ما با بی توجهی، خودمان را در افکار منفی غرق می کنیم و نمی دانیم دائم فکر کردن به این که «من مفت نمی ارزم» احتمالا به اندازه ی کشیدن روزی یک کارتن سیگار بی فیلتر کمل سرطان زاست...پس بهتر نیست دستگاهی بسازم که هر بار فکری منفی به سرم آمد به من شوک الکتریکی بدهد؟ فایده ای دارد؟ «خود ـ هیپنوتیزم» چطور؟آیا می توانم حتی در خیالات و عقاید و نظریات و توهماتم کاری کنم ذهنم در همان مسیرهای قدیمی نچرخد؟ می توانم خود را از قید و بند رها کنم؟ خودم را مثل سلول های مرده ی پوست جایگزین کنم؟ زیادی بلندپروازانه است؟آیا خودآگاهی کلید خاموش دارد؟ نمی دانم !« جزء از کل/ استیو تولتز/ پیمان خاکسار »@Amiralichannel