
کاش برگردم به سالهایی که شوقِ عیدی جمع کردنو داشتم، 
شوقِ نشون دادن کفشای نو به دوستام، 
شوقِ جوجه رنگی داشتن، 
شوقِ عید دیدنی و آجیل کش رفتنا دور از چشم مامان، 
شوقِ اسکناس نو های بابا بزرگ و ماچ و بوسه های آبدارِ چندش عمه ها، 
اما نه من زنده ام و نه بهاری برای من مونده،این خونه هم غم زده است دیگه.
       