حتّی قطرهی اشکی هم نریخت زنیکراست رفت سراغ بند رختو ژاکتش را برداشتو رفتانگار دست دراز کرده باشدو ماه رااز آسمان تابستانبرداشته باشدمرد باورش نمیشدچشم روی هم نگذاشت آنشبو فرداشب و فردای فرداشب همدوهفته گذشت و ماه برگشتو مرد تازه فهمید زن برنمیگردداز جا بلند شددر آینه خودش را دیدانگار از پنجرهای نیمبازآسمان بیماه را دیده باشدبعدیادش آمد که زنژاکتش را برده است#یانیس_ریتسوس@Radio_chehraziii