جای تو توی تک تک مهمونی هایی که میرم خالیه.جای تو توی خونه،وقتی که دارم شعرای فریدون و شاملو رو میخونم خالیه.جای تو وقتی میرم کتابخونه تا کتاب بخرم یا دفتر بخرم تا توش شعر بنویسم خالیه.جای تو توی قلبم دقیقا همون لحظه ای که دارم بیت های عاشقانه ی شعرامو قافیه میدم خالیه.جای تو توی گوشیم،وقتی که دارم توی کانتکتام دنبال یه نفر میگردم تا خوابامو براش تعریف کنم خالیه.جای تو توی شبام،وقتی دلم میخواد راجب احساساتِ عجیبم حرف بزنم کنارم خالیه.جای تو،توی اون روزای سخت زندگیم که دنبال یه نفرم تا باهاش امیدواریامو پر رنگ کنم خالیه.جای تو توی تک تک نقطه های زندگیِ من خالیه.موقع نقاشی کشیدن،وقتی میرم کافه و دلم میخواد رو به روم بشینی تا راجب اهدافم باهات حرف بزنم، حتی وقتی دارم فیلم میبینم ،میدونی که جای تو حتی توی کوچه های شهر وقتی اخرشبا تاریک و خلوت میشن هم کنار من خالیه،جای تو خالی ترین جاییه که توی زندگیه من حس میشه.-رنیس.