توی زندگی لحظههای زیادی بوده که دلم میخواسته یه کولی اِسپانیایی باشم یا یه نقاش نیویورکی. یه روانکاو فرانسوی باشم یا یه جهانگرد آلمانی. یه نخستوزیر کانادایی باشم یا یه ملکهی انگلیسی. توی این دو ماه اَما به جای تمام اون لحظهها عاشق ایرانی بودن شدم؛ چه تجربهی نیکو و شگرفی و چه مسئولیت کلان و خطیری و چه آزادگی مسحورکننده و اعتیادآوری. من هرگز اینقدر ایرانی نبودم. من هرگز اینقدر ایران نبودم.-ناپیرو-پروکسی