انسان شهرش را عوض می کند،کشورش را عوض میکند ولی کابوسها را نه.فرقی هم نمیکند سوار کدام قطار شده باشیو در کدام یک از ایستگاههای جهان پیاده شده باشی؛این تنها جامهدانی ست که وقتی باز میکنیهمیشه لبالب است از همان کابوس.مثل شال نیم متری هلنا.هی میل میزنی، دانه میاندازی، یکی بالا، یکی پایینو بعد میبینی همیشه مشغول بافتن همان شالی...!وردی که برّه ها می خوانندرضا قاسمی@Amiralichannel