اين متن رو دوستی به نام#زهرا_امامزادهبرای دخترش ملیکا نوشته. این دلنوشته با دعوت به#مهربانیشروع میشه، چيزى كه اينروزا بيشتر از هميشه جاش بينمون خاليه.▪️مليكای من!تو از دنيا يك مهربانی بردار و درستی، و برو!گوش نده به نداهای رنگ و وارنگی كه از هر سمت و سو، به گوش و جانت ميرسد!مليكا!درس خواندی، خودت مي دانی،پيانويی را كه مى نوازی گوش نواز زدی،انگليسی را با لهجه شيرين حرف زدی،شطرنج را خوب بازی كردی،حركات ژيمناستيك را خوب روی تن معصومت نشاندی،خودت می دانی!ولی اگر به بنده ای از بنده های خدا بی مهری كردی،خودت مي دانی و البته خدای تو!اگر دروغ گفتی!حق كسی را خوردی!نامردی كردی!نكن؛جان مادرت، هر كاری در اين دنيا نكردی، نكن، مهم نيست!شلوغش می كنند؛ اين طور كنی، اين طور درس بخوانی، آن طور موفق بشوی! اين مي شود و آن!▪️هيچ چيزی نمى شود! من چرخيده ام و گشته ام كه ميگويم،به خدا كه هيچ چيزی نمی شود!فقط وقتی چيزی ميشود؛ كه دل بنده ای از بنده هايش را بشكنی.وقتي چيزی ميشود؛ كه صاف صاف روی زمين خدا راه بروی و بدی كنی در حق بنده هايش!همه بنده های خدا، بچه هاي خدا هستند،حواست باشد به بچه های خدا!همين و ... همين.تصدقت؛ مامان زهرازمستان غربت ٩٦، نيوزلند@my_story_channel