
اگه کنترل رفتار و حرف‌هات تو عصبانیتت دست خودت نیست، منم کنترل قلبم دست خودم نیست‌. نمیتونم بهش حالی کنم الان عصبی‌ای و حرفات واقعی نیست، نمیتونم بش بگم حرفاتو باور نکنه و نشکنه. می‌فهمی چی می‌گم؟ 
تو می‌تونی بری یه لیوان آب بخوری، سکوت کنی، نفس عمیق بکشی، چند دقیقه ازم دور بشی، تا عصبانیتت فروکش کنه ولی من قلبم که بشکنه دیگه شکسته. کاریشم نمی‌شه کرد. می‌تونی با ببخشید گفتن، تیکه های قلبمو به هم بچسبونی و چیزایی که ازت دیدمو از یادم ببری؟ البته که نمی تونی. 
-سها.
       