….دردا و دریغا که در این بازی خونینبازیچهی ایام دل آدمیان استدل بر گذر قافله ی لاله و گل داشتاین دشت که پامال سواران خزان استروزی که بجنبد نفس باد بهاریبینی که گل و سبزه کران تا به کران استای کوه تو فریاد من امروز شنیدیدردیست در این سینه که همزادِ جهان استاز داد و وداد آنهمه گفتند و نکردندیا رب! چــِـقدر فاصلهی دست و زبان است….•هوشنگ ابتهاج@Radio_chehraziii