من هر روز دلم میخواهد آدمی بهتر باشم و میدانم که تنها نیستم چون من بسیار هستند اما آنها میدانند چگونه انسان بهتری باشند. خوشبختانه آدمی در رفتار نسبتن و در پندار کاملن آزاد است. مجبور نیست خوب یا بد باشد که اگر مجبور بود مانند من مبتلای تردید نمیشد. چنانکه من اغلب از خودم میپُرسم از کدام راه بروم، چه کنم آدمیزادهی بهتری باشم. من اگر خانهی بزرگی در شمال شهر داشته باشم، رفقایم وزیر و وکیل باشند، لباس فاخر به تن کنم، خوراکهای لذیذ بخورم نوشاکهای مطبوع بنوشم، پول بیحساب، مدرک دکتری داشته باشم انسان بهتری خواهم بود یا اگر غزل حافظ را درست بخوانم، مثنوی معنوی را فهم کنم، زیاد کتاب بخوانم؟ که برخی با گرفتن پول بسیار احساس میکنند انسان بهتری هستند برخیها بهعکس با بخشیدن پول بسیار احساس میکنند انسان بهتری هستند.ولی من نمیدانم چه کنم. بگیرم یا بدهم؟ اگر انگیزه مقدم بر عمل است چنانکه در آیین ما عمل بینیت مقبول نیست، باز از خودم میپرسم من چگونه میتوانم خودم را به نیتهای خوب مجهز کنم؟#محمد_صالح_علاء#نامههای_شفاهی@Radio_chehraziii