
یه زمانایی بود فک میکردیم تماشا کردن غروب آفتاب با دلبر خیلی رمانتیک و خاصه 
بعدش فک کردیم نه نشستن لب ساحل و گوش دادن به صدای موج های دریا وقتی که سر تو به شونه یار تکیه دادی خیلی خاصه 
یه مدت گذشت پاییز شد فک کردیم قدم زدن باهاش رو برگای زرد و نارنجی و قرمز خیلی جذابه 
بعدش فک کردیم خندیدن باهاش زیر برف و بارون بدون چتر خیلی رمانتیک تره  
میدونی چیه یار حالا که نیستی میفهمم اینا با تو لذت بخشه تویی که به خورشید این زیبایی رو میبخشی  
این تویی که وقتی بارون می باره بوش منو میبره خونه مامان بزرگ و حیاط خیس خوردشون 
تویی که با بودنت لبخند هست آرامش هست  
تو سرما نمیلرزم تو گرما گرمم نمیشه 
آرامش وجود تو بود که به همه اینا معنا میداد
       