
در آغوش فشردمت 
تو را که در قلبم نشسته بودی 
باید از تو می گذشتم! 
چون آب 
رودخانه میشدم 
از لابه لای سنگ ها عبور میکردم 
و به دریا می ریختم 
اما در تو  
جا ماندم! 
همچون مرداب که نیلوفری سپید 
را در آغوش کشیده است!
       