عزیزِ نازنینم.. از اینجا که من خوابیده ام، دریا پیداست. روی دریاها قایق ها هستند و انتهای دریا معلوم نیست. اگر میتوانستم جزئی از این بی انتهایی باشم، آن وقت میتوانستم هر کجا که می خواهم باشم. بالای خانهی تو باشم. جلوی شیشهی ماشین ات بایستم و نگاه ات کنم. از درخت هایت پایین بریزم و زیر پایت آرام بگیرم. بیا یک قبر بکنیم و برویم توی قبر، توی بغل هم دراز بکشیم و خاک را روی خودمان بریزیم و ساکت بخوابیم. تا آخر دنیا ساکت بخوابیم تا بپوسیم و جدا نشدنی بشویم.#فروغ_فرخزاد