من از بچگی اینجوری بودم دوست نداشتم چیزای که داشتم رو بقیه هم داشته باشن حتی اگه خوراکی بود یا یه اسباب بازی یا هرچیزی! اگه یه نفر دیگه قرار بود باهم شریک بشه ، همشو ول میکردم! الانم همینم وقتی کسی واسه ی منهباید من صمیمی ترین آدمِ زندگیش باشم.باید چیزای که من راجبش میدونم رو بقیه ندونن!باید بیشترین زمانش کنار من باشه نه هیچکس دیگه.این حسه اسمش حسادت نیست ؛ من فقط معتقدم اگه قلبم یه نفرو نسبت به بقیه ی آدما بیشتر دوست داره برای اون آدم هم باید من با بقیه ی آدما فرق داشته باشم.