
از میان خوشبختی‌های در دسترس، فقط تو مانده‌ای و فقط تو را می‌توان دوست داشت و به دوست داشتنِ تو فقط می‌توان امید داشت. 
با تو می‌توان حرف زد و قهوه نوشید و کتاب خواند و قدم زد و فراموش کرد حسرت دیروز و اندوه فردا را از میان تمام خوشبختی‌های در دسترس، از تو نمی‌توان ساده عبور کرد. از تو، از صدای تو، چشم‌های تو، لبخندهای تو .
       