
وقتی حالم خوب نیست، بیشتر از همه دلم برای دوستام می‌سوزه که واقعا می‌خوان دلداریم بدن و کمکم کنن. بندگان خدا انگار دارن با دیوار صحبت ‌می‌کنن. کاملا از هر نوع منطقی تهی می‌شم. غیرممکن می‌شم و در آخر هم پاچشونو می‌گیرم.
       