
ما چیزی برای از دست دادن نداشتیم جز رنج‌ها، دردها و زنجیرهامان... 
ما چیزی برای از دست دادن نداشتیم به جز اندوهی هزارساله، زخم‌هایی عمیق و غباری غلیظ که مانع از دیدن خورشیدی می‌شد که در آستانه‌ی طلوعی باشکوه ایستاده بود. 
ما همه چیز را از دست داده‌بودیم و با دستانی خالی و قلبی آکنده از خشم و بغض به اینجای مسیر رسیده‌بودیم و به خودمان که آمده بودیم لبه‌ی پرتگاهی عظیم ایستاده‌بودیم و یک راه بیشتر نداشتیم: 
 
- پریدن! 
 
یا می‌افتادیم 
یا پرواز می‌کردیم. 
 
هرچند که تفاوت چندانی نداشت و در هر صورت، همه چیز تمام می‌شد... 
 
#نرگس_صرافیان 
 
 
@Radio_chehraziii
