
تنهایی 
گاهی یک نفر است 
در خانه ی سالمندان 
بیشتر اتفاق می افتد 
 
تنهایی 
گاهی دو نفر است 
کشف می شود 
با مشتی گره کرده  
و چند عدد قرص 
 
تنهایی 
حرکتی دسته جمعی است 
رد شدن زنی زیبا 
از کنار چند کارگر ساختمانی 
 
چه کسی نقش داشته است 
در ایستادن درختی لبه ی پرتگاه 
که سایه اش 
هر صبح به دره می افتد 
 
به چه چیزی  
میتواند فکر کرده باشد 
کسی که مبل های دو نفره می سازد 
و تنهایی درختی را جابجا می کند 
 
نگاه کن 
به لبخند خانگی این قاب عکس 
ما با کبوترهای جلد چه کردیم ؟ 
با آن شال قرمز کانوایی 
در زمستان های بعد 
گردن چند آدم برفی دیگر انداختیم؟ 
 
زیبایی ات  
طور دیگری از خانه بیرون می رفت 
طور دیگری برمی گشت 
و من 
تنهایی دسته جمعی مردی هستم 
در آلبوم های عکس 
که می خواهد تا آخرین لبخند 
در شومینه بسوزد 
 
#ابوذر_پاکروان 
@Amiralichannel
