آخرش می رسی به جایی که می بینی فقط یه نفرو داری. همونی که خیلی جاها بهش پشت کردی ولی اون همیشه کنارت موند و هواتو داشت. اونی که هر وقت صداش می زدی منتظر نمی شد تا ادامه حرفتو بزنی و کارتو بگی تا اگه به نفعش بود سین کنه، سریع جوابتو می داد و کمکت میکرد. اونی که همیشه بهت گفته هر کی هم بره، باز پیشت می مونه و تنهات نمی ذاره. تو فکر می کردی شعار میده ولی اون روی حرفش وایساد و الان با خوندن این تکست بهش فکر کردی. قدرشو بدون. همین.