مود من دقیقاً همونجاییه که کامل غلامی می گه:"مبتلا شدهام به بی خیالی. بی خیالی مسموم. انگاری همه چیز بی ارزش شده باشد. کمرنگ شده باشد. برای چیزی ذوق نمیکنم. برای چیزی تلاش نمیکنم. و برنامهای ندارم تا وقتی به آن عمل نکردم خودم را ملامت کنم و زور بزنم جبران شود. انگاری به آخر همه چیز رسیده باشم. انتهای رویاها. انتهای دوستداشتنها. انتهای دنیا."