
آدم‌هایی که زود عصبانی می‌شوند، 
آدم‌هایی‌اند که درک نشده‌اند، 
کمتر از نیازشان محبت دیده‌اند، 
و بیشتر از توانشان محبت کرده اند .⁣ 
طبیعی است که گاهی کم بیاورند ، 
کاسه‌ی طاقتشان سرریز شود و تمام حسرت و کمبود و بغض هایشان را از پشتِ خاکریزِ خشم و قهر و بهانه ، بیرون بریزند و چند دقیقه ی بعد، پشیمان شوند!⁣ 
آدم‌ها که عصبانی شدند، جبهه نگیرید! 
برایشان یک لیوان آب بریزید، کنارشان بنشینید، در آغوششان بگیرید، با عشق و علاقه در چشمانشان نگاه کنید و بگویید چقدر وجودشان برای شما ارزشمند است، 
چقدر خوب است که هستند و چه اندازه دوستشان دارید.⁣ 
خشم، قهر، کناره‌گیری و فریاد؛ 
ارثیه‌ی اجدادیِ آدم‌ها نیست!⁣ 
این ناگزیرترین حالتِ ابرازِ استیصال و رنج های درونیِ آدم هاست،⁣ 
نوعی اعتراض به دیده نشدن، شنیده نشدن و سردیِ عمیقِ رابطه‌هایی که نیاز به کمی توجه و رسیدگی و همدلی دارند. 
-نرگس صرافیان طوفان
       