
شهر بوی آتش و باروت میدهد  
آسمان را که نگاه می‌کنی دیگر سیاه نیست رنگارنگ است  
حالا صدای خنده هایت گم میشود در بنگ بنگ تراکه ها  
مردم خوشحالند، میخندند، شعر میخوانند و از روی آتش می‌پرند  
اما من اینجا گوشه این اتاق نشسته ام، 
کمی دلتنگ، کمی دل آزرده،  
خیره به ماه که حالا از همیشه زیبا تر شده..
       