روزی ما دوباره کبوترهایمان را پیدا خواهیم کردو مهربانی دست زیبایی را خواهد گرفتروزی که کمترین سرودبوسه استو هر انسانبرای هر انسانبرادری استروزی که دیگر درهای خانهشان را نمیبندندقفلافسانهایستو قلببرای زندگی بس استروزی که معنای هر سخن دوست داشتن استتا تو به خاطر آخرین حرف دنبال سخن نگردیروزی که آهنگ هر حرفزندگیستتا من به خاطر آخرین شعر رنججست و جوی قافیه نبرمروزی که هر لب ترانهایستتا کمترین سرود، بوسه باشدروزی که تو بیایی برای همیشه بیاییو مهربانی با زیبایی یکسان شودروزی که ما دوباره برای کبوترهایمان دانه بریزیمو من آن روز را انتظار میکشمحتی روزی که دیگر نباشم!—احمد شاملو「@bluehomeplus」—صبحبخیر