
بذار پاییز‌ برسه؛ 
یه روزِ بارونی میام دنبالت‌. 
هودی هامونو‌ بپوشیم‌ و بزنیم‌ بیرون  
رو پل می‌شینیم‌ و با موزیک می‌خونیم : 
ببار ای نم نم باران , زمین خشک را تر کن  
سرودِ زندگی سر کن ، دلم تنگه ، دلم تنگه. 
بعد دعوتت میکنم به یه کافه. 
یه قهوه داغ ، 
با کیک شکلاتی ، از اونا که دوست داری. 
چند ساعتی باهم به آرامش برسیم. 
هیچ چیز اضافه ای نباشه، 
فقط بارون باشه ، قهوه باشه ،  
کتاب باشه ، موزیک باشه ، من باشم ، تو باشی. 
-آرزو.
       