گفت اولش فقط دور بود، نزدیک بود و دور، اما بعدش دیگه فقط دور نبود، دور بود و دور، دیگه اونقدر دوری به توان دو رو نشد تحمل کنیم، زدیم تو جاده خاکی، سنگلاخ، لاستیکمون ترکید،رفتیم توی کوه،گفتن دیگه نمیشه تعمیرمون کرد، آوردن انداختنمون توی اوراقی فراموشی، روزی چندتا قرصم ریختن تو حلقمون که صدامون در نیاد، اما نمیدونستن که دیگه حتی اونقدر باطری نداریم که بوق بزنیم.-یک مماس