تو را من چشم در راهم، شباهنگام که میگیرند در شاخ «تلاجن» سایهها رنگِ سیاهی، وز آن دلخستگانت راست اندوهی فراهم، تو را من چشم در راهم.شباهنگام، درآن دم که برجا درّهها چون مردهماران خفتگانند، درآن نوبت که بندد دست نیلوفر به پای سرو کوهی دام، گرَم یاد آوری یا نه، من از یادت نمیکاهمتو را من چشم در راهم.#نیما_یوشیج