گفتی: همان روز عاشقت شدم. همان روز که توی آمفی تئاتر دانشگاه نشستی پشت ساز و گمانم چیزی از شوپن زدی. می دانستی دارم نگاهت میکنم؟گفتم: واقعا داشتی نگاهم می کردی؟فکر می کردم من اول عاشقت شدم. روز اعتصاب که مطمئن تر از همه بچه ها روی بالاترین پله انجمن صنفی نشسته بودی و کلاه مخمل فرانسوی سرت بود.گفتی: هنوز هم دوست دارم وقتی ساز میزنی و حواست نیست به انگشت هایت نگاه کنم که می رقصند روی ساز ..« چطور ساز بزنم وقتی نیستی و نگاهم نمی کنی؟ نیستی و انگشت هایم رقصیدن یادشان رفته. خشک شده اند و دیگر چیزی از شوپن یادم نیست ...»-پاییز فصل آخر سال است#نسیم_مرعشی