من نیاز ندارم به کسی که زندگی منو مدیریت کنه. من نیاز ندارم به کسی که دائم بشینه پیشم. من نیاز ندارم به کسی که از نظر مالی منو حمایت کنه. من اصلا نیاز ندارم کسی از من مواظبت کنه. من نیاز ندارم کسی باشه که منو از دست مشکلاتم خلاص کنه. من نیاز به کسی ندارم که جایی از من دفاع کنه. من نیاز به کسی ندارم که با من بیاد بیرون، دائم برام هدیه بخره یا توو روزای خاص زندگیم، خیلی خاص منو سوپرایز کنه. من نیاز به هیچکس ندارم برای پیشرفت توی زندگیِ روزانهام. من نیاز به هیچ کدومِ اینا ندارم؛ اما، من شدیداً نیاز دارم به کسی که منو درک کنه. با من حرف بزنه. برای من و شنیدنِ حرفای دلم، وقتِ کافی رو داشته باشه. من شدیداً نیاز دارم به یکی که هر روز صبح با پیامِ "صبح بخیر عزیزم"ِ اون بیدار بشم. من نیاز دارم به کسی که ظهرا و ساعت استراحتش به من زنگ بزنه و بگه: "گفتم تا وقت دارم و بیکارم، صدای تورو بشنوم". من شدیدا نیاز دارم به یکی که آخرِ شبا با خیالِ راحت بهش پیام بدم و از اتفاقاتِ طول روز، کلی باهاش حرف بزنم، بدونِ اینکه نگرانِ خستگیش از حرفام باشم. من شدیداً نیاز دارم یکی رو داشته باشم که وقتی توی زندگیم خسته شدم و رسیدم به جایی که داشتم تسلیم میشدم، اون بغلم کنه و بهم بگه: "تو تا الان تونستی، از این به بعد هم میتونی، لطفا جا نزن و ادامه بده". من شدیدا نیاز دارم به یکی که روحم رو بیشتر از جسمم دوست داشته باشه و به من برای زیباتر زندگی کردن کمک کنه. من شدیدا نیاز دارم به یکی که بتونه قلبم رو لمس کنه با بودنِ درست و قشنگش. من شدیداً نیاز دارم یکی منو ساده اما واقعی دوست داشته باشه.#لنترننوشت