
شبانگاهان بود. 
پیامی مبنی بر محبتم برایت فرستادم. 
گفتم جواب می‌دهی. 
دیدم نیستی. 
گفتم عیبی ندارد صبح جواب می‌دهد. 
با ذوق بیدار شدم و چک کردم. 
جوابی نداده بودی. 
عصر شد جوابی ندادی. 
دقایق فریاد زدند بیست‌وچهار ساعت گذشته‌. 
جواب نداده بودی‌. 
من ولی از همان دیشب در اقیانوس گیر کرده بودم. 
دست و پا می‌زدم و امید اینکه تو جواب خواهی داد مرا زنده نگه داشته بود. 
اکنون نفس کم بود و امید مُرده. 
تو جواب نداده بودی. 
#مهدیه_رضایی
