اولین بار که این عکس را دیدیم، فهمیدم این عکس از آن عکس های ست که هیچگاه آن را از یاد نخواهم برد. چرا که هربار به شکلی یا در این موقعیت قرار می گیرم، یا نظاره گر این موقعیت خواهم بود. در واقع در لحظه وداع. در لحظه کنده شدن. در لحظه تمام شدن. در لحظه از دست دادن.عکس پدر و پسری را در ۲۷ نوامبر ۱۹۵۷ در بندرلاکرونیا اسپانیا نشان می دهد که به بدرقه مادر خانواده آمده اند، مادر به دلیل فقر و پیداکردن کار درحال مهاجرت به آمریکاست. این عکس لحظه وداع ست. لحظه خداحافظی و جدایی. لحظه ای که جان زخم می خورد، روح سیاه می شود و اشک به داغی گدازه هاست.«گویی مرا برای وداع آفریده اند»@Ali_Darabifar