
اگر کنارت می بودم، برایت قهوه مورد علاقه‌ات را با چاشنی عشق ابدی درست می کردم، شومینه را با گرمای کنارت بودن‌ها روشن می کردم و تپش‌های قلبت را موسیقی حاکم بر جهان می ساختم و جوری در آغوشت می گرفتم که گویی در آغوش کشیدن را فقط من بلدم و بی‌پناه ترین آدم دو عالم تویی.
       