ای غم ! تو با این کاروان ِ سوگواران تا کجا همراه می آیی ؟دیگر به یاد ِ کس نمی آیدآغاز ِ این راه ِ هراس انگیزچونان که خواهد رفت از یاد ِ کسان افسانه ی ما نیز !با ما و بی ما آن دلاویز ِ کهن زیباستدر راه بودن سرنوشت ِ ماستروز ِ همایون ِ رسیدن راپیوسته باید خواستای غم ! نمی دانمروز ِ رسیدن روزی ِ گام ِ که خواهد بوداما درین کابوس ِ خون آلوددر پیچ و تاب ِ این شب ِ بن بستبنگر چه جان های گرامی رفته اند از دستدردی ست چون خنجریا خنجری چون درداین من که در منپیوسته می گریددر من کسی آهسته می گرید …•هوشنگ ابتهاج@Radio_chehraziii