และภาควิชาศึกษาทั่วไป


title: คณะศิลปศึกษา สถาบันบัณฑิตพัฒนศิลป์

text: คณะศิลปศึกษา ในฐานะแหล่งส่งถ่ายความรู้ในศาสตร์และศิลป์ด้านนาฏศิลป์ ดนตรีและคีตศิลป์ทั้งแนวทางการอนุรักษ์ การพัฒนาและสร้างสรรค์ จากผู้เชี่ยวชาญเฉพาะด้านไปสู่บัณฑิต และจากบัณฑิตในฐานะผู้สอนถ่ายทอดความรู้ไปสู่เยาวชนของชาติให้มีความรู้ ความเข้าใจ มีความซาบซึ้งในศิลปวัฒนธรรม โดยมีเป้าหมายในการผลิตบัณฑิตครูนาฏศิลป์ ดนตรีและคีตศิลป์ทั้งไทยและสากลที่มีความเป็นเลิศทางวิชาการด้านศิลปะ สามารถประยุกต์หลักการ วิธีสอนและเทคนิคต่าง ๆ มาบูรณาการการสอนศิลปะทั้งในเชิงทฤษฎีและการปฏิบัติอย่างเป็นระบบ และสร้างสรรค์พัฒนาองค์ความรู้สู่การประยุกต์ได้อย่างสัมฤทธิผลเป็นรูปธรรม บัณฑิตพึงยึดมั่นในจรรยาบรรณแห่งวิชาชีพครู มีคุณธรรม จริยธรรม ตระหนักในบทบาทหน้าที่ของตนในสังคม และสามารถปรับตัวเข้ากับสภาพความเปลี่ยนแปลงของกระแสโลกในปัจจุบัน เพื่อผดุงรักษาและสืบสานศิลปวัฒนธรรมของชาติ


title: คณะศิลปศึกษา สถาบันบัณฑิตพัฒนศิลป์

text: หมายเหตุ นอกจากนี้ คณะศิลปศึกษา ได้เปิดห้องเรียนหลักสูตรศึกษาศาสตรบัณฑิต ในวิทยาลัยนาฏศิลปส่วนภูมิภาค จำนวน 11 แห่งดังนี้


title: คณะศิลปวิจิตร สถาบันบัณฑิตพัฒนศิลป์

text: คณะศิลปวิจิตร สถาบันบัณฑิตพัฒนศิลป์ () เป็นคณะวิชาสังกัดสถาบันบัณฑิตพัฒนศิลป์


title: คณะศิลปวิจิตร สถาบันบัณฑิตพัฒนศิลป์

text: คณะศิลปวิจิตร สถาบันบัณฑิตพัฒนศิลป์ ตั้งขึ้นตามพระราชบัญญัติการจัดการศึกษาระดับปริญญาตรีสถาบันบัญฑิตพัฒนศิลป์ พ.ศ. 2541 เริ่มดำเนินการจัดการเรียนการสอนในหลักสูตรปริญญา ตรีต่อเนื่อง 2 ปีตั้งแต่วันที่ 4 มิถุนายน พ.ศ. 2542 แก่ผู้สำเร็จการศึกษาระดับประกาศนียบัตรวิชาชีพชั้นสูงจากวิทยาลัยช่างศิลป และต่อมาในปี พ.ศ. 2547 ได้เปิดหลักสูตรศิลปบัณฑิต 4 ปี โดยเปิดรับนักศึกษาทั่วไปจากที่ต่าง ๆ ด้วยวิธีสอบตรง


title: คณะศิลปวิจิตร สถาบันบัณฑิตพัฒนศิลป์

text: ในปี พ.ศ. 2550 สถาบันบัณฑิตพัฒนศิลป์ ได้แยกส่วนราชการออกจากกรมศิลปากร โดยพระราชบัญญัติสถาบันบัณฑิตพัฒนศิลป์ พ.ศ. 2550 ทำให้สถาบันบัณฑิตพัฒนศิลป์มีสถานะเป็นนิติบุคคลเทียบเท่ากรม ซึ่งคณะศิลปวิจิตรก็ได้ดำเนินการปรับโครงสร้างตามพระราชบัญญัติการแบ่งส่วนราชการของสถาบันบัณฑิตพัฒนศิลป์


