
دلم میخواست یه دُختر سرخپوست بودم! 
از اونایی که صبح بیدار می شدم و با دوتا انگشت دوتا خط میکشیدم زیر چشمام.. 
موهامو میریختم دورم... 
بعد تاج پَر ام رو میذاشتم روی سَرم و سَوار اسب میرَفتم بیرون! 
اون وقتایی کِه دِلَم از زَمینُ زمان میگرفت،هووووووو هووو کشان میرفتم تو جنگل!! 
تیر رو میذاشتم تو تیرکمون و تا جایی کِه میخواسَتم میکشیدم و بعد، 
رَهاش میکردم توی آسمون... 
شایَدم اونقدر پا برهنه رو سنگ های کنار رودخونه راه می رفتم تا آروم بشم.. 
شاید آتیش روشن میکردم و همه قبیله دور هم مینشستیم! 
شاید اون قدر توی کوه داد میزدم تا صدام بگیره.. 
ولی الان! 
من یک دختر قرن بیستم و یکمی ام که فقط هندزفریش رو داره و یه اتاق سه اندر چهار!!! 
هوم..... 
کاش سرخپوست بودم!
       