کلماتی که شاهرخ مسکوب سالها پیش کنار هم چیده انگار وصف حال این روزهاست:«چه روزهای کثیفی! خورشید هر روز در چرک و خون طلوع میکند و در لجن مرداب غروب میکند. صبحها دلم نمیخواهد بیدار شوم و شبها نمیتوانم درست بخوابم. روزم در دل مشغولی و شبم در خواب و بیدار میگذرد...»⁩