بهنظر من، «جای خوب و بد» بستگی به یهچیز داره؛ «او هست؟». بیخودترین جا رو اگه بهت بگن فلانی هم هست، با کله میری. اما اگه مطمئن باشی که قرار نیست تو بهترین جاها «او» باشه، رغبتی نداری به رفتن. «مرا اگر در بهشت بیارند، اول درنگرم که او در آنجا هست؟ اگر نباشد، گویم [او کو؟]»