
زمستان 
حتی می‌تواند نام یک شعر باشد 
که سوت یخ زدهء واژه‌هایش را 
در خیابانی بلند قدم بزنی 
یا خیابانی بلند 
که سیگارت را چراغ‌های قرمزش روشن کنند 
وقتی پیاده‌روهایش را 
مردان دیگری به خانه برده‌اند 
و دیگر مهم نیست 
کسی‌که همیشه دلش می‌خواست 
بیشتر از عرض یک خیابان با تو قدم بزند 
 
گاهی اما زمستان 
نام یک فصل می‌شود 
از دندان‌های تو سوز برف می‌آید 
و خنده‌هایت چقدر به فاجعه نزدیک‌اند 
 
تو می‌خندی  
من یخ می‌زنم 
و دیگر سخت است بگویم چقدر دوستت دارم 
و چقدر می‌ترسم از خیابان‌هایی 
که به خانهء تو می‌ریزند و 
سقف اتاق من قندیل می‌بندد 
 
من سردم است 
و تمام رنگ‌های گرم دنیا را 
زنان دیگری شال گردن بافته‌اند 
من سردم است 
و زمستان نام زنی عریان است 
که هرشب هوس می‌کند با فندک یک مرد بسوزد. 
 
#لیلاکردبچه  
حرفی بزرگتر از دهان پنجره 
@amiralichannel
