کافکا ستایشگرِ تنهایی است؛ اما وقتی معشوق چند روزی نامه نمیدهد، کافکا به هم میریزد. خیالاتی میشود. میترسد که نکند چیزی معشوق را رنجانده باشد. در نامههایش پیوسته این وضعیت تکرار میشود: "چرا نامه نمیدهی؟ یک هفتهی تمام بدون یک کلمه. واقعا هولناک است."عاشق، آسیبپذیر است، چون حالا چیزی دارد که ممکن است از دست برود. در جایی سرمایهگذاری کرده، نمیخواهد ببازد. باختن، هزینههای ناشناسی دارد. خصوصا در شرق، عاشق اغلب کامروا نیست. عشق، دست کم در شکل تندش، معمولا با فراق همراه است. عشق آدم را تنهاتر میکند: چون دیگران حذف میشوند. تمام جهان رفتهرفته حذف میشود و حتی خودت را حذف میکنی. توجه و حضور یک آدم، از میان میلیونها نفر، یاریات خواهد کرد و بس.-معین دهاز