
وقتی به چشمانت خیره می شوم 
عشقی سرکوب شده را می بینم 
اما عزیزم ، وقتی در آغوشت می گیرم 
حس نمی کنی که منم چون توام ؟ 
هیچ چیز جاودانه نیست 
و هر دو می دانیم که احساسات عوض می شود 
و بس دشوار است 
روشن نگه داشتن یک شمع در باران نوامبر 
دیریست که این گونه ایم 
تنها در تسکین آلام خود کوشیده ایم 
ولی  عشق در رفت و آمد است 
و کسی نمی داند امروز چه کسی خواهد رفت 
اگر ما را توان آن بود که زمان را متوقف کنیم 
تا همه چیز سامان گیرد 
با خیالی آسوده می آرمیدم 
اگر آنِِِ من بودی 
به تمامی  
و اگر می خواهی دوستم بداری 
نشانم ده 
وگرنه دیگر زیر این باران سرد نوامبر پرسه نخواهیم زد 
می خواهی به خود .اگذارمت 
در خلوت خویش 
و همگان به گهگاهی تنهایی نیاز دارند 
نمی دانستی که گاهی باید در خود فرو روی؟ 
می دانم سفره دل گشودن برای دیگران سخت است 
آری دوستان نیز می آزارندت 
ولی اگر می توانستی این قلب شکسته را التیام بخشی 
اینگونه مسحور زمان نمی شدی 
می خواهم در خلوت خویش باشم 
کمی در خود وارهم 
و همگان به خلوت محتاجند 
نمی دانستی که گاهی باید در خود فرو روی؟ 
و آنگاه که ترس هایت فروریزند 
سایه هایشان همچنان برجا می ماند 
می دانم که می توانی دوستم بداری 
آنگاه که کسی برای سرزنش نباشد 
تاریکی را وارهان 
می توانیم راهی پیدا کنیم 
هیچ چیز جاودانه نیست 
حتی سرمای باران نوامبر 
فکر نمی کنی کسی را می خواهی 
چون همگان 
تو تنها کسی نیستی که به حضور کسی نیاز داری 
 
#ناشناس 
@amiralichannel
