چشمان خود را ببنديد و خاطره ای از دوران کودکی تان را که در آن ترسیده، مضطرب، یا نگران هستيد را به یاد بیاوريد. سعی کنید عمیقا با آن خاطره آمیخته شوید. حال تصور کنید که آن کودک (تصویر کودکی شما)، به سمت شما (شخصیت بزرگسال شما) می آید. این کودک آسیب دیده است و پناهی به جز آغوش شما ندارد. چطور با او رفتار می کنید؟ چه چیزی به او می گوید؟ می توانید او را نوازش کنید؟ زمانی که شما ترسیده، مضطرب، یا نگران هستید، درست مانند دوران کودکی تان می شوید. کودکان نیاز به نوازش شدن، مورد محبت واقع شدن، و مهربانی دارند. در چنین شرایطی، رفتارتان با خودتان چگونه است؟ می توانید با مهم ترین شخص زندگی تان، یعنی خودتان، کمی مهربان تر رفتار کنید یا پیوسته خود را مورد سرزنش و انتقاد قرار می دهید؟پیمان دوستی@Amiralichannel