“نمی گم غمگینم، افسردم، منزویم، طوفانیم، خستم؛ نمی گم نا امیدم، عصبیم، مضطربم؛ نمی گم شکستم، بد بینم، متنفرم، تلخم؛ نمی گم اشتباهم، درد دارم، شکنجه شدم، ترسیدم.نمی گم خوش حالم، ذوق زدم، امید دارم؛ نمی گم تحت تاثیر قرار می گیرم، از ته دل می خندم، سالمم؛ نمی گم روشنم، پر انرژیم، خوش بینم.من بی حسم، خنثیم، گمشدم. من تو خالیم، سردم، بی معنام. من خلأم، خاکستریم، بی ارزشم، تنهام.”-دیاکو.