
انقدر حرص دور بودن و نرسیدن و نشدن اش رو نخورید. یه جمله ی تو کتاب ماندگار بود که می گفت: 
“انسان ها به هر جای دنیا که 
بروند در آخر به همان جایی 
برمی‌گردند که به آن تعلق دارند؛  
به همان شهر، به همان خانه 
به همان قلب و به همان آغوش.” 
خلاصه که تهش آدمی می آد که مناسبته، می ری به جایی که بهش تعلق داری و همه چی قشنگ برات تموم می شه. شک نداشته باش.
       