از جايي رد ميشدم و تصادفي ديدمش..نشسته بود وسط جهنمي كه واسه خودش ساخته بود،چشماش بغض داشتتو گذشتش سير ميكرد، پريشون بوددستشو گرفتم، بلندش كردمبراش از بهشتي گفتم كه تو راهشممطمئن نبود به همچين جايياما خودشو تكوند و باهام اومدروزها و شب ها گذشت..هر روز دست منو رها ميكردو ميپرسيد كي ميرسيم اينجا كجاست؟تا اينكه يك روز خسته شد و نشست سر جاش،از همون نقطه برا خودش يه جهنم ديگه ساختبا هر قدم كه ازش فاصله ميگرفتمبيشتر از من حالش به هم ميخوردآخه اون از جهنمي كه من برا خودم ساخته بودم اطلاعي نداشت، از اون نقطه اي كه تصميم گرفتم يك جا نشينم و برا خودم جهنم نسازم.. اون هيچوقت از بهشتي كه حركت به آدم ميده اطلاع نداشت..#اميرعلي_ق