بهترين برخورد با كار، آن است كه در كار غرق نشويم. پنج شش ساعت كار كنيد و آنگاه همه چيز را درباره كار از ياد ببريد. حداقل دو ساعت را به رشد درون اختصاص دهيد و چند ساعت را به رابطه ها، عشق ورزيدن، فرزندان، دوستان و اجتماعتان. شغل شما فقط يك قسمت از زندگي تان است و نبايد تمام ابعاد زندگي تان را بپوشاند.يك پزشك معمولا پزشكي بيست و چهار ساعته مي شود. او به شغلش فكر مي كند و درباره آن حرف مي زند. حتي وقتي غذا مي خورد، هنوز يك پزشك است و اين ديوانگي است. مردم براي اجتناب از ديوانگي مي گريزند. سپس به جويندگاني بيست و چهار ساعته تبديل مي شوند. بارها مرتكب همان اشتباه مي شويد و مي خواهيد در بيست و چهار ساعت روز، يك چيز باشيد.تمام تلاش من بر آن است كه به شما كمك كنم در دنيا باشيد و در عين حال، يك سالك بمانيد. البته اين كار، دشوار است؛ زيرا موقعيتها و چالشهاي زيادي در ميان خواهد بود. پزشك بودن يا جوينده بودن آسان است، اما در يك لحظه هر دو، هم پزشك و هم جوينده بودن دشواراست؛ زيرا موقعيتهاي متضادي را ايجاد مي كند. البته فرد در همين موقعيتهاي متضاد رشد مي كند. در پريشاني و در ضربه تضادهاست كه تماميت رشد مي كند. پيشنهاد مي كنم پنج شش ساعت كار كنيد و آنگاه به موارد ديگر بپردازيد؛ خواب، موسيقي، شعر، مراقبه، عشق يا حتي مسخرگي. مسخرگي هم لازم است. اگر كسي بسيار عاقل باشد و نتواند مسخرگي كند، سنگين و جدي مي شود. او به اين شكل، زندگي را مي بازد پسندیدن.#اشو@Amiralichannel