لبخندت که مرا به مرگ میخاند، کجا است؟ نگاه هایت جانوران بینامیاند که با چشمهای درشت زهرآلود، به جانب من بال میگشایند. لبهایت که تیرهترین رنگ همهی هستیاند، موج موج آتش سوزانندهشان را بر جسم پوسیدهی من فرو میریزند و مارهای خشماگینی که دستهای تواَند، لرزان و پیچان، میآیند که مرا در بر گیرند و به فشارهای هولناک بنوازند، محبت تو، مرا بس.#عباس_نعلبندیان