
به چشمانت خیره می شوم . . . 
برق چشمانت هوش از سرم می برد ، 
گویی شرابی هفت ساله نوشیده باشم 
تو کیستی که اینگونه مرا مست و مدهوش خود کرده ای؟ 
نمیدانم . . . 
بی گمان تو زاده ی عشقی و من مجنون و شیدای تو . . .
       