در کودکی عاشق پنج شنبه ها بودمپنج شنبه ها حس رهایی داشتمبیخود و بی جهت شاد بودمچند سالی است پنج شنبه ها را دوست ندارمبغضی سرتا پای بدنم را احاطه میکنددوست ندارم به خانه بیایمیا به خانه کسی برومیک انتظار غریب تمام وجودم را پر میکندانتظار آمدن مادر بزرگانتظار نوازش دستانشچندبار لباس پوشیدم تا به خانه اش بروماز گل فروشی چند شاخه گل رز و داودی خریدمتا نیمه راه رفتم اما ناگهان مسیرم را تغییر دادمنشانی خانه مادر بزرگ چند سالی است عوض شدهبرایش گل های محبوبش را میبرمکاش پنج شنبه ها زودتر تمام شود.#نصیر_ملکوتی@Amiralichannel