
شخصیت هایی در من اند که با هم حرف نمی‌زنند، همدیگر را غمگین می‌کنند، هرگز دورِ یک میز غذا نخورده‌اند. 
شخصیت هایی در من اند که در گوشه‌ای نشسته اند و مثلِ مرگ با هیچ کس حرف نمی‌زنند. 
شخصیت هایی در من اند که دارند دیر می‌شوند دارند پایین می‌روند دارند غروب می‌کنند و آن یکی هم نشسته است روبه روی این غروب چای می‌خورد. 
شخصیت هایی در من اند که همدیگر را زخمی می‌کنند همدیگر را می‌کشند همدیگر را در خرابه‌های روحم خاک می‌کنند.
       