
آن جا یک قهوه خانه بود. 
اما ننشستیم به نوشیدن دو تا استکان چای.  
چرا؟ 
دنیا خراب می شد اگر دقایقی آن جا مینشستیم 
و نفری یک استکان چای میخوردیم؟ 
عجله، 
همیشه عجله... 
کدام گوری می‌خواستم بروم؟ 
من به بهانه رسیدن به زندگی، 
همیشه زندگی را کشته ام... 
 
• روزگار سپری‌شده مردم سالخورده 
• محمود دولت آبادی
       