مارگاریت نباید برایت از احوالم بگویم!شبِ سردیست و پس از آن خورشیدی منتظر من نیست...چون در سر خودم فریاد میکشم؛ فریادی بلند...و مثل همیشه کسی مرا نجات نخواهد داد ،کسی در سکوت دست مرا نخواهد گرفت و خود برای خود نمیگِریَم.گاهی سری به من بزن شاید شبی در جُنون و خود زنی.• جوان اول آسایشگاه