
به برف که فکر می‌کنم  
خدا را شبیه مادرم می‌بینم  
که هر شب  
ابرها را برای شام  
رنده می‌کند 
  
به باران که فکر می‌کنم  
خدا را شبیه مادرم می‌بینم  
که باران‌های زیادی را  
به این خانه آورده 
 
به خورشید  
به ماه  
به زمین  
به دریا  
به هر کجا که نگاه می‌کنم  
خدا را  
مثل مادرم می‌بینم 
 
اما  
به مادرم که می‌رسم  
خدا مثل مردی چاق  
روی مبل لم داده  
و برای زنش  
اخبار جنگ را تحلیل می‌کند  
برای زنی که  
استخوان‌هایش تیر می‌کشند  
  
موهایش سفید شده‌اند  
و دردها هر روز  
در گوشه‌ای از آشپزخانه  
چاقو به دست  
زیبایی‌اش را سر می‌برند  
خدا شبیه مادرم نیست  
اگر بود  
جهان از حرکت می‌ایستاد  
مثل قلب مادرم. 
🔸سیدمهدی مرادیان 
 
@Radio_chehraziii
