
این شادی غریزی و رها تعریف از واقعیتی‌ست که خود واقعی آدم‌ها را نشان‌مان می‌دهد، اینجوری‌ست که شجریان بیست و چهار ساعته آواز نمی‌خوانده، زندگی در جریان آدم‌ها چیزی‌ست که «تک بعدی» بودن، این خصیصه‌‌ای که به کل انسان را ابتر می‌کند، تصویری جذاب، بی‌دروغ و بی‌ادا از آدم‌ها می‌دهد، اگر بخواهم از او تصویری به خاطر بسپارم همین شادی کودکانه‌ و معصومانه در چهارشنبه‌سوری‌ای در یکی از شب‌های دور این سرزمین است و بس. 
 
 
🔸نوشین زرگری 
 
 
@Radio_chehraziii
