
درست شده ام شبیه آن کابوس های بچگی ام  همان ها که از ترس خودمان را خیس میکردیم و تا صبح از ترس دعواها و سرکوفت خوردن دَم نمیزدیم 
همان موقع ها که زمین میخوردم اما چون میخواستیم پیش بچه محل ها کم نیاوریم سرتاپا را میتکاندم و بلند میشدم 
همان موقع ها که صدای شکستن بشقاب و لیوان را می‌شنیدیم و بلند بلند آواز می‌خواندیم و خودمان را میزدیم به آن راه 
و من 23 سال است از دست این کابوس لعنتی رها نمیشوم
       