شبها به جای خوابیدن فکر میکنم. به نوری که از ساختمان رو به رویی از پنجرهی اتاقم رد میشود نگاه میکنم، یاد تمام نورهای کم جان روزهای تاریکم میفتم که نجاتم میداد، یاد روزهای پر نور، یاد آن روزها که قلبم در جایش بند نمیشد. شبها به همه چیز و همه کس فکر میکنم. جواب همهی سوالهایم را میدهم، به جز یکی « وقتی فقط خودشه و خودش؛ شده به من فکر کنه..؟»#فاطمه_محمدلو@Radio_chehraziii