
برگ های خاطراتت بعد تو زرد میشن 
تموم ثانیه ها بعد تو یکسال میشن  
کم کمک دیونه عکسای رنگیت میشم  
اگه که جون نگیرن افسرده و پیر میشم  
صدای شکستن قلبتو از همه جا میشه شنید  
چطوری این همه دیوونگیو میشه ندید  
بار بعدی غرورت بشکنه میری اینو میدونم  
بچه‌ی دردونمو اینبار از خودم میرونم 
صدای شلاق ثانیه ها دور سرم میپیچه  
زنجیر خاطره هات دور پاهام میپیچه 
نکنه پاییز بعدی وقت رفتن توئه 
نمیخوام بشنوم وقت رفتنت شده  
آرزوی امشبت باز رو بال پروازه 
دلیل گریه هاتم هیچی نیست، باز رازه 
طناب دروغ های دور و ورت دور گلوت 
خفت میکنه ولی کلی خاطره می‌سازه 
از تموم اون روزا خاطره موند به دلم  
اینبارم منو ببخش بعد تو من کجا برم؟ 
اینقدر زار میزنم که زار زدن پیرم کنه 
از خودم بدم بیاد نفس زدن گیجم کنه  
با زنجیر خاطره هات ايندفعه من کجا برم 
برمیگردی میدونم، میشینم ، منتظرم 
صد دفعه صدات زدم تا دوباره نگام کنی 
تا  گلوم  پاره بشه اینبار تو صدام کنی   
میوفتم دنبالت، تو میدونی که دیونم 
از دوییدن میشکنم، میمیرم ، میدونم 
با پای شَل توی خاطرات تو  قدم میزنم  
تا جایی که بتونم نفس نفس میزنم 
اگه برنگردی ایندفعه لج میکنم  
راهمو گم میکنم،  راهمو کج میکنم 
اگه خواستی بدونی که بعد تو 
بدون تو چی میشه 
هوا ابری میشه  
تیک تاک ثانیه ها صدای پیریم میشه  
قلب عاشق من سیاه و غمگین میشه 
سیگار و مستی و خودزنی رفیقِ شیشم میشه  
بعد تو من دیگه اینبار میوفتم از پا  
میشینم چشم می‌دوزم خیره میشم به غم ها 
بعد تو به یاد تو با یاد تو میمیرم  
هر شب از خاطره هات سراغتو میگیرم 
اگه به خوابم نیای دوباره اینبارم 
توی خواب میمیرم، میمیرم، میمیرم 
 
• کیا 
«اقتباس از یه بنده خدا» 
(تف تو شرفش)
       