
چیزی به نام حسادت در زندگی‌اش وجود نداشت.زیرا بیرون گود ایستاده بود.با کسی رقابت نمی‌کرد و منتظر نبود ببیند چه کسی از او جلو می‌زند یا از چه چیزی عقب می‌ماند.همه‌ را تماشا می‌کرد و در مواقع لزوم عده‌ای را تشویق.گاهی اشک‌می‌ریخت که ای کاش همینقدر می‌توانست قَدَر باشد و توانا.اما انسان ها متفاوت زندگی می‌کنند.همه قرار نیست زندگی مطلوبشان باشد.باید یک دنیای تیره‌ای هم باشد برای آن ها که دیگر خود را بیرون کشیدند .
        