
تصویر یک ناخن شکسته یکی از افسرده کننده ترین تصاویر دنیاست. تصویری که یادت می‌اندازد همیشه چیزی هست که بتواند گند بزند به زیبایی، به نظم، به یکدستی، به ثبات و به آرامشی که فکر می‌کردی ابدی ست. ناخن شکسته شبیه به کسی است که یک دفعه علیه ات شورش می‌کند و می‌خواهد تو را از پا در بیاورد. کسی که می‌خواهد بگوید "نه، همه چیز به آن آرامی که فکر می‌کنی نیست. من شبیه به دیگران نیستم. من اسیر یک دستی و یک رنگی ساختگی تو نمی‌شوم. من می‌شکنم،  خودم را نابود می‌کنم و همه چیز را به نابودی می‌کشانم" 
بعضی آدم‌ها ناخن شکسته را تحمل می‌کنند. می‌گذارند یک ترک، یک شکاف و یک شکستگی نوک انگشتشان باقی بماند، اما بماند. آنها طاقت حضور یک ناخن کوتاه و کج کنار سایر ناخن‌های بلند و یک دست را ندارند. برای آنها یک بودن نصفه نیمه از یک نبودن مطلق بهتر است. آنها با ناخن بیمارشان می‌سازند، زیر لایه‌ای چسبناک مخفی اش می‌کنند و تظاهر می‌کنند همه چیز خوب است. روبراه است. اما ته دلشان می‌دانند نمی‌شود تا ابد یک ناخن شکسته را روی انگشت نگه داشت.  
بعضی های دیگر بی خیال ناخن شکسته می‌شوند و آن را از بیخ می‌کنند. آنها به چهار ناخن بلند و سالم دیگر دست دل می‌بندند و اجازه می‌دهند جای آن یکی خالی بماند. آنها به جاهای خالی عادت می‌کنند. به بی نظمی و ناهمگونی عادت می‌کنند. به شکست عادت می‌کنند. 
اما بعضی‌ دیگر از آدم‌ها طاقت حضور این شکستگی هرچند جزئی را در وجودشان  ندارند. یک ناخن که بشکند، ۹ تای دیگر را هم کوتاه می‌کنند. آنها به آن تک ناخن خائن اجازه شورش نمی‌دهند. دوباره همه انگشت‌ها را شبیه به هم می‌کنند. گیریم کوتاه، گیریم از ته، از بیخ. این آدم‌ها اهل تسلیم و کنار آمدن نیستند. اهل گول زدن خود هم نیستند. آنها باور دارند که ده ناخن کوتاه و یک دست اما زنده و واقعی می‌ارزد به هزار ناخن وصله خورده و رفو شده‌ای که هر لحظه آماده از هم پاشیدن است. 
  
#آنالی_اکبری 
@Amiralichannel
