دلم گرفته است، به ایوان میروم و انگشتانم را بر پوست کشیدۀ شب میکشم. چراغهای رابطه تاریکاند. کسی مرا به آفتاب معرّفی نخواهد کرد، کسی مرا به میهمانیِ گنجشکها نخواهد برد. پرواز را بهخاطر بسپار پرنده مُردنیست..#فروغ_فرخزاد