یه افسانه افریقایی هست که میگه، یه روزی یه یوزپلنگ ماده تولهش میمیره و اونقدر براش گریه میکنه که خط اشکهاش برا همیشه رو صورتش میمونه، اون یوز بازم بچه دار میشه ولی این خط اشک نسل به نسل روی صورت همه یوزها باقی موند. ممکنه یه مدت دیگه اوضاع خیلی بهتر شه یا حتی همه چی درست شه ولی دردی که به روح ما وارد شده تا زمانی که زنده ایم با ما خواهد بود. امیدوارم اتفاق های خوشایند آینده، تا حد زیادی این درد رو تسکین بده.-پروکسی