
«مرگِ لغت» میدونی چیه؟! 
معلومه که نمیدونی، چون یک اسمی هستش که خودم گذاشتم روش… 
اینطوریه که تو می‌دونی باید یه چیزی بنویسی که یک ذره نفس کشیدن رو برای آدما راحت تر کنی،  
ولی نمیتونی! 
اگر از غم بنویسی، آدما رو غمگین‌تر میکنی و این اصلا خوب نیست. 
از شادی بنویسی، شادیت واقعی نیست، به دل نمیشینه. 
پس فقط لال میشی و مثل یک کبوتر، کنار دیوار، کِز می‌کنی. 
دلم می‌خواست میشد با کلماتم آدما رو بغل کنم. 
دلم می‌خواست، یک کاری بلد بودم که میشد دست کشید توی موهای آدمای غمگین، پیشونی‌شون رو بوسید و گفت: 
غصه نخور رفیق، درست میشه 
خودمم نمی‌دونم چه طوری،  
خودمم نمی‌دونم چه جوری، 
ولی درست میشه رفیق،  
درست میشه. من کنارتم. 
 
#پرهام_جعفری 
 
 
@Radio_chehraziii
