جاده پر از مه و بازون بودبه طوری که نمیشد بیشتر از چند متر جلوتر رو دیدیه جاده ی کوهستانیِ پیچ در پیچکه ممکن بود ترس و التهاب به جون من و یا بقیه مسافرا بیوفتهاماااااااین اعتماد به نفس و آروم بودن چهره و بدن راننده بود که نمیزاشت یذره هم آب تو دل مسافرا تکونبخوره