
واقعا دست آدم نیست، میتواند یک مدتی با یک آدم‌هایی بگوید و بخندد اما اگر ذاتا شاد نباشد خیلی زود برمی‌گردد به حال و حالت خودش و دنبال غم و غصه میگردد. هرچقدر هم که تلاش کند باز تهش همین است، ذات آدم این‌جوری‌ست‌‌. عوض نمیشود، اگر هم ذاتا شاد باشی هیچ‌چی توی دنیا نیست که بتواند تغییرت دهد، تهش میخندی، دست آدم نیست. اما این‌ چیزی‌ست که بهش می‌گوییم رودخانه، جریان، چیزی که تو یا باهاش میروی یا سرتقی و هی خلافش شنا میکنی. نمیدانم این هم توی ذات آدم هست یا نه که با جریان باشد یا خلافش، اما این را خوب میدانم: تنها جذابیت بودن در جریان آب به این است که گاهی زورت را بزنی و خلافش شنا کنی، چون آخر کار از کل ماجرا فقط همین لحظه‌های خلاف جریان بودنت را به خاطر می‌آوری و نیشت از خوشی باز میشود، وگرنه اصلا کی دلش میخواهد در جریان باشد؟! 
‌‌ 
نیما نگارستان 
@Amiralichannel
