من خوشحالم که در دوره ای زندگی کردم که:شجریان و مشکاتیان رو درکنار هم دیدم و شنیدم.تیم ایتالیای ۸۸ و بازی مارادونا رو دیدم.اکثر شهرهای ایران رو وقتی آب و هوا داشت دیدم.جادوی فردی مرکوری رو دیدم.سارینا رو شناختم.شعرهای اخوان ثالث رو خوندم.خوشحالم که هایده گوش کردم.فیلم فارست گامپ و مادر علی حاتمی رو دیدم.سفر مریخ نورد رو دیدم.سریال دایی جان ناپلئون رو چندبار دیدم.من حس دوست داشتن مردمم رو چشیدم و.…حتما تا ۲۰سال آینده جهان جور دیگری خواهد بود اما راستش خوشحالم که اکثر عمرم در عصر هوشمصنوعی طی نشد. من چای رو با رفقام چشم در چشم نوشیدم.خلاص.•آرش غفاری@Radio_chehraziii