عزیز من اگر راستش را بخواهی به دلیل حال نامساعد از کمترین میزان خوابیدن هم، کمتر خوابیده ام، درمورد حال نابسامان جسمی همینقدر بگویم که با هر دمی که به بازدم نمی رسد انگار تیری در ریه هایم گیر می کند، درمورد دوستانم بگویم که ارتباطم با آنها به حداقلِ ممکن رسیده، از وضعیت درس هایم بگویم که تمام انگیزهی نداشتهام را از دست داده ام و هوش و حواسی برای خواندن یک کلمه هم ندارم، درمورد خانواده هم که تا چشم کار می کند چیزی در کار نیست، از خودم هم همینقدر بگویم که نه آنقدر قوی ام که این وضعیت را تحمل کنم، و نه آنقدر ضعیفم که یک گوشه بنشینم به انتظار تمام شدنم، پس مجبور می شوم تمام دلخوری ها و مشکلات را در قلبم دفن کنم و با خودم و دیگران به بدترین شکل ممکن رفتار کنم، عصبی، بد اخلاق، هرچه که بگویی! وضعیت بد است عزیز من، با این حال هربار که راجع به حال من بپرسی، جوابی جز "خوبم" دریافت نخواهی کرد. خستهام، غمگینم،با این وجود،من خوبم عزیزم، تو چطور؟