تو رو یادم نمیره.تو همیشه از منی.همیشه و همیشه.تو دلیل اینی که دستام بلرزه،اشکم در بیاد،حالم بد میشه ولی قشنگه.برای گذشته چیزی ندارم، اون دوتا آدم تو همون رابطه مردن،زخمی،تیکه پاره…تو رو نمیدونم، نمیخوام خودمو بذارم جات،میخوام جای خودم باشم.میخوام بخوابم و دوباره خوابت رو ببینم.میخوام وقتی دربارت ازم پرسیدن بگم :” بهش فکر نمیکنم،برام اهمیتی نداره، اون رابطه تموم شدست، حالم بهتره.ولی باز از دور یواشکی نگات کنم، آغوشمو برات باز نمیکنم، آغوشم پر از خنجرهای خودته.ولی باز نگات کنم، با این آدم جدید از دور نگات کنم و لبخند بزنم از تلاشت.باز هم برات بنویسم اما نذارم بفهمی برای توئه.دوست داشتن تو همیشه تو وجودم میمونه، وتو همیشه اون زخم قشنگ تو وجودمی که بازه بازه، هیچوقت بسته نمیشه و من همیشه به همراه دارمش.من برای همه خاطره های قشنگ و خاطره های بد ازت ممنونم.دوست دارم و تو یادم میمونی.خدا نگهدار.-شقایق