
‍ اتاقم میدان جنگ است 
جنگی نابرابر 
من هستم و  
هجوم این همه خاطراتت 
بسترم سنگرم هست  
و سلاحم گریه  
می ترسم صبح شود 
و چشم باز کنم  
و باز هم اسیر و در بند دلتنگی ات باشم  
کاش بودی و تیر آخر را خودت شلیک می کردی
       