دلم میخواست یه دُختر سرخپوست بودم!از اونایی که صبح بیدار می شدم و با دوتا انگشت دوتا خط میکشیدم زیر چشمام..موهامو میریختم دورم...بعد تاج پَر ام رو میذاشتم روی سَرم و سَوار اسب میرَفتم بیرون!اون وقتایی کِه دِلَم از زَمینُ زمان میگرفت،هووووووو هووو کشان میرفتم تو جنگل!!تیر رو میذاشتم تو تیرکمون و تا جایی کِه میخواسَتم میکشیدم و بعد،رَهاش میکردم توی آسمون...شایَدم اونقدر پا برهنه رو سنگ های کنار رودخونه راه می رفتم تا آروم بشم..شاید آتیش روشن میکردم و همه قبیله دور هم مینشستیم!شاید اون قدر توی کوه داد میزدم تا صدام بگیره..ولی الان!من یک دختر قرن بیستم و یکمی ام که فقط هندزفریش رو داره و یه اتاق سه اندر چهار!!!هوم.....کاش سرخپوست بودم!