
رفتم و تو کنارم نشستی 
گل های خاکستری رنگ رو چیدی 
ابر هارو کنار زدی، تا دوباره نور ماه خاکستری 
به صورت پسر بچه ای که دنبال ماه بود بتابه 
آسمونش رو رنگ زدی و سیاهی شبش رو خاکستری کردی 
هیچ وقت همه چیز تموم نشده بود 
فقط من اشتباه فکر میکردم و متوجه نشدم 
مثل دوستای صمیمی حرف میزدیم 
مثل بچه ها توسر و کله هم میزدیم 
مثل بزرگترا دعوا میکردیم 
و مثل خواهر و برادرا مراقب هم بودیم 
دنبال کلمات بودم 
غافل از اینکه چشم هات حقیقت رو فریاد می‌زدند 
 
راستی. 
روی دیوار قلبم گل های خاکستری رو آویزون کردم 
چه چیزیو یادت میاره؟ :) 
 
•کیا  
-به خودم گرفتم🫰🏻
       