بعضی روزها را با بی تفاوتی هر چه تمام می گذرانیآن قدر بی تفاوت که آماده ی بدترین اتفاقات هستیانگار نه انگار که مورچه ای زیر پایت در حال جان دادن است و یا بی خیال به این که ، کسی جایی به انتظار برای آمدنت ساعت ها نشسته استمثل یک نوع خودکشی می ماند . شبیه یک تنبیه برای خوب نبودنت . خودت را در اتاق و خانه ات ساعت ها محبوس می کنی . برای خودت مجازات تعیین می کنی . با خودت لج می کنی و در تلاش برای پیروز شدن در نبرد با خودت چه کارها که نمی کنیو سرانجام این نبرد چه بی حاصل . باز یک شروع و یک نگرانی در وجوددلم یک لمس می خواهدشبیه لمس تن یک دونده در خط پایان#علیرضا_بهجتی@Amiralichannel