من از هیچکس، از هیچکس، از هیچکس به اندازهی آدمهای افراطی دوری نمیکنم و از هیچکس به قدر آنان هراس ندارم!آنان که افراطی محبت میکنند، افراطی عاشق میشوند، افراطی حجاب میگیرند، افراطی ادعای معنویت دارند، افراطی مردمداری میکنند، افراطی بخشندهاند، افراطی لبخند میزنند، افراطی خوبند و افراطی زندگی میکنند.من از زیادهروی بیزارم؛ چرا که شک ندارم هرکجا که افراط بود، چیزی بینهایت کریه و آزاردهنده، پشت حجاب ضخیم آن پنهان شده و هر آن امکان دارد با نیرویی عظیم از جایی بیرون بزند و همه چیز را به گند بکشد، شبیه به آتشفشانی که معلوم نیست پس از فوران چه محتویات مذابی را برون ریزی کرده و چند سرزمین حوالیاش را ویران خواهد کرد...من آدمهای معتدل را دوست دارم، همانها که نه اهل افراطند، نه تفریط. همانها که هیچ خصلت ناپسند و آزاردهنده و هیچ آسیب روانیِ مداوا نشدهای را در پس نقاب تظاهر و افراط و خونسردیشان پنهان نمیکنند و درست همان چیزیاند که هستند.همانها که برای هیچ تایید گرفتن و پذیرفته شدنی، خودشان را به چیزی که نیستند و اعتقاداتی که ندارند و خصلتهایی که فاقد آنند؛ شبیهسازی نمیکنند.نرگس صرافیان طوفان@Amiralichannel