
함께 웃고 함께 울고 
با هم می خندیدیم، با هم گریه می کردیم 
 
이 단순한 감정들이 내겐 전부였나 봐 
حدس میزنم این احساسات ساده همه چیز من بودن 
 
언제쯤일까 
قرار کی باشه؟ 
 
다시 그댈 마주한다면? 
اگه بتونم دوباره تو رو ملاقات کنم؟ 
 
눈을 보고 말할래요 
میخوام به چشمات نگاه کنم 
 
보고 싶었어요 
و بگم، دلم برات تنگ شده 
 
저 달이 외로워 보여서 
اون ماه تنها به نظر می رسه 
 
밤하늘에 환하게 울고 있는 것 같아서 
چون جوریه که انگار داره درخشان توی آسمون شب اشک میریزه 
 
언젠가 아침이 오는 걸 알면서도 
حتی با دونستن اینکه صبح از راه میرسه 
 
별처럼 너의 하늘에 머물고 싶었어 
میخواستم مثل ستاره ای توی آسمونت جا بگیرم 
 
 
하루를 그 순간을 
یک روز، یک لحظه 
 
이렇게 될 걸 알았다면 
اگه میدونستم یک روزی اینطوری میشه 
 
더 담아뒀을 텐데 
ازش بیشتر در خاطراتم جمع می کردم 
 
언제쯤일까 
قرار کی باشه؟ 
 
다시 그댈 마주한다면? 
اگه بتونم دوباره تو رو ملاقات کنم؟ 
 
눈을 보고 말할래요 
میخوام به چشمات نگاه کنم 
 
보고 싶었어요 
و بگم، دلم برات تنگ شده
