پیشانیام را میبوسیو قسم میخوریآخرین زنی هستم که دوستش خواهی داشتمیگویی اینبار که برگشتمبرایت کلبهای میسازمبر لب رودخانهای دورروزها به شکار آهوان کوهی میرومو از درز سنگهای سختگلهای نایابی را میچینمکه تو دوست داری به موهایت بیاویزیمیگویی بخندتمام میشود این جنگ!باور میکنم حرفهایت راهمانطور که هزار بار دیگر باور کرده بودمدریغ اماآخرین عشق همانقدر ناممکن است که آخرین گلوله!#شکریه_عرفانی@Radio_chehraziii