
زندگی مسالمت‌آمیز من و خیال تو 
در محله‌ی خیال‌پردازان شهر 
اجاره کرده‌ام، خانه‌ای 
از آقای غم 
صاحب خانه است و سر می‌زند به من 
حنجره‌ام 
آرزوی گفتن «دوست دارم» را 
به گور خواهد برد 
ای‌کاش شماره‌ات در موبایل من 
همان «ناشناس» باقی می‌ماند 
شاید به سیم آخر زدم 
و شخصیت منفی داستان شدم: 
مردی که دلیلی برای زندگی ندید 
و مرد 
خوب می‌دانم همه چیز 
یک سناریو به کارگردانی توست، ای 
کارگران لحظه‌های سیاه من، ای 
سیاهی شب‌های انزوای من. 
~اویس ‌دلبری
       