بله، همین شکلیست. ما را میگذارند و میروند و نامه میگذارند که «باید میرفتیم». ما از خواب بیدار میشویم، چشم در چشم تنهایی، میگوییم گور پدر آدمها، مینشینیم به حواسپرتی، ناگهان درون شکم تاریکی، از رنج سوزش سرانگشتهایمان چندباره زاده میشویم و هزارباره میمیریم.-سه تکه استخوان