ولی جمله ی"نترس من کنارتم"رو وقتی تو بهم میگی، انگار قوی ترین مُسکِن دنیا بهم تزریق شده، انگار تو یه خونه آهنی و محکم که هیچ چیز بدی نمیتونه بهش نفوذ کنه نشستم، انگار داره سیل میاد ولی من یه سایهبون محکم بالاسرمه، انگار همه جا تاریکه ولی دورِ من روشنه، انگار همه رفتن ولی ینفر که بهترینه توو دنیا کنار من مونده. وقتی همچین حرفایی بهم میزنی احساس میکنم امن ترین جای دنیا نشستم، کنار امن ترین آدم، بدون هیچ ترسی.