
‏مولانا حسودانه می‌پرسد: 
«جانِ جهان! دوش کجا بوده‌ای؟» 
بعد خودش را دلداری می‌دهد:  
«در دل ما بوده‌ای»  
بعد سعی می‌کند دلِ محبوب را نرم کند:  
«آه که من دوش چه‌سان بوده‌ام!»  
و باز حسادت هجوم می‌آورد:  
«آه که تو دوش که‌ را بوده‌ای!»  
و دوباره خودش را دلداری می‌دهد:  
«در آغوش قبا بوده‌ای.» 
 
 
@Radio_chehraziii
