بیا بریم، با هم دیگه، بی خبر.بریم اونجایی که کسی نباشه، هیچ کس مارو نشناسه.آلستارو هودیتو بپوش منم باهات ست میکنم و وسایلتو جمع کن بریم.بریم توی تاریکی جاده خلوت، پلی لیستمون و آسمون پر ستاره گم شیم.بیا بریم، ناگهانی، بی برنامه.بشینیم توی سکوت و به صدای طبیعت گوش بدیم، یکم سر سبزی ببینیم تازه شیم.بریم گم شیم توی روزمرگی های یه زندگی آروم.بشینیم جلوی آتیش پتورو بندازم رو جفتمون توی سکوت برات کتاب بخونم و یهو بفهمم خوابت برده.توی گرمای تابستون نوشیدنی بخوریم بزنیم به آب، خیس و شنی ولو شیم رو زمین و از خنده پک و پهلومون درد بگیره.گم شیم تو خستگی کار و شبا سرمونو بذاریم رو یه بالش و یادمون بره گشنه بودیم.صبح پاشیم چوریستو و نیمرو بزنیم، توی سکوت و نگاه های پر حرفمون همه چی بگذره و خوشحال باشیم که پر زندگیمون به پر گردباد های سرنوشت نخورده و همه چی آرومه.-دیاکو، دلاسی.