
. 
چند روز پیش یکی از دوستان گفت: شاید باورش سخت باشد اما فلانی از من این سوال را پرسید که: 
 تو هنوز هم با تمام کارهایی که فلانی می‌کند تن به این رابطه می‌دهی؟ 
 
هر کاری کردم که در جوابش بگویم : 
فکر نمی‌کنی که این مسئله خیلی خصوصی زندگی من است؟ 
نشد که نشد 
و 
 تا صبح سقف اتاق را خیره بودم. 
و 
من فکر کردم چه راحت می‌پرسیم گاهی! 
اینکه چه می‌پرسیم و از کی و چرا؟! به‌خدا که مهم است. 
گاهی باید ایستاد و در چشم همان به اسمِ اشتباه رفیق گفت: 
#به_نظرت_این_سوال_خیلی_خصوصی_نیست  
چه شده که انقدر راحت از هم می‌پرسیم: 
-حقوقت چقدر است؟ 
-با کی سفر بودی؟ (چون با آنها نبودی) 
-چرا فلانی نیامد؟(وقتی مطمئنیم که برای این می‌پرسند که سوال‌های بعدی به وجود ‌بیاید) 
-کجا بودی؟ 
-هنوز با همسرت هستی؟ (هیچ اطلاعی از شرایط ندارد) 
-اختلافتون سر چی بود؟ (از دیگران چیزهایی شنیده) 
-خانه‌ات را چقدر رهن کردی؟(هیچ تغییری در روند زندگی او ایجاد نمی‌شود) 
 
و هزار سوال دیگر 
.... 
باور کنیم که اگر قرار بود جوابی باشد حتما خودمان در رابطه با آن موضوع خاص حرفی را پیش می‌کشیدیم، حتما لزومی نداشته! 
. 
فکر کردم یک کاری بکنیم  
باهم 
هر سوالی که جوابش این جمله هست را پست کنیم در صفحه خودمان و این هشتگ را دنبال کنیم و استفاده بهتری بکنیم از این مجاز! 
. 
#به_نظرت_این_سوال_خیلی_خصوصی_نیست 
. .من از
        