خیلی بد است که آدم به آخر خط برسد. خودت میدانی تمام شده و دیگر پیشروی ممکن نیست. حسی از درون وجودت به تو می گوید: "باور کن، باور کن این اتفاق افتاده." و عجیب اینجاست که درست قبل از این ندا، قبل از همه ی این ها، تو باورت شده. خودت بهتر میدانی که از دستش داده ای.