مىگويى زود به آدمها اعتماد مىكنى. مىگويى زياد به آدمها اعتماد مىكنى. مىگويى اشتباه مىكنى كه به آدمها اعتماد مىكنى. مىگويى پشيمانى كه به آدمها اعتماد مىكنى. من مىگويم چيزى كه اسمش را اعتماد به آدمها گذاشتهاى، شايد اعتماد به خودِ آدمها نيست؛ بلكه اعتماد به تصور دلخواهت از آنهاست. واقعيت لزومن چيزى نيست كه ما در ذهن داريم/ مىخواهيم داشته باشيم.•حسین وحدانی@Radio_chehraziii