نفس خسته از دم و بازدم تکراری؛و قلب خسته از انقباض و ضربان؛او باز هم ادامه میداد.مرگ بود این زندگی که او ساخته بود.ادامه دادنِ پوچادامه دادنِ بی معنیلج کرده بود با خودش و زندگیاش.زندگی نمیخواست او را،او هم نمیخواستش؛ولی در دستانش او را به زنجیر بسته بود.او زندگیاش را به جهنم تبدیل کرده بود،با همان دستانش.چشمانِ خاموش شده!#مهدیه_رضایی