فکر میکنم خوشبختی داشتن همه چیز نیست. خوشبختی داشتن تنها یک احساس است، احساس خوشبختی. خوشبختی یعنی آدم توانایی این را داشته باشد که آن چه را که دارد ببیند. من این توانایی را دارم. راستش آن قدر آن چیزهایی که دارم زیاد است که دیدنشان خیلی سخت نیست، اما همیشه به خاطرسپردنشان دشوار است. من نباید هیچ وقت احساس خوشبخت بودن را فراموش کنم. دلتنگی و دوری و اندوه و ترس همیشه هست و بودن اینها هیچ وقت معنای بدبختی نمیدهد. چرا که خوشبختی به معنی از هیچ چیزی نترسیدن نیست، به معنای هیچ وقت غمگین نبودن نیست، به معنای همیشه ور دل دوستان بودن و تنها نشدن نیست. خوشبختی تنها درک حس خوشبخت بودن است. خوشبختی یک شیء نیست که بگذاریاش توی جیبت یا لب طاقچه که هر وقت خواستی نگاهش کنی. خوشبختی یک احساس است که وقتی درکش کنی هست و وقتی فراموشش کنی، دیگر نیست. حالا هر جا و با هر کسی که باشی...وبلاگ دویدن در تاریکی@Amiralichannel