حال خانه ام هیچ خوب نیستعکس های دونفره مان رویدوش دیوار سنگینی میکندرخت چرک ها کودتا کردندشیر آب نیمه شب ها بغضش میترکدو تا صبح برای حال زارم می گریدلباس هایم پیر شده اند و ایناز چین و چروک صورتشان پیداستچیزی برای خوردن در یخچال نداریمجز چندتا کنسرو اما تا دلت بخواهدغم برای خوردن داریمغم را میگذارم لای نان وحرف های مردم را می پاشم روشتند و تلخ است!سینک ظرف شویی دلش گرفتهو چیزی از گلویش پایین نمیرودچای لیپتون با خاطرات دم نکشیده ماندیگر نمی چسبدتنهایی ام لم داده روی کاناپه وصد سال تنهایی گارسیا را می خواند.حال خانه ام هیچ خوش نیستو دستگیره ی در،چشم انتظار لمس دستان توست.بیا وگرنه این بیماری لاعلاج دوریاز پا در می آورد خانه و صاحب خانه را...#سارا_شریف_نیا(از_نوشته_هاى_شما)