
تنفر نتيجه‌ى كم شدنِ تدريجىِ عشق نيست. مثل دكمه‌ى كم كردن صدا نيست كه آرام‌آرام صدا را از اوج به حضيض برساند. تنفر دكمه‌ى "ميوت" است: قطع ناگهانى صدا وقتى كه به اوج رسيده است. وقتى صدا دارد كرت مى‌كند، فقط يك چيز به ذهنت مى‌رسد: يكباره قطعش كنى. و ناگهان سكوت. اما مى‌دانى كه زير اين سكوت، فريادى كركننده پنهان است؛ چون چيزى از آن صدا - آن عشق - كم نشده است. تنفر، خودِ عشق است؛ كه در سكوت برگزار مى‌شود. 
 
@radio_chehraziii 
_حسین وحدانی
       