تو رابطه با اون، همیشه چشم انتظار بودم. منو ببینه، باهام حرف بزنه، دلش تنگ شه، دلش بخواد باهام وقت بگذرونه، ولی هی دورتر شد، فاصله گرفت و من حس کردم نباید زندون باشم براش، اما انقدر دور شد که کلا دیگه نبود، من انگار زاده شدم بارها و بارها این رابطه اشتباه رو تجربه کنم، دل ببندم، دیوونه بشم، منتظر بمونم، منتظر بمونم... تا برسم به بی حسی.