ضرب المثلي است در ميان اعراب كه براساس آن چهار خصوصيت كودكان را از بزرگترها متمايز مي كند. كودك غريزه مالكيت و حفاظت ندارد، در بگو مگو نفرت نمي فهمد، به نظر مي رسد كنترل احساسات را كمتر دارد، و به ظواهر بروني چندان وقعي نمي گذارد. كودك نگرشي بازتر نسبت به زندگي دارد. مسائل را پيچيده نمي كند. نقشه اي پشت انگيزه هايش نيست و به اينكه از بيرون چگونه ديده يا شنيده مي شود كاري ندارد. كودك به پول و شهرت بي اعتناست. كاري به آداب و رسوم ندارد. كودكان به ما بزرگترها يادآوري مي كنند كه بايد دائم دنياي اطراف خود را ديده حيرت نگاه كنيم، چنين نسبت به زندگي بي تفاوت نباشيم، چشم هايمان را بگشاييم و در لحظه بباليم. كودكان دريافت حسي بس قوي دارند و بازيگوش اند. شفافيت ذهني شگفت انگيزي دارند. كافي است از آنها سئوالي بپرسي و در پاسخ حيرت انگيزشان غرق شوي. مرا به ياد عرفا مي اندازند كه هميشه در لحظه زندگي مي كردند، در آن و اكنون.#سركلاس_با_كيارستمي#پال_كرونينص١٢٩@Amiralichannel