من صبورم امابه خدا دست خودم نيست اگرمي رنجممن صبورم اماچه قدَر با همه ي عاشقي ام محزونمو به ياد همه ي خاطره هاي گل سرخمثل يك شبنم افتاده ز غم مغمومممن صبورم امابي دليل از قفس كهنهي شب مي ترسمبي دليل از همه ي تيرگي رنگ غروبو چراغي كه تو را از شب متروك دلم دور كندمن صبورم اماآه ، اين بغض گرانصبر چه مي داند چيست...• حميد مصدق