تو کتاب مردی به نام اوه، فردریک بکمن یجا میگه؛"عشق از دست رفته هنوز هم عشق است..فقط شکلش عوض می شود، همین.دیگر نمی توانی لبخند عشقت را ببینییا برایش غذا ببری یا موهایش را نوازش کنی و یا با او برقصی.اما وقتی این حس ها ضعیف می شوند، حس های دیگر قدرت می یابند.خاطرات! خاطرات شریکت می شوند.تو آن را غذا می دهی. بغلش می کنی.با آن می رقصی..."کاملا طبیعیه که دلت برای کسی که روزی دوسش داشتی تنگ بشه...ناراحت بشی، دلتنگ بشی...پس فراموش نکن اشکالی نداره به خاطر چیزی ناراحت باشی که فکر کردی قبلا فراموشش کردی.@Radio_chehraziii