title: ลูกาโน

text: ลูกาโน () เป็นเมืองที่ใหญ่ที่สุดในรัฐตีชีโน ประเทศสวิตเซอร์แลนด์ ตั้งอยู่บริเวณพรมแดนตินกับประเทศอิตาลี ประชากรในเมืองจึงใช้ภาษาอิตาลีเป็นหลัก และถือเป็นชุมชนภาษาอิตาลีที่ใหญ่ที่สุดนอกประเทศอิตาลี เมืองลูกาโนเป็นเมืองที่ตั้งอยู่ท่ามกลางหุบเขา ทางตะวันออกของเมืองติดกับทะเลสาบลูกาโน ในอดีตเมืองแห่งนี้เคยเป็นเมืองหลวงของรัฐลูกาโน ซึ่งเคยดำรงอยู่ระหว่างปี 1798–1803


title: ลูกาโน

text: ในปัจจุบัน ลูกาโนถือเป็นศูนย์กลางทางการเงินที่ใหญ่อันดับสามของสวิตเซอร์แลนด์รองจากซือริชและเจนีวา พื้นที่ราว 10% ของเมืองนี้ใช้ทำการเกษตร, 21.0% ใช้ทำการป่าไม้, 14.0% เป็นบ้านเรือนและถนนหนทาง ในปี 2016 สวิตเซอร์แลนด์ได้เปิดใช้งานอุโมงค์ฐานก็อทฮาร์ท อุโมงค์สัญจรที่ยาวที่สุดในโลก ซึ่งช่วยลดระยะเวลาการเดินทางระหว่างซือริชกับลูกาโนเหลือเพียง 1 ชั่วโมง 40 นาที


title: เพชรตาแมว (บทประพันธ์)

text: "เพชรตาแมว" เป็นนวนิยายแนวตื่นเต้น สยองขวัญ บทประพันธ์ของประดิษฐ์ กัลย์จาฤก ถ้าพูดถึงผลงานตั้งแต่อดีตถึงปัจจุบัน "เพชรตาแมว" นับว่าเป็นหนึ่งในผลงานเด่นของกันตนาท่ีได้รับความนิยมอย่างต่อเนื่องไม่ว่าจะเป็นละครวิทยุ ภาพยนตร์ หรือ ละครโทรทัศน์ นอกจากนั้นก็ยังเคยถูกนำไปตีพิมพ์เป็นพ็อกเก็ตบุ๊คออกจำหน่ายโดยสำนักพิมพ์ศิลปาบรรณาคาร


title: เพชรตาแมว (บทประพันธ์)

text: นวนิยายเรื่อง"เพชรตาแมว"เคยเป็นละครวิทยุท่ีได้รับความนิยมอย่างแพร่หลายในอดีต ก่อนท่ีจะถูกนำมาสร้างเป็นภาพยนตร์ 35 มม. พากย์เสียงในฟิล์มในปีพ.ศ. 2515 นำแสดงโดย ไพโรจน์ ใจสิงห์, นัยนา ชีวานันท์, มานพ อัศวเทพ, ล้อต๊อก และสีเทา สร้างโดยการร่วมมือกันระหว่างละโว้ภาพยนตร์และกันตนา โดยมีพระองค์เจ้าอนุสรมงคลการเป็นผู้อำนวยการสร้าง และกำกับการแสดงโดยประดิษฐ์ กัลย์จาฤก


title: เพชรตาแมว (บทประพันธ์)

text: ในปี พ.ศ. 2542 บ. กันตนา วิดีโอ โปรดักชั่น จำกัดนำมาสร้างเป็นละครโทรทัศน์ฟอร์มใหญ่โดยใช้ชื่อเดิมคือ เพชรตาแมว พร้อมกับการนำเอาเทคนิคใหม่ๆมาใช้ในการถ่ายทำเพื่อเพิ่มความตื่นตาตื่นใจและสมจริงมากยิ่งขึ้น ผลงานการกำกับการแสดงของนิรัตติศัย กัลย์จาฤก นำแสดงโดยศุภวัฒน์ อ่ำประสิทธิ์และวรรัตน์ สุวรรณรัตน์ออกอากาศในช่วงหลังข่าวภาคค่ำทางช่อง 5


title: เพชรตาแมว (บทประพันธ์)

text: และในปี พ.ศ. 2560 บ. กันตนา วิดีโอ โปรดักชั่น จำกัด ได้นำเอาบทประพันธ์เรื่อง "เพชรตาแมว" มาเล่าใหม่ด้วยมุมมองใหม่พร้อมกับปรับเนื้อหาของเรื่องใหม่แต่ยังคงไว้ซึ่งตํานานอาถรรพ์ของแมวตาเพชร โดยสร้างเป็นละครโทรทัศน์จากบทประพันธ์ของ กันตา / เอื้องอรุณ เรื่อง "พชรมนต์ตรา" กำกับการแสดงโดย อนุวัฒน์ ถนอมรอด นำแสดงโดย ศุกลวัฒน์ คณารศ, เมลดา สุศรี ออกอากาศทางช่อง 7


