کاش میشد بعضی ساعتا رو فریز کرد و تا آخر عمر نگهشون داشت.یه جایی شاید تهِ تهِ تهِ وجودت.و وقتی دلت براشون تنگ شد یا دلت گرفت،سریع بری سر قفسه ی ساعتای فریز شده و یکیشو انتخاب کنی و دوباره همون حسی رو که داشتی تجربه کنی.همون آدمایی که حالتو یه زمانی خوب میکردن رو کنارت ببینی... میدونی چیه اونوقت من همش ساعتای با تو بودنو انتخاب میکردم...