
کاش مرا همان وقت ها میدیدی 
همان وقت ها که روحم همچون شکوفه‌ای صورتی میدرخشید. 
همان وقت ها که با لبخند تعریف میشدم و چشم هایم برق زندگی را داشت. 
نه اکنون که روحم را لجن فرا گرفته 
نه حالا که قلبم را سیاهی فرا گرفته 
نه حالا که دستانم را نمیخوام در دستان دیگری بگذارم. 
نه این زمانی که تنهایی را فهمیده ام و به ان معتادم. 
کاش قبل تر ها مرا می‌دیدی... 
-مهی‌نوشت
       