دیوونه که باشی...وسط سلف دانشگاه نشسته بودماز همهمه و شلوغی و سر و صدا بدم میادهندزفیریم گذاشتم و اهنگ تا ته زیاد کردمچشام بستم وارد یه جور خلا زهنی شدمچند دقیقه ای به هیچییییی فکر نمیکردم مغزم خالی بود سیاهی مطلق حتی به اهنگم گوش نمیدادمیه لحظه به خودم اومدم و گفتم چرا تمرکز نکنم از این فرصت استفاده نکنمتو فضای ذهنیم یه جایی که سفیدی مطلق بود درست کردمتورو اووردم توشو تمام اون چیز هایی که حسرتم بود تو این فضای ذهنیم تجسم کردمهمه حرفایی که دوست داشتم بشنونمچشام که باز کردم ۶ تا اهنگ رد شده بودنیم ساعت گذشته بود۰و صورتم از اشکام خیس بودو نگاهای متعجب افراد اطرافم پاشدم و صورتم شستمو یه کم به خودم خندیدمحالا شاید مرز جنون رسیده باشم دلبر