حسی که بهت دارم، یه چیزی شبیه وقتیه که خونه ی مامان بزرگتی، از خواب بعد از ظهرت بیدار می شی و میبینی چایی آمادس بعدش لیوان چاییتو بر می داری و می ری تو حیاط، بارون تموم شده اما هوا ابریه هنوز و حیاط هر گوشش پره از بوی خاک بارون خورده که با بوی پرتقالای درختا قاطی شدن، اون لحظه به هیچی فکر نمی کنی و چیزی برات مهم نیست، غرق می شی توی اون حس و حال خوب و برای چند لحظه از همه ی دغدغه ها، فکرای منفی و فشارایی که روت بود آزاد می شی، جوری که دلت می خواد خودتو توی همون لحظه ها جا بذاری، بمیری. حسی که به تو دارمم همینقدر قشنگ و آرامش بخشه.-آذیکو.