
دستانت را گرفتند 
و دهانت را خرد كردند   
 
از من نخواه در مرگ تو غزل بنويسم  
كلماتم را بشويم  
آنطور كه خون لبهايت را شستند  
و خون لبهايت بند نمی آمد  
 
تو را شهيد نمی خوانم  
تو كشته ی تاريكی هستی 
كشته ی تاريكی 
 
اين شعر نيست  
چشمان كوچك توست  
كه در تاريكی ترسيده است  
در تنهايی  
گريه كرده  
اعتراف كرده است  
 
نمی‌خواهم از تو فرشته‌ای بسازم با بالهای نامرئی 
گفتند آنكه سينه ات را سوخته به بهشت می رود  
با حوریان شیرین هماغوشی می کند  
با بزرگان محشور می شود  
اما تو بزرگ بودی  
مال همين پائين شهر بودی  
 
اين شعر نيست  
خون دهان توست كه بند نمی آيد 
 
#الیاس_علوی 
@Amiralichannel
