
تو سنی که داری نیستی، تو با سایز لباس هایی که می‌پوشی تعریف نمی‌شی. تو با‌ وزنت، رنگ چشمات، و اسمت تعریف نمی‌شی. تو کتابایی هستی که می‌خونی و هر اشکی که می‌ریزی. تو آهنگ هایی هستی که وقتی تنهایی بلند می‌خونی، تو همه ی مکان هایی هستی که درونشون احساس آرامش می‌کنی. تو افکار و شخصیت قشنگی که داری هستی. تو چیز هایی هستی که بهشون اعتقاد داری. تو عکس هایی هستی که توی اتاقت می‌گیری و آینده ای هستی که راجبش رویا پردازی می‌کنی. تو از کلی زیبایی ساخته شدی ولی به نظر می‌رسه که فراموشش کردی وقتی تصمیم گرفتی که خودتو بر اساس چیز هایی که نیستی تعریف کنی.
       