یه تفکر اشتباهی که تو مغز اکثرمون ریشه زده اینه که طرف مقابل تو رابطه(هر رابطه ی نزدیکی) کاری برخلاف میل ما انجام میده که اذیت کننده اس و ما به جای اینکه این موضوع رو بهش بگیم و سنگا واکنده بشه و کدورتا حل، واسه ناراحت نکردن طرف و یا با فکر اینکه شاید ما نباید از این کار ناراحت بشیم و حق باهامون نیست، میریزمش اون گوشه موشه های مغزمون و کلی هم به خودمون افتخار میکنیم که به به چه آدم فداکار و باشعوریم من. نه اتفاقا تو واقعا بیشعوری! چون حق نگه داشتن یه رابطه ی بی کدورت و واقعی رو از طرف مقابلت گرفتی؛ بدون اینکه بهش بگی. رابطه ای که قراره بین خودت و شخص مقابل، حجاب قرار بدی رو از همون اول بنداز تو سطل. این رابطه توخالیه و تهش میدونی چی میشه؟ همه ی اون کدورتایی که سم فداکاری ریختی روشون رو از پشت اون حجاب برمیداری پرت میکنی تو صورت طرف و از سنگینیشون خودتم تعادلتو از دست میدی. اگه قراره کسی با حرف زدن شما از احساس واقعیتون بزاره بره، به درک! بزارین سریعتر بره. رابطه رو یاد بگیرین!🔸نگین حسین پور@Radio_chehraziii