
اسکار مود ترین شعرم میرسه به این شعر از محمد علی بهمنی اونجایی که میگه: 
" از زندگی، از این همه تکرار خسته ام 
از های و هوی کوچه و بازار خسته ام 
تن خسته سوی خانه دل خسته می کشم 
وایا از این حصار دل آزار خسته ام 
دلگیرم از خموشی تقویم روی میز 
از دنگ دنگ ساعت دیوار خسته ام 
از او که گفت «یار تو هستم» ولی نبود 
از خود که زخم خورده ام از یار خسته ام 
با خویش در ستیزم و از دوست در گریز 
از حال من مپرس که بسیار خسته ام."
       