در مورد «رها شدن»، که خیلیا از ترسش از «نزدیک شدن» پرهیز میکنن، قبانی یه شعر قشنگی داره. میگه؛ عشقی بین ما نیست، اما من همهی حواسم به اونه، حرفزدن باهاش رو دوست دارم، دیدنش هم همیشه آرزومه. اما نمیخوام «محبوبم» باشه، چون «فَـالأحبة دائماً يرحلون»، محبوبها همیشه میروند.