محبوب من! پشت دریاها را دیدهاند، شبیه شماست. من حسود نیستم. شما هم لطفاً به همین که هستم، قانع باشید. شبهای پاییز صبح نمیشود. سرم را روی گریههایم میگذارم. میخوابم، خواب میبینم شما دیگر مرا به خاطر نمیآورید. بیشتر خاطرههای من از شما، همین گریههای من است. مثل پنجرههای اتاقم که بخشی از آن شمایید. بخشی ابر، بخشی باران و بقیه پاییز است. هرجا که با شما باشم، آنجا سعادتآباد است.🔸محمد صالح علا@Radio_chehraziii