تو مسیح منی .جلو صندلی اش زانو زدم ، صلیب کشیدم ، دست هام را به هم گذاشتم و به حالت احترام سرم را به جلو بردم. پیشانی ام را بوسید . همیشه دلم پرپر میزد که او را ببینم. نمی دانم چرا می ترسیدم اگر نیاید، چه کنم؟ به او گفتم که عشق را باید با تمام گستردگی اش پذیرفت. تنها در جسم نمی توان پیدایش کرد ، بلکه در جسم و روح و هوا. در آینه ،در خواب ، در نفس کشیدن ها انگار به ریه می رود، و آدم مدام احساس می کند که دارد بزرگ میشود.📕سمفونی مرگان—عباس معروفی「@bluehomeplus」