اشتباه می گیریمن را با صندلی ، با در ، با دیواربا عطر ملایم ِزنی که توی تاکسی کنارت می نشیندو معلوم نیست تا کدام چهارراهفقط زنی ست که کنارت نشسته!حساب ِ تو از همه ی خیابان ها جداستو از همه ی بیمارستان ها، اداره ها، بانک هاحساب ِتو چیزی نیستکه در کرایه ی یک مسیر کوتاه ، جا شودتو با همه ی عابران ِپیاده فرق می کنیو با همه ی مردهاکه سیگار می کشند و از راننده تشکر می کننداین راوقتی کنارت نشسته بودم وبرایم از عشق می گفتی، فهمیدماما تو نفهمیدیهر زنی که روسری اش قرمز بودمن نیستم!#نیلوفر_اعتمادی@amiralichannel