می دونی تو واسم حکم چیو داری؟ حکم اون آهنگی که خیلی دوسش دارم اما از گوش دادن بهش می ترسم، می ترسم گوشش بدم و بغض خفم کنه، واسم حکم اون غذایی رو داری که خوشمزه س، اما بهش حساسیت دارم، حکم اون لباسی که تو ویترین دیدمش و عاشقش شدم، اما اندازه ی من نیست، حکم اون مسافرتی که کلی واسش ذوق داشتم اما کنسل شد، تو رو دوست دارم، اما همیشه قراره ازت فرار کنم، چون ازت می ترسم، چون بهم آسیب می زنی، چون دیگه اندازم نیستی، چون هرچی ذوق واست داشتم رو از بین بردی.من واست حکم چیو دارم؟حکم اون آهنگی که اگه پلی بشه ردش نمی کنی، اما خودت هیچوقت نمی ری پلیش کنی؟ حکم غذایی که هیچوقت هوسش نمی کنی و فقط برای رفع گشنگی ازش می خوری؟ حکم اون لباسی که همیشه از پشت ویترین می بینیش اما هیچ وقت نرفتی ببینی اندازته یا نه؟ حکم اون مسافرتی که از کنسل شدنش خوشحال شدی چون هیچ ذوقی واسش نداشتی؟ حکم کارایی که فقط وقتی حوصلت سر رفته انجامشون می دی؟ مثل عکسایی که توی گالریت هست، پاکشون نمی کنی ولی نگاهشون نمی کنی؟ مثل چتایی که توی گوشیت رفته پایین، نمی خونیشون ولی حوصله نداری بری پاکشون کنی.