
بیا دراز بکشیم رو به آسمون 
خیره شیم به سیاهی‌ای که قرار بود مطلق باشه اما ماه نذاشت! 
دستتو بذار زیر سرم. به قول خودت من کله پوکم، دستت درد نمیگیره! 
نیازه بگم چقدر حالم بده؟ نه... خودت میدونی 
توام نگو. با همهٔ کله‌پوکیم، تو این مدت فهمیدم وقتی حالت بده چه شکلی میشی 
فهمیدم مثل من هیچی جز چیزی که ناآرومت کرده، آرومت نمیکنه! 
پس بیا به سکوتِ بلندِ غمگینِ هم گوش بدیم.
       