
تصور کن برنده یک مسابقه شدی و جایزه‌ات اینه که بانک، هر روز صبح یک حساب برات باز می‌کنه و توش هشتاد و شش هزار و چهارصد دلار پول می‌گذاره ولی دوتا شرط داره. یکی اینکه همه پول را باید تا شب خرج کنی، وگرنه هر چی اضافه بیاد ازت پس می‌گیرند. نمی‌تونی تقلب کنی و یا اضافهٔ پول را به حساب دیگه‌ای منتقل کنی. هر روز صبح بانک برات یک حساب جدید با همون موجودی باز می‌کنه. شرط بعدی اینه که بانک می‌تونه هر وقت بخواد بدون اطلاع قبلی حسابو ببنده و بگه جایزه تموم شد.  
حالا بگو چه طوری عمل می‌کنی!؟ 
«همه‌ی ما این حساب جادویی را در اختیار داریم: زمان! 
این حساب با ثانیه‌ها پُر می‌شه. هر روز که از خواب بیدار می‌شیم، هشتاد و شش هزار و چهارصد ثانیه به ما جایزه می‌دن و شب که می‌خوابیم مقداری را که مصرف نکردیم نمی‌تونیم به روز بعد منتقل کنیم.  
لحظه‌هایی که زندگی نکردیم از دست‌مون رفته. دیروز ناپدید شده. هر روز صبح جادو می‌شه و هشتاد و شش هزار و چهارصد ثانیه به ما می‌دن. یادت باشه که من و تو فعلا از این نعمت برخورداریم ولی بانک می‌تونه هر وقت بخواد حسابو بدون اطلاع قبلی ببنده. ما به جای استفاده از موجودیمون نشستیم بحث و جدل می‌کنیم و غصه می‌خوریم.  
بیا از زمانی که برامون باقی مونده لذت ببریم. به امتحانش می‌ارزه.» 
 
کاش حقیقت داشت  
نویسنده: مارک لوی   
ترجمه: مژگان محمودی، نشر البرز فر دانش 
@Amiralichannel
