بانوتنهاییت را بغض نکن...دیگر هیچوقت تنهاییت را با گریه نشان ندهحتی وقتی تنها میخوابیراستی موهایت را بگذار بلند شودبگذار از زیر روسری هوایی بخورندلاک قرمز یادت نرودخدا هرچه صورتی و قرمز و سرخابیست برای تو آفریدهکلاغ ها دیر زمانیست پشت سر طاووس حرف می زننداصلا بگذار یک کلاغ چهل کلاغ کنندتو گوشواره هایت را فراموش نکنی...!بانو هروقت دلت خواست دستت را از ماشین بیرون ببر و تن وحشی باد را لمس کنهروقت هم دلت خواست لبه ی جوی راه بروحتی بلند حرف بزن و بخندو هر روز هم برقص خواستی با ساز دلت خواستی با...بخند از ته دل رهاو بزن قید نگاهی که نخواند احساست را...