از سینما زدیم بیروندیر وقت بود و به رسم عادت یک ساعتی بازیِ مان گرفت.بداهه دیالوگ میگفتیم و دعوا میکردیم و میخندیدیم و داد میکشیدیم.پایان بازی هایمان هم همیشه باز بود.سرخوشانه چرخ میخوردیم که ساعت از سه بامداد گذشت و چیزی به اذان نمانده بود.گرسنگی به استخوان رسیده بود و با این وضع نمیشد روزه گرفت!در چرخ خوردن و بازی کردنمان جغرافیا را از دست داده و سر از جنوب تهران درآوردیم!اهل کله پاچه که نبود اما یادم آمد آن نزدیکی ها یک فلافلی هست که تا سحر باز است.پایان بازی را باز رها کردیم و سراسیمه زدیم به فلافلی.با هم که بودیم اشتها از سرو کولمان بالا میرفت و هر دو دو نونه سفارش دادیم با نوشابه ی شیشه ای تگری!صاحب فلافلی من را میشناخت و گفت خیارشور نذارم؟!خواستم بگویم نه که گفت بذارید آقا خیارشورارو من میخورم... .هر چه گفتم تشنه ات میشود قبول نکرد که نکرد!خلاصه همه ی خیارشورها را خورد و فردا هم که داشت از تشنگی تلف میشد هی زنگ میزد به من و میگفت حرف بزن!گفتم خب تشنه ات شده جانم چرا به من زنگ میزنی؟!میگفت با تو که حرف میزنم دهنم آب میفتد برای بوسیدن ات! و تشنگی ام رفع میشود...اصلا گوجه سبز منی...لواشک منی!..زل زدم به میز و دارم همه ی آن شب را دوره میکنم!از سینما که زدم بیرون تنها ولی با تو داشتم دعوا میکردم و میخندیدم و داد میزدم که سر از این فلافلی در آوردم! دوره کردم آن شب را و به گوجه سبز منی که رسیدم خنده ام گرفت! به خودم که آمدم صاحب فلافلی داشت برای چندمین بار میگفتاقا بالاخره خیارشور بذارم یا نه!؟گفتم نه آقا نذار!حساب کردم و لب نزدم و آمدم بیرون.فردا هم بدون سحری روزه میگیرم!مثل دیشب که دیدم ساعت سه و نیم را رد کرده و تلگرامت آنلاین است و دلم لرزید و هیچ چیز از گلویم پایین نرفت.مثل پریشب که خوابت را میدیدم و اصلا بیدار نشدممثل پس پریشب که یاد چت کردنمان تا خود سحر افتادم و ... .فردا هم بی سحری روزه میگیرم.اما جان مادرت تو به این حرف ها گوش نکن.تشنه ات که شد زنگ بزن!گر چه کمی تلخم ! اما هنوز هم میتوانم گوجه سبزت باشم!! و دهانت برای بوسه هایم آب بیفتد!البته اگرطعم دهانت عوض نشده باشد!#علی_سلطانی