گاهی وقتا احساس میکنم نمیتونم دیگه چیزی رو تحمل کنم ،همون موقع ها که سعی میکنم صدام نلرزه و اشکام نریزن ،خودم و صفت بغل میکنم و میگم درستش میکنم.احساس میکنم همون لحظه یه آدمی از توی سرم میگه:چرا همیشه باید همه چیز و من درست کنم؟نمیفهمی منم خسته شدم؟و بعدش گریم میگیره و خیره میشم به یه جا و اشکام راه خودشونو پیدا میکنن:)