گفتی زندگیم چطور بود؟شبيه به چهارراه وليعصر، حدوداى ساعت هفت و نيم، هشت! شلوغ. پُر از آدم، آدمايى كه دارن از سركار و سر كلاس و سر قرار برميگردن. سرگرمم میکردن تا اینکه این حقیقت که همه ازم رد ميشن تا برسن خونشون خورد تو صورتم، هیچکس موندنی نبود و حالا بعد اين همه شلوغى و ولوله وقتى همه رسيدن خونه، شدم يه چهارراه وليعصر خلوتِ غمگينِ تنهای غریب ..