
تصادف تماس با تو، آشنا شدن به وجود تو آن‌قدر برایم زیاد بود که کسی نمی‌تواند بفهمد، من می‌توانستم تو را ببینم، تو را تماشا کنم، تو آن‌قدر عجیب و  پر و زیاد و غیرعادی و نامعلوم و ساده و طبیعی هستی، که محال است کسی این همه اخلاق تو را ببیند و باز هم بتواند تو را تحمل کند.. که «شجاعت» تحمل تو را داشته  باشد، ترسی که از تو داشتم، عشقی که به هر کلمه و هر حرکت تو داشتم، این‌ها را هرگز نمی‌توان تعریف کرد؛ من می‌خواستم فقط مثل یک حیوان، چندسالی سرم را روی زانوی تو بگذارم و لذت ببرم که سرم روی زانوی توست. 
 
🔸بهمن فرسی 
📚شب‌یک شب‌دو 
 
@Radio_chehraziii
