زندگی معمولی رو انتخاب کردم.صبحا با نور خورشید بیدار میشم و با خوندن کتاب و یه آهنگِ پر انرژی روزمو شروع میکنم.برنامهی روزمو میریزم و خودمو به یه چایی مهمون میکنم.روزای معمولی رو انتخاب کردم.بدون رفیق،بدونِ عشق،بدونِ هیچ هیجانی.ولی همین زندگی با من سازگاری داره.همین که از دنیای اطرافم خبر نداشته باشم.اینکه ندونم بقیه دارن چیکار میکنن منو آروم نگه میداره.زندگیِ آروم و معمولی رو انتخاب کردم چون از درون حسِ یه آدم ۶۰ ساله رو دارم که تموم مسیرهای زندگی رو رفته و میدونه که فقط آرامشش مهمه.من یه زندگی معمولی رو انتخاب کردم:)-مهینوشت