نمی دونم از کی اینجوری شدم، ولی باور نمی کنم. هیچ حرفیو نمی تونم باور کنم. می گن: ما کنارتیم، همه جورت دوستت داریم، هواتو داریم، پشتتیم، می فهمیمت، ازم تعریف می کنن، حرفای به حساب خودشون قشنگ می زنن و خیلی اراجیف دیگه، انتظار دارن خوشحال بشم و روم اثر بذارن. انتظار دارن آروم بشم، برو خودتو جمع کن بابا. من انقد سطحم که با چارتا چرت و پرت و سر و صدا که هر خری می تونه خیلی راحت تارای صوتیشو بلرزونه و بگه تحت تاثیر قرار بگیرم؟ ببین! من گوشام کره. عمل کن و دیدنی باش.-دیاکو.