
‌من الان توی آب گرم هستم و زندگی‌ام دارد به انتهایش می‌رسد. دیگر هیچ چیزی به تخمم نیست. من یکی که با این سیرک احمقانه آشنا هستم تا وقتی‌که آدم‌ها مرا توی تاریکی یا همچین چیزی پرتاب نکرده‌اند، چیزهایی دارم تا بنویسم. تنها خوبی کلمات همین است. برای خودشان جلو می‌روند، دنبال چیزی می‌گردند، جمله می‌سازند و از خودشان تخم دارند. من هنوز پر از کلماتم و هنوز هم به بهترین شکل می‌توانم بنویسم‌شان. خیلی خوش‌شانس بوده‌ام. یک نویسنده‌ی پیر گوز توی آب گرم، گلوی ورم کرده، غرق فکر، خوب است! اما جهنم هم همیشه همین‌جاست. منتظر است که هر لحظه درهایش را باز کند. 
گربه‌ی زرد پیرم آمد بالا و به من که توی آب بودم نگاه کرد. به همدیگر نگاه کردیم. هردویمان همه‌چیز می‌دانستیم و هیچ‌چیز نمی‌دانستیم. بعد هم غیبش زد! 
 
• بوکوفسکی
       