زیبایی غمانگیزی داشت که تنهاترش میکرد. همچون ماه پیرامونش را روشن میکرد؛ اما هرگز بارانی بر سطح او نباریده بود. نیازمند محبتی بیرونی بود؛ گرمایی که پاسخ گرمایش را بدهد و حداقل یک بار هم که شده به او بفهماند که تنها نیست.