📝 چند عاشقانه ی واقعیِ واقعی▫️آقای معارف! گفته بودی داستانمان را بنویسیم و بگوییم از دوست داشتنهایی که توی دلمان ماند که ماند. قصه ی من هم یکی از اینهاست. آخرین سه شنبه ی سال نود و سه، یکی از بارانی ترین روزهای تهران بود. طوری که حتی نمیشد توی پیاده رو راه رفت. خودم را رساندم زیر سایبان یک مغازه و زل زدم به ترافیک قفل شده. همانجا چشمم خورد به تابلوی ساختمان رو به رو: "آکادمی آیلتس". خیلی بداهه و بی برنامه پله های ساختمان را رفتم بالا. نیم ساعت بعد، باران هنوز بند نیامده بود، من ولی تعیین سطح داده بودم!▫️روزهای آخر تابستان روزهای آخر ترم شش زبان بود. پاییز که آمد، کلاس ما یک مهمان جدید داشت. یک دختر دانشجوی پزشکی که مثل همه، رویای مهاجرت پایش را به کلاس زبان باز کرده بود. چند بار سر چیزهای مسخره حرفمان شده بود و دل خوشی از هم نداشتیم. ولی هرچه زمان میگذشت رابطه مان بیشتر شبیه سریالهای لوس تلویزیون میشد: دو نفر که تمام حواسشان به هم هست ولی مدام به جان هم نق میزنند. یک نفر باید پا روی دلش میگذاشت و پیش قدم میشد. من پا روی دلم گذاشتم و پیش قدم شدم.▫️چه شروعی بهتر از ابراز علاقه به کسی که به تو بی علاقه نیست؟ یک دعوت ساده به شام و شنیدن "چرا که نه". بعد رابطه مثل یک نهال باریک سر از خاک در می آورد و تو صداقت و مهربانی را خرجش میکنی و سبزتر شدنش را به تماشا مینشینی. داستان ما هم همین شد و روز به روز بیشتر درگیر هم شدیم. یک روز از من خواست کنکور فوق را شرکت کنم. خودم بدم نمی آمد و این رابطه هم انگیزه ام را هزار برابر بیشتر کرده بود. روی حرفش حرف نزدم.▫️هفت ماه بعد، از جلسه ی کنکور که زدم بیرون واقعا مشتاق بودم که هم را ببینیم. مسیج فرستادم. دو دقیقه بعد جواب داد. یک دو نقطه فرستاده بود و یک پرانتز باز! مصنوعی ترین لبخند دنیا را. شب بهانه آورد که سرش درد می کند و فردایش این مسیج را برایم فرستاد: "هیشکی اندازه من شاهد تلاش تو نبوده، برات آرزوی موفقیت میکنم، خداحافظ"▫️حالا که اینها را مینویسم درسم هم تمام شده و مدت هاست که سر کار میروم. هنوز گاهی عیدها یا تولدها برای هم پیام تبریک کپی پیست میکنیم. ولی دیگر هم را ندیدیم. نمیدانم چه مدت قبل از کنکور از رابطه دل بریده بود، اما تا شب آخر نقش بازی کرد تا آب توی دلم تکان نخورد. هیچ وقت هیچکداممان را سرزنش نکردم. من بهترینِ خودم بودم، ولی شاید برای او کافی نبودم. هر چه که بود، روزهای بی نظیری برایم خلق کرد و از من آدم دیگری ساخت. بهترینها را برایش آرزو دارم. دو نقطه، پرانتز باز.#بازنویسی_از_پیغام_های_شما@my_story_channel