درسته وقت هایی که دلتنگت بودم و به آغوشت نیاز داشتم، نبودی. دمِ غروب که دلم گرفته بود و به بوسه هات نیاز داشتم، نبودی. اون روزهایی که کم آورده بودم و زندگی خستهام کرده بود و به نوازشهات نیاز داشتم، نبودی. بعضی شب ها که بغض و اشک امونم رو بریده بودن و به دیدنِ خنده هات نیاز داشتم، نبودی. تو همیشه خیلی دور بودی و فقط این گوشی باعث ارتباط من و تو شده. ولی من قلبم کنارِ توعه! فکر و حواسم پی توعه! اصلا انگار اجازهی بی تو بودن ندارم! من فقط با تو خوشحالم و حالم خوبه. به قول معروف کور و کر شدم! خیلی وقتها. حالمو خوب کردی و بهم عشقت رو ثابت کردی. حتی کاری کردی این دوری کمتر به چشمم بیاد. پس هرچقدر هم که دور باشی، هر چقدر هم که غیر ممکن باشه، من تلاش میکنم و تا زمانی که جسمم هم کنارت بایسته، بیخیال نمیشم.