توی یک کوچهای چهار خیاط بودند…همیشه با هم بحث میکردند...یک روز اولین خیاط یک تابلو بالای مغازهاش نصب کرد.روی تابلو نوشته بود “بهترین خیاط شهر”دومین خیاط روی تابلوی بالای سَردر مغازهاش نوشت “بهترین خیاط کشور”سومین خیاط نوشت “بهترین خیاط دنیا“چهارمین خیاط وقتی با این واقعه مواجه شد روی یک برگه کوچک با یک خط معمولی نوشت :“بهترین خیاط این کوچه”قرار نیست دنیایمان را بزرگ کنیم که در آن گم شویم ، در همان دنیایی که هستیم میشود آدم بزرگى باشیم.