
من واقعا اهمال‌کارم. یک گشاد واقعی. کافیه باسنم رو بذارم یک‌جایی، چنان می‌چسبه که تا ساعت‌ها می‌تونم هیچ‌کاری نکنم. تو ذهنم مدام دنبال بهونه برای پیچوندن و قانع کردن خودم برای انجام ندادن وظایف روزمره‌م. کم‌کم حتی بلند شدن برای جیش کردن و آب خوردن هم داره چالش‌برانگیز می‌شه.  
انگار همه‌ش منتظر یک فرصت مناسبم تا بلند شم و یک تغییر اساسی به زندگیم بدم و اون فرصت مناسب فرداییه که هیچوقت نمی‌رسه. مدت‌هاست کار مفیدی نکردم و کل زندگیم شده To do listهای تیک‌نخورده. به‌راستی چاره چیست؟ 
-سیتا.
       