
راه دوری برای رفتن ندارم 
جای نزدیکی برای ماندن 
و بلاتکلیفیِ پاهایم را به هرجا می برم، 
تنهایی ام 
چمدانم را برمی دارد و دنبالم می آید 
 
همین است که کفش 
کشفِ پیش پا افتاده ای می شود 
چمدان 
گوش سنگینی که از این حرفها پُر است 
و قطاری که دور می شود 
شاید 
شاید به سرزمینِ دیگری برسد 
 
همین است که خیابان وطنم می شود 
و هرکه سراغم می آید، 
- به من دست نزنید آقا! 
آوارگی واگیر دارد - 
 
یکی بیاید 
روسری ام را کمی جلو بکشد 
از خانه که بیرون می آمدم انگشتانم را جاگذاشتم 
گذاشتم مشق های دخترم را بنویسند 
وقتی از مدرسه برمی گردد 
و سراغ لانه ی خالیِ پشت پنجره می رود 
 
یکی بیاید 
پیشِ پایم را ببیند 
از خانه که بیرون می آمدم چشم هایم را جاگذاشتم 
گذاشتم در انتظار پرستوی کوچکی باشند 
که امسال هم از کوچ جا خواهد ماند 
 
یکی بیاید 
بگوید اگر غیر از اینجا، جای دیگری نیست 
قطاری که دور می شود 
چرا دور می شود؟ 
 
#لیلاکردبچه 
#کلاغمرگی 
 
@amiralichannel
