اصطلاح «نعل وارونه می زند.» در مورد افرادی به کار می رود که روش زندگی آنها بر پایه ی راستی و درستی قرار ندارد. این افراد همیشه سعی می کنند از راههای به مقصود خود دست یابند که در ابتدای امر چندان جلب توجه نمی کند و کاملا مخفیانه، بدون آنکه دستشان به آسانی برای دیگران آشکار شود به هدف خود می رسند. حال ببینم این اصطلاح از کجا آمده است.کشور عربستان سرزمین خشک و کم آبی است که سطح وسیعی از آنرا بیابان پوشانده است، در نتیجه در زمان گذشته آب و مواد غذایی در این کشور از طلا نیز با ارزش تر بوده است. تا پیش از ظهور اسلام قبایل مختلف این سرزمین پیوسته برای بدست آوردن منابع بیشتر با هم در جنگ و جدال بودند و دزدی و غارت از قبایل همسایه، امری عادی میان آنها بود.معمولا قبیله ای که مورد دستبرد قرار می گرفت با کمک رد پاهای باقی مانده اسب یا افراد مهاجم، که روی شن و خاک نقش بسته بود به آسانی مهاجمین را پیدا می کردند و انتقام خود را از آنها می گرفتند. اما مهاجمین نیز به تدریج از روش های جدیدی برای فرار از تعقیب کنندگان خود استفاده کردند که یکی از این ها «نعل وارونه زدن» بود، یعنی سم اسب های خود را به صورت وارونه نعل می کردند تا ردپای خود را مخدوش کرده و معلوم نشود که از چه مسیری آمده یا رفته اند. این روش بعدها به نقاط دیگر هم رسید و حتی گاهی ارتش های سواره نظام نیز از این روش برای گمراه کردن دشمنان خود استفاده می کردند.@Amiralichannel