دیشب تو فردیس یه پسری بازوش زخمی شده بود و خونریزی داشت؛یه دختر خانم غریبه بدو بدو اومد سمتش، شالشو باز کرد، پاره کرد شروع کرد زخمو بستن،وسطاش گریه افتاد، پسره هی میگفت خانم گریه نکن،چند بار گفت خانم گریه نکن،تا اینکه خودشم گریه افتاد.هر کی اون اطراف بود گریه افتاد.این بغض چهل ساله همه ما ایرانی هاست.