میدونی، شیرینی قهوه رو فقط کسایی درک میکنن که عاشق قهون. زیبایی لیلی رو فقط مجنون میدید. دلتنگیِ تو نامههای شاملو رو فقط آیدا درک میکرد. غم تو صدای رفیق رو فقط یه رفیق تشخیص میده. حس آرامش باهم بودن رو فقط دوتا عاشقی که از هم دور بودن درک میکنن. فریاد خواستههای عاشقانهی فرهاد رو فقط شیرین میشنید. نشنیدههای زال و رودابه رو فقط اونها شنیدن. دیوانگی رو فقط عاشق و معشوق حس میکنن. حساسیت مادر به فرزند رو فقط یه مادر درک میکنه. بغض دوری رو فقط اونی که یه رابطه لانگ داشته میفهمه. اون درد ِ لعنتی ِ توی سینه رو فقط و فقط یه قلب شکسته حس میکنه. تنگی ِ نفس رو اون آدمی که یه زمانی یارش "نفسش" بوده و دیگه نیست میفهمه. ولی من همهی اینارو فهمیدم، حس کردم، درک کردم؛ اما عشق من به تو رو، فقط خدا دید و فهمید.