در این سرای بی کسی ، کسی به در نمی زندبه دشت پر ملال ما، پرنده پر نمی زندیکی ز شب گرفتگان، چراغ برنمی کندکسی به کوچه سار شب، در سحر نمی زندنشسته ام در انتظار این غبار بی سواردریغ کز شبی چنین سپیده سر نمی زندگذرگهیست پر ستم، که اندرو به غیر غمیکی صلای آشنا به رهگذر نمی زندچه چشم پاسخ است از این دریچه های بسته اتبرو که هیچ کس ندا به گوش کر نمی زندنه سایه دارم و نه بر، بیفکنندم ام سزاستوگرنه بر درخت تر، کسی تبر نمی زند#هوشنگ_ابتهاج