
عشق یعنی تو و آن لحظه ی بی روسری ات 
رقص گیسوی به هم ریخته و دلبری ات 
عشق یعنی که تو ازدور بمن زل بزنی 
با تن خسته ی خود روی تنم پل بزنی 
عشق یعنی که کمرروی کمر تاب دهی 
غنچه ی خشک لبم را توفقط آب دهی 
با توام منطق بیخوابی هر روز و شبم 
ای فدایت همه ی ایل وتبار و نسبم 
بی جهت نیست که ازچشم تو بت ساخته ام 
فکر خود را به خدا از سرم انداخته ام...
       