
کسی می آید 
کسی که در دلش با ماست، 
در نفسش با ماست، 
در صدایش با ماست 
کسی که آمدنش را 
نمی شود گرفت 
و دستبند زد و به زندان انداخت 
کسی که زیر درختهای کهنه ی یحیی 
بچه کرده است 
و روز به روز 
بزرگ می شود، بزرگ می شود 
کسی که از باران، از صدای شرشر باران، 
از میان پچ و پچ گلهای اطلسی 
کسی که از آسمان توپخانه در شب آتش بازی می آید 
و سفره را می اندازد 
و نان را قسمت می کند 
و پپسی را قسمت می کند 
و باغ ملی را قسمت می کند 
و شربت سیاه سرفه را قسمت می کند 
و روز اسم نویسی را قسمت می کند 
و نمره ی مریضخانه را قسمت می کند 
و چکمه های لاستیکی را قسمت می کند 
و سینمای فردین را قسمت می کند 
و رختهای دختر سید جواد را قسمت می کند 
و هرچه را که باد کرده باشد قسمت می کند 
و سهم ما را می دهد 
من خواب ديده ام... 
 
 
فروغ فرخزاد 
@amiralichannel
