
در مسیر مهاجرت صدایی می‌شنوی ناآشنا. سرت را برمی‌گردانی. قابی می‌بینی. هم‌چنان که پیش می‌روی با افتادن او، سقوط خودت را هم احساس می‌کنی. حالا دیگر آن صدا بعد از بارها و بارها شنیدن آشناست.  
صدای گلوله است که هربار یکی از ما را کم می‌کند از در مسیر مهاجرت بودن. 
 
از یادداشت‌های یک #غازوحشی 
 
 
 
@Radio_chehraziii
