نگاه به بیوفایی او نکنید.او روزگاری نگرانم میشد، بیتاب بود برای لحظاتی که بودم و نگران برای رفتنهای بیخبرم.نبینید که اکنون حتی اگر ماه ها از من خبر نگیرد نگران نمیشود.روزگاری صبح را به من یادآور میشد و شبرا با من خوش میکرد.اکنون به بیوفاییاش نگاه نکنید او روزگاری پناهگاه من بود.من روزگاری پناهگاهش بودم.-مهینوشت