«هرکس هرکاری میتواند با تمام همت خود انجام دهد.به خواب نرویم، بهراحتی گرفتار غم و یأس نشویم، بهراحتی به کشته شدن دیگران تن ندهیم... امروز به هر طرف که نگاه میکنی قربانی میبینی، دیگر خاطره و یاد این شهدا کارساز نیست.به مرگ این آدمها محتاج نیستیم، محتاج زندگی آنهاییم.نه! نگذارید بمیرند. به دلها و حافظهها چندان اعتباری نیست درحالی که زندگی، گرمای خونشان و رضایتشان از آزادی قطعی است. هر انسان آزادهای را که امروز نجات میدهیم، ده بردهی فردا میمیرند و باز آینده معنایی پیدا میکند.میایستیم و معنای امید ما، همین است.»•آلبر کامو، ۲۲ فوریه ۱۹۵۲@Radio_chehraziii