
تو زندگیِ من سه تا خونه خیلی نقش داره. 
خونه‌‌ای که درخت زرد آلو داشت. 
خونه‌ای که درخت گردو داشت. 
خونه‌ای که درخت انگور داشت. 
خونه‌ی زردآلو رو با گنجشکای مرده ول کردم. 
خونه‌ی انگور مکان امن من شد، بهشت من! 
ولی خونه‌ی گردو... 
اون جهنمِ من بود، هست و خواهد بود. 
نفرین شده بود. 
هنوزم وقتی اونجا پا می‌زارم دست و پاهام می‌‌لرزه. 
صدای داد آدمای سیاه. 
صدای نفرین های یه آدم. 
دیوار های نم کشیده. 
هیچوقت یادم نمیره. 
خونه‌ی گردو سیاهه و نفرین شده. 
یه دختر ده ساله اونجارو نفرین کرد. 
آدمای اونجارو. 
و حالا هیچ شوالیه‌ای نیست که خونه و ادماشو نجات بده. 
#مهدیه_رضایی  
-خیلی‌رندوم‌و‌خودمونی
       