ناگهان میفهمی چیزی وجود دارد به اسم دلتنگی یا حتی بدتر؛ فقدان. کلمه ی فقدان بیشتر تعیین کردن یک نشانه برای اشاره کردن به یک سری احساساتِ قوی و خارج از کنترل باشد. وقتی اولین فقدان زندگیت را تجربه میکنی، میفهمی که کنترل صرفاً توهمی برای آسایش خیال است و نه چیز دیگر. این تازه اولین قدم است. بعد باید ایمان بیاوری، بعد باید احساس کنی و بعد باید آزاد شوی، از قید و بند تمام چیز هایی که کنترلت میکنند.آزادی هم، کلمهایست که فقط اشاره به یک احساس میکند. احساسی که بهت میگوید دیگر هیچچیز برای از دست دادن نداری.