
شکیبا: 
 
چی بگم. آدم یک راهی رو پیدا میکنه فکر میکنه که سعادتش تا همیشه توی اون مسیر هست و حالش خوبه، بعد که به اندازه کافی از سختی‌ها و خوشی‌هاش یاد گرفت و بزرگتر شد انگار باید  تغییر مسیر بده به سمت تنهایی‌هاش، تا اون چیزهایی رو که یاد گرفته مرور کنه... و اون تنهایی و فاصله گرفتن بعد از اون همه درس‌های بزرگ که یاد گرفته خیلی با ارزشه... 
آدم باید به خودش سر بزنه بیشتر.
       