
حال خانه ام هیچ خوب نیست 
عکس های دونفره مان روی  
دوش دیوار سنگینی میکند 
رخت چرک ها کودتا کردند 
شیر آب نیمه شب ها بغضش میترکد  
و تا صبح برای حال زارم می گرید 
لباس هایم پیر شده اند و این 
از چین و چروک صورتشان پیداست 
چیزی برای خوردن در یخچال نداریم  
جز چندتا کنسرو اما تا دلت بخواهد  
غم برای خوردن داریم 
غم را میگذارم لای نان و  
حرف های مردم را می پاشم روش 
تند و تلخ است! 
سینک ظرف شویی دلش گرفته  
و چیزی از گلویش پایین نمیرود 
چای لیپتون با خاطرات دم نکشیده مان  
دیگر نمی چسبد 
تنهایی ام لم داده روی کاناپه و 
صد سال تنهایی گارسیا را می خواند. 
حال خانه ام هیچ خوش نیست  
و دستگیره ی در، 
چشم انتظار لمس دستان توست. 
بیا وگرنه این بیماری لاعلاج دوری  
از پا در می آورد خانه و صاحب خانه را... 
 
#سارا_شریف_نیا 
(از_نوشته_هاى_شما)
       