
تو این مرحله از زندگی انقدر خسته و بی حوصلم که برام مهم نیست چقدر باهات صمیمی ام، چقدر دوستت دارم یا چقدر بودنت خوشحالم می‌کنه و بهش نیاز دارم، هرجا ببینم داری ازم فاصله می‌گیری، دور می‌شی، سرد می‌شی، یا مثلا اگه بیای بگی دیگه نمی‌خوام باهات حرف بزنم هم حتی دلیلشو نمی‌پرسم و بعدش دیگه فرقی با یه رهگذر تو عابر پیاده برام نداری.
       