باید با من حرف میزدیمن محتاجِ یک جمله بودم؛جمله ای از تو که مرا از آغوشِ زنجیرهای نَنوشتن، برَهاند...باید با من حرف میزدی تا چیزی مینوشتم؛کلیدِ ادامه ی زندگی، در حنجره ی تو بود،در صدای تو...تویی که در من، من را گُم کرده بودیسید محمد مرکبیان@Amiralichannel