
چندتا نامه ی خودکشی : 
- آینده، تنها پیری است و بیماری و درد. من باید در آرامش باشم. و این تنها راه است. 
نامه‌ی خودکشی ویل - ۲۹ می ۱۹۵۷ 
-  اکنون می‌خواهم کمی بیشتر بخوابم. نام آن را ابدیت بگذارید.  
نامه‌ی خودکشی نویسنده‌ی لهستانی. 
- این‌بار بهبود نخواهم یافت. صداهایی در سرم می‌شنوم و نمیتوانم روی نوشته‌هایم تمرکز کنم. تا‌به‌حال مبارزه کرده‌ام تا رنگ های روحم را نشانشان دهم اما این آدم ها کور تر از آنند که من واقعی را ببینند.  
نامه‌ی خودکشی جودی؛ ژوئن ۱۸۸۲ 
- ترجیح می‌دهم مثل یک انسان آزاد بمیرم، تا این‌که مثل یک برده در قفس‌، به زندگی کردن ادامه دهم.  
نامه‌ی خودکشی نیکولاس سباستین چمفورت، نویسنده‌ی فرانسوی. 
- سیمای آرام و دلنشین رودخانه، از من طلب بوسه‌ای کرد. 
نامه‌ی خودکشی لنگستون هیوز. 
آن‌گاه که دیگر من از دنیا رفته‌ام، ماه زیبای آوریل موهای خیس از باران‌اش را پریشان می‌کند و تو دل‌شکسته بر روی پیکر بی‌جان من خم می‌شوی. و من اهمیتی نمی‌دهم. چرا که می‌خواهم در آرامش به‌سر برم. به‌سان درختان سرسبز، هنگامی که قطرات باران شاخه‌های نازک‌شان را خم می‌کند. و من ساکت‌تر و سنگ‌دل‌تر از اکنونِ تو خواهم بود. 
نامه‌ی خودکشی سارا تیسدِیل؛ شاعر آمریکایی. 
-ناپلئون، النور.
       