صدها هزار انسان، همه عمر خود را از نخستین روزهای جوانی، برای اینکه بیاموزند چگونه پاهای خویش را به سرعت بچرخانند (رقاصان) - دیگران (موسیقی دانان) برای آنکه بدانند چطور انگشتان خود را با شتاب بر شستی ها یا تارها بلغزانند و دسته ای دیگر (نقاشان) برای آنکه بیاموزند به چه طریق با رنگها هر آنچه را که میبینند رقم بزنند، وقف میکنند و اینان که غالباً افرادی خوب و باهوش و لایق هر کار سودمندند، در این مشاغل انحصاری و گیج کننده، وحشی به بار می آیند و نسبت به همه ی پدیده های جدی حیات سردرگم می شوند و به خبرگانی متعصب و سخت از خود راضى، که فقط به چرخاندن پاها و زبانها و انگشتان خویش واقفند بدل میشوند..هنر چیست؟ / لئو تولستوی@Amiralichannel