آنقدر خوابت را دیدهامکه واقعیتت را از دست دادهایآیا هنوز نرسیده وقت آن کهدر آغوشت کشم؟و بر آن لبها، بوسه زنم میلادِ صدای دلنشینت را؟آنقدر خوابت را دیدهامکه بازوانم عادت کردهاندسایهات را در آغوش کشندو یکدیگر را بیابند، بیآنکه گردِ تنت پیچیده باشنداگر با واقعیتِ تو که روزها و سالهاستکه تسخیرم کردهای، روبرو شوم،بیتردید به سایهای بدل خواهم شدآه! ای توازن احساسات!آنقدر خوابت را دیدهامکه بیشک فرصتی نمانده تا بیدار شومایستاده میخوابم، تمامقد رو به زندگیرو به عشق و رو به سوی توتنها تو را میبینمآنقدر در رویاهایم پیشانی و لبهایت را لمس کردهامکه لمس واقعیشان، خیالیتر استآن قدر خوابت را دیدهام،با تو راه رفتهام، حرف زدهام در رویابا سایهی تو خوابیدهامکه دیگر از من چیزی نمانده است به جاو سایهای شدهامدر میان اشباح و سایههاسایهای که با سُرور گام میگذاردبارها و بارهاروی عقربهی خورشیدی ِ ساعت زندگیِ تو#روبر_دسنوس@Amiralichannel