درباره ى#مجموعه_ى_امشبداشتم صحنه هاي كتاب خوندنش رو اون صخره رو فيلمبرداري ميكردم كه پام سرخورد و تعادلم رو از دست دادم. داشتم پرت ميشدم پايين كه كال (مدل اين مجموعه) دستم رو گرفت و به هر طريقي كه بود نگهم داشت. لحظه اى كه جاي پام ثابت شد، برگشتمو به بچه ها نگاه كردم.. همشون خشكشون زده بود و حالشون ريخته بود به هم. خنديدم و از دلشون در آوردم و سريع لنزمو عوض كردم تا برم سراغ سكانسهاي بعد.وقتى كارم تموم شد، برگشتم سر جايي كه پام سر خورده بود و براى يه لحظه پايين رو نگاه كردم."چرا؟ چرا اينجايى؟"و تا امروز بارها و بارها اين جمله رو من، تو هر شرايط سخت از خودم سوال كردم..دو روز بعد، با دوستانم تو بندرعباس قرار داشتم و تو چهره هاشون وقتي نگاهم ميكردن، لبخند رو ميديدم. لبخند اونها من رو برد به قبل.. لبخند هنرجوهام رو يادم اومد.. لبخند مادرم.. كامنت هاى شما و هر اونچه كه باعث ميشد تو كارم با انرژي پيش برم.اين انرژي ها گاهي اونقدر زيادن كه من رو، درست يك لحظه بعد از لغزش پام كنار يه صخره ى مرتفع وادار ميكنن تا برگردمو براى ادامه ى كارم لنزم رو عوض كنم.#كانال_نوشتقِ