از همه مهمتر، به خودت دروغ نگو.کسى که به خودش دروغ مىگوید و به دروغ خودش گوش مىدهد، به چنان بنبستى مىرسد که حقیقت درون یا پیرامونش را تمیز نمىدهد.اینست که احترام به خود و دیگران را از دست مى دهد. با نداشتن احترام دست از محبت مى کشد. همهاش هم از دروغگویی مداوم به دیگران و به خویشتن.آدمى که به خود دروغ مىگوید، بسیار آسانتر از دیگران مورد اهانت قرار مىگیرد.مىدانى که گاهى اهانتپذیرى بسیار لذت بخش است، مگر نه؟ یک نفر ممکن است بداند که کسى به او اهانت نکرده، اما اهانت را براى خودش ابداع کرده، دروغ گفته و مبالغه کرده تا آن را بدیع سازد، به واژه اى چسبیده و از کاه کوهى ساخته.📘برادران کارامازوف—فئودور داستایوفسکی「@bluehomeplus」