انتظار آدم را ذره ذره تباه میکند و یک روز به خودت می آیی و میبینی سالهاست که حتی از خودت هم رفته ای.روی کاناپه نشسته و کانال شیش، اخبار راهها را نگاه میکند. لبهایش روی فنجان قهوه است و چشمهایش پشت پنجره. پرده های خانه را کشیده و تقویمهارا دور انداخته، هرموقع که بپرسی میگوید زمستان است. زیرلب آیت الکرسی میخواند و به پنجره های چهار طرف خانه فوت میکند که از هر مسیری رفت به او برسد. آخرشب تلویزیون را خاموش میکند و درون دفترش مینویسد:"امروزهم جاده ها باز نشد. مسافرها هنوز پشت برف در راه مانده اند. زمستان 89" و به رختخواب میرودعقبتر که بروی روی یک برگه ی بزرگ پشت در خانه نوشته:"اگر خواب بودم، کلید زیر گلدان است و قهوه ی آماده روی اجاق. شومینه را برایت روشن گذاشته ام. لباسهایت را بتکان و بیا"امروز دقیقا پنج سال و هشت ماه و چهارروزه که زمستان است.#نازنین_هاتفی@Amiralichannel