محمود درویش میگه «تو در میان همه چیزی.» و قبلش این در میان همه چیز رو این طور توصیف کرده «نه دوری که منتظرت باشم، و نه نزدیک که به آغوشت کشم. نه از آنِ منی که قلبم تسکین گیرد، و نه از تو بینصیبم که فراموشت کنم!»