
من یک دوستم. 
کاش مرا بشناسی. 
کاش قلبم را ببینی و از رگه‌هایش اتفاقمان را به‌یاد بیاوری. 
من آن دستم در خاطرات نوازشت، 
بشناس مرا که فراموش می‌شوم، بشناس مرا که خانه‌ام آجر به آجر ویران می‌شود از فراموش شدنم. 
ماه‌ها رفته‌ای و شاید ماهی به یک سال برای من گذشته است. در غیابت هر روز درد بر تار تار موهایم رنگ می‌زند و اشک در تُنگ چشمانم سر می‌رود. اینگونه هیچ می‌شوم، ذره ذره با باد می‌روم و تو قاتلی، مگر مجرم به صحنه‌ی قتل بر نمی‌گردد؟ 
امروز به دیدنم بیا، 
مدتیست که نیستم از نبودنت ای عزیز، بیا نبودنم را ببین. من از جنس همان روزم، روز برخورد نگاه‌ها، قدم‌ها و قرارها. 
 
#فرشاد_غلامی  
@withfarshad
