يه دوستى داشتم هميشه ميگفت:وقتى شب يكيو ناراحت ميكنىصبح با كمال پر رويى باهاش چشم تو چشم نشو و يه جورى برخورد نكن كه انگار عين خيالتم نبوده.اون آدم شبشو به زور صبح كردهو با رفتار بدت صدبار ديگه هم ناراحت شده.مسئوليت دلى رو كه ميشكنى قبول كن.يكى غمگين شده، اين چيز كمى نيست.باور كن شب به اندازه ى كافى غم داره.تو بدترش نكن؛يا همون شب از دلش در بياريا صبح كارى نكن كه فكر كنه هيچ ارزشى براى ناراحتيش قائل نيستى.