
تو ستاره ی آسمون منی؛ 
کاش میشد وقتی شب میشه و همه خوابن 
منم دراز کشیدم روی تختم و هنوز نخوابیدم 
همینطور که از پنجره زل زدم به آسمون 
دستمو دراز کنم بیرون و از اون گوشه بچینمت 
بیارمت تو تختم هی ببوسمت و محکم بغلت کنم 
کنار هم به موزیک گوش بدیم و غرق شم توی بغلت 
اون بالشت نرم تره رو میذارم زیر سر تو 
پتو رو میکشم روی جفتمون تا باهم گرم بشیم 
صفحه گوشیمو روشن میکنم و توو نورِ  
کمش خیره میشم به چشمای قشنگت  
نزدیکای صبح که شد قبل اینکه بقیه بیدار بشن 
بدون اینکه کسی بفهمه دوباره قایمت کنم پشت ابرا 
تا دست کسی بهت نرسه تا شب که دوباره بیای پیش خودم(:
       