هیچکس بهتراز شادمهر نمیتونست اوج صبوری ما باکسی که دوسش داریمو توصیف کنه؛اونجا که گفت:«بهش فرصت زیاد دادم،بامن وقتش تلف میشد!بهم گاهی دروغ میگفت،نخواست باورکنه کم بود!میدونست من دوسش دارم همینم نقطه ضعفم بود.»