باید با این کنار بیای هرکی که می آد یه روزی می ره. یه سریا رو خدا می بره، یه سریام خودشون می رن. رفتنم مثل اومدن جزئی از زندگیه. یه سریا می آن تا بهمون یه سری چیزا رو یاد بدن، یه سری می آن تا مارو شکست ناپذیر یا قوی کنن. باید یادبگیری که آدما می تونن متناسب با شرایط یا منافعشون تغییر کنن. باید یادبگیری که انتظارت رو از آدما اونقدری کم کنی که اگه یه روز رفتن؛ بودن یا نبودنشون نتونه تموم لحظات زندگیتو تحت تاثیر قراره بده و باعث پسرفت و فراموش کردن خودت بشه. اگه یادبگیری که خودتو بیشتر از هرکسی دوست داشته باشی؛ دیگه برات مهم نیست که کی اومده و کی رفته. اول مهم خودتی و روح و روانت. خودتو محکم بغل کن و بهش یادبده دنیا محل گذره و تو هم عابرشی، مثل همه ی عابرا. یه عابر هیچ وقت از رد شدن و رفتن یه عابر دیگه از کنارش ناراحت نمی شه که، می شه؟