دختری کنار پنجره آمده استچهره اش معمولی ست زیبایی خاصی ندارد از سایه اش به هنگام رقص هم می شود فهمید که از اندام خوش تراش چیزی نصیبش نشدهچشم هایش از دور بی هیچ حسی یادآور تکرار استموهایش فقط محض زنانگی شانه خورده انداو را دوست ندارم اما نگاهش می کنمهر شب ..مثل او زیاد دیده ام در شهرمثل او زیاد پیدا می شود ..اندازه ی تمام پنجره های شهرمعمولی معمولییک بار هم اشتباه کردم به خانه شان زنگ زدم گوشی را برداشت خودش بودصدایی خش دار .. مردانه .. مردانه .. هیچ ظرافتی ندارد این همسایهولی نمی توانم دست از تماشای او بردارمچیزی ناشناخته مرا به او مشغول کردهدلم می خواهد همه ی کارهایم را کنار بگذارم و ببینمشاز همین جا .. هر شب .. همیشه .. حتی زمانی که دو صفحه مانده تا خواندن کتاب هایی که هدیه گرفته ام تمام شوداما شک ندارم تا بفهمد کسی حواسش به اوست زیبا خواهد شدخوش تراش .. ظریف ..نه نمی گذارم بو ببردمعشوقه بودن شغل خوبی نیستهمان طور که عاشق بودن درآمدی نداردبی علاقه دوست داشتن .. یا علاقه داشتن .. بی دوست داشتنمن دلم می خواهد همینطور پیر شویم هر دوبی آن که پنجره ها زیر بار صبح آشنایی برونددوست دارم همیشه بین تخت من و تخت او یک خیابان پهن عبور کرده باشدو ماشین ها هر روز با بوق هاشان یادآوری کنند این فاصله خوب است خوب است خوب است!و مثل تمام آن کتاب هایی که تمامشان نکردماندازه ی دو صفحه از او مانده باشدمن از نتیجه گرفتن های ته داستان ها بیزارماز فهمیدن چیزی که مرا به او مشغول کرده دختری که مثل او زیاد پیدا می شود ..[ رسول ادهمی ]@amiralichannel