یه سلامی محمود درویش کرده به «الذين أحبّوا فينا ما لم نُحبّه يوماً بأنفسنا»، کسانی که در ما چیزی رو دوست داشتن، که خودمون [ندیدیم و] دوست نداشتیم. به نظرم خیلی خوب معنای عشق رو گفته. که یعنی در طرف چیزهایی رو پیدا کنی و دوست بداری که خودش هم از شنیدنش متعجب بشه.