
📝 الف مثل احساس 
 
▫️من توی این چند سال اخیر همان‌قدری که با آدمها سر و کار داشتم، با "روبات"ها سر و کله زدم. حالا می‌خواهم یک راز بزرگ را بهتان بگویم: ترسناک‌تر از روباتهایی که زیادی شبیه آدم هستند، آدمهایی هستند که زیادی شبیه روبات هستند. البته این کشف خودم نیست. این قضیه را دکتر توکلی کشف کرده. خیلی سال پیش توی دانشگاه آلبرتا با دکتر توکلی به یک روبات یاد می‌دادیم که از مریض‌ها مراقبت کند. یکبار خواستم خودشیرینی کنم و به دکتر توکلی گفتم من بعضی وقتها از روباتهایی که زیادی شبیه آدمها هستند می‌ترسم. دکتر توکلی همینطوری که صفحه‌ی مونیتور را نگاه می‌کرد بغلِ دماغش را خاراند و گفت ولی بیشتر باید از آدمهایی ترسید که خیلی شبیه روبات هستند. بعد از اینکه دکتر توکلی راز بزرگ را با من در میان گذاشت توجه من خیلی به آدمهایی که شبیه روبات هستند جلب شد. خبرِ بد اینکه این جور آدمها اتفاقا خیلی هم زیاد هستند و حالا که شما هم این راز را می‌دانید آنها را بیشتر و بیشتر خواهید دید. 
 
▫️امروز، من یک کلیپ دیدم از یکی از مجری‌های قدیمی اخبار که یکی دو هفته پیش با تلویزیون مشکل به هم زد و حالا برای چندتا از این خبرگزاری‌های خصوصی اخبار می‌خواند. خبرهایی صد و هشتاد درجه متفاوت با چیزهایی که یک عمر از توی تلویزیون برای ما می‌خواند. عجب!!! قیافه همان قیافه، صدا همان صدا، لحن همان لحن، ولی متنِ خبر از زمین تا آسمان متفاوت. همانجا دوباره به حقانیت دکتر توکلی پی بردم. من شرط می‌بندم که در تمام این سالها آقای مجری خودش هم می‌دانست که اخباری که روزی سه وعده برایمان می‌خواند آنقدر پرت و پلاست که مرغ پخته را هم به رقص عربی در می‌آورد. ولی آقای مجری "پروگرم" شده بود که از روی نوشته بخواند. بی هیچ غمی توی صورت، بی هیچ شادی‌ای توی صدا، بی هیچ عذاب وجدانی توی قلب. ما آدمها، قرنهاست که دعوت شدیم به استفاده از قدرت تعقل تا با کرگدن و کانگرو و درختِ کاج متفاوت باشیم. ولی من فکر می‌کنم انسان قرن بیست و یک را باید گاهی هم به استفاده از قدرت "احساس" دعوت کرد، قبل از اینکه تبدیل به روباتهایی بشویم که دکتر توکلی از آنها می‌ترسید. 
 
#روزنوشت  
#مهدی_معارف 
 
@my_story_channel
