
یه دیالوگ بود که میگفت: من همیشه صبر می‌کنم که برگردی؛ چهل و یک سال گذشته اما هنوز هم برای رهایی زود به نظر میرسه من منتظرت میمونم۰ 
کاش همه آدما یکی رو داشتن که تا این حد دوستشون می‌داشت و هیچ وقت ازشون دست نمی‌کشید‌۰
       