کلاً آدمی نیستم که بشه باهاش خوش گذروند، بیرون اکثراً خستم، ساکتم، خوابم می آد، بی حوصله ام، اشتهام کوره، و معمولاً تو یه جا انقدر درگیر افکار می شم که یادم می ره کجام، با کیم، و واسه چی اینجام و در آخر دلتنگ خونه می شم و زود می خوام برگردم به فضای امنم، اتاقم.