بنظرم هروز صبح باید این شعر صائب تبریزی جلو آینه برای خودمون بخونیم:مکش منت به هر نامرد و مردیمده دل را به ذلت دست فردیاگر او را به تو مهر و وفا نیستاگر او بر جراحاتت دوا نیسترهایش کن مرنجان خویشتن رامبر هرگز ز یادت این سخن را...𝗦𝗠𝗢𝗞𝗜𝗡𝗚-صائب تبریزی