کاش وقتی به یکی نیاز دارم نوتیف براش بره، کاش وقتی می گم خوب نیستم یکی جای پرس و جویی فقط بغلم کنه، کاش وقتی کلافه و بی اعصاب و بی حوصله ام یکی با یه سبد پر از خوراکی های مختلفی که عاشقشونم در اتاقمو بزنه، کاش وقتی حوصله ی درس خوندن رو ندارم یکی بجام امتحانام رو پاس کنه، کاش وقتی به هیجان نیاز دارم یکی دستمو بگیره و خاطرات بچگیمو تو شهر بازی زنده کنه، کاش وقتی نیاز به درک شدن دارم یکی بدون اینکه چیزی بگم منو بفهمه، کاش وقتی همه ی آهنگام تکراری شدن یکی هر روز آهنگایی که روش قفلی بزنم رو واسم بفرسته، کاش وقتی گرسنمه یکی همون لحظه هر غذایی که اراده کنم رو واسم بیاره، کاش وقتی موندن تو خونه واسم کسل کننده شده یکی با یه بلیط دو نفره منو به مسافرت و جای مورد علاقم دعوت کنه. و در نهایت " کاش یکی بیاد و فقط مال من باشه، یکی که بشه باهاش بی نیاز از هر اتفاقی شد، یکی که بعد اون کلمه ی "کاش" رو از دایره ی لغاتم حذف کنم، یکی که عین فیلما شه داستانمون."-سینا.