
طَنینِ قَدم‌هآیی دَر سَرسَرا پیچید.. 
بآز اُتاقَکِ آبی صِدایَش کَردِه بود.. 
دوید و وارِدِ آن اُتاقَکِ شیروانی شُد.. 
پَنجِرِه هآ بآز وَ بَستِه می‌شُدَند.. 
اَز دَرونِ کُمُدِ قَدیمی صِداهآیی می‌آمَد.. 
قَلبَش مآنَندِ یِک گُلولِه‌یِ بُزُرگِ نَخ 
دَر سینِه‌اَش بالا وَ پآیین می‌جَهید.. 
دَرِ اُتآق کِه نآگَهان بَستِه شُد، 
اِنگآر کِه او دَر دَم مُرد.. 
سَرِجآیَش خُشک شُد.. 
گَرمآیِ نَفَس هآیی را بَررویِ گَردَنَش 
اِحسآس می‌کَرد.. 
دَستِ اُستِخوانی وَ سَردی گِلویَش را گِرِفت.. 
نالِه گِلویَش را می‌فِشُرد اَما 
جُرئتِ گِریستَن نَداشت.. 
مآری کِه بَر قَلبَش چَنبَرِه زَدِه بود، 
بیدار شُد.. 
کَسی نِجآتَش خواهَد داد؟! 
هوم..گُمان نمی‌کُنَم..! 
دُختَرَکِ بیچآرِه...  :)) 
#ساينا   cp->nirvana
       