تو آدم امن منی. یعنی بهت بیشتر از چشمام اعتماد دارم. یعنی وقتی مشکلات بیخ گلومو گرفتن و دارم خفه می شم بدون نگران بودن همه چیزو واست تعریف می کنم. جلوی تو خود واقعیمم و از چیزی نمی ترسم. تو تنها کسی هستی که داستان کل زندگیم و بهش گفتم و من و بهتر از همه می شناسه. جلوی تو از مسخره بازی گرفته تا گریه هایی که گوش آسمونم کر می کنن خجالت نمی کشم. تنها کسی که کلی عکس درب و داغون با گوشیش از خودم گرفتم و اسمشونو آتو نمی ذارم تویی. همه فکر می کنن عشق چیز قشنگیه؛ ولی به نظر من داشتن یک آدم که کنارش آرامش داشته باشی و اعتمادتو جلب کرده باشه جوری که بتونی وقتی رفتی جاش همه جوره راحت باشی و مطمئن باشی اگه یک روز همه ازت متنفر شدن اون میاد دنبالت و باهم میرین خوشگذرونی، صد برابر قشنگ تر از عشقه...