
ولی داستان دیگرى هم هست 
بعضی ها می گفتند 
همزمان که اینجا 
گوشه ی همین پارک ِ دی زده بود، 
او را در سالن ِ انتظار فرودگاه نیز دیده بودند 
که زیر لب چیزی می گفت 
و باز می شنیدیم: 
همان لحظه کسی شبیه او 
حوالی ِ راه آهن قدم می زد، 
و گاه در بندری مِه آلود 
پیاده شدن ِ مسافران ِ خسته را می پایید. 
 
او به دیدنِ رُخسار معمولی ِ مردم 
عادت داشت. 
می گفت خواب دیده ام 
آخر همین هفته 
اَنیس به خانه بر می گردد، 
مثل همان سال های دور 
سی ساله تر از دی ماه شصت و یک. 
او 
سرانجام 
به ایستگاه ِ موعود ِ ماه می رسد. 
 
وقتی رفت 
سی ساله ی کامل بود 
حالا بعد از هزار سال ِ تمام 
باز هم 
سی ساله باز خواهد گشت، 
باز خواهد گشت 
و مرا از روی ِ چشم های خیس ِ همیشه ام 
خواهد شناخت. 
 
حیرت نکن اَنیس 
آن سالها 
اسم ِ مستعارِ تو ری را بود. 
حیرت نکن اَنیس، 
بیست و هفت سال 
چشم به راه ِ یکی ماندن، 
سنگ را هم 
غبارِ قدمگاهِ گریه خواهد کرد. 
 
• سید علی صالحی 
#انیس_آخر_همین_هفته_می‌_آید
