سیگاری روشن کردم. نگاه عجیبی به من کرد و گفت: «سیگارم که میکشی؟»با خنده گفتم: «تازه شروع کردم.»گفت: «با این سن و سال کمت تکمیل تکمیلی.»خندیدم و چیزی نگفتم. لیوانو از دستم گرفت و برای خودش مشروب ریخت و چوب سیگارشو از لای دندانها در آورد و گفت: «تو زندگی هر غلطی میکنی بکن، اما سیگار نکش، یا خیلی کم بکش. من شبانهروز دو سیگار بیشتر نمیکشم. یکی اول شب که مشروب میخورم، یکیم نصفههای شب که از خواب بیدار میشم و میرم رو بالکن، سیگاری روشن میکنم و میشینم به تماشای شهر و همینجوری تو خیال به تکتک خونهها سر میکشم و وارد تکتک اتاقها میشم و همه رو از پیر و جوان و زن و مرد دید میزنم، تا به خود میآم سیگارم تموم شده و میتونم آروم بگیرم و دوباره بتونم بخوابم.»داستانِ آشغالدونیگور و گهواره غلامحسین ساعدی@Radio_chehraziii