خاطره ازیک دانشجوی دانشگاه خارج از کشور:در مقطع فوق ليسانس استادي داشتم كه بسيار با سواد و البته بد اخلاق بود.يكي از دانشجويان که بسيار كم سواد و دير فهم و در عين حال جوان و جاه طلب (به همه ميگفت دكتر! تا خودش را دكتر صدا كنند) بود، با يك نمره مي توانست به معدل ١٤ برسد و برود براي پايان نامه.استاد سالخورده ما به هيچ عنوان زير بار نمي رفت.من عليرغم ميل باطني به سراغ اين استاد محترم رفتم و گفتم ايشان پسر خوبيست و فقير است و اينجا اجاره منزل ندارد (دانشگاه در محله گراني بود).با همه احترامي كه ايشان براي من قائل بود حرفي زد كه بعدها عمق انرا فهميدم.ايشان فرمود:تركيب بي سوادي و جاه طلبي و فقرمي تواند فاجعه به پا كندتو از كجا ميداني كه اين ادمدر اينده به پست و مقام مهمي نرسد؟بگذار تو و من عامل اين فاجعه نباشيم...@Amiralichannel