موقع جدايی زمخت و بی ادبيم!انگار که فقط هنر عاشقی بیشتر آداب دانی و نکته سنجی در مقام پیوستن است، که باید دل محبوب را به دست آورد.هنر عاشقی، شکل تعالی یافته هنر شکار است، اما شکار دل...عاشق بر گرد محبوبش می چرخد، می رقصـد، پر می گشاید، نغمه سر می دهد تا جلوه زیبایی هایش نظر محبوب را جلب کند، و او را به پاسخ متقابل و متقارن برانگیزد ...در قلمرو ما انسان ها شکار دل محبوب به هر شیوه ای روا نیست، شیوه انسانی، عشق ورزی در قلمرو اخلاق است، یا باید باشد...اما به نظرم مهمترین ویژگی عشق ورزی انسانی، یعنی عشق ورزی در قلمرو اخلاق، رعایت آداب پیوستن نیست، آداب دانی در مقام گسستن است ...ما در مقام شکار دل محبوب سراپا هوشیار و مراقب ایم و هزار و یک نکته ظریف را رعایت می کنیم، اما در مقام گسستن غالباً زمخت، بی ملاحظه و بی ادب می شویم، انگار نه انگار که مسؤولیت عاشقی به مقام وصل منحصر نیست، در هنگام فصل هم هست...@Amiralichannel