نمیدانم چرا هر جور زندگی و خوشی دیگران دلم را بهم میزد !درصورتیکه میدانستم که زندگی من تمام شده و بطرز دردناکی آهسته خاموش میشود، به من چه ربطی داشت که فکرم را متوجه زندگی احمقها و رجالهها بکنم که ...سالم بودند، خوب میخوردند، خوب میخوابیدند و خوب جماع میکردند و هرگز ذرهای از دردهای مرا حس نکرده بودند و بالهای مرگ هر دقیقه به سر و صورتشان سابیده نشده بود!؟• صادق هدایت