
صبح روز آخر تو هتل شايان 
رفتيم براي صبحانه.  
ميز كناري ما يه خانواده ي خيلي خوب عراقي داشتن صبحانه ميخوردن.  
مادرشون دائم حواسش به بچه ها بود.  
حتي اگر كاري نبود بكنه به صبحانه خوردنشون نگاه ميكرد. خيلي شيرين صحبت ميكردن بچه هاش.  
ياد بچگي ها و سفرهاي خانواديگيمون به خير.
       