
برای اشک‌هایش در غربت، برای تنهاییِ هرباره‌یِ مسیر فرودگاه خمینی به خونه، برای روزهای بدرقه‌ی بخشی از وجودمان به جایی دور. 
برای چندساعتی که فکر می‌کردم در پرواز اوکراین کشته شده. برای چشم‌های ری‌را، برای بغض حامد اسماعیلیون؛ برای سیاوش، برادرمان که در پرواز به قتل رسید. 
‌ 
برای فریادهایش به خاطر زورگویی خانواده، برای از بین بردن سنت و غیرت و مالکیت پدر بر دختر، برای فریاد زدن دوستت دارم‌هایی که از ترس آرام گفته شد. 
‌ 
برای نگاه آن رفیق از دست رفته قبل از پرواز، برای پدری که دیگر نمی‌تواند راه برود. 
برای اشک‌های مادرمان در کلانتری و دادگاه، برای کوله‌های سنگینی که در فرودگاه‌های مختلف به دوش کشیدیم. 
 
برای عشق‌ها و رفاقت‌های از دست رفته، برای سختی نشنیدن صدای معشوق به خاطر قطعی اینترنت، برای ژینا؛ 
 
برای زن، 
زندگی و 
آزادی. 
 
#ارشیا_جهانگیری 
 
@Radio_chehraziii
