
اگه دستگاه انتقال درد وجود داشت، حاضر بودم همه ی درداتو به خودم منتقل کنم تا لبخندتو وقتی حالت خوبه ببینم. 
اگه قرار بود وقتی داریم از خیابون رد می‌شیم ماشین بهمون بزنه و بمیریم، حاضر بودم سمتی که داره ماشین میاد وایسم تا اول منو بزنه و تو سالم بمونی. 
اگه خیابون نا امن و تیر اندازی بود، حاضر بودم برم جلوشون گلوله بخورم تا تورو نبینن و سالم رد بشی و فرار کنی. 
اگه همکلاسیت بودم و خرابکاری می‌کردی و بهت شک می‌کردن، می‌رفتم دفتر و می‌گفتم کار من بوده تا هرچی نمرست از من کم بشه. 
اگه مثل فیلم ترسناکا موجودای فراطبیعی تسخیرت می‌کردن و می‌خواستن روحتو با خودشون ببرن، ازشون می‌خواستم این کارو با من بکنن و توروراحت بذارن. 
اگه امکانش بود، توی اینده به جای جفتمون کار می‌کردم و هرچی می‌خواستی برات می‌گرفتم تا راحتی و خوشحالیتو ببینم و خستگیم در بره.  
اگه زامبیا بهمون حمله می‌کردن، می‌رفتم حواسشونو پرت می‌کردم تا تو با خیال راحت در بری. 
اگه‌ می‌شد از همه ی چیزم حتی زندگیم می‌گذشتم تا خم به ابروت نیاد و حالت همیشه خوب باشه. 
-دیاکو.
       