هی گوشکن. من همسن تو بودم دیوونگی کردم. دیوونگی رو امروز هم دارم. ولی تو سن تو دیوونگی یه چیز دیگه ست. من توی سن تو عاشق شدم، تو این سن هم تلاش کردم عاشق باشم ولی اون موقع یه چی دیگه بود. من تو سن تو سفر کردم، زیاد... باور کن قدم زدن تو بارونِ میدون شهرداری رشت از بیست تا سی زمین تا آسمون فرق میکنه. تو سن تو می نوشتم، خیلی بیشتر از امروزِ تو، هنوزم می نویسم تو میدونی ولی کجاست اون حس و حال.ببین، جان من استفاده کن. عاشق شو، بنویس دیوونگی کن، سفر کن. گریه کن.به قول ساناز خودمون، خر باش یکم... انقدر مثل من ساده نگذر. بذار بهت بگم تنها چیزی که در طی این سالها کیفیتش دست نخورده جنس حسرت خوردنست، حسرت خوردن من، همون مزه ی حسرت های بیست سالگیم رو میده. من هردوش رو چشیدم.هر روز دنبال یه دیوونگی تازه باش. بعدها همین دیوونگی هاته که حسرت هاتو میشوره میبره. همونا که امروز میگی: «نکنم یک وقت پشیمون بشم، وقتش نیست!»به وقتش میبینی همون دیوونگی های نکرده، پشیمونت میکنه.#امیرعلی_ق@Radio_chehraziii