#يلداهر سال يلدا كه مياد پرتم مي كنه به ١٤ سال قبل، يلدا اسم دختر همسايمون بود، اون موقع ها پاييز كه مي رسيد، صداي خنده و دويدن ما تو كل خونه مي پيچيد، عاشق له شدن برگ ها بوديم، عاشق درختاي افراي تو حياطمون. سمفوني خش خش برگا زير پامون همراه با صداي جيغ و خنده اون روزا منو تا آسمونا بالا مي برد، زندگيم خلاصه مي شد تو دوتا چشم آبي و موهاي بلند مشكي يلدا.يادم مياد از اول آبان پول تو جيبي هامو جمع مي كردم واسه شب يلدا، آخه تولدش همون موقع بود، اسمش هم واسه همين يلدا گذاشتن، دختري كه چشاي آبي و موهاي بلند و سياهش برام به بلندي شب بود تو هشت سالگي منو مسحور خودش كرد.شب يلدا كه مي رسيد، دور هم جمع مي شديم.. هييييي يادش بخير، انارهاي سمناني كه باباش از باغشون مياورد، با شيريني هاي خونگي مامان و يه هندونه بزرگ كه عاشق اين بودم كه من قاچش بزنم تا به يلدا نشون بدم بچه نيستم و مث ادم بزرگام... فال حافظي كه بابام برا همه مي گرفت و به من كه مي رسيد انگار لسان الغيب قربونش برم حسابي از دلم باخبر بود، ناجور مي زد تو فاز عشق و عاشقي و من هر دفعه سرمو مي نداختم پايين و سرخ مي شدم، يلدا زير چشمي نگام مي كرد و مي خنديد...آخر شب مي رفتيم رو تاب حياط مي نشستيم و من كادويي كه براش خريده بودم و با كلي خجالت و ترس بهش مي دادم، اونم سرخ مي شد، نگاهشو تو نگاهم مي ريخت و اون لحظه دوس داشتم بغلش كنم مث حافظ كه شاخ نباتشو بغل مي كرد، یلدا شاخ نبات من بود، زندگيم با وجود اون شيرين مي شد، كاخ ارزوهام با وجود يلدا معنا پيدا مي كرد..كاخي كه واسه خشت به خشتش زحمت كشيده بودم، تو يه ظهر لعنتي حوالي دوازده سالگي رو سرم خراب شد، اون روز زير يه درخت افرا كنار هم ايستاده بوديم، دستاش تو دست من بود برای يه لحظه جرات پيدا كردم و... نفهميدم باباش از كجا پيداش شد و يه چك خوابوند زير گوشم، دست يلدارو كشيد تو خونه و بعد تنها چيزي كه يادم مياد صداي گريه هاي اون بود، نه اون چك دلخورم كرد و نه اوني كه بابام وقتي باخبر شد مهمونم كرد، تنها چيزي كه هنوز هم يادش مي افتم و آزارم مي ده صداي گريه ي يلدا بود كه هيچوقت از ذهنم پاك نشد..!یه سال بعدش اسباب كشي كردن و از محل رفتن، ازون ماجرا ده سال گذشت، حالا يه دانشجو ام تو دانشگاهي كه محوطه ش پر درخت افراست، كسي كه تو پاييز زير درخت هاي افرا قدم مي زنه و برگا زير پاش خش خش مي كنن، فرقي نمي كنه شب يلدا باشه يا شب عيد يا هر شب ديگه اي، اگه شاخه نبات زندگيتو گم كني، زندگيت تا ابد تلخ باقي مي مونه...#محمد_مسرور@Amiralichannel