
شانه ات را دیر آوردی سرم را بادبرد 
خشت خشت و آجرآجر پیکرم را بادبرد 
من بلوطی پیر بودم پای یک کوه بلند 
نیمم آتش سوخت...نیمِ دیگرم را بادبرد 
از غزل هایم فقط خاکستری مانده به جا 
بیت های روشن و شعله ورم را بادبرد 
با همین نیمِ...همین معمولیِ ساده بساز 
دیر کردی نیمه عاشق ترم را بادبرد.
       