مگه چندبار زندگی می کنیم؟ میخوام برم جلو نترسم. می خوام عشق بورزم به عواقبش فکر نکنم. می خوام دیوونه باشم، خودم باشم به حرفای بقیه گوش ندم. می خوام حسرت چیزی به دلم نمونه هرکار دلم می گه رو انجام بدم. می خوام بی پروا باشم، شجاع باشم. می خوام خوش بگذرونم، آرزوهامو عملی کنم. رویا و آینده و گذشته رو نمی خوام می خوام لحظه رو بچسبم. دیگه وقت برای فکر به چیزای منفی و درگیری با حواشی و آدمای سمی ندارم. می خوام رها کنم، آزاد باشم، نفس بکشم. می خوام وقتی پیر شدم، افسرده، خسته و گوشه گیر و غر غرو نشم. سرمو با افتخار بگیرم بالا و جلوی آینه به خودم بگم: “برای خودت کم نذاشتی، حسرت و پشیمونی ای نیست. خوشگذشت، ترکوندی، خوب بود هرچی بود.”-دیاکو.