یادتونه چقدر شوق و ذوق داشتیم تو بچگیمون؟با یه آبنبات چوبی هم چشامون برق میزد.کافی بود میرفتیم تو کوچه و با دوستامون بازی میکردیم.مهم نبود چندبار زمین میخوریم،بازم بلند میشدیم که بازی کنیم.مهم نبود کف دستامون زخم شده،بازم به بازی ادامه میدادیم.حسِ زندگی رو اون موقع داشتیم.کاش برگردیم به همون وقتا...به همون وقتایی که با یه آبنبات چوبی چشامون برق میزد.برگردیم به وقتی که زندگی بود..-مهینوشت