
آدمک آخر دنیاست، بخند. 
آدمک مرگ همینجاست، بخند. 
دست خطی که تو را عاشق کرد،  
شوخی کاغذی ما بود، بخند. 
آدمک خر نشوی گریه کنی، 
کل این دنیا سراب است، بخند. 
آن خدایی که بزرگش خواندی 
به خدا مثل تو تنهاست، بخند. 
فکر کن درد تو ارزشمند است 
فکر کن گریه چه زیباست، بخند. 
صبح فردا به شب نیست که نیست 
تازه انگار که فرداست، بخند. 
آدمک فصل خزان است، بخند. 
ریزش برگ عیان است، بخند. 
نقش سیمای قشنگ رخ یار 
نقشه ای نقش بر آب است، بخند. 
قصه لیلی و مجنون همه اش داستان است 
کتاب است، بخند. 
درد هجران نگرانم چه کند با دل تو 
نقد ما نیست، دل پیر و جوان است، بخند. 
آنچه وا داشت دو خطی بنویسیم 
همه اش شرح دلتنگی و درد دگران است، بخند. 
آدمک نغمه ی آغاز بخوان 
به خدا آخر دنیاست، بخند.
       