من یک دوستم.کاش مرا بشناسی.کاش قلبم را ببینی و از رگههایش اتفاقمان را بهیاد بیاوری.من آن دستم در خاطرات نوازشت،بشناس مرا که فراموش میشوم، بشناس مرا که خانهام آجر به آجر ویران میشود از فراموش شدنم.ماهها رفتهای و شاید ماهی به یک سال برای من گذشته است. در غیابت هر روز درد بر تار تار موهایم رنگ میزند و اشک در تُنگ چشمانم سر میرود. اینگونه هیچ میشوم، ذره ذره با باد میروم و تو قاتلی، مگر مجرم به صحنهی قتل بر نمیگردد؟امروز به دیدنم بیا،مدتیست که نیستم از نبودنت ای عزیز، بیا نبودنم را ببین. من از جنس همان روزم، روز برخورد نگاهها، قدمها و قرارها.#فرشاد_غلامی@withfarshad