تنهاییگاهی یک نفر استدر خانه ی سالمندانبیشتر اتفاق می افتدتنهاییگاهی دو نفر استکشف می شودبا مشتی گره کردهو چند عدد قرصتنهاییحرکتی دسته جمعی استرد شدن زنی زیبااز کنار چند کارگر ساختمانیچه کسی نقش داشته استدر ایستادن درختی لبه ی پرتگاهکه سایه اشهر صبح به دره می افتدبه چه چیزیمیتواند فکر کرده باشدکسی که مبل های دو نفره می سازدو تنهایی درختی را جابجا می کندنگاه کنبه لبخند خانگی این قاب عکسما با کبوترهای جلد چه کردیم ؟با آن شال قرمز کانواییدر زمستان های بعدگردن چند آدم برفی دیگر انداختیم؟زیبایی اتطور دیگری از خانه بیرون می رفتطور دیگری برمی گشتو منتنهایی دسته جمعی مردی هستمدر آلبوم های عکسکه می خواهد تا آخرین لبخنددر شومینه بسوزد#ابوذر_پاکروان@Amiralichannel