
بیا بریم، با هم دیگه، بی خبر. 
بریم اونجایی که کسی نباشه، هیچ کس مارو نشناسه.  
آلستارو هودیتو بپوش منم باهات ست می‌کنم ‌ و وسایلتو جمع کن بریم.  
بریم توی تاریکی جاده خلوت، پلی لیستمون و آسمون پر ستاره گم شیم. 
بیا بریم، ناگهانی، بی برنامه. 
بشینیم توی سکوت و به صدای طبیعت گوش بدیم، یکم سر سبزی ببینیم تازه شیم. 
بریم گم شیم توی روزمرگی های یه زندگی آروم. 
بشینیم جلوی آتیش پتورو بندازم رو جفتمون توی سکوت برات کتاب بخونم و یهو بفهمم خوابت برده.  
توی گرمای تابستون نوشیدنی بخوریم بزنیم به آب، خیس و شنی ولو شیم رو زمین و از خنده پک و پهلومون درد بگیره.  
گم شیم تو خستگی کار و شبا سرمونو بذاریم رو یه بالش و یادمون بره گشنه بودیم.  
صبح پاشیم چوریستو و نیمرو بزنیم، توی سکوت و نگاه های پر حرفمون همه چی بگذره و خوشحال باشیم که پر زندگیمون به پر گردباد های سرنوشت نخورده و همه چی آرومه. 
-دیاکو، دلاسی.
       