
جاده پر از مه و بازون بود 
به طوری که نمیشد بیشتر از چند متر جلوتر رو دید 
یه جاده ی کوهستانیِ پیچ در پیچ 
که ممکن بود ترس و التهاب به جون من و یا بقیه مسافرا بیوفته 
اماااااا 
این اعتماد به نفس و آروم بودن چهره و بدن راننده بود که نمیزاشت یذره هم آب تو دل مسافرا تکون  
بخوره
        