پروانه به آن مکان ممنوعه رفته بود.ادمکی را دید. سرد و خاکستری!نزدیک که شد سرما را حس کرد.ترسیده بود ولی دوست داشت به آن موجود ناامید نزدیک شود.نزدیک شد، آدمک خاکستری او را دید.کنار هم ماندند.درختان شکوفه دادند.دشت را گل های صورتی و سفید پر کرده بود.آدمک خاکستری نبود.آدمک دیگر نا امید نبود ولی دیگر جانی در تن پروانه نمانده بود.آدمک امیدوار شد و پروانه جان داد.-مهی-مهینوشت