
«اجاق سرد» 
 
 
مانده از شب‌های دورادور 
بر مسیر خامُش جنگل 
سنگچینی از اجاقی خُرد، 
اندر او خاکسترِ سردی. 
 
همچنان کاندر غبار اندوده‌ی اندیشه‌های من ملال‌انگیز 
طرح تصویری در آن هر چیز 
داستانی حاصلش دردی. 
 
روز شیرینم که با من آشتی داشت؛ 
نقش ناهمرنگ گردیده 
سرد گشته، سنگ گردیده؛ 
با دم پاییز عمر من کنایت از بهار روی زردی. 
 
همچنان که مانده از شب‌های دورادور 
بر مسیر خامش جنگل 
سنگچینی از اجاقی خرد 
اندر او خاکستر سردی. 
 
 
■ مجموعه اشعار نیما یوشیج
       