함께 웃고 함께 울고با هم می خندیدیم، با هم گریه می کردیم이 단순한 감정들이 내겐 전부였나 봐حدس میزنم این احساسات ساده همه چیز من بودن언제쯤일까قرار کی باشه؟다시 그댈 마주한다면?اگه بتونم دوباره تو رو ملاقات کنم؟눈을 보고 말할래요میخوام به چشمات نگاه کنم보고 싶었어요و بگم، دلم برات تنگ شده저 달이 외로워 보여서اون ماه تنها به نظر می رسه밤하늘에 환하게 울고 있는 것 같아서چون جوریه که انگار داره درخشان توی آسمون شب اشک میریزه언젠가 아침이 오는 걸 알면서도حتی با دونستن اینکه صبح از راه میرسه별처럼 너의 하늘에 머물고 싶었어میخواستم مثل ستاره ای توی آسمونت جا بگیرم하루를 그 순간을یک روز، یک لحظه이렇게 될 걸 알았다면اگه میدونستم یک روزی اینطوری میشه더 담아뒀을 텐데ازش بیشتر در خاطراتم جمع می کردم언제쯤일까قرار کی باشه؟다시 그댈 마주한다면?اگه بتونم دوباره تو رو ملاقات کنم؟눈을 보고 말할래요میخوام به چشمات نگاه کنم보고 싶었어요و بگم، دلم برات تنگ شده