اين پنجره ي ميزيه كه من روزي حداقل ٨ ساعت پشتش وقت ميگذرونم،مدت ها فقط نوشته ها و نت هاي كاري و درسي بهش بود و اوضاع هرچقدر سخت تر ميشد،انرژي پشت اين ميز بودن كمتر...زل زدن به بيرون پنجره جاي انجام كارها بيشتر...حالا كه اين دوتا اضافه شدن روزها اسون نشده،سختي ها كم نشده.اما شكر كردنا بيشتر شده..اميد بيشتر شده.ميخوام بگم دست كم نگيريم شكر خدا رو كردن.اميد رو يادمون نره...چندبار ديدن هشتگ هاي شما باعث نوشتن اين خدارو شكر؛پشت پنجره ي من شد.من اومدم اهنگ گوش بدم واسه خستگي،با شكر و اميد در رفت خستگيم.يادمون نره همه ي شب ها صبح ميشن..تو تاريكي شكر كنيم واسه همه ي چيزي كه ميدونيم و چيزايي كه نميدونيم.#مهشید#از_طرف_شما@Amiralichannel