
ننگ است نامتان و دسیسه است کارتان  
آدم‌کُشید و کشتنمان افتخارتان  
 
اهل تفنگ و منطقتان جز گلوله نیست  
نان می‌خورید از قِبَل کارزارتان  
 
در آهِ مادران سیه‌پوش آتش است  
کردند یک به یک، به خدا واگذارتان  
 
از دینتان نمانده به جز ظلم و می‌خرید 
حالا بهشت را به کدام اعتبارتان؟! 
 
جز وعده‌های پوچ در این سال‌ها نبود  
امیدهای تازه‌تری در شعارتان  
 
تلخ است کاممان و به این دلخوشیم که  
یک روز می‌رسد به سر این روزگارتان 
 
• راضیه صابریان
       