دختری خوابیده در مهتابچون گل نیلوفری بر آبخواب میبیندخواب میبیند که بیمار است دلدارشوین سیه رؤیاشکیب از چشم بیمارشباز میچیندمینشیند خسته دل در دامن مهتابچون شکسته بادبان زورقی بر آبمیکند اندیشه با خوداز چه کوشیدم به آزارش؟وز پشیمانی سرشکی گرممیدرخشد در نگاه چشم بیدارش.روز دیگر چون دلداده می ماند به راه اوروی میتابد ز دیدارشمیگریزد از نگاه اوباز میکوشد به آزارش...• ابتهاج