جواب دادن بر این آسانی سخت است؛ کلمات بزرگی را میطلبد.فعلا در این ۱۹سال و ۱۱ماه و ۳۶روز زندگی ام که با پرنسس های دیزنی زیادی سر و کار داشته ام همزات پنداری نکرده ام!آخر میدانی، از انزوا لبریزم. به منتظر ماندن و انتظار شاهزاده را کشیدن نفرت می ورزم.پختن طعام برای من نیست؛ من قلم به دست میگیرم.طلسم و جادو نیز برای من نیست؛ من خود افسونگرم.برای من گل رز ارزانی میداری؟ من تیشه تیز میکنم.برایم از شاملو سخن می گویی؟ ولی من همان آیدای بی شاملو ام.ثروتی عظیم مهرم می کنی؟ خود را به تاج و تخت خیالی تو نفروشم.در خیال خود فکر مکن این رفتار من ناز است؛ که اگر ناز بود خریدارش به واقیعت می پیوست....