تنهایی من انزوا و افسردگی بود.تنهایی خودشان خلوت با خودشان بود.من تلخ و زخمی بودم.خودشان انگیزهی تمام جهان.من درمان نشده بودم.خودشان درمانشدهی همیشگی.من ناراحت بودم.خودشان درست شدهی روزگار.من نحس بودم.#مهدیه_رضایی