شبم از بیستارگی، شبِ گوردر دلم پرتو ستارهٔ دورآذرخشم گهی نشانه گرفتگه تگرگم به تازیانه گرفتبرسرم آشیانه بست کلاغآسمان تیره گشت چون پر زاغمرغ شبخوان که با دلم میخواندرفت و این آشیانه خالی ماندآهوان گم شدند در شب دشتآه از آن رفتگان بیبرگشتآه از آن رفتگان بیبرگشتآه از آن رفتگان بیبرگشتآه از آن رفتگان بیبرگشت#هوشنگ_ابتهاج@Radio_chehraziii