عزیز دلم! من به اندازه لازم قوه تصور دارم که به خود بگویم: من، به هنگام فکر کردن به شخص خودم، باید با تو باقی بمانم، محکم به تو بچسبم، و هرگز نگذارم دور شوی؛ درست همانطور که وقتی فقط به تو فکر میکنم باید با تمام توانی که دارم بکوشم تا از تو فاصله بگیرم. آه، خدایا… من آنقدر تو را دوستدارم که فقط یک اشاره چشم کافیست تا اجازه پیدا کنم در عین حال چیزی بگویم که حقیقت نداشته باشد و مهمتر اینکه، خودم باورش کنم.-نامه به فلیسه-فرانتس کافکا