ولی داستان دیگرى هم هستبعضی ها می گفتندهمزمان که اینجاگوشه ی همین پارک ِ دی زده بود،او را در سالن ِ انتظار فرودگاه نیز دیده بودندکه زیر لب چیزی می گفتو باز می شنیدیم:همان لحظه کسی شبیه اوحوالی ِ راه آهن قدم می زد،و گاه در بندری مِه آلودپیاده شدن ِ مسافران ِ خسته را می پایید.او به دیدنِ رُخسار معمولی ِ مردمعادت داشت.می گفت خواب دیده امآخر همین هفتهاَنیس به خانه بر می گردد،مثل همان سال های دورسی ساله تر از دی ماه شصت و یک.اوسرانجامبه ایستگاه ِ موعود ِ ماه می رسد.وقتی رفتسی ساله ی کامل بودحالا بعد از هزار سال ِ تمامباز همسی ساله باز خواهد گشت،باز خواهد گشتو مرا از روی ِ چشم های خیس ِ همیشه امخواهد شناخت.حیرت نکن اَنیسآن سالهااسم ِ مستعارِ تو ری را بود.حیرت نکن اَنیس،بیست و هفت سالچشم به راه ِ یکی ماندن،سنگ را همغبارِ قدمگاهِ گریه خواهد کرد.• سید علی صالحی#انیس_آخر_همین_هفته_می_آید