به نظرم خلاصه همه حرفای محمود درویش و سعدی و مولانا رو افشین یدالهی گفته و سوت پایانش رو علیرضا قربانی زده و بهتر از اونم نیومده هنوزاونجایی که میگه:«وقتی گریبان عدم با دست خلقت می دریدوقتی ابد چشم تورا پیش از ازل می آفرید وقتی زمین ناز تو را در آسمان ها میکشید ...وقتی عطش طعم تو را با اشکهایم می چشیدمن عاشق چشمت شدمنه عقل بود و نه دلی ....»@Radio_chehraziii