پریشب دیدیمشرو پشت بوم نشسته بود با اون پالتو قهوه ای و موهای فرِ نم بارون خوردش.هوای بارونی و بوی عطر تلخش و خندهی گرمش که نگاه چهره خستمون میکردمیگفت بفرما یه سیگار بگیرونیم.ماهم که شیفته صداش نفهمیدیم اوا از کدوم وره راهی شدیم سمت لبهی بوم و پاهامونو اویزون کردیمفندک گرفت زیر سیگارو روشنش کردکام گرفتیم و با سینهی به خس خس افتاده لب از لب باز کردیم:یادته رفتی شب بود؟بعد تو شب موند.هنوزم شبه تا وقتی بیای هم شبه.میگی: یعنی چی شبه؟برگشتیم سمت چشمات گفتیم:یعنی هرروز صبح که بیدار میشیم برق چشمات نمیشه نور روزمون خورشید خونمون اسمونو روشن نمیکنه تاریک میشیم و غم میگیره همجارومیگی: یعنی چی تاریک میشیم؟یعنی ما دلمون غم داره برات،تنمون خواب رفته از بس بغلت نگرفتیم.میدونی چندوقته صدامون نکردی؟!نمیگی اسممون یادمون میره؟میدونی چندوقته عطر فرفریات نپیچیده تو شامَمون؟سیگار بعدیو بگیرونیم؟#صحرامقدم@Radio_chehraziii