یک روز هنگام مطالعه، جملهای از ابنعربی خواندم: «جهان از جنس رویاست.» بلافاصله درون دفتر یادداشتهای شخصیام نوشتم: «درون هر رویا، حقیقتی پنهان است، حقیقتی عظیم در دریای ناخودآگاه آدمی؛ از این رو، انسان باید هر روز به رویاهایش سر بزند، اما نباید خیلی در آنجا بماند، آنکه شادیها و غمهایش را پیشخور میکند، به زودی دچار ملال خواهد شد.» تعبیری که دهخدا از ملال ارائه میدهد، "خستگی و بیزاری" از چیزی است. اصولا اگر انسان به هر امر نامعلومی، بیش از آنچه که ضرورت دارد، بپردازد دیری نمیپاید که دچار ملال یا خستگی شود.🔸عباس کیارستمی@Radio_chehraziii