از جلال پرسیدم “این دو هفته تعطیلی چی کار میکنی؟” جلال گفت “ می خوابم ، موبایلم را نگاه می کنم، غذا درست می کنم ، فیلم میبینم، دراز می کشم به سقف نگاه می کنم ، فکر می کنم ، گریه می کنم، اگه شد راه ...” حرفش را قطع کردم و پرسیدم “ گریه می کنی؟” جلال مکثی کرد ، بعد گفت “آره” پرسیدم “ تنهایی می شینی گریه می کنی؟ “ جلال گفت “ آره ، خیلی وقت ها”گفتم “ چرا؟” جلال گفت “ چون گریه ام می گیره” پرسیدم “ از چی؟” جلال گفت “ از خیلی چیزها “ گفتم “ من هیچوقت ندیدم گریه کنی” جلال گفت “ جلو بقیه گریه نمی کنم”پرسیدم “ گریه ات نمیگیره؟ “ جلال گفت “ جلو بقیه روم نمیشه گریه کنم ولی وقتی تنهام راحت می شینم گریه می کنم” گفتم “ از چیزی ناراحتی؟ “ جلال گفت “ نه” بعد گفت “ وقتی با بقیه هستم می خندم وقتی تنها می شم گریه میکنم”. گفتم “ تنهایی اذیتت می کنه؟ “ جلال گفت “نه ، عاشق تنهایی ام هستم که راحت گریه ام را بکنم “. دلم یک جوری شد. خواستم بغلش کنم، گفت “ دیوانه کرونا است ، از دو متری جلوتر نیا والا پرتت می کنم بیرون” گفتم “ جلال حال ات خوبه؟” جلال گفت “ آره بابا... مگه تو گاهی گریه ات نمی گیره؟”#سروش_صحت@Radio_chehraziii