
جمعه‌ها بیشتر از هر وقت دیگری دلم می‌خواهد که در زمانه‌ی دیگری می‌زیستم. علی‌ای‌حال برای امروز به عبدالعلی وزیری گوش دهید. گمان کنید شب گذشته برف سنگینی باریده است. امروز امّا آفتاب درآمده است. رو به روی پنجره‌ی سرسرا، به مخده تکیه داده‌اید. حبس‌صورت را روشن کرده و عبدالعلی وزیری گذاشته‌اید. استکان چای را روی نعلبکی گل‌سرخی می‌گذارید. روزنامه را از کنارتان برمی‌دارید و شروع به خواندن می‌کنید. هر از گاهی سرتان را بالا می‌آورید به رقص دانه‌های درشت برف نگاه می‌کنید.
       