▫️تا حالا برات پیش اومده که گوشه ی یه کمد متروک، چشمت بیفته به یه یادگاری قدیمی، که حتی وجودش رو هم فراموش کرده بودی، و بعد همینطور که گرد و غبار گذشت زمان رو از روش پاک میکنی، خاطره های دور برات یکی یکی تداعی بشه؟ من این حس رو امروز تجربه کردم. دهم اردیبهشت سال هشتاد، وقتی که من یه پسر دوم دبیرستانی بودم، پدرم یک "قرآن" بهم یادگاری داده بود و توی صفحه ی اولش برام نوشته بود که آرزو میکنم توی زندگیت، این کتاب پاسخگوی مشکلاتت باشه...▫️حالا هفده سال از اون دوران گذشته. توی این مدت، اون پسر دوم دبیرستانی یک لیسانس، یک فوق لیسانس، و یک دکترا تو رشته ى برق گرفت و حالا هم توی مهد تکنولوژی دنیا، توی کالیفرنیا روزگارش رو ميگذرونه. اما امروز دلش میخواد یه اعترافی بکنه. مشکلات زیادی توی زندگی وجود داشتن که پاسخشون توی دانشگاه پیدا نشد. لحظه های زیادی توی زندگی وجود داشتن و دارن که "علم" پشت آدم رو خالی میکنه و آدم رو به خودش وا میگذاره.▫️گاهى با خودم فكر ميكنم اگه نسل ما توى زمان و مكان ديگه اى دنيا ميومد، اگه هر روز اینهمه "سختگیری" مثل سیلی تو صورتش نمیخورد، شاید رابطه ش با خدا هم سر و سامون بهترى ميگرفت. اينطورى شايد لازم نبود هفده سال بگذره تا ارزش نوشته ى يادگارى پدرم رو درك كنم.#روزنوشت#مهدی_معارف@my_story_channel