
من در تمام روزهای ابری برای خودم آفتاب شدم.تو تاریکی شمع شدم.وقتی نتونستم راه برم عصای خودم شدم و زمان ناامیدی امید خودم.من دقیقا تو نقطه ایی‌ام که برای ادامه دادن به هیچکس هیچ احتیاجی ندارم!
       