درد داره. بیراه گفته هر کی میگه نداره. انگاری بازی کردن با دندون خراب. لذتش به قیمت تاوان بعدشه. هر بار بهش فکر میکنی اول دلت قلقلک میشه. چون کیف میده بیشتر بهش فکر میکنی. تو خیال مرزها رو رد میکنی. ضربان قلبت دو تا یکی میشه. یکی انگار دست میندازه تو سینه ات و قلبت رو فشار میده. قلب درد میشی. اگه کم نیاری و ادامه بدی سرت هم درد میگیره. خسته میشی. از فکر کردن خالی خسته میشی. رمقت کشیده میشه. زیر چشمات گود میره. کعنهو بستری های دواخونه میشی. موهات دونه دونه سفید میشن. انقدر فکر خالی بهت فشار میاره که اصلا بالکل قید داشتنش رو میزنی پاری وقتا. میگی اگه این وصف العیش باشه که خود عیش از حیات ساقطمون میکنه. یه مدت دست و دلت به فکر کردن نمیره. سرتو گرم دور و بریات میکنی. به قول یارو مشقی میزنی. درد که از یادت رفت، باز فیلت یاد هندستون میکنه. درسته که کسی از عاشقیت نمیمیره. اما این همه علیل قلبی و عصبی هم معلوم نمیکنه فکر کسی که نبوده چند بار تا پای مرگ برده و برشون گردونده. مخلص، اونا که میگن گشنگی نکشیدی که عاشقی یادت بره، جخ عاشقی نکردن که گرسنگی که سهل، عافیت پاک از کفشون بره._لاادری@Radio_chehraziii