گفت وقتایی که خوشحاله لباس سبزاشو تنش میکنه، وقتایی که غصه به دلشه میره سراغ خاکستریا. فکر کردم چه خوب که مرزی بین غم و شادیش هست که به بقیه نشون بده چه حالیه. من از اون دخترایی نیستم که وقتی غصمه برم موهامو کوتاه کنم یا رنگ لاکمو عوض کنم. هیچوقت کسی نبوده دم ناراحتیام دستمو بگیره. نشده تا حالا بتونم به کسی پیام بدم بگم "قلبم پوکید". من دختر کم رنگ دنیام. به چشم نمیام. فرق بین غم و شادیمم گریههاییه که بی صداییش به گوش کسی نرسیده.-بهار.