بهش گفتم من مَسْخ توام. هاج و واج با چشمای گرد شده زل زد بهم و با زبون بی زبونی ازم توضیح بیشتر خواست. گفتم مَسْخ یعنی اونقدر تو وجود کسی یا چیزی غرق بشى که اراده انجام کاری رو به میل خودت نداشته باشی، که یادت بره خودت هم وجود داری..