
بالاخره کشتی شکسته‌ی ما هم به ساحل می‌رسد و راحت می‌شویم. 
راحت می‌شویم از تلاطم و آشوب، از بلاتکلیفی، از هیاهو، از موج‌های خروشانی که محاصره‌مان کردند. 
بالاخره به ساحل می‌رسیم و خستگی تمام این روزهای سخت را در می‌کنیم، روی آرامش ماسه‌های امن ساحل دراز می‌کشیم و باهم مرور می‌کنیم روزهای تلخِ رفته را و به یاد می‌آوریم که چقدر قوی بودیم... 
 
روزی این کشتی شکسته به ساحل می‌رسد و ما راحت می‌شویم از این بلاتکلیفی و اندوه. 
که بعد از این حاضریم نه دریایی باشد، نه گنجینه و نه آشوب و تلاطمی، ولی تکلیفمان با فردای خودمان روشن باشد. 
که ما به آرامش و یکنواختی ساحل قانعیم و توقعمان زیاد نیست. 
 
 
🔸نرگس صرافیان طوفان 
 
 
@Radio_chehraziii
