
گيتار .. 
شانزده سالم بود که پول توجيبی و کادوی تولد و عيدی های دو سالم را جمع کردم گيتار برقی بخرم 
بابا اجازه نداد 
خيلی که اصرار کردم .. قبول کرد 
گيتار و يک آمپلی فاير کوچک خريدم 
همه ی تهران را گشتم تا معلم گيتار زن پيدا کنم پيدا نشد 
بابا اجازه نداد پيش معلم مرد بروم 
خودم تمرين می کردم فايده نداشت 
سيم های گيتار خيلی سفت بود 
دستم را درد می آورد .. نميتوانستم کوک اش کنم صدايش بلند بود و خانواده را اذيت ميکرد 
نااميد شدم .. دو سال گذشت 
گيتار کنار اتاق ماند و خاک خورد .. برايش که مشتری پيدا شد به اصرار مامان و بابا فروختم اش 
مامان گفت پول گيتار را دست بند طلا بخر و نگه دار برايت بماند 
دست بند را هنوز دارم حتی بعد ازدواج که برای خريد خانه همه ی طلاهايم را فروختم نگه اش داشتم .. هميشه هم دستم است 
گاهی دختر دو سال و نيمه ام سرش را روی دستم می گذارد و لبخند می زند 
می گويد 
مامان چرا از دستت صدای آهنگ می آد؟  
 
📝#ضحی_کاظمی 
@amiralichannel
