بیاین تصور کنیم!فکر کن برا تولد دوستت تو یه بار توی ولیعصر قراره جمع بشین یه ابجویی بزنین که کورتون نمی کنه، قبلش رفتی نمایندگی برندی که میخوای کادو گرفتی که خیالت راحته اصله، بعد اومدی سوار ماشین درست حسابیت شدی که امنه و قیمت مناسبی داره و از دم قسطه، لباسی که می خوای تنته و می ری سر کاری که کفاف زندگیتو می ده و باهاش می تونی بری یه سفر خارجی و لازم نیست پنج ملیون مدرک ببری که بهت ویزا بدن، تو اتوبان تبلیغ کنسرت خواننده ی مورد علاقتو می بینی. سیل شرکتای سر ریز شده به ایران و فرصت های شغلی خوب هست و توریستا توی خیابون می خندن و عکس می گیرن. محیط زیست داره جون می گیره، سگای خیابونیو میبینی که همه تگ دارن و عقیم شدن، رییس جمهوری داری که تحصیل کردست و سواد سیاسی داره، قانون رعایت می شه و اگه نشه می شه از هرکس توی مملکت شکایت کرد. همه ادیان ازادن، روحانیون همه ادیان منع کار سیاسی دارن و فقط میتونن توی محدوده عبادتگاهشون فعالیتکنن، همه ی زن ها برای خودشون تصمیم می گیرن ، اجازه ی هیچ زن بالغی دست هیچ مردی نیست، دیه ی زن نصف مرد نیست، می تونی بری بازی بازیکن فوتبال مورد علاقتو ببینی، سربازی فقط سه ماه و اموزشیه، ارزش پول خوبه و همه ی صرافیای دنیا قبولش دارن، دوستات دونه دونه برمیگردن پیشت که ایران زندگی کنن، قیمت رهن برابر با یک اجارست، و بیمه ی سلامت برای همست و درمان و اموزش تقریبا مجانیه و مالیات واقعا صرف مردم می شه. کنکور نیست و بر اسا معدل چند سالت دانشگاهیکه کل دنیا قبولش دارن رو انتخاب می کنی. بورس جهانیه، از کارت بانکیت می تونی همه ی دنیا استفاده کنی و خرید اینترنتی کنی و هیچ چیز فیلتر نیست و اینترنت پر سرعت ازاد در اختیارته. می تونی دست پارتنرتو بدون ترس توی خیابون بگیری یا بغلش کنی.آیا چیز زیادی خواستم؟