امیدوارم و وقتی مردم منو بسوزونن و وقتی ذره های وجودم توی هوا پخش شدن، غبارِ دستام بیاد بشینه رو موهات، بعد از مرگ نوازشت کنم.یا اگر قرار بود دفنم کنن یه بید مجنون روی مزارم بکارن، شاید یه روز راهت این سمتی افتاد، بیا زیر سایه م بشین.یا خاکسترمو بریزن توی اب دریا، گذرت که به دریا افتاد قاطی موجا میشم و آرومت میکنم.یا میرم توی آسمون و با بارون میبارم هرجا که تو هستی.یا با باد قاطی میشم و یه غبار کوچیک میشم روی پنجره اتاقت، حداقل چندروز میتونم بهت خیره بشم.یا میگم خاکسترمو تبدیل به بذر کنن و یه درخت بشم، از چوبم ساز بسازن و هدیش بدن به تو. هر بار توسط تو نواخته میشم.-رنیس،دیاکو.