بنویس اکنون کجاست؟ رؤیامان کجاست؟ کجاست بند بند استخوانمان، کجاست؟ کجاست حرفهای گمشده که میخواست گوش دنیا را کر کند؟بنویس: «آزادی رؤیای سادهای است که خاک، هر شب در اعماق ناپیدایش فرو میرود و صبح، از حواشیِ پیدایش برمیآید و این زبان، اگرچه به تلفظش عادت نکردهاست، صدای هجیکردنش را آن سویِ سکوت شنیده است».📕آرایش درونیبخشی از شعر واگویه🖌محمد مختاری「@bluehomeplus」