بعد از چهار سال هنوز بايد حواسم را جمع كنم. گاهى كه حواسم پرتِ سكوت خانه مىشود يا نگاهم به عكسى مىافتد و فكرم پى خاطرهای مىرود، دستهايم به عادت بيست و چند ساله دو فنجان قهوه درست میکنند، خالی کردن فنجان دوم توی ظرفشویی عذاب است.