افسردگی اولش یه نقطه ست. شبیه یه لکهی جوهر روی لباس. بعد کم کم بزرگ میشه. یه جایی به خودت نگاه میکنی، میبینی دیگه نیستی... هیچی ازت نمونده، تبدیل شدی به یه لکه خیلی بزرگ روی بدن زندگی. شبیه یه خال زشت روی یه بدن زیبا. به تن زندگی زار میزنی.