در این دنیا چه چیزی وجود دارد که با کاترین مرتبط نباشد و او را به یادم نیاورد؟ به کفِ زمین هم که نگاه کنم، شکل و شمایلِ او را رویِ سنگها می بینم! در تکههایِ ابر، در هر درختی که شب را از بویِ خود لبریز میکند و در هرچه که در روز دور و اطرافم هست، تصویری از او را می بینم! در معمولی ترین قیافههایِ زنها و مردها و قیافهٔ خودم، چهره او را می بینم که دارد به من ریشخند می زند. تمامِ دنیا، انگار مجموعهای است پرهول و هراس که یادم بیاورد کاترین دیگر وجود ندارد و او را از دست دادهام.-امیلی برونته