احساس ميكنم تمام دنيا تاريك شده و تمام ساعت ها به خواب رفته اند ، انگار من گوشه اى از خياباني كه نمي شناسمش ايستاده ام و يك نفر، آرام در ذهنم راه مي رود و نامم را صدا مي كند. كسي كه در خيالم شبيه رويايي دور است و در من محو مي شود. باد مي وزد ،سوز مي آيد و چشمهايم را مي سوزاند. و صداى غمگيني ، هواى گريه را با سوز ميخواند . كسي در پيچ كوچه ى خاموش كز كرده و پالتوى سياه كهنه اش را روى سرش كشيده است. حالا من مانده ام، ساعتي كه خوابيده ،و دنيايي كه تاريك است ، و كوچه اى كه بن بست است و آهنگ سوزناكي كه دلم را مي لرزاند. تمام وجود من در زمستان گم شده است ، زمستاني كه نه آمدنش را كسي فهميد و نه رفتنش را..#متن_خوانده_شده_توسط_منصور_ضابطیان#برنامه_صد_برگ@Amiralichannel