الیاس کانتی می گویددیدن ورای آدم ها آسان است ، ولی ما را به جایی نمی رساندبه عبارت دیگر چه آسان و چه بی فایده در افراد عیب می یابیم . آیا وقتی عاشق می شویم بعضا به این دلیل نیست که ، حتی به بهای کوری خودمان در این فرایند و آن لحظه خواسته ایم ، دیدن ورای آدم ها را نفی کنیم ؟ اگر بدبینی و عشق دو گزینه متقابل باشند ٬ آیا عاشق شدن ما به این دلیل نیست که می خواهیم از موضع بدبینی ، نجات یابیم ؟ آیا در هر عشق در نگاه اول نوعی گزافه پردازی نسبت به خصوصیات معشوق وجود ندارد ؟ نوعی گزافه پردازی که ما را از منفی نگری معمول مان منفک می کند و تمرکز و نیرویمان را معطوف کسی می کند که چنان باورش داریم که هرگز حتی خود را چنین باور نداشته ایم.@amiralichannel