
گفتند کافیست بخواهی تا به تو داده شود. خواستم. چند ماه تمام. تصور کردم، اصرار کردم، تلاش کردم. انرژی فرستادم، صبر کردم، امیدوار بودم، به دلم بد راه ندادم. هنوز هم نمی‌دهم. نمی‌گویم نشد. می‌گویم مهم نیست چندتا کتاب به تو بگویند هرچه بیشتر تلاش کنی زودتر می‌رسی، هرچه بیشتر به موضوع فکر کنی فرکانس تو قوی می‌شود و رسیدن به هدف آسان تر، می‌گویم گاهی وقتا ها پس از تلاش ها و فکر های بی وقفه باید ایستاد، باید دست از انتظار کشید. باید پذیرفت و رها کرد. باید سپرد به خدا و بیخیال بود تا آن را موقعی که آماده ی پذیرش بودی و همه ی شرایط در بهترین حالت خودش بود به زندگیت بفرستد. باید دیگر تقلا و فکر نکرد، باید حواس خورد را پرت کرد تا موقع رخ داد آرزو، غافلگیر شد. 
-دیاکو.
       