برف می بارید و ما آرام گاه تنها، گاه با هم، راه می رفتیم. چه شكایت های غمگینی كه می كرديم یا حكایت های شیرینی كه می گفتیم هیچ كس از ما نمی دانست، كز كدامین لحظهی شب كرده بود این باد برف آغاز هم نمی دانست كاین راه خم اندر خم به كجامان می كشاند باز..#مهدی_اخوانثالث