
شب مثل یک ژاکت پشمی بلند در پشتم است 
هجا نمیماند و فرار میکند 
خاطره میماند و از جایش بلند نمیشود، نمیفهمد 
دریایی از افکار هست 
  
کوچه به کوچه به دنبالت گشتم 
بخدا حساب و کتابی ندارد 
درون من، به بلندی میسوزد میسوزد با من میسوزد 
مثل رفتن یک راه طولانی است 
اینطور به صورتم نگاه نکن 
آه، عزیز من اینگونه نکن
       