
خیالتان اگر کسی را بلاک کنید، شماره‌اش را پاک کنید، یا مثلا اگر در خیابان خیلی ناغافل دیدیدش رویتان را برگردانید و محل سگ نگذاریدش، از زندگیتان بیرون خواهد رفت؟ خیالتان اگر طلاق بگیرید یا مثلا بمیرد رفته پی کارش؟ خیالتان اگر هدیه‌هایش را پس بفرستید و عکس‌ها را دیلیت کنید و پایتان را توی کافه‌هایی که پاتوق کرده بودید نگذارید از شرش خلاص شده‌اید؟ 
نه. اینطور نیست. آدمها روی برف پانکوبیده قلبتان ردشان را خواهند گذاشت. هرقدر سنگین‌تر گام‌ برداند و اندازه پایشان بزرگتر، این اثر هم عمیق‌تر. هر قدر قلب شما پاک‌تر و معصوم‌تر، رد پاها تمیزتر و مشخص‌تر و پاک نشدنی‌تر. علامت سرانگشت نوچ و چرب هیچکسی از دلمان پاک نخواهد شد. چرا که رویاها اینطور قراردادها سرشان نمی‌شود. خواب‌هایی که می‌بینیم و آدم‌هایی که نباید باشند اما حضور مقتدرانه خود را در رویاهایمان به رخ می‌کشند.  
تمام امروز به سالی که گذشت فکر کردم و آدم‌هایی که از دستشان دادم. رهایم کردند و یا کاری کردند که خودم پی‌شان نروم. آدم‌هایی که دو سه تا نوروز پیش دل و فکرم پیششان بود. نگران گرم و سرد و سیر و گرسنه‌شان حتی... به زحمت بغضم را فروخوردم که نبیند کسی. خیر سرم زن قوی و سرفرازی‌ام که نمیگذارم کسی روی جای زخم‌هایم ناخن بکشد.  
با خودم فکر کردم سالی که گذشت کدام دوستی‌ها نصیبم شد. چه خوبی‌ها کردند این چند قشنگی که تصویرشان را با شما به اشتراک گذاشته‌ام. به صورت‌هاشان نگاه کردم. نگاه کردم. بلکه غم رفتگان را بشورد و ببرد. به آنها که مرده‌ترین زندگانند. آنها که گهگاه می‌هراسم به وقت زوال عقل پیری و ناهشیاری، یادم نباشد که رهایم کردند و بی‌وقفه نامشان را بر زبان بیاورم... آدمی موجود غریبی‌ست. حتی مرگ هم از پس خاطرات و رویاهایش برنمی‌آید. کاش وقتی می‌آیید خاطرات خوب بسازید. کاش وقتی می‌آیید بمانید. نروید. رها نکنید. حذر نکنید. قلب  آدم‌ها تیله نیست که هرقدر ضربه محکمتری بزنید طول بیشتری از کوچه خاکی را پیش برود. اگر می‌روید، اگر نیستید، اگر می‌شکنید خرده‌هایتان را جمع کنید و با خود ببرید. نگذارید رویایتان قدر خودتان دلی را بسوزاند.  
 
#الهام_فلاح 
 
 
@Radio_chehraziii
