به من گفته شده برای تو بنویسم.مهنا!گفتم اسم یار؟! گفت یاری که نیست.اشتباه میکرد.یار کنارش بود.در افکارش هر روز میرقصید و خاطراتش را به چشمانش میسپرد.مهنا هیچ میدانی چشمانت تا کجا مرا ویران میکند و بازهم مرا سرِ پا نگه میدارد؟!نمیدانی.رفتی که نبینی چگونه ویران شدهام؟خوب است که نیستی و دیوانگیام را ببینی.خوب است که نیستی و چشمان بی فروغم را نمیبینی.مهنا؛چشمانت دنیای دیگری داشت!-مهینوشت