نمیدانمامید داشتن به زندگی یعنی چهولی میدانم برای کتابهایی که نخواندهام باید زنده بمانمنمیدانملمس شادی و خوشی برایم غریب شدهولی هنگامی که کتاب در دستانم است، لبخند دارمآقای کتابفروش گفتبرق چشمانت وقتی که وارد اینجا شدی دیدنی بودکتابها مرا زنده نگه داشتندچشمهای منتظری که مرا می جویندمرا زنده نگه داشتهاندو شاید زنده بمانمتا روزی که زندگی را لمس کنم و با شادی هممسیر شومبعد از آن اگر بمیرم، باکی نیستلمسِ زندگی کافیاستباقی همه پوچ است#مهدیه_رضایی