کسی می آیدکسی که در دلش با ماست،در نفسش با ماست،در صدایش با ماستکسی که آمدنش رانمی شود گرفتو دستبند زد و به زندان انداختکسی که زیر درختهای کهنه ی یحییبچه کرده استو روز به روزبزرگ می شود، بزرگ می شودکسی که از باران، از صدای شرشر باران،از میان پچ و پچ گلهای اطلسیکسی که از آسمان توپخانه در شب آتش بازی می آیدو سفره را می اندازدو نان را قسمت می کندو پپسی را قسمت می کندو باغ ملی را قسمت می کندو شربت سیاه سرفه را قسمت می کندو روز اسم نویسی را قسمت می کندو نمره ی مریضخانه را قسمت می کندو چکمه های لاستیکی را قسمت می کندو سینمای فردین را قسمت می کندو رختهای دختر سید جواد را قسمت می کندو هرچه را که باد کرده باشد قسمت می کندو سهم ما را می دهدمن خواب ديده ام...فروغ فرخزاد@amiralichannel