آفتاب داشت غروب می كرد و ترافيک سنگين بود. به راننده گفتم:”خيلی دلم گرفته؛ راننده تاكسی نگاهم كرد چيزی نگفت.پرسيدم:”شما وقتی دلتون میگيره چیكار میكنيد؟راننده گفت:دل گرفتن چی هست؟گفتم شما هيچ وقت دلتون نمی گيره؟راننده گفت:نه..وقتش رو نداريم.پرسيدم:يعنی چه؟راننده گفت:يعنی اينقدر كار و گرفتاری دارم كه ديگه وقت دل گرفته شدن ندارم؛ كمی كه گذشت راننده پرسيد:دل گرفتن چه جوريه؟گفتم:يه جوريه انگار آدم يه ذره ناراحته ولی دقيق نمیدونه از چی ناراحته، يه ذره نگرانه ولی نمیدونه نگران چيه، حال و حوصله نداره.آدم دلش يه چيزی می خواد كه نمیدونه چيه. يه ذره گريهاش مياد اما اشكش درنمیياد.راننده گفت:اگه اينه پس من يه عمره دلم گرفته.زنی كه عقب تاكسی نشسته بود، گفت:من هم.