همه ی آدما یه نیمهی تاریک دارن یه نیمهی روشن. یعنی تو وجود همه، خوبی هست بدی هم هست؛ حالا کم و بیشش تو هرکسی فرق داره ولی از هر دو هست. این چیزییه که ما در کسی که دوستش داریم باید بپذریم؛ بپذریم که هیچ انسانی در دنیا کامل نیست و اگه روزی حس کردیم عاشق یک نفر شدیم باید همه شخصیت و عیب و نقص هاشم بپذیریم.#دیالوگ