
بار سفر را بسته بود. 
راه طولانی در پیش داشت. 
راهی که اولین بار طی می‌کرد. 
گفته بودند می‌رسد به جای خوبی. 
دور از سرما و سختی. 
نگفتند مسیری که بار اول طی میکنی تا روزها خسته‌ات می‌کند. 
نگفتند از دوستان عقب می‌مانی. 
نگفتند جان می‌دهی تا به مقصد برسی. 
نگفتند گم می‌شوی. 
وعده‌ی مقصد خوب را دادند و چلچله‌ی مهاجر از مسیر نپرسید. 
-مهی‌نوشت
       