
نگاه به بی‌وفایی او نکنید. 
او روزگاری نگرانم می‌شد، بی‌تاب بود برای لحظاتی که بودم و نگران برای رفتن‌های بی‌خبرم. 
نبینید که اکنون حتی اگر ماه ها از من خبر نگیرد نگران نمی‌شود. 
روزگاری صبح را به من یادآور می‌شد و شب‌را با من خوش می‌کرد. 
اکنون به بی‌وفایی‌اش نگاه نکنید او روزگاری پناهگاه من بود. 
من روزگاری پناهگاهش بودم. 
-مهی‌نوشت
        