همزیستی در سایه صلح، آزادی و برابری آدابی دارد که آموختن آن حقیست بر گردن یکایکِ ما. درد و رنج دیگران را به نظاره نشستن و دَم برنیاوردن، دمیدن در آتشیست که بنیان بشر را خاکستر کرده و بر باد خواهد داد. در جوامعی که میل به همزیستی دارند، دیگری مفهومی ندارد. دیگران خودِ ما هستند ولاغیر.ما آزمودهایم که شعار شعور نمیآورد و سکون به فساد میانجامد. قدم در راه بگذاریم که جنبنده به جُنبش زندهاست و جز این، مُرداریست که طعمهی کفتار خواهد شد!«در طریقِ عشقبازی امن و آسایش بلاستریش باد آن دل که با درد تو خواهد مرهمیاهل کام و ناز را در کوی رندی راه نیسترهروی باید جهان سوزی نه خامی بیغمی»•رهام سبحانی@Radio_chehraziii