گفت -روزی اگر نبودم یک آرزویم را برآورده کن و زیر لب بگو یادش بخیر- براش نوشتم : «اگه یه روز نبودم، برام گالریای که هیچوقت نداشتم رو بزن و نقاشیامو توش ردیف کن، یه کافه باز کن که دکوراسیونش شبیه کافهای که ونگوگ میرفت باشه، رو در و دیواراش هم نقاشی های ونگوگ رو بچین و اجازه بده همه پیشیهای تو خیابون بیان توش و مهمون ما باشن. اگه یه روز نبودم به جام سازای مختلف یاد بگیر و بنواز و با لذت به صداش گوش بده. اگه یه روز نبودم اون ام وی ام زردی که هیچوقت نداشتم رو بگیر، چون بنظر من بامزهن، بعدش تو جاده شمال تو هوای سرد باروني و مه رانندگی کن و پلي لیست منو گوش بده، یه جا بین راه پارک کن هاتچاکلت بگیر و سیگار بکش. اگه یه روز نبودم به یه عالمه حیوون بی سر پناه که نتونستم به همشون کمک کنم کمک کن، یا به کلي آدم نیازمند، چون اینکار حس خوبی به من میداد. اگه یه روز نبودم خونهای که هیچوقت نداشتم رو پر گل و گیاه کن، رو دیوارهای اتاقمم شب پر ستارهی ونگوگ رو بکش. اگه یه روز نبودم با ونی که هیچوقت نداشتم، دور دنیارو بچرخ. اگه یه روز نبودم چیزهای جدیدی که هیچوقت تجربه نکردم رو تجربه کن، من تجربه کردن رو دوست داشتم. اگه یه روز نبودم دوستای واقعیای که هیچوقت نداشتم رو پیدا کن و از با اونا وقت گذروندن لذت ببر. دوستای واقعی و عشق واقعی زندگیتو قشنگ میکنن. اگه یه روز نبودم، زندگی ای که هیچوقت نکردم رو به جای من بکن.