حاتمه ابراهیمزاده :باید بهت بگم که یوقتایی از همه چیز گله میکنم میشم یه آدم بدبین که از زمین و زمان عصبانی و ناراحته اما درنهایت هیچوقت امیدمو از دست نمیدم،یه شبایی تنهاییمو بغل میکنم و گوش هامو میسپارم به غمگین ترین شعرهای جهان اما فرداش رد پای و نور و دنبال میکنم تا برسم به یه روشنی.من آدمِ همیشه از پا افتادن نیستم روزایی بوده که زمین خوردم اما دوباره بلند شدم چون بالاخره یه راهی پیدا میکنم برای حالِ خوبم.باید بهت بگم دلگیری از بعضی آدمها برخی اتفاقات نباید امیدتو ایمانتو ازت بگیره،تا تهِ این زندگی باید امیدوار بود و جنگید.