نمیدونم چرا، ولی آدمای یه خونه مثل پدر و مادر اگه از دنیا برن، اون خونه هنوز خونهس. بهش تعلق خاطر داری. دلت گرمه به بودنش. هرجا بری، وقتی برمیگردی توش انگار حالت خوبه. آرامش میگیری. اما اگه همون آدما از هم جدا شن، یا دیگه دلشون تو اون خونه نباشه، انگار اونجا دیگه «خونه» نمیشه.