رویا، راه بلند و پرنوریه که از وسط دشت تاریک واقعیت رد میشه و میره و میره تا برسه به ماه. اون وقت، تو تاریکی که گم شدی و ترس برت داشت، کافیه چشاتو ببندی و پناه ببری به خیال، تا راهِ روشن جلوی روت قد بکشه تا آسمون!ستاره ها میان به استقبالت، زیر گوشت روشنایی رو زمزمه میکنن، دلت گرم میشه، دلت قرص میشه! تاریکی از خاطرت میره ...