وقتی زیبایی صنعت می شود، به کودکانمان یاد نمی دهیم، دائم نمی گوییم که شایسته و دوست داشتنی اند. وقتی لاغری آنورکسیک و فک زاویه دار و خط های شکم می شود ملاک "خواستنی"بودن، وقتی مدیا و مجلات و تحسین ها اکثرا درباره ی القای سلیقه ای خاص از زیبا بودن است، البته که کودکانمان، نوجوانانمان اکثرا در خلوتشان احساس "زیبا نبودن" دارند، و بدیهی است که تیغ جراحان لاغری برای معده نازنین مردان و زنان خارج از سایز تیز می شود؛ البته که صدها رژیم عجیب و غریب و قرص های لاغری با فرمول های خطرناک و... به خورد مردمان می رود به جرم اینکه بازوی خانم شبیه بالشت و غبغب آقا بیرونه!به من اعتماد کنید که "زیبایی" امروز صنعتی است درآمد زا با صدها میلیارد دلار گردش مالی که نه فهمی از زیبایی و تقارن دارند نه مفهوم عظیم انسان را فهمیده اند.وودی آلن شانس آورد قبل از این هجمه سرمایه داری به مقوله تعریف زیبایی، بازیگر و کارگردانی در سطح جهانی شد وگرنه به خاطر قیافه دفرمه اش و پذیرفته نشدنش در دنیا راهی نداشت جز افسردگی و طرد شدگی!یقین بدانیم سهرودی و ملاصدرا و مولوی و یک تاریخ مشاهیر ما دغدغه شان را چیزی بهتر از دور کمر و چروک زیرچشم و... قراردادند که لیاقت خلق زیباترین مفاهیم انسانی را یافتند.دکتر شیری@Amiralichannel