روزی از همین روزها که به خیال هم خوشیم و به فریبی دل بستیم در این دنیای دیوانه، امان از داس مرگ که بیامان به پلک برهم زدنی ساقهی عمر آفتاب گردان بودنت را میبرد به غارت خورشید. در مسلخ روز به صلیب طلوعی و برای نان شب تیرهی انجیروش جانوران آن روی این خاک غریب.