
ترجیح می‌دم خوابتو ببینم تا با بقیه برم بیرون. 
ترجیح می‌دم آهنگایی که باهاشون یادت می‌افتم و گوش بدم تا صدای بقیه رو بشنوم. 
ترجیح می‌دم با رویات زندگی کنم تا با کس دیگه ای برم توی رابطه.  
ترجیح می‌دم دل تنگت شم، غمگین بشم، تلخ شم تا کسی بخواد غیر تو لبخندو روی لبام بیاره. 
ترجیح می‌دم امید داشته باشم و منتظرت بمونم تا بخوام جایگزین پیدا کنم.  
ترجیح می‌دم توی خاطراتمون زندگی کنم تا بخوام جدیدشو با یه فرد جدید بسازم.  
منطقی نیست، ولی خب عشقی که بهت دارم هم حس الکی ای نیست که بخواد از بین بره. 
-دیاکو، بهار.
       