نگاه تو آبی بود و سرما رو به سلولام منتقل میکرد؛ سرمایی که با حس گرمای وجودت، تبدیل به آرامشم میشد؛ آرامشی که با هر جمله ی عمیقت، جاش رو به تپش های بی امان قلبم میداد؛ قلبی که مال تو بود؛ تویی که همهی من شده بودی..