
معمولاً نذرهایی که انسان می‌کند به صورت مشروط است یعنی مثلاً نذر می‌کند که  
اگر بیماریم معالجه شد 
اگر فرزندم در دانشگاه قبول شد  
اگر فلان خطر از من دور شد  
اگر به فلان خواسته ام رسیدم  
این کار را بکنم : 
بیشتر کارهایی که ما به عنوان نذر انجام می دهیم در  
پختن غذا 
تهیه و پخش شعله زرد  
تهیه و پخش شربت و...خلاصه می شود. 
 
زمانی مردم بسیار گرسنه بودند و نذری ،صرفا در اطعام مردم خلاصه می شد اما با حضور و بروز تکنولوژی و رفاه عمومی مردم، باید در نذریها هم اتفاقهایی می افتاد که کماکان می افتد  
اگر نذر کنیم برای رفع بلا و رسیدن به کامیابی ها یا دوری از بیماری  
 
یک ماه دروغ نگوییم  
یک ماه عصبانی نشویم  
یک ماه هر روز به پدر و مادرمان سر بزنیم  
یک ماه زودتر همه سرکار حاضر شویم  
یک ماه تمام کارهای خدماتی را انجام دهیم  
یک ماه برای رفتگر های محل غذا و نوشیدنی ببریم و... 
ویا اینکه اگر قرار است از مال دنیوی ببخشیم  
 
یک نیسان آسفالت نذرکنیم و در چاله های کوچه ها بریزیم  
یک ماه قوانین راهنمایی رانندگی را رعایت کنیم  
صدجلد کتاب نهج البلاغه بگیریم و راه و رسم زندگی را هدیه بدهیم  
 
ده جفت کفش به کودکان بی بضاعت بدهیم  
صد عدد سطل زباله بگیریم و در خیابان ها بگذاریم  
دهها جمله و مقاله موفقیت بنویسیم و چاپ کنیم به مردم هدیه بدهیم  
ویزیت ده بیمار  
هزینه داروی ده بیمار  
صندلی های شکسته مدرسه  
لامپ های سر گذار و... 
می تواند نذری خوبی باشد  
 
#مهراب_حیدري 
@Amiralichannel
