ولی من اینجوریم که وقتی یکی و خیلی دوست دارم، خیلی روش حساس می شم و توی حسود ترین ورژن خودم قرار می گیرم. اون آدم به با ارزش ترین و قشنگ ترین دارایی من تبدیل می شه و دوست ندارم نگاهشو کسی ببینه، لبخندشو کسی ببینه، بدنشو کسی ببینه، موهای قشنگ و چشمای قشنگشو کسی ببینه. دوست ندارم به کسی بخنده یا صداشو کسی بشنوه، دوست ندارم کسی ازش حتی خوشش بیاد، نمی خوام کسی حتی یه لحظه به خودش جرئت اینو بده که فکر کنه که چقدر زیباست و بخواد حتی بهش نزدیک شه. نمیخوام کسی بشناستش و بفهمه شخصیتش چقدر خوبه و چقدر جذاب رفتار می کنه و بعدش اونو ازم بگیره. می دونم طرز فکر اشتباهیه ولی انگار اون آدم یه گنجه و من اونو قشنگیاشو فقط برای خودم می خوام و مثل یک اژدها ازش محافظت می کنم. چون اون مال منه و کسی حق نزدیک شدن به چیزی که مال منه رو نداره.-دیاکو.