
کاش روی پیشونی آدمایی که دارن زیربار غصه‌هاشون له میشن یه چیزی نوشته بود تا بقیه کمی مراعاتشونو میکردن مثلا نوشته بود این فرد دارد از صدمین جایی که فرم پر کرده و استخدام نشده برمیگردد، این فرد سالهاست بغل نشده، این فرد را دارند میگذارند خانه‌ی سالمندان، این فرد مادرش سرطان دارد، این فرد قول داده تابستان برای پسرش دوچرخه بخرد ولی پول ندارد، این فرد تا حالا کسی عاشقش نشده، این فرد خیلی حالش بد است و اگر یقه‌اش را بگیرید امشب خودش را میکشد؛ این فرد شکستنی‌ است.
       