ساز میزد و میخوند و نمیدونست ما با این آوازها، تو کوچههای تاریکِ این شهر، داد زدیم، عاشق شدیم، خندیدیم، رنجیدیم. از خاطره و خشم و خیانت، نقش ساختیم زدیم به سینههامون، داغ و خون و دود و گلوله دیدیم. دست دادیم به هم، خواستیم آفتاب بکاریم وسط جنگل جنگل ستاره. میخوند و نمیدونست این شهر، هنوز یه ترانه، یه آواز، یه داد زدن وسط خیابونهای خالیِ شهر، به همهی ما بدهکاره.#کاوه_راد