نمیتوانستمدیگر نمیتوانستمصدای پایم از انکار راه بر میخاستو یأسم از صبوری روحم وسیعتر شده بودو آن بهار، و آن وهم سبز رنگکه بر دریچه گذر داشت، با دلم میگفت«نگاه کن«تو هیچگاه پیش نرفتی«تو فرو رفتی»—تولدى ديگر، فروغ فرخزاد「@bluehomeplus」