ازمنمیپرسند:بهتری؟بهترازچی؟بهترازکی؟نسبتبهکسیکهیکپایشراازدستداده،بهترم.نسبتبهکسیکهالاندریکدورهمییاپارتیشبانهاست،هزارباربدترم.گونهیخاصیازپرندگانم.ذهنممیپرد.پرشذهنیدارم.نمیتوانمبرایمدتطولانیروییکچیزتمرکزکنم.مثلاباتوازعلتعلاقهامبهتیملیورپولحرفمیزنم.امایکبارهحواسمبهلیوانچایتکهلابهلایانگشتانکشیدهولاکزدهاتمحاصرهکردهایپرتمیشود.تووانمودمیکنیکهحرفهایمراجعبهفوتبالوتیمهایموردعلاقهام برایت جالب و هیجان انگیز است. این تنها کاریست که از پس آن بر نمی آیی. وانمود کردن. لبخند مصنوعی ات حوصله ام را سر میبرد. بعد چای میخورم. اما در حقیقت حسرت سر میکشم. که کاش چیزی که به این سختی در دستان کوچک و قشنگت گرفتار کرده ای من بودم، نه لیوان چای. اینها تنها کارهایی هستند که تو در آنها استادی. گرفتار کردن و بغل گرفتن. ای بغلت ملجأ درماندگان.🔹محمدرضا جعفری@Radio_chehraziii