گاهی هم باید رفت، نه آنطور که گفته باشیاش و هی بخواهی برگردی و پشت سرت را نگاه کنی و این چیزها، رفتنِ درست حسابی، که یک شب، تمام فکرهایت را کشته باشی و با چاقوی کندی تکه تکه کرده باشی و توی کیسه های سیاه پلاستیکی جای داده باشی و ساعت نُه شب گذاشته باشیشان دم در و نشسته باشی تا رفتگر آمده باشد و تمامشان را برده باشد و خیالت که جمع شد، در را به هم زده باشی و کلیدش را دور انداخته باشی و خودت را گذاشته باشی و رفته باشی دیگر..#یک_مماس