من داشتم قدم میزدم برم لب پرتگاه، یکی صدام زد گفت نرو. من به حرف احدی گوش نمیدم ولی عه. گوش دادم بهت غریبه. نرفتم. پرت نشدم. باهات پرواز کردم. متوجه شدم زندگی تلخم میتونه خوشمزه باشه. نرو. یه بار بهم گفتی نرو، من هر روز میگم. همیشگی باش. ببین اگه بری از زندگیم، من دیگه حتی حال ندارم برم تا لب پرتگاه. همینجا که نشستم دارم اینارو تایپ میکنم، سقوط میکنم. میمیرم.-کوکتل بمب