سر از بالین خیال بردار و به بازوانم بتاب ، با این زخم ها که در نگاه توست هیچ مردی تسلای لب های خشکیده ات نخواهد شد. ضمانت آغوشت را به پای من بگذار و بایست تا ایستادن از حافظه ی اندامت رنگ بگیرد، تو سرسخت ترین زنِ بی ادّعای تاریخی که از ترسِ شایعه ی باد موهایت را زیرِ روسَری پنهان کرده ای…•بهرنگ قاسمی@Radio_chehraziii