کم به دست آوردمت، افزون ولی انگاشتمبیش از اینها از دعای خود توقع داشتمبید مجنون کاشتم، فکر تو بودم، خشک شدزرد میشد مطمئناً کاج اگر میکاشتمآن که زد با تیغ مکرش گردنم را، خود شمردچند گامی سوی تو بیسر قدم برداشتمای شکاف سقف ِبر روی سرم ویران شدهکاش از آن اول تو را کوچک نمیپنداشتمآه ِمن دیشب به تنگ آمد، دوید از سینهامداشت میآمد بسوزاند تو را ، نگذاشتم!#کاظم_بهمنی@Radio_chehraziii