
نمی‌دانم 
امید داشتن به زندگی یعنی چه 
ولی می‌دانم برای کتاب‌هایی که نخوانده‌ام باید زنده بمانم 
نمی‌دانم 
لمس شادی و خوشی برایم غریب شده 
ولی هنگامی که کتاب در دستانم است، لبخند دارم 
آقای کتابفروش گفت  
برق چشمانت وقتی که وارد اینجا شدی دیدنی بود 
کتاب‌ها مرا زنده نگه داشتند 
چشم‌های منتظری که مرا می جویند 
مرا زنده نگه داشته‌اند 
و شاید زنده بمانم 
تا روزی که زندگی را لمس کنم و با شادی هم‌مسیر شوم 
بعد از آن اگر بمیرم، باکی نیست  
لمسِ زندگی کافی‌است 
باقی همه پوچ است 
#مهدیه_رضایی
