
تو شوخی کردی؟ من جدی جدی قلبم شکست. 
تو گذاشتی رفتی؟ من جدی جدی تنهاترین آدم این شهر شدم. 
تو حرفات همه دروغ بود؟ من باورشون کردم و تا پوست و استخونم لمسشون کردم. 
تو تکیه گاه نبودی؟ من بهت اعتماد کردم و تکیه دادم بهت اما نتیجش سقوط خودم بود. 
تو آدم موندن نبودی؟ من تورو همیشگی خودم دونستم و الان نیمه‌ترین آدم توی گوشه‌ای از این دنیام. 
تو باهام سرد شدی؟ من به تنهایی به رابطمون گرما بخشیدم. 
تو مقصدت شد دنیایی دور از من؟ من مقصدم شد دنیای خاطرات و مرور عکسات هرشب و همش سیگار و فکر به تو. 
تو رنگ زندگیمو سیاه و سفید کردی؟من تمام تلاشم این بود زندگیتو رنگی کنم. 
توی بحثامون همیشه مقصر تو بودی؟ من بودم که کوتاه اومدم و سوختم و ساختم. 
فرق ما زیاد بود و من زیادی دوست داشتم، ولی یه چیزی، حقم این نبود که نداشتنت رو لمس کنم حقم نبود تنهام بذاری، حقم نبود الانم با اینکه تنهام گذاشتی مثل روز اول عاشقتم و منتظرم برگردی.
       