
ساعت هشت بود. هشتِ شب. 
بيدار كه شدم سرم می لرزید. تنم کرخت بود، سرم درد می کرد. انگار یکی مرا توی لیوان گذاشته بود و مثل یک دیوانه همراه یخ خرد شده تکانم می داد. 
هیچ چیز بدتر از بیدار شدن توی تاریکی مطلق نیست. مثل آن است که آدم مجبور باشد به گذشته برگردد و زندگی را از ابتدا شروع کند. 
 
📔شکار گوسفند وحشی 
•هاروکی موراکامی• 
「 @bluehomeplus 」
       