چند روز پیش رفته بودم پیش یکی از نزدیک ترین دوستانم که تازه ازدواج کردهما تقریبا از اول راهنمایی با هم بزرگ شدیم و به تمام وجوهات رفتاری هم آگاهیماون بسیار آدم دیر جوش و زمختیهبه طوری که توی تمام اون سال ها بین اون همه همکلاسی تنها با دو نفر دوست بودالبته رفاقت و معرفتش مثال زدنیهدیشب وقتی راجع به ازدواجش پرسیدم گفت راستش فکر نمی کردم به این سرعت اتفاق بیفته ولی هم احساسی هم منطقی به نتیجه رسیدیم.منظورش رو از منطقی بودنِ ازدواجش پرسیدم که جواب دادروز اول که رفتیم مشاوره، مشاور که دوست خانوادگی همسرم بود اصلا نظر مثبتی نداشتاما بعد از هشت جلسه خیلی از مسائل بین مون حل شد و نظر مشاور هم کاملا برگشتو گفت من آدمی به انعطاف پذیریِ تو ندیده بودم پسر.اما خب واقعیت اینه که من با اون دوستم بزرگ شدم و کاملا میدونم که آدم انعطاف پذیری نیست مگر نسبت به چیزی که بهش علاقه داشته باشه و دوستش داشته باشه.هم خیلی انعطاف پذیر میشه هم متعهد و هم از خود گذشته.توی هر نوع رابطه ای ممکنه مشکلاتی پیش بیاد امامسئله اینجاست که آدم توی حل این مسائل چقدر کوتاه بیاد، چقدر از خود گذشتگی کنه و کمک کنه به حل اختلاف نه شعله ور شدنشاین یعنی همون انعطاف پذیریکه من بهش میگم عشق.راستش من نه روانشناسم نه حس میکنم خیلی میفهممفقط دیروز بعد از اون دعوای سختی که داشتیم وقتی پیامت روی صفحه ی گوشی نقش بست همه چیز رو یادم رفت و فقط چهره ی معصوم و منتظرت بعد از تموم شدن کلاس، جلوی درِ آموزشگاه اومد توی ذهنم و بعد دیگه کاملا طاقتم طاق شدتو فقط پیام داده بودی کجایی؟ و من تصورت کردم که ایستادی کنار خیابون و به بوق تاکسی هایی که رد میشن سرت رو به علامت (نه) تکون میدی و با خودت میگی الان میاد و عمق خیابون رو رصد میکنی.بعد بدون وقفه دویدم و ماشین رو روشن کردم و اومدم پیشت ودقیقن همون چیزی رو دیدم که توی ذهنم بودخیلی سعی کردی خنده ت رو قایم کنی اما زورت به ذوقت نرسید و با همه ی اجزای صورتت خندیدیبذار بهت بگم قبل از اینکه از ماشین پیاده بشم عطسه رو بهونه کردم و چشمم رو پاک کردم،راستش از ذوق ت اشک توی چشمام جمع شد.به این فکر میکردم ما بدون هم خیلی بی پناه و بیچاره ایم.ببخشید بی اجازه دست کردم توی کیفت و این نامه رو گذاشتم توی جعبه لوازم آرایش ت.فقط خواستم صبح قبل از رفتن به سرکار بخونی و بفهمی من در مقابل تو انعطاف پذیرترین آدم روی زمینم، مراقب عشق ت توی دلم باش.-برشی کوتاه از رمان📚رازِ رخشید برملا شد/#علی_سلطانی