من با نصف دوستام وسط راه دیگه نتونستم رفاقت کنم؛چون اونا تازه یه کاراییو شروع کردن که من خیلی وقت بود تمومش کرده بودم.یه جاهایی میرفتن که من پامو توش نمیزاشتم.با آدمایی معاشرت میکردن که حتی حرف زدن باهاشون برای من و شخصیتم سنگین بود.خلاصه طرفدار چیزایی بودن که واسه سبک زندگی من فقط یه مشت خاطرات دموده یا از محالات زندگیم بود.حذفشون کردم چون که من آدم تکرار اشتباه نیستم. آدم نقش بازی کردنم نیستم. آیندمو میبینم و دنبال چیزایی میرم که به خودم یک کمکی کرده باشم و باعث پیشرفت زندگیم بشم.