من كم نذاشتم؛تو زندگي شخصيم؛تو رفاقتم؛تو رابطه احساسي ام؛تو خانواده ام؛من هميشه همه تلاشم و كردم که بهترین باشم برای دوستام،خانوادم،کسی که دوسش داشتم و حتی یه غریبه که ازم کمک خواسته.و همیشه وجدانم راحته.پس اگه جایی کسی رو رها کردم یا رفتارم باهاش عوض شده نتیجه کارای خودشه من از خوبی که در حق هر کسی کردم پشیمون نیستم و با یه لبخند رها کردم و رفتم؛به نظرم این سادگی یا خل بودن آدم نیست. چون اگر قدرمو ندوستن من ذات خوب خودمو تغییر نمیدم.