من از تو ميمردماما تو زندگاني من بوديتو با من ميرفتيتو در من ميخوانديوقتي که من خيابانها رابي هيچ مقصدي ميپيمودمتو با من ميرفتيتو در من ميخوانديتو از ميان نارون ها ، گنجشک هاي عاشق رابه صبح پنجره دعوت ميکرديوقتي که شب مکرر ميشدوقتي که شب تمام نميشدتو از ميان نارون ها ، گنجشک هاي عاشق رابه صبح پنجره دعوت ميکرديتو با چراغهايت ميآمدي به کوچهء ماتو با چراغهايت ميآمديوقتي که بچه ها ميرفتندو خوشه هاي اقاقي ميخوابيدندو من در آينه تنها ميماندمتو با چراغهايت ميآمديتو دستهايت را ميبخشيديتو چشمهايت را ميبخشيديتو مهربانيت را ميبخشيديوقتي که من گرسنه بودمتو زندگانيت را ميبخشيديتو مثل نور سخي بوديتو لاله ها را ميچيديو گيسوانم را ميپوشانديوقتي که گيسوان من از عرياني ميلرزيدندتو لاله ها را ميچيديتو گونه هايت را ميچسبانديبه اضطراب پستان هايموقتي که من ديگرچيزي نداشتم که بگويمتو گونه هايت را ميچسبانديبه اضطراب پستان هايمو گوش ميداديبه خون من که ناله کنان ميرفتو عشق من که گريه کنان ميمردتو گوش ميدادياما مرا نميديدي#فروغ_فرخزاد@amiralichannel