نمیدانستم خوشحال باشم یا نارحتاز اینکه قلم تنهایی رنگ پاشیده به تمام روز هایماز اینکه شب ها تا صبح کسی زیر گوشم دوست دارم نمیگویداز اینکه زیر باران تنها قدم میزنم و دست هایم در جیب خودم استاز اینکه وقتی بی هوا آهنگی پخش میشود مرا در خاطرات خاک خورده هیچکس پرت نمیکنداز اینکه هیچ عطری برایم معنای جدایی نداردو هیچ صدایی گوشم را نوازش نمیکنداز اینکه با دیدن هیچکس قلبم در سینه تندتر نمیتپد و مثل پرنده بال در نمیآورم از شنیدن دوستت دارم از زبان کسیمن در بی کسی و تنهایی مطلق به سر میبرم و نمیدانم این خوب است یا بد..• ماهـکــ🌙