
نسیم شاد پر بهارت نیست چرا؟ دستم را اگر به سویت بیاورم آیا تسلی داری؟ تسلی‌ات را، تسلی مقدسِ مبارکت را بر دریاهای ژرف ابر بنشان و به ماتم‌زدگان هبه کن. چه کسی غارت لبخند شنیده است و ره‌آورد اشک؟ لبخندت که مرا به مرگ می‌خواند کجاست؟ نگاه‌هایت جانوران بی‌نامی‌اند که با چشم‌های درشت زهر‌آلود، به جانب من بال می‌گشایند. لب‌هایت که تیره‌ترین رنگ همه‌ی هستی‌اند، موج‌موج آتش سوزاننده‌شان را بر جسم پوسیده‌ی من فرو می‌ریزند و مارهای خشمگینی که دست‌های تواَند، لرزان و پیچان، می‌آیند که مرا در برگیرند و به فشارهای هولناک بنوازند. 
‌ 
محبت تو مرا بس 
 
 
#عباس_نعلبندیان 
 
 
@Radio_chehraziii
