
تو قشنگ ترین حسی هستی که توی قلبم شکل گرفته، مثل دیدن یه جوونه ی تازه سر از خاک دروارده باعث ذوقی، یه جور قلقلک از ته دل که تاحالا نداشتمش، مثل ته نشین شدن ستاره ها توی قلبم، یا پر زدن پروانه ها توی قفسه ی سینم، خیس خوردن گل محمدی خشک شده توی چایی، تازه و قشنگی. شبیه شبدر چهاربرگ شانس که می‌گن خیلی کمیابه و هرکسی پیداش کنه قراره یه عالمه اتفاق خوبو تجربه کنه، بعد از تو همه چی داره برام روشن و روشن تر می‌شه. مثل یک نور بهم می‌تابی و من کنارت حس زندگی کردن و زنده بودن و می‌فهمم. تو با هر نگاهت توی دلم ریشه می‌کنی با هر حرفت توی وجودم قد می‌کشی و با هر “دوست دارمی” که بهم می‌گی باعث روییدن شکوفه ها از پوستم می‌شی. تو زیبا ترین حسی هستی که من تاحالا داشتم. 
-دیاکو،مین.
       