درِ سلول باز می شود ولی کسی نمی آید تو. فقط دستی دراز می شود. یکی کاسه ای غذا برایم آوردہ و لیوانی آب. دلم می خواهد جای آب، دستهایش را بگیرم و جای غذا، صدایش را بشنوم. تنهایی آدم را گرسنه ی آدمیزاد می کند، بی کسی از شکنجه هم بدتر است. -مرتضی برزگر