من در زندگیام لذتهای زیادی نداشتهام (گرچه خیلی در آرزویشان بودهام). تو بعضی لذتها را به من بخشیدهای. و عشقهای زیادی هم نداشتهام (خوشبختانه) و تو را همچون چیزی آرام، اما بسیار عمیق حس میکنم. تو بهترین مهری هستی که من داشتهام. این مهر خود را با آونگی بزرگ به من بند کرده است. - در جوانیام در عشق شتاب کرده بودم - مانند حیاط یک مؤسسهی حمل و نقل بود که آدم آنجا با دیدن درشکهها و باربرها دستپاچه میشود. از این روست که قلبم، حالتی مبهوت از آن نگه داشته است. حس میکنم این موضوع پیرم کرده است. هیچکس نمیتواند حساب کند که در این غمها، چقدر انرژی صرف کردهام. اغلب از خودم میپرسم که چه مردی میشدم اگر زندگیام به جای درونی بودن، برونی بود. اگر چیزی را که میخواستم، به دست آورده بودم...گوستاو فلوبر/ نامه به لوئیز کوله@Radio_chehraziii