آرزوهای دست نیافتنی، گاهی در همین نزدیکی زندگی میکنند. مثل عاشقانهترین لحظه که اگر چشم به رویشان نبندی میآیند و دنیایت را نقاشی میکنند. حوصله میخواهد و کمی جسارت. درست مثل طعم اولین « دوستت دارم! » در لحظهای که اصلا انتظارش را نداشتی. وقتی از گامهای مردد نمیترسی و اعتماد میکنی به همین چشمهای ساده که رو به رویت نشسته و مات نگاهت شده. نمیتوانی به خودت دروغ بگویی وقتی تپشهای بی امان دلت ساعت را به وقت آمدن کسی کوک میکند که میشناسیاش! اما به ماندنش مطمئن نیستی. اصلا چه فرقی میکند؟! ماندنیها همیشه بیاتفاقترین روزهای زندگی را میسازند. بگذار این هراس بیدلیل،هر شب پا به دنیایت بگذارد، اینکه شاید این آخرین بار باشد و ادامه داشته باشد تا طعم گـَسِ « دیگر باید بروم » درست در لحظهای که انتظارش را نداشتی!#امیرعلی_نبویان@Radio_chehraziii