در زندان جمهوری اسلامی ايران بودم.بلندگوی زندان درباره خوبی هاو آزادی های ایران حرف می زد ناگهان ترانۀ " ایران ای سرای امید " از بلندگوی زندان پخش شد.تا که شنیدم زدم زیر گریه.همبندم گفت: چرا گریه می کنی؟گفتم: شاعر این ترانه منم!-هوشنگ ابتهاج.