
پياز چيز ديگری ست 
دل و روده ندارد 
تا مغزِ مغز، پياز است 
تا حدِ پياز بودن 
پياز بودن از بيرون 
پياز بودن تا ريشه 
پياز می‌تواند بی دلهره‌ای 
به درونش نگاه كند. 
در ما بيگانگی و وحشی گری ست 
كه پوست به زحمت آن را پوشانده 
جهنمِ بافت های داخلی در ماست 
آناتومیِِ پرشور 
اما در پياز به جای روده‌های پيچ در پيچ 
فقط پياز است. 
پياز چندين برابر عريان تر است 
تا عمق شبيه به خودش. 
پياز وجودی‌ست بی‌تناقض 
پياز پديده‌یِ موفقی‌ست. 
لايه ای درون لايه اي ديگر به همين سادگی 
بزرگ تر كوچك تر را در برگرفته 
و در لايه‌ی بعدی يكی ديگر يعنی سومی چهارمی 
فوگ متمايل به مركز 
پژواكی كه به كُر تبديل می شود. 
پياز، اين شد يك چيزی: 
نجيب ترين شكم دنيا 
از خودش هاله‌های مقدسی می تند 
برای شكوهش. 
در ما چربی ها و عَصب ها و رگ ها 
مخاط و رمزيات. 
و حماقتِ كامل شدن را 
از ما دريغ كرده اند. 
 
ويسواواشيمبورسكا
       