سعی کردهام که دیگر این نوشته غمگین نشود اما قول نمیدهم!تازه دو دقیقه هم نمیشود از رویِ زمین جمع ام کرده اند،از خنده!تازه یک دقیقه هم نمیشود که اشک هایم را پاک کرده ام،بعد از خنده!داشتم میخندیدم به آرزوهایی که زرد شدبه نمره هایی که چند سال پیش زیرِ ده شدبه چشم هایی که در تاریکیِ شب خیره تر شدبه پسربچه ای که من بودمو مرد شدبه "خفه شو دیگه بسه صداتو بِبُر"به قرص هایِ رو اُپِن:"فقط منو بخور"گول خوردم!شاید هم دیوانه شده ام که میخندم!گول خوردم مثلِ وقتی که پیرتر میشوم ولی میگویند تولدت مبارک!مثلِ وقتی که با توپ پلاستیکی و بستنی ساکتم میکردند!مثلِ وقتی که پاک کن با بویِ توت فرنگی بهم جایزه میدادند!مثلِ وقتی که بویِ تندِ سیگار را پشتِ عطرِ فرانسوی قایم میکردند!آدم ها گولم زدند!من هم پشت دردهایم میخندم تا گولشان بزنم،تا ديگر کاری به کارم نداشته باشند!