اگر زندگیِ هر آدم را یک فیلم در نظر بگیریم، بعضیها هستند که فیلمشان چیز خوبی از آب درنیامده. قبول، بعضی جاهایش تقصیر خودشان بوده. خواب ماندهاند و نور رفته و دیگر هیچوقت صبح نشده. بهار تمام شده و سکانسی که باید در شکوفهها ضبط میشده را وسط برگریزان گرفتهاند. یا اصلا در محاسباتشان اشتباه کردهاند و سناریویی را برداشتهاند که برای آنها نوشته نشده بوده... ولی انصافا بعضیهایش هم دست خودشان نبوده واقعا. گاهی سرمایهگذار نداشتهاند و مجبور شدهاند سکانس ساحل را وسط شهر بگیرند و فیلمشان مضحک شده. گاهی تمام تلاششان را کردهاند ولی انگار قسمت نبوده سکانس عاشقانهی فیلمشان خوب دربیاید. گاهی بعضی سکانسهای زندگیشان سخت بوده، خیلی سخت بوده، زندگی هم که بدلکار ندارد، سکانسهای سختشان را خودشان بازی کردهاند و کمرشان شکسته و دیگر نتوانستهاند از جایشان بلند شوند...کاش مثل صفحهی ویکیپدیای فیلمها، روی پیشانی هر آدمی مینوشت فیلمی که میبینید را با چه بودجه و چه مشکلاتی ساخته. شاید آنموقع هیچفیلمی دیگر ضعیف بهنظر نمیامد. هیچ فیلمی روی پرده هو نمیشد. و به تمام فیلمها به پاس رنجی که آدمش کشیده احترام گذاشته میشد...🔸حمید باقرلو@Radio_chehraziii