قراره خیلی عمر کنی. خیلی خیلی طولانی، بدون من. به چهره رهگذرها نگاه میکنی به امید اینکه حتی برای یه لحظه بتونی من رو ببینی و شبهای مهتابی رو به طرز عجیبی خالی احساس میکنی چون وقتی اسم من رو صدا میزنی هیچ جوابی دریافت نمیکنی.