
تو رابطه بعضی وقتا این شعر وصف 
حال خیلیا مونه تمام حرف هایی که  
ساعت ها نیازه بزنم تا خالی بشم 
تو چند بیت خلاصه کرده  
"از خانه‌ام تا خانه‌ات راهی نیست 
و این نزدیکی 
دوری‌مان را بیشتر می‌کند  
وقتی که گوش‌هایت 
به وسعت حرف‌هایم نیست  
تنها می‌شوم 
چرا مرا چنان لگدکوب نمی‌کنی  
که با خیال تخت  
در دسترس نباشم؟ 
و یا چنان بغل نمیکنی که با تمام تن 
شاعرت باشم؟"
       