دوستان حقیقی، ما را بر اساس معیارهای دنیوی نمیسنجند، آنها به خود اصلی ما علاقه دارند، مثل زوجهای آرمانی، عشق آنها به ما متأثر از ظاهر یا جایگاه ما در سلسله مراتب اجتماعی نیست، و، بنابراین، ما بر سر پوشیدن لباسهای کهنه و نشان دادن این که امسال پول کمی درآوردهایم دغدغه خاطری نداریم. شاید نباید میل به ثروت را همواره عطش صرف برای زندگی مجلل تفسیر کنیم، ممکن است انگیزه مهمتری وجود داشته باشد و آن این که آرزو داریم دیگران به ما ارج گذارند و با ما خوب رفتار کنند. ممکن است جستجوی ما برای به دست آوردن پول هیچ دلیل مهمتری از تضمین احترام و توجه مردمی نداشته باشد که در غیر این صورت به ما خیره خواهند شد و چپ چپ نگاهمان خواهند کرد. اپیکور، با تشخیص نیاز بنیادین ما، دریافت که قليلی دوستان واقعی میتوانند عشق و احترامی به ما ارزانی دارند که ممکن است حتی ثروت قادر به تأمین آن نباشد.آلن دوباتن@Amiralichannel