پاییز است دیگر جانِ من | پاییز است.پدر میگفت فقط حق داری تا ساعتِ هشت در کوچه بازی کنی | راسِ هشت که شب میشود باید خانه باشی.از اولِ مهر ساعتها یک ساعت به عقب کشیده میشد | همین بهانهای بود تا یکساعت بیشتر در کوچه بازی کنم.شبها بچههای محل قایمموشک بازی میکردند | میگفتند لذتِ قایمموشک به شب بودنش است | من کلِ تابستان بخاطرِ تذکرِ خانواده از این بازی محروم بودم.یکی دو هفتهی اولِ مهر فرصت مناسبی بود تا عقدههای خودم در بازی قایمموشک را خالی کنم | اما مسئله این بود که همه درس داشتند و دیگر کسی برای قایمموشک به کوچه نمیآمد.میماند آخر هفتهها | آخر هفتهها هم عینِ عقدهایها بازی میکردم | دائم عنبازی در میآوردم | میرفتم پشتِ کسی که چشم گذاشته میایستادم و تا شمردنش تمام میشد سُکسُک میکردم.انقدر عنبازی دراوردم تا از این بازی به جرمِ جر-زنی محروم شدم.کم کم بخاطرِ فشارِ درس و مشق کلاً کوچه رفتن ممنوع شد | دیگر مجبور بودم غروبها در خانه بنشینم و مشق بنویسم و به جای تفریح و کوچهروی بنشینم و تلویزیون تماشا کنم.در دلگیرترین ساعاتِ روز تلویزیون تخمیترین برنامههای ممکن را پخش میکرد | از اذان بگیر تا طرزِ تهیهی گلچینیِ کذایی...گاهی اوقات کلافه میشدم و میرفتم در حیاط قدم میزدم | به مادر بزرگ میگفتم دلم گرفته است | مادر بزرگ با لبخند میگفت:"پاییز است دیگر".مادربزرگ برایم عجیب بود | زیرا درس و مشق نداشت | دغدغهی قایمموشک نداشت | اما او هم غروبهای پاییز دلش میگرفت و با نوایِ الههی نازِ آکاردئونی باز میشد | هر چند مقطعی | ولی باز میشد.این روزها من نه دغدغهام قایم موشک است | نه دغدغهام درس و مشق...این روزها دغدغهام این است که ساعتها یک ساعت عقب کشیده میشوند و اختلاف ساعتم با ایران به جای سه ساعت و نیم میشود چهار ساعت و نیم.این روزها دغدغهام شنیدنِ صدایِ آکاردئونیست و نوایِ "سلطانِ قلبها".این روزها دغدغهام شنیدنِ صدای موذنزادهی اردبیلیست | نه از داخلِ یوتیوب | بلکه از داخلِ میکروفونِ مسجدِ محل.این روزها دغدغهام بادِ پاییزیست | از آن بادهای عاشقکُشپاییز است دیگر جانِ من | پاییز است.🔸کیومرث مزبان (۱۳۹۰ - مالزی)@Radio_chehraziii