
انتظار آدم را ذره ذره تباه میکند و یک روز به خودت می آیی و میبینی سالهاست که حتی از خودت هم رفته ای. 
روی کاناپه نشسته و کانال شیش، اخبار راهها را نگاه میکند. لبهایش روی فنجان قهوه است و چشمهایش پشت پنجره. پرده های خانه را کشیده و تقویمهارا دور انداخته، هرموقع که بپرسی میگوید زمستان است. زیرلب آیت الکرسی میخواند و به پنجره های چهار طرف خانه فوت میکند که از هر مسیری رفت به او برسد. آخرشب تلویزیون را خاموش میکند و درون دفترش مینویسد: 
 "امروزهم جاده ها باز نشد. مسافرها هنوز پشت برف در راه مانده اند. زمستان 89" و به رختخواب میرود 
عقبتر که بروی روی یک برگه ی بزرگ پشت در خانه نوشته: 
"اگر خواب بودم، کلید زیر گلدان است و قهوه ی آماده روی اجاق. شومینه را برایت روشن گذاشته ام. لباسهایت را بتکان و بیا" 
امروز دقیقا پنج سال و هشت ماه و چهارروزه که زمستان است. 
 
#نازنین_هاتفی 
@Amiralichannel
