دیر زمانی نیست که دریافته اموقتی از کسی کینه ای به دل می گیرم،درحقیقت برده ی او می شوم؛او افکارم را تحت کنترل خود می گیرد؛اشتهایم را ازبین می برد؛آرامش ذهن و نیات خوبم را می ربایدو لذت کار کردن را از من می گیرد؛اعتقاداتم را ازبین می بردو مانع از استجابت دعاهایم می گردد؛او آزادی فکرم را می گیرد وهر کجا که می روم برایم مزاحمت ایجاد می کند؛هیچ راهی برای فرار از او ندارم.تازمانی که بیدارم، بامن استو وقتی که خوابیده ام، وارد رویاهایم می شود؛وقتی مشغول رانندگی هستمیا وقتی در محل کار خود هستم، کنارم است؛هرگز نمی توانم احساس شادی و راحتی کنم...او حتی بر روی تُنِ صدایم نیز تاثیر می گذارد؛او مجبورم می کند تا به خاطر سوء هاضمه،سَر دَرد و یا بی حالی دارو مصرف کنم؛او لحظات شاد و فَرح بخش زندگی را از منمی دزدد؛ بنابراین دریافته اماگر نمی خواهم یک برده باشم،در دل نسبت به دیگران کینهو رنجشی نداشته باشم!خود را در آیینه نگریستمو دریافتم ارزش من،بیش از یک فکر نا آرام است.@Amiralichannel