
من اجتماع گریز یا اجتماع ستیز نیستم. من فقط از صحبت راجع به موضوعات و دغدغه های سطحی افراد، حاشیه های زندگیشون و روزمرگیای مسخرشون یا پلنای خوشگذرونی موقتشون یا مدل موهاشون و لباساشون و خاطراتشون خوشم نمی‌آد. حقیقتاً هنوز آدمی رو پیدا نکردم که باهاش بشه راجع به فراتر از اینا حرف زد. من عاشق مکالمه های عمیقم. از اونا که باعث می‌شه فکر کنی و ذهنت درگیر بشه. ازونا که برای چند لحظه ام که شده غرقش می‌شی و یادت می‌ره کجایی و داری چی‌کار می‌کنی.  
-دیاکو.
        