
دستمو نمی‌گیری،نه؟! 
معلومه که نمیگیری  
من تورو رها کردم تا خاطراتمو فراموش کنم. 
امروز دیدی حقیقتو بالاخره فهمیدم 
دیدی تونستم تیکه های پازلو بچینم کنار هم 
ولی بازم جای تو خالی بود. 
ولی دیدی فهمیدم که منو نمی‌خواست. 
دیدی رسیدم به اون تیکه‌ی پازل که همه حرفاش دروغ بوده؟ 
اونجارو پر کردم با جای خالی تو چیکار کنم؟ 
چجوری خودمو پیدا کنم و پازل گذشته رو کامل کنم و بزارمش توی کمدِ خاطراتم. 
نگاهم نمیکنی نه؟ 
ناراحتی ازم؟ 
دلخور باش چون حق داری. 
مسیری رو رفتم که می‌دونستم تهش به تباهی می‌رسه و تو تاوانشو دادی.ما تاوانشو دادیم. 
نگاهم کن ببین منو شاید دلت خواست برگردی! 
شاید دوباره خواستی زندگی کنی! نمیخوای نه؟ خسته ات کردم. 
خیلی خسته ات کردم. 
تنت زخمی شده و چشمات به خاطر گریه های نکرده‌ی من خیلی اذیت شده نه؟ 
ببخشید که لج کردم با تو. 
ببخشید که لج کردم با زندگیِ تو. 
ببخشید که لج کردم با نفس کشیدنِ تو. 
منو ببخش که الان کاری از دستم برنمیاد. 
یعنی بلد نیستم. 
نمیدونم چجوری خوبت کنم. 
منو ببخش به خاطر تک تک زخمایی که بهت زدم. 
-مهی‌نوشت
       