عکسها همیشه عصبیاش میکردند؛ همیشه چیزهایی را نشان آدم میدادند که دیگر وجود نداشتند؛ تمام شده بودند، رفته بودند: یک لحظه، یک لبخند، یک آدم و گاهی حتی کل یک کشور.داستانِ خوبیِ خدامارجوری کمپر@Radio_chehraziii