«شكستنِ» یک لیوان بلوری قدیمی که صد سال، اجزاء آن، به هم متّصل و همآغوش بودهاند،با «شکستنِ» یک لیوان بلوری جدید که فقط چند ماه از ساختهشدنش میگذرد، توفیر دارد. به هر دوی این وقایع که نباید لفظ «شکستن» را اطلاق کرد!خواستم ببینید که زبان، با آنهمه ادّعای شعور و ژرفا، گاهی چقدر نادان است!جا مانده از حیلههای زباننسیم تیمورپور@Radio_chehraziii