سلام#رفیقدوسالی هست تو کانالتم با تک تک حرفاتو دردودل هات خدایا شکر گفتنای گاه بی گاهت همراه هستم...انگار که کنارمی داری نگاهم میکنی برام از همه چی میگی...من یه دختر 18ساله اهل یزد هستم.توی یه روستا اطراف یزد زندگی میکنم.امسال تازه کنکور دادم.اینجا امکانات زیادی نداشتیم حتی تو مدرسه. و اینکه با این چیزا منطقه دو حساب میشدیم و سهمیه ی انچنانی هم در کنکور نداشتیم...جدا از اینا من امیدی به کنکور اینده ی شغلی و تحصیلیم نداشتم...ولی خانوادم پشتم بودن و بهم ایمان داشتن.منم همه ی این انرژی های مثبت دور و برمو جمع کردم یه "میتونم" هم گذاشتم اخرشو شروع کردم...کلاس های تست ثبت نام نکردم چون امکانش هیچ جوره نبود هم بخاطر مسائل مالی و هم مسافتی که تا شهر داشتیم.پس سعی کردم کتاب تست بگیرم.کتاب تست هم هزینش بالا بود برای همین با دوستام یه گروه زدیم و هرکسی یکی دوتا کتاب تهیه میکرد.........خلاصه که.........همه اینا گذشتو من رتبه ی دلخواهمو اوردم...امروز که این هارو برای تو نوشتم برای این بود که این خوشحالی رو با تو سهیم بشم چون تو خوشحالیاتو با ما سهیم میشی و اینکه رشته ای که دوست داشتمم قبول شدم(فرهنگیان)حالا تو چشماتو ببند و فکر کن که همه ی این هارو نشسته بودم جلوت و برات میگفتم...و میگم:توهم یکی از اون انرژی مثبت هایی بودی که من جمع کردم و فهمیدم میتونم#رفیق_شفیق#شما_فرستادین+ عجیب از این پیغام خوشحال شدم