همه چیز تو یه جمله خلاصه میشه؛ "طرف باید اهلت باشه." خیلی حرف تو این جملهی کوتاه هست. یعنی اگه اهلت باشه، میشناسه تورو. اگه تورو بشناسه خوب بلده کجا صداشو برات بالا ببره و کجا پایین بیاره. چه حرفایی رو در گوشت بگه و چه حرفاییو جار بزنه. خوب میدونه چی حالتو خوب میکنه و چی بد. اهلت که باشه، اون سر دنیام که بره اهله. اهلت که نباشه، بغل دستتم نااهله