
باورش این بود که عشق باید یکباره، با درخشش‌های بسیار و تکانه‌های شدید از راه برسد، توفانی آسمانی که به زندگی هجوم بیاورد، زیر و رویش کند، اراده آدم‌ها را مثل شاخ و برگ بکند و دل را یکپارچه ببرد و به ورطه بیندازد. نمی‌دانست که وقتی ناودان‌ها گرفته باشد باران روی بام خانه‌ها دریاچه‌ها به وجود می‌آورد. 
  
 
مادام بوواری 
 فلوبر 
ترجمه‌ی مهدی سحابی 
 
 
@Radio_chehraziii
