دوران مدرسهء ما کتاب جلد کردن یک تخصص ویژه در حد فوق دکترا محسوب میشد..اصلن این مقوله در شبهای منتهی به اول مهر برای خودش یک رخداد عظیم فرهنگی اجتماعی بود و آداب و مناسک خاص خودش را داشت ... حرفه ای تر ها حتتا دفتر چل برگ را هم به تمیزی کتاب جلد میکردند ، آه خدای من ! می دانم که شما نسل جدیدی ها باور نمی کنید ! ... وختی وردست مادرمان می نشستیم و چسب شیشه ای براش می کندیم ، آن لحظاتی که کتاب را نود درجه نگه می داشتیم خیلی حساس و نفس گیر بود ! ... دستمان می لرزید و مثل جراح ها عرق سرد می نشست به پیشانی مان ! ... امان از آن لحظه ای که عمل جراحی تمام میشد و کتاب مث آدمی که چوب توو آستینش کرده اند جلدهاش عینهو پرنده باز می ماند !اگر عاطفهء مادری نبود بی شک زنده نمی ماندیم!چه دورانی داشتیم پسر.#محسن_باقرلو#نوستالژی@Amiralichannel