میدونی این هویت منه. من ایرانی بودنو همینجوری دوست دارم. برای من وام گرفته نیست. قرضی نیست. مصنوعی نیست. واقعیه. این آمیخته ای از همه و هیچ. ما از کافه هامون صدای شاملو میاد. رو هفت سینمون حافظ میذاریم. وام دار بزرگترین ادبیات جهانیم. ما بیشتر توی قصه زندگی میکنیم تا واقعیت. عاشق قهرمان ساختنیم. ما حتی مستیامون مهربونه. اونی که سه ی صبح میره دنبال خوراکی برا بقیه اونیه که از همه مست تره. ما هرچقدرم آهنگای خارجیِ پارتی طور پلی کنیم آخرش با آهنگای مازنی و ترکی و لری همه میان وسط. ما سیلی میزنیم توو صورتمون اما سفره ی مهمونو رنگی می چینیم. ما آدم دوستیم. غریب نوازیم. قشنگیم. ما توو یه روز ممکنه قربون چهل و چهار نفر بریم و جواب چطوری رو هم با قربونت بشم بدیم. ما بدجنس و عصبی و دیگی که برا من نپزه میخوام سر سگ توش بپزه هستیم، اما اندازه ی سهممون توو زندگیِ هم خوبیم. ما سهممونو بلدیم. ما حواسمون هست. این ملغمه ای از فرهنگِ همه جا نیست، این هویت ماست. ما ادمای خوشی ایم برای همین همه عیدهای جهان انگاری برای ماست. ما ادمای رقص و آوازیم برای همین همه صداهای جهان انگاری برای ماست. ما آدمای اسطوره ساختنیم برای همین همه ی اسطوره های جهان انگار برای ماست و ما ادم های از ته قلب سوگواری کردنیم برای همین گریه ی میون تمام خوشی های جهان برای ماست. ما از هرچیزی یه تیکه به تابلومون اضافه کردیم تا رنگ هاش زیباتر شه.ما یه تاااریخ تموم نشدیم، یه تاریخ رنگ پاشیدیم رو سیاهی، شما که اندازه ی چند ورق سیاهی هم وسط این کتاب بزرگ نیستین. شما میرین، رد پای ما میمونه. مایی که وسط اینهمه شب و خون و ظلم بازم پاشدیم و خندیدیم. ما که همو بلد بودیم. ما که دست همو گرفتیم. ما که باهم تونستیم. سایه ی سیاه شما تموم میشه، این سرزمین، سرزمین ما، تموم نمیشه..#نازنین_هاتفی@Radio_chehraziii