- از فردا دیگه نشد از یادش منفک بشیم.هی نگاش کردیم، نشستیم روبروش،هی از دور پاییدیم، واسش زیرلبی دوبیتی گفتیم،رفت و اومد کردیم، طنز پارسی انداختیم در جلوت و خلوت،راه رفتیم رو ریل ِ نی لبک ِ مهره های پشت،کودکان توامان آغوش خویش وقتی کسی حواسش نبود.تو گرما، سرما، شبان و روزان،پشت خط موزائیکا، جلو شمشادا،وایساده خوابیدنا، نیمه شبا،قمر ها، عقرب ها،دو سیگار یه کبریتا.تو رم خیلی اسیر کردیم، باس ببخشی.اما نحسی افتاده بود.هرچی آب می جُستیم تشنگی گیرمون میاومد.واسه چی؟ تو فهمیدی؟+ والا منم نفهمیدم...@radio_chehraziii