واسم همونی باش که از خستگی هام بهش پناه میارم.همونی که وقتی دلم از دنیا گرفته ، سرمو رویِ شونه اش بزارم.همونی باش که حاضره واسهِ دیدنِ لبخندم، تلاش کنه.همونی که سیگار وُ از لبام برمیداره و لباشُ روی لبم میزاره.آره عشقِ من، واسم همونی باش که پُزشو به دنیا میدم.