من آدم پولداری نبودم. باید تو یک برهه ی زمانی، بین خلبانی و ماشین داشتن یکدوم رو انتخاب میکردم. یکی نیازم بود یکی آرزوم. از بچگی ولی هیچوقت عادت نداشتم تو دوراهی، یکی رو سریع انتخاب کنم. مثلا مامان که میگفت بین این دو تا شلوار یکیشو انتخاب کن میگفتم یا هیچکدوم یا هردو. همین ویژگی باعث میشد خیلی تلاشگر باشم، مخصوصا وقتی از مامان اینها به لحاظ مالی مستقل شدم و مجبور بودم خودم پول بدم. همیشه برای اینکه همه چیو باهم داشته باشم خیلی باید تلاش میکردم. این یک سال و چند ماه کلاسهای خلبانی، میتونست برای من تو یکی دو ماه اتفاق بیفته اگر آدم پولداری میبودم. مهم نیست، من فقط میخواستم انجامش بدم. هر وقت پول دستم میومد و میتونستم قسمتیش رو کنار بذارم، میرفت تو حساب فرودگاه و پروازهام. امروز بالاخره موفق شدم بعد یک سال، پروازهام رو تکمیل کنم، امتحان بدم و خلبان بشم. من از روش خلبان شدنم فهمیدم باید بقیه ی کارهای زندگیم رو هم با حوصله پیش ببرم. مثلا ورزش رو، سرمایه گذاری رو، حتی شروع یا ساخت یک رابطه ی دوستانه یا عاطفی رو در طول زمان و با توانی که دارم ادامه بدم. طول کشید اشکال نداره، فقط انجامش بدم.#روزنوشت#امیرعلی_ق@Amiralichannel