هنوز هم نمیدانی برای چه زندگی میکنی،گوشهای از اتاق تاریکت نشستهای و زانوی غم بغل گرفتهای؛میدانی که دیگر هیچ چیز مثل قبل نخواهد شد؛خودت را ببین،همه چیزیت را باختهای به چشمانی که برای تو نیست..• مهدیه احمدینیا