
گاه می‌انديشم، 
خبر مرگ مرا با تو چه كس می‌گويد ؟ 
 
آن زمان كه خبر مرگ مرا 
از كسی می‌شنوی، روی تو را 
كاشكی می‌ديدم . 
 
شانه بالا زدنت را، 
- بی‌قيد - 
و تكان دادن دستت كه، 
- مهم نيست زياد - 
و تكان دادن سر را كه، 
- عجيب ! عاقبت مُرد ؟ 
- افسوس ! 
- كاشكی می‌ديدم ! 
 
من به خود می‌گويم : 
"چه كسی باور كرد 
جنگل جان مرا 
آتش عشق تو خاكستر كرد؟"
       