شناسایی افکار موذی(قسمت سوم)۲- فکر موذی دو قطبیحضرت حافظ: اوقات خوش آن بود که با دوست به سر شد، باقی همه بی حاصلی و بی خبری بوددر نگاه اول آنچه میبینیم توجه به اوقات خوشی است که با دوست گذشته است اما وقتی نگاهمان را وسیعتر می کنیم در طول زندگیمان زمانهای دیگری هم وجود دارند که لزوما دوست حضور نداشته ولی خوب سپری شدند، که ما آنها را نمی بینیم.خاصیت این فکر موذی دو بخشی کردن ماجرا به زبان خوب و بد است.این فکر استانداری برای خود دارد، در صورتی که نتیجه دقیقا منطبق با آن باشد اوضاع را خوب و در غیر این صورت حتی اگر ذره ای منطبق نباشد آن را بد می نامد.می توان گفت استاندارد فکر در مثال فوق، برای مفید زیستن، بودن با دوست است؛ بنابراین لحضه هایی که بی او سپری شدند را نمی تواند حتی تا اندازه ای در بخش زندگی مفیدش در نظر بگیرد، این در حالیست که شاید بتوانیم بگوییم استانداردهایی که در ذهن داریم کامل هستند اما سایر نتایج، قطعا در نقطه ی مقابل یعنی ناکامل بودن نیست، بلکه بسیاری از آنها با کیفیتی متفاوت در فاصله ی بین کامل و ناکامل قرار میگیرند، شاید به سوی کامل بودن و شاید در سوی دیگر و یا حتی متوسط بودن.به همین دلیل که این فکر موذی مانع دید شما در این پیوستار خوب و بد می شود و تنها قادرید دو بخش ابتدایی و انتهایی آن را ببینید، تفکر دوقطبی نامیده شده.در این شعر منظور از دوست حضرت حق بوده و اوقات با او یعنی رسیدن به رشد و کمال. اما همان طور که گفته شد برای درک بهتر موضوع به شکل نمادین از اشعار بزرگان استفاده کرده ایم و تفسیر اشعار مد نظر نیست.(ادامه دارد)رفیعه السادات شهیدی#افکارموذی@Amiralichannel