شانزده سالم بود که پول توجيبی و کادوی تولد و عيدی های دو سالم را جمع کردم گيتار برقی بخرم .بابا اجازه ندادخيلی که اصرار کردم ، قبول کرد .گيتار و يک آمپلی فاير کوچک خريدم . همه ی تهران را گشتم تا معلم گيتار زن پيدا کنم پيدا نشد . بابا اجازه نداد پيش معلم مرد بروم .خودم تمرين می کردم فايده نداشت .سيم های گيتار خيلی سفت بود . دستم را درد می آورد .. نميتوانستم کوک اش کنم صدايش بلند بود و خانواده را اذيت ميکرد . نااميد شدم .. دو سال گذشت .گيتار کنار اتاق ماند و خاک خورد ..برايش که مشتری پيدا شد به اصرار مامان و بابا فروختمش .مامان گفت پول گيتار را دست بند طلا بخر و نگه دار برايت بماند . دست بند را هنوز دارم حتی بعد ازدواج که برای خريد خانه همه ی طلاهايم را فروختم نگه اش داشتم .. هميشه هم دستم است .گاهی دختر دو سال و نيمه ام سرش را روی دستم می گذارد و لبخند می زندمی گويد:"مامان چرا از دستت صدای آهنگ میاد؟"#ضحی_کاظمی