
میدانم که بی معرفت شده ام 
برایم نوشتی 
برایت ننوشتم 
ذهنم آنقدر درگیر تو بود که نوشتن را فراموش کردم 
خانم کوچولو 
مدتی است نور زندگی ام شده‌ای 
هر کجای شهر که ردی از تو هست را با نور بیشتری میبینم 
اکنون دیگر خبری از افکار پوسیده یا بچگانه نیست 
تو که مژده بودن مهری 
تو که دلیلی برای ادامه دادنی 
بدان که پیش از آمدن تو این زندگی لعنتی برای من 
حتی یک نسیم از شادی هم کنار نگذاشته بود 
قلم خاک گرفته ات را فوت کن 
شمع نیمه سوخته ای را با کبریت شکسته ات روشن کن 
قلمت را بردار ‌و دوباره شروع به نوشتن کن 
قربانت بشوم میدانم که روزهای سختی را گذراندی 
میدانم که بال هایت را چیدند 
قلبت را خاکستری کردند 
و تورا از شاد بود ترساندند 
میدانم که دیگر از اعتماد کردن می‌ترسی  
دستی بر سر خیالت بکش 
ذهنت را آب و جارو کن 
خاک زندگی را زیر و رو کن  
و برای آخرین بار قلبت را آنجا بکار  
بیشتر از هر کسی میدانم مراقبش نیستی 
این را نیز میدانم که کوتاهی کردم 
ولی اینبار کنارش می‌مانم  
میدانم که  سبز خواهد شد،میدانم که رشد خواهد کرد 
 
• کیا
       