
وقتی كسی می‌ره، یعنی می‌خواد برای خودش خاطره‌های جدید بسازه. اما وقتی می‌مونی، یعنی داری زیر سالها خاطره گم می‌شی. 
واقعیت اینه که باید یکبار برای همیشه جلوی آینه بایستی، به چشمات خیره بشی، اشکاشون رو پاک کنی و بهشون بگی؛ 
«تقصیر شما نيست که نموند. می‌دونم سعی کردین.. ولی خب نشد». 
تلخه اما! 
 کسی که می‌ره، هیچوقت دلش واسه اونی که مونده تنگ نمی‌شه.
       