دوست دارم یک شب تک تک آدمایی که بهم بدی کردن یا ترکم کردن رو توی یک مهمونی دعوت کنم، یک مهمونی گرم و دوستانه، ازونایی که همه باهم گپ می زنن، می خندن، بازی می کنن و می رقصن، واسشون استیک با سس قارچ مخصوصم و پوره سیب زمینی درست می کنم و گیلاساشونو از شراب پر می کنم، سر میز شام محیط و ساکت می کنم و برای همه چی ازشون تشکر می کنم، بهشون می گم: "ممنون از همه شما چون من رو به آدمی تبدیل کردید که سخت اعتماد می کنه، هم صحبت با هر کسی نمی شه، مستقل شده و هر کسیو به زندگیش و محیط شخصیش راه نمی ده، فهمیده به جز خودش و آیندش و خانوادش دیگه هیچی مهم نیست، دیگه می دونه می تونه تا چه عمقی از تاریکی پیش بره و دوباره به مسیر برگرده، قوی شده و معدود چیزهایی می تونن توی حالش اثر منفی بذارن، ممنون از شما که باعث شدید یک نفر بهترین ورژن خودشو پیدا کنه و به یک آدم موفق و شکست ناپذیر تبدیل بشه." بعدش با لبخند بهشون می گم که معطل نکنن و از شام لذت ببرن تا منم بتونم چند دقیقه ی دیگه با فندک یکی از مهمونا سیگارمو روشن کنم و از دیدن لبخند خشک شده روی لباشون و خوردن سرشون وسط بشقاب و مردنشون لذت ببرم.-دیاکو.