من توی دلتنگ ترین حالتمم، نه اینکه فقط به زبون بیارما نه.با تک تک سلول های تنم واژه دلتنگی رو احساس میکنم، دلتنگی برای هرچیزی.برای آغوش اول صبحش، برای برف سنگین و تعطیلی و برای مادربزرگی که سال هاست ندارمش، برای شش صبح مدرسه رفتن، برای بوی خاک و بارون شدید. دلتنگم، برای هرچیزی که داشتیم و حالا نداریم.