title: กองพลทหารราบยานเกราะอาสาเอ็สเอ็สที่ 11 "นอร์ทลันท์"

text: "นอร์ทลันท์"


text: กองพลทหารราบยานเกราะอาสาเอ็สเอ็สที่ 11 "นอร์ทลันท์" () เป็นกองพลของหน่วยวัฟเฟิน-เอ็สเอ็สที่ได้รับการคัดเลือกจากทหารอาสาสมัครชาวต่างชาติและการเกณฑ์ทหารเข้าสู่หน่วยวัฟเฟิน-เอ็สเอ็ส ได้แสดงให้เห็นในการปฏิบัติหน้าที่ในรัฐเอกราชโครเอเชียและบนแนวรบด้านตะวันออกในช่วงสงครามโลกครั้งที่สอง


title: พระเจ้าคอนราดที่ 1 แห่งเยอรมนี

text: พระเจ้าคอนราดที่ 1 () หรือ คอนราดผู้เยาว์ เป็นกษัตริย์แห่งราชอาณาจักรแฟรงก์ตะวันออกผู้ครองราชย์ระหว่างปี ค.ศ. 911 ถึง ค.ศ. 918 พระองค์ทรงเป็นพระเจ้าแผ่นดินแฟรงก์ตะวันออกพระองค์แรกที่ไม่ได้สืบเชื้อสายมาจากราชวงศ์กาโรแล็งเฌียง แต่ได้รับการยกขึ้นให้เป็นกษัตริย์จากชนชั้นสูงซึ่งปกครองดัชชีแว่นแคว้น (stem duchies) ต่างๆ ในอาณาจักรแฟรงก์ตะวันออก หลังการสวรรคตของพระเจ้าลุดวิจที่ 4 แห่งเยอรมนี แม้จะไม่ได้มีเชื้อสายเจ้านายกาโรแล็งเฌียง พระองค์ก็เป็นคนชาติพันธ์ุแฟรงก์ และมียศเป็นดยุกแห่งฟรังโกเนีย (1 ใน 5 ดัชชีแว่นแคว้นของอาณาจักรแฟรงก์ตะวันออก) มาก่อน


title: พระเจ้าคอนราดที่ 1 แห่งเยอรมนี

text: เนื่องจากพระเจ้าคอนราดที่ 1 เคยเป็นหนึ่งในดยุกที่ปกครองดัชชีแว่นแคว้นทั้งห้าของแฟรงก์ตะวันออกมาก่อน จึงทรงประสบความยากลำบากอย่างมากในการวางรากฐานอำนาจเพื่อปกครองเหนือดยุกคนอื่นๆ รัชกาลของพระองค์สะท้อนถึงความขัดแย้งภายในที่รุนแรงไม่ต่างไปจากส่วนอื่นๆ ของจักรวรรดิกาโรแล็งเฌียงในยุคนั้น ฯ ดยุกไฮน์ริชแห่งซัคเซินก่อการกบฏต่อพระองค์อยู่จนถึงปี ค.ศ. 915 แม้แต่ดยุกแห่งแคว้นชวาเบิน พี่เขยของพระองค์เองก็ก่อการลุกฮือขึ้นต่อต้านพระองค์ คอนราดที่ 1 สั่งประหารชีวิตดยุกแห่งชวาเบินในปี ค.ศ. 917 แต่พระองค์เองก็ได้รับบาดเจ็บสาหัสในการทำสงครามกับ อาร์นุลฟ์ (Arnulf) ดยุกแห่งบาวาเรีย และสิ้นพระชนม์จากพิษบาดแผลในวันที่ 23 ธันวาคม ค.ศ. 918


title: พระเจ้าสการะวุตพี

text: พระเจ้าสการะวุตพี (, , Takayutpi "ตะก่ายุปิ๊"; 1511 – 1539) พงศาวดารมอญพม่าเรียกว่าพระเจ้าพะธิโรราชา เป็นพระเจ้าหงสาวดีพระองค์ที่ 18 และพระองค์สุดท้ายแห่งอาณาจักรหงสาวดีในพม่าระหว่าง ค.ศ. 1526 ถึง 1539 พระองค์ขึ้นสืบราชบัลลังก์เมื่อพระชนมายุเพียง 15 พรรษา รัชสมัยของพระองค์ตรงกับช่วงอาณาจักรหงสาวดีของชาวมอญที่เคยยิ่งใหญ่เริ่มเสื่อมอำนาจลง และพระองค์ไม่เคยปกครองให้ขุนนางเกรงกลัวในอีก 13 ปีต่อมา เนื่องจากกษัตริย์หนุ่มอย่างพระเจ้าสการะวุตพีไร้ประสบการณ์และความสามารถทำให้อาณาจักรหงสาวดีที่สถาปนาตั้งแต่ ค.ศ. 1287 เสียให้แก่อาณาจักรเล็ก ๆ อย่างอาณาจักรตองอูของชาวพม่า


