من و توهمچون خورشيد و ماههيچ وقت به هم نخواهيم رسيدفقط ميتوانيم از دور هم را بی دریغ دوست داشته باشيماز دور روزهای رفته ی بدون هم را تماشا كنيماز دور دلتنگی هايمان را به آغوش بكشيممی انديشم به اينكه گاهی چقدر سهم آدم ها نرسيدن ميشود ...