
من به تو فکر می‌کنم. مثل مسافر به راه، مثل تاریکی به صبح، و مثل واژه به شعر، به تو فکر می‌کنم. مثل خسته به خواب، مثل تشنه به آب، مثل زندان به زندگی، به تو فکر می‌کنم. مثل برهنگی به لمس، مثل آسمون به ستاره، و ستاره به شب، من به تو فکر می‌کنم. مثل گشنه به غذا، کویر به بارون، مومن به خدا. به تو فکر می کنم؛ مثل آدم نسخ به سیگار، فقیر به پول و مادر به فرزند.  حالا باید بخوابم. فردا باز هم به تو فکر می کنم. مثل دریا به ادامه‌ی خودش، فرد سرطانی به باقی زندگیش، و فرد افسرده به روز مرگش.
       