
شبام تاریکه، تو برام هاله ی نور ماهی.  
زندگیم بارونی و طوفانیه تو برام رنگین کمون بعدشی. 
دستام سرده، بدنم یخ کرده تو برام خورشید و آفتاب گرمی. 
من ماهی که توی خشکی داره جون می‌ده و دست و پا می‌زنه، تو برام دریایی. 
درد دارم، کلافه ام تو برام همون قرص آرامبخشی. 
من سردرگمم، گیجم، خستم، تو برام انگیزه‌ی ادامه دادن و شوق رسیدن به هدفی. 
از عالم و آدم فراری، می‌خوام تنها باشم، تو برام همون خونه ی چوبی دور افتاده وسط جنگل، امن، گرم و نرم و آرامشی. 
تو همه‌ی اون چیزی هستی که منو از مسیر یکنواخت زندگیم دور و به آرزوهام نزدیک‌تر می‌کنه. 
-دیاکو، مین.
       