
تصویرت مدت ها بود از ذهنم پاک شده بود. اما چشمانت را شناختم. همان چشمان زیبای آشنا. دوباره با چشم هایی برخورد کردم که امن ترین و البته غمگین ترین نگاه جهان را داشت. امن چون همیشه منتظرم بوده و غمگین از گمشدگی طولانی اش. 
 
باهم عبور خواهیم کرد از دردها و بحران ها. 
 
باهم عبور خواهیم کرد از تغییراتی که لازم است انجام دهیم.  
 
با هم گذر خواهیم کرد از هرلحظه ی این زندگی غیرقابل پیش بینی. 
 
 
📘تکه هایی از یک کل منسجم 
—پونه مقیمی 
「 @bluehomeplus」
       