از لحاظ روحی به یک هفته دور شدن از همه ی آدما، آنلاین نشدن، درس نخوندن و کار نکردن، کسیو ندیدن و قطع رابطه ی محض با همه ام. تا روی مبل جلوی یک کلبه ی چوبی وسط یک جای سرسبز پتورو بپیچم دورم لم بدم، کتاب بخونم، شیر دارچینمو بخورم، فکر کنم، به موزیکای کلاسیک یا بیکلامم گوش بدم و اجازه بدم باد و صدای ابشار منو توی خودش حل کنه و واسه یکبارم که شده حس کنم دارم زندگی می کنم.-دیاکو.@sogoandfuckyourlove