من میدونم بالاخره به روز میرم به یه دنیایی که اونجاتموم نارحتیا با یه ابنبات چوبی به خنده تبدیل میشهاونجا دیگه آخر همه قصه ها کلاغه به خونش میرسهلیلی به مجنون و شیرین به فرهاد میرسهاون نقشِ توی فیلم که برای مردنش ساعت ها گریه کردم دوباره زنده میشهاونجا حتی توی صحنه های حساس زندگی هم آهنگ پخش میشهمیدونم که اونجا جوجه رنگیا هیچوقت نمیمیرنتوی اون دنیا دیگه هیچ دانش آموزی روز اول مدرسه تنها نیستهیچ بچه ایی توی بازار شلوغ گم نمیشهسر همهی چهار راها خالیه و بچه ها چند ساعت پیش توی تخت خواب با یه لالایی قشنگ خوابیدناونجا کسی بهمون نمیگه درمورد ترس ، ناامنی ، جدایی، بیکاری، فقر و تنهایی انشا بنویسیماونجا دیگه «هر که برفش بیش بامش بیشتر معنی نداره»اونجا هیچ گرگی نیست که شنگول و منگول و حبه انگور رو بخورهاونجا بارها بارها میشه یه کتاب رو خوند و حس اولین بار رو تجربه کردتجربه حسایی که توی گذشته اتفاق افتاده خیلی ساده و راحت امکان پذیرهاونجا هیچ آهنگی هیچ فیلمی و هیچ کتاب داستانی تکراری نمیشه..اونجا دیگه خبری از عوض شدن نیستنه هیچ آدمی نه هیچ حرفی نه هیچ قولی نه هیچ صدایی هیچ چیزی هیچوقت قرار نیست که عوض بشه..!اونجا دیگه کسی جایی که آدما رو خاک میکنن رو بهشت صدا نمیزنهاونجا دیگه کسی حس کافی نبودنناامنی ، ترس ، شرم و خجالت رو تجربه نمیکنهاونجا دیگه هیچکس آرزو نمیکنه که کاش جای کس دیگه بودتوی دنیای من هیچکس حاضر نیست مهر و محبت رو به پول بفروشه و برعکس، پول خرج زیاد شدن خوبیا میشه و کسی به جرم فقر و نداری محکوم به مرگ نمیشهاونجا میشه تا آخر عمر توی لحظه های خوب زندگی توقف کرد و برای همیشه اونجا موند..اونجا میشه زندگی قشنگ رو با همون چیزای ساده و کوچیک تجربه کردچیزی که هیچوقت نتونستیم طعم داشتنشو حس کنیم :)• ماری