زمانی که بقیه از کم حرف بودنم شاکین تو داری از پر حرف بودنم می نالی، دقیقا موقعی که دوستا و دوروبریام ازم می خوان باهاشون برم بیرون و من نمی رم تو داری پشت تلفن ازم می شنوی که “کی بیام پیشت؟”٫ زمانی که دارن به خاطر بد اخلاقیام و خنثی بودنم ازم دور می شن تو داری صدتا پی ام “دورت بگردم” و “کجایی دلم برات تنگ شده.” و “چیزی لازم نداری برات بخرم بیارم؟” و از طرف من می خونی و رد می کنی، موقعی که همه فکر می کنن می خوام تنها باشم و حوصله ی کسی رو ندارم تو بالای ده تا میس کال از من روی گوشیت داری، زمانی که عصبانیم و اطرافیانمو از خودم می رونم تو داری ویسایی که توش بهت می گم دوست دارمو باز می کنی، موقعی که پولامو جمع کردم تا ساز مورد علاقمو بخرم ولی سر راه چشمم خورده به یک لباس و تو تنت تصورش کردم و دیدم خیلی بهت می آد، فرداش یک کادوی بی مناسبت ازم دریافت می کنی، با این حساب هنوز نسبت به حسی که بهت دارم شک داری؟ کوری نمی بینی؟-دیاکو.