دیروز به پدرم زنگ زدم. هر روز زنگ میزنم و حالش را میپرسم. موقع خداحافظی حرفی زد که حسابی بغضی شدم.گفت: "بنده نوازی کردی زنگ زدی".وقتی که گوشی را قطع کردم هق هق زدم زیر گریه که چقدر پدر خوب و مهربان است.دیشب خواهرم به خانهام آمده بود و شب ماند. صبح بیدار شدم و دیدم حمام و دستشویی را برق انداخته.گاز را شسته، قاشق و چنگالها و ظرفها را مرتب چیده و....وقتی توی خیابان ماشینم خاموش شد اولین کسی که به دادم رسید برادرم بود و منو از نگاه ها و کمک های با توقع رها کرد...امروز عصر با مادرم حرف میزدم،برایش عکس بستنی فرستادم. مادرم عاشق بستنیست. گفتم بستنی را که دیدم یادت افتادم...برایم نوشت: "من همیشه به یادتم... چه با بستنی... چه بی بستنی".و مننشستهام و به کلمهی "خانواده" فکر میکنم،که در کنار تمام نارفاقتیها،پلیدیها و دوروییهای آدمها و روزگار،تنها یک کلمه نیست،بلکه یک دنیا آرامش و امنیت است@Amiralichannel