به بالای تپه ی زندگی رسیده بود.پوچ و تهی تر از تهی به مسیر رفته اش نگاهی انداخت.برای رسیدن به آن لحظه گذشته بود.از خود و احساساتش گذشته بود تا به آن تپه برسد.همان تپه ای که سراب بود .زندگی اش پوچ شده بود.-مهی-مهینوشت