من در آواره ترین خانه شهر آواز میخواندم و تونگاهم میکردیچیزی از من به یاد داری؟زمان می ایستد در چشمان تودر دست سرنوشتزمان میگذردحتی وقتیکه من با اطمینان میگویم زمان می ایستد در چشمان توآخرین کلام هیچگاه گفته نمیشودولی اگر تو از من کلام آخری شنیدییک فشنگ در مغزم خالی کن ..