ما از سه جهت در معرض رنج قرار داریم:اولاً از بدن خودمان که در معرض انقراض و نابودی است و اضطراب برایش علامت خطر است.ثانیاً از دنیای بیرون و عوامل نامساعد که ما را مورد هجوم مخرب و بی امانی قرار می دهد.و بالاخره از ارتباط و کنش و واکنش با دیگران، اینکه آنها ما را نمی فهمند و ما باید خشونت آنان را تحمل کنیم.درد و رنجی که از این عامل اخیر (تعامل با دیگران) برمی خیزد احتمالاً بیشتر از عوامل قبلی است و این در حالی است که ما معمولاً عامل ارتباط با دیگران را مزید بر علت و با اهمیت تلقی می کنیم. در حالی که درد و رنجی که از آن بر می خیزد مسلم است.زیگموند فروید@Amiralichannel