سلام چهرازی جان. خوبی؟ دیدم شما دستت تو کارای قشنگه و هنرمند وهنرپروری، گفتم یه اثر قشنگ برات بفرستم.ببین می دونم قشنگ نسبیه و میشه مثل نیچه و انیشتین اینا ساعتها راجع به تعریف فلسفی و علمی و ایناش صحبت کرد، ولی بیا سختش نکنیم، علمی فلسفیش نکنیم.توام یه دور ببینش، خودت می فهمی قشنگه.ببین غم داره ها، ولی غمش هم اندازه غم همه عاشقای اون سرزمینه. همه اونا که روزی دو ساعت می زنن تو دل ترافیک که برسن به اون تپه و غروب آفتاب شلوغترین شهر همه ی دنیا رو تنهایی تجربه کنن.غم داره ها، ولی غمش غم همه صداهای زنها و مردهایی از سرزمین مادری منِ که خیلی ساله مهجور موندن. آدمایی که مهجور موندن.اسم مطرب روشون گذاشتن و بعدش دیگه کسی زیاد جدی شون نگرفته. همونا که همه قصه های اون خاک رو از بَرَن.روده درازی کردم چهرازی. گذشت کن. ببین و بشنواش. اگه دیدی که قشنگه، که قشنگه، بذا تا بقیه ام ببینن.با صدای استاد تازه درگذشته سهراب محمدی (بخشی)🔸ارسالی از امیر فرجی فرد@Radio_chehraziii