خاطرات را باید روی طاقچه گذاشت، تا کنارِ شمع دانیهای نقره بدرخشند و بی اختیار یادِ آینه را زنده کنند.خاطرات را باید در گلدانهای پشتِ پنجره کاشت، تا انتظار رنگِ تازهای به خود بگیرد و بازگشت، رنگِ تازه تری. خاطرات را باید نوشت. آنها را باید نوازش کرد. خاطرات نیاز به لمسِ مهربانِ انگشتانِ ما دارند و این را کمتر کسی میداند.اصلا باید با خاطرات خوابید. چه فرق میکند صبح روی بالشت ردِّ پای کدام اتفاق باشد؟ همین که چشمانت را به روز باز میکنی و یادت میاید که یک وقتی ، جایی ، با کسی که دوستش داشتی ، لحظهای به یاد ماندنی را ساختهای ، همین آغوشت را گرم میکند حتی اگر به طورِ دردناکی خالی باشد..#نیکی_فیروزکوهیدر خانه ی ما عشق کجا ضیافت داشت/نشر ماه باران@Amiralichannel