بیشترین غبطه رو به کسایی میخورم که تو زندگیشون اشتیاق دارن، کسایی که برای چیزی یا کسی از خواب بیدار میشن و به امید کسی یا چیزی میخوابن، من همیشهی خدا انگار دارم از روی اجبار زندگی میکنم، از روی اجبار سرکار میرم، از روی اجبار غذا میخورم و یا با آدم ها صحبت میکنم.