روزهایی که به دیوار خانه زل می زدم نه به کنج دیوار ، آن روزها دیوانگی هنوز به حد اعلإ نرسیده بود . خیره گی بود و خیره گی ، میشد بر دیوار شکل در کشید و فرار کرد .. حالا با کنج خانه چه کنم ؟چشمهایم راه می کشد ، شاید خبری در راه است .- بخشی از داستان کوتاه خونآبه#مهسا_طلوع