با من به یاد آر: آسمان پاریس را، آن زعفرانیِ پاییزیِ فراخ...رفتیم از دکهی دختر گلفروش، دل بخریم.آبی بودند و در آب، میشکفتند.بعد در اتاقمان باران بارید.همسایهمان، موسیو لوسونژ، ریزه و نحیف، وارد شد.ورق بازی کردیم. نی نیِ چشمم را باختم.گیسویت را به من قرض دادی، باختمش، موسیو از پایمان درآورد.از در بیرون رفت، باران هم به دنبالش.ما مرده بودیم اما نفس میکشیدیم.پل سلان@Radio_chehraziii