«اگر به تو بگویم دست کم شانزده ساعت از هر بیست و چهار ساعت را در عالم خیال با تو حرف میزنم باید باور کنی. اگر به دفعات نامه نمینویسم از سر بیمیلی نیست، بلکه به خاطر آن است که نمیدانم چگونه باید با رعایت حد و مرزها بنویسم.»-نامه از لف به اسوتا کتابِ «فقط برایم نامه بنویس»