جامعه زن را چنان تربیت میکند که نباید هیچ چیز از مسائل عشقیِ بزرگ بداند، نباید چیزی از مسائل جن.سی بداند، و هر جا سخنی از سک.س به میان آمد، باید مضطرب بگریزد.و در کل چنان به زن تلقین می شود که سکس مخالف عفت اوست، سک.س بد است و باید چشم و گوش خود را در برابر آن بپوشاند.تا اینکه گویی زن با ضربهٔ صاعقهای هولناک به درون حقیقت میافتد که نام آن صاعقه ((ازدواج)) است. حال زن، با حیا و عشق و لذت و... دست به گریبان میشود. حیران از این مسئله که چطور آنچه تا دیروز پست و حیوانی بود امروز امری معنوی و انسانی است.به راستی روح زن چگونه این ها را تحمل میکند؟کتاب حکمت شاداناثر : فریدریش نیچه