گيتار ..شانزده سالم بود که پول توجيبی و کادوی تولد و عيدی های دو سالم را جمع کردم گيتار برقی بخرمبابا اجازه ندادخيلی که اصرار کردم .. قبول کردگيتار و يک آمپلی فاير کوچک خريدمهمه ی تهران را گشتم تا معلم گيتار زن پيدا کنم پيدا نشدبابا اجازه نداد پيش معلم مرد برومخودم تمرين می کردم فايده نداشتسيم های گيتار خيلی سفت بوددستم را درد می آورد .. نميتوانستم کوک اش کنم صدايش بلند بود و خانواده را اذيت ميکردنااميد شدم .. دو سال گذشتگيتار کنار اتاق ماند و خاک خورد .. برايش که مشتری پيدا شد به اصرار مامان و بابا فروختم اشمامان گفت پول گيتار را دست بند طلا بخر و نگه دار برايت بمانددست بند را هنوز دارم حتی بعد ازدواج که برای خريد خانه همه ی طلاهايم را فروختم نگه اش داشتم .. هميشه هم دستم استگاهی دختر دو سال و نيمه ام سرش را روی دستم می گذارد و لبخند می زندمی گويدمامان چرا از دستت صدای آهنگ می آد؟📝#ضحی_کاظمی@amiralichannel