یه مطلب خوندم درباره کسی که چند سال پیش قصد جدی برای خودکشی داشه.نوشته نشستم برنامه ریزی کردم که در دو سال اینده خودم رو بکشم، از ایالتی که زندگی میکردم رفتم یه ایالت دیگه و کمکم تلفن و پیام هیچکس رو جواب ندادم تا همه ازم دور بشن.تنها کسی که براش مهم نبود که من جوابش رو نمیدممادرم بود که همچنان هرروز زنگ میزد و ماهی یه بار میومد جایی که من زندگی میکردم و با اینکه چیزی از حال من نمیدونست ولی آخر حرفش همیشه میگفت"یادت نره که من همیشه به تو نیاز دارم و دوست دارم"بعد یه روز برام یه گربه خرید.گربه من بیشتر از یک بار زندگی من رو نجات داد. یه بار که خیلی حالم بد بود تصمیم گرفتم تمومش کنم.نشستم و برای کسانی که دوسشون داشتم نامه نوشتم و خداحافظی کردم.آخرین نامه مال مادرم بود.وقتی براش مینوشتم که بعد از من از گربهم مراقبت کن،اونقدر زار زدم که خوابم برد.فردا با صدای گربه که گرسنه بود و غذا میخواست بیدار شدم.گربه من فرشته نجاتم بود.