بیشترین چیزی که آدمی را برای مقابله به مثل های کور تحریک می کند، باور دوست نداشته شدن است.البته معمولا با عبارت ”فلانی لیاقت مرا نداشت”، با این امر کنار می آییم، اما از درون، این مسئله را حل نمیکنیم.هربار، دوست نداشته شدن یا رهاشدگی را در خود چون دانه ای می کاریم که میوه اش در آینده میشود دوست نداشتن های خودمان، می شود رها کردن های خودمان.محبوبِ تو،خود زمانی رها شده بود، این سیرِ منفی را با رها کردنِ تو ادامه داد و حالا تو آمادگی رهاسازی را از درون پیدا کرده ای. مترصدِ ساختنِ رابطه ای هستی، تا با رها کردنِ آن، اهانتی که یکبار به تو شده را پوشش دهی..#ارباب_نجوا#شهریار_جوهری@Amiralichannel