همیشه فکر میکردم آدمهای بیاحساسی هستند، همانهایی را میگویم که نه از چیزی خوشحال میشوند و نه ناراحت، نه دل میدهند و نه دل میبرند از کسی، از همه چیز و همهکس راحت عبور میکنند، منتظر هیچ اتفاقی نیستند و هیچ چیز آنها را سر ذوق نمیآورد.اما زندگی به من ثابت کرد همه چیز آنطور که به نظر میرسد نیست.آدمهایی که اکنون نسبت به همه چیز خنثی و بیاحساس هستند، روزی عمیقترین و پاکترین احساسات را داشتهاند، عاشقی کردهاند و شوق زندگی داشتهاند ؛ از ته دل خندیدهاند و هر وقت دلشان گرفته اشک ریختهاند.اما یک روز احساساتشان را از دست دادهاند.حالا دیگر هیچ حسی ندارند به جز دلمُردگی.حسی که انتخاب آنها نبوده...تمام تلاششان را میکنند تا دوباره احساساتشان برگردد، دوباره عاشقی کنند، دوباره بخندند و اشک بریزند، ولی نمیشود که نمیشود...دلمُردگی حس عجیبیست، زندگی میکنید، نفس میکشید؛ اما هیچ شوق و انگیزهای برای فردا ندارید.یک بیتفاوتی کشدار...یک بیتفاوتی ادامهدار...#حسین_حائریان