میان من و توبه همان اندازه فاصله هستکه میان ابرهایی که در آسمان و انسانهایی که بر زمین سرگردانندشاید روزی به هم باز رسیمروزی که من به سان دریایی خشکیدم وتو چون قایقی فرسوده بر خاک ماندیهر کس آنچه را که دوست دارد در بند میگذارد و هر زن مروارید غلتان خود را به زندان صندوقش محبوس میداردبگذار کسی نداند کهچگونه من به جای بوسیده شدن و نوازش شدنگزیده شده ام بگذار هیچ کس نداند ، هیچکسو از میان این همه ی خدایان ،خدایی جز فراموشی بر این همه رنج آگاه نگردد@shaamlu@Amiralichannel