▫️اعتبار گذرنامه ام تمام شده. باید زنگ بزنم دفتر حافظ منافع ایران، توی واشنگتن. به خاطر اختلاف ساعت کالیفرنیا و واشنگتن، صبح زود زنگ میزنم. صدای ضبط شده ی یک خانوم محترم از توی گوشی میگوید که مدت زمان انتظار چهل و هشت دقیقه است، ناقابل! تا آب کتری جوش بیاید و صبحانه بخورم مدت انتظار شده سی و دو دقیقه. به دانشگاه که میرسم مدت انتظار هم رسیده به یازده دقیقه. حالا دستهایم روی کیبورد کامپیوتر با کدهای سیگنالهای "جی پی اس" وَر میرود، گوشم صدای ضبط شده ی خانم محترم را دنبال میکند و فکرم هم در حوالیِ "دفترِ حافظِ منافع" پرسه میزند. بالاخره صدای ضبط شده ی خانم محترم، مهربان میشود و میگوید که نوبت من شده و پشت بندش یک آقای مسن و جا افتاده گوشی را بر میدارد و سِفت و محکم میگوید: سلام هموطن، در خدمتم.▫️توی دنیای موازی، دفتر حافظ منافع، کارش فقط تمدید گذرنامه نیست. کارش حفاظت از منافع آدمهاست. پس توی خیال، صدایم را صاف میکنم و به آقای مسن و جا افتاده میگویم که چرا زنگ زده ام. میگویم منافعی داشتم که میخواهم لطف کند و از آنها حفاظت کند. میگویم منافع من محیط زیست ایران است. دریاچه ی ارومیه، زاینده رود. میگویم منافع من "ریال" است که کمرش زیر فشارهای دلار تا شده. میگویم منافع من توریستهایی هستند که هرگز اصفهان و شیراز و یزد را ندیدند. منافع من رویاهای دخترانیست که درهای استادیوم به رویشان قفل شد. میگویم منافع من "نفت" بود که خودش و دکلش را با هم بردند. منافعم گاز بود که کشور همسایه دخلش را در آورد. میگویم منافع من آینده ای بود که ما جوانها پوستمان برای ساختنش کنده شد. منافع من امید بود و اعتماد، که روی صورتشان خط افتاده. منافع من، "من" هستم! که دوسال است مادرم را و پدرم را محکم محکم محکم بغل نکردم. منافع من تمام "چایی" هایی است که باید در حال گپ زدن با خواهرم میخوردم. منافع من شش میلیون ایرانی هستند که از سرزمین مادری کوچ کردند. دانشجوهایی که قبل از مدرک تحصیلی، مدرک زبانشان آماده میشود...▫️آقای مسن و جا افتاده زنجیره ی فکرهایم را پاره میکند: الو، هموطن؟ به دنیای واقعی بر میگردم. صدایم را صاف میکنم و میگویم:"اعتبار گذرنامه ام تمام شده."#روزنوشت#مهدی_معارف@my_story_channel