فکر میکنم جای خالی آدمها در واقع جای خالی بودنشان نیست جای خالی تکهای از قلبمان است که خانهیشان بوده به نامشان بوده و حالا به وقت سفر و بستن بار و بنه آن تکه را هم با خود بردهاند این است که همیشه در یاد نبودن کسی گوشهای از قلبمان درد میگیرد و میسوزد