یه وقت هایی می خوام دنیا رو نجات بدم؛یه وقت هایی حوصله نجات دادن خودم رو هم ندارم. یه وقت هایی همه رو می خندونم؛یه وقت هایی هم می شم برج زهرمار.یه وقت هایی می رم عروسی گریه ام می گیره؛یه وقت هایی می رم مجلس ختم خنده ام.یه وقت هایی سطحی می شم یه وقت هایی عمیق.این منم.هر ثانیه در حال تغییر.ولی یه چیزی همچنان در من ثابت مونده این که خیره شم به یه نقطه و از خودم بپرسم چرا؟