دوباره پیدایش شده. نپرسیدهام کجا بوده، او هم نمیگوید.باران میبارید و من که عادت ندارم چتر در دست بگیرم، یقهی کاپشنم را بالا زده بودم و تند میرفتم." سلام!"برگشتم. ایستاده بود بالابلند، اما نه با دستهای گشوده. خواستم لبخند بزنم و نتوانستم." چهقدر ریشت بلند شده؟"ایستادم و به نگاهش نگاه کردم." ناراحت شدی؟ "دستش را گرفتم. خواست پس بکشد، گفتم: " یک لحظه ..." دستش را باز کردم، خودکارم را از جیبم درآوردم. شماره تلفن تازهام را کف دستش نوشتم. وقتی مینوشتم، دست چپم که زیر دستش بود، میلرزید و باران انگار روی شمارهها میدوید." ننویس ... خواهش میکنم!" و خندید.گفتم: " چرا؟"دوباره خندید: " آخه اگه بنویسی بهت زنگ میزنم."" خب؟"" آخه من نباید بهت زنگ بزنم."گفتم: " نزن!"گفت: " پس اقلاَ شماره رو اشتباهی بنویس."" خداحافظ!" و رفتم.با صدایش برگشتم. ایستاده بود زیر باران: " پاکش میکنم. زنگ نمیزنم."به روژ ئاکره یی#چیزی_در_همین_حدود@Amiralichannel