
قلب آدمی جای عجیبی‌‌است. 
یکی را دیوانه وار می‌خواهد و از او دور می‌شود. 
از دیگری متنفر است و همان هنگام هم او را دوست می‌دارد. 
درد را حمل می‌کند و در آخر ناله‌ی امیدواری سر می‌دهد. 
قلب تضاد است. 
تضادِ ناامیدی رخنه کرده در وجود آدمی و شکوفه‌ی گیلاسِ جوانه زده در قلب. 
-مهی‌نوشت
       