
من می‌تونم تموم شبانه روز بهت فکر کنم ولی وقتی دیدمت بهت نگاه هم نکنم. می‌تونم عکساتو نگاه کنم ولی پیام ندم. می‌تونم تو خونه از دلتنگی جون بدم اما باهات بیرون نیام. من می‌تونم از حسادت بمیرم اما با اونی که کنارته بلند بلند بخندم و نشون بدم بی‌تفاوتم. من می‌تونم ساعت ها پی امامونو بخونم، توی ذهنم باهات سناریو بسازم آهنگامونو گوش بدم، و یکسره کنار خودم یا توی آینده تصورت کنم ولی وقتی باهام حرف می‌زنی فکر کنی هیچ جایی توی زندگیم نداری. من تا از تو و جنبه و سطح فکریت مطمن نشدم هیچ کدوم از اینارو ابراز نمی‌کنم. 
-دیاکو، ناپلئون.
        