اگر دلمان به وسعت آسمانها بود، محبت در قلب هايمان همانند چشمه اى خروشان در حال جوشش بود، عشق در رگ هايمان همچو رودخانه اى جارى و عميق بود، مقاومت و صبورى كوه ها در وجودمان نقش بسته بود و سرسختيمان در برابر مشكلات به استوارى صخره ها بود، اگر آرامش جنگل در ذهنمان طنين انداز بود و آواز پرندگان خوش صدا تنها كلام زندگيمان بود و ظاهرمان به زلالى و صافى و طبيعى بودن و يك رنگى عناصر حياتى جهان هستى بود و اگر از هر مخلوق خدا فقط يك ويژگى داشتيم، چه نيازى به بهشت داشتيم و چه نيازى به قضاوت شدن؟!كامل بوديم و بى نياز به هر آنچه ما را گرفتار دنيا مى كند، عاشقانه هايمان را براى خود هدر ميداديمو يكه تاز جهان، بى پروا و كام روا، سير ابدى داشتيم.#مجيد_راستين@Amiralichannel