آدم چیزارو با خاطرات به یاد میاره، با مربوط کردنشون به یه چیز دیگه، نه با خودشون تنها، انگار اون آهنگی که توی تاکسی پخش میشد و داشتی باهاش مسخره بازی درمیاوردی براش و لبخندش ربط دهندهترین چیزِ دنیا بود که هر چیز نامطلوب و بیربطی رو برای آدم خاطرهای خوشایند میکرد که آدم تا میومد بفهمه چی شده، دیگه ازش گذشته بود و همهی چیزی که مونده بود ازش، لبخندی بود و فراموشی مزمن برای چیزهایی که نباید دیگه به یادشون میآوردی.#مماس