نشستم روبروشگفت:خب، حرف بزن.بلند شدم، رفتم لب پنجره، به بیرون نگاه کردم، به درخت خشکیده تو خیابون.گفتم: حالم بده، حالم خیلی بده.احساس مزخرف بودن دارم، احساس بی مصرف بودن دارم.از ادما بیزارم، دلم تاریکی میخواد، دلم سکوت میخواد.من خسته شدم از دلشوره ها، خسته شدم از تپش قلبم، خسته شدم از لرزش دست.تو خلع گیر کردم،توسیاهی گیر کردم.من خوب نیستم و این خوب نیستم با حرف بیان نمیشه.نگام کردگفت: خب چند دقیقه ای گذشته، نمیخوای حرف بزنی؟ اینجوری نمیتونم کمکت کنما…منتظرم حرف بزنی.بهش نگاه کردم گفتم: حرفامو نشنیدی؟-SMOKING-| دربینِشیارهایِمَغزم.