
همزیستی در سایه صلح، آزادی و برابری آدابی دارد که آموختن آن حقی‌ست بر گردن یکایکِ ما. درد و رنج دیگران را به نظاره نشستن و دَم برنیاوردن، دمیدن در آتشی‌ست که بنیان بشر را خاکستر کرده و بر باد خواهد داد. در جوامعی که میل به همزیستی دارند، دیگری مفهومی ندارد. دیگران خودِ ما هستند ولاغیر.  
 
ما آزموده‌ایم که شعار شعور نمی‌آورد و سکون به فساد می‌انجامد. قدم در راه بگذاریم که جنبنده به جُنبش زنده‌است و جز این، مُرداری‌ست که طعمه‌ی کفتار خواهد شد!  
 
«در طریقِ عشقبازی امن و آسایش بلاست 
ریش باد آن دل که با درد تو خواهد مرهمی 
 
اهل کام و ناز را در کوی رندی راه نیست 
رهروی باید جهان سوزی نه خامی بی‌غمی» 
 
 
•رهام سبحانی 
 
 
@Radio_chehraziii
