دیدگاه روانشناسی درباره جایگاه#پدربرتراند راسل فیلسوف معروف به شوخی اظهار داشت که در خانواده های حاشیه نشین مدرن جای پدر بسیار کوچک است به خصوص که گلف هم بازی کند.تصور بر آن است که در دنیای مدرن جایگاه پدر در خانواده جایگاه مهمی نیست.سالیانی فراوان روان شناسان پژوهشگر فکر می کردند که پدر صرفا زمانی اهمیت دارد که در خانواده نباشد به همین خاطر پدر در بطن موضوع طلاق مورد مطالعه قرار می گرفت.اما در ده سال گذشته این دیدگاه تغییر پیدا کرد و اکنون روان شناسان قبول دارند که پدر بخش مهمی از متن خانواده است.صاحبنظران معتقدند با این که مادران در تربیت مهارت بیشتری دارند ولی پدران در تربیت موثرترند.بنابراین پدران باید در امر تربیت، نگهداری و رشد و شکوفایی کودکان نقش و مشارکت داشته باشند.معمولاً کودکان تصوری اغراقآمیز از پدر دارند او را بزرگتر، قویتر و دارای نیرویی مضاعف میپندارند که اطلاعات کافی هر زمینه و توانایی حل همه مشکلات را دارند، او را کانون ارضای نیازهای مادی، روانی، اجتماعی، عاطفی و ارتباطی و عامل امنیت خانه و خانواده میدانند.این تصورات و توقعها مسئولیتهای بزرگ و تعیینکنندهای بر عهده پدران میگذارد و آنان را وامیدارد تا در امور تربیت و چگونگی رشد و شکوفایی کودک مشارکت و نقش ویژهای داشته باشند.در خانههایی که پدر فقط نقش «نانآور» را دارد و فرزندان فرصت تعامل و همانندسازی با پدر را ندارند، متأسفانه از تربیت مطلوب محروم میشوند، چنانکه سعدی میگوید:پسر کاو ندارد نشان از پدرتو بیگانه خوانش مخوانش پسر@Amiralichannel