سال قرنطینه و غربت. سال حبس و حسرت. سال قحطی بوسه و بغل. سال ترسیدن از دستهای خودت از دستگیره های در. سال گریختن از عطسه، از نفس، از سلام، از حالت چطور است. سال هراسیدن از دوست از خویشاوند از عشق از رفاقت. سال مجازاتِ انسان و انتقامِ طبیعت.سال تاوان و توبه. سال عزا و عقوبت. سال قیامت های بی رستاخیز و مرگ های بی سوگ و بی صدا.سال استیصال و اندوه، سال نابودی و نگرانی.سال خرابی و خستگی. سال رشک و رنجوری....حالا انسان چه چیز را می تواند جشن بگیرد! کدام شادی؟ کدام شور؟هر جشنی اما مبارزه ای است که آدم آن را آفریده است برای اینکه در جنگ با مصیبت ها از پا نیفتد.هر آدمی در برابر خودش مسوول است، باید که از اندک توانش حفاظت کند. هر آدمی باید هر گونه که می تواند خودش را پاس بدارد؛ خودش را و امیدش را و تاب آوردنش را...#عرفان_نظرآهاریسال نو میلادی مبارک🎄@Radio_chehraziii