کاش برگردم به سالهایی که شوقِ عیدی جمع کردنو داشتم،شوقِ نشون دادن کفشای نو به دوستام،شوقِ جوجه رنگی داشتن،شوقِ عید دیدنی و آجیل کش رفتنا دور از چشم مامان،شوقِ اسکناس نو های بابا بزرگ و ماچ و بوسه های آبدارِ چندش عمه ها،اما نه من زنده ام و نه بهاری برای من مونده،این خونه هم غم زده است دیگه.