ساعت هشت بود. هشتِ شب.بيدار كه شدم سرم می لرزید. تنم کرخت بود، سرم درد می کرد. انگار یکی مرا توی لیوان گذاشته بود و مثل یک دیوانه همراه یخ خرد شده تکانم می داد.هیچ چیز بدتر از بیدار شدن توی تاریکی مطلق نیست. مثل آن است که آدم مجبور باشد به گذشته برگردد و زندگی را از ابتدا شروع کند.📔شکار گوسفند وحشی•هاروکی موراکامی•「@bluehomeplus」