قلب آدمی جای عجیبیاست.یکی را دیوانه وار میخواهد و از او دور میشود.از دیگری متنفر است و همان هنگام هم او را دوست میدارد.درد را حمل میکند و در آخر نالهی امیدواری سر میدهد.قلب تضاد است.تضادِ ناامیدی رخنه کرده در وجود آدمی و شکوفهی گیلاسِ جوانه زده در قلب.-مهینوشت