یک روز میآیی که من دیگر دچارت نیستماز صبر لبریزم ولی چشمانتظارت نیستمیک روز میآیی که من نه عقل دارم نه جنوننه شک به چیزی نه یقین، مست و خمارت نیستمشبزنده داری میکنی، تا صبح زاری میکنیتو بیقراری میکنی، من بیقرارت نیستمپاییز تو سر میرسد؛ قدری زمستانی و بعدگل میدهی، نو میشوی، من در بهارت نیستمزنگارها را شستهام دور از کدورتهای دورآیینهای رو به توام، اما کنارت نیستمدور دلم دیوار نیست، انکار من دشوار نیستاصلا منی در کار نیست، امنم؛ حصارت نیستم- افشین یداللهی