توی زندگیت برای بار اول یجایی عاشق میشی و وقتی ازش جدا میشی ضربه ی غیر قابل جبرانی میخوری. دیگه سخت تر اعتماد میکنی، سخت تر به کسی حس پیدا میکنی، سخت تر وابسته میشی و همینجوری ادامه میدی. برای بار دوم وقتی فرد جدیدیو به زندگیت راه دادی، حواست هست دل نبندی، قلبتو ندی دستش، ولی با تمام این چیزا؛ وقتی اونم ترکت میکنه، دوباره ضربه بدتری میخوری. قوی میشی و به این درک میرسی دنبال خوشبختی توی آدما نگردی و همه ی تایم و انرژیتو صرف خودت کنی. تو این نقطه حتی اگه بخوای و حتی اگه بازم کسیو تو زندگیت راه بدی نمیتونی حس قبلنو داشته باشی ، همش با منطقت میری جلو و گذشتن برات راحت میشه. جوری که قبل اینکه بخوان ترکت کنن خودت ترکشون میکنی، چون چیزی ازت نمونده چون حوصله ی دوباره طرد شدنو نداری. تو این وضعیت میتونم بهت تبریک بگم. تو اونقدری غنی و با تجربه شدی که دیگه هیچ کس نمیتونه اذیتت کنه.-دیاکو.