
غمگین ترین پسر دنیا رو میشناسم  
تو یه چهارچوب چوبی از جنس ایینه زندگی میکنه  
بعضی وقتا میرم دیدنش  
تنها دوستش منم باهم صاف و سادس  
وقتی میبینتم اول خوش‌حال میشه بعد انگار یاد گذشتش می‌افته و چشماس سرد و بی روه میشه 
بعضی وقتا دست میبرم سمتش دستش رو میاره سمتم انگار میخواد از اون دنیای بی‌جون نجاتش بدم ولی ... 
بعضی وقتا با هم یه نخ سیگار میکشیم و فکر میکنیم شاید فکرامون خیلی شبه همه اخه اونم همیشه با من کام میگیره با من دم میده و با من اه میکشه 
غمگین ترن پسر دنیا من رو میشناسه  
"من"
       