میگویند هر جور شده از وطن برو. برو یک جایی که اینجا نباشد، شبیه اینجا نباشد، خیابانها و کافهها و آدمهایش بوی اینجا را ندهند. برو لااقل یک هوایی به کلهات بخورد. اما چقدر حیف که نمیفهمند وطن درست وسط سینهی آدمیزاد است. وطن صاف نشسته وسط قلب آدم. و میدانی، از این وطن هیچوقت نمیشود فرار کرد.•مهشاد صدرعاملی@Radio_chehraziii