وقتی میگم از همه بدم میاد، وقتی میگم از همه چی خسته شدم، وقتی میگم دلم میخواد همه چیز و ول کنم وبرم، منظورم از همه تو نیستی. تو همه نیستی.تو هیچ وقت برای من مثل همه نبودی. خودتو با این ادمای تکراری خسته کننده رو مخ مقایسه نکن. تو پناه گاه منی. تو همون رنگین کمون قشنگی که تا اخر عمرم از تماشا کردنش خسته نمیشم. همه ادمای زندگیم یک طرف، توام یک طرف. فهمیدی؟اینم یادت بمونه وقتی همه تنهات گذاشتن من هستم.خودم میام بلندت میکنم بغلت میکنم حتی باهات گریه میکنم، بعد هم میگردم دنبال همه تیکه های شکسته شده قلبت و میچسبونمشون به هم.