
انسان همیشه محتاج است؛ به یک نقطه‌ی امن، به یک تکیه‌گاه، به جایی قدرتمند. و از این‌رو‌ است که گاهی اوقات به عشق پناه می‌آورد. بعضی انسان ها درمواقعی که احساس ضعف می‌کنند، وقت هایی که تنها و شکست خورده‌اند، بیش تر در معرض عاشق شدن قرار می‌گیرند؛ چون روحشان نیاز دارد به کسی تکیه کند، به کسی اعتماد کند و او را برتر و بهتر از خود ببیند. 
شاید برای همین است که بعضی عشق ها پس از مدتی سرد می‌شود. دقیقا از جایی که زمان، واقعیت یک فرد را نشان می‌دهد، نشان می‌دهد که او آدم عجییی نیست، کسی مثل ماست، با نقاط ضعف و قوت های زیاد. 
دوباتن در کتاب «جستارهایی درباره‌ عشق» نوشته: «احتمالا آسان‌ترین افراد برای عاشق شدن، کسانی هستند که درباره‌شان چیزی نمی‌دانیم.» 
 
#زهره_احمدی 
@chizhaeihast
