بعضی رفتن ها آدمو بزرگ میکنه؛ شاید اولش حس خرد شدن بهت بده اما من معتقدم تیکه های خرد شده ی آدم که بهم متصل شدن خیلی قوی تر از آدم کامل و سالم اولیه اس؛ بعضی غم هارو که تجربه میکنی فک میکنی نمیتونی بدون یه سریا از پسش بر بیایی و هر بار که میرسی ته خط میبینی این فقط خودت بودی که قوی تر از قبل بلند شدی.یه روزایی شاید خیلی گریه کردی انقدر که یه غم تا ابد میشینه تو چشمت ولی هربار یه نور شده برای ادامه ی مسیر خود جدیدت. کم نیار.