.چند روز پیش یکی از دوستان گفت: شاید باورش سخت باشد اما فلانی از من این سوال را پرسید که:تو هنوز هم با تمام کارهایی که فلانی میکند تن به این رابطه میدهی؟هر کاری کردم که در جوابش بگویم :فکر نمیکنی که این مسئله خیلی خصوصی زندگی من است؟نشد که نشدوتا صبح سقف اتاق را خیره بودم.ومن فکر کردم چه راحت میپرسیم گاهی!اینکه چه میپرسیم و از کی و چرا؟! بهخدا که مهم است.گاهی باید ایستاد و در چشم همان به اسمِ اشتباه رفیق گفت:#به_نظرت_این_سوال_خیلی_خصوصی_نیستچه شده که انقدر راحت از هم میپرسیم:-حقوقت چقدر است؟-با کی سفر بودی؟ (چون با آنها نبودی)-چرا فلانی نیامد؟(وقتی مطمئنیم که برای این میپرسند که سوالهای بعدی به وجود بیاید)-کجا بودی؟-هنوز با همسرت هستی؟ (هیچ اطلاعی از شرایط ندارد)-اختلافتون سر چی بود؟ (از دیگران چیزهایی شنیده)-خانهات را چقدر رهن کردی؟(هیچ تغییری در روند زندگی او ایجاد نمیشود)و هزار سوال دیگر....باور کنیم که اگر قرار بود جوابی باشد حتما خودمان در رابطه با آن موضوع خاص حرفی را پیش میکشیدیم، حتما لزومی نداشته!.فکر کردم یک کاری بکنیمباهمهر سوالی که جوابش این جمله هست را پست کنیم در صفحه خودمان و این هشتگ را دنبال کنیم و استفاده بهتری بکنیم از این مجاز!.#به_نظرت_این_سوال_خیلی_خصوصی_نیست. .من از