هربار از من ناراحت ميشددستمو ول ميكردميرفت يك متر جلوتر از من قدم ميزدتمام عرض يك پارك رو اينطوري طي ميكرديمتا اينكهتموم ميشد و ميومد دستمو ميگرفت و به حرفاش ادامه ميداد يه جوري كه انگار نه انگار ناراحت شده..هرچقدر ميگذشت بيشتر عاشقش ميشدمتا اينكه سال بعدش وسط اون روزاي خوب.. خودش و خانوادش تو يه تصادف جاده اي از بين رفتند.بعد از چندين سال الان،من هرجا قدم ميزنمحس مي كنم هميشه اونيك متر جلوتر از من قدم ميزنهو من پشيمون لحظاتي ام كه گذاشتم اونعرض يك پارك رو تنهايي با ناراحتياش طي كنه...#اميرعلي_قِ@Amiralichannel