
در نیمه های شب تنهای تنها بودم زیر نور ستاره هایی از جنس آتش  
فکرم را رهایی دادم برای لحظه ای آسودگی  
ولی نشد نتوانستم بگویم از آغوشم جدا شو لب هایت را به من نزدیک نکن دستهایم را تنها گذار ... 
فهمیدم که سر من برای جنون درد میکند و قلبم برای پرواز میتپد  
چای من سرد شد فقط رفتم
       