واقعيت اين است كه بيشتر ما آدمها موجودات بد موقعهاي هستيم! حالا بد موقع بودن يعني چه؟! الان برايتان ميگويم؛ صبح حدود ساعتهاي هشت صبح با چشمهاي پف كرده به سمت كتابخانه ميرفتيم كه مثلا درس بخوانيم، توي راه توي يكي از خيابانهاي نزديك كتابخانه مغازهاي باز بود، سوپر ماركت؟ نه، نانوايي؟ نه، ميوه فروشي؟ نه، سوز آخرهاي دي ماه بود و يك مغازهي قديمي مايو فروشي!، با مايوهاي خاك گرفته بود كه هشت صبح باز بود! دوستم زد زير خنده رو به من گفت: آخه كي هشت صب توي اين سرما مياد مايو بخره؟، منم خنديدم اما كمي بعد تر فهميدم، ما خيلي وقتها دقيقا آنقدر بد موقع ميشويم!؛ توي مهماني وسط قرهاي ريز بقيه يك دفعه بوي يك عطر از وسط جمع، خنديمان را خشك ميكند، درست وسط يكي از اهنگ هاي «حامد پهلانههه»، دلتنگ مي شويم :( و خب كي اين موقع از روز دلتنگي ما را ميخرد؟ كي هشت صبح يك روز سرد ميرود مايو بخرد؟، ماهها ميگذرد كه از يك رابطه بيرون آمدهايم دستهايمان را به عادت هميشگي دخترانه توي تاكسي از روي پايمان بلند ميكنيم به رنگ لاكمان نگاه ميكنيم و يادمان ميآيد آن بار كه با قهقه انقلاب را با او پايين ميآمديم، همين لاك قهوهاي را زده بوديم، و خب در تاكسي كدام رانندهاي جاي كرايه از ما دو هزارتومان خاطره ميگيرد براي مسافت طي شده؟ :/ كي هشت صبح يك روز سرد ميرود مايو بخرد؟! به سينما ميرويم، يك جايي وسط فيلم كمي كسلكننده ميشود به شمارهي صندلي جلوييمان نگاه ميكنيم، يك دفعه صدا قطع ميشود از فضا خارج ميشويم و تلپ ميافتيم توي پانزدهم فلان ماه ك قرار بود هيچ وقت يادمان نرود، كي با شمارهي ١٥ صندلي رو به رويي ما در سينما چيزي يادش ميآيد؟ كي هشت صبح يك روز سرد مي رود مايو بخرد ؟بيشتر ما ادم ها موجودات بد موقعهاي هستيممرآ_جان@Amiralichannel