همیشه تو موقعیت های مختلف به بچگی آدمها فکر میکنم. بچگی رییس جمهور وقت یک کشور٬ سالها قبل از رسیدن به قدرت٬ زمانی که برای اولین بار پدرش بهش راه رفتن رو یاد میداده یا حتی بچگی یک قاتل٬ وقتی اولین بار دستش رو با چاقو بریده و گریه می کرده. بچگی مادرم وقتی دستهاش رو می بوسم و بچگی تو با اون موهای فرفریت٬ وقتی امروز هرچقدر دنبالت می گردم٬ نشونی ازت نیست و پیدات نمی کنم.پی نوشت:امروز به بچگی ۳۲ نفر از آدمها فکر کردم٬ وقتی برای اولین بار تو نقاشی هاشون٬ کشتی و دودکش هاش رو می کشیدن. و بعد.. برای سانچی و آدمهاش گریه کردمروزنوشت#امیرعلی_ق#کودکان_سانچی@Amiralichannel