غمگین ترین پسر دنیا رو میشناسمتو یه چهارچوب چوبی از جنس ایینه زندگی میکنهبعضی وقتا میرم دیدنشتنها دوستش منم باهم صاف و سادسوقتی میبینتم اول خوشحال میشه بعد انگار یاد گذشتش میافته و چشماس سرد و بی روه میشهبعضی وقتا دست میبرم سمتش دستش رو میاره سمتم انگار میخواد از اون دنیای بیجون نجاتش بدم ولی ...بعضی وقتا با هم یه نخ سیگار میکشیم و فکر میکنیم شاید فکرامون خیلی شبه همه اخه اونم همیشه با من کام میگیره با من دم میده و با من اه میکشهغمگین ترن پسر دنیا من رو میشناسه"من"