
در سكوتِ سترگِ آفرينش، ما حرف زديم  
و حرف نياز ما بود  
و هم گوني كلمات محال بود. 
پس قابيل صخره بر سر هابيل كوبيد، كه خدا، كلمه ي من است و كلمه ي تو نيست! 
و اين چنين شد كه ما با كلمه به جنگ خداي يك ديگر رفتيم. 
و هم ديگر را كشتيم.  
هم گوني كلمات محال است ! 
پس نه تو به خداي من اعتماد كن  
و نه من به خداي تو... 
ما تلخ مي ميريم  
و خدا بر جنازه ي ما اشك ميريزد  
با كلاغي در بكراندش ... 
 
🔸حسين پناهی  
 🔸نامه هايي به آنا 
 
@Radio_chehraziii
