چند ماه قبل، جایی جلسه های نقد فیلم شرکت می کردم. یک تعداد آدم کنار هم فیلم می دیدن و بعد راجع به همون فیلم چند ساعتی رو دوستانه صحبت می کردن. تو چند جلسه، تفکر یک آقایی که سن اش از همه ی گروه بیشتر بود و بسیار درست صحبت می کرد، نظرم رو جلب کرد.هر جلسه سعی کردم بیشتر باهاش هم صحبت باشم و بیشتر ازش یاد بگیرم. بار آخری که دیدمش، ازش پرسیدم شما با این سطح از ثروت و موفقیت و تجربیات با ارزش، حسرتی هم داری؟ گفت آره من به خیلی چیزها تو زندگیم رسیدم اما نمیدونم چرا دلم هیچوقت بچه نخواست. ازدواج هم نخواست. حالا که به این سن رسیدم تنها حسرت های زندگیم، همسر و فرزندانی هستن که هیچوقت نخواستم.پینوشت: گاهی این نخواستن های ما، اون دسته از تصمیم های ما هستن که تاریخ انقضا دارن. یعنی با گذر زمان تغییر می کنیم و هربار با دوره ی جدیدی از زندگی متوجه میشیم چقدر خودمون رو نشناختیم. تازه اینها نخواستن هایی بودن که چون تغییر کردن بهشون رسیدیم، ما نخواسته هایی داریم که هیچوقت باهاشون مواجه هم نمیشیم...#امیرعلی_ق@Amiralichannel