
تو به خودت بدهکاری؛ 
به چشمات، برای دیدن لحظه‌ی موفقیتت. 
به گوش‌هات، برای شنیدن اسمت از میکروفن‌ها. 
به پاهات، برای قدم زدن تو دانشگاه یا محل کارِ رویایی‌ات. 
به دستات، برای تلاششون. 
به قلبت، برای این همه صبوری و قشنگیش. 
پس تسلیم نشو. تو باید برسی.
       