ابهامات و آنچه در دل و ذهن و چشمانِ رُخشید نهفته بود، باعث شده بود که اینگونه توی سرم جولان دهد. من داشتم به او فکر می کردم چون می خواستم کشفش کنم نه تصاحب! از طرفی هم، ته دلم می خواستم تمام زوایای ذهنی و رفتاری اش برایم روشن شود. احساس می کردم رُخشید مانند کتابی است که هربار بخوانمش، چیز جدیدی دستگیرم می شود. مانند فیلمی که هربار ببینمش نکتهی تازه ای از آن خواهم یافت. مانند یک موسیقی عمیق که هر بار گوش کنم یک نت بکر از آن کشف خواهم کرد. دلم می خواست مدام ببینمش، بخوانمش، به اصوات آهنگینی که توی وجودش جریان داشت گوش کنم تا هر بار چیزی از درونش بیابم که خودش هم از آن بی خبر است.#علی_سلطانی- راز رُخشید برملا شد