کارگرانی در من مشغول کارندکه گذشته را حفر می کنندو هر باردست هایم را پیدا می کنند میان موهایتموهایت را پیدا می کنند در شیار دست هایم,و مگر شیارهای کف دستغیر از این استکه تو رودخانه های زیادی بوده ای که از من گذشته ای؟این کارگر که آواز می خواندبه دهانم رسیده استاین کارگر که گریه می کنددستش را بر قلبم گذاشته استاین کارگر که ایستاده است بر نعش خودش, منمو آن کارگر که می رود, توو آن کارگر که می رودو آن کارگر که می رودو آن کارگر...که هرچه می رود, نرفته است!#محمد_عسکری_ساج(مجموعه شعر "مزارع پنبه ی شیلی" / انتشارات نیماژ)@Amiralichannel