📝 از خاطرات یک مراقب!▫توی دانشگاه شهید بهشتی یک قانونی بود که دانشجوهای دکترا باید هر ترم یکی دو تا امتحان را مراقب میشدند. چیزی که من همیشه به آب و آتش میزدم تا از زیرش در بروم. ولی خانوم سمیعی، مسئول آموزش حواسش جمع بود و سر بزنگاه مچ مارا میگرفت و میکشاند سر جلسه های امتحان. من در واقع بدترین مراقب دنیا به حساب می آیم. چون متنفرم از اینکه به هر دلیلی بخواهم دیگران را بپایم و مایه ی عذابشان بشوم و یک جماعتی هم بخواهند سر به تنم نباشد. برای همین همیشه سر جلسه زیاد سِفت نمیگرفتم تا بچه ها خیلی اعصابشان خط خطی نشود. یکی از این امتحان ها مربوط میشد به هفته های آخری که ایران بودم. با خودم گفتم من که چند روز بیشتر قاطیِ این آدمها نیستم، حداقل بگذار یک خاطره ی خوبی از من یادگاری بماند اینجا. امتحان که شروع شد گوشی را در آوردم و سرم را با گوشی گرم کردم. بچه ها هم با آن کاغذهای کوچولوی تقلب شان مشغول شدند. قدرتیِ خدا همه شان هم اینکاره بودند. گذشت و یکی دو هفته بعد که هن هن کنان سربالایی دانشگاه بهشتی را پیاده میرفتم، یک پراید از کنارم رد شد و یک دانشجو تا کمر از ماشین آمد بیرون و فریاد زد: "خیلی باحالی، خیلی دمت گرم، خیلی کارت درسته". دو زاریم افتاد که یکی از همان بچه ها بوده. قیافه ی من یادش مانده و اینطوری خواسته به من بفهماند که هوای آدمهای بامرامی را داشته ام.▫حالا هفته ی پیش بعد از اینهمه سال دوباره تاریخ تکرار شد. این دفعه اما توی آمریکا! استادم گفت که بروم سر جلسه ی دانشجوهای لیسانس و مراقب باشم. روی حرفش حرف نزدم و رفتم. یک ربع اول زیر چشمی قیافه ها را میپاییدم و دو دوتا چارتا میکردم ببینم دانشجوها سرشان توی لاک خودشان هست یا نه. از قیافه های هاج و واجشان معلوم بود که اینجا هم خیلی ها خرشان توی گل گیر کرده. داشتم فکر میکردم سخت بگیرم یا نه؟ گوشی را توی دستم می چرخاندم و به این فکر میکردم این آدمها، دو هفته ی دیگر اگر من را توی خیابان ببینند، تا کمر از ماشین می آیند بیرون تا تشکر کنند؟ این آدمها اصلا تا دو هفته ی دیگر قیافه ی من یادشان مانده؟ یا همانطور که ما همه ی چینی ها را شبیه هم میبینیم، اینها هم به نظرشان ما ایرانی ها همه مان شبیه هم هستیم؟ در واقع، یک نخ نامرئی من و آن دانشجوهای ایرانی را به هم وصل کرده بود که اینجا هرچقدر گشتم اثری از آن نخ نامرئی نبود. نمیشد ریسک کنم آنهم به خاطر آدمهایی که حتی نمیدانم "مرام و معرفت" توی زبانشان چطوری ترجمه میشود. گوشی را گذاشتم توی جیبم و چار چشمی زل زدم به تک تک دانشجوها.#روزنوشت#مهدی_معارف@my_story_channel