
در زبان گیلکی لغتی هست به نام #تاسیان ، یعنی رنجی که می بریم، از دوری کسی که رفته و برنمی گردد و جایش خالی می‌ماند توی سینه. 
 
+ ابتهاج در تعریف این کلمه می‌گه : 
وقتی که عزیزی از خونه به سفر می‌ره یا از دنیا می‌ره، اولین غروبی که جای او خالیه، می‌گند «تاسیان»ه... 
 
@radio_chehraziii
