باد اسبی است، بشنو که چگونه می تازد از میان دریا و از میان آسمان، بشنو که چگونه زمین را درهم می نوردد، تا مرا به دوردست های دور ببرد. در آغوشت پنهانم کن، لااقل همین یک شب را پنهانم کن! که این شب باران، دهان های بی شمارش را سخت بر زمین و بر دریا نهاده است. بشنو که چگونه باد می خواهد چهارنعل، مرا با خود برد بگذار باد بگذرد، آن پس مرا ترک کن ...