عاشقت نشدم،که صبحهادر خواب ساکتِ خانهایبیپنجره، بیدر، مانده باشیو تلفنصدایم را پشت گوش انداختهباشدعاشقت نشدم،که عصرهادست خودت را بگیری و ببری پارکانقراضِ نسلت را روی تابهای خالی تکان بدهیو فراموش کردهباشیچقدر میتوانستم مادرِ بچههای تو باشمعاشقت نشدم،که دلتنگی شبهایمتنها گوشی همراهت را بیخواب کنددرست در لحظهای که خواب سنگینتباید کمر تخت را شکسته باشدعاشقت نشدم،عاشقت نشدم که دوستت دارمهایم رادر شعری پنهان کنم،که باید از صافی هزار گلویِ گرفته رد شود،و بعدتصور کنم آن رادیگری برای تو میخواند.لیلا کردبچه@Amiralichannel