
شما فكر می‌كنين آدما يهويی می‌رن، یهویی تغییر می‌کنن، ولی اشتباه می‌كنين. 
آدما هی منتظر می‌مونن بفهمين، ببينين، انجام بدين، و تو اين مسير هربار كه نمی‌فهمين، نمی‌بينين، انجام نمی‌دين يه قدم می‌رن عقب و وقتی‌ ديگه همه چی خيلی دور و كوچيك شد روشونو برمی‌گردونن و برای هميشه می‌رن.
       