
این روزها ایران شده یک کشتی قدیمی که نصف وصله پینه‌هایش وا رفته و آب نصف عرشه را برداشته. کشتی که هرطرفش را میگری، تلنگ طرف دیگرش در میرود.سالهاست که دلار هووی پول ملی ما شده و با هر تکانش بند دل خانواده‌هایمان می‌لرزد و با هر بالا رفتنش تنبان ما را پایین می‌کشد. شاید بپرسید وسط این دریای متلاطم اقتصادی که عقل و دین را می‌برد، وسط این بلبشو که حتی خودِ قمشه‌ای هم شکسپیر و سعدی را گوشه کتابخانه گذاشته و دنبال نان می‌دود، چرا ویار نوشتن گرفته‌ام؟ 
از شما چه پنهان حسن وسط همین بلبشو، مریض شده بود و چند روز پیش پشت تلفن با صدایی شبیه شیهه اسب، سرفه می‌زد.بلند سرفه میزد و بلندتر می‌خندید. اول فکر کردم کرونا گرفته و زده به مغزش و اگر هم که جان سالم به درببرد، باید دارالمجانین ثبت نامش کنیم. 
پشت تلفن می‌گفت:نشسته ام کنج خانه و در حالی زندگی می کنم که هر صبح امید دیدن شب را ندارم و هر شب امید بیدار شدن صبح. اما به طرز مشکوکی از همه چیز لذت می‌برم. فیلم ها را دقیق‌تر می‌بینم و سوپ‌ها را خوب‌تر میچشم و هوا را عمیق‌تر تنفس می‌کنم. به نظرم دمنوش‌ها خوشمزه‌تر شده، عنبرنسا خوش‌بو و پیرزن همسایه خوشگل‌تر. 
بعد هم افسار بحث را کشید سمت گذشته. می‌گفت: یادت هست بچگی استخر شیرودی که می‌رفتیم، انتهای سانس، یارو سبیل کلفت کچل، سوت بلندی می‌زد و با صدایی شبیه صور اسرافیل نعره می‌زد «بیایید بیرون وقت تمام شد».یادت هست درست همان لحظه، همه باهم میپریدیم توی آب و به هجده روش سامورایی شنا می‌کردیم، تا شاید چند دقیقه‌ای بیشتر شنا کنیم و کمی بیشتر از آب لذت ببریم. 
حالا دقیقا همان حال را دارم، انگار سوت پایان را شنیده‌ام و تصمیم گرفتم شیرجه بزنم وسط زندگی. 
من هم برای تلطیف فضای عرفانی، شیرجه زدم وسط حرف‌های حسن و به طعنه گفتم:به نظرت شکسپیر هم صدای سوت پایان شنیده بود که carpe diem را سرود یا فقط می‌خواست سر معشوقه‌اش را شیره بمالد که عمر کوتاه است و 
Come kiss me, sweet and twenty. 
حسن که از منبر پایین نمی‌آمد، می‌گفت: ما گره‌گوری‌ها استخر سانسی می‌رفتیم وگرنه آدم‌ حسابی‌ها که آنجا نمی‌آمدند.می‌گفت آدمِ حسابی برای درک حال، با پایان کاری ندارد، چون بی‌پایان زندگی می‌کند.شک ندارم که مولانا هیچوقت به پایان راه فکر نمی‌کرد، وقتی با چراغ، گِردِ شهر راه افتاد پِیِ آدم. شجریان برای عمر آوازش، پایانی نمی دانست وقتی مرغ سحر می خواند و علی حاتمی قصه بی‌پایان می‌ساخت برای مادر. 
القصه اینکه امروز جواب تست کرونای حسن منفی شد و حالا هردو کنج کشتی نشسته‌ایم و سفت و محکم تمبانمان را چسبیده‌ایم. 
 
#آقای_مترجم 
@Amiralichannel
