
ما دیگه اون نوجوونای قدیم نیستیم که با شنیدن سینوس کسینوس خندمون بگیره 
بزرگ شدیم، نه؟ 
بچه کوچیکا عمو و خاله صدامون می‌کنن.. 
قدمون چند هوا بلندتر شده، دیگه دستمون به کابینت بلندای آشپزخونه می‌رسه و پاهامون به گاز و کلاج.. 
بعضیامون اینقدر بزرگ شدن رفتن پی سیگار، 
بعضیامون نه، دیدن غم و غصه‌شون دود کردنی نیست، نشستن ریختن و خوردنش. 
ما دیگه روزای بارونی و برفی لیز نمی‌خوریم، 
نه اینکه زمین لیز نباشه‌ها، فقط یاد گرفتیم باید با احتیاط قدم برداریم که با مخ نریم تو‌ زمین..! 
قلبامون..، قلبامون چیشد راستی؟ 
بعضیامون دل‌شکستن، بعضیامون دل‌شکسته! 
بعضیامون دل‌باختن و خیلیا دل‌تنگ! 
ما خیلی وقته که دیگه بچه نیستیم؛ 
ولی پیر شدیم یا بزرگ؟؟ 
اینه که جای بحث داره.. 
 
• هومان
       