من از اینکه روزهاست هر صبح چشمهایم را درحالی باز میکنم که در کفهی دیگر ترازوی زیستنم کوهی از ناامیدی قرار دارد و در نبود امیدی بزرگ و چشمگیر، باید هزاران سنگریزهی امید را بیابم و در کفهی دیگر قرار دهم تا کفهها برابر شوند و قادر به ادامه باشم، خسته شدهام.-درباره اَلی