
آلمان زمانی که سرانجام شکست را در سال 1945 پذیرفت، تقریبا ویرانه بود. زیربنای اقتصادی و سیستم حمل‌و‌نقل آن به کلی از میان رفته بود و در مراکز شهر بیش از 50 درصد خانه‌ها و ساختمان‌ها تخریب شده بود. به‌واقع واژه ویران درباره آلمان پس از جنگ جهانی‌ دوم همه واقعیت نبود. «ویران» بیشتر جنبه فیزیکی‌ دارد در حالی‌ که آلمان بسی‌ عمیق‌تر صدمه دیده بود. این سرزمین دیگر تعداد زیادی جوان برای کار کردن نداشت، مقدار زیادی از غرور ملی‌ اش صدمه دیده بود و سرزمین به طور کامل در اشغال بیگانگان بود.  
 
مردمان شجاع و پرتوانی که اندکی‌ پیش‌تر درباره «فتح کل جهان» می‌‌اندیشیدند اکنون به عنوان یک ملت شکست‌خورده در سرزمین خود بودند. 
 
فردای بمباران هواپیماهای آمریکایی و انگلیسی که در دو ماه پایانی جنگ، یکی از شهرهای تاریخی و سابقا زیبا را ویران کرده بودند؛ مردم به جای در ماتم نشستن روی این خرابه‌ها و تسلیم «قضا و قدر شدن»، دانه‌دانه آجرهای سالم را از زیر خرابه‌ها جمع می‌کنند تا در ساختن فردای آلمان، از هرآنچه از این جنگ خانمان‌سوز باقی مانده  است، استفاده کنند! شاید هم خانه و پناهگاه دیگری برای خود بسازند! 
 
 آنانی که پس از جنگ به آلمان ویران شده رفته‌اند و شاهد پیشرفت برق‌آسای آلمان‌ها بودند، می‌دانند که «معجزه آلمانی» چیست؛ نامی که آلمان‌ها به بازسازی اقتصاد بحران‌زده پس از جنگ جهانی دوم در کشورشان می‌دهند. معجزه‌ای که نگاه راهبردی و آرامش ويژه آلمانی ها آن را بوجود آورد و در کمتر از یک دهه پس از پایان جنگ، جامعه آلمان حرکت خود را برای دستیابی بدان آغاز کرد. 
 
یک شاهد نقل می‌کند: «در میانه دهه شصت میلادی من چند سالی مقیم برلین بودم؛ آنگاهی که هنوز آثار جنگ و ویرانی‌ها در جای‌جای مرکز شهر نمایان بود. مدتی در یک دفتر فنی-مهندسی تولیدات صنعتی کار می‌کردم. روزی یکی ازهمکارانم در توصیف بازسازی آلمان ازجمله می‌گفت که چگونه درماه‌های پایانی جنگ، پس ازهر بمباران، پدر و مادر او دست فرزندانشان را می‌گرفتند و همراه با سایر خانواده‌ها، دانه‌دانه آجرهای سالم مانده را از زیر آوارها جدا می‌کردند و در جایی از محله روی هم می‌گذاشتند. می‌گفت بسیاری از این خانه‌هایی که در اطرافمان می‌بینی، ازهمین آجرها و دیگر مصالح ساختمانی برکشیده از زیر آوارها، ساخته شده‌اند». 
 
تحلیل راهبردی:  
ایران امروز زخمی است. در طول 40 سال، کشمکش های انقلاب، جنگ و تحریم تن ایران را زخمی کرده است، اما نکته اینجاست؛ اگر همه ما هر روز 5 آجر پیدا کنیم برای ساختن فردای ایران، ما نیز می توانیم معجزه ایرانی را رقم بزنیم. هم پتانسیل های ایران بیشتر از آلمان آن زمان است و هم اینکه بسیار بسیار اوضاع بهتری از آن روزهای آلمان دارد. وقتی آلمان توانست از خاکستر جنگ به رهبری اروپا برسد چرا ما نتوانیم؟ فقط کافیست من و شما از همین امروز آجرها را روی هم بگذاریم.  
فقط کافیست بهانه نیاوریم (بهانه هایی از این جنس که شرایط و فرهنگ ما متفاوت است که هر جا خواستیم تنبلی کنیم این بهانه خوبی بود) بهانه نیاوریم که در این مملکت نمی گذارند که کار جلو برود. بهانه نیاوریم که آخر، این 5 آجر من چه تاثیری دارد؟  
 
مجتبی لشکربلوکی 
@Amiralichannel
