
برگشته بهم میگه: تنها یک چیز را از تو بیشتر دوست دارم، اینکه تو را دوست دارم. 
 
بهش می‌گویم چه عجب! به نظر میاد که شما هم دوست داشتن را داری تجربه می‌کنی. یادت است قدیم‌ترها، آن اوایلِ رابطه منظورم است، بهم می‌گفتی: «تو عاشقِ من نیستی، تو صرفا عاشقِ عاشق بودنی! حالا با من هم نشد، با یکی دیگه!» و من هم مثل اسپندِ روی آتش بالا و پایین می‌پریدم که مگر می‌شود که عاشق نبود و صرفا عاشق بودن را دوست داشت؟ (این را با خنده گفتم، با خنده شنید، جفت‌مان خندیدیم.) 
 
اما حرف همان است که بعضی وقت‌ها، آدم‌ها، توی یک رابطه‌اند، ولی در دو جای مختلف. یکی جلو تر از دیگریست، یکی آماده‌تر از دیگریست، یکی عاشق‌تر از دیگریست پس باید صبر کرد. باید چراغِ راهنما را روشن کرد و آهسته رفت تا برسد. اینکه پشتِ سرش هی نور بالا بزنی که سریع‌تر باش، زودتر عاشق شو و آماده‌تر باش کار را خراب می‌کند. باید کمی جلوتر راه افتاد و راهنما زد تا تو را گم نکند. ترسش که ریخت، شکّش که رخت بست، چشمش که عادت کرد، خودش می‌آید کنارت‌. و وقتی آمد، می‌شود همین که: تنها یک چیز را از تو بیشتر دوست دارم، اینکه تو را دوست دارم. 
 
 
•محمدجواد فروزان‌نژاد 
 
 
@Radio_chehraziii
