جملاتی که قلبمونو آتیش زدن:ما اینجا غریبیم خواهرمو نبرید. (برادر مهسا)اینبار نوبت دختر من بوده بعدي ممکنه شما باشین. (مادر مهسا امینی)ندا بمون، ندا بمون. (معلم موسیقی ندا)شما خودتونم میدونید با آبان نابود شدید و این آبان ادامه داره. (مادر پژمان)توروخدا دخترمو نبرید، دخترم مریضه. (مادری به دنبال ون گشت)دو گلوله در قلبم و من هنوز زندهام. (حامد اسماعیلیون)جانِ پدر کجاستی؟ (پدر دخترک افغان)منم داشتم زندگیمو میکردم. (نوید افکاری)من هم پسر کسی هستم. (پویا بختیاری)سرهنگ! امروز دختر ماست، فردا دختر شما. امروز بچه ماست، فردا بچه شما. این روزها برای شما هم هست. (فریادهای مرد اردبیلی رو به پلیس)اگر فکر جبرانید انقلاب را ادامه دهید، سرتان سلامت. (مادر داریوش)آیا کسی هست که صدای مارو بشنوه و به ما کمک کنه؟ (وحید افکاری)بچهها نخندینا. (نیکا شاکرمی)گناه بچم چی بود که ۲۴ گلوله تو شکمش خالی کردید؟ (پدر ابوالفضل آدینه)دیگه این برمیگرده؟ (پدر محمدرضا کدخدازاده که در هواپیما بود)- از کدوم مدرسهاید؟ + ما از مدرسه آزادی هستیم، اسم من مهسا امینی. اونم ساریناست، اونم حدیث. (دختر دانش آموز)آقا این مظاهرات سلمیه، چرا آتیش میزنی؟ تو که خاکتو نبردن، آبتو نبردن. (زن خوزستانی)تانک آوردن اینجا، مگه ماها چی هستیم که تانک آوردن؟ ماها دست خالی، بابا ما اگه پول داشتیم اسلحه بخریم میرفتیم باهاش نون میخریدیم. (مرد معترض ماهشهری)توکه میخواستی منو بکشی حالا به همه بگو رومینا مرد. (نامه ی رومینا اشرفی به پدرش وقتی فرار کرد)چشم بندمو باز کنید میخوام برا آخرین بار ببینمش. (آبان و خورشید)یعنی میشه که بشه؟ (سارینا اسماعیل زاده)ما هشت سال از این شهر دفاع کردیم هیچ اتفاقی برامون نیوفتاد ولی الان پای دخترمون دستمونه. (پدر کشته شده متروپل)