با دوستم که روانشناسه گپ می زدیم، یه چیز گفت که ذهنمو از اون روز مشغول کرده، گفت ما به صورت ناخودآگاه تروماهامون رو بازسازی و تکرار میکنیم، به شبیه ترین حالتی که ممکنه، چون امیدواریم ایندفعه پیروز بشیم و دیگه اون تروما آزارمون نده! گفت عموما یه الگوی تکرار شونده وجود داره که به نظر هم نمیرسه ما انجامش بدیم، به نظر میرسه شانسمون اینطوریه! مثلا درباره خودش میگفت ، دوره طولانی زندگی من پر بود از مردای متاهلی که از من خوششون میومد، همه اش به خودم میگفتم شانس من هرچی مرد تو رابطه است با من لاس میزنه، بعدها فهمیدم چون پدرم خیانت کرده به مادرم و بچگی من و روابطم با پدرم تحت تاثیر قرار گرفته به صورت ناخودآگاه جذب فضاهایی میشم که احتمال بازسازی ترومام بیشتره! دوستان چیزی به اسم تصادفی وجود نداره، اگه به نظرتون یه چیزی تو زندگیتون تکرار میشه، بگردین دنبال تروماتون و هوشیارانه بازسازیش نکنین، این فقط فشار دادن زخمه.-وانیدیوم