شدم گمراه و سرگردان،میان این همه ادیانمیان این تعصب ها،میان جنگ مذهب ها!یکی افکار زرتشتی،یکی افکار بودایییکی پیغمبرش مانی،یکی دینش مسلمانییکی در فکر تورات است،یکی هم هست نصرانی!هزاران دین و مذهب هست،در این دنیای انسانی ... خدا،یکی... ولی... اما... هزاران فکر روحانی .... رها کردیم خالق راگرفتاران ادیانیم!تعصب چیست در مذهب؟!مگر نه این که انسانیم؟! اگر روح خدا در ماست...خدا گر مفرد و تنهاست ....ستیز پس برای چیست؟! برای خود پرستی هاست...من از عقرب نمی ترسمولی از نیش می ترسماز آن گرگی که می پوشدلباس میش می ترسماز آن جشنیکه اعضای تنم دارند،خوشحالم ولی،از اختلافِمغز و دل با ریش می ترسمهراسم ، جنگ بینِشعله و کبریت و هیزم نیستمن از سوزاندنِاندیشه در آتیش می ترسمتنم آزاد؛ اما،اعتقادم سست بنیاد استمن از شلاقِافکار تهی بر خویش می ترسم..!! کلام آخر این شعریک جمله و دیگر هیچکه هم از نیش و میش و ریشوهم از خویش میترسم........!!!