یه ده خطی، از غماش واسم نوشت و تهش گفت: فقط دعا کن بمیرم...منم که مثل همیشه انگار کلمه ها از تو مغزم فرار کرده بودن؛ فقط تونستم بهش بگم: "بیا بغلم"...حس میکنم این دوکلمه غمشو بیشتر کرد که نوشت: کاش، کاش یکی واقعا کنارم بود...یکی که سرمو بزارم رو شونهش گریه کنم...اون شب با خودم فکر کردم چطور میشه از این همه تنهایی گذشت و غمگین نشد؟!