از لحاظ روحی نیاز دارم یک شب برف بیاد هی پاشم از پشت پنجره نگاه کنم ببینم چقدر نشسته رو زمین، صبحش جوری شده باشه که ماشین از توی پارکینگ بیرون نیاد، بوتا و کلاهمو بپوشم، فلاسک قهوه و اسپیکرمو بردارم و پیاده توی خیابونای سفید بیام دنبالت زنگ بزنم بیای پایین. دو نخ سیگار روشن کنیم، آهنگای سورنا رو پلی کنیم و کل شهرو متر کنیم. فرشته برفی درست کنیم و وایسیم زیر درخت و به یاد بچگی شاخه هاشو تکون بدیم تا برفا بریزه رومون و کلی بخندیم. بعدش که از سرما پوست نوک انگشتامون آبی شده بود قهوه رو بزنیم بر بدن و دستاتو بکنم تو جیبم تا بی حس نشن. موقع برگشتم مثل همیشه بهت بگم می شه دستاتو تو جیبم جا بذاری؟ توام بم ازون لبخندا بزنی، دلت نیاد بری و تا فرداش کنارم بمونی.-دیاکو.