من خودمو گم کردم،یه روزی،یه جایی که یادم نیستاز اون روز همهی وجودم پر از غم شدمن آدمِ جمع های شلوغ نیستم،ولی حقیقتش اینه کهجدیدا حتی تو تنهایی هم حالم خوب نیستبیشتر غمگین میشم و بیشتر میرم تو خودمتو تنهایی حالم بدتر میشه ،ولی همچنان دوست دارم تنها باشم.من حتی جونی ندارم که تلاش کنم برای بهتر شدنم...و باز برگشتم به اون حالتم که تنها تفاوتم با مُرده ها،اینه که نفس میکشم...تکست | آرزو