
آقای مارتیک با حالت قهر به یارش میگه: 
“با لبات قهرم با چشات قهرم نگام نکن با نگات قهرم، عاشقت بودم نفهمیدی هی بهت گفتم هی تو خندیدی” 
 
بعد سریع پشیمون میشه و ادامه میده: 
“زخم زبونت به دلم نشست سنگ عاشقات سرمو شکست!” 
 
و‌ باز یاد منت‌کشی‌های گذشته می‌افته و میگه: “یادمه یه روز مست و مستونه داد زدم بیا بیرون از خونه، سنگ آخر و تو به من بزن خندیدی گفتی برو دیوونه!” 
 
در آخر هم یارِ بی‌وفا آب پاکی رو میریزه رو دست مارتیک و میگه برو بابا دیوونه عاشقم نباش! :) 
 
 
@Radio_chehraziii
