
ما انبوهی از آدم‌های فراموش شده 
درانتظار معجزه 
در تصورِ گرمِ آفتاب 
در تکرارِ غریبانه چشم‌ها 
ترانه‌ها گفته‌ایم 
و هیچکس، 
هیچکس نخواهد فهمید 
که این انتظار 
حتی از خودِ زندگی‌ هم طولانی‌تر بود. 
-نیکی‌فیروزکوهی
       