
تمام روز 
رها شده چون لاشه ای بر آب 
به سوی سهمناک ترین صخره پیش می رفتم 
به سوی ژرف ترین غارهای دریایی 
و گوشتخوارترین ماهیان. 
و مهره های نازک پشتم 
از حس مرگ تیر کشیدند... 
 
نمی توانستم 
دیگر نمی توانستم 
صدای پایم از انکار راه بر می خاست 
و یاسم از صبوری روحم وسیعتر شده بود 
و آن بهار ، و آن وهم سبز رنگ 
که بر دریچه گذر داشت 
با دلم می گفت: 
"نگاه کن! 
تو هیچگاه پیش نرفتی؛ 
تو فرو رفتی...!" 
 
 
#فروغ_فرخزاد 
@Amiralichannel
