
یک راهی باید پیدا کنیم برای به هم چسباندن تکه‌های زندگی.تکه هایی که یکروز قرار بود به هم بچسبند، و نچسبیدند. تکه‌ها‌یی که باید کنار هم جا می‌شدند، و نشدند.   
 
چاره‌ای نداریم. باید بنشینیم فکر کنیم که چه شد که بین تکه‌های زندگی فاصله افتاد؟ باید سر در بیاوریم که کار کجا از دست ما در رفت؟ اولین تکه‌ای که خودش را از تکه‌های دیگر جدا کرد کدام بود؟ کدام تکه اضافی جا را بر تکه‌ها اصیل تنگ کرد؟ 
کدام تکه‌ها را اشتباهی دور انداختیم؟ کدام تکه از دستمان افتاد و شکست؟ کدام تکه را از ما دزدیدند؟ کدام تکه را از روی نادانی به رایگان از دست دادیم؟ کدام تکه قربانی حواسپرتی ما شد؟ کدام تکه را وقتی حالمان بد بود فراموش کردیم؟  باید فکر کنیم کدام تکه حالمان را خوب می‌کرد؟ کدام تکه مایه دلخوشی بود؟ کدام تکه، یادش بخیر، خنده به لبمان می‌آورد؟ کدام تکه بود که میان تکه‌های دیگر بی دردسر جا می‌شد؟ کدام تکه به زندگی تعلق داشت؟ کدام تکه آشنا بود، کدام تکه بیگانه؟ 
باید بیافتیم دنبال تکه‌های گمشده. باید تکه‌های اضافی را دور بیاندازیم. باید راهش  را پیدا کنیم، راه به هم نزدیکتر کردن تکه‌های زندگی. باید چاره‌ای پیدا کرد. 
 
🔸امیرعلی بنی اسدی 
 
 
@Radio_chehraziii
