تو برای من دقیقا مثل اولین بارونِ پاییزی بودی مثل بوی خاک بارون خورده مثل یه لیوان چایی بعد از کلی خستگی یه اتفاق خوب بین همه اتفاق های بد زندگی، تو برام مثل هوایِ آفتابیِ بعد از چند روزِ برفی بودی ، تو برای من مثل همون شبی بودی که وسط آسمون ماه کامل بود مثل یه کلبه امن وسط جنگل تو برام مثل آهنگ مورد علاقم توی پلی لیستم بودی مثل اون خنده وسط گریه تو برای من مثل قدم زدن روی برگهای پاییز بودی تو برای من خیلی قشنگ بودی پر از آرامش پر از حس خوب خواستن و خواسته شدن تو برای من همهی چیزی بودی که باید میبودی . اما الان چی ؟ الان که دیگه یه گوشه تاریک و مبهم از گذشتم وایسادی الان که ما دوتا غریبهی آشنا بیشتر نیستیم الان که تو خیلی از من دوری ، من خیلی از تو دورم ما خیلی از هم دوریم الان چی؟