خسته و دل مُرده احوال، رنج کشیده و مو تراشیده با لب های سرد و بی رنگ. دهان دارد اما حرف نمیزند، لب دارد اما نمیبوسد. چشمانِ غمگین و دست هایی بسته دارد که آغوش کشیدن نمیداند. اندام کشیده و لاغرش سفید همچون دانه های برف و مایل به کبودی است.او مترسكى است كه کلاغ هاى مرا فريب داده.