
دیوونه که باشی... 
وسط سلف دانشگاه نشسته بودم 
از همهمه و شلوغی و سر و صدا بدم‌ میاد 
هندزفیریم گذاشتم و اهنگ تا ته زیاد کردم 
چشام بستم وارد یه جور خلا زهنی شدم 
چند دقیقه ای به هیچییییی فکر نمیکردم مغزم خالی بود سیاهی مطلق حتی به اهنگم گوش نمیدادم 
یه لحظه به خودم‌ اومدم و گفتم چرا تمرکز نکنم از این فرصت استفاده نکنم 
تو فضای ذهنیم یه جایی که سفیدی مطلق بود درست کردم 
تورو اووردم توش 
و تمام اون چیز هایی که حسرتم بود تو این فضای ذهنیم تجسم کردم 
همه حرفایی که دوست داشتم بشنونم 
چشام که باز کردم ۶ تا اهنگ رد شده بود 
نیم ساعت گذشته بود 
۰و صورتم از اشکام خیس بود 
و نگاهای متعجب افراد اطرافم پاشدم و صورتم شستمو یه کم به خودم خندیدم 
حالا شاید مرز جنون رسیده باشم دلبر
       