بال و پر و پرواز ، امروز و دیروز و هیچ روزیکی مانده یکی رفته ، چه کسی میداند ، ما هم میرویمشاید امروز شاید فردا شاید هیچ روزاین تصاویرِ عجیب در ذهنم مرا به شدت آزرده کردهنه دهانم باز میشود نه خودش میفهمدجرقه ای که زده بود خاموش شده و نگاهم خیرهمن ماندم و من و من و منو تو فقط در نوشته هایم میرقصی و میدَویاین چند شب پریشان تر از همیشه در دریا شنا میکنمدو سه سالِ دیگر حتما خواهم رفتنه کسی مرا میبیند نه کسی صدایم را میشنودبه جنگل میزنم ، میمانم و میمیرم