امید دارم با هم یک سفر طولانی برویم...جایی که در آن خورشید، پرتوهایش را تمام و کمال می پروراند و ستارگان چشمک زنان به استقبالمان می آیند. آنجا که تمام نشانه ها را از چشمان هم می گیریم و گندم ها، دلتنگی ها را؛ تیرگی هارا؛ و ظلمت زمانه را درو می کنند... آنجا که مرگ بر پرنده های آشیانه ساز تاثیری ندارد و آسمان آبی ترین است و قاضی ها منصفانه ترین. آنجا که آدم آدمیزاد است و تنهایی ها کوتاه و دل هایمان پسندیده ترین است. دستانمان برای یاری رساندن خالی از تردید است. کودکانمان در دستی بادبادک ها را رها می کنند و در دستی دیگر گنجشکان را میزبان دانه ها کرده اند...#وفا_فرجامیان@Amiralichannel