
اين شعر را  
سرسری بخوان ، ولی اگر شد،دوبار بخوان ! 
پرسيد، 
چطور مينويسی از كسی كه نيست؟ 
از كسی كه انگار هرگز نبود ! 
هيچكس نميداند، برای نوشتن بايد بهانه باشد ! 
مثلِ،  
مثلا غروب ماتم زده ی كسل كننده ی يك روزِ پُر از تنهايی... 
يا خاطرات خاک گرفته ی كسي ، 
پشت ساليانی كه با درد گذشت. 
يا عكس هاي كسی كه ديگر كنارت نيست. 
كه انگار هرگز نبوده است. 
هيچكس نمی داند. 
هچكس نميداند آنكه رفت ، 
غريبه نبود. 
اين را تنها آنهايي ميدانند كه بی بهانه از او مينويسند ! 
 
#نیکی_فيروزكوهی 
@amiralichannel
