روبه روم وایساده بود و می گفت دوبار خودکشی کرده، به حالش غبطه می خوردم، به این فکر می کردم که چی به یه آدم گذشته که دوبار از جونش گذشته، یعنی هیچی نبوده این وسط؟ هیچ امیدی، هیچ انگیزهای؟ هیچکسو نداشت که با خودش بگه بخاطر فلانی زنده بمونم؟! می دونی چی می گم؟ باید یه نفر باشه، یه نفر باشه که وقتی از جونت سیر شدی و نمی خوای باشی، بخاطر اون ادامه بدی.