تظاهرات بود، نت نبود، کسی بهم اسمس و زنگ نزد، کسی نبود نگرانش بشم و بخوام بهش اس ام اس بدم.برام اتفاق خوبی افتاده بود؛ رومو برگردوندم با ذوق برای یکی تعریف کنم، پشتم خالی بود، کسی نبود.خواستم تولد هیجده سالگیمو بگیرم، یه لیست برداشتم دعوت کنم جشن بگیریم، لیست سفید موند.نصف شب حالم بد بود باید میرفتم زیر سرُم سرم گیج می رفت، کسی نبود ببرمش با خودم حواسش باشه.شب بود، استرس داشتم خوابم نمی برد، گوشیو برداشتم، تو لیست کانتکتام گشتم، کسیو پیدا نکردم باهاش حرف بزنم و آروم بشم.اولین حقوقمو گرفته بودم، کسی نبود براش کادو بخرم و خوشحالیشو ببینم.میخواستم برم بیرون هوام عوض شه، کسی نبود بتونه همراهم شه.دولت اموالمو توقیف کرده بود، باید میفروختم یا میزدم به نام کس دیگه، کسی نبود بهش اعتماد داشته باشم.خواب بد دیدم، بیدار شدم به یکی پناه ببرم، بازم کسیو پیدا نکردم.من تنهایی بزرگ شدم، تنهایی پای همه چی وایسادم، تنهایی زخمامو بستم و تنهایی دردامو تحمل کردم. اینا رو میگم که بدونی نه میشه منو تنها گذاشت، نه میشه از این تنها تر کرد.-دیاکو.