روبروی جهان ایستادم و به هر چیزی که دیده بودم فکر کردم. هنوز تودارم و ساکت، هنوز بیحوصله و غمگینم. هنوز برای التیام دردهایم مینویسم. هنوز آسمان تا دوردست ها ادامه دارد، آدمها هنوز به چشمم منفورند و دولت ها از همیشه چرک ترند. هنوز در کوچه ها بوی سیگار و شاش میآید و جاده ها از همیشه تکراری ترند. هنوز شکست میخورم و به چیزی دست نیافتهام. بین کثافت ها دست و پا میزنم و هیچ انتظاری ندارم. از خاک فقط علف هرز به عمل میآید. هنوز گذشتهام غمگین است و حالم خوب نیست و آیندهام نیز کدر است.• تریاق