در زبان گیلکی لغتی هست به نام#تاسیان، یعنی رنجی که می بریم، از دوری کسی که رفته و برنمی گردد و جایش خالی میماند توی سینه.+ ابتهاج در تعریف این کلمه میگه :وقتی که عزیزی از خونه به سفر میره یا از دنیا میره، اولین غروبی که جای او خالیه، میگند «تاسیان»ه...@radio_chehraziii