اسکار مود ترین شعرم میرسه به این شعر از محمد علی بهمنی اونجایی که میگه:" از زندگی، از این همه تکرار خسته اماز های و هوی کوچه و بازار خسته امتن خسته سوی خانه دل خسته می کشموایا از این حصار دل آزار خسته امدلگیرم از خموشی تقویم روی میزاز دنگ دنگ ساعت دیوار خسته اماز او که گفت «یار تو هستم» ولی نبوداز خود که زخم خورده ام از یار خسته امبا خویش در ستیزم و از دوست در گریزاز حال من مپرس که بسیار خسته ام."