
زندگی یک احمقِ بی ارزشِ زیباست... 
آنقدری که باید هر کجا که دوست داری بروی ... هر کسی را که دوست داری ببینی | هر گلی که دوست داری را ببویی |  آنقدری که اگر نصفِ شب هوسِ ساندویچ سوسیس کردی بخوری... 
آنقدری که اگر روزی وسط خیابان رقصت گرفت برقصی | آنقدری که قهر نکنی | دل نشکنی و هیچ پیغام مهمی را بی پاسخ نگذاری... 
آنقدری که شب هر وقت دلت خواست بخوابی | آنقدری که اگر یک روز حوصله نداشتی بروی سرِ کار یا دیرتر بروی سخت نگیری و به ندای دلت گوش دهی... 
آنقدری که کیوی را اگر دلت خواست با پوست بخوری | آنقدری که دنبالِ لنگه جورابت نگردی | آنقدری لباس‌هایت را اگر حال نداشتی اتو نکنی | آنقدری که اگر موبایلت سوخت گریه نکنی... 
آنقدری که هر وقت آواز خواندنت گرفت بی آنکه به چیزی فکر بکنی چشمانت را ببندی و بزنی زیرِ آوار | آنقدری که فیلم‌هایی که دوست داری را ببینی | آنقدری که یک قطره بیشتر سس روی پیتزایت بریزی... 
آنقدری که دوستت دارم‌هایت را قورت ندهی | آنقدری که ابرازِ دلتنگی‌هایت را نجوی | آنقدری که جلوی عاشق شدن و عاشق ماندنت را نگیری | آنقدری که بوسه‌هایت را نگیری | آنقدری که بوسه‌هایت را بدهی | آنقدری که بوسه‌ها بدزدی... 
آنقدری که حسادت نکنی | آنقدری که ببخشی بی آنکه بفهمی بخشیده‌ای | آنقدری که بگذری بی آنکه به گذشتن فکر کرده باشی... 
 
زندگی یک احمقِ بی ارزشِ زیباست | آنقدری که هم نباید عاشقش شوی و هم نباید متنفر شوی | آنقدری که فقط و فقط باید رقصان بگذریم از آستانه‌ی اجبارش... 
 
 
 
🔸کیومرث مرزبان 
 
@Radio_chehraziii
