دوست داشتنِ تو بهم فهموند میشه کسی رو از نزدیک ندید، ولی خیلی عاشقش بود. دوست داشتنِ تو بهم فهموند میشه حتی کسی رو بغل نکرد، دستاشو نگرفت، نبوسیدش، کنارش قدم نزد، بوشو حس نکرد، به چشماش خیره نشد، توی بغلش مچاله نشد، باهاش از نزدیک حرف نزد و کنارش نخندید، اما خیلی خیلی عاشقش بود. از وقتی تورو دوست داشتم، فهمیدم میشه از کسی که دوستش داری خیلی دور باشی و با این حال وقتایی که حالت خوب نبود بتونی بهش پناه ببری و حتی با حرف زدن باهاش، حالت خوب بشه. از وقتی که تورو از دور و بدونِ دیدنت دوست داشتم، فهمیدم میشه حتی از پشت گوشی هم حضورِ کسی رو در کنارم حس کنم و خیلی بیشتر از آدمایِ کنارم بهش اعتماد کنم. اسمِ رابطهی ما؛ تو دنیایِ امروزیِ، "رابطهیِ مجازیِ"، اما تو هیچوقت تویِ دنیای پوچِ مجازیِ من خلاصه نشدی و خیلی خیلی زود، انگار که از اول تویِ زندگیم بودی، به دنیایِ واقعیم وارد شدی. من همیشه تورو کنارِ خودم تصور کردم. تورو تویِ خیالم بغل کردم، بوسیدمت، دستاتو گرفتم. ساعتها توی خیالم باهات همقدم شدم، ما دو تا حتی تویِ خیالاتِ من، باهم کلی گفتیم و خندیدیم. تو با اینکه از من دوری، هیچوقت حس نکردم که از دنیای مجازی شناخته باشمت. تورو طوری دوست داشتم که انگار هر روز جلوی چشمم نفس میکشی و راه میری و بهم لبخند میزنی. تورو عینِ کسی که تویِ زندگیِ واقعیم باشه و حتی بیشتر دوست داشتم. دوست داشتنت بهم فهموند، مجازی میتونه کاری کنه که یه ادمو از نزدیک نبینی ولی خیلی دلبستهاش باشی. مثلِ من که دلبسته و عاشقِ توام.