از خواب بیدارشدم. ساعت "چهار" صبح بود، خواستم باز بخوابم ولی هرکاری کردم خوابم نبرد. چراغ و روشن کردم و نشستم روی تخت. به دور برم نگا کردم، به کتابخونه و فیلمای کنار میز. نمیشد با کسی حرف بزنی یا پیامی برای کسی بفرستی. سرمو چرخوندم و خوب به دور برم نگاه کردم. ولی وقت مناسبی برای هیچ کاری نبود، یه زمان هایی هست که مثل "چهار" صبح میمونه! هرکار میکنی تنهایی، و بدتر اینکه تنهاییتو نمیتونی با هیچ چیزی پر کنی..