وانمود میکنم که دلتنگت نیستم.اما بذار راستشو بگم.دلتنگم،دلتنگ تو.نه اینجوری که بخوام پیشم باشیا،نه…من دلتنگ اون خاطره های قشنگمونم، اون حرفای قشنگ،اون آدمی که میشناختم.نمیدونم چرا، ولی تهش اون آدمی نبودی که من میشناختم، اصلا شبیهش نبودی.یه جورایی انگار داشتم خودمو گول میزدم.ولی خب، من دلتنگ اون آدمم، دلتنگ هرچیزی که بینمون بود.