۹. فکر موذی نادیده گرفتن جنبه های مثبت(قسمت دهم)حسین منزوی:مرا ندیده بگیرید و بگذرید از منکه جز ملال نصیبی نمیبرید از مناگر کمی واقعبینانه به موضوع نگاه کنیم میتوان گفت ویژگی های مثبتی در من وجود دارد ولی من آنها را قبول ندارم به همین دلیل طوری رفتار میکنم که انگار اصلا وجود ندارند.و این تجربه ی بسیاری از ماست."من که کاری بلد نیستم""این که درس خوندن نیست"" من کاری نکردم که کار باشه"و حتی در مورد دیگران:" این کارو که هر کسی میتونه انجام بده"" این موفقیتها مثل آب خوردن به دست میاد""یه جوری میگه انگار چه کار خاصی کرده..."و در تمام اینها آنچه به وضوح مشخص است، کم یا بی ارزش جلوه دادن فعالیتهاست.این فکر موذی در موقعیتهای گوناگون ممکن است فعال شود؛ گاهی به دلیل استانداریست که در ذهن دارم و هر چیزی به غیر از آن برای من ارزش ندارد.برای مثال:استاندارد برای دانشجوی خوب بودن، باید در المپیادهای مختلف مقام بیاوری؛ پس فقط نمره ی ۲۰ گرفتن که فایده نداره...گاهی به دلیل داشتن انتظارات و توقعات است که در حالت ایده آل در ذهنمان داریم و اگر در واقعیت چیزی کمتر از آن اتفاق بیفتد را قبول نداریم.برای مثال:انتظار از همسر خوب، همسری که فلان کارها را انجام دهد؛ وگرنه احترام گذاشتن را که همه دارند؛ یا هر مردی به خانوادش متعهده...و شاید دلایلی دیگر...در هر حال این فکر موذی، معتقد است آنچه من یا دیگری انجام داده ایم و یا ویژگی مثبتی که من یا دیگری داریم، ارزش چندانی ندارد؛ و این موجب شکل گیری احساس ناخوشایندی مثل ناراحتی یا عصبانیت در ما میشود.در طولانی مدت دیگر حتی آنرا نمی بینیم.برای مثال: "چیزی در رابطه ی من و همسرم وجود نداره که دلگرم کننده باشه"و این تصور و احساس بزرگ و بزرگتر میشود و روزی برای من یک واقعیت....به همین دلیل که ما نمیتوانیم جنبه های مثبت را به اندازه ی کافی ببینیم، این فکر موذی را نادیده گرفتن جنبه های مثبت مینامند.(ادامه دارد)رفیعه السادات شهیدی#افکارموذی@Amiralichannel