
ما نمی‌توانیم چیزی بالاتر از زندگی را بیافرینیم. نمی‌توانیم دست‌هایی را که خنجر می‌زنند کوتاه کنیم. نمی‌توانیم دهان‌ها را ببندیم. نمی توانیم قدمی به عقب بگذاریم وُ مسیر را تغییر دهیم. بعضی از ما آدم‌ها حتا نمی‌توانیم مُشت که می‌خوریم تلافی‌اش را جایی در کنیم یا با هرکس شبیهِ خودش رفتار کنیم 
‎ما تنها می‌توانیم دوست داشته باشیم 
‎می توانیم عشق بورزیم به انگیزه‌های کوچکی که در دردهای بزرگ‌مان پنهان اند 
 
‎از کتابِ آغوشی برای یک سفر طولانی 
‎سید محمد مرکبیان | نشر نیماژ 
@Amiralichannel
