
آن روزها رفتند 
آن روزهای برفی خاموش 
کز پشت شیشه، در اُتاق گرم 
هر دم به بیرون، خیره می گشتم 
پاکیزه برف من، چون کرکی نرم، 
آرام میبارید. 
 
بر نردبام کهنه ی چوبی 
بر رشته ی سست طناب رخت 
برگیسوان کاج های پیر  
و فکر میکردم به فردا، آه فردا 
فردا- 
حجم سفید لیز. 
 
•#فروغ_فرخزاد• 
@bluehomeplus 🌾#بیکلام
