اگه نمیتونی یک ساعت از بیست و چهار ساعتت رو به من اختصاص بدی، بهت حق میدم.اگه نمیتونی اونقدر منو دوست داشته باشی که ذرهای به احساس درونت و علاقت شک نکنم، بهت حق میدم.اگه نمیتونی یک روزی رو برای دیدن من حتی از دور، حتی برای چند ثانیه اختصاص بدی، بهت حق میدم.اگه نمیتونی توی حال بدیام کنارم باشی و همیشه جای خالیت میخوره به چشمم، بهت حق میدم.اگه نمیتونی حواست رو از آدمای دیگه به من پرت کنی، بهت حق میدم.اگه نمیتونی منو توو نقطه کوچیکی از زندگیت جا بدی، بهت حق میدم.اما یچیزی؛بعد از تموم اینها ممکنه دیگه دوست داشتنم رو نبینی و مثل غریبهها باهات رفتار کنم، حالا امیدوارم تو بهم حق بدی.