از جورج می پرسم_در وقت شلیک به چه چیز فکر می کنی؟_فقط به کشتن و به این که کشته نشوم,همیشه هنگام حمله ترس عجیبی همه وجودم را فرا می گیرد,اولین باری که برای حمله می رفتم از زنم کاغذی رسیده بود که نوشته بود حامله است و از ترس داشتم می مردم.باب, دوستم,در کنارم بود.با هم به ویتنام آمده بودیم و همیشه با هم بودیم.مثل دو یار جدا نشدنی. وقتی موشک به طرف ما پرتاب شد.آن را دیدم ولی چیزی به باب نگفتم.خودم را به زمین انداختم ولی او را خبر نکردم. می دانی! فقط به فکر خودم بودم و در همان حال که فقط به خودم می اندیشیدم, دیدم! دیدم که باب منفجر شد. او مرد..#اوریانا_فالاچی@Amiralichannel