انگار بالش ندارم، انگار پیتزام سس نداره، انگار سیب زمینی سرخ کردم نمک نداره، انگار نور خورشید اتاقمو نمیگیره، انگار نوار کاستم رو دستگاهنمیخونه، انگار بهار نارنجام بو نمیدن، انگار هدفونمروشن میشه ولی صدایی ازش در نمیاد، انگار نقاشیم رنگ نداره، انگار برگه های کتابم چسبیده بهم نمیتونم بازشون کنم و بخونمش، انگار در بطری شیرکاکائو سفت شده و نمیتونم بازش کنم، انگار سرعت زیرنویس با فیلم همخونی نداره. وقتی ناراحتی و نمیتونم کاری کنم دقیقااینجوریه.