
انسان شهرش را عوض می کند،  
کشورش را عوض می‌کند ولی کابوس‌ها را نه. 
فرقی هم نمی‌کند سوار کدام قطار شده باشی 
و در کدام یک از ایستگاه‌های جهان پیاده شده باشی؛ 
این تنها جامه‌دانی ست که وقتی باز می‌کنی 
همیشه لبالب است از همان کابوس.  
مثل شال نیم متری هلنا.  
هی میل می‌زنی، دانه می‌اندازی، یکی بالا، یکی پایین 
و بعد می‌بینی همیشه مشغول بافتن همان شالی...! 
 
وردی که برّه ها می خوانند 
رضا قاسمی 
@Amiralichannel
