
گوش کن ! 
تو مملکتی که سر سفره مردم برنج گیر نمیاد و مجبورن دو وعده نون بخورن و صف نونوایی از شش صبح تا دوازده شب قیامت کبری است کسی دیگه از مردن نمی‌ترسه. 
وقتی صبح تا شب سگ‌دو میزنی، به جای یه شغل؛ سه تا شغل داری اما بازم زورت نمیرسه پراید تابوت مرگت رو بکنی ۲۰۶ تابوت مرگت، کسی از مردن نمی‌ترسه. 
وقتی سه‌سال پشت سه‌سال کار می‌کنی و جون می‌کنی و بعدش می‌بینی اونقدری نداری که یه مسافرت دو روزه بری و از خرجش نترسی دیگه کسی از مرگ نمی‌ترسه! 
وقتی سگ سیاه افسردگی داره از سر و کول جوون‌ها بالا می‌ره و کار و کاسبی قرص‌های آرامش‌بخش و قرص‌های اعصاب سکه است؛ کسی از مرگ نمی‌ترسه! 
وقتی خریدن و اجاره کردن یه خونه شبیه سگ‌دونی برای آدم‌های سی‌وچند ساله و چهل‌وچند ساله آرزوی محاله؛ کسی از مرگ نمی‌ترسه! 
وقتی ازدواج کردن برای جوون‌ها مثل ردکردن هفت‌خان رستمه و تنها موندن رو به بدبخت شدن زیر فشار نداری و بدبختی ترجیح میدن؛ کسی از مرگ نمی‌ترسه! 
وقتی تفریحات سالم اینجا قیمت خون‌ آدم‌ها رو داره و زدن مواد و هزار کوفت و زهرمار دیگه مفت و مجانیه؛ کسی از مرگ نمی‌ترسه! 
وقتی تحصیل کرده مملکت داره با حقوق روزمزد حمالی می‌کنه و می‌دونه اگر بخواد به همون حقوق بخور و نمیرش اعتراض کنه می‌ندازنش بیرون؛ کسی از مرگ نمی‌ترسه! 
وقتی دزدها با رانت و رابطه هزار هزار میلیارد از جیب مردم می‌دزدن و باهاش اون زندگی میکنن که شاه نکرد؛ کسی از مرگ نمی‌ترسه! 
وقتی هرچقدر چشمات رو میمالی و هیچ روشنی و وضوحی توی آینده‌‌ی نزدیک و دورت نمی‌بینی؛ کسی از مرگ نمی‌ترسه! 
وقتی از روی فقر و نداری، زورگیری تو مملکت تبدیل میشه به یه شغل رسمی و هر لحظه ممکنه یه چاقو بیخ گلوت باشه؛ کسی از مرگ نمی‌ترسه! 
وقتی روت اسید می‌پاشن کسی عین خیالش نیست، وقتی بهت تجاوز میکنن هیچکس عین خیالش نیست، وقتی بخاطر چند تار مو می‌کشنت کسی عین خیالش نیست که دیگه کسی از مرگ نمی‌ترسه! 
گوش کن، راستش رو بخوای ما همین‌طوری هم خیلی وقته که مردیم، خیلی وقته که خاکمون کردن، سوم و هفتم و چهلم و سالمونم گرفتیم، دیگه آدم مرده که از گلوله و مرگ نمی‌ترسه! 
گوش کن، آدمی که هیچی نداره، هیچی براش نمونده، هیچی براش نگذاشتین نه از مرگ و نه از گلوله؛ بلکه از هیچ چیز دیگه‌ای تو دنیا نمی‌ترسه! 
گوش‌کن، می‌دونی چی ترسناکه؟ 
واستادن جلوی آدم‌هایی که از هیچی نمی ترسن که هیچی ندارن، مخصوصا آزادی.
       