آنِ من! روزی که از چاپ مقالهات حرف میزدی، انگشتان لاغر و ضعیفت، گوشهی لباست را میفشرد و نگاهت از سطحِ ناخودآگاه به بالا میرفت! همین حالت را هم به وقت شعر خواندن خودم و گوشدادن تو دیدهام..- نامههایی به آنا#حسین_پناهی