چرا خوب غذا نمی خوری؟ چرا شب ها به موقع نمی خوابی؟ چرا این قدر به خودت ستم می كنی؟ تو چه می خواهی از این دنیا؟من به بهانه ی رسیدن به زندگی همیشه زندگی را كشته ام ...فاجعه ی زندگی من این است كه یكبار زندگی را مثل زهر نوشیده ام و گذشته ام و اكنون با اندیشیدن بدان بازگشته ام احساس می كنم همان جام زهر را بی نهایت بار از نو و از نو می نوشم و می نوشم.اگر به این می اندیشی كه دیگران چگونه به تو می اندیشند یا از دیگران می ترسی یا به خودت باور نداری.روزگار سپری شده مردم سالخورده / محمود دولت آبادی@Amiralichannel