اگر عید نبود ، نوروز نبود ، سال نو میلادی نبود ... اگر توالی روزها و شبها نقطه سر سطر نداشت ، آدمها کپک میزدند ، ترک می خوردند ، پوست پوست میشدند ، بوی نا میگرفتند ... تصور کنید ده یا صد تا سیصد و شصت و پنج روز پشت سرهم و بی وقفه و لاینقطع چقد میتواند له کننده باشد و روح و جسم را آبلمبو کند ... آدم نیاز دارد که حتتا اگر شده بصورت نمادین ، گاهی ادای شروعی تازه را در بیاورد.🔹محسن باقرلو