متــنفـرمـ از شبــایی کــه نمیـدونم چمـهاز شبـایی که ناراحتمـ اما نمیــدونم چرااز شبـایی که به وجود کسی احتیاج دارم که وجود ندارهاز شبـایی که تا خـــود صــبحـ بـا فـکر وخیالـ میــگذرهـبا یهـ مشتـ خاطــره...با یــه بالشتــ خیســ...با یـه جفــت چشــم قـرمـز...با یــه عالمه دردی که مثل فیلـــم از جلــو چشـات می گذرهـحتی از شبایی که صــبحـ نمیشــن متنــفرمــمنـ از همـــه چی متنــفرمـ، مثـلـا مثلــِامشبــ :]