دلم بهانه آن روزها را میگیردبهانه یک زمستان سردمثل آن زمستانهایی که همگی خانه مادربزرگ دور هم جمع میشدیمگرمای بخاری گازی خانه را پر میکردعطر برنج تازه دم کشیده در خانه میپیچید و آدم را یک حال دیگر میکرد..همان موقع که من یک دختر بچه کوچک بودم و نمیدانستم زندگی یعنی چه، اوج دلخوشیم خلاصه میشد در اینکه یکی چشم بگذارد و من قایم بشوم..اما اگر میخواهی راستش را بدانیمن میگویم گرمای بخاری نبود که خانه را گرم میکرداین دلمان بود که گرم بوداغوشمان بود که گرم بودهمان موقع ها که همگی دور یک سفره جمع میشدیم و مادربزرگ غذاهای رنگارنگ میپخت و حرف های شیرین میزدهمان موقعی که خانه پر میشد از صدای خنده بچه ها و حرف های خاله زنکی مادر و خاله هااصلا غیبت کردن هم یکجور دیگر صفا داشتدلم تنگ است برای کسانی که یک به یک از جمع کم شدند و پر کشیدند و رنگ و بوی این زندگی هم با آنها پر کشید..دلم تنگ است برای خانه ایی که دیگر نیستآن زمستانی که دیگر نمیایدبخاری گازی که گوشه انباری خاک میخوردو مادربزرگی که هیچوقت برنمیگردد..• ماهـکــ🌙