
سلام  باز هم منم ..! 
 
دیروز بعد از غروب خورشید در تیره و روشن آسمان  
کل شهر را یکه و تنها زیر پا گذاشتم  
همه آن خیابان هایی که یک روز با هم از آن گذشته بودیم.. 
آنجا در آن کوچه ها صدای خنده هایت را می‌شنیدم  
 رفتم در آن کافه  همیشگی، روی همان صندلی  که تو همیشه با ان چشم های پریشانت انتظار مرا میکشیدی نشستم .. 
 اما این بار فرق میکرد.. 
حالا من منتظر تو  بودم اما هر چه چشم انتظارت ماندم نیامدی.. 
جلوی همان خانه‌ی قدیمی ایستادم زیر آن صنوبر پیر که آن روز زیر باران روی تنه‌اش یادگاری نوشته بودیم.. 
اما هیچکدام اهمیتی نداشت  
چون چیزی که نوشته بودیم دیگر معنی نداشت..! 
تو گفته بودی که هیچوقت تنهایم نمیگذاری.. 
اما حالا.. 
تو رفته ایی و من تنها بار همه زندگی را به دوش میکشم..! :) 
 
ماهـکــ🌙
       