داشتم تو خیابون راه میرفتم ، راه میرفتم که هوا بخوره به سرم و حال و روزمو عوض کنهمن قرار نبود برم اونجا ولی به خودم که اومدم دیدم رسیدم دمه همون کافه ی دنج تهه کوچههمونی که همیشه با صاحابش سره قهوه ترک درست کردن کل کل میکردیگفتم رفته بودم هوا به سرم بزنه آره؟ولی بد تر شد که !تو همون کوچه تنگ دمه همون کافه ی نقلی بازم هوای تو زد به سرمدلبر چش عسلی هنوزم تو کوچه های شهر به یاد چشاتصداتعطرتهوا خوردن که هیچ اسمم یادم میرهببین یکاری کنمیتونی تا همه چیو یادم نرفته برگردی؟