تو زندگی به یه جایی میرسی که پاهات تاول زدن و زخمیان، دیگه میخوای برسی به آب، کفشهات رو دربیاری، پاهات رو بذاری توی آب و نفس راحت بکشی. دیگه حوصلهی سربالایی و سنگلاخ نداری. دیگه پاهات نمیکشن؛ولی آب کو؟ کو آب؟-اگنس گِرِی