
من فقط مردمی را می‌پسندم که دیوانه‌اند. آنهایی که دیوانه‌ی زندگی‌اند. دیوانه‌ی حرف زدن، دیوانه‌ی رها شدن. آنهایی که همیشه همه چیز را با هم می‌خواهند. آنهایی که هرگز خمیازه نمی‌کشند و هیچ وقت حرفِ پیش‌پا‌افتاده‌ای نمی‌زنند. ولی می‌سوزند. می‌سوزند. می‌سوزند مثلِ مشعلِ افسانه‌ایِ روم! 
 
 - جک کرواک
       