
‎ 
نمی‌دانم 
گاهی انسان به نبودن فکر می‌کند. 
نمی‌خواهد 
نمی‌خواهد 
نمی‌خواهد 
زندگی می‌خواهد بماند و انسان نمی‌خواهد 
لبخند می‌خواهد بماند و انسان نمی‌خواهد 
خوشی می‌خواهد بماند و انسان نمی‌خواهد 
آخر  
در روزگاری دور 
انسان زندگی را خواست، لبخند را طلب کرد و خوشی را آرزو کرد. 
هیچ‌کدام نیامدند و اکنون دیگر دیر است. 
اشک به موقع آمد و ماند. 
رفتنی نبود. 
انسان نمی‌خواهد برود. 
#مهدیه_رضایی
