
ﺧﺎﻃﺮﻩ ﯾﮏ ﺩﺍﻧﺸﺠﻮﯼ ﺩﻭﺭﺍﻥ ﭘﻬﻠﻮﯼ . 
 
ﺯﻣﺎﻥ ﻣﺤﻤﺪ ﺭﺿﺎ ﺷﺎﻩ ﺑﺰﺭﮒ ﻣﺎ ﺩﺍﻧﺸﺠﻮﯾﺎﻥ ﻧﻪ ﺗﻨﻬﺎ ﭘﻮﻟﯽ ﺑﺎﺑﺖ ﺷﻬﺮﯾﻪ ﭘﺮﺩﺍﺧﺖ ﻧﻤﯿﮑﺮﺩﯾﻢ ﺑﻠﮑﻪ 
ﭘﻮﻟﯽ ﻫﻢ ﻣﯿﮕﺮﻓﺘﯿﻢ ﺑﻪ ﻧﺎﻡ ﺣﻘﻮﻕ ﻣﺎﻫﺎﻧﻪ ﻭ ﺑﻬﺘﺮﯾﻦ ﻏﺬﺍﻫﺎﯼ ﺍﯾﺮﺍﻥ ﺩﺭ ﺳﻠﻒ ﺳﺮﻭﯾﺲ ﺩﺍﻧﺸﮕﺎﻩ ﻫﺎ ﺳﺮﻭ ﻣﯿﺸﻮﺩ ﻭ ﺳﻔﺮﻫﺎﯼ ﺧﺎﺭﺟﯽ ﺑﺎ ﻭﺍﻡ ﺩﺍﻧﺸﺠﻮﺋﯽ ﮐﻪ ﺍﮐﺜﺮ ﻫﻢ ﺑﺨﺸﯿﺪﻩ ﻣﯿﺸﺪ ﻣﯿﺮﻓﺘﯿﻢ ﻭ 
ﺟﺎﻟﺐ ﺍﯾﻨﺠﺎﺳﺖ ﮐﻪ ﺩﺭ ﻣﻘﺎﺑﻞ ﺍﯾﻦ ﻫﻤﻪ ﻓﻘﻂ ﺑﺎﯾﺪ ﺗﻌﻬﺪ ﻣﯿﺪﺍﺩﯾﻢ ﮐﻪ ﺑﻌﺪ ﺍﺯ ﺗﺤﺼﯿﻞ ﺑﻪ ﺍﺳﺘﺨﺪﺍﻡ 
ﺩﻭﻟﺖ ﺩﺭ ﺁﯾﯿﻢ ﻭ ﻣﺎ ﺍﺑﻠﻬﺎﻥ ﺍﻥ ﻫﻨﮕﺎﻡ ﻧﻤﯿﺪﺍﻧﺴﺘﯿﻢ ﮐﻪ ﺍﯾﻦ ﯾﻌﻨﯽ ﮔﺎﺭﺍﻧﺘﯽ ﺩﺍﺷﺘﻦ ﻭ ﺷﻐﻞ ﺩﺍﺷﺘﻦ ﻭ 
ﺍﺯ ﺍﻥ ﻧﺎﺭﺍﺿﯽ ﺑﻮﺩﯾﻢ ، ﺟﺎﻟﺐ ﺍﯾﻨﺠﺎﺳﺖ ﮐﻪ ﺗﻮﺳﻂ ﺩﺍﻧﺸﮕﺎﻩ ﺑﻪ ﻣﻮﺳﺴﺎﺕ ﺩﻭﻟﺘﯽ ﻫﻢ ﻣﻌﺮﻓﯽ 
ﻣﯿﺸﺪﯾﻢ ﮐﻪ ﺑﺎ ﮐﺎﺭ ﭼﻨﺪ ﺳﺎﻋﺖ ﺩﺭ ﺭﻭﺯ ﮐﻤﮏ ﺧﺮﺝ ﻫﻢ ﺩﺍﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﯿﻢ . 
ﻣﺎ ﭼﻪ ﺳﺎﺩﻩ ﺑﻮﺩﯾﻢ ﺍﻥ ﺯﻣﺎﻥ ﻭ ﺍﺳﺘﺎﺩﺍﻥ ﺗﻮﺩﻩ ﺍﯼ ﺍﺯ ﺍﻥ ﺳﺎﺩﮔﯽ ﻣﺎ ﺍﺳﺘﻔﺎﺩﻩ ﻣﯽ ﮐﺮﺩﻧﺪ .... 
ﻣﺎ ﻧﯿﺰ ﺑﺎ ﺧﻮﺍﻧﺪﻥ ﭼﻨﺪ ﮐﺘﺎﺏ ﻭ ﻣﻘﺎﻟﻪ ﻓﮑﺮ ﻣﯽ ﮐﺮﺩﯾﻢ ﺧﯿﻠﯽ ﺭﻭﺷﻨﻔﮑﺮ ﺷﺪﻩ ﺑﻮﺩﯾﻢ !!! 
ﺍﻓﺴﻮﺱ ..... ﻫﺮ ﭼﯿﺰ ﮐﻪ ﻣﻔﺖ ﺑﻪ ﺩﺳﺖ ﺑﯿﺎﺩ ﻣﺮﺩﻡ ﺑﺮﺍﯾﺶ ﺍﺭﺯﺷﯽ ﻗﺎﺋﻞ ﻧﯿﺴﺘﻨﺪ
       