
‏غلامحسین ساعدی یه نامه‌ای می‌نویسه سپتامبر سال ۱۹۸۱، انگار داره وضعیت الان رو شرح می‌ده: 
" همه چیز تعطیل است. رفت و آمد تعطیل است، دیدار دوستان تعطیل است، کتاب تعطیل است، خنده، خنده واقعی تعطیل است، گریه هم تعطیل است. 
روده درازی چرا، زندگی تعطیل است." 
 
@chizhaeihast
