
هر عاطفه‌ای، جِرم دارد. 
وقتی تشدید و تغلیظ شود، ضخامتی را در زمینِ وجود، پدید می‌آورَد. 
غم، 
شوق، 
عشق، 
رنجش، 
خشم  
کینه، 
هریک که بیشتر تلنبار شوند، وجودتان، خودش را به آن وضع می‌شناسد؛ و پس از مدّتی، دشوار خواهد بود تراشیدن این جِرم، برای جایگزینیِ نوع دیگری از عواطف. 
مثلاً، لایه‌ی رنجش که ضخیم شود، لایه‌ی عشق و شوق در آن ناحیه، نازک و شکننده خواهد شد؛ 
و گاهی هرگز مایه نمی‌بندد. 
 
 
جا مانده از کتابِ 
معاشقه کنار اشیاء ناشناخته 
نسیم تیمورپور 
 
 
@Radio_chehraziii
