نه، من هيچ "شغل رويايي" ندارم. من نمی خوام فقط يك کاری رو تا آخر عمرم انجام بدم. شايد شكست خورده، احمق، بی تجربه يا خيلي رويايی به نظر بيام ولي ديگه مهم نيست. من می خوام حقيقت رو بگم؛ من می خوام روزهامو صرف خوندن، نوشتن، نقاشی كشيدن، آهنگ گوش کردن و تنبلی زير نور آفتاب بعدازظهر روی چمنا كنم. من دلم می خواد نون و براونی بپزم و پای سيب درست كنم. دلم می خواد هر غذایی رو دوست دارم بپزم و موادشو از دور خونم جمع کنم. دلم می خواد هرروز ساعت ١٢ ظهر برای خودم يه ليوان قهوه درست كنم. دلم می خواد سبزيجات خودم رو كنار گل هايی كه به رنگ رنگين كمون كاشتم، بكارم. دلم می خواد تا آخرين روز زندگيم كه خودم تصميم می گيرم چه زماني باشه كنار طبيعت و در آرامش بگذرونم. به دور از انسان ها.