یه زمانایی بود فک میکردیم تماشا کردن غروب آفتاب با دلبر خیلی رمانتیک و خاصهبعدش فک کردیم نه نشستن لب ساحل و گوش دادن به صدای موج های دریا وقتی که سر تو به شونه یار تکیه دادی خیلی خاصهیه مدت گذشت پاییز شد فک کردیم قدم زدن باهاش رو برگای زرد و نارنجی و قرمز خیلی جذابهبعدش فک کردیم خندیدن باهاش زیر برف و بارون بدون چتر خیلی رمانتیک ترهمیدونی چیه یار حالا که نیستی میفهمم اینا با تو لذت بخشه تویی که به خورشید این زیبایی رو میبخشیاین تویی که وقتی بارون می باره بوش منو میبره خونه مامان بزرگ و حیاط خیس خوردشونتویی که با بودنت لبخند هست آرامش هستتو سرما نمیلرزم تو گرما گرمم نمیشهآرامش وجود تو بود که به همه اینا معنا میداد