فردا وارد سال ۱۴۰۱ میشم.تو این سالی که گذشت یاد گرفتم دایره افراد دورمو محدود کنم و افرادی که باعث حال خوبم میشن و بهم انرژی مثبت میدنو توی زندگیم نگه دارم. یاد گرفتم رو پای خودم وایسم و برای آیندم تا موقعی که زندم تلاش کنم. هیچ چیزی ارزش نداره منو اونقدر ضعیف کنه که بخاطرش آینده و راه هایی که پیش رومرو از یاد ببرم. یاد گرفتم روزای بد زندگیمم قشنگن و اگه نمیوفتادن زندگیم یک نواخت میشد. یاد گرفتم تنها کسی که تا اخر پیشم میمونه خودمم، و سایم البته اونم بستگی به نور داره ، پس باید برای خودم سنگ تموم بزارم و خودمو اولویت اولم قرار بدم و همه جوره هوای خودم و داشته باشم. یاد گرفتم آدما میان و میرن و کسیو نمیشه به اجبار کنار خودم نگه دارم. یاد گرفتم هر سختی و مشکلی واسم به وجود میاد به نفعمه؛ باعث میشه سختیای بعدی که تو راهن رو با تجربه بیشتری حل کنم و کمتر اذیت شم. باعث قوی تر شدنم میشه و ازینجا از همه کسایی که باعث حال بد و اذیت شدنم شدن تشکر میکنم. اونا منو به یک فرد قوی با ایمان قوی و منطق بیش از حد تبدیل کردن و این عالیه. تو سالی که گذشت به این درک رسیدم که هرچیز خوشایند یا نا خوشایند فراموش نه، ولی کمرنگ میشه و در اخر تبدیل به لبخندی میشه که موقع مرور خاطرات روی لبم میاد. یاد گرفتم که به ادما اندازه لیاقتشون بها بدم و هیچوقت وابسته چیزی یا کسی نباشم تا اذیت نشم. الانم میخوام هرچی انرژی منفی و فاز بد دورم وجود داررو تو این سال جا بذارم و با جمله ی" امسال سال منه، هرچی اتفاق خوبه قرار واسه ی من بیوفته و من تو سال جدید پیشرفت بزرگی میکنم و حالم از همیشه بهتر میشه." سال ۱۴۰۱ رو شروع کنم. چون کلمات بیشتر ازونی که فکرشو بکنید انرژی دارن و قوین. فردا هیشکدومتونو غمگین و بی حوصله سر سفره هفت سین نبینما.-دیاکو.