
طور کلی بی سوادی دو گونه است: 
بی سوادی سیاه 
بی سوادی سفید 
 
بی سوادی سیاه: شکلی از بی سوادی است که در نخستین نگاه، دیده می شود اینکه چه کسی نمی‌تواند اسم خود را روی برگه‌ی کاغذ بنویسد یا تابلوی یک خیابان را بخواند 
ارزان‌ترین نوع بی سوادی است، که می‌توان با آن مبارزه کرد 
 
اما موضوع هراسناک بی سوادی سفید است: 
کسانی که در ظاهر توانایی خواندن و نوشتن دارند 
هر روز در فضای حقیقی و مجازی، می‌نویسند و حرف می‌زنند 
کسانی که انبوهی از مدارک آموزشی و درجات و گواهینامه‌هارا در کیف خود جابجا می کنند 
اما، هنوز در ساده‌ترین تعامل ها و ارتباط‌ هاو خوانش ونگارش کلمات دچار چالش‌های جدی هستند وچنته اشان از موهومات و شبه علم پراست 
این شکل از بی سوادی "بی سوادی سفید" است 
چرا که در نگاه اول، دیده نمی‌شود 
این بی سوادی به سادگی قابل سنجش نیست و در آمارها ثبت نمی‌شود 
این نوع بی سوادی ، وقتی با انواع مدارک رنگارنگ دانشگاهی ، تاییدو تقویت شود 
ندانستن مرکب را باعث می‌شود 
حالا فرد به ابزارهایی جدید برای تقویت بی سوادی خود و دفاع از باورهای نادرست خود مجهز گشته است. 
 
@Amiralichannel
