تو این چند سال، بیشترین بلایی که از معاشرت با آدمها سرم اومد قضاوت بود. هرکس هرطور که تونست از من یک هیولای گنده ساخت و رفت. اون طرف ماجرا من بودم تو کالبد یک آدم که باید هربار با قضاوت دیگری خودم رو یک دور دیگه بررسی می کردم.نهایت چیزی که دستم اومد این بود که هرکس هرچی تو من دید خودش بود. هرکی گفت لجبازی خودش لجباز بود، هرکی گفت مغروری خودش مغرور بود. هرکی حالش خوب نبود خوب ندید کسی رو، هرکی حال دلش صاف بود همه رو صاف دید. از جایی به بعد انگار هرکی با هر صفتی که من رو صدا می زد، تصویر واضح تری از خودش رو بهم نشون می داد.میدونم با چه هیولاهایی دارم زندگی میکنم امروز، امروز می ترسم کسی رو قضاوت کنم. هر قضاوت تصویری از منه که خواسته و ناخواسته دارم به آدمها نشونش میدم.کاش آینه ی تمیزی باشم من. کاش یادم نره همین حرف ها که می نویسم.#روزنوشت@Amiralichannel