
من تو اون دوره قرار دارم که افسردگی‌م اوج گرفته، آدما رو از دست می‌دم، دوستامو خسته می‌کنم، همه رو عصبانی می‌کنم، درک نمی‌شم ولی ترک می‌شم. تو اون دوره‌ای قرار دارم که نمی‌دونم چی خوشحالم می‌کنه، شدیدا نیاز به تراپیست دارم، روحیه‌م شکسته، نمی‌تونم خیلی خوب راجع‌بش حرف بزنم، رفتار خوبی ندارم، ولی تو این دوره نیاز به یه آغوش داشتم، نیاز به عشق کسی که تو حال بدم تنهام نمی‌ذاره، نیاز به دستایی که ولم نکنه. من تو بدترین دوره‌ی زندگیمم و احساس تنهایی می‌کنم و کسایی که ترکم کردن رو یادم می‌مونه، اونایی که کمکم کردن رو بیشتر. 
-نگین.
       