زمستانحتی میتواند نام یک شعر باشدکه سوت یخ زدهء واژههایش رادر خیابانی بلند قدم بزنییا خیابانی بلندکه سیگارت را چراغهای قرمزش روشن کنندوقتی پیادهروهایش رامردان دیگری به خانه بردهاندو دیگر مهم نیستکسیکه همیشه دلش میخواستبیشتر از عرض یک خیابان با تو قدم بزندگاهی اما زمستاننام یک فصل میشوداز دندانهای تو سوز برف میآیدو خندههایت چقدر به فاجعه نزدیکاندتو میخندیمن یخ میزنمو دیگر سخت است بگویم چقدر دوستت دارمو چقدر میترسم از خیابانهاییکه به خانهء تو میریزند وسقف اتاق من قندیل میبنددمن سردم استو تمام رنگهای گرم دنیا رازنان دیگری شال گردن بافتهاندمن سردم استو زمستان نام زنی عریان استکه هرشب هوس میکند با فندک یک مرد بسوزد.#لیلاکردبچهحرفی بزرگتر از دهان پنجره@amiralichannel