title: พระเจ้าสการะวุตพี

text: พระเจ้าสการะวุตพีประสูติเมื่อ ค.ศ. 1511 ที่กรุงหงสาวดี เป็นพระราชโอรสพระองค์ใหญ่ในพญารามที่ 2 (ဗညားရံ "บะญาหยั่น") กษัตริย์พระองค์ที่ 17 มีพระราชอนุชาคือสมิงทอ (သမိန်ထော) พระเจ้าสการะวุตพีขึ้นสืบราชบัลลังก์ต่อจากพระราชบิดาเมื่อพระชนมายุเพียง 15 พรรษา ซึ่งพญารามที่ 2 พระราชบิดานั้นเป็นกษัตริย์ที่ไม่ได้รับความนิยมจากประชาชน


title: พระเจ้าสการะวุตพี

text: เพราะการขาดสภาวะผู้นำของพระเจ้าสการะวุตพีเป็นการเปิดโอกาสให้พระเจ้าตะเบ็งชะเวตี้ ยุวกษัตริย์จากอาณาจักรตองอู อาณาจักรเล็ก ๆ ซึ่งตั้งอยู่ทางเหนือและขุนศึกคู่พระทัยของพระองค์อย่างบุเรงนอง กรีธาทัพลงมาโจมตีอาณาจักรหงสาวดีถึง 3 ครั้งคือ ค.ศ. 1534, 1537 และ 1538 โดยเฉพาะใน ค.ศ. 1538 พระเจ้าสการะวุตพีขาดแม่ทัพที่มีความสามารถและพระองค์ไม่มีพระทัยที่จะสู้รบรวมถึงสอพินยา (စောဗညား "ซอบะญา") เจ้าเมืองเมาะตะมะ ผู้เป็นพระเทวัน (พี่เขย) มิได้ส่งกำลังทหารมาช่วยจึงหนีไปพึ่งเมืองแปร ซึ่งขณะนั้นปกครองโดยพระเจ้านรปติ (နရပတိ) หรือในนวนิยายเรื่องผู้ชนะสิบทิศเรียก พระเจ้านรบดี ผู้เป็นพระเทวัน (พี่เขย) อีกพระองค์หนึ่ง ในที่สุดตองอูก็เข้ายึดหงสาวดีได้โดยไม่เสียเลือดเนื้อทำให้อาณาจักรหงสาวดีของชาวมอญที่รุ่งเรืองมากว่า 252 ปีต้องล่มสลายลง พระเจ้าสการะวุตพีได้เสด็จไปยังเมืองแปรเพื่อให้พันธมิตรอย่างเมืองแปรและรัฐฉาน ช่วยกู้ราชบัลลังก์ของพระองค์คืนมาแต่ได้รับการปฏิเสธ พระองค์จึงออกจากเมืองแปรไปพร้อมกับทหารจำนวนหนึ่งเข้าสู่เขตสามเหลี่ยมปากแม่น้ำอิระวดี เพื่อรวบรวมช้างศึกและไพร่พล ใกล้เมือง Maubin แต่พระเจ้าสการะวุตพีก็ประชวรและสวรรคตลงกะทันหัน


title: พระเจ้าสการะวุตพี

text: หลังจากพระเจ้าสการะวุตพีสวรรคตแล้วสอพินยาได้ประกาศเอกราชและตั้งตนเป็นพระเจ้าเมาะตะมะ กระทั่งพ่ายแพ้และถูกสังหารโดยกองทัพตองอูเมื่อ ค.ศ. 1541 เป็นอันสิ้นสุดสงครามตองอู—หงสาวดี ที่กินเวลายาวนานถึง 7 ปี หลังการสวรรคตของพระเจ้าตะเบ็งชะเวตี้ใน ค.ศ. 1550 สมิงสอตุตและสมิงทอได้ตั้งตนเป็นกษัตริย์ของชาวมอญ แต่ในที่สุดสมิงทอก็ถูกไล่ล่าและสังหารโดยกองทัพตองอูภายใต้การนำของพระเจ้าบุเรงนองที่ขึ้นสืบราชบัลลังก์ต่อจากพระเจ้าตะเบ็งชะเวตี้เมื่อ ค.ศ. 1552


