زندگی شخصی من با کارم خیلی گره خورده و این باعث شده نتونم خیلی برای خودم وقت بذارم.. برای همین هر چند وقت٬ با وجود اینکه همه چیز درست پیش میره احساس میکنم کمی به استراحت احتیاج دارم.محسن از معدود آدمهاییه که من رو در خستگیهام با طبیعت آشتی داد. بارها به اجبار من رو کوه برد تا من رو از حال سنگینی که داشتم نجاتم بده. صدای خیلی خوبی داره وهربار که از سفر یا عکاسی برمیگردیم حسابی با آواز خوندن هاش خوابمون میگیره.اولین باری که دیدمش ۱۹ سالم بود و برای سال دوم پشت کنکور بودم. تو تمام این سالها هیچوقت ازش برخورد بدی ندیدم و حالا که تصمیم گرفته بره سربازی جای خالیش روخیلی احساس میکنم.من همه ی اون عکسها وفیلمها و نوشته ها رو مدیون آدمهایی هستم که باعث شدن زندگی رو با کیفیت بیشتری ببینم..