
من تو رو امیدِ روزهایِ دلمردگی خودم می‌دونم. من تو رو نورِ شبهایِ تاریکم دیدم، من تو رو تو شکسته‌ترین حالتِ خودم پیدا کردم، من تو رو مرهمی برایِ دردهایِ خودم دیدم؛ تو رو آغازِ زندگیم و پایانِ نا امیدیم شناختم عزیزکم.
       