
حرف كه می‌زنی 
من از هراس طوفان 
زل می‌زنم به میز 
به زیرسیگاری 
به خودكار 
تا باد مرا نبرد به آسمان. 
 
لبخند كه می‌زنی 
من 
ـ عین هالوها ـ 
زل می‌زنم به دست‌هات 
به ساعت مچی طلایی‌ات 
به آستین پیراهن ا‌ت 
تا فرو نروم در زمین. 
 
دیشب مادرم گفت:  
تو از دیروز فرورفته‌ای 
در كلمه‌ای انگار 
در عین 
در شین 
در قاف 
در نقطه‌ها! 
 
"مصطفی مستور‏" 
@amiralichannel
