بالاخره کشتی شکستهی ما هم به ساحل میرسد و راحت میشویم.راحت میشویم از تلاطم و آشوب، از بلاتکلیفی، از هیاهو، از موجهای خروشانی که محاصرهمان کردند.بالاخره به ساحل میرسیم و خستگی تمام این روزهای سخت را در میکنیم، روی آرامش ماسههای امن ساحل دراز میکشیم و باهم مرور میکنیم روزهای تلخِ رفته را و به یاد میآوریم که چقدر قوی بودیم...روزی این کشتی شکسته به ساحل میرسد و ما راحت میشویم از این بلاتکلیفی و اندوه.که بعد از این حاضریم نه دریایی باشد، نه گنجینه و نه آشوب و تلاطمی، ولی تکلیفمان با فردای خودمان روشن باشد.که ما به آرامش و یکنواختی ساحل قانعیم و توقعمان زیاد نیست.🔸نرگس صرافیان طوفان@Radio_chehraziii