همیشه از تغییرهای ناگهانی می ترسم. دوست دارم همیشه همه چیز سر جای اولش باشد. گلدانهای شمعدانی لب حوض. آینه و ساعت روی طاقچه. مجله ها و روزنامه های قدیمی روی میز کنار تخت. آلبومهایی که سالهاست گشوده نشده توی طبقه پایین کتابخانه. اصلا دوست ندارم یک روز صبح از خواب بیدار شوم و ببینم گربه ی حق به جانبی که هر روز پشت پنجره منتظر یک نعلبکی شیر می نشست ،پشت پنجره ی همسایه ی رو به رویی نشسته است. این نظم کوچه را بهم می زند می ترسم در یک غروب 5شنبه به خودم بیایم و احساس کنم دلم برای کسی تنگ شده که تا آن موقع هیچوقت در ذهن من پر رنگ و واقعی نبوده است. یک اسم، یک لبخند که آمده و می خواهد همه چیز را عوض کند کسی که بلاتکلیفی های مردد زندگی ام را به باد بسپارد تا وقتی به خودم آمدم تمام خانه بوی خانه تکانی گرفته باشد. و همه چیز سر جای اولش نباشد و من به پنجشنبه ای فکر کنم که این ناگهان دلخواه را به من هدیه داد.#متن_خوانی_منصور_ضابطیان#رادیو_هفت@Amiralichannel