«هیچ وقت از جلوی چشمم دور نمیشوی. نمی توانم مرد های دیگر را دوست داشته باشم و مرد ها برایم کثیف و مسخره هستند و وقتی به من نگاه میکنند دلم به هم میخورد و میخواهم بروم و گلویشان را فشار بدهم. دلم میخواست تو بودی و تو را روی سینه ام فشار میدادم و یک دامن گریه میکردم و دو مرتبه با تو به اهواز بر میگشتم و زن خوبی میشدم اما افسوس که تو از من خیلی دوری و زندگی ما از هم جدا شده بی آنکه قلب هایمان یک دیگر را فراموش کرده باشند.»-از نامههایفروغ فرخزاد به همسرش، پرویز شاپور