
تظاهر به هر چیزی، رفته‌رفته  
ذهن را رنجور می‌کند؛ 
و قلب را قَسی. 
گرچه تمام رفتارهای ما، ساقه‌هایی هستند که از بُنِ ترس، می‌رویند و از این جهت، اصالت آن‌ها مورد پرسش است، امّا تظاهر، یکی از ساقه‌های کج و علیلی‌ست که حتی اگر تبدیل به شاخه‌ای بلند شود و گُلِ خوش ‌آب‌ و‌ رنگی هم بر آن بنشیند، دستِ آخر، می‌افتد و میوه نمی‌‌دهد. 
حالا ببینید تظاهر به چه چیز، آلوده‌ترین و معیوب‌ترینِ تظاهرهاست، دستِ‌کم ساقه‌ی این نوع تظاهر را هر بار که رویید، ببُرید. 
 
 
جا مانده از کتابِ معاشقه کنار اشیاء ناشناخت 
نسیم تیمورپور 
 
 
واقعاً وضع روزگار ماست چهرازی عزیز  
#شما_فرستادید  
 
 
@Radio_chehraziii
