تا به حال شده یه آدمی رو ببینین که تو شرایط خیلی بد قرار گرفته و به طور ناگهانی رفتارش تغییر کرده و شدیدا بدجنس، ظالم یا نامهربون شده؟مثلا پارتنرتون که سالها میشناختینش و باهاش زندگی کردین وقتی رسیدین به جایی که ممکنه جدا بشین و ته خطه، ازش رفتارهایی رو میبینین که هیچوقت تو این سالها ازش سر نزده، یا مثلا دوستی که سالها باهاش رفاقت داشتین و حالا تو یه شرایط بد مالی یا کاری گیر کرده و رفتارهایی نشون میده که هیچ شباهتی به ادم شریف و مهربونی که رفیق شما بوده نداره؟!یه کتابی هست از ویکتور فرانکل به اسم «انسان در جستجوی معنا» که احتمالا خیلیها خوندین. فرانکل که یک روانشناسه این کتاب رو بلافاصله بعد از آزادی از کمپهای نازیها و بر اساس تجربهاش از اشوییتس نوشته. شرایطی که فرانکل و بقیه زندانیها داشتن، بدترین شرایطیه که ممکنه برای یک انسان پیش بیاد. برای زندانیهای این کمپها که خانواده، دوستان، شغل، سلامت، داراییهای مالی و حتی اسمهاشون رو از دست داده بودن و میدونستن که دیر یا زود محکوم به مرگن، تنها چیزی که باقی مونده بود رفتار و برخوردشون با شرایط و بقیه آدمهای دورشون بوده. فرانکل درباره زندانیهایی میگه که حتی در این شرایط به بقیه مهربونی میکردن. جایی مینویسه:"با اینکه شرایطی مثل بیخوابی، غذای ناکافی و استرسهای روانی ممکنه اینجور القا کنه که زندانیها باید به نوع خاصی رفتار کنن، در بررسی نهایی واضح شد که اون کسی که زندانیها در اخر بهش تبدیل شدن نتیجه تصمیم درونیشون بوده نه فقط شرایط کمپ. اساسا هر فردی در این شرایط خودش تصمیم میگیره که از نظر روحانی و معنوی چه ادمی بشه."