داشت میرفت. دیدم قشنگه ولی حواسش نیست.گفتم ببخشید میشه از کنار من طوری رد بشین که انگار نگران حال عجیب من و سکوت این شب پوکین؟گفت بله، دیوونهای؟گفتم بله، شما دیوونهای؟گفت من ابرم، یه ابر بی آسمون، بلدی؟گفتم بله. سخته ولی قشنگه.گفت آسمون نمیشی؟گفتم نه بابا حالا خستهایم.رد شد. آهسته. طوری که انگار نگران حال عجیب من و سکوت این شب پوک باشه.رفت. کاش آسمونش رو پیدا کرده باشه.•حمید سلیمی@Radio_chehraziii