تو صرفاً نمرههای مدرسهات نیستی،رشتهای که داری میخونی هم نیستی،اون دانشگاهی که داری توش درس میخونی هم قطعا نیستی.تو خیلی با ارزش تر از اینایی،مجموعهای خاص از ویژگیها، با همه دستاورد ها و شکست ها و زخم هایی که داری، علایق و سرگرمیهایی و همه ضعفها و با همه رفتارهایی که داری.یه ذره از وجود بی نهایتت رو اینها تشکیل میدن.وجود با ارزشت خیلی وسیع تر از صحبت آدم ها، و انتخاب های دیگرانه،پس اگه داشتی خودتو بخاطر چراهایی که توی ذهنته سرزنش میکردی یا حتی به درجهای رسیدی که دیگه همه چیز از نظرت بیاهمیت میاد و فقط صرفاً داری زندگی میکنی باید بهت بگم دست بردار، درسته با یه گل بهار نمیشه ولی تو همین الان تصمیم بگیر هر روز یه قدم به سمت بهتر کردن حال خودت برداری؛ چقدر حس های منفی بهت کمک کردن که حالا بخوای بهشون میدون هم بدی؟تو ،خوده تو ،تمام چیزی هستی که در وهله اول داری ،پس حالا خودت جلوتر از بقیه باید به خودت ضربه بزنی؟—پس شب بخیر ،که همه چیز قراره بهتر بشه برات و قرار نیست زندگی تو قابلپیشبینی باشه—#مهر