من افسردگی رو شکست دادم. خودمو از چاه سیاه نا امیدی کشیدم بیرون. طرد شدم، رها شدم، شکست خوردم. اورثینک کردم و شبای زیادی اضطراب داشتم. از اعتمادم سو استفاده شده. منم اشک ریختم، منم از دست دادم. منم راه خلاف زیاد رفتم. منم از عصبانیت تن و بدنم لرزیده. آدمای زیادی رو شناختم. ولی تسلیم نشدم، بلند شدم و سرحال و سر و مرگنده جلوت واسادم. دیگه هیچ اتفاق بدی نمیتونه منو سوپرایز کنه. توام نمیتونی منو اذیت کنی. حتی بعید میدونم چیزی بتونه کوچیک ترین احساسیو درونم به وجود بیاره. من راه مواجه شدن با هر چیز بدی رو تنهایی یاد گرفتم. و به نظرم این زیبا ترین قسمت رشد و بلوغ عقلی و تکامل بود.-دیاکو.