شخصیت هایی در من اندکه با هم حرف نمی زنندکه همدیگر را غمگین می کنندکه هرگز دورِیک میز غذا نخورده اندشخصیت هایی در من اندکه با دست هایم شعر می نویسندبا دست هایم اسکناس های مُرده را ورق می زننددست هایم را مُشت می کننددست هایم را بر لبه ی مبل می گذارندوهمزمانکه این یکی می نشینددیگری بلند می شود، می رودشخصیت هایی در من اندکه با برف آب می شوندبا رودها میروندوسال ها بعددر من می بارندشخصیت هایی در من اندکه در گوشه ای نشسته اندومثل ِ مرگ با هیچ کس حرف نمی زنندشخصیت هایی در من اندکه دارند دیر می شونددارند پایین می رونددارند غروب می کنندوآن یکی هم نشسته استروبه روی این غروب چای می خورندشخصیت هایی در من اندکه همدیگر را زخمی می کنندهمدیگر را می کُشندهمدیگر رادر خرابه های روحمخاک می کنندمن امابا تمام شخصیت هایمدوستت دارم .#گروس_عبدالملکیان@amiralichannel