
اون جایی که خانم سیمین غانم جان با اون صدای آسمونی عجیبشون می خونن:  
 
بگو با من بگو از درد و داغت 
بذار مرهم بذارم روی زخمات 
بذار بارون اشک من بشوره 
غبار غصه ها رو از سراپات 
 
باید یه دو دقیقه همه چی متوقف بشه و همه مردهای دنیا پسرکهای تب دار دو ساله بشن و تو آغوش مادراشون یا دلبراشون یا اونی که خواستن و نشد امنیت رو تجربه کنن. که مرد و زن یادشون بیاد محرمن به هم. جنگ ندارن. با همن بابا. بلکم اینطوری جنون رفت از این دنیا، یادمون اومد باهار کدومه، توت فرنگی کدومه، بوسه کدومه. چیه آخه همش دعوا و جنگ. بلندتر بخون برامون سیمین جون، صداتو قربون ... 
 
•حمید سلیمی  
 
@Radio_chehraziii
