یه جوک قدیمی هست که میگه: دو تا پیرزن توی اردوگاه تفریحی کوهستانی سالمندان بودن. اولی میگه: هی، غذای اینجا واقعا افتضاحه. دومی میگه: آره راست میگی، ولی همونم به آدم کم میدن!خب اساسا این همون احساسیه که من نسبت به زندگی دارم، پر از تنهایی و نکبت و رنج و نا امیدی، ولی خوب همین زندگی هم خیلی کوتاهه...!