
"Yesterday When I was Young" 
 
آهنگی برای همه انسان ها و همه تقدیر ها: 
شارل آزناوور ،Charles Aznavour  فخر موسیقی جهان و بزرگترین خواننده زنده فرانسه (متولد 1924 پاریس) - که عمرش دراز باد - در سال 1964 ترانه ای بسیار موفق نوشت به اسم " دیروز هنوز  Hier Encore " که چنان زیبا و دلنشین و شنیدنی بود که طولی نکشید که خوانندگان نامدار جهان این ترانه رو به زبان‌های انگلیسی، ایتالیایی، اسپانیایی، ژاپنی، دانمارکی و .... اجرا کردند ( از بین هنرمندان ایرانی فرهاد مهراد هم اونرو اجرا کرده) 
مشهور ترین اجراهای این آهنگ از نسخه انگلیسیش به اسم Yesterday When I Was Young صورت گرفت. شعر انگلیسی ترانه رو «هربرت کرتزمر» نوشته و «رُوی کلارک» هم اون رو اجرا کرده.  
اجرای Roy-Clark برای اولین بار به انگلیسی خونده شد و بسیار هم محبوب شد و راه رو برای اجراهای دیگه باز کرد. اما با اجرای بزرگترین خواننده زن بریتانیا "شرلی بسی" بود که بار احساسی و عاطفی این قطعه به تمامی هویدا شد، با شرلی بسی این آهنگ گویی هویت دیگه ای پیدا کرد. 
 
"دیروز وقتی جوان بودم " توصیف یه درد مشترک هست، درد باختن عمر، اندوه از دست رفتن همه چیز، وقتی که هدف، به دست آوردن همه چیز بود و در نهایت احساس پیری و پوچی و حس تقدیری مشترک بعد از شنیدن ترانه... 
 
ترجمه ترانه: 
آن روزها وقتی که جوان بودم 
طعم زندگی به شیرینی قطره‌های باران بود  
سر به سر زندگی می‌گذاشتم ، تو گویی بازی احمقانه‌ای یست. 
همان‌گونه که نسیم شامگاهی سر به سر شعله شمع می‌گذارد. 
هزاران رویا در سر،و چه قصه باشکوهی برای خود داشتم. 
دریغا که هر چه می‌ساختم، بر شن‌های روان ساختم، 
شب‌ها می‌زیستم و از آفتاب می‌گریختم. 
و اکنون می‌بینم که روزگار چگونه بر باد رفت . 
 
آن روزها وقتی که جوان بودم 
چه بسیار ترانه‌های سرمستی که در انتظار سرودن بودند. 
چه بسیار خوشی‌ها که در انتظارم بودند 
و جه بسیار درد و رنج‌هایی که چشمان خیره‌ام نمی‌دیدند. 
شتابان ، جوانی و زمان را هدر می دادیم 
و هرگز صبر نکردم تا ببینم معنای زندگی چیست. 
و حالا هر حرفی که به یاد آورم مرا در خود فرومی‌برد 
و دیگر هیچ. 
 
آن روزها ماه آبی بود. 
و هر روز شوریده، چیز تازه‌ای برای ما به ارمغان داشت. 
عمرم را مثل عصای جادو به کار می‌بردم، 
و هرگز بیهودگی و هدر رفتن عمر را نمی‌دیدم. 
بازی عشق بود که با تکبر و غرور نقش‌آفرینی می‌کردم. 
و هر شعله‌ای که افروختم، به سرعت فرو نشست. 
همه دوستان پراکنده شدند و در آخر من، تنها بر صحنه نمایش باقی‌ماندم. 
چه بسیار ترانه‌هایی که در ذهن ماندند و هرگز نخواهم سرود  
بر زبانم طعم تلخ قطره‌ای اشک را حس می‌کنم. 
و پیری سراغم می آید به تاوان آن روزها 
آن روزها وقتی که جوان بودم. 
 
@Amiralichannel
