«تو یه اتوبانِ خلوت و خیس روی صندلیِ کنارِ راننده گریه کردن و تماشای تصویرِ تارِ روبهرو وقتی اشکها نورِ چراغِ ماشینِ جلویی و انعکاسش روی زمین رو تبدیل به دایرههای خیالآمیز کرده. انگار که غصّه به جهانِ دیگهای بُردت»