خواستم بگویم "جات خالیه". دیدم جایش خالی تر از "جات خالیه" ست. دیدم جایش بیشتر ازوقت هایی که با موسیقی گوش دادن وکنسرت خواننده ی محبوبش را دیدن ،نمی گذرد خالی ست. دیدم جایش بیشتر از وقت هایی که خیلی مریض بود و از کنارش تکان نمیخوردم ولی باز هم مسخره بازی درمی آورد که یعنی خوبم نگران نباش،خالی است.دیدم که جای خالی ئش پر نمی شود و این را هیچ جملهای، هیچ کلمه ای، هیچ صدایی نمی تواند بیان کند.دیدم نمی توانم او را،خیابان های تهران را یا حتا کافه ی دوتایی مان را- بگذارم توییک قوطی ِ فلزی و رویشان را پنبه بریزم که در نروند.دیدم بالاخره روزی همه چیز برایش ،برایم فقط یک خاطره می شود.#عليرضا_هدايت@amiralichannel