شده یه وقتا موقع شام خانوادگی تصمیم بگیری تلویزیونو خاموش کنی و بعدش بگی به به چه سکوتی کاش زودتر خاموشش میکردم؟می خواستم بگم حضور یه سری از آدما تو زندگیتم همینه. بهشون عادت داری؛ به اون صدا، به اون فضا. باهاشون یجورایی سازگار شدی و نمی فهمی دارن ذره ذره اذیتت میکنن و باعث بهم ریختن اعصابت میشن. فقط با حذف کردنشونه که متوجه آرامش بعدش می شی. می دونی، خوشبختی همیشه به دست آوردن نیست، گاهی وقتا باید واسه رسیدن بهش از دست بدی.