توی سرم، دایِرت میکنم. تشکیلت میدم و در عین وفاداری به زیبایی انتسابی ای که ازش برخورداری، از روح خودم میبرم و تنت میکنم. تو الان منو به تن داری. مصون از بوسه های خیس برف. مصون از سرمایی که بناست میزبان تن های پوشیده با پوست و پارچه شه. تو از روح من برخورداری و جات، همیشه در این کره ی استخونی امنه.-سالن بازپروریِ کابینت نمناک