من دوست ندارم زندگیمون عادی بشه.هیچ وقت دلم نمی خواد بودنت کنارمبودنم کنارتتبدیل بشه به یه عادت.نمیخوام از سرِ وظیفه بخوای بعضی وقتا تحملم کنی.من نمیخوام دوست داشتنت تَه بکشه.نمیخوام مثلِ خیلی دیگه از زن و شوهرا زندگیمون عادی بشه و خیلی یکنواخت جلو بره.نمیخوام وقتی مرزِ پنجاه سالگی رو رد کردی روزِ تولدم رو یادت بره.من دلم میخواد عشقمون همیشه جوون باشهتازه باشه.من دوست دارم وقتی کنارت پیر شدموقتی عصا به دست شدیحتی شده با یه شاخِ گل بیای خونه و بغلم کنی بگی دیدی خانم؟سی سال از زندگی مشترکمون میگذرهسی سال از مالِ من شدنت میگذرهولی هنوز سالگرد ازدواجمون یادمه.من دوست ندارم وقتی پیر شدی،حرفات،کلمه هات،قربون صدقه رفتنات،تکراری بشن.دوست دارم مثل الانمثل همیشهمردِ پیش بینی نشده ی من باقی بمونی!من دلم میخواد اون موقع هم بتونی با یه کلمه منو ببری به عرشِ اعلا و بر گردونی!دلم میخواد اون موقع هم وقتی کنارتم ضربان قلبم هعی بره رو هزار و برگرده.من هیجانی که کنارت دارم رو دوست دارم.من دلم میخواد اون موقع هم وقتی از شدت عصبانیت سرخ شدیباز بغلم کنی بگی مگه میشه یکی هم دردت باشه هم درمون؟من دوست دارم اون موقع هم با یه پیرهن گل گلی و دامن کوتاهم بتونم دلتو ببرم.دلم میخواد تا قیامِ قیامت دلت مالِ خودم باشه.دوست دارم وقتی شدی یه پیرمرد غر غروی بداخلاق، دستِ منو بگیری بگی بیا بشین اخبار ببینیم،بعد بگی تو از اوضاع مملکت و اقتصاد با خبرشومنم از حال و احوال خانم خونم با اخبار تصویری..من دوست دارم اون موقع مثل تو کتابا و قصه ها برات شعر بخونم و تو هم پیپ بکشی و لای شعرام دود کنی.من دوست دارم وقتی دارم برات شال گردن میبافم و چشمام درد میگیرهبیای رویِ چشمامو ببوسی و عینکمو با گوشه پیرهنت تمیز کنی.من خیلی چیزا رو دوست دارم باهات تجربه کنمبرای همین از تموم شدن عشقمون می ترسماز تبدیل شدن به یه عادت می ترسماز تکراری شدن می ترسممی ترسممی ترسم.#آتنا_دارابی