
کاش تک درخت تنهایی می‌شدم 
در دشتی دور افتاده 
و پرندگان مهاجر 
از تاریکیِ دشت که ترسیدند 
به آغوش من پناه می‌آوردند. 
خورشید که تابید و 
هوا که خوب شد؛ 
پرواز می‌کردم. 
و به یاد نمی‌آوردم که پیش از این‌ها، 
ریشه‌ ای سخت در زمین داشتم. 
 
• نرگس صرافیان طوفان
       