
کنارم دراز کشیده بود گفت قلب من مال توعه  
گفتم من قلبتو نمی‌خوام  
یه کم مکث کرد و گفت مغزمو می‌خوای ؟ گفتم نه ، می‌خوام «خاطر»ت مال من باشه. می‌خوام که «تو» بخوای به «خاطر» تو یه کارایی رو بکنم. برای تو. خاطرت برام عزیز باشه و بذاری خاطرت فقط برای من عزیز باشه. خاطرت رو بده من. اون مال من باشه. البته که تملک یه مفهوم فانتزیه ولی حتی به زبون آوردنش هم شیرینه. 
خاطر کلمه‌ی عجیبیه، چیه این کراش و رل و ...  
«خاطرخواه» خوبه. خاطر کسی رو خواستن، خاطرخواه بودن. اینا قشنگن. 
میگه خاطر کسی رو داشتن یعنی چی ؟ 
بهش میگم تو کاتب درون منو زنده می‌کنی.
