اصلا گیرم که دنیا و قانونهای لعنتیاش، نگذاشتند که من پا پیش بگذارم.گیرم که غرور دستش را روی دهانم گذاشت و هربار که خواستم به تو بگویم دوستت دارم، لالم کرد.گیرم که ترسو بودم و از ترس نابودی همین دوستی ساده، چیزی نگفتم و فقط نگاهت کردم.تو خودت نباید میفهمیدی نامرد؟!نباید میفهمیدی هر بار که از هم جدا می شدیم، تمام سلول های بدنم، دوست داشتند که با تو بیایند؟تو خودت نباید میفهمیدی که هربار نگاهم می کردی، درون چشمهای من، شوق، شنا می کرد؟گیرم که قانونهای مزخرف این زندگی، همیشه ساکتم کردند.گیرم که من مغرور،من ترسو،تو چرا دست و پا زدنم را دیدی و نجاتم ندادی؟!#پرهام_جعفری@Radio_chehraziii