
نمی‌دونم کی و چطور اینجوری شدم، ولی خب دیگه موقع سختیا و مشکلات و جداییا و شکست و تنهاییا مثل قبل اذیت نمی‌شم. یه صدای توی ذهنم می‌گه، تو داری تراشیده می‌شی. تو داری شکل می‌گیری برای نسخه ی کامل تر و منطقی تر و جنگجو تر از خودت. داری با ارزش تر می‌شی. داری درسای جدید برای بقا و پیشرفت یاد می‌گیری. شاید کلیشه به نظر بیاد ولی واقعاً باعث موفقیتم شده. غر نزدن و انرژی منفی وارد نکردن و بدبین نبودن موقع سختیا و امید به اینکه روزای خوب خیلی سریع می‌رسن واقعاً برام جواب داده. و الان حالم خوبه. همشم مدیون آدمای بد و اتفاقای نحس زندگیمم. که حکم گرما و فشار رو برای یه الماس داشتن. 
-دیاکو.
       