
بی خوابی امانم را برید 
صبح دم در کوچه‌ ها سرگردان بودم 
درختان اما تو را صدا می‌کردند 
نجوایی از میان برگ‌ها 
ماه هاست که رفته‌ ای 
اهمیتی ندارد 
اما نمی‌ دانم چرا 
خواب‌ های من نیز با تو رفته‌ اند..
       