
می‌خواستم فرار کنم.اما نمی‌دانستم به‌کجا؟حتی نمی‌دانستم چه کسی قادر خواهد بود اشک هایم را پاک کند؟هیچکس وَ هیچ‌چیز در ذهنم حضور نداشت تا بتوانم به سمتش پناه ببرم. 
حالا دیگر وقتی می‌خواهم اشک بریزم ،حرفه‌ای شده ام.گاهی اوقات اشک را بدونِ ریزش ،داخل چشمم بر می‌گردانم.هرگز هم کسی نمیفهمد‌ این وقت ها چقدر قلبم ناموزون می‌زند . 
-سارا
       