
_کافکا، بیرون چه می‌بینی؟ 
 
(از پنجره‌ی پشت سرش به بیرون نگاه می‌کنم.) 
+درخت‌ها، آسمان و قدری ابر را می‌بینم؛ 
و چند پرنده روی شاخه‌های درخت. 
 
_هیچ چیز غیر عادی نیست، درست؟ 
+درست است. 
 
_ولی اگر می‌دانستی فردا صبح،  
دیگر نمی‌توانی این‌ها را ببینی،  
همه چیز ناگهان در نظرت جلوه می‌کرد  
و ارزشمند می‌شد، نه؟ 
 
 
•هاروکی موراکامی 
 
 
@Radio_chehraziii
