
من وقتی فکر می‌کردم همه‌چیز داره بیرون از من اتفاق می‌اُفته دوست داشتم مُدام اون بیرون باشم دوست داشتم دویست‌‌وهفتادتا دوست واقعی و چهل‌وسه هزارتا دوست مجازی و دوتا خونه و سه‌تا شغل داشته باشم و هر روز صبح برم کوه و هر روز عصر برم تنیس و هر آخر هفته یه بعد از ظهر کنار خانواده‌م و جواب تمام سوال‌های تمام آدم‌هایی که ملاقاتم می‌کنن باشم. حالا که فکر می‌کنم زندگی من توی من اتفاق می‌اُفته و چیزی که اون بیرونه زندگی بقیه‌ست تمایلم فقط به بودن و تماشا کردنه. فقط می‌خوام باشم و تماشا کنم: مثل این گیاه.
         