
گهوره ای که به دستان مادر تاب میخورد 
و ماه که در آسمان جا به جا میشود.. 
مانند ماهی که در حوض آبی میچرخد .. 
مانند گردن جغدی که بر درختی 
نظاره گرِ ماهِ گه گاه پنهان شده در پشت ابرهای سفید که  
سعی در پنهان کردن سیاهی شب دارند 
 ومانند وسعت تشنه ی بیابان ها 
و مانند چرخش در کودکی 
که دستان به هم گره زده را 
باعمو زنجیر باف 
در تار و پود خاطرات کودکانه نهادینه می کنند ..  
و مانند همه ی اینها؛  
من تاب میخورم 
در پی افکار تو .. 
و جا به جا میشوم در چشمانت .. 
و انکار وجودم با چرخاندن گردنت .. 
بستن چشمانت 
و سعی در پنهان کردنم در خاطراتت .. 
چقدر مانند ماهی کم هستم در حوض آبی وجودت 
 كه برایم به وسعت دریای بیکران بود 
و دیدن سراب در بیابان ذهنت 
 و کودکی .. 
 و کودکی .. 
کاش میدانستم کبوترم باز می شود  
و کاش مانند تو با معنی 
کبوتر با کبوتر  
باز با باز  
کنار می آمدم 
تا هیچ وقت بافت زنجیرم را به تو نمی سپردم .. 
 
#سارمك 
@amiralichannel
