
شبیه تمام آدم‌های بی‌خبر از هر جا که ناگاه با صحنه‌ی یک تصادف، مرگ، یا فاجعه‌ای هولناک روبرو می‌شوند، ما شاهد جدایی آن‌دو بودیم. بی‌آن که بخواهیم، بی‌آن که بتوانیم چشم برداریم. با نگاه‌هایی ناباور. و خیالی که تا مدتها این لحظات را روی تکرار پخش می‌کند. 
 
 
پ.ن: می‌گویند تلاش برای پیوند زدن دوباره‌ی گل به شاخه، شبیه تلاش برای هل دادن دیوار، یا سعی در بالا بردن دمای چای سرد است با اضافه کردن آب جوش*. احتمالی که هست اما به صفر میل می‌کند. 
 
[* تشبیه به جای سرد را از جایی به خاطر دارم. یادم نیست از کجا]
        