title: มัลเมอ เอฟเอฟ

text: สมาคมฟุตบอลมัลเมอ () หรือรู้จักในชื่อว่า มัลเมอ เอฟเอฟ เป็นสโมสรฟุตบอลอาชีพในสวีเดน ก่อตั้งร่วมกับสมาคมฟุตบอลสโกเนอเมื่อปี ค.ศ. 1910 มีสนามเหย้าคือSwedbank Stadionในเมืองมัลเมอ


title: พระยาอายกำกอง

text: พระยาอายกำกอง (, "ซอเอกั่นเกาง์"; 1313/14 – 1330) เป็นพระเจ้าเมาะตะมะเพียง 49 วันใน ค.ศ. 1330 นับเป็นกษัตริย์มอญพระองค์สุดท้ายที่สวามิภักดิ์ต่ออาณาจักรสุโขทัย


title: พระยาอายกำกอง

text: พระยาอายกำกองประสูติราว ค.ศ. 1313/14 เป็นพระราชโอรสพระองค์ใหญ่ในพระเจ้าแสนเมือง (စောအို "ซอโอ่") กษัตริย์รัชกาลที่ 3 ที่ประสูติแต่เจ้าหญิงซึ่งเป็นพระราชธิดาของพระยาเลอไทย กษัตริย์รัชกาลที่ 4 แห่งสุโขทัย ต่อมาพระราชบิดาของพระองค์ได้ตัดความสัมพันธ์กับสุโขทัยในราว ค.ศ. 1317/18


title: พระยาอายกำกอง

text: พระยาอายกำกองขึ้นสืบราชบัลลังก์เมื่อ ค.ศ. 1330 โดยความช่วยเหลือของพระนางจันทะมังคะละ อดีตพระมเหสีในพระเจ้ารามมะไตย (စောဇိတ် "ซอเซ") กษัตริย์องค์ที่ 4 ผู้เป็นพระปิตุลา (อา) ที่ถูกชีปอน กษัตริย์รัชกาลที่ 5 ซึ่งเป็นขุนนางคนสนิทของพระเจ้ารามมะไตยปลงพระชนม์ เมื่อขึ้นสืบราชบัลลังก์แล้วพระยาอายกำกองได้พยายามกลับมาสานสัมพันธ์กับอาณาจักรสุโขทัย ทำให้นางจันทะมังคะละซึ่งสถาปนาตนเป็นพระอัครมเหสีในพระยาอายกำกองไม่พอใจ และได้วางยาพิษปลงพระชนม์พระสวามีเมื่อเดือนมิถุนายนปีเดียวกันขณะพระชนมายุราว 16 – 17 พรรษาโดยไร้รัชทายาท ทำให้นางจันทะมังคะละได้ไปเชิญพระเชษฐาต่างพระมารดาซึ่งเป็นเจ้าเมืองสะโตง มาสืบราชบัลลังก์เป็นพระยาอายลาว (ဗညားအဲလော "บะญาเอลอ") จากเหตุการณ์นี้ทำให้อาณาจักรสุโขทัยไม่พอใจและได้เข้าโจมตีอาณาจักรหงสาวดีแต่เป็นฝ่ายพ่ายแพ้ไป


title: โกโม

text: โกโม () เป็นเมืองในแคว้นลอมบาร์เดีย ประเทศอิตาลี เป็นเมืองเอกของจังหวัดโกโม ตั้งอยู่บริเวณพรมแดนกับประเทศสวิตเซอร์แลนด์ โกโมเป็นเมืองที่ตั้งอยู่ในเทือกเขาแอลป์ ทิศเหนือของเมืองอยู่ติดกับทะเลสาบโกโม โกโมเป็นเมืองท่องเที่ยวยอดนิยมแห่งหนึ่ง เป็นแหล่งรวมชิ้นงานศิลปะชื่อดัง, มีโบสถ์, พิพิธภัณฑ์, สวน, โรงละคร, วังเก่าอยู่มากมาย โดยในปี 2013 โกโมมีจำนวนผู้มาพำนักค้างคืนถึง 215,000 คน ถือเป็นเมืองที่มีผู้มาเยือนมากที่สุดเป็นอันดับสี่ของแคว้นลอมบาร์เดียรองจากมิลาน, แบร์กาโม และเบรชชา การโดยสารรถไฟจากเมืองมิลานมายังเมืองโกโมใช้เวลาเพียง 36 นาที