
 
با درد تانگو رقصیدن، و لبخند زدن به  
روی ماه آدمها که از تنی و نانتی غریبه اند. که از درد تو بی خبرند و لبخندت را می بینند و رشک می برند به جهان آرام خوشرنگت. تنها ماندن. مکالمه های طولانی در سکوت، با آینه، آینه خشمگین مغموم ساکت. راه رفتن، راه رفتن، راه رفتن. پرسه های طولانی در خیابان هایی که به هیچ خانه ای نمی رسند. آهنگها. شعرها. صداها. لو باتری. خاموش شدن صداها. سکوت. تماس ساکت باد با شاخه بی برگ. فکر نکردن به آغوشی که نیست، گریختن از آغوشی که هست. دویدن روی مدار مدور اندوه. تب داشتن، در عین انجماد. تماشای خط باریک نور، در اولین ساعات تمام شدن تاریکی و آمدن روز تازه. تازه؟  
نوشتن و خط زدن. نوشتن و پاک کردن. دو یو وانت تو سیو یور فایل؟ نو. البته که نو. خاموش کردن همه چراغهای رابطه و دنیا، نشستن در تاریکی، فکر کردن به مردی که در تاریکی نشسسته و به آینده ترسناک دنیا فکر میکند و پریشان شده و دلش گریه می خواهد. معلق ماندن، میان دو هیچ. گوش کردن به اهنگ غمگین زوال دنیا.  
شب، روز، شب ... 
#حمیدسلیمی 
 
@Radio_chehraziii
