وایمیسم تو قاب پنجره. از بالا، بلند میگم نجمی چته بازغمبرک زدی؟ نشسته گوشه حیاط موسسه. دور از همه. جواب نمیده. میرم پیشش.نجمی چهل و چهار سالشه. یعنی بدن گنده و قویش چهل و چهارسالشه؛ خودش و دل کوچولوش چهار ساله موندن. اسم کاملش نجم الدین قهرمانه. ظاهرا بچه نورآباده که ظاهرا یه جاییه تو استان فارس. وقتی شش ساله بوده تو حرم امام رضا پیدا شده و سپردنش به بهزیستی و حالا هم تو یکی از موسسات دولتی بهزیستی هم اقامت داره و هم کمک میکنه به عنوان نظافتچی. ته شهر. یه جایی که عمرا یکی از نورآباد بتونه بیاد و پیداش کنه.می شینم پیشش. سیگار خاموش رو گذاشته پشت گوشش. میگم لات شدی نجمی. صدات میکنم نمیشنوی؟ میگه حواسم به کلاغه آقا. نگاه میکنم به رد نگاهش. اون ور حیاط یه کلاغ خیلی پیر نشسته رو شاخه خشک درخت بلنده. میگم کلاغبازهم شدی؟ میگه خیلی تنهاست. نگاه میکنم به کلاغ. راست میگه نجمی. میگم ول کن این حرفا رو، پاشو برو تو سرما میخوری رییس. میگه شاید هم کلاغه بچه بوده گم شده. یه روزننه باباش پیداش میکنن. میگم آره شاید. میگه خوش به حالت ننه بابا داری.هیچی نمیگم.پامیشه میره زیر درخت بلنده، سیگارشو روشن میکنه. به کلاغ نگاه میکنه، سیگارش دود میشه تو هوا. من این ور نشستم رو نیمکت سرد فلزی. به کلاغ قد بلندی نگاه میکنم که هرسه شنبه موهاش رو با موزر ممد رسولی کوتاه میکنه، لباس مرتب می پوشه، میاد می شینه تو سالن چشم به راه کسی که اون رو به یاد بیاره و بیاد ملاقاتش. نمیاد کسی. داد می زنم نجمی بریم سینما؟ جواب نمیده.آخر شب آقای پیک موتوری تو میدون سپاه که پیاده ام میکنه میگه آقا چی از بیکسی سخت تره؟ میگم اینکه فکر کنی کسی رو داری ولی نداشته باشی. میگه گل گفتی. بعد گاز میده ومیره. من می شینم وسط میدون. به آدمهای آخر شب شهر نگاه میکنم. یه عالمه بچه اینجان که تو حرم گم شدن و همه اون ها رو یادشون رفته. یه روز موزر ممد رسولی رو ورمیدارم و موهای همه رو میزنم که شکل بچگیاشون بشن. اون وقت شاید خودشون رو یادشون بیاد. شاید هم اصلا یکی یادش بیاد از کدوم در حرم امام رضا اگه بریم بیرون ازاین باغ وحش شیشه ای خلاص میشیم.سرت سلامت نجمی، کلاغ غصه دار من ....#حمیدسلیمی@Radio_chehraziii