.به جای عجیبی از زندگی رسیدیم. جایی که رنگش از سیاهی هم بالاتر است. جایی که خشم و نفرت را رد کردیم و رسیدیم به بُهت. بُهت از این رنگی که سیاهی پیش آن نور است. لبهی جهانی عجیب که کلمات قادر به توصیف هیچ گوشهی آن نیستند. جایی که گاز اشکآور فایدهای ندارد چرا که اشکی نمانده تا آورده شود. جایی که دشنام و فریاد و خنده و گریه و غم و شادی کارآمد نیست. جایی فراتر از همهی احساسات. دایرهی لغات هیچ مورخی اینقدر وسیع نیست که امروز را برای آیندگان توصیف کند. بدترین بخش ماجرا این است که ما را رساندهاند به جایی که دیگر حتی نمیشود توصیفش کرد. کاش زندگی هم مثل زمین فوتبال، داور داشت.🔸فهیم عطار@Radio_chehraziii