
مرا 
تو  
بي سببى 
نيستى 
به راستى 
صلت كدام قصيده اى 
اى غزل؟ 
ستاره باران ِ‌كدام سلامى 
به آفتاب 
از دريچه ى تاريك؟ 
كلام از نگاه تو شكل مى بندد 
خوشا نظر بازيا كه تو آغاز مى كنى 
پس ِ پشت ِ‌مردمكان ات  
فرياد كدام زندانى ست  
كه آزادى را  
به لبان بر آماسيده  
گل سرخى پرتاب مى كند؟ 
ورنه 
اين ستاره بازى 
حاشا  
چيزى بدهكار آفتاب نيست. 
نگاه از صداى تو ايمن مى شود 
چه مومنانه نام مرا آواز مى كنى 
و دل ات 
كبوتر ِ آشتى ست، 
در خون تپيده 
به بام ِ‌تلخ. 
با اين همه  
چه بالا  
چه بلند 
پرواز مى كنى 
 
#احمد_شاملو 
@Amiralichannel
