غرق در خاطراتم شدهام. نمیدانید چقدر زنده، چقدر زنده همهی گذشتههایم پیش چشمم است، و امروزم به نظرم چقدر بیجلوه، چقدر ملامتبار و خاکستری میآید! همهی این ها چطور تمام خواهد شد، همهی اینها چطور به پایان خواهد آمد؟ میدانید، یکجور اعتقاد در من هست، یکجور یقین که همین پاییز خواهم مرد.#داستایوسکی