
چه فکر می کنی؟ 
که بادبان شکسته زورق به گل نشسته ایست زندگی؟ 
در این خراب ریخته که رنگ عافیت از او گریخته 
به بن رسیده راه بسته ایست زندگی 
هوا بد است تو با کدام باد میروی؟ 
چه ابر تیره ای گرفته سینه تو را؟ 
که با هزار سال بارش شبانه روز هم دل تو وا نمی شود 
جهان چو آبگینه شکسته ایست که سرو راست هم در او شکسته می نمایدت 
چنان نشسته کوه در کمین دره های این غروب تنگ که راه بسته، راه بسته می نمایدت 
زمان بیکرانه را تو با شمار گام عمر ما مسنج 
به پای او دمیست این درنگ درد و رنج 
بسان رود که در نشیب دره سر به سنگ میزند رونده باش 
امید هیچ معجزی ز مرده نیست 
زنده باش 
 
#هوشنگ_ابتهاج (ه.ا.سایه) 
@bluehomeplus 💙
       