هرکسی توی رابطش تا یک جایی پیش قدم می شه؛تو حرف نمی زنی، اون می زنه.تو سراغی نمی گیری، اون می گیره.تو دلتنگش نمی شی، اون می شه.تو هدیه ای نمی خری، اون می خره.تو دوستت دارم نمی گی، اون می گه.اما یک جا با همیشه فرق داره،تو نمی ری، اون می ره.هر آدمی تا یک جایی پا پیش می ذاره تا رابطرو حفظ کنه، ولی هر چیزی که یک طرفه باشه خسته کننده می شه و اون آدمم حق داره جا بزنه. از یه جایی به بعد می فهمه تلاشش بی هودست و رفتنش بهترین راه، اونجاست که به خودت می آی می بینی خودت موندی و خودت و فکر به کسی که برای همیشه جاش خالیه. حسرت یقتو می گیره و برای یکی که برعکس بقیه واست ارزش قائل بود و ندیدش دلت به شدت تنگ می شه. می گی نه؟ وایسا ببین.