در شب کوچک من، افسوسباد با برگ درختان میعادی دارددر شب کوچک من دلهره یِ ویرانیستگوش کنوزش ظلمت را می شنوی؟من غریبانه به این خوشبختی می نگرممن به نومیدی خود معتادمگوش کنوزش ظلمت را می شنوی؟در شب اکنون چیزی می گذردماه سرخ است و مشوشو بر این بام که هر لحظه در او بیم فرو ریختن استابرها، همچون انبوه عزادارانلحظه یِ باریدن را گوئی منتظرند#فروغ_فرخزاد@Amiralichannel