کتیبههایم را نفرین گرفته بود.چشم هایم را طلسمِ سیاهی.به تو میگویمبه او میگویمبه زمان و سیمرغ میگویمکه شاید اندکی درد مانده به جانم، برود.نمیرود.او که باید برود منم.منی که در آن هنوز دوزخ مانده است.#مهدیه_رضایی