
«هرکس هرکاری می‌تواند با تمام همت خود انجام دهد. 
به خواب نرویم، به‌راحتی گرفتار غم و یأس نشویم، به‌راحتی به کشته شدن دیگران تن ندهیم... امروز به هر طرف که نگاه می‌کنی قربانی می‌بینی، دیگر خاطره و یاد این شهدا کارساز نیست. 
به مرگ این آدم‌ها محتاج نیستیم، محتاج زندگی آن‌هاییم. 
نه! نگذارید بمیرند. به ‌دل‌ها و حافظه‌ها چندان اعتباری نیست در‌حالی که زندگی، گرمای خونشان و رضایتشان از آزادی قطعی است. هر انسان آزاده‌ای را که امروز نجات می‌دهیم، ده‌ برده‌ی فردا می‌میرند و باز آینده معنایی پیدا می‌کند. 
می‌ایستیم و معنای امید ما، همین است.» 
 
 
•آلبر کامو، ۲۲ فوریه ۱۹۵۲ 
 
 
@Radio_chehraziii
