چه فکر می کنی؟که بادبان شکسته زورق به گل نشسته ایست زندگی؟در این خراب ریخته که رنگ عافیت از او گریختهبه بن رسیده راه بسته ایست زندگیهوا بد است تو با کدام باد میروی؟چه ابر تیره ای گرفته سینه تو را؟که با هزار سال بارش شبانه روز هم دل تو وا نمی شودجهان چو آبگینه شکسته ایست که سرو راست هم در او شکسته می نمایدتچنان نشسته کوه در کمین دره های این غروب تنگ که راه بسته، راه بسته می نمایدتزمان بیکرانه را تو با شمار گام عمر ما مسنجبه پای او دمیست این درنگ درد و رنجبسان رود که در نشیب دره سر به سنگ میزند رونده باشامید هیچ معجزی ز مرده نیستزنده باش#هوشنگ_ابتهاج(ه.ا.سایه)@bluehomeplus💙