چند پاییز گذشتهدرست همین آذر ماه بود که رفتاز صدای خش خش برگ های پاییزی که رویشان قدم میگذاشتفهمیدم که می رودهنوز جایش گرم بودرفتنش را همان آینهکه صبح ها صورت گنگ اش را در آن میدیدمگواه می دادشیر آبی که دیگر چکه نمی کردجای خوابی که دیگر شلخته نبودو دفتر شعری که دیگر روی میز نبوداکنون درست در همین آذر ماهمن گم شده امو شاید تمام شده امدر هیاهوی ازدحام خیابان های بی انتهاییکه رهگذرانش شعر را نمی فهمندمهديس دانافر@amiralichannel