مثل همیشه کنار پنجره وایساده بیرونو نگاه میکنه. سرشو میچرخونه طرفِ من میگه "چته باز؟ چیه دوباره قنبرک زدی گوشهی اتاق؟ مگه نمیگفتی چرا بهار نمیاد؟ بفرما، بهاره دیگه". میگم "کجا بهاره؟ آخه کدوم بهاری آدم انقدر سردشه؟ کدوم بهاری برفه و بخاری تا کمر توو آتیشه؟ من به اینا مشکوکم. بهار رو گم کردن، نمیگن که مردم نترسن. دیدی سیل اومده؟ آدمارو آب میبره، ماشینارو، اسبارو"...نگاهش میکنم. اصلا گوش نمیکنه. داره با انگشت روی بخارِ شیشه مینویسه "هرکس این را پاک کند خر است". دستاشو میگیرم. میگم "اینجا هم داره بارون میاد. خیلی میترسم. نکنه سیل بیاد ببردمون یه جایی که از اینم غریبتر بشیم کسی نشناسدمون؟ اصلا سیل آدمو کجا میبره؟ تو میدونی؟". دستشو از دستم بیرون میکشه و روی بخارِ شیشه یه خورشیدِ بزرگ میکشه و میگه "خیالت راحت، ما دیگه از این غریبتر نمیشیم". بعدم با بیخیالی میگه "بارونه دیگه. قطع میشه بالاخره". میگم "آخه این چجور بارونیه؟ بارون کِی اینجوری بود؟ خیالت تا حالا بارون ندیدم؟ اینجوری نبود. میومد، آدم یادِ یار میکرد، ویار میکرد، خاطرهها توی دلش لگد میزدن، دو نخ سیگار میکشید، احمدکایا یه چیزی میخوند که نمیفهمیدی ولی دلت پُر میشد، دو قطره اشکی میسُرید، خیلی وقتا سبک میشدی، گاهی هم نه. بعدم بارون قطع میشد"...انگار اصلا حرفای منو نمیشنوه. میگه "میدونی چیزایی که با انگشت روی بخار شیشه مینویسیم رو کی پاک میکنه؟". بیخیالش میشم و میام میشینم گوشهی اتاق... میاد دست میذاره روی شونهام و میگه "غصهی چی رو میخوری؟ فعلا که سیل نیومده. شاید اصلا هیچوقت نیاد. شاید اصلا از اونجاهایی که اومده هم برگرده... آره... شاید همونجوری که خودش اومده خودشم برگرده، برگشتنی سر راهش همهچی رو هم برگردونه جای اولش. ماشینا دوباره پارک بشن کنار خیابون، اسبارو برگردونه ترکمنصحرا، بچهها با دست دروازهقرآن رو نشون بدن و خوشحال بشن که رسیدن به شیراز، اصلا شاید اونایی که مُردن هم دوباره زنده بشن"... پا میشم میرم دم پنجره. بارون قطع شده. با خوشحالی سر میچرخونم که بهش بگم، میبینم نیست. همیشه همینجوریه... شیشهی پنجره رو نگاه میکنم. یکی روی بخارِ شیشه کلی پرتوپلا نوشته. نوک انگشتام از سرما گزگز میکنه...🔸حمید باقرلو@Radio_chehraziii