
امانوئل کانت فوق العاده و بی همتاست. او به ما می‌آموزد که آنچه ما را به نابودی می‌کشاند، عواطف ما نسبت به دیگران است. دیگرانی که قادرند هر کاری با قلب و احساسات ما بکنند و عین خیال‌شان هم نباشد.  
اگر پرتاب سنگی شیشه‌ای را بشکند، میتوان به محکمه ای شکایت برد، اما نمی‌شود در هیچ دیوانی به تظلم خواهی گریست که فلانی قلب مرا شکسته. یا آنرا از کثافت و نفرت اندوده. شکستن یا سیاه کردن "شیشه ی دل" جرم قابل اثباتی نیست. به فرض اثبات هم، کاری برای جبران خسارت و تعویض شیشه نمی توان کرد. هر جا که کسی را دوست‌داشتید و دلی به او دادید، او پاشنه‌ی آشیل شما خواهد شد. او می تواند بدون اسلحه به روح شما شلیک کند و بی‌آنکه خونی بریزد شما را بکشد. و شما حتی نمی توانید به "خونخواهی خود" برخیزید.  
 
 
@Radio_chehraziii
