محمود درویش میگه «تو در میان همه چیزی.» ولی قبلش این در میان همه چیز رو این طور توصیف کرده:«نه دوری که منتظرت باشم، و نه نزدیک که به آغوشت کشم. نه از آنِ منی که قلبم تسکین گیرد، و نه از تو بینصیبم که فراموشت کنم»