“درست است که ما به خواست خود به این دنیا نیامده ایم و شاید شرایط بر وقف مراد ما نباشد اما وجود ما زندگی کردن را برایمان اجبار کرده است؛ انسان در جوانی با خیال انکه وقت زیادی دارد لحظه هایش را با پوچی سپری می کند اما با گذر سن، این زمان است که به روز شمار می افتد و به دقایق و تک تک ثانیه ها معنی و ارزش می بخشد، عمر را یک بازه زمانی در نظر بگیرید که در نقطه ای به اتمام خواهد رسید پس این ما هستیم که تصمیم می گیریم آن را چطور بگذرانیم، می توانی از ان لذت ببری و خاطره های خوبی بجا بگذاری، پیشرفت کنی و به رویاهایت برسی یا بلعکس در آخر غم و اندوه خود را در انزوا در گوشه ای به زیر خاک ببری.”-دیاکو.