من میروم.یک روزی که زود نیست میروم.به آغوش دریا میپیوندم.به درختانِ سبز لبخند میزنم.به گلهای سرخ چشم میدوزم.با آن بوی زندگی سرخوش میشوم.افکارم را دور میکنم و به صدای طبیعت گوش میدهم.برای مدتی طولانی در همانجا بمانم.کتابهایم را همراه خود میبرم و آنها را زندگی میکنم.میروم تا شاید دردهایم کمی التیام یابند و روحم به آرزوی دیرینهی خود برسد.-مهینوشت