
بعضی وقتا با خودم می‌گم  
دنیا جای بهتری بود اگه  من به تو نزدیک نبودم، اگه فاصلمون انقدر دور نبود.  
اگه می‌شد یهو بی برنامه بهت زنگ بزنم:خونه ای؟ فلافل گرفتم ، دارم میام.  
یا وقتایی که می‌گی حالم بده 
کل راه به بیست دقیقه اسنپ بستگی داشت  
بعدش تو بغل خودم بودی  
 یا چی می‌شد اگه یهو زنگ میزدم میگفتم: بارونو داری؟ یه چایی و سیگارمون نشه؟  
ده دقیقه بعدش پیشم بودی.  
همین.  
دنیا جای قشنگی بود  
اگه این جبر جغرافیایی لعنتی بهمون رحم می‌کرد.  
ولی حالا چی؟  
حالا فقط یه آغوش و حرفای سرده  
اونم از پشت گوشی. 
-شقایق.
       