انسان با عادتها و شباهتها زندگی نمیکند. در جمعهایی که همه شبیه هم هستند هنر خلق نمیشود، ادبیات زاییده نمیشود، فلسفه به وجود نمیآید، خلاقیت جلوه نمیکند. شباهت تنها خویش را به دنیا میآورد. زمان تنها با انعکاس یک صدا میگذرد.یک جامعه از شباهت، تکصدایی و تکرارها نه، بلکه از ترکیبها بداعتها تکاپوها و ریتمی دموکراتیک تغذیه میشود. اگر انسان قرار باشد در این زندگی چیزی یاد بگیرد، از کسی که شبیه خودش نیست، از کسی که مثل خودش نیست میآموزد.•الیف شافاک@Radio_chehraziii